erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/11556
Karar No: 2021/4731
Karar Tarihi: 08.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/11556 E.  ,  2021/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın ceza miktarına ve TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gündüz vakti, sathi kaplama bölünmüş karayolunda seyrederken, aracının ön kısımlarıyla, gidiş yönüne göre sağda yan yoldan karayoluna katılan ... idaresindeki kamyonetin arka kısımlarına çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

2-)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası uzun süreli olmadığı halde uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 2-b. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 200 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/572
Karar No: 2023/4240
Karar Tarihi: 23.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/572 E.  ,  2023/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 05.12.2022

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 3. ... Mahkemesi

SAYISI : 2017/308 E., 2020/79 K.

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 05.12.2022 tarihli ek karar ile başvuru için gerekli harç ve giderlerin süresinde ödenmediği gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için usulüne uygun olarak düzenlenen muhtıra, davalı ... vekiline 16.11.2022 tarihinde tebliğ edilmiştir. Muhtıraya rağmen temyiz harcı davalı ... vekili tarafından bir haftalık yasal süre içerisinde Mahkeme veznesine yatırılmamıştır.

Davalı ... vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla ek kararın onanması gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'ya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21293
Karar No: 2014/9419
Karar Tarihi: 14.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/21293 E.  ,  2014/9419 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/187069

MAHKEMESİ : Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2010

NUMARASI : 2008/261 (E) ve 2010/177 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Müşteki idarenin şikayetçi olmasına rağmen hakları hatırlatılarak davaya katılma imkanı tanınmamış ise de; yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi idarenin, kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 234. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Faturasız yapılan mal alımının, bir başka mükellefe ait fatura ile belgelendirilmesi halinde, faturayı düzenleyenle alan arasında gerçek bir mal ve hizmet alımı bulunmadığından, kullanılan faturaların sahte olduğunun kabulü gerektiği ve VUK'nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-l maddesine göre vergi kanunları uyarınca kullanılan belgelerin sahte veya yanıltıcı olması, suçun oluşumu için yeterli olup, vergi ziyaının suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı, vergi tekniği raporlarına göre sanığın fatura aldığı şirketlerden T. S.M.…..Ltd.Şti'nin “yoklama fişinde adresin boş olduğu, faaliyette olmadığının, 2004 haziran döneminden sonra herhangi bir ödemesi bulunmadığı" D. Taah.…..Ltd.Şirketinin “gerçek anlamda mal alım satımı ile hizmet ifasında bulunmaksızın komisyon karşılığı fatura düzenlemekten verilen cezanın Danıştayca onandığı" A.T.- H. A.'ın 31.12.2004 tarihinde faaliyeti terk ettiği, ödeme ve tahsilat makbuzlarının görülmediği, sanığın mal alımını bu şirket ve sahıslardan aldığı faturalarla belgelendirdiği, fatura bedellerinin ödendiğine dair belge ibraz edilemediği, nakit olarak bu miktar paraların ödenmesinin ticari teamüle uygun bulunmadığının tespit edildiği gözetilerek kaçakçılık suçu, inceleme ve vergi tekniği raporları ile savunma ve tüm dosya içeriğine göre unsurları itibariyle oluşan ve sübuta eren sahte fatura kullanmak suçundan sanığın mahkûmiyeti yerine, yetersiz bilirkişi raporu ve isabetsiz gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23089
Karar No: 2015/6856
Karar Tarihi: 02.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23089 E.  ,  2015/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2014

NUMARASI : 2013/123-2014/162

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız elatılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız elatılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılırken mümkün olduğu kadar benzer nitelikteki taşınmazların emsal alınarak değerlendirme yapılması gerekir.

Bilirkişi kurul raporunda emsal olarak incelenen taşınmazın dava konusu taşınmazdan 30 kat değersiz olduğu kabul edildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işarettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irat kaydedilmesine, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3901
Karar No: 2022/1494
Karar Tarihi: 01.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3901 E.  ,  2022/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ve bilirkişi raporlarının hükme esas almaya elverişli olmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, meskun mahalde, alacakaranlık vaktinde, aydınlatmanın bulunduğu, virajlı, eğimli, hafif buz kaplı, iki gidiş, iki gelişten oluşan düz devamlı çizgiyle bölünmüş asfalt kaplama caddede seyrederken, sağa virajlı bölüme girdiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, karşı şeride geçtiğinde, aracının ön kısımlarıyla, karşıdan gelen sürücü Adem idaresindeki kamyonetin ön kısımlarına çarpmasıyla, sanığın aracının hızını yol ve hava durumuna ayarlamayarak, tam kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilirken TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1215 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3693
Karar No: 2006/6448
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3693 E.  ,  2006/6448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 2112 esas 3850 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25.05.2006 gün ve 22216 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 05.06.2006 gün ve 2006/120222 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de sanığın nafaka borcunu ödememek eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen .... ceza miktarının...tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklinde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında mahkemesince infazda

tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2003/2112 esas 2004/3850 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’nin 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10892
Karar No: 2015/16154
Karar Tarihi: 10.09.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/10892 E.  ,  2015/16154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/5-2013/446

Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 04.04.2013 tarih, 2012/5 Esas, 2013/446 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiş, anılan karar davalı alacaklı M.. Y.. tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce verilen 28.04.2014 tarihli, 2013/13101 Esas, 2014/5629 Karar sayılı karar ile temyiz eden tarafından harcın eksik yatırıldığı gerekçesiyle dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiş; ilk derece mahkemesince harç eksikliğinin tamamlanması için çıkarılan tebligat, temyiz eden M.. Y..'ya usulune uygun biçimde yapılmadığından bahisle dava dosyası Dairemizce 24.10.2014 tarihli kararla 2. kez geri çevrilmiş; harç eksikliğinin tamamlanmasına dair tebligatın temyiz edene usulune uygun tebliğ edilmesine ve süresinde eksik harcın ikmal edilmememesine rağmen dosya ilk derece mahkemesince herhangi bir ek karar verilmeden Dairemize intikal ettirilmiş; Dairemizce 27.02.2015 tarihli kararla, 1086 sayılı HUMK'un 434/son fıkrası uyarınca mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar verilerek, bu kararın davalı alacaklıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun ilgili hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesi ve temyiz süresinin beklenmesi için 3. kez geri çevrilmiş, bu doğrultuda; ilk derece mahkemesince tesis edilen 13.04.2015 tarihli ek karar ile davalı M.. Y..'nın eksik temyiz harçlarını ve posta giderini yatırmamış olduğu anlaşıldığından, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar taraflara usulüne uygun biçimde tebliğ edilmiş, taraflardan hiçbiri anılan ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmamışlardır. Hal böyle iken; ilk derece mahkemesince 27.05.2015 tarihli dosya gönderme formuyla dava dosyası Dairemize gönderilmiştir. Bu minvalde;

Yukarıda anlatılan aşamalardan da anlaşılacağı üzere dosyada, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair 13.04.2015 tarihli ek karara yönelik temyiz talebi bulunmadığından dosya hakkında Dairemizce herhangi bir işlem yapılması olanağı bulunmamaktadır.

SONUÇ: Temyiz edilmiş bir karar bulunmadığından dosya hakkında herhangi bir işlem yapılmaksızın dosyanın Mahal Mahkemesi'ne İŞLEMSİZ İADESİNE, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2646
Karar No: 2016/3238
Karar Tarihi: 15.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2646 E.  ,  2016/3238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..../....../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kolluk marifetiyle yapılan araştırma ve vasi adayının duruşmadaki beyanına göre kısıtlı adayının 3 yıldır “.. ... M...e:....../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun .../1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... Amirliğinin ........2015 tarihli yazısından ve vasi adayının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ........2015 tarihli duruşmasındaki beyanından kısıtlı adayının vasi adayı ile birlikte “...: ......e/...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE ....03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5911
Karar No: 2021/1822
Karar Tarihi: 31.03.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5911 E.  ,  2021/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Tefecilik yapmak

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Hazine vekilinin temyiz isteminin vekalet ücretine yönelik olduğu gözetilerek, incelemenin sanık müdafiinin mahkumiyet hükmüne, katılan hazine vekilinin ise vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tefecilik suçundan mahkumiyet kurulmuş ise de; dosyadaki mevcut vergi tekniği raporunun ve delillerin hüküm kurmaya yeterli olmadığı nazara alınarak, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından sanığın tefecilik yapıp yapmadığı hususunda ayrıntılı kolluk araştırılması yaptırılması, ilgili icra dairelerinden sanığın alacaklı olduğu açık veya kapalı icra dosyalarının araştırılması ve borçlu gözüken kişilerin faiz karşılığı sanıktan ödünç para alıp almadıkları konusunda tanıklıklarına başvurulmasından ve sanık hakkında vergi mükellefi olduğunun tespiti halinde vergi mevzuatına uygun denetime elverişli vergi tekniği ve vergi inceleme raporu düzenlettirilmesinden sonra hasıl olacak sonuca göre hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesiyle ilgili iptal kararının değerlendirilmesi lüzumu,

2-Sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş olması karşısında, kamu davasında kendisini vekille temsil ettiren katılan Hazine lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 31/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.