erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/18317
Karar No: 2015/7062
Karar Tarihi: 08.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/18317 E.  ,  2015/7062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece tarafların, davacı-davalı kocanın ailesiyle altlı üstlü oturdukları ve çoğu kez yeme içmelerinin birlikte olduğu gerekçesiyle davacı-davalı koca az da olsa kusurlu kabul edilerek kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının isteği üzerine tarafların davadan önceki son bir yıl yeme-içmelerini ayırdıkları ve müşterek konutta yemeklerini yedikleri evlilik birliğinin bu şekilde devam ettiği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu nedenle, davalı-davacı kadın, eşinden kaynaklanan bu kusurlu eylemi affetmiş, en azından hoşgörüyle karşılamış sayılacağından artık bu eylem boşanmaya esas alınamayacağı gibi, davacı-davalı kocadan kaynaklanan ve boşanmaya neden olabilecek başka bir kusurlu davranışın varlığı da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmeyen, eşine "istediğim gibi gezer tozarım karışamazsın, sizden kurtulamadım serbest yaşayacağım " diyen, güven sarsıcı davranışlarda bulunan, eşini ve çocuklarını sevmediğini söyleyen, evdeki eşyalara zarar veren davalı-davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulü gereklidir. Hal böyle iken, davalı-davacı kadının boşanma davasının reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre yeniden hüküm kurulması zorunlu hale gelen davacı-davalı kocanın boşanma davası ve ferilerine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 08.04.2015(Çarş.)
Esas No: 2016/16100
Karar No: 2018/1247
Karar Tarihi: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16100 E.  ,  2018/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8292
Karar No: 2017/25625
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8292 E.  ,  2017/25625 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/12696
Karar No: 2012/18083
Karar Tarihi: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12696 E.  ,  2012/18083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş davalılar vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.04.2012 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davasının kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsalden daha değerli olduğu anlaşılmasına rağmen bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14245
Karar No: 2011/514
Karar Tarihi: 24.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/14245 E.  ,  2011/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundan ve dosya kapsamından suça konu 8 adet meşe ağacının 102 ada 24 no.lu parselden izinsiz kesildiğinin, söz konusu parselin arazi kadastro çalışmaları sırasında tarla vasfı ile sanığın murisleri adına 16.12.2005 tarihinde tespitinin yapıldığının ve 24.03.2006 tarihinde sahanın orman olduğu iddiası ile orman idaresi tarafından Kadastro Mahkemesinde dava açıldığının anlaşılmasına göre, her ne kadar sanığın suça konu ağaçları kestiği esnada yerin vasfının belirli olmadığı, sanığın kendi arazisi olduğu inancı ile hareket ettiği kabul edilse dahi sanığın dava konusu yerden izinsiz orman ağacı kesmiş olmasına göre eyleminin 6831 Sayılı Yasanın 116/B - 109 maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten doayı BOZULMASINA,

Ancak suça konu yerden 2006 yılı Eylül ve Ekim aylarında izinsiz ağaçı kesildiği bilirkişi raporu ile tespit edildiğinden suç tarihi olan 2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 Sayılı Yasanın 20. maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu anlaşılmakla gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 Sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINDA, 24.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7869
Karar No: 2015/3929
Karar Tarihi: 02.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/7869 E.  ,  2015/3929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Yaralama ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığın, mağdurların ikamet ettiği evin kapısını, tekme atarak açması sonucu, mağdur ...'ın elinin kapı ile duvar arasına sıkışması nedeniyle yaralandığının kabul edilmesi karşısında, eylemin, taksirle meydana gelip gelmediği tartışılmadan hüküm kurulması,

b-Sanığın annesi ve kız kardeşi olan mağdurların, sanıkla aynı binada ve altlı üstlü oturduklarının anlaşılması karşısında, söz konusu yerin, tarafların ortak kullanım alanında ve rızaya aykırı olarak girilebilecek yerlerden olup olmadığı araştırılarak, sonucuna göre konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3228
Karar No: 2018/6051
Karar Tarihi: 29.05.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/3228 E.  ,  2018/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği gibi mazerette bildirmeyen ve usulüne uygun katılma talebinde de bulunmayan, şikayetçi HSBC vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 29.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14363
Karar No: 2013/2836
Karar Tarihi: 23.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/14363 E.  ,  2013/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu araç ve gümrük idaresine teslim edilen eşya hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1)Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, anılan yasa maddesinin 3. fıkrasının “Mahkum olduğu hapis cezası ertelenen veya koşullu salıverilen hükümlünün kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıdaki fıkralar hükümleri uygulanmaz” amir hükmü dikkate alınarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Dava konusu adli emanetin ... sırasında kayıtlı cep telefonları, sim kartları, para ve 6 adet boş kutunun "...talep halinde..." iadelerine karar verilmiş olması,

3)Sanıkların suçu iştirak halinde işledikleri gözetilerek vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

l)Sanıklar hakkında kurulan hükümden 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin bendin çıkarılarak yerine "sanıkların ayrı ayrı, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-a,b,d,e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya; 53/1 -c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ifadesinin eklenmesi,

2) Hüküm fıkrasının 15., 16., 17., 18. ve 19. bendinde yer alan "...talebi halinde..." ibarelerinin çıkarılması,

3) Vekalet ücreti ile ilgili hüküm fıkrasından "müteselsilen" ifadesinin çıkarılarak yerine "eşit olarak" ifadesinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/186
Karar No: 2018/1254
Karar Tarihi: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/186 E.  ,  2018/1254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK'da değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25372
Karar No: 2017/35760
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25372 E.  ,  2017/35760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/10660
Karar No: 2018/1020
Karar Tarihi: 23.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10660 E.  ,  2018/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kişisel ilişki süresi, nafakaların ve tazminatların miktarı ile ziynet alacağı yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, kişisel ilişki süresi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar, ziynet alacağı sebebi ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın ziynet eşyası alacağını, gösterdiği diğer delillerle kanıtlayamamıştır. Ancak, davacı açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece, davacı kadına yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağıyla ilgili olarak davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılması, yemin teklif edildiği takdirde ise, usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m. 227-238) ve gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik nicelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının ziynet alacağı sebebiyle vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2018(Salı)

....
Esas No: 2016/1375
Karar No: 2017/6390
Karar Tarihi: 01.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/1375 E.  ,  2017/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Hazinenin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazerette bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; şikayetçi Hazine vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/21748
Karar No: 2013/5516
Karar Tarihi: 27.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/21748 E.  ,  2013/5516 K.**

* YARALAMA

* SİLAHLA TEHDİT

* KURU SIKI TABANCAYLA HAVAYA ATEŞ ETMEK

* KAMU YARARINA BİR HİZMET KOLUNDA ÇALIŞTIRILMAK İÇİN GÖNÜLLÜLÜK GEREKMESİ

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 105

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 20

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 106

**"İçtihat Metni"**

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre, babası ile aynı binada altlı-üstlü oturan sanık Ali'nin evin bodrum katındaki odunların çıkartılması konusunda çıkan tartışmada katılan babasını korkutmak maksadıyla kuru sıkı tabanca ile havaya ateş etme eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesinde düzenlenen silahla tehdit suçunu oluşturmasına karşın, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

2- TCK'nın 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında ''mahkum olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmay' şeklinde tedbire çevrilebileceği belirtildiği halde, sanığın gönüllü olup olmadığı sorulmadan ve hangi hizmet kolunda çalıştırılacağı da belirlenmeyerek yaralama suçundan tayin olunan 5 ay hapis cezasının “5 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine'' karar verilerek 5275 sayılı Kanunun 105/1-2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Ç.. müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.