Esas No: 2023/7181
Karar No: 2025/791
Karar Tarihi: 05.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7181 E.  ,  2025/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/154 E., 2023/194 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istelerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.04.2022 tarihli ve 2022/44 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/1562 Esas, 2022/1337 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2022/7935 Esas, 2023/1068 Karar sayılı ilâmı ile "sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-i bendindeki nitelikli halin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ve makul bir ceza tayini yerine eksik cezaya hükmedilmesi " nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2- (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2. İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/154 Esas, 2023/194 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 82/1-i, 35/2, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanık hakkında kurulan ilk hükme karşı aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın kastınının bulunmadığına, gönüllü vazgeçmeye ve lehe hükümlere ilişkindir.

III.GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri, mağdur hakkında düzenlenen rapora göre yaranın niteliği, kullanılan aletin elverişliliği, sanığın fiilden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, sanığın suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçmemesi, tanığın bağırması üzerine olay yerinden kaçması, mağdurun olaydan sonra kendi imkanları ile hastaneye giderek tedavi olması, sanığın suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önleyemeye yönelik herhangi bir davranışının bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu cezanın 11 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın belirlenen süre üzerinden yapılmasına karar verilmesi

gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanığın 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2023/154 Esas, 2023/194 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının kazanılmış hakka ilişkin paragraf çıkartılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 16 yıl hapis cezasının 11 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.