Esas No: 2024/160
Karar No: 2024/2711
Karar Tarihi: 26.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/160 E.  ,  2024/2711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/599 E., 2023/830 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, müstehcenlik, hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında müstehcenlik, hakaret ve tehdit suçundan kurulan hükümlerin kesin olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında "Çocuğun cinsel istismarı, tehdit, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, müstehcen yayınların üretiminde çocukları kullanmak, çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik" suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddenin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) ve (e) bentleri, 226 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü

fıkrasının birinci cümlesi, 106 ncı maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda;

2. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.07.2021 tarihli ve 2020/343 Esas, 2021/315 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile mağdureye yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi , dördüncü fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 28 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine; müstehcen yayınların üretiminde çocukları kullanmak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 5 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 inci maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2021/659 Esas, 2021/1373 Karar sayılı kararıyla Bakanlık vekili, katılan ..., sanık ve müdafiinin istinaf taleplerinin incelenmesi neticesinde,

Bakanlık vekilinin kovuşturma evresinde kamu davasına katılma talebinde bulunmayıp, bu tarihten ve hükümden sonra kanun yolu aşamasında kamu davasına katılma ve verilen hükmü istinaf etme hak ve yetkisi bulunmadığından istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan değerlendirmede istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine,

Çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik suçundan verilen beraat hükmüne karşı katılan mağdur vekilinin istinaf başvurusu ile sanık hakkında altsoya karşı zincirleme cinsel istismar, müstehcenlik, tehdit, hakaret suçlarından verilen mahkumiyetlere karşı sanık ve müdafiinin istinaf başvurularıyla ilgili olarak;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kanun yolu denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, eksik inceleme ile karar verildiği, mağdur tarafından dosyaya sunulan ses kaydının hukuka aykırı delil olup olmadığının gerekçede tartışılmadığı, sanığın Bakırköy Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde tedavi gördüğüne ilişkin evraklar getirtilip atılı suçlar yönünden 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında ceza sorumluluğunu etkileyen herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığının Adli Tıp Kurumu (ATK) ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak tespit edilmediği,

iddianamede mağdurenin on iki yaşını ikmal ettiği tarihten sonrası için zincirleme suç anlatımı bulunmadığı halde verilen cezada zincirleme suç hükümlerinden artırım yapıldığı, kabule göre tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmediği, sanığın cinsel istismar eylemini tehditle işlediği kabul edilerek cezasında 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapıldığı ayrıca tehdit suçundan 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verildiği, hükümlerin gerekçesinde sanığın hangi tehdit eylemi nedeniyle 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, hangi tehdit eylemi nedeniyle 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinin uygulandığının açıklanmadığı, kabul ile gerekçe arasındaki çelişkiler nedeniyle hükmün kanun yolu denetimi yapmaya elverişli olmadığı hususları hukuka aykırı görülerek sair yönleri incelenmeksizin, mağdure vekilinin müstehcenlik suçundan verilen beraat hükmüne karşı istinaf başvurusu ile sanık müdafiinin mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurusu yerinde görülerek bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine yapılan yargılama neticesinde Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/68 Esas, 2023/180 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın mağdureye yönelik tehdit ve hakaret suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, çocukların kullanıldığı müstehcen yayınları depolamak suçundan 5237 sayılı Kanun’un 226 ncı maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

5. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik 18.07.2023 tarihli ve 2023/599 Esas, 2023/830 Karar sayılı kararıyla sanık müdafii, katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısının istinaf taleplerinin incelenmesi neticesinde;

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz yolu açık olmak üzere istinaf talebinin esastan reddine, müstehcenlik suçundan verilen karar yönünden aynı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümler yönünden ise 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca istinaf taleplerinin reddine kesin olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Ceza tayin edilirken alt sınırdan ayrılarak daha ağır cezaya hükmedilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması gerektiğine, sanığın, mağdureye yönelik müstehcenlik, tehdit ve hakaret suçlarından da cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın savunmasının dikkate alınmaması suretiyle adil yargılanma hakkının ve savunma hakkının kısıtlandığına, mağdurenin çelişkili beyanlarının dikkate alınmadığına, sanığın böyle bir suçu işleyebilecek psikolojik yapıda olup olmadığına dair rapor aldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Müstehcenlik Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme dikkate alındığında, mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Tehdit ve Hakaret Suçlarından Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Verilen Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurularına ilişkin kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

A. Müstehcenlik, Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle katılan mağdure vekilinin, müstehcenlik, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.07.2023 tarihli ve 2023/599 Esas, 2023/830 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.