erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2179
Karar No: 2021/16606
Karar Tarihi: 28.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2179 E.  ,  2021/16606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mağdurun 02.06.2015 tarihli kolluk beyanına göre, kendisine ait ... Gıda isimli iş yerinde bulunan cips sepetinin olay yerinde bulunan 2 adet sopa yardımı ile parmaklıklara yaklaştırılarak, bunlar marifeti ile mezkûr sepetten toplam 55 paket cipsin çalındığının anlaşılması karşısında; iş yerine fiziken girmeyen suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlâl suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, atılı suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/781
Karar No: 2006/8815
Karar Tarihi: 01.06.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/781 E.  ,  2006/8815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ... gelmiş, davalı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan belgeye dayalı alacağı bulunduğunu, alacağın ödenmediğini, yapmış olduğu icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davasında davalının imzasını taşıyan "4.12.2001 tarihinde ...'ndan 25.000 USD, 3500 DM aldım" yazılı belgeye dayanmıştır. Davalı ise ... ... Hizmetleri AŞ'deki hisselerini davacıya devrettiğini aldığı bedel karşılığı dava konusu makbuzu verdiğini savunmuştur. Dayanak belgede paranın borç olarak verildiği açıkca yazılı değildir. Belge bu haliyle yazılı delil başlangıcı niteliğindedir. Davacı alacağını ispat etmekle yükümlüdür. Mahkemece davacı ve davalının tanık dahil tüm delilleri toplanarak, gerektiğinde hisse devri yapıldığı belirtilen şirket kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 1.6.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1867
Karar No: 2018/9310
Karar Tarihi: 20.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/1867 E.  ,  2018/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanıldığının iddia edilmesi karşısında, suç tarihi sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, gerekçeli karar başlığında 01.05.2006 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, “16.04.2006” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zaman aşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zaman aşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7627
Karar No: 2013/28972
Karar Tarihi: 05.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/7627 E.  ,  2013/28972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması suçunun hapis cezasına ek olarak öngördüğü adli para cezası alt sınırının, TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca beş gün olduğu gözetilmeden ve hapis cezası alt sınırdan uzaklaşılmadan verildiği halde, temel adli para cezasına esas alınan gün sayısının 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanığın “TCK'nın 165/1.maddesi uyarınca sanığın 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen cezadan TCK'nın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan gün adli para cezasının TCK 52/2.maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanmak suretiyle 80 TL adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen sonuç cezanın 5 ay hapis ve 80 TL adli

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

-2-

para cezası olarak belirlenmesine” ve sanık hakkında “TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına”, karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23026
Karar No: 2014/29808
Karar Tarihi: 09.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/23026 E.  ,  2014/29808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2014/444-2014/560

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu (icra kefili) tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilâm mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tâbidir. İİK.nun 39. maddesine göre de ilâma müstenit takip, son muamele tarihi üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

İcra kefillerinin taahhüdü, kambiyo taahhüdü niteliğinde bulunmadığından, onlar hakkında uygulanacak zamanaşımı süresi TTK'na göre değil İİK hükümlerine göre belirlenir. İcra kefilinin borcu icra kefaletinden kaynaklandığı, icra kefaleti ise İİK'nun 38. maddesinde belirtilen ilam niteliğinde bulunduğu için, bu gibi hallerde İİK'nun 39. maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımının uygulanması gerekir. Takip tarihi itibariyle zaman aşımını kesen haller 818 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 133. maddesinde düzenlenmiştir. Öte yandan zamanaşımını kesen işlem kimin hakkında yapılmışsa, ancak ona karşı hüküm ifade eder.

Somut olayda üçüncü kişi K.. B..’in 31.05.2002 tarihli haciz sırasında icra kefili olmak istediğini beyan ettiği, bu talebin kabul edilerek kendisine 21.06.2002 tarihinde icra emrinin tebliğ edildiği, icra emri tebliğinden sonra, 01.04.2014 tarihli yenileme işlemine kadar icra kefili hakkında hiç bir işlem yapılmadığı, bu nedenle 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmuş olduğu görülmektedir.

O halde, mahkemece borçlunun (icra kefilinin) zamanaşımı şikayetinin kabulü ile icra kefili yönünden icranın geri bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun (icra kefilinin) temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6812
Karar No: 2025/2471
Karar Tarihi: 12.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/6812 E.  ,  2025/2471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/462 E., 2024/149 K.

SUÇ : Hırszılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ile müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 07.02.2024 tarihli, 2024/462 Esas, 2024/149 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön incelemede gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuğa 08.03.2024 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 18.03.2024 tarihli olan ve temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından suça sürüklenen çocuğa aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve suça sürüklenen çocuğun süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1274
Karar No: 2015/16325
Karar Tarihi: 23.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1274 E.  ,  2015/16325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/212194

Mahkemesi : Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/03/2014

Numarası : 2013/106 - 2014/27

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 23.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26914
Karar No: 2020/12049
Karar Tarihi: 15.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/26914 E.  ,  2020/12049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı işyerinde 2005 yılı Aralık ayından bu yana ve hali hazırda şoför olarak çalıştığını, davacının kış döneminde ayda 26 gün, 08:00-21:00-22:00 saatleri arasında, yaz döneminde ise 08:30-21:00-22:00 saatleri arasında çalıştığını, 2011 yılı Mayıs ayına kadar ayda 7 kere nöbet tuttuğunu, bu nöbet sırasında 08:30’ da iş başı yapıp ertesi gün 08:30 da bittiğini ve ertesi gün çalışmaya devam ettiğini, cumartesi ve pazar günleri de çalıştığı, çalıştığı sürelere ilişkin fazla mesai alacaklarının kendisine ödenmediğini iddia ederek, fazla mesai ücret alacağının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı definde bulunup, davacının fazla çalışması olmadığından fazla mesai ücreti alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesai çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Somut olayda; davacı işçinin şoför olarak çalıştığı taraflar arasında uyuşmazlık konusu değildir. Davalı, davacının çalıştığı araca ilişkin GPS kayıtlarını sunmuş ve davacının çalışma saatlerinin bu kayıtlara göre belirlenebileceğini bildirmiştir. İşveren tarafından işçinin çalışma saatlerini gösteren işyeri kayıtları dosyaya sunulmuş olmakla bu kayıtlara göre davacı işçinin çalışma saatleri belirlenip, fazla mesai yapıp yapmadığı tesbit edilmeliyken, mahkemece tanık beyanlarına dayalı olarak fazla mesai hesabına itibarla hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2721
Karar No: 2019/3858
Karar Tarihi: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2721 E.  ,  2019/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOÇUKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama, bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına ve gerekçeye göre; suça sürüklenen çocukların, gece vakti müştekiye ait iş yerinden hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan TCK’nun 116/2-4 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ilk önce TCK'nun 116/2. maddesinden hüküm kurulup daha sonra 116/4. maddesi uyarınca artırım yapılması, sonuç cezayı etkilemediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2126
Karar No: 2016/4576
Karar Tarihi: 23.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2126 E.  ,  2016/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme-Beraat

25.05.2005 tarihli vergi tekniği ve vergi suçu raporları ile 01.07.2005 tarihli mütalanın 2002 ve 2003 yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemlerine ilişkin olduğu, 07.12.2006 tarihli iddianamenin ise 2002 ve 2003 yıllarında sahte belge düzenlemek fiillerini ihtiva ettiği, 2005 yılına ilişkin bir iddia ve nitelemenin yer almadığı, 2005 yılının maddi hata sonucu iddianamenin sevk maddelerinin yer aldığı başlık kısmına sehven yazılmasından ileri geldiği, bu itibarla sanık hakkında 2005 yılı için verilen beraat kararının yok hükmünde olduğu anlaşıldığından; 2002-2003 takvim yıllarında işlenen suçlarla ilgili verilen hükümlerle sınırlı yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002-2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suretiyle vergi usul kanununa muhalefet” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden; kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15990
Karar No: 2013/14456
Karar Tarihi: 01.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/15990 E.  ,  2013/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 23.08.2009 günlü kat malikleri kurulu kararının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar Yıldız Tarabya Evleri Yön. ve Gürler İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Tebligat Kanununun 21. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddeleri uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya onun adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan yönetmelik maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Yönetmeliğin 31. maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırarak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, davalılar ... ve ...'e mahkemenin gerekçeli kararı Tebligat Yasası'nın 21. maddesi gereğince tebliğ edilmiş ise de yapılan tebligat; haber verilen komşunun adının tutanağa yazılmaması ve imzasının alınmaması nedeniyle Yasa ve Yönetmeliğin yukarıda sözü edilen emredici kural ve koşullarına uygun bulunmadığından geçersizdir.

Buna göre mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak adı geçen davalılara mahkeme kararının yukarıda belirtilen hususlar da dikkate alınmak suretiyle usulüne uygun olarak tebliğ edilip temyiz süresinin beklenmesinden ve ayrıca yapılan tebligatların usulüne uygun olup olmadığının hakimlikçe bizzat denetlenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi

için geri çevirme kararı verilmiş olup, mahkemece bu geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmediğinden (durumu muhatabına duyuracak en yakın komşunun adı yazılıp imzası alınmadan) mahkemece adı geçenlere yukarıda açıklandığı üzere usulüne uygun tebligatlar yapılarak ve yapılan tebligatların usulüne uygunluğu hakimlikçe denetlendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.