erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/11960
Karar No: 2022/4006
Karar Tarihi: 10.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/11960 E.  ,  2022/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1)Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması,en son matrahlı KDV beyannamesinin 2010 yılı Ocak ayında verilmesi, vergi suçu raporu ve ekindeki vergi tekniği raporlarında, Ba-Bs form analizi sonucuna göre 2010 takvim yılında düzenlediği bildirilen 11 adet faturaya ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması, zamanaşımı hükümlerinin uygulanma ihtimali yönünden suç tarihinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde tespiti gerekmesi karşısında; sanığın 2010 takvim yılında düzenlediği faturaların ilgili vergi dairesi müdürlüğünden ve kullanan mükelleflerden araştırılarak temin edilmesi ile zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 10.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17028
Karar No: 2016/2227
Karar Tarihi: 22.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17028 E.  ,  2016/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesi ile; tarafların anlaşmalı olarak boşanmalarına rağmen bir süre daha birlikte yaşamaya devam ettiklerini, ancak daha sonra davalının başkasıyla evlendiğini, müşterek çocuğun okula gittiğini, davalının masraflara katılmadığını belirterek 2.000 TL iştirak nafakasına ve her yıl tefe tüfe ortalaması oranında artırımına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ile; davacının boşanma davasında tazminat ve nafaka istemlerinden vazgeçtiğini, müvekkilinin asgari ücretle çalıştığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, müşterek çocuk için aylık 400,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; belirlenen nafakanın her yıl TEFE+TÜFE/2 oranında artırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak "ÜFE" oranının dikkate alınması gerekirken TEFE+TÜFE/2 oranında artışa karar verilmiş olması doğru değil ise de; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin 1. maddesindeki ".. TEFE+TÜFE/2 ..." ifadesinin çıkartılarak yerine “TÜİK tarafından açıklanan ÜFE" ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2930
Karar No: 2012/15788
Karar Tarihi: 09.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2930 E.  ,  2012/15788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah çekme

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebinin reddine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin, mahkemenin 31.07.2009 tarih, 2003/399 esas ve 2007/70 karar sayılı ek kararını da temyiz ettiği, ancak bu temyize yönelik tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin 31.07.2009 tarihli ek karara yönelik temyizi hakkında ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1318
Karar No: 2014/8880
Karar Tarihi: 04.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1318 E.  ,  2014/8880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı Belediyenin encümen kararı ile davaya konu taşınmazı ihaleye çıkardığını, davacıların murisinin burayı satın aldığını, yere ev yapıp ağaç diktiğini, davacılara malmüdürlüğü tarafından ecrimisil ihbarı gönderildiğini, devrin yapılamayacağını öğrendiklerini, zarara uğradıklarını, taşınmazın ve muhtesatların dava tarihi itibari ile değerinin ödenmesinin gerektiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 20.000.00 TL yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan keşfe katılan inşaat mühendisi ve ziraat teknisyeni bilirkişiler raporlarında; dava tarihi itibari ile arsanın, binanın, çevre duvarının, hayvan damının, meyve ağaçlarının toplam değerini hesaplamışlar, anılan bu rapor hükme dayanak yapılmıştır. Mahkemece, ihale ile alınan arsanın üzerine yapılan yapıların kaçak olup olmadığı, ekonomik değer taşıyıp taşımadığı araştırılmadan hüküm oluşturulmuştur.

3194 sayılı İmar Kanununa göre; her türlü bina yapımı, yerel idarelerden izin alınmasına bağlıdır. Hukuk Genel Kurulunun 17.11.1999 gün ve Esas: 1999/15-653, Karar: 1999/965; 04.04.2001 gün ve Esas:2001/15-305, Karar:2001/336 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; İmar Kanunu kamu düzeni ile ilgili olup, emredici hükümler taşıdığından, mahkemelerce re'sen gözönünde bulundurulmalıdır. İmar Kanununa aykırı yapılan her türlü inşaatın yıkılması gerekeceğinden, yaratılan değerlerin hukuken korunması söz konusu olamayacağı gibi; kanuna aykırılık devam ettiği sürece, bu nitelikteki bir binadan dolayı, hangi hukuksal nedene dayalı olursa olsun, hak talebinde de bulunulamaz. Bu nedenle, somut olayda, kaçak inşaatın bulunup bulunmadığının varsa ruhsata bağlanmasının hukuken mümkün olup olmadığının da ayrıca araştırılıp, saptanması zorunludur.

Nitekim, HGK 2009/15-178 E.-242 K.sayılı ve 2009/13-208 E.-230 K. sayılı ve 03/06/2009 tarihli kararlarında da aynı ilkeler benimsenmiştir .

Mahkemece; eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir .

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18168
Karar No: 2015/19838
Karar Tarihi: 09.09.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/18168 E.  ,  2015/19838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/203196

MAHKEMESİ : Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/2014 (Asıl Karar), 30/04/2014 (Ek Karar)

NUMARASI : 2012/1583 (E) ve 2014/354 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük idaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddine dair Batman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.03.2014 tarih ve 2012/1583 Esas, 2014/354 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan gümrük idaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının istem gibi ONANMASINA,

II-Katılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının 24.03.2014 tarihli mahkumiyet hükmünü temyizlerine gelince;

Kolluk kuvvetlerince yapılan yol kontrolünde, otobüste yolcu olarak bulunan sanığa ait kutu ve beyaz çuval içerisinde 530 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirildiği,miktarı itibarıyle kişisel kullanım sınırlarını aştığı ve ticari mahiyette bulunduğu bu suretle sanığın atılı suçu işlediği gözetilmeden suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibarla yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekili ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yeterli şekilde makul sebep ve gerekçeleri gösterilmeden önleme araması kararı verilmesi, suç işlenmesi ve tehlikenin önlenmesi amacını taşan nitelikte ve genel arama boyutuna ulaşan bir karar olması nedeniyle, hukuka uygun bir karar olarak nitelendirilemez.

Batman 2.Sulh Ceza Mahkemesinin bu kararına (2012/912) dayanılarak yapılan aramanın hukuka uygun olamayacağı ve bu arama sonucu ele geçirilen eşyanın hukuka aykırı olarak ele geçirilmiş delil niteliğinde olması sebebiyle hükme esas alınamayacağı, sanığın suçlamayı reddetmesi karşısında mahkumiyeti için başka delil de bulunmaması nedeniyle sonucu itibarıyle doğru olan hükmünün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun düşüncesine katılmıyorum.

Muhalif Üye
Esas No: 2017/2030
Karar No: 2017/22868
Karar Tarihi: 23.10.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/2030 E.  ,  2017/22868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi 5147 ada 3 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporunda, emsal alınan taşınmazların emlak vergi değeri ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerinin karşılaştırmasında emsal taşınmazların dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde ters orantı kurularak dava konusu taşınmazın emsallerden daha değerli olduğu kabul edilmek suretiyle bedel belirlenmesi nedeniyle rapor hükme esas alınacak nitelikte değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaza 04/11/1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşılmakla nisbi harca hükmedilmesi gerekirken maktu harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1220
Karar No: 2016/3145
Karar Tarihi: 31.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1220 E.  ,  2016/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarları da nazara alınıp 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamına göre; okuldan dönen mağdurelerin dışarıda oyun oynadıkları sırada aynı muhitte hayvan otlatan sanığın yanına çağırdığı mağdureleri öptüğü, cinsel organlarını ve göğüslerini ellediği anlaşıldığından mevcut haliyle olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1906
Karar No: 2020/4205
Karar Tarihi: 08.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1906 E.  ,  2020/4205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında “2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

Faturaları düzenleyen mükellef/mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması, gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı beyannamelerde kullanılan faturaların bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçuna vücut vereceği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanık hakkında tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

b) 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11804
Karar No: 2015/28271
Karar Tarihi: 13.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/11804 E.  ,  2015/28271 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/299946

MAHKEMESİ : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2013

NUMARASI : 2012/109 (E) ve 2013/107 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8880
Karar No: 2014/10903
Karar Tarihi: 08.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8880 E.  ,  2014/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK 434 maddesi gereğince, 11.04.2004 günlü ek kararla davacı vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; 11.04.2014 günlü ek karar davacı vekiline tebliğ edilmeden dosya temyiz incelemesine gönderilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesi ve davacı vekili tarafından ek kararın süresi içinde temyizi durumunda tekrar gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 8.7.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4720
Karar No: 2011/15259
Karar Tarihi: 16.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4720 E.  ,  2011/15259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/02/2010 tarih ve 2009/411-2010/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; ANKAMALL Alışveriş Merkezi Yönetimi'nin, havalandırma tesisatlarının bakımı için görevlendirdiği teknisyenlerin, havalandırma içindeki su vanasını açık bırakması sonucunda sigortalı iş yerinde su baskını meydana geldiğini, sigortalının durumu 27/8/2007 tarihinde bildirdiğini, bunun üzerine sigortalıya 3.038,25 USD ödendiğini, TTK'nun 1301 maddesi gereğince müvekkilinin halef olduğunu, davalıya 4/1/2008 tarihinde ihtar mektubu gönderildiğini ve bunun 4/1/2008 de tebliğine rağmen davalı tarafça ödeme yapılmadığını, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının icra takibine itirazı nedeniyle vaki itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu hasarın kaynaklandığı havalandırma ünitesi ve motorlu vanaya ait tesisatın taşınmazın demirbaşı olduğunu, müvekkili şirket ile Migros TAŞ ın 01/02/2003 tarihli “Ankara Migros Alışveriş Merkezi Yönetimi Sözleşmesi” imzaladıklarını, dava konusunun, taşınmazın temel altyapısına ilişkin olduğunu ve müvekkili tarafından yapılmadığını, yönetim faaliyetine dahil edilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin belirli bir ücret karşılığında söz konusu yerin yönetimini üstlendiğini, husumetin yanlış yöneltildiğini, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüyle, davalının Ankara 31. İcra Müdürlüğünün 2008/1855 sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin 3.706,96 TL asıl alacak, 122,30 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 3.829,26 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin istemin reddine, asıl alacağa takip tarihinden tahsil tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 187,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.