erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/6503
Karar No: 2018/14279
Karar Tarihi: 27.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/6503 E.  ,  2018/14279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisinde mevcut 29.11.2012 tarihli CD izleme tutanağına göre suça sürüklenen çocuğun iş yerine saat 04.03’de girip saat 04.17’de çıktığı, UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre, suç tarihinde saat 05:58'de gece vaktinin bittiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme karşı yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

İddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı halde, aynı Kanun'un 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline göre ek savunma hakkı tanınmadan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 116/4. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12326
Karar No: 2018/2461
Karar Tarihi: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12326 E.  ,  2018/2461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için sanığın ticaret siciline kayıtlı tacir olması, fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir. Mahkeme dosyası içerisinde İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğünün 26.06.2014 tarih ve B-19/19137 sayılı “borçlunun ticaret sicil kaydına rastlanmadığına” ilişkin cevabi yazısı karşısında sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14916
Karar No: 2016/7502
Karar Tarihi: 27.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/14916 E.  ,  2016/7502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, kazanın meydana geldiği traktörü kullanan dava dışı şöför ... de davalı işverenin işçisi olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu 55. ve Türk Borçlar Kanunun 66. maddeleri gereğince “Adam çalıştıran, çalışanın, kendisine verilen işin yapılması sırasında başkalarına verdiği zararı gidermekle yükümlüdür.” Hal böyle olunca işveren, adam çalıştıran olarak, kusuru bulunmasa bile meydana gelen zarardan sorumlu tutulabilmektedir.

Somut olayda, davalı işveren şirketin istihdam eden olarak meydana gelen zarardan kusursuz sorumlu olduğu gözden kaçırılarak "kazada kusurunun bulunmadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davalının istihdam eden olarak kusursuz sorumlu olduğunu dikkate alıp işin esasına girdikten sonra, delilleri toplayarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1317
Karar No: 2016/7759
Karar Tarihi: 13.06.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/1317 E.  ,  2016/7759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜM : - Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan hükümlülük,

- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında pek az sayıda mermi bulundurmak; sanık ... hakkında yasak niteliği haiz bıçak bulundurmak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrası uyarınca mah- kumiyet hükmü kurulması,

... Kriminal Polis Laboratuvarının 08.11.2012 tarihli ekspertiz raporunda; ele geçirilen sustalı çakının, namlusunun otomatik olarak açılmasını temin eden susta yayının kırık olduğu, bu nedenle namlunun otomatik olarak açılmadığı ve 6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bulunmadığı, ancak bir bıçak ustasının parça katkılı ve aletli müdahalesiyle bıçağın mevcut arızasının giderilmesi halinde yasak vasfını kazanmasının muhtemel olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık ...'nin atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 13.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8648
Karar No: 2016/9418
Karar Tarihi: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8648 E.  ,  2016/9418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:14 İç Kapı No:7 .../ ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:22/1 .../...” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mah. ... Sk. No:22/1 .../...” adresinde vasi adayı ile birlikte ikamet ettiği tespit edildiğinden kısıtlı adayının vefat etmiş olması da dikkate alınarak uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28650
Karar No: 2015/3487
Karar Tarihi: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/28650 E.  ,  2015/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklılar tarafından borçlular aleyhine 17.7.2013 tarihli "Anlaşma Protokolü" başlıklı belgeye dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçluların süresi içerisinde icra dairesinde borca itiraz etmeleri üzerine, alacaklılarca icra mahkemesine yapılan başvuruda borçluların itirazlarının kaldırılmasının istendiği, mahkemece talebin kabulü ile itirazın kaldırılmasına ve takibin devamına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK.'nun 68/1.maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, icra takibine dayanak yapılan ve taraflar arasında imzalanan 17.7.2013 tarihli protokol, karşılıklı edimlerin yerine getirilmesi şartlara bağlanmış bir anlaşma olup, bu haliyle İİK. nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan mücerret borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde değildir. Borç da kabul edilmediğine göre, iki tarafa edimler yükleyen protokol kapsamında, alacaklı işçilere işverenler tarafından taahhüt edilen paranın ödenmesi koşullarının oluşup oluşmadığı ve dolayısıyla alacağın varlığı ile tahsil edilip edilmeyeceği, genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacaktır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12848
Karar No: 2013/3903
Karar Tarihi: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12848 E.  ,  2013/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sanığa verilen cezanın fazla olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının kararda belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması; ayrıca, sanığın tutukluluk ve gözaltında geçirdiği şahsi hürriyeti bağlayıcı sürelerin mahsubuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1095 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, ayrıca hüküm fıkrasına “Sanığın tutukluluk ve gözaltında geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. madde uyarınca mahsubuna” paragrafının eklenmesi suretiyle, hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13661
Karar No: 2012/18726
Karar Tarihi: 13.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/13661 E.  ,  2012/18726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE)MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı kadın, eşinin açtığı boşanma davasının reddedildiğini halen ayrı yaşadıklarını beyan ederek kendisi için aylık 300 TL tedbir nafakasının davalı taraftan tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalı taraf, davacı kadının kendisinin açtığı boşanma davasından önce müşerek evi terkedip gittiğini, çağrılarına rağmen eve dönmediğini, ayrı yaşamada kusurlu tarafın davacı olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ayrı yaşamda haklılık için reddedilen boşanma davasının yeterli olamayacağı, davacının müşterek konutu terk edip gitmesi ve davalıdan kaynaklı kusurlu bir davranışın ispat edilememesi gerekçeleriyle davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.MK.197 ve devamı maddelerine göre davacı eş kadın için tedbir nafakasına hükmolunabilmesi için ayrı yaşamda haklılık olgusunun ipat edilmesi gerekir. Bu konuda tereddüt yoktur.Somut olayda, eldeki dava reddedilen boşanma davasından sonra açılmıştır. Davalı kocanın şiddetli geçimsizlik nedenine dayalı olarak açtığı boşanma davası taraflar arasında şiddetli geçimsizliğin ispatlanamaması nedeniyle reddedilmiştir. Boşanma davası reddedilmiş olmakla davalı (koca) kusurlu duruma düşmüş olup, bu durumda evlilik birliğini kurma görevi davalıya (kocaya) düşer. Reddedilen boşanma davasından sonra, davalı koca tarafından barışma girişiminde bulunulmamış, evlilik birliği kurulmaya çalışılmamış ayrıca davalı tarafça tarafların birlikte oturduğu müşterek konut dağıtılmıştır. Bı durumda kadının dönebileceği bir ev kalmadığına göre; davacı kadın ayrı yaşamakta haklıdır. Ayrı yaşamakta haklı olan davacı kadın için hakkaniyete uygun bir miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken davanın reddedilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12515
Karar No: 2018/2462
Karar Tarihi: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12515 E.  ,  2018/2462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Borçlu şirkete ödeme emrinin 08.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği, borçlu şirket vekili tarafından 11.06.2014 tarihinde borca ve ferilerine itiraz edildiği, itirazın süresinde olduğu gerekçesiyle icra takip dosyasında icra takibinin durdurulmasına karar verildiği, alacaklı tarafından 10.09.2012 tarihinde itirazın iptali davası açıldığı, Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/431 E. sayılı dosyası kapsamında 14.07.2014 tarihinde itirazın iptali davasının kısmen kabulüne ve takibin devamına karar verildiği ve bu kararın kesinleşmediği, şikayetçi alacaklı tarafından takip kesinleşmeden 11.09.2014 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2076
Karar No: 2020/1331
Karar Tarihi: 12.03.2020

**6. Ceza Dairesi         2017/2076 E.  ,  2020/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurlar ..., ... ve tanık ...'ün olayın hemen akabinde kolluk tarafından alınan beyanları ile bu beyanları doğrulayan 15.01.2016 tarihli görgü, tespit ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, mağdurlar ... ve ...'ın tanık ...ile birlikte kumar oynamak amacıyla geldikleri ... ilçe merkezinde tanık ...'e ait kahvehanede bir müddet kumar oynadıktan sonra bir eve giderek kumar oynamaya devam ettikleri, bu sırada sanık ...'ın da gelerek kumar oyununa dahil olduğu, oyun sonunda mağdur ...'ün 1.500 TL para kazandığı ve diğer mağdur ... saatin geç olduğunu söyleyerek oyunu bitirmeyi teklif ettiğinde, sanık ...'ın mağdur ...'a ''Oturun nereye gidiyorsunuz lan, senin ananı avradını sinkaf ederim'' diyerek hakaret ettiği, mağdurların evden çıkıp geldikleri araca bindikleri sırada, arkalarından gelen sanığın elinde bulunan bardağı aracın sağ ön camına vurarak camı kırdığı, buna rağmen mağdurların olay yerinden araçla ayrılmaya çalıştıkları, ancak sanığın kendi aracı ile mağdurları takip ederek önlerini kestiği ve üzerinde taşıdığı bıçakla mağdur ...'ın üzerine doğru yürüdüğü, fakat mağdurun araçtan çıkardığı sopayla karşı koyması üzerine mağdura birşey yapamadığı, sonrasında da mağdur ...'e ait aracın sağ ön tekerleğine bıçağı sapladığı ve mağdur ...'e elindeki bıçakla yönelerek kumarda kaybettiği parayı geri istemesi üzerine, mağdur ...'in 1.500 TL parayı sanığa verdiği olayda, sanığın eyleminin bir bütün halinde yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mağdurların sanığı suçtan kurtarmaya yönelik değişen beyanlarına itibar edilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.