Esas No: 2006/13210
Karar No: 2006/16299
Karar Tarihi: 27.12.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/13210 E.  ,  2006/16299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 8.8.2003 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava zorunlu geçit ihtiyacı istemi ile açılmıştır. Davacılar 151 ada 2, 5 ve 481 ada 12 parsel sayılı taşınmazlarının genel yol ile bağlantılarının bulunmadığını bildirerek genel yola uluşmak amacıyla bitişik taşınmaz maliki Devlet Demiryollarının 149 ada 1 parsel sayılı taşınmazı üzerinden, uygun bulunacak yerinden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir. Davalı idare ise geçit için başka seçeneklerin araştırılması gerektiğini ve o seçenekler üzerinden geçit tesis edilmesini savunmuş, yargılamaların devamı sırasında da Devlet Demiryollarına ait 1 parsel nolu taşınmazın güney sınırı boyunca kurulacak olan geçite itirazlarının olmayacağını bildirmiştir. Mahkemece davalı Devlet Demiryollarına ait 1 parsel sayılı taşınmazın A harfli bölümü üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı Devlet Demiryolları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece kurulan geçit davalı idarenin 1 numaralı parselinin ortasından kurulmuş olup batı istikametine doğru genel yola ulaşacak bölümünde ise 15 metreden daha yakın olacak şekilde Devlet Demiryoluna yakınlaştığı anlaşılmaktadır. Davalı idare 30.9.2005 günlü yazısında demiryoluna 15 metreden yakın mesafede yapılacak iş ve yapıların tehlike hattının içine girdiğini, bu nedenle belirlenen geçit güzergahının fenne uygun mesafeden yapılmadığını bildirdiği halde bu itiraz üzerinde durulmadığı anlaşılmaktadır.

Bundan ayrı; belirlenen geçit güzergahının davalı idareye ait parseli ikiye böler şekilde kurulması da fedakarlığın denkleştirilmesi ilkesine aykırı olmuştur. Davalı idareye ait taşınmazın güney hududu boyunca belirlenecek bir güzergahın geçit için daha uygun olacağı anlaşılmakta olup, idarenin buradan verilecek geçit için bir itirazının da olmayacağı belirtildiğine göre geçit hakkının buradan kurulması yerine bu güzergahta zaman zaman olacak yağmurlar nedeniyle oluşacak taşkından sözedilerek kararda yazılı olduğu gerekçelerle A harfi ile gösterilen seçeneğin uygun bulunması yasaya aykırı görülmüştür.

Kabule göre de, üzerinden geçit tesis edilen 149 ada 1 parsel numaralı taşınmaz ile mülkiyet ilişkisi bulunmayan Abdulgafur Mıcırlar'ın eldeki dava için davalı sıfatı olmaması gerekirken ona da husumet yöneltilerek yatırılan geçit bedelinden yararlandırılmış olması da yasaya aykırıdır. Ayrıca, 481 ada 12 parsel için mutlak geçit ihtiyacı varlığı kabul edilerek bu parsel yararına da geçit kurulmasına rağmen, kurulan geçite irtibatı olduğu tespit edilmeden ve bu parsele ait uygun pafta da getirtilmeden karar verilmesi de yasaya aykırılığı oluşturmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Devlet Demiryolları vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.12.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.