erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2674
Karar No: 2018/5496
Karar Tarihi: 11.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/2674 E.  ,  2018/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm katılan ... Yönetimi ile ... Müessese Müdürlüğü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Dosyada bulunan evraklardan ...... köyü 431 sayılı parsel hakkındaki 2005/5 Esas sayılı dosyada eldeki temyize konu 2002/5 Esas sayılı dosya ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmakla birlikte, 431 sayılı parsel hakkındaki dava dosyası ve evraklar ile bu parsele ait kadastro tutanağının aslı eldeki dosyada mevcut değildir. Bu nedenle, 431 sayılı parsel hakkındaki dava dosyasının,

2)...... ...... Müdürlüğünün 04 Aralık 1992 tarihli yazısının ve ekli Ek 52 numarası verilerek gösterilen haritanının,

3)Dava dosyasının hükme esas fen bilirkişilerine verilerek raporlarında (B32) ile gösterilen taşınmaz bölümünün yüzölçümünün açıklattılması, alınacak cevabî yazıların bu dosya arasına konulmasına,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2535
Karar No: 2015/28908
Karar Tarihi: 17.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/2535 E.  ,  2015/28908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, Nitelikli hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocukların gece vakti birlikte hareketle, Şehitler ilköğretim Okulu binası arka kısmına gelip, pencere camını kırarak içeri girip, kantine ulaştıklarında, orada da cam kırarak, kantinden yiyecek-içecek maddelerini almaları eylemlerinin "nitelikli mala zarar verme" ve "nitelikli hırsızlık" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

I)"Nitelikli mala zarar verme" suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

13.04.2010 olan hüküm tarihinden temyiz inceleme gününe kadar suça sürüklenen çocukların lehine olan ve eylemlerine uyan 5237 Sayılı TCK'nın 66/1-e 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 ay'dan ibaret dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, II)"Nitelikli hırsızlık" suçundan suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 17.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16974
Karar No: 2017/4717
Karar Tarihi: 30.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/16974 E.  ,  2017/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı .... Belediye Başkanlığı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

....mahallesinde 28.03.1978 yılında kesinleşen tapulama çalışmaları neticesinde 396 ada 106 parsel 1.320,00 m², 396 ada 108 parsel 1.010,00 m² ve 396 ada 109 parsel sayılı 1.570,00 m² yüzölçümleri ile ile bağ vasfıylarıyla davada taraf olmayan gerçek kişiler adına tapuda kayıtlıdırlar ve Karayolları Genel Müdürlüğü lehine 2942 sayılı Kanunun 7. maddesine göre 03.09.1991 tarihli şerhler bulunmaktadır; 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu neticesinde taşınmazlardan 396 ada 106 ve 108 sayılı parsellerin tamamı 109 sayılı parselin ise 1450,27 m²'lik bölümü orman sınırları içerisinde kalmıştır.

Davacı .... Belediye Başkanlığı vekili dilekçesinde; .... Belediyesinin imar Kanununun 18. maddesi gereğince almış olduğu meclis kararları ile imar kapsamında olan taşınmazların ilk kez yapılan orman kadastro çalışmaları neticesinde orman sınırları içerisine alınan ve imar planında yola isabet eden kısımlarının iptaline karar verilmesini talep etmiş, tefrik kararları neticesinde işbu dosya yönünden çekişmeli 396 ada 106, 108 ve 109 sayılı parseller kalmıştır.

Mahkemece, davanın aktif taraf sıfatı yokluğundan reddine karar verilmiş hüküm, davacı .... Belediye Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Dava, orman tahdidine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 28.03.1978 tarihinde kesinleşen tapulama çalışmaları ile 3302 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp, 28.02.2013 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, dava konusu taşınmazlar yönünden yapılacak başka bir işlem kalmadığı halde, dosyanın ilgili tapu müdürlüğüne gönderilmesi yönünde hüküm kurulması doğru değilse de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hükümde yeralan 2 numaralı bendin çıkarılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2 maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 30/05/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3344
Karar No: 2018/4878
Karar Tarihi: 21.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/3344 E.  ,  2018/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başka bir suçu işlemek için öldürme, yağma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Yargılamanın yenilenmesi üzerine;

1-Başka bir suçu işlemek için öldürme suçundan, TCK'nin 82/1-h, 62, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

2-Yağma suçundan, TCK'nin 149/1-a, 62, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

3-6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK'nin 59 ve 36. maddeleri uyarınca 10 ay hapis, 1 YTL adli para cezası.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine duruşma açılarak, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde önceki hükümlerin iptali ile bozmaya uyularak yeniden verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu bakımından; suç tarihindeki yasal düzenlemelere göre temel adli para cezasının 160.000 liradan (16 kuruş) fazla olamayacağının ve buna göre de 5335 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 2. maddesine eklenen "ilgili kanunları gereğince uygulanacak adli ve idari para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde, bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarlar dikkate alınmaz" hükmünün gözetilmemesi, yasaya aykırı ise de CMUK'un 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan adli para cezasının 16 kuruşa, TCK'nin 62. maddesi uyarınca tayin olunan adli para cezasının 13 kuruşa indirilmesi ve "5335 sayılı Kanunun 22. maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 2. maddesine eklenen "ilgili kanunları gereğince uygulanacak adli ve idari para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde, bir Yeni Türk Lirasının (1 YTL) altında kalan tutarlar dikkate alınmaz" hükmü uyarınca 13 kuruş adli para cezasının infazına yer olmadığına" ibaresinin hükme eklenmesi suretiyle kısmen re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13132
Karar No: 2012/737
Karar Tarihi: 02.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13132 E.  ,  2012/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı belediye, .. parsel sayılı taşınmazın 442 sayılı Yasa hükümleri uyarınca .... Köy Tüzel Kişiliğince 1999 yılında davalıya satıldığını, davalının hak sahibi olma koşullarını taşımadığını ve beş yıl içinde bina yapma şartını da yerine getirmediğini ileri sürerek, tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 442 sayılı Yasa uyarınca hak sahibi olma koşullarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, 442 sayılı Yasaya bazı düzenlemeler ilave eden 3367 sayılı Yasa ve buna ilişkin yönetmelik hükümleri uyarınca davalıya belirli koşullarla temlik edilen taşınmazın davalı tarafın yasanın öngördüğü koşulları gerçekleştirmemesi sebebiyle davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasanın 187. maddesi ile 442 sayılı köy kanununa eklenen geçici madde “…31/12/2009 tarihinden önce belediye haline dönüşmek veya başka bir belediyenin sınırlarına dâhil olmak suretiyle tüzel kişiliğini kaybeden köylerde, kendilerine bu Kanunun ek 13 üncü maddesine göre taşınmaz satışı yapılan hak sahipleri hakkında satış bedelinin ödenmesi kaydıyla ek 13 üncü maddede öngörülen diğer şartlar uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla henüz kesinleşmemiş davalarda da bu madde hükümleri uygulanır…”hükmünü öngörmektedir. O halde anılan hüküm gözetilerek bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekeceği açıktır.

Ancak, 5393 sayılı Yasanın 18. maddesi hükmü gereğince Belediye Meclisi tarafından alınan kararla davadan feragat öngörülmüş ve ibraz edilen 26.04.2011 havale tarihli dilekçe ile de feragat edilmiştir.

Bilindiği üzere, feragat kati hükmün hukuki neticelerini doğurur ve karar kesinleşinceye kadar davanın her aşamasında gözetilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Davalının, bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 02.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3130
Karar No: 2018/5257
Karar Tarihi: 26.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3130 E.  ,  2018/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nin 18.12.2017 günlü dilekçesinin adli para cezasının infazına yönelik olduğu, temyiz dilekçesi niteliğinde olmadığı ve mahkemesince değerlendirilmesinin mümkün olduğu belirlenerek yapılan inceleme de;

13/09/2012 tarihli olay, araştırma ve muhafaza altına alma tutanağına göre; müştekiye ait araçta hırsızlık yapıldığına dair gelen anons üzerine olay yerine gelen kolluk görevlileri temyiz dışı sanık ...’yi yakaladıklarında araçtan çalınan oto teybini ikametine sakladığını söylemesi ve ikamete gidildiğinde ikametin dış kısmında bulunan kulübedeki oto teyibini kolluğa teslim ettiği anlaşıldığında, suçun tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2027
Karar No: 2022/471
Karar Tarihi: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2027 E.  ,  2022/471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, düşme, mahkumiyet

A) "2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesince incelenerek 02.04.2020 tarih ve 2020/314 değişik iş sayılı karar ile reddedilerek kesinleştiği anlaşılmakla; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B)"2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet ve "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın üzerine atılı "2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu yönünden, yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; sanığın üzerine atılı "2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçu yönünden ise yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden mahkumiyet ve düşmeye ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

C)"2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 07.02.2011 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması

Yasaya aykırı sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7152
Karar No: 2020/3173
Karar Tarihi: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/7152 E.  ,  2020/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu‘nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, Vergi Denetim Kurulu Boğaziçi Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı’nın 25.06.2012 tarihli ve B.07.0.VDK.0.41.00.00-663.05(762) sayılı üst yazısında belirtilen, 25.05.2012 tarihli ve 2012/113264 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının incelenmek üzere dosya içerisine getirtilmesinden sonra iadesinin temini amacıyla dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6718
Karar No: 2014/11776
Karar Tarihi: 18.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6718 E.  ,  2014/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/12/2013 tarih ve 2013/464-2013/548 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisine ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 22.290 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece,bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı, hasarın, kayısı ağaçlarının meyvelenme döneminde meydana gelmesi nedeniyle sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı, davalı tarafın dava açılmadan önce temerrüde düşürülmediği,buna göre temerrüt tarihinin poliçede belirtilen son hasat tarihi olan 11/08/2010 olarak kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne, 22.290 TL'nin 11.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.141,94 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14893
Karar No: 2016/20224
Karar Tarihi: 29.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14893 E.  ,  2016/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının tüzel kişiliği sona eren 06/05/2009 tarihinde işçi olarak işe başladığını, 6360 sayılı Yasa ile Afşin Belediyesine devredildiğini ve davacının iş akdinin 30/03/2014 tarihinde sona erdirildiğini, yazılı fesih bildirimi yapılmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye Başkanlığı vekili, davacının geçici işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı Yasa kapsamında 30/03/2014 tarihli mahalli idareler seçimlerinden sonra Belediyenin tüzel kişiliği sona erdiğinden işten çıkışının yapıldığını, müvekkilinin kurum kayıtlarında 31/03/2014 tarihinde yapılmış bir işlem bulunmadığını, geçici işçi statüsünde çalışanlar için Belediye Meclisi tarafından çalışma vizesine dair karar alınması gerektiğini,tarafından alınmış bir karar da bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kapatılan belediyelerin sürekli işçi statüsünde çalışan personelinin devralan belediyeye geçmesi gerekirken, kapatılan , davacının sürekli işçi olmasına rağmen davacıyı devralacak belediyeye bildirmeyerek işçinin iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmakla davacı işçinin iş sözleşmesinin feshedilmesinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının tüzel kişiliğinin sona ermesinden sonra devralan belediye olan ... tarafından işe alınmadığı, bu suretle iş akdinin sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Şu halde davacının geçici işçi olarak çalışmış olması ve çalışmasının devamına dair vize kararı alınmamış olmasından dolayı yasadan kaynaklanan nedenlerle iş akdi geçerli nedenle feshedilmiştir. Davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda yapılan tespitler göz önünde tutulduğunda işveren feshinin geçerli nedene dayandığı anlaşılmakla 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:  Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına

4. Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine,

7. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Esas No: 2015/12966
Karar No: 2015/26907
Karar Tarihi: 01.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/12966 E.  ,  2015/26907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/356303

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2013/140 (E) ve 2013/343 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.