erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/10453
Karar No: 2024/12069
Karar Tarihi: 18.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/10453 E.  ,  2024/12069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3225 E., 2020/2211 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin hükmü kaldırılarak yeni hüküm kurulması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin "Olayı gerçekleştiren yaşı büyük Yavuz Selim Üçer’in vefat ettiği, bu şahsın kendisini kandırdığı, bilinçsiz ve cahil olması nedeniyle bu şahsın yanında bulunduğu, olaydan bir menfaat sağlamadığı, beratine karar verilmesi gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/24266
Karar No: 2009/4111
Karar Tarihi: 02.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24266 E.  ,  2009/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7888
Karar No: 2014/10027
Karar Tarihi: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7888 E.  ,  2014/10027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014 (Pzt.)
Esas No: 2018/13354
Karar No: 2019/423
Karar Tarihi: 10.01.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/13354 E.  ,  2019/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 11/07/2018 gün ve 2018/181 E. 2018/141 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6264
Karar No: 2018/299
Karar Tarihi: 17.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/6264 E.  ,  2018/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yüzüne karşı verilen 19.03.2014 tarihli mahkûmiyet hükmünün, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra temyiz edilmesi nedeniyle, Mahkemenin 17.07.2014 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, red kararının ONANMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3322
Karar No: 2019/1195
Karar Tarihi: 21.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3322 E.  ,  2019/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 11.12.2015 günlü ve 2014/8212 Esas, 2015/8073 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı kooperatifin 11.04.2013 tarihli genel kurul toplantısına ilişkin çağrının usulüne uygun yapılmadığını, hazirun cetveli üzerinde oynamalar yapıldığını ve oy kullanmaması gereken kişilerin toplantıya katıldığını, 4. gündem maddesinde ek ödemeye ilişkin karar alındığını alınan kararın yeterli nisap sağlanmadan alındığını ileri sürerek, 11.04.2013 tarihli genel kurulun mutlak butlan ile batıl olduğunun tespiti ile iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, toplantıya çağrının mahkemece atanan kayyım tarafından yapıldığını, gündemin aynı mahkemece belirlendiğini, toplantıya tüm ortakların katıldığını, alınan kararlarda yasaya, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı bir durum bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemenin 13.05.2014 tarih ve 2013/170E., 2014/131K., sayılı ilamı ile davanın reddine dair verilen kararı, davacı vekilinin temyiz etmesi üzerine, Dairemizin 11.12.2015 tarihli ve 2014/8212 E. 2015/8073 K. sayılı ilamıyla, kararın gerekçesi kısmen değiştirilmek suretiyle onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 31,70 TL harç ve takdiren 384,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14706
Karar No: 2013/3520
Karar Tarihi: 28.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/14706 E.  ,  2013/3520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.09.2007-02.09.2008 tarihleri arasında çalışmalarının tespitine istemine ilişkindir.

Mahkemece, duruşmanın 26.07.2011 günlü oturumunda tefhim edilen kısa karar ile " davacının davalı şirkete ait işyerinde 01.09.2007-15.02.2008 tarihine kadar aylık 600,00-TL ücretle çalıştığının TESPİTİNE " karar verilmiş ise de gerekçeli kararda " davacı ...’in davalı şirkete ait işyerinde 01.09.2007 tarihinden 31.12.2007 tarihine kadar aylık 600,00-TL ücretle çalıştığnını TESPİTİNE" karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa zaptın 26.07.2011 günlü oturumda tefhim edilen kısa karar ile, gerekçeli kararın aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkca anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günü ve 1991/7 Esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılardan Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm, kısa kararla bağlı kalmadan yeniden bir hüküm kurulması için bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7892
Karar No: 2014/10031
Karar Tarihi: 28.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/7892 E.  ,  2014/10031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişki

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2014 (Pzt.)
Esas No: 2020/1948
Karar No: 2021/1038
Karar Tarihi: 08.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1948 E.  ,  2021/1038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... köyü 107 ada 19 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliği, konumu ve yüzölçümü dikkate alındığında değeri belirlenirken kapitalizasyon faiz oranının % 4 uygulanması gerekirken, bu oranın % 5 kabulü ile az bedel tespiti,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesi'nin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davalı ... vd. vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalı ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22690
Karar No: 2015/9481
Karar Tarihi: 13.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/22690 E.  ,  2015/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın evinde bir adet ruhsatsız silah bulundurma şeklindeki eylemi- nin 6136 sayılı Yasa'nın 13/3. madde ve fıkrasında yer alan suçu oluşturduğu gözetil- meden, aynı yasa maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulama yapılması,

2- Sanığın, "kişilik özellikleri nazara alınarak tekrar suç işlemeyeceği hu- susunda mahkemede olumlu kanaat oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bıra- kılmasına yer olmadığına" karar verildiği halde, "iyi hali ve pişmanlığına göre bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından hapis cezasının ertelenmesine" yazılmak sure- tiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3- Engel sabıkası bulunmayan ve suç tarihinde 65 yaşını bitirmiş bulunan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki adli para cezasına veya seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

4- Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, kısa süreli hapis cezası erte- lenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/4. madde ve fıkrası hükmüne aykırı olarak aynı yasa maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ol- duğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uy- gulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11820
Karar No: 2008/10400
Karar Tarihi: 16.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/11820 E.  ,  2008/10400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 16.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2711
Karar No: 2018/4331
Karar Tarihi: 08.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2711 E.  ,  2018/4331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak eylemi sebebiyle vergi incelemesi yapıldığı ancak iddianamede sahte fatura düzenlemek eyleminden dava açıldığı, mahkemenin 09.05.2014 tarihli kararının da sahte fatura düzenleme suçuna yönelik olması sebebiyle Dairemizin 03.10.2017 tarihli 2017/11255-6252 sayılı ilamı ile sanık hakkında dava şartı olan düzenleme eylemininden verilmiş bir vergi suçu mütalaası bulunmadığı gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda verilen kararın incelenmesinde;

1- 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan 29.09.2010 tarihli VDENR- 2010-1778/73 sayılı vergi suçu (kaçakçılık) raporunun “sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu edilen “sahte fatura düzenlemek” suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin ise birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, sahte fatura kullanmak suçundan sanık hakkında açılmış bir dava da bulunmadığından, 2006 yılında sahte fatura kullanma suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına ihbarda bulunularak dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi sağlanmadan ve uyulmasına karar verilen 03.10.2017 tarihli bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı Katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1346
Karar No: 2015/2452
Karar Tarihi: 18.02.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1346 E.  ,  2015/2452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÖRFEZ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2011/787-2013/588

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın asıl alacağa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına faize yönelik talebin kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalının İstanbul Eğitim ve Araştırmada görev yapmakta iken 2005 Mayıs-2006/2007 Aralık dahil dönemleri arasında döner sermaye ek ödemelerinde gelir vergisinin eksik tevkifat yapıldığının tespit edildiğini, tahakkuk eden verginin ve gecikme faizinin döner sermaye bütçesinden vergi dairesine ödendiğini, davalı adına ödenen 4.037,47 TL.nin kendisine yapılan tebligata rağmen borcunu ödemediğini ileri sürerek, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; İstanbul İl Sağlık Müdürlüğü Hukuk Biriminin yaptığı ihtar sonrası davaya konu borcun ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece; asıl alacak davalı tarafından 24.02.2012 tarihinde ödendiğinden asıl alacağa ilişkin karar verilmesine yer olmadığına, davacının faize yönelik talebinin kısmen kabulü ile dava tarihinden ödeme tarihi olan 24.02.2012 tarihine kadar asıl alacak miktarı 4.037,47 TL'ye uygulanacak yasal faizin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece, asıl alacağa uygulanacak yasal faizin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken, yasal faizin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2.bendinde yer alan "…davacıdan alınarak davalıya ödenmesine" ifadesinin çıkartılarak yerine “davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 18.02.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.