erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/22421
Karar No: 2016/7341
Karar Tarihi: 11.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22421 E.  ,  2016/7341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- Sanık ...'nın katılan ve müştekilere söylediği “siz zaten buraya her zaman gelip bizim alkol almamazı engel oluyorsunuz, bize karşı ayrımcılık yapıyorsunuz, bize karşı ön yargılı davranışlar sergiliyor ve bizim özgür yaşamamıza, dışarıda bira içmemize engel oluyorsunuz” şeklindeki ifadelerin onur, şeref ve saygınlığı rencide edici boyutta olmayıp, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, sanık ...'nin “bir içki alıp içemeyeceksek böyle düzenin a... koyayım“ şeklindeki ifadelerinin ise doğrudan katılan ve müştekilere yönelik olmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

II- TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluşması için seçimlik hareketler olarak cebir ya da tehdit eylemlerinin olması gerektiği, yapılan göreve karşı sergilenen pasif direniş şeklindeki eylemlerin cebir kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilmeden sanığın kime karşı hangi eyleminin cebir olarak kabul edildiği yeterli şekilde açıklanıp tartışılmadan eksik gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

III- Sanık ...'nin eyleminde silah kullanmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 265/4. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

IV- Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

V- Kabule göre de, kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3a maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ile ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8658
Karar No: 2017/7260
Karar Tarihi: 29.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/8658 E.  ,  2017/7260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece, verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının miktarı ve katılan vekilinin yasal temyiz süresinden sonra duruşma talebinde bulunmuş olması karşısında, 1412 sayılı CMUK' nın 318. maddesince duruşma isteminin reddine karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Sanık ile maktulün 2012 yılı Aralık ayı içerisinde alkol tedavisi görmek amacıyla bulundukları hastanede tanıştıkları ve tedavi sürecinden sonra hastane dışında da görüşmeye başladıkları, aralarında gönül ilişkisinin oluştuğu, olay gününden iki gün önce sanığın evinde bir araya gelen tarafların, olay gününe kadar sık aralıklarla alkol aldıkları, olay günü akşam saatlerinde maktulün sanıktan içki almasını istediği, bu isteği yerine getirilmeyince de sanığı iteklemesi üzerine, sanığın maktulü tokatlayarak darp ettiği, bir süre sonra ortamın sakinleştiği, akabinde maktulün sanıktan, önceden de kullanmış olduğu antidepresan ilacını getirmesini istediği, sanığın da ... isimli ilacı getirerek, kutu içinden birkaç adetini çıkartıp, maktulün bardağına toz halinde attığı, maktülün bardakla mutfağa gittiği, geri döndüğünde bardağın rakı ile dolu olduğu, maktülün bir süre sonra Sericual isimli uyku ilacını istediği, sanığın ilacı getirip maktule verdiği ve odasına gidip yattığı, sabah uyandığında ise maktulü ölü vaziyette bulduğu olayda,

Üniversite mezunu olan ve bir süre psikolog olarak çalışan sanığın, olay sırasında aşırı alkollü olan mağdurun içine ilaç karıştırılmış olan içkiyi içmesi halinde zehirleneceğini öngörebilecek durumda bulunduğu, sanığın sözkonusu karışımı, mağdurun bilgisi dışında, bilerek ve isteyerek hazırladığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlar da bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin "bilinçli taksirle" öldürme suçunu oluşturduğu ve ayrıca bu suçtan da cezalandırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, yaralanmanın boyutu ve oluş gözetildiğinde, temel cezanın TCK'nin 3. maddesine göre orantılı olması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin edilmesi,

3) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 29/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/27663
Karar No: 2017/3133
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27663 E.  ,  2017/3133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2024/2633
Karar No: 2025/5854
Karar Tarihi: 16.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/2633 E.  ,  2025/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1894 E., 2023/3018 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/234 E., 2022/199 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından duruşma istemli olarak kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarları, kişisel ilişki, ziynet alacağı davasının reddi yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise boşanma davasının kabulü ve fer'îleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Taraf vekillerinin mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeret reddedildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının davacıya yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13998
Karar No: 2011/13698
Karar Tarihi: 30.09.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13998 E.  ,  2011/13698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların küçük çocuğunun özel okulda burslu okuduğunu, mezuniyet sonrası devlet okuluna geçtiğini, sözleşmeye aykırı davranıldığını ileri sürerek 18.813 TL bursluluk ücretinin faizi ile tahsilini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde

2011/13998-13698

yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davacı ile davalılar arasında 4077 sayılı yasada tanımlanan şekilde hizmet sözleşmesi ilişkisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

4077 sayılı Yasanın 23.maddesinde bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağı öngörülmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece davaya tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, yazılı şekilde genel mahkeme sıfatıyla bakılarak hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, (2) no'lu bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.9.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/38756
Karar No: 2017/3397
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38756 E.  ,  2017/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/20226
Karar No: 2010/29537
Karar Tarihi: 26.10.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/20226 E.  ,  2010/29537 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2007/107955

MAHKEMESİ : Elmalı Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

NUMARASI : 2007/76

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilirken 53/1-c yerine 53/1-e yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar hakkında mükerrir olmaları nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezaların, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezaların yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde yasal engel bulunduğu belirtilerek bu durum değerlendirilmeden sanıklar hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/531
Karar No: 2018/4761
Karar Tarihi: 08.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/531 E.  ,  2018/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 31.12.2011 tarihinde müvekkili şirket tarafından sigortalı olan ... ...'ın sahibi olduğu araca davalılardan ...'ün sahibi diğer davalı ...'in sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre meydana gelen kazada kusurlu olan araç maliki ve sürücüsünden, sigortalılarına ödenen 5.973,00 TL'nin sigortalıya ödeme tarihi olan 24.01.2012 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumet dava şartı yokluğundan reddine, davalı ... hakkında açılan davanın Kabulü ile 5.973,00 TL rucüen tazminatın, 24.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek kanuni faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...'ün sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, rücuan tazminat talebine ilişkindir.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Davacı kasko ... şirketi sigortalısına ödediği ... bedelini karşı araç maliki ve sürücüsüne TTK. hükümlerine göre(TTK.1472 md.) rücu etmektedir. Davalılar gerçek zararı ödemekle yükümlüdürler. Mahkemece davacı ... şirkeninin ödeme yapmadan önce aldığı ekspertiz raporuna hüküm verilmiştir. İtiraza uğrayan rapor tek başına hükme esas alınamaz

6100 Sayılı HMK.’nun 266 ve takip eden maddeleri uyarınca, mahkemece, çözümü hukuk dışında özel veya teknik bilgiyi gerektiren hâllerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşü alınarak karar verilmelidir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında araçta meydana gelen hasar bedelinin tespiti de uzman bilirkişi aracılığıyla yapılmalıdır.

Bu durumda mahkemece, kaza sonucu sigortalı araçta meydana gelen hasara ilişkin konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sadece davacının ödeme belgesi ve eksper raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ün sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 08/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2533
Karar No: 2016/7743
Karar Tarihi: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2533 E.  ,  2016/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçuna hasren açılan kamu davasında; sanığın 28.09.2006 tarihli tutanakla tespit edilen vergi denetmenine verdiği beyanında, inşaat ve yedek parça faaliyetleriyle ilgili düzenlemiş olduğu faturaların bazılarını küçük komisyonlar karşılığında,bazılarını da hatır için düzenleyip verdiğini, faturaları alan firmaların banka havalesi, kasa makbuzu imzalatma ve sair yöntemlerle fatura bedellerini ödenmiş gibi göstermek suretiyle işlem yaptıklarını ifade etmesi, sahte fatura düzenleme suçunda; suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 03.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında düzenlendiği iddia olunan ve liste halinde vergi tekniği raporunda yeralan faturaların dosya içine konulmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme raporları düzenlenip düzenlenmediği araştırılarak, kullanan ilgili şirket yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2400
Karar No: 2025/5857
Karar Tarihi: 16.06.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/2400 E.  ,  2025/5857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1407 E., 2024/19 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kelkit Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2021/231 E., 2023/339 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.06.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı ... ve vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Davalı-karşı davacı vekili Avukat ...'nun mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. Açık yargılamaya devam olundu. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.