Esas No: 2022/402
Karar No: 2024/5561
Karar Tarihi: 02.10.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/402 E.  ,  2024/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/526 E., 2021/223 K.

KARAR : Davanın kabulüne

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Tekirdağ ili ... ilçesi ... Mahallesinde kain 2453 parsel sayılı taşınmaz, 440 m2 yüzölçümü ile arsa vasfıyla davacı adına 17.05.2013 tarihinde satış suretiyle tescil edilmiştir.

Davacı vekili, vekil edeninin dava konusu 2453 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, yörede 2005 yılında yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında çekişmeli taşınmazın orman sınırı içine alındığını, bu işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmaza ilişkin sınırlamanın iptali ile taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince; davanın kabulü ile, taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 Nolu Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığı işleminin iptali ile dava konusu taşınmazın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına dair verilen karar, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 15.10.2018 tarihli ve 2018/2940-6361 sayılı kararıyla bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; "taşınmazın orman vasfının belirlenmesine ilişkin araştırmanın yeterli olmadığı, bu nedenle yöntemince orman araştırması yapılması, bunun yanında komşu parsellere ilişkin olarak açılan dava bulunup bulunmadığı hususunun da araştırılarak toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; "yapılan keşif ve alınan uzman bilirkişi raporu ile çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğunun hava fotoğrafları ile tespit edildiği, bunun yanında komşu 2454 nolu parsel hakkında aynı nitelikteki davada verilen kabul kararının temyiz denetiminden geçerek onanmasına karar verildiği" gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 05.05.2005-05.11.2005 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 12.05.2005 tarihinde ilan edilerek 12.01.2006 tarihinde kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 3302 sayılı 31.08.1956 tarihli ve 6831 sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

7139 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.