erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12221
Karar No: 2014/22230
Karar Tarihi: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12221 E.  ,  2014/22230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2012/514-2013/399

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yırpanma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Zemin bedelinin tespitine gelince;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli değildir.Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın imar, somut emsal alınan...... parsel nolu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu belirtilerek, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisinde ki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan 540 nolu parsel de imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasında çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak taşınmaz bedelinin yeniden tespiti, bunun mümkün olmaması durumunda, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölüçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21324
Karar No: 2014/3407
Karar Tarihi: 03.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/21324 E.  ,  2014/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/246267

MAHKEMESİ : Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

NUMARASI : 2007/2734 (E) ve 2009/248 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Katılanın ikametine girip ziynet eşyası ile birlikte ikametin önünde park halinde bulunan otomobile ait anahtarı alarak, aldığı anahtarla otomobili çalıştırmak suretiyle hırsızlayan sanığın eyleminin bütün halinde 5237 sayılı TCY'nın 142/2-d maddesine uyan tek hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Konut dokunulmazlığını bozma suçunun 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı gözetilip, taraflara usulünce uzlaşma önerisinde bulunularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık R.. Ö..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 3.3.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9494
Karar No: 2014/11771
Karar Tarihi: 16.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9494 E.  ,  2014/11771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zile Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2014/1-2014/95

Davacı Zile Orman İşletme Müdürlüğü temsilcisi A.. Y.. tarafından, davalı H.. T.. aleyhine 05/04/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davalının diğer temyiz itirazları yönünden;

Dava maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kesim izni alanı dışında kalan ormandan ağaç kesmesi nedeniyle idarenin uğradığı zararın giderilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının ormandan ağaç kesme suçunu işlediğinden bahisle 750,00 TL tazminat ve 4.922,00 TL ağaçlandırma giderinin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, dava konusu olay nedeniyle Zile Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2010/309 Esas, 2011/79 Karar sayılı dosyasında sanık-davalının 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, dava dilekçesine ekli davacı idare tarafından düzenlenen tazminat raporuna göre ağaçlandırma giderine hükmedilmiştir.

Ceza mahkemesi dosyası içeriğindeki Orman Mühendisi Bilirkişi S. D.. tarafından düzenlenen raporda “...dava konusu orman emvalinin meşe ağaçlarının kök sürgünü ve yan dalları olduğu.....ağaçların hayatiyetlerini kaybetmedikleri, bu nedenle ağaçlandırma gideri hesaplanmasına gerek olmadığı...” belirtilmiştir. O halde, ağaçların hayatiyeti kaybolmadığı anlaşıldığından ağaçlandırma giderine hükmedilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17523
Karar No: 2013/15912
Karar Tarihi: 24.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/17523 E.  ,  2013/15912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM(ek) : Temyiz isteminin miktardan reddi (asıl hüküm: mahkumiyet)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında “mala zarar verme” suçundan yokluğunda verilen 16.03.2011 tarihli doğrudan 1.000 TL adli para cezasından ibaret mahkûmiyet hükmünün 19/04/2011 tarihinde tebliği ile anılan sanığın 20/04/2011 havale tarihli süresinde olan dilekçesiyle "temyiz" edilmesini müteakip; mahkemece bu temyiz talebinin 20.04.2011 tarih ve 2009/2510 Esas, 2011/168 Karar sayılı “ek kararı” ile “miktar yönünden reddine” karar verildiği, red kararının 20/04/2011 tarihinde üsulüne uygun biçimde sanığa tebliğ olunduğu ve fakat “ek karar” karşı sanığın temyiz iradesini ortaya koyan bir bilgi ve belgenin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla;

“Temyiz isteminin reddine” dair 20.04.2011 tarihli aynı gün sanığa tebliğ olunmuş “ek karara” yönelik bir temyiz bulunmadığından; temyiz incelemesi yapılmaksızın mahalline iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5864
Karar No: 2014/5163
Karar Tarihi: 19.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5864 E.  ,  2014/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/3554

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 31.12.2013 gün ve 2013-19874/80315 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.01.2014 gün ve KYB. 2014/3554 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan sanık L.. B..'ın, aynı Kanunun 359/b-l (altı kez), 359/a-2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis (altı kez) ve 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Fatih 6. Asliye Ceza Mahkemesinin (kapatılan) 31/03/2010 tarihli ve 2007/920 esas, 2010/340 sayılı kararının kesinleşmesine müteakip, sanık vekili tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 31/03/2011 tarihli ve 2007/920 esas, 2010/340 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/08/2011 tarihli ve 2011/1075 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine esas alınan 05/10/2007 tarihli vergi suçu raporuna istinaden tesis olunan vergi cezalarının iptaline ilişkin olarak açılan İstanbul 6. Vergi Mahkemesinin 2008/23 sayılı dava dosyasında, mahkemece vergi suçu raporunun somut verilere dayanmadığı, hazırlayan vergi inceleme uzmanının kişisel kanaatini içerdiğinden bahisle 29/01/2010 tarihli ve 2010/308 sayılı karar ile cezalı tarhiyatın kaldırılmasına dair karar verilmesi ve bu kararın 05/11/2010 tarihinde kesinleşmesi karşısında, sanığın sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararından sonra ortaya çıkan yeni delil olduğu kabul edilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü.

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Fatih 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, hükümlü müdafii tarafından yapılan yargılamasının yenilenmesi talebinin reddine ilişkin 31.03.2011 gün ve 2007/920 esas, 2010/340 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.08.2011 gün ve 2011/1075 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gereğinin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1438
Karar No: 2019/4960
Karar Tarihi: 13.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1438 E.  ,  2019/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 35, 29/1, 62, 53/1, 54. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık ...’in katılan ...’a yönelik eyleminin sübutu kabul,tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafiinin meşru müdafaaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Oluşa ve dosya kapsamına göre, katılan ...’ın sanık ...’e bıçak çektiği, sanık ...’in ise kurban kesmek için üzerinde bulundurduğu bıçak ile katılan ...’a saldırarak onu üç bıçak darbesiyle yaraladığı, oluşan yaralanmaların katılanda sol hemopnömotoraksa ve yaşamını tehlikeye sokan nitelikte olduğu eylemine devam etmesi için herhangi bir engel neden bulunmayan sanığın eylemine son vererek karakola teslim olduğu, sanık ...’in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda, sanığın eyleminin bir bütün halinde kasten yaralamaya yönelik olduğu ve bu suçtan temel cezanın TCK’nin 61. maddesi gözetilerek teşdiden belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerekirken suç vasfında hataya düşülerek öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

2-24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/11/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/12216
Karar No: 2014/22231
Karar Tarihi: 25.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12216 E.  ,  2014/22231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2012/518-2013/403

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yırpanma payı da düşülerek binaya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Zemin bedelinin tespitine gelince;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de, hükme esas alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli değildir.Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın imar, somut emsal alınan .... parsel nolu taşınmazın ise kadastro parseli olduğu belirtilerek, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisinde ki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan....... nolu parsel de imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasında çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak taşınmaz bedelinin yeniden tespiti, bunun mümkün olmaması durumunda, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölüçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18429
Karar No: 2023/9726
Karar Tarihi: 21.12.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/18429 E.  ,  2023/9726 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ :

SAYISI : 2015/503 E., 2016/63 K.

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Mala zarar verme, tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan Sanık ...'in Ek Karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan sanıklar hakkında mala zarar verme, yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan sanık ...'in temyiz isteminin kararın kesin nitelikte adli para cezası olduğundan reddine dair mahkemece verilen 01.08.2016 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan Sanık ...'in katılan sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9484
Karar No: 2021/1325
Karar Tarihi: 11.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9484 E.  ,  2021/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre usulüne uygun verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmış ise de, dava zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa yüklenen suçun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.01.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

B) 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarihli 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesinin birinci fıkrasında "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmünün bulunması, sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarına ilişkin düzenlenen 08.03.2011 tarihli vergi suçu raporuna istinaden Afyonkarahisar Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 18.03.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; mütalaa tarihi itibarıyla Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun mütalaasının zorunlu olduğu dikkate alınarak, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7751
Karar No: 2013/9849
Karar Tarihi: 24.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7751 E.  ,  2013/9849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin yetki nedeniyle reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalıların işleten ve sürücüsü oldukları araç nedeniyle meydana gelen kazada aracının hasarlandığını ve değer kaybına uğradığını belirterek değer kaybından kaynaklanan 2.500 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Turizm LTD.ŞTİ vekili, talep edilen tazminat miktarının fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, mahkemenin yetkili olmadığını, davalıların ortak yerleşim yeri olan Bursa Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, kazanın meydana geldiği yerin davalıların hepsi için ortak yetkili olduğu, kazanın Akhisar'da meydana gelmesi sebebiyle yetkili mahkemenin Akhisar Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

6100 s. HMK.nin 16. maddesinde “ Haksız fiilden ... davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir” hükmü getirilmiştir. İlgili madde hükmü gereğince haksız fiilden zarar gören davacı haksız fiilden kaynaklanan zararrının tazmini talebiyle kendi yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir. Davacının adres kayıt sistemine göre adresinin Denizli-Merkez olduğu anlaşılmaktadır. 6100 s. HMK 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup davanın 22.10.2012 tarihinde açıldığı anlaşıldığından Denizli Mahkemeleri uyuşmazlığın çözümünde yetkilidir. Mahkemece davanın esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yetkisizlik kararı verilmesi isabetli olmamıştır.

Kabule göre de, aynı Kanunun 331/(2) maddesinde getirilen “Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.” hükmü gereğince yetkisizlik kararı verilirken davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.