erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2924
Karar No: 2017/8423
Karar Tarihi: 05.07.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2924 E.  ,  2017/8423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, tarafların ortak çocukları 15.06.2006 doğumlu ..., 01.01.2009 doğumlu...’nin velayetleri babaya verilmiştir. Ortak çocuklar yaşları itibariyle idrak çağındadırlar. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan tarafların ortak çocukları ...’nin mahkemece eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istedikleri konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin kendilerinden sorulması ve psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan üç kişilik uzman heyetinden (4787 s.K m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatlerine olacağı tespit edilecek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, eksik araştlrma ve incelemekle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.05.07.2017 (Çrş.)
Esas No: 2017/24770
Karar No: 2018/5309
Karar Tarihi: 15.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/24770 E.  ,  2018/5309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, hakaret

HÜKÜM : Sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat ve hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8293
Karar No: 2007/1779
Karar Tarihi: 27.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8293 E.  ,  2007/1779 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan faturalara dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı taraf akdi ilişkiyi inkar ettiği için davacının iddiasını yazılı belge ile ispatlaması gerektiği, davacının defterlerinin ve faturanın yeterli delil niteliğinde bulunmadığı, davacı vekili karşı tarafın ticari defterlerine de dayanmış ise de tek başına ( münhasıran) bunlara dayanmadığından davalı tarafın defterlerini ibraz etmemiş olması davacı açısından ticari ilişkinin varlığı ve bu ilişki gereğince davacının edimini yerine getirdiği sonucunu doğurmayacağı, davacının yemin deliline de dayanmadığı gerekçeleri ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı iddiasının kanıtı olarak irsaliyeli faturalar sunmuştur. Bu durumda mahkemece irsaliyeli faturalar altındaki teslim alan imzasının davalıya ya da çalışanına ait olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönler üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 27.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18059
Karar No: 2023/593
Karar Tarihi: 18.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/18059 E.  ,  2023/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.06.2016 tarihli ve 2016/164 Esas, 2016/602 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Katılan ... Electronics Co. Ltd. şirketinin yetkilisi tarafından ... irtibat bürosu yetkilisi ...’e verilen Beyoğlu 31 inci Noterliği'nin 25.04.2011 tarihli ve 18315 yevmiye numaralı asıl vekâletnamenin dosya içerisinde mevcut bulunan suretinin okunaklı olmadığı anlaşıldığından;

Öncelikle katılan vekilinden asıl vekâletnamenin okunaklı bir örneğinin temin edilmesi, sunulacak olan bu vekâletnamede "Bir gümrük davasını ya da diğer davaları takip etme anlaşması vaka bazında mektup, telefaks veya e-posta iletişimi ile yapılacaktır." şeklindeki kısıtlamanın bulunması halinde, iş bu dava

dosyasında şikâyet hakkının kullanılması amacıyla marka hakkı sahibi firmanın yetkilileri tarafından kendilerine verilmiş izin içeren mektup, telefaks veya elektronik posta iletisinin tercüme edilmiş asıllarının veya onaylı örneklerinin bulunup bulunmadığı hususları da sorulup, şikâyet tarihinden sonra düzenlenen vekâletnamelerin bu dosyaya konu dava yönünden kullanılamayacağı ihtaratı da yapılarak, talep edilen belgelerin denetime imkân verecek şekilde dosyaya eklenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

oy birliğiyle, 18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/21965
Karar No: 2017/36612
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21965 E.  ,  2017/36612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/10019
Karar No: 2017/23403
Karar Tarihi: 26.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/10019 E.  ,  2017/23403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Aynı amaçla kamulaştırılan ve dava konusu 352 parsel sayılı taşınmaz ile benzer konumda bulunan 621 parsel sayılı taşınmaza ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin ... E/K sayılı dosyasında aynı değerlendirme tarihi itibariyle 640.00 TL/ m² birim fiyat takdir edildiği ve bu bedelin Dairemiz denetiminden geçerek ... Esas sayılı ilamı ile onandığı anlaşıldığından, dava konusu taşınmazın m² değeri inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23741
Karar No: 2015/37327
Karar Tarihi: 09.11.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/23741 E.  ,  2015/37327 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/72994

MAHKEMESİ : Kulu(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2011

NUMARASI : 2009/70 (E) ve 2011/391 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık S.. Y..’ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, elinde bıçak olduğu halde katılana “sen bittin, öldün” dedikten sonra elindeki bıçağı yüzüne doğru sallayarak kaşından yaraladığı olayda; sanığın tehdit etmek suretiyle katılana gelecekte bir zarar verme kastıyla değil, o anda bıçakla yaralama kastıyla hareket ettiği, tehdit içeren sözlerinin de yaralama kastını gösterdiği, eyleminin sadece yaralama suçunu oluşturduğu bu suçtan da mahkumiyet kararı verildiği gözetilmeden, ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık S.. Y..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/5493
Karar No: 2025/8148
Karar Tarihi: 14.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2025/5493 E.  ,  2025/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.02.2025

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 E., 2024/102 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.02.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.02.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 22.01.2025 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 06.02.2025 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddine dair söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.02.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7430
Karar No: 2006/10231
Karar Tarihi: 09.05.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7430 E.  ,  2006/10231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 02/02/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı İstanbul 8.İş Mahkemesinin 2002/484 esas, 2004/425 karar sayılı 1.6.2004 tarihli ilamında alacağın 6.147.801.017 TL. olduğu ancak taleple bağlı olarak 1.000.000.000.TL. nin tahsiline karar verildiği , alacaklının ise tahsil hükmü dışında kalan 5.147.801.017.TL. nin tahsili talebi ile genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır.İlamda takip konusu yapılan 5.147.801.017.TL. için eda hükmü yoktur.Bu nedenle ilamlı icra takibine konu edilemeyeceği tartışmasızdır.

Öte yandan, İİK.nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir. (İİK.143/2, 105/1, 251/1, 634 SY.nın 37. maddesi gibi). Mahkemelerin hükümlerine esas aldıkları bilirkişi raporlarının İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin yukarıda sayılanlar gibi özel hüküm bulunmadığından yetkili makamların yetkileri dahilinde düzenledikleri ve dolayısı ile İİK.nun 68/1.maddesinde sayılan nitelikte bir belge olarak kabulü mümkün değildir.O halde alacaklının genel haciz yolu ile borçlu hakkında takip yapması mümkün olmayıp alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup,Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11880
Karar No: 2015/7536
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11880 E.  ,  2015/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayları hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, devam eden boşanma davası sırasında 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüklere vasi tayini ihbarına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin MERNİS adreslerinin “... Mah. ...Küme Evleri No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüklerin babaanneleri ile birlikte “... Mah. ... Cad. No:... .../...” adresinde ikamet ettikleri gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

.... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre küçüklerin babaanneleri ile birlikte “... Mah. ... Cad. No:... .../...” adresinde ikamet ettikleri anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9347
Karar No: 2016/9084
Karar Tarihi: 26.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9347 E.  ,  2016/9084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis 25 gün adli para cezası, gün adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddeleri uyarınca netice 500 TL adli para cezasına çevrilmesi, TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğu.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... ile bağlantısı olduğu intibaı uyandıran sanığın katılana ...'ya gidebilmesi için yardım edebileceği vaadinde bulunarak ondan bilgisayarını aldığı ancak herhangi bir yardımda bulunmadığı gibi numarasını da değiştirerek ortadan kaybolduğu iddia ve kabul edilen olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca TCK'nın 53. maddesi ile ilgili uygulamanın yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hususu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "30 gün" ,''25 gün'' ve ''500 TL'' terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", ve "4 gün" ve ''80 TL'' ibarelerinin eklenmesi, ayrıca hüküm fıkrasından TCK 53 ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine "sanık hakkında TCK'nın 53/1-2-3. fıkraların uygulanmasına" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1696
Karar No: 2021/4599
Karar Tarihi: 01.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1696 E.  ,  2021/4599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığa yüklenen "2006 takvim yılında kanuni defterlere kaydedilmesi gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka defterlere kaydetmek suretiyle vergi zıyaına sebep olmak" suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar; "2007 ve 2008 takvim yıllarında kanuni defterlere kaydedilmesi gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde başka defterlere kaydetmek suretiyle vergi zıyaına sebep olmak" suçlarının ise Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet hükmünün verildiği 14/02/2011 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.