erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/4336
Karar No: -
Karar Tarihi: 11.06.2009

6. Hukuk Dairesi 2009/4336 E., 2009/ 5513 K.

**6. Hukuk Dairesi 2009/4336 E., 2009/ 5513 K.**

**- TAHLİYE TAAHHÜDÜ

- TAHLİYE TALEBİ**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 275 ]

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, tahliye taahhüdü nedeni ile yapılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne,taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmiş karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, kiralananın tahliyesi için taahhütnameye dayanarak icra takibi yapıldığını, tahliye emri tebliği üzerine, itiraz edilip takibin durdurulduğunu, davalının itirazının haksız olduğunu iddia ile itirazın kaldırılarak taahhüt nedeni ile kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı duruşmalara katılmamış ve beyanda bulunmamıştır. Mahkemece, tahliye taahhüdü altındaki imzanın davalıya ait olduğu, 15.11.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu ve 01.11.2007 tarihinde düzenlenen taahhütname gereği 01.08.2008 tarihinde tahliye taahhüt edildiği kabul ile, davalının itirazı haksız olduğundan, istemin kabulüne, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

Davacı 01.11.2007 tanzim tarihli adi yazılı tahliye taahhüdüne dayanarak icra takibi yapmıştır. Borçlu süresi içinde icra müdürlüğüne yaptığı itirazında, tahliye taahhütnamesi altındaki imzayı kabul ederek, taahhütnamedeki tarihlerin sonradan yazıldığını, bu nedenle taahhüdün geçersiz olduğunu ileri sürmüştür. Bu, tahliye taahhüdünün tarihine itiraz niteliğindedir. İ.İ.K 275. maddesi ile “

“tahliye talebi noterlikçe resen tanzim veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir mukaveleye müstenit olup da kiracı kiranın yenilendiğine veya uzatıldığına dair aynı kuvvet ve mahiyette bir vesika gösteremezse itiraz kaldırılır. Aksi takdirde itirazın kaldırılması talebi reddolunur. İtirazın kaldırılması üzerine tahliye ve teslim icra edildikten veya kaldırılma talebi reddolunduktan sonra kiracının veya kiralayanın genel hükümlere göre mahkemeye müracaat hakları saklıdır”

” hükmü düzenlenmiştir.

Alacaklı, noterlikçe resen tanzim edilmiş veya tarih ve imzası tasdik edilmiş yahut ikrar olunmuş bir belgeye dayanmadıkça, takibe itiraz edilmesi halinde icra mahkemesinden kiralananın tahliyesi istenemez. İtiraz edilen tahliye taahhüdü nedeni ile uyuşmazlık yargılama gerektirdiğinden tahliyenin genel yetkili mahkemeden istenmesi gerekirken, kararda yazılı olduğu şekilde istemin kabulüne, tahliye taahhüdü nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2303
Karar No: 2018/7149
Karar Tarihi: 19.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/2303 E.  ,  2018/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.05.2012 tarih ve 2011/890-2012/413 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde sigortalı emtianın davalı tarafından nakliye edilirken hasar gördüğünü, müvekkilinin sigortalısına ödeme yaptığını, davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 6.700,00 TL’nin ödeme tarihi olan 22.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, meydana gelen olayda herhangi bir kusurunun olmadığını, nakliye ücretinin kendisine ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, boya malzemelerinin taşıyıcı tarafından nakliyesi esnasında araçta meydana gelen hasar nedeniyle oluşan hasar bedelinin 22.06.2010 tarihinde sigortalıya ödendiği, meydana gelen hasarın taşıyanın kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle, davanın kabulüne, 6.700,00 TL’nin 22.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 342,68 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3493
Karar No: 2011/3751
Karar Tarihi: 06.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3493 E.  ,  2011/3751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 107 ada 1 parsel sayılı 6447,02 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak, taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye intikal eden yerlerden olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar da davacı Hazine’nin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı Hazine tarafından dayanılan tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye kalan yerlerden olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/22199
Karar No: 2017/6734
Karar Tarihi: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22199 E.  ,  2017/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Şikayetçi vekili 08.04.2013 tarihli dilekçesi ile sanıklardan ... hakkındaki şikayetlerinden vazgeçtiklerini bildirmiş , mahkemece sanık hakkındaki davanın düşürülmesine karar verilmiştir. Şikayetçinin suçu iştirak halinde işleyen sanıklardan biri hakkında İİK’nın 354.maddesi kapsamındaki vazgeçmesi, diğer sanığa da 5271 sayılı CMK'nın 73/5 maddesi gereğince sirayet edeceğinden diğer sanık hakkında da cezanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu vergi dairesine şikayet tarihi itibariyle en son vermiş olduğu beyanname örnekleri getirtilip, sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1962
Karar No: 2011/2673
Karar Tarihi: 09.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1962 E.  ,  2011/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERDEMLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2010

Taraflar arasındaki davadan dolayı Erdemli 2. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 04.2.2010 gün ve 2006/169 Esas - 2010/68 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 08.11.2010 gün ve 9096-11779 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkin olup, mahkemece davalı A.Ş. aleyhine açılan davanın sübut bulmadığından reddine, davacıların kayden malik oldukları 20 ve 54 parsellerde kayıtlı taşınmazlara davalılar H. Ş. ile A.Ş.'in haklı ve geçerli bir nedenleri olmadan elattıklarının keşfen belirlenerek elatmalarının önlenmesi, yıkım ve ecrimisilin kısmen kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Dairece onanmış olup, davalılar H. Ş.ve A. Ş. vekilince karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davalıların elattıkları 20 ve 54 parselde kayıtlı taşınmazların tapu kayıtlarına göre vasfının zeytinlik olduğu ve yıkımına karar verilen muhdesatların arasında zeytin ağaçlarının da bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi; zeytin ağaçlarının sökülüp kaldırılması 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki Yasa gereğince bazı usul ve esaslara bağlanmıştır. Ne varki, çekişme konusu yıkıma karar verilen zeytin ağaçları bakımından “ 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkında Kanun'un özellikle 23.1.2008 tarih ve 5728 Sayılı Yasanın 99. maddesi hükmü ile değişik 20. maddesi hükmü çerçevesinde bir değerlendirme yapılması ve ondan sonra yıkım isteği hakkında karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilmek suretiyle zeytin ağaçlarının yıkımına hükmedilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, yıkıma konu zeytin ağaçlarının kaldırılması isteğinin anılan Yasa çerçevesinde değerlendirilmesi, gerektiğinde anılan yasanın 20. maddesinin olayda uygulama yeri bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği karar düzeltme isteği sonucu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, karar düzeltme isteğinin HUMK.'un 440.maddesi gereğince kabulüyle,Dairenin 08.11.2010 ve 2010/9096 Esas, 2010/11779 Karar sayılı onama kararının açıklanan nedenlerden dolayı ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 04.02.2010 tarih 2006/169 Esas, 2010/68 Karar sayılı kararının açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1978
Karar No: 2015/594
Karar Tarihi: 14.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1978 E.  ,  2015/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;

Sanık ...'nın, katılana ait aracı bir yıl süre ile kiraladığı, ancak kira süresi bitmesine rağmen kira bedelini ödemeyip aracı da katılana iade etmediği anlaşıldığından, güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9279
Karar No: 2015/44233
Karar Tarihi: 28.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/9279 E.  ,  2015/44233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınanı bıçakla tehdit edip okul çantasını zorla aldığının anlaşılması karşısında;yağma eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 149/1-(a) bendi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını

gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “savunman ücretinin sanıktan tahsiline” ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24624
Karar No: 2017/35851
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24624 E.  ,  2017/35851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/28457
Karar No: 2019/6650
Karar Tarihi: 30.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/28457 E.  ,  2019/6650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/961 esas 2010/455 karar sayılı açılan kamu davasının Yargıtay 15. Ceza Dairesi tarafından 17/03/2014 tarihinde onanmak suretiyle kesinleştiği, anılan dosyanın iddianame içeriği, iddianame tarihi, suç tarihleri ve eylemler bakımından incelenmekte olan dosya ile aynı olduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6007
Karar No: 2017/6733
Karar Tarihi: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/6007 E.  ,  2017/6733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1) Sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2) Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanığa verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi zorunlu hüküm olmadığı halde, zorunlu kabul edilerek hapis cezasının paraya çevrilmesi,

3- Hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında yasal dayanaklar olarak TCK' nın 50/1-a ve 52/2 maddelerinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5185
Karar No: 2009/6111
Karar Tarihi: 28.05.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/5185 E.  ,  2009/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNCİRLİOVA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/03/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,kayden paydaşı bulundukları 838 parsel sayılı taşınmazı davalıların haksız kullandıklarını ileri sürüp elatmanın önlenmesine ve 6.500,00 YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar,dava konusu taşınmazı miras bırakanın yaptığı paylaşım sonucu incir ağacı yetiştirmek suretiyle 12 yıldır kullandıklarını,ağaçları kendilerinin yetiştirdiğinin ve bedelinin kendilerine ödenmesi gerektiğinin kesinleşmiş mahkeme kararı ile belirlendiğini, davacıların muhtesat bedelini ödemediklerini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece,çekişme konusu taşınmazdaki muhtesat bedelinin davalılara ödenmesine dair kesinleşen mahkeme kararı bulunduğu,davacıların henüz muhtesat bedelini ödemediklerinden davalıların hapis hakkı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar  verilmiştir.

Karar,davacılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla tetkik hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava,çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;çekişme konusu 838 parsel sayılı taşınmazın kayden davacılara ait bulunduğu,davalıların taşınmazda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakları olmadığı, halde taşınmazı ağaç yetiştirmek suretiyle kullandıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece,davalılar tarafından taşınmaz üzerinde yetiştirilen incir ağaçlarından kaynaklanan bedel davalılara ödenmedikçe eldeki davanın dinlenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa,davalılar tarafından İncirliova Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davalar sonucunda 18.04.2006 tarih,2004/115 esas,2006/129 karar ve aynı tarih,2004/117 esas, 2006/ 131 sayılı ilam ile muhtesat (incir ağaçları) bedelinin eldeki davanın davacılarından tahsiline yönelik karar verilmiş olup anılan kararların kesinleştiği,kararların lazımülicra  (her zaman infaz edilebilir) hale  geldiği görülmektedir. Bu sebeple davalıların anılan ilamları her zaman icraya konulmak suretiyle orada belirlenen hakka kavuşulabileceklerinde kuşku yoktur. Bu durum gözetildiğinde davalıların eldeki dava bakımından muhtesattan kaynaklanan ve buna bağlı olarak hapis haklarının bulunmadığı açıktır.

O halde,Türk Medeni Yasasının 683. maddesinden kaynaklanan davacıların mülkiyet hakkına değer verilmek suretiyle elatmanın önlenmesi isteği bakımından davanın mutlak olarak kabulüne,ayrıca ecrimisil isteği bakımından da bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.