erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/2270
Karar No: 2014/25110
Karar Tarihi: 09.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2270 E.  ,  2014/25110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) TCK’nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında temel cezanın hapis cezası olarak tayini yerine, uygulama maddesinin seçimlik ceza içerdiğinin kabulüyle sanık hakkında gün karşılığı adli para cezası tayin edilmesi,

2) Sanık hakkında tayin edilen gün adli para cezasının miktarının belirlenmesi ve taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesinin fıkralarının gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafında yer alan "6 ay adli para cezası" ibaresinin "6 ay hapis cezası" olarak değiştirilmesi, 2. paragrafında yer alan "Sanık ...'a verilen gün para cezasının suçun işlenmesindeki özelliklere göre, TCK.nın 52. maddesi uyarınca gün karşılığı 20 TL den 3600 TL adli para cezasına çevrilmesine" cümlesinin çıkartılarak yerine " Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna ve suçun işlenmesindeki özelliklere TCK 50/1-a maddesi uyarınca adli

para cezasına çevrilmesine ve TCK 52/2 maddesi gereğince bir günü takdiren 20 TL kabulü ile 6 ay (180 gün) karşılığı olarak toplam 3.600. TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" cümlesinin eklenmesi ile hükmün 2. nolu bendinin 2. paragrafındaki “TCK'nın 52.” ibaresinin "TCK'nın 52/4" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8481
Karar No: 2010/6808
Karar Tarihi: 30.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8481 E.  ,  2010/6808 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kadastro Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine ve davacı-davalı ....,mirasçısı ...., tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 541 parsel sayılı 20.500 m² yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka, bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ...., adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve hazine ayrı ayrı tespite itiraz etmiş, ....,satın almaya dayanarak davaya katılmış, yargılama sırasında hazine tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davacı hazinenin davasının reddine, taşınmazın tespit gibi davalılar adına hisseleri oranında tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine ve davacı-davalı ... mirasçısı... tarafından temyiz edilmiştir.

Bir davada birden fazla istemle dava açılması halinde mahkemece davaya konu edilen istemlerin tümü yönünden olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Somut olaya gelince dava itiraz yoluyla kadastro tespitine karşı açılan dava niteliğindedir. ... ve hazine ayrı ayrı kadastro tutanağına itiraz etmiş, İhsan Coşkun ise yargılama sırasında davaya katılmıştır.

Hal böyle olunca her bir davacının davası hakkında ayrı ayrı, olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken, hüküm fıkrasında sadece davacı hazinenin davasının reddine dair hüküm kurulmakla yetinilmesi, diğer itiraz edenler ile katılan davacının davasına yönelik olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz, davacı hazine ile ... mirasçısı...'nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 30.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/6381
Karar No: 2012/12886
Karar Tarihi: 08.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/6381 E.  ,  2012/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... Başkanlığınca, işçilerin mazeret olarak bildirdikleri sağlık raporlarının usulsüz olduğu ve keyfiyet arzettiği gerekçesiyle, davacıların hasta olup olmadıklarının ve raporların yerindeliğinin tetkiki yönünde soruşturma yapılması talebi ile ilgili Samsat Kaymakamlığına yazılan 05.05.2009 tarihli yazıya ilişkin, Kaymakamlıkça yapılan işlemlere dair belgelerin ilgili kurumdan getirtilerek, alınacak belgeler eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24477
Karar No: 2014/30474
Karar Tarihi: 16.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24477 E.  ,  2014/30474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/05/2014

NUMARASI : 2014/230-2014/232

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 7 nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı belgede sadece “10.000.-TL – 80.000.-TL verilecek” ibaresi altında Altınbaş Uğur Kuyumculuk F.. G.. kaşesi ve imzası bulunduğu, bu imzanın borçluya ait olduğu kabul edilse dahi belgenin İİK. nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belge olmadığı anlaşılmaktadır. Borçlu tarafından da hukuki ilişkinin varlığı ve borç kabul edilmediğine göre, mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2398
Karar No: 2016/3230
Karar Tarihi: 18.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/2398 E.  ,  2016/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İŞ MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından verilen 10.11.2015 harç tarihli dilekçede Dairemizin 24.02.2014 tarih, 2012/ 2536 E ve 2014/ 5384 K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Davacının işyerinde aralıklarla çalıştığı son olarak 2009 yılında iş sözleşmesinin sona erdiği ve dosyaya sunulan istifa dilekçesinin 2002 yılına ait olduğu gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla, yukarıda tarih ve numarası belirtilen ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinde bulunmuş, davalı işveren istifa dilekçesine dayanmıştır.

Mahkemece davacının istifa ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı işçi davalıya ait değişik yurt dışı şantiyelerinde aralıklarla çalışmıştır. Son olarak 2009 yılında çalışması söz konusu olup, dosyaya sunulan istifa dilekçesi 2002 yılında verilmiş ve sınırlı bir çalışma süresini kapsamaktadır. Böyle olunca davaya konu tazminat isteklerinin tamamının istifaya dayalı olarak reddi hatalıdır. İstifaya konu dönem dışlanmak suretiyle kalan süreler için hesaplamaya gidilmeli ve alınacak olan hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak isteklerle ilgili karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5368
Karar No: 2013/25665
Karar Tarihi: 14.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5368 E.  ,  2013/25665 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 63/1. maddelerigereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın alt sınırdan tayini ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13327
Karar No: 2017/6945
Karar Tarihi: 16.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13327 E.  ,  2017/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması neticesinde ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi ,gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili aleyhine 14.000 TL bedelli iki adet bonoya dayalı icra takibine girişildiğini, söz konusu senetleri dava dışı ... isimli kişi ile aralarındaki ilişki nedeniyle bu kişiye verdiğini, daha sonra ... isimli kişi ile borcun tecdidi anlamında protokol yapılarak bu senetlerin yerine 7.000,00 TL ve 6.000,00 TL bedelli 2 ayrı senet verildiğini, bu senetlerin de ödendiğini, davacının takibe konu senetler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, her ne kadar davacı taraf dava dışı ... isimli kişiyle borcun tecdidi hususunda anlaşma yapılıp dava konusu senetlerin yerine iki ayrı senet aldığını belirtmişse de, davalı taraf takip ve dava konusu edilen senetlerde ciro ile hamil olduğundan şahsi defilerin kendisine karşı ileri sürülemeyeceği, kötü niyetli iktisap halinde davalıya karşı ileri sürülebileceği ,davacının yemin deliline dayanmış olması nedeniyle davalıya yemin eda ettirildiği , davalı yeminli beyanında, davacının iddialarının doğru olmadığını belirttiği böylelikle davacının davasını usulünce kesin delilerle ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30323
Karar No: 2015/30970
Karar Tarihi: 04.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/30323 E.  ,  2015/30970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/287582- Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık E.. S..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2015 tarihli ve 2014/659 esas, 2015/228 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 03.08.2015 tarih ve 2015/15773 – 51363 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.09.2015 tarih ve 2015/287582 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın yaralamak kastıyla katılanın üzerine aracını sürmesi ancak, katılanın kaçarak kurtulmasından ibaret olayda, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı cihetle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 35. maddesi gereğince cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/03/2015 tarihli ve 2014/659 esas, 2015/228 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 35. maddesi gereğince cezasında 1/4 oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1.maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2.maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 2240 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9660
Karar No: 2012/17023
Karar Tarihi: 10.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/9660 E.  ,  2012/17023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret, kasten yaralamaya teşebbüs ve kredi kartının kötüye kullanılması suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/12/2010 tarihli ve 2010/3120-2618 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, mercii Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesi ... verilen 19/04/2011 tarihli ve 2011/146 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre.

14/04/2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesiyle değiştirilen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazı inceleme görevinin, en yakın ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde naip hâkim tarafından karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 08.06.2011 gün ve 2011/7470/32613 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2011 gün ve KYB.2011229254 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 173/1. maddesi gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazı inceleme görevinin, en yakın ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde naip hâkim tarafından karar verilmesi isabetsiz olup, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Akşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.12.2010 gün ve 2010/3120 soruşturma, 2010/2618 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara vaki itirazın reddine ilişkin mercii Yalvaç Ağır Mahkemesinin (34303) sicil numaralı Naip Hâkimince verilen 19.04.2011 gün ve 2011/146 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/875
Karar No: 2019/3649
Karar Tarihi: 17.06.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/875 E.  ,  2019/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER:

Mahkeme : Nazilli 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1) Uyuşturucu madde ticareti yapma

2) 2313 Sayılı yasaya muhalefet

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık hakkında “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2313 sayılı yasaya muhalefet” suçunda kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği, aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında sanığın, soyut beyanı dışında, atılı kenevir ekme suçunu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9551
Karar No: 2019/6877
Karar Tarihi: 01.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/9551 E.  ,  2019/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-a, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Pozantı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/98 Esas, 2014/23 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 06.03.2019 tarih ve 2014/9702 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.03.2019 tarih ve 2019/25500 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanığın, kardeşi olan mağdur Mehmet Kitapçı'yı silahtan sayılan tırmık aleti ile kasten yaralamaya çalışması sebebiyle eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükmünün sanık lehine uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Pozantı (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 03.02.2014 tarihli ve 2013/98 Esas, 2014/23 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 86/3-a maddesi gereğince cezasında (½) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 35. maddesi gereğince cezasında (3/4) oranında indirim yapılarak 45 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasında (1/6) indirim yapılarak 37 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 740,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.