erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/7325
Karar No: 2006/10248
Karar Tarihi: 07.12.2006

18. Hukuk Dairesi 2006/7325 E., 2006/10248 K.

**18. Hukuk Dairesi 2006/7325 E., 2006/10248 K.**

**- KAT MALİKİNİN SORUMLULUĞU**

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde davalıya ait terasın izolasyonunun yapılarak muarazanın giderilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının dava konusu anataşınmazda bağımsız bölüm maliki olduğunu ve bunun dairesinin önünde bulunan terastan sızan yağmur sularının kendi dairesinin tavanına ve duvarlarına zarar verdiğini ileri sürerek meydana gelen zararın önlenmesi için terasın uygun malzeme ile izolasyonunun davalı tarafından yapılmasını, davalının yapmaması durumunda ise bedeli tespit ettirilerek kendilerinin yapması için masrafın davalıdan tahsiline, gerekli tamir ve bakım için izin verilmesine karar verilmesini istemiş; mahkemece ortak yerlerden olan teras kaplamasının hasara uğramasında davalıların herhangi bir kusuru bulunmadığı, sorumluluğun tüm kat maliklerine ait olduğu ileri sürülerek dava tüm kat maliklerine karşı açılmadığından reddi yolunda hüküm kurulmuştur.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, özellikle anataşınmaza ait onaylı mimari projenin incelenmesinden dava konusu edilen ve davalılara ait bulunan bağımsız bölümün ön tarafındaki terasın anataşınmazın ortak yerlerinden olduğu, tapu kaydına göre de kat irtifaklı olan anataşınmazda davacı F…

……'nın 18 nolu, davalı F…

…….'nın ise 19 nolu meskenlerin maliki oldukları anlaşılmaktadır. Kat maliki olan davacı tarafından yine kat maliki bulunan davalı F…

…..'ya karşı dava açılmış bulunduğuna ve davacının dairesinde meydana gelen hasarın anataşınmazın ortak yerlerinden olan terastan sızan sulardan kaynaklandığı bilirkişi görüşü doğrultusunda kabul edildiğine, ortak alanlardan kaynaklanan hasar ve zararların masrafının davacı da dahil olmak üzere tüm kat maliklerince karşılanması gerektiğine göre usul ekonomisi açısından anataşınmazda bulunan diğer tüm kat maliklerinin de davaya dahil edilip taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilip toplanacak deliller doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 7.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/20569
Karar No: 2010/2290
Karar Tarihi: 10.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20569 E.  ,  2010/2290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanna

TEMYİZ EDEN Davalı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Karar ve temyiz dilekçesinin davacıya tebliğine dair belgede, tebliğin kalemde babası Ahmet Köse’ye yapıldığı belirtilmektedir. “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir. (Teb. K. m. 10/2,3) Bu hali ile davacının babasına kalemde yapılan tebligat usulsüzdür. Kararın ve temyiz dilekçesinin davacıya usulüne uygun olarak tebliği,

2- 492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalıdan 14.00 TL. temyiz peşin harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 10.02.2010 (Çrş.)
Esas No: 2014/47523
Karar No: 2019/4405
Karar Tarihi: 18.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/47523 E.  ,  2019/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...’in aşamalardaki ifadelerinde, sanığın, kendisini eliyle yaraladıktan sonra mutfağa giderek bıçak aldığını ve üzerine yürüdüğünü, ...’in bıçağı düşürmek için sanığın eline vurduğunu beyan etmesi ve soruşturma ifadesi okunup sorulduğunda da, sanığın bıçakla vurmak için üzerine yürüdüğünü belirtmesi karşısında, sanığın mağdurun üzerine elinde bıçakla yürümesi eylemindeki kastının yaralama mı yoksa tehdit mi olduğunun yöntemince tartışılması, yaralama kastı ile hareket ettiğinin kabulü halinde, sanığın aynı suç işleme kastıyla, aynı olayın devamında ve çok kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştirdiği basit yaralama ve silahla yaralamaya teşebbüs eylemlerinin tek suç oluşturacağı, bütünlük arz eden bu eylemler nedeniyle sadece tamamlanmış basit yaralama suçundan cezalandırılıp, silah nedeniyle ayrıca artırıma gidilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle her iki suçtan ayrı ayrı hükümler kurulması,

2-Sanığın, olaydan iki gün sonra polis merkezine giderek mağdur ve ... hakkındaki şikayetini dile getirmesiyle soruşturmaya başlanması ve sanığın adli raporunun iddialarını destekleyebilecek nitelikte bulunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durularak, sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılmaması,

3-Sanığın adli sicil kaydındaki tekerrüre esas alınan ilamına konu suçun, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi ve TCK’nın 141/1. maddesine uyan hırsızlık suçunun, uzlaştırma kapsamında bulunması karşısında, anılan suçla ilgili olarak uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8706
Karar No: 2018/3196
Karar Tarihi: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8706 E.  ,  2018/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Karar başlığında suç tarihinin 08/11/2013 yerine 2013 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1218
Karar No: 2024/957
Karar Tarihi: 20.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/1218 E.  ,  2024/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2527 E., 2021/2627 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çarşamba 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/219 E., 2019/835 K.

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 14.10.2021 tarihli ek kararla davalı vekilinin istinaf dilekçesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 346 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar 14.242,50 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21463
Karar No: 2012/28890
Karar Tarihi: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21463 E.  ,  2012/28890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilince gönderilen mazeret dilekçesinde mazeretine esas hususları belgelendirmediğinden ve kararın dayandığı gerekçelere göre davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27798
Karar No: 2017/3826
Karar Tarihi: 03.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27798 E.  ,  2017/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında kuruma abone olmadan kayıtsız sayaçtan elektrik kullandığına dair kaçak tespit tutanağının düzenlenmesi karşısında; sanığın konutunda kullanılan elektrik sayacının tüketimi eksik gösterip göstermediği veya sayaca tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde müdahale edilip edilmediğinin tespit edilebilmesi için kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak; sanığın suça konu yerde ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak veya usulsüz kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanması, sanık suça konu yerde halen oturuyor ise keşif yapılıp kurulu güç belirlenmek suretiyle; oturmuyor ise tespit tutanağında belirtilen devreden geçen akım miktarına göre ve sanık hakkında düzenlenen tutunaktan hareket edilerek kullanılan elektrik miktarı ile endeks değerinin uyumlu olup olmadığı ve usulsüz kullanım bedeli konusunda teknik bilirkişiden rapor alınıp, sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği değerlendirilmeden ve sanık dinlenmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/867
Karar No: 2016/1813
Karar Tarihi: 15.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/867 E.  ,  2016/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/04/2015

NUMARASI : 2014/286-2015/135

DAVACI : Ş.. Ü.. VEK.AV. P.. M.. A...

DAVALI : H.. C..

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2011 yılında boşandıklarını,müşterek çocuk Berat Rüzgar lehine 350 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini,çocuğun ihtiyaçlarının arttığını belirterek, iştirak nafakasının 550 TL ye çıkarılması talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; iştirak nafakasının artırımı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 182/2 maddesi gereğince; velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğunun giderlerine katılmakla yükümlüdür.

İştirak nafakası takdir edilirken; çocuğun yaşı, ihtiyaçları, okul seviyesi, sosyal çevreye göre yaşam seviyesi, velayet tevdi edilen tarafın ekonomik durumu ile nafaka yükümlüsünün mali gücü birlikte değerlendirilip, hakkaniyete uygun bir nafakaya karar verilmelidir.

Dosya içeriğinden; velayet hakkı annede olan müşterek çocuk Berat Rüzgar'ın 2009 doğumlu olduğu, anaokulunda eğitim gördüğü,davacının tuhafiyeci olduğu 500-600 TL gelirinin olduğu,davalının itfaiye şöförü olarak çalıştığı,3.231,41 TL gelirinin olduğu,yeniden evlendiği,anlaşılmaktadır.

Nafaka artırım davasının açılması belli bir zaman geçmesine bağlı tutulmadığı gibi, her dava açıldığı tarihe göre değerlendirilmelidir. Önceki dava tarihi ile eldeki davanın açıldığı tarih arasında yaklaşık 3,5 yıl geçmiştir. Bu süre içinde tarafların sosyal ve ekonomik durumları değiştiği gibi, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları da doğal olarak artmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında, iştirak nafakasının artırımına yönelik talebin reddedilmesi, TMK.4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

Bu nedenle mahkemece, müşterek çocuğun ihtiyaçlarındaki değişim ve davalının gelir durumu gözetilerek hakkaniyete uygun şekilde nafakanın bir miktar artırımına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1956
Karar No: 2019/720
Karar Tarihi: 11.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1956 E.  ,  2019/720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; Bir pizzacıda kurye olarak çalışan mağdur ...'ın olay günü saat 21.00 sularında gelen bir siparişi teslim etmek üzere teslimatın yapılacağı adresin bulunduğu sokağa gidip kurye motosikletini park ettiği sırada, aynı sokakta bekleyen sanıklardan ...'in elinde bıçak olduğu halde, sinkaflı sözlerle mağdur ...'ı yanlarına çağırdığı, mağdur ...'ın gelmek istemediğini söyleyip geriye doğru çekilmesi üzerine sanık ...'nın küfür edip "Niye kaçıyorsun, gel buraya, 5 lira versene" diyerek mağdurun park ettiği motosikletin arkasında bulunan 30.00 TL tutarındaki 2 adet pizza ve içeceğin muhafaza edildiği çantayı aldıktan sonra diğer sanık ...'le birlikte olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları, mağdur ...'ın önce polis ihbar hattını sonra iş yeri arkadaşı ...'yı aradığı, kısa bir müddet sonra olay yerine gelen ... ile birlikte sanıkların kaçış istikametine doğru yöneldikleri ve sokak üstünde yürümekte olan sanıkları gördükleri, ...'nın sanık ...'i aynı mahalleli olmalarından dolayı tanıyıp ondan aldıkları pizzayı istediği, sanık ...'in üstünde muhafaza ettiği bıçağı gösterip "Üzerimde bıçak var, polisler gelecek ben kaçıyorum" şeklinde konuştuktan sonra diğer sanık ...'yla kaçtıkları, bunun üzerine mağdur ... ve ...'nın olay mahalline geri dönüp ihbar üzerine gelen polisle birlikte yaptıkları çevre araştırmasında, bir evin balkonunun yan kısmında yerde oturur vaziyette görülen sanıkların yakalanmalarını sağladıkları, kolluk tarafından incelemede balkon içinde 2 adet bıçağın görüldüğü ve hane sahibinin rızasıyla muhafaza altına alındığı, pizza ve içeceklerin ise çanta içinde olay mahallinden 25-30 metre mesafade ele geçtiği ve CD görüntüleri, mağdur ...'ın olaydan hemen sonra sıcağı sıcağına alınan beyanı ve tanık anlatımıyla doğrulanan olayda, sanıkların üzerine atılı yağma suçunun sübuta erdiği gözetilmeden, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12589
Karar No: 2012/30911
Karar Tarihi: 31.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12589 E.  ,  2012/30911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 1 adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, örnek 10 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu, mahkemece imza itirazının kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, takip dayanağı olan bono üzerinde kriminalistik uzmanı olan bilirkişi Y.Ö.tarafından yapılan imza incelemesi sonucu düzenlenen 11.11.2011 tarihli raporda, borçlu adına atılan imzanın aidiyeti hususunda teknik yönden görüş belirtmenin mümkün olmadığının bildirildiği, yine aynı bono üzerinde grafoloji ve sahtecilik uzmanı olan bilirkişi H.K.tarafından yapılan imza incelemesi sonucu düzenlenen 08.03.2012 tarihli raporda ise, grafolojik hususiyetler yönünden benzerlikler müşahade edildiği, bu itibarla tetkik konusu senet üzerindeki imzaların borçlunun ele ürünü olmasının kuvvetle muhtemel olduğunun belirtildiği, bu durumda her iki raporun da itiraza konu edilen imzanın aidiyeti konusunda kesin kanaat içermediği ve dolayısıyla hüküm kurmaya elverişli olmadığı görülmektedir.

O halde mahkemece usulünce yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.