erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/22780
Karar No: 2019/35555
Karar Tarihi: 09.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/22780 E.  ,  2019/35555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın elektrikli bisikletinde yapılan aramada 13 kutu makaron ele geçirildiği olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında dava konusu makaronları kişisel kullanım için aldığını ifade etmesi ve yakalanan eşya miktarına göre, sanığın savunmasının aksine ele geçen makaronları ticari amaçla bulundurduğuna ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25307
Karar No: 2018/7759
Karar Tarihi: 27.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25307 E.  ,  2018/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/13254
Karar No: 2010/8307
Karar Tarihi: 13.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13254 E.  ,  2010/8307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2007 tarih ve 2006/299 - 2007/463 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.07.2010 gününde davacı avukatı Av. ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı vekili duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekiline 17.09.2008 tarihinde mahkeme ilamının tebliğe çıkarıldığı dosya kapağında yer alan kalem meşruhatından anlaşılmakta ise de, tebligatın mahkemeye döndüğüne dair bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. Dosya gönderme formunda ilamın davacı vekiline 26.09.2008 tarihinde tebliğ edildiği yazılmış ve temyiz dilekçesinde de bu tarihte kararın tebliğ edildiği açıklanmış ise de, bunun somut kanıt ve dayanakları dosyada yer almadığından, temyiz isteminin süresinde olup olmadığının denetimi yapılamamaktadır.

Bu durumda, mahkeme ilamı, davacıya tebliğe çıkarılmış ve tebligat belgesi ve kalemde kalmış olma olasılığı üzerinde durularak, bu hususun araştırılması gerektiğinde posta idaresinden sorularak davacı vekiline tebliğ tarihinin tespiti yapılmak üzere dosyanın mahaline geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4310
Karar No: 2024/55
Karar Tarihi: 09.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4310 E.  ,  2024/55 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince asıl davada davaya konu sözleşmelerden kaynaklı, sözleşmeye konu malların davacı tarafa iade edilmesi gerektiği iddia edilen malzemelerin tespiti, iade edilmesi gereken malların tespit edilmemesi halinde kalan malzemelerin bedelinin tespiti ile tespit edilen tutarın davalı tarafından alınarak davacı tarafa verilmesinin mümkün olup olmadığının tespiti bakımından istihkak ve tazmin talepli belirsiz alacak davası olduğu, mahkeme dosyası ile, ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/222 esas sayılı dosyalarında aynı sözleşmelerden kaynaklı dava açıldığı, birisi hakkında verilecek kararın diğerini etkileyeceği, dava ekonomisi prensibi, davaların birlikte görülmesi tarafların menfaatine olacağı gerekçesiyle bu dosyanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2022/222 esas sayılı dosyası ile 6100 sayılı HMK'nın 166 maddesi uyarınca birleştirilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 08.06.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesinin 27.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın 7251 sayılı Yasayla değişik 362. maddesince verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna gidilemeyeceği hükme bağlanmıştır. Dosya içeriğine göre, İlk Derece Mahkemesince verilen birleştirme kararı ve Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.10.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesinin 27.10.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgiliden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3760
Karar No: 2011/13844
Karar Tarihi: 04.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3760 E.  ,  2011/13844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, engelli çocuklara eğitim veren özel eğitim okulu olduklarını, 2009 yılı Kasım ve Aralık aylarına ait ödemelerinin özürlü birey modülü eğitim bilgi girişlerinin yapılmadığı gerekçesiyle davalı tarafından ödenmediğini ileri sürerek 38.807.28 TL.nın tahsilini istemiştir.

Davalı, idari yargının görevli olduğunu, ödeme yapılmamasının davacının kusurundan kaynaklandığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının engelli çocuklara verdiği eğitim hizmeti karşılığında ödenmesi gereken 2009 yılı Kasım ve Aralık aylarına ait hizmet bedelini alamadığı iddiası ile bu davayı açtığı sabittir. Her ne kadar dava dosyasına bu hususta herhangi bir sözleşme sunulmamış olsa da davacının bu hizmeti sözleşmeye dayalı olarak sunduğu anlaşılmakta olup, bu husus taraflarında kabulündedir. Tarafar arasında özel hukuk alanında geçerli olan hizmet ilişkisi ve sözleşmesi bulunduğundan ve davalı idarenin kamu gücünü kullanarak çıkardığı bir uyuşmazlık bulunmadığından uyuşmazlığın çözüm yeri de Adli Yargı Mahkemeleridir. Mahkemece, değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 4.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2486
Karar No: 2010/8496
Karar Tarihi: 11.05.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/2486 E.  ,  2010/8496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile sökülen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli ile sökülen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Yapılan keşifte taşınmazın kalan kısmında çeşitli meyve ağaçlarının bulunduğu ve davacı tanıklarının anlatımlarından da bir kısım ağaçın yapılan yol altında kaldığı bildirildiğinden, ağaç bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksi düşünce ile bu talep yönünden red kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 11.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10370
Karar No: 2014/11701
Karar Tarihi: 27.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/10370 E.  ,  2014/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/109175

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2010

NUMARASI : 2010/126 (E) ve 2010/729 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CGK'nın 19.06.2012 gün ve 13/194-243 sayılı kararı doğrultusunda, katılan suça konu aracın anahtarını başlangıçta özgür iradesi ile sanığa teslim etmiş ise de; bu iradenin sanığın katılanı hile yaparak araçtan indirdiği ve araçla uzaklaştığı ana kadar geçerli olacağı ve sanığın bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü karşısında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi yerine aynı yasanın 142. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendiyle hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi, hırsızlık konusu malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılmasını veya ceza vermekten vazgeçilmesini öngördüğü halde, bu madde gereğince cezada artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. D..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1986
Karar No: 2019/2712
Karar Tarihi: 18.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/1986 E.  ,  2019/2712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.03.2019 tarih ve 2018/15607 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 07.03.2019 tarih ve KYB 2019/23985 sayılı ihbarnamesi ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'in, aynı Kanun'un 359/b.1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası (iki kere) ile cezalandırılmasına dair Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/10/2017 tarihli ve 2017/137 esas, 2017/574 sayılı kararının,

1- Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesince, sanığın 2015 vergi yılında ...Gıda Tarım Ltd. Şti.'nin yetkilisi olduğu hâlde sahte fatura düzenleyerek kullandığından bahisle, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; somut olayda Vergi Denetim Kurulu'nun 12/12/2016 tarihli ve ... sayılı Vergi Tekniği Raporu ile aynı Kurul'un 12/12/2016 tarihli ve ...sayılı Vergi Suçu Raporunda sanığın yetkilisi olduğu şirket adına 2016 yılı hesap dönemi başından itibaren sahte fatura düzenlendiğinin ve kullandığının belirtilerek 2016 yılından itibaren anılan eylemleri işlediğinin iddia edilmesi karşısında, sanığın 2015 yılı vergi dönemine ilişkin anılan şirket yetkilisi olarak sahte fatura düzenlediğinden bahisle ayrıca mahkûmiyetine karar verilmesinde,

2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, 2015 yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemi nedeniyle hakkında açılmış dava bulunmayan sanığın 2015 yılı vergi dönemine ilişkin anılan şirket yetkilisi olarak sahte fatura düzenlediğinden bahisle mahkûmiyetine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mersin 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2017 tarihli ve 2017/137-574 esas-karar sayılı ilamının 2015 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin kısmının CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık hakkında 2015 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen cezanın kaldırılmasına, hükmün bu kısmının infazının durdurulmasına, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse tahliyesi için ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, müteakip işlemlerin mahallinde ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3947
Karar No: 2011/14807
Karar Tarihi: 28.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/3947 E.  ,  2011/14807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 24.11.2010

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların dava dışı ...Ltd. Şti. ile imzalanan kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, kredinin ödenmesinde yaşanan aksaklıklar nedeniyle 02.02.2005 tarihli ihtarname ile hesabın kat edilerek icra takibi yapıldığını, davalıların 2009/12746 esas sayılı icra takibine itiraz ettiklerini iddia ederek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili savunmasında kredi sözleşmesindeki imzaların müvekkillerine ait olmadığını beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kredi sözleşmesindeki imzanın inkar edilmesi üzerine yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan 20.08.2010 tarihli rapora göre imzaların davalıların eli mahsülü olmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın ve davalıların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle kredi sözleşmelerindeki kefalete ilişkin imzaların davalılara ait olmadığının anlaşılmış olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Davalıların temyizi icra takibinin haksız ve kötüniyetli olması nedeniyle davacının tazminat ile sorumlu tutulmasına yöneliktir. Davacı yanca yapılan icra takibine karşı davalılar yapmış oldukları itirazda imzaların kendilerine ait olmadığını açıkça bildirmişlerdir. Davacı banka sözleşmelerdeki davalılar adına atılmış bulunan kefalete ilişkin imzaların kime ait olduğunu, akdin tarafı olması nedeniyle bilebilecek durumdadır.

Bu durumda davacı bankanın sahte imzaya dayalı olarak davalılar aleyhinde icra takibine başlaması ve imza itirazına rağmen itirazın iptali davasını açmış olması onun haksız ve kötü niyetli olduğunu gösterir. O halde davalılar yararına tazminata hükmedilmek gerekirken bu yöndeki davalılar talebinin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) sayılı bentte açıklanan nedenle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9176
Karar No: 2012/2557
Karar Tarihi: 15.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/9176 E.  ,  2012/2557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraatlerine , müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Zamanaşımını kesen son işlem olan sanıkların savunmalarının alındığı 21.05.2005 ve 16.05.2006 tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu kaçak olduğu anlaşılan 110 kutu tarım ilacının 5607 sayılı kaçakçılıkla mücadele kanununun 13/1. Madde fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54/4. Maddesi gereğince müsaderesine, 15.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/372
Karar No: 2018/1868
Karar Tarihi: 18.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/372 E.  ,  2018/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : - Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nun 81, 35, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası,

- Yasak bıçak taşıma suçundan 6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nun 62, 52, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanıkla mağdurun daha önceden tanıştıkları, olay günü olay yerindeki çay ocağında oturmakta olan mağdur ...’un yanına gelen sanığın mağdur ile tartışmaya başladığı, tartışmanın büyümesi üzerine sanığın adli emanetteki suç aleti bıçak ile mağduru üç darbe vurarak yaraladığı; her 3’ü de batına nafiz olan bıçak yaralarının mağdurun hayatını tehlikeye soktuğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde hiç isabet almaması durumlarında uygulama yeri olan 9 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi olarak gösterilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un, mağdur ...’a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik incelemeye vesaireye ilişkin ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.