erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/8165
Karar No: 2010/603
Karar Tarihi: 26.01.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/8165 E.  ,  2010/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu davalı kurumun sigortalı ve hak sahiplerinin ilaç ihtiyaçlarının karşılanması için davalı ile yaptığı sözleşmenin davalı tarafça haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek sözleşmenin feshine dair kararın iptali ile bu husustaki muarazanın giderilmesini istemiştir.

Davalı, mahkemenin yetkisiz olduğunu savunmuş, esastanda davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Beyoğlu Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, yargılama gideri ve harçların yetkili mahkemece değerlendirilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesi uyarınca yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi halinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre hükmolunacak avukatlık ücretinin tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı olan ücreti geçmemek üzere kendisini vekille temsil ettiren taraf yararına vekalet ücreti verilmesi zorunludur. Eldeki davada davalı taraf kendisini vekille temsil ettirdiği için lehine vekalet ücretinin verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2009/8165-2010/603

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden usulün 436/2. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; mahkeme kararının hüküm bölümünün 3 numaralı bent olarak eklenmek üzere (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine) söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün bu değiştirilmiş ve düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, 26.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9197
Karar No: 2013/11640
Karar Tarihi: 04.07.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/9197 E.  ,  2013/11640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak; davacı eş için aylık 3.000 TL, 1999 doğumlu müşterek çocuk için 2.000 TL olmak üzere toplam 5.000 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, ayrı yaşamakta davalının bir kusuru olmadığını, davalının aile şirketinde satış ve pazarlama görevlisi olarak çalıştığını, şirket müdürü veya yönetim kurulu üyesi olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı eş için 500 TL, müşterek çocuk için 300 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 197. maddesi uyarınca, ayrı yaşamda haklı olan eş diğerinden tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği karı-koca birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.(TMK.md.186/son).

Dosyada taraflar hakkında yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında; davacının ev hanımı olduğu, babasının evinde oturduğu, geçimini babasının sağladığı tespit edilmiş, davalının ise esnaf olduğu, aylık 4.000 TL kazandığı tespit edilmiştir. Davalının işyeri yazısında aylık maaşının 4.329,79 TL olduğu bildirilmiştir. Dinlenen davacı tanıkları tarafların bir arada iken lüks bir hayat yaşadıklarını ifade etmişlerdir.

Nafaka takdirinde, davacının istemin tedbir nafakası olması ve eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesinin ayrı yaşama halinde de korunması gerektiği düşünüldüğünde, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, tüm dosya kapsamı, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tesbit edilen mevcut gelir durumuna göre mahkemece takdir edilen nafaka miktarları az olup, Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1407
Karar No: 2019/205
Karar Tarihi: 08.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/1407 E.  ,  2019/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/2, 62/1,

CMK'nın 231. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE;

B-Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve kabule göre; ... ve ...’in mazot akıtan yakıt deposunun tamiri için olaya konu tırı sanık ...’in işlettiği, sanık ...’in de usta olarak çalıştığı tamirhaneye götürdükleri, sanık ...’in deponun içindeki yakıtı boşaltmadan kaynak makinesi ile depoya müdahalede bulunduğu anda meydana gelen patlamada ..., ... ve tamirhanede çalışan ...’ın hayatını kaybettiği olayda, ölen ...’ün ölmeden önce verdiği ifadesine göre, depoda 130 litre mazot olduğuna dair uyarıda bulunmasına karşın, sanık ...’in “bir şey olmaz” diyerek kaynak makinesi ile müdahalede bulunduğu dikkate alındığında, içinde mazot bulunan depoya kaynak makinesi ile müdahale ettiğinde patlama meydana gelebileceğini öngörmesine rağmen hareketlerine devam ettiği dosya kapsamından anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinde belirtilen bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 08/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5318
Karar No: 2019/8354
Karar Tarihi: 11.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/5318 E.  ,  2019/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu,...Köyü çalışma alanında bulunan 13 ve 589 parsel sayılı sırasıyla 60300 ve 37000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, 12 parsel sayılı taşınmaza uygulanan vergi kaydının miktar fazlası oldukları belirtilerek tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmişlerdir. Davacılar..., irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine; davacılar ... ve arkadaşları ise, tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tespite itiraz etmek suretiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda çekişmeli 13 parsel sayılı taşınmaz hakkında davacı ....'ın davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının ayrı ayrı reddine, çekişmeli 589 parsel sayılı taşınmaz hakkında davacı ...'ın davasının kabulüne, diğer davacıların davalarının ayrı ayrı reddine, 13 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile miras payları oranında... mirasçıları adına tesciline, 589 parsel sayılı taşınmaz tespitinin iptali ile miras payları oranında ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, tespitin yapıldığı 1956 tarihi itibari ile 13 parsel sayılı taşınmaz üzerinde..., 589 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise ... lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğundan bahisle yazılı şekilde karar verilmiştir. Ne var ki, dava konusu 13 ve 589 parsel sayılı taşınmazlar, 12 parsel sayılı taşınmaza uygulanan ve davacı...'ın murisi ...’a ait 1937 tarih, 162 tahrir numaralı vergi kaydının miktar fazlası olarak Hazine adına tespit edilmiştir. Dayanak vergi kaydı, tepe okuyan kuzey hududu itibariyle değişebilir ve genişletilmeye elverişli olduğundan miktarıyla geçerlidir. Dolayısıyla 1937 yılında davacılar zilyetliğinde bulunan taşınmaz miktarı, vergi kaydına bağlanmıştır. Bu miktarın fazlası üzerindeki zilyetliğin vergi kaydının tesis edildiği tarihten sonra başladığının kabulü zorunludur.

Hal böyle olunca, vergi kaydının oluştuğu 1937 yılı ile kadastro tespitinin yapıldığı 1956 yılı arasında taşınmaz iktisabı için gerekli 20 yıllık zilyetlik süresinin dolmadığı anlaşıldığına göre, davacı... ve ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde verilmiş olması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13607
Karar No: 2010/2807
Karar Tarihi: 15.03.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2009/13607 E.  ,  2010/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ek karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Ek kararın davalı ...'na tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmamıştır. Ek kararın davalı ...'e tebliğ edildikten ve temyiz süresinin de geçmesi beklendikten sonra tebligat evrakının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 15.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2602
Karar No: 2012/24667
Karar Tarihi: 13.06.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/2602 E.  ,  2012/24667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin hazırlık soruşturmasında; “sanık ...'nın bira şişesi ile kafama vurup yaraladı ve sonra bıçak çekti ancak vuramadı” şeklindeki beyanı, tanık İsmail'in “bıçak çekildi ancak kim çekti göremedim” şeklindeki beyanı ve olaydan sonra alınan doktor raporunda “kafada 4 cm yüzeysel kesi ve basit tıbbi tedavi ile iyileşir” dendiği, makemece gerekçeli kararda bira şişesi kırık olmadığından silahtan sayılmamış ise de yargılama aşamasında tanık İsmail dinlenmeden ve olayda bıçakla yaralamaya teşebbüs suçu olup olmadığı TCK'nin 44. maddesi de göz önüne alınarak değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince bu sebepten dolayı talebe aykırı BOZULMASINA, 13.06.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10729
Karar No: 2016/5510
Karar Tarihi: 23.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/10729 E.  ,  2016/5510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2014/31-2014/197 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "..." ibareli markalarının bulunduğunu, yaklaşık 11 yıldan beri tescilli markaları altında “...” adıyla ödül törenleri düzenlediğini, bu törenlerin tüm kamuoyunca takip edildiğini, davalı tarafından 07.12.2012 tarihli ... Gazetesi'nde yayımlanan köşe yazısında “....üstelik bizdeki gecce ödülleri gibi sen, ben, bizim oğlan usulü değil, işinin ehli kalabalık bir jüri tarafından...” şeklinde ifadelerde bulunarak müvekkilinin markasını karaladığını, bu durumun haksız rekabet ve marka hakkına tecavüz teşkil ettiğini, ileri sürerek fazlaya dair haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL itibar, 30.000,00 TL manevi tazminatın 07.10.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından yazılan yazıda davacının markalarının değil ödül töreninin düzenleniş şeklinin eleştirildiğini, davacının markalarının kötülenmesi veya haksız rekabet durumunun söz konusu olmadığını, yazının basın ve eleştiri özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; somut olayda markanın itibarına zarar verdiği ileri sürülen yazının markanın kullanımıyla ilgili olmadığı, marka altında verilen ödüllerin jürilerinin değerlendirilmesine, mukayeseli olarak getirilen eleştiriden ibaret olduğu, markanın kullanımına dair değerlendirilmesi yapılmayıp törenlerin düzenleniş şekline dair görüş belirtildiği, dava konusu yazıda ne marka ne de bireylerin hedef alındığı, yazı içeriğinin ifade ve basın özgürlüğü çerçevesinde kaldığı, gazeteci olan davalının inandığı kriterler çerçevesinde hakaret içermeyen içerikle eleştiri yapma hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24143
Karar No: 2013/1976
Karar Tarihi: 24.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/24143 E.  ,  2013/1976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Rehnin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takipte rehinli aracı alacağa mahsuben satın alan ihale alıcısının, alacaklının kamu bankası olması nedeniyle KDV'den muaf olduğunu belirterek söz konusu vergilerin alınmamasına dair taleplerinin reddine ilişkin müdürlük işleminin iptalini istediği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler İçin beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan vergilerin mükellefi şifalı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece, yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10441
Karar No: 2016/8232
Karar Tarihi: 10.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/10441 E.  ,  2016/8232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK’nın 85/1, 22/3, 62, 53/1, 63. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Kurumunda işçi olup, yıllık izinde olduğu süre boyunca orman sahasındaki kaçak kömür ocağında kazmacı olarak çalıştığı ifade edilen ...'nın 19.06.2014 günü saat 12:00 sıralarında tavan boşalması sonucu göçük altında kalması nedeniyle seri kot kırıkları ile birlikte ağız, burun ve göğüs basısından gelişen asfiksi sonucu öldüğü olayın yargılaması sonunda, sanığın söz konusu kaçak kömür ocağını tek başına işlettiğinin kabulü isabetsiz ise de, ölenin emeğini sanığın ise sermayesini ortaya koyarak gerçekleştirdikleri ortaklığa ait olduğu anlaşılan kaçak kömür ocağında ölenin çalışması, duruşmadaki ifadesinde; “ölenle aralarındaki iş bölümü gereğince ocak dışındaki kömür yükleme boşaltma, malzeme tedariki gibi işleri takip ettiğini, ocağın kaçak olması sebebiyle kendi imkânları dâhilinde yapılan bağlar dışında başka bir güvenlik önlemi olmadığını” bildiren sanığın kömür ocağının, teknik bilgi ve yeterli ekipman olmaksızın açıldığını, ölenin iş sağlığı ve güvenliğine ilişkin herhangi bir tedbir alınmadan, herhangi bir eğitim ve kişisel koruyucu ekipman verilmeksizin çalıştığını bilmesi ile “öngörülebilir neticenin fail tarafından öngörülmesi halinde koşulları oluşan bilinçli taksirin” kaçak kömür ocağında çalışan ölenin aynı zamanda “ortak” olmasının da eylemin hukuki niteliğini değiştirmeyeceği, sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (6.) bendinin hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11940
Karar No: 2021/5082
Karar Tarihi: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11940 E.  ,  2021/5082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Gaziemir İlçesi, ... Mahallesi 91 ada 96 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, bozma sonrası oluşan ve kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılan fark bedele 19.11.2014 tarihinden Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Mahkemece verilen ilk kararın bozma ile ortadan kalktığı gözetilmeden tescil hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2 numaralı bendinde geçen (karar tarihi olan 08/10/2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar tarihine kadar) kelimelerinin yazılmasına,

b) Aynı bendin sonuna gelmek üzere (fark bedelin işlenmiş nemalarıyla derhal ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

c)Gerekçeli kararın 1 numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (İzmir İli, Gaziemir İlçesi, ... Mahallesi, 91 ada 96 parselde kayıtlı taşınmazın fen bilirkişisi ...'nun 03/11/2014 tarihli raporuna ekli durum haritasında B harfi ile gösterilen 529,22 m2'lik kısmın davalılar payının tapusunun iptali ile yol olarak tapudan terkinine, taşınmaz üzerinde varsa tüm takyidat, haciz ve şerhlerden ari olarak İzmir Büyükşehir Belediyesi adına tapuya tesciline ve şerhlerin ana taşınmaz üzerinde devamına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.