erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/3568
Karar No: 2014/947
Karar Tarihi: 28.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3568 E.  ,  2014/947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/256909

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık A.. A..'ün yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 18.01.2011 gün ve 2009/539 Esas, 2011/30 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki özünde değişmeyen istikrarlı anlatımları, bunu doğrulayan müşteki Fadimana, tanıklar Fatma, Şerife ve Ömer'in beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, 2008 yılında 12 yaşında olan mağdurenin okuldan eve döndüğü sırada, bunu gören sanığın mağdureyi evine davet ettiği, birlikte sanığın evinin önüne kadar gittikleri, sanığın evin içine davet etmesi üzerine bunu kabul etmeyen mağdurenin boğazını cinsel amaçla öptüğü, 15.10.2009 günü ise mağdurenin simit almak için arkadaşını beklediği sırada, sanığın buraya gelerek mağdurenin cinsel amaçla elini tutarak "seni öpeyim mi" dediği, mağdurenin ise elini çekerek sanıktan kurtulması şeklinde sübut bulan olayda, sanığın zincirleme olarak çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği ve bu nedenle TCK.nın 103/1-a ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek ve eksik gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3367
Karar No: 2017/12365
Karar Tarihi: 29.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/3367 E.  ,  2017/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... Kutu Ambalaj.San. ve Tic. Ltd.Şti. ile davalılar ..., ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 09.09.2014 gün ve 2011/964-2014/417 sayılı hükmün Dairenin 28.02.2017 gün ve 2015/1519-2017/2109 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 275,00 TL para cezasının davalı ...'dan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 65,40 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna, 29/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24805
Karar No: 2015/27230
Karar Tarihi: 22.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24805 E.  ,  2015/27230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın ...’ın oğlu olduğu, katılan ...’in de diğer katılan ...’in annesi olduğu, ... ve ...'in evlerinin ... ve ...'in evleriyle bitişik olduğu, katılanların inşaat yaptığı, inşaattan çıkan toprak birikintisini ve inşaat artığını ... ile komşu oldukları ara bölüme koydukları, ...'in inşaat artığı ve toprakların kaldırılmasını istemesi, ...'in de buna karşı çıkması nedeniyle ... ve ... arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında ... ve ...’in karşılıklı birbirlerine sinkaflı sözlerle küfür ettikleri, ...'in evden aldığı suçtan sonra ele geçirilemeyen bıçak ile ...'in üzerine yürüyerek yaralamaya kalkıştığı sırada tartışma seslerini duyan sanığın dışarı çıkarak ...'in elinde bıçağı gördüğü ve almak isterken yaralandığı, sonrasında sanığın katılanların evine taş atarak camı kırmak suretiyle zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılan ...’in elindeki bıçakla babasına saldırması üzerine bıçağı almaya çalışırken yaralandığının kabul edilmesi karşısında, sanığın sonrasında taş atmak suretiyle camı kırması nedeniyle TCK’nın 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/4309
Karar No: 2010/7898
Karar Tarihi: 05.07.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4309 E.  ,  2010/7898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ,YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 29 parsel sayılı taşınmazına komşu 95 ada 31, 215 ve 216 parsel sayılı taşınmazların maliki davalının İmar Yasası ve Yönetmeliğine aykırı şekilde binası üzerine kaçak olarak ilave 3. kat ve baca yaptığını, bu yapılar dolayısıyla deniz ve kale manzarasının kapandığını, hava sirkülasyonunun engellendiğini ve rahatsız edici kokulara maruz kaldığını, bu durumun komşuluk hukukundan kaynaklı katlanma sınırını aştığını ileri sürerek, her türlü müdahalenin önlenmesi, 215, 216 ve 31 parsellerdeki mevcut 3. çekme katların ve 31 parseldeki mevcut mutfak bacasının yıkımına karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalıya ait dava konusu taşınmaz üzerine davalı tarafından yapılmış olan 35 metrekarelik yapının davacının deniz ve kale manzarasını engellediğinin belirlendiği gerekçesiyle bu yapı yönünden davanın kabulüne,diğer isteklerin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü: -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 240,00-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2010/9641
Karar No: 2012/1693
Karar Tarihi: 09.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9641 E.  ,  2012/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davadaBakırköy 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20/04/2010 tarih ve 2007/207-2010/143 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankanın Necatibey Şubesine ait Anadolu Bir Gıda Tekstil San. Tic. Ltd. Şti.’nin keşideci olduğu 30/03/2007 tarihli ve 8.000,00-YTL bedelli çekin ibraz edilerek ödenmesi veya arkasının yazdırılmasının müvekkilinin ağabeyi tarafından talep edildiğini, ancak davalı bankanın şubesinin “İş bu çek üzerindeki imza şubede mevcut imza sirküleri ile uyuşmadığından işlem yapılamamıştır.” şeklinde çekin arkası yazılarak müvekkiline verildiğini, davalı bankanın böylece kötü niyetli keşideci firmayı koruma altına aldığını ileri sürerek çek bedeli olan 8.000,00-YTL’nin davalıdan tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin geçerliliğinin keşidecisi tarafından imza edilmesine bağlı olduğunu, imza kontrolü sonucunda imzanın keşidecinin imzası olmadığının anlaşıldığını, bu nedenle çekin arkasına “İş bu çek üzerindeki imza şubede mevcut imza sirküleri ile uyuşmadığından işlem yapılamamıştır.” şeklinde yazıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu çekteki keşideci imzasının dava dışı şirket yetkilisi Mehmet Çelik’in el ürünü olduğu, davalı bankanın kendisine yüklediği görevleri yerine getirmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 8.000,00 YTL’nin davalıdan tahsiline, kötü niyet tazminatı isteminin şartları oluşmadığından bu talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 356.40TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25802
Karar No: 2017/35539
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25802 E.  ,  2017/35539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/5784
Karar No: 2024/6002
Karar Tarihi: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/5784 E.  ,  2024/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/472 E., 2024/570 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Eşme Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/367 E., 2022/247 K.

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile kararda belirtilen ziynet ve çeyiz eşyası alacağının davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar ile davalının istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiş ve davalı vekilinin ek karara karşı istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 27.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin ödenmemesi sebebiyle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 27.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen/eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra davalı vekiline 30.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiştir. Temyiz harç ve giderleri, davalı vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 27.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4202
Karar No: 2018/9306
Karar Tarihi: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4202 E.  ,  2018/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15469
Karar No: 2017/2649
Karar Tarihi: 30.03.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/15469 E.  ,  2017/2649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı Kurum tarafından düzenlenen ödeme emirlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, açılan davanın kabulü ile ödeme emrinin iptaline karar verilmiştir.

Davalı vekili, UYAP üzerinden mazeret dilekçesi verdiği, mahkemece 04.05.2016 tarihli ön inceleme tutanağı celsesinde davalı vekili mazeretinin kabulüne, duruşma gününü UYAP sisteminden öğrenmesine karar verildikten sonra aynı gün ve aynı saatte duruşmaya devamla dosyanın esası hakkında hüküm kurması isabetsizdir

Mahkemece yeni bir duruşma günü verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2020/6558
Karar No: 2021/1236
Karar Tarihi: 11.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6558 E.  ,  2021/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadın lehine hükmedilen nafaka, tazminatlar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ortak çocukların velayeti davalı-davacı anneye bırakılmış, davacı-davalı erkek velayet düzenlemesi yönünden kararı istinaf etmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi üzerine davacı-davalı erkek hükmü velayet düzenlemesi yönünden temyiz etmiştir.

Davalı-davacı kadın Bölge Adliye Mahkemesince karar verildikten sonra 26.09.2020 tarihli dilekçe ile çocuklar baba yanında okula devam ettiği için velayet talebinden feragat ettiğine ilişkin beyanda bulunmuştur. Değişen durum ve koşullar dikkate alınarak velayet konusunda yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2021 (Prş.)
Esas No: 2015/7760
Karar No: 2016/5669
Karar Tarihi: 03.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7760 E.  ,  2016/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların birlikte hareket ederek, suça konu 30.10.2008 keşide tarihli ve 240.000 TL tutarındaki çeki katılanın bilgisi dışında sahte olarak düzenledikleri, sanık ...'un ciro ettiği bu çeke istinaden sanık ...'un katılan aleyhinde icra takibi başlattığı, sanıkların bu şekilde dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan olayda; sanık ...'in savunmasında araba ticareti sonucunda biriken borçları nedeniyle çeki sanık ...'a ciro ederek verdiğini ifade etmesi, ... İcra Hukuk Mahkemesi tarafından gönderilen katılana ait 30 adet çek aslına ilişkin olarak katılanın 16.12.2011 tarihli celsede “çeklerdeki imzaları tek tek incelemem lazım, bir kısmı benim imzalarıma benzemektedir, bir kısmı ise bana ait değildir, ben çok imza atan birisi değilim, ev hanımıyım, o yüzden benim imzalarım farklı farklıdır, belli bir imzam yoktur” şeklinde beyanda bulunması ve Adli Tıp Kurumunun 10.02.2012 tarihli raporunda çek üzerindeki keşideci imzasının daha sağlıklı incelenebilmesi için katılanın evvelce başka amaçlarla atmış olduğu samimi imzalarını içerir belgelerin temin edilerek gönderilmesinin uygun olacağının bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; çek tutarının yüksekliği dikkate alınarak öncelikle sanıklar... ve... arasındaki ticari ilişkiye ilişkin belgeler ile aralarında düzenlenmiş araç satış protokolü olup olmadığının sorulması, alım satımı yapıldığı belirtilen araçlara ilişkin bilgilerine başvurularak trafik kayıtlarının getirilmesi,.... İcra Hukuk Mahkemesi tarafından gönderilen katılana ait 30 adet çek ile suça konu çek arasında keşideci imzalarına ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/9240
Karar No: 2018/3987
Karar Tarihi: 08.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/9240 E.  ,  2018/3987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Elazığ Adliyesi İcra Müdürlüğü'nde çalışan tanık ...'in olaydan hemen sonra alınan hazırlıktaki beyanında; olay tarihinde çocuk teslimi için belirtilen adrese gittiklerini, çocuğun evde olmadığının kendilerine söylendiğini, bunun üzerine çocuğun ne zaman gittiğini sorduğunu, ...'ın cevap vermediğini, sanık ...'in çocuğun ne zaman gittiğini tekrar sorduğunu, ...'ın evden çıkarak sanığın üzerine yürüdüğünü, birbirlerine vurmaya başladıklarını, kendisinin ayıramadığını, ...'ın eve giderek eline bıçak alıp geldiğini, kendisinin de dosyayı alarak araca koştuğunu, ...'in aracı sür dediğini, ancak aracın çalışmadığını, bu arada ...'ın bıçağı ...'e doğru salladığını beyan ettiği göz önünde bulundurulduğunda, sanığın mahkeme kararına dayanarak çocuğunu teslim almak için hukuki prosedüre uygun şekilde katılan sanık ...'ın bulunduğu eve gittiğinde çocuğun evde olmadığını söylediklerini, çocuğun ne zaman gittiğini sorması üzerine ise katılan sanık ...'ın dışarı çıkarak sanığın üzerine yürüdüğü, tarafların birbirlerine vurmaya başladıkları, katılan sanık ...'ın bununla da yetinmeyerek eve gidip bıçak alarak geri döndüğü, sanığın ve görevli memurun geldikleri araca binip kaçmaya çalıştıkları sırada arabanın çalışmadığı, ...'ın bunu fırsat bilerek sanığa bıçakla saldırması neticesinde sanığın yaralandığı gözetilmeden, olayın başlangıcı, çıkış nedeni, meydana geliş şekli ve gelişmesi değerlendirilerek sanık ... hakkında TCK’nin 29'uncu maddesinin uygulanması sırasında hak ve nesafet kuralları gereğince daha yüksek oranda indirim yapılması gerekirken (1/4) oranında indirim yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.