erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1239
Karar No: 2018/6033
Karar Tarihi: 21.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1239 E.  ,  2018/6033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığa duruşma davetiyesinin gönderildiği ilk tebligatın bila tebliğ iade edilmesinden sonra şikayet dilekçesini içermeyen ve üzerinde MERNİS adresi olduğuna dair ibare de bulunmayan evrakın 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 349. maddesinin 5. fıkrasında özel düzenleme bulunmasına rağmen sanığa bu şerhi içermeyen duruşma davetiyesi gönderilmesi ile yetinilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11032
Karar No: 2013/13285
Karar Tarihi: 12.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11032 E.  ,  2013/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, çakışan 506 sayılı Yasa kapsamındaki süreler dışlanarak vergi borçlanması yapılması gerektiğinin tespiti ve bu nedenle yersiz ödenen primlerin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın reddine verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, murisinin nakliyecilik işi nedeniyle vergiye kayıtlı olduğu dönemleri borçlanırken 506 sayılı Yasa kapsamında çalışılan 299 günlük sürenin dışlanması gerektiğini, bu nedenle yersiz ödenen primlerin istirdatını istemiştir.

Mahkemece, çakışan 299 günlük 506 sayılı Yasa kapsamndaki hizmetler de gözetilmek suretiyle davacıya ölüm aylığı bağlandığını ve bu nedenle primlerin istirdatının mümkün bulunmadığına karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının murisinin 12.4.2006 ile 10.2.2007 tarihleri arasında 299 gün süreyle 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu, 29.7.1994 ile 30.6.2007 tarihleri arasında nakliyecilik işi nedeniyle vergi kaydı, 4.1.1995-4.3.2009 tarihleri arasında sicil kaydı ve 26.5.1989 ile 28.11.2007 tarihleri arasında oda kaydı bulunduğu, davacının 20.3.2009 tarihinde vergi borçlanması talebinde bulunarak 4.10.2000 ile 30..6.2007 tarihleri arasında kalan süreyi ödediği ve borçlanmaya istinaden murisinin 4.10.2000 ile 30.6.2007 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu.....sigortalısı olduğu ve davacı ile diğer hak sahiplerine çakışan süreler de gözetilmek suretiyle ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Sosyal güvenlik hukuk sistemimizin mükerrer sigortalılığa cevaz vermemesi karşısında; davacının murisinin çakışan ve baskın niteliği bulunan 506 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığına itibar edilmeli ve 12.4.2006 ile 10.2.2007 tarihleri arasındaki 299 günlük sigortalı çalışması dışlandıktan sonra kalan sürede vergi borçlanması yapılması gerektiğinden, 506 Sayılı Yasa mevzuatı kapsamında sigortalı ./..

-2-

olunan 299 günlük süreye ilişkin olarak yersiz tahsil edilen vergi borçlanması primlerinin istirdatına karar verilmelidir.

Ayrıca, çakışan 299 günlük süreye ilişkin mükerrer prim gün sayısı düşülmek suretiyle aylığın yeniden hesaplanması gerekiyor ve buna dayalı olarak hak sahiplerine bağlanan aylıkta düşme mevcut olacaksa bile; bu nedenle doğacak Kurum alacağının 5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesine dayalı olarak Kurum tarafından istirdatı mümkündür.

Yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Esas No: 2008/1197
Karar No: 2008/3272
Karar Tarihi: 16.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/1197 E.  ,  2008/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMES İ :Şereflikoçhisar 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya kasko sigortalı olan müvekkiline ait aracın, dava dışı Ayhan Mutlu’nun kullanımında iken kaza yaparak hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın şoför değişikliği yapıldığı ve sürücünün alkollü olduğundan bahisle hasar bedelini ödemediğini belirterek, 13.750.00 YTL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza sırasında aracı davacının kullandığını ve alkollü olduğunu, 2918 sayılı KTK.’nun 48.maddesi ve Kasko Genel Şartları 5.5. maddesi uyarınca hasarın poliçe teminatı dışı kaldığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kazaya karışan aracı davacının kullandığı ve alkollü olarak araç kullanmak suretiyle meydana gelen zararın sigorta teminat kapsamı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Kazadan yaklaşık üç saat sonra alınan alkol raporunda, davacı sürücünün %144 promil alkollü olduğu belirlenmiştir. Kasko Sigortası Genel Şartları 5.5.maddesinde, kaza araç sürücüsünün alkollü içki almış olması nedeniyle, aracı güvenli bir şekilde sürme yeteneğini kaybetmesinden ileri geliyorsa, hasarın teminat dışı kalacağı öngörülmüştür. Ancak, sürücünün sırf alkollü olması hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Kazanın sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana gelmiş olması, başka bir unsurun kazaya etkisinin bulunmaması gerekir. Bu durumda mahkemece, nöroloji uzmanı tabip ile trafik uzmanı bilirkişilerden oluşacak bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, olayın meydana geliş şekliyle kaza ve hasarın, sürücünün münhasıran alkolün etkisi altında bulunmasından meydana gelip gelmediği saptanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 14.00.-YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna 16.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40552
Karar No: 2017/43380
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40552 E.  ,  2017/43380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/1573
Karar No: 2019/9934
Karar Tarihi: 08.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1573 E.  ,  2019/9934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın karşı tarafın kusurlu olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan ''failin kasta dayalı kusurunun ağırlığı'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi;

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup,sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün birinci bendinde yer alan “suç işleme kastı” ibaresinin çıkarılması ve hükmün sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin dördüncü bendi çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 10ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 6000TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 08.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25130
Karar No: 2013/10425
Karar Tarihi: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25130 E.  ,  2013/10425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.7.2012
Esas No: 2021/21680
Karar No: 2024/1417
Karar Tarihi: 08.02.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21680 E.  ,  2024/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/173 E., 2016/384 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteklerinin özetle; sanığın kendilerine bağırarak ve aşağılayıcı şekilde ''Aldığın parayı hak etmiyorsun'' dediğinin tanık beyanları ile sabit olduğuna, beraat kararına itirazlarına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Okul müdürü olan sanığın, aynı okulda öğretmen olarak görevli bulunan katılanlara yönelik "Çocukları neden erken gönderiyorsunuz, ek dersinizi doldurmuyorsunuz, aldığınızı hak etmiyorsunuz, eğitim ve öğretimden çalıyorsunuz" diyerek hakaret suçunu işlediği ileri sürülmüş olup, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılanların ileri sürdüğü temyiz sebepleri açısından yapılan değerlendirmede, iddia edilen sözlerin katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, nezaket dışı, kaba söz niteliğinde olması, hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması karşısında Mahkemenin sanığın atılı suçtan beraatine yönelik gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanların yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/5759
Karar No: 2014/14741
Karar Tarihi: 09.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5759 E.  ,  2014/14741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 24.02.2002 olan suç tarihi yerine, 05.02.2002 yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıkların ikrara yönelik savunmaları ile mahkemenin kabulüne göre de suçun, saat 23:00 sıralarında işlendiğinin anlaşılıp, kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti işlendiği sabit olan sanıkların eylemleri yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas ve 2012/1842 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen “suçun gece vakti işlenmesi”nin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hâli olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, sanık ...'in, yanında yaşı büyük diğer sanık ... ile birlikte, suç tarihinde, gece saat 23:00 sıralarında, yakınana ait ... adresindeki işyerine ait kapının üstündeki, sağlam ve muhkem nitelikteki 60x100 cm. genişliğindeki metal sacı kestikten sonra içeriye girerek, içeride bulunan 500 kg. preslenmiş alüminyum kutu ve 1 ton hurda bakırı çalarak, diğer sanık ...'a 670,00 TL karşılığında sattıklarının anlaşılması karşısında 5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522 ve 55/3 maddeleriyle, 5237 sayılı TCY’nin 142/1-b, 143, 31/3, 116/2-4, 119/1-c, 31/3, 151/1, 31/3. (mala zarar verme suçu yönünden şikayet ve uzlaşma, zamanaşımı hükümleri de değerlendirilerek) maddeleri uyarınca ayrı ayrı uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak, lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de; uygulama sanığın açıkça lehine olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26730
Karar No: 2017/3360
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26730 E.  ,  2017/3360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/11893
Karar No: 2021/11260
Karar Tarihi: 29.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/11893 E.  ,  2021/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Adil para cezasının;

1-TCK'nun 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan geri kısmının tamamının tahsiline karar verilmesi,

2- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde Vekalet Ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari

ücret tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen emval değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1-Hükmün adli para cezasının taksitlendirmesine ilişkin 8. bendinde yer alan "taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan cezanın tümden tahsiline" ibaresinin çıkartılarak yerine " “5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtarına" ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün vekalet ücretine ilişkin 11. bendinde yer alan "suça konu emval üzerinden hesaplanan 1500 TL nispi " ibaresinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10509
Karar No: 2010/15022
Karar Tarihi: 21.09.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/10509 E.  ,  2010/15022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 21.9.2010 gününde duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili gelmedi. Davalı vekili Av. ...'ın mazeret dilekçesi gönderdiği ancak vekaletnamesinde tevkil yetkisinin bulunduğu anlaşılmakta mazeretinin reddine karar verildi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... vekiline tebligatın usulüne uygun olarak yapılmasına rağmen duruşmaya gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı kocaya, davalı kadının temyiz dilekçesi 18.5.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak davacı 10 günlük cevap süresi geçtikten sonra (HUMK.md.433/2) 2.6.2009 tarihli dilekçe ile katılma yoluyla hükmü temyiz etmiştir. Bu nedenle davacının süresinden sonra yapılan katılma yoluyla temyiz isteğinin reddine,

2-Davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının oturulan konutun kendisine ve çocuklara tahsisine ilişkin Türk Medeni Kanununun 197'nci maddesine dayalı harcı verilerek usulüne uygun açılmış bir davası bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın 2. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, davacının katılma yoluyla vermiş olduğu temyiz dilekçesinin ise 1. bentte belirtilen nedenlerle REDDİNE, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.21.09.2010(Salı)