erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/7228
Karar No: 2012/13973
Karar Tarihi: 19.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/7228 E.  ,  2012/13973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin haksız ve yersiz olarak feshedildiğini belirterek işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında çalışma süresi  ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş  Kanunu'nun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde Kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde işletmenin ve işin gereği  ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

Somut olayda alt işveren işçisi olan davacının davalılar arasındaki  yükleme-boşaltma-istif hizmeti alım sözleşmesi kapsamında asıl işverenin işyerinde çalıştığı, ödenmeyen ücret alacağının talep edilmesi üzerine iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacının davalı asıl  işverene ait işyerinde çalıştığını iddia ettiği dönem içinde farklı alt işverenlerde çalıştığı ancak bazı ara dönemler prim ödemelerinin yapılmadığı görülmekte olup bu ara dönemlerde asıl işveren alt işveren arasında hizmet alım ilişkisinin bulunup bulunmadığı, davacının bu dönemde asıl işverenin işyerinde çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır. Bu bakımdan davacının çalıştığını iddia ettiği dönem itibariyle kesintisiz olarak sigorta kayıtlarında yer alan alt işverenler ile asıl işveren arasında hizmet alım ilişkisinin bulunup bulunmadığı, hizmet alımı sözleşmelerinin başlangıç ve bittiği tarihler, davacının aynı işyerinde ara vermeden çalışmasına devam edip etmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/51
Karar No: 2020/6764
Karar Tarihi: 11.11.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/51 E.  ,  2020/6764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçlarında, suç tarihi düzenlenen son fatura tarihi olup,..... San ve Tic. Ltd. Şti, 2008 yılı eylül ayında verdiği BA formu ile sanığın yetkilisi olduğu .... San. Tic. Ltd. Şti.den mal veya hizmet aldığını bildirdiğinden, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin 2008 yılı Eylül ayı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığa yüklenen 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının kanunda gerektirdiği cezasının üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı süresinin, 2006 takvim yılı açısından, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu; 2007 ve 2008 takvim yılları açısından dava zamanaşımı süresinin temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 Sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1034
Karar No: 2016/2344
Karar Tarihi: 10.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1034 E.  ,  2016/2344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlar vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Kayden 22.02.2008 ve 19.12.2004 doğumlu olup yargılama sırasında on beş yaşından küçük olan mağdurlar ile velileri olan müştekiler ..., ..., ... ve ...'nın kovuşturma evresinde sanıktan şikâyetçi olmadıklarını bildirmeleri nedeniyle, mağdurlara yaşı nedeniyle tayin edilen vekillerin kamu davasına katılma ve hükümleri temyize hakları bulunmadığı gibi, mahkemece aynı nedenle mağdur vekillerinin katılma taleplerinin de reddine karar verildiği anlaşıldığından, vâki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığın, mağdur ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçunu cebirle işlediği sabit olduğu halde hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, mağdurlara kuş göstereceğim diyerek hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesi yerine aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayini,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11195
Karar No: 2008/540
Karar Tarihi: 28.01.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/11195 E.  ,  2008/540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararında dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulması isetenilmiş ise de, alınan cevabi yazıda dava konusu taşınmazın 11.01.2007 gün ve 14 sayılı Belediye Meclisi Kararı ile kesinleşen ilave ve revizyon imar planı kapsamına rastladığı, 1/1000 ölçekli imar planı içinde kaldığı bildirilmiştir.

Dava konusu Günyazı 1581 sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.11.2005 tarihi itibariyle imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (...-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, ... imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iadesi için mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7229
Karar No: 2012/13974
Karar Tarihi: 19.06.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/7229 E.  ,  2012/13974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 11. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin haksız ve yersiz olarak feshedildiğini belirterek işçilik alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar davalı Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında çalışma süresi  ile ilgili uyuşmazlık bulunmaktadır.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş  Kanunu'nun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde Kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde işletmenin ve işin gereği  ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

Somut olayda alt işveren işçisi olan davacının davalılar arasındaki  yükleme-boşaltma-istif hizmeti alım sözleşmesi kapsamında asıl işverenin işyerinde çalıştığı, ödenmeyen ücret alacağının talep edilmesi üzerine iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır.

Davacının davalı asıl  işverene ait işyerinde çalıştığını iddia ettiği dönem içinde farklı alt işverenlerde çalıştığı ancak bazı ara dönemler prim ödemelerinin yapılmadığı görülmekte olup bu ara dönemlerde asıl işveren alt işveren arasında hizmet alım ilişkisinin bulunup bulunmadığı, davacının bu dönemde asıl işverenin işyerinde çalışıp çalışmadığı anlaşılamamaktadır. Bu bakımdan davacının çalıştığını iddia ettiği dönem itibariyle kesintisiz olarak sigorta kayıtlarında yer alan alt işverenler ile asıl işveren arasında hizmet alım ilişkisinin bulunup bulunmadığı, hizmet alımı sözleşmelerinin başlangıç ve bittiği tarihler, davacının aynı işyerinde ara vermeden çalışmasına devam edip etmediği araştırılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Bu konuda eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, 19.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6512
Karar No: 2009/7295
Karar Tarihi: 11.06.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/6512 E.  ,  2009/7295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 10.05.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, davalı Belediyeye ait 6611 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 141/372 payına isabet eden 143 m2'lik kesiminin 12.12.1988 tarihli 2309 sayılı ... Belediyesi Encümen Kararı ile mirasbırakanları Kamer Şeker'e satıldığını, satış bedelinin ödendiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescil istemişlerdir.

Davalı vekili, Büyükşehir Belediyesince satış yapılmadığını, ... Belediyesine satış yetkisi de verilmediğini savunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İstemin dayanağını 12.12.1988 günlü Belediye Encümen Kararı teşkil etmektedir. Zira, dava konusu taşınmazın davacılar mirasbırakanı Kamer Şeker'e satışı anılan encümen kararına göre yapılmıştır. Gerek satışın yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanununun 70. maddesi, gerekse yürürlükteki 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/e maddeleri hükmü gereğince belediyeye ait taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması halinde tahsisin kaldırılmasına karar verme yetkisi belediye encümenine değil, belediye meclisine aittir. Davacılar,

mirasbırakanına satışın belediye meclisi tarafından yapıldığını kanıtlamadan tescil isteminde bulunamazlar.

Mahkemece, açıklanan bu yön nazara alınmadan davanın kabulü doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 11.06.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildI.
Esas No: 2014/43059
Karar No: 2019/2719
Karar Tarihi: 21.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/43059 E.  ,  2019/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, görgüye dayalı bilgisi olan tanık bulunmaması, katılan ...'in kolluk ve kovuşturma aşamasında sanığın bıçakla kendisini yaraladığını belirtmesine karşın tehdit eyleminden bahsetmemesi, savcılık aşamasında ise sanığın kavga bittikten sonra elindeki bıçağı sallayarak bu iş burada bitmeyecek şeklinde bağırdığını beyan etmesi, müşteki ...'nun kovuşturma aşamasında birden fazla kişi ile gelişen kavgada "...bu iş burada bitmeyecek" şeklinde sözler söylendiğini belirtmesine karşın, bu sözlerin sanık tarafından elinde bıçak varken söylendiğinden bahsetmemesi, soruşturma aşamasında ise sanığın elindeki bıçağı sallayarak "bu iş burada bitmeyecek..." şeklinde sözler söylediğini beyan etmesi, müşteki ve katılanın arkadaşı temyiz dışı sanık ...'in ise aşamalarda tehdit eyleminden bahsetmemesi karşısında; katılan ve müştekinin beyanlarında bulunan aşamalardaki çelişkiler giderilerek hangi beyana hangi aşamada ne suretle üstünlük tanındığı açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre ise;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13711
Karar No: 2012/3268
Karar Tarihi: 12.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/13711 E.  ,  2012/3268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 01.12.2012 havale tarihli dilekçesi içeriğinden temyizin 2001, 2002, 2004 takvim yıllarında verilen hükümlere yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanıklara yüklenen “sahte fatura kullanmak ve düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; 2001-2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçu yönünden suç tarihlerinden, aynı Yasanın 102/4. maddesinde yazılı zamanaşımının ise 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu yönünden kesici son işlem olan 07.03.2007 sorgu tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 2001-2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2, 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun ise anılan Yasanın 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13918
Karar No: 2017/6358
Karar Tarihi: 25.10.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13918 E.  ,  2017/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/11/2012 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02/07/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacıların tüm, davalının aşağıdaki bendim kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davalının 02/07/2011 tarihinde düğün merasimi sırasında ateşli silah ile havaya ateş ettiğini, mermilerden birinin o anda yakınlarıyla birlikte parkta yürümekte olan destek müteveffa ...'ın başına isabet ederek ölümüne neden olduğunu, davalının bu eylemi nedeniyle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığını ve cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek, uğranılan maddi ve manevi zararın davalıdan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının eyleminin kesinleşmiş mahkumiyet kararı ile sabit olduğu, davacıların destekten yoksun kalma zararının bilirkişi raporu ile tespit edildiği, davacı ...'ın eşinin, davacı ...'ın ise oğlunun ölümü nedeniyle desteğinden yoksun kaldıkları, davacıların maddi ve manevi zararlarının tazminini davalıdan talep edebilecekleri gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ...'ın eşini kaybettikten sonra 10/11/2014 tarihinde yeniden evlendiği anlaşılmaktadır. Destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasında, desteği yitirenin bakım süresi dikkate alınır. Davacı eşin evlenmesi gibi eylemli olarak bakım ihtiyacı son bulmuşsa destekten yoksun kalma tazminatı evlenme tarihine kadar hesaplanır. Karara dayanak alınan 07/05/2015 tarihli hesap bilirkişi raporunda davacılardan ...'nin bakiye ömrü 42 yıl kabul edilerek 2054 yılı Ocak ayına kadar geçecek süre için destekten yoksun kalma tazminatı hesaplanmıştır. Mahkemece, muhtemel hayat süresine göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna göre hüküm kurularak davacılardan ... yönünden fazla maddi tazminata karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davacıların tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.