erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/17570
Karar No: 2022/10314
Karar Tarihi: 30.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17570 E.  ,  2022/10314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 29.02.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02.05.2016 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden (5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, 116/2, 119/1-c 31/3. maddeleri) 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay olan olağan dava zamanaşımı süresinin, hükümlerin verildiği 19.01.2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK' nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

III- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında 5395 sayılı Yasa'nın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 30/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3382
Karar No: 2012/5293
Karar Tarihi: 27.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/3382 E.  ,  2012/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmek

HÜKÜM : 1-Sanık ... için; 765 sayılı TCK.nun 64, 448, 59,31,33,40 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası.

2-Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 37,81,31/3,63 maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası.

3-Sanık ... için; 5237 sayılı TCK.nun 37, 81,31/3,62,63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama suçu yönünden; CMK.nun 231. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğundan, gereği mahallinde yerine getirilmek üzere kararın inceleme dışı tutulmasına karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...'in maktule yönelik öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın suçunun niteliği tayin, sanıklar ... ve ... yönünden yaş küçüklüğüne, sanıklar ... ve ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ...'ın doğum tarihinin 31/05/1982 olarak düzeltilmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin sanığın savunma hakkının kısıtlandığına,suç niteliğine, eksik soruşturmaya, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ... hakkında kasten adam öldürme suçundan verilen re'sen de temyize tabi mahkumiyet ve yaşının düzeltilmesine ilişkin kararın tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B)Sanıklar ... ve ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçu yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay yerinde simit satan maktulün etrafa rahatsızlık verdikleri gerekçesiyle uyardığı sanıklarla tartışmaya başladığı, tartışma sırasında sanıklar ..., ... ve ...'in bıçaklarını çıkartıp maktule saldırarak kovalamaya başladıkları, sanıklardan ... ve ...'in olay yerindeki tanıklar tarafından yakalanarak etkisiz hale getirildikleri, maktulü kovalamaya devam eden sanık ...'ın maktulün göğüs bölgesine tek bıçak darbesi vurup iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu ölümüne sebebiyet verdiği olayda; tartışma sırasında bıçakla maktule saldırmalarına rağmen vuramadan tanıklarca etkisiz hale getirilen sanıklar ... ve ...'in sanık ...'ın kasten adam öldürme suçuna yanında bulunup kendisine destek vererek yardımda bulundukları ve ellerindeki bıçaklarla fail'in yanında yer alarak suçun işlenmesini kolaylaştırdıkları anlaşılmakla, kasten adam öldürmeye yardım suçundan cezalandırılmaları gerekirken, müşterek fail olarak kasten adam öldürme suçundan cezalandırılmaları suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanıklar hakkındaki mahkumiyet hükmünün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 27/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13552
Karar No: 2012/14303
Karar Tarihi: 12.06.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/13552 E.  ,  2012/14303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/2, 125/4, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Sungurlu Sulh Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2010/265 esas, 2011/565 sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 30/03/2012 gün ve 2012/5308/19154 sayılı yazısı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/04/2012 gün ve 2012/100076 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre; sanık hakkında kurulan hükümde temel cezanın takdiren asgari hadden tayin edildiğinin kabul edilmesine göre, sanığın hakaret olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1-2.maddesinde öngörülen seçimli cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 90 gün yerine yazılı şekilde 120 gün üzerinden ceza tayin edilerek fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

İncelenen dosyada; Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan adli para cezası tercih edilerek cezanın alt sınırdan belirlendiğinin kabul edilmesi karşısında TCY’nın 125/1-2. maddelerine göre 90 gün adli para cezası yerine 120 gün üzerinden ceza belirlenip , TCY’nın 62. maddesi uyarınca indirim sonrasında yanılgı sonucu fazla cezaya hükmedildiği anlaşıldığından, kararın hukuka aykırı olduğunda kuşku yoktur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği istem yazısındaki düşünce belirtilen nedenlerle yerinde görüldüğünden, CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca Sungurlu Sulh Ceza Mahkemesinin 17.11.2011 tarihli ve 2010/265 Esas, 2011/565 sayılı kararının kanun yararına BOZULMASINA, bozma nedeninin, sanık hakkında daha az cezaya hükmedilmesini gerektirmesi dolayısıyla; kararda TCY’nın 125/2-1. maddesi uyarınca hükmedilen 90 gün adli para cezası ile mahkumiyetine, aynı yasanın 62. maddesi gereğince de 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç 75 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve TCY’nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20,00 TL. hesabı ile paraya çevrilerek neticeten sanığın 1.500,00 TL. adli para cezasıyla cezalandırılması ile infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4881
Karar No: 2014/11104
Karar Tarihi: 11.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4881 E.  ,  2014/11104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2011/463-2013/549 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı tarafından işletilen antrepoda bulunan davacılara ait ürünlerin 09/09/2009 tarihinde meydana gelen selde zarar gördüğünü ve kullanılamaz hale geldiğini, davalının meydana gelen zarardan dolayı sorumlu olduğunu, gerekli önlemleri almadığını ileri sürerek davacılardan .... Kimyevi Maddeler San. Tic. A.Ş. için 5.500,00 TL, Novitas İlaç San. ve Tic. Ltd. Şti. için 2.500,00 TL zararının faiziyle tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davalının kusuru bulunmadığını, davacıların zararının mücbir sebepten ileri geldiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının zararına neden olayın 09.09.2009 meydana gelen sel felaketi olduğu, zararın mücbir sebepten kaynaklandığı, davalının kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacılardan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30329
Karar No: 2018/499
Karar Tarihi: 22.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30329 E.  ,  2018/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Esas temyiz talebi olan süre tutum dilekçesinde talep edilmemiş olmakla ve işin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK’un 438. ve İİK’nın 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliği ile kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra emrinin 07/10/2013 tarihinde borçlunun vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de ;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5215
Karar No: 2022/5373
Karar Tarihi: 30.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/5215 E.  ,  2022/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1)2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

“Sahte fatura düzenleme” ve “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2012 tarihli ve 2012/1160 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak '' 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme'' suçundan dava açıldığı gözetilmeden ve gerekçede de sanığın eylemi 'sahte fatura düzenleme' olarak belirlenmesine karşın hüküm fıkrasında iddianame dışında çıkılarak dava açılmayan ''defter, kayıt ve belgeleri gizleme'' suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

“Sahte fatura düzenleme” ve “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşemeyeceği, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 16.01.2012 tarihli ve 2012/1160 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak '' 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme'' suçundan dava açıldığı gözetilmeden ve gerekçede de sanığın eylemi 'sahte fatura düzenleme' olarak belirlenmesine karşın hüküm fıkrasında iddianame dışında çıkılarak dava açılmayan ''defter, kayıt ve belgeleri gizleme'' suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 30.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/15690
Karar No: 2010/6329
Karar Tarihi: 07.04.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/15690 E.  ,  2010/6329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından O yer C. Savcısının temyizinin hükmün niteliğine yönelik bulunduğu ve bu nedenle kararı kesin nitelikte olmadığı kabul edilerek işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın yakınan ...'a yönelik "sen ölümü hak ettin, ben okuldan atılırsam sen ölümü hak edersin" biçimindeki tehdit sözlerinin, 765 sayılı TCY.nın 191/1. maddesi ile 5237 sayılı TCY.nın 106.maddesinin 1. cümlesine uyması karşısında, lehe yasanın bu doğrultuda ve yöntemince yapılacak karşılaştırma sonucu tespiti ile bütün halinde olaya uygulanarak hüküm kurulması gereği gözetilmeden, anılan TCY. ları yöntemince karşılaştırılmadan eylemin 5237 sayılı TCY.nın 106/1. maddesinin 2. cümlesine uyduğu kabul edilerek ve karma uygulama yasağına aykırı biçimde erteleme hususunda 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki redde ilişkin düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18143
Karar No: 2014/2698
Karar Tarihi: 10.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/18143 E.  ,  2014/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2012/212-2013/265

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı İ.. B.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı İ.. B.. vd vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem itibari ile doğrudur.Ancak;

1) Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki değeri Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerinden düşük belirle ndiğinden; bilirkişi kurulu raporunun inandırıcı olmadığı ve hüküm kurmaya elverişli bulunmadığı gözetilerek, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden ve yakın zaman içinde satışı yapılan, benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve taşınmaza bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 18.08.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davacı idare ile davalı İ.. B.. vd. vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, davalı İ.. B.. vd. peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15448
Karar No: 2020/6388
Karar Tarihi: 22.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15448 E.  ,  2020/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyada yargılaması yapılan suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'ın atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiş olsa da; işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarının farkında olmadığından hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen ve Dairemizin 11.03.2013 tarihli ilamı ile hakkındaki ceza verilmesine yer olmadığı kararı onanan sürüklenen çocuk ...'un beyanında atılı suçu suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...’ın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işlediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4,119/1-c maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK’nın 142/1-b, 143, 116/2-4,119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 10 yıl 15 aylık zamanaşımının, 22.08.2008 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 22/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.