Esas No: 2015/10247
Karar No: 2016/1050
Karar Tarihi: 20.01.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/10247 E.  ,  2016/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KATILAN SANIKLAR : ..., ...

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığına, beraat

TEMYİZ EDENLER : O Ye Cumhuriyet Savcısı, katılan sanık ... müdafii

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar ... ile ...'ın kendisine yönelik kasten yaralama eyleminden dolayı ...'in 09.08.2012 tarihli duruşmada, davaya katılmak istemediğini belirtmesinden sonra 13.02.2013 tarihli duruşmada katılmak istediğini beyan ederek mahkeme tarafından da talebinin kabul edilmesinin, katılana bu sıfatı kazandırmayacağından kararı temyiz etme hakkı bulunmadığına dair tebliğnamedeki görüşe, katılan sanığın her aşamada sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan ederek duruşmaları takip etmesi ve sanıkların cezalandırılmasını istemesi karşısında iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında, mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçu yönünden, kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması nedeniyle Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Sanıklar ... ile ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair kararların temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanıklar hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında kasten yaralama, sanık ... hakkında hakaret suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince:

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık hakkında, yaralama suçundan kesin nitelikte verilen mahkumiyet kararına karşı, O Ye Cumhuriyet Savcısı tarafından suç vasfına yönelik temyiz başvurusunda bulunulduğu ve bu nedenle kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a)Adliye koridorunda taraflar arasında yaşanan kavgaya müdahale ederek tarafları ayırmaya çalışan mağdur polis memuruna yönelik sanık ... tarafından gerçekleştirilen yaralama eyleminin, TCK'nın 265/1 maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

b)Sanık ...'in kasten yaralama eylemine dair verilen kararın gerekçesinde, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtildiği halde, hüküm kısmında CMK'nın 231/5 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek gerekçe ile hüküm kısımları arasında çelişkiye düşülmesi,

c)Sanık ...'in atılı hakaret suçunu reddetmesi, suç mağduru olan polislerin kendilerine hakaret eden kişinin sanık olup olmadığı yönündeki soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki farklı anlatımları, 09.02.2012 tarihli olay tutanağında hakaret eden kişinin sanığın oğlu olan ... olduğunun belirtilerek sanığın hakaret ettiğinden bahsedilmemesi, olay yerinde olup yaşanan tartışmayı gören bağımsız tanıklardan adliye çaycısı N. Teke ile katip ...'in sanığın hakaret etmediği, sanık ve oğullarının tartışma yaşadığı bu suç açısından olayın tanığı olan ... ile ...'in de, sanığın sadece “sen kimsin, beni dışarı çıkaramazsın” dediği yönündeki anlatımları ile adliyede mübaşir olarak görev yapan H. Bolu ile tanık D. Kuş'un, sanığın hakaret ettiği yönündeki anlatımlarının çelişmesi karşısında, taraf ve tanık beyanlarından hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde açıklanıp tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle hüküm verilmesi,

d)Kabule göre de;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip, anılan Kanunun 86/3-c maddesi uyarınca cezada arttırım yapılması gerekirken, doğrudan TCK'nın 86/3-c maddesi uyarınca ceza belirlenmek suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.