erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/54248
Karar No: 2013/24678
Karar Tarihi: 01.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/54248 E.  ,  2013/24678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, cezai şart alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 2 yıl süreli hizmet akdi ile davacı işyerine ait hastanede ameliyathane hemşiresi olarak çalışmakta olan davalının 2 yıllık süre dolmadan istifa ettiğini ileri sürerek, iş akti uyarınca cezai şart alacağını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı davaya cevap vermemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, belirli süreli sözleşme yapılması için objektif nedenlerin bulunmadığı, Yargıtay 9. Hukuk Dairesi'nin 2008/35227 Esas 2010/21068 Karar ve 22.06.2010 tarihli kararları ile süreklilik kazanmış içtihatları ile esasen kadrolu hemşire olmak için işten ayrılmanın işçi yönünden haksız fesih nedeni sayılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

Davalının, davacı işverenlik nezdinde 09/04/2009 tarihinde bağıtlanan hizmet aktine istinaden ameliyathane hemşiresi olarak olarak çalışmaya başladığı, hizmet aktinin 10/11/2009 tarihli istifa dilekçesi ile sona erdiği, tarafların özgür iradeleri ile yaptıkları hizmet aktinin 9uncu maddesinde haklı neden olmadan sözleşmenin feshi halinde taraflara cezai şart öngörüldüğü, fesih şekline bağlı iki taraflı cezai şartın geçerli olduğu, davacının istifa sebebinin istifa dilekçesinde belirtilmediği, istifa sebebinin İş Kanunu'nda ya da sözleşmede yazılı haklı fesih sebeplerinden olmadığı, sözleşmede belirlenen ve bilirkişi tarafından hesaplanan cezai şartta sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan Borçlar Kanunu'nun 161/son maddesi de dikkate alınarak belirlenecek miktarın hüküm altına alınması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddi hatalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenler ile, temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35217
Karar No: 2017/6937
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35217 E.  ,  2017/6937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/9427
Karar No: 2011/12923
Karar Tarihi: 11.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/9427 E.  ,  2011/12923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tesbiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre, dava konusu muhtesatların davalı zilyede ait olduğunun kabul edilmesinde ve zilyede ait olan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın yüzölçümüne ve taşınmaz üzerinde bulunan kavak ağaçlarının sayısına göre taşınmazın kapama kavaklık niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun ll/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesi gerekir. Şöyle ki;

Kavak ağacının bir yılda hasat edilemeyeceği göz önüne alınarak öncelikle kavak ağacının o yörede kaç yaşında kesim durumuna geleceği ve kesim çağındaki bu kavaklıktan elde edilecek gelir, resmi verilere dayanmak suretiyle tespit edilip, bundan kavak ağaçlarının kesim çağına kadar geçen süre içindeki masrafları indirildikten sonra bulunan değer kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir belirlenerek, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanmak suretiyle kapama kavaklığın değeri belirlenmelidir. Daha sonra davalı zilyedin kavaklık olarak kullandığı hazineye ait taşınmaz bölümünün yüzölçüm miktarı tespit edilerek bu kısmın ekilebilecek münavebe ürünlerine göre net gelir metodu esas alınarak zemin değeri belirlenip, kapama kavaklık değerinden düşülerek muhtesat niteliğindeki ağaçların bedelinin tesbiti gerekirken, bu yönteme uyulmadan değer tespit eden geçersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/14082
Karar No: 2007/2745
Karar Tarihi: 28.02.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/14082 E.  ,  2007/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının avukatı olarak davalının hissedarı olduğu 963 parsel sayılı taşınmaz için tapu iptali tescil ve tenkis davası açtığını, ücret sözleşmesi gereğince de taşınmazın kesin değeri üzerinden "yükselmesi ve alçalması da nazara alınarak" % 10 avukatlık ücretinin ödeneceğinin kararlaştırıldığını,dava ile ilgili görevini eksiksiz yerine getirdiğini, ancak davalının kendisini azlettiğini ve ücretini de ödemediğini,aleyhinde başlattığı icra takibine de haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazının iptali ile %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya sözleşmedeki kararlaştırılan miktardan fazla ödeme yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabülüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; Mahkemece davacı avukat tarafından görev tam ifa edilmiş olduğundan vekalet ücreti, aralarında yapılan sözleşmeye göre hesaplanıp davalıdan tahsil edilen miktar indirilerek ayrıca KDV’de ilave edilip bulunan miktar üzerinden karar kurulmuştur. Anayasanın 73. maddesi gereğince 2006/14082-2007/2745

"Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir, kaldırılır" düzenlemesini içermekte olup, öğreti ve uygulamada verginin yasallığı ilkesi olarak adlandırılan bu ilke vergi, resim, harç ve benzeri kamusal erke dayalı bütün yükümlülüklerin yasayla düzenlenmesi zorunluluğunu öngörmektedir. Vergi yükümlülüğünün konusu, yükümlüsü matrahı ve oranı gibi unsurların yanında vergiden doğan ödev ve usul ilişkilerinin de yasayla düzenlenmesi gereği anılan hükmün zorunlu sonucudur. 1136 sayılı Avukatlık yasasında avukatlık ücretinin belirlenmesinde ayrıca KDV alınacağına dair bir hüküm getirilmemiştir. 4.12.2002 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 21. maddesi ile bu tarifede yer ... ücretlere 3065 sayılı yasa hükümleri gereği katma değer vergisi ayrıca ilave edilir düzenlemesi getirilmiş isede, bu düzenleme verginin yasallığı ilişkisine aykırıdır. Böyle olunca KDV istenemez. Bu nedenle icra takibi sırasında talep edilen vekalet ücreti alacağına KDV eklenmesi, eklenen KDV yede karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan 1. bent gereğince sair temyiz itirazlarının reddine, 2 bent gereğince temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 28.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10814
Karar No: 2017/4839
Karar Tarihi: 12.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10814 E.  ,  2017/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili hakkında ... 31. İcra Müdürlüğünün 2013/3152 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, takip dayanağının 300.000 TL bedelli bono olduğunu, müvekkilinin davalıya herhangi bir borcunun olmadığını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile davalının %40 oranında tazminat ile mahkumiyetine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kendisinden sadır imzası ikrar edilmiş bir bono ile borçlu olduğunun sabit olmasına rağmen borçlu davacının haksız ve dayanaksız herhangi bir yazılı belgeye dayanmayan menfi tespit davasının kabulünün mümkün olmadığını belirterek haksız ve mesnetsiz olarak açılan davanın reddini istemiştir

Mahkemece davacı tarafın 11/06/2014 tarihinde ve 24/09/2014 tarihinde davayı takip etmemesi nedeniyle iki kez HMK 150.maddesi gereği dosyanın işlemden kaldırıldığı, davacı vekilinin 17/03/2016 tarihli duruşmaya gelmediği ve mazeret bildirdiği ancak davacı vekilinin 19/11/2015, 19/03/2015, 24/09/2014, 11/06/2014 tarihlerinde de duruşmaya katılmadığı ve davanın 11/06/2014 ve 24/09/2014 tarihlerinde HMK 150 maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği belirtilerek davacı vekilinin mazeretinin reddine ve HMK 150/6. Maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş,hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12121
Karar No: 2019/4560
Karar Tarihi: 04.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12121 E.  ,  2019/4560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK' nın 89/4, 31/3, 62, 50/3, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/1-a) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2- Tayin olunan sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında infazı kısıtlayacak şekilde aylık taksit tutarının belirlenmesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. bendinin çıkarılarak yerine “Suça sürüklenen çocuğa verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/3. ve TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 100 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi, yine hükmün 5. bendinde bulunan “200’er TL'lik” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 04/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35950
Karar No: 2017/3389
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35950 E.  ,  2017/3389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/23613
Karar No: 2018/1741
Karar Tarihi: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23613 E.  ,  2018/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın istenilen masrafları yatırması nedeniyle mahkemece temyizin reddine dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu ve temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mal beyanında bildirilmeyen taşınmaz hissesinin değeri belirlenerek, diğer hacizlerden sonra bu borca yetecek meblağ kalıp kalmayacağının tespiti gerekirken, eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10544
Karar No: 2013/7990
Karar Tarihi: 29.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10544 E.  ,  2013/7990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK nın 85/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile Mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in hafif virajlı ve sollama yasağı olduğuna ilişkin yol şerit çizgileri ve işaret levhası bulunmayan caddede, otomobil ile seyredip önündeki aracı solladığı sırada, sola doğru 6 metre sürtünme izi ile kayıp karşı yönden gelen araçların şeridine geçip, karşı yönden gelen temyize gelmeyen sanık ... ın kullandığı otomobille çarpışarak geriye doğru kayıp duruşa geçtiği olayda; bilinçli taksir koşullarının bulunmadığı ve yine dosya kapsamı da göz önüne alındığında, hükme esas alınan 09.11.2009 tarihli bilirkişi heyet raporu ile mahkemenin takdir ve değerlendirmesinin oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine; sanık müdafinin eksik incelemeye dayalı hüküm kurulduğuna, ceza miktarına, erteleme ve paraya çevirme hükümleri ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1396
Karar No: 2013/5942
Karar Tarihi: 21.05.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/1396 E.  ,  2013/5942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 17/11/2011 gün ve 2011/14435 - 12865 sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacılar ... ve ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli parsellerin kadastro tesbitine esas alınan Mayıs 1944 tarih 33 sıra numaralı tapu kaydının geldiği, yerel tapu idaresinde “1312 yoklama tarihli bila numaralı” şeklinde yazılı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren cins ve miktar değişikliklerini evrakı müsbitesi ile birlikte içeren tapu kayıtları ve tedavülleri Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünden,

2) Çekişmeli parseller bir bütün olarak düşünüldüğünde, bu parselleri dıştan çevreleyen 139 ada 15, 16 ve 17, 138 ada 6, 7, 18, 17, 15 ve 14, 139 ada 8, 11, 12, 14 ve 25 sayılı parseller ile, doğuda yer alan Çalılık Öze Deresinin ve kuzeydeki yolun ötesinde bulunan, ancak; ada numarası belirlenemeyen 195, 196, 197, 198 199, 203, 207 ve 209 sayılı parsellerin tesbit tutanakları ile var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, bu parsellerin tesbitleri itirazsız kesinleşmişse bu yolla oluşan tapu kayıtları, itirazlı iseler dava dosyaları,

3) Çekişmeli parsellerin komşuları olan aynı köy 139 ada 7, 9 ve 10 sayılı parsellerin tesbitine esas alınan 249, 250, 251 ve 252 yazım numaralı vergi kayıtları ilgili yönetimlerden getirtilerek dosyasına eklenmelidir.

4) Dava dosyası yeminleri tahdında orman uzmanı ve ziraat uzmanı bilirkişilere verilerek, çekişmeli parselin üzerindeki (kesilmiş ağaçların kökleri dahil) kök ve ağaçların sayısı, cinsi, kestanelerin aşılı mı aşısızmı olduğu, dağılımı, kapalılık oranı, ağaç cinslerinin taşınmaza oranı, hakim ağaç türünün ne olduğu, çevresindeki ağaç türlerine göre 3 hektardan büyük bir ağaçlık alan oluşturup oluşturmadığı, konusunda ek rapor düzenlettirilmelidir.

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/05/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/19537
Karar No: 2013/22740
Karar Tarihi: 05.12.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/19537 E.  ,  2013/22740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yurtdışındaki çalışmalarına ait süreleri 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanma hakkının bulunduğunun tesbitine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının yurtdışında Türk vatandaşı olarak geçen süreyi borçlanma talep tarihinde Türk vatandaşı olma şartı aranmaksızın borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 17.03.1974-24.08.1999 tarihleri arasında yurt dışında geçen süreyi 3201 Sayılı Yasa'ya göre borçlanma hakkı bulunduğunun tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre Türk vatandaşlarının yurt dışında 18 yaşını doldurduktan sonra, Türk vatandaşı iken geçen ve belgelendirilen sigortalılık süreleri ve bu süreleri arasında veya sonunda her birinde bir yıla kadar olan işsizlik süreleri ile yurt dışında ev kadını olarak geçen süreleri, bu Kanunda belirtilen sosyal güvenlik kuruluşlarına prim ödenmemiş olması ve istekleri halinde, bu Kanun hükümlerine göre sosyal güvenlikleri bakımından değerlendirilir.

Somut olayda, 17.03.1957 doğumlu davacının 17.03.1974 tarihinden itibaren yurtdışında okul eğitimi, yüksek okul eğitimi, çocuk bakımı ve analık süresi kapsamında geçen ve ev kadını olarak borçlanılması mümkün süresi bulunmakta ise de 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine göre 18 yaşını doldurduğu 17.03.1975 tarihinden önceki süreyi borçlanması mümkün değildir.

Mahkemece, davacının yurtdışında 17.03.1975-24.08.1999 tarihleri arasında geçen süreyi borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken 3201 sayılı Kanun'un 1.maddesine aykırı biçimde 18 yaşını doldurmadan önce yurtdışında geçen süreyi de kapsar biçimde borçlanma hakkı bulunduğunun tespitine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan "17.03.1974" tarihinin silinerek hükümden çıkartılmasına ve yerine "17.03.1975" tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 05/12/2013 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.