Esas No: 2016/17564
Karar No: 2019/7729
Karar Tarihi: 03.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/17564 E.  ,  2019/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 24. İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 17/01/2005 tarihinden itibaren davalı işyerinde şoför olarak çalışmaya başladığını, halen çalıştığını, müvekkilinin ayda 26 gün kış döneminde sabah 08:00 en erken 21.00-22:00 saatlerine kadar yaz döneminde 08.30 en erken 21.00-22:00 saatlerine kadar çalıştığını ... (...) Adliyesinde 01/01/2013 tarihine kadar çalıştığı dönemlerde ayda iki kere 08.30-08.30 saatleri arasında 24 saat nöbet tuttuğunu fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini, aldığı son ücretin yol ve yemek ücreti içinde olmak üzere 1580 TL olduğunu iddia ederek fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; dava ile talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının 24/10/2009 tarihinde önceki talepleri kabul etmediklerini, davacının fazla mesai çalışmasının olmadığını, davacının yapmış olduğu çalışmalar davacının kullandığı araç üzerindeki GPRS cihazından tespit edilebileceğini savunarak davanını reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde haftada altı gün çalışmakta olup fazla mesai talebi, kullandığı aracın GPRS kayıtlarının bulunduğu dönem açısından bu kayıtlar dikkate alınarak, bulunmadığı dönem açısından ise tanık beyanlarına göre değerlendirilmiştir. GPRS kayıtlarının olmadığı ve tanık beyanı ile sonuca gidilen dönem açısından davacının beş gün 08:00-17:00 arası, iki gün 08:00-20:00 saatleri arasında, ayda iki Cumartesi ise 08:00-17:00 arası çalıştığı kabul edilerek haftalık 5 saat fazla mesai yaptığı, ayrıca davacının ayda iki kez nöbete kaldığı, nöbet gününde ise günlük 14 saat çalıştığı şeklinde belirleme yapılmıştır. Davacının nöbete kalıp ayda iki kez 14 saat çalıştığı günlerin 10,5 saati, daha önceki haftalık 5 saat fazla mesai yaptığı şeklindeki belirlemede değerlendirilmiş olup nöbet nedeniyle davacının nöbet tuttuğu hafta bakımından haftalık 5 saate ilave çalışması 14 saat -10,5=3,5 saat olup davacının nöbet tuttuğu hafta için 8,5 saat, nöbet tutmadığı hafta için ise 5 saat fazla mesai yaptığı, keza GPRS kayıtlarına göre hesaplanan dönem bakımından da nöbet nedeniyle haftalık çalışma saatine ilavesi gereken sürenin 1 saat 45 dakika olduğu nöbet iki haftada bir olduğundan haftalık fazla mesai süresinin 6 saat 45 dakika olduğu kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken fazla mesainin yazılı şekilde tespiti hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 03/04/2019 tarihinde oybiriği ile karar verildi.