erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/8947
Karar No: 2007/13523
Karar Tarihi: 15.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8947 E.  ,  2007/13523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ... vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'nin gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan senede dayalı alacaklı olduğunu, yaptığı kambiyo takibinin iptal edildiğini, ceza yargılamasında borçluların ödeme definde bulunduğunu, alacağının ödenmediğini, ileri sürerek 43.745.00 YTL'nin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, zamanaşımı olduğunu senedin teminat amaçlı boş verildiğini, savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, Türk Ticaret Kanunu 662 ve 663. maddelerine göre zamanaşımı dolduğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılara ödünç para verdiğini, senet aldığını, başlattığı kambiyo takibinin iptal edildiğini alacağının ödenmediğini belirterek genel hükümler çerçevesinde alacak davası açmıştır. Davada 15.7.1997 tanzim 25.6.1998 vade tarihli senede dayanmıştır. Temel ilişki ödünç sözleşmesi olduğuna göre B.K. 125. madde uyarınca zamanaşımı süresi 10 yıldır. Mahkemece, işin esası incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 15.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30968
Karar No: 2017/6920
Karar Tarihi: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30968 E.  ,  2017/6920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Çerkezköy Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 06/12/2013 tarihli yazısında borçlu şirketin 2012 yılı Eylül ayından beri beyannamelerini vermediğinin belirtilmesi karşısında bu tarihten önceki beyannameler getirtilip incelenerek sonucuna göre şikayetin süresinde olup olmadığının tesbit edilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa, İİK’nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde cezanın bütün neticeleri ile beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36155
Karar No: 2017/33818
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36155 E.  ,  2017/33818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/2465
Karar No: 2018/7716
Karar Tarihi: 04.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2465 E.  ,  2018/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2-3, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, masum olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken, uygulanan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi yollamasıyla aynı Kanun'un 179/2. maddesi” yerine, “TCK’nın 179/2-3. maddesi” şeklinde gösterilmesi,

2-Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki “179/2-3” ibaresinin “179/3 maddesi delaletiyle 179/2” olarak değiştirilmek ve yine hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak “sanığa verilen 1 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17702
Karar No: 2016/10331
Karar Tarihi: 05.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17702 E.  ,  2016/10331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : TCK.nın 152/1-a, 168/2, 62, 53. maddeleri gereği 5 ay hapis cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Türk Telekom tahsilat bürosu önündeki telefon kulübesinde nişanlısı ile konuşan sanığın, kontörün çabuk bitmesine sinirlenerek telefonun ahizesini kırdığı anlaşıldığından, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/27279
Karar No: 2017/6918
Karar Tarihi: 18.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27279 E.  ,  2017/6918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların yetkilileri oldukları şirketlerin sadece 2012 yılı belge ve defterleri incelenerek hazırlanan, ilk kez hangi tarihte iflaslarının istenmesinin gerektiğini belirlemeyen ve şikayet tarihinden sonra, 2013 yılında başlatılan ve ödeme emirleri iptal edilen ya da itiraz ile duran takiplere dayanak alacakların 2012 yılı bilançosunda alacak kaleminde kayıtlı olduğu belirtilerek bu kalemden düşürülmek suretiyle hatalı kabul ile görüş belirtilen bilirkişi raporunun hükme dayanak yapılması,

Kabule göre de;

1- UYAP sisteminde yapılan araştırma sonucunda sanıklardan ... hakkında aynı suçtan derdest davalar olduğu anlaşılmakla 5237 sayılı TCK’nın 43/2 maddesinin uygulanması ihtimali karşısında bu dosyaların getirtilip incelenerek birleştirme hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14600
Karar No: 2013/2545
Karar Tarihi: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14600 E.  ,  2013/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan dolayı reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, üye aidat alacağının tahsili için yürütülen icra takibine yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatının tahsili isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili, Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanununda 5184 sayılı Yasanın 1/a maddesiyle yapılan değişiklik ile ağaç dikmenin çiftçilik faaliyeti arasında sayıldığını, davalı belediyenin son beş yılda binlerce ağaç diktiğini, bu nedenle Karabük Ziraat Odasının tabii üyesi olduğunu ve oda üye aidatını ödemesi gerektiğini, davalı Belediyeden üye aidatı istenilmesine rağmen beş yıllık üye aidatını ödemediğini belirterek üye aidatının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, çiftçilik faaliyeti içerisinde bulunmadıklarını ve bünyelerinde çiftçilik ile ilgili birim bulunmadığını, ağaç dikmenin belediyelerin asli görevlerinden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

6964 sayılı Ziraat Odaları ve Ziraat Odaları Birliği Kanununun 1/a fıkrasında çiftçilik faaliyetlerini mal sahibi, kiracı, yarıcı veya ortakçı olarak devamlı veya en az bir ekim veya yetiştirme devresinde yapanların çiftçi olduğunu, aynı yasanın 4/1. fıkrasında ise; çiftçilikle iştigal eden gerçek ve tüzel kişiler ile tüzel kişiliğe sahip olmasa da Devlete, katma ve özel bütçeli dairelere ve bu dairelere bağlı döner sermayeli kuruluşlara, belediyelere ve kamu iktisadi teşebbüslerine ait işletme ve kuruluşların Odanın asli üyeleri olduğunu düzenlemiştir. Aynı şekilde 5393 sayılı Belediye Kanununun 14/a fıkrasında belediyelerin görev ve sorumlulukları arasında ağaç dikmenin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu yasal düzenlemeler ışığında, belediyelerin hizmet bölgelerinde çevreyi yeşillendirmek amacıyla ağaç dikmelerinin onların çiftçi olduklarını ve dolayısıyla ziraat odalarının üyesi olduğu sonucuna varılamaz. Belediyelerin ancak çiftçilikle iştigal eden işletmeleri bulunması halinde Oda üyeliğinin mümkün olabileceği kuşkusuzdur. Dosya kapsamında davalı Belediyenin anılan işletmesi bulunmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabul edilmesi yerinde görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2390
Karar No: 2021/4641
Karar Tarihi: 05.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2390 E.  ,  2021/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2019/164-2019/367

Dava, Kurum işleminin iptaliyle maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamından sonra yapılan yargılama neticesinde davanın kararda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, tahsis talebinin reddine ilişkin kurum işleminin iptaliyle davacıya 17.08.2009 tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece verilen 14.12.2018 tarihli davanın reddine dair karar, dairemizin 25.03.2019 günlü, 2019/1408 E. - 2731 K. sayılı ilamıyla “Yüksek Sağlık Kurulunun çalışma gücü kayıp oranı ve başlangıcına dair kararı Kurum yönünden bağlayıcıdır. Mahkemece, Yüksek Sağlık Kurulunun çalışma gücü kayıp oranı ve başlangıcına dair kararı esas alınarak karar verilmelidir” gerekçesiyle bozulmuştur.

Uyulan bozma ilamı sonrasında, Yüksek Sağlık Kurulunun 05.12.2014 ve 08.07.2015 tarihli raporlarında davacının maluliyet oranın %61 ve maluliyet başlangıç tarihinin 11.07.2014 tarihi olduğu belirtilmesine rağmen, mahkemece davanın kabulüyle maluliyet başlangıç tarihinin 17.08.2009 olduğuna karar verilmiş olması, uyulan bozma ilamına ve dosya içeriğine uygun olmayıp usul ve yasaya aykırı olduğundan bozma nedenidir.

Ne var ki, bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hükmün 1 nolu bendindeki “17.08.2009” tarihinin silinerek yerine “11.07.2014” tarihinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36085
Karar No: 2017/33816
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36085 E.  ,  2017/33816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/2602
Karar No: 2006/4440
Karar Tarihi: 14.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/2602 E.  ,  2006/4440 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser ilişkisinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibi ile itiraz üzerine İcra İflas Kanunu 67.maddesi uyarınca itirazın iptâli ile takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Dosya kapsamındaki delillerin iddianın ispatına yeterli olmadığına dair mahkemenin kabulü yerindedir. Ancak davacı vekili dava dilekçesi ve 14.04.2005 günlü delil listesinde her türlü yasal kanıt demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır. İbraz edilen delillerin iddianın ispatına yeterli olmaması halinde mahkemenin yemin deliline dayanan tarafa re’sen bu hakkını hatırlatması gerekir. Mahkemece yasal kanıt demek suretiyle yemin deliline dayanan davacıya bu hakkı hatırlatılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9183
Karar No: 2010/13113
Karar Tarihi: 23.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9183 E.  ,  2010/13113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, ... vekili Avukat ... ile davalı, ... Ltd. Şti. Vekili Avukat ... aralarındaki tazminat davası hakkında İnegöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 03.12.2008 gün ve 299/530 sayılı kararın temyiz isteminin süreden reddine ilişkin Dairemizin 13.05.2010 gün ve 5432/5693 sayılı ilamına karşı davalı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararlarla ilgili olarak Yargıtay’ca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Dosya kapsamına göre de Dairemiz kararında bir maddi yanılgı da söz konusu değildir. Bu bakımdan, davalı vekilinin karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten ötürü davalı vekilinin karar düzeltme talebinin REDDİNE, karar düzeltme harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9216
Karar No: 2018/4205
Karar Tarihi: 10.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9216 E.  ,  2018/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca anhkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında belirlenen 1 yıl 8 ay süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi neticesinde neticeten 12.100 TL adli para cezasına hükmolunması gerekirken, hesap hatası neticesinde nihai ceza miktarının 12.000 TL adli para cezası olarak hesaplanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen nihai hapis cezasının miktar itibari ile uzun süreli olmasına rağmen kısa süreli olarak belirtilmesi ve belirlenen bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasına esas alınan gün tam sayısı ve uygulama maddeleri gösterilmemek suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1.) maddesinin üçüncü paragrafında yer alan "kısa süreli" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "uzun süreli" ibaresinin eklenmesi, aynı paragrafta yer alan "TCK'nın 50/1-(a)" ibaresinden önce gelmek üzere "TCK'nın 50/4. maddesi göndermesiyle" ibaresinin eklenmesi, yine belirtilen üçüncü paragrafta yer alan "seçenek yaptırım" ibaresinden sonraki kısım hükümden çıkarılarak yerine "TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri gereğince bir günlüğü takdiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek sanığın 12.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.