erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12105
Karar No: 2016/540
Karar Tarihi: 21.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/12105 E.  ,  2016/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 3160 sayılı Yasa uyarınca itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiğinin ve itibari hizmet süresinin yaşlılık aylığının hesaplanmasında dikkate alınması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacı, ...'nda uçucu lisans sahibi uçak teknisyeni olarak çalıştığını belirterek, 3160 sayılı Yasa uyarınca işveren nezdinde geçen çalışmalarında itibari hizmet süresinin tespitini ve tespit edilen itibari hizmet süresinin dikkate alınarak yaşlılık aylığının yeniden tespitini istemiş, mahkemece, davacının 25.03.1985 – 25.06.2006 tarihleri arasındaki itibari hizmet süresinin 4 yıl 10 ay 15 gün olduğunun tespitine, bu sürenin davacıya bağlanan yaşlılık aylığının nazara alınması gerektiğinin tespitine yönelik hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Kanun'un 4'üncü maddesi ile "işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler..." olarak tanımlandığı, yine 5510 sayılı Kanun'un 12'inci maddesi ile "işveren; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar" olarak tanımlandığı, itibari hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

Somut olayda, davacının 1985/1. dönem ila 2006/5 ayı arasında 10572.34/01 işyeri numaralı işyerinden, 23.05.2006 – 28.12.2011 tarihleri arasında ise ...unvanlı işverinin 1140851.34.01 işyeri numaralı işyerinden bildirimleri,

olduğu, mahkemece, davacının talep dönemi çalışmalarının geçtiği işverenler araştırılıp, tespit edilen işverenler davaya dahil edilmeden yargılamaya devam olunarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, talep dönemi davacının çalışmalarının geçtiği işverenler tespit edilip, işverenlere husumet yöneltilmesi için HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle davacıya mehil verilmeli; dahil edilen işverenlerin göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1070
Karar No: 2015/6890
Karar Tarihi: 02.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1070 E.  ,  2015/6890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/308-2013/733

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa emsal alınan taşınmazlar farklı bölgeden alındığı gibi şirkete yapılan satışlar olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamazlar.

Taraflara yeniden emsal bildirmeleri için mehil verilip, bildirilen emsaller celp edildikten sonra ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahalinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Dava konusu parselle komşu olup, aynı amaçla kamulaştırılan ve idarece 2012 yılında ve acele kamulaştırma nedeniyle 2013 yılında 99.00-TL m2 değer takdir olunan 1211 ada 149 parsel nolu taşınmazın m²'sine, Gaziantep 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/534 esas sayılı tespit ve tescil dosyasında Ekim-2013 tarihi itibariyle 135.00TL/m2 değer biçilmiştir. Mayıs-2013 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza daha az değer belirlendiğinden, bilirkişi kurulundan komşu parsel için tespit edilen m² değerlerden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalıların temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20991
Karar No: 2010/1994
Karar Tarihi: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/20991 E.  ,  2010/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan yapı ve ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Dava konusu edilen yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek; ağaçlara ise; yaş, cins ve verim durumları dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen yapıların, davacı tarafından Hazineye ait taşınmaz üzerine inşa edildiği ve davacının yasal süre içerisinde imar af müracaatında bulunması nedeni ile kendisine, 2981 sayılı Yasanın 13/b maddesi uyarınca 18838 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan hisse tahsis edilerek 22.03.1988 tarihinde tapuya tescilinin sağlandığı anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu edilen yapıların kısmen imar yolunda, kısmen de, davacı adına yıkım tarihinden önce tapuya tescili sağlanan 18838 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yer olması nedeni ile davalı idare tarafından kamulaştırmasız el atılarak yıkılan binaların maliyet (yapı) bedeline, ağaçların ise gerçek değerine hükmolunması gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle dava konusu yapıların enkaz; ağaçların ise odun değerine hükmolunması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14051
Karar No: 2021/2063
Karar Tarihi: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/14051 E.  ,  2021/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

02/06/2014 tarihli keşif zaptında katılanın; suç tarihi ve öncesinde de dükkanının kapalı olduğunu ve iş yeri olarak kullanmadığını, faal durumda olmadığını ifade etmesi karşısında; olay tarihinde herhangi bir ticari faaliyette bulunulmadığı anlaşılan suça konu yerin iş yeri olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/129
Karar No: 2018/8325
Karar Tarihi: 05.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/129 E.  ,  2018/8325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçuna yönelik kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ve evrakı tefrik edilen ....’ın olaydan sonra kolluk görevlilerinden kaçarken kovalamaca esnasında kaçarken attıkları kutu içerisinde bulunan eşyaları birkaç bina geride bulunan, yerini gösterdikleri, müştekiye ait konuttan çaldıklarını ikrar ederek henüz olay nedeni ile müracaatı bulunmayan müştekiye iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, müştekinin kısmi iadeye muvafakat edip etmeyeceği sorulduktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4767
Karar No: 2007/7321
Karar Tarihi: 13.04.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/4767 E.  ,  2007/7321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu adına gönderilen ödeme emri tebligatında adres olarak (... .......-ANKARA) yazılı olduğu ve bu adreste birlikte sakin Y. E.'e 10.12.2005 tarihinde tebliğ edildiği görülmektedir. Konuyla ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/1.maddesi hükmü aynen; (Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa, bilinen en son adresinde yapılır). Aynı Kanun'un 16.maddesi ise; (Kendisine tebliğ yapılacak şahıs, adresinde bulunmazsa, tebliğ kendisiyle birlikte aynı konutta oturan kimselere veya hizmetçilerinden birine yapılır) yasal düzenlemelerini içermektedir.

4829 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik ile Tebligat Kanunu'nun m. 16' daki "birlikte oturan ailesi efradı" ibaresi "aynı konutta oturan kişiler" şeklinde değiştirildiğinden, muhatap adına kendilerine tebligat yapılacak aynı konutta oturan kişiler, aile fertleri, yakın ve uzak akrabalar veya hizmetçilerinden biri olabileceği gibi, bu kimseler dışında kalan ancak muhatapla birlikte oturan diğer kimseler de olabilecektir. Muhatapla birlikte oturma şartının gerçekleşmiş sayılabilmesi için, muhatap ile aynı çatı altında oturmak yetmeyip, aynı daireyi paylaşmış olması gerekir.

Somut olayda, borçlunun ödeme emri tebligatı yapılan adreste ikamet ettiği belgelendirilememiş, aksine onun İstanbul İli  İlçesi  Mahallesi ..... Caddesi, ..Apt. No: ../.. .../...... adresinde ikamet ettiği, sunulan ikametgah senedi ile doğrulanmıştır. Yaptırılan zabıta tahkikatında da tebligat yapılan yerde Y. E. ile eşi satı Ö. ve kızı A. Ö.'in ikamet ettikleri bildirilmiştir. Ödeme emri tebligatında borçlunun adreste bulunmama nedeni gösterilmemiştir. Bu durumda, yukarıda açıklanan yasa maddeleri de gözönüne alındığında yapılan ödeme emri tebligatının usule uygun olmadığı ve daha sonra aynı adreste yapılan diğer tebligatlarda usulsüz bulunmaktadır. Şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz olduğu gibi kabule göre de mahkemece dayanılan 25.11.2005 tarihli taahhütname altındaki imzaya borçlu tarafından itiraz edilmiş, bu imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı yöntemince tespit edilmeden bu belgeye itibar edilmesi de yerinde görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17902
Karar No: 2012/21876
Karar Tarihi: 17.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/17902 E.  ,  2012/21876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; tarafların ... 2. Aile Mahkemesinin 02.04.2009 tarih 2008/829-2009/350 E.K. sayılı kararı ile boşandıklarını, davacı lehine 125 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davacının boşanma sonrasında baba evine geri döndüğünü, geliri bulunmadığını, sadece nafaka ile hayatını idame ettirdiğini, günün ekonomik koşulları ve hayat pahalılığı karşısında bağlanan nafakanın yeterli olmadığını belirterek, davacı için bağlanan aylık 125 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 400 TL ye artırılmasını talep ve dava etmiştir.Davalı vekili dilekçesinde, açılan davayı kabul etmediklerini, davacının bayan kuaförlüğü yaptığını, bu işten geliri olduğunu, davacının yoksulluk içerisinde bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkemece; davacının boşanma davası sırasındaki ekonomik sosyal durumunun düzeldiği, kuaförlük yaptığı, müşterek çocukların davalı yanında kaldıkları, çocukların tüm eğitim bakım ve masraflarının davalı tarafça karşılandığı, davalının kirada oturduğu, çocuklar için okul servis ücreti ödediği, bu durumlar nedeniyle davalının maddi yönden kazancının ancak kendi ve çocuklarına yeterli olduğu, buna rağmen davacıya her ay aylık 125 TL yoksulluk nafakası ödediğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyada davacı hakkında yapılan ekonomik sosyal durum araştırmalarında; davacının işsiz olduğu, gelirinin tespit edilemediği, babasının evinde ikamet ettiği, üzerine kayıtlı menkul veya gayrimenkul tespit edilemediği, çalışmasına fiziksel engelin bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

Dosyada dinlenen davalı tanığı ... davacının kuaför olduğunu,kuaför dükkanının davacıya ait olduğunu beyan etmiştir.Dosyadaki bilgi ve belgelerden her ne kadar davalı ve davalı tanığının beyanında davacının kuaför olarak çalıştığı beyan edilmiş ise de davacının bu işte çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise bu işten ne kadar gelir elde ettiği resen araştırılmamıştır.O halde mahkemece;davacının belirtilen işyerinin davacıya ait olup olmadığı, işyerinde çalışıp çalışmadığı,bu işten ne kadar gelir elde ettiği hususunda bir araştırma yapmadan ve buna göre davacının geliri tam olarak tespit edilip araştırılmadan eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16460
Karar No: 2014/22848
Karar Tarihi: 06.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16460 E.  ,  2014/22848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi :08.04.2014

No :2011/23-2014/163

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 06.12.2006 tarihinden itibaren vergi kaydı bulunan davalı işverenin 09.12.2009 günü itibarıyla 506 sayılı Kanun kapsamına alınarak tescil edilen protez diş laboratuarı işyerinden 04.09.2009 – 04.01.2010, 02.08.2010 – 31.12.2010 dönemlerinde adına davalı Kuruma tam gün üzerinden eksiksiz sigortalılık bildirimleri gerçekleştirilen diş teknisyeni davacının istemi, 01.11.2006 – 01.05.2007, 01.09.2008 – 04.09.2009, 04.01.2010 – 02.08.2010 tarihleri arasında hizmet akdine tabi olarak geçmesine karşın bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanakları 506 sayılı Kanunun 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında herhangi bir yazılı belgenin bulunmadığı dava irdelendiğinde, 06.12.2006 günü başlayan vergi kaydı karşısında anılan tarih öncesine ilişkin istemin reddi yerinde ise de kalan dönemler yönünden toplanan kanıtlar karar vermeye elverişli değildir. Bu bakımdan, davacının askerlik ödevini yerine getirdiği tarihler belirlenmeli, Aylık Prim ve Hizmet Belgelerinde kayıtlı olup dinlenmeyen sigortalıların bilgi ve görgülerine başvurulmalı, aynı çevrede faaliyet yürüten işverenler ve çalışanlar yöntemince saptanarak ifadeleri alınmalı, belirdiği takdirde tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeli, deliller değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu istemin tümden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8005
Karar No: 2021/2015
Karar Tarihi: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/8005 E.  ,  2021/2015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/02/2016 tarihli, 2016/120 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.