erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/9773
Karar No: 2018/7395
Karar Tarihi: 20.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9773 E.  ,  2018/7395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : Türk Ekonomi Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık Müdafii, Şikayetçi Vekili

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafi ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10807
Karar No: 2014/2226
Karar Tarihi: 25.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/10807 E.  ,  2014/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/238702

Mahkemesi : Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29.11.2012

Numarası : 2009/247 - 2012/1542

Göçmen kaçakçılığı suçundan sanık M.. C..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 79/1-b, 35/2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 6.000,00 Türk lirası adlî para cezalan ile cezalandırılmasına dair Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.11.2012 tarihli ve 2009/247 esas, 2012/1542 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 79/1-b maddesi gereğince hükmedilen 400 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 35/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılması sonucunda 266 gün adlî para cezasına, aynı Kanun'un 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden çevrilmesi neticesinde 5.320,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde 6.000,00 Türk lirasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 25.06.2013 tarih ve 2013/10583/40767 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2013 tarih ve 2013/238702 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde ve CMK’nın 309/4-d maddesi kapsamında olduğu görüldüğünden, Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.11.2012 tarih ve 2009/247 esas, 2012/1542 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Hükümlüye göçmen kaçakçılığı suçundan TCK’nın 79/1-b maddesi uyarınca verilen 400 gün adli para cezası, TCK’nın 35/2. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirilerek 266 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 52/2. maddesine

göre günlüğü takdiren 20 TL’den hesaplanmak suretiyle 5.320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9871
Karar No: 2010/4980
Karar Tarihi: 01.06.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9871 E.  ,  2010/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...’a ait ve idaresinde bulunan, davalı ... Oayk sigorta A.Ş.’ne Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası ile sigortalı aracın müvekkiline ait araca çarptığını, davalı ...Ş. nin davacıya ait aracın kasko sigortacısı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin ödenmediğini belirterek 8.663 TL. tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili davacının alkollü olarak araç kullanılması nedeniyle kazanın meydana geldiğini kasko teminatı kapsamında olmadığını davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen dosya davacısı Güneş sigorta A.Ş vekili müvekkili şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı araç için ödenen 755,89 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı ...’ın % 60 oranında kusurlu olduğu kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile 5.198,52 TL. tazminatın olay tarihinden işleyecek reeskont faizi ile sigorta şirketleri poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, birleştirilen dava yönünden Güneş Sigorta ...nin davasının kısmen kabulü ile 512,47 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek reeskont faizi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, karar verilmiş hüküm davalı ...Ş. vekili ve davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı ...Ş. davacıya ait aracın kasko sigortacısıdır. Kasko sigortacısı sözleşme kurulduktan sonra poliçe limitleri dahilinde sigortalıya ait araçta meydana gelen hasar bedelinin tamamından sorumlu olduğu halde kasko sigorta şirketinin de diğer davalıların kusur oranına göre hasar bedelinden kısmen sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 230,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 1.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40670
Karar No: 2017/3495
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40670 E.  ,  2017/3495 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/19131
Karar No: 2013/4255
Karar Tarihi: 31.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2011/19131 E.  ,  2013/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin kollukta alınan ifadesinde Hüseyin’in kendisini bıçakla yaraladığını açıkça ifade ettiği savcılık ve mahkeme aşamasındaki beyanlarında sanıktan emin olmadığını ifade ederek beyanını değiştirmeye çalıştığı görülmekle, diğer sanık ...'in müştekiye yumruk attıktan sonra Hüseyin ile müştekinin birbirine vurduğu savcılık, sorgu ve yargılama aşamasında beyan ettiği anlaşıldığından sanığın olay yerinde olup müşteki ile kavga ettiği ve bu kavga sonucunda alınan adli rapora göre müştekinin bacağında, kesici delici alet yaralanması tespit edilmiş olup bıçakla yaralanmış olduğu açık olduğundan tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün talebe aykırı olarak ONANMASINA, 31/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23620
Karar No: 2017/3637
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23620 E.  ,  2017/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suça konu tasarrufun iptaline ilişkin Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/348 esas sayılı dosyasının sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden, atılı suçun oluştuğu kabul edilerek yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)5237 sayılı TCK'da “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden, sanık hakkında uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40663
Karar No: 2017/3412
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40663 E.  ,  2017/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/3439
Karar No: 2012/20581
Karar Tarihi: 14.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3439 E.  ,  2012/20581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/23243
Karar No: 2011/4128
Karar Tarihi: 22.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/23243 E.  ,  2011/4128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra müdürlüğüne itirazında borca ve tüm eklentilerine karşı çıkmış olup, alacaklı vekili icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını talep etmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Takip dayanağı belge, “... ayakkabı mağazası karşılığı 25.000.TL. borcumu yukarıda adresi yazılı olan dükkan ve ayakkabılara haciz konmaması şartı ile üzerime kayıtlı menkul ve gayrımenkullerim üzerinden tahsil edilmesini kabul eylerim...” şeklinde beyanlar içermekte olup kayıtsız şartsız  borç ikrarı taşımaktadır. İmzası borçlu tarafından da inkar edilmediğine göre, İİK.nun 68/1. maddesi anlamında bir belge haline gelmiştir. O halde, borçlu, borçlu bulunmadığını aynı kuvvetteki belge ile ispatlamalıdır. Ancak, somut olayda borçlu geçerli bir ödeme belgesi sunamadığından, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, alacaklı tarafından dayanılan 11.01.2010 tarihli belgedeki borç ikrarının kayıtsız şartsız olmadığı, şarta bağlı olduğu, bu nedenle İİK.nun 68/1. maddesinde sayılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18416
Karar No: 2013/26796
Karar Tarihi: 26.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/18416 E.  ,  2013/26796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 35, 62/1 ve 52 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2009 tarihli ve 2009/102-350 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 19.04.2013 tarih ve 2013/6298-25737 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13.05.2013 tarih ve 2013/145104 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik gerçekleştirdikleri kasten yaralamaya teşebbüs suçuna ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2 maddesi gereğince belirlenen 120 ... adli para cezasının aynı Kanun'un 35. maddesi gereğince 3/4 oranında indirilmesi sonucunda 30 ... adli para cezasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucunda 25 ... adli para cezasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince hapis cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası hesabıyla 500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmolunması gerekirken, yazılı şekilde 2.000,00 Türk lirasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Bozyazı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2009 tarih ve 2009/102 esas, 2009/350 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanıkların ...'a yönelik eylemleri nedeniyle haklarında 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 35 ve 62.maddeleri gereğince hükmolunan 25'er ... adli para cezalarının aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından hesaplanmak suretiyle 500 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23958
Karar No: 2013/24534
Karar Tarihi: 23.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/23958 E.  ,  2013/24534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, vergi kaydı olmadığı gerekçesiyle sigortalılığının iptal edildiği dönemlerde 1479 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının vergi kaydının sona ermesinden sonra düzenli prim ödemeye devam etmesi sebebi ile isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile vergi kaydı ile çakışmayan 31.12.2004 tarihinden bir gün sonra 01.01.2005 tarihi ile 01.09.2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 03.01.1984-31.12.2004 tarihleri arasında vergi mükellefi olduğu, 13.01.1985 tarihli giriş bildirgesi ile vergi kaydına istinaden 03.01.1984 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 28.08.2008 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu ve davalı Kurum tarafından vergi kaydının devam ettiği zannıyla davacının 03.01.1984-28.08.2008 tarihleri arasında 24 yıl 7 ay 25 gün Bağ-Kur sigortalısı kabul edilerek yaşlılık aylığı bağlandığı, davacının ilk kez 31.05.1988 tarihinde prim ödemesi yaptığı, 1992 affından yararlandığı, en son 15.01.1998 tarihinde prim ödemesinin bulunduğu ve 28.08.2008 tarihinde 5510 sayılı Kanun'un geçici 24.maddesinden yararlanarak yapılandırdığı prim borçlarını 22.735TL olarak aynı tarihte ödediği anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacının isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olmasına karar verildiği 01.01.2005 tarihi ile 01.09.2008 tarihleri arasında düzenli prim ödemesinin bulunmadığı, prim borçlarını yapılandırıp toplu olarak 28.08.2008 tarihinde ödediği, davalı Kurum tarafından cebri icra yolu ile de prim tahsil edilmediği anlaşıldığından, Türk Medeni Kanunun 2. maddesinin uygulama yeri yoktur. Davacı, primlerini ödemiş ise de, yapılandırmadan yararlanarak ve tahsis talebinde bulunduğu gün prim borcunu ödediğinden primlerin davalı Kurum tarafından uzun yıllar kullanılması da söz konusu değildir. Mahkeme bu hususlar göz önünde bulundurulmadan isabetsiz gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA 23/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/197
Karar No: 2017/3640
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/197 E.  ,  2017/3640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa ait ticari defterler vergi dairesinden muhasebecisi tespit edilerek muhasebecisinden veya kolluk vasıtasıyla temin edilerek birinci haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi olan 18.10.2011 tarihi itibariyle üçüncü şahıs olan sanığın asıl borçlu ...’e ödemesi gereken kesinleşmiş ve muaccel bir borcu bulunup bulunmadığı belirlenip, ticari defterler incelenerek sonucuna göre hukuki durumunun takdiri yerine, ticari defterlerin sunulmaması nedeniyle bu hususun ispatlanamadığı da kabul edilerek eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminatın reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.