Esas No: 2023/6116
Karar No: 2023/2339
Karar Tarihi: 02.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/6116 E.  ,  2023/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/558 E., 2021/261 K.

SUÇLAR : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2014 tarihli ve 2014/1875 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında katılana yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1 ve 151/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2014/1455 Esas, 2015/1164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116/1, 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına; mala zarar verme suçundan da aynı Kanun'un 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.09.2015 tarihli ve 2014/1455 Esas, 2015/1164 Karar sayılı kararının sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 23.09.2020 tarihli ve 2020/4488 Esas, 2020/7852 Karar sayılı kararı ile sanığın gayrı meşru bir amaçla apartman bahçesine girmediği ve suç kastının oluşmadığı belirlenerek, sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmiş olması nedeniyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, ... 4. Asliye Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/558 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın, müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında taşınmaza girdiğine, buna rağmen sadece sanığın beyanları esas alınarak meşru amaçla girdiğinden bahisle verilen beraat kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın olay tarihinde müvekkilinin evinin bahçesine izinsiz girerek dikili incir ağacına zarar verdiğinin sabit olduğuna, sanığın müvekkiline ait apartmanda ikamet etmediğine, bu nedenle üzerine atılı suçu işlediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın savunması ve duruşmada dinlenen katılanın karşı apartmanında oturan komşu beyanlarına göre, katılanın ikametinin bahçesinde bulunan ağacın eski ve bakımsız olduğunun, sinek yapması nedeniyle rahatsızlık verdiği için ağacın budanmasını sanıktan istediklerinin, sanığın katılanı arayıp ulaşamadığının, bahçeye zararı gidermek için girdiğinin, dosyada yer alan bilirkişi raporuna göre de incir ağacının yapılan bu işlemler sonucunda kurumayacağının tespit edildiği belirtilerek, bu nedenle sanığın gayrı meşru bir amaçla apartman bahçesine girmediği, komşu olduğu ve ortak alanda bulunan, konutuna zarar veren ve tanık komşularca da beyanlarda belirtilen ağacı budama amacıyla bahçeye girmesi nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlâli suçunun unsurlarının oluşmadığı, etrafa zarar veren ağacın budanmasının ağacın hayatiyetine zarar vermediğinden de sanığın mala zarar verme kastıyla hareket etmediği Mahkemece, kabul edilerek sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Duruşmada dinlenen, katılanın karşı apartmanında oturan komşuları tanık H.F.Ç. ve tanık Ş.O.'nun ağacın eski ve bakımsız olduğunu, sinek yaptığını, kendilerine rahatsızlık verdiği için ağacın budanmasını sanıktan istediklerini beyan ettiklerinin, sanığın katılanı arayıp ulaşamadığının, bahçeye zararı gidermek için girdiğini belirttiğinin anlaşılması ve dosyada yer alan bilirkişi raporunda da incir ağacının yapılan bu budama işlemi sonucunda kurumayacağının tespit edilmesi karşısında, Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama neticesinde sanığın beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Mahkemesinin, 13.04.2021 tarihli ve 2020/558 Esas, 2021/261 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.