erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/8692
Karar No: 2017/7704
Karar Tarihi: 12.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/8692 E.  ,  2017/7704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 7. Sulh Hukuk ve ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... 7. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:38 İç Kapı No:1 .../...” olduğu gerekçesiyle; ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. 2358 Sk. No: 13/6 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22393
Karar No: 2017/3081
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22393 E.  ,  2017/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/3646
Karar No: 2025/2946
Karar Tarihi: 15.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/3646 E.  ,  2025/2946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/711 E., 2023/1015 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle duruşmaya katılamayacağına dair sağlık mazereti sunduğu halde bu konuda karar verilmeden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulduğuna katılan mağdurenin fiziki durumu yönünden Mahkemece gözlem yapılması talebi hakkında değerlendirme yapılmadığına ve sanığın katılan mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğunu bilmemesinin mümkün olmadığına ve kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince 30.05.2023 tarihli karar duruşmasından bir gün önce katılan vekili tarafından sunulan mazeret talebi değerlendirilmeksizin karar verilmesi karşısında, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesi kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/18489
Karar No: 2017/6356
Karar Tarihi: 04.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18489 E.  ,  2017/6356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirketin bağlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihini de kapsar şekilde en son vergi beyannameleri getirtilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ihtimali karşısında Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2013/55 Esas ve 2013/999 Esas sayılı dosyalarının getirtilerek incelenip birleştirme hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16522
Karar No: 2015/1706
Karar Tarihi: 11.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16522 E.  ,  2015/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/05/2014 tarih ve 2012/159-2014/69 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ....ile aralarında anlaşma gereği taşınacak dane bezelyenin davalının kullanımındaki aracı ile Eskişehir Osmaniye'den Karacabey'e taşınırken aracın yolda arızalandığını, müvekkilinin yardımı ile çekici vasıtasıyla aracın ve ürünlerin tamek fabrikasına ulaştırıldığını ancak fabrika yetkilileri tarafından mahsulün kızıştığından işlenemez durumda olduğu tespit edilerek ürünün teslim alınmadığını, davalının araçtaki arıza nedeniyle sorumluluktan kurtulamayacağını ileri sürerek müvekkilinin fabrikaya ödemek zorunda kaldığı 9.328,39 TL ürün bedeli, 1.112,15 TL nakliye bedeli, 1.770,00 TL kurtarıcı bedeli toplamı olan 12.210,54 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; mahkenin görevine ve yetkisine itiraz ettiğini, müvekkilinin basiretli bir tacirin yapması gereken araca ait tüm kontrolleri gününde yaptırdığını ancak kusuru olmaksızın ve önceden öngürülmeyecek şekilde meydana gelen arıza nedeni ile sorumlu tutulamayacağını, 3-4 saatlik bir gecikme nedeni ile malın tamamının zayi olmasının mümkün olmadığını, malın yüklenirken hasarlı olabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsmaına göre; davalının hasarın meydana geldiği emtiayı taşıyan aracın işleteni ve sürücüsü olduğu, araçta meydana gelen arıza nedeniyle araçtaki yük nakliyesinin zamanında sağlanamadığı için kızışarak bozulduğu, davalının yükümlülüklerine aykırı şekilde ihmalde bulunarak taşımaya elverişli olmayan araç ile taşıma yaptığı, araçtaki arızaya dayanarak davalı taşıyıcının sorumluluktan kurtulmasının mümkün olmadığı, davalının en yüksek özeni gösterdiğine ve kaçınamayacağı ve sonuçlarını önleyemeyeceği sebeplerden dolayı zararın meydana geldiği iddia ve ispat olunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 12.210,54 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, 6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesine uygun yapılmış bir yetki itirazı olmamasına göre vekilinin davalı tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 708,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15496
Karar No: 2018/4290
Karar Tarihi: 02.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/15496 E.  ,  2018/4290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek süresinde sunduğu 23.07.2015 havale tarihli cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmıştır. Mahkemece tarafların hazır bulunduğu 20/10/2015 tarihli ön inceleme duruşmasında taraflara delillerini ve tanıklarını bildirmek üzere iki haftalık kesin süre verilmiş, davalı tarafça süresinde delil listesi sunulmuş ve dosya arasında bulunan 28/10/2015 tarihli makbuzlu 200.00 TL gider avansı yatırılmış olmasına rağmen mahkemece davalı tarafça süresinde gösterilen tanık dinlenmeden hüküm kurulmuştur.

Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. Bu nedenle davalı erkeğin bildirdiği ve dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği tanıklar, varsa mahkemece hesaplanacak eksik delil avansı tamamlattırılmak suretiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddeleri uyarınca dinlenmesi ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m.27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.04.2018 (Pzt.)
Esas No: 2010/14738
Karar No: 2010/15186
Karar Tarihi: 27.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/14738 E.  ,  2010/15186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki araç mülkiyetinin tespiti ve tescili davasına dair Akhisar Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 15.10.2009 günlü ve 2005/962 E.-2009/1394 K. sayılı hükmün temyiz isteminin reddi hakkında dairece verilen 08.04.2010 günlü ve 2010/3072 E.-2010/6117 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

HUMK. nun 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasa ile değişik 427/2 maddesi ile taşınır mal ve alacak davalarında temyiz sınırı (2009 yılı için) 1.400 TL olarak hüküm altına alınmıştır.

Temyize konu edilen karar ise; 15.10.2009 tarihinde verilmiş olup, müddeabihin değeri 5.000 TL olarak bildirilmiştir.

Ancak, Dairemizin 08.04.2010 günlü ve 2010/3072 E.- 2010/6117 K. sayılı ilamı ile müddeabihin değerinin 1.400 TL yi geçmediği kabul edilerek davacı tarafın temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla; maddi hataya müstenit olarak verilen kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 35.50 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.09.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14448
Karar No: 2015/7361
Karar Tarihi: 01.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14448 E.  ,  2015/7361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/192839

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2013

NUMARASI : 2013/89 (E) ve 2013/123 (K)

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme, hırsızlık

SUÇ TARİHİ : 01/12/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık D.. Ç.. olay tarihinde katılan O.. T..'e ait arazinin sınırları içerisinde kalan bir adet söğüt ağacını keserek evine götürdüğü, bu suretle dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğu hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın atılı suçları işlemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/2542
Karar No: 2018/2943
Karar Tarihi: 01.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2542 E.  ,  2018/2943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62,

53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet

hükümüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriği ve sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ile zaman gazetesine abone olmasının örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdkleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12025
Karar No: 2015/20987
Karar Tarihi: 17.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12025 E.  ,  2015/20987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Posof Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2015

NUMARASI : 2014/96-2015/92

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan piyasa fiyatlarından söz edilerek, soyut ifadeler ile değer biçilmiştir. Bu durumda taşınmaza emsal incelemesi ile bedel tespit eden ilk bilirkişi raporuna da itibar edilmediğinden, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, dava konusu ve emsal alınan

taşınmazların emlak vergisine esas metrekare bedelleri ilgili Belediye Başkanlığından, dava konusu ile emsal alına taşınmazların imar parselleri mi, yoksa kadastro parselleri mi, oldukları da yine Belediye Başkanlığı ile, Tapu Müdürlüğünden sorulup, rapor denetlenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4396
Karar No: 2016/5525
Karar Tarihi: 06.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4396 E.  ,  2016/5525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 102/2 ve 102/5. maddelerinde düzenlenen suçun alt sınırının beş yıldan fazla hapis cezasını gerektirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık müdafiin rahatsızlığını sunan belge ile mazeret talebi ile duruşmaya katılamayacağını belirten dilekçesine karşın, mazeret talebi kabul edilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilerek hazır bulunmadığı celse hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

TCK'nın 102/2 ve 102/3-a maddeleri ile tayin edilen 10 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43. maddesi ile 1/4 oranında arttırım yapılarak bulunacak miktarın TCK'nın 102/5. maddesi ile belirlenecek cezaya eklenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde 102/2, 102/3-a. maddelerine göre hükmedilen ceza üzerinden 43/1. maddenin tatbikinden sonra aynı Kanunun 102/5. maddesi uyarınca ceza belirlenip bunun üzerinden 62/1. madde ile indirim yapılması suretiyle sonuç cezanın eksik tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1981
Karar No: 2020/17357
Karar Tarihi: 21.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/1981 E.  ,  2020/17357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık savunması, şikayetçi beyanı, 23.10.2013 tarihli olay yeri inceleme tutanağı, keşif zaptı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın babasına ait tarladaki kuru otları toplayıp, kendi tarlası yerine katılana ait tarlanın içinde bulunan meyve ağaçlarının altında yakması sonucunda katılana ait ... ağaçlarının zarar görmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK.nın 152/1-c ve 152/2-a madde ve fıkralarında düzenlenen dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğunu olası kasıtla yakarak zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 21.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.