erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/21983
Karar No: 2013/30663
Karar Tarihi: 30.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21983 E.  ,  2013/30663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca ve tüm fer'lerine itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabul edildiği görülmektedir.

Başvuru bu hali ile İİK.nun 68.maddesine dayalı itirazın kaldırılması istemidir. İİK. nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Buna madde hükmüne göre alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulü için takip dayanağı belgenin İİK.nun 68. maddesinde sayılan belgelerden olması gerekir.

Somut olayda, alacaklının icra takibine dayanak yaptığı 20/11/2008 tarihli "Oto Satış Sözleşmesi"nde karşılıklı edimler yer almakta olup kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemekte ve dolayısıyla İİK. nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte bir belge niteliği taşımamaktadır. Bu durumda alacaklı anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8594
Karar No: 2019/10444
Karar Tarihi: 11.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8594 E.  ,  2019/10444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükmü kesin olup, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1320,00 TL adli para cezası; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 2.000 TL adli para cezası ile; suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezası; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezaların türleri ve miktarları itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuk ...’nın hüküm tarihinden sonra 10.02.2018 tarihinde öldüğü ve ölüm kaydının nüfusa işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 64. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereği kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,11.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27280
Karar No: 2015/4603
Karar Tarihi: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27280 E.  ,  2015/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporları yeterli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz imar parseli, somut emsal olarak alınan 540 parsel sayılı taşınmaz ise kadastro parseli olduğundan bahisle, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan 540 parsel sayılı taşınmazın da imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında; bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasında çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak taşınmaz bedelinin yeniden tespiti, bunun mümkün olmaması durumunda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hükme göre uygulanan faizin Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca açılan dava ile hüküm altına alınan ve ödenen bedel çıktıktan sonra kalan miktara uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24844
Karar No: 2013/573
Karar Tarihi: 14.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24844 E.  ,  2013/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

20.01.2009 gün ve VDENR-2009-1421/16 sayılı vergi suçu ve ekindeki inceleme raporlarının 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından düzenlendiği, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Sivas Defterdarlık Gelir Müdürlüğünün 27.01.2009 gün ve 583 sayılı mütalaasının ise vergi suçu ve ekindeki inceleme raporlarına uyumsuz şekilde ''sahte fatura düzenlemek'' suçuna ilişkin olduğu, "sahte fatura kullanmak'' suçu ile ilgili dava şartı niteliğinde verilmiş mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine de dönüşmeyeceği, yine Sivas Cumhuriyet Başsavcılığının 09.11.2009 gün ve 2009/1871 sayılı iddianamesinde sanığın hangi eylemlerinin dava konusu yapıldığı açıkça gösterilmeyip bu yetersiz iddianameye dayanılarak açılan kamu davası sonucu hangi eylemlerden hüküm kurulduğu da anlaşılamadığı cihetle, öncelikle ''sahte fatura kullanmak '' suçu yönünden ilgili makamdan mütalaa istenmesi, mütalaa verildiğinde 5271 sayılı CMK.nun 170. maddesine uygun şekilde düzenlenecek iddianame ile kamu davası açılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3660
Karar No: 2011/1789
Karar Tarihi: 23.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3660 E.  ,  2011/1789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 145 ada 3 parsel sayılı 141.95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... Köyü Tüzel kişiliği dava konusu taşınmazın bir bölümünün köyün mezarlığı niteliğinde olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 145 ada 3 parselin kadastro tespitinin iptali ile 16.11.2009 tarihli bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 57.94 m2 miktarındaki kısmının mezarlık vasfıyla davacı ... Köyü Tüzel Kişiliği adına, geriye kalan 84,01 m2 miktarındaki kısmının ise davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tarafın tutunduğu Eylül 1924 tarih 117 nolu sicilden gelen Aralık 1952 tarih 35 sıra nolu tapu kaydının yüzölçüm ihtiva etmediği, cinsinin samanlık olup hane tapusu nitelikli olduğu dikkate alındığında dava ve temyize konu taşınmaz bölümünü kapsamadığı, öte yandan davalı tarafın zemini ekonomik amacına uygun kullanmak koşuluyla zilyetliğinin de bulunmadığı, bu kısmın 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/A maddesi hükmünde öngörülen şekilde köy mezarlığı olduğu mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan 91.05 TL harcın mahsubu ile geriye kalan 6.85 TL harcın hükmü temyiz eden davalıdan alınmasına, 23.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3958
Karar No: 2019/4728
Karar Tarihi: 15.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3958 E.  ,  2019/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme” suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılında işlenen suçun kendi içinde zincirleme biçimde işlenmiş ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, bu suçlarla ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/5056
Karar No: 2024/5548
Karar Tarihi: 01.07.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5056 E.  ,  2024/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2023/279 E., 2023/2729 K.

SUÇ : İftira

KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi tarafından verilen 08.11.2023 tarihli ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 13.06.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 24.10.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 08.11.2023 tarihli ve 2023/279 Esas, 2023/2729 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, İzmir 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.07.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/24872
Karar No: 2017/35818
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24872 E.  ,  2017/35818 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/7745
Karar No: 2025/205
Karar Tarihi: 09.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7745 E.  ,  2025/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1287 E., 2024/1412 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, okuluna gitmekte olan katılan mağdureyi aracına alarak cebir kullanmak suretiyle cinsel organını katılan mağdurenin cinsel organına ve bacaklarına sürtmek ve katılan mağdurenin göğüslerini okşamak suretiyle cinsel istismarda bulunduğu şeklindeki kabul ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, mahkumiyetine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle sanığın atılı eylemi gerçekleştirmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçelerinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adıyaman 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/9464
Karar No: 2011/4387
Karar Tarihi: 11.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/9464 E.  ,  2011/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı silahla yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/07/2009 gün ve 303/242 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde mağdur ...’ın kafası ile sanık ...'ın suratına vurması üzerine, sanığın, bıçağını çekerek rastgele salladığı bıçak darbeleri sonucu bir tanesi batına nafiz olacak, kalın barsak ve mide delinmesine neden olacak, hayati tehlike geçirecek, diğeri basit tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde mağduru yaraladığı olayda,

a)Kasten bıçakla yaralama suçundan, meydana gelen zararın ağırlığı ve suç kastının yoğunluğu nedenleriyle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

b)Mağdurun sanığa basit etkili eylemde bulunmasından ibaret tahrik oluşturan haksız eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun, 1/4’den ¾’e kadar indirim öngören 29.maddesinin uygulanması sırasında, cezada alt sınırdan bir indirim yapılması yerine, ½ oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın kasten silahla yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,11/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/12713
Karar No: 2025/2838
Karar Tarihi: 18.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/12713 E.  ,  2025/2838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/219 E., 2022/45 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz eden suça sürüklenen çocuğun hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası 04.02.2020 tarihinde mahkeme huzurunda alınan ifadesi esnasında 18 yaşını doldurmuş olması ve müdafii talep etmediğini beyan ettiği gibi, 5271 sayılı Kanun'un 150. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince de suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanmasını gerektirecek bir durum da bulunmadığı halde, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından verilen hükümler bozma öncesi yargılamada atanan zorunlu müdafiinin karşı verilmiş ve müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, anılan müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen kararları temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, yukarıda belirtilen gerekçe ile daha önce görevlendirilen ve temyize hakkı bulunmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.