erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2553
Karar No: 2013/7123
Karar Tarihi: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2553 E.  ,  2013/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin ‘kendi evini kendin yap projesi’ kapsamında müracaatı üzerine kendisine 8.500.000 TL(eski) karşılığı bir taşınmazın ½’sini tahsis ettiğini, ne var ki davalının daha sonra projeden vazgeçtiğini ancak kendisi tarafından yapılan ödemeyi iade etmediğini, bu nedenle zarara uğradığını ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile rayiç bedel kapsamında 10.000TL (yeni)’nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile talebini 40.000TL(yeni)’ye çıkarmıştır.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun Gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı Belediyenin yürüttüğü proje kapsamında davalıya ödediği bedel karşılığı kendi adına taşınmaz hissesi tahsis edildiğini, projeden vazgeçilmesi nedeniyle yapılan tahsis işleminin Belediye tarafından iptal edildiğini ancak ödediği paranın kendisine iade edilmediğini ileri sürerek ıslahla birlikte toplam 40.000TL alacağın tahsili istemiyle eldeki davayı açmış,mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı tarafından miktar yönünden bilirkişi raporuna itiraz edilmiş olup gerek dosya içerisindeki bu dava tarihi ile çok yakın tarihlerde açılmış davalar ve gerekse yakın tarihlerde açılmış başka davalar sebebi ile Dairemize temyiz incelemesine gelen dosyalarda taşınmaz değerinin daha az olduğu, aradaki farkın makul bir şekilde izah edilemediği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle aynı miktarda yerle ilgili taşınmaz değerinin farklılığının sebebi araştırılarak taraf ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor tanzimi ile hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bent gereğince hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33960
Karar No: 2013/12487
Karar Tarihi: 19.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/33960 E.  ,  2013/12487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

CMK.nun 225/1. maddesi uyarınca ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin hüküm kurulabileceğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde düzenlenen yasak nitelikte bıçak taşıma suçundan dava açılmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... hakkında yasak bıçak taşımak suçundan ek iddianame düzenlendiği takdirde hüküm kurulabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde ek savunma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 19.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/33819
Karar No: 2014/30618
Karar Tarihi: 16.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/33819 E.  ,  2014/30618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/338-2014/482

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İlk karar İİK.nun 363. maddesi gereğince temyizi kabil olmayan bir karardır. Bu nedenle temyiz isteğinin reddine ilişkin son karar İİK.nun 365 ve HUMK.nun 432. maddeleri gereği yasaya uygun bulunmakla (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29475
Karar No: 2017/6506
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29475 E.  ,  2017/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/7995
Karar No: 2022/16310
Karar Tarihi: 17.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7995 E.  ,  2022/16310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

Katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine; sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin mahkûmiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlendikten sonra; sanık ...’nun yokluğunda verilen hükmün, mahkemeye en son bildirdiği adresine öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince MERNİS adresine yapılan tebliğ işlemi usulsüz olup temyiz süresini başlatmayacağından, sanık müdafiilerinin öğrenme üzerine 15.07.2016 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde verilmiş olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2014 tarihli 2014/125704 Soruşturma ve 2014/46073 Esas sayılı iddianamesi ile “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından da kamu davası açılmış ise de; Anadolu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı‘nın 25.08.2014 tarihli ve RDK-2/2014-402 sayılı komisyon mütalaası ve ekindeki vergi suçu raporuna göre, sanıklar hakkında yalnızca “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan mütalaa verildiği, “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarına ilişkin olarak, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığı‘ndan sorularak, sonucuna göre tüm takvim yılları yönünden sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanıklar hakkında beraat hükümleri verilmesi yasaya aykırı,

2-Mahkûmiyet hükümleri yönünden, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14805
Karar No: 2022/3847
Karar Tarihi: 07.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/14805 E.  ,  2022/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) CMK.nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasına yönelik kararda; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK.nın 34 ve 230. maddeleri ve Ceza Genel Kurulu'nun 18.11.2014 gün, 2013/8-830 esas ve 2014/502 sayılı kararı uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilin belirtilmesi ve bu fiilin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hükmün açıklanması geri bırakılan karara atıf yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) Nüfus kaydına göre, suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdurenin herhangi bir cebir, tehdit veya hile kullanılmaksızın evden kaçarak, sanık ... ve temyiz istemine konu olmayan sanık ...'la buluşup, sanık ...'ın çalıştığı tekneye gittikleri, geceyi burada geçirdikleri, ertesi gün yine sanıklarla dolaştıkları sırada polis tarafından yakalandıkları tüm dosya kapsamından anlaşıldığı; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecek olup, bu haliyle sanığın üzerine atılı eylemin TCK.nın 109/1, 109/3-b-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu

oluşturduğu gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 07.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/114
Karar No: 2016/533
Karar Tarihi: 18.01.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/114 E.  ,  2016/533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .... mirasçıları ... ve diğerleri vekili Avukat... tarafından, davalı .... aleyhine 11/06/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacıların diğer temyizine gelince;

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, bahçe vasfında bulunan ve ½ oranında paylı maliki olduğu taşınmaz üzerindeki ağaçların davalı tarafından habersiz ve izinsiz olarak kesilip satıldığını belirterek uğradığı maddi ve manevi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu davalı tarafından kesilen kavak ağaçlarının .. TL bedelle dava dışı ... satıldığı, davacı ... ağaç bedeli ... TL'nin ½'si olan... TL yönünden hak sahibi olduğu, manevi tazminat isteminin ise yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, davacının talebinin kesilen ağaç bedeli olduğu, 29/07/2013 havale tarihli bilirkişi raporunda kesilen ağaçların kesildiği tarih itibariyle bedellerinin hesaplandığı ve fakat mahkemece dava dışı üçüncü kişiye satış değerinin hükme esas alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece haksız eylem nedeniyle gerçek zararın karşılanacağı, bu zararın da anılan bilirkişi raporunda hesaplandığı gözetilmeden davacının dava dışı şahsa satış bedeli esas alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) no’lu bentte açıklanan nedenle davacılar yararına BOZULMASINA; davalının tüm, davacıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenle reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/553
Karar No: 2015/12920
Karar Tarihi: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/553 E.  ,  2015/12920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/109-2014/61

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanını kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak dosya arasında mevcut olan 12.11.2013 tarihli Çat Belediye Başkanlığının yazısında taşınmazın "Belediye sınırları içerisinde olduğu, ancak imar planı dışında bulunduğu, çevrede meskun olmadığı, belediye hizmetleri verilmediğinin belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte ise dava konusu taşınmazın ilçe merkezine yakın ve boş olduğunun, gözlendiği, bilirkişi raporunda ise; ilçe merkezinde bulunan kamu binalarına, belediye binasına, alış veriş merkezlerine yürüme mesafesinde olduğu,ilçe merkezine bağlı mahalle olması, çöp toplama, toplu ulaşım eletrik, su, gibi hizmetlerin taşınmaza yakın mesafeye kadar geldiği gerekçe gösterilerek arsa niteliğine göre değer biçildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza ilişkin imar durumu yeniden sorulup, mahallinde tekrar keşif yapılarak mücavir alanda ve meskun mahalde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yarararlanmadığı mahkeme gözlemi de zapta geçirilmek sureti ile taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığı tespit edildikten sonra, taşınmazın arsa olduğunun anlaşılması halinde emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesi, taşınmazın arazi niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla taşınmazın değerinin tespit ile taşınmazın konumu, geometrik durumu,kullanım şekli ve bilirkişi raporundaki özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı unsur ilavesi de yapılmak sureti karar verlmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K 'nnu 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29474
Karar No: 2017/6505
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29474 E.  ,  2017/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/523
Karar No: 2021/4763
Karar Tarihi: 24.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/523 E.  ,  2021/4763 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24/02/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/173
Karar No: 2011/20021
Karar Tarihi: 15.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/173 E.  ,  2011/20021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1- 2002 yılında işlendiği iddia edilen suç yönünden; ortadan kaldırma kararı

2- 2003 yılında işlendiği iddia edilen suç yönünden; 213 syl.VUK Yasası Md. 359/a-2, 5237 Syl.TCK.Md. 50, 52 gereğince 7300 YTL adli para cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar

1-Mahkemenin 24.06.2005 gün ve 2004/170 E. 2005/300 K. sayılı hükmü ile “2002 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek” suçundan verilen hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,sanığın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince 2003 takvim yılından kurulan mahkumiyet hükmünün bozularak iadesinden sonra 2002 takvim yılına ilişkin suçtan yeniden kurulan hüküm hukuken yok hükmünde olduğundan katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında 2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 31.12.2003 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4,104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25268
Karar No: 2017/7635
Karar Tarihi: 03.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25268 E.  ,  2017/7635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi, Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Birleşen 2013/398, 2013/276 ve 2013/275 esas sayılı davalardan verilen düşme ve beraat kararlarına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suç ile şikayet hakkının düşürülmesine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

2-Asıl 2013/269 esas sayılı davada verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesinde;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.