erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/3359
Karar No: 2019/388
Karar Tarihi: 09.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3359 E.  ,  2019/388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E-2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda müşteki her ne kadar sanığa suça konu arabasındaki cep telefonunu almak için arabanın anahtarını başlangıçta özgür iradesiyle teslim etmiş ise de; bu iradenin arabadan cep telefonunu almakla sınırlı olacağı, bu bağlamda sanık ile müştekinin arabasını teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren arabanın anahtarını sanığın haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman diliminde (saat 19.15 sıralarında) işlendiğinin anlaşılması karşısında; tayin olunan cezanın TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun yakalanmadan önce müştekiyi arayarak arabayı terk ettiği yeri göstererek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 09/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12339
Karar No: 2013/6278
Karar Tarihi: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/12339 E.  ,  2013/6278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2 maddesi, 5237 sayılı TCK.nun 50/1.a, 52/1-2-3. maddeleri gereğince sanığın 3.600 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına.

Dosyada mevcut vergi suçu ile eki vergi inceleme raporlarından şirketin ticari faaliyetini sürdürdüğü anlaşıldığı gibi defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının 21.02.2007 tarihinde işyeri adresinde muhasebeciye tebliğ edilmiş olmasına göre, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, müsnet suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7626
Karar No: 2012/13009
Karar Tarihi: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7626 E.  ,  2012/13009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma kararına uyularak inceleme ve işlem yapılmışsa da, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Önceki bozma ilamında hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında taşınmaz emsalden 7 kat değersiz olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın 1,7 kat değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı bulunmadığı belirtilmesine rağmen, bozma sonrası yeniden yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda bu defa taşınmaz emsalden 17 kat değersiz olmasına rağmen 1,6 kat değersiz kabul edilerek değer tesbiti yapılmıştır.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılması ve taşınmaz ile aynı mahallede bulunan 1066 parsel hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/197-513 karar sayılı dosyası ile m2 değerinin 64,00-TL tespit edildiği, Dairemizin 2012/4416-10777 sayılı ilamı ile onanmasına karar verildiği hususu da göz önünde bulundurularak, alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/26259
Karar No: 2017/17568
Karar Tarihi: 07.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26259 E.  ,  2017/17568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, davalı T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’ nün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- T.C. Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü’ nün harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi ve davacının yatırdığı harçların şirketten tahsili yerine iadesine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2 ve 3 numaralı bentlerinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;

“ 2- Davalı... harçtan muaf olduğundan kurum aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Hükmedilmesi gereken 736,87 TL. karar-ilam harcından bozmadan önce yatırılan toplam 594,12 TL. harcın mahsubu ile bakiye 142,75 TL. karar-ilam harcının davalı şirketten tahsili ile hazineye irat kaydına,

3- Davacının yaptığı toplam 355,50 TL. harç masrafının davalı şirketten tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Kurum’ dan 19.06.2017 tarihli makbuz ile yersiz alınan temyiz harçlarının isteği halinde davalı kurum’ a iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... 'ye yükletilmesine, 07.11.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21984
Karar No: 2013/21310
Karar Tarihi: 09.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21984 E.  ,  2013/21310 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 143 ada 13 parsel sayılı 209,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ölü olduğu tutanağın beyanlar hanesinde belirtilmek suretiyle davalılar ... ve diğerlerinin miras bırakanı Hakkı Deniz adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ise satın almaya da dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf dava ve temyiz konusu 143 ada 13 parsel sayılı taşınmazın miras bırakanı ...'dan kaldığını kanıtlayamadığı gibi taşınmaz üzerinde davacı taraf yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen ekonomik amacına uygun ve iktisap sağlayan süreye ulaşan kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15510
Karar No: 2018/23979
Karar Tarihi: 09.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/15510 E.  ,  2018/23979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için düzenlenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenliğe ait işyerinde 21.09.2006-18.08.2014 tarihleri arasında temizlik işçisi statüsünde asgari ücretli olarak değişik işverenler yanında çalıştığını aylık ücretinin yanında yemek ve yol giderininde ödendiğini, emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, kıdem tazminatı alacağının ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı alacağının ödenmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmamış, ancak 10.02.2015 tarihli davanın alt işverenlere ihbarını talep eden dilekçe sunmuş, dava, belirtilen şirketlere ihbar olunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller doğrultusunda kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yargı harçları, Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'na göre; Genel olarak, yargı harçlarını davayı açan veya harca mevzu olan işlemin yapılmasını isteyen kişiler ödemekle mükelleftir.

HMK 326 (1) md. Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3. sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu'nun 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesinde belirtilen kurumlardan olmadığı halde harçtan muaf olduğunun belirtilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2 maddesi

uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkarılarak yerine; "2-Alınması gereken 641.70 TL harcın davalı kurumdan tahsili ile hazineye gelir kaydına, davacı tarafından yatırılan 184.20 TL harcın karar kesinleştiğinde talep halinde davacıya iadesine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/977
Karar No: 2024/7069
Karar Tarihi: 03.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/977 E.  ,  2024/7069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2372 E., 2022/129 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/2372 Esas, 2022/129 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2020 tarihli ve 2019/165 Esas, 2020/244 Karar sayılı kararı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 123. maddesi uyarınca kurulan 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkûmiyete ilişkin bölümün istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK 44. maddesi uyarınca hüküm kurulmasına yer olmadığına ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği incelendiğinde;

Bölge adliye mahkemesince 5271 sayılı CMK’nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince ilk derece mahkemesinin kararındaki mahkumiyete ilişkin bölümün, “hüküm kurulmasına yer olmadığına” ibareleri ile değiştirilmesi suretiyle “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” karar verilmiş olması karşısında, hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın, CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan ve duruşmayı sona erdiren hüküm niteliğindeki kararlardan olmaması nedeniyle temyiz kabiliyetinin bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz istemi ile ilgili olarak, Tebliğnameye aykırı, TEMYİZ İNCELEMESİ YAPILMASINA YER OLMADIĞINA,

5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dava dosyasının İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5595
Karar No: 2019/196
Karar Tarihi: 17.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/5595 E.  ,  2019/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün Dairenin 10/05/2018 gün ve 2016/10316 E. - 2018/3640 K. Sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... vekili tarafınd kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

....Tazminata konu 925 parselin tapu kaydının beyanlar hanesine 2008 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü yararına konulan, taşınmazın kamulaştırıldığına ilişkin şerhin dayanağı kamulaştırma kararı ile kamulaştırma haritasının çekişmeli parsele ilişkin bölümünün ve tapu maliklerine tebliğine ve kamulaştırma ile bedelin ödenmesine ilişkin diğer belgelerin,

2. Değerlendirme tarihi olan 07/04/2014 tarihine ilişkin ... ilçe tarım müdürlüğünden getirtilecek münavebe ürünlerinin (bilirkişi raporunda esas alınan muz ürününü de içerir şekilde) gelir gider tabloları ve alınacak diğer cevabi yazıların dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 17/01/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/981
Karar No: 2011/1256
Karar Tarihi: 03.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/981 E.  ,  2011/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 524 ada 32 parsel sayılı 839.716.98 m2 yüzölçümündeki ham toprak niteliğindeki taşınmaz davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., ... ve ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın değişik bölümlerine karşı ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı ... ile ...'ın davalarının kısmen kabulüne kısmen reddine, davacı ...'nın davasının ise reddine, dava konusu 524 ada 32 parsel numaralı taşınmazın Fen bilirkişisinin 29.05.2007 tarihli raporunda sarı kalemle boyalı ve (A) harfiyle gösterilen 5762,09 m2’lik kısmın ifrazı ile aynı ada yeni parsel numarası ile davacı ... adına tapuya tesciline, fen bilirkişisinin 16.07.2008 tarihli krokili bilirkişi raporunda kırmızı kalemle taralı (B) harfiyle gösterilen 5349,96 m2’lik kısım ile kırmızı kalemle taralı (A) harfiyle gösterilen 21483,91 m2’lik kısımdan 524 ada 148 parselin çıkarılması sonucu bulunan 21466,23 m2’lik kısmın aynı ada yeni parsel numarası verilmek suretiyle davacı ... adına tapuya tesciline, dava konusu 524 ada 32 parsel numaralı taşınmazın ifraz edildikten sonra geriye kalan bölümünün tespit gibi davalı Hazine adına tapuya tasciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 524 ada 32 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisinin 29.5.2007 tarihli raporunda (A) harfiyle gösterilen sarı boyalı 5762.09 m2 taşınmaz bölümü üzerinde zilyet davacı ..., fen bilirkişisinin 16.7.2008 tarihli raporunda (A) harfiyle gösterilen 21466.23 m2 ve (B) harfiyle gösterilen 5349.96 m2 yüzölçümündeki taşınmaz bölümleri üzerinde zilyet davacı ... yararına tespit tarihinde 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı Hazine'nin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/1196
Karar No: 2007/4233
Karar Tarihi: 20.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1196 E.  ,  2007/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ofset Teneke Kutu Ambalaj Mak.San.Tic.A.Ş. ile davalı .... arasındaki davadan dolayı Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.03.2006 gün ve 2005/856-2006/107 sayılı hükmü onayan Dairemizin 04.12.2006 gün ve 2006/3876-7086 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 160,00 YTL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, 20.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8330
Karar No: 2021/1527
Karar Tarihi: 25.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/8330 E.  ,  2021/1527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz (mağdureler... ile ...'ye yönelik)

HÜKÜM : Zincirleme şekilde cinsel taciz suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdureler vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde on beş yaşından küçük mağdureler... ile ...’nin velayet haklarına babaları olan müştekiler Mevlut ile Hikmet’in, kovuşturma evresinde verdikleri mahkeme ifadelerinde sanıktan şikayetçi olduklarını ancak davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekillerin hükmü temyize hakları bulunmadığından, vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanığın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra sanığın 06.09.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11655
Karar No: 2012/8812
Karar Tarihi: 09.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11655 E.  ,  2012/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.2.2011
Esas No: 2017/1429
Karar No: 2017/2539
Karar Tarihi: 05.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1429 E.  ,  2017/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, CMK'nın 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturaların elde edilememesi nedeniyle zorunlu bilgileri taşıyıp taşımadığının belirlenememesi karşısında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmü sonucu itibariyle doğru olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA, 05.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.