erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/13451
Karar No: 2015/9407
Karar Tarihi: 01.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/13451 E.  ,  2015/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinin 1. fıkrasının ( j ) bendinde koşulları oluşmadığı halde malvarlığı değerlerine el konulan kimselerin tazminat isteyebilecekleri düzenlenmiş olup, somut olayda davacıya ait 06 BR 4071 plakalı araca suçta kullanıldığı gerekçesi ile el konulduğu ve atılı suça ilişkin olarak ... Asliye ceza Mahkemesinde yapılan yargılama sonunda 3. kişi konumundaki sanıkların beraatlerine hükmedilmesi üzerine, açılan tazminat davasında, davacının maddi kaybına esas alınan 10/12/2013 havale tarihli bilirkişi raporunun ....Esnaf Odası Başkanlığı'nın bilirkişi .... 28.11.2013 tarihli yazısına hitaben gönderilen 04.12.2013 tarihli yazısındaki verilere göre hesaplandığının anlaşılması, buna karşın aynı kurumun mahkemeye hitaben göndermiş olduğu 01.10.2013 tarihli aynı konuda farklı değerlendirme içeren yazısının da dosya kapsamında bulunması karşısında, çelişki içeren yazı içeriklerinden hükme esas alınan yazı ve bu yazıya istinaden düzenlenmiş bilirkişi raporuna hangi gerekçe ile itibar edildiğinin karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve incelemeye dayalı yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

2-....Esnaf Odası Başkanlığı'nın bilirkişi ... 28.11.2013 tarihli yazısına istinaden göndermiş olduğu 04.12.2013 tarihli yazısı ile aynı kurumun mahkemeye hitaben göndermiş olduğu 01.10.2013 tarihli aynı konudaki yazıları arasında bulunan çelişkinin nedenleri ilgili kuruma sorulup, yazı içeriklerindeki çelişkinin giderilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Yapılan temyiz incelemeleri sırasında, aynı konu ve tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla dava açıldığının tespit edilmesi nedeniyle, hazine zararına yol açan mükerrer davalara ilişkin ödemelerin önlenmesinin temini ve kamu kaynaklarının etkili, verimli ve hukuka uygun kullanılması bakımından, tazminat istemine dayanak ceza dava dosyasında sanık olarak yargılanıp beraat eden ..... aynı olay ve haksız işlem nedenine dayalı olarak dava açıp açmadıklarının Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden sorgulanıp, ilgili maliye hazinesinden sorularak tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4403
Karar No: 2011/14989
Karar Tarihi: 14.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4403 E.  ,  2011/14989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2009 tarih ve 2006/198-2009/1067 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkil şirketin eski ortağı olduğunu, şirketten ayrıldıktan sonra yapılan incelemede 60.181, 43 TL şirkete borçlu olduğunun belirlendiğini, ihtarnameye rağmen ödemede bulunmadığını ileri sürerek, davalının zimmetinde kalan 60.181,43 TL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı şirketteki hissesini tüm aktif, pasif ve sorumluluklarıyla birlikte davacı şirket yetkilisi Mehmet Arif Savaç’a devrettiğini, delil olarak sunulan hesabın şirkete ait olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin davalıdan 15 kalem alacak talep ettiği, 8 kalem alacağın davacı şirket yetkilisi Mehmet Arif Savaç’ın İş Bankası’ndaki şahsi hesabından davalıya ve davalının yetkilisi olduğu Okan Yeminli Mali Müş. Ltd. Şti.’ne yapılan ödemeler olduğu, yine 3 kalem alacağın Mehmet Arif Savaç’ın Yapı Kredi Bankası’ndaki şahsi hesabından davalıya yapılan ödemeyi kapsadığı, diğer 4 kalem alacağa ilişkin ise delil ibraz edilmediği, oysa bu muhasebe kaydının belgeye dayanması gerektiği, davacının defterlerinin tek başına davalının borçlu olduğunu göstermeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9426
Karar No: 2009/9305
Karar Tarihi: 30.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9426 E.  ,  2009/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2008 yılında bu parasal sınır 3.600,00YTL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 20.11.2007 gün ve 27060 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 387 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2008 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 12 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2009 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin. 4.030,00-TL’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.005,84.-YTL. dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca davalı alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 30.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10683
Karar No: 2007/11265
Karar Tarihi: 29.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10683 E.  ,  2007/11265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20358
Karar No: 2017/1363
Karar Tarihi: 23.02.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/20358 E.  ,  2017/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, 1982 yılından itibaren vergi mükellefi olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının SGK' dan yaşlılık aylığı işlemlerinin yapılabilmesi için 1982 tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ile 01.01.1984 tarihinden itibaren vergi mükellefi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ... Vergi Dairesi'ne 85-4134 tahsildar makbuzu, sıra no: 841131, seri no: M 5 07.09.1990 tarihinde 1984 yılına ait gelir vergisi ödediğine dair makbuz sunduğu, vergi dairesinin dairesindeki kayıtların 1992 yılında ...'da meydana gelen deprem nedeniyle kaybolduğunu bildirdiği, davacı tanıklarının dinlendiği anlaşılmaktadır.

Her ne kadar dava dilekçesinin sonuç kısmında, 1982 yılı itibariyle vergi mükellefi olduğunun tespitini talep ve dava etmiş ise de, dava dilekçesi kapsamından ve daha sonraki beyanlarından 1479 sayılı Yasa'ya göre sigortalılık süresinin tespitini amaçladığı açıktır. Mahkemece, infazda tereddüt yaratmayacak şekilde davacının Esnaf Bağ-Kur sigortalılık sürelerinin tespiti istemi yönünden karar oluşturulması gerekirken, taraflar arasındaki uyuşmazlığa çözüm getirmeyen idari nitelikde yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 23.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29482
Karar No: 2016/28705
Karar Tarihi: 20.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/29482 E.  ,  2016/28705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret farkı, sosyal yardım, ikramiye, bulaşıcı hastalıklar risk primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/1612
Karar No: 2021/11913
Karar Tarihi: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1612 E.  ,  2021/11913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11965
Karar No: 2013/17733
Karar Tarihi: 27.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11965 E.  ,  2013/17733 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, alacak istemine ilişkin olup, dava dilekçesinde 10.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle 644,60 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

21.07.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” ve ayrıca 5236 sayılı Kanun; katsayı artışı da uygulanmak suretiyle bu kanunların yürürlük tarihinden sonra yerel mahkemelerce verilen hükümler yönünden 2013 yılı için, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesindeki atıf gözetilerek, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını 1820,00 TL olarak değiştirmiştir.

Alacağın bir kısmının dava edilmiş olması halinde temyiz (kesinlik) sınırının alacağın tamamı gözetilmesi; tamamı dava edilen bir alacağın kısmen kabulünde ise temyiz (kesinlik) sınırının belirlenmesinde kabul ve reddedilen miktarların esas alınması, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki atıf gözetilerek, HUMK'nun 427. maddesi hükmü gereğidir.

Somut olayda yerel mahkemece hüküm altına alınan 644,60 TL alacak tutarı, yukarıda değinilen temyiz (kesinlik) sınırının altında bulunduğundan, anılan karara karşı temyiz yoluna baş vurulması hükmolunan miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesinliği nedeniyle reddi gerekir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, 27.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi .

....
Esas No: 2011/20902
Karar No: 2011/27553
Karar Tarihi: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/20902 E.  ,  2011/27553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40. TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10748
Karar No: 2007/11293
Karar Tarihi: 29.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10748 E.  ,  2007/11293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bağcılar İcra Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/32444
Karar No: 2014/22626
Karar Tarihi: 01.10.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32444 E.  ,  2014/22626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığ teşebbüs

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen beraat kararına yönelik O Yer C.savcısının temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

27.03.2012 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 09.05.2012 tarihinde temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlığa teşebbüs suçundan verilen beraat kararına yönelik katılanın temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

... Polis Meslek Yüksek Okulunda teknisyen yardımcısı olarak çalışan sanığın olay tarihinden önce polis okulunun soğuk hava erzak deposunun anahtarını ele geçirdiği, bu anahtarın bir kopyasını anahtarcıda yaptırdığı, gece vakti haksız olarak elinde bulundurduğu anahtar ile okulun yiyecek deposunun kapısını açarak depo içinden muhtelif miktarda gıda malzemesini alıp götürdüğü sırada okulun bahçesinde nöbetçi amir tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçuna teşebbüs ettiği sabit olduğu halde delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1858
Karar No: 2021/13214
Karar Tarihi: 16.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1858 E.  ,  2021/13214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen davacı idare yönünden esastan reddine, davalılar yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi gereğince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Konaklı Mahallesi, 1797 ve 1798 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvuru talebinin ise kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, ilk derece mahkemesince taşınmazın belirlenen m2 birim fiyatına uygulanan %200 oranında objektif değer artış oranının %250'ye çıkartılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.