erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/14559
Karar No: 2022/3273
Karar Tarihi: 23.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14559 E.  ,  2022/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Maçka Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01.02.2022 salı günü taraflar adlarına gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; müvekkilinin ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 210 ada, 6 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, 29.09.2018 tarihinde meydana gelen heyelan nedeniyle müvekkiline ait taşınmaz üzerindeki evinde hasar meydana geldiğini, heyelana davalıya ait su hattındaki sızıntı ve kaçakların sebebiyet verdiğini, müvekkilinin oluşan zararlarının davalı tarafından giderilmediğini ileri sürerek belirsiz alacak davası babında ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili tazminat talebine dayanak yapılan heyelanın müvekkiline ait su hattından değil doğal nedenlerle gerçekleştiğini, oluştuğu iddia edilen zarar dolayısıyla müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre mahallinde yapılan keşif doğrultusunda; davacının iddia ettiği su şebekesindeki arızanın etrafındaki araziye etkisinin incelendiği, arızanın heyelan meydana gelen yere 50 metre mesafede olduğu bu mesafede de kayma olmadığı, diğer dış etkenlerin heyelanın oluşumuna neden olduğu, su patlağının müterafik kusur kapsamında da kalmadığı, meydana gelen mücbir sebep nedeniyle olay ile zarar arasındaki illiyet bağının kesildiği, oluştuğu iddia olunan zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiş, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK'nın 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK'nın 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davalı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, 23/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3019
Karar No: 2011/6826
Karar Tarihi: 09.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/3019 E.  ,  2011/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

Esenyurt Köyü Tüzel Kişiliği ile Hazine aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ... (Kapanan) 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.1988 gün ve 558/743 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Esenyurt köyü tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı ... dava dilekçesinde köyde ortaokul yapılmak istenildiğini, İlçe Gençlik ve Spor Müdürlüğü ile İlköğretim Müdürlüğünce karar alındığını, gerekli ödeneğin ayrıldığını, 25 ve 805 sayılı parsellerin güneyinde kalan iki yol arasında bulunan Hazine arazisi niteliğindeki meradan 10000 m2’lik kısmın ortaokul yapılması nedeniyle köy tüzel kişiliği adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili 13.12.1988 tarihinde yapılan keşifte açılan davaya bir diyeceğinin olmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile teknik bilirkişilerin 14.12.1988 tarihli krokisinde A harfi ile gösterilen 9750 m2 yüzölçümlü taşınmaz hakkındaki davanın kabulü ile davacı Esenyurt köyü tüzel kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmesi üzerine; 29.12.1988 tarihli hüküm, davalı ... vekili tarafından 24.1.2011 tarihinde temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713 ve 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi gereğince açılan tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, mahkemenin bu görüşüne katılma olanağı bulunmamaktadır. Yargıtay uygulaması uyarınca kural olarak, köy tüzel kişilerinin zilyetlikle taşınmaz edinmesi mümkündür. Ancak, davalı ... vekili temyiz dilekçesinde dava konusu yerin mera olduğunu ve mera sayılan yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağını savunmuş, davacı köy tüzel kişiliğini temsilen köy muhtarı da dava dilekçesinde dava konusu yerin mera olduğunu kabul etmiştir. Dava konusu yerin mera olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmadığına göre bu konuda başka bir araştırma ve incelemenin yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

Meraların mülkiyeti Hazineye, kullanım hakkı ise içerisinde bulundukları köy veya belde hakkına aittir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince mera, yaylak, kışlak, otlak, harman ve panayır yerleri gibi taşınmazların orta malı niteliğiyle sınırlandırmaları yapılır. Parsel numarası verilerek yüzölçümü hesaplanır ve bu gibi taşınmaz mallar özel siciline yazılır. Denilmektedir. Meralar kamu malı niteliğinde orta mallardan sayıldığından bu tür yerler üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi neye ulaşırsa ulaşsın kazanmayı sağlayan zilyetlikle edinmeleri mümkün değildir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile yerel mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici madde 3’ün yollamasıyla HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8053
Karar No: 2023/22
Karar Tarihi: 09.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8053 E.  ,  2023/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.06.2015 tarihli ve 2013/822 Esas - 2015/284 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 25.04.2022 tarihli ve 2021/4412 Esas - 2022/3433 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davacıdan HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezası ve 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca bakiye 206,80 TL karar düzeltme harcının alınmasına, 09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39430
Karar No: 2017/3507
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39430 E.  ,  2017/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/14829
Karar No: 2017/11397
Karar Tarihi: 16.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/14829 E.  ,  2017/11397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16579
Karar No: 2012/33806
Karar Tarihi: 12.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16579 E.  ,  2012/33806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : - Sanıklar ... ve ...'ın kasten yaralama suçlarından;

- Sanık ...'in 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından hükümlülüklerine ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında kasten yaralama suçundan mahkumiyetlerine ilişkin tayin edilen adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. madde hükmü gözetilerek, hükmolunan para cezası miktarına göre hükmün temyiz olanağı bulunmadığından sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın suçun sübutuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Hapis cezası yanında tayin olunan temel adli para cezasının suç tarihi itibariyle 5252 sayılı Yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sonradan 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasayla değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uygulanarak fazla tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına ''6136 sayılı Kanunun 15/1. maddesi uyarınca tayin olunan 25 gün yerine 450 TL, 62. madde uyarınca cezadan 1/6 oranında indirim yapılarak tayin olunan "20 gün adli para cezası" yerine, 375 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına'' ibarelerinin yazılması ve hüküm fıkrasında yer alan "3400 YTL" ibaresi çıkarılarak yerine "3000 ve 375 TL" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12854
Karar No: 2011/13184
Karar Tarihi: 08.12.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12854 E.  ,  2011/13184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 09/06/2011 gün ve 2010/6506-2011/6676 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 08/12/2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanırken dul eş için yeniden evlenme olasılığı bulunduğundan, bu husus tazminattan indirim nedeni sayılmaktadır. Uygulamada bilirkişiler daha çok hazır tablolardan yararlanarak evlenme olasılığı belirlemektedir. Bu konuda en çok başvurulan yöntem İsviçreli Hans Mozen tablosu ile AYİM tarafından kullanılan tablolardır. Dul eşin evlenme yaşının hangi tarihe göre belirleneceği sorununa gelince; Bu konuda kimi bilirkişiler mahkemeleri yanıltmakta, bu yüzden uygulamada duraksamalara neden olunmaktadır. Oysa, “gerçek belli iken varsayımlara dayanılmayacağı” genel hukuk ilkesidir. Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarına göre de tazminatların olay tarihindeki verilere göre değil, raporun düzenlendiği(hüküm tarihine en yakın) verilere göre hesaplanması gerekir. Örneğin yasal asgari ücretlere göre yapılan bir hesaplamada, olay tarihinden rapor (hüküm) tarihine kadar belli olan ve yürürlüğe konulan tüm asgari ücretlerin hesaplamada gözetilmesi ve geleceğe yönelik (işleyecek dönem) zararlarının da en son bilinen (yürürlüğe giren) ücretlere göre hesaplanması gerekir.

Nasıl ki tazminat hesaplanırken olay tarihindeki ücretlerle sınırlı kalınmayıp rapor tarihindeki veriler dikkate alınıyorsa dul eşin yeniden evlenme olasılığı saptanırken de olay tarihindeki yaşına göre değil hüküm tarihine en yakın tarihteki yaşına göre evlenme şansı belirlemek gerekir.

Somut olayda davacı eş ... olay tarihinde 36 yaşında iken rapor tarihinde 41 yaşında olup evlenmediği de sabittir. Gerçek olan davacının evlenmediğidir. Aksini kabul etmek davacı eşin zararınadır. Bu durumda davacı tarafın bu hususa ilişkin karar düzeltme isteminin çoğunluk tarafından reddi yolundaki karara katılmıyoruz. 08/12/2011
Esas No: 2015/30794
Karar No: 2018/9836
Karar Tarihi: 04.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30794 E.  ,  2018/9836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Suç tarihi, alacağın temlik tarihi olan 31.05.2013 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 24.07.2013 olarak yanlış gösterilmesi,

3) Sanık hakkında verilen doğrudan adli para cezası tayin edilirken, belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir edilen miktarın çarpılmadan bırakılması suretiyle TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39772
Karar No: 2017/3494
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39772 E.  ,  2017/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/4801
Karar No: 2018/11125
Karar Tarihi: 22.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/4801 E.  ,  2018/11125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 62, 53, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen hükmün, sanığın, İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/04/2014 tarihli talimat duruşmasında alınan savunması sırasında bildirdiği “... Mahallesi, ... Sokak, ...” adresine 05/01/2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 19/01/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE, 22/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/6268
Karar No: 2007/7180
Karar Tarihi: 11.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/6268 E.  ,  2007/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava, menkul nitelikteki ağaçların mülkiyetinin tespiti ile ağaçlara vaki elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 4.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 11.06.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/14361
Karar No: 2017/11400
Karar Tarihi: 16.10.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/14361 E.  ,  2017/11400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki idare vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müşteki vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28486
Karar No: 2017/3432
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28486 E.  ,  2017/3432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/11523
Karar No: 2015/23494
Karar Tarihi: 27.10.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/11523 E.  ,  2015/23494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/50305

MAHKEMESİ : İzmir 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2012/11 (E) ve 2013/821 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, kasten yaralama ve tehdit

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin edilen adli para cezala- rının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanık müdafiinin, bu suça yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyizlere gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sübuta, eksik in- celemeye ve kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının adli para cezasına çevril- mesinde esas alınan gün sayısının TCK.nun 52/3. maddesine aykırı olarak kararda gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği hükmün 2. bölümünün 3. fıkrasına TCK.nun 50/1-a maddesinden sonra gelmek üzere ''maddesi uyarınca 300 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ve TCK.nun 52/2 maddesinden sonra gelmek üzere ''doğrudan verilen 25 birim günün günlüğü 20 TL'den 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ile tehdit suçundan verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrildiği hükmün 3/B Bölümünün 3. fıkrasına TCK.nun 50/1-a maddesinden sonra gelmek üzere ''maddesi uyarınca 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4229
Karar No: 2013/8875
Karar Tarihi: 05.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/4229 E.  ,  2013/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın belgelerini sunduğu yasal mazereti nedeniyle eski hale getirme talebinin kabulüyle temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.