erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/15579
Karar No: 2015/12770
Karar Tarihi: 17.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15579 E.  ,  2015/12770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının, kızı ...'in yanında “... Mah. ... Sk. No: 12 İçkapı No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının nüfus kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “No: 48 ... Merkez .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Komutanlığı'nın 06.10.2015 tarihli tutanağından kısıtlı adayının, kızı ...'in yanında “... Mah. ... Sk. No: 12 İçkapı No: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4571
Karar No: 2013/11288
Karar Tarihi: 17.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/4571 E.  ,  2013/11288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü müştekinin müdürü olduğu okula ait alüminyum kapıları sökerken yakalanan sanıkların, daha önce de aynı okula ait kapıları sökerek götürdükleri ve hurdacıya sattıkları anlaşılmakla, bir müştekiye karşı değişik zamanlarda aynı suçu işleyen sanıklar hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanıklar hakkında neticeten hükmolunan 10 aylık hapis cezalarının TCK’nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunlu olsa da; sanıklara TCK'nın 43. maddesi uygulanması durumunda hükmedilecek ceza miktarı her durumda bir yılın üzerinde olacağından ve aksi hal sanıkların; önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından, yapılan uygulama sanık lehine kabul edilmiş ve tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza sorumluluğu bulunup hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıklar hakkında 5395 sayılı yasanın 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlere hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklardan müteselsilen alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "sanıklar hakkında danışmanlık tedbiri uygulanmasına" ve “yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen alınmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, “sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı; ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1555
Karar No: 2015/14142
Karar Tarihi: 05.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/1555 E.  ,  2015/14142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2013/394-2014/545

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin davalı şirketten 29/08/2012 tarihinde 34.427,15 TL bedelle bir adet kamyonet aldığını, 13/04/2013 tarihinde kamyonetin seyir halinde iken şoför mahalli göğüs kısmında patlama meydana geldiğini ve kamyonetin tamamen yandığını, kamyonetin garanti süresinin henüz dolmadığını, patlamanın kullanıcı hatasından ileri gelmediğinin itfaiye raporunda belirtildiğini, araçtaki teknik kusurdan ileri gelen hasar nedeniyle kamyonetin tamamen kullanılamaz hale geldiğini, kamyonetin yenisi ile değiştirilmesine yönelik istemlerinin Davalı F.. A.Ş. tarafından kabul edilmediğini iddia ederek, 34.427,15 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle tazminine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

Davalı F...A.Ş.vekili, davaya konu aracın ticari satım nedeniyle satın alındığını, bu durumda ayıba karşı sorumluluğun diğer davalı olan satıcıya yöneltilmesi gerektiğini, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, araçta meydana gelen yangınla ilgili itfaiye raporunun ihtimale dayalı ve uzman olmayan kişilerce hazırlandığını, araçtaki yangının araçta var olan ve üretimden kaynaklanan ayıp nedeniyle oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir .

Davalı O.. A.Ş vekili, yangın sonrası yapılan inceleme sonucu araçta üretimden kaynaklanan ayıp tespit edilemediğini, hasara neden olan yangının araçta var olan ve üretimden kaynaklanan ayıp nedeniyle meydana geldiğinin davacı tarafından kanıtlanması gerektiğini, davacının ve itfaiyenin zararın artmasında müterafik kusuru bulunduğunu, aracın hurda bedelinin tazminat miktarından düşülmesi ya da aracın iadesine karar verilmesi gerektiğini savurarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, araçta meydana gelen yangına üretimden kaynaklı gizli ayıbın neden olduğu, davacı satıcı ile ithalatçı firmanın ayıp nedeniyle birlikte sorumlu olduğu, aracın gizli ayıp nedeniyle hasara uğramasından dolayı satış bedelinin iadesi gerektiği, davacının aracı yangın tarihine kadar kullandığı, davalıların ise satış bedelini kullandığı, bu nedenle dava tarihinden itibaren faiz istenilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 05.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14200
Karar No: 2010/7929
Karar Tarihi: 03.06.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/14200 E.  ,  2010/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında silinme koşulları oluşmayan mahkumiyetleri bulunmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dava konusu bıçağın İstanbul Adli Tıp kurumu Fizik ihtisas dairesi Balistik Şubesinin raporunda "sustalı çakı" olduğunun ifade edildiği ancak dosya ve rapor içeriğinden düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran ve sabitleştiren otomatik susta tertibatının bulunup bulunmadığı belirtilmediğine göre suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan aletlerden olup olmadığı hususunda Kriminal polis Labaratuarından yeniden rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin (BOZULMASINA), 3.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8986
Karar No: 2016/15334
Karar Tarihi: 30.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/8986 E.  ,  2016/15334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

vek. Av. ...

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vek.Av. Özgür Çiçekci gelmiş, diğer taraftan gelen olmadığından duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten akaryakıt almak üzere davalı şirketin pos cihazlarından kendisine ait kredi kartlarıyla ödemede bulunduğunu, davalı şirketin müvekkiline vermesi gereken malı teslim etmediğini, paranın da iade edilmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını, davacının, o dönemde müvekkili şirketin sahibi ve yetkilisi olan... kişisel borçlarını müvekkilinin pos cihazindan kredi kartı ile ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davalı şirketin, davacı ile aralarında hukuki ilişki bulunmadığını iddia ettiği, taraflar arasında sözleşme bulunmaması halinde TBK'nun 77. ve devamı maddeleri gereğince sebepsiz zenginleşme hükümlerinin devreye gireceği, TBK 77 ve devamı maddelerine göre haklı bir sebep olmaksızın bir başkasının mal varlığından zenginleşen kişinin bunu karşı tarafa ödemekle yükümlü olduğu, ispat yükü kendisinde bulunan davalı tarafından malın teslimi veya alınan paranın geri ödendiğinin ispatlanamadığı, davacının itirazın iptali ve takibin devamı yönündeki talebinin haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, icra inkar tazminatı yönünden ise talep yargılamayı gerektirdiğinden tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 30/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17204
Karar No: 2016/144
Karar Tarihi: 11.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/17204 E.  ,  2016/144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında.... Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2009 tarihli ve 2009/679 E, 2009/564 K, sayılı ilamı ile sanıkların hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b,143/1,168/1,62/1,53/1,63/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 11 gün hapis cezası, (sanık ... hariç) TCK'nın 116/4, 35/2, 62/1,53/1 maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası, (sanık ... hariç) TCK'nın 151/1,62/1,53/1 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21/05/2013 gün ve 2012/3744 E, 2013/15171 K, sayılı ilamı onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.12.2015 tarih ve 2015/397395 sayılı yazısı ile verilen karara karşı hırsızlık suçundan hesap hatası yapılarak fazla ceza hükmedilmesi nedeniyle itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınm 22.12.2015 tarih ve 2015/397395 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 21.05.2013 gün ve 2012/3744 esas, 2013/15171 karar sayılı onama kararının hırsızlık suçu yönünden kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin duruşmadaki beyanında çalınan kolaların kendisine iade edildiğini, dondurma dolabından da 5 Kg'lik bir kutu dondurma alındığını ancak bunun iade edilmediğini bildirmiş olması karşısında; TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekinin sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 168/1 maddesi uyarınca 2 yıl 2 ay hapis cezasından 2/3 oranında indirim yapılırken 8 ay 20 gün yerine 1 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ve aynı Yasa'nın 62. maddesinin uygulanması ile sonuç cezanın 7 ay 6 gün hapis yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma kararının temyiz etmeyen sanıklar ... ve ...'e 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca sirayetine, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 11.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28482
Karar No: 2017/3123
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28482 E.  ,  2017/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/568
Karar No: 2018/6479
Karar Tarihi: 23.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/568 E.  ,  2018/6479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/10/2014 gününde verilen dilekçe ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen 20/06/2017 günlü kararın istinaf incelemesinde; istinaf başvurusunun reddine dair 23/11/2017 günlü İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 23/10/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı. Karşı taraftan davalı vekili Avukat ... geldi, davacı vekili Avukat ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, mazeret reddedildi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve davalı yararına takdir olunan 1.630,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine 23/10/2018 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4194
Karar No: 2012/24745
Karar Tarihi: 21.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4194 E.  ,  2012/24745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi, bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura ve bilirkişi raporuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4574
Karar No: 2013/19825
Karar Tarihi: 07.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/4574 E.  ,  2013/19825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 26/03/1990 - 28/05/1999 tarihleri arasında Almanya'da geçen hizmet sürelerinin borçlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2) Dava, davacının yurt dışında 26.03.1990-28.05.1999 tarihleri arasında geçen süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

17/4/2008 tarih ve 5754 sayılı Kanun'un 79. maddesi ile değişik 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre Türk vatandaşlarının yurt dışında 18 yaşını doldurduktan sonra, Türk vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri halinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.

3201 sayılı Kanun'da tanımı yapılmamış olmakla birlikte "sigortalılık süresi" kavramından "borçlanma kapsamındaki sürenin geçtiği ülke mevzuatına göre ikamet süreleri hariç, çalışılmış ya da çalışılmış kabul edilen (çalışmaya bağlı iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve benzeri nedenlerle) sürelerin anlaşılması gerekir. Eylemli bir çalışma bulunmadığı halde ilgili ülke mevzuatına göre belirli bir yaşın ikmali veya çalışmaya bağlı olmayan nedenlerle (analık, çocuk bakımı, okul eğitimi, meslek öncesi eğitim kursu) sigorta kapsamında geçen sürelerin Kanun'un 1.maddesinde belirtilen sigortalılık süresi olarak kabulü mümkün değildir. Bu sürelerin koşulları bulunduğu takdirde işsizlik süresi veya ev kadını olarak geçen süre kapsamında borçlanılması mümkündür.

Somut olayda, davacı okul eğitimi nedeniyle 26.03.1990-26.07.1990 tarihleri arasında yurt dışında sigortalı kabul edilimiş ise de davacının bu sigortalılığı fiili çalışmaya dayalı olmadığından bu dönemin 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre sigortalılık süresi (çalışılmış ya da çalışılmış kabul edilen süre) olarak kabulü mümkün bulunmadığından mahkemece bu dönem yönünden istemin reddine karar verilmesi gerekirken davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.