erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/10967
Karar No: 2013/16159
Karar Tarihi: 08.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10967 E.  ,  2013/16159 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı İdare vekili tarafından, ....... 9. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin...... Hukuk Mahkemesi'nin 2011/153 Esas ve 2011/460 Karar sayılı ilamlarına dayanılarak borçlu aleyhine başlatılan ilamların icrası yoluyla takipte, uyuşmazlık konusu taşınmazın tahliyesine ilişkin isteklerinin, İcra Müdürlüğü'nce takibe dayanak ilamların tahliye hükmü içermediği gerekçesiyle reddedilmesi üzerine, İcra Mahkemesi'ne başvurularak İcra Müdürlüğü'nün 14.02.2013 tarihli kararının iptali ile taşınmazın tahliyesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 20/1. maddesinde "...Bu Kanun uyarınca lehine kamulaştırma yapılan idare adına tapu dairesince tescil edilen taşınmaz malın boşaltılması idarece icra memurundan istenir. İcra memuru taşınmaz malı onbeşgün içinde boşaltmalarını içindekilere tebliğ eder. Bu süre içinde taşınmaz mal boşaltılmazsa icraca boşaltılır..." hükmü mevcuttur. Takibe dayanak........ 2007/392 Esas ve 2008/56 Karar sayılı ilamın 1. fıkrası ile " ...208 ada 3 parselde 103.50 m2 yüzölçümlü taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tesciline........2011/153 Esas ve 2011/460 Karar sayılı ilamın 2. fıkrası ile de "... anılan 75.50 m2'lik kısım daha önce davalı ... adına tescil edilmiş olduğundan, ayrıca tescil kararı verilmesine yer olmadığına..." karar verilmiştir. Dosyaya sunulan tapu kaydından; 208 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 02.11.2009 tarihinde kamulaştırma işlemi nedeniyle İzmir Büyükşehir Belediyesi adına tapuya tescil edildiği anlaşılmıştır. Bu kapsamda; uyuşmazlık konusu taşınmazın alacaklı İdare adına tapuda tescil edilmiş olduğu, kaldı ki kamulaştırma işlemine dayalı iptal ve tescil hükümlerindeki tescil bölümlerinin niteliği itibariyle kesin olduğu göz önüne alınarak, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 20/1. maddesi kapsamında şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

......

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 08.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2012/11799
Karar No: 2012/19681
Karar Tarihi: 20.12.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/11799 E.  ,  2012/19681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 08/02/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 03/04/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem ispat olunmadığından reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kendisi tarafından dikilip yetiştirilen kavak ağaçlarının davalılar tarafından kesilmesi nedeni ile uğradığı maddi zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır. Mahkemece, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi sonrasında zeminde ağaçların bulunduğuna yönelik bir kalıntı bulunmaması nedeni ile ağaçların varlığı tam olarak ispat edilmediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, özellikle tanık anlatımlarından davacının maliki bulunduğu taşınmazın bitişiğinde yer alan taşınmaz üzerine kavak ağaçları diktiği ve ağaçların davacı tarafından bakılıp yetiştirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle mahkemenin ağaçların varlığının tam olarak ispat olunmadığı yönündeki gerekçesi isabetli olmamıştır.

Şu durumda, davacının malik olmadığı taşınmaza kavak ağaçları diktiği ve yetiştirdiği yönündeki iddiası hukuki yönden incelenmeli, davalıların savunmaları doğrultusunda gösterilen deliller toplanmalı, işin esası hakkında varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece açıklanan yön gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmiş olması, usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10682
Karar No: 2012/21570
Karar Tarihi: 12.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/10682 E.  ,  2012/21570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 207/1-2, 62, 52, 53/1. maddeleri gereğince 6000 ytl adli para cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanık ...'in ÖSYM tarafından yapılan KPSS sınavına sahte olarak düzenlenen ve ele geçmeyen “sınava giriş ve kimlik belgesi” ile diğer sanık ...'i sınava sokup bu kişi tarafından doldurulan suça konu "sınav cevap kağıdı" ile sınavı kazandığı, bilahare bu belge ile Devlet Hava Meydanları İşletmesi Genel Müdürlüğüne teknisyen olarak atamasının yapılması şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43. maddeleri kapsamında "zincirleme biçimde memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Kabule göre de,

Sabıkasız olan ve haklarında takdiri indirim maddesi uygulanan sanıklar hakkında "koşulları bulunmadığından şeklinde yetersiz gerekçeye dayanılarak" 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 12.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16086
Karar No: 2016/19459
Karar Tarihi: 23.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/16086 E.  ,  2016/19459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2,29, 62/1 ve 52/2. (üçer kez) maddeleri gereğince üç defa 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli ve 2014/473 esas, 2015/467 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 28.09.2016 tarih ve 2016/7266 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.10.2016 tarih ve 2016/374053 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Anılan kararda yer alan diğer sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği cihetle, bu hükümler henüz hukuki sonuç doğurmadığından kanun yararına bozmaya konu edilmeksizin yapılan incelemede,

1) Adı geçen sanığın daha önce ... Sulh Ceza Mahkemesinin 07/07/2014 tarihli ve 2014/272-530 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde suç işlemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesi gereğince sanık hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, inceleme konusu olan kasten yaralama suçunun 08/01/2014 tarihinde işlenmiş olması karşısında, önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının denetim süresi içinde işlenmiş olmadığı gibi,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun maddi ceza hukukuna ilişkin sonuçlar doğuran karma bir yapıya sahip olması karşısında suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin sanık aleyhine uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesinde,

2) 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince hükmedilen 75 gün adlî para cezasının aynı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanması neticesinde 1.500,00 Türk lirasına hükmedilmesi yerine, 2.000,00 Türk Lirası adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2015 tarihli ve 2014/473 esas, 2015/467 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12277
Karar No: 2019/8154
Karar Tarihi: 19.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/12277 E.  ,  2019/8154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan ...’ün vekili aracılığıyla 12/08/2012 tarihinde yaptığı temyiz talebinden 01/08/2016 havale tarihli dilekçesi ile feragat ettiği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı ve sanığın temyiz taleplerine hasren yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında, alacaklısı katılan ... olan suça konu çeki katılanın bilgisi ve rızası dışında, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ... Buldurlular tarafından cirolandığını bilerek kendi cirosunu yapıp bankadan tahsil ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu çekin katılan ... tarafından vekalet ücreti ve masraf bedeli olarak tahsil edilmesi amacıyla avukat olan katılan ... Yeşilyurt’a verildiği, katılan ...’ın çekte cirosunun olmadığının ve çek bedelinin kendisi adına bankadan tahsil edilmesi ya da icra takibine konu edilebilmesi için cirosunun olması gerektiğinin bilincinde olduğu, bu nedenle çeki vermekle zımni olarak kendi adına ciro yapılmasına rıza gösterdiği, rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği gibi, rızanın açık veya zımni olabileceği de dikkate alındığında, sanığın suç kastıyla hareket etmediği gözetilerek beraati yerine mahkûmiyetine hükmolunması,

2- Kabule göre de;

a) Suça konu çekin gerçek olması nedeniyle sahtecilik yapılan “...” cirosuna iptal şerhi verilerek sahibine iadesi yerine, yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi, yasaya aykırı

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan ... vekilinin vekalet ücreti ile sınırlı temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 19/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/20700
Karar No: 2024/16832
Karar Tarihi: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20700 E.  ,  2024/16832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 31.10.2022

SAYISI : 2022/1100 E., 2022/1110 K.

SUÇTAN ZARAR GÖREN : ...

SUÇ : Kamu malına zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.10.2022 tarihli ve 2022/1100 Esas, 2022/1110 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlÎ para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/1100 Esas, 2022/1110 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırıkkale 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5831
Karar No: 2012/2049
Karar Tarihi: 25.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/5831 E.  ,  2012/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan keşifte tecavüzün halen sürmekte olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianamenin düzenlenme tarihi olan 27.07.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükümde tayin olunan sonuç adli para cezasının 10 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken taksit aralığı gösterilmemişse de Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.1997 gün ve 119/136 sayılı kararında belirtildiği üzere "1'er ay ara ile" olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesine rağmen, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin ve kısa süreli hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde de hapis cezasının kısmen veya tamamen infaz edileceğinin sanığa ihtar edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. maddesi delaletiyle 154/1. maddesi gereğince hapis cezası yanında adli para cezasına esas alınan 20 günün 5 güne, TCK.nun 62/1. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılarak 16 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi gereğince mahkemenin takdiri doğrultusunda günlüğü 20 TL'den hesaplanarak 320 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve hükümden, doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda uygulanmasına karar verilen 5275 sayılı CGTİHK.nun 106/3. ve hapisten çevrilip taksitlendirilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda uygulanmasına karar verilen 5275 sayılı CGTİHK.nun 106/10. maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesine ilişkin kısımların çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14209
Karar No: 2017/882
Karar Tarihi: 07.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14209 E.  ,  2017/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava,vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre müteveffanın yerleşim yerinin “ .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise müteveffanın yerleşim yerinin nüfus kayıt sistemine göre “.../...” olduğu belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde ”Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Kanunun 19/1. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki adrese dayalı nüfus kayıt bilgilerine göre, murisin ".../..." adresinde ikamet ettiği belirtilmişse de, 22.01.2015 tarihli kolluk araştırma tutanağından müteveffanın ölmeden önceki adresinin ".../..." olduğunun belirtildiği, 30.012015 tarihli kolluk araştırma tutanağında ise ölmeden önceki adresinin ".../..." olarak belirtildiği, bir kısım davalıların müteveffanın İstanbul'da da ikamet etiğini beyan etikleri görülmüştür. Dosya kapsamından müteveffanın zaman zaman İstanbul da zaman zamanda ...'de kaldığı anlaşılmakta ise de ölüm belgesinde ölümün meydana geldiği yerin ... olarak belirtildiği, taraflarca adrese dayalı nüfus kayıt bilgilerine göre, murisin ".../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9542
Karar No: 2016/7271
Karar Tarihi: 29.11.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/9542 E.  ,  2016/7271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas, 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, belgede nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği gibi, suça konu senedin İcra Müdürlüğü'nce kabul edilip icra takibine başlanmasının da tek başına belgenin aldatma yeteneğine sahip bulunduğunu göstermeyeceği cihetle; Dairemizin ........ gün ...... Esas, ..... Karar sayılı tevdii kararı üzerine dosyaya getirtilen suça konu belge aslı üzerinde heyetimizce yapılan incelemede; kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanununda öngörülen bütün unsurlarını taşıması gerekli olup,Yargıtay İBK'nun 14.12.1992 tarih ve 1/5 sayılı kararında da açıklandığı üzere suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 688/5. maddesinde öngörülen ve bulunması zorunlu unsurlardan olan ''düzenlenme yerinin'' bulunmaması, ayrıca borçlunun ismi yanında da herhangi bir yer yazılmamış olması karşısında; suça konu, bono vasfını taşımayan senedin, özel belge niteliğinde olduğu, tarih kısmına daha önce yazılmış "8" rakamının, farklı bir mürekkepli kalemle üstten gitme suretiyle "7" şekline dönüştürüldüğü, senet borçlusu tarafından imza ya da paraf ile onaylanmayan düzeltmenin çıplak gözle dahi ilk bakışta ve hemen fark edilebildiği, mevcut haliyle suça konu senedin ödeme tarihi üzerinde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneğinin bulunmadığı anlaşıldığından, suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7189
Karar No: 2006/11553
Karar Tarihi: 04.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/7189 E.  ,  2006/11553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av.... ... ile davalı 1-... ... 2-... İnş.Mal.Taah. Ltd.Şti. vek.Av.... ... arasında görülen dava hakkında Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.6.2005 gün ve 101-318 sayılı hükmün reddine ilişkin Dairemizin 17.4.2006 gün ve 11072-4069 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 137.00.-YTL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 4.12 .2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.