erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4604
Karar No: 2019/100
Karar Tarihi: 15.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4604 E.  ,  2019/100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanaatin oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın çocuklarını örgüte müzahir okullarına göndermesinin örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmemesi ve kamu görevlisi olmamasına rağmen gerekçeli kararda kamu görevinden ihraç olduğunun belirtilmesi dosya kapsamı nazara alındığında sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15562
Karar No: 2022/17977
Karar Tarihi: 28.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15562 E.  ,  2022/17977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; İtiraz Hakem Heyetince deprem rizikosu konusunda uzman inşaat bilirkişiden alınan bilirkişi raporunun dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesine esas olmak üzere söz konusu raporun dosya içerisine konulması,

Evrakların dosya içerisine takılmadan dağınık şekilde konulduğu anlaşılmakla, gerekli özen gösterilerek dizi pusulası düzenlenerek Kalem Yönetmeliği ve ilgili mevzuata uygun olarak ve temyiz denetimine elverişli olacak şekilde dosyanın düzenlenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 28/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/15359
Karar No: 2006/1542
Karar Tarihi: 22.02.2006

4. Hukuk Dairesi 2005/15359 E., 2006/1542 K.

**4. Hukuk Dairesi 2005/15359 E., 2006/1542 K.**

**- GÖREVLİ MAHKEME

- HAKSIZ EYLEM NEDENİYLE TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 41 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 8 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı …

…… tarafından, davalı …

….. aleyhine 18.10.2005 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 25-. 11.2005 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

Davacı, haksız şikayet nedeniyle 5.500 YTL tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir. Yerel mahkemece 5236 sayılı Kanun'un ek 4. maddesi ile göreve ilişkin maddelerdeki parasal sınırın her yıl takvim başından geçerli olmak üzere önceki yıla uygulanan parasal sınırların o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı hükmü gereğince 2004 yılı için Maliye Bakanlığı tarafından belirlenen yeniden değerlendirme oranı olan % 11.2 nazara alınarak görev sınırı 5.560 YTL kabul edilerek Sulh Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan görevsizlik kararı verilmiştir.

5219 sayılı Kanun ile 21.07.2004 tarihinden itibaren görev sınırı dörtyüz-milyon liradan beş milyar liraya çıkarılmıştır. 5236 sayılı Yasanın Ek 4. maddesi ile göreve ilişkin maddedeki parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298. maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanacağı belirtilmiştir. Bu yasanın yürürlük tarihi 1 Nisan 2005 olarak düzenlenmişken 5328 sayılı Yasanın Geçici 1. maddesi (b) bendi ile 1 Haziran 2005 olarak değiştirilmiştir. Şu durumda 5236 sayılı Yasanın Ek 4. m. 1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yürürlüğe girmiştir. Anılan maddedeki uygulama "her takvim yılı başından geçerli olmak üzere" ibaresine göre yürürlük tarihinden sonraki ilk takvim yılı başı olan 01.01.2006 tarihinden itibaren uygulanacaktır. Bu nedenle yerel mahkemece yasanın yürürlüğe girdiği taihten önceki takvim yılını değerlendirmek suretiyle görev sınırını belirlemesi ve görevsizlik kararı vermesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına (BOZULMASINA) ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22.02.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4210
Karar No: 2011/7834
Karar Tarihi: 22.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/4210 E.  ,  2011/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin 2008/97-152-153 sayılı dosyalarında dava konusu edilen yerlerin birbirine bitişik olduğu bildirildiği halde, her bir dosyada taşınmazlar farklı yerlerde, bazıları orman içi poligonda, bazıları orman sahasında işaretlenmiştir. İncelenen memleket haritasında ise hem tarihsiz hem de renksiz (siyah-beyaz) olup, bu hali ile denetlenememektedir.

Bu nedenle temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Yörede ait en eski memleket haritasının orjinal renkleri içerir ve tarihi de yazılmış olarak dosyaya getirtilmesi,

2) Davacıların tutunduğu ... (...) köyü Ocak 1952 tarih 112, 116 ve 220 numaralı iskan tapu kayıtlarının krokisi varsa bulunduğu yerden getirtilmesi,

3) Taşınmazların 1978 arazi kadastrosunda neden tapulama harici bırakıldığının Kadastro Müdürlüğünden sorularak orjinal kadastro paftasının ve varsa yakın komşu parsellere ait kadastro tespit tutanağı ile dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilip dosyasına konulduktan sonra,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması: ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/06/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/24391
Karar No: 2017/35937
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24391 E.  ,  2017/35937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/14305
Karar No: 2014/37320
Karar Tarihi: 17.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/14305 E.  ,  2014/37320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/52520

MAHKEMESİ : Niğde(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/744 (E) ve 2013/769 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın aşamalardaki mağdur Nafiz'in bıçakla üzerine doğru yürüdüğüne, kendi elinde sehpa olduğuna, mağdurun üzerine bıçakla gelmesi nedeniyle kendisini savunduğuna dair savunmalarına, mağdur Nafiz'in aşamalardaki sanığın üzerine yürüdüğüne dair savunmalarına, mağdur ile sanığın adli raporları içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kayınpederi olan mağdurun işleri aksattığı gerekçesiyle sanıkla tartışmaya başladığı, sonrasında adli emanette kayıtlı bıçakla sanığın üzerine saldırdığı, mağdurun bıçakla sanığı elinden yaraladığı, sanığın da elinde bulunan sehpa ile mağdura vurarak yaralanmasına sebep olduğu anlaşılmakla, sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesi uyarınca meşru savunma ya da 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

a) Tekerrüre esas sabıkası olmayan sanık hakkında, "...tekerrüre esas sabıkası olması nedeniyle aynı yasanın 58/3 maddesi gereğince..." şeklinde dosya kapsamına uygun düşmeyecek gerekçeyle, 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesindeki seçenekli cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi,

b) Sanığın pişmanlık duyduğu ve tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluştuğu belirtilerek hükmolunan hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nin 231/6-c bendindeki koşulun yerine getirilip getirilmediği tespit edilmeden ve sanık hakkında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yargılama konusu suçla ilgili kurulacak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinin uygulanma gerekçesi ile çelişki oluşturacak şekilde sanığın yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle pişmanlık duyduğuna ve tekrar suç işlemeyeceğine dair olumlu kanaatin oluşmadığı belirtilerek kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, ./..

c) Sanığın payına düşen yargılama gideri miktarının, 6183 sayılı Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması nedeniyle, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken sanığa yükletilmesine karar verilmek suretiyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7264
Karar No: 2012/3730
Karar Tarihi: 23.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/7264 E.  ,  2012/3730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, imalât alacağı nedeniyle davalı aleyhine ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/4511 sayılı dosyasıyla girişilen icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan icra takibine ve davaya cevabında davalı tarafça akdî ilişki de dahil olmak üzere itirazda bulunulmuştur. Yanlar arasında imzalanmış bir sözleşme bulunmamaktadır. Davalı adına gönderilen 2 adet faturaya da davalı aynı sebeplerle itiraz etmiştir. Olay tarihi itibariyle uygulanması gereken HUMK'nın 288 ve devamı maddeleri uyarınca akdî ilişkinin yazılı delille ispatı gerekmektedir. Faturaların yazılı delil başlangıcı kabul edilerek davalı karşı çıktığı halde şahit dinlenmek suretiyle sonuca varılması yasaya aykırıdır. Bu haliyle davacı akdî ilişkiyi ispat edememiş ise de davacı dava dilekçesinin deliller bölümünde sair deliller demek suretiyle yemin deliline dayanmış sayıldığından mahkemece davacının davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek ve eksik inceleme ile davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4785
Karar No: 2019/46
Karar Tarihi: 14.01.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/4785 E.  ,  2019/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 58/9, 63 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, çocuklarını örgüte müzahir okula göndermenin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Bölge adliye mahkemesinin gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “22.07.2016” yerine “2016” olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7233
Karar No: 2018/5426
Karar Tarihi: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/7233 E.  ,  2018/5426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazın İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2014 tarihli, 2014/737 D. İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği ve bahse konu kararların itiraz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenerek, sadece ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olarak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...'na CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekli ise de, yaşı küçük sanığın yakalama üzerine İstanbul Anadolu 7. çocuk Mahkemesinde talimatla savunmasının alındığı 24/04/2014 tarihi itibariyle 18 yaşını doldurması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmaması ve suça sürüklenen çocuğun da müdafii istememesi karşısında; atanan müdafiiden haberdar olmadığı anlaşılmakla, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii suça sürüklenen çocuğun lehine gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi olmayan suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen 04/09/2014 tarihli kararın, müdafiinin yüzüne karşı verildiği ve müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, gerekçeli kararın ve suça sürüklenen çocuğun müdafiinin temyiz dilekçesinin suça sürüklenen çocuğa tebliği ile müdafiinin temyizine onayı olup olmadığını bildirmesi hususunda tebligat yapılarak temyiz dilekçesi sunması halinde dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25525
Karar No: 2014/18130
Karar Tarihi: 25.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/25525 E.  ,  2014/18130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını bozma,mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanıkla... hakkında hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları ile İbrahim hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Sanıklar ...'un işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte gerçekleştirmelerinden dolayı haklarında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin yapılan incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. Maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9837
Karar No: 2025/2346
Karar Tarihi: 25.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/9837 E.  ,  2025/2346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/1050 E., 2016/22 K.

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ : İade, düşme

A)Sanık ... Hakkında 2007 Takvim Yılından Verilen Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Kararına Yönelik Sanığın Temyizi Yönünden

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, aynı Kanun’un 264/1. maddesinde yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, sanığın kanun yolu başvurusu itiraz merciince incelenmek üzere esası incelenmeyen dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

B) Sanık ... Hakkında 2008 ve 2009 Takvim Yıllarından Verilen Mahkumiyet Hükümlerine Yönelik Sanık ve Katılan Vekilinin ve 2007 Takvim Yılından Verilen Beraat Hükmüne Yönelik Katılan Vekilinin, Sanık ... Hakkında 2007, 2008 ve 2009, Sanık ... Hakkında 2008 ve 2009 Takvim Yıllarından Verilen Beraat Hükümlerine Yönelik Katılan Vekilinin Temyizleri Yönünden

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında 2007, sanık ... hakkında ise 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı, yargılamaya devamla beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede; Sanıklara yüklenen suçların Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.