erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3562
Karar No: 2018/1232
Karar Tarihi: 14.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3562 E.  ,  2018/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Gerekçeli karar başlığında "2005" olarak yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle 2005 yılı için "21.01.2006" ve 2006 yılı için "21.08.2006" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Dosya içerisinde ... Hesap Uzmanları Kurulu tarafından verilen, 18.08.2008 tarihli suç duyurusu yazısı haricinde, defterdarlık tarafından usulüne uygun verilmiş vergi mütalaası bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle usulüne uygun verilmiş vergi mütalaası bulunup bulunmadığının araştırılması ve bulunmadığının tespiti halinde 5271 sayılı CMK'nın 223/8. madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek 213 sayılı VUK'nın 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorulup, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarına ilişkin olduğu, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.03.2009 tarih ve 2009/3343 Esas sayılı iddianamesi ile vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/522
Karar No: 2013/1587
Karar Tarihi: 05.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/522 E.  ,  2013/1587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Davada; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak davacı eş (kadın) için aylık 400 TL, davacı kadının yanında kalan müşterek çocuk için aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmolunması istenilmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüyle davacı kadın için aylık 100 TL, müşterek çocuk için aylık 100 TL tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

Tarafların yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında, davalının Meteoroloji İstasyonunda hizmetli olarak çalıştığı, aylık 2.000 TL gelirinin olduğu, davacının ise ev hanımı olduğu anlaşılmaktadır.

Tedbir nafakasının miktarı, davalı kocanın geliriyle orantılı olmak kaydıyla birlikte yaşadıkları zamanda eşine sağladığı geçim şartlarını ayrı yaşama hallerinde de sağlayacak oranda olması gerekir.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, özellikle davalının gelir durumuna göre takdir edilen nafaka miktarı azdır.

Mahkemece; davacı tarafın geçimi için gerekli davalının geliri ile orantılı olacak şekilde TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkeside dikkate alınarak, davacı eş yönünden daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/13456
Karar No: 2024/4162
Karar Tarihi: 08.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13456 E.  ,  2024/4162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1148 E., 2023/1275 K.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, asıl karar ile ek kararının, sanık müdafii, katılan mağdure vekili ve katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğname’de, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekili tarafından şantaj suçundan kurulan ek karara yönelik temyizleriyle ilgili görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu temyizlere ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/20776
Karar No: 2017/6604
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20776 E.  ,  2017/6604 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/16121
Karar No: 2018/9140
Karar Tarihi: 19.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/16121 E.  ,  2018/9140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanunun 23. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen cezanın şartları bulunduğu taktirde seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tayin olunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve ertelenmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2883
Karar No: 2015/7498
Karar Tarihi: 09.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2883 E.  ,  2015/7498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2014

NUMARASI : 2013/491-2014/43

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli olması ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmaz farklı mahallede olduğu gibi şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır. Bu nedenle emsal olarak alınamaz.

Taraflara yeniden emsal bildirmeleri için mehil verilip, bildirilen emsaller celp edildikten sonra ve gerektiğinde resen emsal de getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahalinde keşif yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Tapu kaydında mevcut haczin tespit edilen bedele yansıtılması yerine tavzih kararı ile taşınmaz üzerindeki haciz ve ipoteklerin terkin edilmesine karar verilmesi,

3-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele el koyma kararından sonra davalı adına bankaya bloke edilen miktarın tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 02.11.2013 tarihinden karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2405
Karar No: 2010/9314
Karar Tarihi: 26.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2405 E.  ,  2010/9314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ağaçların bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan ağaçların bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

İdare tarafından kesilen ağaçlara; yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14196
Karar No: 2018/3723
Karar Tarihi: 22.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14196 E.  ,  2018/3723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece yaşları nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocukların velayetleri konusunda görüşlerine başvurulmadan karar verilmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Söleşmesinin 12. maddesi ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına Dair Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddeleri iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Bu sebeple ortak çocukların temyiz inceleme tarihi itibariyle idrak çağına ulaştığı dikkate alınarak, ortak çocukların bizzat ya da istinabe yoluyla; eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istedikleri konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihlerinin hakim tarafından kendilerinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih E.2011/2-884K. 2012/197 ile 22.01.2014 tarih E.2013/2-2085- K.2014/30 sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmalarının çocukların menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2018(Prş.)
Esas No: 2011/2909
Karar No: 2011/20196
Karar Tarihi: 22.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/2909 E.  ,  2011/20196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : 213 S.K. 359/b-1, TCK.nun 80 mad uyarınca 21 ay hp, vekalet ücreti, yasa maddesinin 5 kez uygulanmasına yer olmadığı

1-Sanık müdafii ve katılan vekilinin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanıklara yüklenen 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi azaltıcı bir sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Katılan vekilinin 2002, 2003, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen karara yönelik yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Sanık hakkında 2002, 2003, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından da dava açıldığı halde bağımsız ayrı bir suç teşkil eden her takvim yılı yönünden 5271 sayılı CMK.nun 223/1. maddesine uygun bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde iddianamede istense de yasal dayanağı bulunmadığından anılan yıllara ilişkin olarak yasa maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, katılanın şahsi hak taleplerinin saklı tutulmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4634
Karar No: 2015/16493
Karar Tarihi: 06.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/4634 E.  ,  2015/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalıya ait iş yerinde Kasım 1997-15.09.2007 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak kesintisiz çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe ihbar süresine uyularak iş sözleşmesi devam ederken fazla çalışma alacakları için davalıya dava açmış olmasından dolayı feshedildiğini, davacının son aylık net ücretinin 970,00 TL olduğunu belirterek kıdem tazmiantının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde 05.10.2000 tarihinde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından 15.09.2007 itibariyle feshedildiğini, feshin verilen talimatları yerine getirmeme, koruyucu malzemeleri kullanmama ve iş sağlığı ve güvenliği kurallarına uymadığı için haklı sebeple olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı işçi davalı işveren iş yerinde 1997 Kasım-15.09.2007 tarihleri arası çalıştığını ileri sürerken; davalı işveren davacının 05.10.2000 tarihinde çalışmaya başladığını savunmaktadır. Mahkemece davacının 25.11.1997-15.09.2007 tarihleri arasında çalışması olduğu belirtilmiştir. Davacının 25.11.1997-05.10.2000 tarihleri arasında çalıştığı şirketlerin davalı şirket ile bağlantısı net olarak belirlenmemiştir. Hal böyle olunca öncelikle davacının bu dönemde çalıştığı farklı sicil numaralı iş yerlerinin hangi şirketlere ait olduğu, bu şirketlerle davalı şirket arasında herhangi bir organik bağ bulunup bulunmadığı, bildirim yapılan dönemlerde alt işverenlik ilişkisi bulunup bulunmadığı belirlenmeli, oluşacak sonuca göre davacının hizmet süresi tespit edilmeli, dava konusu alacaklar da yeniden bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40298
Karar No: 2017/43500
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40298 E.  ,  2017/43500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/883
Karar No: 2010/3014
Karar Tarihi: 18.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/883 E.  ,  2010/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ilama dayalı İİK.nun 177/4.maddesi uyarınca doğrudan iflas istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının ... ve ... İcra Dairesinden icra emri gönderdiğini, mükerrer takip yaptığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu ... İcra Müdürlüğünün 2007/14055 Esas sayılı dosyasında ... Pazarlama Tic.A.Ş. hakkında yapılan takibin iptal edildiği, ilama müstenit alacağın icra emri ile istenildiği halde ödenmemesi halinde iflasın istenebileceği davalının yargılama aşamasında borcun ödendiğine dair belge sunamadığı gerekçesiyle davalının iflasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle ... İcra Müdürlüğünün 2007/14055 sayılı dosyada yapılan takibin iptaline karar verildiğinden mükerrer takipten söz edilemeyeceğine ve davalı şirketin icra emri tebliğine rağmen takip konusu borcu ödememiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.