erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2270
Karar No: 2014/17433
Karar Tarihi: 28.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2270 E.  ,  2014/17433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, Bodaç Tarımsal Kalkınma Kooperatifi'nin kayıtlı üyesi olduğu, ilgili kooperatifin ... Orman İşletme Şefliği'nin 2010 yılı üretim programında bulunan 56g, 63a, 63b bölmeciklerindeki üretim işini üstlenip ilgili bölmeciklerde bulunan ağaçların kesilmesi hususunda görevlendirildiği, ağaçları kestikten sonra traktöre yüklemek için kesim izni verilen ağaçların dallarından sal yaptığı, bu sal yardımıyla kesmiş olduğu ağaçları traktöre yüklediği, traktöre yüklemiş olduğu ağaçları orman işletme müdürlüğü deposuna götürüp teslim ettikten sonra yapmış olduğu salı da teslim etmesi gerekirken izinsiz olarak evine götürdüğü ve kendisine ait sera yapımında kullandığı olayda, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21395
Karar No: 2018/3053
Karar Tarihi: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21395 E.  ,  2018/3053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın yokluğunda verilen hükmün duruşma davetiyesi tebliğ edilen adresine gönderilmeden doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesinin geçersiz olması ve hükmün temyizi kabil olmasına rağmen İzmir 7. İcra Ceza Mahkemesinin 05/02/2014 tarih 2014/18 değişik iş sayılı kararı ile verilen itirazın reddine ilişkin kararının hukuken geçersiz olarak kabul edilmesi gerektiği düşünülerek ve sanık müdafinin 17/01/2014 tarihli talebinin de temyiz talebi sayılarak asıl hükme yönelik olarak yapılan incelemede,

Görülmekte olan davanın sonucuna etkisi bulunabileceği ihtimali bulunan İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/338 Esas sayılı menfi tespit davasının sonucu araştırılmadan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1676
Karar No: 2010/2275
Karar Tarihi: 01.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/1676 E.  ,  2010/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kayıp eşyayı sahiplenmek

HÜKÜM : CMK.nın 223/8 son maddesi gereğince düşme

Sanık hakkında kaybolmuş malda temellük iddiasıyla açılan davada usulüne uygun ve süresinde şikayet bulunmadığından kamu davasının düşürülmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan C.Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/5990
Karar No: 2022/17367
Karar Tarihi: 01.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5990 E.  ,  2022/17367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Ankara) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayana kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile ödemeye ilişkin bent düzeltilmek suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş: karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ankara İli, Gölbaşı İlçesi, Emirler Mahallesi 123950 ada 17 ve 18 parsel sayılı taşınmazlara net gelir metoduna göre değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ödemeye ilişkin bentin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince düzeltilmek suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 01.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25632
Karar No: 2015/8017
Karar Tarihi: 15.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25632 E.  ,  2015/8017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu mülkiyet ve daimi irtifak hakkı bedellerinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ve irtifak hakkının davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd.vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu mülkiyet ve daimi irtifak hakkı bedellerinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın ve irtifak hakkının davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazlara net gelirleri esas alınarak değer biçilmesinde, dava konusu 2634 parsel sayılı taşınmazın niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve su isale hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle daimi irtifak hakkı karşılığı ile 2635 parselin mülkiyet bedelinin tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Dava konusu taşınmaza ½ hisse ile malik olan davalı ... ile diğer ½ hisse maliki olan muris ... . mirasçılarından davalı ... arasında imzalanan 15.09.2012 tarihli tutanakta taşınmaz üzerindeki ağaçların ... tarafından dikilip yetiştirildiği, ağaçların bedelinin bu kişiye ödenmesine muvafakat edildiği belirtildiğinden, bu tutanak doğrultusunda taraflarınve tutanakda imzası bulunanların beyanları alınıp, gerekir ise tanık da dinlenmek suretiyle taşınmaz üzerinde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların kim tarafından dikilip yetiştirildiği tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile ağaçların bedelinin tüm davalılara tapudaki ve veraset ilamındaki payları oranında ödenmesine ilişkin hüküm kurulması,

2)Taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının değerlendirme tarihi olan 2013 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler Gıda Tarım ve Hayvancılık ilçe Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3)Davalı idare harçtan muaf olmadığı halde muaf kabul edilerek harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı .... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/31355
Karar No: 2016/1921
Karar Tarihi: 26.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/31355 E.  ,  2016/1921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 10. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2009/81-2014/282

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.03.2006-16.06.2008 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çocuk yuvası öğretmeni olarak çalıştığını, davalı işverenin davacıdan istifa dilekçesi vermesini istediğini, davacının bunu reddetmesi üzerine davalının davacıyı ücretsiz izine gönderdiğini, davacının işbaşı yapmasının davalı işyeri tarafından engellendiğini ve işine sebepsiz olarak son verildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin okul öncesi çocukların bakım ve eğitiminin yapıldığı kreş işlettiğini, davacının müvekkili tarafından işten çıkarılmadığını, tam tersine davalının işine devam etmeyen davacıyı işbaşı yapması için ısrarla haber gönderdiği halde, davacının davalıya ihtarname göndererek ihbar ve kıdem tazminatını talep ettiğini, davalının buna cevap olarak davacıya onu işten çıkarmadığını ve üç gün içinde işe dönmesini aksi halde iş sözleşmesini haklı nedenle feshedeceğini ihtarname yoluyla bildirdiğini, buna rağmen davacı işe dönmediğinden iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ifade ederek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının dava dilekçesinde 16.06.2008 tarihine kadar çalıştığını belirtmesine rağmen, hükme esas bilirkişi raporunda 03.07.2008 tarihinin esas alınması sonucunda davacının talebinin aşılarak hesaplama yapılması, HMK’nın 26. maddesindeki taleple bağlılık kuralına aykırıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24555
Karar No: 2017/35850
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24555 E.  ,  2017/35850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/29294
Karar No: 2013/31571
Karar Tarihi: 07.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/29294 E.  ,  2013/31571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, eser sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu iş bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6402
Karar No: 2017/2170
Karar Tarihi: 09.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/6402 E.  ,  2017/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava,kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz mahallesinde olduğu halde farklı konumda bulunan taşınmazın emsal olarak kabulilmesi ve aynı bölgeden gelen dava dosyalarında aynı ada 12 parsel sayılı taşınmaza 2011 değerlendirme yılında metre kare birim fiyatı olarak 100 TL belirlenmesi nedeniyle hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların değerlendirme tarihi ititbariyle resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

.../...

-2-

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ipotek şehinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 09/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27879
Karar No: 2018/2066
Karar Tarihi: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27879 E.  ,  2018/2066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın ev/ofis şeklinde bildirdiği adreste hazır faliyetlerini sürdürdüğünü savunmasına ve bu adresin Ticaret Sicil Gazetesinde yayınlanmış olması karşısında sanığın suç kastı ile hareket etmediği anlaşılmakla atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3258
Karar No: 2008/3426
Karar Tarihi: 18.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3258 E.  ,  2008/3426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Dava, vakıf tüzüğünde yapılan değişiklik nedeniyle maaşından eksiltilen aylık maaş katsayısı oranındaki kayıp hakkının tazmini istemine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 18.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 18.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.