Esas No: 2019/4211
Karar No: 2020/790
Karar Tarihi: 26.02.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/4211 E.  ,  2020/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK'nin 85/1, 22/3, 62. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin yasal süre içindeki temyiz isteminin 5217 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1 maddeleri uyarınca temyiz sebebi içermediği ve temyiz sebeplerini içeren dilekçesini de 7 günlük yasal süreden sonra verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nin 298. maddesi uyarınca reddine, Üye ... ve Üye ...’nın sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz istemleri ile kararın incelenmesi gerektiği yönündeki karşı oyları ve oyçokluğu ile karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’ı bilinçli taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılanlar vekili ve Katılan ... Çalışma

ve Sosyal Hizmetler bakanlığı vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16/09/2019 gün ve 2019/1385 E. 2019/1364 K. sayılı bozma kararına uyularak verilen hükümünde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin suç vasfına, birleştirme kararı verilmesi gerektiğine, taktiri indiri nedenlerinin uygulanmasına, katılan Katılan ... Çalışma ve Sosyal Hizmetler bakanlığı vekilinin suç vasfına, taktiri indiri nedenlerinin uygulanmasına, yönelik temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bakırköy 5. Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

KARŞI OY;

CMK'nin 295. maddesi; ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindedir. CMK'nin 291. maddesine göre temyiz süresi 15 gündür. Sanık müdafii temyiz için belirlenen 15 günlük sürenin bitiminden sonraya rastlayan 7 gün içinde gerekçeli temyiz dilekçesini vermiştir. Ancak temyiz için belirlenen 15 günlük sürenin bitmesinden önce gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmiştir. Gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesinden ve 7 günlük süre geçtikten sonra gerekçeli temyiz dilekçesini vermiştir. Kanun koyucu gerekçeli kararın geç tebliğ edilebileceğini öngörmekle taraflara tebliğden sonra bir hak tanımak istemiş süreyi tebliğden sonra başlatmak istemiştir. Ancak temel olan düzenleme 15 günlük temyiz süresinin bitmesinden sonra gerekçeli temyiz dilekçesinin 7 gün içinde verileceğidir. Temyiz edenler için lehe olarak getirilen gerekçeli kararın tebliğinden sonra 7 günlük sürede gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi düzenlemesi aleyhe değerlendirilemez. CMK'nın 295. maddesinin ilk cümlesindeki düzenleme gereğince temyiz için öngörülen sürenin bitiminden sonra, 7 gün içinde verilen gerekçeli temyiz dilekçesi süresinde verilmiştir. Bu nedenle Dairemizin sayın çoğunluğunun gerekçeli kararın tebliğinden sonra 7 günlük süre geçirildiğinden bahisle sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine dair görüşlerine katılmıyoruz.