erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/1115
Karar No: 2016/6019
Karar Tarihi: 30.03.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/1115 E.  ,  2016/6019 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

##########

HÜKÜMLER : Beraat, düşme

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-TCK'nın 6/f. maddesinin 4. bendine göre, saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen saldırı ve savunmada kullanılmaya elverişli diğer şeylerin de silahtan sayılacağını düzenlediğinin ve sanık ...'ın, eylemini silahtan sayılan sopayla gerçekleştiğinin mağdurdaki yaralanmalarının niteliğinden de anlaşılması karşısında, "..söz konusu sopanın TCK'nın 6. maddesine göre silah sayılamayacağı, bunun sonucu olarak da sanığın ...'a karşı eyleminin TCK’nın 86/2. maddesi hükmüne uyduğu değerlendirilmiş; anılan suçun ise kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olması ve mağdur ...'ın sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçmiş olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine;" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle şikayetten vazgeçme sebebiyle sanık ... hakkında yaralama suçundan düşme kararı verilmesi,

2-Sanık ...'a yükletilen tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden; mağdur ...'ın olaya uygun düşen anlatımı, tanıklar ...'in bu anlatımı doğrulayan beyanları ve olay yerinde suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın ele geçirilmesi karşısında, "...sanık ...'ın eşi olan tanık ... ile baldızı olan ...'ın, olay sırasında sanık ...'ın elinde bıçak olduğu ve ...'ı tehdit ettiği; sanık ...'ın arkadaşları olan ... ise ...'ın elinde bıçak görmedikleri, tehdit içerikli söz söylediklerini duymadıklarını ifade etmeleri karşısında, adı geçen tanıkların beyanlarına itibar edilmemiş ancak olayın başkaca tarafsız tanığı bulunmadığından sanık ...'ın ...'ı silahla tehdit ettiği hususunda şüphe ortaya çıkmış, sanık ...'ın cezalandırılmasına yeterli somut delillere ulaşılamadığından var olan şüphe sanık lehine değerlendirilerek sanığın atılı tehdit suçunu işlediğinin sabit olmaması..." şeklindeki hangi tanık beyanının ne sebeple diğerine üstün tutulduğu ve olay yerinde bulunan bıçağın nasıl değerlendirildiği açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Esas No: 2013/3615
Karar No: 2013/6977
Karar Tarihi: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3615 E.  ,  2013/6977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/221946

MAHKEMESİ : Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 26/04/2012, 2011/196 (E) ve 2012/110 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Özgür hakkında mağdur Yusuf'u kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrikin bulunduğu ile takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, haksız tahrik indiriminin az olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın olay tarihinde batın, kol ve bacak bölgelerinden, bir tanesi batına nafiz olacak, midede perforasyona ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde, üç bıçak darbesiyle mağduru yaraladığı olayda, tehlike ve zararın ağırlığı birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı Yasanın 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesinin uygulanması sırasında makul bir ceza yerine, üst hadden 15 yıl hapis cezası belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

2- Mağdur Yusuf'un sanığa sinkaflı sözlerle hakaret etmek ve telefonda ağabeyi ile konuşurken sanığı kastederek duyacağı biçimde "indirelim mi ağabey" demekten ibaret haksız tahrik oluşturan sözleri nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada cezadan makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 2/3 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek suretiyle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/6014
Karar No: 2019/7651
Karar Tarihi: 20.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6014 E.  ,  2019/7651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Müştekiye ait cep telefonunun alınan HTS kaydında, olaydan 2 gün sonra telefonu ilk kullanan sanık ...’in erkek kardeşi olan İsmail Gezgin’in olduğu ve 26.06.2014 tarihine kadar kullandığı tespit edilmesine rağmen tanık sıfatı ile dinlenilmeden ve telefonun nasıl ele geçtiğinin tespitinden sonra oluşacak delil durumuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Müşteki ...’ın soruşturma aşamasında; olay günü hırsızlık olayının gerçekleştiği aracın arka tarafında bir aracın olduğunu, aracın içinde de iki şahsın olduğunu, iki şahıstan birinin kendisi araçtan indiğinde abla aracın kapısını açık bırakma yılan girer dediğini, döndüğünde onların orda olmadığını beyan etmesi karşısında; gördüğü kişilerin, sanıklar ..., ... olup olmadığına dair teşhis işlemi yaptırılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

3- Müştekinin beyanına göre kilitli olmayan aracın içerisindeki çantasının çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasa'nın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması,

4-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıklar ... ve ...’in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9303
Karar No: 2016/8403
Karar Tarihi: 29.09.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/9303 E.  ,  2016/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı

a) 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d, 168/1, 62/1, 52 ve 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ve 160,00 TL APC ile,

b) 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 204/3, 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetlerine.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii olarak, Av. .... tarafından, faks yolu ile... 41. Noterliği tarafından düzenlenen 22.06.2011 tarihli vekaletname ile birlikte duruşmaya katılamayacağını bildirir 29.06.2011 tarihli mazeret dilekçesi gönderildiği, bu mazeret dilekçesinin hakim tarafından havale edilerek dosyasına konulduğunun anlaşılması karşısında, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gereğince vekili vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, gıyabi kararın vekil yerine asile tebliğ edilmesi nedeniyle, Av. ...a gerekçeli kararın tebliği ile tebligatı gösteren belge ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/171
Karar No: 2014/2837
Karar Tarihi: 18.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/171 E.  ,  2014/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davad verilen 25.10.2011 gün ve 2009/184-2011/498 sayılı kararı bozan Daire’nin 13.02.2013 gün ve 2012/1214-2013/2466 sayılı kararı aleyhinde daval vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde cihazının, bu davalı ile davalılardan arasında imzalanan "Hizmet Alım Sözleşmesi"ne istinaden, sigortalısından davalı tarafından ve hastane binasında tahsis edilen yere monte edilerek hastalara hizmet vermeye başladığını, ancak 25/26/10.2008 tarihindeki yağışlar sonrası cihazın, bulunduğu mahallin çatısından giren yağmur sularından zarar görerek hasarlandığını, hasar nedeniyle sigortalısına 164.655,00 ABD Doları tazminat ödediğini, davalılardan bina maliki sıfatıyla, kiralayan sıfatıyla, (3) nolu davalının ise çatı bakım ve onarım sözleşmesine istinaden hasardan sorumlu olduklarını ileri sürerek 261.307,49 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sigortalı cihazda meydana gelen hasardan davalı maddesi gereği bina maliki olarak, davalılardannin çatı bakım ve onarım işlerini üstlendiğinden bu görevini ihmal ettiğinden sorumlu oldukları gerekçesiyle bu davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne, davalı aleyhine açılan davanın ise bu davalının sadece zarar gören cihazı davalı hastaneye kiralayan

.../...

-2-

olduğu bu nedenle sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle reddine dair verilen karar davacı vekili, davalıvekili, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Davalılardan vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı ı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, karar düzeltme isteyen davalı arç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5454
Karar No: 2020/3652
Karar Tarihi: 05.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5454 E.  ,  2020/3652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdurenin velayet hakkına sahip babası müşteki Hayrettin'in, kavuşturma evresinde istinabe yoluyla verdiği 16.09.2013 tarihli mahkeme ifadesinde sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümden sonra 06.09.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12963
Karar No: 2017/11977
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12963 E.  ,  2017/11977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/18213
Karar No: 2008/343
Karar Tarihi: 17.01.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/18213 E.  ,  2008/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, SSK.'lı süreler hariç 1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine 5458 sayılı Yasa'dan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 1994 yılandaki ilk prim kesinti tarihinden itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun, dava dilekçenin başvuru mahiyetinde kabul edilerek 5458 SY dan yararlandırılması gerektiğinin tesbiti istemine ilişkindir..

Mahkemece, 01.04.1996-01.05.1996 tarihleri arasında davacının Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,5458 SY dan yararlandırılması talebi ile Tarım ... sigortalılığının 1994 tarihinden başlatılmasına yönelik talebinin reddine karar verilmiştir

Sosyal Güvenlik Prim Alacaklarının Yeniden Yapılandırılması ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 5458 Sayılı Kanunun 1.maddesi ve bu yasaya dayalı çıkarılan SSK Sigorta İşleri Genel Müdürlüğü Sigorta Primleri Daire Başkanlığının 30.05.2006 tarih ve 16-373 Sayılı Genelgesi çerçevesinde 30.06.2006 tarihine kadar Kuruma başvuranlar veya dava açarak talepte bulunanların söz konusu yasadan yararlandırılmaları gerekir. Mahkemece yukarıdaki bilgiler ışığında davacının talebi doğrultusunda 5458 SY da yararlandırılması gerektiği halde yerinde olmayan gerekçelerle reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden hüküm fıkrasının 3. paragraftaki“Davacı vekilinin 5458 S.Y. uyarınca dilekçenin başvuru mahiyetinde kabul edilmesine ilişkin talebinin ve Zorunlu ... sigortalılığının 1994 tarihinden başlatılmasına ilişkin talebinin REDDİNE, ” tarih ve sözcüklerinin silinerek yerine; “Davacı vekilinin 5458 S.Y. uyarınca dilekçenin başvuru mahiyetinde kabul edilmesine ilişkin talebinin KABULÜNE , Zorunlu ... sigortalılığının 1994 tarihinden başlatılmasına ilişkin talebinin REDDİNE,” tarihi ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacıya yükletilmesine,17.01.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/2137
Karar No: 2022/4004
Karar Tarihi: 02.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/2137 E.  ,  2022/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Silivri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından davalılar aleyhine 25.10.2017 tarihinde verilen dilekçeyle yasal önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine, yapılan duruşma sonunda davanın kabulüne dair verilen 03/06/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf talebinin usulden reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince 27.12.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, yasal önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; davalılar vekili, istinaf talebinde bulunmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun usulden reddine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1. maddesi gereğince kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalılar vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 27.12.2021 tarihli ek kararı ile davalılar vekilinin 06.12.2021 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davalılar vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 21.10.2021 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararına karşı davalılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1. maddesi gereğince usulden kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK'nın 353/1. maddesinde de açıkça belirtildiği üzere, verilen karar kesin nitelikte olduğundan, bu nedenle davalılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, 27/12/2021 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, onama harcı tam yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 02.06.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5761
Karar No: 2016/23814
Karar Tarihi: 22.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/5761 E.  ,  2016/23814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 56/5. maddesi uyarınca avukatın başkasını tevkil etme yetkisini haiz olduğu bütün vekaletletnamelerini kapsayacak şekilde başka bir avukata vekaletname yerine geçecek yetki belgesi verebileceği, bu yetki belgesinin vekaletname hükmünde olduğu, dosyada şikayetçi vekili tarafından Av. A...., Av. .... ve Av. .... isimli üç ayrı avukata yetki belgesi verildiği, bu sebeple şikayetçinin dosyada toplam dört ayrı vekille temsil edildiği gözetildiğinde, vekillerden sadece Avukat ...'in mazeret beyanında bulunduğu, diğer vekillerin mazeret beyanında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnemedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayet hakkının düşürülmesine yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30893
Karar No: 2017/11351
Karar Tarihi: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30893 E.  ,  2017/11351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.