Esas No: 2022/1121
Karar No: 2024/7887
Karar Tarihi: 18.09.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/1121 E.  ,  2024/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2039 E.- 2021/1971 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/282 E. -2021/359 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalılardan ...'nın sürücüsü, ...'nın maliki, ... Sigorta A.Ş'nin ise zorunlu trafik sigortacısı olduğu 42 LT 824 plakalı aracın tam kusuru ile neden olduğu 24.03.2019 tarihli trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere meydana gelen tüm maddi zararlar tespit edilerek şimdilik sürekli iş gücü kaybı nedeniyle 250,00 TL, geçici iş göremezlik nedeniyle 250,00 TL, hastane, ilaç ve tedavi giderleri için 250,00 TL, bakıcı giderleri için 250,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 19.04.2021 tarihli ıslah dilekçesiyle bilirkişi raporuna bakiye ömür hesaplamasına yönelik yapmış oldukları itirazlarını ve TRH 2010 Yaşam Tablosuna ilişkin yapılacak hesaplamada ortaya çıkacak fazlaya dair haklarını saklı tuttuklarını belirterek talebini toplam 89.562,32 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ... ve ... davaya cevap vermemiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde; kusur durumunun tespiti gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatından SGK'nın sorumlu olduğunu, tedavi giderlerinin teminat kapsamına girmediğini, davacının kaza tarihinden itibaren faiz talebinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın kabulü ile geçici iş göremezlik zararı olarak 8.520,95 TL , sürekli iş göremezlik zararı olarak 71.424,57 TL, bakıcı gideri bedeli olarak 5.116,80 TL ve kaçınılmaz tedavi giderlerinden doğan zarar olarak 4.500,00 TL olmak üzere toplam 89.562,32 TL tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükme esasa alınan bilirkişi raporunda davacının bakiye ömrünün PMF Yaşam Tablosuna göre 34 yıl 3 ay 16 gün olarak belirlenmiş olup yapılan hesaplamanın usul ve yasaya aykırı olduğunu, güncel Yargıtay kararlarına göre davacının bakiye ömrünün TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre hesaplanması gerektiğini, taraflarınca mahkemeye sunulan talep arttırım dilekçelerinde özellikle TRH 2010 Yaşam Tablosu dikkate alınarak yapılacak hesaplamada ortaya çıkacak olan fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuklarını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 24.03.2019 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı zarara ilişkin tazminat talebine ilişkindir.

Trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu “TRH 2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu’nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartlar’a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ZMSS Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için alınan aktüer raporunda PMF Yaşam Tablosu’na göre tazminat hesabı yapıldığı ve bu hesaba göre karar verildiği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada PMF 1931 Yaşam Tablosu’nun kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu’na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

1.Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.