erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/22948
Karar No: 2017/8287
Karar Tarihi: 17.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22948 E.  ,  2017/8287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirkete ödeme emrinin 17.08.2010 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu şirket vekili tarafından 23.08.2010 tarihinde borca ve ferilerine itiraz edildiği, itirazın süresinde olduğu gerekçesiyle icra takip dosyasında icra takibinin durdurulmasına karar verildiği, alacaklı tarafından 15.08.2011 tarihinde itirazın iptali davası açıldığı, 12.10.2012 tarihinde itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesine dair kararın 04.12.2012 tarihinde kesinleşmesine karşın, şikayetçi alacaklı tarafından takip kesinleşmeden 03.12.2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11854
Karar No: 2014/1095
Karar Tarihi: 04.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11854 E.  ,  2014/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kayıp çocuğun bulunması (çocuğun kaçırılıp alıkonulması suçundan) olayı ile ilgili yapılan soruşturma evresi sonunda; Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 15.09.2012 tarihli ve 2012/2948 soruşturma, 2012/1538 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara karşı yapılan itirazın reddine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2013 gün ve 2013/760 D.İş sayılı Kararının;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı CMK.nın 173/3. maddesinde yer alan, “Başkan, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer sulh ceza hâkimini görevlendirebilir.” şeklindeki düzenleme ve müşteki vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yaptığı itirazında, kayıp olduğu iddia olunan ve suç tarihinde 14 yaşında bulunan mağdurenin evlenmek amacıyla Çorum iline gitmiş olabileceğini belirtmesi karşısında, bu konuda bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.11.2013 gün ve 94660652-105-43-8550-2013-16040/65766 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Mağdure ve müştekinin beyanları ile tüm soruşturma evrakı içeriğine göre, mağdurenin kaybolması olay ile ilgili olarak herhangi bir kimse hakkında kamu davası açılmasını gerektirir yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilemediğinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmaması ve yeni delillerin ortaya çıkması durumunda her zaman soruşturma yapılmasının mümkün olması nedeniyle bu karara yönelik yapılan itirazın reddine dair Kütahya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.08.2013 gün ve 2013/760 D.İş sayılı Kararının usul ve Kanuna uygun olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2375
Karar No: 2007/16274
Karar Tarihi: 22.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/2375 E.  ,  2007/16274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :14.11.2006
Esas No: 2013/17052
Karar No: 2013/25716
Karar Tarihi: 09.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/17052 E.  ,  2013/25716 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/17052

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, dayanak protokolde belirlenen karşılıklı edimlerin yerine getirilip getirilmediğinin yargılamayı gerektirdiğinden bahisle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nın 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, alacaklının, genel haciz yoluyla başlattığı icra takibinde, borçlunun icra dosyasına sunduğu dilekçesinde, alacaklıya borcu olmadığını, borca, faize ve borcun tüm fer'ilerine itiraz ettiğini belirtmiş, alacağın likit olmadığı itirazında bulunmuş, ancak imzaya itiraz etmemiştir.

Alacaklının takibe dayanak yaptığı “Protokol” başlıklı 26/12/2008 tarihli belgede, protokol tarihi itibariyle 2.056.866 USD borç olduğu kabul edilmiş ve bu borcun ödeme planı belirlenmiştir. Sözkonusu protokolü, itiraz eden borçlu, müşterek ve müteselsil kefil olarak imzalamıştır. Bu haliyle takibe konu belge, mahkemece kabul edilenin aksine karşılıklı edimler yüklemeyip, yukarıda açıklandığı şekilde İİK.nun 68/1.maddesi kapsamında imzası ikrar edilen kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belgedir.

O halde, mahkemece, borçlu, itirazını,  İİK.nun 68/3.maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasında sayılan belgelerle ispat edemediğinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,  09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7807
Karar No: 2012/1031
Karar Tarihi: 21.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7807 E.  ,  2012/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 102 ada 122 ve 125 parsel sayılı sırasıyla 9351,18 m2 ve 30917,40 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 102 ada 122 parsel sayılı taşınmaz davalı Havva Arslan, 102 ada 125 parsel sayılı taşınmaz ise davalılar ... ve Uğur ... adına eşit paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında paylaşmaya da dayanmıştır. Mahkemece; davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere göre somut olayda uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme ulaşabilmesi için dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmasının zorunlu olduğu dava dosyasının keşfe hazır hale geldiği davacı tarafın kendisine verilen makul önel içerisinde keşif giderlerini mahkeme veznesine depo etmediği, somut olayda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 30/2 maddesi hükmünün uygulama olanağının bulunmadığı gerçekten tespitin aynı Yasanın 5. maddesi hükmü uyarınca yapılmadığı dikkate alındığında aynı Yasanın 36. maddesi hükmüne göre davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 33,60 TL harcın davacıdan alınmasına, 21.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/22904
Karar No: 2022/20213
Karar Tarihi: 19.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/22904 E.  ,  2022/20213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hakaret

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanık ...'a yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 19/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4993
Karar No: 2016/10455
Karar Tarihi: 15.11.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4993 E.  ,  2016/10455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanıklar hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 günün 5 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 600 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan

hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.11.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(K.D)

KARŞI DÜŞÜNCE

Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmün, sanık ... ve ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de, sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozulması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 15.11.2016
Esas No: 2015/27981
Karar No: 2017/7350
Karar Tarihi: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27981 E.  ,  2017/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen suçun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesinin gerekmesi nedeniyle, sanığın savunmasında bildirdiği “ ... Mahallesi , ... Sokak ,No:16/A ... adresinde ,borçlu şirketin ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2719
Karar No: 2016/3719
Karar Tarihi: 25.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2719 E.  ,  2016/3719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I- Sanıklar hakkında 2003-2004 yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2003 ve 2004 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihlerden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanıklar hakkında "2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile ...nın "2003, 2004, 2005, 2006, takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak .... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.02.2008 gün ve ..... Esas sayılı iddianamesi ile sanıkların "2005, 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan "sahte fatura kullanmak” suçundan hangi takvim yılına ilişkin karar verildiği de belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4265
Karar No: 2016/6248
Karar Tarihi: 09.05.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/4265 E.  ,  2016/6248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Yasanın 10. ve 14. maddeleri uyarınca, gerekçeli kararın sanığa tebliğinin usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.09.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında xxxx ... numaralı kredi kartını müştekiye teslim etmeyerek müştekinin rızası olmaksızın kullanarak kendisine haksız yarar sağladığı, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddiasıyla dava açılmış olup, ... Operasyon Merkezi tarafından gönderilen 03.05.2012 tarihli yazı ekindeki ekstreler ile 10.01.2014 tarihli yazıdan, harcamaların xxxx 1742 numaralı kredi kartı ile yapıldığının ve xxxx 1742 numaralı kredi kartının Mersin Şubesinde bizzat şikayetçiye teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, iddianamede belirtilen xxxx 5958 sayılı kredi kartından harcama yapılıp yapılmadığı kesin olarak saptanıp, bu karta ilişkin hesap ekstresinde yer alan kayıptan yenileme ücretinin neye istinaden alındığı, bu kartın hangi kartın kayıp müracaatı üzerine düzenlendiği araştırıldıktan sonra, 5271 sayılı CMK.nun 225/1. maddesi uyarınca "hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir." hükmüde göz önüne alınıp sonucuna göre, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı ilamı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, Resmi Gazete'de 24.11.2015 tarihinde yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6245
Karar No: 2014/1541
Karar Tarihi: 20.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/6245 E.  ,  2014/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/306704

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2010

NUMARASI : 2008/101 (E) ve 2010/303 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nin 50/1.f maddesi uyarınca “kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına” çevrilmesi ile yetinilmesinin gerekmesi ve infazı kısıtlar şekilde hizmetin ne olacağına mahkemesince karar verilemeyeceği karşısında tebliğnamenin bu hususdaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinde öngörülen "kamuya yararlı bir işte çalıştırma" seçenek yaptırımının "gönüllü" olmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeksizin, sanığın bu husustaki gönüllü olup olmadığı sorulmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9705
Karar No: 2013/24425
Karar Tarihi: 16.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9705 E.  ,  2013/24425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün 24.07.2008 tarihli celsede alınan savunmasında “Ben davayı takip etmek istemiyorum, ben cezaevinde hükümlüyüm cezamın bitmesine on yıl var, duruşmaları takip etmek istemiyorum.” şeklinde vareste tutulma talebini içeren beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında, karar celsesinde hazır edilmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.