Esas No: 2020/2550
Karar No: 2020/5701
Karar Tarihi: 12.11.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2550 E.  ,  2020/5701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Altında Olduğunun Tespiti

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

...'in geçmişe dönük korunmaya muhtaç çocuk olduğunun tespitine yönelik talebinin kabulü ile 21/07/2002-29/07/2002 ve 18/12/2002-12/10/2006 tarihleri arasında korunmaya muhtaç çocuk statüsünde kamu kurumlarında kaldığının tespitine dair İstanbul 1. Çocuk Mahkemesinin 06/05/2019 tarihli ve 2019/100 sayılı kararına karşı İstanbul Valiliği Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğünün yaptığı itirazın reddine ilişkin İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin 03/06/2019 tarihli ve 2019/74 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığının 06.02.2020 gün 2019/13230 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 gün ve KYB. 2019/21301 sayılı ihbarnamesi ile 19. Hukuk Dairesine gönderilmiş olup bu daireden 08.06.2020 görevsizlik kararı ile Dairemize gelmekle,

Davacı ..., 2002-2006 yılları arasında Florya Çocuk ve Gençlik merkezinde kaldığını bu nedenle Sosyal Hizmetler Kanunu ve Çocuk Koruma Kanunu kapsamında ergin oluncaya kadar korunmaya muhtaç çocuk kapsamında olduğunun kabulü ile korunma kararının tesisine karar verilmesini talep etmiş, İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi korunma altına alınan ...'in 21.07.2002-29.07.2002 ve 18.12.2002-12.10.2006 tarihleri arasında korunmaya muhtaç çocuk statüsünde kamu kuramlarında kaldığının kabulü ve tespitine karar verilmiş, davalı kurumun karara itirazı üzerine İstanbul 2. Çocuk Mahkemesince itirazın reddine kesin olarak karar verilmiş, Adalet Bakanlığının 06.02.2020 tarihli yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2020 tarihli yazısı ile karar ile ilgili kanun yararına bozma talebinde bulunulmuştur. Dosya, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli görevsizlik kararı üzerine Dairemize gönderilmiştir.

Davacı, 2828 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınarak ergin oluncaya kadar devlet koruması altında olduğunun tespitini istemiştir. Tespit isteği 2828 sayılı Yasadan kaynaklanmaktadır. 2828 sayılı Yasa uyarınca çıkarılan Korunmaya Muhtaç Çocukların işe Yerleştirilmesine ilişkin Tüzüğün 7. maddesinde "Bu tüzük hükümlerinden yararlanmak isteyenler, 18 yaşını tamamladıkları tarihten itibaren bu kurum ve kuruluşlarına kurum aracılığıyla başvururlar. Başvuru sahibinin geçmişte bir sosyal hizmet kuruluşunda kaldığının ve korunduğunun belgelenmemesi halinde, bu hususun tespiti mahkeme kararıyla olur" hükmü yer almaktadır. Bu hükümdeki "Mahkeme" ibaresinin korunma kararının esasında yetkili olan mahkemeleri ifade ettiği açıktır. Mahkemelerin görevi kamu düzeni ile ilgilidir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 24.05.1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu (SHK)' nun 22. maddesinde, korumaya muhtaç çocukların reşit oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kuramca kurulan sosyal hizmetler kuruluşlarında bakılıp yetiştirilmeleri ve bir meslek sahibi edilmeleri hususundaki gerekli tedbir kararının yetkili ve görevli mahkemece alınacağı düzenlenmiş, ancak maddede görevli mahkeme belirtilmemiştir. Çocuk Korama Kanununun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanunun 22. maddesinde düzenlenen tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır. Bu durumda, tespit kararının çocuk mahkemesinde verilmesi gerektiğinden, dava adli yargıda görülmesi gerekli işlerdendir. Bu sebeple İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi tarafından verilen tespit kararı ve bu karara itiraz üzerine İstanbul 2. Çocuk Mahkemesinin itirazın reddi kararı görev bakımından yerinde olmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteği yerinde görülmemiş, talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2020 (Prş.)