erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/4147
Karar No: 2015/9652
Karar Tarihi: 30.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4147 E.  ,  2015/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/898-2014/26

Taraflar arasındaki davalı Belediye Başkanlığınca yapılan imar uygulaması sonucu, Hazineye ait taşınmazların yüzölçümlerinin azalması nedeniyle uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, davalı Belediye Başkanlığınca yapılan imar uygulaması soncu, Hazineye ait taşınmazların yüzölçümlerinin azalması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/912
Karar No: 2017/4310
Karar Tarihi: 30.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2017/912 E.  ,  2017/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili aleyhine davalı yanca genel kredi sözleşmesinden kaynaklı alacağın tahsili için icra takibine girişildiğini, müvekkilinin dava dışı ... Akaryakıt Ltd. Şti.'nin bir dönem şirket ortağı ve müdürü olduğunu, 06.10.2006 tarihinde dava dışı şirket nam ve hesabına genel kredi sözleşmesi imzaladığını, sözleşmede müvekkilinin şahsi kefaletinin bulunmadığını, müşterek borçlu müteselsil kefil hanesinde müvekkilinin ismi karşısındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek, icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sözleşmedeki kefalet imzasının kendisine ait olmadığı yönündeki iddiasının tamamen mesnetsiz olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere, ... Kurumu raporuna göre, takibe konu kredilerin dayanağı olan 06.10.2006 tarihli kredi sözleşmesindeki müşterek borçlu müteselsil kefil hanesindeki ... ismi ve karşısındaki imzanın davacıya ait olmadığının sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava genel kredi sözleşmesindeki kefalet imzasının inkarı nedeniyle açılmış menfi tespit istemine ilişkindir. Davacı kredi sözleşmesinde şirketi temsilen attığı imzayı kabul etmiş, kefil sıfatı ile atılan imzayı inkar etmiştir. ... Kurumu'ndan rapor alınmış ise de bu rapor hüküm vermeye yeterli mahiyette değildir. Fotokopi belge üzerinde inceleme yapılmak suretiyle rapor verilmiştir. Mahkemece sözleşme tarihinden önceki döneme ait davacının resmi kurumlar önünde atılmış imza asılları getirtilip sözleşmedeki kabulünde olan imza aslı da incelemede değerlendirilmek suretiyle yeniden imzanın aidiyeti yönünden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4367
Karar No: 2017/6096
Karar Tarihi: 11.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4367 E.  ,  2017/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 100 TL maddi, 300 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 12/01/2016 gün ve 2015/306 esas, 2015/350 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12486
Karar No: 2020/802
Karar Tarihi: 04.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2016/12486 E.  ,  2020/802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgelerin ibrazı hakkındaki yazı 24/04/2014 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen süresi içinde ilgili belgelerin yetkili birime ibraz edilmediği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen kamu davasında, sanığın savunmasında suç tarihinde Ankara İli'nde ikamet ettiğini, tebligatın Ortaca/Muğla'da ikamet eden oğluna yapıldığını, oğlunun kendisini arayarak tebligat hakkında bilgi vermediğini, vergi dairesine başka bir iş nedeniyle gittiğinde tesadüfen öğrendiğini, görevli vergi müfettişi ile görüşüp ibrazı istenen defter ve belgeleri kendisine teslim ettiğini söylemesi; 24/04/2014 tarihli tebligat parçasında sanık ile oğlunun aynı adreste ikamet edip etmediği belirtilmediği gibi sanığın gerekçeli temyiz dilekçesi ekinde bulunan Ankara Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nün Denetim Planında sanığın tebliğ tarihindeki ikametgah adresinin Ortaca/Muğla değil, Çankaya/Ankara olduğunun anlaşılması karşısında; usulüne uygun şekilde yapılmış bir tebligattan söz edilemeyeceğinden atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi yasaya aykırı,

2-Kabule göre de;

a)Defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının 24.04.2014 tarihinde tebliğ edilmesinden itibaren 15 günlük sürenin bitimi olan 10.05.2014 tarihinin, yüklenen suçun işlendiği tarih olduğu gözetilmeden, gerekçeli kararda suç tarihinin "2014" olarak eksik gösterilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/881
Karar No: 2013/14802
Karar Tarihi: 03.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/881 E.  ,  2013/14802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Diş teknisyeni olan katılanın, Hürriyet Gazetesi'ne, açacağı muayenehanede çalıştırmak üzere diş hekimi aradığına ilişkin gazete ilanı verdiği, sanığın ilanda belirtilen telefon numarasını arayarak kendisini diş hekimi olarak tanıttığı, katılana 735,00 TL yol parası göndermesi halinde ...'den Türkeli'ne gidebileceğini söylediği bunun üzerine katılanın sanığa ait olduğu tespit edilen hesaba istenilen miktarda parayı gönderdiği, sanığın bu parayı çekip bir daha telefonlara cevap vermediği somut olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3722
Karar No: 2020/2095
Karar Tarihi: 04.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/3722 E.  ,  2020/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet, 5464 sayılı Yasaya muhalefet, Tefecilik Yapmak

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 5464 sayılı Kanuna aykırılık ve tefecilik yapmak suçlarından; hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Sanıklar hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan; mahkumiyet

1-Tefecilik ve 5464 sayılı Kanun'a aykırılık suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakıması kararlarına yönelik sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraz yasa yoluna tabi olduğu ve bu hususta itiraz merciince karar verilmediği anlaşıldığından, dava dosyasının bu yönden merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE,

2- 2008, 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen hükümlere yönelik sanıklar müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, 14.11.2014 tarih 2015/12 esas sayılı iddianame ile dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanıklar hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından dava açılmasına karşın tek bir mahkumiyet hükmü kurulması; aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlediği ve kullandığı kabul edilen sanıklar hakkında TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal hükmü ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanıklar müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3971
Karar No: 2019/10217
Karar Tarihi: 06.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/3971 E.  ,  2019/10217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalı tarafından İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/18295 E. sayılı dosyasıyla aleyhlerine karşı ilamsız takip başlatıldığını, davalının hasar rücu bedeli olarak takibe konu ettiği borcun konusunun ve neden kaynaklandığının, hangi mahkeme ilamına dayandığının belli olmadığını, İdarelerinin özel bütçeye bağlı bir kuruluş olduğunu ve Sayıştay denetimine tabi olduğunu, mahkeme ilamına bağlı olmayan taleplerin ödenmesinin mümkün olmadığını belirterek davacının davalıya borcu olmadığının tespitini ve İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2010/18295 E. sayılı dosyasının takibinin durdurulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; icra takibinin dayanağı olay incelendiğinde davacının bu olay nedeniyle sorumlu ve zararı ödemekle yükümlü olduğunu, davalı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı aracın seyir halindeyken karayolu üzerindeki münferit çukura düşmesi neticesi aracın hasarlanmış olduğunu, bu şekilde davacının olayda asli sorumluluğu olduğunu, sigortalısına 9.169,00 TL hasar tazminatı ödediğini, sigortalısının haklarına kanuni halef olduğundan sorumluları hakkında İstanbul 8. İcra Müdürlüğünün 2010/18295 E. Sayılı dosyasıyla takibe geçildiğini ve açılan menfi tespit davasının yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile iddianın hizmet kusuru iddiası olması nedeniyle idari yargının görevli oluduğu bu bağlamda davacının davasının kabulü ile İstanbul 8.İcra Müdürlüğü 2010/18295 E.sayılı dosyasında borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 23/05/2016 gün ve 2015/811 Esas 2016/6136 karar sayılı ilamı ile "gerekçe ile hüküm fıkrasının kendi içerisinde çeliştiğinin görüldüğü" gerekçesiyle karar bozulmuş ve mahkemece bozma ilamına uyulmuştur.

Bozma sonrası yapılan yargılama sonrasında mahkemece, hizmet kusuruna dayanan takip talebi hakkında açılan menfi tespit davasında mahkemenin görevli olmadığı, HMK 114/1-b.maddesi gereğince yargı yolu caiz olmadığından HMK 115/2.maddesi gereğince davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 06/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11171
Karar No: 2015/4730
Karar Tarihi: 12.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11171 E.  ,  2015/4730 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4 ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. bendi çıkarılıp yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/701
Karar No: 2012/6870
Karar Tarihi: 24.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/701 E.  ,  2012/6870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı banka vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava; davacının keşideci olarak imzasının bulunduğu ileri sürülen 6 adet bono üzerindeki imzaların davacıya ait olmadığı ve davacının bonolar nedeni ile borçlu olmadığının menfi tespiti istemine ilişkindir.

Davacı vekili; davalı bankanın, müvekkili aleyhine altı adet bono bedelinin faizi ile tahsili amacıyla giriştiği icra takibine konu bonolar altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını, müvekkilinin bonolardaki lehtar ve cirantalarla herhangi bir ticari ilişki içerisinde olmadığını, bilirkişi incelemesi ile durumun açıklığa kavuşacağını ileri sürerek, davanın kabulü ile bono ve icra takibinin iptaline, %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya cevap dilekçesinde; dava ve takip konusu senetlerin, dava dışı takip borçlusu ... İnş.Emlak Tic.Ltd.Şti'nin borçlarına karşılık olarak davacı tarafından keşide edilip davalı bankaya verildiğini, davacının senetler ile ilgili olarak yapılan protesto işlemleri ve ihbara karşı imza itirazında bulunmadığını, davacı aleyhine girişilen icra takibi sonrası davacının icra mahkemesinde açtığı imzaya itiraz davasının takip edilmemesi nedeni ile açılmamış sayılmasına karar verildiğini, senetler üzerinde keşideci adı altındaki imzaların davacıya ait olup olmadığının müvekkil banka tarafından bilinmesinin mümkün olmadığını davalının bonoları iyiniyetli hamil olarak edindiğini beyan ederek, davanın reddine ve %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; farklı tarihli 6 adet 2.000.00'er TL tutarlı bonolar ile davacı imzasını içerir diğer resmi kurum evrakları üzerinde ehil bilirkişiye yaptırılan imza incelemesi sonucunda; bono üzerindeki imzaların davacının eli ürünü olmadığı, davacının borçlu sayılamayacağı kanaati ile davanın kabulüne, davacı lehine tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle uzman bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmiş olmasına göre, davalı banka vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/584
Karar No: 2012/9631
Karar Tarihi: 13.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/584 E.  ,  2012/9631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Aynen infaza dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, Ancak;

3732 Sayılı Suçluların İadesine Dair Avrupa Sözleşmesine Ek İkinci Protokolün Onaylanmasının Uygun Bulunduğuna Dair Kanunun 3. maddesi gereğince lehe hüküm belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yeniden yapılan uyarlama yargılamasında, daha önce verilen 21/10/2005 tarihli ek karar ile 30/11/1999 tarihli hükmün ortadan kalktığı gözetilmeksizin, yeniden kurulacak hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 230 ve 232. maddelerinde öngörülen hususları eksiksiz içermesi gerekirken, 232.maddenin 6. fıkrasına aykırı şekilde önceki hükme gönderme yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.