erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/28391
Karar No: 2014/17011
Karar Tarihi: 16.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/28391 E.  ,  2014/17011 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/196606

MAHKEMESİ : Bursa 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2012/161 (E) ve 2012/426 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Müşteki İ.. O.. soruşturma evresinde, akülerinin aracın kilitli kutu içerisinden çalındığını iddia etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 142/1-e maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki İ.. O..'a yönelik eyleminden dolayı 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanunun 143.maddesinin uygulanması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 226.maddesine aykırı davranılması,

3)Olay günü kolluk görevlilerince şüphe üzerine durdurulan suça sürüklenen çocuğun el arabasında taşıdığı aküyü müşteki M.. D..'un kamyonetinden aldığını söyleyerek kamyonetin bulunduğu yeri gösterdiği ve adı geçen müştekiye ait aküye el konulduktan sonra diğer müştekinin kamyonetinden de akü aldığını ve aküleri hurdacıya sattığını söyleyerek hurdacının iş yerini göstermek suretiyle, akülerin müştekilere iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında müştekilere yönelik eylemlerinden dolayı TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18151
Karar No: 2016/2220
Karar Tarihi: 11.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/18151 E.  ,  2016/2220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, karar davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesinde yöntem bakımından bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Emsal taşınmazın arsa emlak vergi değeri (120,00 TL) ile davalı taşınmazın arsa emlak vergi değeri (2,00TL) arasında önemli oranda fark olduğundan ve bilirkişiler tarafından emsal alınan taşınmazın nitelikleri ile dava konusu taşınmazın nitelikleri arasında konum, yüzölçüm imar durumu gibi özellikler bakımından önemli ölçüde farklılıklar bulunması sebebi ile emsalin incelemesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınamaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu 116 ada 9 parsel taşınmazın tapu kaydına göre üzerinden enerji nakil hattı geçtiği anlaşıldığından irtifak hakkı geçmesinin taşınmazın değerine etki edeceği muhakkak olup bu yönden bilirkişi heyetinden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10368
Karar No: 2017/5109
Karar Tarihi: 27.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/10368 E.  ,  2017/5109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 1.007,00 TL tutarında fayans ve kalekim aldığını, 850,36 TL olarak fatura kesildiğini, 10 kutuya yakın fayansın kutusuz olarak teslim edildiğini, davalı tarafın fayansların kutusunun yağmurdan ıslandığı için teslim esnasında kutusuz geldiğini beyan ettiğini, fayansların döşendikten sonra renk değişimine uğradığını, teslim aldıktan 20 gün sonra firmaya bunu ilettiğinde herhangi bir yanıt alamadığını belirterek 1.007,00 TL fayans bedeli ve 1.700,00 TL işçilik bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 2.560,72 TL ayıplı mal ve işçilik bedelinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazla isteminin reddine, karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının temyiz itirazlarının reddi gerekir

2-Davacı, eldeki davanın dava dilekçesinde toplam 2.707,00 TL'nin tahsilini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne, 2.560,73 TL' nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12.maddesine göre; “ (1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” Buna göre reddedilen kısım için yargılama sırasında kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine 146,78 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 18,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ; Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde yer alan “18,00 TL” rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “146,78 TL” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5485
Karar No: 2018/11243
Karar Tarihi: 30.10.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5485 E.  ,  2018/11243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 4.000,00 TL ve gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince, hükmün kazanılmış hakka ilişkin bendindeki “...sanığın neticeten 6 AY 20 GÜN HAPİS CEZASINDAN ÇEVRİLEN 4.000,00 TL ADLİ PARA CEZASI ve 25 GÜN ADLİ PARA CEZASINDAN ÇEVRİLEN 500,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” bölümünün çıkartılarak, yerine "...CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın, hapis cezasından çevrilen 4.000,00 TL ve gün karşılığı 500,00 TL adli para cezası üzerinden infazına,” ibaresinin eklenmesi ile diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/11184
Karar No: 2017/11822
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11184 E.  ,  2017/11822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/13269
Karar No: 2024/10040
Karar Tarihi: 24.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/13269 E.  ,  2024/10040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 30.06.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Başkaca yönleri incelenmeyen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2021/801 Esas, 2022/892 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9472
Karar No: 2018/7171
Karar Tarihi: 17.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/9472 E.  ,  2018/7171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinden teknisyenlerin kullandığı 1 adet comboz ve 1 adet tornavidanın çalındığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında çalınan eşyaların değerinin tespit edilerek hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanma yerinin olup olmadığının tartışılıp sonuca bağlanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16395
Karar No: 2014/17349
Karar Tarihi: 14.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/16395 E.  ,  2014/17349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/78919

MAHKEMESİ : Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2010

NUMARASI : 2008/14 (E) ve 2010/284 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın Kadıköy 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/584 Esas ve 2003/1083 sayılı Karar ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde; 765 sayılı TCK’nın 81. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Ancak;

Sanığın yakınanın evinin sağlam ve muhkem demir ve ahşap kapılarını tornavida ile zorlayarak içeriden 3 kutu (50 adet) mermi ve 2 adet güneş gözlüğünü bulunduğu yerden almak şeklinde gelişen eylemde;

765 sayılı TCK'nın 29. maddesine göre, iki sınır arasında temel cezanın belirlenmesi hakimin taktir yetkisi içinde olmakla beraber bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması ve bu konudaki gerekçenin; suçun işleniş şekli, kanuna aykırılık derecesi, tehlikenin ağırlığı, kastın yoğunluğu, suçun sebepleri, sanığın geçmişi ve sosyal durumu, fiilden sonraki davranışları gibi ölçüler içinde dosyaya uygun olması ve böylece takdirde yanılgıya düşülmemesi gerekirken, işlenen fiilin ağırlıyla nispetli olmayan şekilde, üst sınırdan ceza tayini suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

ozmayı gerektirmiş, sanık M.. S..’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4842
Karar No: 2022/6237
Karar Tarihi: 29.09.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4842 E.  ,  2022/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10/06/2016 tarihli ve 2015/375 Esas - 2016/953 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; gerekçeli kararın, davacı ... mirasçıları ile dahili davalı ... Başkanlığına tebliğine ilişkin dosya arasında herhangi bir bilgi veya belge bulunmadığı gibi, dava konusu taşınmazı en yakın kadastro parseli ile bir arada gösterir krokinin de dosya arasında bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla;

1- Dosya kapsamındaki belgelerden, her ne kadar gerekçeli kararın davacı ... vekiline tebliğ edildiği görülmekte ise de; UYAP sistemi üzerinden alınan nüfus kaydına göre adı geçen davacının kararın tebliğ tarihinden önce (08/07/2016 tarihinde) öldüğü anlaşılmaktadır. Bu durumda davacıya yapılan tebligatın usulüne uygun olduğundan söz edilemez. Hal böyle olunca; gerekçeli karar ile davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin, davacı ...'ın tespit edilecek mirasçılarına 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi,

2- Gerekçeli kararın, dahili davalı ... Başkanlığına tebliğine ilişkin dosya içerisinde herhangi bir belge veya bilgi bulunmadığı anlaşıldığından, gerekçeli karar adı geçen kuruma tebliğ edilmiş ise, tebliğ belgesinin eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması; tebliğ edilmemiş ise, adı geçen kuruma 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

3- Dava konusu taşınmaz bölümünü en yakın kadastro parseli ile bir arada gösterir krokinin (dosyadaki fen bilirkişi raporunun onaylı sureti yazılacak müzekkereye eklenerek) getirtilerek dosya arasına alınması için Kadastro Müdürlüğüne yazı yazılması ve alınacak cevabi yazının dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Ergani 1. Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9135
Karar No: 2017/11548
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9135 E.  ,  2017/11548 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/19225
Karar No: 2014/41515
Karar Tarihi: 24.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19225 E.  ,  2014/41515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki bedel iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemenin kararındaki gerekçe bölümündeki klima ibaresinin maddi hataya müstenit olduğunun anlaşılmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 117,43 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12242
Karar No: 2012/798
Karar Tarihi: 30.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/12242 E.  ,  2012/798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın yetki yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde ... ... Vakfı, ... Vakfı, ... ... oğlu ... Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduklarının tespiti istenilmiştir.

Mahkemece ... Vakfı'nın mazbut vakıf olduğu ve ... tarafından yönetildiği, ...'nün yerleşim yerinin de Ankara olduğu belirtilerek HUMK'nun 9. maddesi uyarınca yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; ... Ağa Vakfı'nın mazbut, ... ... ve ... ... oğlu ... Vakıflarının ise mülhak vakıf oldukları anlaşıldığına göre, mazbut vakıf yönünden verilen yetkisizlik kararında bir isabetsizlik yok ise de, mülhak vakıflar yönünden vakıf senedine göre vakfın kurulduğu yer itibariyle İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğu düşünülmeden bu vakıflar yönünden dosyanın tefriki ile davaya bakılarak toplanacak deliller doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, bu vakıflar yönünden de yetkisizlik kararı verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16556
Karar No: 2014/19320
Karar Tarihi: 29.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16556 E.  ,  2014/19320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/322955

MAHKEMESİ : Eskişehir 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2011

NUMARASI : 2010/664 (E) ve 2011/337 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakkında açılan davanın tefrikine karar verilen sanık İ. I.'ın 13.12.2010 tarihli kolluk ifadesinde; suça konu olan ayakkabıları sanık H.. T..'a ait evin bodrumundan alarak kendi evine getirdiğini, sanıklar Hakan ve G.. T..'ın kendisine ayakkabıları suç tarihinden önce çalıştıkları Ş. Yeddiemin Deposu'ndan getirdiklerini söylediklerini, 14.12.2010 tarihli C.Başsavcılığı'nda alınan ifadesinde; 12.12.2010 tarihinde evinde yapılan aramada bulunan ayakkabıların, taşındığında kutu içerisinde kömürlükte bulunması sebebiyle kendisinden önce evde oturan ev sahibinin kızına ait oduğunu düşündüğünü, 22.03.2011 tarihli duruşmada alınan savunmasında ise; soruşturma aşamasında alınan ifadelerini inkar ederek, ayakkabıları bir dönem yine anılan depoda çalıştığını beyan eden tanık İ. H. K.'ın kendisine getirdiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suçlamayı inkar eden sanıklar Hakan ve Gökhan'ın atılı suçu işlediklerine ilişkin olarak, diğer sanık İbrahim'in kovuşturma aşamasında inkar ettiği atfı cürüm niteliğindeki 13.12.2010 tarihli kolluk ifadesi dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, beraatleri yerine hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar G.. T.. ile H.. T..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.