erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/7977
Karar No: 2011/4390
Karar Tarihi: 23.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7977 E.  ,  2011/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2010 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.110 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 23.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2361
Karar No: 2012/6377
Karar Tarihi: 12.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2361 E.  ,  2012/6377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı dava dilekçesinde ... Aile Mahkemesi’nin 2008/390 esas 2009/176 K sayılı kararı ile davalıdan boşandığını, müşterek çocukları ... ’un velayetinin kendisine verilerek ... için aylık 200 TL iştirak nafakası, kendisi için de 250 TL yoksulluk nafakasına hükmediliğini, aradan 2 yıl kadar süre geçtiği çocuğun okul çağına geldiği açıklanarak kendisi için bağlanan nafakanın 600,00 TL'ye çocuk için bağlanan iştirak nafakasının da aylık 500,00 TL'ye yükseltilmesini talep etmiştir.Davalı düzenli olarak nafakaları ödediğini, 2300 TL maaş aldığını, giderlerinin fazla olduğunu açıklayarak davanın reddini savunmuştur.Davacının yoksulluk nafakasının artırımı yönündeki talebinin reddine, çocuk için davanın kısmen kabulü ile 200 TL olan nafakanın 300 TL’ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.TMK’nun ‘Tazminat ve nafakanın ödenme biçimi’ başlıklı 176. maddesinin 4. fıkrasında tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın arttırılması veya azaltılmasına karar verilebileceği açıklanmıştır Bu düzenlemeye göre iradın arttırılması veya azaltılması için ya tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin bunu zorunlu kılması gerekmektedir. Bu doğrultuda yerleşen dairemiz uygulamasına göre; nafaka alacaklısı davacının ihtiyaçları ile nafaka yükümlüsü davalının gelir durumunda, nafakanın takdir edildiği tarihe göre olağanüstü bir değişiklik olmadığı takdirde; yoksulluk nafakası TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılmalı ve böylece taraflar arasında önceki nafaka takdirinde sağlanan denge korunmalıdır.O halde; yoksulluk nafakasının niteliği ve takdir edildiği tarih gözetilerek, nafakanın TÜİK’in yayınladığı ÜFE oranında artırılması suretiyle dengenin yeniden sağlanması gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile davacı kadın bakımından davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26334
Karar No: 2017/35611
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26334 E.  ,  2017/35611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/1339
Karar No: 2020/6993
Karar Tarihi: 02.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1339 E.  ,  2020/6993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açılmış olmasına karşın, mahkemece her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da açıklanmadan tek bir beraat hükmü kurulmuş ise de; bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olup; suç konusu faturalar KDV indiriminde kullanıldığından, 21.01.2006 ve 21.12.2006 olan suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması, yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/4060
Karar No: 2020/5116
Karar Tarihi: 19.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/4060 E.  ,  2020/5116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin okuldan çıkış saati ve eylemin gerçekleşme anı itibarıyla sanığın olay yerinde olmadığına dair tanık beyanları, teşhis tutanağının fotoğraf üzerinden tek bir şahıs gösterilmek suretiyle usule aykırı tanzim edilmesi, mağdure ...'ya ait külot üzerinde yapılan inceleme sonucunda tespit edilen vücut sıvılarının genel itibarıyla mağdureye ve pijamasının üstündeki bir adet lekenin ise sanık dışında başka bir erkeğe ait olduğununun 13.10.2016 tarihli Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı uzmanlık raporunda belirtilmesi, sanıktan temin edilen ayakkabı ile olay yerinde tespit edilen izlerin ait olduğu ayakkabının yörede yaşayanlarının çoğunluğunun giydiği ayakkabılardan olup, karakteristik özelliğinin bulunmaması, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere yazı yazılmasına, 19.11.2020 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin istikrarlı beyanı, olayın intikal şekli ve hemen olay akabinde intikal etmiş olması, mağdurenin 2 gün önce sanığın evine gidip kuzularını sevmesi, olaydan bir gün öncede başka çocuklarla kavga eden mağdureyi sanığın bu çocukların elinden kurtarması olay günüde mağdure ile karşılaşan sanığın çocuklarla tekrar kavga etmesi halinde kaçıp saklanacağı yer göstereceğini beyan ederek mağdureyi olayın gerçekleştiği harabe binaya götürmesi ve olay yerinden alınan ayakkabı izleri ile sanıktan alınan ve sanığın giydiği ayakkabı izlerinin aynı olması, mağdurenin iftira atmasını gerektirecek husumetinde bulunmaması nazara alındığında ilk derece mahkeme kararının onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun beraatine karar verilmesi yönündeki düşüncesine iştirak etmiyorum.
Esas No: 2016/36057
Karar No: 2017/33815
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36057 E.  ,  2017/33815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/2317
Karar No: 2020/6833
Karar Tarihi: 12.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/2317 E.  ,  2020/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetildiğinde; suç tarihlerinin 31.12.2006, 31.12.2007 ve 31.08.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanığın tek suçtan beraatine dair hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de, sanığa yüklenen 2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine, 31.12.2007 ve 31.08.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 12.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/26411
Karar No: 2019/12583
Karar Tarihi: 04.07.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/26411 E.  ,  2019/12583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanıklar ..., ... hakkında mağdur ...'a yönelik silahla tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... ile sanık ... ve vasisi'nin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Sanıklar İsmail Aymandir ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik tehdit eylemlerinden kurulan hükümler ve suça sürüklenen ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a-Dosya kapsamına göre, sanıkların hep birlikte tanık ...ı'yı kaçırmak için anlaştıkları ve araçla tanığın okulunun önüne geldikleri, mağdurların, tanığın araca binmesine engel olması üzerine suça sürüklenen çocuk ...'in mağdurlara silah doğrultması şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların aşamalarda suça sürüklenen çocuğun elinde silah olması sebebiyle ona karşı koyamadıklarını, silahlı tehdit suçunun işlenişine iştirak iradelerinin bulunmadığını savunmaları ve sanıklar hakkında tanık ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan Kağızman Asliye Ceza Mahkemesinde dava açılarak yasal gereğinin yerine getirilmiş olduğu, ancak bu davada suça sürüklenen çocuk ...'in ''ikinci planımıza geçelim'' şeklinde konuştuğunu beyan etmesi karşısında, tanık ...'ya bu beyanının açıkça sorulması ve ani gelişen tartışma ortamında sanıkların ne suretle önceden anlaşıp planlayarak iştirak iradesi içinde atılı eylemi gerçekleştirdikleri açıklanmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması

b-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre suça sürüklenen çocuk ... 'in 17/03/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun araştırılarak, sonucuna göre TCK'nın 64. ve CMK'nın 223/8. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar ..., ..., sanık ... vasisi, suça sürüklenen ... ile müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden (a) nolu bozma dışında HÜKÜMLERİN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10265
Karar No: 2023/8793
Karar Tarihi: 20.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/10265 E.  ,  2023/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/292 E. 2015/536 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde temyiz başvuru süresinin başlangıç tarihinin tefhim ve tebliğden itibaren başlayacağı belirtilip yanılgıya sebep olunduğu anlaşıldığından, süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 13.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın, katılana ait kredi kartının borcunu komisyon karşılığı, ''takla attırmak'' tabir edilen yöntemle erteleyeceği vaadiyle alıp, kredi kartının esnek hesabından katılanın bilgisi ve rızası dışında 600,00 TL nakit çekim yaptığı, bu suretle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, banka cevabi yazıları, katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki birbiri ile çelişkili savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, somut bir nedene dayanmayan temyiz talebi yerinde görülmemekle kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.09.2015 tarihli, 2015/292 Esas, 2015/536 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz talebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/23980
Karar No: 2012/19411
Karar Tarihi: 14.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/23980 E.  ,  2012/19411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmamasındaki isabetsizlik ile sahte fatura düzenlemek suçunun defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunu da kapsadığı belirtilerek, defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan hüküm kurulmaması ve sanık hakkında “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarını işlediği iddiası ile kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı tarihlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda ise faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel ceza alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak her bir takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tek hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2011
Karar No: 2015/3126
Karar Tarihi: 15.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2011 E.  ,  2015/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlılığın ve vasiliğin kaldırılması istemine ilişkindir.

.. Sulh Hukuk Mahkmesinin 2013/866 E. ve 2013/1147 K sayılı ilamıyla...'nin kısıtlanarak kendisine ...'nin vasi olarak atanmasına karar verilmiş; vasi ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesine sunduğu dilekçesinde özetle; kısıtlının iyileştiğini, daha önce birlikte ...'da ikamet etmekteyken, artık ...'da ikamet ettiklerini belirterek verilen kısıtlama kararının ve vasiliğinin kaldırılmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının "...."da ikamet etmesi sebebiyle yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilerek, kısıtlılık kararının kaldırılması husunda yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise ... Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi olmadığı halde yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verildiği belirtilerek, vasiliğin kaldırılması talebinin asıl vesayet makamı olan .... Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirmesi gereketiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 412. maddesine göre ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilan olunur."

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlının mernis adresinin .. olduğu ve vasinin beyanından kısıtlının bu adreste oturduğu anlaşılmakta ise de, kısıtlının daha önce ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/866 E. ve 2013/1147 K. sayılı kararıyla vesayet altına alındığı ve bu mahkemece takip edildiği, vasinin de kısıtlının yer değiştirmesine izin talebinin bulunmadığı anlaşıldığına göre uyuşmazlığın ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8190
Karar No: 2013/4400
Karar Tarihi: 12.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8190 E.  ,  2013/4400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme sebebiyle düşmesine, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraatine ve çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2008 gün ve 2008/45 Esas, 2008/278 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 18 yaşını doldurmadığı dikkate alınmayarak, CMK.nın 185. maddesine aykırı olarak, yargılama açık yapılıp, hükmün de açık duruşmada açıklanması telafisi olanaklı olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Mağdure ...'ya karşı işlenmiş olan konut dokunulmazlığını ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde dava mümkün görülmüştür.

Sanığın, mağdure ...'e karşı cinsel taciz suçundan, mağdure ...'ya karşı çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçeleri gösterilmek suretiyle cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair hüküm ile sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün usul ve kanuna uygun olduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanığın, mağdure ...'ya karşı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın, 12 yaşı içindeki mağdure ...'yı okul çıkışında yaya olarak takip edip apartman katına girmesi ve mağdurenin komşusunun mağdureyi içeri alması sonucunda sanığın oradan uzaklaşması şeklindeki eyleminin, herhangi bir söz söylenmese dahi cinsel nitelik taşıdığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK.nın 105/1. maddesinde öngörülen suçu oluşturduğu gözetilmeden huzur ve sükunu bozma suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.