Esas No: 2011/10246
Karar No: 2012/20583
Karar Tarihi: 12.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10246 E.  ,  2012/20583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2010 tarih ve 2008/282-2010/302 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “SARAY” ibareli markasının tanınmış marka olduğunu, davalının “BARCELO SARAY” ibareli markasının 43. sınıf emtia bakımından tescili için yaptığı başvuruya müvekkili şirketin “SARAY” ibareli markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın TPE Markalar Dairesi Başkanlığı'nca kabul edilerek başvurunun reddedildiğini, ancak, bu red kararına karşı davalı şirketin yaptığı itirazın TPE YİDK’nın kararı ile kısmen kabul edilerek davalı tarafın marka tescil işlemlerinin 43. sınıfta yer alan “geçici konaklama hizmetleri: otel, motel, tatil köyü, pansiyon vb. hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri” için devamına karar verildiğini ileri sürerek, TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 2008-M-2844 sayılı kararının iptalini, davalı şirket marka tescil başvurusunun reddini, tescile bağlanmış ise “BARCELO SARAY” ibareli markanın hükümsüzlüğünü ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, kurum işlem ve kararlarının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markalarının ayırt edilebilecek derecede farklı olduğunu, müvekkiline ait “BARCELO SARAY” markasında yer alan “BARCELO” ibaresinin müvekkilinin oteller zinciri için dünya çapında çeşitli ülkelerde tescilli bir marka olduğunu, “BARCELO SARAY” markasındaki “saray” ibaresinin ilgili hizmet sınıfı olan “konaklama hizmetlerinde” herkesçe bilinen genel anlamıyla kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraf markalarının benzer olduğu, davalı marka başvurusunun kapsamındaki çekişmeli “geçici konaklama hizmetleri: otel, motel, tatil köyü, pansiyon v.b. hizmetleri (geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri” ile davacı markasının tescilli bulunduğu emtiaların benzer olmadığı, bu sebeple bu hizmetler bakımından taraf markaları arasında KHK m. 8/I-b anlamında iltibas bulunmadığı, davacı markasının tanınmış marka olduğu, davalı markasının ilgili olduğu ve “SARAY” ibaresinin tali unsur olarak kullanıldığı “geçici konaklama hizmetleri: otel, motel, tatil köyü, pansiyon v.b. hizmetleri (geçici barınma), çadır kiralanması hizmetleri, gençlik kamp hizmetleri, yer ayırtma hizmetleri” bakımından KHK m. 8/IV hükmünde yer alan şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.