erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8148
Karar No: 2020/2423
Karar Tarihi: 03.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8148 E.  ,  2020/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kovuşturma evresinde mahkemece dinlenen mağdurenin, 2010 yılında okulların yeni açıldığı dönemde sanıkla tanıştıktan bir hafta sonra cinsel ilişkiye girmelerinin ardından ikinci ilişkinin izleyen Temmuz ve üçüncüsünün ise 2012 yılı Aralık ayında olduğunu belirtmesine rağmen aynı mağdureye yönelik Semih isimli başka bir sanık tarafından işlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuyla ilgili yapılan yargılama sonucunda İzmir 11. Ağır Ceza Mahkemesince verilip temyiz incelemesinde Dairemizin 18.04.2012 gün ve 2012/2416 Esas, 2012/4499 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen dosyaya ilişkin Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan inceleme neticesinde mağdurenin, Semih’le 28.02.2011 ve iki hafta öncesinde ilk kez cinsel ilişkiye girdiğinin anlaşılması karşısında, bu tarihten sonra sanıkla cinsel ilişkiye girdiği sabit olan mağdurenin yaşanan ilişkilerin sayısı ile zamanına yönelik çelişkili ifadeleri, sanığın duruşmada 2012 yılı Aralık ayında bir kez rızasıyla cinsel ilişkiye girdiğine dair kabulü ve tüm dosya içeriği nazara alındığında; sanıkla 2012 yılı Aralık ayında bir kez cinsel ilişkiye giren mağdurenin bu tarihte on beş yaşını tamamlamasından dolayı eylemin 5237 sayılı TCK’nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup, mağdurenin olay nedeniyle sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği de gözetilerek davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9585
Karar No: 2020/11591
Karar Tarihi: 16.03.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/9585 E.  ,  2020/11591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanın ve sanığın kendi adlarına kayıtlı ... ve .... nolu parselleri karşılıklı, sözlü olarak değiştiklerinin, fiilen kullandıkları arsalar üzerine ev yapıp 20 yıldan fazla bir süredir bu şekilde kullandıklarının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.03.2020 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre akraba olan sanık ile katılan arasında gayrimenkul konusuna ilişkin hukuki ihtilafın bulunmasından müstenit sanığın yaptığı şikayetin hak arama ve şikayet hakkı kapsamında kaldığının kabulü ile sanığın beraatine karar verilmesi kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 16.03.2020
Esas No: 2021/6475
Karar No: 2021/16624
Karar Tarihi: 07.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/6475 E.  ,  2021/16624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere (Asıl karar), temyiz isteminin reddi (Ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Sanığın 23/10/2014 havale tarihli dilekçe ile 24/12/2013 tarihli asıl karara yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Mahkeme tarafından 07.11.2014 tarihli ek karar ile "eski hale getirme talebinin kabulü ve sanığın temyiz dilekçesi doğrultusunda dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine" karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemi 5271 sayılı CMK'nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen 07.11.2014 tarihli ek karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, kaldırılarak yapılan incelemede;

24.12.2013 tarihli gıyabi mahkumiyet hükmünün sanığa usulüne uygun olarak 07.02.2014 tarihinde tebliğ edildiği cihetle, sanığın 1 haftalık yasal süresinden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, eski hale getirme ve temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanığın 07/04/2014 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi yönünden yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 07/04/2014 tarihli ve 2013/734 Esas, 2013/1580 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan sanığın yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/938
Karar No: 2018/9851
Karar Tarihi: 17.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/938 E.  ,  2018/9851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 03/03/2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 22/3, 62/1, 52/2-4, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 61/2. maddesine uygun olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması gerektiğinden, temel ceza miktarından 1/3 oranında arttırım yapılarak sanığın 160 gün adli parası ile cezalandırılmasına, TCK’nın 89/2-b maddesi gereğince tayin edilen cezadan 1/ 2 oranında arttırım yapılarak 240 gün adli para cezası cezalandırılmasına ve sanık hakkında TCK’nın 62/1 maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 200 gün adli parasına ve TCK 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20-TL’den hesaplanmak üzere sanık hakkında sonuç ceza olarak 4000-TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm 2-3-4 ve 5. paragraflarının hükümden çıkartılarak yerine

‘’ Sanığın bilinçli taksir altında üzerine atılı suçu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, TCK'nun 22/3. maddesi uyarınca cezasında takdiren 1/3 oranında artırım yapılarak 160 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığın taksirli eylemi sonucu katılanda kemik kırığı oluştuğu tüm dosya kapsamından anlaşılmakla TCK 89/2-b maddesi uyarınca cezasında 1/2 oranında artırım yapılarak 240 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığın saygılı tutum ve davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, 5237 Sayılı TCK nın 62/1. maddesi gereğince cezası takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 200 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen 200 gün adli para cezası sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak 5237 Sayılı TCK nın 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL hesabı ile adli para cezasına çevrilerek SANIĞIN NETİCETEN 4000-TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen 4000 TL adli para cezasının TCK 52/4 maddesi uyarınca takdiren 24 eşit taksitte taksitlendirilmesine, taksitlerin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına, (ihtarat yapılamadı,)‘’ paragraflarının eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15042
Karar No: 2015/22910
Karar Tarihi: 22.12.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/15042 E.  ,  2015/22910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takibe konu ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin kesinleşen 20.01.2011 tarih ve 2009/402E-2011/9K. Sayılı kararında, ''Dava tarihi olan 15.09.2009 tarihinden itibaren müşterek çocuk için aylık toplam 1000,00TL iştirak nafakasına, dava tarihinden sonra müşterek çocuk için yatırılan nafakaların tahsilat aşamasında mahsubuna" hükmedilmiştir. Borçlu ilama göre yaptığı ödemeler mahsup edilmeksizin tamamının takibe konulmasının doğru olmadığını icra emrinin düzeltilmesini İcra Mahkemesi'nden talep etmiştir.

Dairemizin 03.12.2013 tarih 2013/12053E-18311K. Sayılı ilamı ile borçlunun iştirak nafakası için dava tarihi olan 15.09.2009 tarihinden itibaren yaptığı ödemeler mahsup edilerek belirlenecek alacak yönünden icra takibi yapılacağından bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, Mahkemece bozma ilamına uyularak, 19.03.2014 havale tarihli bilirkişi raporu kapsamında, borçlunun alacaklıya bir borcu olmadığı gerekçesiyle takibin iptaline karar verilmiş, hüküm alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Borçlunun itfa itirazına dayanak olarak sunduğu ödeme belgeleri arasında müşterek çocuğun servis ücretleri, yardımcı kitap, okul kıyafet parası, 1 yıllık eğitim bedelinin de olduğu anlaşılmaktadır. Anılan bu ödemeler, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ahlaki bir borcun yerine getirilmesi niteliğinde olup, nafaka borcundan mahsup edilemez.

Mahkemece, bu kurallar kapsamında değerlendirme yapılıp gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23107
Karar No: 2018/4153
Karar Tarihi: 12.03.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23107 E.  ,  2018/4153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, kamulaştırma bedelinin arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki ... Mahallesi, 11 ada 13 parsel ve 11 ada 15 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, taşınmaz üzerindeki yapıya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;Dava konusu 13 ve 15 parsel nolu taşınmazın vergi değerinin değerlendirme tarihi itibari ile sırasıyla 572 TL/m2,1145 TL emsal taşınmazın ise 2.862TL/m2 olduğu bildirilmiştir. Emsal taşınmazın vergi değeri ile dava konusu taşınmazların vergi değeri arasında 13 parselde 5 kat, 15 parselde 2,5 kat fark olduğu halde, dava konusu taşınmazı emsal olarak alınan taşınmazdan % 35 daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/13746
Karar No: 2021/4365
Karar Tarihi: 17.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/13746 E.  ,  2021/4365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işlettiği iş yerinde kaçak sigara satıldığı bilgisine ulaşılması üzerine Savcılık tarafından ... 3. Sulh Ceza Hakimliği'nden arama ve el koyma kararı talep edildiği, Mahkemenin 27.10.2014 tarih ve 2014/1589 değişik iş sayılı kararıyla somut delil bulunmadığından talebin reddine karar verildikten sonra, Savcılık tarafından gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle arama ve el koyma kararı verilmesi üzerine sanığın iş yerinde gündüz vakti yapılan aramada 96 paket kaçak sigara ve 4 kutu makaron ele geçirildiği,

Savcılığın, mahkemece arama ve el koyma izni verilmesi talebinin reddi kararına karşı itiraz yoluna başvurmak yerine mahkemenin kararını yok sayarak gecikmesinde sakınca bulunan hal nedeniyle arama ve el koyma kararı vermesiyle ele geçen eşyanın hukuka aykırı arama sonucu ele geçen yasak delil niteliğinde olduğu, ele geçirilen eşyaların kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın suça konu eşyaları ticari amaçla bulundurduğuna dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/25902
Karar No: 2024/20353
Karar Tarihi: 18.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/25902 E.  ,  2024/20353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1928 E., 2023/1848 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 22.06.2023 tarihli ve 2023/1928 Esas, 2023/1848 Karar sayılı ek kararıyla, hırsızlık suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın sanığa 03.07.2023 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP'tan yapılan incelemede, sanığın 04.07.2023 tarihinde ek kararı yasal süresi içerisinde temyiz ettiği belirlendiğinden, Tebliğname'deki süreden redde ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 22.06.2023 tarihli ve 2023/1928 Esas, 2023/1848 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi uyarınca reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının aynı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kayseri 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

#
Esas No: 2012/19707
Karar No: 2013/6962
Karar Tarihi: 14.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/19707 E.  ,  2013/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından; tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise, velayet, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti babaya verilen müşterek çocuk ... ile velayeti anneye verilen ...'ın anne ve babaları ile kişisel ilişkilerinin küçüklerin birbirlerini göremeyecek şekilde düzenlenmesi, kardeşlerin birbirlerini görmelerini ve kardeşlik duygularının gelişmesini engelleyici nitelikte olup, uygun değildir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK.m.438/7).

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde müşterek çocuk ... için kurulan kişisel ilişkinin hükümden çıkarılmasına, yerine "müşterek çocuk Enes Maden ile aynı yerde bulunmaları halinde her ayın 2. ve 3. Cumartesi günü, dini bayramların 2. günü, milli bayramlarda ve anneler gününde saat 09.00'dan saat 18.00'e kadar farklı ilde bulunmaları halinde her yıl 1 Ağustos saat 09.00'dan başlamak ve 31 Ağustos saat 18.00'de bitmek üzere bu tarihler arasında ve okul yarı yıl tatillerinde tatilin 2. haftası Pazartesi saat 09.00'dan başlamak ve 7 gün sonra saat 18.00'de bitmek üzere annesi olan ... arasında kişisel ilişki kurulmasına" sözüklerinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2013 (Prş.)
Esas No: 2016/6940
Karar No: 2018/617
Karar Tarihi: 24.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6940 E.  ,  2018/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAI HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ....Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2015 tarih ve 2014/824-2015/655 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, şirket adına TPE nezdinde 2013/70739-Hizmet numarası ile tescilli "ÜNSALLAR KURUYEMİŞ" markasının davalı tarafından izinsiz olarak kullanıldığını, bu kullanımının sonlandırılması için davalıya ihtarname keşide ettikleri halde davalının bu haksız eylemine son vermediğini ileri sürerek vaki tecavüzün tespiti ile tecavüzün önlenmesine, tecavüz teşkil eden tüm fiillerin durdurulmasına, müvekkiline ait markaya tecavüz eden markanın yazılı olduğu ambalaj, kutu, broşür ve sair yazılı evrak ve belgelere görüldüğü yerde el konulmasına, tabela ve güneşliklerin kaldırılmasına, her türlü yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davacıya ait markayı kullanmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre ve davacı vekilinin yargılamanın devamı sırasında davaya konu vaki tecavüzün son bulduğunu bildirdiği gerekçesiyle esas hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/5292
Karar No: 2024/4080
Karar Tarihi: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/5292 E.  ,  2024/4080 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2019/2342 E., 2021/186 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 12.04.2021 tarihli ve 2019/2342 Esas, 2021/186 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 12.04.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.