erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/10370
Karar No: 2011/10973
Karar Tarihi: 26.09.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/10370 E.  ,  2011/10973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.12.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununun 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, ... köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacının isteminin dayanağını 442 Sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen ek 13. madde teşkil etmektedir. Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve ... olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması ve İsteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve ... çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Dosya arasındaki, Emniyet Müdürlüğüne ait 15.07.2009 tarihli yazıda, davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet etmediği bildirilmiştir. Mahkemece yapılan keşifte dinlenen davacı tanığı ise taşınmazın satışının yapıldığı tarihte davacının taşınmazın bulunduğu yerde ikamet ettiğini beyan etmiştir. Davacının ikametgahı konusunda dosyadaki bilgiler arasında çelişki bulunmaktadır. Ayrıca mahkemece davacının eşi ve çocuklarına ait Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte taşınmazların bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş; yeniden davacının ikametgahına ilişkin araştırma yapılarak dosyadaki çelişki giderilmeli, Yasa ve yönetmelik hükümleri gereğince davacının eşi ve çocuklarına ait taşınmazların bulunup bulunmadığı tapu sicil müdürlüğünden araştırılarak davacının eşi ve çocukları adına kayıtlı taşınmazların olduğunun bildirilmesi halinde bu taşınmazların Yönetmeliğin 12/c maddesinde belirtilen nitelikte olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor almak ve sonucuna göre hüküm kurmak olmalıdır. Değinilen hususlar üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 26.09.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/3918
Karar No: 2014/8027
Karar Tarihi: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3918 E.  ,  2014/8027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Esas No: 2014/21950
Karar No: 2014/25971
Karar Tarihi: 02.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/21950 E.  ,  2014/25971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01/01/1990 tarihinden itibaren ... Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece verilen tespit kararının, dosyada bulunan ve davacıya ait olan kısa süreli ...'lı çalışmaların bir kısmı ile çakıştığı görülmüş ise de; Kurum tarafından hükmün infazı sırasında 506 sayılı Yasaya tabi kısa süreli hizmetlerin dışlanmasının mümkün olduğunun anlaşılmasına göre, davalı Kurumun yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15965
Karar No: 2014/16513
Karar Tarihi: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/15965 E.  ,  2014/16513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Tedbir kararına itiraza ilişkin davada... 1. Aile Mahkemesi ve... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6284 Sayılı Yasa uyarınca verilen tedbir kararına yapılan itiraza ilişkindir.

6284 Sayılı Yasa'nın 9/1 maddesine göre; "Bu Kanun hükümlerine göre verilen kararlara karşı tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde ilgililer tarafından aile mahkemesine itiraz edilebilir." Aynı maddenin 2.fıkrasına göre ise, "Hâkim tarafından verilen tedbir kararlarına itiraz üzerine dosya, o yerde aile mahkemesinin birden fazla dairesinin bulunması hâlinde, numara olarak kendisini izleyen daireye, son numaralı daire için birinci daireye, o yerde aile mahkemesinin tek dairesi bulunması hâlinde asliye hukuk mahkemesine, aile mahkemesi hâkimi ile asliye hukuk mahkemesi hâkiminin aynı hâkim olması hâlinde ise en yakın asliye hukuk mahkemesine gecikmeksizin gönderilir."

Dosyanın incelenmesinde, ... ve ... hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) 6284 Sayılı Yasa'nın 5/1-a,b,c,e,f maddeleri uyarınca tedbir kararı verildiği, verilen tedbir kararına ... ve ... tarafından itiraz edildiği, uyuşmazlığın itiraza hangi mahkeme tarafından bakılacağı noktasında toplandığı anlaşılmaktadır.... İlçesinde bir tane asliye hukuk mahkemesinin bulunduğu, müstakil bir aile mahkemesinin bulunmadığı, bu nedenle aile mahkemesi hakimi ile asliye hukuk mahkemesi hakiminin aynı hakim olduğu, bu durumda ise; 6284 Sayılı Yasa'nın 9/2 maddesi uyarınca itiraza en yakın asliye hukuk mahkemesinde bakılacağının anlaşılmış bulunmasına göre, talebin... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12583
Karar No: 2013/8971
Karar Tarihi: 11.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2011/12583 E.  ,  2013/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; akıl hastalığı nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına ve akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına dair Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2009 gün ve 2009/108 Esas, 2009/349 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına ve sanık hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına dair hüküm usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3110
Karar No: 2015/22607
Karar Tarihi: 30.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3110 E.  ,  2015/22607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile ayrı ayrı 2 kez cezalandırılmasına dair Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 tarihli ve 2011/568 esas, 2012/725 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/01/2015 gün ve 2014/1912/5194 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/02/2015 gün ve 2015/32694 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarihli ve 2007/10-108 esas, 2007/152 sayılı kararında da belirtildiği üzere, yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi dayanılan gerekçelerin de yasal ve dosya içeriğiyle örtülmesi gerektiği, yine aynı Kanun’un 3. maddesin 1. fıkrasında ise, “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine” hükmolunacağının belirtildiği, somut olayda mahkemece temel cezanın tespiti sırasında hapis cezası takdiren alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, para cezası tayin edilirken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesine aykırı olacak şekilde alt sınırdan niçin uzaklaşıldığına dair hiçbir gerekçe gösterilmeden ve hüküm kısmında teşdiden uygulama yapıldığı da belirtilmeden, anılan Kanun’un 52/1. maddesinde gösterilen 5 tam gün sayısının çok üzerinde, 120 gün adli para cezasına hükmedilmek suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/09/2012 gün ve 2011/568 esas, 2012/725 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sanık hakkında kurulan hükümde adli para cezasına ilişkin önceki uygulamanın çıkartılarak yerine, 5 ve 4 gün adli para cezası ve TCK'nın 52/2 maddesi gereğince bir günü 20 TL hesabıyla paraya çevrilerek 80 TL adli para cezası olarak eklenmesine, infazın buna göre yapılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4444
Karar No: 2018/4805
Karar Tarihi: 24.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4444 E.  ,  2018/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.2010 tarihli ve 2010/7-191-227 saylı kararında vurgulandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkeme tarafından sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.

İncelenen dosyada, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 25.09.2013 tarihli beraat hükmünün, katılanlar vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 30.03.2015 tarihli ve 2014/10033 esas, 2015/5411 karar sayılı bozma ilamı ile “… depo sorumlusu sanık ... ile vardiya amiri sanık ...'in, üç aylık yükleme boşaltma işçisinin, depoda mal yükleme boşaltması sırasında istif makinasının üzerinden düşerek ölmesinde, işveren vekili olarak çalışma sırasında depoda yeterli biçimde gözetim ve denetimde bulunmamaları nedeniyle tali kusurlu oldukları ve mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa ve dosya kapsamına uygun bulunmayan bilirkişi raporlarına dayanılarak yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi...” nedenine dayalı olarak bozulmasına karar verildiği halde, bozmanın sanık aleyhine de olması karşısında, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine göre sanığın bozma ilamına karşı diyeceklerinin tespiti gerekirken, sanığa duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmesi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/25777
Karar No: 2022/23935
Karar Tarihi: 29.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/25777 E.  ,  2022/23935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)09/01/2015 tarihli iddianameye konu suç tarihinin 29/12/2014, 13/02/2015 tarihli iddianameye konu suç tarihinin ise 25/01/2015 olduğu, her iki iddianameye konu tehdit eylemleri yönünden hukuki kesintinin gerçekleştiği, bu nedenle 25/01/2015 tarihli tehdit eylemi nedeniyle ayrıca TCK'nın 106/2-a maddesinden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek her iki iddianameye konu eylemler yönünden, 106/2-a, 43/1. maddeleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

2) 1 numaralı bozma sebebine uyulması halinde, sanığın 29/12/2014 tarihli tehdit eylemi yönünden,

02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/32287
Karar No: 2021/25532
Karar Tarihi: 27.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/32287 E.  ,  2021/25532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararına yönelik;

Sanık ... müdafisinin temyizinin; dosyaya yansıyan tanık beyanları ve müştekinin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğu, boşanma aşamasında olan müştekinin gerçek dışı beyanlarda bulunduğu, sanığın cezalandırılmasına ilişkin hükümde alt sınırdan ayrılma ve TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanma gerekçelerinin Yasaya aykırı olduğu, sanığa yükletilen suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığı ve sanık savunmasının dikkate alınması gerektiğine yönelik olduğu,

Anlaşılmakla, kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ...’a yükletilen fuhuş suçundan mahkumiyetine dair Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/03/2021 tarih 2021/95 esas, 2021/154 sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 02/06/2021 tarih ve 2021/958 e. - 2021/1390 k. sayılı kararı hukuka uygun bulunmakla,

Sanık ... müdafisinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi’nin kararına yönelik temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak, CMK'nın 302/1. maddesi ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/1. maddesi gereğince dosyanın Mustafakemalpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine 27/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4744
Karar No: 2014/7940
Karar Tarihi: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4744 E.  ,  2014/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Esas No: 2008/14625
Karar No: 2010/18441
Karar Tarihi: 29.11.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/14625 E.  ,  2010/18441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Koşulları oluşmadığından 5271 sayılı CMK.’nun değişik 231.maddesinin sanık hakkında uygulanamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Sanığın yargılama giderlerinden diğer sanıkla birlikte müştereken ve müteselsilen olmak üzere eşit olarak sorumlu tutulmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK’nun 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının bu konu ile ilgili kısım “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı yükümlü tutulmalarına” şeklinde değiştirilmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,29.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12771
Karar No: 2020/3882
Karar Tarihi: 23.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/12771 E.  ,  2020/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :CMK 223/2-e. maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın öğretmen olduğu kreşte 4 yaşındaki ...’ın öğrenci olduğu, olay günü ...’ın babası tarafından kreşe bırakıldığı, kreşe bırakırken ...’ın düzenli olarak kullandığı antidepresan şurubunun babası tarafından kreşte bulunan görevliye verildiği, kullanımı hakkında bilgi verdiği, bu sırada olay günü sabah 08:45 sıralarında çocuğun annesinin sanığı arayarak şurubu 25 mg olarak yemekten sonra vermeleri gerektiğini söylediği, sanığın okula giderek ilaç kutusuna baktığı ve şırınga üzerinde 25 mg olmadığını 0.25 mg olduğunu görmesi üzerine katılan ...’ı aradığı ve durum hakkında bilgi verdiği, katılan ...’ın da 2.5 mg vermesi gerektiğini beyan ettiği, bunun üzerine sanığın 2.5 mg ilacı ...’a verdiği, saat 12:30 gibi katılan ...’ın gelerek Ege’yi okuldan aldığı eve gittiğinde çocuğun halsiz ve uykulu olduğunu görmeleri üzerine hastaneye götürdükleri olayda; katılanın fazla dozda ilaç almasından kaynaklı rahatsızlandığı iddiasıyla sanık hakkında taksirle yaralama suçundan kamu davası açıldığı, mahkemece sanık hakkında taksir düzeyinde bir kusurunun olmadığı gerekçe gösterilerek beraat kararı verildiği anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Mahkemece olayda sanığın kusuru bulunmadığı kabul edildiğinden, CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, CMK’nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1.) paragrafının çıkarılarak yerine ''Sanığın yüklenen suç açısından kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından CMK'nın 223/2-c.maddesi uyarınca beraatine'' cümlesinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.