erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9295
Karar No: 2017/6024
Karar Tarihi: 14.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/9295 E.  ,  2017/6024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Mağdurun olaydan hemen sonra alınan beyanında sanık ...'in suç ortağı olan sanık ...'ın elindeki bıçağı kendisine salladığını açık bir şekilde ifade etmiş olması ve yargılama sırasında alınan beyanında da sanığın elinde ucu sivri bir cisim olduğunu belirtmiş olması ve sanık ...'ın yakalandığı sırada olay günü üzerinde olduğunu ikrar ettiği bıçağı görevlilere teslim etmiş olması karşısında, eylemin mağdurun ilk anlattığı hali ile bıçak kullanarak gerçekleştirildiğinin ve bu nedenle 149/1-c bendi ile birlikte 149/1-a bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan kararın tebliğname gibi ONANMASINA, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15185
Karar No: 2013/2588
Karar Tarihi: 12.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/15185 E.  ,  2013/2588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/342460

MAHKEMESİ : Erzurum Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2010

NUMARASI : 2010/167 (E) ve 2010/289 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kanunun öngördüğü sınırlar arasında ceza tayini hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu konudaki gerekçenin, suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, failin kastının ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saiki gibi hususların dosya içeriğine uygun olarak, somut olayda, sanık veya sanıkların lehine veya aleyhlerine değerlendirilerek, yasa maddesinde öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilerek; somut olayda suç tarihinde 12–15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar U.. T.. ile S.. K.. ve 15–18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk B.. Ç..’in migros mağazasının alışveriş için açık bulunduğu zaman dilimi içinde, mağazaya girerek her birinin ekonomik değeri az olduğu anlaşılan 70 cc’lik üç tane alkol şişesini çalmaları biçimindeki eylemlerinde, sanıklar hakkında yasa maddesinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın üst sınıra yakın bir süreyle belirlenmesini gerektirecek nitelikte cezanın bireyselleştirme nedenlerinin neler oludğu dosya içersine uygun ve denetime olanak sağlayacak şekilde açıkça gösterilmeksizin kanunda yazılı olan soyut kavramlar gerekçe olarak yazılmak suretiyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle temel cezaların yazılı şekilde en üst sınıra yakın olarak belirlenmesi,

2- Eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4955
Karar No: 2008/6816
Karar Tarihi: 02.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4955 E.  ,  2008/6816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ,

TARİHİ : 26/02/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1021 parsel sayılı taşınmaza, davalılar tarafından yapılanılmak ve bahçe olarak kullanılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürüp, elatmanın önlenmesi ve yıkım istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların haksız olarak işgal ettiği gerekçesi ile elatmanın önlenmesine ve yapıların yıkımına karar  verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar  verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; kayden davacıya ait bulunan çekişme konusu taşınmaza davalı tarafından haklı ve geçerli neden olmaksızın elatıldığı anlaşıldığına göre, elatmanın önlenmesi ve ağaç dışındaki muhdesatların yıkımına karar verilmiş olması doğrudur.

Ancak, çekişmeli taşınmazdaki ağaçların vasıf ve nitelikleri ekonomik değeri olan ve semere veren meyve ağaçları oldukları gözetildiğinde sökülmesi talebi mahkemece reddedilmiş ise de, bu ağaçların davacı tarafından asgari levazım gideri karşılığında benimsenip benimsenmediği subjektif yararlanma imkanının olup olmadığı davacıya sorulup saptanmamıştır.

Hal böyle olunca, davacıya söz konusu ağaçları benimseyip benimsemediğinin sorulması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar  verilmesi gerekirken ağaçların sökümüne ilişkin isteğin reddi doğru değildir. Davacının, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 2.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1310
Karar No: 2020/5082
Karar Tarihi: 28.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1310 E.  ,  2020/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Davanın reddi

Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 26/11/2012 tarih ve 2012/42270 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında kırtasiye malzemeleri toptan satışı faaliyetine ilişkin olarak 26/10/2007 tarihinde 5280619345 vergi sicil numarasıyla mükellefiyet tesis ettirdiği ve 26/05/2008 tarihinde işini terk ettiği, 2007-2008 takvim yıllarında kısa süreli faaliyetine ilişkin hesap ve işlemlerinin incelenmesinde 2012-A-1625/17 sayılı vergi tekniği raporu ile mükellefin sahte fatura düzenlediğinin iddia olunduğu davada; her ne kadar aynı konuda Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinde 2012/1092 esas sayılı dava dosyası ile iş bu dava dosyasındaki iddianamenin içeriği aynı olmak sureti ile dava açıldığı ve derdest dava bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamına Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinde 2012/1092 esas sayılı dosyasının getirtilerek incelenmediği ve ilgili Vergi Denetim Kurulu'nun Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yer alan kaçakçılık suçları için rapor değerlendirme komisyonu mütalaası ve tüm soruşturma belgelerinin onaylı örneklerinin dosyaya alınmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; Bakırköy 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1092 esas sayılı dosyasının getirtilerek ilgili Vergi Denetim Kurulu'nun Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesinde yer alan kaçakçılık suçları için rapor değerlendirme komisyonu mütalaası ve tüm soruşturma belgelerinin onaylı örneklerinin dosyaya alınmasından sonra, komisyon mütalaalarının; aynı mükellef, aynı dönem ve aynı faturalara ilişkin olması durumunda mükerrer dava nedeniyle davanın reddine karar verilebileceği, farklı olması durumunda ise davaların mükerrer olmadığı fakat, aralarında hukuki ve fiili bağlantı olup olmadığı tartışılarak fiillerin zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/28618
Karar No: 2016/8498
Karar Tarihi: 07.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/28618 E.  ,  2016/8498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

.... Çocuk Mahkemesi'nin 04.05.2016 tarihli üst yazılarında, suça sürüklenen çocuk ... ...'in, 14.03.2016 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunması üzerine, 16.03.2016 tarihli ek karar ile suça sürüklenen çocuk ... ...'in, süre yönünden temyiz talebinin reddine karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun bu kez ek kararı temyiz ettiğinden bahisle oluşturulan gölge dosya, aynı suç nedeniyle birlikte yargılandıkları suça sürüklenen çocuk ...'a ait Dairemizin 2015/28618 Esas sayılı dosyası ile birlikte görülüp sonuçlandırılması için Dairemize gönderilmiş ise de, gölge dosya içinde ve UYAP sisteminde suça sürüklenen çocuk ... ...'in asıl kararı ve ek kararı temyiz dilekçelerine rastlanmadığının anlaşılması karşısında, adı geçen temyiz dilekçelerinin celbi ile gerektiğinde ek tebliğname de düzenlenmek suretiyle, daha sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 07.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2420
Karar No: 2019/8604
Karar Tarihi: 02.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2420 E.  ,  2019/8604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, 21.12.2009 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 01.02.2011 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkûmiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarihten itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suç tarihi olan 27.03.2011‘e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltan nedenin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/25339
Karar No: 2013/23115
Karar Tarihi: 19.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25339 E.  ,  2013/23115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin işverenin güvenini sarsacak davranışlarda bulunması nedeniyle feshedildiğini, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş akdinin işveren tarafından haklı feshedilip feshedilmedigi noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacının teknisyen olarak çalıştığı ve para tahsil yetkisinin olmadığı anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı işveren tarafından bir hastadan aldıkları muayene parasının kayıtlara eksik geçtiği belirtilmişse de bu eylemin bizzat davacı tarafından yapıldığı ispatlanamamıştır. İşverenin diğer iddia ettiği yemek parasının paylaşılması hususunun işyerinde çalışanlar arasında konuşulduğu, ancak uygulamaya konulmadığı anlaşıldığından, fesih haksızdır. Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulü gerekirken reddine karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14013
Karar No: 2015/11105
Karar Tarihi: 12.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14013 E.  ,  2015/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/08/2015

NUMARASI : 2015/538 - 2015/1117

İHBAR EDEN : Isparta 1.Aile Mahkemesi

KISITLI ADAYI : G.. A..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Isparta 2. Sulh Hukuk ve Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Isparta 2.Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının, oğlu H.. G..'ın yanında “G.. Mah. H... Cad. No: .. iç kapı No:.. Kepez/ANTALYA” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yaptırılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının “B.. Mah. ... Sok. Bo:... Merkez/ISPARTA” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Kepez İlçe Emniyet Müdürlüğünün 22.07.2015 tarihli yazısından ve Isparta 1. Aile (Çocuk Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesinin 2014/109 Esas - 2014/182 Karar sayılı ilâmından kısıtlı adayının "B.. Mah. ... Sok. Bo:.. Merkez/ISPARTA" adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Isparta 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/21525
Karar No: 2010/835
Karar Tarihi: 08.02.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/21525 E.  ,  2010/835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma ve hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların kimlikleri tespit edilemeyen iki arkadaşı ile birlikte suç tarihinde saat 15.30 sıralarında yürümekte olan yakınanı aralarına alarak yürüdükleri sırada, önden giden arkadaşlarının aniden eğilmeleri üzerine eğilen yakınanın arka cebinde bulunan 11600 Amerikan dolarını aldıkları, yakınanın bunu fark ederek arkasına dönüp baktığında sanıkları görerek yakalamaya çalışması üzerine sanık ...'in ele geçirilen bıçağı çekerek yakınana birkaç kez sallamasıyla korkan yakınanın geri çekildiği ancak kaçmaya çalışan sanıkların vatandaşlar tarafından yakalandıkları, sanık ...’in bıçak çektiği sırada yanında bulunan ve yağma suçuna ilişkin eylem birliği içinde olan sanık ...’in üzerinde yapılan aramada ağzı açık halde bıçağın da ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında Yağma suçundan hükümlülüğü yerine yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 08/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/350
Karar No: 2017/14661
Karar Tarihi: 14.11.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/350 E.  ,  2017/14661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında olası kastla kasten yarama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde;

a) Olası kast halinde TCK'nin 21/2. maddesi uyarınca yapılacak indirimin, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.05.2013 tarih ve 2013/3-259 Esas ve 2013/273 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, TCK'nin 86/1, 86/3-e ve 87/1-d,son maddeleri uyarınca belirlenecek ceza üzerinden yapılması gerekirken, TCK'nin 21/2. maddesi uygulamasının TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel ceza miktarı üzerinden yapılması,

b) Kabule göre, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 86/1, 21/2 ve 86/3-e maddeleri uygulanarak verilen 9 ay hapis cezasının TCK'nin 87/1-d maddesi gereğince bir kat artırılması ile 18 ay hapis cezasını çıkartılması, ardından TCK'nin 87/1-son fıkrası uygulanarak 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, doğrudan 5 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde;

Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18/10/2012 tarihli bozma ilamı öncesinde suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlar ... ile ...'na yönelik eylemlerinin kasten yaralamaya teşebbüs kabul edilerek, suça sürüklenen çocuğa 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e ve 35/2. maddeleri uyarınca ceza verilmesinden sonra, sanığın eyleminin mağdurların kendisine ait kuşu vermemesi ve üzerine yürümeleri nedeniyle basit haksız tahrik altında işlediğinden bahisle cezalarında indirim yapılmasına rağmen, bozma sonrası sanığın silahla tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünde suçu haksız tahrik altında işlediği halde suça sürüklenen çocuğun cezasında TCK'nin 29. maddesi uyarınca indirim uygulanmaması,

3) Suça sürüklenen çocuk hakkında silahla tehdit ve olası kastla kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinde,

Suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle TCK'nin 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 14.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-2-
Esas No: 2011/745
Karar No: 2013/1195
Karar Tarihi: 23.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/745 E.  ,  2013/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası.

Sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 359/a-2 maddesi gereğince tayin olunan sonuç hapis cezasının, suç tarihi itibariyle yürürlükten kaldırılmış olan 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesindeki isabetsizlik, 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesine göre lehe olduğundan ve karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve bu nedenle tebliğnamedeki düzelterek onama düşüncesine iştirak olunmamış, gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin 15.11.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İncelenen dosya içeriğine göre; 2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanığın vaki eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden vergi asıl ve cezaları ödenmediğinden bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK’nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanıgın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3328
Karar No: 2019/2703
Karar Tarihi: 08.04.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/3328 E.  ,  2019/2703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davanın feragat nedeniyle reddine kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekillince temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 14/03/2016 tarihli ek kararıyla temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar verildi. Ek kararın yine davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine ek karara yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 14/03/2016 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, 08/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.