erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/25615
Karar No: 2012/27721
Karar Tarihi: 24.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/25615 E.  ,  2012/27721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/08/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından Feke Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/44-102 sayılı ilamına dayalı ilamlı takibe başlandığı, borçlunun icra mahkemesine başvurarak takibin iptaline ve dava sonuna kadar takibin geçici olarak durdurulmasını istediği, mahkemece, takibin durdurulması talebinin reddine dair verilen kararının bozulması talebi ile anılan kararı temyiz ettiği anlaşılmıştır.

İlamlı takipte icranın geri bırakılmasına ilişkin itiraz, İİK.nun 33 vd. maddelerinde düzenlenmiş olup itirazın icra takip işlemlerini durdurması konusunda bir düzenleme yapılmamıştır. Bununla birlikte, hakim, İİK.nun 41. maddesinde, kanunun bu ikinci babında yazılı hükümlere mugayır olmayan diğer hükümleri, ilama müstenit takiplerde de cereyan eder hükmüne dayanarak, takibin tedbiren geçici durdurulmasını düzenleyen İİK.nun 170 vb. maddelerini ilamlı takiplerde de uygulayabilir. Buna göre hakim, borçlunun sunduğu belgelerden edindiği kanaate göre itirazı ciddi görmesi halinde itirazIa ilgili kararına kadar icra takibinin geçici olarak durdurulmasına karar verebilir. İcra mahkemesince takibin geçici olarak durdurulması yönünde verilen tedbir kararı, HMK.nun 389 ve müteakip maddeleri kapsamında olmayıp, İcra ve İflas Kanununda özelolarak düzenlenmiş, takip hukukuna özgü bir karardır. Bu nedenle 6100 sayılı Hukuk Muhakerneleri Kanununun 394. maddesinin olayda uygulanma imkanı yoktur.

İcra mahkemelerinin verdikleri kararların hangilerinin temyiz edilebileceği 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunun 363.maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, İİK.nun 41 ve 170. maddelerine dayalı olarak icra takibinin geçici olarak durdurulması talebinin reddi ya da kabulüne dair kararlarının temyiz edilebileceğine dair anılan maddede ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununda her hangi bir hüküm bulunmadığından, temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ  : Tarafların temyiz dilekçelerinin yukarıda açıklanan nedenlerle REDDİNE, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6913
Karar No: 2021/7343
Karar Tarihi: 29.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/6913 E.  ,  2021/7343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava konusu ... ada ... ve 108 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazın maliki olan ... oğlu ...'in gaip olması nedeniyle kendisine kayyım tayin edildiğini, anılan taşınmazlar üzerinde ''... Vakfı'' şerhinin bulunduğunu ileri sürerek, 5737 sayılı Kanun'un 17. maddesi gereğince ... oğlu ...'in gaipliğine, tapu kayıtlarının iptali ile vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın husumet ve esas yönünden davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, ... Defterdarlığının kamulaştırma davası için temsil kayyımı olarak atandığı, temsil kayyımının görevlendirildiği işin bitmesiyle görevinin sona erdiği, Hazine tarafından yönetim kayyımı atanması için açılmış bir dava bulunmadığı, tapu iptali ve tescil davasının tapu malikine karşı açılması gerektiği gerekçesiyle, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; çekişmeye konu taşınmazların keşfen belirlenecek değeri üzerinden Harçlar Kanunu uyarınca harca ilişkin usuli işlemlerin tamamlanması, bu gereklilik yerine getirildiği takdirde yargılamaya devam edilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı HMK’nin 353/1-a-4 ve 353/1-a-6 maddeleri uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yeniden bir karar verilmek üzere dosya mahkemesine gönderilmiş, bu karardan sonra İlk Derece Mahkemesince, keşif neticesinde alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu taşınmazların tespit edilen değerleri üzerinden harç ikmali yapılmış, ... Defterdarlığının kamulaştırma davası için temsil kayyımı olarak atandığı, temsil kayyımının görevlendirildiği işin bitmesiyle görevinin sona erdiği, Hazine tarafından yönetim kayyımı atanması için açılmış bir dava bulunmadığı, tapu iptali ve tescil davasının tapu malikine karşı açılması gerektiği gerekçesiyle, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, anılan kararın da davacı vekili tarafından istinafı üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince; 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-1 maddesi uyarınca, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 29/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3547
Karar No: 2021/3256
Karar Tarihi: 04.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/3547 E.  ,  2021/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın, olay günü öncesinde ve olay günü ailevi problemleri nedeniyle kendisine hakaret eden ablası ile evde tartıştığı ve saçlarından tuttuğu, annesi ve komşuların ayırması ile dışarı çıkan ablasının peşinden sokağa inerek, evden yaklaşık 10 metre uzaklaşmış bulunan ablasının yanına gidip bıçaklamaya başladığı, 19/02/2016 tarihli tutanağa göre olay yerinde çığlıkları duyan polis ekiplerinin mağdurun üzerinde bulunan sanığı ayırmaya çalışan şahısların bulunduğu ve sanığın mağduru bıçakladığını görmeleri üzerine kollarından tutmak suretiyle zor kullanarak etkisiz hale getirdikleri ve bıçağı bırakmamak için direnen sanığın bileğinden tutarak bıçağı düşürmesini sağlayarak olay yerine ambulans çağırdıkları olayda; sanığın eylemi neticesinde mağdurda birden fazla bıçak darbesi nedeniyle yaralanma meydana geldiği, yaralanmalardan birinin rektumda diğerinin ise batında umblikusun 5cm sağında bulunduğu, hükme esas alınan Bakırköy Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda, mağdurdaki yaralanmaların kaç adedinin hayati tehlikeye neden olduğunun belirtilmediği anlaşılmakla, mağdurun geçici ve kesin raporları ile tüm tedavi evrakları Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu'na gönderilerek, mağdurdaki her bir yaranın niteliği ve yaraların ayrı ayrı hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınarak sonucuna göre suç vasfının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule ve uygulamaya göre de;

2) Sanığın mağdur ablasını bıçakla yaralaması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 86. maddesinde gösterilen nitelikli hallerden birden fazlasının (TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) ihlal edilmiş olması nedeniyle TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesi ve TCK'nin 61. maddesi dikkate alınarak temel cezanın sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 04.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/155
Karar No: 2009/17
Karar Tarihi: 20.01.2009

**7. Hukuk Dairesi         2009/155 E.  ,  2009/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesi içeriği, iddianın öne sürülüş biçimi, davalı tarafın savunması, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, duruşma tutanağına yansıyan bilgi ve belgelere, tarafların davadaki sıfatlarına, temyize konu hükmün kapsam ve gerekçesi ile temyiz edenin de sıfatı dikkate alındığında yasa gereği inceleme görevi Yargıtay (20).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın görev yönünden (20).Hukuk Dairesi Başkanlığına SUNULMASINA, 20.01.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2025/43
Karar No: 2025/31
Karar Tarihi: 14.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/43 E.  ,  2025/31 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1964 E., 2024/1982 K.

BİRLEŞEN DOSYA (SAMSUN ASLİYE TİCARET MAH.2022/951 ESAS)

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/675 E., 2023/913 K.

Asıl dava hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacak, birleşen dava muarazanın giderilmesi istemiyle açılmış olup, İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine; Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin reddine karar verilmiş, bu karar davacı tarafça temyiz edilmiştir. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 15.11.2024 tarihli kararı, davacılar vekiline 23.11.2024 tarihinde tebliğ edildiği halde, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davacılar vekilinin HMK'nın 361/1. maddesinde öngörülen iki haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, söz konusu kararı 11.12.2024 tarihinde temyiz ettiği gerekçesiyle, HMK'nın 346/1. maddesi uyarınca davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermiştir. Davacılar vekili 18.12.2024 tarihli ekinde mazeretini bildiren hastane kayıtlarını ibraz ettiği eski hale getirme istemli dilekçesinde, kendisinin ve eşinin rahatsızlıkları sebebiyle süresinde temyiz talebinde bulunamadıklarını beyan ederek temyiz istemlerinin kabulüne karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Eski hale getirme 6100 sayılı HMK'nın 95. ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, elde olmayan sebeplerle süresi içerisinde işlemi yerine getirmeyen taraf işlemin yapılması konusunda talepte bulunabilir. Somut olayda, davacılar vekilinin ileri sürdüğü mazeretin ve belgelerin eski hale getirmeyi gerektirecek nitelikte olmadığı anlaşılmış, eski hale getirme konusunda davacılar vekilinin talebi yerinde görülmediğinden davacıların eski hale getirme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekili tarafından usul ve yasaya uygun olmayan eski hale getirme talebinin REDDİNE, temyiz isteminin de süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10486
Karar No: 2019/3519
Karar Tarihi: 04.03.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/10486 E.  ,  2019/3519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma kararı gereğince inceleme yapılmış ise de, gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Aynı kamulaştırma kapsamında aynı değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza bitişik konumda olan 994 ada 53 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 162,98 TL değer biçilip Dairemiz denetiminden geçerek kesinleştiği gözetilerek, dava konusu taşınmazın metrekaresine 238,52 TL değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı bulunmadığından bozma yapılmış olup, mahkemece bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın metrekaresine yine aynı değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ...... Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7843
Karar No: 2016/5821
Karar Tarihi: 06.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7843 E.  ,  2016/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanığa hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Sanığa hükmedilen adli para cezası taksitlendirildikten sonra, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. paragrafının, “Sanığa hükmedilen 4 ay hapis cezasının, sanığın sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özelliklere göre, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek, aynı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik durumu ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurulup, 1 gün karşılığı takdiren 20,00 TL olarak belirlenerek, sanığın neticeten 120 gün karşılığı 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” hükmün taksitlendirmeye ilişkin 4. paragrafının, “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak, hükmedilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince birer ay ara ile 15 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine,” şeklinde değiştirilmeleri suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20942
Karar No: 2017/36480
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20942 E.  ,  2017/36480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/3986
Karar No: 2015/9900
Karar Tarihi: 10.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/3986 E.  ,  2015/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/368650

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan suça sürüklenen çocuk H.. D.. ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 16/10/2014 gün ve 2014/697 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 16/10/2014 gün ve 2014/697 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6076
Karar No: 2009/2248
Karar Tarihi: 09.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/6076 E.  ,  2009/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 8.210.81 YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı tarafın olayda %50 oranında kusurlu olduğunu belirterek kusur oranına isabet eden 4.105.40 YTL'nın, ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekili, kusuru, kabul etmediğini, kararın oluş şeklinin kaza tesbit tutanağında belirtilenden farklı olduğunu, olayda sigortalı aracın sürücüsünün kusurlu olduğunu, müvekkilleri tarafından mahkemenin 2005/114 Değişik iş sayılı dosyasında yaptırılan tesbitte sigortalı sürücüye 7/8 oranında kusur izafe edildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıların kusursuz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının

reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 9.4.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4711
Karar No: 2023/14947
Karar Tarihi: 05.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4711 E.  ,  2023/14947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/85 E., 2016/252 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/2-a, 43, 62, 53, 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

Beraat etmesi gerektiğine,

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ve mağdurların beyanlarından aralarında trafikte bir tartışma meydana geldiğinin anlaşıldığı, sanığın bıçak gösterdiğini de ikrar ettiği, mağdurları uyarmak isteyen sanığın pekala bunu bıçak göstermeden de yapabileceği, hem bıçak gösterdiğini kabul edip, hem bunu tehdit kastı ile yapmadığını iddia etmesinin inandırıcılıktan uzak ve hayatın olağan akışına da aykırı olduğu, mağdurların sanığı teşhis ettikleri, olayın akabinde sanığın içinde bulunduğu aracı durduran polis memurlarına, sanığın kardeşinin çantasına koyduğu bıçak ve silahı teslim ettiği, silahın ruhsatsız olduğu ve yasak niteliği haiz olduğu mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2016 tarihli ve 2016/85 Esas, 2016/252 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

05.12.2023 tarihinde karar verildi.