erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/5582
Karar No: 2022/6031
Karar Tarihi: 10.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/5582 E.  ,  2022/6031 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : İNEGÖL 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi-Numarası : 30/11/2021 - 2021/21 esas ve 2021/435 karar

Suç : Sağlık için tehlikeli madde temin etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen 17.07.2014 tarihli raporda çocuklar Damla ve Rabia’dan alınan kan, kıl ve idrar örneklerinde uyuşturucu madde kullandıklarına dair tespit bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/39359
Karar No: 2017/43458
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39359 E.  ,  2017/43458 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/1145
Karar No: 2012/2447
Karar Tarihi: 21.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/1145 E.  ,  2012/2447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ilçesi ... köyü 740, 741 ve 742 parsel sayılı taşınmazlar, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarıldığı, 740 sayılı taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... kızı ...'un, 741 sayılı taşınmaz ...'ın, 742 sayılı taşınmaz ...'ın kullanımında olduğu belirtilerek Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, 740 ve 742 sayılı parsellerin hatalı tespit edildiğini, bu parsellerdeki narenciye ağaçlarının bulunduğu kısımların 741 sayılı parsele ilave edilmesini istemiştir. Mahkemece 740, 741 ve 742 sayılı parsellerin tespit gibi Hazine adına tesciline, 740 sayılı parselle ilgili davanın reddine, 742 sayılı parsele ilişkin davanın kabulü ile beyanlar hanesinin 2 nolu bendinde geçen "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" şeklinde geçen ibarenin iptali ile beyanlar hanesinin bu bölümüne "Taşınmaz ve üzerindeki bahçe ile meyve ağaçları ... oğlu ...'ın kullanımındadır" ibaresinin 3402 sayılı Yasanın 19/2 ve 5831 sayılı Yasanın ek-4 maddesi uyarınca şerh düşülmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 21.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/9271
Karar No: 2012/15978
Karar Tarihi: 05.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9271 E.  ,  2012/15978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalı tarafından davacı aleyhine başlatılan icra takibine konu bonodaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin alacaklıyı tanımadığını belirterek, davacının davalıya borçlu olmadığının olumsuz tespitine ve icra takibinin iptaline, kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının iddialarının gerçek dışı ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının davalıya verdiği borç para karşılığında dava konusu senedi aldığını, davacının borcunu ödemediğini belirterek davanın reddine ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre;dava konusu senetteki imzaların davacının eli ürünü olduğu sonucuna varıldığı, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine,takip miktarının %40'ı oranında tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekili 27.12.2011 tarihli karar duruşmasından önce 22.11.2011 tarihli mazeret dilekçesini göndermiştir.Bu dilekçenin karar duruşmasından bir gün önce mahkeme kalemine teslim edildiği anlaşılmıştır. Mahkemenin bu mazeret konusunda olumlu veya olumsuz karar vermemiş olması doğru görülmemiş,hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Adli Tıp Kurumu Raporu 23.12.2011 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir. HMK'nın 281.maddesi uyarınca davacının 2 haftalık itiraz süresi beklenmeden, savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmiş olması da doğru görülmemiş,hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26610
Karar No: 2015/506
Karar Tarihi: 13.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/26610 E.  ,  2015/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece takibe konu belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte borç ikrarını havi belge olduğu kabul edilerek itirazın tamamen kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı 30.10.2010 tarihli "alacağın temliki-sulh- ibra-feragat sözleşmesi" başlıklı belge kayıtsız şartsız, belirli bir para borcu ikrarını içermekte olup, icra müdürlüğüne yapılan itirazda, belge altındaki imza açıkça inkar edilmediğinden İİK'nun 68. maddesi kapsamında bulunan belge niteliğindedir. Bu husus mahkemenin de kabulündedir, fakat ilgili sözleşme incelendiğinde alacağın taksitler halinde ödenmesinin kararlaştırıldığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin muaccel hale gelmeyen alacaklar yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, itirazın tümü ile kaldırılmasına dair hüküm tesisi isabetsiztir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12684
Karar No: 2013/12252
Karar Tarihi: 02.07.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12684 E.  ,  2013/12252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıkların ... köyü Kazanyurt mevkiinde bulunan hazineye ait arazide çok sayıda yabani çalı, yabani zeytin ağacı ve çam ağaçlarını kesmek suretiyle zarar verdikleri iddia edilen olayda; sanık savunmaları, keşif, bilirkişi raporu içeriği, olay yerine ilişkin suç tarihinde yapılan tespitler ve fotoğrafların incelenmesi karşısında temizlenen çalı çırpının ve budanan ağaç dallarının 152/1-c kapsamında değerlendirilen nitelikte ağaç fidan ve bağ çubuğu olmadığından sanık ... hakkında nitelikli mala zarar verme ve suça konu yerin hazine arazisi olması nedeniyle hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarının oluşmadığı, diğer sanığın ise sanık ...'in kendisinden yardım istemesi nedeniyle ona işçi temin ettiğinden suç kastının bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.07.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39341
Karar No: 2017/43456
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39341 E.  ,  2017/43456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/20430
Karar No: 2014/18648
Karar Tarihi: 26.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/20430 E.  ,  2014/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 5. İş Mahkemesi

Tarihi :19.06.2013

No :2012/903-2013/247

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, görevli mahkemenin idare mahkemeleri olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6183 sayılı Kanunun 58. maddesi hükmüne göre; kendisine ödeme emri tebliğ olunan kamu borçlusu tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde açacağı iptal davasında “böyle bir borcu olmadığı” nedenine dayanabilir. Kamu borçlusunun bu davada hukuken ve maddeten böyle bir borcu olmadığını kanıtlayarak ödeme emrini iptal ettirmesi mümkündür. Bu bağlamda açılan davanın 5510 sayılı Kanunun 88/16. maddesine göre iş mahkemesinin görev alanında olduğu tartışmasızdır. Ancak, 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesinde idari para cezaları ile ilgili usul ve esaslar özel bir şekilde düzenlenmiştir. Anılan düzenleme uyarınca; Kurum tarafından düzenlenen idari para cezasına karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde Kuruma itiraz edilebilir. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren 30 gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurulabilirler. İdari aşamada kesinleşen idari para cezaları ise Kurum alacağına dönüşür. Burada söz konusu olan idari para cezasının kendisinin iptali olup, tahsili nedeniyle tanzim edilen ödeme emrinin iptali ya da borçlu olmadığının tespiti talepleri iş mahkemesinin görev alanındadır. Bu nedenle 5510 sayılı Kanun’un 102. maddesi uyarınca başlatılmış prosedürün bulunup bulunmadığı araştırılmalı, varlığı saptandığında idari para cezasının kesinleşmesi olgusu bekletici sorun yapılarak, elde edilecek sonuca göre, davacının idari para cezasından sorumlu olup olmayacağı saptanmalı ve buna göre idare para cezalarının tahsili için düzenlenen ödeme emirlerine ilişkin bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki esaslar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9742
Karar No: 2021/12257
Karar Tarihi: 15.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/9742 E.  ,  2021/12257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık müdafiinin son celse için mazeret dilekçesi gönderdiği ve mahkemece mazeretin kabul edildiği halde "dosyanın karar aşamasında olduğu" şeklindeki gerekçeyle sanık ve müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2) Dairemizin 03.07.2019 tarih ve 2019/5931 Esas, 2019/14361 karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilen KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2015 tarihli hükmünde sanık hakkında neticeten "15 ay" hapis cezasına hükmedildiği ve bu cezanın ertelendiği, bu hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması karşısında, ceza miktarının ve ertelemenin sanık lehine 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma üzerine verilen kararda sanık hakkında "1 yıl 6 ay 16 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve cezanın da ertelenmemesi" suretiyle sanığın kazanılmış hakkının ihlal edilmesi,

3) Kabule göre de; sanık hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenen "1 yıl 12 ay" hapis cezası üzerinden TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapıldığında "1 yıl 6 ay" hapis cezası yerine "1 yıl 10 ay 8 gün" hapis cezasına hükmolunması, devamında TCK'nin 62. maddesi gereğince bu ceza miktarı üzerinden (1/6) oranında indirim yapıldığında "1 yıl 3 ay" hapis cezasına hükmolunması gerekirken, "1 yıl 6 ay 16 gün" hapis cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9398
Karar No: 2015/7678
Karar Tarihi: 18.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9398 E.  ,  2015/7678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre "... Mahallesi ... Caddesi No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, hükümlünün ... Mahallesi ... Caddesi No:... .../...” adresinin cezaevine ait olduğu hükümlünün nüfusa kayıtlı olduğu yerin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, her ne kadar ... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kayıtlarına göre "... Mahallesi ... Caddesi No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de 07.05.2015 tarihli kolluk araştırma tutanağında hükümlünün cezaevine girmeden önceki son adresinin “... Mahallesi ... Sokak No: ... ... Apt. .../...” olduğunun belirtilmesine göre, uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14424
Karar No: 2015/7603
Karar Tarihi: 03.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14424 E.  ,  2015/7603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/274945

MAHKEMESİ : Mazgirt Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2012

NUMARASI : 2010/33 (E) ve 2012/37 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 01/01/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde şikayetçi P.. A..’ın mirasçıları arasında yer aldığı Tunceli İli, Mazgirt İlçesi, Koçkuyusu Köyünde bulunan arazideki söğüt ağaçları ile yine aynı yerde bulunan diğer şikayetçi H.. Y..’ın kullanımındaki arazide yer alan meyve ağacına kesmek suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği somut olayda;

Sanık savunmasına, şikâyetçi beyanlarına, tanık anlatımlarına, olay yeri krokisine, olay yeri görgü ve tespit tutanağına, bilirkişi raporlarına, keşif tutanaklarına, tapu kayıtlarına ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde şikâyetçilere ait söğüt ve meyve ağaçlarına kesmek suretiyle zarar veren sanığın üzerine atılı “nitelikli mala zarar verme” suçundan mahkûmiyetine yönelik kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın her bir şikâyetçiye yönelik eyleminin ayrı bir mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden tek bir mala zarar verme suçundan dolayı hüküm kurulması, yine sanığın kesmek suretiyle zarar verdiği ağaçları olay mahallinde bırakmasının 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinde karşılığını bulan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için gerekli sanığın zararın aynen geri verme veya tazmin suretiyle giderilmesi koşulunu karşılamadığı gözetilmeden sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığında bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/28476
Karar No: 2017/3117
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28476 E.  ,  2017/3117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/15369
Karar No: 2017/9312
Karar Tarihi: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15369 E.  ,  2017/9312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık hakkında “Alacaklıyı Zarara Uğratmak Amacıyla Mevcudu Eksiltmek” suçunda şikayet hakkının, kesinleşen icra takibinde eylemden zarar gören alacaklıya ait olduğu, icra dosyasında ödeme emrinin borçluya tebliği üzerine, borçlu tarafından yapılan borca itiraz sonrası, duran icra takibinin devamının temini için alacaklının açtığı itirazın kaldırılması davasına ilişkin, İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi kararının 08/06/2015 tarihinde kesinleştiği, şikayetin ise 19/12/2013 tarihinde yapılması nedeniyle, şikayet tarihi itibarıyle icra takibinin kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.