erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2909
Karar No: 2013/6482
Karar Tarihi: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2909 E.  ,  2013/6482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.07.2012 gün ve 2012/9881 Esas - 2012/15388 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idarenin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin onama kararından sonra, dava konusu taşınmazın diğer paydaşlarının açtığı dava dosyalarının incelenmesinden; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/47 esas sayılı dava dosyasında 2005 yılı Mart ayı değerlendirme tarihi esas alınarak metrekaresine 400,00-TL; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/132 esas sayılı dava dosyasında da 2004 yılı Aralık ayında 800,00-TL değer biçmiş olup, bu davada ise 2002 yılı Temmuz ayında metrekaresine 800,00-TL değer biçildiği gözetildiğinde; yetersiz gerekçe ile aynı taşınmaza 3 yıl sonraki bedelden yüksek; 2 yıl sonraki bedele ise aynı değerin belirlenmesi karşısında; raporlar, inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, inandırıcı olmayan raporlara göre karar verilmesi doğru değildir.

Davalı idare vekilinin karar düzeltme istemleri bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 09.07.2012 gün ve 2012/9881-15388 sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2020/449
Karar No: 2020/568
Karar Tarihi: 11.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/449 E.  ,  2020/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanmak

Hüküm : TCK'nın 257/1, 62, 50/1-a, 52 maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezası

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın suç tarihlerine ilişkin ifa ettiği göreve yönelik bağlı olduğu oda kayıt bilgilerinin getirtilmemesi,

2- Katılanın muhasebecisi olan sanığın mükellefine ait beyannameleri vermeyerek katılanın vergi cezası almasına neden olduğunun iddia edilmesi, Selendi Mal Müdürlüğü'nün 04.04.2013 tarihli yazısı ekindeki gelir şefi İzzet Arık imzalı el yazısı ile düzenlenen evrakta katılanın 3073-3080 vergi ceza kodları ile görülen borçların beyannameler süresi içerisinde verilmediğinden mükellefe ceza uygulandığının belirtilmesi karşısında katılanın ilgili vergi dönemlerine ait tüm ticari defter ve belgelerin getirtilip vergi konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek serbest muhasebeci olan sanığın katılana ait beyannameleri zamanında veya hiç vermeyerek katılana vergi cezası tahakkuk ettirilmesine sebebiyet verip vermediğinin tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3- Kabule göre de;

28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 11.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19913
Karar No: 2017/16134
Karar Tarihi: 06.12.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/19913 E.  ,  2017/16134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince 83 gün karşılığı 1.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair (Kapatılan) Espiye Sulh Ceza Mahkemesinin 01/02/2012 tarihli ve 2011/4 Esas, 2012/38 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2017/164 esas, 2017/374 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 15.11.2017 tarih ve 2017/9619 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.11.2017 tarih ve 2017/65422 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi sebebiyle yeniden ele alınıp hükmün açıklanmasına karar verildiğinde aynı Kanun'un 231/11. maddesi hükmü uyarınca önceki hükümde değişiklik yapılmadan aynen açıklanması zorunluluğu karşısında Espiye Asliye Ceza Mahkemesince hükmün açıklanmasına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 29, 62 ve 52. maddeleri gereğince 1.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, anılan Kanun maddeleri gereğince sanığın 75 gün karşılığı 1,500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinden fazla ceza tayininde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Espiye Asliye Ceza Mahkemesinin 13/06/2017 tarihli ve 2017/164 esas, 2017/374 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2.maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nin 29. maddeleri gereğince cezasında 1/4 indirim yapılarak 90 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, TCK'nin 62. maddesi gereğince cezasında 1/6 indirim yapılarak 75 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 06.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/13241
Karar No: 2007/16436
Karar Tarihi: 18.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/13241 E.  ,  2007/16436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Finike İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre alacaklının temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlu vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Mahkeme hüküm fıkrasının 1.bendine İİK'nun 170/2.maddesinin yazılı olmasının gerekçe dikkate alındığında zuhule müstenit olup, İİK'nun 170/3.maddesinin olacağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8592
Karar No: 2009/7842
Karar Tarihi: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8592 E.  ,  2009/7842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada İstanbul 2. Tüketici ve İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Kredi veren mevzuatları gereği nakit kredi vermeye yetkili olan banka özel finans kuruluşu ve finansman şirketlerini ifade eder. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, uyuşmazlık, kredili bankomat hesap sözleşmesi ve buna dayalı okul taksitlerine ilişkin düzenlenen veli taahhütnamesi uyarınca verilen kredinin geri

../...

-2-

2009/8592

2009/7842

ödenmemesinden kaynaklanmaktadır. Bu kredi hesabının davacının çocuğunun okul taksiti ödenmesine ilişkin olarak düzenlendiği, kredi kartı sözleşmesine dayanmadığı, nakit olarak ödenen ve geri ödeme planı bulunan tüketici kredisi kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Tüketici kredisi ise Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kalmaktadır.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Bu durumda uyuşmazlığın İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7315
Karar No: 2018/2266
Karar Tarihi: 14.05.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7315 E.  ,  2018/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli emanetin 2007/207 sırasında kayıtlı mühürlü zarf içerisinde 5,23 gr uyuşturucu madde, mavi renkte first keskin nane neogum yazılı metal küçük kutu ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suç konusu uyuşturucu maddelerden alınan şahit numunelerin müsaderesi konusunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Av. ...’in dosya kapsamı itibariyle sanık tarafından azledildiği halde kararı temyiz ettiği anlaşılmakla; sanık hakkındaki hükmü temyiz yetkisi bulunmayan Av. ...’in, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilerek, sanığın temyizine hasren yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların, aşağıda belirtilenler ve eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında sonuç gün adli para cezası tayin edilirken uygulama maddesi olan TCK’nın 52/2. maddesi yerine TCK'nın 52/1-2. maddesinin gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının, gün adli para cezasına ilişkin bölümüne “TCK'nın 52/1-2 maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “52/2. maddesi ” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14252
Karar No: 2014/15693
Karar Tarihi: 06.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14252 E.  ,  2014/15693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2012/382-2014/74

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması ve buna göre dava konusu taşınmaz emsalin 2012 yılı itibariyle emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilip karşılaştırılarak değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir. Buna göre vergi değerleri emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın karşılaştırılmasında dikkate alınması gerekirken, dava konusu taşınmazın değerinin vergi değerinden daha düşük olmayacağı gerekçesiyle vergi değerinin dava konusu taşınmazın m² birim fiyatı olarak belirlenmiş olması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş ve cinslerine göre 2012 yılı itibariyle rayiç fiyatlarını gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4944
Karar No: 2015/3024
Karar Tarihi: 18.06.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/4944 E.  ,  2015/3024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2015/127214

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na aykırı davranmak eyleminden dolayı Ş.. M.. hakkında, anılan Kanun'un 65/1-b-a maddesi gereğince 1.076,00 Türk Lirası İdarî para cezası uygulanmasına dair İstanbul Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünün 28/07/2011 tarihli ve GD-172951 sıra nolu İdarî para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun reddine ilişkin, İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2013 tarihli ve 2013/784 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 03/04/2015 gün ve 23536 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17/04/2015 gün ve KYB.2015-127214 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında İdarî para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla İdarî para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört, c) Ellibin Türk Lirasından az idari para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır. Ancak, 89 uncu maddesi hariç olmak üzere 1111 sayılı Askerlik Kanunu, 2839 sayılı Milletvekili Seçimi Kanunu, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu, 2972 sayılı Mahalli İdareler ile Mahalle Muhtarlıkları ve İhtiyar Heyetleri Seçimi Hakkında Kanun, 3376 sayılı Anayasa Değişikliklerinin Halkoyuna Sunulması Hakkında Kanun, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunda belirtilen ve idari para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihi takip eden takvim yılının son günü bitimine kadar idari para cezası verilerek tebliğ edilmediği takdirde idari yaptırım kararı verilemez, verilmiş olanlar düşer.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, idari yaptırım kararının 28/07/2011 tarihinde düzenlendiği ve 5326 sayılı Kanun’a göre takvim yılının sonu olan 31/12/2012 tarihine kadar idari yaptırım kararını tebliği edilmesi gerekirken muterize kararın tebliğ edilmediği nazara alındığında, muteriz hakkında verilmiş idari yaptırım kararının düşeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/12/2013 tarihli ve 2013/784 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4-d. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkındaki idari para cezasının kaldırılmasına, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11342
Karar No: 2022/12351
Karar Tarihi: 29.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/11342 E.  ,  2022/12351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın eylemini elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlemesine rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 105/2-d. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz oladığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, eleştirilen husus dışında hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANAMASINA, 29.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10608
Karar No: 2011/7929
Karar Tarihi: 20.09.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10608 E.  ,  2011/7929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 2.500 TL, ... için ise 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; taleple bağlı kalınarak davanın kabulü ile, davacı ... için 2.500 TL, ... için ise 5.000 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. BK nun 45/2 maddesi gereği, Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların

bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Davacıların desteği olan ... Üniversitesi Meslek Yüksek Okulu Bilgisayar Programcılığı 1.sınıf öğrencisi olup henüz eğitim öğretim hayatını tamamlamış olmadığından okul süresi boyunca davacıların eğitim ve yetiştirme gideri olacaktır.Ölüm sonucu davacılar bu giderden kurtuldukları için makul seviyede eğitim ve yetiştirme giderinin tavan destek tazminatından mahsup edilmemesi ve ayrıca desteğin ileride evlenme ve çocuk sahibi olma olasılıkları da değerlendirilmeden davacılar için yüksek bir oranda (1/8) destek payı hesaplanması doğru görülmemiştir.

3-Aracın ticari nitelikte olmaması nedeniyle uygulanabilecek faiz oranı yasal faiz olmasına rağmen avans faize hükmedilmesi de isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20.9.2011 günü oybirliği ile karar verildi.