erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3888
Karar No: 2018/9658
Karar Tarihi: 01.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3888 E.  ,  2018/9658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26872
Karar No: 2014/19691
Karar Tarihi: 02.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26872 E.  ,  2014/19691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olan sanığın deneme süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınması sırasında, önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 50/5 maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında düzenlenen adli para cezasının kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırım, diğerlerinin ise tedbir niteliğinde olduğu da gözetilerek, sanık hakkında kısa süreli hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3 maddesi ile uygulama yapılacağı gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 50/6 maddesi gereğince ihtarda bulunulmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘Hüküm kesinleştikten sonra C.Savcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gerekleri yerine getirilmediği takdirde TCK 50/6 fıkrası gereğince hükmü veren mahkemece kısa süreli hapis cezasının infaz edileceğinin bildirilmesine'' cümlesinin çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1434
Karar No: 2020/2210
Karar Tarihi: 09.07.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1434 E.  ,  2020/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vs., birleşen 2008/269 Esas sayılı davada davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.06.2018 gün ve 2017/379 E.-2018/218 K. sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen dosya davacısı vekili tarafından istenilmiş, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda verilen 29.09.2004 tarihli karar ile davanın reddine karar verildiği, Dairemizin 16.10.2006 tarihli 2005/4978 Esas 2006/5847 Karar ile bozma kararı verildiği, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 02.06.2011 tarihli kararla yeniden davanın reddine karar verildiği, kararın Dairemizin 26.03.2012 tarihli kararı ile bozulduğu; bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılamada 11.02.2014 tarihli kararla davanın kabulüne karar verildiği, kararın temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 03.04.2015 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 07.06.2018 tarihli karar ile davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiği ve kararın asıl ve birleşen dosya davacısı vekilince temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Zaman bakımından uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'nın 429/4. maddesinde "Davanın esastan reddi veya kabulünü içeren bozmaya uyularak tesis olunan kararın önceki bozmayı ortadan kaldıracak şekilde yeniden bozulması üzerine alt mahkemece verilen kararın temyiz incelemesi herhalde Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nca yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu hükme göre temyize konu ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 07.06.2018 tarihli 2017/379 Esas 2018/218 Karar sayılı kararının temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na ait olduğundan, dosyanın Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'na gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Hukuk Genel Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5609
Karar No: 2024/17470
Karar Tarihi: 25.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5609 E.  ,  2024/17470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 14.02.2024

EK KARAR SAYISI : 2023/4173 E., 2024/4 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 14.02.2024 tarihli ve 2023/4173 Esas, 2024/4 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 14.02.2024 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12089
Karar No: 2012/2062
Karar Tarihi: 01.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12089 E.  ,  2012/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Osmangazi Belediye Başkanlığı'nın 24.05.2010 gün 22678 sayılı yazısında dava konusu 6390 ada 54 parselin kısmen 1/1000’lik imar planında kısmen de 1/5000’lik nazım imar planında kaldığı aynı belediye başkanlığının 04.08.2010 gün 16729.16730 sayılı yazısında ise taşınmazın tamamen 1/5000’lik nazım imar planında kaldığı belirtilmiştir. Mahkemece her iki yazı örneği de birlikte gönderilip söz konusu çelişkinin sebebi de sorularak dava konusu taşınmazın imar durumunu bildirir yazının Osmangazi Belediye Başkanlığı'ndan getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/520
Karar No: 2014/11266
Karar Tarihi: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/520 E.  ,  2014/11266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/368290

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/07/2011

NUMARASI : 2009/108 Esas, 2011/486 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2013 gün ve 2013/8-131 Esas, 2013/75 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanığın hükümden sonra 25.07.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahallinde gerekli araştırma yapıldıktan sonra sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5020
Karar No: 2015/18702
Karar Tarihi: 19.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/5020 E.  ,  2015/18702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kadının nafaka davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 19.10.2015 (Pzt.)

Mahkemece, davacı-davalı kadınınTürk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince açtığı tedbir nafakası davasının kısmen kabulüne, davalı-davacının boşanma davasının ise reddine karar verilmiş hüküm, davalı-davacı tarafından tedbir nafakası davasının kabulü yönünden temyiz edilmiştir.

Davacı-davalının Türk Medeni Kanunun 197. maddesi anlamında davalı-davacıdan ayrı yaşama hakkının bulunduğu konusunda sayın çoğunlukla aramızda görüş ayrılığı yoktur. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların her ikisinin de emekli oldukları ve gelirlerinin birbirine yakın olduğu görülmektedir. Asgari yaşam giderlerini karşılamaya yeterli ve düzenli geliri bulunan kadın ayrı yaşama hakkı bulunsa bile tedbir nafakası talep edemez. Bu sebeple davalı-davacı kocanın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2009/10325
Karar No: 2011/4554
Karar Tarihi: 18.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10325 E.  ,  2011/4554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.06.2009 tarih ve 2008/97-2009/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından tescil başvurusu yapılan “Radyo 1 Türkiye Radyoları Birinci Programı” ibaresinin Türk Patent Enstitüsü Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından, davalının markaları gerekçe gösterilerek reddedildiğini, red kararına karşı Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kuruluna yapılan başvurunun ise kısmen kabul edildiğini ileri sürerek, Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun kısmen red kararının iptali ile davalıya ait markaların hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının redde dayanak olan markayı terkin ettirmeden veya marka hükmünü yitirmeden kendi markasının tescilini sağlama olanağı bulunmadığından Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu kararının iptali yönündeki talebinin reddine, hükümsüzlük davası yönünden davacı markasının tanınmış olduğu ve 556 Sayılı KHK'nin 8/4. maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle davalı markalarının hükümsüzlüğüne ilişkin talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 18.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19205
Karar No: 2014/21108
Karar Tarihi: 15.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/19205 E.  ,  2014/21108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Temyizin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan 17/07/2013 tarihinde kesin olarak, karar verilerek sanığa 01/10/2013 tarihinde tebliğinden sonra sanığın esasen kesin olan kararı 10/12/2013 tarihli dilekçe ile temyiz etmiş, mahkemece 17/12/2013 tarihli ek-karar ile temyizin reddine karar verilmiş olup, ek kararın sanığa tebliği evrakı adres yetersizliği nedeniyle 20/01/2014 tarihinde iade edilmiş iken, bu defa dosya içinde bulunan ve ek-karardan önceki bir tarihi taşıyan 09/12/2013 günlü tebliğ evrakı ve asıl hükme karşı temyiz istemini içerir 10/12/2013 günlü dilekçe ilgi tutularak dosya gönderilmiş ise de, 17/12/2013 tarihli ek-kararın sanığa tebliğ edildiğine dair tebliğ evrakına dosya içinde rastlanmadığı anlaşılmakla, mahkemesince varsa tebliğ evrakı eklenip yoksa de ek karar sanığa tebliğ edilerek tebliğ belgesi ve verdiği taktirde temyiz dilekçesi eklenerek iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 15/12/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17463
Karar No: 2017/1581
Karar Tarihi: 15.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/17463 E.  ,  2017/1581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Erkek tarafından açılan davada kadının sadakatsiz olduğu ve haysiyetsiz yaşam sürdüğü vakıalarına dayanılmış, kanıt olarak da kadının el yazısı ile tuttuğu günlük gösterilmiştir. Mahkemece bahsi geçen günlük içeriğindeki beyanların davalı kadının evli iken haysiyetsiz yaşam sürdüğü ya da eşini aldattığına yönelik delil olarak kabul edilmemesine karşın, kadının günlükteki ifadelerinin erkeğin güvenini sarstığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere günlük içerisindeki ifadeler, kadının haysiyetsiz yaşam sürdüğünü veya eşini aldattığını kabule elverişli olmadığı gibi, sadece eski erkek arkadaşına, eşini çok sevdiğini, bunun böyle devam edeceğini, kendisini unutması gerektiğini, özetle artık herkesin kendi yoluna gitmesi yönündeki temennilerini içeren beyanlardan öteye gitmemiştir. Bu husus güven sarsıcı davranış olarak kabul edilemez. Toplanan delillerden kadının boşanmayı gerektiren başkaca kusurlu bir davranışı da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen duruma göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule görede;

Davacı erkek kendini vekil ile temsil ettirmemesine rağmen davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir. Davacının vekili olmadığı halde mahkemece lehine vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2017 (Çrş.)
Esas No: 2012/22845
Karar No: 2013/20267
Karar Tarihi: 09.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/22845 E.  ,  2013/20267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçun sabit olmadı- ğına, eksik araştırmaya, erteleme kararı verilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmadığı- na; Cumhuriyet Savcısının, erteleme ve müsadere kararı verilmemesine, yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hüküm kurulurken adli para cezasına esas alınan gün üzerinden artırım veya indirim yapıldıktan sonra belirlenen sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sonucu cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK.nun 61/8. maddesine aykırılık yapılması,

2- CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı olarak, sanığa verilen adli para cezasına esas alınan gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpılırken uygulanan yasa, madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği göze- tilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün birinci fıkrasından “Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 200,00-TL”, ikinci fıkrasından "Adli para cezasının bir gün karşılığı 20,00-TL olmak üzere 160,00-TL" ibarelerinin çıkarılması, ikinci fıkradan sonra gelmek üzere mahkeme- nin takdiri doğrultusunda ''Sanığa verilen 8 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 160 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin yazılması ve hüküm fıkrasından "adli para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/805
Karar No: 2007/2007
Karar Tarihi: 01.03.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/805 E.  ,  2007/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen;

291 ada 184 parselin kuruluşundan itibaren tüm tedavül kayıtları ve bunlara ilişkin belgelerin dosya içerisine konularak gönderilmesi;

Dairemizce daha önce iki kez bu konu ile ilgili dosyanın mahkemesine geri çevrildiği, ilgili idarece kayıtların yanlış gönderildiği gibi, bağlantıların kurulamadığı, gerekli denetimde yapılmadan tekrar gönderildiği, bu şekilde zaman ve masraf kaybına da sebebiyet verildiğinden belgelerin dosya içerisine konulması ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğü tarafından üst yazı ile gerekli açıklamalar yapılarak tapunun hangi tarihte neye dayanarak kurulduğu, tedavüllerinin hangi tarihte ve nedenlerinin gösterilerek, ayrıca vakıf şerhinin hangi tarihte şerh edildiği, bununla ilgili belgelerin bulunup bulunmadığı, varsa belgelerinin suretleri de eklenerek açıklayıcı yazı ile birlikte gönderilip, mahkemesince de denetlendikten sonra yeniden yazışma yapılmasına sebebiyet vermemek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/12375
Karar No: 2019/15595
Karar Tarihi: 15.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/12375 E.  ,  2019/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen düşme kararlarına yönelik olduğu; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.01.2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 30.07.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2, 151/1 ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29.02.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 15/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.