erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/12369
Karar No: 2013/14492
Karar Tarihi: 28.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/12369 E.  ,  2013/14492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalının sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucu ağır şekilde hasarlandığını, araçta değer kaybı meydana geldiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının aracında ağır hasar meydana gelmediğini, değer kaybının sözkonusu olmayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulüne, 4.000,00 TL değer kaybının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, aşağıda dökümü yazılı 248,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 28.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9145
Karar No: 2012/9182
Karar Tarihi: 21.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9145 E.  ,  2012/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle temel para cezasının 450 TL'den az olamayacağı gözetilmeden, noksan adli para cezası tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, günlüğünün 20 YTL'den belirlenmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nın 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin paragrafdaki “TCK.nun 50/1-a madesi uyarınca” ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK.nun 50/1-a ve 52/2 maddeleri uyarınca" ibaresinin yazılması, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yönelik paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2014/12490
Karar No: 2014/40895
Karar Tarihi: 18.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12490 E.  ,  2014/40895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı eczacı ile aralarında ilaç teminine ilişkin sözleşme bulunduğunu, sahte ilaç küpürlerinin yer aldığı reçeteleri kuruma fatura ederek 43.957, 76 TL zarara uğrattığının tesbit edildiğini, davalının alacaklarından mahsuplaşma yapılarak bir kısmının tahsil edildiği, bakiye 12.487, 53 TL nin tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, icra inkar tazminatı talebinin reddinde karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, itirazın iptali ile % 40 icra inkar tazminatı talebinde bulunmuş, mahkemece, davanın kabulüne, % 40 icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. İİK.nun 67/2 maddesi hükmünce, icra inkar tazminatına hükmedilebilmesi için borçlunun takip sırasında ödeme emrine itiraz etmesi ve alacağın likit ve belli olması, yani borçlu tarafından alacağın gerçek miktarı belli, sabit veya belirlenmek için bütün unsurlar bilinmekte veya bilinmesi gerekmekte, böylece borçlu tarafından tahkik ve tayin edilmesi mümkün nitelikte olması yeterlidir. Borçlu, yalnız

2014/12490-40895

borçlu olduğunu tesbit edebilir durumda ise, alacağın likit ve muayyen olduğunun kabulü zorunludur.

Açıklanan yasal kuralların ışığında, takip konusu alacak değerlendirildiğinde davacı yararına icra-inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken, Mahkemece yargılama gerektiğinden bahisle bu kalem istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip kararın düzeltilerek onanması HMUK'un 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasının, icra inkar tazminatının reddine ilişkin 1.bendinin son cümlesinin silinerek yerine, “Asıl alacak miktarının % 40'ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 639,78 TL. kalan harcın davalıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5901
Karar No: 2017/2840
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5901 E.  ,  2017/2840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/14199
Karar No: 2014/32258
Karar Tarihi: 17.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14199 E.  ,  2014/32258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tadilat nedeniyle inşaat halinde olup kapı ve pencereleri takılı olmayan binadan, katlara monte edilmek üzere bırakılmış kalorifer petekleri ile bir kutu 10'luk çivinin çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (b) bendiyle uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden; sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas mahkumiyetlerden en ağırı olan, Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/236 E. - 2006/271 K. sayılı ilamıyla hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından; TCK'nın 58/6. maddesine göre hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildikten sonra cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tebdirinin uygulanmasına karar verilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/4222
Karar No: 2020/4766
Karar Tarihi: 13.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4222 E.  ,  2020/4766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3.

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik istinaf başvurusu üzerine kararın kaldırılmasına dair verilen hükmün temyizine yönelik talebin reddine dair verilen ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait binanın, terör operasyonları sırasında hasar gördüğünü belirterek, 2.250,00 TL binaya ait taşınmaz hasar bedeli, 1.000,00 TL eşya bedeli olmak üzere 3.250,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında talebini ıslahla 136.348,55 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 136.348,55 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün kaldırılmasına ve dosyanın mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiş, davalı vekili tarafından bu karara karşı yapılan temyiz başvurusu ek karar ile kesinlik nedeni ile reddedilmiş, bunun üzerine davalı vekili tarafından verilen ek karar süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyizi yönünden vermiş olduğu "temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine" ilişkin 07/05/2019 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun olup, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA ve aşağıda

dökümü yazılı 2.318,75 TL fazla alınan temyiz peşin harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 13/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4728
Karar No: 2018/7994
Karar Tarihi: 02.07.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4728 E.  ,  2018/7994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanması sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında infazı kısıtlar biçimde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının günlüğünün 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesine ilikşin hükmün fıkrasına "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi ve hükümden “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine, ” ibaresinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30934
Karar No: 2018/4031
Karar Tarihi: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30934 E.  ,  2018/4031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıklar hakkında hükmolunan cezanın süresi itibariyle 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesine göre sanık ... müdafiinin duruşma talebinin reddine karar verilerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanıklar hakkında verilen kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10638
Karar No: 2014/18551
Karar Tarihi: 01.10.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/10638 E.  ,  2014/18551 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 17/04/2014

Numarası : 2012/122-2014/217

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 03/09/2003-24/02/2012 tarihleri arasında eczacı kalfası olarak çalıştığını, kendisinin işverenden zam istemesi üzerine işverenin “muhasebeye git tazminatlarını hesaplasın” demesi üzerine hangi ücretten hesaplayacağını sorduğunu, bunun üzerine davalının kendisine saldırıyormuş gibi bağırıp yardım istediğini, olayın polise yansıdığını ve savcılığın takipsizlik kararı verdiğini, bu olay üzerine davalının noter vasıtası ile iş akdini feshettiğini bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, zam talebine olumsuz cevap vermesi üzerine davacının kendisine hakaret ve tehditler savurarak saldırdığını, bu sebeple iş akdinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiğini ve başkaca bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ücret alacağının doğru hesaplanıp hesaplanmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Bilirkişi raporunda davacının ücret alacağı hesaplanırken iş akdinin fesih tarihi olan 24.02.2013 tarihi dikkate alınarak Şubat 2012 dönemi için 24 günlük ücret alacağı hesaplamıştır. Oysa davalının ücret alacağı hususunda davacıya yemin teklif etmesi üzerine 25.11.2013 tarihli duruşmada davacı yemin etmiş olup, yemin metninde 2012 yılı Şubat ayının ilk haftasında haftalık ücretini aldığını ikrar etmiştir. Bunun üzerine ücret alacağı yönünden Şubat ayının ilk haftası dışlanmak suretiyle yeniden hesaplama yapılması gerekirdir. Mahkemece bu husus gözetilmeden ücret hususunda davacının yemin etmesi üzerine bu yönden hatalı hale gelen bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazla miktarda ücret alacağına hükmedilmiş olması doğru olmayıp bozma nedenidir.

3-Dava konusu iş akdinin fesih tarihi 24.02.2012 olmasına ve tüm hesaplamaların bu tarihe göre yapılmasına rağmen, mahkemece bu husus dikkate alınmadan hükümde fesih tarihi olarak 14.02.2012 tarihinin yazılması hatalı olup, diğer bir bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 01.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/24928
Karar No: 2017/3279
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24928 E.  ,  2017/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/5429
Karar No: 2011/5479
Karar Tarihi: 30.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5429 E.  ,  2011/5479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, 6.900.00 TL’nın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, araç, alkollü sürücünün kullanımında iken ve alkolün etkisiyle kazanın meydana geldiğini, Kasko Sigortası Genel Şartları A.5.5 maddesi uyarınca hasarın teminat dışı kaldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 26.02.2007 tarih, 2006/194 Esas ve 2007/3509 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, kazanın, sürücünün aldığı alkolün münhasıran etkisi altında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana geldiği ve rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin

temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,80 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 30.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29788
Karar No: 2013/15597
Karar Tarihi: 03.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/29788 E.  ,  2013/15597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 556 Sayılı KHK'ye muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)E1 konularak adli emanetin 2005/1961 sırasına kaydedilen meyve aromalı içecek tozlan hakkında 4703 sayılı Yasa'nın 10 ve 11.maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılmasına karar verilmesi gerekirken iadesine karar verilmesi,

2)Hükmün üçüncü bendinde, "2005/2827" olması gereken adli emanet numarasının "2005/2820" olarak yazılması,

Yasaya aykırı, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün ikinci bendinin tamamen çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 2005/1961 sırasına kaydedilen dava konusu toz içecekler bakımından 4703 sayılı Yasa'nın 10 ve 11.maddeleri uyarınca mahallinde işlem yapılmasına, aynı emanette kayıtlı boş karton kutuların sanığa iadesine," ifadesinin eklenmesi, hükmün üçüncü bendinde yer alan adli emanet numarasının "2005/2827" olarak değiştirilmesi, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/11596
Karar No: 2025/397
Karar Tarihi: 09.01.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/11596 E.  ,  2025/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2019/2467 E. 2021/1145 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit ve Kasten yaralama

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ve 2019/2467 Esas, 2021/1145 Karar sayılı ek kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-b maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.06.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kaman Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Tevdiine,

09.01.2025 tarihinde karar verildi.