erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/11695
Karar No: 2020/6017
Karar Tarihi: 20.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/11695 E.  ,  2020/6017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2012/11894 sayılı iddianame içeriğine göre, sanık hakkında Vergi Suçu Raporu ve mütalaaya uygun olarak ''2007-2008-2009-2010-2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davaları açılmış olduğu halde mahkemece ''2012 takvim yılından sahte fatura düzenlemek'' suçuna ilişkin kamu davası hakkında hüküm kurulmamış olduğu anlaşıldığından; ''2012 takvim yılından sahte fatura düzenlemek'' suçundan açılmış olan kamu davası hakkında mahkemesince hüküm kurulması, 5237 sayılı TCK‟nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2-2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen '2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçunun Kanun‟daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK‟nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‟nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3166
Karar No: 2012/3922
Karar Tarihi: 12.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/3166 E.  ,  2012/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Dosya içindeki ve geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazısına göre, dava konusu taşınmazın yol hizmetinden yararlanmadığı, 1/25000 ölçekli nazım imar planında “seyrek yoğunlukta gelişme konut alanında kaldığı, merkeze kuş uçuşu 7.5 km, su ve kanalizasyon hizmetlerinden yaralanmadığı, mücavir alan sınırları içinde ancak uygulama imar planı dışında olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulu'nun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının 1.maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi belediye hizmetlerinden yararlanmadığı ve fiilen meskûn halde bulunmadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın tarım arazisi olarak değerlendirilmesi gerekirken, arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve bozma kararı dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10527
Karar No: 2020/5255
Karar Tarihi: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10527 E.  ,  2020/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1-Sanıklar hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanıkların savunmasında suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesine rağmen, vergi inceleme raporlarında kurumlar vergisi indirimine konu edilen 2008 takvim yılının 1 ve 2. aylarında alınan 25 adet faturanın düzenleyicisi hakkında 15.08.2007 tarihinden itibaren düzenlediği tüm faturaların sahte olduğu ve sahte fatura ticareti için mükellefiyet tesis ettirdiğinin, sanıkların ödemeye ilişkin ibraz ettikleri çeklerin ödenmediğinin belirlenmesi karşısında;

Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a-Faturaları düzenleyen mükellef hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b-Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

2- Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup, suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 26.04.2009 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığına 2008 olarak yazılması,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/24925
Karar No: 2022/5321
Karar Tarihi: 22.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24925 E.  ,  2022/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendi arazisinde bulunan ürünlerin ışığını keserek ürünlerinin zarara uğramasına sebep olduğu için, komşusu katılana ait 1 adet ceviz ağacı, 2 adet erik ağacı ve 2 adet fındık ağacının dallarını kesmesi şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-c maddesinde tanımlanan dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/4. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli (olağan) dava zamanaşımının, 22.01.2014 olan mahkumiyet tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/165
Karar No: 2018/852
Karar Tarihi: 18.04.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/165 E.  ,  2018/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki "işçilik alacağı" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Elbistan İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 06.03.2014 gün ve 2013/762 E.-2014/421 K. sayılı kararın temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 09.06.2014 gün ve 2014/8161 E.-2014/12752 K. sayılı kararı ile bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı asilin 04.04.2018 tarihli dilekçesi ile “Yukarda numarası verilen dosyadaki davamdan vazgeçiyorum. Özgür irademle davamdan feragat ediyorum” şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

Böyle bir durumda, direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca temyizen incelenemez.

Hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu durumun yerel mahkemece değerlendirilip karara bağlanması için direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarıda belirtilen nedenlerle direnme kararının bu değişik gerekçeyle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz isteminin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.04.2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2436
Karar No: 2016/3492
Karar Tarihi: 26.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/2436 E.  ,  2016/3492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Mahkeme tarafından yapılan nitelendirmeden de anlaşıldığı üzere taraflar arasındaki uyuşmazlık, kadastro çalışmalarında yol boşluğu olarak tespit dışı bırakılan ve hakkında tutanak düzenlenmeyen dava konusu taşınmazın davacı adına tapuya tescili isteğine ilişkin bulunduğuna göre, Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 Sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 26.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1790
Karar No: 2015/6216
Karar Tarihi: 07.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1790 E.  ,  2015/6216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı E.. K.. ile davalı K.. A.. K... San. ve Tic. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı İskenderun 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 08.07.2014 gün ve 2013/456-2014/467 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

1-Mahkemenin 16.01.2015 günlü temyiz talebinin bakiye harcının yatmaması nedeni ile reddine dair ek kararının temyiz eden davalıya tebliğine dair tebligat parçası dosyada bulunmadığından kalemce araştırılarak dosyasına konulması, temin edilememesi halinde kayıtlara göre tebliğ tarihi saptanarak tespit edildikten,

2-Dosyada bulunmamakla birlikte UYAP'tan çıkartılan suretine göre davalıya temyiz karar ve başvurma harcının yatırılması için çıkartılan ve 03.03.2015 tarihinde tebliğ yapıldığı anlaşılan tebligat aslının kalemce araştırılarak dosyasına konulduktan ve bu muhtıra üzerine karar ve maktu başvurma harcı yatırılmış ise buna dair sayman mutemet alındısının dosyasına intikali sağlandıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4216
Karar No: 2017/10389
Karar Tarihi: 18.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4216 E.  ,  2017/10389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 100 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 10/07/2015 gün ve 2015/141 esas, 2015/227 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/41020
Karar No: 2017/3527
Karar Tarihi: 29.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/41020 E.  ,  2017/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve müşteki ... Çamköy Belediyesinin tüzel kişiliğinin sona ermesi sebebiyle), duruşmalardan usulüne uygun haberdar edilip kamu davasına katılma olanağı sağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ile CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...'nın davaya katılan vekilinin katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyada mevcut 15/03/2013 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişi raporuna göre suçun işlendiği yerin, mücavir alan içerisinde imar planı bulunan yerlerden olduğunun belirtilmesi ve TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi yerler veya belediye sınırının dışında ancak mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması, bilirkişi raporunda ise suça konu yerin özel koruma alanı içinde olduğunun belirtilmesi karşısında, ilgili mevzuat incelenerek bina yapılan yerin özel imar kısıtlaması içerip içermediği ve dolayısıyla özel imar rejimi uygulanan yerlerden olup olmadığı araştırılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2268
Karar No: 2018/6406
Karar Tarihi: 10.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2268 E.  ,  2018/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; Gaziantep Vergi Dairesi Başkanlığının 07.09.2012 tarih, 2012/A-1107/39 sayılı vergi suçu raporunda atıf yapılan 07.09.2012 tarih, 2012/A-1107/37 sayılı vergi inceleme raporunun ve sanığın 2010 yılı itibariyle ... Petrol Ürünleri Sanayi ve Ticaret Ltd. şirketinin müdürü olduğuna dair ticaret sicil gazetesi kayıtlarının dosyada bulunmadığı anlaşılmakla; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle söz konusu vergi inceleme raporu ile eklerinin ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, sanığın şirket müdürü olarak tayin edildiğine dair belgelerin dosya içerisine alınması, suça konu faturaları düzenleyen şirket yetkilileri ve mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemekten dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, gerektiğinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6416
Karar No: 2018/3082
Karar Tarihi: 17.04.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/6416 E.  ,  2018/3082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Gazete Dergi Basım A.Ş. ve diğerleri aleyhine 28/01/2015 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarının ihlali nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde, mahkemece ... Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne yazılan yazıya verilen cevapta davalı ... Haberleşme ve Yayıncılık A.Ş.’nin 22/07/2014 tarihli genel kurul kararına göre 3 yıl için yönetim kurulu başkanı olarak davalı ...’nun seçildiği anlaşılmakta, ancak davaya konu haberin yayın tarihi olan 20/03/2014 itibariyle davalı ... Haberleşme ve Yayıncılık A.Ş.’nin yönetim kurulu başkanının kim olduğu anlaşılamamaktadır.

Şu durumda, haber tarihi olan 20/03/2014 itibariyle davalı şirketin yönetim kurulu başkanının kim olduğuna dair ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğüne yazı yazılarak cevabi yazının dosya arasına alınması, daha sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklik tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3723
Karar No: 2019/13110
Karar Tarihi: 24.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/3723 E.  ,  2019/13110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/1,119/1-c ve 31/2 maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararı verildiği 05.06.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Mağdurun çalınan kuşların değerinin 20.000 TL olduğunu beyan etmesi karşısında, TCK'nın 61. maddesi uyarınca suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Denetime olanak verecek biçimde hükmün esasını oluşturan kısa kararda ve gerekçeli kararda yargılama gideri dökümünün gösterilmemesi,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca alınan sosyal inceleme raporu bilirkişi ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi ve 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, kalan 13,5 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki yargılama gideriyle ilgili bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.