erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/8557
Karar No: 2017/11529
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8557 E.  ,  2017/11529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/22484
Karar No: 2013/7787
Karar Tarihi: 26.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22484 E.  ,  2013/7787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENE ÇOCUK : ...

SUÇ : Mala zarar verme, kamu malına zarar verme, hırsızlık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun kız meslek lisesinin arka bahçesine girip kameralara vurarak zarar verdiği, bahçe içerisinde bulunan kantinin demir korkuluğunu kırıp pimapenleri yerinden sökerek içeriye girdiği ve bir kısım eşyaları aldığı, büfenin işleticisi tarafından yaptırılan demir parmaklıklar ile mülkiyeti okula ait büfenin kapısına da zarar verdiği, ayrıca kapalı pazar yerinde bulunan büfeye çatı kaplamasını kırılarak girmek istendiği sırada polis memurları tarafından yakalandığı, büfeden herhangi bir şey alamadığı, olayda mala zarar verme,

kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14587
Karar No: 2023/23894
Karar Tarihi: 08.11.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/14587 E.  ,  2023/23894 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 19.02.2016

SAYISI : 2015/268 E., 2016/21 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yerel Mahkemenin ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 28.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yerel Mahkemenin 19.02.2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla şikâyetçi vekilinin temyiz başvurusu hakkında "temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin, ek kararın kaldırılarak temyiz incelemesi yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Şikâyetçinin, 20.05.2015 tarihli duruşmada davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın resen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun'un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; "Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder." şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin ek kararında, şikâyetçi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/1065
Karar No: 2021/5814
Karar Tarihi: 06.07.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1065 E.  ,  2021/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek mirasçıları tarafından, boşanma davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.07.2021 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davacı-davalı ... vekilinin mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.06.07.2021 (Salı)
Esas No: 2007/7451
Karar No: 2007/9663
Karar Tarihi: 12.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7451 E.  ,  2007/9663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan İl Tarım Müdürlüğü veri cetvelinde kullanılan verilerin kuru tarım arazilerine ait olup olmadığı açıklanmamıştır. Bilirkişilerin değerlendirmesine göre dava konusu taşınmazın kuru tarım arazisi olduğu saptandığından münavebeye buğday, kuru soğan ve ... lahana ve marul ürünlerine ait 2006 yılı itibariyle kuru şartlarda dekara ortalama üretim miktarı, kg başına toptan satış fiyatının ve dekar başına üretim giderinin Tarım İl Müdürlüğünden,

2-Taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarını belirtir yazının Belediye İmar Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevabi yazıların dosyaya konmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11215
Karar No: 2016/11312
Karar Tarihi: 29.12.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/11215 E.  ,  2016/11312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 168/1, 52, 50 maddeleri uyarınca ayrı ayrı hapisten çevrilen 2.400 TL ve doğrudan tayin edilen 200 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçi ile sanıklardan Mehmet'in arkadaş oldukları, işten çıkartılan şikayetçiye Ankara Hastanesine anestezi teknisyeni olarak işe yerleştirebileceğini söyleyerek diğer sanık ...'e yönlendirdiği, bu iş için 10.000. TL para alarak katılanı işe yerleştirmedikleri, soruşturma aşamasında parayı iade eden sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların savunması, katılan beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesinin (b) bendine eklenen 6 alt bendi ile TCK’nın 157. Maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8068
Karar No: 2019/7747
Karar Tarihi: 28.02.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8068 E.  ,  2019/7747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası taksitlendirilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtarın kararda yer almaması neticesinde infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin ibarenin çıkartılarak, yerine "Para cezasının miktarı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK.nın 52/4. maddesi gereğince sanığın bu para cezasını birer aylık eşit aralıklarla 10 eşit taksit halinde ödemesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3581
Karar No: 2018/708
Karar Tarihi: 31.01.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3581 E.  ,  2018/708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında 213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığının 19.11.2009 tarihli mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, ... İnş. Tic. San. Ltd. Şti hakkında düzenlenen 23.11.2009 tarihli vergi suçu raporunun ise ... İnş. şirketinin yetkilileri ... ve ... hakkında olduğu, bu şirketle ilgili olarak inceleme yapılırken, sanık ... hakkında vergi suçu raporu düzenlenmediği ve bu şirketin düzenlediği iddia olunan sahte faturalarla ilgili sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, buna rağmen Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 17.05.2011 tarih ve 2011/4743 E. sayılı iddianamesi ile sanık hakkında mütalaa bulunmayan .... İnş. Şirketinin düzenlendiği faturalar da dahil edilerek dava açılması ve bu faturaları da kapsayacak şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK.nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile sanık hakkında; "sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davasının açıldığı, "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, hüküm fıkrasında; "sahte fatura düzenlemek veya kullanmak sureti ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalafet” denilerek hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

3- 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere, sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından; suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3773
Karar No: 2013/5585
Karar Tarihi: 10.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3773 E.  ,  2013/5585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.04.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılıktan kaynaklanan zararın tazmini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranış sonucu oluşan zararın tazmini isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davacının istemi üzerine, dava tarihinden önce ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından yapılan delil tespiti için dava konusu taşınmazlarda yapılan keşif sonucu düzenlenen 13.04.2011 tarihli raporda; "...bu suyun, yağmur sularının etkisiyle değil, davacı dilekçesinde bahsettiği sulama amacıyla kanalın battı çıktısında yer alan delikten geldiği, suyun sadece elma bahçesinde ve davacının arpa ektiği arazi üzerinde bulunduğu..." bildirilmiştir.

Bu dava açıldıktan sonra mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen 02.07.2012 havale tarihli raporda ise; "...ancak zarar olduğu bildirilen tarihte sulama kanallarında su olmadığı ... Sulama Birliği Başkanlığı yazısında mevcuttur. Bu durumda sulama kanalının tahliyesinden zarar mümkün olmadığı..." belirtilerek zararın davalı eyleminden kaynaklanmadığı ifade edilmiştir.

Görülüyor ki, bilirkişi raporları birbiriyle çelişkilidir. Mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden ve gerekçesi açıklanmadan son bilirkişi raporuna değer verilerek davanın reddi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, öncelikle sulama yapılmadığı dönemlerde ve zararın olduğu belirtilen tarihte söz konusu kanalda su bulunup bulunmadığı araştırılmalı, ek rapor alınarak ya da gerek duyulur ise 6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi uyarınca uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden çelişkiyi ortadan kaldıracak nitelikte rapor alınmak suretiyle zararın belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde olmamış, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 10.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11987
Karar No: 2017/11863
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11987 E.  ,  2017/11863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/15402
Karar No: 2009/23766
Karar Tarihi: 25.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15402 E.  ,  2009/23766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2009
Esas No: 2014/8897
Karar No: 2017/6851
Karar Tarihi: 18.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/8897 E.  ,  2017/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1316
Karar No: 2015/8799
Karar Tarihi: 27.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/1316 E.  ,  2015/8799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/47055

MAHKEMESİ : İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/326 (E) ve 2013/506 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için, 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde "altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir neden bulunmadığından" şeklindeki gerekçeyle hapis cezasının yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 180 gün olarak belirlenmesi suretiyle hükümde çelişki oluşturulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca (hapis cezası ile birlikte) 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 4 gün adli para cezasına indirilmesine ve TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir günü 20 Tl hesabıyla 80 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11986
Karar No: 2017/11862
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11986 E.  ,  2017/11862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.