Esas No: 2024/390
Karar No: 2024/5343
Karar Tarihi: 28.11.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/390 E.  ,  2024/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1642 E., 2023/1982 K.

DAVA TARİHİ : 19.08.2022

KARAR : Davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun karar kesin olduğundan usulden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/212 E., 2023/316 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi talebinin kabulüne, ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun karar kesin olduğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının haksız olarak işgal ettiği dava konusu taşınmazı davacının 27.05.2022 tarihinde satın aldığını, müvekkili tarafından davalıya taşınmaz üzerindeki müdahalesini 15 gün içinde sona erdirmesi ve taşınmazı tahliye edene kadar aylık 1.000,00 TL ecrimisil bedelini ödemesi talebiyle 14.06.2022 tebliğ tarihli ihtarname gönderdiğini, davalının müdahalesinin menine ve tahliyesine, işgal tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile davacının oğlu arasında Aksaray 3. Aile Mahkemesinin 2021/360 esas sayılı dosyası üzerinden boşanma davasının yargılamasının devam ettiğini, davacının işgal edildiğini iddia ettiği taşınmazın 10.12.2021 tarihli ara kararı ile TMK 169 uncu maddesi gereğince kullanım hakkının müvekkiline tahsis edildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişme konusu meskenin kayden davacıya ait olup Türk Medeni Kanununun 683 üncü maddesinden kaynaklanan mülkiyet hakkına dayandığı, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir ... bulunmamakla beraber dava konusu bağımsız bölümü kullandığı, taraflar arasında bir kira ilişkisi bulunmadığı, esasen davalı ile birlikte davacının oğlunun taşınmazı muvafakata dayalı olarak tasarruf ettikleri, dava açılmış olmakla muvafakatın geri alındığının kabulü gerektiği, kaldı ki davacının davalıya ihtar çekerek taşınmazı boşaltmasını istediği, taşınmazın aile konutu olduğu düşünülse dahi kayıt maliki davacı ile davalı arasında hukuki bir ilişki kurulmadığına göre davacıyı bağlamayacağı, dolayısıyla mülkiyeti davacıya ait olan taşınmazı, muvafakat ortadan kalktıktan sonra davalının işgal etmeye devam etmesinin hukuken korunması mümkün olmadığından ve özellikle davalı tanıklarının beyanları da dikkate alınarak davalının boşanma sürecinde dava konusu konutta sürekli kalmadığı, ailesinin evinde kaldığı, dava konusu konutta eşyalarının bulunduğu, konutun davalının tasarrufu altında olduğu anlaşıldığından davalının müdahalesinin menine ve tahliyesine, davalının dava konusu evde oturmaya başlaması kötü niyete dayanmadığından ve Aile Mahkemesince verilmiş geçici tahsis kararına güvenerek taşınmazı tahliye etmediği kanaatine varıldığından ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; cevap dilekçesini ve yargılama aşamasındaki yazılı ve sözlü beyanlarını tekrar ettiklerini, müvekkili ile davacının oğlu arasında görülmekte olan Aksaray 3. Aile Mahkemesinin 2021/360 esas sayılı dosyası üzerinden verilen tahsis kararının göz ardı edilmek sureti ile elatmanın önlenmesi ve tahliye yönünde karar verilmesinin usul, yasa ve emsal Yargıtay kararlarına aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; dosya kapsamında yapılan keşif, dinlenen tanık beyanları mucibince davalının halihazırda haksız olarak konutta eşyalarını muhafaza ettiğini ve Aile Mahkemesinin kararı ile kendine tahsis edilen o konutta oturmadığını, baba evinde kaldığını, davalının haksız olarak işgal ettiği konutun tüm apartman giderlerinin ev sahibi olan müvekkili tarafından ödendiğini, açık ve bariz bir şekilde davalı tarafından mülkiyet hakkının kullanımının ihlal edildiğini, Aile Mahkemesi tarafından verilen hükmün hiçbir bağlayıcılığının olmadığını, ecrimisil yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının maliki olduğu 9721 ada, 3 parsel, 14 No.lu bağımsız bölüm numaralı taşınmazı üçüncü kişi ... Özkutlu'dan 21.04.2022 tarihinde satın alındığı, davacı tarafından dava tarihinden önce taşınmazın tahliye edilmesine yönelik ihtarname gönderildiği, aile mahkemesi tarafından verilen tahsis kararının kayden malik olan davacıya şahsi hak kazandırmayacağı, davalı tarafından mülkiyet hakkına veya şahsi hakka dayalı üstün hakkın varlığının kanıtlanmadığı, ilk derece mahkemesi tarafından yazılı şekilde mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle elatmanın önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmesi doğru olduğundan davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, reddedilen ecrimisil alacağının 2.000,00 TL olduğu, 2023 yılı için kesinlik sınırı olan 17.830,00 TL'nin altında olan red kararının istinaf kabiliyeti olmayıp kesin olduğundan davacı tarafın ecrimisil davasına ilişkin istinaf itirazının karar kesin olduğundan istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili adli yardım talebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile adli yardım talep ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 683 üncü maddesinde; "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir"

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile özellikle davalı tarafa Aile Mahkemesince 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 167 nci maddesi gereğince dava konusu konutun tahsis edilmesine ilişkin kararının mülkiyet sahibi üçüncü kişiye karşı ileri sürülemeyeceği, tahsis kararının şahsi hakka dayalı üstün bir hak vermediğinin anlaşılmasına göre Bölge Adliye Mahkemesinin kararında belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalının adli yardım talebinin KABULÜNE,

2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.