erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19949
Karar No: 2018/744
Karar Tarihi: 09.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/19949 E.  ,  2018/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

... Köyü çalışma alanında bulunan 6463 parsel sayılı 508 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına; 6464 parsel sayılı 872 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Mustafa Sevinçtekin adına tespit edilmiştir. Davacılar vekili 23.03.2011 tarihli dava dilekçesinde ... Kadastro Müdürlüğü'nün 14.02.2011 tarihli 6463 ve 6464 parsel sayılı taşınmazların 1721 parsel sayılı taşınmaz ile mükerrer kadastroya tabi olduğu ve 1 (bir) ay içinde dava açılmadığı takdirde kayıtların re'sen iptal edileceğine dair yazısı nedeniyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın HMK'nın 150. maddesi uyarınca 17.12.2014 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dosyanın davacı tarafından takip edilmediği için işlemden kaldırıldığı ve süresi içinde yenilenmediği gerekçesiyle 17.12.2014 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de, verilen karar dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Davacının dosyaya (aynı zamanda davacı tarafın davasını takip etmemesi sebebiyle dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilen duruşma günü olan) 17.12.2014 tarihli, farklı il Mahkemelerinde duruşmalarının olması sebebiyle UYAP sistemi üzerinden duruşmaya katılamayacağını bildirir mazeret dilekçesi göndermiş olduğu ve söz konusu dilekçenin duruşma saati olan 13:35'den önce UYAP sisteminde dosyasına havale saati olarak 12:15'te kaydedildiği görülmüştür. Davacı vekilinin mazeret dilekçesi duruşma saatinden evvel dosyasına girmiş olmakla bu dilekçesi değerlendirmeye alınmadan ve hakkında bir karar verilmeksizin doğrudan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsizdir. Açıklanan bu nedenle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 09.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16002
Karar No: 2022/1540
Karar Tarihi: 27.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16002 E.  ,  2022/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesine göre Bakanlığın çocuğa karşı işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunda, davaya katılma ve hükmü temyiz hakkı bulunduğundan, Bakanlık vekilinin katılma talebinin reddine ilişkin 16.03.2017 tarihli ara kararının kaldırılarak, 2019/6 Esas sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ile 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gözetilerek, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılmasına ve vekilinin de katılan vekili olarak kabulü ile yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddelerinin açık hükümleri karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ile suç tarihi itibariyle on üç yaşı içerisinde bulunan mağdure arasında gönül ilişkisi bulunduğu, mağdurenin olay günü okuldan kaçarak, arkadaşı ... tarafından sanığın kuzenine ulaştırılmak üzere kendisine verilen mektubu iletmek için sanığın evine gittiği, bir kaç saat birlikte vakit geçirdikleri, bu süreçte sanığın mağdureye sarılarak onu bir kez dudağından öptüğü, mağdurenin okulda olmadığını öğrenen müşteki anne ... ve ağabeyi tanık ...'ın eylemin gerçekleştiği eve gelerek mağdureyi bulup götürdükleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas- 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas- 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, on beş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmayıp, bu

hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f, 5 maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf başvurularının esastan reddine kadar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde dosya kapsamına uymayan gerekçeyle, sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekillerinin yerinde görülen temyiz taleplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 2018/1239 Esas- 2019/829 Karar sayılı hükmünün CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi gereğince dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6208
Karar No: 2019/8035
Karar Tarihi: 18.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6208 E.  ,  2019/8035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.03.2013 tarihli 2013/7846 Soruşturma ve 2013/3181 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya uygun olarak sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge kullanma” suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte belge düzenleme" ve “sahte belge kullanma” suçlarının birbirlerine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte belge kullanma” suçlarından yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Adli Emanetin 2013/1220 sırasında kayıtlı emanet eşyaların akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28809
Karar No: 2017/3361
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28809 E.  ,  2017/3361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/15818
Karar No: 2019/4640
Karar Tarihi: 15.10.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15818 E.  ,  2019/4640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... Gazete Dergi Basım AŞ (Sabah Gazetesi) ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... Yayıncılık ve Ticaret AŞ ve diğerleri aleyhine 13/02/2014 gününde verilen dilekçe ile yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat ve kararın yayınlanması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/02/2016 günlü kararın Yargıtayda duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... Gazete Dergi Basım AŞ (Sabah Gazetesi) ve ... Aktif Televizyon Prodüksiyon AŞ (ATV) vekilleri tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 15/10/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacılardan ... Gazete Dergi Basım AŞ vekili Avukat... geldi. Diğer davacılar ve davalılar adlarına gelen olmadı. Davacılardan ... vekili Avukat ...'in mazeret dilekçesi gönderiği görüldü. Mazeret reddedildi. Açık yargılamaya devam edildi. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya içeriğinden; davacı ...'ın ve diğer davacıların yargılama sırasında vekili Av. ... tarafından temsil edildiği, kararın anılan vekile 06/10/2016 tarihinde tebliğ edildiği, kararın verildiği tarihten beş gün sonra davacı ... adına Av. ... tarafından dosyaya vekaletname sunulduğu ve 09/02/2016 tarihli beyan dilekçesinde; söz konusu davaya ilişkin olarak davacı ... adına davanın takibinin kendisi tarafından yapılacağının bildirildiği anlaşıldığından davacı ... adına Av. ...'e gerekçeli kararın tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın iadesi için mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Dosyanın, yukarıda gösterilen nedenlerle ve yukarıda bildirilen şekilde işlem yapılmak üzere mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21761
Karar No: 2014/22982
Karar Tarihi: 21.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/21761 E.  ,  2014/22982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu sivri uçlu bıçağın kabzası sırt kısmında elle açılan namluyu kabza ucunda sabitlemeye yarayan emniyet yayı olarak kabul edilen susta kilidinin bulunması, bu sayede katlanmadan suçta kolaylıkla ve kullanan açısından yaralama riski durumunda kolaylıkla kullanımı, yasa ile kurulan resmi bilirkişi statüsündeki Adli Tıp Kurumu raporu içeriği, bıçakların birbirinden farklı olması, uygulamada yeterli olmayan polis kriminal laboratuvarı raporundan sonra Adli Tıp Kurumundan görüş alınması karşısında; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanuna eklenen 308/3. madde ve fıkrası hükmü gözetilerek, itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1042
Karar No: 2016/3917
Karar Tarihi: 06.06.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/1042 E.  ,  2016/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 289/1-son, 62/1, 51/1-3, 52/2-4.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27.03.2009" yerine "09.02.2010" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceğinden, hüküm fıkrasındaki TCK'nın 52/4 maddesi gereğince yapılan ihtarat sonuca etkili görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında sonuç hapis cezasının 2 ay 15 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde 5 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-Sonuç gün adli para cezasının 41 gün hapis cezası yerine, yazılı şekilde 83 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının ikinci bendinden TCK'nın 289/1-son maddesi gereğince yarı oranında indirim yapılarak, sanığın ibaresinden sonraki “6 AY hapis cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “3 AY hapis ile cezalandırılma” ibaresinin eklenmesi, hükmün üçüncü bendinden TCK'nın 62/1. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 83 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “2 ay 15 gün hapis ve 41 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi, hükmün sekizinci bendinden “Sanığa verilen 83 gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi gereğince tam bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek 1620 TL OLARAK BELİRLENMESİNE” ibaresinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 41 gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi gereğince tam bir gün karşılığı takdiren 20 TLden paraya çevrilerek 820 TL OLARAK BELİRLENMESİNE” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5151
Karar No: 2015/17081
Karar Tarihi: 17.12.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/5151 E.  ,  2015/17081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/1328-2013/2237

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı banka nezdindeki kartının kayıp nedeniyle iptal ettirilerek kartın yeniden çıkartıldığını, kimliği belirsiz kişiler tarafından müvekkilinin kimlik bilgileriyle işlem yapıldığını, bu kişiler tarafından, kredi kartıyla harcamalar yapıldığını belirterek bu harcamalar nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu kredi kartının kayıp bildiriminin davacı tarafından yapıldığını, kredi kartının kurye ile teslim edildiğini, teslim detayındaki TC no bilgileri ile banka bilgilerinin örtüştüğünü, müvekkilinin kusursuz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu kredi kartının teslim alan bölümündeki imzanın davacının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10856
Karar No: 2006/12589
Karar Tarihi: 16.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10856 E.  ,  2006/12589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2006
Esas No: 2006/13842
Karar No: 2007/92
Karar Tarihi: 15.01.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13842 E.  ,  2007/92 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 15.11.2002 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 16.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava Türk Medeni Kanunun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacılar temyiz etmiştir.

Gerçekten; bilirkişinin düzenlediği 13.04.2006 tarihli krokide 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçen üçüncü alternatif geçit ihtiyaçları mutlak olan davacılar için uygun geçit güzergahıdır. Bilirkişi bu geçit güzergahı için irtifak hakkı bedelini davanın açıldığı 15.11.2002 tarihine göre 2.436.00 YTL olarak hesaplamıştır. Geçit hakkı davaları bir kamulaştırma davası değil, irtifak tesisini gerektiren davalar olduğundan geçit yerinin gerçek bedeli değil, irtifak bedeli geçit bedeli olarak depo ettirilmelidir. O yüzden geçit bedeli depo edecek kişinin ayrıca «denkleştirme» veya bir başka ad altında ek bir bedel ödemesi gerekmez. Mahkemece bu ilkeden ayrılarak davacıların takdir edilen «denkleştirme» bedelini depo etmediklerinden söz edip davayı reddetmiş olması açıklanan nedenle yasaya uygun düşmemiştir. Ancak;

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliğine uygun atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel hükümden önce depo ettirilmeli, şayet dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş ve bu sürede de geçit için öngörülen bedel davanın daha başında belirlenmişse, bu bedelin ödenmesine karar verilmesi halinde, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunacağı durumlarda hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tesbiti yapılmalıdır. Somut olayda, dava 15.11.2002 tarihinde açılmış, geçit bedeli bu tarih itibariyle hesaplanmış karar ise 31.08.2006 tarihinde kurulmuş olduğundan, geçit bedelinin hüküm tarihine yakın bir değere göre hesaplanması gerekecektir.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.01.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/29316
Karar No: 2017/3124
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29316 E.  ,  2017/3124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6888
Karar No: 2018/476
Karar Tarihi: 22.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6888 E.  ,  2018/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/12/2015 tarih ve 2013/749-2015/751 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında yapılan “yangın tüm riskler ve makine kırılması, üçüncü şahıslara karşı mali sorumluluk, kıyı tesisleri deniz kirliliği zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi” ve “tehlikeli maddeler ve tehlikeli atık zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi” ile müvekkiline ait tesislerin teminat altında alındığını, sigorta döneminde .... ham petrol boru hattının ...mevkiinde 03/02/2012 tarihinde sabotaj nedeni ile meydana gelen hasarda üçüncü şahısların zarar görmesine ilişkin müvekkili tarafından 114.299,93 USD masraf yapıldığını, davalıya durumun bildirildiğini ancak oluşan zararın teminat kapsamında olmadığından bahisle müvekkilinin zararının karşılanmadığı, oysa oluşan zararın sigorta poliçeleri kapsamında teminat altında olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak 114.299,93 USD’nin hasar tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu zararın terör saldırısı nedeniyle meydana geldiğini, terör olayları nedeniyle üçüncü kişilerin uğradığı zararların teminatlar kapsamında olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu zararın terör saldırısı nedeniyle meydana geldiğini, taraflar arasında düzenlenen “yangın tüm riskler ve makine kırılması, üçüncü şahıslara karşı mali sorumluluk, kıyı tesisleri deniz kirliliği zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi” kapsamında ve genel şartlarında terör olayları teminat kapsamına alınmadığı, yine “tehlikeli maddeler ve tehlikeli atık zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi” genel şartlarında terör eylemlerinden doğan sabotaj sonucu ortaya çıkan zararın poliçe teminatında istisna tutulduğu, bu nedenle meydana gelen terör olayının her iki poliçe teminatı kapsamında kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.