erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/20696
Karar No: 2012/25184
Karar Tarihi: 06.12.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20696 E.  ,  2012/25184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesi ile; müvekkili ... ile davalı ...’ın 11.11.2010 tarihinde verilen kararla boşandıklarını ve müvekkili lehine aylık 200 TL yoksulluk nafakasına, müşterek çocuk için ise 100 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini; takdir edilen nafakanın, aradan geçen zaman içerisinde müvekkilinin ve müşterek çocuğun ihtiyaçlarını karşılayamaz durumda olduğunu iddia ederek; yoksulluk nafakasının aylık 300 TL'ye, iştirak nafakasının ise 150 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı cevabında davanın reddine karar verilmesini istemiştir.Mahkemece; davacının çalışmaya engel fiziksel bir rahatsızlığının bulunmamasına rağmen çalışmadığı, nafaka artırımını gerektirecek fazladan bir ihtiyacının bulunmadığı, müşterek çocuğunda okul çağında olmayışı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Türk Medeni Kanunun 175.maddesinde “boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan, mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir hükmü 176/4 maddesinde ise tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya artırılmasına karar verilebilir hükmü getirilmiştir. TMK'nın 182/son maddesinde "velayet kendisine verilmemiş olan tarafın çocuğun, geçimi, eğitimi ve öğrenim masraflarına katılmakla yükümlüdür" hükmü getirilmiştir.Somut olayda artırılması istenen önceki nafaka 11.11.2010 tarihindeki koşullara göre verilmiş, iş bu davanın açıldığı 30.03.2012 tarihine kadar geçen sürede tarafların sosyal ve ekonomik durumlarında değişme ve gelişme olduğu açıktır. Bunun aksinin düşünülmesi hayatın olağan akışına aykırı olup kabulü imkansızdır.O halde mahkemece 11.11.2010 tarihinde takdir edilen nafakanın, davacı kadın ve çocuğun zorunlu ihtiyaçları, ülkenin ekonomik durumu ile enflasyon nedeniyle paranın satın alma gücünün düşmesi nazara alınarak TMK'nın 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine göre nafakanın davacı ve müşterek çocuk için bir miktar artırılması gerekirken istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3669
Karar No: 2021/4185
Karar Tarihi: 24.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/3669 E.  ,  2021/4185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK‘nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 2007 takvim yılı yönünden "31/12/2007" ve 2008 takvim yılı yönünden "31/12/2008" olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun‘un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II- 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 213 sayılı Kanun'un 359/b yerine 359/b-1 olarak gösterilmesi Mahkemece düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihlerinin en son Aralık ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle en aleyhe yorumla “31/12/2009” olduğu buna göre gerekçeli karar başlığında "2009" olarak eksik gösterilen suç tarihinin, “31/1/2009” olarak mahallinde düzeltilmesi; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden hapis cezasının infazı tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğunun ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

24/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9972
Karar No: 2015/31396
Karar Tarihi: 25.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/9972 E.  ,  2015/31396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/79205

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/01/2014

NUMARASI : 2012/159 (E) ve 2014/2 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4984
Karar No: 2010/11473
Karar Tarihi: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4984 E.  ,  2010/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.11.2008 tarih ve 2008/53-2008/286 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘WOLF’ ibaresini 04.sınıfta tescil için 2007/03624 no ile TPE’ne başvuruda bulunduğunu, 04/01 alt gruptaki endüstriyel sanayi yağları, gresler, yağlayıcılar, başka sınıflarda yer almayan toz bağlayıcı ürünler yönünden, 179536 tescil numaralı ‘WOLF’ ibareli 04 dişli yağları sınıfında bulunan marka yönünden 556 KHK 7/1-b maddesi gereğince başvurularının kısmen reddedildiğini, davacının markayı uzun süredir kullandığını, adı geçen markanın hükümsüzlüğü talebiyle dava açtıklarını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, hükümsüzlük davasının bekletici mesele yapılamasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı başvurusunun 556 KHK 7/1-b maddesi gereğince aynı ve benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının markası ile redde dayanak markanın kullanılış biçimi ve sınıflar yönünden benzer olduğu, YİDK kararlarının başvuru ve son aşamada alındığı tarih itibariyle değerlendirilmesi gerektiğinden hükümsüzlüğe ilişkin davanın bekletici mesele yapılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3064
Karar No: 2014/3338
Karar Tarihi: 10.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3064 E.  ,  2014/3338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2013

NUMARASI : 2012/213-2013/102

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu davalı tarafından kasko sigortalı ...... plakalı aracın 10.07.2010 tarihinde ..... plakalı araçla çarpışması sonucu meydana gelen kazada meydana gelen hasarı 8.507,09 TL bedelle tamir ettirdiğini, ancak davalının ödeme yapmadığını ileri sürerek, şimdilik 8.507,09 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazaya karışan araçlardaki hasarın birbiriyle uyumsuz olduğunu, kaza tespit tutanağını tanzim eden polis memuru hakkında devam eden soruşturma bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya ait araçta meydana gelen hasarın kaza tutanağında gösterilen kaza sonucunda meydana gelmesinin söz konusu olmadığı, kazanın gerçekleşmesi ile ilgili doğru ihbarın yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacıya ait araçtaki hasarın iddia edildiği gibi gerçekleşmediği, doğru ihbar yükümlülüğünün yerine getirilmediği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş ise de, aynı trafik kazasıyla ilgili olarak kazaya karışan diğer araç maliki M. E. tarafından davacı malik A.. T.., sürücü ve trafik sigortacısı aleyhine açılan İzmir 12. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/51 Esas 2012/425 Karar sayılı dosyasında, hasar ve değer kaybının davalılardan tahsiline karar verilmiş olup, trafik sigortacısı tarafından temyiz edilen hükmün Dairemizce onararak kesinleştiği anlaşılmıştır. Buna göre, tarafları aynı olmasa dahi anılan dosyada dava konusu trafik kazasının şüpheli olduğu iddiasının davalı sigortacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle kazanın vakıa olarak gerçek olduğunun kabul edilmesinin, iş bu dava için güçlü delil niteliğinde olacağı gözetilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı gerekçeyle verilen karar doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14741
Karar No: 2020/11049
Karar Tarihi: 02.07.2020

**7. Ceza Dairesi         2017/14741 E.  ,  2020/11049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre mudi ... yerine atılan 23.12.2009, 30.10.2009 ve 06.07.2010 tarihli tediye fişleri üzerindeki imzaların kim tarafından atıldığının denetime imkan verecek şekilde açıklanmadığı, sanığın 27.01.2015 tarihli mahkeme beyanında, bahse konu 23.12.2009 ve 06.07.2010 tarihli tediye fişlerindeki imzaların mudi ...'a ait olduğunu beyan ettiği ancak bu hususta mudi ...'ın beyanının alınmadığı, yine 30.10.2009 tarihli tediye fişinde mudi ... adına atılmış imzanın, ne şekilde atıldığının sanığa ve mudiye sorulmadığı anlaşılmakla;

Mudi ... yerine atılan 23.12.2009, 30.10.2009 ve 06.07.2010 tarihli tediye fişlerindeki imzaların mudinin eli ürünü olup olmadığının denetime imkan verecek şekilde tespiti bakımından, mudi ...'ın beyanı alınarak imzaların kendi el ürünü olup olmadığının ve bahse konu tediye fişlerinin mudi tarafından güvene dayalı olarak önceden imzalanıp kullanması için mi sanığa verdiğinin belirlenmesi, mudi ...'ın imzaların kendi el ürünü olmadığını beyan etmesi durumunda ise, mudi ... ve sanığın imza örneklerinin alınarak dosya ile birlikte aralarında grafoloji uzmanın da bulunduğu bilirkişiler heyetine tevdi edilerek inceleme yaptırılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1041
Karar No: 2015/16229
Karar Tarihi: 22.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1041 E.  ,  2015/16229 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/202919

Mahkemesi : Seydişehir Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/03/2014

Numarası : 2013/237- 2014/66

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise kusura, ceza miktarına ve sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi,

2-Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususuna hükümde yer verilmemek suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasının 4. bendinin devamına "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10797
Karar No: 2017/5106
Karar Tarihi: 26.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10797 E.  ,  2017/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında suça sürüklenen çocuk müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Mağdure hakkında Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 10.07.2012 tarihli raporda, olay sonrasında mağdureye travma sonrası stres bozukluğu ile major depresif bozukluk tanıları konularak olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu belirtilmiş ise de, aynı okulda öğrenci olmaları nedeniyle birbirlerini tanıyan ve aralarında gönül ilişkisi bulunan suça sürüklenen çocuk ile mağdurenin anlaşarak kaçmaları sonrasında rızayla cinsel ilişkiye girdiklerinin ve mağdurenin dinlenilmesinden sonra görüşüne başvurulan sosyal hizmet uzmanının, mağdurede utangaçlık duygusu olup duruşmadaki hal ve tavırları ile beyanları dikkate alındığında herhangi bir ruhsal çöküntü halinin gözükmediğini bildirmesi karşısında, mağduredeki mevcut ruh sağlığı bozukluğunun olay nedeniyle mi yoksa .

olaydan sonra yaşadığı çevresel ve ailesel etkiler nedeniyle mi meydana geldiği hususunun tespiti açısından tam bir vicdani kanaat edinilebilmesi için Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde anılan maddenin tatbik edilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3452
Karar No: 2022/2889
Karar Tarihi: 23.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3452 E.  ,  2022/2889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Ret

Mahkemece mükerrerliğe konu edilen Bakırköy 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/28 Esas ve 2012/249 Karar sayılı dosyasının,....San Tic.Ltd.Şirketi'nin 2004 yılına ait defter ve belgelerinin istendiği yazının 26.10.2009 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen ibraz edilmediğinden bahisle açılan kamu davası olduğu, temyize konu işbu dava doyasının ise .... San Tic.Ltd.Şirketi'nin 2005 yılına ait defter ve belgelerinin istendiği yazının 25.10.2010 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen ibraz edilmediğinden bahisle açılan kamu davası olduğu, davaların mükerrer olmadığı, her iki davanın mükerrer olduğu gerekçesiyle Mahkemece verilen “davanın reddi” kararının yerinde olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “Defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 14.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 23.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14223
Karar No: 2012/2182
Karar Tarihi: 01.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14223 E.  ,  2012/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, mahkemeye yapılan nitelendirmeye göre köy orta boşluğu niteliğindeki taşınmaz ile ilgili olarak tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu nitelendirmesine göre, 14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 Sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.04.2011 tarih ve 14 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 14.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 14.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,1.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4226
Karar No: 2011/8774
Karar Tarihi: 13.09.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/4226 E.  ,  2011/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl İcra Mahkemesi

KARAR TARİHİ :1.3.2011

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.9.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25369
Karar No: 2016/22547
Karar Tarihi: 17.11.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/25369 E.  ,  2016/22547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - ...

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 340. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı ... hakkında 3 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, ... İcra Ceza Hakimliğinin 21/05/2015 tarihli ve ... esas sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 26/12/2014 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/01/2015 gün ve ... sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 23.01.2012 tarihli taahhüt tutanağında alacaklı vekilinin ismi altındaki imzanın ıslak imza olmayıp kaşe imza olduğu anlaşılmakla, gerek Yargıtay içtihatları gerekse uygulama doğrultusunda imza atamaya muktedir olan kişilerde, imzanın el ile atılması kural olduğu ve bu kişiler tarafından parmak izi, kaşe imza veya mühür kullanılması halinde, bu parmak izi, kaşe imza veya mührün resmi makamlarca usulüne uygun olarak onaylanması halinde bile geçerli olamayacağı düşünüldüğünden, bu şekilde alınan taahhüdün hukuken geçersiz olduğu sonucuna varıldığından, unsurları oluşmayan suçtan borçlu sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... İcra Ceza Hakimliğinin 21/05/2015 tarihli ve ... esas iş sayılı kararının CMK’nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan tazyik hapis cezasının kaldırılmasına, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.