erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/805
Karar No: 2015/2114
Karar Tarihi: 07.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/805 E.  ,  2015/2114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürmeye teşebbüs ve hakaret

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık küçük mağdur karşı eylemi ile alenen hakaret suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde alenen hakaret suçu yönünden suç vasfı tayin edilmiş, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, cezanın miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık mağdur karşı alenen hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında mağdur karşı kasten öldürme suçuna teşebbüsten kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede, Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinden önce mağdurun sanığın kardeşi yaralaması nedeniyle taraflar arasında husumet bulunduğu, olay tarihinde tarafların parkta tesadüfen karşılaştıkları,aralarında tartışma çıktığı, sanığın mağdura küfür ettiği, daha sonra sallama diye tabir edilen bıçakla önce sol kolundan yaraladığı, mağdurun kaçmaya başladığı sanığın mağduru bu sefer sol omzundan ve başından yaraladığı, mağdurun bir süre koştuktan sonra yere yığıldığı, mağdurda yaralanma neticesinde sol kolda sürekli zayıflama oluştuğu ve hayati tehlike geçirdiği olayda,

A-Sanığın engel hali yokken eylemine kendiliğinden son vermesi, yaralanan bölgelerin niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve darbe sayısı gözönüne alınarak TCK.nun 3 ve 6l. maddeleri uyarınca kasten yaralama suçundan temel cezanın üst sınıra yakın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde öldürme suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

B-Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretini sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11352
Karar No: 2015/12918
Karar Tarihi: 02.09.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/11352 E.  ,  2015/12918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2014/233-2015/256

Uyuşmazlık, haksız haciz nedeniyle uğranılan zararlara ilişkin maddi-manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 02.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/470
Karar No: 2015/2911
Karar Tarihi: 03.03.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/470 E.  ,  2015/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR-

Davacı asil, davalı bankanın tarımsal ikraz sözleşmesine dayalı olarak hakkında icra takibi yaptığını, sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını, bankadan kredi kullanmadığını belirterek, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve Adli Tıp Raporuna göre, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olmaması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 21.10.1999 tarihli sözleşmedeki imzaya itirazı üzerine alınan raporda imza davacıya ait çıkmamıştır. Ancak, anılan sözleşmede davacının kefaleten mi, yoksa asaleten mi borçlu olduğu anlaşılamamakta olup, mahkemece bu yön davalıya veya davacıya açıklattırılmamıştır. Şayet davacı, asıl borçlu ise sözleşmedeki imzanın ona ait olmaması, kredi davacıya ödenmiş ise önem taşımaz. Bu durumda kredinin davacıya ödenmiş olduğunun tespit edilmesi halinde davacı kredi borcundan sorumludur.

Davalının kefil olduğunun tespitinde ise, sözleşmedeki imzanın davacıya ait olması halinde davacı sorumlu olacaktır. Dava konusu tarımsal krediler ikraz sözleşmesinin tanzim tarihinin 21.10.1999 olmasına rağmen mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu raporunda incelemeye esas alınan mukayese belgeler dava konusu sözleşmenin tanzim tarihinden sonraki tarihli belgeler olduğu anlaşılmakla, anılan rapor bu haliyle yeterli incelemeyi içermemektedir. Mahkemece, davacının kefil olduğunun tespiti halinde, dava konusu sözleşmenin tanzim tarihinden önceki dönemlere ait resmi kurumlar önünde atılmış imza örnekleri getirtilerek yapılacak imza incelemesine göre uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8936
Karar No: 2014/3058
Karar Tarihi: 28.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/8936 E.  ,  2014/3058 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/193425

MAHKEMESİ : Torbalı 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2011

NUMARASI : 2008/356 (E) ve 2011/317 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Resmi nikahlı eş olan taraflar arasında olay günü müşterek çocuklarının okulu nedeniyle çıkan tartışmada şikayetçinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde tartışma sırasında evde bulunan tabakları fırlatarak kırması üzerine eşi sanık tarafından darp edildiğini söylemesi karşısında sanık hakkında TCK'nin 29.maddesinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4031
Karar No: 2021/8312
Karar Tarihi: 15.04.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/4031 E.  ,  2021/8312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle karar başlığında davalı olarak “Gençlik ve Spor Bakanlığı ” yerine "... ” yer almasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olmasına göre, davalı ... Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti.’nin tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda, 703 sayılı Anayasada Yapılan Değişiklere Uyum Sağlanması Amacıyla Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ve 1 sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile mülga olan Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu yerine Gençlik ve Spor Bakanlığı taraf haline gelmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davalı Bakanlık harçtan muaftır, bu hususun gözetilmemiş olması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca düzelterek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının “3-a)Alınması gerekli 1.976,44.-TL harçtan davacı tarafından yatırılan 545,82.-TL harcın mahsubu ile bakiye 1.430,62.-TL harcın davalılardan müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 573,52.-TL harcın davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, ” bendinin çıkarılarak yerine “3-a)Alınması gerekli 1.976,44.-TL harçtan davacı tarafından yatırılan 545,82.-TL harcın mahsubu ile bakiye 1.430,62.-TL harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan davalı ... Temizik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti.'den tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 573,52.-TL harcın davalı ... Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd Şti.’den tahsili ile davacıya verilmesine," rakam ve sözcükleri eklenerek hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Temizlik Hizmetleri Taah. Tic. Ltd. Şti'ye yükletilmesine, 15.04.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/178
Karar No: 2015/1241
Karar Tarihi: 05.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/178 E.  ,  2015/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde kasten yaralama, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar .., .. ve .. ile müdafiilerinin aşamalardaki ve temyiz dilekçelerindeki beyanlarından temyiz istemlerinin, mağdur ..'ı kasten yaralama suçlarından verilen CMK.nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kurulan hükümleri kapsamadığı anlaşıldığından, tebliğnamede bu kararların gereğinin itiraz mercii tarafından yerine getirilmesi amacıyla belirtilen görüşe iştirak edilmememiştir.

2-a) Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirdiği eylemleri sonucunda, mağdur ..'ın sırt, gluteal, oksipital, sağ femur ve sol flank bölgelerinden aldığı bıçak darbeleri nedeniyle hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda: TCK.nun 61. maddesi uyarınca, olayın meydana geliş şekli ile kullanılan aletin etki derecesi dikkate alınarak, 1-3 yıl arasında ceza öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanmasında, makul bir ceza tayini yerine temel cezanın yazılı şekilde 1 yıl hapis olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

b) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar .., .., .. ve ..’ın mağdur ..’ı nitelikli kasten yaralama, sanık .'ün mağdur ..’ı basit yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık .. müdafiinin sübuta, ceza miktarının fazlalığına vesaireye, sanık .. müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına vesaireye, sanık .. ve müdafiinin sübuta vesaireye yönelen, sanık .. müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan ve 511.TL müdafii ücretinin sanıklardan ayrı ayrı tahsiline ilişen paragrafın hükümden çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/11656
Karar No: 2021/12511
Karar Tarihi: 15.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11656 E.  ,  2021/12511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hüviyet cüzdanı , pasaport gibi belgelerde sahtecilik

Mahkemenin sanığın yasal süresinden sonra temyiz talebinde bulunduğu gerekçesiyle verdiği 24.11.2017 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının temyiz yasa yoluna tabi olduğu, bu nedenle Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarih ve 2017/1015 değişik iş sayılı kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, 24/11/2017 tarihli ek karara ilişkin yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen ve 25/11/2005 tarihinde usulüne uygun tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 04/10/2017 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine dair Mahkemenin 24/11/2017 tarihli ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 15.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5461
Karar No: 2011/6160
Karar Tarihi: 21.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5461 E.  ,  2011/6160 K.**

**"İçtihat Metni"**

İzinsiz silah taşımak suçundan sanık ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak uyarlama talebinin reddine dair (ÇORUM) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 397/338 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 maddesi, 765 sayılı TCK.nun 59/1 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,
Esas No: 2012/31618
Karar No: 2012/31618
Karar Tarihi: 04.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/31618 E.  ,  2012/31618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu, alacaklı tarafından hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, takip dayanağı bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek imzaya itiraz etmiş, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen 14.05.2012 tarihli raporda “...inceleme konusu senetteki borçlu imzalarının teşhise götürecek önemli materyal içermeyen, basit tersimli, “i” harfi ve devamındaki karalamalardan ibaret imzalar olması nedeniyle aidiyetinin bu meyanda İbrahim Taşkın'ın eli ürünü olup olmadığı hususunun tespit edilemediği” bildirilmiş, mahkemece; davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verilmiştir.

İİK.nun  170/3 . maddesinde  inkar edilen  imzanın  borçluya ait olduğu  anlaşıldığı takdirde itirazın reddedileceği hükme  bağlanmıştır. Somut olayda, bilirkişi raporunda, imzanın borçlunun eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde kesin bir görüş bildirilemediği  görülmektedir. Bu durumda bilirkişi raporunda yer alan belirsizliğin borçlu lehine yorumlanması zorunludur. Zira takibe başlayan ve icra dosyasına sunduğu bonodaki imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklı olup, bu iddiayı ispat külfeti de alacaklıya aittir. O halde mahkemece, Adli Tıp Kurumunca düzenlenen  14.05.2012 tarihli rapor  içeriğine göre borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsizdir.

Diğer taraftan,  HMK.nun  297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereğince hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin”  yer alması zorunlu olup,  kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3036
Karar No: 2010/3635
Karar Tarihi: 01.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3036 E.  ,  2010/3635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.11.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 17.11.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı dava dışı Gençlik ve Spor Vakfı ile yapılan 30.07.2004 ve 15.4.2005 tarihli kira sözleşmelerine dayanarak davalının kiralanan alanı haksız işgal ettiğini müdahalesinin menini, haksız işgal nedeni ile şimdilik 2000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davacının dava açma ehliyeti olmadığını esas bakımından da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu sahanın davada dayanılan 30.7.2004 tarihli sözleşme kapsamında kalmadığından bahisle dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davada dayanılan 30.7.2004 ve 15.4.2005 günlü sözleşmeler niteliği itibariyle kira sözleşmeleridir. Sözleşmelerin kiralayan tarafı yukarıda belirtildiği gibi Gençlik ve Spor Vakfıdır. Kira sözleşmelerinin kiracıya kişisel hak sağlayacağı ve sözleşmenin tarafları arasında hüküm ve sonuç doğuracağı kuşkusuzdur. Borçlar Kanununun 249. ve aynı doğrultudaki 272. maddeleri uyarınca kiralayanın temel borcu kiralananı akitte güdülen amaca uygun bir şekilde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti zarfında bu halde bulundurmayı sağlamaktır. Bu temel borcun ihlali halinde kiracı sözleşmeye dayanarak sözleşmenin ademi ifası sebebiyle tazminat talebinde bulunabilir ise de bu hak akit olmayan tarafa karşı ileri sürülemez. Diğer taraftan, kiralanan şey geçerli bir sözleşme ile kiracıya teslim edilmişse, ancak o zaman kiracı o şey üzerinde fer’i zilyet durumuna girer ve bu zilyetlik yasa tarafından korunur hale gelir. (TMK. m.974,981,984). Dolayısıyla kiralanan, kiracıya teslim edilmiş ise (kiracı fer’i zilyet durumuna girmişse) kira sözleşmesine dayanarak ancak o zaman kiralanana tecavüz eden üçüncü kişiye karşı elatmanın önlenmesi davası açabilir.

Somut olaya gelince; dosyada toplanan bütün delillerden davacının kira konusu yere zilyet olmadığı, kiralanan sahanın davalı tarafından kullanılmakta olduğu saptandığına göre, davanın reddi açıklanan nedenlerle sonuç bakımından doğrudur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriği ile yukarıda açıklanan gerekçeye göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonuç bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 01.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/210
Karar No: 2012/17460
Karar Tarihi: 29.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/210 E.  ,  2012/17460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçluya gönderilen ödeme emri tebligat parçası aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4733
Karar No: 2014/17077
Karar Tarihi: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/4733 E.  ,  2014/17077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tirebolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/164-2013/517

Taraflar arasındaki taşınmazlar altından geçirilen tünel nedeniyle meydana gelen değer kaybının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, taşınmazlar altından geçirilen tünel nedeniyle meydana gelen değer kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan davalı idarenin 17.06.2013 tarih 89204 sayılı yazısında; dava konusu taşınmazların Karadeniz Sahil Yolu Espiye-Çarşıbaşı arası irtifak hakkı kapsam daraltma planı kapsamında kaldığı, bu kesimde tünel inşaatı nedeniyle kullanım ve yapılaşmaya herhangi bir kısıtlama getirilmediği, ancak her bir yapının tünele etkisinin ayrı ayrı değerlendirilmesi gerektiğinden yapılaşmada uygulanacak kat adedi konusunda genelleme yapılmadığı, yapılaşma olacak kesimlerde su kuyusunun kesinlikle açılmaması gerektiğinin bildirildiği, Tirebolu Belediye Başkanlığının 10.07.2013 tarihli 1042 sayılı yazısında ise; dava konusu 16 parselin yaklaşık 228 m2' lik kısmının nazım ve uygulama imar planı sınırları içinde kaldığı, ayrık nizam 5 kat yapılaşma koşullu konut adasında olduğu, parselin kalan kısmı ile dava konusu 20 parselin imar planı dışında olduğu bildirilmiştir.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/son maddesi uyarınca irtifak hakkı karşılığı, bu hak nedeniyle taşınmazların tamamında meydana gelecek değer kaybıdır.

Bu itibarla; dava konusu taşınmazların altından geçen tünel nedeniyle imar durumlarında değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediği hususu ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırılıp, davalı idarenin yazı cevabına göre yapılaşma olacak kesimlerde su kuyusunun kesinlikle açılmaması gerektiği hususu da gözetilerek tünel sebebiyle taşınmazların değerinde meydana gelecek değer düşüklüğü oranı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.