erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/5731
Karar No: 2014/23872
Karar Tarihi: 26.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/5731 E.  ,  2014/23872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3 delaletiyle 179/2, 62, 51/a, 52, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, sübuta, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 2 ay 15 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2- Hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca, adli para cezasına çevrilmesi gerekirken uygulama maddelerinin TCK'nın 51/a ve 52. maddeleri olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkartılarak yerine, “Sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 75 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3236
Karar No: 2012/25303
Karar Tarihi: 27.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3236 E.  ,  2012/25303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemeci

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ...'nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın, yokluğunda 08.04.2009 tarihinde verilen ve 22.04.2009 tarihinde tebliğ olunan hükmü 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 30.04.2009 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE,

B) Sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin kusur durumuna, eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemiş olmasına, sanık ...'un kusurunun bulunmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya içeriğine göre; tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren, suçun işleniş biçimi ve kusur durumları gözetilerek cezaları asgari hadden belirlenip, kişilik özellikleri olumlu görülerek cezalarında takdiri indirim hükümleri uygulanan ve tayin olunan hapis cezaları ertelenen, sanıklar hakkında duruşmada “eşimin ölümünden kaynaklanan sigortadan ve iş yerinden yasal tazminatlarımızı aldık...en büyüğü 15 yaşında olan en küçüğü okul çağında olmayan 3 çocuğum vardır, bunlardan okula gidenler için ayda 500’er YTL çocuklarıma Bolu Çimento A.Ş tarafından eğitim bursu verilmektedir. Bu güne kadar devam etti...” şeklinde beyanda bulunan ölenin eşinin kendilerinden şikayetçi olmadığı sabıkasız sanıklar hakkında, hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilirken gösterilen “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdikleri pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyecekleri konusunda mahkememizde kanaat oluşması” ifadesiyle çelişki oluşturacak şekilde, “5271 s. CMK. nun 231/5 ve 231/6 maddesindeki koşulların somut olayda gerçekleştiği, ancak sanıkların yargılama sırasındaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaate varılmadığından” bahisle, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafii ve sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1570
Karar No: 2014/5211
Karar Tarihi: 17.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1570 E.  ,  2014/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_K A R A R\_

Davacı, tarafların müşterek murisi...'dan 06.01.1975 tarihli 3044 yevmiye nolu miras taksim sözleşmesi ile ikinci eşi ...'a intikal eden eski 2534 yeni 1054 ada 3 parsel sayılı taşınmazı 14.01.1988 tarihli 630 yevmiye nolu satış vaadi sözleşmesi ile temlik aldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Her ne kadar davacı satış vaadi sözleşmesine dayanmış ise de uyuşmazlığın çözümü miras taksim sözleşmesi uyarınca...a intikalin geçerli olup olmadığına dayanmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin iş bölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay (8.) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14874
Karar No: 2013/21402
Karar Tarihi: 26.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14874 E.  ,  2013/21402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22.05.2012 gün ve 2011/19-2012/118 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.06.2013 gün ve 2012/13979-2013/12939 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket kayıtları üzerinde yapılan incelemede, davalı şirketin Serpil Taşdelen isimli ortağının şirketteki paylarını ... isimli şahsa devrettiğini, ancak devralan şahsın sahte vekaletname ile işlemi gerçekleştirdiğini, aynı isim üzerinden bu kez Hüseyin Koç isimli şahsa devir yapıldığını, sahte vekaletname kullanılarak yapılan devir nedeniyle ortak sayısının bire düştüğünü ileri sürerek, davalı şirketin TTK'nın 274/2. maddesi uyarınca feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı limited şirketin feshi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine ve davacı idare yönünden harca hükmedilmiş ise de, davacı bakanlık genel bütçeye tabi kamu kurumu olması nedeniyle yargı harcından muaf olup, red harcından sorumlu tutulmaması gerekirken yazılı şekilde harç yüklenmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan bu yanlışlık, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Dairemizin 20.06.2013 gün ve 2012/13979 Esas, 2013/12939 Karar sayılı kararının kaldırılarak mahkeme kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 20.06.2013 gün ve 2012/13979 Esas, 2013/12939 Karar sayılı kararının kaldırılarak, mahkemenin 22.05.2012 tarih ve 2011/19 Esas, 2012/118 Karar sayılı kararının 2 nolu hüküm fıkrasında yer alan “492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince alınması gereken 21,15 TL harcın davacıdan alınarak Hazineye irat kaydına” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, kararın düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3986
Karar No: 2011/4681
Karar Tarihi: 06.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2011/3986 E.  ,  2011/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 108/1, 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 72. maddeleri uyarınca 936,00 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararının sadece sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 soruşturma, 2009/1777 sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip yapılan yargılama sonunda, 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, aynı Mahkemenin 30/07/2009 tarihli ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 21.09.2010 tarih ve 57309 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2011 tarih ve 2011/63005 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur İhbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/11/2006 tarihli ve 2005/931 esas, 2006/588 sayılı kararı ile 936 yeni Türk lirası adlî para cezasına hükmedildiği ve bu cezanın kazanılmış hak oluşturacağı gözetilmeden lehe kanun uygulaması talebi üzerine 1.400,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmesinde;

Sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09/02/2009 tarihli ve 2008/19929 esas, 2009/1777 sayılı ilâmı ile 5728 sayılı kanunla 6831 sayılı Orman Kanununda ve CMK’nın 231 maddesinde yapılan değişikler yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkeme, Dairemizin bozma ilamına uyma kararı verip, yargılama devam etmiş, yargılama sonunda 30/07/2009 tarih ve 2009/208 esas, 2009/501 sayılı kararla 6831 sayılı Kanunun 108/1, 108/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince 1.400,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına hükmetmiştir. Anılan karar kesin nitelikte bir karardır.

Sanık hakkında mahkemece kurulan her iki karar incelendiğinde, 15.11.2006 tarihli kararın sanık lehine olduğu tartışmasızdır. Buna göre 5252 sayılı kanunun 9/3 maddesine göre suç tarihinde yürürlükte bulunan yasa hükümlerine göre uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden, İnegöl 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 30.07.2009 tarih ve 2009/208 Esas, 2009/501 sayılı kararının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesinin 4. fıkrasının d bendi uyarınca BOZULMASINA, yapılan yargılama sonunda, 6831 Sayılı Kanunun 108/1, 647 Sayılı Kanunun 4, 765 Sayılı TCK’nun 72.maddesi uyarınca 936.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza üzerinden yapılmasına, hükümdeki diğer hususların AYNEN BIRAKILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1410
Karar No: 2012/5091
Karar Tarihi: 07.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1410 E.  ,  2012/5091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 3. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve ticaret şirketlerinde hukuken veya fiilen yönetim yetkisine sahip olanların alacaklıları zarara uğratmak kastiyle ticarî işletmenin borçlarını kısmen veya tamamen ödememesi suçundan sanıklar ... ile ...'nın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Müşteki vekili tarafından 23/12/2010 tarihli duruşma için mazeret dilekçesinin UYAP sistemi vasıtasıyla gönderildiğinin anlaşılması karşısında, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden ve müştekinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeyerek yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Ö/Ç
Esas No: 2008/10686
Karar No: 2010/3488
Karar Tarihi: 25.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/10686 E.  ,  2010/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı , pasaport gibi belgelerde sahtecilik

HÜKÜM : Beraat.

Sanığın, ... isimli şahsa ait pasaportun 17. sayfasında bulunan “Shchengen” vizesini sahte olarak tanzim edip anılan şahsa verdiğinin iddia olunması, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 31.08.2005 günlü cevabi yazısı ile de adli emanetin 2002/4501 sırasında kayıtlı suça konu sahteciliğin yapıldığı pasaportun Bakırköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 1104 esas sayılı kararı gereği iade edilmek üzere İstanbul Emniyet Müdürlüğüne gönderildiğinin belirtilmesi karşısında; suça konu pasaportun Emniyet Müdürlüğünden istenmesi ve kullanan Ahmet Özgür hakkındaki yargılamaya ilişkin olduğu anlaşılan Bakırköy 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 1104 esas sayılı davanın akibeti araştırılıp, bu dava ile birleştirilmesi,mümkün bulunmaması halinde dava dosyası celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikali sağlandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9856
Karar No: 2014/11551
Karar Tarihi: 10.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9856 E.  ,  2014/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/942-2013/387

Davacı A.. A.. vekili Avukat S.F... tarafından, davalılar T.. B.. vd aleyhine 16/12/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan T.. B.. tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı belediye tarafından ihale edilen ve diğer davalının yürüttüğü yağmur suyu kanal inşaatı çalışmaları sırasında davacının tesislerine verilen zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan T.. B.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı belediye başkanlığı kamu kurumu niteliğinde olup; dava konusu zarar kamusal görevin yerine getirilmesi sırasında meydana gelmiştir. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, davalı belediye hakkında yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenle temyiz eden davalı T.. B.. yönünden BOZULMASINA; bozma nedenine diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6347
Karar No: 2019/6112
Karar Tarihi: 22.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6347 E.  ,  2019/6112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 23/01/2018 gün ve 2017/9815 E. - 2018/441 K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı Hazine tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Dava konusu 1152 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslı ve eklerinin incelenmesinde; Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 1983/17538-13939 E-K sayılı ilamı gereğince tutanağın askı ilanına çıkartılıp 26.03.1984 tarihinde kesinleştirilerek tapuya tescil edildiği, daha sonra tutanağın 05.08.2011-05.09.2011 tarihleri arasında yeniden askıya çıkartıldığı görülmekte, ancak ikinci askı ilanının yapılma sebebi anlaşılamamaktadır. Bu nedenle kadastro müdürlüğünden 1152 parsel sayılı taşınmazın 1984 tarihindeki yapılan askı ilanına dair tüm bilgi ve belgelerin temin edilmesi ve ikinci kez ne sebeple askı ilanına çıkartıldığı hususunun sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 22/10/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3172
Karar No: 2022/2995
Karar Tarihi: 24.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3172 E.  ,  2022/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için tebligat yapılmış olsa bile suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince; vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın sanığa 05.04.2010 tarihinde iş yeri adresinde yapıldığı, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesinin istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi; sanığın tebligat tarihinde tüm defter ve belgeleri ibraz ettiğini savunması; dosya içerisinde bulunan 04.08.2011 tarihli basit raporda 2005 yılına ait defter ve belgeleri sanığın ibraz ettiğinin belirtilmesi; 31.12.2011 tarihli vergi suçu raporunda ise, 2005 yılına ait defter ve belgelerde eksiklik olduğuna değinilmesine rağmen hangi defter ve belgelerin eksik ibraz edildiğine dair bir tespitin bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; eksik belgelerin neler olduğu açıklığa kavuşturularak, varlığı noter onayı veya sair surette sabit kabul edilen defter ve belgeler olup olmadıklarının araştırılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinin tebligat tarihinde faal olması nedeniyle iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit olup olmadığının vergi dairesinden sorulması, varsa belgesinin istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uyulmasına karar verilen Dairemizin 10.01.2019 tarih, 2016/7064 Esas ve 2019/242 Karar sayılı ilamındaki bozmanın gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ve inceleme ile ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.