erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/3406
Karar No: 2012/3830
Karar Tarihi: 07.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3406 E.  ,  2012/3830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile İncirli Köyü Tüzel Kişiliği ve Hazine aralarındaki tescil davasının reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.02.2011 gün ve 76/11 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, sınırlarını gösterdiği taşınmazın kendisine atalarından kaldığını bu yere kırk beş sene önce meyve ağaçları diktiğini açıklayarak bu yerin adına tapuya tescilini istemiştir.

Davalı ... Hazinesi temsilcisi 25.11.2010 tarihli celsede: açılan davayı kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı İncirli Köyü Tüzel Kişiliği temsilcisi 25.11.2010 tarihli celsede: söz konusu yerin davacıya ait olduğunu, kendini bildibileli burayı davalıların kullandığını açıklamıştır.

Mahkemece, komşu 536 parselin kadastrosunun 1977'de kesinleştiği ve bu tarihten itibaren on yıllık hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu yer, tapulama çalışmalarında, paftasında yol olarak tescil harici bırakılmıştır. 3402 sayılı Kadastro Yasasının 12/3 ya da 766 sayılı Tapulama Kanununun 31. maddesindeki on yıllık hak düşürücü süreler: tapulama/kadastro tutanağı düzenlenen taşınmazlarla ilgilidir. Somut olayda, nizalı yer için tutanak düzenlenmemiştir. Öyle ise, değinilen yasa maddelerinin afaki bir biçimde gerekçe gösterilmesi kanunen ve hukuken isabetli olmamıştır. Somut olayın hukuki nitelemesine gelince; dava dilekçesindeki son derece yalın anlatıma göre: sınırları yazılı tahmini dört dönüm taşınmaz, kadastroda tescil harici bırakılmıştır. Eklemeli zilyetlik aralıksız-nizasız yirmi yılı aşkın süreden beri davacıda olduğundan bahisle bu yerin TMK.nun 713/1. ve 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesine dayalı olarak tescili talebine ilişkindir. İddianın ileri sürülüş biçimine göre bu tür davalar, kamusal niteliği ağırlıklı olan dava türlerinden olup; tarafların gösterecekleri deliller yanında, mahkemesince gerekli görüldüğünde resen delil toplama yetkisi bulunmaktadır. Nitekim, mahallinde keşif yapılmış yerel bilirkişiler ile davacı tanığı dinlenmiştir. Kaldı ki, mahkemece gözlemde de bulunulmuştur. Keşifte görev verilen kadastro teknisyeni ve ziraat bilirkişisi ayrı ayrı raporlarını dosyaya ibraz etmişlerdir.

Hal böyle olunca, toplanan tüm deliller değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, somut olaya uygun düşmeyen gerekçe ve nitelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18,40 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30704
Karar No: 2015/5452
Karar Tarihi: 10.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30704 E.  ,  2015/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine aciz vesikasına dayalı olarak genel haciz yoluyla başlatılan ilamsız takipte borçlu borca itiraz etmiş, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurulmuş, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takibe dayanak yapılan belge, İİK.'nun 143. maddesi uyarınca verilmiş kesin aciz vesikası olup, İİK.'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerdendir.

O halde; mahkemece taraflara diyecekleri sorularak sonucuna göre itirazın kaldırılması hakkında bir karar verilmesi gerekirken tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40091
Karar No: 2017/43485
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40091 E.  ,  2017/43485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/9067
Karar No: 2014/5742
Karar Tarihi: 10.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/9067 E.  ,  2014/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası olan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıverme tarihine kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette

bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.03.2014 gününde oybirliğiyle kar
Esas No: 2017/2521
Karar No: 2017/5665
Karar Tarihi: 14.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2521 E.  ,  2017/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İİK'nın 336. maddesi uyarınca müflisin mallarını ellerinde bulunduran veya müflise borçlu olan üçüncü şahıslar, o malları iflas idaresi emrine vermek veya borçlarını bildirmek zorunda olup, müeyyidesi de aynı madde de düzenlenmiş olmakla, iflas dosyasından üçüncü şahsa gönderilen 89/1 haciz ihbarnamesine gerçeğe aykırı beyanda bulunmanın atılı suçun yasal unsurlarını oluşturmayacağından sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3418
Karar No: 2019/5391
Karar Tarihi: 24.06.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3418 E.  ,  2019/5391 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

... adına Av. ... ile 1-Akustik İnşaat Taah. ve Tic.A.Ş. adına Av. ... 2-... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesince verilen 30.05.2016 günlü ve ... E-2016/205 K sayılı hükmün, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin bir önceki geri çevirmeye konu kararında; “ ...Mahkemece, Davacı Kurum avukatından kesin süre içeren muhtıra ile temyizden vazgeçme yetkisini içeren vekaletname veya varsa Kurum adına temyizden vazgeçme yetkisi olduğuna dair Kurum oluruna ilişkin belgenin ibrazı istenmesi ve bu belgeler celbedildikten sonra, davacı Kurum avukatının temyiz talebi hakkında olumlu olumsuz ek karar verilip, ek kararın yöntemince tebliğ edilmesi gerektiği” belirtilmiş olmasına rağmen, Davacı kurum için Mahkemece ek karar verilmeden, geri çevirme gereği yerine getirilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, geri çevirme gereği, Davacı kurum için ek karar verilerek, anılan kararın tebliği için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40086
Karar No: 2017/43483
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40086 E.  ,  2017/43483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/1003
Karar No: 2015/10928
Karar Tarihi: 03.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/1003 E.  ,  2015/10928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Alanya İş Mahkemesi

Tarihi : 14/10/2014

Numarası : 2013/157-2014/790

YARGITAY İLAMI

Dosyada davalı şirketin davacıya gönderdiği devamsızlık tutanakları ile ilgili mazeretini sorduğu ihtarname ile fesih ihtarnamesine ilişkin noter evrakının tebliğ şerhinin dosyada bulunmadığı anlaşılmakla, ilgili Noterlikten tebliğ şerhlerinin araştırılıp tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/11010
Karar No: 2022/15747
Karar Tarihi: 29.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11010 E.  ,  2022/15747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2020/2916 Esas-2021/3278 Karar sayılı 25/03/2021 günlü kararı sonrası, Mahkemece kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içerisinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkili tarafından ... Leasing AŞ'den kira dönemi sonunda satın alınmak üzere kiralanan ve davalı tarafından sigortalanan biçerdöverin yanarak kullanılamaz hale geldiğini, yangının elektrik aksamından kaynaklandığının yetkili servis teknisyeni ve davalı tarafça yaptırılan tespit sonucu belirlendiğini, ihbara rağmen davalının zararı karşılamadığını, zarar giderilmediğinden müvekkilinin biçerdöverin çalışamaması sebebiyle munzam zararının da oluştuğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 50.000,00 TL tazminatın hasar tarihinden işleyecek Merkez Bankasının kısa vadeli mevduata uyguladığı en yüksek avans faizi ve ticari makine olması nedeniyle bu sürede meydana gelen munzam zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, iyiniyetli ihbar yapılmadığını, ispat yükünün davacıya geçtiğini, hemen evin bir kaç metre önünde meydana gelen yangın olayının sabaha kadar fark edilmemesinin hayatın olağan akışına uymadığını, olayın şüpheli bulunduğunu, talebin fahiş olduğunu, munzam zarar oluşmadığını, temerrüde düşmediklerini, kazanç kaybının teminat kapsamında bulunmadığını, tespit raporunu kabul etmediklerini, kısa devrenin araca sonradan eklenen elektrik devresinin sigorta konulmadan çalıştırılması nedeniyle oluştuğunu, bakımsızlık sebebiyle elektrik aksamında meydana gelen arızadan kaynaklanan hasarın teminat dışında kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 2020/2916 Esas-2021/3278 Karar sayılı 25/03/2021 günlü uyulan bozma kararı, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu uyarınca, davanın kısmen kabul, kısmen reddine; 65.337,00 TL'nin 50.000,00 TL'lik kısmı için 29/01/2009 tarihinden, 15.337,00 TL'lik kısmı için 18/05/2021 tarihinden itibaren Merkez Bankasının kısa vadeli mevduata uyguladığı en yüksek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, davacının 30.000,00 TL'lik munzam zarar talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.428,08 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 29/11/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9377
Karar No: 2012/13375
Karar Tarihi: 19.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9377 E.  ,  2012/13375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANDIRIN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/02/2012

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve yıkım davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza ve komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece kadastral yöntemlere göre yapılan ölçüm sonucu davalılar tarafından yapılan çatının 1,19 m² davacı parseline taşkın olduğu belirlendiğine göre bu yönde elatmanın önlenmesi ve yıkıma karar verilmesi doğrudur.Davalıların temyiz itirazı yerinde değildir.Reddi ile hükmün bu bölümüne yönelik kısmının Onanmasına.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;davacı dava dilekçesinde ayrıca çatıdan akan suların hoşgörü sınırlarını aşacak şekilde kendi taşınmazına aktığını ve zarar verdiğini ileri sürerek komşuluk hukukuna dayanmış ve mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde sözü edilen sakıncanın giderilmesi için alınması gerekli önlemler 20.06.2011 tarihli bilirkişi raporunda gösterilmiştir.

O halde komşuluk hukuku yönünden de açılan davanın kabulü ile uzman bilirkişi tarafından belirtilen önlemlerin hüküm altına alınması gerekirken bu yönden davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hal böyle olunca, davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile yerel mahkeme kararının 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1900
Karar No: 2011/14796
Karar Tarihi: 28.11.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/1900 E.  ,  2011/14796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 22.06.2010

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. Özgür Kavak gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu taşınmaz üzerinde kurulu bulunan akaryakıt satış istasyonunun BP marka ve logosu altında faaliyette bulunmak üzere akdedilen bayilik anlaşması ve ekleri gereğince davalıya tevdi edildiğini, taşınmazın mütemmim cüzleri ile birlikte davacı lehine intifa hakkı tesis edilmesi şartıyla davalıya satıldığını, davacı lehine 25 yıl süreyle intifa hakkı tesis edildiğini ancak Rekabet Kurulunun aldığı kararlar doğrultusunda 18.09.2005 tarihinden önce yapılmış ve süresi 5 yılı aşan sözleşmelerin 18.09.2010 tarihine kadar muafiyetten yararlanabileceği bu tarihten sonra muafiyet koşullarının ortadan kalkacağının belirtildiği, 4054 sayılı Rekabetin Korunması Hakkında Kanunun 56. maddesi uyarınca aynı kanunun 4. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle Rekabet Kurulu tarafından geçersiz sayılan anlaşmalar nedeni ile tarafların birbirlerine verdikleri her şeyin BK.’nun 63,64. maddeleri uyarınca iadesi gerektiği, bu nedenle müvekkili tarafından peşin ödemenin ve bedelsiz kalan kira parası ile müvekkilinin yaptığı yatırımlar ile davacıya ödenen primlerden 4.183.562. USD’nin temerrüt tarihinden itibaren yabancı paraya işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava tarihi itibariyle ve halende taraflar arasındaki sözleşmesel ilişki devam ettiği, henüz iddia edilen sebepsiz zenginleşme olgusunun işlemeye başlamadığı, davanın zamansız açıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2148
Karar No: 2024/20119
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/2148 E.  ,  2024/20119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 07.04.2017

EK KARAR TARİHİ : 04.09.2019

EK KARAR SAYISI : 2017/542 E., 2017/535 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 04.09.2019 tarihli ve 2017/542 Esas, 2017/535 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin olan ve 01.10.2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen ek kararı, 5271 sayılı CMK'nın 296/2. maddesinde öngörülen 7 günlük süreden sonra 04.12.2019 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10699
Karar No: 2018/4433
Karar Tarihi: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10699 E.  ,  2018/4433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre ;

1-Şikayetçi vekilinin beraat eden sanık ... hakkındaki temyiz itirazlarına yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.