erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/3484
Karar No: 2011/3754
Karar Tarihi: 06.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3484 E.  ,  2011/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 108 ada 4 parsel sayılı 13260,74 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak, taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye intikal eden yerlerden olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar da davacı Hazine’nin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı Hazine tarafından dayanılan tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye kalan yerlerden olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/1471
Karar No: 2006/3944
Karar Tarihi: 17.03.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1471 E.  ,  2006/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazaanın meni ve durak hakkının tesbiti davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 1986 yılında müvekkili ile babası ... ...'ın dava dışı 15 kişi ile birlikte Manavgat otogarında otobüs işletmeciliği yapmak üzere adi ortaklık kurduklarını, ... ...'ın ... plakalı otobüs ile bir süre çalıştıktan sonra otobüsü durak ... ile birlikte oğlu olan müvekkiline devrettiğini, müvekkilinin de bir süre sonra babasından devraldığı otobüsü davalıya sattığını, satış senedinde kooperatife ait hak ve menfaatların satıcıda kalacağının kararlaştırıldığını, durakta ikinci otobüs işletme ... doğduğunu, ancak davalının ikinci otobüsü de kendisinin işleteceğini iddia ettiğini, oysa ikinci otobüsü kullanma hakkının kooperatif kurucularına ait olduğunu ileri sürerek taraflar arasındaki muarazanın menine ve otobüs durağındaki ikinci otobüs durak hakkının müvekkili ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK.nun 193 maddesi görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacı tarafından karşı tarafa görevli ve yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunluluğunu getirmiştir. Aynı maddenin 3 fıkrasında ise karara karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay’ın onama kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içerisinde yeniden dilekçe verilmesi veya çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerektiğine değinilmiştir. Ancak İnceleme konusu davada dava dilekçesi görevli Asliye hukuk Mahkemesine açıldığı halde kalemdeki hata sonucu Sulh Hukuk Mahkemesi esasına kaydedilmiştir. Kalem hatası nedeniyle görevsiz mahkeme esasına kaydedildiğine göre mahkemece yapılacak ... mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın re’sen görevli mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Bu durumda dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi için ayrıca bir taraf talebi gerekmez. Öyle ise mahkemece işin esasına girilmeli, tarafların delil ve karşı delilleri toplanmalı ve hasıl olacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Aksine düşüncelerle ve yazalı gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22580
Karar No: 2017/36289
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22580 E.  ,  2017/36289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/9348
Karar No: 2018/5356
Karar Tarihi: 12.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9348 E.  ,  2018/5356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

“ Özel Eğitim Tesisleri ve Tic. Ltd. Şti.” isimli özel eğitim hizmetleri veren işyerini işleten sanık ... ve Metin'in şirketin temsilcisi, sanık ...'ın ortağı oldukları, sanıkların hukuka aykırı olarak ele geçirdikleri bilgileri kullanarak katılanlara ulaştıkları, olay tarihinde şirket çalışanı olan tanık Cihan'ın kendisinin Milli Eğitim'den geldiğini belirterek, katılanın çocuğuna ait bilgileri kullanarak katılanlara e-okul sistemi seti sattığı, bu amaçla senet aldığı, senetleri iptal ettirmek isteyen katılanların sanıklara ve tanığa bir daha ulaşamadığı, bu surette sanıkların iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanıkların eylemlerini, ticari faaliyet sırasında işlemesi nedeniyle eylemlerin TCK'nın 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin, üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/35087
Karar No: 2014/1043
Karar Tarihi: 20.01.2014

**12. Hukuk Dairesi         2013/35087 E.  ,  2014/1043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/09/2013

NUMARASI : 2012/1003-2013/712

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emirlerinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçelerinde asıl borçlara yönelik ödemeye ilişkin yazışmalarının devam ettiğini belirterek işlemiş faiz taleplerine itiraz ettiği, alacaklılar vekilinin itirazların kaldırılması isteminin mahkemece kabulüne verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Alacaklının temerrüt faizi isteyebilmesi için takip dayanağı belgede vadenin bulunması ya da borçlunun temerrüde düşürülmüş olması zorunludur. Nitekim 11.12.1957 tarih ve 17/29 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da adi senette vadenin olması halinde, faizin vade tarihinden itibaren istenebileceği kabul edilmiştir. (HGK. nun 22.03.2000 tarih ve 12-706/181 sayılı kararı ) Senette vade yok ise alacaklı tarafından borçlunun takip tarihinden daha evvel temerrüde düşürüldüğünün İİK. nun 68.maddesinde yazılı nitelikte bir belge ile ispatı zorunludur.

Somut olayda, takip dayanağı belgede vade mevcut olmadığına ve icra takibinden önce borçlunun temerrüde düşürüldüğüne ilişkin alacaklılar tarafından İİK. nun 68.maddesinde belirtilen nitelikte herhangi bir belge ibraz edilmediğine göre, ancak takip tarihinden itibaren faiz talep edebilirler.

O halde mahkemece, işlemiş faize yönelik itirazlarının kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12607
Karar No: 2016/2013
Karar Tarihi: 22.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12607 E.  ,  2016/2013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.............Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı; davalının tali yoldan kırmızı ışığı ihlal ederek çok hızlı bir şekilde yola çıkarak davacının maliki olduğu araca çarptığını, kazada davalı tarafın tam kusurlu olduğunu, aracındaki hasarın davalının sigorta şirketi ... tarafından karşılandığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla aracında oluşan 100,00 TL değer kaybının davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davacı duruşmadaki beyanında, bilirkişi raporu doğrultusunda dava değerini 6.500 TL'ye çıkartılarak davayı ıslah etmiştir.

Davalı; kazanın meydana gelmesinde davacı tarafın belirttiği gibi %100 kusurlu olmadığını, davacı tarafın da kusurlu olduğunu, kaza nedeniyle davacı tarafa ait araçta meydana gelen bütün zararların sigorta şirketi tarafından karşılandığını, kazanın tamir edilse dahi değer kaybı oluşturabilecek bir zararının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davaya konu araçta meydana gelen 6.500 TL değer kaybına ilişkin tazminatın 17/05/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 22.2.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12895
Karar No: 2018/7772
Karar Tarihi: 10.12.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/12895 E.  ,  2018/7772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... tarafından, davalı ... aleyhine 04/07/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/05/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince:

a-Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, orman içinden geçen davalıya ait elektrik hattının kopması nedeniyle orman yangını meydana geldiğini, 3 hektar ormanlık alanının yandığını, ağaçların tamamen hayatiyetlerini kaybettiğini belirterek zararın giderilmesini istemiştir.

Davalı, herhangi bir kusurunun bulunmadığını, olay mahallinde orman arazisi olarak gösterilmesine rağmen sadece sürgün adı verilen otsu bitkiler olduğunu, dava konusu yerde olay öncesinde bir arıza meydana gelmediğini, mevzuat uyarınca direk etrafında ve hat boyunca ekinlerin olmaması gerektiğini, davacının kendi sorumluluğundaki orman arazisini koruyup kollama görevini yerine getirmediğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, yargılama sırasında alınan 30/03/2016 tarihli bilirkişi raporunda yanan meşe ağaçlarının emval zararı hesabında, 10,5 ster odun niteliğinde meşe ağacının yanmış olduğunun belirtildiği ve mahkemece bu rapor doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda mahkemece, 10,5 ster odunun kaç adet meşe ağacının yanması sonucu elde edileceği belirlenerek ağaçlandırma giderinin de yanan ağaçlardan her birinin kapladığı alan üzerinden hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken, tüm alan üzerinden hesaplama yapılıp buna göre karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

b-Yangın söndürme ve soğutma çalışmalarının yeterli olup olmadığı, davacı idarenin müterafik kusurunun olup olmadığının değerlendirilmemesi, var ise uygun bir miktar indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi doğru değildir. Kararın bu nedenle de bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2/a-b) no’lu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/1259
Karar No: 2024/981
Karar Tarihi: 22.04.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/1259 E.  ,  2024/981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/642 E., 2023/2090 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

SAYISI : 2017/24 E., 2017/198 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, SGK'nın rücuen tazminat alacağı sebebiyle davalı şirketin ihyası istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay (11). Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY (11). HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25365
Karar No: 2017/6741
Karar Tarihi: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25365 E.  ,  2017/6741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1) İİK’nın 333/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) İİK’nın 345/a maddesine aykırılıktan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Borçlu şirkete ödeme emri 24.11.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 22.11.2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3504
Karar No: 2011/3753
Karar Tarihi: 06.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3504 E.  ,  2011/3753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 136 ada 3 parsel sayılı 604,92 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak, taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye intikal eden yerlerden olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar da davacı Hazine’nin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı Hazine tarafından dayanılan tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca Hazine’ye kalan yerlerden olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine’nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/24946
Karar No: 2017/35698
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24946 E.  ,  2017/35698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.