erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/11355
Karar No: 2021/5118
Karar Tarihi: 22.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11355 E.  ,  2021/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2-4, 63. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin ceza miktarına ve lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, tek yönlü, üç şeritli, asfalt kaplama erişime kontrollü transit karayolunda orta şeritte seyrederken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek, gidiş yönüne göre sağda bulunan orta refüj bariyerlerine çarparak, 44 metre sürüklenmesi sonucu sanığın genel manevra kurallarına uymayarak asli kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulama maddesinin ''50/4. maddesi atfıyla 50/1-a maddesi'' şeklinde gösterilmesi gerekirken ''TCK'nın 50/4. maddesi'' şeklinde gösterilerek uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9840
Karar No: 2014/7547
Karar Tarihi: 25.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/9840 E.  ,  2014/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/38-2013/641

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı şirket temsilcisi R. K.ve vekili Av. İ.. Ö.. ile davacılar vekili Av. A.. A..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı şirket arasında 14.10.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme ile inşaat ruhsatının alınmasından itibaren 12 ay içerisinde inşaatın tamamlanacağının kararlaştırıldığını, aradan 14 ay geçmesine rağmen davalının hiçbir işlem yapmadığını ileri sürerek, sözleşmenin feshinde haklı olduklarının tespiti ile davalının el atmasının önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; arsa üzerinde iki dükkan ve bir daireden oluşan iki katlı binanın bulunduğu, dairede davacı M.. K..’ın oturduğu, dükkanlardan bir tanesinin boşaltıldığı, diğerinin boşaltmaya hazır olduğu, davalının inşaat ruhsatı ve diğer işlemler için hiçbir işlem yapmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle taraflar arasındaki sözleşme gereği davalı tarafa verilen vekaletnameyle, arsa üzerindeki binanın yıkımı için yetki verilmesine ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde karşı tarafın kabulü olmadıkça tek taraflı sözleşmenin feshi mümkün olmadığından, mahkemece verilen kararla birlikte sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmiş sayılacağının tabii bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22661
Karar No: 2012/21009
Karar Tarihi: 05.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/22661 E.  ,  2012/21009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Vergi Usul Kanununun 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesi uyarınca, vergi kanunlarına göre düzenlenmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesinin suçun oluşumu için yeterli olacağı, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının gerçekleşmesinin suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı cihetle, sahte faturayı düzenleyenler yönünden, suça konu faturanın düzenlenmesiyle suçun tamamlandığının kabulü gerekeceği ve suç tarihlerinin, her bir takvim yılı için en son faturanın düzenlendiği tarih olduğu gözetilerek; gerekçeli karar başlığında eksik gösterilen suç tarihlerinin, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 30.12.2004, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden ise 26.04.2005 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların en son olarak işlendiğinin belirlendiği 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden 30.12.2004, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden ise 26.04.2005 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7154
Karar No: 2019/11839
Karar Tarihi: 18.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/7154 E.  ,  2019/11839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2019 tarihli ve 2018/11691 soruşturma, 2019/137 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 26/03/2019 tarihli ve 2019/53041 soruşturma, 2019/4776 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair mercii İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2019 tarihli ve 2019/365 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/09/2019 gün ve 94660652-105-16-9791-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/09/2019 gün ve 2019/86802 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilamında ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, dosyada mevcut Denizbank tarafından sunulan 14/01/2019 tarihli yazı ile müştekinin hesabından havale edilen paranın anılan bankanın İstanbul İli Kadıköy ilçesinde bulunan Boğa-ATM cihazından çekildiğinin bildirilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheli tarafından paranın çekildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2019 tarihli ve 2019/365 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 18/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5709
Karar No: 2013/6086
Karar Tarihi: 03.06.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5709 E.  ,  2013/6086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çırpılar Köyü sınırları dahilinde bulunan dava konusu taşınmaz 1987 yılında yapılan ... çalışmaları sırasında sehven tespit harici bırakılmıştır. Davacı ..., irsen intikal, taksim ve  kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın adına tescili istemi ile dava açmış, yargılama sırasında satın almaya da dayanmıştır. Mahkemece  yapılan   yargılama sonunda davanın kabulüne ve fen bilirkişisi tarafından düzenlenen rapora ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 18.792,00 m2 yüzölçümündeki tespit harici bırakılan taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/15873
Karar No: 2018/3695
Karar Tarihi: 29.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15873 E.  ,  2018/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "31/12/2014" yerine "11/05/2015" olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3630
Karar No: 2018/1405
Karar Tarihi: 27.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3630 E.  ,  2018/1405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Isparta Devlet Hastanesi’nde şirket elemanı olarak teknisyen sıfatıyla görev yapan sanıkların, hastane kalp merkezinde bulunan röntgen odasındaki sunta ve kurşun levhaları sökerek Gülkent Devlet Hastanesi’ne götürmeleri konusunda hastane yönetimi tarafından görevlendirildikleri, sanıkların ise bu sökme ve taşıma işlemleri sırasında toplam 14 m2 kurşun levhayı parçalayarak yanlarında götürüp, hizmet ilişkisinin gereği olarak kendilerine teslim edilmiş olan eşya üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulundukları, sanıkların suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, temyiz kapsamı dışında bulunan diğer sanık ...’in savunması ile katılan ve tanık beyanları, inceleme raporu ile tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ...’in suçun sübut bulmadığına ve yasal unsurlarının gerçekleşmediğine yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4652
Karar No: 2021/6600
Karar Tarihi: 17.06.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4652 E.  ,  2021/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Davacıların ihalenin feshi talebi ile icra mahkemesine ayrı ayrı başvuru yaptıkları, ilk derece mahkemesince; davanın konusu ve tarafları yönünden bağlantı bulunduğundan birleştirme kararları verildiği ve işin esasına girildikten sonra davanın reddine ve davacının ihale bedelinin % 10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, davacılar vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği ancak asıl dava dosyası ve birleşen dava dosyaları yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, bu kurala uygun hüküm kurulmamış olması, para cezasının hangi şikayetçi ya da şikayetçiler aleyhine verildiğine dair tereddüt oluştuğu ve ihale para cezasının tüm şikayetçiler aleyhine verilmesi gerektiği gerekçesi ile hükmün kaldırılarak asıl dava birleşen davaların esastan reddine ve davacıların ayrı ayrı feshi istenilen ihale bedeli olan 265.100,00-TL'nin %10'u oranında 26.510,00-TL para cezasına mahkum edilmelerine karar verildiği görülmüştür.

İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca "İhalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder."

Davacıların feshini istedikleri ihale aynı ihale olup, ihalenin feshi davasının işin esasına girildikten sonra reddi halinde, her 'davacı' için, ayrı ayrı değil ihale bedeli üzerinden 'tek' bir para cezasına hükmedilmesi gerekmektedir.

O halde, ihalenin feshi istemleri reddedilen davacılar aleyhine ihale bedelinin %10'u tutarında tek para cezasına hükmedilmesi yönündeki ilk derece mahkemesi yerinde olup, Bölge Adliye Mahkemesince HMK’nun 353/1-b-2 maddesi gereğince, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak her bir şikayetçi için ayrı ayrı para cezasına hükmedilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Davacıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 10/02/2021 tarihli, 2020/1678 E. 2021/284 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2012/7353
Karar No: 2012/8796
Karar Tarihi: 05.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7353 E.  ,  2012/8796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, ... Emniyet Müdürlüğü'nce yaptırılan 12/05/2011 tarihli araştırma tutanağında hükümlünün “... Mahallesi ... Caddesi No:14 ...” adresinde ikamet ettiği belirtildiğinden hükümlü ...'in bu adreste ikamet edip etmediğinin, ayrıca hükümlünün cezaevindeki son yerleşim yeri adresinin sorularak tespiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra mercii tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2021/3017
Karar No: 2025/917
Karar Tarihi: 23.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3017 E.  ,  2025/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; gerekçesizdir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihindeölen ...'ın ... plakalı kamyonu ile taşıdığı mermer bloklarını Gümrükleme deposunun sahasına getirdiği, sanık ...'ın kullanmış olduğu forklif aporatörü ile mermer moloz kütlesini almak için kaldırdığı, ölenin moloz mermer kütlesinin altına takoz yerleştirdikten sonra bir metre uzaklıkta durduğu, sanık ...'in moloz kütlesini almaya çalışırken kamyonda bulunan moloz kütlelerinin kayarak düştüğü ve kenarda bekleyen ölen ... ... 'nin bel ve bacak kısmına düşmesi sonucu kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği olayda yapılan bilirkişi heyeti incelemesine göre işyerinde yükleme boşaltma yapan firma yetkilisi sanığın yükleme işleminin yapıldığı yere uyarı levhası asmamış, güvenlik şeridi oluşturmamış olması ve mütevefanın tehlike bölgesine yaklaşmasına engel olmamaları nedeniyle tali kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2025 tarihinde karar verildi.