Esas No: 2021/4759
Karar No: 2023/7085
Karar Tarihi: 02.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/4759 E.  ,  2023/7085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/146 E., 2015/36 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/146 Esas, 2015/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Özetle sanığın üzerine atılı suçların tüm dosya kapsamına göre gerçekleştiğine, sanık hakkında atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken delil yetersizliği gerekçesiyle beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, kararın sanık aleyhine bozulması talebine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında, tüm dosya kapsamına göre olay tarihinde on beş yaşından büyük olan mağdurenin soruşturma aşamasında 16.04.2014 tarihinde alınan ayrıntılı şikayet beyanından 13.05.2014 tarihli beyanı ile döndüğü, akabinde 16.06.2014 tarihinde alınan beyanında ilk verdiği 16.04.2014 tarihli ifadesinin doğru olduğunu ve şikayetçi olduğunu beyan ettiği, mağdurenin kovuşturma aşamasında alınan beyanlarının da 16.04.2014 tarihli ilk ifadesi ile tutarlı olmadığı, sanığın suçlamaları kabul etmediği, mağdurenin soyut iddiası dışında sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın atılı suçlardan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, mağdurenin aşamalardaki beyanları ile bunu doğrulayan tanık ifadeleri, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın 11.10.2013 tarihinde servis aracıyla, Aktekke Yatılı Bölge İlköğretim Okulunda öğrenim gören mağdureyi Kurban Bayramı tatilini geçirmek üzere Sarpın Köyündeki ikametine götürmek için okuldan aldığı, ancak sanığın hileyle aracın güzergahını değiştirerek mağdureyi Aktekke Köyü yakınlarındaki ağaçlık alana götürdüğü, pantolonunu dizlerine kadar indirdiği, eliyle mağdurenin sol bacağına dokunup okşadığı, sarılmaya çalıştığı ve ardından gömleğini yukarı doğru kaldırıp mağdureden göbeğini ellemesini istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine eylemine son verip mağdureyi de babaannesi ve amcasının yaşadığı eve bıraktığı olayda, mevcut haliyle sübuta eren eyleminin çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu anlaşılmakla, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda düzenleme yapan 6545 sayılı Kanun da gözetilip belirlenecek lehe Kanuna göre, atılı suçlardan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bafra Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/146 Esas, 2015/36 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.