erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/23998
Karar No: 2023/348
Karar Tarihi: 12.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/23998 E.  ,  2023/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında sanığın gözaltında ve müşahede altında geçirdiği sürelerin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün eksiklik olarak görülmüş, sanığın 27.07.2012 tarihinde 16 gün kanuni izne gönderildiği, izne ayrılış saati belli olmadığı için aynı gün saat 24:00'de izne ayrıldığının kabulü ile izin süresi sonunda en geç 12.08.2012 tarihinde saat 24.00'e kadar Birliğine dönmesi gerektiği dikkate alındığında Mahkemece, suçun başlangıç tarihinin 13.08.2012 yerine 12.08.2012 olarak kabul edilmesi ile gerekçeli karar başlığında suç tarihlerinin sanığın izin tecavüzünde bulunduğu tarihleri kapsayacak şekilde 13.08.2012-28.12.2012 şeklinde gösterilmesi yerine 12.08.2012 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hataları kabul edilmiştir.

Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infaz yetkisinin kısıtlanması,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince;

Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin 4. maddesinde yer alan "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine" ibaresinin çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/29252
Karar No: 2025/4926
Karar Tarihi: 19.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/29252 E.  ,  2025/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2037 E., 2023/2083 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf

başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması, onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.09.2023-20.06.2023 tarihli ve 2023/2037 Esas, 2023/2083 Karar sayılı kararlarının sanık ... ve müdafii, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'a tebliğ edilen karara yönelik sanığın aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 24.07.2023 tarihli olan ve temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu, ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'a aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve adı geçen sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11508
Karar No: 2011/22657
Karar Tarihi: 01.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/11508 E.  ,  2011/22657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 14.2.2005 tarihli raporu ile, senette miktar bölümündeki yazı ve rakamların faklı evsafta bir kalemle değiştirilmiş olduğunun belirtilmesi, dairemizce yapılan incelemede de senet üzerindeki değişikliklerin ilk bakışta açıkça görülmesi karşısında davaya konu senedin iğfal kabiliyetinin bulunmadığının kabulünün gerektiği, bu nedenle mahkemenin beraat kararının netice itibariyle yerinde olduğu anlaşıldığından katılan vekilinin suçun sübuta erdiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1880
Karar No: 2013/14436
Karar Tarihi: 30.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/1880 E.  ,  2013/14436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 14.11.2008 tarihli belge ile davalıya 55.000-TL borç para verdiğini, davalının borcu ödemediği gibi başlatılan takibe de haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takibe dayanak belgenin ne amaçla verildiğinin davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu icra takibine dayanak 14.11.2008 tarihli belgede davalı tarafından teslim alındığı belirtilen 55.000-TL’nin ödünç olarak verildiği davacı tarafından yazılı delillerle ispat edilememiştir. Ne var ki, davacı dava dilekçesinde “diğer deliller” demek suretiyle ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davacıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21.15 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29746
Karar No: 2014/19010
Karar Tarihi: 12.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/29746 E.  ,  2014/19010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2004 yılında işlenen suça ilişkin olarak, 213 sayılı Yasa'nın 359/b-2, 765 sayılı TCK'nun 59. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- 2005 yılında işlenen suça ilişkin olarak, 213 sayılı Yasa'nın 359/b-2, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53/1. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

3-2006 yılında işlenen suça ilişkin olarak, 213 sayılı Yasa'nın 359/b-2, 5237 sayılı TCK'nun 62, 53/1. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

I- 2004 takvim yılıyla ilgili kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek” suçunun tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- 2005 ve 2006 takvim yıllarıyla ilgili kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaasının "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından verildiği halde, 01.07.2009 tarihli iddianame ile sanık hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açıldığı, düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin farklı suçları oluşturduğu, bu nedenle sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 12.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/1173
Karar No: 2020/7205
Karar Tarihi: 29.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1173 E.  ,  2020/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 157/1, 62 ve 52. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezasının ertelenmesine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2019 tarihli ve 2018/808 esas, 2019/659 sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/01/2020 gün ve 94660652-105-09-20386-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/01/2020 gün ve ...sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 26/11/2019 tarihli ve ... sayılı ilamında yer alan "..Sanık hakkında hem adli para cezası, hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 51. maddesine göre erteleme hükümleri uygulanamayacağı halde, erteleme hükümleri uygulanmasına karar verilirken, hiçbir ayrım yapmaksızın sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi,..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda Mahkemesince, sonuç ceza olarak 10 ay hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedildiği, ancak hapis cezası ve adli para cezası kounusunda ayrı ayrı değerlendirme yapılmaksızın, cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesine göre ertelendiği anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan adli para cezası hususunda erteleme kararı verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenmesi mümkün olup, hapis cezasından çevrilen veya doğrudan verilen para cezalarının ertelenmesine imkân bulunmadığından, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/11/2019 tarihli ve 2018/808 esas, 2019/659 sayılı kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4259
Karar No: 2018/4713
Karar Tarihi: 29.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4259 E.  ,  2018/4713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62/1, 53, 58/9,

63. maddeleri uyarınca mahkumiyete dair istinaf

başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın örgütsel konumu ve faaliyetleri nazara alındığında alt sınırdan makul düzeyde uzaklaşılarak ceza tayini gerekirken alt sınırdan hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10592
Karar No: 2009/13886
Karar Tarihi: 10.12.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/10592 E.  ,  2009/13886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.04.2005 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, maliki bulunduğu 1205 parsel sayılı taşınmazı yararına davalılara ait 1204 parsel sayılı taşınmazdan geçit kurulmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, davacının 1205 parsel lehine davalılara ait 1204 parselden 07.11.2008 günlü krokide B harfi ile gösterilen yerden geçit hakkı tesisine karar verilmiş, hükmü 1204 parselin paylı maliklerinden Gülay Yıldız vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Eldeki dava, 08.04.2005 tarihinde açılmış ve bu tarih itibariyle geçit bedeli saptanarak depo ettirilmiş ve hüküm kurulmuştur. Hemen Belirtmek gerekir ki, bedelin saptanmasından sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tesbitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak ve diğer tarafın hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak olası davranışlarını önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır. Dava tarihi ile hüküm tarihi arasında uzunca bir sürenin geçtiği gözetilerek hüküm tarihine yakın yerin bir değer tespiti yapılarak buna göre karar verilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Diğer yandan, aleyhine geçit kurulan 1204 parsel sayılı taşınmazda davalılar ..., ... ve ... paylı maliktir. Saptanan geçit bedelinin tüm maliklere payları oranında ödenmesi gerekir. Bu yön gözardı edilerek hükümde, depo edilen geçit bedelinin kime ödeneceği belirtilmeden tereddüt yaratacak şekilde "davalıya ödenmesine" şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) sayılı bentler gereğince kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.12.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/16690
Karar No: 2021/17399
Karar Tarihi: 15.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/16690 E.  ,  2021/17399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan ve sanık tarafından imzalanan, 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli suç tutanağında sanığın 12 adet çam ağacını yakacak olarak kullanmak için kestiğini beyan etmesi, tutanak tanıklarının tutanak içeriğini doğrulamaları, mahallinde yapılan keşif neticesinde orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sayılan ve tarla durumunda bulunan yerde açma yapılarak 12 adet kızılçam ağacı kesildiğinin tespiti karşısında; sanığın üzerine atılı ağaç kesme suçundan mahkumiyeti yerine suçtan kurulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13013
Karar No: 2010/15182
Karar Tarihi: 27.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13013 E.  ,  2010/15182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Turizm Dış Tic. ve Gayrimenkul Danış. Ltd.Şti. ile davalı ... aralarındaki davasına dair İstanbul 6.Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 31.12.2008 günlü ve 2007/1486 E.-2008/1468 K.sayılı hükmün temyiz isteminin reddi hakkında dairece verilen 08.04.2010 günlü ve 2010/2588 E.-2010/6191 K.sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı yasa ile değişik HUMK. nun 427/2 maddesi ile 1.250 TL nı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararların kesin olduğu hüküm altına alınmıştır.

Aynı maddenin 3. fıkrası ile de, alacağın bir kısmının dava edildiği durumlarda kesinlik sınırının, alacağın tamamına göre belirleneceği düzenlenmiştir.

Dolayısıyla kısmi bir davada verilen hükmün kesin olup olmadığı (temyizinin mümkün bulunup bulunmadığı ) konusunda değerlendirme yapılabilmesi için, alacağın tamamının ne miktarda olduğunun, ya doğrudan davacıdan sadır olmuş açık ve bağlayıcı bir beyana dayalı olarak bilinmesi ya da mahkemece bu yönde bir belirleme yapılmış olması gerekir (HGK. 2005/9-117 E. 2005/151 K.).

Somut olayda ise; dava dilekçesi ile cezai şarttan ... 4.672,80 TL alacağın fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 1.000 TL lik kısmının tahsili talep edilmiştir.

Ancak, Dairemizin 08.04.2010 tarih ve 2010/2588 E. 6191 K. sayılı kararı ile uyuşmazlığa konu alacak miktarının 1.250 TL. yi geçmediği kabul edilerek davacı tarafın temyiz talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla maddi hataya müstenit olarak verilen kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ...TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yüksetilmesine, 27.09.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20934
Karar No: 2017/36475
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20934 E.  ,  2017/36475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.