erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19032
Karar No: 2017/4145
Karar Tarihi: 03.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19032 E.  ,  2017/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın sanığa tebliği çıkaran merci tarafından bu adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için tebligatın TK.'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiğine ilişkin bir şerhin verilmediği bu sebeple tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanık müdafinin yaptığı temyizin süresinde olduğu kabul edilerek,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanığa duruşma davetiyesinin usulünce tebliğ edilmemesi nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın gerçek kişi tacir olup olmadığı ticaret sicili memurluğuna sorulmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5313
Karar No: 2011/14432
Karar Tarihi: 22.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/5313 E.  ,  2011/14432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş vek.Av.... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 15.09.2010 gün ve 634-433 sayılı hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen; Bursa 10.İcra Müdürlüğü'nün 2007/13347 Esas sayılı icra dosyasının aslının ya da tasdikli ve okunaklı fotokopisinin eklenerek birlikte Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1926
Karar No: 2020/1567
Karar Tarihi: 17.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/1926 E.  ,  2020/1567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinde yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken; olay günü sanığın idaresindeki araçla seyir halindeyken park halinde bulunan iki araca çarpması şeklinde meydana gelen trafik kazasına sebebiyet veren ve yapılan ölçümde güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak derecede 338 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanık hakkında, tespit edilen alkol promil miktarı ve trafik kazasına sebebiyet vererek yarattığı tehlike itibariyle kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçun unsurlarının oluşmadığına, TCK’nın 51. maddesinin uygulanmamasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9323
Karar No: 2022/12740
Karar Tarihi: 19.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9323 E.  ,  2022/12740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla 19/10/2022 gününde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2002 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan bağlanan yetim aylığı yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Esas No: 2019/7905
Karar No: 2019/13396
Karar Tarihi: 31.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7905 E.  ,  2019/13396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dounulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dava dışı sanık ... hakkında İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2013/404 Esas ve 2014/242 Karar sayılı dosyası ile yapılan yargılama sonucunda verilen beraat kararının gerekçesi incelendiğinde; müşteki ...’in iş yeriden elde edilen parmak izlerinden birinin suça sürüklenen çocuk...’a ait olduğu ve suça sürüklenen çocuk yönünden dosyanın tefrik edildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin aydınlatılması ve faiillerin şüpheye yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından delillerin birlikte takdirinde zorunluluk bulunması sebebiyle suça sürüklenen çocuk... hakkında açılan bir kamu davasının bulunup bulunmadığı, açılan bir davanın mevcut olması halinde dosyaların birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde evraklarının denetime olanak verecek şekilde bu dosya arasına alınması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde suça sürüklenen çocuklar hakkında üzerlerine atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ...’nın, ...’ın ve ... müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5363
Karar No: 2021/26709
Karar Tarihi: 09.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/5363 E.  ,  2021/26709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu hususta bozma yapılamayacağı anlaşılarak yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit suçunun nitelikli hali olan silahla tehdidin kabulü için; silahın, tehdit suçunda bizzat mağdura yönelik olarak görüp hissedilebileceği ve mağdurun üzerindeki etkisini artıracak biçimde teşhiri veya kullanılmasının yanında, mağdurun evi, arabası gibi daimi kullanımında olan eşyalarında hasar, iz, emare gibi belirtiler oluşturacak ve bu suretle tehdidin mağdurun üzerinde meydana getirdiği korkunun etkisini artıracak tarzda kullanılması gerekir. Bu nedenle, mağdurun yokluğunda gerçekleşen tehdit eyleminde, salt silah teşhir edilmiş olması, suçun nitelikli halinin oluşumu için yeterli sayılamayacaktır.

Yargılamaya konu somut olayda; taraflar arasında meydana gelen kavganın ardından sanığın ele geçirdiği bıçakla mağdurları kastederek "gelin erkekseniz ben burdayım" dediği anlaşılmış ise de; mağdur ...'ın aşamalarda, olay esnasında bayıldığı ve kendine geldikten sonra da sanığın elinde bıçak görmediği ve tehdit ettiğini duymadığını beyan etmesi, diğer mağdur ...'ın da sanığın kendisine vurmaya başlaması üzerine olay yerinden uzaklaştığını ve yine sanığın elinde bıçak görmediğini, tehdit ettiğini duymadığını belirtmesi karşısında; sanığın beraati yerine yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3194
Karar No: 2018/2754
Karar Tarihi: 28.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3194 E.  ,  2018/2754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki düzenleme gereğince, sahte fatura düzenleme suçunun maddi konusu olan faturaların, Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, sahteliği iddia olunan suça konu faturaların temin edilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi; suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin, dava açılıp açılmadığının ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise inceleme raporlarının, açılmış ise dava dosyalarının getirtilip incelenerek, ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi; suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler tanık sıfatıyla dinlenerek, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak ve kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; faturalardaki imza ve yazıların sanığa aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/22966
Karar No: 2017/4246
Karar Tarihi: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22966 E.  ,  2017/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK'nın 345/a maddesindeki suçun oluşabilmesi için, aynı Kanun'un 179 ve 6762 sayılı TTK’nın 324. maddesinde öngörülen koşullarda şikayet tarihi itibariyle şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının istenmesi şartlarının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi gerektiği cihetle; borçlu şirkete ait ticari defterler, bilançolar ve banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak, şikayet tarihi itibariyle şirketin iflasının istenmesinin gerekip gerekmediği saptanıp, sonucuna göre hukuki durumunun takdiri gerekirken, sadece vergi dairesinden gönderilen 2010 yılına ait kurumlar vergisi beyannamesine göre düzenlenen bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6546
Karar No: 2020/6071
Karar Tarihi: 17.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/6546 E.  ,  2020/6071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’nın müşteki ...’nin ikametine tek başına girdiğinin, diğer sanıklar ... ve ...’nın suça iştirak etmediklerinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozmaya ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

1) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Müşteki ...’nin ikametine gündüz girilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanıklar ... ve ...’nın aşamalarda, müştekiyee ait eve girmediklerini, inşaat işlemleri sırasında iskele bağlantısı yapmak için sanık ...’nın suça konu eve girdiğini beyan ettikleri, sanık ...’nın ise aşamalarda, inşaat işlemleri sırasında sadece kendisinin müştekinin evine girdiğini, sanıklar ... ve ...’nın müştekinin evine girmediğini, girmeye çalışmadıklarını ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların bulunmaması karşısında; sanıklar ... ve ...’nın beraati yerine yazılı şekilde haklarında düşme karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16138
Karar No: 2012/10453
Karar Tarihi: 18.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/16138 E.  ,  2012/10453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Uygulama : 765 sayılı TCK'nın 459/2, 59, 72; 647 sayılıKanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında sanığın meydana gelen taksirle yaralama suçundan 2/8 kusurlu olduğu belirtilmesine rağmen 765 sayılı TCK 459/son maddesi gereğince sanığın kusuru oranında cezasından indirim yapılmaması,

2- 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi hükmü karşısında suç tarihi itibariyle sanık hakkında temel adli para cezasının "450 TL" yerine "489 TL" olarak fazla tayini,

3- 4786 sayılı Kanun ile 647 sayılı Kanunun 5. maddesine eklenen 5. fıkra hükmü ile getirilen gecikme zammının, 647 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunda öngörülmediği halde sanık hakkında uygulanması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK' un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "sanığın 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince 3 ay hapis ve 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, olaydaki kusur oranı nazara alınarak hükmedilen cezadan 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi gereğince 6/8 oranında indirim yapılarak 22 gün hapis ve 112 TL adli para cezası cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK' nın 59/2 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 18 gün hapis 93 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 647 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince hapis cezasının her günü 12 TL'den hesaplanmak suretiyle 216 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi gereğince verilen para cezaları içtima ettirilerek neticeten 309 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", hüküm fıkrasındaki gecikme zammı uygulanmasına ilişkin ibarenin hükümden çıkartılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/16218
Karar No: 2009/24680
Karar Tarihi: 10.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16218 E.  ,  2009/24680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; Çeşme Noterliğinin 18 Eylül 2008 tarih ve 10935 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak takip başlatılmıştır. Söz konusu sözleşmede her iki tarafa da edimler yüklenildiğinden ve bu edimlerin yerine getirilmesi halinde ücretin ödeneceği öngörüldüğünden dayanak belge kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemektedir. Bu durumda İİK’nun 68. maddesinde yazılı bir belgenin varlığından söz edilemez. Borçlu tarafından borcun kabulü de söz konusu olmadığından alacağın varlığı yargılamayı gerektirir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

Öte yandan kabule göre de; İİK’nun 68/son maddesi gereğince, itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %40’tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir. Gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi gereği yapılan takip neticesinde, borçlunun, alacaklı tarafından kendisine tapuda devredilmiş herhangi bir gayrimenkul bulunmadığına ilişkin itirazı sonucu, alacaklının istemi üzerine mahkemece verilen karar, esasa ilişkin nedenlerle kabul kapsamında kalmadığından, mahkemece borçlu aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.