erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/6069
Karar No: 2009/2246
Karar Tarihi: 09.04.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/6069 E.  ,  2009/2246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

HUMK.nun 176/10.maddesi hükmü uyarınca "Kanunların Sulh Hukuk Mahkemesini veya hakimini görevlendirdiği dava ve işler" Adli tatilde de görüldüğünden Sulh Hukuk Mahkemesince verilen kararlara karşı temyiz süresi Adli araverme süresi içinde işler. Yerel mahkeme hükmü davacı vekiline 1.8.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.nun 437. maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süreye geçirildikten sonra 20.8.2008 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiş ve harç yatırılmıştır. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... A.Ş vekilinin temyiz isteminin (dilekçesinin) süre yönünden REDDİNE peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ... A.Ş'ye geri verilmesine 9.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26614
Karar No: 2015/3269
Karar Tarihi: 05.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/26614 E.  ,  2015/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, yıllık izin ücret ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işçilik hakları ödenmediğinden iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davacının haklı nedeni olmadan işten kendisinin ayrıldığını alacak iddialarının yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı delil olarak yemin deliline dayanmış ve 14.05.2013 tarihli dilekçesi ile tek tek sayarak işçilik alacakları konusunda davalı tarafa yemin teklifinde bulunduğu halde mahkemece yemin teklifinin değerlendirilmemesi usul ve kanuna aykırı olup kararın bu yönü ile bozulması gerekmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2011/11150
Karar No: 2012/16828
Karar Tarihi: 13.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/11150 E.  ,  2012/16828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/06/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/05/2011 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/11/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı adına gelen olmadı. Davacı vekili Avukat ...'nin mazeret telgrafı gönderdiği görüldü, okundu, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu yaralanma nedeniyle sürekli işgücü kaybı olup olmadığı, Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak belirlenmelidir. Mahkemece hükme esas alınan rapor, anılan tüzük hükümlerine uygun değildir. Adli Tıp Kurumu'nun ilgili ihtisas dairesinden usulüne uygun biçimde yeniden rapor alınarak, davacının sürekli işgöremezlik durumunun olup olmadığı belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Karar, bu bakımdan yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre, maddi ve manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının ise, bu aşamada incelenmesine yer olmadığına öteki temyiz itirazlarının (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davalı yararına takdir olunan 900,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine, davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22206
Karar No: 2014/6244
Karar Tarihi: 06.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/22206 E.  ,  2014/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/216-2013/375

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı karşılığının tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı olmayan ve dava konusu taşınmaz ve somut emsal kabul edilen taşınmazın fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi oldukları araştırılmadan,somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak emlak vergi değerleri ve imar durumları da karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14944
Karar No: 2016/7964
Karar Tarihi: 02.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/14944 E.  ,  2016/7964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 23.06.2014 tarihli ilamında da, sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesi kapsamında kalan hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek bozma kararı verildiği, Yargıtay bozma ilamına karşı, sanık müdafiinin diyeceklerinin sorulmuş olması dikkate alınarak tebliğnamedeki sanık hakkında TCK'nın 142/2-d. maddesinin uygulanmaması bakımından ek savunma gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitlendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık lehine kazanılmış hakkın uygulanması sırasında, bozma öncesi cezanın 5 ay hapis ve 16 gün adli para cezası olarak belirlendiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık lehine kazanılmış hakkın uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılarak yerine ‘‘1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca aleyhe değiştirmeme ilkesi gözetilerek sanığın 5 AY HAPİS VE 16 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığa netice olarak verilen 16 gün adli para cezasının 5237 Sayılı TCK.’nın 52/1 maddesi gereğince 1 tam gün karşılığı takdir edilen 20 TL ile çarpılması suretiyle hesaplanan 320 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 320 TL adli para cezasının TAKSİTLENDİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA 5 AY HAPİS CEZASININ 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince ADLİ PARA CEZASINA ÇEVRİLMESİNE, günlüğü takdiren 20 TL ile çarpılması sureti ile hesaplanan 3.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, TCK’nın 52/4. maddesi gereğince birbirini takip eden her ay olmak üzere 12 EŞİT TAKSİTTE TAKSİTLENDİRİLMESİNE,’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/1802
Karar No: 2017/5585
Karar Tarihi: 17.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/1802 E.  ,  2017/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kesinleşen icra takibi sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 11/11/2014 tarihinde başlattığı tahliye talepli icra takibi ile 67.897,50 TL kira ve 3.639,17 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş , davalı borçlunun itiraz etmemesi üzerine icra takibi kesinleşmiştir.Davacı alacaklı 01/10/2012 tarihli sözleşmeye dayanmıştır. Davalı borçlu, yargılama aşamasında 02/02/2015 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli aylık 3.000,00 TL bedelli yazılı kira sözleşmesini ibraz ederek taraflar arasındaki kira ilişkisinin yenilendiğini savunmuştur.Mahkemece 02/02/2015 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin dava konusu kiralanan taşınmaza ait olup olmadığı üzerinde durulup anılan sözleşmeye ilişkin davacı beyanı alınmak suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle,davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 17/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4534
Karar No: 2012/6922
Karar Tarihi: 26.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/4534 E.  ,  2012/6922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında beraat

2- Sanık ... hakkında TCK 81/1, 29 maddeleri gereği 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'a karşı kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş; sanık ...'in maktul ...'a karşı kasten insan öldürme suçu yönünden elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafıinin sair temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin eksik incelemeye vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A- Sanık ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B- Sanık ...'ın maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktul ... ve sanık ... arasında

.../...

s-2-

bilinmeyen bir nedenle husumet bulunduğu, olay günü, sanık ...'ın, olay günü yanında tanık ... ile hakkında beraat kararı verilen ve maktulle de arkadaş olan sanık ... bulunduğu halde, kendisine ait araçla olay yerinden geçtiği sırada, maktul ...'ın ıslık çalması üzerine aracını durduğu, sanıkların araçtan inmeleri ile birlikte alkollü olan maktulün, sanık ...'a bıçak çektiği ve sinkaflı şekilde küfrederek sanığın üzerine yürüdüğü; diğer sanık ...'in, maktulü durdurmak için araya girdiği sırada, maktul tarafından darp edildiği, ardından maktulü yere düşürerek etkisiz hale getirdiği ve olay yerinden uzaklaşmak için sanık ... ile birlikte araca bindikleri, maktulün, ayağa kalkarak aracın arka kısmı ile şoför kapısına tekme attığı ve sanık ...'ın üzerine ikinci kez bıçakla yürüdüğü, bunun üzerine şoför mahallinden elinde bıçak ve sopa ile aşağı inen sanık ...'ın, maktulü biri öldürücü olmak üzere iki bıçak darbesiyle yaralayarak ölümüne yol açtığı olayda; maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan hakaret, mala zarar verme ve silahla kasten yaralamaya tetebbüs niteliğindeki haksız hareketler dikkate alınarak, sanık hakkında, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29. maddesi uyarınca, makul oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık ...'ın tahliye talebinin reddine, 26.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/13235
Karar No: 2012/16814
Karar Tarihi: 13.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13235 E.  ,  2012/16814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/09/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen 12/04/2012 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/11/2012 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı adına gelen olmadı, karşı taraftan davalı vekili Avukat Yusuf Sayın geldi. Davacı vekili Avukat ...'nın mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Okundu, mazeret yerinde görülmedi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece haksız fiil tarihinden itibaren dava tarihine kadar 1 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davalının dava konusu eylemleri nedeniyle hakaret, tehdit ve kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verildiği ve kararın kesinleştiği anlaşılmaktadır. BK.m.60/2 maddesi uyarınca, aynı zamanda suç niteliği taşıyan haksız eylem bakımından, ceza yasalarında ön görülen dava zamanaşımı süresi BK.m.60/1’de düzenlenen sürelerden daha uzun ise; ceza davası zamanaşımı süresinin göz önünde tutulması gerekir. Şu durumda, davaya konu eylemlerin suç niteliğinde olduğu, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinde öngörülen en kısa zamanaşımı süresinin de 8 yıl olduğu göz önüne alındığında uzamış ceza zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla davanın zamanaşımı nedeniyle reddi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8342
Karar No: 2023/281
Karar Tarihi: 11.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/8342 E.  ,  2023/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrası “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3037
Karar No: 2011/6796
Karar Tarihi: 01.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3037 E.  ,  2011/6796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1- 02.04.2009 tarihli karar: 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59, 72, 40; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2- 07.04.2009 tarihli ek karar: Sanık müdafinin temyiz isteminin reddine.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

674 sayılı Kanunun 4/2. maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün bulunduğundan temyiz talebinin reddine ilişkin 07.04.2009 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına katılan ...'in adının yazılmaması mahallinde düzeltilebilecek yazım noksanlığı niteliğinde bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve sanık tarafından ödenen nakdi teminatın iadesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 455/1 maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı yasanın 5/2 maddesi uyarınca 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 455/1 maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para, sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi gereğince 6/8 oranında indirilerek 112 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek 93 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın 1893 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.