erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/15107
Karar No: 2013/1995
Karar Tarihi: 05.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/15107 E.  ,  2013/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun, ... İlköğretim okulu bina duvarında takılı olan güvenlik kamerasını taş atmak suretiyle kırdığı olayda mala zarar verme suçuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sonuç hapis cezasının 6 ay 20 gün yerine, 6 ay olarak belinlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında eylemin olası kasıt altında işlendiği iddianamede belirtilmesine karşın, mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken sanığa ek savunma hakkı verilmeden iddianamede yer almayan doğrudan kasıtla hareket ettiğinin kabulü ile CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12481
Karar No: 2016/16282
Karar Tarihi: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12481 E.  ,  2016/16282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/991
Karar No: 2019/19080
Karar Tarihi: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/991 E.  ,  2019/19080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu sonucunda ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından ve bu hususun kamu düzenine ilişkin olduğu gözetilerek, hükmün 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/13875
Karar No: 2024/6719
Karar Tarihi: 17.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/13875 E.  ,  2024/6719 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/80 E., 2016/335 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.01.2016 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.05.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/80 Esas, 2016/335 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/16164
Karar No: 2012/110
Karar Tarihi: 09.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/16164 E.  ,  2012/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava dilekçesinde; tarafların 1998 yılında evlendikleri müşterek çocuklarının 11 yaşında olup davacı anne ile yaşadığı, davalı eşin uzun süre önce davacıyı terkedip başka bir kadınla yaşadığı, bu arada davacı aleyhine açtığı boşanma davasının reddedilip kesinleştiği, müşterek hayatın yeniden kurulamadığı, davacı ve ortak çocuğun ise nafakaya ihtiyacı olduğu ileri sürülerek, aylık 300'er TL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.Mahkemece davanın kısmen kabulüyle davacı ve çocuk için ayrı ayrı 75'er TL nafakaya hükmedilmiş, verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.Ancak, nafakanın miktarı tayin edilirken davalının ödeme gücü yanında ortak çocuğun yaşı, okul durumu ve genel ihtiyaçlarının da nazara alınması gerekir. Ayrıca davacının ev hanımı olup, herhangi bir gelirinin olmadığı da dikkate alınmalıdır. Bu hususlar gözetildiğinde takdir edilen nafaka miktarları az olup, hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.Mahkemece, davalının ödeme gücü ile orantılı olmak üzere davacı ve müşterek çocuk için daha yüksek bir miktarda nafakaya hükmedilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22716
Karar No: 2014/16974
Karar Tarihi: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22716 E.  ,  2014/16974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62/1, 51/1-3-6-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yetkilisi sanık ... olan ... Ticaret Limited Şirketi'nin işletmekte olduğu Hereke Beldesinde bulunan ... isimli taş (maden) ocağında taş kırma, eleme ve yükleme sorumlusu olarak çalışan ve üretilen mıcırın tonu üzerinden ücret almakta olan ölenin, olay tarihinde sabah saatlerinde, aynı iş yerinde kendi emrinde silo sorumlusu olarak çalışan ve temyize gelmeyen diğer sanık ... ile birlikte mıcır deposunda bulundukları sırada, mıcır depolanan silonun içinde mıcırların üstündeki eleğin üzerinde bulunan ölenin, alta yanaşan kamyona yükleme yapılması için, sanık ...'dan mıcırların araçlara yüklendiği silonun alttaki oluğunun ağzını biraz açmasını istediği, sanık ...'ın, silonun ağzını açıp beş dakika kadar bekledikten sonra tekrar silonun oluğunun ağzını kapatarak ölenin yanına çıktığı, bu sırada ölenin sanık ...'dan tekrar silonun ağzını açmasını istemesi üzerine sanık ...'ın aşağıya inerek silonun ağzını tekrar açtığı, bu esnada silodaki eleğin üzerinde bulunan ölenin muhtemelen oluşan sarsıntıyla dengesini kaybederek silonun içine düşüp boşaltma oluğuna sıkıştığı ve üzerinin de akmakta olan mıcırlarla kapanması ve çalışanların sıkıştığı yerden uzun süre çıkartamaması üzerine mekanik asfiksi sonucu öldüğü olayda, işyerinde gerekli iş güvenliği tedbirlerin almaması nedeniyle asli kusurlu olduğu isabetle kabul edilen sanık hakkında temel ceza tayininde, sanığın asli kusurlu oluşu ve cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilerek asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12467
Karar No: 2016/16268
Karar Tarihi: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12467 E.  ,  2016/16268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/4766
Karar No: 2011/3663
Karar Tarihi: 20.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4766 E.  ,  2011/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülmekte olan tenkis davası sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Davacılar ..., ..., ..., ..., ... ve ..., ortak miras bırakanları ... Bilgenoğlu’nun 15.11.2007 tarihinde vefat ettiğini, sağlığında 101 ada 1 ve 1117 parsel sayılı taşınmazları... Menderes Üniversitesine vasiyet ettiğini belirterek vasiyetnamenin iptali ile taşınmazların payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini, bu mümkün olmadığı taktirde ise vasiyetnamenin tenkisine karar verilmesini istemişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda vasiyetnamenin iptaline yönelik davanın reddine, tenkis davasının kabulüne, davacı ... ve ...’nun davalıya ödenmek üzere 17426.28'er TL'yi mahkeme veznesine depo etmelerine, davacılar ..., ..., ... ve ...'un ise davalıya ödenmek üzere 4356.57’şer TL’yi mahkeme veznesine depo etmelerine, depo gerçekleştiği taktirde taşınmazların payları belirtilmek suretiyle davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan nedenlere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davalı Rektörlük 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j ve 2547 sayılı Kanun’un 56/b fıkrası uyarınca harçtan muaf olduğu halde karar ve ilam harcından sorumlu tutulması ve depo kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de söz konusu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 2. 3. 4. ve 7. bendlerinin hükümden çıkarılmasına, 2.bend olarak “17426.28’er TL’nin davacılar ... ve ...’ndan alınarak davalıya verilmesine” sözlerinin 3.bend olarak “4356.57’şer TL’nin davacılar ..., ..., ... ve ...’dan alınarak davalıya verilmesine” sözlerinin 7.bend olarak da “Davacı tarafından yatırılan peşin harcın Harçlar Kanunu’nun 31.maddesi uyarınca talep halinde davacı tarafa iadesine” sözlerinin yazılmasına, bend numaralarının hükümden tamamen çıkartılan 4. bend nedeniyle yeniden 3. bendten sonra yeniden sıralandırılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, 20.6.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/17618
Karar No: 2015/3065
Karar Tarihi: 06.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17618 E.  ,  2015/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14/03/2014 tarih ve 2014/44-2014/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı ürününün, don rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta edildiğini, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, don nedeni ile ürün kaybı hasarı olan 26.914,00 TL'nin poliçede belirtilen ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu edilen don olayının ürünün çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve bağlama dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını, davacının meydana gelen don olayı nedeni ile dekar başına 150,00 TL olmak üzere telafi amaçlı destek ödemesi aldığını, böylece davacının dava konusu olay nedeniyle uğradığı zararın devlet tarafından karşılandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen hasarın don olayından kaynaklandığı ve sigorta poliçesi teminatı kapsamında kaldığı, davacının uğradığı zarar karşılığı 26.914 TL'ye poliçede belirtilen hasat tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanması gerektiğinden bahisle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.404,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/19187
Karar No: 2010/492
Karar Tarihi: 14.01.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/19187 E.  ,  2010/492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akhisar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 14.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2835
Karar No: 2019/8039
Karar Tarihi: 10.06.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/2835 E.  ,  2019/8039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararlarının incelemesinde,

Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan ... vekilinin herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Tüm dosya kapsamına göre; olay günü mağdurların yanında arkadaşları tanık Sercan da olduğu halde okuldan çıkarak yürüdükleri sırada, daha önceden ismen tanıdıkları suça sürüklenen çocuğun yanlarına geldiği, selam verdikten sonra mağdur ...’in üzerini aramaya başladığı, cebinde bulunan müzik çaları gördüğü ve ‘Bu benim oldu.’ diyerek mağdurdan alıp cebine koyduğu, arkasından mağdur ...’in üzerini aramaya başladığı, bir şey bulamaması üzerine mağdurun yüzüne hafifçe tokat atarak mağdurların yanından ayrıldığı, soruşturma aşamasında da mağdur ...’e ait müzik çaları iade ettiği olayda, suça sürüklenen çocuğun mağdur ...’e yönelik eyleminin yağma suçuna teşebbüs, mağdur ...’e yönelik eyleminin ise yağma suçunu oluşturduğu gözetilerek, bu suçlardan mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken, yazılı şekilde hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca, mağdur ...’e yönelik eylem bakımından ceza süresi yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, BOZULMASINA, 10.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/12009
Karar No: 2021/18420
Karar Tarihi: 29.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/12009 E.  ,  2021/18420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığının “Suç” kısmında hakaret suçunun yazılmamış olması, yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan ...'ın, sanık ...'e ait taşınmazda kiracı olup mobilya boyacılığı işi ile uğraştığı, sanığın iddiasına göre eşi Sevilay ile katılan arasında gönül ilişkisinin yaşanması ve bu durumun çevredekiler tarafından öğrenilmesi üzerine sanığın eşinin, evi terk ederek ayrıldığı, bu olay nedeniyle sanığın katılan hakkında 2014/63836 sayılı dosya ile kişinin huzur ve sükununu bozma, tehdit, hakaret, hırsızlık suçlarından şikayetçi olması sebebiyle katılan hakkında uzaklaştırma kararının bulunduğu, bu olaylar nedeniyle katılana karşı husumet besleyen sanığın katılandan iş yerini boşaltmasını talep ettiği, 20.09.2014 günü katılanın iş yerinde bulunmadığı bir sırada, sanığın katılanın iş yerine giderek iş yeri çalışanlarına hitaben ve katılanın gıyabında, "Onun anasını avradını sinkaf edeceğim, onu bulduğum yerde öldüreceğim, benim karımı nasıl kaçırır" şeklinde tehdit ve hakaret içeren sözler sarf ederek aracına binip ayrıldığı, ertesi günü aynı iş yerine tekrar giderek iş yerinde bulunan mobilyaları dışarı çıkarıp bir adet kompresör makinesi, bir adet aspiratör ve kutu içerisindeki boyaları da katılandan olan kira ve elektrik bedeli alacağı karşılığında aldığını belirterek kendi aracına yükleyip götürdüğü olayda; tanık ... ve katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları da gözetildiğinde kira alacağını tahsil amacına yönelik olarak taşınma konusunda herhangi bir irade göstermeyen katılanın iş yerine, katılanın rızası olmaksızın ve bu hususta yetkili mercilerden karar almaksızın girerek, tehditle suça konu eşyaları yararlanma kastı ile alıp götürmesinde, Yargıtay CGK’nın 2014/406 E. ve 2018/260 K. Sayılı benzer içtihatlarında da belirtildiği üzere hapis hakkını kullandığından söz edilemeyeceğinden cihetle, sanığın eyleminin bütün halinde bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit ve hakaret suçlarını oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12487
Karar No: 2016/16288
Karar Tarihi: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12487 E.  ,  2016/16288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.