erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12856
Karar No: 2013/15893
Karar Tarihi: 13.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12856 E.  ,  2013/15893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak davacı lehine aylık 700 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ayrı yaşamda haklı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davacı lehine aylık 450 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada taraflar hakkında yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında ; davalının 800 TL emekli maaşı ve 300 TL kira geliri olduğu, üzerine kayıtlı 4 adet daire olduğu, davacınını ise ev hanımı olduğu, gelirinin bulunmadığı, oğlu ile birlikte ikamet ettiği anlaşılmıştır.Ayrıca davacının ....dan alınan yazı cevabında 2012 yılında sigortalı olarak çalıştığı anlaşılmıştır.

TMK.nun 197.maddesi uyarınca, ayrı yaşamda haklı olan eş diğerinden tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği karı-koca birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır (TMK.md.186/son).

Nafaka takdirinde, tarafların ekonomik durumları tam ve sağlıklı araştırılıp, gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına ve TMK 4.md. vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktar nafakaya hükmedilmelidir.

Buna göre mahkemece; tarafların ekonomik ve sosyal durumları tam ve sağlıklı olarak saptandıktan ve özellikle davacının halen çalışıp çalışmadığı, çalışıyor ise gelir miktarının tam ve sağlıklı olarak saptanmasından sonra, davacı tarafın geçimi için gerekli olan ve davalının geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun nafakaya hükmedilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına, özellikle davalının gelir durumuna göre fazla miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

....

Bundan ayrı, davalı temyiz dilekçesinde, davacının temyize konu iş bu davayı açtıktan sonra eve geri döndüğü ve 18.02.2013 tarihine kadar müşterek evde birlikte yaşadıkları, bu süre içerisinde davacı ile birlikte Hacca gittikleri iddiasının da kapsamlı bir şekilde araştırılarak, hasıl olacak sonuca göre davacının ayrı yaşamda haklılık iddiasının yeniden değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15476
Karar No: 2010/180
Karar Tarihi: 11.01.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/15476 E.  ,  2010/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile duruşma istenilmiş ise de; dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesatın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddelerinde belirtilen ön koşulların yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu muhtesatın malikinin mahkeme kararı ile belirleneceği, malik ile idarenin Kamulaştırma Kanununun 7. ve 8. maddeleri uyarınca anlaşmaya varması halinde, aynı Kanunun 19. maddesi gözönüne alındığında bu durum ileride başka ihtilaflara yol açabileceğinden, Kamulaştırma Kanununun 8. maddesindeki prosedürün uygulanma olanağı yoktur.

Bu nedenle, işin esasına girilerek Kamulaştırma Kanununun 19. maddesi uyarınca muhtesat malikinin belirlenerek itiraz olmaz ise belirlenen bedelin zilyedine ödenmesine, itiraz olursa, ileride belirlenecek hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/565
Karar No: 2021/2113
Karar Tarihi: 20.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/565 E.  ,  2021/2113 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04/10/2017 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28/03/2015 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 09/09/2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, tapu iptali ve tescil olmaz ise tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 04/07/2019 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362/1 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz talebi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 09/09/2019 tarihli ek kararı ile davacı avukatının 20/09/2019 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 04/07/2019 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1-b.1 maddesi gereğince kesin olarak esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 362/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 09/09/2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20/10/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/15300
Karar No: 2010/28353
Karar Tarihi: 02.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/15300 E.  ,  2010/28353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Olur İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4786
Karar No: 2018/535
Karar Tarihi: 22.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/4786 E.  ,  2018/535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen genel kurul kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 06.10.2015 gün ve 2014/10416 Esas, 2015/6317 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı, davalı kooperatif başkanından 16.05.2005 tarihli protokol ile 3 hisse satın aldığını, protokol gereği hisseler karşılığı toplam 52.500,00 TL ödenmesi gerekirken, kooperatif başkanının talebi üzerine toplam 76.000,00 TL ödendiğini, hisselerin 01.06.2005 tarihinde eşi, kızı ve bacanağı üzerine, 23.06.2011 tarihinde de kendi üzerine devredildiğini, davalı kooperatifin 2005 ila 2010 yıllarına ilişkin genel kurul toplantılarında aylık % 10 gecikme faizinin kararlaştırıldığını, oysa bu durumun mutlak butlanla malül olduğunu ileri sürerek, anılan genel kurul kararlarının iptali ile şimdilik 1.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesi istemiş, 23.10.2013 tarihli oturumda, alacağa ilişkin dava ayrılmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 23.10.2013 tarih ve 2011/497 E., 2013/502 K. sayılı ilamı ile davanın reddine dair kararın davacı vekili, tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin, 06.10.2015 tarih ve 2014/10416 E., 2015/6317 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17,20 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12788
Karar No: 2015/16101
Karar Tarihi: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12788 E.  ,  2015/16101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Viranşehir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2015

NUMARASI : 2014/1030-2015/318

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma kararına uyulmuşsa da gereği tam olarak yapılmamıştır. Şöyle ki;

Dosyada mevcut bozma öncesi bilirkişi kurulu raporlarında emsal kabul edilen 864 ada 18 parsel sayılı taşınmaz dışında mahkemece taraflara yeniden emsal bildirmeleri için süre verilip, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek, dava konusu taşınmaz başında keşif yapılarak, emsal taşınmazların akit tabloları ve dava konusu taşınmaz ile emsallerin arsa m² rayiç bedeli takdir komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas değerleri ve emsallerinin imar durumları getirtilip, eksik veya üstün yönlerindende denetleme yapılarak alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuş, ancak bilirkişiler başkaca bir emsal temin edilemediğinden serbet piyasa araştırmasına göre m2 birim fiyatı belirlemişlerdir. Serbest piyasa araştırmasından söz edilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, uygun emsal bulunmaması durumda yakın il ve ilçelerden emsal araştırılması lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15339
Karar No: 2015/21073
Karar Tarihi: 24.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/15339 E.  ,  2015/21073 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : AŞKALE ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2014/114-2015/77

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada; ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak davalıdan, davacı eş için 500,00 TL, davacı yanında bulunan müşterek çocuk için 400,00 TL tedbir nafakası talep edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı eş lehine 200,00 TL; davacı yanında bulunan 2013 doğumlu müşterek çocuk lehine 150,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacı vekilinin kabul gören temyiz itirazına gelince;

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği davalı birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Zira; evlilik birliğinin korunması ve devamını sağlamak için eşlerin asgari ölçüde uyması gereken bazı yükümlülükler ve karşılamaları gerekli bazı ortak giderler mevcuttur.

Tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşam düzeyi dikkate alınmalı, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyelerinin ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiği gözetilmelidir.

Somut olayda dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden; davacının ev hanımı olduğu, herhangi bir gelirinin bulunmadığı; 2013 doğumlu çocuğu ile birlikte babasının evinde yaşadığı; davalı kocanın elektrik teknikeri olduğu, bu işten aylık 1.500,00 TL civarında kazanç elde ettiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davalının gelir durumu nazara alındığında; davacı eş ve davacı yanında bulunan 2013 doğumlu müşterek çocuk için takdir edilen nafakaların az olduğu kanaatine varılarak, daha yüksek bir miktarda nafakaya hükmolunması için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/637
Karar No: 2011/29628
Karar Tarihi: 08.12.2011

**9. Ceza Dairesi         2010/637 E.  ,  2011/29628 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama, hakaret

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 86/2, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

b- TCK'nın 86/2- 3 (e), 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

c- TCK'nın 151/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK'nın 86/2- 3 (e), 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

b- TCK'nın 151/1 maddesi uyarınca mahkumiyet 3- Sanık ... hakkında; a- TCK'nın 151/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası),

b- TCK'nın 86/2, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası- iki kez)

c- TCK'nın 125/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 YTL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme, kasten yaralama, sanık ... hakkında mala zarar verme, kasten yaralama ve hakaret, sanık ...hakkında ise kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarları karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle sanıkların bu suçlara yönelik temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/9430
Karar No: 2024/14972
Karar Tarihi: 20.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/9430 E.  ,  2024/14972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 14. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan ilk yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş; kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, somut uyuşmazlıkta reddedilen ve davacı tarafından temyize konu edilen toplam alacak miktarı Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihindeki ... Bankası efektif satış kuruna göre 74.162,50 TL olup belirtilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3038
Karar No: 2011/3996
Karar Tarihi: 23.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/3038 E.  ,  2011/3996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2009 gün ve 2009/785 E. 2009/744 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1624
Karar No: 2015/1052
Karar Tarihi: 29.04.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/1624 E.  ,  2015/1052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne yardım

Hüküm : TCK'nın 314/3 ve 220/7. maddeleri yollamasıyla TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi,TCK'nın 35/1-2, 220/7-son, 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63, 54/1-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Silahlı terör örgütüne yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım suçundan uygulama yapılırken suçun yalın şekline göre nitelikli hal olduğu dikkate alınarak TCK’nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca hükmedilen temel cezadan TCK'nın 61/5. maddesi uyarınca, önce TCK'nın 220/7-(son cümle) maddesi uyarınca indirim yapılması, sonra TCK'nm 35. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle indirim yapılması ve sonra da 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca cezanın artırılması gerektiği gözetilmemek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "TCK'nın 220/7-(son cümle), TCK'nın 35/1-2, 3713 sayılı Kanunun 5/1 ve TCK’nın 62/1 maddelerinin uygulanmasına" ilişkin kısımlar çıkartılıp yerine "silahlı terör örgütüne yardım suçuyla ilgili olarak TCK'nın 314/3, 220/7. maddeleri delaletiyle TCK'nın 314/2 maddesi uyarınca hükmolunan "5 yıl" temel hapis cezasından TCK'nın 220/7-(son cümle) maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 35/1-2 maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 1 yıl 21 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak neticeten sanığın 1 yıl 16 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.