erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4806
Karar No: 2025/140
Karar Tarihi: 14.01.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/4806 E.  ,  2025/140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1930 E., 2023/1 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasında görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davasında bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından duruşmalı olarak asıl davanın reddi, kusur belirlemesi, tedbir nafakası, tazminatlar, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olması yönünden; davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,14.01.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Avukat ... geldi. Davacı-karşı davalı vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi verdiği yokluğunda karar verilmesini talep ettiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 28.000,00 TL vekâlet ücretinin duruşmalı temyiz eden ...'ten alınarak ...'a verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17419
Karar No: 2014/8109
Karar Tarihi: 28.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17419 E.  ,  2014/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2011/332887

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2011

NUMARASI : 2010/794 (E) ve 2011/6 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, olay tarihinde, aynı köyde ikamet ettiği katılanın bahçesine küçükbaş hayvanlarını sokarak ve palamut ağaçları ile incir ve zeytin ağaçlarının dallarını kesmek suretiyle 178.75 TL zararına neden olması şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda,

Dosya içeriğine göre sanığın oluşu kabul edilen eyleminin "dikili ağaç" olan palamut ve incir ağaçlarının dallarını kesmek suretiyle zarar verme şeklinde gerçekleşmesi ve TCK'nın 152/1-c maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde 151/1 madde uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca aynı kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 28/04/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/6890
Karar No: 2015/20546
Karar Tarihi: 10.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6890 E.  ,  2015/20546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kredili satış sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçluların süresi içerisinde icra dairesine müracaat ederek borca itiraz ettiği görülmektedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının kredili satış ve cari hesap sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Kredili satış sözleşmesi İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Borçlunun icra dairesine verdiği itiraz dilekçesinde borca itiraz ettiği, açıkca imzaya itirazda bulunmadığı anlaşılmıştır. Borçlunun imzaya itiraz etmemesi ancak takip dayanağı belgenin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermesi halinde belgeyi İİK.nun 68. maddesinde yazılı belgelerden biri haline getirecektir.

Bu durumda borçlunun borcu kabul yönünde bir beyanı olmadığına göre alacağın tahsili genel mahkemede yargılamayı gerektirmekte olup alacaklının kredili satış sözleşmesine dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, alacaklının, alacağını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gözetilerek istemin ... yönünden de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26721
Karar No: 2017/3351
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26721 E.  ,  2017/3351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/3675
Karar No: 2022/15132
Karar Tarihi: 20.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3675 E.  ,  2022/15132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/01/2013 tarih ve 2012/6-1431 esas, 2013/18 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, hükümde tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek bulunmadığı, bu durumun infaz aşamasında gözetilebileceği hususu gözönüne alındığında mükerrirliğine esas alınan ilamın gösterilmemesi bozma sebebi olarak kabul edilmemiş; sanığın tekerrüre esas olan Tarsus 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 25/11/2011 tarihli ve 2011/121 E., 2011/627 K. sayılı ilamında da TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E - 2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda sanığın, gündüz saatlerinde mağdur ...’tan yönünü çevirmek bahanesi ile aracın anahtarını alarak araca binip olay yerinden ayrıldığı, başlangıçta her ne kadar mağdur suça konu aracın anahtarını özgür iradesiyle sanığa teslim etmiş ise de; bu iradenin aracın yönünü çevirmesi için gerekli olan makul bir süre için geçerli olacağı, bu bağlamda sanık ile mağdur arasında arabanın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1 maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1037
Karar No: 2019/5548
Karar Tarihi: 27.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1037 E.  ,  2019/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Tarafların Duruşmaya Gelmemesi, Sonuçları ve Davanın Açılmamış Sayılması” başlığını taşıyan 150. maddesinin 1. fıkrasında “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir.” hükmüne, 4. fıkrada “Dosyası işlemden kaldırılmış olan dava, işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde taraflardan birinin dilekçe ile başvurusu üzerine yenilenebilir. Yenileme dilekçesi, duruşma gün, saat ve yeri ile birlikte taraflara tebliğ edilir. Dosyanın işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak bir ay geçtikten sonra yenileme talebinde bulunulursa, yeniden harç alınır, bu harç yenileyen tarafça ödenir ve karşı tarafa yüklenemez. Bu şekilde harç verilerek yenilenen dava, eski davanın devamı sayılır.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre eldeki davada, davacının ve davacı vekilinin son duruşmaya gelmedikleri, herhangi bir mazeret de sunmadıkları buna karşın duruşmaya katılan davalılardan kurum vekilinin davayı takip etmek istemediklerini belirtmesi, diğer davalının da mazeretinin kabulüne karar verilmesi karşısında Mahkemece, HMK’nın 150. maddesi uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/24792
Karar No: 2022/5913
Karar Tarihi: 28.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/24792 E.  ,  2022/5913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mülkiyeti katılana ait tarlanın, su kanalından çekilen toprak ark ile sulandığı, ancak sanığın su arkının geçmekte olduğu yol üzerinde bulunan tescil harici olan tapusuz araziyi işgal ederek bostanlık yaptığı ve içerisine taş duvar örerek katılanın arazisine giden su arkının su geçişini kestiği, bu nedenle bahçesini sulayamayan katılanın bahçesindeki kavak ağaçları, mısır ve fasulyesinin kuruduğu, nar ve ayva ağaçlarından verim alamadığından bahisle, sanık hakkında dikili ağaç, fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçundan açılan davada, mahkemece eylemin 5237 sayılı TCK’nın 154/3 maddesi kapsamında suyun mecrasını değiştirme suçu oluşturabileceği, ancak su arkına sadece taş konulmasının suçu oluşturmayacağı değerlendirmesi ile beraat kararı verilmişse de; sanığın tescil harici olan tapusuz alanı ekip biçtiği ve su arkına müdahale etmesi karşısında; eyleminin TCK’nın 154/2. maddesinde düzenlenen köy tüzel kişiliğine ait olduğunu veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş bulunduğunu bilerek mera, harman yeri, yol ve sulak gibi taşınmaz malları kısmen veya tamamen zapt edip, bunlar üzerinde tasarrufta bulunması suçunu oluşturabileceği dikkate alınarak, mahalli bilirkişiler dinlenip sanığın ekip kullandığı suça konu yer olan su arkının köylünün ortak kullandığı alanlardan olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11838
Karar No: 2015/7535
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11838 E.  ,  2015/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Sok. Kapı No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “... mahallesi ... Sokak, No:..., Kat:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu ve cezaevince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “... mahallesi ... Sokak No:... Kat:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24549
Karar No: 2017/3097
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24549 E.  ,  2017/3097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/25649
Karar No: 2022/6519
Karar Tarihi: 04.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25649 E.  ,  2022/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmediği, dosya içerisinde yer alan 26.11.2011 tarihli “Bekçi Zabıt Tutanağı” başlıklı tutanakta, sanık ...’in temyiz dışı sanık ...ile birlikte suça konu ağacın dallarını kestikleri esnada bekçi tarafından suç üstü yakalandığının ifade edildiği, bekçi ...’in 01.03.2012 tarihli kolluktaki beyanında “ağacın dalları kesilmiş durumdaydı, ancak kim tarafından kesildiğini görmedim” dediği, tanık olarak dinlendiği 10.10.2012 tarihli duruşmada ise “ Olay günü sanıklar ...ve ...'i müştekiye ait Arapdere mevkiinde zeytinliklerin içerisinde bir adet çitlembik ağacının dallarını keserek o dalları yanlarına alırken gördüm ve tutanak tuttum” şeklinde beyanda bulunduğu, ayrıca katılanın görgüye dayalı bir bilgisi olmadığının anlaşılması karşısında; tanık ...’in ifadeleri arasındaki çelişki giderilmek suretiyle sonucuna göre deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2831
Karar No: 2011/18168
Karar Tarihi: 10.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2831 E.  ,  2011/18168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu belediye aleyhinde her hangi bir belgeye dayanılmadan, döşeme ..vs işinden doğan iş alacağı ifadesiyle genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçlu vekilinin süresi içerisinde istenen asıl alacağın 24.482,60 YTL si ve bu miktara ilişkin ferilerine itiraz ettiği görülmektedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklı sözleşme, hak ediş belgeleri (kesin hak ediş niteliğinde olmayan), geçici kabul ve ödeme belgeleri ile borçlunun kısmi itirazının kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece bu belgeler üzerinde bilirkişi vasıtasıyla inceleme yaptırılarak itirazın kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür. Alacaklı tarafından borçlunun mücerret ( kayıtsız şartsız ) borç ikrarını içeren bir belge sunulmamış, itirazın kaldırılması talebine ekli olarak sunduğu belgeler kayıtsız şartsız borç ikrarını da içermemektedir .Borçlu tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde borcun bu kısmı kabul edilmediğine göre, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi isabetsizdir. Dairemizin kararın bu nedenle bozması gerekirken onandığı anlaşıldığından, borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlu vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.11.2010 tarih ve 2010 /13029 esas - 25765 sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/10550
Karar No: 2018/6896
Karar Tarihi: 08.10.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/10550 E.  ,  2018/6896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine, her iki mahkeme arasındaki yetki uyuşmazlığının daha önce Dairemizin 02/05/2017 gün ve 2017/1061 Esas, 2017/1741 Karar sayılı kararı ile Adana 13. Asliye Ceza Mahkemesinin yetkisizlik kararı kaldırılarak çözümlenmiş olmasına, bu kararın kesin ve bağlayıcı nitelikte bulunmasına göre yerinde görülmeyen Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/04/2018 gün ve 2018/19 E. 2018/162 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39294
Karar No: 2017/43453
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39294 E.  ,  2017/43453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.