erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1928
Karar No: 2015/19341
Karar Tarihi: 17.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1928 E.  ,  2015/19341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sulh) Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık... müdafii ve sanık ...tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21/05/2012 tarihinde ... Belediyesi Başkanlığına ait .... katılan ..'ın elinde bulunan basket topuyla potaya smaç atmasıyla birlikte basketbol pota direğinin zeminde tutturulduğu demir kaidelerden kırılıp katılanın üzerine devrilmesi ile katılanın hayati tehlike, 6. derece kemik kırığına ve işlev kaybına neden olacak şekilde yaralandığı olayla ilgili olarak Park ve Bahçeler müdürü sanık... ve teknik birimler sorumlusu ...(teknisyen) hakkında açılan davada, sanıkların sorumluluk sahaları içerisinde bulunan kent mobilyalarının bakımlarını sağlama, tehlike yaratan eşyaların tehlike yaratmalarını önlemek amaçlı olarak gerekli önlemleri almakta yetersiz kaldıkları, sadece önleme faaliyetlerini gelen şikayetler ile dar kapsamda bıraktıkları anlaşılmakla, olayın meydana gelmesinde asli kusurlu oldukları, her ne kadar bilirkişi raporlarında parkın yapımını ihale ile alan müteahhit ...'a asli kusur atfedilmişse de, 1986 yılında yapılan; tanık beyanları ve sanıkların tevilli ikrarından anlaşıldığı üzere, uzun süreden beri potanın bakımı da yapılmadığı, müteahhide kusur yüklenemeyeceği, bu durumda asli kusurlu olan sanıklar hakkında katılanda meydana gelen yaralanma da dikkate alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık... müdafinin kusura, katılana ait doktor raporuna, sanık...'ın ise bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Haklarında hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdikleri taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümde A ve B olarak belirtilen bölümlerin 4. bentlerinin devamına “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince sanık denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4264
Karar No: 2018/6209
Karar Tarihi: 04.07.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4264 E.  ,  2018/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; 1-Sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeniyle 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait suça konu fatura asıllarından veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile hükümler kurulması,

2- Kabule göre de;

a-Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak 04.04.2014 tarihli iddianame ile sanık hakkında " 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılındaki eylemlerin de ayrı suçları oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi veya kullanılması halinde kendi içinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; her bir suç yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin tek suç olduğu kabul edilip zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

b-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3014
Karar No: 2019/7633
Karar Tarihi: 28.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3014 E.  ,  2019/7633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21/06/2016 gün ve 2015/207 - 2016/126 sayılı kararı onayan Daire'nin 11/04/2018 gün ve 2016/10767 - 2018/2594 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli 2013/03182 sayılı 01, 02 ve 03 sıra nolu teneke kutu/kapağı tasarımlarının piyasada yıllardır birçok firma tarafından kullanıldığını, yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşımadığını ileri sürerek 2013/03182 sayı ile tescilli 01,02 ve 03 sıra numaralı tasarımların hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafa ait 2013/03182-1 nolu endüstriyel tasarımın daha önce kamuya sunulan örnekleriyle karşılaştırıldığında bilgilenmiş kullanıcı nezdinde yenilik ve ayırt edicilik vasfı taşıdığı ve tasarımın yeni ve ayırt edici olmadığı hususunun ispat edilemediği, 2 ve 3 nolu tasarımların ise yenilik ve ayırt edicilik vasfı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile davalı tarafa ait 2013/03182-1 nolu endüstriyel tasarıma ilişkin talebin reddine, 2 ve 3 nolu endüstriyel tasarımlara ilişkin talebin kabulü ile söz konusu endüstriyel tasarımların hükümsüzlüğü ile terkinine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 28/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/20727
Karar No: 2025/516
Karar Tarihi: 20.01.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/20727 E.  ,  2025/516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İnfazın devamı kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, sanık hakkında kurulan Kaman Asliye Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2015/272 Esas, 2016/210 Karar sayılı ek kararına yönelik ve kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazı ile ilgili herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu ek karara ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/19218
Karar No: 2014/1749
Karar Tarihi: 05.02.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/19218 E.  ,  2014/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2012/19-2013/191

Davacı S.. D.. vekili Avukat Ö. E.. tarafından, davalı G.. P.. aleyhine 11/01/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Kars Gençlik ve Spor Müdürlüğü'nde şube müdürü olarak görev yaptığını, davalının ise il müdürü olarak görev yaptığını, görevine atandığından beri davalının yıldırma eylemlerine maruz kaldığını, sürekli görev yeri ve tanımını değiştirdiğini, göreviyle bağdaşmayan işler verdiğini, mobing uyguladığını iddia ederek manevi tazminat talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken veya görevlerini yaparken kişilere zarar vermesi ilgili kamu kurumunun hizmet kusurunu oluşturur. Bu durumda sorumlu, kamu görevlisinin emrinde çalışmakta olduğu kamu kurumu olup dava o kurum aleyhine açılmalıdır. (T.C. Anayasası 40/III, 129/V, 657 Sy. K.13, HGK 2011/4-592 E., 2012/25 K.) Bu konuda yasal düzenlemeler emredici hükümler içermektedir. Diğer yandan Sorumluluk Hukukunun temel ilkeleri açısından bakıldığında da bu şekilde düzenlemenin mevzuatta yer almış olması zarar görenin zararının karşılanması yönünde önemli bir teminattır.

Dosya kapsamından, davalı yasalar kapsamında görevi gereği bir hizmeti yürütürken sözkonusu eylemi gerçekleştirdiğinden; açılan davanın taraf sıfatı yokluğundan reddedilmesi gerekirken uyuşmazlığın esasına girilerek hüküm tesis edilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18942
Karar No: 2013/29221
Karar Tarihi: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/18942 E.  ,  2013/29221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında, davalının iki çocuğunun okullarında 2010-2011 döneminde eğitim görmeleri hususunda sözleşme imzaladıklarını hizmet bedelinin ödenmediğini, tahsili için başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek icra takibine yöneltilen itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi ibraz etmemiş son celse ise beyanda bulunmak üzere süre talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalı ile imzalanan sözleşme gereğince çocuklarına verilen eğitim hizmeti nedeni ile hak kazandığı ücret için faturaya dayalı takip başlatmış olup davalının faturalardan kaynaklı borçlu olduğu mahkemenin kabulündedir. Ne var ki davalı temyiz dilekçesine eklediği Kredi kartı hesap özeti belgesi ile davacıya ödeme de bulunduğunu belirtmiştir. Kural olarak yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususlar temyiz aşamasında gözetilemez ise de ödemeye ilişkin defi bunun istisnası olup her aşamada ileri sürülebilir. Bu husus mahkemece değerlendirilmelidir. Somut

olayda davalı temyiz dilekçesi ile ödemeye ilişkin belge sunduğuna göre mahkemece bu hususlar üzerinde durularak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8800
Karar No: 2021/10188
Karar Tarihi: 28.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/8800 E.  ,  2021/10188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, delillerin değerlendirilmesi ve davanın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda, ilk derece mahkemesince davanın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, bölge adliye mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karar da davacı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davacı kadının dava dilekçesinde, aralarında geçen son olayda davalı erkeğin kendisine şiddet uyguladığını, bu olayın Kıraç Polis Karakoluna intikal ettiğini, darp raporu olduğunu bildirdiği ve buna ilişkin belgelere delil olarak dayandığı anlaşılmaktadır. Davacı kadının bu olaya ilişkin belgelere dava dilekçesinde dayanmış olması nedeniyle mahkemece ilgili yerlerden soruşturma ve kovuşturma evrakları istenerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple; bölge adliye mahkemesinin ret kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine oy birliğiyle karar verildi. 28.12.2021(Salı)
Esas No: 2009/9625
Karar No: 2011/7363
Karar Tarihi: 31.05.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/9625 E.  ,  2011/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Belediye sınırları dışında, mücavir alan içinde olduğu anlaşılan yerin, özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan İnegöl Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6235
Karar No: 2019/743
Karar Tarihi: 22.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/6235 E.  ,  2019/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Düşme

A) .... Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında; bozma öncesi yapılan yargılamada 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin kurulan beraat hükmünün, katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizce sanık aleyhine bozulmasına karar verildiği hâlde, bozma sonrası yapılan yargılamada bu suç yönünden temyize konu olabilecek hüküm kurulmadığı anlaşıldığından ve Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün bulunduğundan; katılan vekilinin “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B) Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan “düşme” hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesi:

2006 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların tamamının ele geçirilememesi, aynı dönemde en son matrahlı KDV beyannamesinin Aralık ayında verilmesi karşısında; suç tarihinin en aleyhe 31.12.2006 olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, yazılı şekilde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA; sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından ve bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’nin 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

22.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9111
Karar No: 2016/539
Karar Tarihi: 21.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/9111 E.  ,  2016/539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... İş Mahkemesi

Tarihi : 17.02.2015

Islah edilen dava ile davacı, yaşlılık aylığının itibari hizmet süresi ve 4447 sayılı Yasa ile getirilen değişiklik uygulanmak suretiyle hesaplanarak yeniden tespitine, fark aylıklardan 6.739,29-TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, asıl alacak ile ilgili olarak davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına, fark aylık alacağına ilişkin faiz istemi yönünden ıslah dikkate alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ...vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, 03.10.1977 – 14.01.2005 tarihleri arasında T.. H... ....ı'nda uçucu lisans sahibi uçak teknisyeni olarak çalıştığını belirterek, 3160 sayılı Yasa uyarınca işveren nezdinde geçen çalışmalarında itibari hizmet süresinin tespitini ve yaşlılık aylığının yeniden tespiti ile aylık farklarının tahsilini istemiş, mahkemece, asıl alacak ile ilgili olarak davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına, fark aylık alacağına ilişkin faiz istemi yönünden ıslah dikkate alınarak davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

506 sayılı Kanun'un 4'üncü maddesi ile "işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler..." olarak tanımlandığı, yine 5510 sayılı Kanun'un 12'inci maddesi ile "işveren; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar" olarak tanımlandığı, itibari hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

Somut olayda, işveren davaya dahil edilmeden yargılamaya devam olunarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, talep dönemi davacının çalışmalarının geçtiği işveren tespit edilip, işverene husumet yöneltilmesi için HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle davacıya mehil verilmeli; dahil edilen işverenin göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 21.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.