Esas No: 2019/4413
Karar No: 2020/2985
Karar Tarihi: 17.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4413 E.  ,  2020/2985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 08.07.2019 tarih ve 2019/108-2019/246 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının WIPO üzerinden yapmış olduğu 2012/24570, 2012/90111 sayılı ve “MEISTER” ibareli marka başvurularının dava dışı kişiye ait 2002/11525 sayılı ve “meister+şekil” ibareli marka ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 7/1-b m. uyarınca 19. sınıfta yer alan mallar yönünden reddedildiğini, oysa ki redde mesnet marka ile başvuru markalarının aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını, redde mesnet markanın sahibi olan şirketin farklı alanlarda iştigal ettiğini, “MEISTER” kelimesinin Almanca “usta” anlamına geldiğini, her iki firmanın da ticaret unvanlarında bu kelimenin yer aldığını, esasen ibarenin zayıf bir marka olduğunu, redde mesnet marka sahibine yaptıkları müracaat neticesinde anılan şirketin 11, 19 ve 27. sınıflar açısından dava konusu markaların tesciline muvafakat ettiklerine dair noter onaylı belge vermelerine rağmen bu belgeye itibar edilmediğini ileri sürerek başvurunun kısmen reddine dair TPMK YİDK’in 2013-M-8217 ve 2013-M-6552 sayılı kararlarının iptaline karar verlmesini istemiştir.

Davalı vekili, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer ve emtiaların da aynı tür olmaları nedeniyle tescilin 19. sınıf açısından mümkün olmadığını, redde mesnet marka sahibinin muvafakat vermesi halinde tescil işlemlerine devam edilmesi gibi bir uygulamanın olmadığını, davaya konu kararlarının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, redde mesnet markada "meister" ibaresi yanında yer alan "şekil" unsurunun markada asli ayırtedici unsurlardan biri olarak yer aldığı, markalar arasında 556 sayılı KHK 7/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunmadığı, iltibas iddiasının ise nisbi red sebebi olduğu ve ilan aşamasında itiraz üzerine MDB veya YİDK tarafından değerlendirileceği, redde mesnet marka için TPMK’ya yazılan müzekkereye verilen cevapta bu markanın emtia sınıfının (içeriğinin) boş olduğunun görüldüğü, (WİPO sisteminde uluslararası marka olarak 778034 sayı ile yer aldığı), redde mesnet markanın davacı vekilince sunulan tercüme edilmiş evrakında 19. sınıfta "Karo döşeme için çapraz parçalar ve köşe parçalar; plastik T-parçaları ve karo kamaları; plastik veya ahşap kompost siloları, ahşap kuş banyoları" mallarının başvuru markaları kapsamında yer almadığı, 556 sayılı KHK 7/1-b maddesindeki koşullar oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve hernekadar mahkemenin taraf markalarının işaretsel olarak aynı/ayırtedilemecek kadar benzer olmadığı yönündeki gerekçesi önceki hükme yönelik Dairemiz’in bozma ilamı kapsamı dışında bırakıldığından itibar edilemez ise de, başvuru markalarıyla redde mesnet marka arasında ilişkili emtialar bakımından benzerlik bulunmadığı yönündeki mahkeme gerekçesi yeterli görülmekle, sonucu itibariyle usul ve kanuna uygun kararın onanması gerektiğinden, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 17/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.