erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/125
Karar No: 2021/2434
Karar Tarihi: 28.10.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/125 E.  ,  2021/2434 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Antalya 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.11.2015 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılıktan çıkarmanın iptali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda: davanın kabulüne dair verilen 22.02.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne ve yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 25.01.2019 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü

K A R A R

Davacı vekili, mirastan çıkarmanın iptali talebinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalılar vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 27.12.2018 tarihinde davalılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Antalya 10. Hukuk Mahkemesinin 22.02.2018 gün ve 2015/663 Esas ve 2018/59 Karar sayılı ilamının kaldırılmasına 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun HMK'nın 353/1-a-6 maddesi gereğince karar verilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 25.01.2019 tarihli ek kararı ile temyiz dilekçesinin, HMK'nın 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nın 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Davacılardan ... vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 27.12.2018 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK’nın 353/1-a-6 maddesi gereğince karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a-6 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan adı geçen davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 25.01.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 28.10.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/22603
Karar No: 2012/27684
Karar Tarihi: 20.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/22603 E.  ,  2012/27684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir. Ancak;

1-Taşınmaz, tapuda kayıtlı olmadığından, irtifak tesis kararından önce malik hanesi boş bırakılarak tapuya tescili hususunda hüküm kurulmaması,

2-Davalıların zilyedliğine Orman İdaresi itiraz ettiğinden, bedelin 3’er aylık vadeli banka hesabına yatırılmasına karar verilmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki (mevkiinde bulunan) kelimelerinden sonra (mevkiinde bulunan Fen Bilirkişi raporunda gösterilen 9972,19 m2’lik yüzölçümlü taşınmazın malik hanesi boş bırakılarak tapuya tescili ile) ibaresinin eklenmesine,

b) Hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki (bankaya depo edilen kamulaştırma bedelinin davalılara, hükmün kesinleşmesi beklenmeksizin ödenmesine,) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (üçer aylık vadeli banka hesabına depo edilen kamulaştırma bedelinin ileride hak sahipliğini ispat edecek tarafa ödenmesine,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4074
Karar No: 2015/11639
Karar Tarihi: 23.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4074 E.  ,  2015/11639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/487-2014/743

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalının, müvekkilleri davacıların babası olduğunu ve müvekkillerinin anne-babası arasında görülen boşanma davasının halen devam ettiğini belirterek üniversite öğrencisi olan davacıların eğitim, barınma ve beslenme giderlerinin karşılanması bakımından davacı Yiğit için aylık 1000 TL, davacı Buğra için aylık 750 TL nafakaya hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı çocuklarının her türlü ihtiyacını karşıladığını, ayrıca talep edilen nafakayı ödeme gücü bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacı Yiğit lehine aylık 750 TL, davacı Buğra lehine aylık 500 TL yardım nafakasına hükmedilmiş, karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, oluşturulan hükümde yardım nafakasının ödenmeye başlayacağı tarih belirtilmemiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre, nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, belirlenen nafakaya dava tarihinden itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın hangi tarihten itibaren ödenmeye başlayacağının, eş söyleyiş ile nafakanın geçerli olacağı başlangıç tarihinin belirtilmemiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ancak, bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan "...davacı Yiğit yararına..." ifadesinden sonra gelmek üzere "dava tarihinden itibaren" ifadesinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan "...davacı Buğra yararına..." ifadesinden sonra gelmek üzere "dava tarihinden itibaren" ifadesinin eklenerek, hükmün 1.bendinin "Davacı Y.. İ.. yönünden davanın kısmen kabulü ile, davacı Yiğit yararına, dava tarihinden itibaren aylık 750,00 TL yardım nafakasının, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine" şeklinde yazılması, hükmün 2. bendinin ise "Davacı B.. İ.. yönünden davanın kısmen kabulü ile, davacı Buğra yararına, dava tarihinden itibaren aylık 500,00 TL yardım nafakasının, davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine" şeklinde yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/12484
Karar No: 2019/5261
Karar Tarihi: 29.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/12484 E.  ,  2019/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... sevk ve idaresindeki motosikletin karşıya geçmekte olan davacıya çarpması sonucu davacının yaralandığını, bu sebeple 1.000,00 TL maddi 20.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 38.158,00 TL zararın davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 4.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya verilmesine,

karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre ve hükümde; davalı ... için "davalı sigorta şirketi" yazılmış olmasının mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarar tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu malül kaldığını ileri sürerek iş göremezlik tazminatı talep etmiş, aktüerya bilirkişisi tarafından hazırlanan hesap raporunda TRH-2010 yaşam tablosu dikkate alınarak davacının kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenmiş hesaplama yapılmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Hükme esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak Population Masculine Et – Feminine (PMF 1931) Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ile davacının malüliyetine ilişkin iş göremezlik zararının hesaplanması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı olduğu biçimde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 29/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3880
Karar No: 2018/3672
Karar Tarihi: 21.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/3880 E.  ,  2018/3672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 158/1-f, 62, 52/2, 53 ve 204/1, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, temyiz dışı sanık ... isimli şahıstan satın aldığı araç karşılığında 25/05/2010 keşide tarihli ve 13.600 TL bedelli sahte çeki vermek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-...'nun kovuşturma aşamasındaki beyanında, sanığın söz konusu çeki daha önce yaptıkları ticari alışveriş nedeniyle önceden doğan borcuna karşılık verdiğini ifade etmiş olması karşısında, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/03/1998 tarih ve 6/ 8-69 E. K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, önceden doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, zarar veya borç kandırıcı nitelikte davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı unsurları oluşmayan nitelikli dolandırıcılık suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Sanığın aşamalarda değişmeyen ... ile ticari bir ilişkisi olmasına karşın ödemeyi suça konu çekle yapmadığına dair savunması, sanığın çek üzerinde cirosunun bulunmaması, çekte bulunan yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olmadığına dair bilirkişi raporu karşısında, gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde açığa çıkarılabilmesi amacıyla, çekte birinci ve ikinci ciranta olan ...ve..'in araştırılması, ...'in ismi altında bulunan telefon numarasının kime ait olduğunun belirlenmesi, yazı ve imza örnekleri alınarak çekteki yazı ve imzaların bu şahısların eli ürünü olup olmadığının belirlenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14876
Karar No: 2021/8692
Karar Tarihi: 10.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/14876 E.  ,  2021/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinede görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 226. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunun beşinci fıkrasına göre; aynı maddenin üç ve dördüncü fıkralardaki suçların konusunu oluşturan ve müstehcenlik bakımından mutlak yasak kapsamına giren ürünlerin içeriğinin basın ve yayın yolu ile yayınlanması, yayınlanmasına aracılık edilmesi ya da çocukların görmesinin, dinlemesinin veya okumasının sağlanması, ayrı bir suç oluşturmaktadır.

TCK'nın 226/2. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçu ise, müstehcen görüntü, yazı veya sözlerin basın ve yayın yolu ile yayınlanması veya yayınlanmasına aracılık edilmesi fiillerinden birinin işlenmesiyle meydana gelmektedir.

Bu açıklamalar ışığında; Başbakanlık Küçükleri ... Koruma Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre; içeriklerinde çocukların kullanılmadığı, şiddet kullanılarak, hayvanlarla, ölmüş insan bedeni üzerinde veya doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara yönelik bir ilişki türü bulunmayan müstehcen görüntüleri web sitesinden yayınlamak şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin, TCK’nın 226/2. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçunu olşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 226/5. maddesinden hüküm kurulması,

2- TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18594
Karar No: 2017/5713
Karar Tarihi: 05.07.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18594 E.  ,  2017/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, 17.10.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın redine dair verilen 18.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Derviş Balcı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasın gerçek reddi talebine ilişkindir.

Davacılar, kardeşleri olan muris ...'nın 07.10.2011 tarihinde vefat ettiğini, kendisinden kalan mirası kayıtsız ve şartsız reddettiklerini beyan ederek bu durumun tespitini talep etmiştir.

Mahkeme, davanın üç aylık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmü, davacı Derviş Balcı temyiz etmiştir.

Muris ..., 07.10.2011 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçıları olan eşi ve çocuklarının, Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2011/1545-1816 E. K. sayılı dosyası kapsamında mirası kayıtsız şartsız reddetmişlerdir. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK. m.612/1-2) Türk Medeni Kanununun 608'nci maddesinde yer alan hüküm, mirası reddetmeden ölen mirasçının ret hakkının geçmesiyle ilgili olup, olayda uygulanması olanağı yoktur. Aynı maddenin son fıkrasında yer alan hüküm ise; ret sonucunda mirasın, daha önce mirasçı olmayanlara geçmesi halinde uygulanma olanağına sahiptir. Davacılar, murisin kardeşleridir. Mirasbırakanın en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından mirasın reddedilmiş olmasıyla, miras bunlara geçmemiş, kendiliğinden tasfiyeye tabi hale gelmiştir. Miras kendilerine geçmemiş olanların ise mirası reddetmeleri söz konusu olamaz. Davanın davacıların aktif husumet ehliyeti bulunmaması nedeni ile reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddedilmesi doğru değil ise de, ret kararı yukarıda gösterilen sebeple sonucu bakımından doğru olduğundan ve bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/son maddesi gereğince hükmün, gerekçesi değiştirilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle sonucu bakımından usul ve yasaya uygun olan hükmün gerekçesinin yukarıdaki şekilde DEĞİŞTİRİLEREK DÜZELTİLMİŞ bu gerekçe ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/6466
Karar No: 2009/14359
Karar Tarihi: 30.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6466 E.  ,  2009/14359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ceyhan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Şikayetçi vekilinin ..... parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Şikayetçi vekilinin .... parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Takip dosyası incelendiğinde, ..... parsel sayılı taşınmazdaki borçlu payı üzerine 02.09.2005 tarihinde haciz konulduğu ve daha sonra da icra müdürlüğünce 16.02.2007 tarihinde kıymet takdiri yapıldığı ve kıymet takdirine itiraz üzerine Ceyhan İcra Mahkemesi’nin 26.12.2007 tarih ve 2007/27–84 sayılı kararı ile ihaleye esas olan kıymet takdirinin belirlendiği anlaşılmıştır. Alacaklı vekilinin 14.12.2007 tarihli satış talebi üzerine icra müdürlüğünce aynı tarihte, haciz tarihinden itibaren 2 yıllık süre geçtiğinden satış talebinin reddine karar verildiği, adı geçen tarafından, haczin düştüğüne ilişkin kararın şikayet konusu yapılmayarak, yeniden haciz talep edildiği ve 11.01.2008 tarihinde taşınmaz üzerine haciz konulduğu, yeniden kıymet takdiri yapılmaksızın 22.09.2008 tarihinde ihalenin yapıldığı görülmüştür. İcra müdürlüğünce 14.12.2007 tarihinde 02.09.2005 tarihli haczin düştüğüne karar verilmesi ile birlikte bu hacze dayalı olarak belirlenen kıymet takdiri de huhuken geerliliğini yitirmiş bulunmaktadır.

Bu durumda 11.01.2008 tarihli haciz sonrası yeniden kıymet takdiri yapılması gerekirken, iptal edilen hacze dayalı kıymet takdiri esas alınarak ihalenin yapılması usulsüz olup 206 parsel sayılı taşınmaza ilişkin ihalenin feshi yerine şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2). nolu bentte yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4034
Karar No: 2021/16584
Karar Tarihi: 23.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4034 E.  ,  2021/16584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yüzüne karşı usulüne uygun 22.03.2016 tarihinde tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 11.04.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 23.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2044
Karar No: 2013/3457
Karar Tarihi: 04.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2044 E.  ,  2013/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, ayrı yaşamada haklılık iddiasına dayalı olarak davacı için aylık 300,00 TL, müşterek çocuk için 200,00 TL olmak üzere aylık toplam 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesi gereğince tedbir nafakasına hükmolunması için davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlaması gerekir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların 30.01.2008 tarihinde evlendikleri; davalı kocanın 04.10.2011 tarihinde davacı kadın aleyhine boşanma davası açtığı; 30.04.2012 tarihli karar ile boşanma davasının reddedildiği; hükmün 13.06.2012 tarihinde kesinleştiği; tarafların 2,5 senedir ayrı yaşadıkları, boşanma davasının reddinden sonra tarafların bir daha biraraya gelmedikleri, müşterek çocuğun davacı yanında kaldığı, eldeki nafaka davasının 22.08.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Davacı ayrı yaşamda haklı olduğundan mahkemece, davacı ve davacının bakmakta olduğu 07.10.2007 doğumlu müşterek çocuk için tedbir nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak; Türk Medeni Kanunu'nda eşlerin birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacakları hükme bağlanmıştır. Bu bağlamda tedbir nafakası miktarı tayin edilirken, birliğin giderlerine katılmada eşlerin "ekonomik güçleri" ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Somut olayda yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davalının fabrikada 700,00 TL maaş ile çalıştığı; aylık 300,00 TL kira ödediği, davacının ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile de orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, aylık 700,00 TL geliri bulunan davalının aylık toplam 500,00 TL nafaka ödemesine karar verilmek suretiyle, davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde fazla nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.