Esas No: 2023/21409
Karar No: 2023/5617
Karar Tarihi: 17.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/21409 E.  ,  2023/5617 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/629 E., 2022/181 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.01.2008 tarihli ve 2008/182 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın dava dışı S.B. ve C.B. ile birlikte şikâyetçiye ait iş yerine girerek 6 teneke zeytinyağını alıp ilerlerken henüz hakimiyet alanına geçirmeden ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerinin müdahalesi ile eylemi tamamlayamadıkları iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmıştır.

2. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2008 tarihli ve 2008/82 Esas, 2008/79 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin talebi üzerine yapılan temyiz incelemesi ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 09.05.2012 tarihli ve 2011/10194 Esas, 2012/10758 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesinin değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/188 Esas, 2019/525 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 22 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar 11.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Sanığın denetim süresi içinde 03.05.2021 tarihinde işlediği kasıtlı suç nedeniyle verilen mahkûmiyet kararının kesinleşmesi üzerine yapılan ihbar sonucunda Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/629 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi suçu işlemediğine ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve dava dışı S.B. ve Ç.B'nin suç tarihinde gece 02.00 sıralarında şikâyetçinin iş yerine girerek 2'şer adet olmak üzere toplam 6 teneke zeytinyağı aldıkları, olay yerinden ayrıldıkları esnada ihbar üzerine gelen kolluk görevlileri tarafından dava dışı S.B. ve Ç.B.'nin yakalandığı, sanık ...'in ise kaçmış olduğu evinde yakalandığı, yağ tenekelerinin iş yerinin çevresinde bulunarak sahibine teslim edildiği böylelikle eylemin tamamlanamamış olduğu kabulüyle mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.17.01.2008 tarihli Tutanak içeriğine göre olay yerine gelen kolluk görevlilerinin üç şahsın kaçtığını gördükleri, ilk anda yakalanan S.B. ve Ç.B.'nin yanlarındaki diğer şahsın sanık ... olduğunu beyan ettikleri ve olayın ilk sıcaklığı ile kolluk tarafından müdafi huzurunda alınan ifadelerinde de üçüncü şahsın sanık ... olduğunu ifade ettikleri, sanığın da savunmalarında olay günü S.B. ve Ç.B. ile birlikte olduğu ancak hırsızlık eyleminin öncesinde ayrıldıklarına dair savunması dikkate alındığında sanığın suçu işlemediğine ve mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına dair temyiz nedeni yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Lehe bozma kararı sonrası yargılama giderlerinin sanıktan tahsil edilemeyeceğinin gözetilmemesinde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2022 tarihli ve 2021/629 Esas, 2022/181 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin çıkarılması ve yerine "bozma kararı öncesinde ilk kararda belirtilen yargılama giderlerinin sanıklardan birlikte sebebiyet verdiklerinin payları oranında, ... başına sebebiyet verdiklerinin ayrı ayrı tahsiline, bozma sonrası yargılama giderlerinin ise bozma kararının lehe olması sebebiyle Hazine üzerinde bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.