erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4550
Karar No: 2022/19362
Karar Tarihi: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4550 E.  ,  2022/19362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

...

...

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1) Maçka Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2014 tarih ve 2014/177 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açılmış ise de; 26.08.2014 tarihli Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarına ilişkin olduğu ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/414
Karar No: 2025/3336
Karar Tarihi: 08.04.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/414 E.  ,  2025/3336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1371 E., 2023/2260 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/631 E., 2020/79 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından her iki dava ve fer'îleri yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 08.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davalı- karşı davacı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davacı- karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Davacı- karşı davalı vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1833
Karar No: 2020/3224
Karar Tarihi: 12.03.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/1833 E.  ,  2020/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davalı şirket ile davalının çcouklarının eğitimi hususunda sözleşmesel ilişki kurulduğunu, davalının eğitim giderini ödemediğini, alacğaın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava tarihinde yürürlükte olan 6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 Sayılı Yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı Yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığı tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 Sayılı Yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Somut olayda; davalının, velisi olduğu çocuğunun öğrenimi için davacı şirketin işletmekte olduğu özel okula kayıt yaptırdığı ve dava konusu icra takibinin özel okul ücretine ilişkin olduğu anlaşılmakta olup, davalı bu hukuki işlem içerisinde tüketici konumunda olup, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tüketici işlemi olduğunun kabulü gerekir. Bu itibarla uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. O halde mahkemece, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davanın görülüp karar bağlanması gerekirken, yazılı şekilde Asliye Hukuk Mahkemesi olarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35952
Karar No: 2017/3391
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35952 E.  ,  2017/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/2331
Karar No: 2011/2033
Karar Tarihi: 29.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2331 E.  ,  2011/2033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 2918 sayılı Kanunun 119. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve şikayetçiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya arasında sanık ...'ın sabıka kaydının bulunmadığı görüldüğünden sanığın sabıka kaydı UYAP sistemi üzerinden alınıp dosya arasına konulmuştur.

..., ..., ... ve ...'ün katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gördükleri ve 18.03.2005 tarihli dilekçe ile davaya katılmak istediklerini belirtmiş olmaları karşısında şikayetçiler ..., ..., ... ve ...'ün CMK’nın 237. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının suç tarihi olan 2004 yılı itibariyle 440 TL yerine 330 TL belirlenmek suretiyle sanığa eksik ceza tayin edilmesi ve sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ile halen yürürlükte bulunan CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığın kazanılmış hakkı da gözetilerek "sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 3 ay hapis ve 420 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen hapis cezasının 647 sayılı Kanunun 4. maddesi uyarınca günlüğü suç tarihi itibariyle 11 TL'den paraya çevrilerek 990 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sonuçta 1410 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca sanığa verilen adli para cezasının birer aylık sürelerle 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde tümünün muacceliyetine" şeklinde düzeltilmesine, diğer bentlerin aynen bırakılmasına ve hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/33129
Karar No: 2015/18750
Karar Tarihi: 30.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/33129 E.  ,  2015/18750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/390417

MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2012/374 (E) ve 2013/637 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Müştekinin görgüye dayalı bir bilgisi bulunmaması, sanığın mahkeme aşamasındaki savunmasında suçlamayı kabul etmemesi, tanıklardan A.. Ç..'in 27.05.2011 günü saat 14:30 sıralarında apartmanda dördüncü kattaki komşusuna çıktıktan sonra aşağıya inerken üçüncü katta dokuz numaralı daireden iki şahıs çıktığını gördüğü, afis ortamından kendisine gösterilen fotoğraflardan sanığı bu şahıslardan biri olarak teşhis ettiği, diğer tanık H.. C..'ın aynı gün yakın saatlarde apartmandan üç erkek şahsın ellerinde üç kutu ile çıkarak beyaz renkli bir araca binip uzaklaşkıtlarını söylediği, bu tanığın ise 16.05.2011 tarihinde Zonguldak İli, B...Mahallesi R... Sokak'ta meydana gelen hırsızlık olayı görüntülerindeki şahısların apartman çıkışında gördüğü şahıslar olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde ortaya çıkartılabilmesi açısından öncelikle tanıkların mümkünse sanıkla yüzleştirilerek ya da yüzleştirme mümkün değil ise sanığın teşhise elverişli fotoğraflarının temini ile tanıklar A.. Ç.. ve H.. C..'a temin edilen sanığa ait fotoğrafların duruşmada gösterilerek teşhis işlemi yaptırılması, ayrıca sanığın suç tarihinde kullandığı telefon numaralarının ilgili GSM şirketlerinden tespit edilmesi, TİB’den sanığa ait bu numaraların suç tarihi ve sonrasına ilişkin baz istasyonu sinyal bilgilerini de içerir şekilde HTS kayıtlarının getirtilerek incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun taktir ve tayin edilmesi gerektiği halde eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule Göre de;

2- “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. K..'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2337
Karar No: 2022/1175
Karar Tarihi: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2337 E.  ,  2022/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

A) Sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan mahkumiyet hükmünün verildiği 20.10.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15665
Karar No: 2012/19620
Karar Tarihi: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15665 E.  ,  2012/19620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ereğli (Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.04.2010 tarih ve 2008/79-2010/256 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.11.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ferdi kaza sigorta poliçesi imzalandığını, 06.08.2007 tarihinde tek taraflı olarak meydana gelen kazada ağır şekilde yaralandığını, kısmi felç durumunda olduğunu, davalı sigorta şirketinin kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile tazminat talebini reddettiğini, genel adli muayene formunda şuurunun kapalı ve aşikar derece alkollü olduğu ifadesinin teknik bir tespite dayanmadığını, aynı gün başka bir trafik kazası vakası daha geldiğini ve o kazanın sürücüsünün alkollü olduğunu, müvekkilinin alkollü olduğuna dair dosya kapsamında bilimsel bir kanıt bulunmadığını ileri sürerek, asıl davada şimdilik 12.000,00 TL’nın, birleşen davada da 63.000,00 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kaza alkolün etkisi ile meydana geldiği için davacının yaralanmasının teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının yaralanmasından sonra hastaneye getirildiği sırada şuurunun kapalı olması nedeniyle alkol metre ile ölçüm yapılamadığı, 06.08.2007 tarihli genel adli muayene formunda “aşikar derecede alkollü” ibaresi yazılı olduğu, 16.02.2010 tarihli bilirkişi heyet raporunda bölünmüş ve yoğun trafiğin bulunmadığı bir yolda hiçbir neden yokken sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu kazanın meydana geldiği, kazanın alkolün etkisi ile gerçekleştiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve kolluk kuvvetleri tarafından olaydan sonra tutulan 06.08.2007 tarihli tutanakta da davacının alkollü olduğu için ifadesinin alınamadığının belirtilmiş olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40558
Karar No: 2017/43384
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40558 E.  ,  2017/43384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/19429
Karar No: 2017/10252
Karar Tarihi: 08.11.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/19429 E.  ,  2017/10252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 05/03/2012 tarihinde dava dışı sürücü...'nın sevk ve idaresinde bulunan okul servisinin ilk öğretim öğrencilerinin ... Köyü'nden ... Beldesi İlk öğretim Okuluna götürülmeleri esnasında, yoldan çıkarak şarampole yuvarlanması sonucu araç içinde yolcu olarak bulunan davacıların murisi ...'nın vefat ettiğini, kaza ile ilgili olarak ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/93 esas 2013/22 karar sayılı dosyası ile sürücünün tam kusurlu bulunduğunu ve cezalandırılmasına karar verildiğini, ceza dosyasının kesinleştiğini, kazanın meydana geldiği aracın sigortasını yapan... AŞ tarafından davacı anne ve babaya destekten yoksun kalma tazminatı ödendiğini ve bu tazminatların destekten yoksun kalma tazminatlarından mahsup edilmesi gerektiğini belirterek, vefat edenin davacılardan ... ve ...'ın çocukları, diğer davacıların kardeşleri olduğunu belirterek davacılardan ... için 100,00 TL, ıslah ile 18.647,98 TL destek ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 100,00 TL, ıslah ile 17.672,55 TL destek ve 50.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacılar içinde 10.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesini talep etmiş, 25.02.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini ... için 18.647,98 TL, ... için 7.672,55 TL olarak belirlemiştir.

Davalı vekili, husumet itirazı ve zaman aşımı def'inde bulunarak, zararın ... şirketi tarafından karşılandığını, kendilerinin kusurunun bulunmadığını belirterek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 18.647,98 TL destek, takdiren 30.000,00 TL manevi, davacı ... için 17.672,55 TL destek ve 30.000,00 TL manevi, davacılar ... ve ... için de 10.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 05/03/2012 tarihinden itibaren hesap edilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat talebinin reddine hükmedilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 7,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 8.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.