erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/1871
Karar No: 2013/3530
Karar Tarihi: 11.03.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/1871 E.  ,  2013/3530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.03.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş makinası ile yaptırılan hafriyat çalışması sonucu oluşan komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, kot farkı ve eğimin doğal etkenlerle oluştuğunu davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toprak yapısının sert olduğu, parsel üzerindeki yapıda çatlak olmadığı, tecavüz ve zararın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmazlarda yapılan keşif sonucu düzenlenen 14.03.2011 tarihli raporda; "yapılan hafriyat neticesinde istinat duvarı yapımının acil ihtiyaç olduğu, aksi takdirde zemin oturmalarının ve yağan yağmurlar sonucu oluşacak toprak kaymalarının engellenmesi mümkün olmayacağı" bildirilmiş, mahkemece yapılan 1. keşif sonucu düzenlenen 15.06.2012 tarihli raporda "zeminin yumuşak kaya olmasından dolayı kayma-akma ve oturmanın mümkün olmadığından" tecavüzün ve zararın olmadığı ifade edilmiştir.

Mahkemece yapılan 2. keşif sonucu düzenlenen 12.10.2012 tarihli raporda ise "...hafriyata devam edilmesi halinde binanın güvenliği için ve ileride oluşabilecek zararların önüne geçebilmek için jeoloji veya jeofizik mühendislerince zemin etüd raporu hazırlanmasından sonra... istinat duvarının yapılması gerektiği" belirtilmiştir.

Görülüyor ki, bilirkişi raporları birbiriyle çelişkilidir. Uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgiyi gerektirmesi nedeniyle 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca jeoloji veya jeofizik mühendisleri marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak ve bilirkişilerden çelişkiyi ortadan kaldıracak nitelikte rapor alınmak suretiyle zararın belirlenmesi, tehlikenin giderilme biçiminin açıklattırılması ve zarar tehlikesi ortadan kaldırılacak şekilde bir karar verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/2106
Karar No: 2010/9734
Karar Tarihi: 01.07.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2106 E.  ,  2010/9734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının kendisine hayvancılık sanayi bölgesi yapmak için 8 dönüm arsayı 45 gün içinde tapusunu vereceğinden bahisle şifahi olarak sattığını, alınan karar uyarınca arsanın 1/3 bedeli olan 8.000 YTL’yi 20.6.2006 tarihle makbuzla ödediğini, aradan 2 yıl geçmesine rağmen davalının tapuyu devretmediğini, başvuruları sonuçsuz kalınca davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında satım akdi yapılmasına ilişkin bir anlaşma olmadığı, dava konusu edilen bedelin davalı tarafından tahsis edilecek taşınmazda organize hayvancılık yapılabilmesi için ödenen iştirak bedeli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, arsa satışı karşılığı olarak davalıya ödediği 8.000YTL’nin davalıdan tahsili için başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, taraflar arasında satım akdi bulunmadığı, davacı tarafından yapılan ödemenin davalı tarafından tahsis edilecek taşınmazda organize hayvancılık yapılabilmesi için ödenen iştirak bedeli olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacının 20.6.2006 tarihli makbuzla davalıya 8.000YTL ödediği taraflar arasında uyuşmazlık konusu

değildir. Makbuzda ödemenin arsa satışı iştirak bedeli olduğuna dair açıklama bulunmaktadır. 4.10.2007 tarihli 9 nolu Belediye Meclisi Kararı ile iştirak bedeli yatırıp da kiralamadan vazgeçenlerin iştirak bedellerinin geri kendilerine ödenmesine karar verilmiştir. Kaldı ki, davalı Belediye Başkanlığı, Tahsilat ve Muhasebe Servisine yazdığı 28.3.2008 tarihli yazı ile davacıya paranın iadesi istenmiştir. Bütün bu olgular dikkate alındığında mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 1.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2221
Karar No: 2017/2325
Karar Tarihi: 29.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/2221 E.  ,  2017/2325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği, belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu cihetle, dairemizce dosyaya intikal ettirilen adli emanetin 2010/7281 sırada kayıtlı suça konu motorlu araç trafik belgesi aslı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde; muayene işlemleri mutad uygulamasında mavi veya siyah renk yazan kalem kullanılıp, tek imza ile imzalanmasına rağmen, suça konu belgede kırmızı kalem kullanılıp, çift imza ile imzalanıp, işlem tarihinin bir alt satıra yazıldığı, yapılan sahteciliğin ilk bakışta anlaşılması karşısında; mevcut haliyle yapılan sahteciliğin aldatıcılık niteliği bulunmadığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan "resmi belgede sahtecilik" suçundan sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Adli emanetin 2010/7281 sırasına kayıtlı suça konu belge hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11281
Karar No: 2014/14029
Karar Tarihi: 24.09.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11281 E.  ,  2014/14029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı yanca aleyhinde bonoya dayalı olarak icra takibine girişildiğini, takibe konu bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek takibe konu bono nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, bonodaki imzasının davacıya ait olmadığını, davacının oğlu olan dava dışı ...'in davacı babasının verdiği vekalete istinaden davacı adına bonoyu düzenlediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, dava konusu bonodaki keşideci imzasının davacıya ait olmadığı konusunda uyuşmazlık olmadığı, davacının imza yetkisi konusunda oğlu dava dışı...'e vekaletname verdiğinin ispat edilemediği, davalı yanca imzanın davacıya olmadığını belirtilmesi üzerine imza incelemesine gerek görülmediği, davalı takip alacaklısının bonodaki imzanın davacıya ait olmadığını bilerek takip yapmakla kötü niyetli kabul edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne takibe konu bono nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, takibin davacı yönünden iptaline ve %20 tazminata karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18400
Karar No: 2017/36717
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18400 E.  ,  2017/36717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/52004
Karar No: 2019/4682
Karar Tarihi: 19.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/52004 E.  ,  2019/4682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanık ile mağdurlar arasında meydana gelen trafik kazası nedeniyle taraflar arasında tartışma çıktığı, daha sonra sanığın, elindeki bıçakla mağdurların üzerine doğru yürüdüğü, mağdurların geri çekildiği, dosyada tanık olarak ifadesi alınan ...'ın, sanığın elindeki bıçakla diğer mağdurların üzerine saldırıp bıçağı savurduğunu, herhangi bir şey söylemediğini beyan ettiği, sanığın elinde bıçak bulunduğu sırada mağdurlara tehdit içeren herhangi bir söz söylemediği de dikkate alındığında, sanığın eyleminin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Sanığın sabıkasında görülen ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olması, CMK'nın 231/8. maddesine 6545 sayılı Yasanın 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 72. maddesiyle "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." cümlesi eklenmiş ise de; suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilamın engel oluşturmaması karşısında, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak, takdiri indirim uygulanan ve hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında "adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunduğu" şeklindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3)Sanık hakkında silahla tehdit suçundan TCK'nın 43. maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapılırken cezanın 2 yıl 6 ay hapis yerine, 2 yıl 4 ay hapis olarak belirlenip, eksik tayini,Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CUMK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19904
Karar No: 2022/4743
Karar Tarihi: 10.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/19904 E.  ,  2022/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında, orman arazisinde ağaç kesme ve tarla açma eylemlerinin yapıldığının belirtilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında; suça konu yerin kesinleşmiş orman tahdidi sınırları içinde bulunduğunun tespit edilmesi, sanığın savunmasında açma yaparken çam ağaçlarını kestiğini beyan etmesi karşısında,

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunda yapılan değişiklikle 6831 sayılı Kanunun 93. maddesinde tarla açmak suretiyle işgal ve faydalanma suçu ile 91. maddesinde ki ağaç kesme suçlarının iki ayrı suç teşkil ettiği, tarla açma suçu için ağaç kesme eyleminde, hem ağaç kesme eylemi hem de işgal ve faydalanma eylemi oluşacağı ve iki ayrı suç oluşturduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla, sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91. maddesine göre de mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, sanığın eyleminin tek olduğu ve fikri içtima kapsamında kaldığı gerekçesiyle yalnızca işgal ve faydalanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26414
Karar No: 2014/31432
Karar Tarihi: 25.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/26414 E.  ,  2014/31432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2002 tarihli 2001/64 Esas 2002/320 Karar sayılı kararı ile sanığın Hırsızlık suçundan 2 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, hüküm infaz edilirken 5237 sayılı TCK 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe girmesi nedeniyle 5252 sayılı yasa 9/1. maddesince yeniden hükümlünün durumunun değerlendirilmesi sonucunda eski 765 sayılı TCK'nın sanık lehine olduğu belirlenerek 19/08/2005 tarihli uyarlama ek kararının Yasa yolu açık olmak üzere verildiği, bu kararın sanığa tebliğinin istendiği, tebligatın yapılamadığı, bu esnada 5728 sayılı Yasa ile CMK 231. maddenin değiştirildiği ... İnfaz Savcılığınca mahkemeden CMK 231. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda 18/02/2008 tarihinde ek karar istenmesi üzerine ... Sulh Ceza Mahkemesinin 14/03/2008 tarihli 2001/64 esas 2002/320 Karar sayılı İnfazın durdurulmasına yer olmadığına ve CMK 231. maddesinin uygulanmasına gerek olmadığına dair ek karar verildiği, hükümlü... bu ek kararları 19/06/2013 tarihinde öğrenmesi üzerine ek kararları temyiz ettiği anlaşılmakla,

1-... Sulh Ceza Mahkemesinin 19/08/2005 tarihli 2001/64 esas, 2002/320 karar sayılı ilamı ile kurulan hükmün sanık lehine olduğu belirtilerek sanık hakkında yeniden hüküm tesisine yer olmadığına dair ek uyarlama kararınına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

... Sulh Ceza Mahkemesinin 19/08/2005 tarihli 2001/64 esas, 2002/320 karar sayılı ilamı ile kurulan hükmün açıkça sanık lehine olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-... Sulh Ceza Mahkemesinin 14/03/2008 tarihli 2001/64 esas 2002/320 Karar sayılı İnfazın durdurulmasına yer olmadığına ve CMK 231. Maddesinin uygulanmasına gerek olmadığına dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5560 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itirazı kabil kararlardan olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanığın dilekçesi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24812
Karar No: 2018/3455
Karar Tarihi: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24812 E.  ,  2018/3455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Suç tarihi haciz tarihi olan 10.10.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 06.11.2013 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5306
Karar No: 2024/17415
Karar Tarihi: 03.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/5306 E.  ,  2024/17415 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2590 E., 2018/2638 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 27.11.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası

uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.

...
Esas No: 2013/6669
Karar No: 2014/5899
Karar Tarihi: 24.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6669 E.  ,  2014/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/24324

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2010

NUMARASI : 2010/589 (E) ve 2010/799 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu eşyaların, okulun içindeki kapısı kilitli olmayan müdür odasından çalındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi kapsamında kaldığı halde aynı Yasa'nın 142/1-b maddesi uyarınca uygulama yapılması

2-Sanığın çalınan eşyaların bir kısmını müştekiye soruşturma aşamasında iade ettiği dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesinde düzenlenen indirim oranının, aynı Yasanın 168/2 maddesinde düzenlenen indirim oranından fazla olması gerektiği gözetilmeden cezadan ½ oranında indirim yapmak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4.maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapıldığı, her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Suç tarihi itibari ile 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya anılan Yasanın aynı maddesinin 3. fıkrasına göre de sosyal inceleme raporu alınmama nedeninin gerekçeli kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk F.. A.. ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.