erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/11223
Karar No: 2013/12354
Karar Tarihi: 18.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11223 E.  ,  2013/12354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli zimmet, rüşvet verme ve alma

HÜKÜM : Sanık ...'in basit zimmet, sanık ...'ın ise rüşvet verme suçlarından mahkumiyeti

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından aynı Kanunun rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek Sanık ... hakkında rüşvet vermek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Vergi dairesi müdürlüğünde yoklama memuru olan ve aynı zamanda da muhasebe servisinde görevli olan sanığın muhasebe işlemleri yoluyla emanet hesabında alacağı bulunan bazı mükelleflerin bu alacaklarını başka mükelleflerin vergi borçlarına mahsup ederek vergi borçlarını ödenmiş gibi göstermek, yine sanık ...'dan vergi borçlarını silmek için 1.200 TL almak ve aynı usulleri kullanmak suretiyle ... ve eşi ...'in 2.573 TL vergi borcunu ödenmiş gibi göstermek suretiyle gerçekleştirdiği sübut bulan eylemlerinin sanığın muhasebe yetkilisi olarak düzenlediği mahsup fişlerinin vergi dairesi müdürü tarafından imzalanması ile mahsup işleminin tamamlanacağı, bu nedenle suça konu olayda zimmet suçunun yasal tevdii unsurunun bulunmadığı anlaşılmakla zincirleme şekilde görevi kötüye kullanma ve rüşvet almak suçlarını oluşturacağı gözetilmeksizin tüm eylemlerinin zimmet suçunu oluşturacağının kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 18/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20
Karar No: 2015/6215
Karar Tarihi: 30.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/20 E.  ,  2015/6215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın, müvekkiline ait araca çarparak hasarladığını, davalı tarafın %100 kusurlu olduğunu, olayın ihbarı üzerine davalı tarafça eksper incelemesi yapıldığını, ancak zararın ödenmeyeceğinin bildirildiğini belirterek şimdilik 2.000 TL'nın 26.03.2012 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 25.03.2013 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 1.545 TL daha artırarak toplam 3.545 TL'nın tazminini istemiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limitine kadar gerçek zarardan sorumlu olduklarını, eksper raporu ve haricen yaptırılan bilirkişi raporuna göre araçlardaki hasarların uyumsuz olduğunun belirlendiğini, davacı aracındaki hasarın bu kaza sonucu meydana gelmediğini, ispat yükünün davacıya geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 30/04/2015 gününde Üye E.. karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacının işleteni olduğu .. plakalı araç sürücüsü.. ile davalıya Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta poliçesi ile sigortalı .. plakalı araç sürücüsü.... arasında düzenlenen, sahteliğinde ispat edilemeyen 23.03.2012 günlü trafik kazası tespit tutanağı, tanık ....'nin yeminli anlatımı ile her iki araca ait fotoğraflar vs. gibi somut delillere göre davacıya ait aracın seyir halinde iken davalıya sigortalı aracın arkadan çarpması sonucu davacı aracının arka tarafından hasar meydana geldiği anlaşılmaktadır.

Trafik kaza tutanağının, davalı sigorta şirketinden haksız kazanç elde etmek amacıyla gerçeğe aykırı olarak düzenlendiği, kazanın belirtilen yer ve zamanda meydana gelmediği, rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiği davalı tarafça somut delillerle ispatlanamamıştır.

Bir takım soyut değerlendirmelere bağlı eksper ve bilirkişi raporları, kaza tutanağı, tanık..'nin yeminli anlatımı ve olaya ilişkin fotoğraflar gibi somut delillerin aksini ispatlayacak güç ve kuvvette deliller değildir.

Bu halde mevcut delil durumuna göre davacı aracında meydana gelen gerçek zarar miktarına hükmedilmek üzere yerel mahkemesinin bozulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile onanmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Esas No: 2016/25120
Karar No: 2017/3203
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25120 E.  ,  2017/3203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/14260
Karar No: 2010/10926
Karar Tarihi: 26.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14260 E.  ,  2010/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 16/07/2008 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat isteminin aktif husumet yokluğundan reddine, manevi tazminat isteminin bir bölümünün kabulüne ilişkin olarak verilen 29/09/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; davacı, temsilcisi olduğu ... Tekstil Ltd Ş'nin muhasebe işlerini yürüten davalının, Şirket defterlerine kaydedilmemesi gereken faturaları kaydetmesi nedeniyle yapılan vergi denetimi üzerine Şirket'e vergi cezası kesildiğini, görevi kötüye kullanmak suçundan yargılanan davalının cezalandırılmasına karar verildiğini, vergi kaçıran durumuna düşürülen Şirket'in saygınlığının zedelendiğini belirterek, davalının Şirket tarafından ödenen vergi cezası ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, tutarına göre işlenemeyecek bir faturayı davacının talimatıyla Şirket defterlerine işlediğini, vergi cezası verilmesine davacının kusurlu davranışının yol açtığını, cezalandırılmasına ilişkin kararın henüz kesinleşmediğini, davacının maddi ve manevi tazminat isteme hakkının bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, vergi cezası ...'ın temsilcisi olduğu Şirket'e verildiğinden, Şirket adına dava açılması gerekirken, ...'ın Şirket adına değil kendi adına dava açtığı, maddi zarar Şirket'e ait olduğundan, davacı ...'ın doğrudan bir zararının bulunmadığı gerekçesi ile maddi tazminat isteminin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin ise bir bölümünün kabulüne karar vermiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davanın ... Tekstil Ltd Ş'ni temsilen açıldığı, Ticaret Sicili Gazetesi'nden ve diğer belgelerden davacının adı geçen Şirket'i temsile yetkili bulunduğu anlaşıldığına göre maddi tazminata ilişkin istem yönünden de işin esası incelenerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, maddi tazminat isteminin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4376
Karar No: 2018/8979
Karar Tarihi: 17.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4376 E.  ,  2018/8979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığa tebliğ edilen talimat duruşma davetiyesinde duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK’nın 354. maddesinde belirtilen nedenlerle düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29627
Karar No: 2017/3210
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29627 E.  ,  2017/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/4429
Karar No: 2015/8850
Karar Tarihi: 22.10.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/4429 E.  ,  2015/8850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/244-2014/148

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 10.05.2010 başlangıç tarihli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Okul Aile Birliği Milli Eğitim Temel Kanun'una göre ilgili yönetmelik hükümleri doğrultusunda kurulmuş olup, kamu tüzel kişiliği statüsü tanınmamıştır. Buna karşın yönetmelik hükümleri gereğince Okul Aile Birliğine özel hukuk alanında hukuki işlem, kiralama sözleşmesi yapma yetkisi verilmiştir. Dava okul aile birliğine karşı açılmış duruşmaları okul aile birliği başkanı takip etmiştir. Temyiz dilekçesini okul aile birliği başkanı yazmıştır. Davalı Okul Aile Birliğinin tüzel kişiliği bulunmadığından taraf olma ehliyeti bulunmamaktadır. Ancak Okul Aile Birliğine karşı açılan davanın Milli Eğitim Bakanlığı adına açıldığının kabulü gerekir. Bu nedenle Milli Eğitim Bakanlığına davanın yöneltilerek dava dilekçesinin tebliğ edilmesi taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yerolmadığına, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5001
Karar No: 2013/43359
Karar Tarihi: 02.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/5001 E.  ,  2013/43359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında verilen gün para cezasının hesaplanmasında uygulanan yasa ve maddesinin gösterilmemesi mahallinde giderilebilir yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Müştekinin aşamalardaki istikrarlı beyanı, bu beyanla örtüşen adli rapor, sanığın “işyeri mutfağındaki bıçağı eline geçirdiği, müşteki saldırınca kendisini koruduğunu” belirten kaçamaklı ikrarı ve tanıklar Ali ile Ömer'in beyanları karşısında sanığın müştekiyi bıçakla yaraladığı sabit olduğundan tebliğnamenin (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, sanığın itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 02/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18190
Karar No: 2017/3305
Karar Tarihi: 20.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/18190 E.  ,  2017/3305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılardan ...'nun vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

(1)Tebligat Kanununun 21. maddesi ve Tebligat Kanununun Uygulamasına dair Yönetmeliğin 30. maddesine göre; kendisine tebliğ yapılacak kimse gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak, tebliğ olunacak evrakı ise o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim etmesi ve alanın adresini kapsayan ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak kimseye keyfiyetin haber verilmesini mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirmesi gerekir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.

Gerekçeli kararın davalı ... Bulut'a tebliği için çıkartılan tebligatın; "en yakın komşudan sorulduğu, muhatabın geçici olarak işe gittiğinin belirtildiği" şerhi ile komşu adı ve imzası olmadan, imzadan imtina edip etmediği hususu belirtilmeden mahalle muhtarına tebliğ edildiği anlaşılmakta olup, bu haliyle yapılan tebligatlar usulsüz olduğu açıktır.

(2)Tebligat Kanununun 17. maddesi ile Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 26. Maddesi gereğince belli bir yerde devamlı olarak meslek veya sanatını

icra edenler o yerde bulunmadıkları takdirde tebliğ aynı yerdeki daimi memur veya

./..

-2-

müstahdemlerinden birine yapılır. Bu şekilde yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için muhatabın o yerde bulunmadığının tebliğ evrakına yazılması gerekir.

Gerekçeli kararın ve davalı vekilinin temyiz dilekçesinin tebliği için davacı vekili Av. ...'a çıkarılan tebligatlar, daimi çalışan işçisine tebliğ edilmiştir. Tebligatların muhatabı olan avukatın, tebligat sırasında bürosunda bulunmadığı tebliğ evrakına yazılmadığından, davalı vekiline yapılan tebliğ işlemi usulsüzdür.

Hal böyle olunca mahkemece; gerekçeli kararın davalı ... Bulut'a, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin davacı vekiline usulüne uygun tebliği sağlanarak, temyiz süresinin beklenilmesi ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2670
Karar No: 2011/1237
Karar Tarihi: 16.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/2670 E.  ,  2011/1237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının eksik tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerInde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen 6000 TL para cezası ile doğrudan verilen 100 TL para cezasının toplanması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarınının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4941
Karar No: 2018/1424
Karar Tarihi: 20.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4941 E.  ,  2018/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, 2006 yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; 23.11.2011 tarih, VDENR-2011-2117/64 sayılı vergi tekniği raporunda, sanığın, Ba- Bs formu analizi sonucunda mal aldığı tespit edilen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlediklerine dair vergi suçu raporlarının bulunduğunun belirtilmesi; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi; sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri ya da mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp bu dava ile birleştirilmesi, birleştirme mümkün olmadığı takdirde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığa ait defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.