erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/3752
Karar No: 2013/7785
Karar Tarihi: 18.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3752 E.  ,  2013/7785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,dava konusu taşınmaz ve somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %88 daha değersiz olduğunu kabul eden inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, dava konusu taşınmaz ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle; vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de; Dava konusu taşınmaz ile değerlendirmede esas alınan taşınmaz imar parselidir. Bu nedenle emsal karşılaştırması sonucu belirlenen bedelden % 40 oranında DOP indirilmemesi gerektiği düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2025/1200
Karar No: 2025/1606
Karar Tarihi: 24.03.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/1200 E.  ,  2025/1606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 15.01.2025

İLK DERECE MAHKEMESİ : Burdur 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/209 E., 2022/302 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 15.01.2025 tarihli ek karar ile temyiz talebinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.

Dosya içeriğine göre; çekişme konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle keşfen saptanan değeri 152.454,23 TL olup davacıların miras payları anılan miktarın da altında kalacağından, temyize konu edilen miktarın Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2024 yılı) itibariyle kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalacağı anlaşılmaktadır.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 15.01.2025 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5295
Karar No: 2022/1395
Karar Tarihi: 24.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/5295 E.  ,  2022/1395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 13/10/2020

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89/1, 89/2-b, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 4.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanunun 51. maddesine göre ertelenmesine dair Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2020 tarihli ve 2020/387 esas, 2020/387 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1-Dosya kapsamına göre, sanık hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan yapılan yargılamada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50/2. maddesinde “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” hükmünün yer alması ve anılan Kanunun 89/1. maddesinde hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmüş bulunması karşısında, tayin olunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Kabule göre de,

5237 sayılı Kanunun 51/1. maddesinde yer alan “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir” şeklindeki düzenleme karşısında, adli para cezalarının ertelenmesinin söz konusu olmadığı nazara alındığında, sanık hakkında verilen 4.500,00 Türk lirası adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 12/07/2021 gün ve 94660652-105-44-13167-2021-Kyb kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.09.2021 gün ve 2021/93382 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Malatya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2020 tarihli ve 2020/387 esas, 2020/387 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12696
Karar No: 2013/19875
Karar Tarihi: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12696 E.  ,  2013/19875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, Kadirli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2012/153 Esas sayılı dosyasında fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı tutmak kaydı ile kısmi dava açtığını, söz konusu dosyada alınan bilirkişi raporunda 17.509,58 TL gece mesaisi alacağı, 2.254,73 TL bayram tatili alacağı olduğunun tespit edildiğini ileri sürerek gece mesaisi ve bayram tatili alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının dayanmış olduğu 2012/153 Esas sayılı dava dosyasının davalı kurum tarafından temyiz edildiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bu davanın Mahkemenin 2012/153 Esas sayılı davası ile talep edilen gece mesaisi ve bayram tatili alacaklarının ek davası olduğu, Mahkemenin 2012/153 Esas sayılı dosyasında alınan hesap bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 14/09/2012 tarihli bilirkişi raporu ve 19/10/2012 tarihli ek raporun esas alındığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davacının talebinin gece mesaisi ve bayram tatili alacaklarına ilişkin ek dava niteliğinde olduğu anlaşılmış olmakla Mahkemenin 2012/153 E.sayılı asıl dosyasında verilen kararın kesinleşmesi beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3360
Karar No: 2010/2514
Karar Tarihi: 08.03.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/3360 E.  ,  2010/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Halit BİTER: 2002 yılı vergi dönemindeki işlemlerden dolayı, 213 S.K. nun 359/b-1, 5237 S. TCK. nun 62. maddeleri gereği 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair., ...: 2002 yılı vergi dönemindeki işlemlerden dolayı beraatine

2003-2004 yılı vergi dönemindeki işlemlerden dolayı, 213 S.K. nun 359/b-1, 5237 S. TCK. nun 62. maddeleri gereği(iki kez) 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair.

Katılan hazine vekilinin 27.02.2007 havale tarihli dilekçe ile Maliye Bakanlığı BAHUM 21.02.2007 gün ve 6427 sayılı “olur”una dayanarak vaki temyiz isteminden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanık ...müdafiinin temyizine hasren yapılan incelemede;

Gelirler Bölge Müdürlüğü mütalaası ve ekindeki 23.11.2004 gün ve 2004-01-13-VSR-90 sayılı Vergi Suçu Raporuna uygun düzenlenen 25.02.2005 günlü iddianame ile ...İnşaat Taahhüt Yedek Parça Ticaret Sanayi Ltd. Şti.'nin 01.01.2002-12.03.2003 tarihleri arasında yetkilisi olan sanık hakkında sadece 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlediğinden dolayı kamu davası açıldığının açıkça belirtilmesi karşısında; 12.03.2003 tarihine kadar şirket yetkilisi olduğu anlaşılan ve dava konusu edilen 2003 takvim yılı ile ilgili olarak hissesini devir ve temsil yetkisinin sona erdiği tarihe kadar düzenlenen ve sahte olduğu iddia olunan faturalara ilişkin deliller toplanıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanığın hissesini devretmesi nedeniyle sadece 2002 takvim yılında yetkili olduğu belirtilerek suç tarihi 2002 takvim yılı olarak kabul edilip, iddianame dışına çıkılarak açılmayan yılla ilgili hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK. nun 225. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11176
Karar No: 2012/25944
Karar Tarihi: 11.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/11176 E.  ,  2012/25944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 11.12.2012 günü temyiz eden davalılar vek.Av....'in yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalılar vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Dava konusu taşınmazlar ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazlar ve emsalin aynı değerde olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi kurulunca emsalin dava konusu taşınmazlardan daha değerli olduğu kabul edildiğinden rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazlar üzerinde yapılar bulunduğu anlaşılmıştır. Söz konusu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 900,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1705
Karar No: 2009/2499
Karar Tarihi: 26.02.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1705 E.  ,  2009/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GİRESUN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2008
Esas No: 2024/52
Karar No: 2024/2878
Karar Tarihi: 19.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/52 E.  ,  2024/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.10.2023

EK KARAR SAYISI : 2023/137 E., 2023/1523 K.

SUÇ : 1072 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın

temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 10.10.2023 tarihli ve 2023/137 Esas, 2023/1523 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Urla 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/16003
Karar No: 2015/13156
Karar Tarihi: 24.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/16003 E.  ,  2015/13156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... (...) Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... İlçe ... Müdürlüğünün 12.08.2015 tarihli yazısına göre kısıtlı adayının “500 ... Mah. ... Cad. No:11/A .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sok. No:9 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe ... Müdürlüğünün 16.05.2015 tarihli cevabi yazısı ve ... İlçe ... Müdürlüğünün 21.10.2015 tarihli cevabi yazısına göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:9 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/12/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5181
Karar No: 2018/1129
Karar Tarihi: 05.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/5181 E.  ,  2018/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocukların mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukları 30/10/2014 ve 25/12/2014 tarihlerinde 18 yaşını doldurmadıkları halde duruşmaların gizli yerine açık yapılması telafisi mümkün olmadığından,

TCK'nin 86/1, 86/3-e maddeleri gereğince hükmedilen hapis cezasından TCK'nın 61/5. maddesindeki sıraya aykırı olarak önce yaş küçüklüğü nedeniyle TCK'nin 31/3. maddesine göre indirim yapılması, sonra haksız tahrik nedeniyle TCK'nin 29. maddesi gereğince indirim yapılması sonuç ceza doğru bulunduğundan,

Tayin olunan hapis cezasının adlî para cezasına çevrilmesinden sonra, adlî para cezasının bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılarak hesaplanması ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nin 52. maddesinin uygulanan fıkrası gösterilmemiş, 7 ay 15 gün olarak hesaplanan sonuç hapis cezası paraya çevrilirken 6 ay 15 gün şeklinde gösterilmiş ve gerekçeli karar başlığında suça sürüklenen çocuk yerine sanık ibaresi yazılmış ise de; bu hususların mahallinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; Ancak:

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki kanunun 106. maddesinin 4. ve 11. fıkralarına göre, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrilemeyeceği, ödenmeyen adli para cezasının tahsili için ilamın Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından mahallin en büyük mal memurluğuna verileceği ve bu makamlarca da söz konusu para cezasının, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkında Kanuna göre tahsil edileceğinin düzenlenmesi karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi

durumunda kamuya yararlı işte çalıştırılmasına karar verilmesi suretiyle 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 106. maddesinin 4. ve 11. fıkralarına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasındaki “ceza ödenmezse kamuya yararlı işte çalıştırılmasına” ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12395
Karar No: 2022/4724
Karar Tarihi: 21.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12395 E.  ,  2022/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bartın Ulus Mal Müdürlüğünün ....vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanığın, “2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı” iddiasıyla açılan kamu davasında; faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1)Faturaları düzenleyen mükellefler hakkındaki vergi tekniği raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, bu mükellefler hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

2)Faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, gerekli görülmesi halinde ticari defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3) Kabule göre de;

a)Sanığın “sahte fatura kullanma” suçundan mahkûmiyetine ilişkin temel cezanın tayini sırasında, uygulama maddesinin “213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun “359/b” maddesi yerine, “359/2-b” olarak yanlış gösterilmesi,

b)Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.