erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/8493
Karar No: 2011/11442
Karar Tarihi: 15.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8493 E.  ,  2011/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kaydında "..." olan dede adının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Nüfus Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, annesi ...'nin nüfus kütüğünde "..." olarak yazılı baba adının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içindeki aile nüfus kayıt tablosu içeriğinden davacının annesinin 14.01.1916 doğumlu olarak 18.06.1962 tarihinde nüfusa tescil edildiği ve 26.06.1987 günü öldüğü, davacının dede adının da ... olduğu anlaşılmaktadır.

Özel hukuk açısından ad, kişiyi tanıtan ve onu diğer bireylerden ayırmaya yarayan bir kavramdır. Kendine özgü kişiliği ve özvarlığı olan her birey, başkalarından adıyla ayırt edilir, toplum ve ailesi içinde bununla yer alır. Onun içindir ki, her kişinin bir adının olması ve bunun nüfus siciline yazılması yasayla zorunlu kılınmıştır. Bu zorunluluk aynı zamanda kişinin yaşamıyla özdeşleşen ve kişiliğinin ayrılmaz bir öğesini oluşturan adını özgürce seçmesi ve onunla tanınması için kendisine tanınmış bir temel kişilik hakkıdır. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınmış olan adın, kişilik hakları içerisinde taşıdığı önemi gözönünde bulunduran 4721 Sayılı Türk Medeni Yasasında kişiliği korumaya ilişkin hükümlerle yetinilmeyip (m.23-25), onu ayrıca düzenlemek yoluna gidilmiştir (m.26-27). Buna göre anılan Yasanın 27.maddesi hükmü uyarınca adın değiştirilmesi, ancak haklı nedenlere dayanılarak hakimden istenebilir ise de, kişiye sıkı sıkıya bağlı olan ad üzerindeki bu hakkı kişinin kendisinden başkası kullanamaz.

O halde somut olayda, yaşamı süresince nüfus kütüğünde yazılı ... adını taşıyıp bu adla öldüğü anlaşılan dedenin adının değiştirilmesi istemiyle davacı torunu tarafından açılan davanın aktif husumet ehliyeti yokluğundan reddi gerekirken, mahkemece işin esasına girilerek istem gibi hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5673
Karar No: 2020/1842
Karar Tarihi: 10.11.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/5673 E.  ,  2020/1842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapma

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi:

Hazine vekilinin tefecilik suçunun mağduru olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK’nın 233 ve 234. maddeleri gereğince davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkının bulunduğu, kovuşturma aşamasında katılma isteğinde bulunulmamış ve katılma kararı verilmemiş ise de temyiz dilekçesinin katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin, müşteki ve tanık beyanları göz önüne alınarak, suça konu ödünç paranın en son verilme tarihi olan 2009 yılı olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıktan ödünç para aldıkları yönündeki müşteki ... ve tanık ...'ın beyanları, sanığın müştekiye ve yakın çevresine zaman zaman borç verdiği yönündeki ikrarı, 25/12/2013 tarihli kolluk tutanağında sanığın tefecilik yaptığına dair söylentilerin olduğuna ilişkin tespit, aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması nazara alındığında suçun tüm yasal unsurları ile sübut bulduğunun anlaşılması karşısında; sanığın tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; sanık ... hakkında Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/477 Esas sayılı dosyasında tefecilik suçundan mahkumiyet kararı verildiği, iş bu dosyada suç tarihinin 27/01/2009 olduğu, hakeza temyize konu bu kamu davasında ise suç tarihinin 2009, iddianame yazım tarihinin ise 22/07/2011 görüldüğünden; anılan dava akıbetinin araştırılarak mümkünse davaların birleştirilmesi, kesinleşmesi veya birleştirme olanağının ortadan kalkması durumunda ise asılları veya onaylı örneklerinin bu dosya arasına konulmasından sonra, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve mükerrer dava olup olmadığının tespiti ile sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca ayrı ayrı BOZULMASINA, 10/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/786
Karar No: 2018/10438
Karar Tarihi: 23.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2017/786 E.  ,  2018/10438 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı ...'in baba ismi....olmasına rağmen 3082 ada 1 parsel sayılı taşınmazın malik hanesi kısmında baba adının ‘’....’’ olarak yazılı olduğunu ileri sürerek malik isminin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, ancak 09/12/2016 tarihli ek kararla temyiz isteğinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş, olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş; ancak, temyiz isteğinin süresinde olmadığı gerekçesiyle 09/12/2016 tarihli ek karar ile; "davalı idare vekilinin temyiz isteğinin reddine" karar verilmiş olup anılan ek karar da davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davalı ... Müdürlüğünün hazine vekili tarafından temsil edildiği, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde tebligatın münhasıran vekile yapılacağı kuralı göz ardı edilerek, kararın davalı asile tebliğ edilip, temyiz edilmediği gerekçesiyle usulsüz şekilde kesinleştirildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, süresinde yapılmadığı gerekçesiyle davalının temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın dayanağı olan gerekçeli karar tebliğinin Tebligat Kanunu 11. maddesine uygun şekilde davalı vekiline yapılmadığı, davalının temyiz itirazının süresinde olduğu anlaşıldığından 09/12/2016 tarihli ek kararın ORTADAN KALDIRILMASINA.

İşin esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına, 23.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4980
Karar No: 2018/11061
Karar Tarihi: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4980 E.  ,  2018/11061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında vergi incelemesi ve mütalaaya konu olan 28.10.2008 tarihli tebliğe rağmen 2003 takvim yılına; 28.09.2009 tarihinde yapılan ikinci tebligat ile de 2004 takvim yılına ait defter ve belgelerin vergi incelemesi için ibrazının istenmesine rağmen ibraz etmemesi nedeniyle defter belge ibraz etmeyerek gizleme suçlarından Cumhuryet Savcılığınca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün olmadığı; Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2011 tarih 2011/4073 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, "31.03.2010 tarihli defter belge isteme yazısına rağmen defter ve belgeleri ibraz etmediği" iddiası ile "defter belge gizleme" suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili olarak 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre kovuşturma şartı olan mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; iddianameye konu olan bu suç nedeniyle mütalaa verilip verilmeyeceğinin ilgili vergi dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, iddianame dışına çıkılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1095
Karar No: 2018/2423
Karar Tarihi: 21.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1095 E.  ,  2018/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların 2005 takvim yılında kurumlar vergisinde de kullanıldığının iddia edilmesi nedeniyle suç tarihinin 16.04.2006 olduğu ve dava zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki 2005 takvim yılına ilişkin zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen düşünce ile Dairemizin 02.11.2006 tarih ve 2016/2652 E. 2016/7341 K. sayılı bozma ilamı ve bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, 5271 sayılı CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip beraat kararı veren mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki 2006 takvim yılına ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığından sanığın CMK'nın 223/2-e madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1548
Karar No: 2016/3391
Karar Tarihi: 06.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1548 E.  ,  2016/3391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken 6545 sayılı TCK'nın 102/3-e maddesi uyarınca arttırım yapılmış ise de, bu maddenin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım yapılabileceği, suça konu olayda sanığın basit cinsel saldırı suçunu metroda çalışan vagonda yolculuk yaparken işlediği ve eylemin gerçekleştirildiği vagonun TCK'nın 102/3-e maddesinde “insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar” şeklinde tarif edilen yerlerden olmadığı gözetilmeden, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında tekerrür uygulaması yapılırken adli sicil kaydına göre tekerrüre esas görünen 6 ay hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair Sulh Ceza Mahkemesinin 26.10.2009 gün ve ... Esas, ... Karar sayılı ilamının onaylı bir örneğinin dosya içerisine getirtilip sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin tatbiki gerektiği gözetilmeden, karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınması mümkün olmayan Sulh Ceza Mahkemesinin 12.03.2013 gün ve ... Esas, ... Karar sayılı ilamına göre sanık hakkında 58. maddenin uygulanması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36548
Karar No: 2017/33855
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36548 E.  ,  2017/33855 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/9477
Karar No: 2015/7320
Karar Tarihi: 15.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9477 E.  ,  2015/7320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince yargı yerinin belirlenmesi için dosya gönderilmiştir.

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'ın adrese dayalı nüfus kayıt sisteminden yapılan araştırmada "... ili, ... ilçesinde" ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın yapılan kolluk araştırmasında adresinin "... Mah. ... Cad. NO:..." olduğu belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar MERNİS kayıtlarına göre kısıtlı adayının adresinin "... ilçesi" olduğu belirtilmekte ise de, ... Sulh Hukuk Mahkemesince yapılan kolluk araştırmasında, kısıtlı adayı ...'ın ... Mah. ...Cad. No:..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi. .
Esas No: 2020/315
Karar No: 2020/856
Karar Tarihi: 25.02.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/315 E.  ,  2020/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Uşak 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

Davacı ... AŞ vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 30/11/2015 gününde verilen dilekçe ile muvazaaya dayalı haciz ve satışa izin istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kabulüne dair verilen 06/06/2017 günlü karara karşı davalılardan ...'in istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 01/12/2017 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 25/02/2020 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davalılardan ... vekili Avukat ... geldi, karşı taraftan davacı banka adına gelen olmadı. Davalı ... vekili Avukat ...'nin mazeret dilekçesi gönderdiği görüldü. Başka duruşmaları olduğundan gelemeyeceğini bildirdiği görüldü, mazeret reddedildi. Açık duruşmaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 25/02/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15432
Karar No: 2018/7970
Karar Tarihi: 02.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15432 E.  ,  2018/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasanın 141, CMK’nın 34 ve 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, Cumhuriyet savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine imkan verecek biçimde olması gerekir. Yargıtay’ın gerekçelerde tutarlılık denetimini yapabilmesi için, mahkemece ulaşılan vicdani kanıyı açıklamayan, sanık hakkında kapsamı belirsiz şekilde "nedenleri bulunmadığından lehe maddelerin uygulanmasına yer olmadığına" karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/880
Karar No: 2012/18898
Karar Tarihi: 05.07.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/880 E.  ,  2012/18898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2012 (Prş.)
Esas No: 2009/7871
Karar No: 2011/11971
Karar Tarihi: 31.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7871 E.  ,  2011/11971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve patlayıcı madde bulundurma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

A- Cumhuriyet Savcısının 26.09.2008 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra vaki 07.10.2008 tarihli temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE)

B- Sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede:

a- Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahke- menin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, tehlikeli maddeleri izinsiz olarak bulundurma suçundan kurulan hükmün istem gibi oy- birliğiyle (ONANMASINA),

b-Sanık hakkında vahim nitelikteki silah ve mermileri izinsiz olarak bu- lundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın kaleşnikof tüfek bulundurma eyleminin 6136 sayılı Yasanın 13/2. maddesine aykırı davranma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, aynı yasanın 12/1 ve 12/4. madde ve fıkraları uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

2- 5728 sayılı Yasanın 155. maddesi ile 6136 sayılı Yasanın 12/son fıkra- sının yürürlükten kaldırıldığı gözetilmeksizin TCK.nun 54. maddesi yerine anılan madde ve fıkra uyarınca müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.