erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/1985
Karar No: 2024/3803
Karar Tarihi: 04.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/1985 E.  ,  2024/3803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/454 E., 2016/120 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tarihinde güvenlik güçlerince sanığın işlettiği ... isimli iş yerinde kaçak içki satıldığı bilgilerinin edinilmesi üzerine, sanığın işyerinde ve işyerinin üst katında bulunan ikamet ve eklentilerinde adli arama kararına istinaden yapılan aramada işyerinde herhangi bir suç unsuruna rastlanılmadığı ancak iş yerinin üst katında bulunan ve sanığın ikamet ettiği evde yapılan aramada ise oturma odasında siyah poşette 5 şişe 70 cl'lik bandrolsüz ..., 1 şişe 70 cl'lik ..., evin bodrumunda ise 4 adet 70 cl'lik ... ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onsekizinci, beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmasında, oturduğu iki katlı binanın giriş katında birahanecilik yaptığını, üst katta ise eşiyle beraber ikamet ettiğini, davaya konu edilen alkollü içkilerin, alkolik olan eşinin içmesi için evinde bulundurduğu içkiler olduğunu, işyerinde kaçak içki bulunmadığını, üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanığın işlettiği ihbar konusu iş yerinde yapılan aramada herhangi bir suç unsuru ele geçirilmediği ancak işyerinin üst katında bulunan ikametgahında aramada ise farklı markalarda 10 adet kaçak içki ele geçmesi karşısında, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre ele geçen eşyanın miktar itibarıyla kişsel kullanım kapsamında kalması karşısında, tüm dosya kapsamına göre, sanığın kaçak eşyayı ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkûmiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraat kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA, 04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/19176
Karar No: 2012/46550
Karar Tarihi: 27.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/19176 E.  ,  2012/46550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin mala zarar verme suçuna ilişkin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik olduğu, kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 13.04.2010 gün ve 2010/8 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12237
Karar No: 2018/11068
Karar Tarihi: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12237 E.  ,  2018/11068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Asıl karar: 2006 ve 2007 takvim yılları için mahkumiyet, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yılları için beraat,

A)Sanık hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın yokluğunda verilen hükümlerle ilgili gerekçeli kararın, aynı zamanda bilinen son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan 08.01.2015 tarihli tebliğ işlemi usulsüz olduğundan, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin düşünceye iştirak edilmemiş ve sanığın 07.04.2015 tarihinde öğrenme üzerine hükmü yasal süresinde temyiz ettiği kabul edilmiş; Mahkemece temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 13.04.2015 tarihli ek karar kaldırılarak inceleme yapılmıştır.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, temel cezayı azaltıcı bir sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık hakkında 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılama sonucu, yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış, katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, beraat hükümlerinin istem gibi ONANMASINA, 26.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3185
Karar No: 2019/9003
Karar Tarihi: 18.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/3185 E.  ,  2019/9003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, mahkemece 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken,tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. bendi çıkarılarak ‘’Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen 2 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10204
Karar No: 2012/3822
Karar Tarihi: 05.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2011/10204 E.  ,  2012/3822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ... ve savunmanı duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3659
Karar No: 2017/5855
Karar Tarihi: 15.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3659 E.  ,  2017/5855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 57,78-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 47,27-TL oldukları anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden 1,5 kat daha değerli kabul edilmesi ve değer biçilmesi nedeniyle raporlar inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve

--/--

--2--

emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 15/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19248
Karar No: 2013/21314
Karar Tarihi: 04.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19248 E.  ,  2013/21314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasten yaralama suçunun babaya karşı bıçakla işlenmesi ve akrabalığın TCK.nun 83/3. maddesinin uygulanmasında gözetilmesi karşısında, bıçak kullanılması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi ve ayrıca yaralama suçundan önce ateş edilmesinin silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına, savunma hakkının kısıtlandığına, eksik soruşturmaya, tahrik indirimin eksik uygulandığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/28004
Karar No: 2020/11199
Karar Tarihi: 21.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/28004 E.  ,  2020/11199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar ve müdafilerinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından yapılan yargılamada, her ne kadar suça sürüklenen çocuklardan Özkan, 25/03/2015 tarihinde Cumhuriyet Savcısı huzurunda verdiği ifade de, atılı suçları suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte işledikleri ikrarından kovuşturma aşamasında dönmüş olsa da, yaş küçüklüğü sebebi ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilen diğer suça sürüklenen çocuk ...'in tüm aşamalarda tanık sıfatı ile alınan beyanlarında, suça konu iş yerine, suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte girdiklerini söylemesi karşısında, tebliğnamede ki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 21/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5937
Karar No: 2013/11475
Karar Tarihi: 26.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5937 E.  ,  2013/11475 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 maddeleri uyarınca ortadan kaldırma

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Seferihisar İlçesi Sığacık Mahallesi 85 ada 4 nolu parselde bulunan ve Teos Antik Kenti sınırlarında 1.derece arkeolojik sit alanı içinde yer alan tarlanın çevresini dikme tel ile çevirdiği, demir parmaklıklı kapı yaptığı, temeli bulunmayan tuğladan örülü yapı inşa ettiği ve tarla içine mandalin ve zeytin ağaçları dikmek suretiyle inşaî ve fizikî müdahalede bulunduğu iddiasıyla hakkında dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut 02/11/2010 havale tarihli bilirkişi raporunda, tarlanın tamamı üzerinde 25-30 yaşlarında mandalin ağaçlarının muntazam sıralarda ... olduğu, zeminin işlenmediği, ağaçların damlama sulama yöntemiyle sulandığı, ağaçların 25 yıl önce dikilerek fiziki müdahalede bulunulduğu, sit kararından sonra zirai yönden bir müdahalenin olmadığı, parselin girişinde demir bir kapı olduğu, içinde duvarları blok yığma tuğla ile harçsız kuru olarak örülmüş, üzeri ahşap ve naylonla kapatılmış bir yapı olduğu, kenarında etrafı açık tamamı ahşaptan yapılma hayvan barınağı olarak kullanılan bir başka yapı bulunduğu, bilirkişi raporuna göre yaklaşık 1 yıl önce beton temeli olmayan baraka şeklinde yapı inşa edildiğinin belirlenmesi karşısında, zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeksizin, sanığın mahkumiyeti yerine, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile ortadan kaldırma kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2604
Karar No: 2020/2251
Karar Tarihi: 12.05.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/2604 E.  ,  2020/2251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Eylem reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 12.05.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5180
Karar No: 2018/8379
Karar Tarihi: 24.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5180 E.  ,  2018/8379 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan düşme, 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet

A- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "sahte fatura kullanma" suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 21.1.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyan mahkemenin bozmanın gereğini yerine getirerek karşıt raporlara dayalı açılmış davaları araştırdığı, karşıt şirket yetkilileri hakkındaki davalar değerlendirildiğinde sanığın faturaların gerçek alımlara dayalı olduğunu savunsa da, karşıt şirketlerin faturalara konu hacimlerde iş yapacak donanım ve potansiyellerinin bulunmadığının ve inceleme sırasında getirtilen faturaların VUK'nin 230. maddedeki unsurları içerdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin sabit olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/951
Karar No: 2019/8938
Karar Tarihi: 17.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/951 E.  ,  2019/8938 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı verilen 04.12.2015 tarihli hükme yönelik 10.12.2015 tarihinde UYAP üzerinden e-imzalı şekilde temyiz talebinde bulunduğunun ve başvurunun süresinde olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki temyiz talebinin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, katılan vekilinin ise suçun bilinçli taksirle işlendiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün B-4 ile numaralandırılan paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, kendisine verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 17/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1700
Karar No: 2016/8273
Karar Tarihi: 16.11.2016

**9. Ceza Dairesi         2016/1700 E.  ,  2016/8273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Usulüne uygun tebligata rağmen sanıklar ... ve ... müdafilerinin duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeret de bildirmediği anlaşıldığından duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.