erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/1286
Karar No: 2019/3196
Karar Tarihi: 07.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/1286 E.  ,  2019/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19/01/2016 tarihli duruşmada tefhim edilen kısa kararda, sanığın takdiren 23 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararın gerekçe kısmında, sanığın toplam 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğinin belirtilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli kararın gerekçe kısmı arasında çelişkiye neden olunması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sair yönleri incelenmeyen hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4400
Karar No: 2018/577
Karar Tarihi: 29.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4400 E.  ,  2018/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içinde faturaların aslı ya da onaylı örneklerinin bulunmadığı anlaşıldığından; suça konu faturaların araştırılıp incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

2-Suça konu olan faturaların unsurlarının tamam olduğunun tespiti halinde;

a)Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında vergi incelemeleri yapıldığı dikkate alınarak, haklarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması,

b)Dava açılmış ise dosyaları getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak gerektiğinde faturaları düzenleyen şirket ile sanığa ait ticari defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Suç tarihinin, 2006 yılında “sahte fatura kullanmak” suçuna konu olan faturaların Katma Değer Vergisinde kullanılması nedeniyle "21/01/2007" yerine gerekçeli karar başlığına "2006" olarak yazılması,

4-Kabule göre de;

a)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenecek denetim süresinin hükmolunan hapis cezası süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/9436
Karar No: 2021/3021
Karar Tarihi: 24.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9436 E.  ,  2021/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2010-2011 takvim yıllarında muhasebecilik hizmeti verdiği ...Tarım Ürünleri Tic. Ltd. şirketinin sahte belge düzenlemek fiiline iştirak ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın suçlamaları kabul etmediğini savunması, vergi tekniği raporunda ...Tarım Ürünleri Tic. Ltd. Şirketine ait vergi inceleme raporundan alınan sanık savunmasında; işletmeyi fiilen yürüten ... ve ... isimli kişiler olduğu, şirketi paravan olarak kullandıklarını, piyasadan buldukları cahil, iş bilmeyen ve işsiz insanlar adına ...Tarım Ürünleri Tic. Ltd. Şirketini kurduklarını, daha sonra bu şirketleri destekleme primi alabilmek amacıyla kurduklarını anladığını, bu kişilerin çiftçilerden almış gibi gözüktükleri zirai ürünlerin müstahsil makbuzlarını kendilerinin düzenlediğini ve İskenderun Ticaret Borsasında tescil ettirdiklerini, kendisinin de buna göre beyanname verdiğini, ...Tarım Ürünleri Tic. Ltd. şirketi adına verilen beyannamelerin tamamen gerçek dışı olduğunu, yaptığı hatadan pişmanlık duyduğunu ve bataklıktan kendisini kurtaramadığını savunması karşısında, gerçeğin ve iştirak iradesinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından;

1-Şirket ortak ve yetkilisi ....hakkında sahte belge düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığı araştırılarak, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosya içine alınması,

2-...Tarım Ürünleri Tic. Ltd. Şirketi hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunun getirtilerek, sanığın raporda ismini verdiği ... ve ... isimli şahısların CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; sahte belgeleri düzenleyip düzenlemediklerinin sorulması,

3-Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan belgelerin kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, belgelerdeki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

4-Belgeleri kullanan mükelleflerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen belgeleri hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve belgelerin alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, hangi yıldan olduğu da belirtilmeden, tek suçtan beraatine dair eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18587
Karar No: 2014/36294
Karar Tarihi: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18587 E.  ,  2014/36294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/8887

MAHKEMESİ : Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2012

NUMARASI : 2012/565 (E) ve 2012/495 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Müştekinin Mersin Devlet Hastanesi genel cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 14.02.2012 tarihli raporunda, müştekinin hayati tehlike geçirdiği ve yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği bildirilmiş ise de, müştekide tespit edilen hangi yaralanmanın hayati tehlikeye yol açtığının belirtilmemesi nedeniyle, söz konusu raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı gözetilmeden ve müştekinin temin edilebilen tedavi evrakı, film ve grafileri ile birlikte mevcut raporlarının Adli Tıp Kurumuna gönderilmesi, buradan aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık savunmalarına, müşteki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre, sanık ile müşteki İlkay'ın olaydan önce yaklaşık 7 yıldır gayriresmi olarak karı-koca hayatı yaşadıkları, müştekinin sanıktan ayrılacağını söyleyip birlikte yaşadıkları evi boşaltmasını istediği, bu nedenden dolayı tartıştıkları ve sanığın eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, her ne kadar sanık ile müşteki arasında Medeni Kanuna göre geçerli bir evlilik akdi yok ise de, sanığın uzun yıllardır müşteki ile fiilen karı-koca hayatı yaşadığı ve evlilik ilişkisini içselleştirdiği, bu haliyle müştekinin fiili bir evlilik ilişkisi sürdürdüğü sanık Gülsüm'ü birlikte yaşadıkları evden adeta kovarcasına çıkarmak istemesinin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik nedeni sayılıp sayılmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3) Sanığın, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen

hakları kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

-
Esas No: 2017/8149
Karar No: 2018/1469
Karar Tarihi: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8149 E.  ,  2018/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sahte fatura düzenlemek suçunun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından her bir takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sanıkların düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığının ilgili vergi dairelerinden sorulması, yapılmış ise vergi raporlarının dosya arasına alınması; bu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmaktan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları kullanan mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması; sanıkların şirket işleriyle fiilen ilgilenmediği yönündeki savunmaları dikkate alınarak faturaları kullanan şirket yetkililerinden faturaları kim yada kimlerden aldıklarını ve sanıkları tanıyıp tanımadıklarının sorulması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Vergi suçu raporu ve mütalaasında sanıkların 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunu işlediklerinin belirtilmesi, her bir takvim yılında işlenen düzenleme suçunun birbirinden bağımsız ve kendi içinde zincirleme suçlar olduğu gözetilmeden hangi takvim yılı olduğu belirtilmeksizin tek suçtan hüküm kurulması,

3-Kabule göre; uzun süreli hapis cezası ertelenen sanıklar hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3661
Karar No: 2014/6623
Karar Tarihi: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3661 E.  ,  2014/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014(Pzt.)
Esas No: 2012/5665
Karar No: 2012/9999
Karar Tarihi: 12.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/5665 E.  ,  2012/9999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada davalı kocanın boşanma davası açtığı boşanma davasının redle sonuçlanmasına rağmen ayrı yaşamın devam ettiği ileri sürülerek işi ve geliri bulunmayan davacı lehine tedbir nafakası istenilmiş; mahkemece, davacının ekonomik durumunun iyi sayılabilecek düzeyde olduğu böylece nafakaya ihtiyacı bulunmadığı belirtilerek istemin reddine karar verilmiştir.TMK’nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi bicimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasında eslerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katkıda bulunmaları gerekir (TMK Md. 186/son). Davacı eşin ekonomik durumunun davalı (kocadan) daha iyi olması davalı (kocayı) tedbir nafakası yükümlülüğünden kurtarmaz. Ancak, hükmedilecek nafakanın miktarını tayinde bu husus dikkate alınmak zorundadır. Böylece "hakkaniyet" ilkesine uygun bir nafaka tespit edilebilir (TMK. Md. 4).

Somut olayda davalının açtığı boşanma davasının rededildiği,davadan sonra tarafların bir araya gelmedikleri, davalının birlikte yaşamı yeniden tesis etmek için herhangi bir girişiminin olmadığı, dolayısıyla davacının ayrı ayrı yaşamada haklı olduğu anlaşılmaktadır.

O halde davacı lehine "hakkaniyet" ölçüsünde bir miktar tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, delilerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucu istemin tümüyle reddi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5699
Karar No: 2019/7223
Karar Tarihi: 05.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5699 E.  ,  2019/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine temsilcisi ve asli müdahil Orman Yönetimi temsilcisi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- 3402 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca, davacılar yönünden tapu ve ilgili kadastro müdürlükleri ile mahkeme yazı işleri müdürlüğünden araştırma yapılıp, aynı Kanunun 03.07.2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi gereğince 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümleri gözetilmek suretiyle yapılması, adına tescil kararı verilecek kişiler yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulması, tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilmesi,

2- Temyize konu taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1988 tarihli hava fotoğraflarının ve 1988 tarihinden sonraki yıllara ait hava fotoğraflarının; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın kullanım durumunun açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05 /12 /2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6417
Karar No: 2017/1845
Karar Tarihi: 05.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/6417 E.  ,  2017/1845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret

HÜKÜM : Eylemler bütün halinde cinsel taciz kabul edilerek bu suçtan mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 05.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3076
Karar No: 2012/5779
Karar Tarihi: 08.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/3076 E.  ,  2012/5779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesipit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya ait mecurun onun rızası ile kira süresinden önce tahliye edildiğini, ancak davalının erken tahliye nedeni ile bakiye kira alacaklarının tahsili amacıyla aleyhine icra takibi yaptığını ileri sürerek, takipten dolayı borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir. Davalı, mecurun anahtarının teslim edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında düzenlenen 15.11.2008 tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı uyuşmazlık konusu değildir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mecurun kira süresi dolmadan davacı tarafından boşaltılması üzerine geleceğe yönelik kira bedellerinin ödenip ödenmeyeceğine ilişkindir. Davalı kiralayan davacı kiracının mecuru kira akdini haksız surette feshederek boşaltmasına rağmen anahtarı teslim etmediği gerekçesi ile 2009 yılı mart ayından başlamak üzere dönem sonuna kadar olan kira bedellerini yaptığı icra takibi ile talep etmiştir. Davacı ise mecuru şubat 2009 tarihinde tahliye ettiğini ve anahtarı da davalıya teslim ettiğini bildirmiştir. Mahkemece öncelikle bu yönün üzerinde durulup; mecurun hangi tarihte tahliye edildiği, anahtarın yöntemine uygun şekilde kiralayan davalıya teslim edilip edilmediği sorulup bunun kiracı davacı tarafından yasal delillerle kanıtlanması gerektiği üzerinde durulmalı, anahtarın teslim 2011/3076-5779

edilmemesi halinde teslim tarihine kadar tahakkuk edecek kiralardan davacının sorumlu olduğu düşünülerek hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece, yazılı şekilde tahliye tarihi konusunda davacı kiracının beyanına itibar edilerek hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, tarafların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın temyiz eden davalı yararına bozulmasına, 2. bent gereğince tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 115,75 TL. temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, peşin alınan 18,40 TL temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.