erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/31824
Karar No: 2017/126
Karar Tarihi: 11.01.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/31824 E.  ,  2017/126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesine engel hali bulunmayan sanığın talimatla alınan savunmasında, hükmün açıklanmasının geriye bırakılması müessesesinden yararlanmak istediğini beyan ettiği ve talimat yazısında ödenmesi gereken zarar miktarı olarak kargo aracında ele geçirilen makaronların tamamına ait kamu zararının sorulduğu, ancak sanığın beyanları ve 22/04/2012 tarihli el koyma tutanağından da anlaşılacağı üzere sanığın sadece 150 kutu makarondan sorumlu olduğu ve dosya arasında bulunan kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirtilen 135 TL. nin kamu zararı olduğu halde sanığa fazla miktarın kamu zararı olduğu bildirilerek yanıltıldığı ve gerektiğinde CMK'nun 231/9. maddesi de gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, “sanığın eylemi nedeniyle oluşan kamu zararını gidermediği” şeklindeki hatalı ve yasal olmayan gerekçelerle 5271 sayılı CMUK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Davaya konu kaçak eşya hakkında 29.03.2013 tarihinde tasfiye kararı verildiğinin anlaşılması karşısında, makaronlar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/01/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/36977
Karar No: 2013/31734
Karar Tarihi: 23.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/36977 E.  ,  2013/31734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun kolluk beyanında sanığın, karşılaşmalarında kendisine hakeret ... sonra bıçak ve kaldırım taşı ile yaraladığını beyan etmesi, beyanı doğrulayan Adli Tıp Kurumundan alınan rapor ve sanığın ise, mağdurun kendisine yönelik saldırıya karşı bıçakla karşılık verdiğini savunmasına göre sanığın eyleminin tahrik altında yaralama suçunu oluşturmasına göre, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9530
Karar No: 2016/6988
Karar Tarihi: 17.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9530 E.  ,  2016/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.01.2010 gün ve 2010/516 esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporu ve defterdarlık mütalaasına uygun olarak "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı gözetilmeden, mahkemece dava konusu edilmeyen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" eyleminden hüküm kurularak 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesine aykırı davranılması yasaya aykırı,

2- Sahte fatura düzenlemek veya kullanmak suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu faturaların dosya içerisinde bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

a- Cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 51/3. maddesi gereğince tayin edilen denetim süresinin hükmolunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

b-Kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/23720
Karar No: 2019/20769
Karar Tarihi: 11.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23720 E.  ,  2019/20769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacılar vekili, dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinden ...'ın davalıya ait Sarıgüzel HES şantiyesinde 23/02/2009 tarihinde çalışmaya başladığını, 15/12/2010 tarihinde iş akdinin işveren tarafından fesh edildiğini, müvekkili ...'ın 23/06/2009 tarihinde aynı şantiyede 23/06/2009 tarihinde inşaat teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 31/07/2011 tarihinde işveren tarafından iş sözleşmelerinin feshedildiğini beyanla, bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre her iki davacı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mecburi dava arkadaşlığı; maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur(6100 sayılı HMK.m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir (PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Somut olayda, her bir davalının ayrı iş sözleşmeleri ile çalıştıkları, her bir çalışan açısından dava konu taleplerin ayrı ayrı incelenmesinin gerektiği, davanın tek dosya üzerinden yürütülmesinin daha sağlıklı sonuca ulaşılacağı beklenemeyeceğinden davaların tefrikine karar verilerek her davacı açısından ayrı ayrı yapılacak yargılama sonucuna göre hüküm kurulmak üzere kararın sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9096
Karar No: 2015/20109
Karar Tarihi: 08.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/9096 E.  ,  2015/20109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Meskeniyet şikayetine konu taşınmazın ... Köyü 114 ada 52 parsel olmasına rağmen gerekçeli kararda hüküm kısmının 2. maddesinde parsel numarasının 55 olarak gösterilmesinin maddi hataya müstenit olup, bu hatanın varılan hukuki sonuca etkisinin bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/64
Karar No: 2015/4580
Karar Tarihi: 17.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/64 E.  ,  2015/4580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/366875

6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanuna muhalefet suçundan sanık Ö.. A..'ın, aynı Kanun’un 18/9., 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca neticeten 400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/03/2014 tarihli ve 2013/543 Esas, 2014/235 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 27/10/2014 gün ve 63491 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2014 gün ve KYB.2014-366875 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Suça sürüklenen çocuğun kayden 24/08/1995 doğumlu olması, mahkemesince de suç tarihinin 21/04/2013 kabul edilmesi karşısında, suç tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılmamasında,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4. maddesi gereğince, suç tarihi olan 21/04/2013 tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamamış suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Manisa 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 31/03/2014 tarihli ve 2013/543 esas, 2014/235 karar sayılı kararının CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği yeniden uygulama yapılarak;

Suça sürüklenen çocuğun “ 6222 sayılı kanunun 18/9. maddesi uyarınca 25 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 15-18 yaş grubu içerisinde bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 16 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 13 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılmasına, adli para cezası karşılığı tayin olunan 13 sonuç günün 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20.00 TL. den olmak üzere çarpılması ile suça sürüklenen çocuğun 260 TL. Adli Para Cezası ile cezalandırılmasına, tayin olunan adli para cezasının suça sürüklenen çocuğun ekonomik ve şahsi durumunun göz önüne alınması sonucunda TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile 4 eşit taksitte tahsiline,” infazın bu miktar adli para cezası üzerinden yapılmasına ve hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/395
Karar No: 2014/5020
Karar Tarihi: 15.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/395 E.  ,  2014/5020 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/212376

MAHKEMESİ : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14.06.2012

NUMARASI : 2011/187 Esas, 2012/266 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde 12 yaşı içerisinde bulunup, ilköğretim okulu öğrencisi olan mağdurun, ders arasında su içmek amacıyla gittiği okul bahçesindeki çeşmenin önünde beklediği sırada, sanığın mağdurun arkasından gelerek elleriyle belini kavradığı ve mağdurun dirseğiyle vurması üzerine onu bıraktığı anlaşılan olayda, mağdure hakkında Kocaeli Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalının 07.05.2012 günlü raporunda "mağdurede olay sonrası erken dönemde ortaya çıkan ruhsal belirtiler ilerleyen dönemde azalmakla birlikte devam etmesine bağlı olarak travma sonrası stres bozukluğu saptanmış olup, yaşadığı olaya bağlı olarak ruh sağlığının bozulduğu" belirtilmiş ve bu rapor esas alınarak sanığın cezası TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca artırılmış ise de, cebir, tehdit veya hile gibi iradeyi etkileyen herhangi bir hal olmaksızın ve ayrıca kısa ve ani gelişen bir hareketle mağdurenin beline sarılan sanığın, bu eyleminden dolayı kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, TCK.nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda sanığın dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, mesleki tecrübesi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın sanık tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ise TCK.nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek, sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3131
Karar No: 2022/10224
Karar Tarihi: 10.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3131 E.  ,  2022/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'e yönelik), tehdit (mağdur ...'a yönelik)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan beraatine dair Salihli Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.11.2016 gün ve 2015/52 Esas, 2016/249 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddi, diğer müsnet suçtan kabulüyle hükmün kaldırılarak çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilince ilk derece mahkemesi tarafından sanığın tehdit suçundan beraatine dair kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.04.2017 tarihli ek kararın Bakanlık vekiline tebliği gerektiği halde dosya içerisinde buna ilişkin belge bulunmadığı ve tehdit suçundan vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen asıl kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından da temyiz edildiği anlaşıldığından, öncelikle katılan Bakanlık vekiline ek karar tebliğ edilmişse buna ilişkin tebligat parçasının eklenmesi, aksi halde ek kararın usulünce tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz dilekçesinin eklenip, ek kararın temyizi halinde bununla ilgili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyizi hakkında ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6620
Karar No: 2017/1302
Karar Tarihi: 23.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6620 E.  ,  2017/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sahte fatura kullanma suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, sanık tarafından kullanıldığı iddia olunan 2005,2006 takvim yıllarına ait sahte fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda her yıla ait fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

2- TCK'nun 51/3. maddesine göre, cezası ertelenen hükümlü hakkında denetim süresinin alt sınırının hükmolunan ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden, ceza miktarından daha az denetim süresine hükmedilmesi,

3- Sanık hakkında 2005, 2006 yıllarında birden fazla sahte fatura kullanması nedeniyle temel cezadan 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılırken artırım oranının sehven 1/6 yazılması,

4- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7401
Karar No: 2020/11390
Karar Tarihi: 11.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7401 E.  ,  2020/11390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan açılmış bir dava olmadığı, bu suçtan ek savunma ile hüküm kurulamayacağı halde, bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle yapılan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...’nun abisi Selçuk Mehmetoğlu’nun soruşturma aşamasında okulun zararını giderdiği 13.03.2013 tarihli Gazi Ortaokulu’nca düzenlenen tutanaktan ve okul müdürü olan müştekinin 20.04.2013 tarihli beyanından anlaşılması karşısında TCK'nın 168/1 maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma şartlarının oluştuğunun gözetilmemesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 4. Çocuk Mahkemesinin 12.09.2012 tarihli ve 2012/467Esas- 2012/655 Karar sayısı ile "mala zarar verme" suçundan TCK'nın 151/1, 31/3, maddeleri gereğince verilen 1600 TL adli para cezasının TCK'nın 58.maddesi uyarınca tekerrüre esas alındığı, ancak sanığın suç tarihinde 18 yaşından küçük olması nedeniyle bu hükmün tekerrüre esas alınmasına yasal imkan bulunmadığı, sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınabilecek herhangi bir mahkûmiyet hükmü bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın kararının, kararı temyiz etmeyen diğer sanık ...’a sirayetine, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8146
Karar No: 2021/4775
Karar Tarihi: 19.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2019/8146 E.  ,  2021/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İZMİR 23. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre usulüne uygun tebliğ yapılabilmesi için, kendisine tebligat yapılacak kimse veya belirtilen maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim etmesi ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerektiğinden,

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca sanığın son bildirdiği adrese yapılan tebliğ evrakında, muhatabın adreste bulunmama sebebinin en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya sorulmadığı ve keyfiyetin de bunlardan birine haber verilmediği, bu yönüyle yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği anlaşıldığından; kesinleşmeyen karara ilişkin verilen sonraki karar ve işlemlerin hukuken geçersiz olduğu; sanığın 30.11.2015 tarihli temyiz isteminin, İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 01/10/2010 tarih, 2010/1173 esas ve 2010/1395 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik itiraz dilekçesi niteliğinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olmaları nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 19.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.