erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/14417
Karar No: 2013/16677
Karar Tarihi: 03.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/14417 E.  ,  2013/16677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1) Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru ise de, alınana rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

İlk bilirkişi raporunda taşınmazın metrekare bedeli 960,00-TL. olarak belirlendiği halde, hükme esas alınan ikinci raporda 1.891,00-TL. olarak tespit edilmiş olup, iki bilirkişi kurulu raporu arasında taşınmazın değeri konusunda büyük fark olduğundan her iki rapor da inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmeden inandırıcılıktan uzak ikinci bilirkişi raporu esas alınarak eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkemece verilen kararın açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20549
Karar No: 2017/37123
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20549 E.  ,  2017/37123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/8675
Karar No: 2012/1771
Karar Tarihi: 21.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8675 E.  ,  2012/1771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi ve bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adresini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmemesi nedeniyle, ... Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğünün 24/03/2010 havale tarih ve 11752 sayılı yazısından sanığın Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi olduğunun bildirilmesi karşısında, kayıtlı olduğu ticaret sicili memurluğundan faal olup olmadığı sorularak, faal olduğunun bildirilmesi halinde sanığın ticareti terk edip etmediği yönünde vergi dairesince bildirilen adreste ve ticari faaliyette bulunması ihtimali bulunan yerlerde zabıta araştırması yaptırılarak ve Üçkapılar Vergi Dairesi Müdürlüğünden mükellefiyetinin devam edip etmediği öğrenilerek varsa buna ilişkin beyanname örnekleri getirtilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1836
Karar No: 2016/716
Karar Tarihi: 26.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1836 E.  ,  2016/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığı olay öncesinde tanımayan ve iftira atmasını gerektirir bir nedeni veya husumeti bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanları, olayın ortaya çıkış şekli ve tüm dosya kapsamından, suç tarihinde mağdurenin okuldan çıkarak evine gitmek için kaldırımda yürüdüğü sırada sanığın da içlerinde bulunduğu dört kişinin karşı istikametten geldikleri ve mağdureyi görünce kenara çekilerek yol verdikleri, mağdure önlerinden geçtikten sonra sanığın, eliyle mağdurenin çantasını kaldırıp poposuna vurduğu ve akabinde yürümeye devam ettikleri, mağdurenin de sanığın arkasından koşarak ensesine vurup polis çağıracağını belirterek bağırması üzerine olay yerine yakın yerde bulunan polis memurunun gelerek olaya müdahale ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın müsnet suçtan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/23377
Karar No: 2010/4930
Karar Tarihi: 04.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23377 E.  ,  2010/4930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikce tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının faturaya dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmakta olup, fatura İİK.nun 68.maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir.

O halde itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/613
Karar No: 2017/1434
Karar Tarihi: 15.05.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/613 E.  ,  2017/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 01.10.2015 gün ve 6791 Esas, 6176 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi müdahil...Katılım Bankası A.Ş. vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin oluklu mukavva üzerine ofset baskılı karton sıvanarak kutu displaystant, asalak ve benzeri ürünlerin imalâtı ve toptan satışı faaliyeti ile iştigal ettiğini, şirketin ödeme güçlüğü çektiğini, borca batık olduğunu, sunulan iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, müvekkili şirketin iflasının ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, benimsenen bilirkişi ve kayyım raporları ile tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin borca batık durumda olduğu, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu ve buna göre borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olduğu, şirketin mevcut iş hacmi itibariyle iflasının ertelenmesinin alacaklıların durumunu kötüleştirmeyeceği, erteleme sonucunda alacaklıların alacaklarına kavuşma ihtimalinin daha da artacağı gerekçesiyle davanın kabulü ile iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine dair verilen karar, müdahiller ...Katılım Bankası A.Ş.,... Kağıt ve ... San. A.Ş. ve...A.Ş. vekillerince temyizi üzerine, Dairemizin 01.10.2015 tarih ve 2015/6791 E., 6176 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, müdahil...Katılım Bankası A.Ş. vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahil...Katılım Bankası A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 07,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 15.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3990
Karar No: 2021/1429
Karar Tarihi: 02.03.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/3990 E.  ,  2021/1429 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 03/03/2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Türk Medeni Kanununun 747'nci maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkiline ait 205 parsel sayılı taşınmazın genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek uygun bedel karşılığında müvekkilinin mülkiyetinde olup aynı zamanda davacı ... tarafından da kullanılan 205 parsel lehine olmak üzere davalıya ait 202 ve 203 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne, davacılardan ... adına kayıtlı ... ili, ...ilçesi, ... Mahallesi, 5553 ada, 205 No'lu parsel lehine, kadastro teknisyeni ...'ın 04/06/2015 tarihli rapor ve eki krokisinde koordinatları gösterilen 5553 ada 202 parsel üzerindeki "G1" harfi ile gösterilen 106,31 m2 ve 203 No'lu parsel üzerindeki "G2" harfi ile gösterilen 63,49 m2 alanda geçit hakkı tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan keşifte dinlenen bilirkişi tarafından bir adet güzergah belirtilmek suretiyle rapor ibraz edilmiş, bu rapor esas alınarak hüküm tesis edilmiştir. İncelenen dosya kapsamına göre; davacılardan ...'ye ait 205 parsel sayılı taşınmazın yola ulaşması için kurulabilecek birden fazla geçit alternatifi bulunduğu halde diğer alternatifler bilirkişi tarafından gösterilmediğinden ve mahkemece de diğer alternatifler değerlendirilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; lehine geçit irtifakı tesisi talep edilen 205 parsel sayılı taşınmaz tam hisse ile maliki ... olduğu halde, kayıt maliki olmayan ...'nın karar başlığında davacı sıfatıyla gösterilmiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz talebinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/4052
Karar No: 2021/4913
Karar Tarihi: 18.05.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4052 E.  ,  2021/4913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Borçlunun ödeme şartını ihlâl suçundan sanık ...'ün, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/281 esas, 2020/315 sayılı kararı aleyhine ... Bakanlığı'nın 16/02/2021 gün ve 94660652-105-03-19515-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/03/2021 gün ve KYB- 2021/27866 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle, Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 01/02/2010 tarihli ve 2009/9311 esas, 2010/445 karar sayılı ilamında da, "01/06/2005 tarihli ve 25832 mükerrer sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı Kanun'un 346/son maddesi ile aynı Kanun'un 16. Babında yer alan suçlara ilişkin davalara İcra Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiş ve aynı Kanun'un yargılama usulünü düzenleyen 349. maddesinde 5358 sayılı Kanun ile bir değişiklik yapılmadığı gözetildiğinde, bu usul hükmü sanığın eylemine konu 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi için de geçerlidir. 2004 sayılı Kanun'un 349. maddesi gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunması zorunludur. Mazeret bildirerek kabulü ile yokluğunda karar verilmesini istemesi sonuca etkili değildir." şeklinde belirtildiği üzere, somut dava dosyasına konu olayda 06/10/2020 tarihli celse için mazeret dilekçesi veren müşteki vekilinin mazeretinin kabulüne karar verilmesinin akabinde müşteki veya vekilinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeden duruşmanın başka bir güne talik edilmesi yerine yazılı şekilde borçlu sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın ... İcra Müdürlüğünün 2019/16843 esas sayılı dosyası kapsamında vermiş olduğu 28/08/2019 tarihli taahhüde ilişkin olarak 20/02/2020, 20/03/2020 ve 20/04/2020 tarihli taksitleri ödemeyerek taahhüdü ihlal etmesi nedeniyle yapılan şikayet üzerine, ... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/281 esas, 2020/315 sayılı kararıyla 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair verilen karar üzerine ,... 1. İcra Ceza Mahkemesinin 05/02/2021 tarihli ve 2020/281 esas, 2020/315 sayılı ek kararıyla şikayetçi vekilinin feragati nedeniyle İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesi uyarınca, sanık hakkındaki cezanın bütün neticeleri ile düşürülmesine karar verildiği cihetle; incelenen dosyada hükmün infazını engelleyen düşme kararının bulunması nedeniyle kanun yararına bozma isteği konusuz kaldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24470
Karar No: 2022/5561
Karar Tarihi: 06.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/24470 E.  ,  2022/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik, Vergi Usul Kanununa muhalefet, 5464 Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanununa muhalefet ile Vergi Usul Kanununa muhalefet eylemleri bütün halinde Vergi Usul Kanununa muhalefet kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, tefecilik suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan 5. madde düzenlemesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.07.2021 günlü, 31536 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2021 tarihli, 211 sayılı kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi öngörülen ceza miktarı itibarıyla en ağır cezayı içeren Vergi Usul Kanununa muhalefet (213 sayılı VUK’nın 359/b. maddesine muhalefet) suçundan kurulan hükümler yönünden Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 06.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4775
Karar No: 2011/14705
Karar Tarihi: 24.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4775 E.  ,  2011/14705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih : 22.12.2010

No : 2009/1223-2010/2388

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının kredi kartı borcunu ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek, itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, takibe konu kredi kartı sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, davacı bankadan kredi kartı almadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre kredi kartı başvuru formundaki imzanın davalının elinden çıkmadığı ancak davalıların çocuklarının okuduğu okul taksitlerinin davaya konu kredi kartı ile ödendiği, bu nedenle davalının borçtan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6655
Karar No: 2021/4142
Karar Tarihi: 25.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/6655 E.  ,  2021/4142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/950 E. - 2018/411 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK’nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Ormanlı mahallesi 20 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idarenin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının davacı idare lehine verilen vekalet ücretine ilişkin 6 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1796
Karar No: 2013/23813
Karar Tarihi: 10.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1796 E.  ,  2013/23813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında, yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı yasa kapsamında kalacağı gözetilerek yapılan incelemede;

1- Suç tarihinde Türkiye'ye giriş yapmak üzere Kapıkule Yolcu Gümrük Sahasına gelen sanığın sevkettiği otomobilin, polis giriş ve gümrük tescil işlemlerinin ardından sanığın muayene memurunca sözlü beyana davet edildiği ve sanığın da "gümrüğe tabi eşyasının olmadığını" beyan etmesinin ardından araçta yapılan aramada; arka koltukla bagajdaki eşyalar arasına saklanmış vaziyette üzerinde Prımus Kıng-sıze fılter yazan ticari miktar olarak kabul edilmesi gereken 13 kutu (her kutuda 250 adet olmak üzere toplamda 3250 adet) rulo edilmiş filtreli sigara kağıdının ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin eşyayı, gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın ithal etmek olduğunun kabulü ile atılı 5607 sayılı yasaya aykırılık suçunda mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, hem yazılı şekilde hatalı gerekçeyle hem de sanığın tek fiilinin bölünerek 5607 sayılı yasaya aykırılıktan ve 4733 sayılı yasaya aykırılıktan ayrı ayrı beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2- Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.