erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/2748
Karar No: 2018/1148
Karar Tarihi: 13.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2748 E.  ,  2018/1148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I.Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme ve 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat kararlarına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II.Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek'' suçunun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.07.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14072
Karar No: 2016/8375
Karar Tarihi: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/14072 E.  ,  2016/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

İ

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak abonelik tarihinden dava tarihine kadar süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 5.529,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 5.529,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 04.06.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1.000 TL alacağın 23.12.2014 dava tarihinden itibaren, 4.529,00 TL alacağın ise 04.06.2015 ıslah tarihinden

itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3.maddesi atfıyla HUMK'nun 438/7.maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1129
Karar No: 2014/2612
Karar Tarihi: 13.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1129 E.  ,  2014/2612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :19.03.2013

NUMARASI :Esas no:2011/712 Karar no:2013/173

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların karşılıklı birbirlerine hakaret ettiği, ailelerinin evliliğe müdahalelerine ses çıkarmadıkları anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.02.2014 (Prş.)
Esas No: 2013/2635
Karar No: 2014/20254
Karar Tarihi: 26.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/2635 E.  ,  2014/20254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/6339

MAHKEMESİ : Karabük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2010

NUMARASI : 2009/604 (E) ve 2010/458 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığa defter ve belgelerin ibrazı için 12.09.2009 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiği gözetildiğinde suç tarihinin sürenin bittiği 28.09.2009 olduğu nazara alınarak gerekçeli karar başlığına “17.11.2009” olarak yanlış yazılan suç tarihinin 28.09.2009 şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Suç tarihinden önce 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki hapis cezasının alt sınırının 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 18 ay'a çıkarıldığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

2-2004 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında "defter ve belgeleri gizleme" eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK'nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 26.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9772
Karar No: 2016/1304
Karar Tarihi: 09.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/9772 E.  ,  2016/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, suçtan zarar gören ve usulüne uygun şekilde davaya katılmasına karar verilen katılan ...'ın müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın, çobanlığını yaptığı koyunları katılan ...'a ait tarlaya salmak suretiyle, tarlada ekili halde bulunan sebze ve meyvelere, zeytin ağaçlarına ve şeftali fidanlarına zarar verdiği anlaşılmakla; eylemin dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın delil bulunmadığına ve hükmün hukuka uygun olmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20765
Karar No: 2014/13641
Karar Tarihi: 08.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20765 E.  ,  2014/13641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/331911

MAHKEMESİ : Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2010

NUMARASI : 2007/850 (E) ve 2010/808 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Ş. Mh. ... Sk.No: ... adresinde ruhsatsız inşaat yaptıran katılanın inşaat alanına, elbisesinde belediye yaka kartı bulunan ve kartın isim hanesinde Kemal yazılı sanık Barış'ın gelerek kendisini belediyede Yapı kontrol biriminde görevli memur Kemal olarak tanıttığı ve katılana inşaatının kaçak olması sebebiyle yakılması gerektiğini söylediği, konuşma ilerledikçe sanığın bu konuda katılana yardımcı olabileceğini ifade edip 4,000.00 TL talep ettiği, Belediye yaka kartını da gören katılanın bu duruma inanarak sanığa elden 1.000.00 TL verdiği, kalan paranın 2000 TL sini ise sanığın adına olan A.bank Altıparmak şubesi .... nolu hesaba yatırıldığı, sanığın katılanı dolandırdığı nın iddia edilmesi karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6041
Karar No: 2017/2713
Karar Tarihi: 07.03.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/6041 E.  ,  2017/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; müştekinin ikamet ettiği apartmanın girişinde merdiven altında durmakta olan motosikletin çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı anlaşıldığından uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip suça sürüklenen çocuk hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin ikamet ettiği apartmanın girişinde merdiven altında durmakta olan motosikleti yanında bulunan sanık Medet ile birlikte gece vakti çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 116/4, 119/1-c maddeleri ile zamanaşımı içerisinde işlem yapmak olanaklı kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin ikamet ettiği apartmanın girişinde merdiven altında durmakta olan motosikletin çalınması eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-TCK'nın 31/3 maddesi ile uygulama yapılırken madde ve fıkranın 31/2 olarak gösterilmesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre ise

TCK'nın 141/1, 143, 31/3. maddeleri ile 9 ay 10 gün hapis cezası olarak ceza miktarı belirlenmesi gerekirken "9 ay" hapis cezası belirlenmesi, aynı Yasa'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılması neticesinde ise sonuç ceza “7 ay 23 gün” hapis cezası olarak doğru

belirlenmiş ise de aynı Yasa'nın 50/1-a, 52. maddeleri gereği 20,00 TL'den paraya çevrilirken hesap hatası sonucu 4.660,00 TL yerine 6.660,00 TL olarak fazla para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13195
Karar No: 2016/8363
Karar Tarihi: 26.05.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/13195 E.  ,  2016/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kayıp-kaçak bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin abonelik sözleşmesine aykırı olarak 26.03.2010 tarihinden dava tarihine kadar süreçte kayıp kaçak bedeli adı altında tahsil edilen tutardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 11.338,00 TL'ye yükseltmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 11.338,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, dava dilekçesi içeriğinden davanın kısmi dava olarak açıldığı ve davacının 17.06.2015 tarihli dilekçesinin ise ıslah mahiyetinde olduğu gözönüne alınarak, kısmi alacak için açılan davada müddeabihin ıslah ile artırılan kısmına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, alacağın tümü için dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine hükmedilmiş olması doğru değil ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bu yöne ilişen temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının birinci bendinin karar metninden çıkartılarak yerine “Davanın kabulü ile, 1000 TL alacağın 19.01.2015 dava tarihinden itibaren, 10.338,00 TL alacağın ise 17.06.2015 ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve hükmün 6100 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12018
Karar No: 2012/1059
Karar Tarihi: 30.01.2012

**4. Hukuk Dairesi         2010/12018 E.  ,  2012/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalılar ... ... Gaz. ve diğerleri aleyhine 03/02/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin birinci fıkrası hükmünce temyiz süresi onbeş gündür. Dosya içeriğinden ilamın temyiz eden davalıya 27/08/2010'da tebliğ edilmiş olduğu ve temyiz dilekçesinin 15/09/2010’da kaydedildiği görülmektedir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan temyiz isteminin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22112
Karar No: 2025/289
Karar Tarihi: 09.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/22112 E.  ,  2025/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/297 E. 2016/267 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2020 tarihli ve 2015/297 E., 2016 267 K. sayılı ek kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Uyarlama kararına konu olan mahkûmiyet hükmünün, 03.07.2019 tarihinde, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama şekli Hakkındaki Kanun'un yürürlük tarihi olan 01.06.2005 tarihinden sonra Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 03.07.2019 tarihli ve 2018/19268 E.. 2019/33777 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verilmek suretiyle kesinleştiği gözetilerek, bu tarihten sonra yapılan uyarlama yargılaması sonunda verilen kararlara karşı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 101/3. maddesi gereğince itiraz yolu açık olduğundan, sanık müdafin dilekçesi hakkında bir karar verilmek üzerine kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Esas No: 2011/4132
Karar No: 2013/3452
Karar Tarihi: 04.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/4132 E.  ,  2013/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 62/1 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 3.000 YTL A.P.C.

213 sayılı Kanunun 359/a-2 maddesi gereğince sanığa hükmedilen hapis cezasının aynı kanun yerine 5237 sayılı TCK' nın 50/1-a maddesi gereğince para cezasına çevrilmek suretiye eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma konusu yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2001 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin kurumlar ve katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında “defter ve belgeleri gizleme” eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK’nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5349
Karar No: 2012/8286
Karar Tarihi: 10.05.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/5349 E.  ,  2012/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 06/07/2011 gün ve 2010/8003-2011/7933 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

HUMK'nun 440. maddesi uyarınca Yargıtay Kararlarına karşı karar düzeltme süresi onbeş gündür. Dairemiz kararı davacı vekiline, 22.08.2011 gününde tebliğ edilmiş, karar düzeltme dilekçesi 12.09.2011 gününde verilmiştir. Her ne kadar tebliğ adli ara vermede yapılmışsa da temyiz süresinin bitmesinin adli ara vermeye rastlamaması karşısında burada aynı kanunun 177. maddesi hükmü uygulanmaz. O nedenle süre geçirilmiş bulunduğundan karar düzeltme isteminin reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.