erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/30372
Karar No: 2018/3083
Karar Tarihi: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30372 E.  ,  2018/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Suç tarihi haciz ihbarnamesine itiraz tarihi olan 15.11.2013 tarihi olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 02.01.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11446
Karar No: 2019/2569
Karar Tarihi: 12.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11446 E.  ,  2019/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, sahte fatura düzenlemek suçundan haklarında vergi tekniği raporları düzenlenen...'den 51.000 TL değerinde 9 adet faturayı,... Otomotiv Reklam Tan. Tem. Bilg. Hizm. San Tic. Ltd. Şti.den de 43.000 TL değerinde 1 adet faturayı alıp 2008 takvim yılında vergi indiriminde kullanmak suretiyle sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün 11 Temmuz 2014 tarihli yazısında ... hakkında 2008, 2009,2010 dönemlerine ilişkin olarak sahte fatura düzenleme suçundan herhangi bir vergi suçu raporu düzenlenmediği ve suç duyurusunda bulunulmadığı ancak takdir komisyon kararlarına istinaden Vergi ziyaı cezalı tahriyatlar yapıldığının belirtilmesi;... Otomotiv Reklam Tan. Tem. Bilg. Hizm. San Tic. Ltd.'nin yasal temsilcisi olarak görünen ... isimli kişinin şirket hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunun 9 numaralı ekinde bulunan Vergi Denetim Kurulu Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığı'na hitaben yazdığı 04/06/2012 tarihli dilekçesinde, belirtilen şirketle hiç bir ilgisinin bulunmadığını, şirketin kuruluş işlemleri sırasında ibraz edilen ve adına düzenlenen nüfus cüzdanının üzerinde bulunan fotoğrafın kendisine ait olmadığını, ayrıca bu nüfus cüzdanı üzerindeki bilgilerin de gerçek olmadığını, bilgisi dışında sahte nüfus cüzdanı ile şirket kurulduğunu beyan etmesi karşısında; suça konu faturaların sahte olduğunun anlaşılması ve sanığın fatura muhteviyatı emtiaların nakledildiğine, ödemeleri yaptığına ilişkin herhangi bir belge de ibraz edememesi nedeniyle ; 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın 2008 takvim yılı içerisinde birden fazla sahte belge kullanma şeklindeki eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 12.03.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/17801
Karar No: 2019/32604
Karar Tarihi: 12.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17801 E.  ,  2019/32604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Dava konusu eylemlerin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, sanık hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunduğu gözetilerek Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanık ...'in 21.02.2011 tarihli eylemi ile ilgili temyizine yönelik yapılan incelemede ise;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre TAPDK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III) 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu, sanık hakkında kurulan hükmü temyize yetkisi bulunduğu gözetilerek Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin sanıklar ... ve ...'un 14.03.2011 tarihli eylemleri ile ilgili temyizine yönelik yapılan incelemede;

Davaya katılma ve hükmü temyize hak ve yetkisi olan TAPDK davadan haberdar edilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulması,

Kabule göre ise;

Dosya içinde bulunan 14.03.2011 tarihli olay tutanağında, cadde üzerinde kaçak sigara satıldığı anansu üzerine kolluk tarafından, 5 ayrı marka toplam 88 paket sigaranın bir kısmının sanık ...'un bulunduğu yerde kutu üzerinde ve kutu yanında satışa arz edildiğini bir kısmının da sanığa ait çantadan ele geçirildiğinin belirtilmesi, sanık ...'un söz konusu tutanakta imzasının bulunması ve sanıkların her ikisinin de kollukta alınan ifadelerinde yakalanan sigaraları satmak amacıyla bulundurduklarını ikrar etmeleri karşısında sanıkların davaya konu sigaraları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile atılı suçun sübuta erdiği gözetilmeden sanıkların mahkemede suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20608
Karar No: 2019/17949
Karar Tarihi: 14.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/20608 E.  ,  2019/17949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın ayrıldığı kız arkadaşı ...'un evine giderek, burada ...'nin annesi katılan ... 'i bıçakla tehdit edip hakaret ettiği iddia ve kabul olunan olayda, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi, olay günü katılanın evinde misafir bulunan tanık ...'ın sanığa kapıyı açtığını, sanık geldiği esnada ...'un içerde, katılan ... 'in ise evde olmadığını, kötü birşey çıkmaması için sanığa ...'nin evde bulunmadığını söylediği sırada katılan ...'in geldiğini, sanığın katılan ...'e "kızına söyle benim peşimi bıraksın beni rahat bıraksın" dediğini, kendisinin daha sonra içeri girdiğini, içerden konuşulanları duymadığını, sanıkta bıçak görmediğini beyan etmesi, temyiz dışı katılan sanık ... 'un, sanık geldiğinde evde bulunduğunu, sanığın annesine hakaret ettiğini beyan etmesi, katılan ... ise, soruşturma aşamasında sanığın hakaret ve tehditte bulunarak gittiğini sonra bıçakla tekrar geldiğini, kovuşturma aşamasında sanığın ikinci kez geldiğinden bahsetmeyip geldiğinde kendisine hakarette bulunup bıçak çektiğini beyan etmesi karşısında; katılan, tanık ve temyiz dışı katılan sanık ... 'un aşamalarda birbiriyle uyumlu bulunmayan beyanlarının sanık savunmasına hangi nedenle üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hükümler kurulması,

2) Kabule göre ise;

a) Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, sanığın onsekiz yaşından önce işlediği suça ilişkin olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9353
Karar No: 2019/2011
Karar Tarihi: 12.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/9353 E.  ,  2019/2011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 20.11.2014 tarihli kararın, 18.09.2014 tarihinde duruşmada verdiği adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre 09.12.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın tebliğ tarihinde ceza infaz kurumunda olmadığı ve kararı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 24.12.2014 tarihinde temyiz ettiği, mahkemece 24.12.2014 tarih ve 2014/330-775 E.-K. sayılı ek karar ile temyiz istemi süresinde olmadığından reddine karar verildiği, anılan ek kararın aynı zamanda mernis adresi olan adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 20.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, bu tebliğ işleminden sonra ek kararın ayrıca kalemde 19.02.2015 tarihinde sanığa bizzat tebliğ edildiği, ancak kalemde ikinci defa yapılan tebliğ işleminin sanığa temyiz süresi bakımından yeni bir hak vermeyeceği, sanığın da 24.12.2014 tarihli ek kararı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 25.02.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kanunun 317. maddesi gereğince sanık ...'in temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 12.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10607
Karar No: 2024/16805
Karar Tarihi: 21.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/10607 E.  ,  2024/16805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/881 E., 2022/1089 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.08.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan

kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Yüksekova Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/5230
Karar No: 2010/6373
Karar Tarihi: 13.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/5230 E.  ,  2010/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... 26.02.2007 günlü dilekçesinde sınırlarını bildirdiği ... Beldesi ... Kapı mevkiinde bulunan, genel kadastroda taşlık ve çalılık olarak tapulama dışı bırakılan taşınmazı 1978 den 1979 yılana kadar imar ihya ..., 20 yıldan fazla süreyle malik sıfatıyla zilyet ettiğini, Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tapuya tescilin istemiştir. Hazine davanın reddini ve taşınmazın Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın REDDİNE, Hazinenin tescil isteminin kabulüyle, ... bilirkişiler .... ve ... .... tarafından düzenlenen 23.07.2007 günlü rapor ve krokide ... kalem ile taranarak (A) gösterilen 3961,62 m2, (B) ile gösterilen 2488,34 m2 ve (C) ile gösterilen 1356,25 m2 yüzölçümündeki bölümlerin mera niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastroda tapulama dışı bırakılmış ve tapusuz olan taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi ve ziraat uzmanı bilirkişi raporları ile çekişmeli taşınmazın mera niteliğinde olduğu, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla edinilemeyeceği gözetilerek davacı gerçek kişinin davasının reddine, Hazinenin ise karşı isteminin kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak 3402 Sayılı Yasanın 16/B maddesi gereğince meraların tescile tabi olmadığı gözetilerek, çekişmeli taşınmazın mera niteliğiyle sınırlandırılması ve özel siciline yazılması gerekirken, mera niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının 2. bendinin son satırında yer alan {tamamının (A), (B) ve (C)’nin aynı şekilde} “mera” niteliği ile Hazine adına tapuya KAYIT ve TESCİLİNE} cümlesinin hükümden

çıkartılarak, bunun yerine; {tamamının (A), (B) ve (C)’nin aynı şekilde} “mera” niteliği ile sınırlandırılıp mera özel siciline yazılmasına} cümlesi yazılarak düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y. nın 438/7. maddesi gereğince bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13.05.2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6016
Karar No: 2014/17829
Karar Tarihi: 18.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6016 E.  ,  2014/17829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından, koca lehine hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tarafların özgür iradeleriyle boşanmaya karar verilebilmesi için, bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi yetmez. Hakimin tarafları bizzat dinleyerek iradelerinin serbestçe açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocukların durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması şarttır. Hakim, tarafların ve çocukların menfaatlerini gözönünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin taraflarca da kabulü halinde boşanmaya hükmolunur (TMK.md.166/3). Şu halde, anlaşmalı boşanma için, yasada öngörülen diğer koşulların yanında, hakimin tarafları bizzat dinlemesi ve iradelerinin serbestçe açıklandığı kanaatine ulaşması gerekir. Taraflar yerine vekillerinin beyanda bulunması yeterli değildir. Olayda, davacı yerine vekili beyanda bulunmuş, davacı asıl duruşmada dinlenmemiştir. Bu durumda taraflardan delilleri sorulup, göstermeleri halinde toplanması ve evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının bilbeyyine ispatlanmış olması gerekir. Bu husus nazara alınmadan davacının vekilinin beyanı yeterli görülüp, Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanma kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu husus temyiz edilmediğinden, bozma sebebi yapılmamış, yanılgıya işaret edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2014 (Prş.)
Esas No: 2023/3301
Karar No: 2023/2887
Karar Tarihi: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3301 E.  ,  2023/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/106 E., 2023/608 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ :Gaziantep 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/289 Esas- 2022/502 Karar

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 05.06.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 9.570,27-TL üzerinden bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 05.06.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 05.06.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8765
Karar No: 2013/21172
Karar Tarihi: 04.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/8765 E.  ,  2013/21172 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 25.02.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırı- larak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hü- kümlülüğüne ve müsadereye dair; (ELAZIĞ) 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 gün, 2012/871 esas, 2013/49 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğna- me ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açık- lanmasına karar verilen sanık hakkında hapis cezasının CMK.nun 231/11. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından ve hükmün açık- lanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ortadan kalkıp infaz olanağı bulunmadığı cihetle emanette kayıtlı tabanca ve ekleri ile dosyada delil olarak saklanması gereken el svaplarının akıbeti hakkında mahkemesince karar verilmesi mümkün bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 04.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.