erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/11860
Karar No: 2021/588
Karar Tarihi: 25.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11860 E.  ,  2021/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve diğerleri haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Adana Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 13/11/2019 tarihli ve 2017/5797 soruşturma, 2019/444 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2019 tarihli ve 2019/72342 soruşturma, 2019/6092 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2020 tarihli ve 2019/1140 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 01/10/2020 gün ve 94660652-105-16-9638-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2020 gün ve 2020/88547 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilamında yer alan, "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, müşteki tarafından yatırılan paranın Ziraat Bankası A.Ş. Seyhan/Adana Şubesi'nin Z1544004 numaralı ATM cihazından çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Adana Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/01/2020 tarih ve 2019/1140 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/116
Karar No: 2012/1548
Karar Tarihi: 23.05.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/116 E.  ,  2012/1548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca Dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, haksız fiili sonucu meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkin olup hüküm Asliye Hukuk Mahkemesince verilmiştir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 4.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 4.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 23.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17907
Karar No: 2014/6282
Karar Tarihi: 10.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17907 E.  ,  2014/6282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi-

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını bozma, Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verildiğinden tebliğnamedeki (2) numaralı bozma düşüncesine katılınmamış,işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığı için bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II- hakkında hırsızlık suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Şüphe üzerine takip sonucu yakalanan suça sürüklenen çocuğun hırsızlığa ilişkin bir ihbar bulunmadığı halde suça konu eşyalardan bilgisayarı attığı yeri göstererek bulunmasını sağladığının ve yakalandıkları yerde ele geçen 3 adet VCD, klavye ve uzaktan kumanda cihazı ile bilgisayarı ... İlköğretim Okulu'ndan çaldıklarını söyleyerek suça konu eşyaların tamamının iadesini sağladığının anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 168.maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,10/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/382
Karar No: 2015/11150
Karar Tarihi: 03.03.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/382 E.  ,  2015/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/391891

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/153 (E) ve 2014/357 (K)

SUÇ : 5411 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Sanığın nitelikli zimmet suçundan cezalandırılması halinde, adli para cezasının tayini yönünden 5411 sayılı Yasa'nın 160/2. maddesinde yer alan "hükmolunacak adli para cezası miktarının bankanın uğradığı zararın üç katından az olamayacağına" ilişkin düzenleme uyarınca, üç kat uygulamasında nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilen eylemler nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen toplam zarar miktarının dikkate alınacağı ve bu nitelikte bir zararın bulunmaması halinde ise sadece gün adli para cezası tayin edilerek anılan maddedeki üç kat uygulamasının yapılamayacağı hususları gözetilerek hüküm oluşturulması gerekir.

Somut olayda, sanığın zimmet teşkil eden tüm eylemleri nedeniyle oluşan ve tazmin edilmeyen zararın 632.807,30 TL; nitelikli zimmet eylemlerinden kaynaklanan zarar miktarının 502.040.91 TL; sanık tarafından geri ödenen miktarın ise 247.051,65 TL olduğu tespit edilmiş olmakla;

Nitelikli zimmet eylemlerinden kaynaklanan zarar miktarı olan 502.040.91 TL'ndan sanık tarafından geri ödenen miktar olan 247.051,65 TL'nın çıkartılması sonucu bulunan 254.989,26 TL'nın hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının hesabına esas alınması, daha sonra, bu miktarın 3 katına yükseltilmesi ve 5335 sayılı Yasa'nın 22. maddesi ile 5083 sayılı Yasa'nın 2. maddesine eklenen fıkrada yer alan "İlgili kanunları gereğince uygulanacak adlî ve idarî para cezalarının hesaplanmasında ve ödenmesinde, bir Yeni Türk Lirası'nın (1 YTL) altında kalan tutarlar dikkate alınmaz." şeklindeki hüküm dikkate alınarak sonuç adli para cezasının 764.967,00 TL olarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla miktarda ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, sonuç cezanın belirlenmesine ilişkin hüküm fıkrasında yer alan "sanığın neticeten 13 yıl 4 ay hapis ve 1.506.122 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin çıkartılması, bunun yerine "sanığın neticeten 13 yıl 4 ay hapis ve 764.967,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 42.952,30 TL nispi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 03/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21509
Karar No: 2013/22356
Karar Tarihi: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21509 E.  ,  2013/22356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av. ...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ücret alacağı ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı vekili, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları konusunda yemin teklif hakkı kullandırılmadan karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12529
Karar No: 2020/6988
Karar Tarihi: 23.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/12529 E.  ,  2020/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan muhdesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş, bu karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre; dava konusu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin davalı idareden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesinin kararı ortadan kaldırılarak dava konusu yapıların asgari levazım bedeli hesaplanmak suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13994
Karar No: 2012/19217
Karar Tarihi: 11.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13994 E.  ,  2012/19217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki terditli olarak açılan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan bir kısmı kamulaştırılan taşınmazdan arta kalan bölümlerinden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin veya değer kaybının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, terditli olarak açılan 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 12. maddesine dayanan bir kısmı kamulaştırılan taşınmazdan arta kalan bölümlerinden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin veya değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, vazgeçme nedeniyle taşınmaz bedeli istemi yönünden davanın reddine, değer azalışı istemi yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kapama fıstıklık niteliğindeki taşınmazın kamulaştırılmayan ve Kadastro Teknisyeni İlhan Zengin tarafından düzenlenen krokili raporda 479 parsel olarak gösterilen 5803,36 m2lik bölümde yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında değer azalışı olmayacağı gözetilmeden yazılı gerekçe ile değer azalışının kabulü,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12879
Karar No: 2020/4569
Karar Tarihi: 02.06.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/12879 E.  ,  2020/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdur sanık ... hakkında, katılan sanık ...’e yönelik silahla yaralama suçundan verilen 26.11.2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda Adli Emanetin 2012/649 sırasında kayıtlı 12 nolu bıçağın suçta kullanılması nedeniyle TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmiş olduğu ve bu kararın itiraz reddi kararı verilmesi suretiyle de kesinleşmiş olduğu gözetilmeksizin bahsedilen bıçak hakkında bu kez dosyada delil olarak saklanmasına dair yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden Adli emanetin 2012/649 sırasında kayıtlı bıçağın dosyada delil olarak saklanmasına ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/9236
Karar No: 2021/10044
Karar Tarihi: 27.12.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/9236 E.  ,  2021/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi gerekçeli kararının davalı erkeğe tebliği için düzenlenen mazbatada, "Muhatabın adresinin kapalı olması sebebi ile isim ve imzadan imtina eden en yakın komşudan sorulmuş, muhatabın belirtilen adreste ikamet ettiği ancak nereye gittiğinin bilinmediğini sözlü beyan etmesi üzerine evrak TK 21. maddesi gereğiilgili mahalle muhtarına teslim edilmiş olup, 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmış ayrıca en yakın komşuya haber verilmiştir." yazılmıştır. Tebligat Kanunu'nun. 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21, 23 ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Anılan kanun ve yönetmelik hükümleri uyarınca beyanda bulunan ilgilinin imzadan imtina hakkı bulunmakta ise de isimden imtina hakkı bulunmamaktadır. Bu haliyle davalıya bölge adliye mahkemesi ilamının tebliği geçersizdir. Bu sebeple, davalı erkeğe bölge adliye mahkemesi ilamı ve davacı kadının temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu 21/1. ve 2. maddesi göz önünde bulundurularak usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oy birliğiyle karar verildi. 27.12.2021 (Pzt.)
Esas No: 2015/15314
Karar No: 2015/13175
Karar Tarihi: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/15314 E.  ,  2015/13175 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2015

NUMARASI : 2015/686-2015/748

VASİ ADAYI : M.. K..

HÜKÜMLÜ : Z.. Ş..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Akşehir Sulh Hukuk ve Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "K.. Mah. Ç.. Sk. No:.. Hüyük/KONYA" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesince ise; Akşehir T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün cevabi yazısı ve vasi adayının beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "G.. Mah. S.. Sk. No:.. Akşehir" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Akşehir T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 27.08.2015 tarihli yazısı ve vasi adayının 29.09.2015 tarihli duruşmadaki beyanından hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "G.. Mah. S.. Sk. No:.. Akşehir" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9883
Karar No: 2015/5834
Karar Tarihi: 06.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/9883 E.  ,  2015/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tam kusurla bir kişinin ölümüne, bir kişinin kemik kırığı olacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ceza miktarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmeden doğrudan para cezası tayin edilerek CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanığın gözaltında geçirdiği süre ile tutuklu kaldığı sürenin TCK'nın 63. maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. maddenin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendi yazılması; sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin 6.maddeden sonra gelmek üzere “TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine ” şeklindeki bendin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21496
Karar No: 2013/22343
Karar Tarihi: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21496 E.  ,  2013/22343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av. ...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ücret alacağı ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı vekili, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları konusunda yemin teklif hakkı kullandırılmadan karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.