erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/19498
Karar No: 2021/6985
Karar Tarihi: 18.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19498 E.  ,  2021/6985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki esnaf odası üyeliğinin devam ettiğinin ve taksi durağında hak sahibi olunduğunun tespitinin istenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın reddine dair verilen 10/09/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Yargıtay (Kapatılan) 18. Hukuk Dairesinin 28/02/2013 gün, 2012/13814 esas ve 2013/2780 karar sayılı ilamı ile; “davacının davalı Oda üyeliğinin tespiti ilenolu ... Taksi Durağına hak sahibi olduğunun tespiti talebi yönünden davanın adli yargı yerinde görülmesi gerektiği, dosyanın tespit istemi yönünden ayrı bir esasa kayıt yapılıp işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yasa metinlerini yanlış yorumlayarak ve idari yargı davaları arasında yer almayan tespit talebi yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesinin doğru olmadığı” gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece kararın bozulan kısmı yönünden önceki kararda direnilmesine ve idari yargının görevli olması nedeniyle yargı yolu bakımından davanın usulden reddine karar verilmiş, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/06/2015 gün, 2014/18-43 esas, 2015/1658 karar sayılı ilamıyla direnme kararının Özel Daire bozma ilamında gösterilen nedenlerle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece; bozma ilamı doğrultusunda yapılan yargılama sonucunda davacının 10/08/1998 tarihinde satın aldığı araçla taksicilik faaliyetine başladığı, 16/11/1998 tarihinde aracı hususi olarak tescil ettirerek bu faaliyetini 16/11/1998 tarihinde terk ettiği, davalı Esnaf Odası Yönetim Kurulunun 15/08/2005 tarihli kararı ile davacının oda üyelik kaydının silinmesine karar verildiği, Oda üyelik kaydının silinmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle İdare Mahkemesinde açılan davanın reddedilip kesinleştiği, davalı ... Belediyesi tarafından 02/05/2006 tarihli belediye meclis kararı ile onaylanan T Plakalı Ticari Taksi İşletme Yönetmeliğine göre istenilen listelere göre çiçek taksi durağında davacının ismi bulunmadığından davacıya durak hakkı verilmediği, davacının tespit taleplerinin temelini oluşturan davalı Oda yönetim kurulu kararının iptali istemiyle idare mahkemesinde güçlü delil olarak verilen kararla yönetim kurulu kararının mevzuat hükümlerine uygun olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle davacının 5362 sayılı Kanun’un 7. maddesinde öngörülen üyelik şartlarını taşımadığının belirlenmesine göre davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 18/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5019
Karar No: 2016/5104
Karar Tarihi: 05.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5019 E.  ,  2016/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklı kayıp kaçak bedeli istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın işbölümü yönünden bir karar verilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 05.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17204
Karar No: 2013/2022
Karar Tarihi: 24.01.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/17204 E.  ,  2013/2022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanunun 53/1. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin, Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.10.2011 tarihli ve 2010/1179 esas, 2011/1079 karar sayılı kararının, Adalet Bakanlığınca 20.04.2012 gün ve 24323 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2012 gün ve 124599 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sonuç olarak adlî para cezasına hükmolunan sanık hakkında anılan maddedeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. fıkrasında " Kişi, kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak;

a)Sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden; bu kapsamda, Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, il, belediye, köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten,

b)Seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasî hakları kullanmaktan,

c)Velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan,

d)Vakıf, dernek, sendika, şirket, kooperatif ve siyasî parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan,

e)Bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı, kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten, yoksun bırakılır.

(2)Kişi, işlemiş bulunduğu suç dolayısıyla mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu hakları kullanamaz. "hükümleri öngörülmekte ve sonuç ceza ancak hapis cezası ise, TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilebilmektedir.

TCK'nın 106/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL. adli para cezasına mahkum olan sanığın cezası, seçenek yaptırıma çevrildiğinden ve TCK'nın 50/5. maddesinin "Uygulamada asıl mahkûmiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbirdir." hükmüne göre, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen hak yoksunluklarına karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, Antalya 8. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31.10.2011 tarihli ve 2010/1179 esas, 2011/1079 karar sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, "sanığın TCK'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına" hükmün diğer kısımlarının olduğu gibi bırakılmasına, 24.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/624
Karar No: 2011/6605
Karar Tarihi: 01.11.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/624 E.  ,  2011/6605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 163 ada 31, 77, 169 ada 16 ve 170 ada 23 parsel sayılı sırasıyla 1657,40 m2, 2374,10 m2, 2221,94 m2 ve 2567,97 m2 yüzölçümündeki taşınmazlardan 163 ada 77, 169 ada 16 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, 163 ada 31 ve 170 ada 23 parsel sayılı taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ile davacı ... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri satın almaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların tespitlerinin iptali ile davacı ... mirasçıları adına, payları oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazların öncesinde davacıların babası ... ile davalının annesi ...(...)'ın babasına ait olduğu, ölümü ile davacıların babası ve davalının annesi arasında yapılan paylaşım sonucunda davacıların babasının payına düştüğü, davalı ...'ın dava konusu taşınmazlarda terekeden gelen bir hakkının kalmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 10.95 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 01.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6658
Karar No: 2017/2738
Karar Tarihi: 11.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6658 E.  ,  2017/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Beraat

1-Sanık hakkında İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'nün 03.11.2010 tarihli mütalaa ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "defter ve belgeleri ibraz etmemek" ve 2005, 2006, 2007, 2008, 2009 ve 2010 yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; soruşturma aşamasında 213 sayılı Kanun'un 359. maddesinde yazılı suçun işlendiğini tespit eden vergi müfettişi raporuna uygun 367. maddenin birinci fıkrasında gösterilen usule göre verilmiş mütalaa bulunduğu, ayrıca kovuşturma aşamasında aynı Kanunun 23.07.2010 gün ve 6009 sayılı Kanun ile değişik 367. maddesi uyarınca Rapor Değerlendirme Komisyonundan alınan mütalaya gerek olmadığı, dava şartının başlangıçta gerçekleştiği anlaşıldığından yargılamaya devamla sanık hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken mütalaa bulunmadığından bahisle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmaması durumunda sanık hakkındaki kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesi yerine, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmamasından bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4802
Karar No: 2014/4963
Karar Tarihi: 27.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/4802 E.  ,  2014/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EDİRNE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/04/2013

NUMARASI : 2012/518-2013/133

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; davacının 22 M 0075 ticari plakalı minibüsün sahibi olduğunu, davalı Belediye Meclisinin kararı üzerine davalıya 55.000 TL'si ödeyerek tek araç ile toplu ulaşım sistemine dahil olduğunu, ancak Edirne İdare Mahkemesinin 2007/201 E.- 2007/974 K.sayılı kararı ile anılan meclis kararının iptal edildiğini, bu karar ile tek araçla toplu ulaşım sistemine son verildiğini, böylece taraflar arasındaki sözleşmenin de sona erdiğini iddia ederek, sözleşme gereği ödediği bedelin iadesi amacıyla başlattığı takibe vaki itirazın iptali ile inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili süresinde verdiği cevap dilekçesi ile, zamanaşımı itirazında bulunmuş, esasa yönelik de davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacının sözleşmenin geçersiz hale geldiğini en geç 17.08.2011 tarihli taahhütnameyi imzaladığı gün öğrendiği kabul edilse dahi (ki kendisi daha önceki bir tarihte sistemin iptal edildiğini dilekçede belirtmiştir) çünkü yeni oluşan sisteme aracı ile katılması sözkonusudur, davacının öğrenme tarihi ile icra takibi yaptığı tarih arasında zamanaşımı süresinin geçtiği kabul edilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, taraflar arasında davacının toplu ulaşım sistemine katılması konusunda sözleşme bulunduğunda uyuşmazlık yoktur. Sözleşme sonradan geçersiz olsa dahi sözleşmeden doğan uyuşmazlıkta TBK'nun sebepsiz zenginleşmeye ilişkin olan zamanaşımı sürelerinin burada uygulanması söz konusu olamaz.

TBK.nun 146.maddesinde ( 818 sayılı BK md.125) sözleşmeye dayanan alacakların, başka türlü hüküm mevcut olmadığı takdirde 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu hükme bağlanmıştır. Dava konusu ihtilafta uygulanacak zamanaşımı süresi, taraflar arasında sözleşme ilişkisi bulunması nedeniyle TBK'nun 146. maddesi gereğince 10 yıl olup, dava tarihine kadar geçen sürede, zamanaşımı süresi dolmamıştır. Dairemizce tüm içtihatların da bu doğrultuda olduğu açıktır. (Yargıtay 3.H.D. 11.09.2003 gün ve 2003/10466 E.- 2003/9936 K.)

Bu nedenle davanın esasına girilip, taraf delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken mahkemece zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/793
Karar No: 2010/7113
Karar Tarihi: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/793 E.  ,  2010/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 122 ada 4 parsel sayılı 407,19 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16900
Karar No: 2019/4970
Karar Tarihi: 17.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16900 E.  ,  2019/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ....Tur. Tic. Ltd. Şti.nin 1.456.590,48 TL. vergi borcunun bulunduğunu, mükellef şirketin temsilcisi ...'in maliki bulunduğu taşınmazlarını 03.02.2014 tarihinde yeğeni diğer davalı ...'e devrettiğini, davalılar arasındaki muvazaalı satış işleminin iptalini talep ve dava etmiş ise de; vergi borçlusu şirketin intikal tarihi olan 03.02.2014 tarihi itibariyle vergi dairesine olan vergi borcu aslı ve gecikme zammının yargılama aşamasında ödendiğini ve davanın konusunun kalmadığını belirterek, dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına kararda nisbi ücreti vekalet ibaresinin maddi hatadan kaynaklanmış olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 17/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/433
Karar No: 2010/7116
Karar Tarihi: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/433 E.  ,  2010/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 106 ada 24 parsel sayılı 17525,04 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/32007
Karar No: 2012/18441
Karar Tarihi: 30.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/32007 E.  ,  2012/18441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İcra dairesinde ihale gerçekleştirildikten sonra, ihaleye ilişkin KDV ve damga vergisinin tarh ve tahakkuk işlemleri bu verginin mükellefi sıfatı ile icra dairesi tarafından yürütülmektedir. Bu durumda icra dairesinin anılan vergilerin mükellefi sıfatı ile yaptığı işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleri olmaktadır. O halde icra mahkemesince yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddi yerine davanın görev yönünden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ:Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.10.2011 tarih ve 2011/980 E., 2011/1088 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 1 nolu bendinin tamamının karar metninden çıkarılarak yerine "şikayet dilekçesinin yargı yolu nedeni ile reddine" ibarelerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca  (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 30.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6864
Karar No: 2011/16506
Karar Tarihi: 06.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6864 E.  ,  2011/16506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kütahya 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.10.2009 tarih ve 2006/998 - 2009/1915 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı müdürlüğün gözetim ve denetimi altında devam eden kazı çalışması sırasında, yüksek girilim hattının koparılması sonucu meydana gelen yangın ile dava dışı sigortalı fabrikasında hasar meydana geldiğini, poliçe kapsamında sigortalıya 1.911,00 YTL ödendiğini, sigortalı haklarına halef olarak davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını ancak davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, mahallinde icra edilen keşif, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamının incelenmesi ile Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun 20. maddesi gereğince davalının elektrik tesislerinin maliki ve işletici olduğu, meydana gelen zarar ile davalı davranışları arasında illiyet bağı bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 108,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.