erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/21049
Karar No: 2015/22987
Karar Tarihi: 23.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/21049 E.  ,  2015/22987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde Eylül 2003-15/07/2013 tarihleri arasında kalıp demir ustası olarak çalıştığını, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi, ücretinin asgari ücret üzerinden gösterilmesi nedenleriyle iş akdini tek taraflı olarak feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 16/09/2005-24/07/2013 tarihleri arasında inşaat işçisi olarak çalıştığını, davacının çalışmalarının kesintisiz olmadığını, inşaat işi oldukça çalıştığını, davacının 15/07/2013-17/07/2013 tarihleri arasında mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle çekilen ihtarnameye rağmen işe gelmemesi üzerine iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının hafta tatili alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı tanıklarından ... ve ... haftada 7 gün çalıştıklarını, ... ise ayda iki hafta tatilinde çalıştıklarını, davalı tanıklarından ..., ... günleri bazen çalışıldığını, tanık Olgun ise haftada 6 gün çalıştıklarını beyan etmişlerdir.

Davacının hafta tatili alacağı hesaplanırken ayda 2 pazar günü çalıştığı kabul edilmişse de; davalı işveren aleyhine açılan bir kısım işçilik alacakları davaları ile ilgili Dairemizce verilen bozma ilamları da dikkate alınarak (Yargıtay 7 HD;10.01.2014 tarih ve 2013/13949 E-2014/5 K sayılı kararı) davacının davalının ...’taki inşaatında çalışıp çalışmadığı, ... bulunan işyerinde pazar günleri çalışmanın yasak olup olmadığı ve ... Belediyesinin 14/11/2003 günlü, 2003/158 sayılı Meclis Kararı ile meskun alanlarda kaba inşaat kısımların pazar günleri çalışma yapılmaması, ancak sıva-boya gibi işlerin pazar günleri yapılabileceğinin uygun olduğuna dair kararı da göz önüne alınarak, davacının bu dönemde anılan Belediye sınırlarındaki inşaat işyerlerinde çalışmadığı anlaşılmakla anılan dönemde hafta tatilinde çalışma yapıldığı ispatlanamadığından bu dönemin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5925
Karar No: 2012/818
Karar Tarihi: 06.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5925 E.  ,  2012/818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; mahkûmiyetine dair Fatsa 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.11.2007 gün ve 2006/119 Esas, 2007/273 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden önce ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.1987 tarihli ilamına konu kasıtlı bir suçtan mahkûmiyetinin bulunması nedeniyle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinde (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıverilmeye kadar kullanılamayacağının kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "TCK.nın 53/1. maddesinde belirtilen haklardan, sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevini üstlenmesinden, bu kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum veya kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tâbi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, velayet hakkında vesayet ve kayyumluğa ait bir hizmette bulunmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasi tüzel kişiliklerin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarının iznine tâbi bir meslek ya da sanatı kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar 53/2. maddesi gereğince yoksun bırakılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "5237 sayılı Kanunun 53/1. maddesinin (a), (b), (d), (e) bentlerinde belirtilen haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki 53/1-c bendindeki haklardan ise koşullu salıverilmeye kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/31329
Karar No: 2017/2327
Karar Tarihi: 22.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/31329 E.  ,  2017/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ile belediye meclisi kararına dayanarak evini kendisine konut verilmesi karşılığında davalı belediyeye devrettiğini, davalının sözleşme gereğince enkaz bedelini eksik ödediğini, eksik bedelin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda idari yargının görevli olduğundan bahisle davanın yargı yolunun caiz olmaması sebebiyle usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacıya ait gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davalı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davalının sözleşme gereğince taahhüdüne uymadığı iddiasıyla eldeki davayı açtığı, mahkemece de davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden bahisle davanın usulden reddine karar verilmiş olup, eldeki davada çözülmesi gereken husus davaya bakma görevinin adli yargıya mı, idari yargıya mı ait olduğu hususudur.

Benzer bir olayda davanın reddine dair direnme kararının Yargıtay Hukuk Genel Kurulunda görüşülmesi sırasında, Dairemizce de benimsenen kararda da belirtildiği üzere taraflar arasında yapılan sözleşmenin tarafların özgür iradesiyle düzenlendiği, davacının özel hukuk hükümlerine tabi bu sözleşme uyarınca eksik belirlendiği iddia edilen bakiye alacağının talep edildiği, davacının bu talebinin kişisel hakka dayandığı, bu nedenle uyuşmazlıkta idari yargı değil adli yargı mahkemelerinin görevli olduğu anlaşılmaktadır. (Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı)

Bilindiği üzere görev hususu kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilmesi gereken bir husustur. Bu bağlamda mahkemenin, görevli olup olmadığını talep olmasa dahi kendiliğinden gözetmesi zorunludur. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da oluşmaz. Yukarıda belirtilen Hukuk Genel Kurulu kararı uyarınca da davacının talebinin özel hukuk hükümlerine tabi kişisel hakka dayalı olduğu, uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle görevli mahkemenin adli yargı mahkemesi olduğu gözetilerek işin esasına girilmek suretiyle hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9142
Karar No: 2016/1285
Karar Tarihi: 01.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/9142 E.  ,  2016/1285 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 21/04/2015

NUMARASI : 2014/886-2015/193

DAVACI : G.. S..

DAVALI : İ.. Ç.. vek.Av. A.. Y..

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı vekili tarafından hakkında K.......İcra Müdürlüğü'nün .....sayılı dosyası ile icra takibi açıldığını, senetli bulunan..........TL borcuna mahsuben.........TL değerinde 1 adet büyükbaş hayvan (inek) verdiğini, kalan borç için de ayda ........TL olarak 8 ay ödeme yapmak suretiyle borcun tamamını davalıya ödediğini, davalının senedi kendisine iade etmeyerek, icra takibi başlattığını, davalıya borcu bulunmadığını ileri sürerek, K........ İcra Müdürlüğü'nün ......... sayılı icra takibinin durdurulmasına ve iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı her ne kadar takibe konu senet bedelini ödediğini iddia etmiş ve bu iddiasını ispat için tanık dinletmiş ise de, senede karşı senetle ispat kuralı uyarınca dinlenen tanık beyanlarına itibar edilmediği, dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayanmış olan davacının davalıya yemin teklif etmeyeceği yönündeki ........ tarihli celsedeki beyanı da nazara alındığında ödeme iddiasını yasal, kesin delillerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, .........6 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22954
Karar No: 2013/6667
Karar Tarihi: 11.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22954 E.  ,  2013/6667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz Senedi Kullanma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı yada kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.

Katılanın, sanığa ait taşınmazı 110.000 TL bedel ile satın aldığı, borcun 42.000 TL'sini tapuda satış esnasında elden ödediği,geriye kalan 68000 TL içinde 11.6.2005 vade tarihli senet verdiği, bononun vadesi geldiğinde sanığın ...,... Şubesinde bulunan hesabına 01.06.2005 tarihinde 58000 TL, 06.06.2005 tarihinde 10.000 TL para yatırarak borcunu ödediği halde, sanığın suça konu bono üzerinden katılan aleyhine icra takibi yaptığı olayda; mahkemenin bedelsiz senedi kullanma suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 156, 52/2.maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 30 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52.maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 600 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ifadelerinin yerine "5237 sayılı TCK'nın 156.maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2.maddeleri gereğince verilen 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL'den olmak üzere 100.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.4.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7882
Karar No: 2012/10699
Karar Tarihi: 15.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/7882 E.  ,  2012/10699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Hasımsız olarak görülen davada Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/03/2012 tarih ve 2012/146-2012/103 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin bağlı bulunduğu Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi'nin 17.10.2011 Tarih ve 2991 sayılı kararı gereğince özelleştirilmesine karar verilen şirket hisselerinin tamamı ihale yoluyla satılacağını, bu nedenle de öz varlığının (aktif değerlerinin) 26.03.2012 tarihi itibariyle defter ve kayıtlar üzerinden tespitinin yapılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, tensiben verilen karar ile, istemin TTK’nun 152 vd. maddelerine dayalı sermaye tespiti istemine ilişkin olup 6100 sayılı HMK’nun 382. maddesinde belirtilen çekişmesiz yargı işi niteliğinde bulunduğu, aynı Kanunun 383. maddesine göre de çekişmesiz yargı işlerinde görevli mahkemenin -aksine düzenleme bulunmadığı sürece- sulh hukuk mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevli ve yetkili mahkemenin Ankara Sulh Hukuk Mahkemesi olmakla istem dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstem, 4046 sayılı Yasa kapsamında bulunan ve özelleştirme programına alınan kuruluşların değer tespiti ile ilgilidir. Bu anlamda, istem 4046 sayılı Yasa’nın 4232 sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile değişik 18/B maddesine ilişmekte olup mahkemece TTK’nun 136. maddesi hükmü gözden kaçırılarak istemin TTK’nun 152. maddesine dayalı sermaye tespiti istemi olarak nitelendirilmesi doğru olmamıştır. 4046 sayılı Yasa’nın sözü edilen 18/B maddesi hükmünde talepte bulunan şirket gibi kuruluşların değer tespitinin ne şekilde yapılacağı açıkça belirtilmiş olup mahkemece söz konusu madde hükmünün nazara alınmaması doğru olmadığı gibi, bir an için istemin TTK’nun 152. maddesine dayalı bir sermaye tespiti niteliğinde kabul edilmesi halinde dahi, TTK’nun 4. ve 5. maddesi hükümlerinin, ticaret hukukuna dahil çekişmesiz yargı işleri bakımından HMK’nun 383. maddesi bakımından “aksine düzenleme” niteliğinde bulunmaları nedeniyle istemin karşılan-ması görevinin esasen ticaret mahkemesine ait olduğunun kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi yerinde olmamış, mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, yerel mahkemenin görevsizlik kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1658
Karar No: 2013/3351
Karar Tarihi: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1658 E.  ,  2013/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/947
Karar No: 2015/12214
Karar Tarihi: 02.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/947 E.  ,  2015/12214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/218-2014/200

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın el atmadan arta kalan bölümünde imar durumu ve el atmadan önceki yüzölçümü de narara alınarak, inşaat yapımında bir kısıtlama meydana gelip gelmeyeceği, kısıtlama meydana gelecek ise hangi oranda kısıtlama yapılacağının ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/34
Karar No: 2019/11515
Karar Tarihi: 01.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/34 E.  ,  2019/11515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

06/04/2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda; olay yerinde bulunan 1 numaralı tahtadan yapılma direğin kök kısmından kırılarak aşağı doğru sarkıtılmış olduğu, üzerinden geçen bakır kablonun hırsızlandığı ve yine 3 numaralı direğin yaklaşık 60 derecelik bir açı ile yere doğru yatırıldığı ve kablosunun bu şekilde kesildiği tespit edilmekle kablo hırsızlığı meydana gelirken direklerde oluşan zararlar dolayısıyla mala zarar verme suçunun oluştuğu kabul edilerek ve Türk Telekoma ait kabloların kesildiğinin 06/04/2014 tarihinde 00.20 ‘de teknisyen yardımcısı olarak çalışan Murat ismindeki görevlinin alarm sinyali aldığını mağdura ilettiği, aynı gün sanığın aracın yanına 07.00 sıralarında geldiğinde yakalandığı ve çalınan kabloların bulunamadığı, sadece kesilmiş kablo parçalarına araç içinde ulaşılabildiği, bu sebeple eylemin tamamlanmış kabul edilmesi gerektiği gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin taktirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir:

Ancak;

1)Mala zarar verme suçu açısından 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesi uyarınca mahkum olduğu kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı Yasa'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmesi suretiyle, anılan Yasa'nın 53/4. maddesine aykırılık oluşacağının gözetilmemesi,

2)Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 53/3. maddesine göre uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında T.C.K.'nun 53/1. maddesinin "c" fıkrasının, sadece kendi alt soyu açısından uygulanamayacağı gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, mala zarar verme suçundaki mahkumiyet hükmünden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması ve hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasına TCK'nun 53. maddesi ile kurulan hükmün yerine “5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.