erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11611
Karar No: 2016/6845
Karar Tarihi: 20.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/11611 E.  ,  2016/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 27/04/2015

Ek Karar Tarihi : 18/05/2015

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 1- 1.900 TL maddi ve 300 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi-(Asıl karar)

2- Temyiz isteminin reddi-(Ek karar)

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik davalı vekilinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine dair verilen ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427 ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün tamyizi kabil olması nedeniyle, davalının temyiz isteminin reddine ilişkin Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2015 gün ve 2014/404-2015/138 sayılı ek kararının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine dair 18.05.2015 tarihli ek karar kaldırılarak 28.04.2015 tarihli temyiz dilekçesi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dayanak dosyada beraatine karar verilen ve haksız yere tutuklu kaldığı anlaşılan 07.06.1996 doğumlu davacı ...'nun dava tarihi olan 27.11.2014 tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurduğu gözetilip, davacı tarafından bizzat vekiline verilmiş yeni bir vekaletname sunması için süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği dikkate alınmadan, dayanak dosyada yargılandığı sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle velisi olan babası ... tarafından “... velisi” sıfatıyla verilen vekaletnameye istinaden davacı adına açılan davaya devamla davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5636
Karar No: 2012/10256
Karar Tarihi: 21.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5636 E.  ,  2012/10256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaza, aynı mahalle ve adada bulunan üç emsal irdelenmek suretiyle bedel tespit edilmiş ise de; 5. sıradaki emsalin fiyatı, kamulaştırma suretiyle oluştuğundan; 4 nolu emsal; imar parseli olmasına rağmen satış değeri çok düşük olduğundan değerlendirmeye esas alınamaz. İncelenen 3 nolu emsal de, dava konusu taşınmaz gibi kadastro parseli olmasına rağmen, endekslemek suretiyle tespit edilen bedelinden % 40 düzenleme ortaklık payı indirildiğinden, yapılan inceleme yeterli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmazın tesciline ilişkin hüküm fıkrasında mahalle isminin... yerine ...olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/14797
Karar No: 2019/21673
Karar Tarihi: 26.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/14797 E.  ,  2019/21673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında müşteki ... ve katılan ...'ya karşı işlediği kasten yaralama suçları yönünden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a Muhalefet suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.01.2018 tarih ve 2017/12-463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi gereğince hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de; 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetilebileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, adli para cezalarının toplanmasına ilişkin ''Sanığın neticeten 9.875,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1496
Karar No: 2013/9239
Karar Tarihi: 03.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/1496 E.  ,  2013/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kunununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1, 5237 sayılı TCK'nun 43/1, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis ve belli hakları kullanmaktan yoksun kılma.

1-Dosyada mevcut mütalaa ve vergi inceleme raporlarına göre ... isimli vergi mükellefinin vekaleten işlerini yürüten sanık ...'un, Ümraniye Vergi Dairesinin mükellefi olan Doğa Temizlik Kozm. Med. ... Ltd. Şirketinin yetkilisi İbrahim Çakal'dan almış olduğu sahte faturaları yasal defterlerine kaydederek kullandığından bahisle 2006 yılında sahte fatura kullanmak suçundan suç duyurusunda bulunulmasına rağmen 23.01.2009 tarihli iddianame ile sanığın Doğa Temizlik Kozm. Med. ... Ltd. Şirketinin yetkilisi olduğu ve 2006 ve 2007 yıllarında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanığın atılı suçlama ve şirketle hiçbir bağlantısının olmadığının sanığın savunması ve dosya kapsamından anlaşılmasına rağmen mahkemece mütalaa ve ekindeki vergi inceleme raporları ile eklerine uygun olarak sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan ek iddianame ile dava açılmasını sağladıktan sonra yargılamaya devamla sonucuna göre karar vermesi gerekirken sehven düzenlenen iddianameye istinaden yargılama yapılarak eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-5728 Sayılı sayılı Yasanın 276. maddesi ile değiştirilmeden önceki 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesine göre, sahte fatura düzenlemek suçunun cezasının 18 aydan 3 yıla kadar ağır hapis cezası olduğu ve suç tarihinde de bu maddenin yürürlükte gözetilmeden mahkemece 213 sayılı Yasanın suç tarihinden sonraki değişik hali uygulanarak sanık hakkında aleyhe olacak şekilde fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/19943
Karar No: 2013/28863
Karar Tarihi: 17.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19943 E.  ,  2013/28863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 31.01.2013 tarih, 26603/2959 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/176
Karar No: 2017/741
Karar Tarihi: 07.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/176 E.  ,  2017/741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1- Sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizin 2012/6069 Esas ve 2012/12751 Karar sayılı ilamında 2003 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçundan düşme kararı verildiği halde, mahkemece aynı takvim yılındaki suç için verdiği düşme kararı yok hükmünde olduğu cihetle, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan davanın düşürülmesine dair karara yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı sürelerinin karar tarihinde gerçekleşmediği gözetilmeden,765 Sayılı TCK'nın 102/4,104/2. maddelerinde belirtilen zamanaşımı sürelerinin dolduğundan bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak sanığa yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın mahkeme huzurunda ilk sorgusunun yapıldığı 29.01.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, 1412 sayılı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 07.02.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/15438
Karar No: 2024/8177
Karar Tarihi: 21.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15438 E.  ,  2024/8177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 09.03.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı kararı ile o yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun süre yönünden reddine, sanık müdafiinin sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar verildiği, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz isteminin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 13.05.2022 tarihli ek kararı ile reddedildiği ve sanık müdafiinin 16.05.2022 tarihli temyiz dilekçesi ile bahsi geçen ek karara yönelik temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve kamu malına zarar verme suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin, 13.05.2022 tarihli ve 2020/211 Esas, 2022/447 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Alaplı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8921
Karar No: 2015/2584
Karar Tarihi: 28.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/8921 E.  ,  2015/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile sefer primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kötüniyet, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, sefer primi, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı haksız fesih isnadına dayanmış, davacı tanıkları maaş ve sefer primi alacaklarının ödenmemesi nedeniyle işten ayrıldıklarını beyan etmiştir. Davalı davacının kendisinin işten ayrıldığını savunmuş, tanıkları ise savunmayı doğrulamışlardır.

Tüm dosya kapsamı, davacı tanıklarının anlatımı ve davalı işverenin savunması dikkate alındığında iş akdinin işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle davacı işçi tarafından eylemli olarak haklı sebeple feshedildiğinin kabulü gerekir. Bu durum karşısında ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2699
Karar No: 2018/848
Karar Tarihi: 19.03.2018

**16. Ceza Dairesi         2017/2699 E.  ,  2018/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, örgüte üye olma, üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme veya örgüte bilerek isteyerek yardım etme suçlarında etkin pişmanlık şahsi cezasızlık veya cezadan indirim yapılması gereken haller olarak kabul edilmiştir.

Amaç suçun işlenişine iştirak etmeksizin, hakkında bir soruşturma başlamadan önce örgütten gönüllü olarak ayrıldığını ilgili makamlara bildirmesi halinde (221/2 m.), hakkında soruşturma başladıktan sonra, gönüllü olarak teslim olup, örgütün yapısı ve faaliyetleri çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili bilgi vermesi (221/4 m. ilk cümle), verilen bilgilerin samimi ve örgütlü suçlarla mücadelede yararlı olması halinde, sanık yakalandıktan sonra pişmanlık duyarak örgütün dağılmasını veya mensuplarının önemli ölçüde yakalanmasını sağlamaya elverişli bilgi vermesi halinde (221/3 m.), sanık hakkında şahsi cezasızlık nedeni uygulanacaktır.

Amaç suça elverişli vahim nitelikte sayılan eylemler gerçekleştirilmeden yakalanan, örgüt kuran, yöneten, örgüte üye olan, üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleyen veya örgüte bilerek isteyerek yardım edenlerin örgütün yapısı ve faaliyetleri hakkında bilgi vermesi halinde cezadan indirim yapılacaktır.

TCK'nın 221/2 maddesindeki hükmün uygulanabilmesi için örgüt ve mensupları hakkında bilgi vermesinin zorunlu olmadığı, kişinin hakkında soruşturma olmadan örgütten gönüllü olarak ayrılıp yetkili makamlara müracaat etmek suretiyle örgüte üye olarak katıldığını ve pişmanlık duyarak ayrıldığını beyan etmesinin yeterli olduğu nazara alınarak; somut olayda PKK/KCK terör örgütüne katılıp 15 gün kadar eğitim gördükten sonra 1 yıl lojistikçilik yaptığı, daha sonra 3 yıl boyunca da örgüte ait küçükbaş hayvanların çobanlığını yaptığı, herhangi bir silahlı çatışmaya katılmaksızın aksi ispat edilemeyen savunmasına göre Suriye’deki olaylar nedeniyle ailesiyle beraber Türkiye’ye yerleştikten sonra Hassa Cumhuriyet Başsavcılığına giderek özgür iradesi ile örgüte katıldığını bildiren sanık hakkındaki istihbari bilgilerin aleyhe delil olarak kullanılamayacağı da gözetilerek hakkında TCK'nın 221/2. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerekirken dosya kapsamı ile uyumlu ve yasal olmayan gerekçeyle yazılı olduğu şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8209
Karar No: 2012/4166
Karar Tarihi: 08.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8209 E.  ,  2012/4166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Hükme dayanak yapılan fen bilirkişisinin krokili raporunda davacı Hazine'nin davaya konu taşınmazlar için dayandığı Mart 333 tarih 82 nolu 10. kıta tapu kaydı ile çevre parseller için tutunduğu aynı tarih 83 nolu 11. kıta, 81 nolu 9. kıta, 80 nolu 8. kıta, 79 nolu 7. kıta, 78 nolu 6. kıta, 77 nolu 5. kıta nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile varsa kesinleşmelerine esas alınan mahkeme kararı ve varsa Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin yine bu tapu kayıtlarının kapsadığı kabul edilen taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait kesinleşme şerhini gösterir kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespitlerine esas alınan tesisten itibaren tüm tedavüllü kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.