erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/36171
Karar No: 2018/8044
Karar Tarihi: 24.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/36171 E.  ,  2018/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulduğu belirtilmiş ise de, bozma gerekleri gerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki ... mahallesi 102 ada 48 parsel sayılı taşınmazın zemin bedeli yönünden bozma yapılmadığı, üzerindeki ağaçların bedelinin tespiti için meyve ağaçlarının bulunduğu bölüm kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde kabul edilip, net meyve geliri esas alınarak değer biçilip; zemine, ekilebilecek münavebe ürünlerinin net gelirine göre tespit edilen değer düşülerek muhtesat bedeline hükmedilmesi yönünde bozma yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, mahkemece arsa bedeline hükmedilip, ayrıca ağaç bedelleri yönünden yukarıda açıklanan yöntem uyarınca hesaplama yapılması gerekirken, arsa bedeline hükmedilmeden ve binanın olduğu kısım sulu tarla, meyve ağaçlarının olduğu kısım meyve bahçesi kabul edilerek, bina, meyve bahçesi ve sulu tarla bedeline hükmedilmesi,

2-Bozma öncesinde fazla bloke edilen bedelin iadesine karar verildiği halde, hüküm fıkrasında acele kamulaştırmada fazla yatırılan bedelin iadesi olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21796
Karar No: 2014/29487
Karar Tarihi: 04.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21796 E.  ,  2014/29487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2014

NUMARASI : 2013/353-2014/266

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu M.. G.. tarafından PTT-APS kanalı ile gönderilen 05/05/2014 tarihli mazeret dilekçesine ilişkin APS belgelerinin okunaklı ve onaylı fotokopilerinin ilgili posta müdürlüğünden temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2554
Karar No: 2024/4991
Karar Tarihi: 02.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2554 E.  ,  2024/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2509 E., 2023/19 K.

SUÇ : Zimmete yardım etme

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 09.02.2023 tarihli ve 2021/2509 Esas, 2023/19 sayılı ek Kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında, İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/7 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile zimmete yardım etme suçundan, beraat kararı verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.01.2023 tarihli ve 2021/2509 Esas, 2023/19 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2021/2509 Esas, 2023/19 sayılı ek Kararı ile katılan vekilinin süresinde yapılmayan temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kurum içi evrak kayıt tarihinin 12.01.2023 olduğuna, kendisi tarafından dilekçenin 01.02.2023 tarihinde gönderildiğine, taraf asile tebligat yapılmadığından sürenin başlamayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 16.01.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 01.02.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2021/2509 Esas, 2023/19 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/38391
Karar No: 2017/3318
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38391 E.  ,  2017/3318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/7688
Karar No: 2012/26215
Karar Tarihi: 13.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7688 E.  ,  2012/26215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte, takibe dayanak yapılan Ankara 5. İş Mahkemesinin 03.12.2008 tarih, 2007/214-2008/571 sayılı ilamında, "feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine, davacının yasal süre içerisinde başvurmasına rağmen işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminatın davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 6 aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine" ve "davacının işe iadesi için süresinde işverene başvurması halinde kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aylık ücret ve diğer haklarının tahsiline ... " hükmedilmiştir.

Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu belediye tarafından, itiraz süresi içerisinde, borcun iş güvencesi tazminatı yönünden 10.505,20 TL ve 4 aylık ücret alacağı yönünden 5.685,23 TL olan kısmının'" alacaklıya ödendiği belirtilerek fazlasına itiraz edilmiş, alacaklı tarafından borçlunun kısmi itirazının kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurulmuştur.

İİK.nun 68. maddesine göre, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda takip dayanağı belge olan iş mahkemesi ilamındaki alacak yargılamayı gerektirdiğinden İİK'nun 68. maddesi kapsamında değildir. Bu nedenle mahkemece, alacaklının itirazının kaldırılması talebinin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan kabule göre de; borçlu belediye borca kısmi itirazda bulunmuş olup, itiraz edilen kısım yerine borcun tamamı üzerinden icra inkar tazminatına hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/455
Karar No: 2018/43
Karar Tarihi: 15.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/455 E.  ,  2018/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgeler, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; davacının feshe konu 10.04.2015 tarihinde mesai saati henüz bitmeden iş yerinden ayrılması ve devamı günlerde personelle uyumlu ve iş birliği içerisinde çalışmamasına yönelik eylemleri 4857 sayılı İş Kanununun 25. maddesinde düzenlenen haklı nedenler ağırlığında olmayıp, mahkemenin iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini kabul etmesi dosya kapsamına uygun değildir. Ancak davacının bu davranışlarının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı, iş ilişkisinin devam ettirmenin işveren açısından beklenmez hal aldığı sabittir. Fesih davacının davranışlarından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından, davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan red kararının bu gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.01.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

....
Esas No: 2014/27168
Karar No: 2015/8669
Karar Tarihi: 21.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27168 E.  ,  2015/8669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/05/2014

NUMARASI : 2012/493-2014/191

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Binaya resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Mahkemece iki kez bilirkişi raporu alınmıştır. İlk bilirkişi raporunda taşınmazın metrekare bedeli 4900,00.-TL; 2. bilirkişi raporunda ise 11.000,00.-TL olmak üzere birbirinden çok farklı tespit edildiğinden, raporlar inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24342
Karar No: 2016/8384
Karar Tarihi: 03.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/24342 E.  ,  2016/8384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Sanık ...'ya, 13/05/2014 tarihli ek kararın tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığından, ek karar tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin dosya içerisine konularak, tebliğ edilmemiş ise ek kararın sanığa yöntemine uygun olarak tebliği ile, tebliğ belgesi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11787
Karar No: 2013/15530
Karar Tarihi: 11.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11787 E.  ,  2013/15530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Yanlar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili ve davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden; çekişme konusu 1015, 1014, 295 ve 1031 parsel sayılı taşınmazlara tarafların elbirliği ile malik oldukları, davacıların taşınmazların üzerinde bulunan fıstık ağaçlarının miras bırakan ... ve davacı olan eşi ... tarafından dikilerek bakımının yapıldığını, 1975 yılında yurt dışına gitmeleri nedeni ile ağaçların bakımı ile davalı ...'ın ilgilendiğini, bakım masraflarının kendisine gönderildiğini, ancak davalının ürünlerden faydalanmalarını engellediğini ileri sürerek eldeki davayı açtıkları anlaşılmaktadır.

İddianın ileri sürülüş biçimi ve davanın niteliğine göre davacı tarafın temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Somut olayda çekişmeli taşınmazlar üzerindeki fıstık ağaçlarının tarafların miras bırakanı tarafından dikildiği, miras bırakan ve eşinin 1974 – 1975 yıllarında yurt dışına gitmelerinden itibaren davalı tarafından kullanıldığı ve ağaçların bakımının davalı tarafından yapıldığı, davacı tarafın bu kullanıma uzun süre ses çıkarmadığı başka bir ifade ile muvafakat ettiği, dava açmakla da muvafakatin geri alındığı açıktır. Bu durumda davalının, kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu haksız işgal tazminatından (ecrimisilden) sorumlu tutulamayacağı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2902
Karar No: 2012/1987
Karar Tarihi: 21.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/2902 E.  ,  2012/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ..., ..., ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece davacı tarafın 11.03.2010 günlü oturumda verilen kesin süreye uymadığı gerekçesiyle davacıların keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılmasına, mevcut delillere göre de ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya içeriğine ve usul hükümlerine uygun düşmemiştir.

HUMK.nun 163. maddesi hükmüne göre kanunda belirtilen süreler kesindir. Bu süreler içinde yapılması gereken işlemler yapılmazsa o hak düşer. Hakim de yargılama sırasında taraflara vereceği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Verilen ara kararında sürenin kesin olduğu belirtilmemişse süreyi geçiren taraf yenisini isteyebilir. Bu istem üzerine verilecek ikinci süre kesindir.

Yine öğreti ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre, kesin süreden söz edilebilmesi için öncelikle verilen sürenin yapılması istenilen işlerin yerine getirilebilmesine yetecek uzunlukta makul bir süre olması, yapılması istenilen işlerin neler olduğunun, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçlarının açıkça ve hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ara kararında gösterilmesi, kesin süreye uymamanın hukuki sonuçları konusunda kendisine kesin süre verilen tarafın uyarılması, uyarı yapıldığının da tutanağa geçirilmesi zorunludur.

Somut olaya gelince, dosya içeriğinden mahkemece 11.03.2011 günlü duruşma oturumunda davacıların yokluğunda daha sonra günü belirlenecek olan keşif için kalem kalem belirtilen toplam 1.252.50 TL keşif giderini yatırması için 25 günlük kesin süre verildiği, bu hususta muhtıra düzenlenerek tüm davacılara usulüne uygun olarak tebliğ edildiği davacıların verilen süreye rağmen keşif giderini mahkeme veznesine depo etmediği, bunun üzerine mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Verilen kesin süreyi içeren ara kararında keşif gününün belirlenmediği dikkate alındığında verilen ara kararının kesin süre sonuçlarının uygulanması için yeterli olmadığı kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca mahkemece öncelikle keşif gün ve saati de belirlenerek davacılara keşif giderlerini yatırmaları için yeniden ve az yukarıda açıklandığı biçimde yöntemine uygun ve makul bir süre verilmesi, ara kararı gereklerinin yerine getirilmesi halinde mahallinde keşif yapılması, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacılar ..., ..., ... ve davalı Hazine'nin yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 21.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4077
Karar No: 2014/13682
Karar Tarihi: 18.12.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/4077 E.  ,  2014/13682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/234345

Mahkeme : KIRKLARELİ Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 02.05.2013- 2013/143 esas ve 2013/137 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Temyiz incelemesi, yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen müdafii gelmeyen sanık hakkında duruşmasız olarak yapıldı.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık müdafii 02.05.2013 havale tarihli mazeret dilekçesi ile duruşmanın ertelenmesini talep ettiği halde, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8239
Karar No: 2024/9404
Karar Tarihi: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8239 E.  ,  2024/9404 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/249 Esas, 2024/356 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.02.2024 Tarihli ve 2022/1379 Esas, 2024/239 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Ziya Gökalp Mahallesi Başkent Sokak TOKİ B2 No:9D/16 Başakşehir/İstanbul adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Küçükçekmece 10. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.05.2024 Tarihli ve 2024/249 Esas, 2024/356 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Göksu Mahallesi 679/19 Sokak No:13 İç Kapı No:2 Buca/İzmir olduğu, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının geçici olarak Başakşehir/İstanbul adresine geldiği, daha sonra ise merkezî nüfus idaresi sitemindeki adresi ve ikamet adresi olan İzmir ili Buca ilçesine döndüğü, halen orada ikamet ettiğinin sabit olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Buca/İzmir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/38392
Karar No: 2017/3319
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38392 E.  ,  2017/3319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.