erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/1987
Karar No: 2011/942
Karar Tarihi: 03.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/1987 E.  ,  2011/942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Bozma ilamında özetle; "Davacı Hazine vekilinin diğer temyiz itirazlarının yerinde değilse de, 28.11.1997 gün ve 1996/5 Esas, 1997/3 Karar sayılı İçtihatı Birleştirme Kararına uygun olarak kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi kapsamında kalan bölümlerinin kumsal alan olarak tespit dışı bırakılması, kıyı kenar çizgisi kapsamında kalmayan bölümlerinin ise davalı taraf adına tesçiline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davacı Hazine'nin davasının kısmen kabulü ile uzman bilirkişiler raporunda çekişmeli 2543 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile, 2843 parsel sayılı taşınmazın (B) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin kıyı kenar çizgisi içinde kaldıklarından kumsal alan olarak tespit dışı bırakılmalarına, çekişmeli 2841, 2842, 2844 ve 2845 parsel sayılı taşınmazlar ile çekişmeli 2543 ve 2843 parsel sayılı taşınmazların geri kalan bölümlerinin kadastro tespiti gibi davalılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3618
Karar No: 2018/9266
Karar Tarihi: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3618 E.  ,  2018/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosya kapsamındaki, İstanbul Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün 12/11/2015 tarihli yazısı ve ekindeki Ticaret Sicili Gazetesi örneklerinden borçlu şirketin 11/02/2013 tarihli son tescilinde sanıklar Cevdet Yılmaz ve Fevzi Lütfi Yılmaz’ın (A) grubu imza yetkisi, sanıklar ... ve ...’in ise (B) grubu imza yetkisi olduğu ve (A) ve (B) grubundan birer yetkilinin imzası ile şirketin temsil edilebildiği bu nedenle sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcileri olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bir numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17024
Karar No: 2017/3245
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17024 E.  ,  2017/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/6969
Karar No: 2013/14017
Karar Tarihi: 30.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6969 E.  ,  2013/14017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her ne kadar duruşmadan haberdar edilmemiş ise de; gerekçeli kararın müşteki kuruma usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamış; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek suç kabulüyle tek hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığında bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi ile azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1645
Karar No: 2014/10319
Karar Tarihi: 09.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1645 E.  ,  2014/10319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 12/09/2013

Numarası : 2012/157-2013/279

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının talimatlara aykırı olarak başka şubeye gittiğini ve fazla ürün açarak şirketi zarara uğrattığını, davacının devamsızlık nedeniyle mazeretini bildirmesi için çekilen ihtarnameye karşı mazeretini belgelendirmemesi nedeniyle çıkış işlemi yapıldığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğinin işverence ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai yapılğını ispat külfeti davacının üzerindedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ortak tanık beyanlarına göre davacının 13.00-22.00 saatleri arasında 9 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi ile günde 8 saat çalıştığı, haftada 3 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiştir. Ancak davacı ve davalı tanıkları davacının 13.30 da çalışmaya başladığını beyan etmişlerdir. Davacı tanıklarından Ö.. U.. davacının 22.30’a kadar çalıştığını beyan etmiş ise de diğer davacı tanığı E.. B.. ve davalı tanığı P. Ç. davacının 22.00’ye kadar çalıştığını beyan etmişlerdir. Diğer davalı tanığı ise davacının günde 7,5 saat çalıştığını beyan etmiştir. Bu durumda davacının 13.30-22.00 saatleri arasında çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi mahsup edildiğinde davacının günde 7,5 saat, haftada 45 saat çalıştığı, dolayısıyla fazla çalışması olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının fazla mesai ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14651
Karar No: 2023/3032
Karar Tarihi: 28.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14651 E.  ,  2023/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığına ilişkin Sakarya Valiliğinden alınmış resmî yazı ile bu hususa ilişkin pafta getirtilip üzerinde, onaylı kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın konumunu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmını ve alanını gösterir şekilde fen bilirkişisi tarafından düzenlenmesi gereken ek raporun dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14653
Karar No: 2023/3031
Karar Tarihi: 28.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14653 E.  ,  2023/3031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Karasu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 1007 nci maddesi uyarınca uğranılan zararın tazmini ve taşınmazın tapu kaydının iptali ile kıyıya terkini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın 3621 sayılı Kıyı Kanunu uyarınca, onaylanmış kıyı kenar çizgisi içerisinde kalıp kalmadığına ilişkin Sakarya Valiliğinden alınmış resmî yazı ile bu hususa ilişkin pafta getirtilip üzerinde, onaylı kıyı kenar çizgisine göre taşınmazın konumunu ve kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan kısmını ve alanını gösterir şekilde fen bilirkişisi tarafından düzenlenmesi gereken ek raporun dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1069
Karar No: 2022/1699
Karar Tarihi: 08.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1069 E.  ,  2022/1699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen “2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 2008 takvim yılı yönünden 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine; “2009, 2010 ve 2011 takvim yılları yönünden ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 07.01.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3555
Karar No: 2018/9263
Karar Tarihi: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3555 E.  ,  2018/9263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın borçlu şirketin temsilcisi sıfatıyla şikayet edilmesi, sanığın malvarlığını elden çıkarttığının iddia edilmesinin sanığın kastına yönelik açıklama niteliğinde olması ve gerekçeli kararda sanığın haczedilmiş olan malları kaçırdığının belirtilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki 331. maddeye ilişkin eksik kovuşturma ve gerekçesizlik yönündeki görüşlere iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa duruşma saat ile tarihini gösterir ve İİK’nın 349. maddesindeki şerhi içerir nitelikte duruşma davetiyesi tebliğ edilmeksizin yokluğunda hüküm kurmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 ve 337/a maddelerinde düzenlenen suçlar yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4462
Karar No: 2018/6007
Karar Tarihi: 27.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4462 E.  ,  2018/6007 K.**

**"İçtihat Metni"**

................

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ...........Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

.........Mahkemesince kısıtlı adayının “........ adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....... Mahkemesince kısıtlı adayının .....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

.......yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının .......” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın.......görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince........ YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6942
Karar No: 2017/2596
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/6942 E.  ,  2017/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/2583
Karar No: 2019/14572
Karar Tarihi: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2583 E.  ,  2019/14572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre sanık ... yönünden diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ...’ın aşamalardaki savunmalarında suça konu telleri soruşturma aşamasında tanık...’nin zararını karşılamak suretiyle işyerinden alarak katılan kuruma iade ettiğini beyan ettiği, katılan kurum tarafından düzenlenen 24.04.2014 tarihli inceleme raporu ve katılan kurumun müdürü olan tanık ...’nın beyanlarına göre işyerinden çalınan 200 top telden (50000 metre) 175 top telin (43750 metre) sanık ... tarafından katılan kuruma iade edildiği, tanık...’nin aşamalardaki beyanlarında ise katılan kurum yetkililerinin suça konu tellerin kuruma ait olduğunu bildirmesi üzerine işyerine gelen kurum yetkililerine alacağına karşılık kabul etmiş olduğu 175 top teli teslim ettiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasında suça konu tellerin kim tarafından iade edildiği, sanık ... tarafından iade edilmiş olması halinde iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulunan tanık...’nin olay nedeniyle oluşan zararının giderilmiş olup olmadığının araştırılarak soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle katılana kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanık ... müdafiinin 30/03/2015 tarihli duruşmaya bu dosyanın aynı gün talimat mahkemesinde yapılacak olan duruşmasına katılacağından mesleki mazereti nedeniyle katılamayacağına ve mazeretinin kabulüne ilişkin dilekçesi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6845
Karar No: 2019/8882
Karar Tarihi: 15.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6845 E.  ,  2019/8882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamından suçun saat 18.30 sıralarında işlendiğinin, suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre güneşin saat 16.52'de battığının, gece vaktinin ise saat 17.52'de başladığının anlaşılması karşısında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.