erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/16888
Karar No: 2011/15397
Karar Tarihi: 12.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/16888 E.  ,  2011/15397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 26.10.2010 tarih, 2010/11925-24904 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki Maliye Bakanlığı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Maliye Bakanlığı'nın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 26.10.2010 tarih ve 2010/11925-24904 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/506
Karar No: 2013/20639
Karar Tarihi: 12.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/506 E.  ,  2013/20639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Mirasın Gerçek reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununa, 31.3.2011 tarihli 6217 sayılı Kanunun 3. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. maddenin (1.) fıkrası gereğince;1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekmiştir.

İlk derece mahkemelerinin kesin olarak verdiği kararlarla kanun yolu açık olmakla birlikte kanun yolu incelemesinden geçmeden kesinleşen kararlara karşı yürürlükteki hukuka aykırı bulunması halinde kanun yararına temyiz yoluna başvurulabilir. Kanun yararına temyizin anlam ve amacı, taraflar için belirlenen kesin hüküm durumunun korunması ve fakat Yargıtay incelemesinden geçmemiş olan kararın yanlış olduğunun, yasanın kesin hükmüne aykırı olduğunun açıkça duyurulması ve böylece ilerideki uygulamalarda bu yolda yanlışlığa düşme olasılığının önlenip, mahkemelerin uyarılmasından ibarettir.

Mirasbırakan 17.12.2010 tarihinde vefat etmiş, en yakın yasal mirasçılarının tamamı Sulh hakimine başvurarak mirası kayıtsız şartsız reddettiklerini beyanla, reddin tespit ve özel kütüğüne tesciline karar verilmesini talep etmişler, sulh mahkemesince de istekleri doğrultusunda karar verilmiştir. Başvuru dilekçesinde mirasbırakanın çok borca girdiğinin ifade edilmiş olması, mirasçıların açıkça mirası kayıtsız şartsız reddettiklerini beyan etmeleri karşısında başvuruya terekenin borca batık olduğunun tespiti davası haline getirmez ve bu anlama gelmez. En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan mirasın re'sen iflas hükümlerine göre tasfiyeye tabii olması ve hakimin tasfiye için re'sen harekete geçmemiş bulunması da kayıtsız şartsız redde ilişkin kararı hukuka aykırı kılmaz. Bu bakımdan Sulh mahkemesince verilen kararda yürürlükteki hukuka aykırı bir husus görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple Kanun yararına bozma isteği yerinde görülmediğinden REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 12.09.2013 (Per.)
Esas No: 2015/9398
Karar No: 2016/7417
Karar Tarihi: 08.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9398 E.  ,  2016/7417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : Yako VALASİN, ...

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'a ait olan ve daha önceki bir tarihte iş yerindeki kasasından boş bir şekilde çalınması nedeni ile ödemeden men talimatı verilen Türkiye Ekonomi Bankası Bayramyeri Şubesine ait 20/06/2008 keşide tarihli, 9.500 TL bedelli suça konu çekin, suç tarihinde sanık tarafından, katılan ...'nun yetkilisi olduğu ... şirketine verilerek tahsil edilmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın, ticaret yaptığı ve karşılığında suça konu çeki aldığını iddia ettiği Murat Özgür'ün kimlik ve adres bilgilerini tespite yarar her hangi bir somut bilgi verememesi, ayrıca yine bu çeki yapmış olduğu hangi hukuki ilişki çerçevesinde aldığına ilişkin her hangi bir fatura, irsaliye veya belge ibraz edememesi, çekin daha önceki bir tarihte mağdur ...'ın iş yerinden boş bir şekilde çalınmış olması ve alınan kriminal rapor kapsamında da çek üzerindeki yazı ve imzaların keşideci görünen ...'a ait olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/37672
Karar No: 2016/3290
Karar Tarihi: 08.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/37672 E.  ,  2016/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 257,14 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan mahkemece kabul edilen miktarın tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen Sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı TOKİ taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dâhil olarak memur maaş artış oranını nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, memur maaş artış oranının içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama % 8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır.

Sonuç olarak davalı TOKİ'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6362
Karar No: 2017/663
Karar Tarihi: 01.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6362 E.  ,  2017/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 3 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının ve yasal dayanağının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve 50/1-a maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, “Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının paraya çevrilmesine ilişkin 3. paragrafın "Sanığa verilen 3 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. ve 52/3. maddeleri gereğince 90 gün adli para cezasına çevrilmesine, 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den olmak üzere 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi ile hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 4. paragrafındaki "tahsil edilip" ve "hapse çevrilmesine" ibarelerinin sırasıyla "tahsil edileceğinin" ve "hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19391
Karar No: 2015/29167
Karar Tarihi: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19391 E.  ,  2015/29167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/9880

MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/359 (E) ve 2013/640 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanması talebinin reddine" dair mahkemenin ek kararının 5271 sayılı Yasanın 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığından, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6516
Karar No: 2013/118
Karar Tarihi: 16.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6516 E.  ,  2013/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı ... vekilinin temyizi üzerine 16.07.2012 tarihli ek karar ile davacının temyiz istemi süreden reddedilmiştir.

Dosya içeriğinden mahkemenin esasa yönelik kararının davacı ... vekiline 05.07.2012 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, tebliğ tarihinin Posta İdaresinden alınan cevabi yazı ile de doğrulandığı, temyiz dilekçesinin ise HUMK'nun 437/1.maddesinde öngörülen 8 günlük süre dolduktan sonra 16.07.2012 tarihinde verildiği, bu nedenle de 16.07.2012 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddedildiği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davacı ...'ın 16.07.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 18,00 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 16.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/22184
Karar No: 2013/10265
Karar Tarihi: 08.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/22184 E.  ,  2013/10265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi olmayan mücavir alanda veya köy ve mezralarda, anılan maddenin 1.fıkrasının uygulanamaması ve Kadastro teknisyeni bilirkişinin 22.....2009 tarihli raporu karşısında, suça konu yapının yapıldığı ... Merkez Çatağıl Köyü'ndeki arazinin belediye sınırları veya mücavir alanında kalıp kalmadığının, özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sabıkasında görünen ilamın silinme koşulları oluşan, duruşmadaki tutum ve davranışları olumlu değerlendirilerek hakkında takdiri indirim uygulanan, kişiliği olumlu görülerek hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığa yükletilen, kendi binası üzerine ruhsatsız bina yapmak suretiyle imar kirliliğine neden olma suçunda, kamunun uğradığı maddi bir zarar bulunmaması ve TCK'nın 184/5. maddesindeki ... pişmanlık düzenlemesinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel oluşturmaması karşısında, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3518
Karar No: 2011/19160
Karar Tarihi: 18.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3518 E.  ,  2011/19160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 18/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21695
Karar No: 2012/18485
Karar Tarihi: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21695 E.  ,  2012/18485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2001 takvim yılı için 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince düşme

2002 ve 2003 takvim yılları için; Mahkumiyet

Katılan vekilinin 01.07.2010 tarihli müddeti muhafaza istemli temyizinin sanık hakkında kurulan tüm hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

I- Sanık hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelen katılan vekilinin temyiz itirazlarının yapılan incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından verilen hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/3271
Karar No: 2011/3971
Karar Tarihi: 06.04.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/3271 E.  ,  2011/3971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden paydaşı olduğu 327 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak, ...Asliye Hukuk Mahkemesine açılan 77-331 sayılı dava dosyasında portakal ağacı dikilmek suretiyle davalı tarafından yapılan müdahalenin önlenmesine karar verildiğini, ancak ağaçlarından dolayı yine davalı tarafından daha sonra açılan temliken tescil ve tazminat davasında taşınmazına tedbir konulması nedeniyle kararın infaz edilemediğini, halen davalının müdahalesinin devam ettiğini ileri sürerek, ağaçların sökülmesini istemiştir.

Davalı, elatmanın önlenmesi davasında yıkım isteğinin reddedildiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... davacının paydaşı olduğu 327 parsel sayılı taşınmaza, davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın ağaç dikmek suretiyle elattığından, ağaçların yıkımı isteğinin kabulü gerekmekte ise de, davalının, davacı aleyhine söz konusu ağaçlar nedeniyle ....Asliye Hukuk Mahkemesinde 2003/202 esas, 2004/522 karar sayılı sebepsiz zenginleşmeye dayalı olarak açtığı davanın derdest olduğu, anılan davanın sonucu eldeki davayı etkileyeceğinden, bu dava beklenerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının, temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.