Esas No: 2022/8722
Karar No: 2024/4811
Karar Tarihi: 03.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/8722 E.  ,  2024/4811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/48 E., 2022/613 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılması gerektiğine ilişkin bir tespiti varsa buna ilişkin belgenin dosyaya ibrazının istenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/48 Esas, 2022/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi,7394 Sayılı yasanın 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılıKanun'un 359 maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; bozma gereğinin yerine getirilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açıldığı, sanığın mükellefiyetinin 31.12.2012 tarihinde re'se terkin edildiği, bu tarihten sonra faaliyette bulunduğuna dair belge ve bilgi bulunmadığı, vergi incelemesine esas olmak üzere 2010 ve 2011 yıllarına ait defter ve belgelerin istendiği yazının tebliğine rağmen sanığın defter, kayıt ve belgeleri ibraz etmediği, Mahkemece temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. İddia, savunma, Vergi Denetim Daire Başkanlığı'nın 28.01.2022 tarihli cevabi müzekkeresi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/48 Esas, 2022/613 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "...1/3 oranında indirim yapılarak sanığın 12 AY...", "...10 AY...", "...6.000 TL..." ibarelerinin çıkartılarak yerlerine sırasıyla "...1/2 oranında indirim yapılarak sanığın 9 AY...", "... 7 AY 15 GÜN...", "...4.500,00 TL..." ibareleri yazılmak suretiyle, kısmen Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.