Esas No: 2016/5842
Karar No: 2018/2506
Karar Tarihi: 02.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/5842 E.  ,  2018/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/04/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazına gelince;

Davacılar; komşu taşınmazda davalı yüklenicinin yapmış olduğu hafriyat çalışmaları nedeniyle oturdukları binada ve eşyalarında zarar oluştuğunu, oturulamayacak durumda olan evin belediye tarafından mühürlendiğini, başka bir yerde ev kiraladıklarını ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.

Davalı; davaya konu binanın göçen kısmının binaya sonradan ilave edilmiş kaçak bir yapı olduğunu, göçüğün ise yağmur nedeniyle meydana geldiğini, evin kullanılabilir hale getirilmesinin kolay olduğunu, eşyaların ekonomik ömürlerini tamamlamış hurda mahiyetinde eşyalar oluğunu, davacıların meydana gelen göçük sonucu taşınmaları nedeniyle manevi bir ızdırap içine düştükleri iddiasını da kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; maddi tazminata ve oturdukları binanın yıkılmasıyla evsiz kaldıkları, ölüm tehlikesi atlattıkları, çok sayıda eşyanın telef olması nedeniyle manen zarar gördükleri, can ve mal güvenliklerinin tehlikeye girdiği gerekçesiyle manevi tazminata hükmedilmiştir.

Manevi zarar, kişilik değerlerinde oluşan objektif eksilmedir. Duyulan acı, çekilen ızdırap manevi zarar değil onun görüntüsü olarak ortaya çıkabilir. Acı ve elemin manevi zarar olarak nitelendirilmesi sonucu, tüzel kişileri ve bilinçsizleri; öte yandan acılarını içlerinde gizleyenleri tazminat isteme haklarından yoksun bırakmamak için yasalar manevi tazminat verilebilecek olguları sınırlamıştır. Bunlar, kişilik değerlerinin zedelenmesi (TMK 24), isme saldırı (TMK 26), nişan bozulması (TMK 121), evlenmenin feshi (TMK 158),

bedensel zarar ve öldürme (BK 47 - TBK 56) ile kişilik haklarının zedelenmesidir. (BK 49 - TBK 58) Bunlardan TMK.’nun 24. maddesi ile TBK 58 (BK 49) maddesi daha kapsamlıdır. TMK’nun 24. maddesinin belli yerlere yollaması nedeniyle böyle bir durumun bulunduğu yerde, onu düzenleyen kurallar (örneğin; TMK 26, 174, 287); bunların dışında TBK’nun 58. maddesi uygulanır.

TMK’nun 24. ve TBK’nun 58. maddesinde belirlenen kişisel çıkarlar, kişilik haklarıdır. Kişilik hakları ise kişisel varlıkların korunmasıyla ilgilidir. Kişisel varlıklar, bedensel ve ruhsal tamlık ve yaşam ile nesep gibi insanın, insan olmasından güç alan varlıklar ya da kişinin adı, onuru ve sır alanı gibi dolaylı varlıklar olarak iki kesimlidir.

Somut olayda; davanın niteliğine ve olayın oluş şekline göre davalının yaptığı hafriyat çalışmasında önleyici destek sisteminin bulunmaması, kazının şevli değil dik olarak yapılması nedeniyle oluşan toprak kayması sonucu, davacıların evinde ve eşyalarında hasar oluşmuş, davacılar başka bir eve taşınmak zorunda kalmışlar, bu nedenle taşıma, emlakçı ücreti ve kira bedeli ödemişlerdir. Davacı taraf yaralanmamış, yakınlarından ölen ve yaralanan da olmamıştır. Davacıların oturduğu evi tahliye etmesinin gerekmesi ve eşya zararı, davacılar yararına manevi tazminata hükmedilmesini gerektirmez.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek manevi tazminat isteminin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.