erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4873
Karar No: 2015/18107
Karar Tarihi: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4873 E.  ,  2015/18107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan ... vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalılardan ... vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılardan ... vd. vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunun 25/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyetin idareye geçeceği gözetildiğinde; keşif tarihi ve mahkeme gözlemine göre taşınmazdaki ağaçların 6495 sayılı kanunun yürürlük tarihinden önce dikildikleri sabit olduğundan, söz konusu yasa maddesindeki muhtesat bedelinin dikkate alınmayacağına ilişkin hükmün de uygulama yeri olmadığından, taşınmazda bulunan ağaçların değerinin ödenmesi gerekir. Bu itibarla;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21154
Karar No: 2015/3208
Karar Tarihi: 23.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/21154 E.  ,  2015/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2014

NUMARASI : 2013/60-2014/342

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dosyada mevcut bilirkişi raporunda Terkos Gölü maksimum su kodu içinde kaldığı bildirilen dava konusu 126 parsele fiilen el atılıp atılmadığı taşınmazda su toplanıp toplanmadığı zaman zaman su belirtilen kot seviyesine ulaşıyor ise senenin hangi aylarında bu durumun meydana geldiği ve taşınmazda ekonomik olarak tarım yapılmasının engellenip engelenmediği davalı idareden sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30633
Karar No: 2017/3090
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30633 E.  ,  2017/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanık tarafından satılan taşınmazla ilgili İstanbul 28. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 16.04.2013 tarih ve 2011/1E, 2013/102 K, İstanbul 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 02.10.2012 tarih ve 2011/94 E, 2012/358 K, sayılı tasarrufun iptali davalarının kesinleşip kesinleşmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/15944
Karar No: 2023/19238
Karar Tarihi: 01.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/15944 E.  ,  2023/19238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/754 E., 2022/1573 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/770 Esas, 2021/55 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 7.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 31.05.2022 tarihli ve 2021/754 Esas, 2022/1573 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu sonucunda, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin ilk fıkrası uyarınca hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ve 2021/754 Esas, 2022/1573 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, tebliğ işleminin usule uygun olmaması nedeniyle ek kararın bozularak esastan inceleme yapılmasına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda verilip 04.07.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 28.07.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.06.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/1517
Karar No: 2018/380
Karar Tarihi: 16.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/1517 E.  ,  2018/380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, katılan vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bankaların ATM’lerine para yükleme işi ile iştigal eden katılan şirkette, sanıklardan ...’ın tahsildar şoför, diğer sanık ...’in ise güvenlik görevlisi olarak görev yaptıkları, suç tarihi olan 24/02/2010 günü katılan firma tarafından kendilerine verilen ATM’lere para yüklenme işini yapmak üzere şirketten ayrıldıkları, ancak Çiğli Kent Hastanesi önündeki Denizbank’a ait ATM'ye yüklenmek üzere kendilerine teslim edilen 199686 numaralı klipsle kapatılan ve içerisinde 500 adet 100 TL'lik banknotların konulduğu kaset tabir ettikleri kutunun içerisindeki banknotlardan 383 adedini birlikte anlaşarak aldıkları, bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanıklara fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; Fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''120 gün'', ''100 gün'' ve ''2.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '', '' 4 gün '', '' 80 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/676
Karar No: 2016/6780
Karar Tarihi: 31.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/676 E.  ,  2016/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/376-2014/360

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan yapı ve ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki delil ve belgelere göre; davacının tapu tahsis belgesi uyarınca gecekondunun bulunduğu 32382 ada 2 parselden davacıya pay verildiği, daha sonra imar uygulaması sonucu dava konusu yapı ve ağaçların Yükseltepe-Taşlıtepe Kentsel Dönüşüm Proje Alanında kaldığı için 08.12.2011 tarih ve 3051 sayılı Keçiören Belediye Encümen kararı ile 90686 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ve çevre yolları üzerindeki yapıların kamulaştırılmasına dair karar kapsamında kamulaştırıldığı ancak davacı ile uzlaşma sağlanamadığı anlaşılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı uyarınca; yapı ve ağaçlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atılmış olup, nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,

Harca ilişkin 3. bendinin çıkartılmasına, yerine (Alınması gereken 2.959,00TL nispi harçtan peşin yatırılan 739,00TL'nin mahsubundan sonra kalan 2.220,00TL'nin davalı idareden tahsili ile Hazineye gelir kaydedilmesine, davacı tarafça yatırılan 739,00TL'nin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17741
Karar No: 2014/18415
Karar Tarihi: 23.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17741 E.  ,  2014/18415 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ..., 2- ..., 3- ... adlarına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 7. İş Mahkemesinden verilen 18.09.2013 gün ve 2010/49 E. - 2013/701 K. sayılı hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine doysa incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalılardan ...’e ait işyerlerinin ihtilaflı dönemde faal olup olmadığına ilişkin vergi kayıtlarının, bir daha geri çevirmeye neden olunmaksızın nakil geldikleri vergi daireleri de dahil olmak üzere ilgili tüm vergi dairelerinden (yoklama fişleri, muhtasar beyannameler ve konuya ilişkin bütün belgeler) ikmal edilerek gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3453
Karar No: 2012/7426
Karar Tarihi: 03.05.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3453 E.  ,  2012/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozmaya uyularak, "1-Bozma ilamı kapsamı dışında kalan hususlarda yeniden herhangi bir karar verilmesine yer olmadığına, 2. Davanın icra takip masrafları yönünden kısmen kabulüne, 105.041,00 TL'lik kısım yönünden; a-9.202,46 TL vekalet ücreti, b-14.00 TL başvurma harcı, c-525,05 TL peşin harç, d-5 TL tebligat e-0,60 TL dosya gömleği olmak üzere toplam 9.749,41 TL'nin davalı taraftan alınarak davacı tarafa verilmesine, 3.fazlaya ilişkin talebin reddine, 4. icra inkar tazminatı talebinin reddine," karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Bozma ilamı kapsamına göre davalının 105,041,00 TL takip masrafları yönünden sorumlu bulunduğu hususu kesinleşmiş olmakla, mahkemece sadece 105.041,00 TL. ye isabet edecek takip masrafları ile vekalet ücretine yönelik olarak takibin devamına olanak sağlayacak şekilde itirazın iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, takip masrafları ve vekalet ücretinin kalem kalem belirlenip, bu tutarların hüküm altına alınması isabetsiz olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının Reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6823
Karar No: 2019/10586
Karar Tarihi: 11.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/6823 E.  ,  2019/10586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdur ...'i darp etmediğini savunması, mağdur ...'ün aşamalarda annesi olan mağdur ... ile üvey babası olan sanık ...'ün bağrışma sesleri üzerine seslerin geldiği odaya gittiğinde sanığın, annesi mağdur ...'ü darp ettiğini gördüğünü ve araya girmek istediğinde sanığın kendisini sağ kolundan tutarak sert bir şekilde çektiğini beyan etmesi, diğer mağdur ...'ün de mağdur ...'in beyanlarını doğrular nitelikte beyanda bulunması, mağdurun adli muayene raporunda iddiasını doğrular nitelikte sağ dirsekte hassasiyet olduğunun tespiti ile yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında, "Özgür'ün beyanı ile hakkındaki doktor raporunun uyumlu olmaması " şeklindeki yetersiz gerekçe ile sanığın beraatine karar verilmesi,

3-Sanık hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3620
Karar No: 2021/3626
Karar Tarihi: 09.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3620 E.  ,  2021/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs, silahla tehdit

HÜKÜMLER : 1) Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarih 2018/570 esas, 2019/12 karar sayılı sanık ...'nun, katılan sanık ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.'nın 27/2 ve CMK'nın 223/3-c maddesi gereğince sanığa ceza verilmesine yer olmadığına, sanık ...'nun, katılan sanık ... ve katılan ...'ye yönelik zincirleme halinde silahla tehdit suçundan; 5237 sayılı TCK.'nın 106/2-a, 43/2-1, 29/1, 62/1, 53, 63, 51/1, 51/3-4-5-6-7-8 maddeleri gereğince neticeten 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılması ve ertelenmesine dair kararı,

2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarih, 2019/630 Esas ve 2019/710 Karar sayılı kararı

3) Katılan sanık ... müdafiinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarih, 2019/630 Esas ve 2019/710 Karar sayılı esastan red kararına karşı temyiz isteminin reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarih, 2019/37 Esas ve 2019/367 Karar sayılı ek kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarih, 2019/37 Esas ve 2019/367 Karar sayılı ek kararının katılan sanık ...müdafii tarafından 5271 sayılı CMK.'nın 296/2. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.'nın 27/2 ve CMK'nın 223/3-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına ve silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine dair ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.03.2019 tarih, 2019/630 Esas ve 2019/710 Karar sayılı "esastan red" kararına karşı katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz isteminde bulunulduğu, ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın ve silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ceza miktarı itibariyle kesin nitelikte olması gerekçesiyle bölge adliye mahkemesince temyiz isteminin reddine dair 01.04.2019 tarihli ek karar verildiği ve bu ek karara karşı katılan sanık ... müdafii tarafından CMK.'nın 296/2 maddesi uyarınca temyiz isteminde bulunulması üzerine, anılan ek kararın yapılan temyiz incelemesinde,

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.04.2019 tarih, 2019/37 Esas ve 2019/367 Karar sayılı ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve hukuka uygun olduğu anlaşılmakla, CMK.'nın 296/2 ve 298. maddeleri uyarınca katılan sanık ... müdafiinin anılan ek karara dair itirazlarının REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 09.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.