erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/8901
Karar No: 2022/4317
Karar Tarihi: 05.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8901 E.  ,  2022/4317 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2014/2639 numaralı soruşturma dosyasında sanığın 11.10.2014 tarih ve 18:33 saatinde alınan beyanının ve olay tutanağının aslı veya onaylı fotokopisinin dosyada bulunmadığı anlaşıldığından, bu belgelerin getirtilerek denetime imkan verecek şekilde bu dosya içersinde bulundurulması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında mükerrir olması sebebiyle mahkemece 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmekle birlikte sanığın adli sicil kaydındaki hangi ilamın tekerrüre esas olduğunun belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,05/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/22613
Karar No: 2021/3524
Karar Tarihi: 08.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/22613 E.  ,  2021/3524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

30.09.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda, müştekinin ikametinde demir sürgülü bahçe kapısının orta kanadında yerden 170 cm yükseklikte ateş etmeye bağlı delik oluştuğu, buradan geçen deforme olmuş kurşun parçaları ve tapanın bahçe içine düştüğünün belirtilmesi, olay anında ikametinde bulunan tarafların komşusu olan tanık ...'un soruşturma aşamasındaki beyanında, silah sesi duyması üzerine dışarı çıktığını ve sanığın elinde tüfek ile ikametine doğru gittiğini gördüğünü belirtmesi, tanık ...'un 05.03.2015 tarihli oturumda duruşma salonu dışında hazır olduğunun duruşma tutanağından saptanmasına karşın, dinlenmesinden vazgeçildiğinin anlaşılması, ayrıca sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmeyerek olay anında ... isimli arkadaşının evinde bulunduğunu belirtmesi karşısında; soruşturma aşamasında dinlenen ... ve ...'in tanık sıfatlarıyla duruşmaya çağrılıp dinlenilmelerinden sonra, müşteki ve tanıkların anlatımlarının yöntemince irdelenmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8667
Karar No: 2015/8648
Karar Tarihi: 10.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/8667 E.  ,  2015/8648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2015/180-2015/220

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre, dava muhtesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 tarih ve 8 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 22.01.2015 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hâl böyle olunca, 11.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren, Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkındaki 6644 sayılı Kanun gereğince dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 10.6.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24041
Karar No: 2015/10872
Karar Tarihi: 13.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24041 E.  ,  2015/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2013/365-2014/264

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırma Kanunu 10. maddesi 8. paragrafında hakime kamulaştırma bedelini tespit etme yetkisi verilmiş ise de yapılan incelemede bu tespitin Kamulaştırma Kanunu 10. ve 11. maddelerine uygun ve yeterli olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki;

1)Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz kapama zeytin bahçesi niteliğindedir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre değer biçildikten sonra bulunan bedele taşınmazın yeri, konumu, bilirkişi raporunda ve belediye yazılarında belirtilen özelliklerine göre Kamulaştırma Kanununun 11/1-i maddesi gereğince % 100 oranından az olmayacak şekilde objektif değer arttırıcı unsur ilavesi suretiyle değer tespiti gerekirken, mahkemece resen yapılan değerlendirmede, aynı kamulaştırma kapsamında başka taşınmaz için açılan davada tespit edilen kamulaştırma bedeli esas alınmak suretiyle değer biçilmesi,

2)Dava konusu taşınmaza kapama zeytinlik olarak değer biçildiği halde, üzerinde bulunan zeytin ağaçlarına ayrıca değer biçilmek suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

3)Dava konusu taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olup olmadığı araştırılmadan, tapu kaydındaki orman şerhi sebebiyle tespit edilen bedelin üçer aylık vadeli hesaba bloke edilmesi,

4)Tespit edilen bedele 24.12.2012 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiği gözetilmeden, faiz başlangıç tarihinin hataen 23.08.2012 olarak belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6490
Karar No: 2024/23854
Karar Tarihi: 14.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2024/6490 E.  ,  2024/23854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/173 E., 2024/572 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin en üst hadden uygulanması gerektiğine,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Gerekçeli kararın başlık kısmında, suç tarihinin "17.08.2023" yerine, "18.08.2023" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin değerlendirilmesine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin yazılı şekilde uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde

görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/5784
Karar No: 2017/6011
Karar Tarihi: 07.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/5784 E.  ,  2017/6011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlüler ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, hükümlüler ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) TCK'nın 53/1-c maddesinde yazılı velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, koşullu salıverme tarihinin sadece kendi altsoyları üzerindekiler bakımından uygulanması gerektiği dikkate alınmadan aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2-) T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin hükümlülerden alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin hükümlülerden alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlüler ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından zorunlu savunman ücreti ile ilgili kısmının çıkartılması ve hükümden sonra yürürlüğe giren "24.11.20015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın 53. maddesindeki iptal edilen hususlar gözetilerek" hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine '' 5237 sayılı TCK'nın 1-2-3. maddelerinin tatbikine'' ibaresi eklenmesine karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/24183
Karar No: 2009/4444
Karar Tarihi: 03.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/24183 E.  ,  2009/4444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2008

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 03.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/701
Karar No: 2015/1232
Karar Tarihi: 19.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/701 E.  ,  2015/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2014/270037

Bilişim sistemlerine hukuka aykırı olarak girme, dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar R.. İ.. ve K.. İ..'nin yapılan yargılanmaları sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Bilecik Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine ve sanıkların üzerine atılan suçların niteliğine iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Bilecik Ağır Ceza Mahkemesinin 14/04/2014 gün ve 2014/99 E. 2014/67 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10082
Karar No: 2013/13140
Karar Tarihi: 20.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10082 E.  ,  2013/13140 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Gıd. Tur. Ve teks. San. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.3.2012 tarih ve 141-46 sayılı hükmün Dairenin 30.1.2013 tarih ve 22276-1865 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 20.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9258
Karar No: 2009/6656
Karar Tarihi: 11.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9258 E.  ,  2009/6656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, Kurum tarafından fazla tahsil edilen l.722, 02 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, Kurum hatası ile fazladan tahsil edilen l.722,02 TL'nin ödeme tarihi olan 24.2.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece istemin kabulüne karar vermiştir.

Dosyadaki yazı ve belgelerden, davacının 23.3.1998 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesi ile 506 sayılı SSK'ya tabi çalışmalarının bulunduğunu, sigorta sicil numarasını ve seçtiği basamağın altıncı basamak olduğunu belirterek sigortalılık için başvuruda bulunduğu, Kurumun 22.4.1998 tarihli yazı ile davacının l479 sayılı Yasa'nın Bağkur sigortalılığının 22.11.1995 tarihinden itibaren başlatıldığının, tescil basamağının (bir) olduğunun bildirildiği, 2006 yılındaki sağlık karnesi vize işlemleri sırasında davacının l980-l995 yılları arasındaki 2368 günlük 506 sayılı Yasa'ya tabi çalışmalarının bulunduğunun anlaşılması üzerine 24.2.2006 tarihli yazı ile intibak işleminin yapılması nedeniyle birinci basamak olan tescil basamağının altıncı basamak olarak değiştirildiğinin ve bu değişiklikten dolayı 2.657,59 TL prim fark borcunun çıktığının ve bu borcu ödemesi halinde sağlık karnesi vize işlemlerinin yapılacağının bildirildiği, davacının ihtirazi kayıtla bildirilen miktarı 24.2.2006 tarihinde ödediği anlaşılmaktadır.

Davacı ilk müracaatında sigortalılık basamağının altıncı basamaktan yapılmış olması halinde prim farkından kaynaklanan gecikme zammının kendisinden alınamayacağını, birinci basamaktan başlatılmasının Kurumun kusuru olduğunu ileri sürerek fazladan ödediği gecikme zammının Kurumdan, ödemeyi yaptığı tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmektedir.

Giriş bildirgesinde SSK çalışmaları ve seçilen basamağın altıncı basamak olduğu belirtilmiş ise de basamağının birinci basamak olduğunu bildiren kurumun 22.4.1998 tarihli yazısına davacının hiçbir itirazda bulunmadığı, SSK çalışmaları nedeniyle altıncı basamaktan başlaması gerektiğinin bilincinde olmasına karşılık kurum işlemin düzeltilmesi için hiçbir başvuruda bulunmadığı bu durumda basamağın yükseltilmesi nedeniyle çıkan borçtan yani prim ve gecikme zammından sorumlu olması gerektiği ortadadır.

Mahkemece davacının kusuru gözetilerek istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1272
Karar No: 2020/3253
Karar Tarihi: 01.10.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/1272 E.  ,  2020/3253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/05/2014 ve 12/02/2018 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık için 561,00 TL zorunlu savunman ücretine dair yargılama giderinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/13229
Karar No: 2022/6983
Karar Tarihi: 20.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13229 E.  ,  2022/6983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

1-Dava konusu ... Köyü 107 ada 6 parsel sayılı taşınmazın yargılama sırasında 101 ada 27 ve 28 parsel olarak ifraz gördüğü, kamulaştırılan kısmın 1.480,63 m² yüzölçümlü 101 ada 27 parsel numarası olarak yol vasfıyla tapuya tescil edildiği, kamulaştırmadan arta kalan 3.519,37m²'lik kısmın ise bir katlı kargir işyeri vasfıyla 101 ada 28 parsel olarak tescil edildiği, taşınmazın yüzölçümünün değiştiği gözetildiğinde; kazanılmış haklar da gözetilerek yeni oluşan durum üzerinden hesap yapılması için fen bilirkişisinden ek rapor alınması ve yeni ada/parsel numarası üzerinden karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde taşınmazın değerinin ifraz öncesi durum üzerinden hesaplanması ve eski ada-parsel numarası üzerinden hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesi'nin 27/11/2020 gün, 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas - 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması

durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 20/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.