erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9628
Karar No: 2015/9248
Karar Tarihi: 02.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/9628 E.  ,  2015/9248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/32-2015/167

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın bonoya yönelik menfi tespit istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 19. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine 02/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8667
Karar No: 2022/4962
Karar Tarihi: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8667 E.  ,  2022/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 17.07.2020 gün ve 2019/684 - 2020/367 sayılı kararı onayan Daire'nin 23.06.2021 gün ve 2020/6910 - 2021/5334 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, Tedaş'ın özelleştirme kapsamına alınması ve 20 ayrı dağıtım şirketine ayrılması kapsamında müvekkili ile davalı arasında 24.07.2006 tarihinde "İşletme Hakkı Devir Sözleşmesi" akdedildiğini, anılan sözleşmenin 7.1, 7.2. 7.3, 7.4, 7.5 ve 7.6 maddelerinde dağıtım faaliyetinin yürütülmesi amacıyla gerçekleştirilen iş ve işlemlerden kaynaklanan sorumluluğun dönemsel olarak paylaştırıldığını, müvekkili şirketin dava dışı İnegöl OSB Müdürlüğü'ne yaptığı enerji nakli sebebiyle davalı tarafça 2004, 2005 ve 2006 yılları için tahsil edilen iletim bedellerinin yanlış hesaplanarak İnegöl OSB'den fazladan tahsilat yapıldığını, bunun üzerine dava dışı şirket tarafından müvekkili aleyhine açılan dava sonucu fazla tahsilatın müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek, BİS Enerji Üretim A.Ş'ye ödenen 2.759.757,91 TL'nin 10/12/2012 tarihli ödeme tarihinden itibaren, 04/01/2010 tarihinde ödenen 30.188,25 TL bakiye karar harcı, 19/02/2010 tarihinde ödenen 11.518,85 TL temyiz harcı ve temyiz posta masrafı, 07/12/2012 tarihinde ödenen 38.709,05 TL onama harcı ve 06/12/2012 tarihinde ödenen 127,20 TL karar düzeltme harç ve masraflarının ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek TCMB avans işlemlerinde uygulanan faiz oranı üzerinden hesaplanacak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3181
Karar No: 2022/3902
Karar Tarihi: 31.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3181 E.  ,  2022/3902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22/07/2019 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 31/05/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davacının istinaf sebepleri incelenmeksizin kamu düzenine ilişkin hususlar re'sen dikkate alınarak ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 13/04/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.. Hukuk Dairesince 21/02/2022 tarihinde kamu düzeni sebebiyle re'sen istinaf başvurusunun kabulüne, Afyonkarahisar 3. Hukuk Mahkemesinin 31/05/2021 gün ve 2019/169 Esas, 2021/187 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nın 353/1-a-4 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın yeniden görüşülmesi için mahkemesine gönderilmesine,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 13/04/2022 tarihli ek kararı ile davacı vekilinin 11/04/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 31/05/2021 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK 353/1-a-4 maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 13/04/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 31/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7723
Karar No: 2015/9923
Karar Tarihi: 16.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/7723 E.  ,  2015/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2013

NUMARASI : 2012/80-2013/255

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 11/12/2014 gün ve 2014/2725-2014/17004 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 16/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7364
Karar No: 2021/11143
Karar Tarihi: 11.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7364 E.  ,  2021/11143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada Kayseri 5. Sulh Hukuk ile Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gaipliğe karar verilmesi istemine ilişkindir.

Kayseri 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, gaipliği talep edilen ...'ın en son nerede ikamet ettiğine ilişkin yapılan kolluk araştırmasında ...'ın en son Adana İli, ... İlçesi, ... Mahallesinde ikamet ettiğinin bildirildiği, son yerleşim yerinin Adana İli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce ise, gaipliği istenilen ...'ın Kayseri nüfusuna kayıtlı olarak Kayseri'de evlilik birliği içerisinde ikamet ederken iş amaçlı Yozgat İli, ... İlçesine çalışmak üzere ayrılması akabindeki süreç ve dosya içeriği kayıtlarından Adana İli ile alakalı herhangi bir ilişkisinin bulunmadığının sabit olduğu ve ilgili emniyet araştırması esnasında Kayseri de bulunan kardeşinin yanında iş amaçlı bulunduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 32/2. maddesinde "Yetkili mahkeme, kişinin Türkiye'deki son yerleşim yeri, eğer Türkiye'de hiç yerleşmemiş ise nüfus sicilinde kayıtlı olduğu yer, böyle bir kayıt da yok ise anasının ya da babasının kayıtlı olduğu yer mahkemesidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının 17/04/2020 tarihli dava dilekçesi ve Yıldırım Beyazıt Polis Merkezi Amirliği'ne vermiş olduğu 30/04/2020 tarihli ifadesi dikkate alındığında gaipliği istenilen ...’ın 1999 yılında kaybolmadan önceki son adresinin Adana İli, Yüreğir İlçesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Adana 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19662
Karar No: 2019/11256
Karar Tarihi: 11.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/19662 E.  ,  2019/11256 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Erzincan 1. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Her ne kadar davalı alacaklı vekiline gerekçeli karar başlığında yer verilmemiş ise de; alacaklı vekiline yargılama sırasında tebligat yapıldığı ve alacaklı vekilince yetkili kılınan vekillerin yargılamanın üçüncü ve devamı celselerine katıldığı, bu kapsamda dosyada taraf teşkilinin sağlandığı, alacaklının adının karar başlığında yer almamasının maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebileceği, dosya muhtevası, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatı, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiği, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1.687,99 TL'nin temyiz eden davalı alacaklıdan alınmasına, 11.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9682
Karar No: 2017/8037
Karar Tarihi: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/9682 E.  ,  2017/8037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Ceza Verilmesine Yer Olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kolluk Kuvvetlerince tutulan 23/02/2011 tarihli Olay Yeri Görgü Tespit Tutanağında dava konusu yerde bulunan ağaçların bakımını sanık ...'nin yaptığı ve anılan yerin sahibi olarak tespit edilmesi, sanık ...'nin alınan savunmasında 1999 yılından beri dava konusu yerde yaşamadığını, dava konusu yere sadece belirli zamanlarda babasını görmeye gittiğini, ağaç kesmediğini beyan etmesi, sanık ...'nin savunmalarında dava konusu yerdeki evi kendi yaptırdığını, oğlunun 20 yıldan beri köyde olmadığını, ağaç kesmediğini beyan etmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ağaç kesildiğine ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında sanıklar hakkında sübut bulmayan ağaç kesme suçuyla sanık ... hakkında sübut bulmayan işgal ve faydalanma suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçelerle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi kanıtlanıncaya kadar geçerli sanığın imzasını taşıyan 09/08/2012 tarihli suç tutanağı ve mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 07/06/2013 tarihli bilirkişi raporunda suç konusu yerin orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğu, sanık ...'nin dava konusu yerde ev ve müştemilatlarını inşaa ettiğini ikrar etmesi, kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği halde dava konusu yere ev ve müştemilatlarını inşaa etmek suretiyle gerçekleştirilen işgal ve faydalanma eyleminde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak sanık ...'nin sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 93/1-2 maddeleri ile cezalandırılması yerine yerinde görülmeyen gerekçelerle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

3-Dava konusu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde olması karşısında dava konusu yerde bulunan sabit tesis niteliğindeki ev ve müştemilatları ile bahçede bulunan ağaçların müsaderesine karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9837
Karar No: 2015/11222
Karar Tarihi: 01.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/9837 E.  ,  2015/11222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yokluğunda tefhim olunup 03.04.2013 tarihinde usulüne tebliğ edilen hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden geçtikten sonra 26.04.2013 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının sanık lehine hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın zararı karşılanmadığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 2 no’lu bozma düşüncesine katılınmamıştır. Ancak;

1- Sanığın suç tarihine yakın bir tarihte doğum yaptığını belirterek İnegöl ilçesine hiç gitmediğini savunması ve nüfus kaydına göre de 30.11.2011 tarihinde doğum yaptığının anlaşılması, suç tarihinde sanığı canlı olarak görmediği anlaşılan katılanın 28.02.2013 tarihli celsede alınan beyanında sanığın kamera kaydındaki bayana benzediğini ve o kişi olabileceğini beyan ederek kesin bir teşhiste bulunmaması karşısında, suç tarihine ait kamera kayıtları konusunda uzman bir bilirkişiye gönderilip kamera kayıtlarındaki kişinin sanık olup olmadığı konusunda rapor alınması, sanığın suç tarihinde kullandığı cep telefonu numarası tespit edilerek baz istasyonlarını gösteren HTS dökümü getirtilip suç tarihinde İnegöl’e gelip gelmediği tespit edildikten sonra

sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın katılanın bebek arabasına astığı çantayı mağaza içerisinde çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 141/1 maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

b) 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 9,75 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15666
Karar No: 2018/9737
Karar Tarihi: 24.05.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/15666 E.  ,  2018/9737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Kamu davasının düşürülmesine dair karar

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanıklar hakkında birbirlerini çatalla yaralamaya teşebbüs ettikleri iddiası ile 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-e ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılmaları için kamu davası açılmış olması ve suçun takibinin şikayete bağlı suçlardan olmaması karşısında, sanık ... Yıldırımın savunması alınarak yargılamaya devam edilip işin esası hakkında bir hüküm kurulması gerekirken, şikayetten vazgeçme nedeni ile düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12747
Karar No: 2017/12098
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/12747 E.  ,  2017/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu Fatih mahallesi 2111 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değerinin 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değerinin 36,77-TL olduğu anlaşılmakla, dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen, emsalden 2 kat daha değerli kabul edilmesi ve değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.