erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/20532
Karar No: 2017/5406
Karar Tarihi: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20532 E.  ,  2017/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminat Talebinin Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Tazminat talebine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik sanığın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3615
Karar No: 2015/4378
Karar Tarihi: 02.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3615 E.  ,  2015/4378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/60327

MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2011

NUMARASI : 2010/377 (E) ve 2011/541 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1- Keşidecisi ....Mühendislik Elektrik İnşaat Gıda Sanayi ve Limited şirketi olan, 26.10.2009 tarihli, 16.000 TL bedelli suça konu sahte çeki kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında, sanığın; anılan çeki sattığı soğan karşılığında İ.. Ö.. isimli kişiden aldığını, sonrasında bu çeki satın aldığı kamyon damperi mukabilinde katılana verdiğini, çekin sahte olduğunu bilmediğini, olay nedeni ile kendisinin mağdur olduğunu savunması ve 16.04.2010 tarihli uzmanlık raporunda, çekin orjinal olduğu ancak, kırmızı kalemle kutu içerisine alınan kısımların kağıt liflerinde deformasyonlar bulunduğu, bu yerlerde evvelce bulunan ibarelerin silinerek yerlerine halen mevcut ibarelerin tahrifen yazılmış olduğunun tespit edilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından sanıktan, İ.. Ö.. isimli kişiye satmış olduğu soğan karşılığında herhangi bir fatura, sevk irsaliyesi, teslim veya tesellüm belgesi tanzim edip etmediği, İ.. Ö..kimlik bilgilerini bilip bilmediğinin sorulması, adı geçenin kimliğinin tespiti halinde tanık olarak dinlenilmesi, suça konu çek üzerinde bulunan hesap bilgilerinin gerçek olup olmadığının ilgili banka nezdinde araştırılarak sahih olması durumunda keşideci şirket yetkilisinin olaya ilişkin beyanın alınması ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu sahte çek aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/30154
Karar No: 2014/2300
Karar Tarihi: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/30154 E.  ,  2014/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Hapis cezasının para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

2) Para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralıklarının belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sanık hakkında hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde TCK'nin 50/1-a maddesinin ilgili fıkraya ilavesine para cezasının birer ay ara ile eşit taksitler halinde ödenmesi ibaresi yazılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40531
Karar No: 2017/43373
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40531 E.  ,  2017/43373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/11201
Karar No: 2014/23959
Karar Tarihi: 27.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/11201 E.  ,  2014/23959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapılara ve ağaçlara el atmanın önlenmesi, bu olmadığı taktirde yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapılara ve ağaçlara el atmanın önlenmesi, bu olmadığı taktirde yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bedele ilişkin olarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davalı idare vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harcın ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

1)4.bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 24,30-TL. karar harcının, peşin harçtan mahsubu ile bakiye harcın talep halinde yatırana iadesine, davacıdan alınan 24,30-TL’nin davalı idareden alınarak, davacı tarafa verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

2)5.bendindeki (7.284,68 TL nispi) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (1.320,00TL) ibaresinin yazılmasına,

3)6.bendinin çıkartılmasına, yerine (Davacı tarafından karşılanan toplam 1.809,50TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10618
Karar No: 2013/18708
Karar Tarihi: 08.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/10618 E.  ,  2013/18708 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 8.813 TL maddi, 10.000 TL manevi, tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı ve davacı vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Davacının tutuklu kaldığı süre içerisinde alamadığı aylık maaş farklarının davacı lehine neticelenen yargı kararı sonucu çalıştığı kurum tarafından ödendiğinin anlaşılması karşısında, haksız tutuklama nedeniyle davacının bizzat doğrudan yaptığı şahsi harcamalarının ve uğradığı maddi kayıpların neler olduğunun denetime olanak verecek şekilde belirlenmesi gerekirken, hükmolunan maddi tazminat miktarının ne şekilde ve hangi maddi kayıplar esas alınarak belirlendiğinin denetim olanağını kısıtlayacak şekilde resen hüküm altına alınarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16372
Karar No: 2014/18077
Karar Tarihi: 09.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/16372 E.  ,  2014/18077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılmasına ilişkin davada ...Hukuk ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, ... takibine itirazın kesin olarak kaldırılması istemine ilişkindir.

... Hukuk Mahkemesince, davanın asliye hukuk mahkemesine hitaben açıldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, ... hukuk mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İİK’nun 68. Maddesinde,“ Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir sened yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz yada belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.Bu süre içinde itirazın kaldırılması istenilmediği taktirde yendiden ilamsız takip yapılamaz.Borçlu, itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itiarzın kaldırılmasına karar verir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacının, davalı hakkında ilamsız takip yaptığı, davalının ilamsız takibe itiraz ederek takibi durdurduğu anlaşılmaktadır. Davacı, itirazın kesin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmektedir.Bu halde uyuşmazlığın...Hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2522
Karar No: 2017/5515
Karar Tarihi: 08.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2522 E.  ,  2017/5515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Mahkemece Dairemizin 2015/20846 Esas, 2016/19994 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, şikayetçileri farklı olan birleşen dosyalar nedeniyle sanık hakkında İİK'nın 345/a maddesinin bir kez uygulanması suretiyle belirlenen cezanın, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesine göre ödeme halinde de düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1092
Karar No: 2017/5187
Karar Tarihi: 12.06.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/1092 E.  ,  2017/5187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde 01.08.2001 ile 12.12.2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde aralıksız çalıştığının ve prime esas ücretinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının davalı işverene ait otelde 01.08.2001 tarihi ile 12.12.2011 tarihleri arasında sürekli ve kesintisiz olarak davalı işverenin bildirdiği ücret üzerinden çalışması sonucu davalı kuruma bildirilmeyen 557 günlük hizmetinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının tespiti istenen tarih aralığında davalı otel işyerinden hizmetinin genellikle kış aylarına denk gelen dönemlerde ayda 15 gün ,yılın diğer aylarında 30 gün üzerinden bildirildiği , eksik gün nedeni olarak ücretsiz izin gösterildiği,davacı bordro tanıklarının kış aylarında da çalışma olmasına rağmen kuruma eksik hizmet bildirildiğini ifade ettiği, ancak dosyada bulunan 13.01.2003-01.03.2006 dönemleri arasına ait ücretsiz izin belgelerinde davacının imzasının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş,davacıya ücretsiz izin belgelerindeki imzaların kendisine ait olup olmadığı sormak,imzalar davacıya aitse ücretsiz izin belgelerinin bulunduğu dönemlerdeki çalışma iddiasının ancak aynı kuvvette belge ve delil ile ispatlanabileceğini kabul ederek karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan .... 'ne iadesine

12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2012/1958
Karar No: 2012/2830
Karar Tarihi: 28.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1958 E.  ,  2012/2830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.06.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 20.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 497 ve 498 parsel sayılı taşınmazlarında bulunan ağaçların davalı tarafından kesildiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, halihazırda devam eden bir elatma eylemi bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dava, çapa bağlı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve kal istemlerine ilişkindir.

Malik ya da zilyet olunan taşınmaza haksız elatma halinde taşınmazın korunması istemi yargı önüne taşınabilir. Mülkiyet hakkının içeriği başlıklı TMK. 683.maddesinde “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda; davacı 18.10.2011 tarihli oturumda davalının taşınmazından 3-4 ay önce ağaç kestiğini o tarihten sonra da arazisinden ağaç kesilmediğini beyan etmiş mahkemece de bu beyan esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki davacının bu beyanı tarihinden ağaçların kesildiği tarih olarak belirttiği 3-4 ay öncesi yaklaşık olarak dava tarihine tekabül etmektedir. Bu durum karşısında davacının iddia ettiği taşınmazından ağaç kesilmesi şeklinde gerçekleşen elatmanın önlenmesini isteme hakkı Bulunmaktadır.

Bu sebeple tarafların iddia ve savunmalarının değerlendirilmesi için mahkemece keşif yapılması varsa tanıklarının keşif yerinde dinlenmesi ve uzman bilirkişi raporu da alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/571
Karar No: 2020/5399
Karar Tarihi: 05.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/571 E.  ,  2020/5399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2009-2010 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını beyan etmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

4-Kabule göre de;

a)Katılan idare lehine asgari ücret tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücreti takdir olunması,

b)Sanık hakkında 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, sanık hakkında 2009, 2010 yıllarına ilişkin iki kez hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılı bakımından hüküm kurulduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması yasaya aykırı,

c)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40522
Karar No: 2017/43369
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40522 E.  ,  2017/43369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.