erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/3150
Karar No: 2014/13914
Karar Tarihi: 15.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/3150 E.  ,  2014/13914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/1013-2013/679

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kiralanan araçtaki hasar bedeli, değer kaybı ile gelir kaybı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müvekkiline ait GA plaka sayılı aracın davalıya kiralandığını, davalının kullanımıda iken meydana gelen trafik kazası sonucunda araçta ağır hasar oluştuğunu, davalının olayda tam kusurlu olduğunu belirterek 19.290 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının kiralanan araçta meydana gelen hasar bedeline ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 14/03/2012 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde, kiralayana ait araçların, zorunlu ve isteğe bağlı sigortalar ile teminat altına alındığı, kiracının % 100 kusurlu olması halinde zararın tamamından şahsen sorumlu olacağı, muafiyetli hasar sigortasının kiralama fiyatına dahil oduğu düzenlenmiştir. Dava konusu aracın, dar kapsamlı kasko sigorta poliçesi ile aracın yanması, çalınması veya çalınmaya teşebbüs edilmesi risklerine karşı sigortalandığı anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalının kazanın oluşumunda tam ( % 100 ) kusurlu olduğu, kiralayan tarafından araca dar kapsamlı sigorta yapıldığı, kiracının % 100 kusurlu olması nedeniyle sözleşme hükmü gereğince araca kasko sigortası yaptırılmış olup olmamasının sonuca etkili olmadığı bildirilmiştir. Kasko Sigortası Genel Şartları A.5 maddesinde teminat dışında kalan haller belirtilmiş olup " % 100 kusurlu" olma hali teminat dışında bırakılmamıştır. Meydana gelen hasar, sözleşmede belirtildiği şekilde kasko sigorta poliçesi düzenlenmesi halinde teminat kapsamında kalmaktadır. Bu nedenle kiracının, araçta meydana gelen hasardan sorumlu tutulamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9049
Karar No: 2020/2834
Karar Tarihi: 19.02.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/9049 E.  ,  2020/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak değerlendirilen 349 parsel sayılı taşınmazın satış tarihi çok eski (1987 yılı) olduğundan bu taşınmazın emsal olarak alınması nedeniyle bilirkişi raporu inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz

ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/85
Karar No: 2014/7198
Karar Tarihi: 17.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/85 E.  ,  2014/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/07/2013

NUMARASI : 2012/1115-2013/408

Dava dilekçesinde, H.. D..'in vesayet altına alınması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm müdahale talep eden F.. D.. tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, Türk Medeni Kanunu'nun 406. madde uyarınca H.. D..'e vasi atanması istenilmiş, mahkemece H.. D..'e yasal danışman (kanuni müşavir) atanmıştır.

Mahkemece sağlık kurulundan rapor alınarak kısıtlı adayı H.. D..'in alkol bağımlılığı değerlendirilmiş ise de; savurganlık, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini ve ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesi (TMK md. 406) iddiası yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Vesayet hakkındaki hükümlerin kamu düzenine ilişkin olduğu, mahkemece re'sen araştırma yapılabileceği de gözetilerek; re'sen ve tarafların gösterecekleri delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi yerine eksik inceleme ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

Makemece öncelikle kısıtlı adayının Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi kapsamında savurganlık, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini ve ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesi hususları değerlendirilip, eğer kısıtlı adayının bu sebeplerle kısıtlanması gerektiği toplanan delillerle sabit olursa; H.. D..'in kısıtlanarak tarafına vasi atanması, aksi halde önceki karar gibi Türk Medeni Kanunu'nun 429.madde kapsamında kısıtlanma kararı verilmeksizin fiil ehliyetinin sınırlandırılarak tarafına yasal danışman atanmasına karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4022
Karar No: 2011/14374
Karar Tarihi: 22.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4022 E.  ,  2011/14374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 05.05.2009

No : 142-225

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... Tekstil ve Reklam Hiz. Dış. Tic. Ltd. Şti arasında Factoring sözleşmesi imzaladığını, sözleşme çerçevesinde ... Tekstil Ltd. Şti tarafından davalıya kesilen 21.2.2005 tarihli ve 21.647.10 TL bedelli fatura ve müsteniti alacakların temlik alındığının ve söz konusu bedelin müvekkiline ödenmesi gerektiği hususunun bildirildiğini borcun ödenmediğini belirterek, şimdilik 6.350.00 TLnin avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borcunun bulunmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia savunma toplanan delillere göre; İstanbul 3.ATM'nin 2005/108 Esas,2006/448 karar sayılı dava dosyası ve İstanbul 12 ATM 2005/242 D. iş sayılı dosyası kapsamına göre, alacağın davacıya temlik edildiği ve temliğin geçerli olduğu, davalının tespit dosyasındaki talebe konu dilekçesinin borcunu ikrar mahiyette olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 6.350 TL'nin temerrüt tarihi 21.3.2005 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9987
Karar No: 2022/11444
Karar Tarihi: 28.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9987 E.  ,  2022/11444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisine iadesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ... oyları ve oyçokluğuyla, 28/09/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 1999 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan bağlanan yetim aylığı yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Esas No: 2021/18802
Karar No: 2022/181
Karar Tarihi: 10.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/18802 E.  ,  2022/181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17/11/2017 tarihli 2017/443 Esas ve 2017/472 Karar sayılı ilamıyla sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, hırsızlık suçundan kurulan hükmün o yer Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edildiği, sanık tarafından 20/11/2017 tarihli dilekçe ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin istinaf edilmesine rağmen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi tarafından sadece o yer Cumhuriyet savcısının istinaf talebi incelenerek sanık hakkında hırsızlık suçundan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanığın istinaf isteminin incelenmediği anlaşılmakla; sanığın istinaf istemi incelendikten sonra dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 10/01/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7238
Karar No: 2018/18141
Karar Tarihi: 18.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/7238 E.  ,  2018/18141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız ela tılan taşınmaz bedelinin tahsili ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... Mahallesi 6394 ada 34 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmazın ve dava konusu taşınmazla aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde değer biçilmesi doğru olmadığı gibi, emsal taşınmazın satış akit tablosu getirtilmediğinden bu yönden de denetlenemeyen rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8273
Karar No: 2020/6826
Karar Tarihi: 08.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8273 E.  ,  2020/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından sanığın lehine temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki araçla gündüz yerleşim içi iki yönlü iki şeritli yolda seyir halinde iken, direksiyon hakimiyetini kaybederek karşı istikamete geçip karşıdan gelen katılan ...’in idaresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve katılan ...’in kemik kırığı meydana gelecek şekilde, aracında yolcu olarak bulunan katılanlar Seviye, Selen ve Ayşe’nin ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu dört kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Sanık hakkında 89/4, 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 3.000 TL adli para cezası yerine, 3.750 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6 nolu bendindeki “3.750 TL” ibaresi çıkarılarak yerine “3.000 TL” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13829
Karar No: 2014/24317
Karar Tarihi: 01.12.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/13829 E.  ,  2014/24317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sincan 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :04.03.2014

NUMARASI :Esas no:2012/467 Karar no:2014/130

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, "kocanın barışma girişiminde bulunmakla eşini affettiği, bu halde kadının üzerinde bir kusur kalmadığı, kocanın ise eşine hakaret ettiği bu sebeple tam kusurlu olduğu" kabul edilerek kocanın boşanma davasının reddine, kadının karşı boşanma davasının kabulüne karar verilmiş, kadın yararına yoksulluk nafakası ve maddi tazminata hükmedilmiştir. Oysa, davalı-karşı davacı (kadın)'ın "bu evliliği yapmayacağını" söyleyerek eşiyle birlikte yaşamaktan kaçındığı, kocasının "yeni bir başlangıç yaparak dügün merasimini icra edelim" yönünde iyiniyetli girişimine rağmen, müşterek yaşamın kurulmasını kabul etmediği, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Kocanın "yeni bir başlangıç yapalım" şeklindeki sözleri, iyiniyetle yapılmış bir girişim olup, af niteliğinde değildir. Kaldı ki, davalı-karşı davacı (kadın) buna rağmen müşterek yaşamın kurulmasını kabul etmemekle, eşiyle birlikte yaşamaktan haklı hiç bir sebebi bulunmaksızın ısrarla kaçınmıştır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu koşullar altında koca da dava açmakta haklıdır. Öyleyse kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının karşı boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri hakkında yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden, bu yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.01.12.2014 (Pzt.)
Esas No: 2013/4212
Karar No: 2013/14734
Karar Tarihi: 14.05.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/4212 E.  ,  2013/14734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastının olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı 20 TL'den çarpılması sırasında uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan ''yaptırım'' ibaresinin ''tedbir'' olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde kısa süreli hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,

3- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının kararın kesinleş- mesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme adli gün para cezasının 5237 sayılı TCK.nun 52/2. madde ve fıkrası uyarınca adli para cezasına çevrildiği ibaresinin ilavesi, hükümden seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğine yönelik fıkranın çıkarılması ve TCK.nun 52/4. maddesinin uygulandığı bölümünden “kararın kesinleştikten itibaren” ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 14.05.2013 günün- de oybirliğiyle karar verildi.