erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2581
Karar No: 2018/3795
Karar Tarihi: 22.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/2581 E.  ,  2018/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında ceza tayini sırasında, TCK'nın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken 11 ay 20 gün yerine 11 ay 24 gün hapis cezasına, TCK'nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevirirken 350 gün yerine 354 gün adli para cezasına, 52/2. maddesine göre de paraya çevirirken 10.500 TL yerine 10.620 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç adli para cezasının fazla şekilde belirlenmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanıklar hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümlerin A)2-3-4 ve B)2-3-4. bentlerinde yer alan "11 ay 24 gün", "354 gün" ve "10.620 TL adli para cezası" ibarelerinin çıkartılıp, yerlerine sırasıyla "11 ay 20 gün", "350 gün" ve "10.500 TL adli para cezası" ibarelerinin yazılması ve mahkemenin takdirine bağlı kalmak suretiyle "TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanıkların aynı Yasanın 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısı olan 175 gün süre ile bu hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına" bendinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5811
Karar No: 2022/13755
Karar Tarihi: 11.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/5811 E.  ,  2022/13755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapunun mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle 4721 sayılı TMK'nın 1007.maddesine dayanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de;hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu 132 ada 2 parsel evveliyatında 323 parsel iken, yapılan parselasyon çalışması sonrası İmar Kanunu'nun 15-16.maddeleri gereği yola terk işlemi yapılarak 179,58 metrekare yüzölçümlü (eski 599) parsel olarak tapuya tescil edildiğinden imar parseli olduğu, bu nedenle belirlenen bedelden Düzenli Ortaklık Payı kesintisi yapılmaması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda, emsal taşınmazdan yol ve park olarak yapılan bedelsiz kesinti oranında indirim yapılmak suretiyle bulunan metrekare fiyatı esas alınarak dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/18629
Karar No: 2024/13766
Karar Tarihi: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/18629 E.  ,  2024/13766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.09.2022

SAYISI : 2020/404 E., 2022/1615 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.09.2022 tarihli ve 2020/404 Esas, 2022/1615 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 05.09.2022 tarihli ve 2020/404 Esas, 2022/1615 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 3. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18401
Karar No: 2015/7727
Karar Tarihi: 07.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/18401 E.  ,  2015/7727 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, bilirkişi raporuna, Tedaş'ın kusurlu olduğuna ve eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2. bölümünün 4.bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28076
Karar No: 2016/5077
Karar Tarihi: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/28076 E.  ,  2016/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında genel haciz yolu ile başlatılan icra takibinde; örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile icra takibine itiraz ederek takibi durdurduğu, alacaklının duran takibin devamını sağlamak amacıyla, itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut, resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takibin dayanağı taraflar arasında düzenlenen 25.12.2007 tarihli Tarımsal Üretim Sözleşmesi olup, borçlu tarafından, itiraz dilekçesinde; taraflar arasında varlığı çekişmesiz olan ve iki tarafa borç yükleyen bu sözleşme uyarınca, alacaklının üstlendiği edimi yerine getirmediği ve bu nedenle projenin sona erdiği ileri sürüldüğüne ve borç da kabul edilmediğine göre, iki tarafa edimler yükleyen sözleşme kapsamında alacaklının, alacaklı olup olmadığı ve varsa alacak miktarının ne olduğu, genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacaktır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5440
Karar No: 2015/6298
Karar Tarihi: 04.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5440 E.  ,  2015/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 04.11.2014 Salı günü davacı ... AŞ vekili Av. ... ve davalılar ... ve ... vekili Av. ... . geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'ın müvekkiline olan borcu nedeniyle hakkında yaptıkları icra takibi sırasında borcuna yetecek haczi kabil malının bulunmadığını, ancak alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile kendisine ait taşınmazları ölünceye kadar bakma akdi ile davalı ...'ya devrettiğini öne sürerek yapılan tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 2 yıllık zamanaşımı süresinin geçmesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nin 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Aynı Yasanın 282. maddesi uyarınca iptal davalarının borçlu ve borçlu ile hukuki muamelede bulunan veya borçlu tarafından kendilerine ödeme yapılan kimseler ile bunların mirasçıları aleyhine açılması gerekir. Bunlardan başka kötü niyet sahibi üçüncü

şahıslar aleyhine de iptal davası açılabilir. Somut olayda borçlu davalı ...'ın 13.04.2013 tarihinde vefat etmiş olduğu ve en yakın mirasçılarının mirası reddettikleri dosya arasında bulunan Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.09.2013 tarih ve 2013/1025-1963 sayılı kararından anlaşılmıştır. Mecburi hasım durumunda olan borçlunun en yakın mirasçılarının mirası reddetmesi nedeniyle konunun miras hukuku hükümleri çerçevesinde çözülmesi gerekir. Bu durumda mahkemece mahallin sulh hakimine durum bildirilerek mirasın iflas hükümlerine göre tasfiyesinin sağlanması, anılan mahkemece borçlu için atanacak veya yetkilendirilecek bir temsilci huzuru ile davaya devam olunması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 04/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6056
Karar No: 2022/6765
Karar Tarihi: 10.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/6056 E.  ,  2022/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05.09.2018 tarih ve 2017/245 E. - 2018/315 K. sayılı kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.04.2022 tarih ve 2021/1187 E. - 2022/405 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine verilen temyiz dilekçesinin reddine dair 14.06.2022 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Dava, 81.278,38 TL alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali talebine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili ve katılma yolu ile istinaf kanun yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekilinin istinaf başvurusu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.06.2022 tarihli ek kararda, verilen hükmün miktar itibarıyla kesin olduğu ve temyiz kabiliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7127
Karar No: 2019/1948
Karar Tarihi: 13.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7127 E.  ,  2019/1948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yol kontrolünde 183 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olarak cezanın alt sınırından daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın para cezasının ertelenmesine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemeyip uygulama maddeleri eksiksiz gösterilmeyerek CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (3) nolu fıkrasının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özellikleri göre TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 40 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması ve hükmün (4) nolu fıkrasında yer alan “TCK 52” ibaresinin “TCK’nın 52/4” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5171
Karar No: 2019/526
Karar Tarihi: 06.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5171 E.  ,  2019/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakın akrabayı öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1d, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...(...)'in maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, bozma sebebi saklı kalmak kaydıyla tahrikin varlığı ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, katılan ... vekilinin haksız tahrik koşullarının gerçekleşmediğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücreti hususunda kararda çelişki bulunduğuna ve sair hususlara, diğer katılanların bir sebebe dayanmayan, sanık müdafiinin sanığın öldürme kastı bulunmadığına, meşru müdafaa bulunduğuna ve sair hususlara yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nın eşi olan maktul ...'in yanında işçi olarak çalışan ... ile duygusal yakınlık kurduğu ve aralarında cinsel ilişki yaşadıkları, olaydan bir kaç gün önce sanık ...'in bu ilişkiyi öğrendiği, maktulün sanık ...'yı yayla evine götürüp 4 gün boyunca burada alıkoyduğu ve darp ettiği, tehdit ve hakaret ettiği, rızası dışında cinsel ilişkiye girdiği, sanık ...'nın da maktulün yanında getirdiği silahı ele geçirip maktule ateş ederek öldürdüğü olayda;

a) Sanık ...'nın evlilik birliğinin gerektirdiği sadakat ilkesine uymayarak ilk haksız hareketi gerçekleştirdiği, bu şekilde olayların başlangıcına sebep olduğu, maktulün ise aldatılma olgusunu öğrenmesi üzerine sanığa yönelik yaptığı haksız hareketler sonucunda tahrikte dengenin sanık lehine bozulduğu anlaşılmakla, tahrik hükümlerinin tatbikinde asgari orana yakın bir indirim tayini gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde azami oranda indirim yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

b) 24.11.2015 günlü Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan ... vekilinin ve diğer katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 06.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1857
Karar No: 2015/4445
Karar Tarihi: 03.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1857 E.  ,  2015/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/27-2014/52

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını/bozulmasını mutazammın 06.11.2014 tarih, 2014/27772-26409 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 250,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.