erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/39150
Karar No: 2015/8061
Karar Tarihi: 12.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/39150 E.  ,  2015/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... , İhbar Olunan ... Vekili avukat . .. aralarındaki dava hakkında İstanbul Anadolu 10. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 19.2.2013 tarih ve 2013/49-11 sayılı hükmün Dairenin 11.6.2014 tarih ve 2013/17808 2014/18718 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı şirketin yetkilisi olduğunu belirten . .. ve kendisini okul kurucusu olarak tanıtan . ..kşi ile Bağdat caddesindeki İstanbul İnternational Pre School ve Çamlıca'daki İstanbul İnternational School'un tüm çalışanlarının ve öğrencilerinin öğle yemeği servislerinin verilmesi hususunda sözleşme imzaladıklarını, okullar açılmasına kısa bir süre kala davalının tek öğün üzerinden anlaştıkları yemeğin günde üç öğün üzerinden verilmesini şifaen istediklerini, bu işe parasını ve emeğini bağladığı için talebi yerine getirdiğini, her iki okula da okulların açıldığı günden itibaren günde üç öğün yemek verdiğini, yemeklerin parasını alamaması üzerine davalıya ihtarname gönderdiğini ancak davalının verilen hizmeti inkar ettiğini ileri sürerek, sözleşme gereği tek öğünü 5,00TL üzerinden 3 öğün yemek bedeli olarak hesaplanacak 238.500,00TL'den, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 50.000TL'nin, ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 145.594,62TL alacağının 12/02/2009 temerrüt tarihinden itibaren işletilecek 3095 sayılı 2/2.maddesine göre yürütülecek temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline, fazla alacak ve faizin yürütülme tarihlerine dair fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiş; verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiş, dairemizin 11.06.2014 tarihli ve 2013/17808E.-2014/18718K.nolu ilamı ile onanmış; davacı, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

19.02.2013 günlü mahkeme kararı, davacı tarafından 30.04.2013 günlü dilekçe ile mürafaalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosyanın dairemizce zuhulen mürafaa açılmadan incelendiği, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının talebinin kabulü ile dairemizin 11.06.2014 gün 2013/17808E.-2014/18718K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, maddi hatanın düzeltilerek duruşma günü verilmesi için dosyanın kaleme tevdiine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme talebinin KABULÜ ile, Dairemizin 11.06.2014 gün 2013/17808E.-2014/18718K. sayılı ONAMA İLAMININ KALDIRILMASINA, duruşma günü verilmesi için DOSYANIN KALEME TEVDİİNE, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2829
Karar No: 2016/6633
Karar Tarihi: 07.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2829 E.  ,  2016/6633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1) Sanık hakkında, “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik incelenmede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 303. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın ,....... Temizlik Gıda Tek. ve Prom. Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortağı olduğunu ancak ortaklığının sadece resmiyette kaldığını, ...'ü vekil tayin ettiğini, vergi raporlarındaki hususlardan haberi olmadığını, hiçbir faturada imzasının bulunmadığını savunmuş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde tespiti, suç ile suçlu arasındaki illiyet bağının ve cezai sorumluluğun belirlenebilmesi açısından; şirketin diğer ortağı olan .....'ün ve savunmada geçen ...'ün tanık sıfatıyla dinlenilmesi, suç tarihlerinde şirketin işleriyle fiilen kimin ilgilendiği ve sanık tarafından ... isimli şahsa vekaletname verilip verilmediği hususlarının araştırılması, 2005 ve 2006 takvim yıllarında düzenlenen faturaları kullandıkları belirtilen şahısların ve şirket yetkililerinin tespiti ile suça konu faturaları kimden ve hangi hukuki ilişki karşılığında aldıklarının, sanık ile muhatap olup olmadıklarının sorulması, gerektiğinde suça konu faturalar üzerinde sanık ve tanıklara aidiyeti hususunda imza ve yazı incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının tayin ve takdiri yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5271 sayılı CMK’nun 302. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/23702
Karar No: 2017/35860
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23702 E.  ,  2017/35860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/31381
Karar No: 2018/8037
Karar Tarihi: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31381 E.  ,  2018/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının ertelendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerin gerçekleşmesi durumunda dava ve cezanın düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

3-5237 sayılı Kanunun 50. maddesinin uygulanmasında İİK. yönünden bir engel bulunmadığı hususu gözetilmeden, bireyselleştirme yapılıp sanık hakkında bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, hapis cezasının yasal engel sebebiyle tedbire çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/18979
Karar No: 2011/3427
Karar Tarihi: 17.11.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/18979 E.  ,  2011/3427 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız çek keşide etmek suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 28.01.2009 gün ve 2007/502 Esas, 2009/38 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 20.12.2009 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı "Çek Kanunu" ile 3167 sayılı "Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1361
Karar No: 2013/1660
Karar Tarihi: 11.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1361 E.  ,  2013/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1-..., 2-... ile davalı ... A.Ş. arasındaki davadan dolayı .... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 21.06.2012 gün ve 2010/915-2012/266 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 6762 sayılı TTK'nın 1301. maddesine dayalı yaşam sigortasından kaynaklanan sigortalılığın devamı veya alacak isteğine ilişkin olup, kararın temyiz incelemesi görevi Yargıtay Yüksek 17. Hukuk Dairesi'ne ait olduğundan dosyanın Yargıtay Yüksek 17. Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8586
Karar No: 2012/28533
Karar Tarihi: 26.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8586 E.  ,  2012/28533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurlu olarak kazaya sebebiyet veren sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; iddianameyle talep edilmesine karşın TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin geri alınması konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi bu hususun mahkemenin takdirinde olması sebebiyle bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, müştekilerin olay anında alkollü olduklarına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi ve bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 200 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26508
Karar No: 2017/35633
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26508 E.  ,  2017/35633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/4078
Karar No: 2017/668
Karar Tarihi: 06.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4078 E.  ,  2017/668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan: Beraat sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin “sahte fatura kullanmak” suçu yönünden 16.03.2005, “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçu yönünden 25.07.2008 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan kurulan hükme karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere karşı sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, suça konu faturaların 2004 takvim yılında gelir vergisinde kullanılması nedeniyle suç tarihinin 16.03.2005 olduğu gözetilmeden, 2004 yılı 1, 2, 4, 5, 6, 7, 8 ve 9. ayları KDV beyannamesinde kullanılan faturalar yönünden suç tarihinin 2004 yılı, 2004 yılı Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılan fatura yönünden ise suç tarihinin 2005 olarak kabul edilip eylemlerin bölünerek iki ayrı hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 62/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMUK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.02.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7493
Karar No: 2018/8034
Karar Tarihi: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7493 E.  ,  2018/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının ertelendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerin gerçekleşmesi durumunda dava ve cezanın düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

3-5237 sayılı Kanunun 50. maddesinin uygulanmasının İİK. yönünden bir engel bulunmadığı hususu gözetilmeden, bireyselleştirme yapılıp bu sanık hakkında bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, hapis cezasının yasal engel sebebiyle tedbire çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/34678
Karar No: 2013/39971
Karar Tarihi: 13.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/34678 E.  ,  2013/39971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, İİK'nun 96, 97.ve 99.maddelerinin uygulanmasına ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu iş bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 13.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8977
Karar No: 2013/12075
Karar Tarihi: 24.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/8977 E.  ,  2013/12075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Yaşam Televizyon Yayın Hizmetleri A.Ş. aleyhine 15/07/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 29/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma gereğince karar verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25792
Karar No: 2017/35533
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25792 E.  ,  2017/35533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.