Esas No: 2013/3454
Karar No: 2014/6627
Karar Tarihi: 25.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3454 E.  ,  2014/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etmek ve

Oğlunu Kasten Yaralamak

HÜKÜM :Sanık hakkında;

a) Eşini Kasten Öldürmeye Teşebbüs Etmek Suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 36. maddesi delaletiyle, TCK'nun 86/1, 86/3-a-e, 87/1-d, 62/1 maddeleri gereğince neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

b) Oğlu ... Bıçakla Kasten Yaralama Suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/2, 86/3-a, 62/1 maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlar vekilinin 13.08.2012 tarihli dilekçesinin kapsamından, temyiz isteminin sanık hakkında katılan ...'e yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın eşi olan mağdur ...'e yönelik eylemi ile oğlu olan mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdur ...'ü kasten yaralama suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, yasal savunmaya, eylemlerin taksirle yaralama suçunu oluşturacağına, haksız tahrikin varlığına, TCK’nun 50, 51 ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile,

1-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde;

Sanığın öz oğlu olan mağdur ...'ü silahtan sayılan bıçakla yaraladığının anlaşılması karşısında, TCK'nun 86. maddenin 3. fıkrasının "e" bendinin uygulama maddesi olarak gösterilmemiş olması,

Hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;

a-Hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan "TCK'nın 86/3-a" ibaresinin "TCK'nun 86/3-a, e " olarak değiştirilmesine,

b-Hükümde, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesi suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdur ...’i nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdur ...'in uzun süredir evli oldukları, mağdur ...'ün de sanık ile mağdurun müşterek çocukları olup onlarla aynı evde yaşadığı, sanığın olay tarihinden önce de mağduru darp ederek yada ahırdaki direğe bağlayarak ona karşı sık sık psikolojik ve fiziksel şiddet içeren davranışlar sergilediği, mağdurun ise yaşadığı olaylar nedeniyle evliliğini devam ettirmek istemeyerek sanığa boşanma davası açtığı, olay günü bu davadan haberdar olan sanığın, kızının evine ziyaret amacıyla giden eşinin eve gelmesini beklediği, akşamın ilerleyen saatlerinde oğlu mağdur ... ile eve gelen mağdur ...'e bu nedenle sataştığı, mutfaktan aldığı bıçakla, mağdurun önce karnına, aldığı darbenin etkisiyle eğildiğinde sırtına en son da kafasına bıçakla vurması üzerine mağdur ...'ün babası olan sanığa müdahale ettiği, mağdur ...'ün müdahalesine sinirlenen sanığın da bu kez de aynı bıçakla mağdur ...'e vurmaya başladığı ve onu kafa, göğüs, bacak, sırt ve el bölgelerinden toplam dokuz isabetle basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaraladığı, bu sırada mağdur ...'in yardım istemek amacıyla evin dışına çıktığı, ... ise sanığın elindeki bıçağın sapının kırılması üzerine mutfağa gitmesini fırsat bilerek annesinin arkasından dışarıya çıktığı, sanığın da mutfaktan aldığı bıçakla mağdurların peşinden çıkarak, kendisini görünce kaçmaya başlayan ...’ü kovaladığı, ... ise babasının takibinden kurtulmasının ardından taksiyle annesinin yanına

Giderek onu hastaneye götürdüğü, mağdurun göğüs bölgesindeki yaranın toraksa nafiz, batın bölgesindeki yaranın da batma nafiz olduğu ve hayati bölgelerinden aldığı toplam üç isabet nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiğinin anlaşıldığı olayda;

a-Sanığın hedef aldığı vücut bölgeleri, yara yerleri ve nitelikleri, kullanılan aletin elverişliliği ile engel hal nedeniyle eylemlerini tamamlayamamış olmasına ilişkin hususlar birlikte dikkate alındığında; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve olayda gönüllü vazgeçmenin koşullarının oluşmadığı anlaşıldığı halde, eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs yerine vasıfta yanılgıya düşülerek kasten yaralamadan hüküm kurulması,

b-Kabul ve uygulamaya göre ise; hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyu" üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.