erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/18419
Karar No: 2023/1239
Karar Tarihi: 08.03.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18419 E.  ,  2023/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2016 tarihli ve 2016/101 Esas, 2016/318 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ile mağdurlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük olan mağdurların velayet hakkına sahip anneleri şikayetçi ...'in, mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmesine karşılık hakkında müsnet suçlardan kamu davası açılan sanığın aynı zamanda mağdurların babası ve şikayetçinin de resmi nikahlı eşi olduğu gözetildiğinde, mağdurları bu dosyada temsil etmesi için temsil kayyımı görevlendirilmesi ve yokluğunda kurulan hükümlerin temsil kayyımına tebliğinin gerektiği gözetilmediği ve mahkemece verilen kararların mağdurlara tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiği ancak inceleme tarihi itibarıyla reşit olduğu dosya kapsamından anlaşılan ... ve ...'in yokluklarında kurulan hükümlerle ilgili temyiz hakkına sahip oldukları fakat mağdur ...'nin ise henüz reşit olmadığından kendisine temsil kayyımı atanması gerektiği anlaşılmış olup; reşit olan mağdurlara “Tarafınıza yönelik gerçekleştirilen eylemle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan karardan haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükme ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat etmediğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur” şeklinde, reşit olmayan mağdur ...'ye atanacak olan ve temyiz hakkında sahip temsil kayyımına ise "Temsil kayyımı olarak görevlendirildiğiniz mağdura yönelik gerçekleştirilen eylemle ilgili yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda verilen kararın mağdureye tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan hükümden haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli karara ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat etmediğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren gerekçeli kararların usulünce tebliğiyle tebligat parçalarının eklenmesi, kararların temyizi halinde bunlarla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/5167
Karar No: 2013/14231
Karar Tarihi: 15.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/5167 E.  ,  2013/14231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 27.12.2012 tarih ve 2012/22639-40190 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17522
Karar No: 2013/22267
Karar Tarihi: 20.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/17522 E.  ,  2013/22267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, 3 yaşındaki kızları ...ın 1 seneye yakın bir süreden beri ...'nun sahip olduğu... Evine devam ettiğini.... 02/03/2010 tarihinde ... Evindeyken okuldaki kendinden 1 yaş kadar büyük olan başka bir çocuk tarafından ağır bir hırpalanmaya maruz kaldığını,...'ün tüm yüzünde kulak arkasında ve boynunda çizikler ve kızarıklıklar meydana geldiğini ısırma teşebbüsünde bulunulduğunu ancak tam olarak dişlerin geçmediğini doktor raporu ile de belli olduğunu, olayda çocuk evinin ve ilgili bakacının sorumluluğunun bulunduğunu, dava konusu olayda...'ün psikolojik olarak zarar gördüğünü gece sık sık uyanmaya, ağlamaya durup dururken huysuzlaşmaya ve ağlamaya başladığını, anne baba açısından da bu durumun büyük üzgüntüye sebep olduğunu belirterek herbiri için 2.000'erTL toplam 6.000-TL manevi tazminatın davalılardan tahsline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasında düzenlenen eğitim ve bakım sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkin olup, uyuşmazlığın 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde

bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün, 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2 numaralı bent gereğince davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/38038
Karar No: 2017/33996
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38038 E.  ,  2017/33996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/12962
Karar No: 2009/11240
Karar Tarihi: 03.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12962 E.  ,  2009/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, sözleşmeden kaynaklanan cezai şart ve kayıp mutfak gereçleri tutarının tahsili istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4075
Karar No: 2010/140
Karar Tarihi: 19.01.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/4075 E.  ,  2010/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 106 ada 19 parsel sayılı 467,39 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras hakkına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... ... ile ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden bulunduğu, davalılar lehine zilyetlik ile taşınmaz mal edinme koşullarının oluşmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Yargılama sırasında davalılar tapu kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde tespit gününde adına tescile karar verilen zilyet davalılar yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmü uyarınca kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

Dava konusu 109 ada 19 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davalılar ... ve paydaşlarının zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşulu ile iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliklerinin bulunmadığı, taşınmazı 15 yıla yakın bir süreden beri kullanmadıkları mahkemece yapılan keşif, uygulama ve uzman ziraat bilirkişisinin raporu ile belirlenmiştir. Bu olgular dikkate alınarak davacı hazinenin davasının kabulü ile taşınmazın davacı hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken mahkemece delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/4524
Karar No: 2012/9838
Karar Tarihi: 06.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/4524 E.  ,  2012/9838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

... olarak görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2010 tarih ve 2010/541-2010/864 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin lehdarı olduğu ve müvekkili şirket temsilcisi tarafından arkası kaşelenip imzalanmak suretiyle ciro edilen çekin, EAG Demir San. ve Tic. A.Ş.'ne gönderilmek üzere kargoya teslim edildiğini, ancak alıcı EAG Demir San. ve Tic. A.Ş.'ne teslim edilen kargonun içerisinde söz konusu çekin çıkmadığını ileri sürerek, müvekkilinin rızası hilafına kaybolan çekin zayi nedeniyle iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, lehtar davacı tarafından dava konusu edilen çekin arkasının ciro edilerek kaşelenmiş olduğunun davacının kabulünde olduğu, davacının hamil olduğu iddiasını TTK'nun 704. maddesi uyarınca çeki eline geçirene karşı açacağı dava ile ispat etmek durumunda olduğu, ciro şerhinin kerhe müstenit olduğu iddiasının ancak menfi tespit davası ile dermeyan edilmesi gereken bir iddia olup, ... açılan zayi nedeniyle iptal istemine ilişkin davalarda ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, zayi nedeniyle çek iptali davası olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, iptali talep edilen ve davacı temsilcisi tarafından arkası kaşelenip imzalanmak suretiyle ciro edilen çekin henüz dava dışı alıcıya teslim edilmeksizin kargoda kaybolduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, davacı lehdar halen çekin yetkili hamili konumundadır. Teslim söz konusu olmadığından dava dışı alıcının yetkili hamil kabul edilmesi mümkün değildir. Bu itibarla, davacının TTK 669 vd. maddelerinde öngörülen işbu davayı açmasında yasal bir engel bulunmadığı anlaşılmakla mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7934
Karar No: 2019/11005
Karar Tarihi: 05.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/7934 E.  ,  2019/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Men'i Müdahale, Kal Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı; müvekkilinin ... Köyü 468 ve 469 parsel sayılı taşınmazların maliki olduğunu, müvekkillinin dava konusu taşınmazları ortaklığın giderilmesi davası sonucunda yapılan ihale ile satın aldığını, ancak davalının müvekkiline ait taşınmazların 1.408,07 m²'lik kısmında bulunan binada oturmak suretiyle ve taşınmazda bulunan tarlayı da ekip biçmek suretiyle tecavüzde bulunduğunu belirterek müvekkiline ait taşınmazlara davalı tarafından yapılan haksız müdahalenin önlenmesine, taşınmazdaki binanın yıkılmasına ve geriye dönük beş yıllık ecrimisilin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının elatmasının önlenmesine, elatılan kısımdaki 1 adet tek katlı bina (8x15metre ebatında), 1 adet ahıl (4x10 metre ebatında) ve meyve ağaçlarının kal’ine karar verilmesi üzerine; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davalı vekilinin ağaçların kal’ine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; HMK 26/1. maddesi; "Hakim, tarafların talep sonuçları ile bağlıdır, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre talep sonucundan daha azına karar verebilir." hükmünü içermektedir. Davacı vekili dava dilekçesinde sadece binanın kal’ini talep etmiş, ağaçların kal’ini istememiştir. Mahkemece talep aşılarak meyve ağaçlarının da kal’ine hükmedilmesi doğru değil ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nin ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (2) no.lu bentte açıklanan bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediği gözetilerek;Yerel Mahkeme hükmünün 2. bendinde yer alan “meyve ağaçların'' ibaresinin çıkartılmasına Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK'nin 304. maddesi 1086 sayılı HUMK'un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, sair temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerele reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31384
Karar No: 2018/2053
Karar Tarihi: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31384 E.  ,  2018/2053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdani kanı sonucunda sanığın hangi fiillerinin suç sayıldığı açıklandıktan sonra kabul edilen bu fiillerin hukuki nitelendirilmesinin yapılması, gerekirken, açıklanan bu hususlara uyulmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kabule göre de,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33654
Karar No: 2015/35284
Karar Tarihi: 21.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/33654 E.  ,  2015/35284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğine göre, mahkemece bozma ilamından önce tesis edilen hükümde ihbar tazminatına yönelik talep bakımından davanın feragat sebebi ile reddine karar verilmiştir. Bozma ilamında, bu yöne ilişkin bir bozma sebebi bulunmadığından, anılan alacak kalemi bakımından kurulan hüküm bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, ihbar tazminatına ilişkin önceki hükmün, bozma kapsamı dışında kalarak kesinleştiği gerekçesiyle, anılan alacak kalemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 22.02.2012 tarihli 2012/13-747 esas ve 2012/84 karar sayılı kararı ile Dairemizin emsal kararlarında belirtildiği üzere, Yargıtayca bozulan karar, sonraki kararın eki niteliğinde değildir. Mahkemece, bozulan karara atıf yapılarak yeni hüküm oluşturulamaz. Bozmadan önceki ve bozmadan sonraki kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesi hükmüne uygun olmalıdır. Anılan sebeple, bozma ilamından önce tesis edilen hükümde olduğu gibi ihbar tazminatı talebinin feragat sebebi ile reddine karar verilmesi gerekirken, “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Bu husus bozma sebebi ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, temyiz olunan kararın hüküm sonucunda yer alan “Bozma kapsamı dışında kalan hususlar kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına,” şeklindeki bendin silinmesine, yerine “Davacının ihbar tazminatı talebinin feragat nedeniyle reddine ” ifadesinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6652
Karar No: 2016/10153
Karar Tarihi: 03.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/6652 E.  ,  2016/10153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlü- ğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 500 er günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 416 şar günün 4 güne, 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesi

uyarınca günlüğü 20.00 TL'den hükmolunan 8.320 şer TL adli para cezasının 80.00 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.11.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D.)

KARŞI DÜŞÜNCE

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün, sanıklar ..., ... ve ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir.

Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de, sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlenmesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozulması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 03.11.2016