erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/36606
Karar No: 2016/17581
Karar Tarihi: 22.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/36606 E.  ,  2016/17581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince,

Dosya içeriğine uygun şekilde işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun oluştuğu ve uygulama maddesinin de TCK'nın 116/4. maddesi olduğu belirlendiği halde, karar başlığında ve hüküm fıkrasında suçun konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça konu işyerinden elde edilen kamera kayıtlarına ve bilirkişi raporuna göre işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Yakınanın kovuşturma evresindeki beyanında 26.02.2013 tarihinde saat 20.30 sıralarında işyerinin kapısını anahtarla kilitleyerek çıktığı, 27.02.2013 tarihinde saat 08.30 sıralarında işyerine geldiğinde kapının açılmış olduğunu gördüğünü belirttiği, işyeri kamera kayıtlarında tarih ve saatin yanlış olduğu, tarihin 01.01.2000'i, saatin ise 17.33-17.59 saatleri arasını gösterdiğinin anlaşılması karşısında, suç tarihinde kış saati uygulaması dikkate alındığında güneşin saat 06.11'de doğması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gündüz vaktinin saat 05.11'de başlaması karşısında; olayın meydana geldiği saat ile gündüz vaktinin başlama saati birlikte değerlendirildiğinde, suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesiyle artırılması ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı aynı Kanun'un 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11485
Karar No: 2015/14676
Karar Tarihi: 01.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/11485 E.  ,  2015/14676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/273166

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2011/942 Esas, 2012/881 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın işyerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendilerine para ihtiyacı nedeniyle başvuran kişilere ait kredi kartları ile pos cihazı aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alışveriş tutarından belli bir komisyon kesintisi yaparak geriye kalan kısmı nakit olarak ödeme ya da komisyonu verdiği paranın üzerine ilave ederek kendisine başvuran kişinin kredi kartından çekmesi biçiminde eylemler gerçekleştirmesi ve bankaya komisyon ödememesi veya kredi kartı sahiplerinden aldığı komisyon miktarından az ödemesi halinde, eylemin kazanç elde etmek maksadıyla başkasına ödünç para verme niteliğinde olacağı gözetilerek, sanığın işyerinde yapılan aramada pos cihazı ele geçirilememiş olmakla beraber; ele geçen diğer defter ve belgelerin içeriğinde işyerinde pos cihazı kullanıldığına dair kayıtların mevcut olması nazara alınarak öncelikle defter ve kayıtlarda bulunan bankalar ve diğer bankalardan sanık ya da ortağı adına alınmış pos cihazı olup olmadığının belirlenmesi, pos cihazı alınmış ise suç tarihlerini kapsayacak şekilde hesap dökümlerinin getirtilmesi, suç tarihlerine göre pos cihazlarından yapılan alışverişler karşılığında bankaya komisyon ödeyip ödemediği ve ödemiş ise miktarlarının sorulması, hesap dökümlerinde adı geçen kişilerin bir kısmı dinlenilerek gerçekten alışveriş yapıp yapmadıklarının tespit edilmesi, sanığın bağlı bulunduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden vergi beyannameleri getirtilerek dosya arasına konulması, vergi mükellefi olması sebebiyle ilgili Vergi Dairesine ihbarda bulunularak vergi tekniği raporu düzenlenmesinin istenmesi ve pos cihazı kullanarak tefecilik yapıp yapmadığı hususunda işyeri adresi mahallinde kolluk aracılığıyla araştırma yaptırılması, gerektiğinde bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28761
Karar No: 2017/3524
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28761 E.  ,  2017/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/2221
Karar No: 2020/10192
Karar Tarihi: 20.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/2221 E.  ,  2020/10192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılanın 10/11/2015 tarihinde Seyhan Uygulama Hastanesinin kantininde tanıştıkları, sanığın katılana hastanede tanıdıklarının olduğunu katılana yardımcı olabileceğini söylediği, ertesi gün tekrar hastanede buluşan katılan ve sanığın hastanedeki işlerinin bitmesinden sonra bir cafede oturdukları esnada sanığın katılana cafenin bulunduğu iş hanında kuyumcu atölyesi bulunduğunu söyleyerek katılandan 2 adet bileklik ve 1 adet kolyesini parlatarak iade etmesi için istediği, sanığın, almış olduğu bileklik ve kolyeyi geri getirmeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın baştan itibaren dolandırıcılık kastıyla hareket ettiği ve katılanın iradesini fesada uğratarak menfaat temin ettiği ve bu itibarla sanığın eyleminin 6763 sayılı yasa ile uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın güveni kötüye kullanmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi BOZULMASINA, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28763
Karar No: 2017/3526
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28763 E.  ,  2017/3526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/7444
Karar No: 2012/9030
Karar Tarihi: 10.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7444 E.  ,  2012/9030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal alınan ... Mah. 876 parselin dava konusu taşınmazla karşılaştırılması sonucunda; emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle değerlendirme yapılmış ve mahkemece de bu rapora dayalı olarak hüküm kurulmuştur. 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyaya getirtilen kayıtlara göre; dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 6.00 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 5.00 TL’dir. Emlak vergi değerleri bakımından dava konusu taşınmazın değeri, emsal taşınmazdan daha fazla olduğunu göstermektedir. Buna göre dava konusu taşınmazın en fazla emsal ile eşdeğer olduğunun tespiti gerekirken emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde hüküm kurulmuş olması,

2-Karar başlığında dahili davalı ...’in gösterilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35600
Karar No: 2016/6833
Karar Tarihi: 07.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/35600 E.  ,  2016/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar ..., ... ve ... avukatları ile davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2001 ile 07.05.2007 tarihleri arasında kesintisiz olarak davalı ... Apartmanında kapıcılık yaptığını, yaz aylarında apartmanın temizlik ve çöp işleri ile diğer ihtiyaçlarına baktığını, kışın buna ilave olarak kaloriferi yakıp külleri attığını, davalı ... maliklerinin hiçbir haklı sebep yokken davacıyı işten çıkardıklarını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılardan ..., ..., ... vekili, davanın her bir kat malikine yönlendirilmesi gerektiğini, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 27.06.2005 tarihinde işten ayrıldığını, başka bir işe girdikten sonra 02.08.2005 tarihinde tekrar davalı apartmanda işe başladığını, 2005-2007 yılları arasındaki çalışma iddialarının yerinde olmadığını, apartmanda kalorifer yakılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ..., davalılardan ... ve ... vekili ile davalı ... davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosyadaki tüm belgeler, tanık beyanları ve bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde, iş yeri sahipleri yönünden davadan feragat edildiğinden reddine, diğer davalılar yönünden isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar ..., ... ve ... vekilleri ile davalılar ..., ... ve ... temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya konu edilen ...Apartmanında daire biçiminde onbeş adet bağımsız bölümün bulunduğu dikkate alındığında kapıcılık yapan davacının yaptığı iş gözetilerek çalışılan yerin coğrafi koşulları da göz önüne alınıp bilirkişi eşliğinde gerektiğinde keşif yapılarak davacı tarafından yerine getirilen işin günlük kaç saate tekabül ettiği konusunda araştırma yapılıp yeni bir bilirkişi raporu alınması, ayrıca davacı tarafından Bölge Çalışma Müdürlüğüne yapılan başvuru sonrası oluştulan kayıtların da getirtilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgililere iadesine, 07.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/11373
Karar No: 2007/11410
Karar Tarihi: 26.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/11373 E.  ,  2007/11410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AkŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, birleşen davalarla, çekişmeli taşınmazların kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını, özel mülke konu olamayacağını, kıyıların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürüp, tapunun iptali ile terkinini istemiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı iddiası sabit görülerek, bilirkişilerce belirlenen kıyı kenar çizgisine göre davanın kısmen kabulüne kararverilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Birleşen davalar, tapu iptal ve sicilin terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden çekişme konusu taşınmazların 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararı uyarınca yapılan inceleme sonucu kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı saptanan bölümlerinin, tapularının iptali ile kıyı olarak terkine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, dava kabulle sonuçlandığı halde, davacı yararına Avukatlık ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinden davalıların sorumlu tutulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve Avukatlık ücretinin karar altına alınmaması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26 11.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2010/21599
Karar No: 2011/5522
Karar Tarihi: 29.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/21599 E.  ,  2011/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 22.06.2010 günü temyiz eden davacı idare vekili ve davalı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geriçevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dava konusu taşınmaza yakın, aynı amaçla kamulaştırılan ve Dairemize intikal eden Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/132 esas, 2007/484 karar sayılı dava dosyasında 02.04.2007 değerlendirme tarihi itibariyle 1634 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 150,00-TL değer biçilmiştir. Bu tarihten iki yıl sonra dahi dava konusu taşınmaza daha az değer belirleyen bilirkişi kurulundan, yakın parsel için tesbit edilen m² değerinden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 750,00-TL vekalet ücretinin verilmesine, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13086
Karar No: 2019/8105
Karar Tarihi: 11.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13086 E.  ,  2019/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinden 5 gün önce katılanın ortağı olduğu ... Petrol Ürünleri isimli iş yerinde kasiyer olarak çalışmaya başladığı, suç tarihinde birlikte işe başlayan tanık ...'ü mallar eksik olmamasına rağmen sürekli depoya göndererek mağazada yalnız kaldığı, bu süre içerisinde sürekli birileri ile telefonda görüştüğü daha sonra mesaisi bitmeden saat 02:45 sıralarında işi bıraktığını söyleyerek iş yerinden ayrıldığı, durumdan şüphelenilmesi üzerine olay sabahı yapılan sayım sonucu sigaralarda 6.994,25 TL açık olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın çalıştığı iş yerinde kendisine teslim edilen kasadan yaklaşık 7.000 TL değerindeki sigarayı alarak uhdesine geçirmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın inkara yönelik savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13741
Karar No: 2021/13925
Karar Tarihi: 13.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13741 E.  ,  2021/13925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece 04.02.2016 tarihli karar duruşmasında, suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu almama gerekçesinin belirtilmesi karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/2 ve 31/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerine göre belirlenen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının, 04.02.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ...Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11467
Karar No: 2017/2705
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11467 E.  ,  2017/2705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.