erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/15685
Karar No: 2017/1732
Karar Tarihi: 08.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15685 E.  ,  2017/1732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

parsel sayılı dava konusu taşınmaz ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmaz ile emsalin aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın gerekçesi gösterilmeden emsalden daha değersiz olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

-/-

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, davacı ... Müdürlüğünden aşağıda yazılı harcın alınmasına, 08/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/3019
Karar No: 2009/7621
Karar Tarihi: 17.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/3019 E.  ,  2009/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı ...Ş vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinden ...’ın eşi, diğerlerinin annesi olan ...’ın hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile toplam 47.789,79 YTL destekten yoksun kalma tazminatının ve davacı eş için 40.000,00 YTL, davacı çocukların her birisi için ayrı ayrı 30.000,00 YTL manevi tazminatın davalılardan sigorta şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, davacılara SGK Başkanlığı tarafından bağlanan aylığın hesaplanacak tazminattan mahsup edilmesi gerektiğini, müvekkilinin kanıtlanan maddi tazminattan sorumlu tutulabileceğini, davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ... vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu, davacıların desteğinin hayatını kaybettiği, gerekçesi ile, davanın kısmen kabulü ile toplam 47.789,79 YTL destekten yoksun kalma tazminatının ve davacı eş için 15.000,00 YTL davacı çocukların her birisi için ayrı ayrı 10.000,00 YTL manevi tazminatın sigorta şirketi sadece maddi

../...

- 2 -

2009/3019

2009/7621

tazminattan sorumlu olmak üzere davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...ve davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.360.64.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 15.60.-TL peşin onama harcına mahsubuna 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Esas No: 2016/36554
Karar No: 2017/33858
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36554 E.  ,  2017/33858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/2676
Karar No: 2022/19607
Karar Tarihi: 24.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2676 E.  ,  2022/19607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davası ile ilgili zamanaşımı süresinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık ...’e yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile sanık ...’e yüklenen 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1008
Karar No: 2017/10821
Karar Tarihi: 20.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1008 E.  ,  2017/10821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde özetle; davalının davacı şirketin yönetimini üstlendiği sitede ikamet ettiğini, dairesinde evcil hayvan beslediğini, yönetim planında evcil hayvan besleme yasağının bulunduğunu, hayvanın tahliyesi için davalıyı uyardıklarını ancak, uyarıların davalı tarafından dikkate almadığını, bu nedenlerle evcil hayvanın davalının dairesinden tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; davacı yönetimin idaresinde bulunan sitenin ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 13994 ve 13995 parsellerde kurulu bulunduğu, dolayısıyla 634 sayılı Kanunu değiştiren 5711 sayılı Kanuna göre toplu yapı sistemine henüz geçilmediği, bu konuda ...30. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/641 E. sayılı dosyasında açılmış bir davanın devam ettiği, ancak bu dava tarihinde toplu yapı bulunmadığından davanın 634 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı, genel hükümlere tabi olduğu, hâl böyle olunca, davacının dayandığı site yönetim planının taraflar yönünden ortak yönetim sözleşmesi olduğu, davalının A2 blok 13 nolu dairede, kiracı sıfatı ile oturmakla yönetim planının (sözleşmenin) onun yönünden de bağlayıcı nitelik arz ettiği, yönetim planının 9/e maddesi ile evcil hayvan beslemenin yasak edildiği, dolayısıyla davalının bu yasağa uymak yükümlülüğünün bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne köpeğin uzaklaştırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir. İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre dava; kullanırken verilen rahatsızlığın giderilmesi (evcil hayvan beslenmesinin önlenmesi) istemine ilişkin olup, dosya kapsamında yer alan, "site yaşam kuralları" şeklinde yönetimin belirlediği kurallar incelendiğinde 8. ve 9. maddelerinde; site içerisinde hayvan tuvaleti olduğu, kedi-köpek gibi hayvanların beslenme kurallarının düzenlendiği bilgisinin yer aldığı, ayrıca dava dilekçesinde yönetim planı değişikliğine ilişkin düzenlemenin 30/ı maddesi uyarınca hayvan beslenebileceği iddia edilmekle, bu davada davacı ... yönetiminin bahsettiği kararlar ile "site yaşam kuralları" na ilişkin alınmış kararların dayanakları getirtilerek, varsa kat malikleri kurulu kararları ve yönetim planı değişiklikleri de incelenerek oluşacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 20/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/9931
Karar No: 2011/14152
Karar Tarihi: 27.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9931 E.  ,  2011/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Elazığ 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 27.09.2011 gününde duruşmalı temyiz eden davalı S... T... ile vekili Av. T... D... geldi. Karşı taraf davalı Z... T... ile vekili gelmedi. Gelmeyen davalı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği anlaşıldı. Ancak vekaletnamesinde tevkil yetkisinin bulunduğu görülmekle, mazeretinin reddine karar verildi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece yaptırılan ekonomik durum araştırmasında davacı kadının çalışmadığı, ev hanımı olduğu belirtilmiş olmasına rağmen; davalı koca ile tanığı Hava; kadının kuaför olarak çalıştığını iddia ve beyan etmişler; buna ilişkin dosyaya kadının işyerinde çalıştığı sırada çekilmiş fotoğrafı sunulmuştur. Bu nedenlerle, mahkemece davalı kadının iddia edilen bu durumu üzerinde durularak, çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise gelirinin düzenli, sabit ve kendisini yoksulluktan kurtaracak yeterlilikte olup olmadığı araştırılarak, gerçekleşecek sonucuna göre yoksulluk nafakasına karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde nafakaya karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan sebeplerle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.09.2011 (Salı)
Esas No: 2023/3830
Karar No: 2024/4412
Karar Tarihi: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3830 E.  ,  2024/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2021/807 E., 2023/520 K.

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli Ek Kararının mağdur vekili tarafından temyiz üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

I. GEREKÇE

Yargılama konusu. çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun velayet hakkı sahibi olan anne olması ve katılan anneye gerekçeli karar usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen hükmü temyiz etmemesi karşısında, yaşı küçük çocuk mağdur vekilinin suçtan zarar gören sıfatının bulunmadığı bu itibarla 5271 sayılı Kanun’un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden mağdur vekilinin temyiz isteminin yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve 2021/807 E., 2023/520 Karar sayılı ek kararında mağdur vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Ankara 58. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/9328
Karar No: 2015/7445
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9328 E.  ,  2015/7445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:... ... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “... No: ... ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “..., No: ... ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14169
Karar No: 2014/17236
Karar Tarihi: 12.06.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/14169 E.  ,  2014/17236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2011/550-2012/1488

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 2008 ve 2011 yılları arasında davalı bünyesinde çalıştığını ve iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı taraf duruşmalara katılmamış ve beyanda bulunmamıştır.

Mahkemece bilirkişi hesaplaması doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar , davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu ve bu Kanun'un uygulanması için çıkarılan Tüzük hükümleri tamamen şeklidir ve titizlikle uygulanması gerekir. Bir davada yapılan tebligatların usulüne uygun olarak yapılıp yapılmadığını hâkim kendiliğinden denetlemelidir. Davanın taraflarının, usul hukuku hükümlerine aykırı olarak açıklama ve ispat hakkını kullanmalarının kısıtlanması, iddia ve savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur.

Dosya içeriğine göre , davalı tarafa dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliği için çıkartılan davetiye, güvenlik memuru Hüseyin Bülbül imzasına tebliğ edilmiş ve yargılamaya davalı tarafın yokluğunda devam edilerek hüküm kurulmuştur. Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 21. maddesinde, tüzel kişi adına tebligat almaya yetkili kişinin mutat iş saatinde, işyerinde bulunmaması durumunda , tebligatın muhatabı olan tüzel kişinin temsilcisinden sonra gelen veya evrak müdürü gibi sürekli çalışan memur yada müstahdemlerinden birine tebliğ yapılabileceği, ancak bu kişilerinde bulunmaması durumunda bu husus tebliğ mazbatasında belirtilerek o yerdeki diğer bir memur yada müstahdeme tebligat yapılabileceği vurgulanmıştır. Somut olayda bu husus belirtilmeden güvenlik memuruna yapılan tebligat usulsüzdür. Davalı tarafa usulüne uygun tebligat yapılarak savunma ve delillerini bildirme hakkı tanındıktan sonra yargılamaya devam edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde savunma hakkı kısıtlanarak karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 12/06/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/7559
Karar No: 2009/506
Karar Tarihi: 02.02.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7559 E.  ,  2009/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı, davalıya ait evin karo döşemeleri işini gerçekleştirdiğini ileri sürerek oluşan alacağının tahsili için icra takibi yapmış, davalının takibe itiraz etmesi üzerine temyize konu itirazın iptâli ve takibin devamına ilişkin olarak eldeki dava açılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı gerek icra takibine itirazında, gerekse davaya verdiği cevap dilekçesinde akdî ilişkiyi inkâr etmiştir. Davanın miktarı nazara alındığında davacının karo imalâtı yaptığına dair iddiasının davalının açıkça muvafakatı olmadığından şahitle ispatı mümkün değildir. Davacı tarafından ibraz olunan kendi veresiye defterindeki bilgiler akdî ilişkinin varlığının kabulü için yeterli değildir. Bu durumda davacı iddiasını usulen ispat edemediğinden davanın reddi gerekmekte ise de, davacı, dava dilekçesinin deliller bölümünde “her türlü delil” demek suretiyle yemin deliline dayanmış sayılacağından mahkemece akdî ilişkinin varlığı bakımından davacının davalıya yemin teklifine hakkı olduğunu hatırlatılıp, dava sonuçlandırılmalıdır.

Öte yandan, icra takip tarihinden önce davalı temerrüde düşürülmediği halde işlemiş faiz alacağı bakımından takibin devamına imkan verecek şekilde karar verilmesi BK’nın 101. maddesine aykırı olmuştur.

Karar belirtilen nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 02.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24498
Karar No: 2014/19835
Karar Tarihi: 15.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24498 E.  ,  2014/19835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların, kusura lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ve ertelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında sevk maddesinin TCK. 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK.50 olarak gösterilmesi,

3-Taksirli suçlarda iştirak mümkün olmadığı halde, yargılama giderinin sanıklardan “sebebiyet verdikleri oranda” tahsili yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanıklara verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanıkların kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 705 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” ilişkin bendin eklenmesi, hüküm fıkrasının yargılama giderlerinin tahsili ile ilgili olan bendindeki "müteselsilen" ibaresi çıkarılarak, yerine "sebebiyet verdikleri oranda" ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.