Esas No: 2011/823
Karar No: 2012/7844
Karar Tarihi: 15.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/823 E.  ,  2012/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/10/2010 tarih ve 2009/123-2010/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Tekel 2001 markasının 1995 yılından beri müvekkili adına tescilli, tanınmış bir marka olduğunu, European 2005 markası altında 08.11.2005 tarihinde piyasaya sürülen sigaranın müvekkili Tekel 2001 sigarasının ayırt edilemeyecek derecede benzerlik gösterdiğini, bu durumun dağıtıcı firma ve bayiler tarafından Tekel’in yeni ürünü olarak tüketicilere sunulduğunu, bu durumun marka hakkına açık tecavüz oluşturduğunu ileri sürerek, tecavüzün men’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigara paketlerinin arasında iltibas olmadığını, European 2005 ve Tekel 2001 marka ibaresi ve şekilleri arasında hiçbir benzerliğin bulunmadığını, sigara tüketicisi açısından bakıldığında, sigara kullanıcısının tadına ve damak zevkine alıştığı bir sigarayı ,başka bir sigara kullandığı sigaraya tamamen benzese dahi karıştırarak yanlışlıkla almasının mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı kapsamında yapılan yargılama sonucunda, davalı tarafından üretilen sigara ürünlerinin kutu ve ambalajları yönünden bıraktıkları genel intiba sebebiyle davacının marka hakkına tecavüzün söz konusu olduğu, tüketicilerin davalıya ait ürünü davacının yeni çıkardığı ürünlerden birisi gibi algılayabileceği gerekçesiyle davanın ıslah edilmiş hali ile kabulüne, davalının davacıya ait 165257 nolu markasına tecavüzün önlenmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüzün önlenmesi davasıdır. Mahkemece, Dairemizin 15.05.2009 tarih, 2009/4755 E. 2009/5856 K. sayılı bozma ilamı gereğince alınan 06.07.2010 tarihli bilirkişi raporu kapsamında davalıya ait ürünün davacının markası ile iltibas yaratabilecek ölçüde benzer olduğu görüşünün açıklandığı, raporun yeterli gerekçeyi taşıdığı, denetime elverişli ve kanaat verici olduğu belirtilerek rapor doğrultusunda ve yukarıda açıklanan gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, 15.05.2009 tarihli Dairemiz bozma ilamında, dosya kapsamında yer alan Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nca İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’na yazılan 2006/195 sayılı talimat üzerine alınan endüstri mühendisi bilirkişi raporu değerlendirilmeden ve tartışılmadan, mahkemenin kendi incelemesi ve değerlendirmesine göre, bilirkişi raporu ile çelişki yaratacak şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı, bu kapsamda endüstri mühendisi bilirkişi raporunu da irdeleyecek şekilde, bu rapordan ayrılınan hususlar olursa bunların da açıklamasını içerir, uzman bilirkişi veya bilirkişi heyetinden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiş iken, hükme esas alınan 06.07.2010 tarihli bilirkişi heyet raporunda bozma ilamında belirtilen bilirkişi raporundan bahsedilmediği, bu raporun ve bu rapordan ayrılınan noktaların tartışılmadığı, söz konusu rapor irdelenmeksizin bu rapordan farklı bir sonuca varıldığı ve rapor doğrultusunda karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu kapsamda, Dairemizin 15.05.2009 tarih, 2009/4755 E. 2009/5856 K. sayılı bozma ilamında belirtilen bozma sebeplerini karşılayacak nitelikte, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2006/195 talimat sayılı dosyasında alınan endüstri mühendisi bilirkişi raporunu da irdeleyecek şekilde, bu rapordan ayrılınan hususlar olursa bunların da açıklamasını içerir ek rapor veya yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.