erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1144
Karar No: 2015/16807
Karar Tarihi: 12.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/1144 E.  ,  2015/16807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun yaralanması hakkında düzenlenen 11.05.2007 tarihli geçici doktor raporunda diş yaralanması ile ilgili herhangi bir bulguya rastlanmadığı ve mağdurun soruşturma aşamasında alınan 11.05.2007 tarihli kolluk ifadesinde de dişlerinden yaralandığına ilişkin bir beyanının bulunmadığı, ancak mağdurun bozma öncesi kovuşturma aşamasında alınan 05.06.2008 tarihli beyanında olay nedeniyle dişlerinden yaralandığını beyan etmesi karşısında bu durum araştırılmış ve mağdur ... de muayene edilmiş ve hakkında 18.06.2013 tarihli rapor düzenlenmiştir. Raporun yapılan incelemesinde muayene tarihi itibariyle mağdurun üst çenesinde bulunması gereken 15 adet dişin eksik olduğu ve değişik tarihlerde çıktığı belirtilmektedir. Muayene esnasında mağdurun üst çene solda yer alan 2 adet kesici, 1 adet kanin, 1 adet premolar dişinin olaya bağlı olarak zarar görüp çıktığını beyan etmesi üzerine bu beyana dayanılarak düzenlenen raporda olaya bağlı olarak mağdurda meydana gelen 4 adet diş kaybının kabulü ile "yaralanmanın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması" niteliğinde olduğu yönünde görüş bildirilmiştir. Ancak mağdurda meydana gelen 4 adet diş yitimine sanığın eylemiyle neden olup olmadığı konusunda olay tarihi itibariyle düzenlenmiş bir tıbbi belgenin dosyada mevcut olmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlandırılarak hakkında basit yaralama suçundan ceza hükmü kurulması gerekirken yazılı şekilde sanığın mağdurda meydana gelen "duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması" neticesinden sorumlu tutulması suretiyle hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2083
Karar No: 2016/8805
Karar Tarihi: 21.12.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/2083 E.  ,  2016/8805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usülüne uygun tebligata rağmen sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28176
Karar No: 2017/11353
Karar Tarihi: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28176 E.  ,  2017/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, aynı gerekçeyle gün adli para cezasının alt sınırdan ayrılmak suretiyle belirlenerek ceza tayininde çelişkiye neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12//2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/288
Karar No: 2012/4015
Karar Tarihi: 22.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/288 E.  ,  2012/4015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2007 takvim yılında muhteviyatı içeriğiyle sahte fatura düzenlediğinin iddia olunmasına, vergi suçu raporu ve ekindeki vergi inceleme raporlarında satışını yapmadığı emtia için sahte fatura düzenlediğinin belirtilmesine, soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmalarında ve vergi denetmenine verdiği ifadesinde, 2005 yılında mağazadan alışveriş yapan ... isimli şahsa eksik fatura kesilmiş olduğunu tespit etmesi üzerine eksik kalan miktar kadar fatura kestiğini, alışverişin 2005 yılında yapılması sebebiyle de faturayı 17.04.2005 tarihi olarak düzenlediğini belirtmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi ve sanığın hukuki durumunun tayini bakımından; öncelikle suça konu faturanın gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden satıcı ile alıcı arasında mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan şirket banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler olup olmadığı karşılaştırmalı inceleme yaptırılarak araştırılıp, gerektiğinde savunmada adı geçen ...’in bilgisine başvurulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1090
Karar No: 2023/784
Karar Tarihi: 28.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/1090 E.  ,  2023/784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1731 E., 2022/1908 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2020/54 E., 2021/90 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, şirketler hukukundan kaynaklı olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 07.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

280.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27480
Karar No: 2016/11949
Karar Tarihi: 31.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27480 E.  ,  2016/11949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 2013/429 esas ve 2015/34 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "hürriyete karşı suçlar" başlıklı yedinci bölümünde yer alan 123. maddesinde kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçu; "sırf huzur ve sükûnunu bozmak maksadıyla bir kimseye ısrarla; telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da aynı maksatla hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine faile üç aydan bir yıla kadar hapis cezası verilir" şeklinde hüküm altına alınmıştır.

Madde gerekçesinde açıkça belirtildiği üzere, bu suçla kişilerin huzur ve sükûnunun bozulması hususunda gösterilen davranışlar cezalandırılmakta, bu şekilde psikolojik ve ruhsal sükûn içerisinde yaşama hakları korunmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için özel bir maksatla hareket edilmesi, dolayısıyla ısrarla telefon etmek ya da gürültü yapmak veya aynı amaçla hukuka aykırı başka bir fiilde bulunmak suretiyle kişilerin rahatsız edilmesi ve bu hareketlerin de mağdurun huzur ve sükûnunu bozma amacıyla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Kişilerin huzur ve sükûnunu bozma suçunun maddi unsuru; belirli bir kimseye ısrarla telefon edilmesi veya gürültü yapılması ya da hukuka aykırı bir başka davranışta bulunulması, korunan hukuki yarar; ısrarlı davranışlarla kişilerin rahatsız edilmeden sükûn içerisinde, huzurlu ve sağlıklı bir şekilde yaşama haklarıdır. Suç oluşturacak eylemler bakımından herhangi bir sınırlama getirilmediğinden, seçimlik hareketli bir suçtur. Suçun manevi unsuru ise özel kast olup, eylemin sırf başkalarının huzur ve sükûnunu bozmak amacıyla gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu suç, ancak doğrudan kastla işlenebilir. Suçun olası kastla ya da taksirle işlenmesi mümkün değildir. Bu açıklamalar çerçevesinde yapılan incelemede, sanığın ikamet ettiği binanın giriş kapısına asılan duyuruları yırtıp atmak biçimindeki eyleminde, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunda aranan “ısrar”, “sırf huzur ve sükunu bozma maksadı” ve “hukuka aykırı davranış unsurunun” ne şekilde oluştuğu delillere dayalı olarak açıklanmadan, CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/22455
Karar No: 2020/5633
Karar Tarihi: 05.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/22455 E.  ,  2020/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 265. maddesinde, görevi yaptırmamak için direnme suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında;

Katılan anlatımları ve 17/11/2005 tarihli olay tutanağında; sanığın, kendisine hakaret eden ...'a sinirlenip elinde bıçak ile apartmanda dışarı çıktığı ve polis memurları tarafından bıçağın sanığın elinden alındığının belirtilmesi karşısında, sanığın polis memurlarına bıçakla direndiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a- CMK’nın 231/11. maddesinde yer alan düzenlemeye göre, mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve TCK'nın 62. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması,

b- Sanığın birden çok polis memuruna direnmesine karşı TCK'nın 43/2-1. maddesinin uygunlanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03 /2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3534
Karar No: 2015/2681
Karar Tarihi: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3534 E.  ,  2015/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada...Sulh Hukuk Mahkemesi ve... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

Dikili Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'ın mernis adresine dayalı nüfus kayıt sisteminden yapılan araştırmada,... ili, ... ilçesinde ikamet ettiği, gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın yapılan kolluk araştırmasında adresinin "..:1...." olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının adresinin "... ili, ... ilçesi" olduğu belirtilmekte ise de,... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasında kısıtlı adayı ...'ın "Bademli Mahallesi, Bademli Sokak, No:5, D:1...."" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın...Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20611
Karar No: 2017/36403
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20611 E.  ,  2017/36403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/23825
Karar No: 2017/11249
Karar Tarihi: 18.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23825 E.  ,  2017/11249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra emrinin 12/05/2011 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle atılı her iki suçtan beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 ve 333/a maddelerinde düzenlenen suçlar yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5009
Karar No: 2020/4203
Karar Tarihi: 30.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5009 E.  ,  2020/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davacının hak sahibi olduğunu ileri sürdüğü dava dilekçesinde belirtilen dükkan vasıflı taşınmazı, davalının, dava dışı ... isimli şahsa kiralayıp gelir elde edildiğini beyanla davalının anılan taşınmaza elatmasının önlenmesine, 4.850,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, davaya konu ...İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde bulunan 288 ada 7 parsel sayılı taşınmazda ... Pasajında bulunan 1 nolu krokide dükkan vasfındaki taşınmaza davalı kurumun vaki müdahalesinin meni ile müdahale süresi kapsamında oluşan 4.850,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK'nin) 297/2. maddesine göre, mahkeme kararında taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi, infaza elverişli biçimde hüküm kurulması zorunludur.

Somut olayda, dosya içerisindeki 02.11.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda kırmızı kalemle “dava konusu dükkanın yeri” olarak belirtilen alanın hangi parsel içerisinde bulunduğu açıkça belirtilmemiş olup, anılan rapor bu haliyle infaza elverişli değildir. Ayrıca tarafları aynı olan ve dava konusu dükkanın üzerinde bulunduğu parsel ile komşu parsellerin davaya konu edildiği ...3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/50 Esas sayılı dosyası içerisindeki fen bilirkişi raporunun incelenmesinde, eldeki davaya konu dükkanın 287 ada 1 nolu parsel içinde kaldığı, eldeki davada ise Mahkemece davaya konu yerin 288 ada 7 parsel üzerinde bulunduğundan bahisle hüküm kurulmuş olduğu anlaşıldığından, bu husustaki çelişkinin de açıklığa kavuşturulması gerekir. Az yukarıda açıklanan HMK'nin 297. maddesi uyarınca infaza elverişli biçimde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde dava konusu dükkanın hangi parsel üzerinde bulunduğu açıklığa kavuşturulmadan karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 30.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.