Esas No: 2024/11384
Karar No: 2025/1977
Karar Tarihi: 17.02.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/11384 E.  ,  2025/1977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/41 Esas, 2024/1903 Karar

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki hükmün temyiz edilemez olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

1.Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2022 tarihli ve 2021/220 Esas, 2022/98 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62. madde ve fıkraları gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231/5. madde ve fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli ve 2022/352 Esas, 2022/402 sayılı Kararı ile sanığın 22.03.2022 tarihli kararın kesinleşmesinden sonra denetim süresi içinde 04.08.2022 tarihinde kasten işlediği suç nedeniyle Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2022/1339 Esas, 2022/1390 sayılı Kararı ile mahkum olduğu ve bu kararın 12.09.2022 tarihinde kesinleştiğinden bahisle 22.03.2022 tarihli açıklanması geri bırakılan hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. madde ve fıkrası gereği açıklanmasına hükmedilmiştir.

B. İstinaf

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 17.09.2024 tarihli ve 2023/41 Esas, 2024/1903 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin tatbik edilmemesi aleyhe istinaf olmadığından eleştirilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanığın Temyiz İstemi

Katılanın ceza dava dosyasına OCAS sistemi üzerinden zorunlu müdafii olarak atandığına, daha sonra sağlık sorunları nedeniyle dosyayı takip edemeyeceğinden mazeretini bildirerek görevi iade ettiğine, görevi istemden iade ettiğinden sistemi kontrol ettiğinde davada görevli olmadığı için adının görünmediğine, katılana yeniden müdafi atanması gerekirken herhangi bir atama yapılmadığını sonradan öğrendiğine, katılanın mağdur olmaması için durumu kendisine bildirmek için aradığında ulaşamadığına, katılanın şikayeti üzerine Bursa Barosu Disiplin Kurulu tarafından hakkında kınama cezası verildiğine, eylemi nedeniyle herhangi bir mağduriyetin yaşanmadığına, katılanın kararı istinaf etmesi üzerine dosyanın istinaf incelemesinden geçerek kesinleştiğine, usul ve yasaya aykırı Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.02.2025 tarihinde karar verildi.