erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/15357
Karar No: 2014/14907
Karar Tarihi: 27.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/15357 E.  ,  2014/14907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2012

NUMARASI : 2010/581-2012/180

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu belirtilmiş ve somut emsal alınmak suretiyle değer biçilmiştir.

Geri çevirme üzerine dosyaya gönderilen İnegöl Belediye Başkanlığı'nın 26.08.2014 havale tarihli yazısında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama ve 1/5000 ölçekli nazım imar planı dışında kaldığı, hiçbir belediye hizmetinden yararlanmadığı ve meskûn mahal dışında olduğu tespit edilmiş olmasına rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde değerlendirilmiş olması doğru görülmemiştir.

2942 Sayılı Yasanın 4650 Sayılı Yasa ile değişik 11.maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca bilirkişi kurulu, arazi niteliğindeki taşınmaz malın kamulaştırma tarihindeki mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirini esas tutarak düzenleyeceği raporda, bedelin tespitinde etkili olacak bütün nitelik ve unsurları ve her unsurun ayrı ayrı değerini belirtmek suretiyle ve ilgililerin de beyanını dikkate alarak gerekçeli bir değerlendirme raporuna dayalı olarak taşınmaz malın değerini tespit etmelidir. Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarında ise özel ve dikkate alınması gereken haklı bir neden bulunmadıkça tarım arazilerinin olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden bilimsel yöntemle yapılacak değerlendirmede münavebeye alınacak ürünler için dekar başına elde edilecek ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatına ilişkin olarak ciddi istatistiki bilgilere dayalı olduğu bilinen o yerdeki gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğü verilerinin esas alınması gerekmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; açıklanan hususlara uygun şekilde bilirkişi raporu aldıktan sonra oluşacak sonuç doğrultusunda karar vermek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14873
Karar No: 2021/20586
Karar Tarihi: 24.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/14873 E.  ,  2021/20586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mahkemece kabul edilen oluşa göre, polis memurlarının devriye görevini ifa ettikleri sırada üzerinde masöz Mehtap ve telefon numarası içeren kartvizitlerin sanık ... İşçi tarafından sokakta yerlere atıldığının tespit edildiği olayda, sanığın mağdurlara yönelik TCK’nın 227/2. madde kapsamında kalacak şekilde fuhuşa teşvik, aracılık veya yer temini niteliğindeki eylemlerinin tespit edilmemesi, fuhuş yapan mağdurlara ait kartvizitlerin yere atılması şeklindeki eylemlerinin ise suç tarihinde ceza kanunlarında düzenlenen cezalandırılması gerekir tipik bir fiil yani suç olmadığı, suç tarihinden sonra, 6763 sayılı Kanun’un 18. maddesi ile ihdas edilip TCK’nın 227/3. maddesinde düzenlenen suç tipinin de suç tarihinde yürürlükte bulunmaması nedeniyle, TCK’nın 2. ve 7. maddeleri uyarınca zaman bakımından sanık hakkında uygulanamayacağından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanık ...’un, atılı suçlamayı kabul etmemekle birlikte beyanında, iş yerini onbeş gün önce ...’e devrettiğini, bu devri, iş yeri sahibine bildirdiğini belirtmesi karşısında, iş yeri sahibinin tanık sıfatıyla dinlenmesi ve sanık ... İşçi’ye kartvizitleri dağıtması için veren şahsın sanık ... olup olmadığının tespitine yönelik, Özgür İşçi ile sanığın yüzleştirilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... İşçi ve ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16003
Karar No: 2018/5175
Karar Tarihi: 17.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16003 E.  ,  2018/5175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 17/04/2018 günü duruşmalı temyiz eden ... geldi, vekili gelmedi. Karşı taraf davalı ve vekili gelmedi. Davalı ... vekili Av. ...'in başka mahkemelerde duruşması olduğundan mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Başka verilleri de olduğundan mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerle davalı erkeğin düzenli ve uzun süreli olarak bir işte çalışmadığı, sürekli kendi iradesi ya da başka sebeplerle iş değiştirdiği, ortak hanenin zaruri ihtiyaçlarını davacı kadının karşılamaya çalıştığı, davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirme konusunda ihmalkar davrandığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK m.166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.04.2018
Esas No: 2013/22292
Karar No: 2013/31744
Karar Tarihi: 08.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/22292 E.  ,  2013/31744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 06.05.2013 tarih, 12153/17256 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10111
Karar No: 2012/12439
Karar Tarihi: 08.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/10111 E.  ,  2012/12439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve kurulan örgüte üye olma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen ayırma kararı 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesi kapsamında hüküm niteliğinde olmadığı ve bu nedenle de temyiz olanağı bulunmadığından Cumhuriyet savcısının bu sanık yönünden temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların yasal unsurları oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış ise de suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla bu husus sonuca etkili görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise;

Sanığın Cumhuriyet savcılığı kalem personeli olduğu ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüt üyelerine talep ettikleri bilgileri menfat karşılığında vermekten ibaret eyleminin örgüte yardım suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'ya göre zamanaşımı yönünden sanık lehine hükümler içeren ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 314. maddesinde öngörülen cezanın süresi itibariye anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirlenen zamanaşımının suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından hükmün BOZULMASINA, CMUK 322. maddesine istinaden sanık hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

4- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyize gelince;

Müştekilerin iddiaları, ...'in ihbar mektubu içeriği, 1, 2, 3 nolu gizli tanıklar ile tanık ...'nin birbirleriyle örtüşen beyanları, tape kayıtları, oluş ve tüm dosya içeriğine göre; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın sanık ... liderliğinde aile ilişkilerinin sağladığı kolaylık ve güven ortamından da yararlanarak bir araya gelip işbirliği ve eylemli paylaşım anlayışı içerisinde, disiplinli ve süreklilik gösterecek biçimde hareket ederek yıldırma, sindirme ve baskı yöntemlerini kullanıp haksız menfaat elde etmek amaçları doğrultusunda kurulan örgüt çatısı altında faaliyette bulundukları, örgütün yapısı, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın örgüt kurma ve yönetme, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın örgüt üyesi olma suçlarının sübuta erdiği hukuki durumlarının buna göre takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile beraatlerine karar verilmesi,

Kanunu aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 08.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28300
Karar No: 2018/3577
Karar Tarihi: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28300 E.  ,  2018/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10023
Karar No: 2015/9711
Karar Tarihi: 30.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/10023 E.  ,  2015/9711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/02/2015

NUMARASI : 2015/41-2015/41D.İŞ

İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2015 tarih ve 2015/41-2015/41 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden (borçlular) vekili, ihtiyati haciz için gerekli olan yaklaşık ispat şartının gerçekleşmediğini zira, alacağın likit olmadığını, hesap kat ihtarnamesinin usulüne uygun tebliğ edilmediği gibi, hesapların da usulüne uygun kat edilmediğini, ihtarnamenin gerçek borç dökümünü göstermediğini, borcun muaccel hale gelmediğini, mal kaçırma durumunun da söz konusu olmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

Karşı taraf (alacaklı) vekili, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için alacağın tam olarak ispatı aranmayıp, yaklaşık bir kanaat uyandıracak belge ve kanıtların sunulmasının yeterli olduğu, Genel Kredi Sözleşmesinin itiraz eden borçlular tarafından asıl borçlu ve kefil sıfatıyla imzalandığı ve bu kişilere hesap kat ihtarının gönderildiği, borcun muaccel hale gelebilmesi için kredi hesabının kat edilmesinin yeterli olduğu, ihtarnamenin borçlu veya kefile tebliğ zorunluluğunun bulunmadığı, esasen itiraz sebeplerinin açılacak bir menfi tespit ya da itirazın iptali davasında ileri sürülebileceği, İİK'nın 265. maddesinde ihtiyati hacze itiraz sebeplerinin sınırlı olarak sayıldığı ve belgenin niteliğinin bu sebepler arasında yer almadığı gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, genel kredi sözleşmesine dayalı ihtiyati haciz kararına itiraz istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile itirazın reddine karar verilmiştir. Ancak, mahkemece ihtiyati haciz kararına itiraz üzerine duruşma açılarak yargılama yapıldığı ve itirazın reddine karar verildiği halde karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 20. maddesi göz önünde bulundurularak kendisini vekil ile temsil ettiren (alacaklı) yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, karşı taraf (alacaklı) vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın ihtiyati haciz talep eden yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9686
Karar No: 2016/8141
Karar Tarihi: 23.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9686 E.  ,  2016/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ve 125 gün karşılığı 2.500 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnternette arkadaşlık sitesinde eczacı olduğunu beyan ederek katılan ile tanışıp kendisine zengin süsü vererek katılanda güven tesis ettikten sonra aracına 270 TL'lik benzin doldurduktan sonra yanında Kanada doları olduğunu ve benzin istasyonunda TL'ye çevirmediklerini söyleyerek katılandan 270 TL alan ve bir gün sonra katılanın kredi kartıyla kendisine toplam değeri 1.888 TL olan iki adet cep telefonunu aldıktan sonra kaçan sanığın, eylemlerinin zincirleme şekilde dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabülde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''120 gün'', “150 gün”, "125 gün" ve ''2500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', “6 gün”, "5 gün" ve '' 100 TL'' adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkralarında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2591
Karar No: 2008/5360
Karar Tarihi: 18.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2591 E.  ,  2008/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 01/11/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklı vekili borçlunun da taraf olduğu eser sözleşmesinden doğan borcu talep etmektedir. Eser sözleşmesi  iki taraf için borç yükleyen sözleşme olup, alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği yargılama sonucu belirlenebilir. Alacaklının takibe dayanak belgesi kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belge olmadığından mahkemece itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8845
Karar No: 2018/3573
Karar Tarihi: 28.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8845 E.  ,  2018/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın İstanbul 28. İcra Müdürlüğü’nün 2013/25889 Esas numaralı icra takip dosyasına yasal süresi geçtikten sonra 29/01/2014 tarihinde beyanda bulunması karşısında unsurları oluşmayan suç bakımından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.