erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/16027
Karar No: 2011/25357
Karar Tarihi: 21.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/16027 E.  ,  2011/25357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle sanık hakkında temel cezanın tayininde 6831 Sayılı Kanunun 93/1 maddesinin tatbik edilerek bu ceza üzerinden 93/2 maddesi uygulamasıyla artırım yapılması ve cezanın 1 yıl yerine 12 ay olarak tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma sebebi yapılmamış ve tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak,

1) Mahallinde yapılan keşifte suça konu sahada dikili olduğu tesbit edilen dut ve armut ağaçlarının da müsaderesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Müsadere kararı verilen ağaçların değeri üzerinden orman idaresi lehine nisbi vekalet ücreti tayin edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMuK'nun 322 maddesi gereğince kararın 2 maddesine "...1 adet dut ve 2 adet armut ağacının..." ibaresinin, yine kararın 3 maddesine de "...ve müsaderesine karar verilen ağaçların değeri üzerinden 310,- TL nisbi vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10969
Karar No: 2011/14764
Karar Tarihi: 01.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/10969 E.  ,  2011/14764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/07/2009 gün ve 2007/460-2009/411 sayılı kararı bozan Daire’nin 04/04/2011 gün ve 2009/11222-2011/3826 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2004 yılında "..." markasını 29, 30 ve 43. sınıflarda tescil ettirdiğini, bu markanın tanınmış marka olduğunu, müvekkiline ait iki şube bulunduğunu, bunlardan birini şirketlerinde işçi olarak çalışan ...'na sattıklarını, yapılan sözleşmeye göre, ...'nun ... KÜNEFE, DONDURMA, PASTA VE CAFE gibi ünvanları kullanamayacağının taahhüt edildiğini, davalıya ait işyerinin ... adına işletildiğini ve abisi ... ile birlikte çalıştıklarını, davalının 2005 yılında "Antakyalı ......, ... şekil" markasını 30. sınıfta tescil ettirdiğini, davalının "..." ibaresini ön plana çıkararak markasını kullandığını, bu şekilde müvekkiline ait markanın tanınmışlığı ve itibarından faydalandığını, halk nezdinde karışıklık ve iltibas yarattığını, müvekkiline ait marka ile aynı sınıfta tescil edildiğini, müvekkiline ait markaya da tecavüz ettiğini ileri sürerek, davalı markasındaki "..." ibaresi nedeniyle davalı markasının hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait marka ile davacıya ait markanın birbirinden farklı olduğunu, müvekkilinin annesinin soyadının "..." olduğunu, markayı kutu ve ambalajlarda "......, KÜNEFE" şeklinde kullandığını, müvekkilinin yıllardır bu işle uğraştığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/38457
Karar No: 2015/899
Karar Tarihi: 27.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/38457 E.  ,  2015/899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Her ne kadar sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden 21/12/2014 tarihinde ek tebliğname düzenlenmiş ise de; ek tebliğnamenin sonuç kısmında sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümler açısından onama ya da bozmaya ilişkin herhangi bir görüş belirtilmediği anlaşıldığından ek tebliğname düzenlenmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/01/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/937
Karar No: 2024/4800
Karar Tarihi: 30.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/937 E.  ,  2024/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/137 E., 2021/313 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanık vasisinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 15.03.2021 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, her türlü şüpheden uzak kesin delil bulunmadığından kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ile katılanın aynı apartmada altlı üstlü ikamet ettikleri, sabah saatlerinde sürekli yüksek sesle müzik dinleyip katılana rahatsızlık verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ayancık Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/11866
Karar No: 2016/16673
Karar Tarihi: 28.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/11866 E.  ,  2016/16673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili, taşınmaz üzerindeki zarar gören ağaç bedeli ve 2 yıllık mahrum kaldığı zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazın bedelinin tahsili, taşınmaz üzerindeki zarar gören ağaç bedeli ve 2 yıllık mahrum kaldığı zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Kapama bağ niteliğindeki taşınmazın net gelirine göre değer biçilmesi yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Davacı taşınmaz üzerindeki ağaçların hafriyat altında kaldığını bu nedenle bedellerinin istediği halde tarafların delileri toplanıp ağaçlar bakımından olumlu olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Davanın kısmen kabulüne karar verildiği dikkate alındığnda kendisini vekil ile temsil ettiren davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8762
Karar No: 2019/16569
Karar Tarihi: 23.09.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/8762 E.  ,  2019/16569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanık müdafiinin, 24.11.2015 tarih, saat 11.00' da yapılacak duruşma için, UYAP kayıtlarına göre, 23.11.2015 günü saat 23:15 'te mesleki mazeret dilekçesi gönderdiği, dilekçenin mahkeme katibi tarafından 24.11.2015 tarihinde saat 09.12'de açılarak okunduğu ve 09.13'te dökümanın yazdırıldığı ancak mahkeme hakimince dilekçenin "duruşmadan sonra gelmekle" şeklinde 24.11.2015 günü havale edildiği ve sanık müdafiinin mesleki mazereti hakkında karar verilmediği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yokluğunda hüküm kurulması sureti ile savunma hakkının kısıtlanması,

2) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas - 2017/247 sayılı kararında da belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesine aykırı davranılması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 23.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25312
Karar No: 2017/35753
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25312 E.  ,  2017/35753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/2752
Karar No: 2011/9942
Karar Tarihi: 06.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/2752 E.  ,  2011/9942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi kurulunca bu yönteme uyulmadığı gibi emsal alınan 649 parsel üzerinde iki katlı ve tek katlı binaların bulunduğu, piknik alanı olarak kullanıldığı, tapu kaydında gazino ve bahçe niteliğinde kayıtlı olduğu, alıcısının ... Otelcilik Organizasyon Turizm İşletmecilik ve Ticaret Limited Şirketi olduğu nazara alınarak bu emsalin özel amaçlı satış olduğu anlaşıldığından değerlendirmede esas alınamaz.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü özel amaçlı olmayan serbest satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14023
Karar No: 2008/17419
Karar Tarihi: 14.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/14023 E.  ,  2008/17419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Biga İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun borca itirazının reddi halinde mahkemece İİK'nun 169/a-6.maddesi uyarınca takip muvakkaten durdurulmuş ise alacaklının talebi halinde borçlu %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edileceğinden somut olayda takip durmuş olmakla mahkemece yargılama sırasında durma kararının kaldırılması yasanın aradığı şartı ortadan kaldırmayacağından alacaklının talebi dikkate alınarak alacaklı lehine icra-inkar tazminatına hükmedilmemesi doğru  değildir.

3) Bilirkişi raporunda fazla istenilen faizin 384,21 YTL olarak belirtildiği halde mahkemece 84,21 YTL olarak alınması zuhule müstenit olup, her zaman mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) no'lu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3895
Karar No: 2018/5858
Karar Tarihi: 26.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3895 E.  ,  2018/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında; Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, her takvim yılında işlenen suçun zincirleme biçimde ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, sanığın savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25024
Karar No: 2013/29945
Karar Tarihi: 16.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25024 E.  ,  2013/29945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve O yer Cumhuriyet Savcısı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanığın temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde:

Kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmaması nedeniyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 21.07.2008 gün ve 2007/67 esas - 2008/ 145 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...'ün temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

O Yer Cumhuriyet Savcısı için 1412 sayılı CMK.nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık temyiz süresinin son gününün adli tatil içerisine rastladığı, bu nedenle 5271 sayılı CMK.nun 331/4. maddesi uyarınca temyiz süresinin adli tatilin bittiği günden itibaren üç gün uzatılmış sayılacağı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının adli tatil içinde yaptığı temyizin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Suça konu bıçağa ilişkin olarak düzenlenen ... Polis Laboratuvarı raporunda bıçağın iki yanının keskinleştirilerek namlu ucu itibarıyla kama benzeri yapıya dönüştürüldüğü ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz olduğu bildirilmiş olmasına karşın,bu rapora neden itibar edilmediği kararda açıklanmadan, Adli Tıp Kurumunun bıçağın özelliklerini irdelemeden av bıçağı olduğu ve 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmadığına ilişkin yetersiz ve gerekçesiz raporuna dayalı olarak beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2162
Karar No: 2020/470
Karar Tarihi: 04.02.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2162 E.  ,  2020/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma, nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında yakınan ...’e yönelik nitelikli yağma ve yakınan ...’e yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından kurulan mahkumiyet; yakınan ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan verilen beraat, kararlarının temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I-Sanığın savunmasının alındığı ve yargılama boyunca bulunduğu tek oturum olan 28.09.2014 tarihli duruşmanın Cumhuriyet Savcısının yokluğunda yapılması suretiye CMK'nin 188/1. maddesine aykırı davranılması,

II- Uygulamaya göre de;

1-Sanığın olaydan bir ay kadar önce askerden geldiği, aynı adreste iki katlı müstakil evin alt katında sanığın babaannesi olan yakınan ...’in üst katında ise sanığın anne ve babası olan yakınanlar ... ve Cavit’in oturduğu, sanığın genelikle babaannesi ...’in yanında kaldığı, sanığın, yakınan ...’e bıçak göstererek “Bana para vermezsen seni öldürürüm” dediği, para alamayınca üst kata çıktığı, 01.04.2014 günü saat 11:30 sıralarında annesi ...’dan para istediği, parasının olmadığını söyleyen annesi ...’ya bağırarak “Bana kendini dövdürme” deyip eliyle ittirmesi üzerine yakınan ...’nın yere düştüğü, sanığın “Şimdi gidiyorum kocanı senin gözünün önünde öldüreceğim” şeklinde konuşması üzerine yakınan ...’nın korkarak evden eşini bulmak için dışarıya çıktığı, sanığın bir süre yakınanı takip ettikten sonra ayrıldığı, sanığın anne ve babası ile babaannesi olan yakınanların iki katlı binada altlı üstlü dairelerde oturdukları dikkate alındığında öncelikle; yakınanların aynı ekonomik kaynaktan yararlanıp yararlanmadıkları saptanıp sonucuna göre, sanığın eyleminin değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip yargılamaya devamla sanık hakkında yakınan ...’e yönelik nitelikli yağma, yakınan ...’e yönelik nitelikli yağmaya teşebbüs suçlarından mahkumiyet; yakınan ...’e yönelik nitelikli yağma suçundan beraat kararı verilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Sanık hakkında mağdur ...’e yönelik kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 35. maddesinin, 150/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Yasanın 61. maddesine aykırı davranılması,

3-TCK'nin 32. madde anlamında cezai ehliyet raporu için harcanan masrafın, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında yakınanlar ... ve ...’ya yönelik kurulan hükümler yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.