erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/2582
Karar No: 2024/964
Karar Tarihi: 07.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/2582 E.  ,  2024/964 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.01.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/2440 E., 2022/3215 K.

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü

Sanık hakkında, Akseki Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli kararı ile eziyet suçundan kurulan “3 yıl 4 ay" hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin reddine dair ek kararın temyizinin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.01.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın. temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca. Akseki Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/27391
Karar No: 2015/9696
Karar Tarihi: 30.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27391 E.  ,  2015/9696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2013/168-2014/230

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulu raporunda emsal alınan taşınmazın satış tarihi 15.07.1990 olup, değerlendirme tarihinden yaklaşık 23 sene öncesine ait satış işlemi olduğundan, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın mahalden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğü'nden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3685
Karar No: 2006/6440
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3685 E.  ,  2006/6440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 3015 esas 3906 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24.05.2006 gün ve 22038 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 05.06.2006 gün ve 2006/120211 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de sanığın nafaka borcunu ödememek eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen .... ceza miktarının...tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklinde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında mahkemesince infazda

tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/3015 esas 2004/3906 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’nin 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10185
Karar No: 2022/1958
Karar Tarihi: 08.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/10185 E.  ,  2022/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sırf askeri suç olan izin tecavüzü suçundan dolayı dört aydan fazla süreli hapis cezasına hükmedilmesi dikkate alınarak sanığa verilen hapis cezasının 14/07/2016 tarihinde yürürlüğe giren 23/06/2016 kabul tarihli 6722 sayılı Kanunun 11. maddesi ile değişik ASCK'nun Ek 8/1-A maddesi gereğince yasal imkansızlık nedeniyle TCK'nun 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlara çevrilmesi mümkün olmadığı halde sonuç cezanın 5 ay hapis cezası olarak belirlenmesi yerine, 5237 sayılı TCK'nun 50. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesi yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nun 52/3. maddesine aykırı davranılması,

3. Kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 50/1-a maddesi yerine TCK'nun 50/a. maddesinin gösterilmesi, yine gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmesi gerekirken TCK'nun 52.maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin sevk maddesi olarak TCK'nun 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

5. 28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve Adli Müşavirin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/818
Karar No: 2020/3156
Karar Tarihi: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/818 E.  ,  2020/3156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Haklarında 2008 ve 2009 takvim yıllarında, ... Otel ...’a sahte fatura düzenlediği iddia edilen sanıklardan Mehmet Kayalıbey, Kayalıoğlu'nun savunmalarında; suçlamaları kabul etmediğini beyan etmesi, ancak vergi incelemesi aşamasında ifadesi alınan ...’un defterine kayıtlı olmayan faturaların karşılığı olan hizmetleri almadığını söylemesi, ...’a düzenlenen faturaların ödemelerinin sanığın kredi kartı ile yapıldığının tespit edilmesi, sanığın buna ilişkin vergi incelemesi aşamasında alınan ifadesinde; kendisine peyder pey ödeme yapıldığını, kendisinin bu paraları harcadığını, şirkete elektrik parası, vergi ve personel giderleri gibi toplu para ihtiyacı olduğunda kendi kredi kartından çektiğini belirtmesi, diğer sanık ...'nın ise bir kısım faturalardaki imza ve yazıların kendisine ait olduğunun kabul etmesi, vergi denetimine verdiği ifadesinde; ... Otel’e herhangi bir hizmet verilmediğini, verilseydi mutlaka haberinin olacağını söylemesi, yargılama aşamasında tanık olarak ifadesi alınan ...’ın da; şirkette usta olarak bir tek kendisinin çalıştığını, ... Otel’e herhangi bir hizmet verildiğini hatırlamadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; ...’un CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla ifadesinin alınması ve faturaların hangi ticari ilişki karşılığında alındığının sorulması, sanık ...'nin hizmet verilmediğini bilmesine rağmen sahte fatura düzenleme suçuna iştirak edip etmediğinin şirket çalışanlarının beyanlarına başvurularak tespit edilmeye çalışılması; iştirak ettiğinin anlaşılması halinde, dilekçe ile olay hakkında inceleme yapılmasını sağladığından 213 sayılı VUK'nin 371. Maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı olup olmadığının değerlendirilmesi ve tüm bu deliller toplanılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile ve suçun unsuru olmayan vergi kaybı olmamasını gerekçe göstererek suçun oluşmadığını belirten bilirkişi raporuna dayanılarak beraat kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11046
Karar No: 2019/13243
Karar Tarihi: 30.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11046 E.  ,  2019/13243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken; suç isminin mala zarar verme yerine, ızrar şeklinde yanlış yazılması mahallinde düzeltilebileceğinden; TCK'nun 151/1. maddesinde seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, daha sonra bu hapis cezasının TCK'nun 50/1-1, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi, Ceza Genel Kurulu'nun 11.02.2014 tarih, 2012/12-1528 Esas ve 2014/62 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere yasaya aykırılık teşkil etmediğinden; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde ise suçun teşebbüs aşamasında kalması sebebiyle cezada indirim yapılırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görüldüğünden bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamede bozma isteyen bu yöndeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun yanındaki kişi ile birlikte müştekiye ait iş yerine girmek için iş yerinin kapı kilidini kırdıkları sırada, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından iş yerine giremeden yakalandıklarının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suç hükümlerine göre suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2-Suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine, mesken masuniyetini ihlal şeklinde yanlış yazılması,

3-Gece vakti iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken kanun maddesinin 116/2-4. yerine 116/2. olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12417
Karar No: 2024/2301
Karar Tarihi: 12.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12417 E.  ,  2024/2301 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.03.2023

EK KARAR SAYISI : 2022/156 E., 2022/273 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

KARAR : Red

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.03.2023 tarihli ve 2022/156 Esas, 2022/273 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/156 Esas, 2022/273 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 33. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/19737
Karar No: 2015/20495
Karar Tarihi: 13.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/19737 E.  ,  2015/20495 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2015

NUMARASI :

DAVACI : E.. Ç..

DAVALI : H.. Y.. vs.

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

DOSYANIN DAİREYE GELİŞ TARİHİ: 11.11.2015

K A R A R

Taraflar arasındaki uyuşmazlık kadastro öncesi nedenlere dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Yargıtay Kanunu 14. maddesi uyarınca Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 19.01.2015 tarih 2015/8 sayılı Kararı ile hazırlanıp, 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir. 11 Nisan 2015 tarihi itibariyle Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Kanun'un 2. maddesi ile değişik 2797 sayılı Kanun'un 60. maddesinin 1. ve 3. fıkraları uyarınca dosyanın görevli daireyi belirlemek üzere HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULU'NA GÖNDERİLMESİNE, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6121
Karar No: 2015/18942
Karar Tarihi: 28.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6121 E.  ,  2015/18942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2014

NUMARASI : 2013/1146-2014/738

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerine göre dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 7,75 kat daha değersiz olduğu anlaşıldığından bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın somut emsal olarak esas alınan taşınmazdan 1,25 kat daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı olmadığı gibi, mahkemece de 1,20 kat değerli kabul edilerek resen hesaplama sonucunda bedel tespiti doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan, sonra

dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.