erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/29596
Karar No: 2014/22927
Karar Tarihi: 21.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/29596 E.  ,  2014/22927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükmü temyiz eden müdafıiden haberdar olmayan sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliği ile temyiz edilmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Dairemize sanık ... ve vasisinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği. anlaşılmakla; adı geçen sanığın 29.05.2014 ve vasisinin 27.05.2014 günlü temyiz talepleri ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 21.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18479
Karar No: 2015/4905
Karar Tarihi: 25.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/18479 E.  ,  2015/4905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 7. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/08/2014

NUMARASI : 2014/84-2014/596

Taraflar arasındaki nafakanın kaldırılması veya azaltıması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme tarafından gerekçeli kararda "Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile aylık 1.500 TL olan yoksullluk nafakasının dava tarihinden itibaren 250 TL'ye indirilerek aylık 1.250 TL yoksulluk nafakasının davacıdan alınıp davalıya ödenmesine" kısa kararda "Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile aylık 1500 TL olan yoksullluk nafakasının dava tarihinden itibaren 250 TL indirilerek aylık 1250 TL yoksulluk nafakasının davacıdan alınıp davalıya ödenmesine" denidiği, gerekçeli kararda "250 TL'ye" ifadesindeki "ye" ifadesinin maddi hataya müstenit olduğu ve mahallinde düzeltilebilecek nitelikte olduğu görülmüştür.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 25.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17693
Karar No: 2022/12336
Karar Tarihi: 13.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/17693 E.  ,  2022/12336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura kullanma, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Tebliğnamede sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da görüş bildirilmiş ise de bu suç yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara itiraz edilmediği tespit edilerek yapılan incelemede,

I)Sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan beraat ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

II) Sanık hakkında 2011-2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/824
Karar No: 2018/7140
Karar Tarihi: 16.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/824 E.  ,  2018/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Dosya kapsamından, suça sürüklenen çocukların ... İmam Hatip Lisesi’nin eski öğrencisi oldukları, birlikte okulun pansiyon kısmında bulunan çamaşırhaneye girerek kabloları ve elektrik motorunu aldıkları sırada öğrenciler tarafından görülmeleri üzerine, suça sürüklenen çocuk ...’ın çalıntı malzemelerle birlikte olay yerinden kaçtığı, ...’ın ise çekyatın altında saklanırken yakalandığı ve atılı suçlamayı kabul ettikleri ve çalınan eşyaların değerinin toplam 196,00 TL olduğunun anlaşıldığı olayda, mahkemece yanılgılı olarak 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hırsızlık suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3247
Karar No: 2024/4681
Karar Tarihi: 21.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3247 E.  ,  2024/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ T İ R A Z

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2013/481 E., 2014/481 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK: ...

SUÇ :Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 27.05.2017 tarihli ve 2016/225 Esas, 20167/16096 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.02.2024 tarihli ve KD - 2024/11566 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtilen kanunî süresinde yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 15.02.2024 tarihli ve 11566 sayı ile; Hükmün kurulduğu tarihte başka suçtan hükümlü/tutuklu bulunan suça sürüklenen çocuğun, duruşmada hazır edilmeden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına dair kararın kaldırılması ile hükmün bozulması gerektiği düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun, hüküm tarihinde Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığı anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 13. Ceza Dairesinin, 27.05.2017 tarihli ve 225 - 16096 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

3. Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin, 10.07.2014 tarihli 481- 481 sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle itiraz yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321/1. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9720
Karar No: 2021/3274
Karar Tarihi: 25.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/9720 E.  ,  2021/3274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesi gerekli görülen, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti’nin 17.04.2018 tarihli İHK-2018/1980 sayılı kararın düzetilmesi konulu ek kararı ve tebliğine (tüm taraflara tebliğ edilmemiş ise tebliğ eksikliğinin tamamlanarak) ilişkin evraklara (davacı vekilince ek karar talebi ve sonrasında dosya kapsamında bulunan tüm evraklar) dosya içerisinde rastlanamadığından, ilgili kararın ve eklerinin getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 25/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15119
Karar No: 2015/750
Karar Tarihi: 28.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/15119 E.  ,  2015/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında

kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, 21/09/2006-03/06/2010 tarihleri arasında davalı idarenin alt işverenlerinde aralıksız olarak laboratuvar teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin dava dışı alt işveren şirket tarafından ihale süresi sonlandığı gerekçesi ile feshedildiğini, torba kanları alma, testleri yapma, kültür çalışması, hasta takibi, eliza testi gibi hastanede memurların yapması gereken tüm işler olduğunu, yapılan işlerin hastanenin asıl işleri olduğunu, muvazaalı iş ilişkisi sebebi ile emsal çalışanların ücretinin davacıdan fazla olduğunu bildirerek kıdem, ihbar ve eşit davranmama tazminatı ile ücret farkı, döner sermaye payı, ilave tediye, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297'nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri

kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut olayda mahkemece ilave tediye ücreti alacağı ile bazı alacakların kabulüne karar verilmiş, gerekçeli kararda ise ilave tediye ücreti alacağına ilişkin olarak her hangi bir açıklama yapılmamıştır. Yukarıda ayrıntılı şekilde açıklandığı üzere mahkeme kararları gerekçeli olmak zorundadır. Davacı işçi alt işveren işçisi olup, mahkemece bu işçinin 6772 sayılı Yasa kapsamında işçi olduğunun kabulünün gerekçeleri açıklanmaksızın ilave tediye ücreti talebinin kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının bu alacağa yönelik diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 28.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4974
Karar No: 2017/5804
Karar Tarihi: 20.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/4974 E.  ,  2017/5804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- 25/05/2009 tarihli olaya ilişkin ekspertiz raporunun, olay yakalama tutanağı ve sanığın beyanlarının aslı veya onaylı örneği getirilerek duruşmada okunması, tüm deliller birlikte tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine fotokopiden ibaret aslına uygunluğu onaylanmayan belgelere itibar edilerek eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre; a- ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün 05/01/2012 tarihli çağrı yazısının sanığın 05/02/2011 tarihli savunmasında mahkemeye bildirdiği en son adresi olan...adresi yerine, mernis adresine tebliğ edilmesinin geçersiz olması ve sanığın temyiz dilekçesinde tebligattan haberdar olmadığını belirtmesi karşısında, 18/10/2011 tarih, 2010/3639 esas ve 2011/1258 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar vermek gerektiği gözetilmeyerek, mahkûmiyet kararı verilmesi,

b- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6742
Karar No: 2017/1917
Karar Tarihi: 10.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6742 E.  ,  2017/1917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Kasten yaralama suçundan mahkumiyet, diğer atılı suçlardan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya inceledi.

Hükmedilen ceza miktarı nazara alındığında sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Olay tarihinde mağdurenin okulundan çıkıp evine gittiği sırada, sanığın arkasından gelerek "benim olacaksın" şeklinde sözler söyleyip mağdureye bedensel temasta bulunmasının ardından karnından bıçakladığı ve olay yerinde bulunan merdivenlerden yukarı doğru çıkardığı sırada durumu gören tanık ... gelmesiyle mağdureyi bırakarak ayrılmak zorunda kaldığı, mağdurenin anlatımları, tanıklar ... ile ... beyanları, tanık ... sanığı görmediğini belirtmesine rağmen sanığın tanık ... de olay yerinde olduğu yönündeki mağdureyi doğrulayan beyanı ve tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsten dolayı mahkumiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan müşteki ile mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2905
Karar No: 2011/6392
Karar Tarihi: 26.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2905 E.  ,  2011/6392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ödemiş 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.02.2009 gün ve 2007/449 - 2009/48 sayılı kararı onayan Daire’nin 29.11.2010 gün ve 2009/6173 - 2010/12073 sayılı kararı aleyhinde davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince işletilen kış sporları ve kayak merkezinde fırtına, sel ve su baskınları sonucu oluşan zararın davalı sigortacı tarafından tazmin edilmediğini ileri sürerek (78.849.000.000.-) TL'nın reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili çığ düşmesinden kaynaklanan rizikonun sigorta güvencesi kapsamı dışında kaldığını savunmuştur.

Birleştirilen davada İzmir İl Özel İdare vekili, müvekkilince davalılardan Bozdağ Kış Sporları Turizm San.Tic.A.Ş.'ne kiraya verilen Bozdağ Kayak Merkezi Günübirlik Dinlenme Tesisleri'nde 30.01.1999 - 02.02.1999 tarihleri arasında fırtına, kar yürümesi ve selden doğan zarar tutarı (41.055.000.000.-) TL'nın anılan davalı ve sigortacı olan diğer davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılarca, birleştirilen davanın reddi savunulmuştur.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın davalı sigortacı yönünden kabulüne dair verilen karar, Dairemizce birleştirilen dava yönünden bozulmuş; bozmaya uyulmuş, asıl davanın davacısı Bozdağ Kış Sporları Turizm A.Ş.'nin davalı ...Ş. aleyhine açtığı davada verilen red kararı onanıp kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dosyanın davacısı Özel İdare Müdürlüğü'nün davalı ...Ş. aleyhine açtığı davanın reddine, birleşen davanın davacısı Özel İdare Müdürlüğü'nün davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. aleyhine açtığı davanın kabulü ile 41.055,00 TL'nın davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş.'den tahsiline dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 29.11.2010 tarihli kararı ile düzeltilerek onanmıştır.

Davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Bozdağ Kış Sporları A.Ş. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 26.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.