erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/3816
Karar No: 2025/500
Karar Tarihi: 21.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3816 E.  ,  2025/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 07.02.2024

SAYISI : 2013/76 E., 2013/556 K.

SUÇ : Kasten yaralama

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2013/76 Esas, 2013/556 Karar sayılı ek kararının karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Hüküm yokluğunda verilen mağdur ...'a gerekçeli karar tebliğ edilmemiş ise de Av. ...'ün 30.11.2020 tarihli dilekçesi ile ekinde vekaletname sunup dosyaya ... vekili olarak kaydının yapılmasını ve dosyadaki evrakların birer örneğinin verilmesini talep ettiği, anılan tarih itibariyle mağdur vekilinin karardan haberdar olduğunun anlaşıldığı, Av. ...'ın 02.02.2024 tarihli dilekçesi ile ekinde vekaletname sunup temyiz isteminde bulunduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde ''Herkes haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz” şeklindeki emredici düzenleme ile Kanun koyucu tarafından kişilere tanınan hakların belli sınırlar içinde kullanılması ve hakkın kötüye kullanılmasının da hukuk düzenince hiçbir şekilde korunmayacağının belirtildiği, tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, mağdur vekilinin 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 02.02.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2024 tarihli ve 2013/76 Esas, 2013/556 Karar sayılı ek kararında mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/940
Karar No: 2015/12580
Karar Tarihi: 04.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/940 E.  ,  2015/12580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2012/113-2012/42

Taraflar arasındaki daha önce kamulaştırılan ve bilahere kadastro tespiti sonucunda yeniden özel kişi adına tapu oluşturulan taşınmazın kaydının iptali ile idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, daha önce kamulaştırılan ve bilahere kadastro tespiti sonucunda yeniden özel kişi adına tapu oluşturulan taşınmazın kaydının iptali ile idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre yapılan incelemede;

Kamulaştırma Kanununun 14/5 maddesinde; göre tapu malikinin öldüğü yargılama sırasında anlaşılırsa mirasçıları dahil edilmek suretiyle davaya devam olunacağı belirtildiğinden, davalının veraset ilamı için davalı idareye süre verilerek, mirasçıların davaya dahil ettirilip taraf teşkili sağlandıktan sonra sonucuna göre esas hakkında hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değilse de,

3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/5 maddesindeki "tutanaklarda belirtilen haklara, sınırlandırma ve tespitlere ait tutanakların kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıl geçtikten sonra kadastrodan önceki hukuki sebeplere dayanarak itiraz olunamaz ve dava açılamaz" hükmü nazara alındığında, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin 27.10.1998 tarihinde kesinleşmiş olduğundan, davacı idare tarafından kamulaştırılsa bile kamulaştırma sonrası yapılan kadastro işlemi ile bu yerin yeniden davalı adına tespit görmesi ve tutanağın kesinleştiği tarihten itibaren 10 yıllık süre içinde dava açılmaması nedeniyle, ret kararı verilmesi doğrudur.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3179
Karar No: 2023/2823
Karar Tarihi: 18.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3179 E.  ,  2023/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/160 E. ve 2023/706 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/719 Esas, 2022/58 Karar

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilerek davanın reddinekarar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 14.07.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu ve hata bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiş, 19.07.2023 tarihli ek karar ile de, davacının temyiz talebinin miktar itibariyle kesin bir karar bulunması sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 19.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, ıslah edilen miktar ile 100.000,00 TL dava değeri üzerinden davanın reddine yönelik bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.07.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi'nin 19.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15850
Karar No: 2016/353
Karar Tarihi: 14.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/15850 E.  ,  2016/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 07.01.2014 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazların ve 39NA835 plakalı araç üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü bir kısım davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre bir kısım davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taşınır mallardaki ortaklığın giderilmesi davalarında 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 1 sayılı Tarife uyarınca 25,20 TL maktu harç alınması gerekirken nispi harç tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun altıncı paragrafında "… ilam harcının," ifadesinin peşine “…Satışına karar verilen menkul mala ilişkin 25,20 TL maktu karar ve ilam harcının” ibaresinin eklenmesine, hükmün DEĞİŞTİRİLMİŞ ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/13397
Karar No: 2024/4464
Karar Tarihi: 04.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/13397 E.  ,  2024/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2012/482 E., 2013/649 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece kurulan hüküm sonrası verilen ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin yukarıda sayısı belirtilen 24.12.2013 tarihli kararıyla sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 22.03.2023 tarihli ek kararıyla sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, müdafiine karar tebliğ edilmediğinden kendisinin yaptığı temyiz başvurusunun kabul edilerek asıl hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzünde 24.12.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde açıklanan asıl hükme karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 10.03.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın ek karara yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/8075
Karar No: 2014/9996
Karar Tarihi: 07.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8075 E.  ,  2014/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/368-2013/567

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlular vekilinin İİKnun 168/5. maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak diğer itiraz ve şikayetlerinin yanında takibin dayanağı olan senette bedelde tahrifat yapıldığını ileri sürdüğü ve takibin iptalini talep ettiği, mahkemece talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra takibinin dayanağı olan bononun rakamla yazılı bedel bölümünde 43.000 yazılı iken sonradan ön kısmına “1” rakamı eklenerek 143.000 haline dönüştürüldüğü bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir.

6762 Sayılı T.T.K'nun 690. (6102 Sayılı TTK.'nun 778.) maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. (6102 Sayılı TTK.'nun 676.) maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural senedin bedel kısmında tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakam ile değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporuyla saptandığına göre, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir. Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli olduğunun kabulü gerekir (HGK.14.5.2003 tarih ve 2003/12-347 E.- 2003/345 K).

Mahkemece, bononun 43.000,00 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 143.000,00 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edildiğine göre, İİK.nun 169/a-5.maddesi gereğince borca itirazın kısmen kabulü ile takibin 100.000,00 TL'lik kısım için durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9513
Karar No: 2017/774
Karar Tarihi: 16.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9513 E.  ,  2017/774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 16.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/8222
Karar No: 2012/27653
Karar Tarihi: 20.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8222 E.  ,  2012/27653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının sadakatsiz davranışlarına karşılık, davacı koca da eşini bıçakla yaralamış ise de davacı kocanın bu eylemi haksız tahrik altında gerçekleştirdiğinin ve böylece davalı kadının daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 20.11.2012 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Yaşama hakkı, beden bütünlüğünün korunmasını bekleme; kişinin en başta gelen haklarından olup; aynı zamanda anayasal nitelikte bir insan hakkıdır. Kişinin kusuru ne olursa olsun, bir haksız tahrik durumu olsa bile, diğer tarafın bu haklara saldırmaması gerekir. Yaşam ve beden bütünlüğüne saldırının telafisi yoktur. Bu bakımdan; davalı kadının bir eş olarak sadakat yükümlülüğü kapsamındaki güven sarsıcı davranış içine girmesi; kocasının ona karşı yaşama hakkına müdahalede bulunarak yaralamasını gerektirmez. Açıklanan nedenlerle; kocanın en azından eşiyle eşit kusurlu kabul edilmesi gerekir. Eşit kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası verilmesine yasal bir engel yoktur (TMK md. 175). Durum böyleyken; mahkemece davalı kadının daha ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi de gerekçe gösterilip; yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesi; kanımca isabetsizdir. Hükmün diğer bölümlerinin değerli çoğunluk gibi onanması görüşünde olmakla birlikte; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası talebinin reddine ilişkin bölümlerinin bozulması gerektiğini düşünüyorum.
Esas No: 2019/8498
Karar No: 2020/6251
Karar Tarihi: 25.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/8498 E.  ,  2020/6251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 356.maddesi uyarınca duruşma yapılarak esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekillerince süresinde yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile İskenderun 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/231 Esas - 2017/2335 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılıp duruşma yapılarak, arsa niteliğindeki Hatay İli, İskenderun İlçesi, Değirmendere Mahallesi 443 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve emsal taşınmazın metrekare birim bedelinin dava tarihine endekslenmesinde yapılan hatanın giderilerek alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ve dava tarihinden itibaren yasal faize karar verilmek suretiyle esas hakkında yeniden hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7714
Karar No: 2017/698
Karar Tarihi: 15.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7714 E.  ,  2017/698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.