erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/33614
Karar No: 2022/24609
Karar Tarihi: 06.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/33614 E.  ,  2022/24609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi'ne bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, yokluğunda verilen hükme ilişkin, 20/04/2020 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunan sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun temyiz sebebi bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’ün temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 06/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6402
Karar No: 2021/10189
Karar Tarihi: 16.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/6402 E.  ,  2021/10189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın kendisine ait araçlarını alacaklılarını zarara uğratmak amacıyla devrettiğinin iddia edilmesine karşın, sanığın söz konusu araçları diğer borçlarını ödemek amacıyla sattığını savunması karşısında, suç kastının oluşup oluşmadığının tespiti açısından, devredilen araçların araç satış sözleşmeleri getirtilerek tasarruf tarihindeki gerçek değerleri ile satış değerleri arasında fahiş fark olup olmadığı konusunda inceleme yapılması, devredilen araçlardan elde edilmiş olan meblağların diğer borçların ödenmesi amacıyla kullanılıp kullanılmadığı hususu şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerektiği, ayrıca icra dosyası kapsamında mevcut tapu kaydından sanığa ait taşınmaz malvarlığı bulunduğu anlaşıldığından, borçlu adına kayıtlı Antalya ili, Muratpaşa ilçesi, Alan mahallesi, 7926 ada 7 parseldeki taşınmaz üzerinde hacizler ve ipotek olması nedeniyle, bu taşınmazın değeri saptanıp, hacizli ve ipotekli dosyaların borçları ile birlikte bu dosya borcunu karşılamaya yeterli olup olmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-İİK'nun 331. maddesinde düzenlenen suçun öngörülen cezasının 6 aydan 3 yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası olduğu, 5237 sayılı TCK. 45. maddesinde; "suç karşılığında uygulanan yaptırım olarak cezalar; hapis ve adli para cezalarıdır." kanuni düzenlemelere rağmen mahkemece kanunda yer olmayan ağır para cezasına hükmedildiğinin anlaşıldığı,

2)-Sanık hakkında hükmedilen 180 gün adli para cezasının TCK’nın 52. maddesine göre 3600 TL adli para cezasına, 6 ay hapis cezasının ise TCK 'nun 50/1- a ve 52. maddeleri gereğince 3600 TL adli para cezasına çevrilmesinden sonra neticeten 6 ay hapis cezası ile 3600 TL ağır para cezasına çarptırılmak suretiyle hükümde çelişkiye yol açılması,

Kanuna aykırı ve sanık vekili ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

İHÖ/KH
Esas No: 2020/31967
Karar No: 2022/11236
Karar Tarihi: 02.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/31967 E.  ,  2022/11236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Alınan tapu kaydına göre, sanığın dalını kestiği ağacın 107 ada 45 nolu parsel üzerinde bulunduğu, sanığın, katılan ve mağdur ile bu taşınmaza müşterek olarak malik oldukları, fakat sanığın savunması ve soruşturma aşamasında beyanları alınan tanıklar ...nün beyanları doğrultusunda, söz konusu taşınmazın fiilen paylaştırıldığı, 14-15 yıldır mağdur ve katılan tarafından kullanıldığının sabit olduğu ve sanığın da bu hususu bu şekilde kabul etmekle birlikte, sanığın kestiği dalı evine götürdüğünü, sanığın eşi olan tanık Salisar’ın alınan beyanında açıkça belirttiğinin anlaşılması karşısında; tüm dosya kapsamı itibarıyla sanığın hırsızlık suçunu işlediği sabit olduğundan bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1-Suça konu gürgen ağacının dalının kesilmesinden dolayı, ağacın yaşamasına engel bir durumun olmadığı, kesimden dolayı ağaçta ürün veya tazminata konu herhangi bir maliyetin söz konusu olmadığı ve kesim yapılan yerden tekrar dallanarak büyümesini devam ettirebileceğinin bilirkişi raporu ile tespit edilmiş olması karşısında, unsurları itibarıyla oluşmayan mala zarar verme suçundan sanığın beraati yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde sevk maddesinin TCK’nın 142/1. maddesi olarak gösterilmesi suretiyle çelişkiye sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/37691
Karar No: 2016/16232
Karar Tarihi: 01.12.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/37691 E.  ,  2016/16232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nin hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz ettiği, yerel mahkemenin 09/06/2016 tarih,2012/60 E.ve 2013/230 K.sayılı ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verdiği, sanık ...'nin ek kararı temyiz ettiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/12/2014 tarihli tebliğnamesinde, sanık ...'nin temyiz istemi hakkında görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3197
Karar No: 2014/6121
Karar Tarihi: 04.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3197 E.  ,  2014/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zile İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2012/25-2013/58

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında 24.01.2012 tarihinde, faturadan kaynaklanan alacağa dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yapıldığı, ödeme emrinin 20.02.2012 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine, borçlu vekilinin 22.02.2012 tarihinde icra dairesine yasal 7 günlük sürede verdiği itiraz dilekçesinde; takibe konu faturaya dayalı borcun ödendiğini, borcu kabul etmediklerini ileri sürerek borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 68/1.maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra takibine dayanak yapılan belgenin, İİK.nun 68/1.maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasızdır. Ancak, borçlu vekilinin takip dosyasına verdiği itiraz dilekçesinde borç doğuran hukuki ilişkiye karşı çıkmadığı, yapılan ödemenin faturadan doğan alacağa istinaden olduğu kabul edildiğine göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını araştırmaya gerek ve yer yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. Bu ilke HGK.nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K.sayılı kararında da aynen benimsenmiştir. O halde, mahkemece borçlu tarafından sunulan belgelere dayalı ödeme iddiası İİK'nun 68/1. maddesi kapsamında değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın dar yetkili icra hukuk mahkemesinde çözülmesinin mümkün olmadığı gerekçesi ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4812
Karar No: 2013/8535
Karar Tarihi: 26.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/4812 E.  ,  2013/8535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak taşıma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Tehdit suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit ve bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak taşıma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık ...'nun, 01/11/2012 tarihinde öldüğü,

Anlaşıldığından sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde bulunmakla, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca KAMU DAVALARININ DÜŞMESİNE, 26/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3195
Karar No: 2014/16716
Karar Tarihi: 11.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3195 E.  ,  2014/16716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Divriği Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2010/31-2013/76

Taraflar arasındaki4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, emsal karşılaştırması yapılmadan soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle, imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10747
Karar No: 2012/17057
Karar Tarihi: 02.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/10747 E.  ,  2012/17057 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ...... A.Ş. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 23.3.2011 tarih ve 295-334 sayılı hükmün Dairenin 19.1.2011 tarih ve 10465-589 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalıya ait alışveriş merkezinin otoparkına bıraktığı aracının camı kırılarak içinden çantasının çalındığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiş daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile dava değerini 52.700,85 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, davanın kabulüne dair mahkeme kararı Dairemizce onanmıştır.

Davalı, bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-9.2.2009 tarihinde davalıya ait alışveriş merkezine giden davacının otoparka bıraktığı aracının camının kırılmasıyla çantasının çalındığı dosyadaki delillerden anlaşılmış olup, olayın akabinde aynı gün otopark güvenlik görevlilerince düzenlenen tutanakda davacı çalınan ... ... ... içindeki eşyalarını saymış olup, bunlar arasında mahkemece hükmedilen altın saat, altın kalem altın kartvizitlik bulunmadığı gibi ertesi gün 10.2.2009 tarihinde saat 01.00'de davacının emniyette alınan ifadesinde de bu eşyalardan bahsedilmemiştir. Emniyetteki bu ifadesinde hükmedilen kalemlerden biri olan ... ... elektronik küçük el bilgisayarının da ... içinde olduğu bildirmiştir. Ayrıca çalındığına hükmedilen saat, kalem gibi eşyalar kişinin üzerinde bulunması gereken eşyalar olup, araçta bulundurulması da hayatın olagan akışına aykırıdır. Saat sertifikasının delil olarak sunulması bunun 2012/10747-17057

araçta bulunduğunun ispatı olarak kabul edilemez. Davacının hemen olayın akabinde alınan ifadelerinde belirttiği ... ile el bilgisayarının değerinin konusunda uzman bilirkişiye hesaplattırılarak bu miktar için davanın kısmen kabulü gerekirken talebin tümüne hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekirken zuhulen onandığı bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından davalının karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 19.1.2011 gün 2011/10435 2012/589 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 2.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/344
Karar No: 2012/4454
Karar Tarihi: 18.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/344 E.  ,  2012/4454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MUARAZANIN GİDERİLMESİ-TESPİT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları 2188 parsel sayılı taşınmaza belediyeden alınan ruhsata göre bina inşaa ettiklerini, ancak taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığından dolayı oturma ruhsatı verilmediğini, oysa idarenin belirlediği kıyı kenar çizgisinin usulüne uygun belirlenmediğini ve tebligat yapılmadığı için bağlayıcı olmadığını ileri sürerek muarazanın giderilmesine ve kıyı kenar çizgisinin tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı Hazine, muaraza çıkaran belediyeye karşı husumetin yöneltilmesi gerektiğini, kıyı kenar çizgisinin 1978 yılında belirlendiğini, davacıların ise daha sonra taşınmazı satın aldıklarını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisine göre tamamının kıyıda kaldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, dava dilekçesinde ileri sürülen iddia bakımından davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiği gözetildiğinde davanın reddine karar verilmiş olması bu gerekçe ile sonucu itibariyle doğru olduğuna göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/43617
Karar No: 2022/19467
Karar Tarihi: 22.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43617 E.  ,  2022/19467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

...

A) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine ve sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1- Başkent Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 29.06.2010 tarihli yazı ve eklerinde sanık ... yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince mütalaa verilmeyeceğinin bildirilmesi karşısında, sanık hakkındaki kamu davasının dava şartı yokluğundan düşmesine karar verilmesi gerekirken beraatine hükmedilmesi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında; uyulmasına karar verilen bozma ilamında, suçlara konu fatura asılları üzerinde yazı ve imza incelemesi yapılması, suça konu faturaları kullanan mükelleflerin tanık olarak dinlenmesi gerektiği belirtilmesine ve Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmesine karşın, faturaları kullanan mükellefler dinlenmeden ve fatura asılları üzerinde inceleme yaptırılmayıp bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıklar ... ve ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2191
Karar No: 2019/5946
Karar Tarihi: 27.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2191 E.  ,  2019/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın soruşturma aşamasında; 06.09.2012 günü saat 20:30 sıralarında suça sürüklenen çocukların hırsızlığa teşebbüs edilen iş yerinde yakalandığını beyan ettiği somut olayda; tanık ...’in soruşturma aşamasında saat 20:00 sıralarında katılanın araması üzerine iş yerine gittiğinde suça sürüklenen çocuğu yakaladığını, kovuşturma aşamasında ise saat 19:00-20:00 sıralarında olayın gerçekleştiğini belirttiği, dosya içerisindeki olay yakalama araştırma ve teslim tutanağında, 06.09.2012 günü saat 20:00 sıralarında iş yerinden hırsızlık olayının anons edildiğinin belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun ise saat 19:00 sıralarında bahsi geçen iş yerine girdiklerini savunduğu, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında; suç tarihinde gece vaktinin saat 20:23’te başladığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemi gerçekleştirme zamanının kesin olarak tespit edilememesi nedeniyle şüphe suça sürüklenen çocuk lehine yorumlanarak suçun gündüz işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gündüzleyin işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 31/2, 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 20.02.2014 tarihinde duran ancak deneme devresinde ikinci suçun işlendiği 02.08.2014 tarihinde tekrar işlemeye başlayan 6 yıllık zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan 5 ay 13 günlük durma süresi de çıkartılarak) suçun işlendiği 06.09.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.