erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/11933
Karar No: 2019/14199
Karar Tarihi: 03.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/11933 E.  ,  2019/14199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 268. maddesindeki suçun oluşması için öncelikle, fail tarafından işlenen bir suçun bulunması gerekmektedir. Başka deyişle iftira suçunun aksine, bu madde bakımından gerçek bir suçun işlenmesi ve bu suçun faili ile TCK'nın 268. maddesindeki eylemin failinin aynı kişi olması zorunludur.

Mevcut düzenleme karşısında, failin gerçekte o suçu işlememiş bulunduğunun anlaşılması halinde, başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin TCK'nın 268. maddesindeki suçu oluşturmadığını kabul etmek, kanunilik ilkesi bakımından zorunlu görülmektedir. Bu tür eylemlerde TCK'nın 206. maddesinin uygulanması gereklidir.

Bu açıklamalar ışığında, sanığın ayağının kayması üzerine düştüğü ve işyerine ait camın kırılmasına neden olduğu, sonrasında kolluk görevlilerine ...'a ait kimlik bilgilerini verdiği, sanık hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılamada ise beraat kararı verildiği, bu kararın da 21.12.2012 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanığın "işlediği bir suçtan" söz edilemeyeceği cihetle, TCK'nın 206. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 268. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17845
Karar No: 2010/30951
Karar Tarihi: 21.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17845 E.  ,  2010/30951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

İİK.nun 50. maddesi göndermesi ile uygulanması gereken, HUMK.nun 12. maddesi hükmünce ihtiyati haciz kararının verildiği yerde de icra takibi yapılabilir. Dosyamızda İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 30.12.2009 tarihli ihtiyati haciz kararına dayalı olarak Asliye Hukuk  Mahkemesi’nin yargı çevresi dahilindeki bir icra dairesinde takip başlatılmış ise de, takibin 29.12.2009 tarihinde başlatılmış olması karşısında yetkili icra dairesinin belirlenmesinde söz konusu mahkeme kararı esas alınamaz, ancak takipte birden fazla borçlu olup, muteriz borçlu dışında diğer borçlulardan M.A.’a ödeme emri İnegöl adresinde tebliğ edilmiştir. İİK.nun 50. maddesi atfı ile uygulanması gereken HUMK.nun 9/2. maddesi hükmü gereğince birden fazla borçlunun bulunması halinde takip yapılan yer borçlulardan birinin gerçekten ikametgahı ise alacaklının bunlardan birinin ikametgahında takip yapabileceği ve bu durumda diğer borçluların icra dairesinin yetkisine itirazda bulunamayacakları anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle, İnegöl İcra Müdürlüğü’nün yetkili olduğu nazara alınarak borçlunun yetki itirazının reddiyle diğer itirazlarının incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  21.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9738
Karar No: 2008/13102
Karar Tarihi: 20.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9738 E.  ,  2008/13102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, Mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/12783
Karar No: 2008/2461
Karar Tarihi: 25.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12783 E.  ,  2008/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya borç para verdiğini ancak ödenmediğini ileri sürerek, 14.000 DM.nin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 14.000 DM.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hüküm sonucunun bildirildiği 31.5.2007 tarihli celsede zapta geçen kısa kararda, davanın reddine şeklinde karar verildiği halde, gerekçeli kararda davanın kabulüne şeklinde karar verilmiştir.

HUMK’nun 381, 388 ve 389. maddeleri hükmü ve 10.4.1992 tarih 7/4 sayılı Yargıtay İ.B.K. kararı gereği gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Gerekçeli kararın kısa karara aykırı olması yalnız başına bir bozma sebebidir. Bu nedenle hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde 92.00 YTl.nın davalıya, 92.000 YTl.nın davacıya iadesine, 25.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/448
Karar No: 2021/11378
Karar Tarihi: 20.04.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/448 E.  ,  2021/11378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1072 sayılı Rulet, Tilt ve Benzeri Oyun Aletleri ve Makinaları hakkında Kanunun 1. maddesinde rulet, tilt, langırt ve benzeri baht ve talihe bağlı veya maharet isteyen otomatik, yarı otomatik, el veya ayakla kullanılan oyun makinaları ve benzerlerini bulundurmak veya ''çalıştırmak'' veya yurda sokmak yahut imal etmeyi yasakladığı ve madde kapsamında bu aletlerle kumar oynatılması halinde ayrıca kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan da ceza verileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığı, 1072 sayılı Kanun kapsamındaki tombala makinası ''çalıştırmak'' suretiyle tombala oynatılması eyleminde 5237 sayılı TCK.nın 44/1. maddesinde yer alan “işlediği bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır” hükmü karşısında sanığın aynı zamanda özel norm niteliğinde olan 1072 sayılı Kanunun 1 ve 2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nın 228/1. maddesi ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında kumar oynanaması için yer ve imkan sağlama suçundan kurulan hükümde hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9826
Karar No: 2008/12572
Karar Tarihi: 16.06.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/9826 E.  ,  2008/12572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 Yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 Sayılı Kanunun 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanununda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, Mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12976
Karar No: 2016/12203
Karar Tarihi: 23.06.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/12976 E.  ,  2016/12203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 5395 Sayılı Yasaya Göre Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kurum, koruma altına alınması istenen küçük 24.03.2013 doğumlu ... hakkında 5395 sayılı Yasanın 5/1 -c maddesi uyarınca bakım tedbiri kararı verilmesini talep etmiş, mahkemece küçük hakkında 5395 sayılı Yasanın 5/1-c maddesi uyarınca bakım tedbiri uygulanmasına, anne ... ile küçük hakkında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davacı kurum tarafından anne ile çocuk hakkında kurulan kişisel ilişki süresi yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından anne ...’nun cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmaktadır. Ceza ve tutukevinin, tutuklu ve hükümlülerin yakınlarıyla mevzuat çerçevesinde görüşme imkanı ölçüsünde, çocukla tutuklu veya hükümlü ebeveyni arasında kişisel ilişki tesis edilebilir. Nitekim, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 83. maddesi ve bu kanuna dayanılarak çıkartılan "Ceza ve İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün" (R.G. 6.4.2006 tarih ve 26131 sayı) 126. maddesi, hükümlülere üçüncü dereceye kadar kan ve kayın hısımları ile görüşme ve ziyaret hakkı tanınmış, "Hükümlü ve Tulukluların Ziyaret Edilmeleri Hakkmdaki Yönetmeliğin" (R.G. 17.6.2005 tarih 25848 sayı) 9. ve 14. maddeleri de, hükümlü ve tutukluya çocuğu ile görüşme hakkı ve açık görüş imkanı vermiştir. Bu düzenlemeler dikkate alınarak, açık görüş imkanıyla ilgili annenin hükümlü bulunduğu cezaevinden bilgi alınmak suretiyle çocukla annesi arasında görüş ve ziyaret imkanının araştırılması, kişisel ilişkinin buna göre belirlenmesi ve sonucuna göre çocukla cezaevinde hükümlü olan annesi arasında gerekirse uzman eşliğinde olmak üzere uygun şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken, kisisel ilişkinin yazılı şekilde tespiti ve tayini doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.23.06.2016 (Prş.)
Esas No: 2013/24642
Karar No: 2013/30036
Karar Tarihi: 24.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/24642 E.  ,  2013/30036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM: Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Ceza Yargılama Yasasında mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesinin "ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağı ve derhal beraat kararı verilebilecek" hâllerle sınırlı olarak uygulanabileceği, bu hâller dışında, mutlaka sanığın sorgusunun yapılmasının gerektiği gözetilmeyip, sanığın savunması yöntemince saptanmadan hüküm kurulması,

2-02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak, giderilmediğinin tespiti halinde kurumun zararını gidermesi halinde hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10993
Karar No: 2008/14088
Karar Tarihi: 02.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10993 E.  ,  2008/14088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

2005 yılı Bütçe Kanunu'nun faiz düzenlemesi getiren 37/e maddesi 5277 sayılı Kanun'un 25.maddesi ile 01.05.2005 tarihinden itibaren yürürlükten kaldırılmıştır. Bu durumda, 01.01.2005-01.05.2005 tarihleri arasında kalan dönem için Bütçe Kanunu'nda öngörülen yıllık %12 oranına göre asıl alacak faizinin hesaplanması gereklidir. O halde, mahkemece anılan tarihler arasında %38 oranına göre faiz hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11951
Karar No: 2022/11107
Karar Tarihi: 08.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11951 E.  ,  2022/11107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Mağdurenin kovuşturma evresinde sanık ... ile anne ve babasından şikayetçi olup davaya katılma talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında, vekilinin temyiz talebinin sanıklar......haklarında kurulan hükümlere yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanıklar ......haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde, sanığın hükümlerden sonra 07.11.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20219
Karar No: 2013/29975
Karar Tarihi: 26.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20219 E.  ,  2013/29975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlular M.Ç.Ç. ve A.Ç. icra mahkemesine şikayet yoluyla başvurarak, maaşlarına ve ek ders ücretleri üzerine konulan haczin kaldırılmasını istemiş; mahkemece borçluların takibin kesinleşmesinden sonra maaşlarının ve ek ders ücretlerinin kesilmesi hususunda geçerli muvafakatları olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verilmiştir.

İcra mahkemesince verilen kararlar, kural olarak maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmemekle birlikte, aynı takip dos yası nedeniyle, aynı taraflar arasında ve aynı konuda daha önce verilen icra mahkemesi kararı kesinleşmesi koşuluyla sonraki şikayet yönünden kesin hüküm teşkil eder.

Somut olayda, şikayetçi borçlular M.Ç.Ç.ve A.Ç. aynı takip dosyasına ilişkin olarak 26.03.2013 tarihinde, maaşları ve ek ders ücretleri üzerine konulan hacizlerin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, K.maraş İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03.04.2013 tarih ve 2013/211 E.-2013/193 K. sayılı kararı ile haczin kaldırılması talebinin reddedildiği, bu ilamın taraflarının ve konusunun, temyiz konusu karar ile aynı olduğu anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, K.Maraş İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03.04.2013 tarih ve 2013/211 E. , 2013/193 K. sayılı kararının kesinleşip kesinleşmediği mahkemesinden sorularak, kesinleşmiş olması durumunda anılan icra mahkemesi kararı maddi anlamda kesin hüküm teşkil edeceğinden, borçluların maaşlarına ve ek ders ücretleri üzerine konulan haczin kaldırılması talebinin açıklanan ilke doğrultusunda değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3696
Karar No: 2015/4692
Karar Tarihi: 30.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/3696 E.  ,  2015/4692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Hükmün açıklanması ile;

5237 sayılı TCK'nın 267/1-2, 62, 53, 51. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, somut olayda; 03.01.2008 günü korucu ... tarafından ellerinden, ayaklarından ve boynundan bir inşaatın içindeki kolona iple bağlı vaziyette bulunan sanığın, olay sonrasında hakkında düzenlenen adli muayene raporu dikkate alındığında, sanığın iddialarının maddi vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde olduğu, iddiaların kanıtlanamamasının iftira suçunu oluşturmayacağı, atılı iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının gözetilmesi lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7698
Karar No: 2012/19178
Karar Tarihi: 12.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7698 E.  ,  2012/19178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM :5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesi gereğince 2 yıl hapis ve 53. maddesi gereği belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma,

1-Suça konu Kent Bank Beylikdüzü şubesine ait 30.04.2001 keşide tarihli çekin karşılıksız çıkması üzerine hesap sahibi ... hakkında açılan kamu davası sonucu beraat kararı verildiği, anılan şahsın 25.05.2004 tarihli karar duruşmasında sanık ile ...'in işyerine geldiğini, onlar gittikten sonra çekin çalındığını 1 ay sonra farkettiğini, çek hakkında iptal davası açmadığını, sanığın ciro etmek suretiyle çeki başkasına verdiğini iddia etmesi karşısında, sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, sanığın istikrarlı savunmalarında, Bursa'da ...'in sahibi olduğu ... isimli şirkette çalıştığını, şirket merkezinin bulunduğu İstanbul'dan kapalı zarf içerisinde gelen müşteri çeklerini ciro etmek suretiyle hammadde alımı karşılığında verdiğini, kendisinin Bursa'da bulunduğunu, suça konu çekin arkasında bulunan cironun kendisine ait olduğunu savunması, katılanın da vermiş olduğu mal karşılığında sanığın suça konu çeki verdiğini beyan etmesi ve 27.06.2009 tarihli bilirkişi raporunda çek fotokopisinin ön yüzünde atılı bulunan keşideci imzasının sanığın elinden çıktığını gösterir nitelikte kaligrafik ve karakteristik ilgi ve irtibatın rastlanılmadığının belirtilmesi karşısında, suça konu çekin ön yüzünde bulunan rakam ve yazılar yönünden inceleme yapılmaksızın salt beyanlara itibar edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 342/1 ve 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit ise de; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.