erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/5009
Karar No: 2024/8706
Karar Tarihi: 28.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5009 E.  ,  2024/8706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İTİRAZA KONU KARAR : Onama

İTİRAZ EDEN : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 03.11.2014 tarihli ve 2014/5689 Esas, 2014/30435 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.03.2024 tarihli ve KD-2024/22827 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1-2. cümlesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde cezaevinde olduğundan, suça sürüklenen çocuğun duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlandığından bahisle suça sürüklenen çocuk hakkındaki onama ilâmının kaldırılmasına ve suça sürüklenen çocuk hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun hüküm tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğu, ancak suça sürüklenen çocuğun 16.01.2013 tarihli celsede vareste tutulmak isteyip, mahkemece aynı tarihli celse de duruşmalarda vareste tutulmasına karar verildiği anlaşılmakla, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 03.11.2014 tarihli ve 2014/5689 Esas, 2014/30435 Karar sayılı onama ilamı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1- Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ REDDİNE,

2- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince itirazı incelemek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11820
Karar No: 2017/25570
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11820 E.  ,  2017/25570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/10582
Karar No: 2010/18091
Karar Tarihi: 08.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/10582 E.  ,  2010/18091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yazılı olan İnegöl Sulh Ceza Mahkemesi’nin 10.05.2000 gün ve 1999/639 esas, 2000/381 sayılı kararına ilişkin hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, tekerrüre esas oluşturduğu ve hakkında 765 sayılı TCK’nun 81/2-3. Maddesi ile cezasında arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...’nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30878
Karar No: 2013/38321
Karar Tarihi: 03.12.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30878 E.  ,  2013/38321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/08/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bir adet çeke dayalı olarak yapılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurarak, müvekkili şirketin ikamet adresinin Erzincan olduğu, hakkında takip yapılan diğer borçluların adresinin ise Antalya olmadığını ileri sürerek yetki itirazında bulunduğu, mahkemece, diğer takip borçlularının ikamet adreslerinin Antalya olduğundan bahisle  yetki itirazının reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 50. ve HMK.'nun 447/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK' nun 6. maddesinin 1. cümlesine göre, "Genel yetkili mahkeme, dava açıldığı tarihte davalı gerçek ve tüzel kişinin yerleşim yeri mahkemesidir. Yerleşim yeri, 22/11/2001 tarihli ve 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre belirlenir." HMK'nun 7. maddesine göre; "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir."

Anılan hükümler çerçevesinde birden fazla borçlu varsa bunlardan birinin ikametgahında takip başlatılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm borçlulardan birinin ikametgahındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir.

Somut olayda; takip borçlularından ...Limited Şirketinin adresinin Antalya olarak gösterildiği ancak henüz ödeme emri tebliğ edilemediği, itiraz eden borçluya ödeme emrinin 06/08/2013 tarihinde, yetki itirazında bulunmayan diğer takip borçlusu ...'a ise 02/08/2013 tarihinde tebliğ edilmiş olup borçlu ...yönünden takip, itiraz tarihi olan 07/08/2013 tarihi itibariyle henüz kesinleşmediğinden Antalya icra dairelerinin yetkisi de kesinleşmemiştir. İtiraz eden borçlunun adresinin, çekin keşide yerinin ve muhatap bankanın bulunduğu yerin de Erzincan olduğu anlaşıldığından bu durumda yetkiye itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken diğer takip borçlularının ikamet adreslerinin Antalya olduğu gerekçesiyle  istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2016/5759
Karar No: 2018/9892
Karar Tarihi: 04.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5759 E.  ,  2018/9892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın mal beyanında belirtmediği taşınmazın, sanığa miras yoluyla intikal eden hisseli arsa olduğu, edinme sebebi ve taşınmazın yüz ölçümü dikkate alındığında, sanığın atılı suça yönelik kastının bulunmadığı anlaşıldığından, beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar hükmolunması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5681
Karar No: 2021/2434
Karar Tarihi: 16.02.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/5681 E.  ,  2021/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...’ın 18 yaşını doldurmaması nedeniyle kapalı yapılması gereken 27/05/2015 ve 21/01/2016 tarihli duruşmaların, açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilme olanağı bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümler incelendiğinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafi, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümözlü bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’a duruşmalardan vareste tutulma hakkının hatırlatılmadığı ve vareste tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,16/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/10998
Karar No: 2017/25575
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10998 E.  ,  2017/25575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/12682
Karar No: 2016/17964
Karar Tarihi: 22.12.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/12682 E.  ,  2016/17964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. Fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Birleşen dosya için faiz başlangıcının 15/04/2013 olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12035
Karar No: 2013/14853
Karar Tarihi: 03.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/12035 E.  ,  2013/14853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Soruşturma evresinde sanıktan şikayetçi olmadığını belirten ve bu kapsamda duruşmalara gelip 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca katılan sıfatını almayan ...'ın gerekçeli karar başlığına katılan olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak kabul edilmiştir.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, müştekinin ev sahibi olan ve aynı binada müşteki ile altlı üstlü ikamet eden tanık ...'ın peşinde gezip, onu rahatsız ettiği, bu çerçevede sanığın tanık ...'in sahibi olduğu binan önüne gelerek taş atmak suretiyle müşteki ve arkadaşlarının kiracı olarak oturdukları evin camlarını kırdığı olayda, mahkemenin mala zarar verme suçunun oluştuğuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Dosyada mevcut adli sicil kaydından tekerrüre esas sabıkası olduğu anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2711
Karar No: 2018/9811
Karar Tarihi: 03.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2711 E.  ,  2018/9811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihlerine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2. Sanık hakkında hükmolunan 3 ay hapis cezasının paraya çevrilme zorunluluğu bulunmadığı halde, paraya çevirme zorunluluğu bulunduğu gerekçesiyle adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9617
Karar No: 2013/18115
Karar Tarihi: 01.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9617 E.  ,  2013/18115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya banka aracılığı ile 8.000 TL gönderdiğini, davalı tarafından ödeme yapılmadığını ileri sürerek 8.000 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının kendisine olan borcu sebebi ile 8.000 TL'nin gönderildiğini, davacının iddiasını yazılı delillerle ispat etmesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalıya borç para verdiğini iddia ederek eldeki davayı açmıştır. Davalı, davanın reddini dilemiştir. Hemen belirtmek gerekir ki havale bir ödeme vasıtası olup, var olan bir borcun ödendiğini gösterir. Bu karinenin aksini havaleyi gönderen şahsın ispat etmesi gerekir. Davacının dayanmış olduğu dekont örneğinde açıklama mevcut olmayıp davalı da kendisine olan borcun ödendiğini savunduğuna göre ispat külfeti davacıdadır .Miktar itibarı ile tanık dinlenemez. Davacı ibraz ettigi delillerle iddiasını kanıtlayamamıştır. Ne var ki davacı dava dilekcesinde her türlü kanuni delil demek suretiyle yemin deliline dayandığı anlaşıldığından davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2901
Karar No: 2018/3217
Karar Tarihi: 09.07.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/2901 E.  ,  2018/3217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi’nin 09/02/2018 tarihli,

2017/1758 esas ve 2018/231 sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 286/1. maddesinde belirtilen kararlardan olduğu, kararın sanık müdafiince aynı Kanun’un 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşıldığından;

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hatay Çocuk ve Gençlik Kapalı Cezaevi Müdürlüğü aracılığıyla temyiz hakkından vazgeçme iradesi taşıyan 08/03/2018 havale tarihli dilekçe gönderen sanık ...'ın dilekçe tarihi itibarı ile yaşının küçük olduğu anlaşıldığından, CMK'nın 266. maddesinin 3. fıkrası uyarınca sanık müdafiinin iradesi geçerli sayılarak yapılan incelemede:

Sanıkların içerisinde 29 paketçik halinde 14,4 gram esrar ve toplam 65 adet uyuşturucu nitelikte hap bulunan poşet ile dosya içerisinde ifadesi bulunan ve sanıkları teşhis eden ...'e uyuşturucu madde satarken yakalandıkları ve tutanak tanıklarının aralarındaki satışa ilişkin konuşmalara tanık oldukları bir aşamada uyuşturucu madde sattıklarını ikrar etmelerinin kendi suçlarının ortaya çıkmasına hizmet ve yardım niteliğinde sayılamayacağı anlaşılmakla;tebliğnamedeki sanıklar hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede, sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükümlere ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz isteklerinin CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin salıverilme talebinin reddine, 09/07/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8841
Karar No: 2017/25632
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/8841 E.  ,  2017/25632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.