erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/3967
Karar No: 2021/11088
Karar Tarihi: 07.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3967 E.  ,  2021/11088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... Mahallesi 315 ada 364 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek üzerindeki yapıya değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın geldisinden yola terk ve ifraz edilerek oluştuğu belirtilmiş olup, dava konusu taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kayıtları getirilip, İmar Kanunu'nun 15 ve 16. maddeleri uyarınca taşınmazın bir kısmının kamuya terk edildiğinin tespiti halinde, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre imar parseli olarak; aksi takdirde kadastro parseli olarak değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak derhal ödenmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm kurulması,

3) Tapu kaydındaki haciz ve ipoteklerin bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2334
Karar No: 2021/2992
Karar Tarihi: 31.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/2334 E.  ,  2021/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi 29.03.2018 tarihli ve 2015/283 Esas, 2018/286 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 44,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 14,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13480
Karar No: 2013/14275
Karar Tarihi: 13.05.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/13480 E.  ,  2013/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen yaralama ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Mağdurun ve Tanık Aslı Koç’un aşamalarda değişmeyen anlatımı, sanığın arabasının bagajında ruhsatsız tabanca bulunması karşısında, tehdit eylemi silahla işlendiği halde, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek TCK’nın 106/2-a maddesi yerine 106/1. maddesi ile ceza verilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Yaralama suçundan gün adli para cezası verilirken uygulanan Kanun maddesinin CMK’nın 230/6. maddesine aykırı olarak gösterilmemesi, yaralama suçundan verilen adli para cezası taksitlendirildiği halde, tehdit suçundan verilen adli para cezasının taksitlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasının yaralama suçundan adli para cezası verilen kısmın başına “TCK’nın 52. maddesi” ibaresinin, tehdit suçuna ilişkin kısımdaki hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinden sonraki kısmına “sanığa verilen para cezasının miktarı, sanığın ekonomik ve sosyal durumu göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK’nın 52/4 madde ve f fıkrası gereğince adli para cezasının birer aylık ara ile 5 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan kısmın tahsiline, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 13/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1363
Karar No: 2013/2135
Karar Tarihi: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/1363 E.  ,  2013/2135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazın, geri çevirme kararı üzerine getirtilen İnegöl Belediye Başkanlığı'nın 21.12.2012 tarihli yazısında 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin 17,90 TL olarak bildirildiği, Dairemizce aynı gün incelenen 2012/15408, 2012/15412, 2012/15414 (aynı mahkemenin 2010/544, 2010/548, 2010/549) esas sayılı dosyalarında ise aynı emsalle ilgili olarak İnegöl Belediye Başkanlığı'nın 13.08.2012 tarihli yazılarında ise 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin 180 TL olarak bildirildiği, böylece aynı parselle ilgili 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin farklı dosyalarda farklı bildirilerek çelişki oluştuğu anlaşılmakla bu çelişkinin neden kaynaklandığı ilgili belediye başkanlığından sorularak somut emsal olarak incelenen 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazın 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1815
Karar No: 2021/21327
Karar Tarihi: 14.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1815 E.  ,  2021/21327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar ... , ... ile suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın tespit edilemeyen bir zaman diliminde okul içerisinde yer alan müştekiye ait olan kantine 29/11/2013 ve 20/12/2013 tarihinde hırsızlık amacıyla çatıdan girdikleri ve her iki eylemde de çeşitli gıda malzemelerini çalmaları şeklindeki eylemlerinin TCK'nın 142/1-b, 116/2,19/1-c, 31/3, 31/2 .maddelerindeki suçları oluşturduğu, bu suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, suça sürüklenen çocuk ... için aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 29/11/2013 gününden inceleme tarihine kadar, suça sürüklenen çocuklar ..., ... için aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 10/12/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2394
Karar No: 2015/31785
Karar Tarihi: 16.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/2394 E.  ,  2015/31785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/222360

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05/04/2013 - 2013/133 esas ve 2013/170 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nın suç konusu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince giderilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin paragrafında yer alan “uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı'nca suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1920
Karar No: 2020/5864
Karar Tarihi: 10.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1920 E.  ,  2020/5864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir sebebe dayanmayan, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanık idaresindeki otomobiliyle, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın olduğu, bölünmüş, asfalt kaplama caddede seyri sırasında, gidiş yönüne göre sağdan sola doğru akan trafiği kontrol etmeksizin caddeye çıkan, kaplamanın büyük bölümünü geçmiş yayaya aracının sol yan dikiz aynasına çarpmasıyla, sanığın aracının hızını yol durumuna ayarlamayarak, tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

1-) Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla 50/1-a ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2. maddesinin gösterilmemesi,

2-) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4396
Karar No: 2019/7008
Karar Tarihi: 28.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4396 E.  ,  2019/7008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm birleşen davalılar Hasan Ekinci ve Zihni Yavuz’un bir kısım mirasçıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dairemizin geri çevirme kararı ile getirtilen evrakta, ....ada 21 parselin ifrazı ile oluşan 37 ada 76 parselin üçüncü kişilere devredildiği belirtildiğinden, 37 ada 76 parselin ilk oluşumundan itibaren tedavüllerini de gösterir tapu kütük sayfası suretinin, taşınmazın gördüğü satışlara ilişkin alıcı, satıcı ve satış tarihini gösterir şekilde tüm resmi satış akit tablolarının ve taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilmesi,

2) Eski tapu maliklerinin dava konusu......a 21 parsel ve bu parselin ifrazı ile oluşan 37 ada 77 ve 82 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak 6292 sayılı Kanun kapsamında bir taleplerinin olup olmadığının İstanbul Defterdarlığından sorularak varsa bu talebe ilişkin tüm evrak getirtildikten sonra bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/11/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23339
Karar No: 2014/16510
Karar Tarihi: 03.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23339 E.  ,  2014/16510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/94477

Mahkemesi : Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 20.12.2012

Numarası : 2012/128-2012/310

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, hakkında beraat kararı verilen annesi G.. Y.. adına kayıtlı ve fiilen kendisi tarafından işletilen Y.. S.. Sistemleri isimli şirketi işlettiği, olay günü bal festivaline ses sistemi kurmak için şirkete ait kamyonu kendisi kullanarak Ardahan’a gittiği yönündeki beyanlarının, annesi G.. Y.. ve Ardahan’da kendisini karşılayan iş sahibi A.. K..’ün “..kamyon kaleden içeri giremiyordu.Kamyonun yanına gittiğimde şoför koltuğunda Serkan vardı…” ifadesi ile teyit ettikleri, sanığın konser bitiminde şirkete ait kamyonun anahtarını sürücü belgesiz 20 yaşındaki Ö.. D..'a vererek konser malzemelerini yüklemesini istediği, ölen Ö.. D..’ın akrabası olup olay nedeniyle yaralanan B.. G..’ün ifadesine göre, yükleme işi bitince sanığı telefon ile aradıklarında, sanığın Ömer’e "kamyonu bir yere koyun, otobüse atlayın gelin" dediği; katılan M.. A.. vekilinin dosyaya sunduğu 26.10.2011 tarihli dilekçesi ile ölen sürücü Ö.. D..’ın ehliyetsiz şekilde, uzun süredir kamyon kullandığını, bu durumu görenlerin olduğunu ve Ö.. D..’ın 2009 tarihli kamyon üzerinde çekilmiş resmini ekte dosyaya sunduğu; ölen sürücü Ö.. D..’ın arkadaşları olan tanıklar S.. A.. ve A.. Y..’un kolluk ifadelerinde de, Ömer’in Serkan’ın yanında çalıştığı ve her işe gittiklerinde kamyonu Ömer’in kullandığını bildiklerini söylemeleri ve yetişkin ölenin araç kullanmayı bilmediğinin ileri sürülmemesi karşısında:

Kamyon kullanma konusunda yeterli deneyime sahip olduğu anlaşılan sürücü belgesiz ölen Ö.. D..’ın idaresindeki kamyon ile gece, aydınlatma olmayan,iniş eğimli ve virajlı 7 metre genişliğindeki iki yönlü yolda, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu sağ taraftaki 24 metre yüksekliğindeki dereye düşmesi sonucu 3 kişinin öldüğü, 1 kişinin yaralandığı olayda; sanığa yüklenecek kusur bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7687
Karar No: 2013/9028
Karar Tarihi: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7687 E.  ,  2013/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Hatay 2. Sulh Hukuk ve Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. Maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen ... adresi kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin olduğu, hükümlü ...'in 30.10.2012 tarihli vasi istem dilekcesi ile Balıkesir Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 07.12.2012 günlü cevabi yazıları ile anlaşılmıştır.Bu durumda uyuşmazlığın, Bursa 4.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9369
Karar No: 2010/10680
Karar Tarihi: 06.04.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/9369 E.  ,  2010/10680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/275822

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2007

NUMARASI : 2007/975 Karar - 2005/149 Esas

SUÇ : Konut Dokunulmazlığını Bozmak,Kasten Yaralamaya Teşebbüs,Kavgada Silah Çekmek

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların soruşturma aşamasındaki ifadelerinde “katılan M.. G..’ ün sanıklardan Seydi’ ye hakaret etmesi nedeniyle, sanık Rifat ile evlerinin önünde konuştukları sırada, diğer sanıkların da gelmesiyle başlayan tartışmada, sanık Zeynal’ ın bıçakla katılan Mustafa’ ya saldırdığını, sanık Rifat’ ın kavga sırasında bıçak gösterdiğini ve sanıkların giriş kapısından içeri girdiklerini, diğer sanıkları dışarı çıkartıp kapıyı kilitlediklerini, ancak sanık Rifat’ ın içeride kaldığını” iddia etmeleri kovuşturma aşamasında da benzer iddialarda bulundukları ancak sanık Zeyanal’ın bıçakla saldırdığına dair bir ifadelerinin bulunmaması, tanık İ. U..’ ın, “üç kişinin apartman giriş kapısının içinde katılanlara saldırdığını”, tanık A. U..’ın da “üç kişinin dışarıdan apartman kapısını zorlayarak içeriye girmeye çalıştıklarını” ifade etmeleri, katılanların evin içerisinde tuttukları sanık Rifat’ı ona ait bıçak ile birlikte polise teslim ettiklerinin anlaşılması, atılı suçları kabul etmeyen sanıkların ise çıkan tartışmada merdivenlerden düşen sanık Rifat’ı katılanların içeriye çektiklerini savunmaları karşısında; sanıkların girdikleri ve kavganın başladığı yerin katılanlara ait konut ya da eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespiti açısından suç mahallinde inceleme yapılmadan, katılanların ifadeleri arasındaki çelişki giderilmeden, olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan A. G..dinlenmeden ve tanıklar İ. U.. ile A. U..’ın ifadelerine neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılmadan, eksik soruşturma ve inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.