Esas No: 2024/12704
Karar No: 2024/4429
Karar Tarihi: 22.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12704 E.  ,  2024/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1735 E., 2019/965 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun'la değişik 191 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.07.2015 tarihli kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile birlikte tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararı verilmiştir.

B. Sanığın, erteleme süresi zarfında 14.02.2017 ve 25.03.2017 tarihlerinde tarihinde yeniden kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğinin anlaşılması üzerine, soruşturma dosyaları birleştirilerek İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.11.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

C. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2018 tarihli ve 2017/374 Esas 2018/176l Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 07.03.2015 ve 14.02.2017 tarihli eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine, 25.03.2017 tarihli eylemi nedeniyle kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye karar verilmiştir.

D. Sanık hakkında 07.03. 2015 tarihli suç bakımından beraati yerine cezaya hükmedilmesi gerektiğinden bahisle Cumhuriyet savcısının sanık aleyhine istinaf başvurusuna ilişkin olarak Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında tedavi ve denetimli serbestlik hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay, 07.03.2015 tarihinde bir başka soruşturma kapsamında sanığın sürücülüğünü yaptığı aracında yapılan aramada; aracın torpido gözünde net 10 gram esrar maddesinin ele geçtiği ve usulüne uygun olarak alınan kan ve idrar örneklerinde de THC maddesinin bulunduğunun tespit edildiği, sanık hakkında İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2015 tarihli 2015/58 sayılı karar ile 5 yıl süreyle kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı verilip, 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına hükmedildiği, kararın usulune uygun şekilde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine 14.09.2015 tarihinde İnegöl Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne infaz için gönderildiği ve 09.02.2016 tarihinde başlanıp daha sonra Bursa Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce devam edilen denetimli serbestlik tedbirinin infazının 09.02.2017 tarihinde tamamlandığı, ancak sanığın erteleme süresi içerisinde 14.02.2017 ve 25.03.2017 tarihlerinde tekrar uyuşturucu madde kullandığı iddiasıyla başlatılan ve İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/10169 ve 2017/10170 soruşturma sayılı dosyalar kapsamında alınan biyolojik örnekler üzerinde yapılan inceleme neticesinde sanığın tekrar uyuşturucu madde kullandığının tespit edildiği, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/10169 ve 2017/10170 soruşturma sayılı dosyaları birleştirilerek nedenle kamu davası açılmasının ertelenmesi kararı kaldırılmasına karar verildiği, sanığın bu şekilde yüklenen suçu işlediğine ilişkindir.

2. İlk Derece Mahkemesince;

Sanığın denetim sürecinin 09.02.2017 tarihinde infazen tamamlaması, 07.03.2015 tarihli eylemi yönünden erteleme süresinde atılı suçu işlediğinin sabit olmaması, 14.02.2017 tarihli alınan örneklerde sanığın 29.03.2017 tarihli rapor ile kanda, saçta ve idrarda uyuşturucu madde bulunduğu tespit edilmiş ise de sanığın bu eylemini denetim süreci içerisinde mi yoksa sonrasında mı gerçekleştirdiğinin belirlenememesi gerekçe gösterilerek ; 07.03.2015 ve 14.02.2017 tarihli eylemleri yönünden atılı suçu işlediği sabit olmadığının kabulü ve "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince beraatine, 25.03. 2017 tarihli eylemi yönünden ise cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının davanın açılmasının ertelenmesi kararının tebliği sonrası 14.02.2017 ve 25.03.2017 tarihli kullanımların davanın açılmasının ertelenmesi kararının ihlali niteliğinde olduğu gerekçesiyle, 22.11.2017 tarihli iddianameyle sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması istemiyle dava açtığı ve mahkemenin 07.03.2015 tarihli kullanım nedeniyle verilen davanın açılmasının ertelenmesi kararının sanığa tebliği sonrası, sanığın 14.02.2017 tarihinde yeni uyuşturucu madde kullanmış olmasının, daha önce verilen erteleme kararının ihlali niteliğinde olduğunu kabul edip sanığı 07.03.2015 tarihli kullanımından dolayı uyuşturucu kullanmak suçundan cezalandırması ve sanığın ihlal niteliğindeki eyleminden dolayı, hakkında kamu davası açılıp hukuki kesinti oluşmadan, 25.03.2017 tarihinde yeniden uyuşturucu madde kullanmasını teselsül hükümleri çerçevesinde değerlendirip sanık hakkında verilen cezayı 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince arttırması gerekirken yukarıda yazılı şekilde karar vermiş olmasının kanuna aykırı olduğu, bu sebeple yerel mahkemece verilen kararının kaldırılarak sanığın 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 43 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğinden bahisle; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılmasına ve sanığın zincirleme şekilde kullanmak için uyuşturucu madde kullanmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.05.2019 tarihli ve 2018/1735 Esas, 2019/965 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2024 tarihinde karar verildi.