erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/5656
Karar No: 2019/5234
Karar Tarihi: 19.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5656 E.  ,  2019/5234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme suçlarından verilen kararın sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 21/05/2014 tarih, 2013/23832 Esas sayılı kararı ile bozulduğu, mahkeme tarafından 16.12.2014 tarihinde bozma kararına direnilmesi suretiyle yeniden aynı kararın verildiği ve 5271 sayılı CMK'nın 307/3. maddesindeki düzenlemeye istinaden öncelikle Dairemizce inceleme yapılacağı anlaşılmakla; mahkemenin kararında daha önce Dairemiz denetiminden geçmemiş bulunan yeni gerekçeler gösterildiği ve gösterilen gerekçelere göre yerel mahkemenin son uygulamasının direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 21.05.2014 tarihli ilamıyla ‘Kanunun öngördüğü sınırlar arasında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması bu konudaki gerekçenin, suçun işleniş şekli, kanuna aykırılığın derecesi, suç sebepleri, sanığın kişiliği, kastın yoğunluğu gibi hususların dosya içeriğine uygun olması gerekmektedir. Sanıklara atılı suçlarla ilgili üst sınıra yakın bir şekilde ceza tayini sırasında gerekçede belirtilen sanıkların amacının bir özelliği bulunmadığı gibi kişilikleri ile sosyal durumlarının da TCK'nun 61. maddesinde sayılan nedenler arasında yer almadığı, mala zarar verme suçundan doğan zarar miktarının az olması da dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul oranda cezadan artırım yapılması gerekirken, yasal olmayan gerekçe ile üst sınıra yakın hak ve nesafet kurallarına aykırı olacak bir biçimde artırım yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini’ gerekçesiyle hükümler bozulduğu halde mahkemece "6545 sayılı yasayla cezanın asgari haddinin 5 yıla çıkartıldığı" gerekçesiyle eski hükümdeki gibi fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9711
Karar No: 2013/14439
Karar Tarihi: 07.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9711 E.  ,  2013/14439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 207/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.000,00'er TL adli para cezası, 24 taksitte tahsili, vekalet ücreti

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları oluşmadığından sanıklar müdafiinin incelemenin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

1- Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesinin 15.03.2010 tarihli raporunda belgede yer alan "tarihinde tanzim edilen senetten 9.000,00 YTL mahsup edilecektir" ibaresinin kendisinden önce ve sonra gelen yazılardan, mürekkep renk tonu, kalem ucu kalibresi, ebat, konum, satır hizası ve baskı derecesi bakımından farklılık gösterdiği, bulunduğu yere farklı fiziki evsafta bir kalemle sonradan ilave edilmiş olduğunun belirtilmiş olması karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olmasına göre; suça konu özel belge aslı getirtilerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğunun karar yerinde açıklanıp tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/250-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK'nun 231/6-c. madde ve bendinde işaret olunan, zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, sanıkların özel evrakta sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunması karşısında sanıkların eylemi sonucu katılanın ne gibi somut zararının oluştuğu irdelenip gerekçeye yansıtılmadan, müştekinin zararının giderilmediği gerekçe gösterilerek 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulması,

3-Suça konu belgenin akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/832
Karar No: 2021/11957
Karar Tarihi: 10.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/832 E.  ,  2021/11957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 02/12/2015 tarihli temyiz dilekçesi ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği, mahkemece 30/12/2015 tarihli ek karar ile iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden kesin nitelikte karar olduğundan bahisle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 15/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu kararı temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin sadece hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuğun, hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün gerekmediği halde suça sürüklenen çocuğa 13/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuk tarafından 21/05/2020 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmakta ise de, suça sürüklenen çocuğa yapılan tebliğin ayrıca temyiz hakkı vermeyeceği nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmü yasal bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, 21/05/2020 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuğun süresinde bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, 25/03/2013 tarihinde, tespit edilemeyen zaman diliminde, müştekinin iş yerinin kapısına zarar vererek girip yazar kasada bulunan paraları çalması biçimindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suçun gerektirdiği cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 25/11/2015 olan karar tarihinden, aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının ise 25/03/2013 olan olay tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar (her iki zamanaşımı süresi de aynı tarihte dolmuştur) dolmuş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının DÜŞÜRÜLMESİNE, 10/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/100
Karar No: 2019/5865
Karar Tarihi: 20.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/100 E.  ,  2019/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/1, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm; sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın iş yerine giderek bir günlüğüne playstation 3 cihazı, kolları ve şarj aleti ile birlikte 25 TL karşılığında kiraladığı, sürenin bitmesine rağmen cihazı katılana iade etmemek suretiyle atılı güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın tevilli ikrara yönelik savunmaları, katılan beyanı ile sanığın eyleminin uzlaştırma kapsamında kalması nedeniyle usulüne uygun olarak yapılan uzlaştırma işleminde; uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair rapor da göz önünde bulundurularak dosya kapsamına göre; sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkemece verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna dair temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/94
Karar No: 2018/1563
Karar Tarihi: 28.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/94 E.  ,  2018/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN : ...

KISITLI ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Burdur Sulh Hukuk, İstanbul 2. Sulh Hukuk ve Göksun Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı Kanunun 404. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince, Nüfus Müdürlüğünden verilen yazı cevabına göre kısıtlı adayı küçüğün Vs-Schwennıngen/Almanya Federal Cumhuriyetinde ikamet ettiği, MÖHUK'un 41. maddesi uyarınca, dosyanın Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince de kısıtlı adayı küçüğün Türk vatandaşı olduğu ve nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Göksun Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı küçüğün...Cumhuriyeti'nde ikamet ettiği, MÖHUK'un 41. maddesi uyarınca, dosyanın Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

Dosya kapsamından kısıtlı adayının Türkiye'de ikamet adresinin olmadığı anlaşıldığından Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre uyuşmazlığın İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/02/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9055
Karar No: 2019/12602
Karar Tarihi: 16.09.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/9055 E.  ,  2019/12602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlu ... Dayanıklı Tüketim Malları Dağıtım ve Tic. Ltd. Şti'nin yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçesinde borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması isteminde bulunduğu, mahkemece, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı belge, "alacağın temliki, sulh, ibra ve feragat sözleşmesi" başlıklı olup, belgede borcun konusunun, borçlunun alacaklıya ödeyeceği tutarın ve ödeme günlerinin açıkça belirtildiği ve sözleşmenin taraflarca imzalandığı, borçlunun itiraz dilekçesinde belgedeki imzasına itiraz etmediği anlaşılmaktadır. Bu haliyle takibe konu belge, mahkemece kabul edilenin aksine karşılıklı edimler yüklemeyip, yukarıda açıklandığı şekilde İİK.nun 68/1.maddesi kapsamında imzası ikrar edilen kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belgedir.

Bu durumda alacaklı, takibe konu alacağın İİK'nun 68/1. maddesinde sayılan belgelerden biri ile kanıtlamış, ancak borçlu, borca itirazını aynı nitelikte bir belge ile ispat edememiştir.

O halde mahkemece, borçlu ... Dayanıklı Tüketim Malları Dağıtım ve Tic. Ltd. Şti'nin borca itirazının kesin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

Diğer taraftan, borçlulardan ..... Halinde İhlas Finans Kurumu A.Ş. yönünden, alacaklının yetkiye itirazın kaldırılması istemi reddedildiğine göre, borca itirazın kaldırılması isteminin esasının incelenmesi ve reddine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11870
Karar No: 2012/1784
Karar Tarihi: 02.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/11870 E.  ,  2012/1784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkette 11.4.1994 tarihinde hostes olarak çalışmaya başladığını, çalışma koşullarının ağırlaştırılması nedeni ile iş akdini 25.8.2006 tarihli ihtarla feshettiğini ileri sürerek, 200 TL. kıdem tazminatı, 200 TL. fazla mesai ücreti, 300 TL. 20 günlük izin alacağı, 200 TL. ... çalışma ücreti, 800 TL. yurdışı yatı ücreti ve 700 TL. yurtiçi yatı ücretinin ödetilmesini istemiştir.

Davalı, feshin haksız olduğunu, davacının taleplerinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiş, karşı dava ile de ihbar süresine uyulmadan feshettiğinden 1.744 TL. tazminatın ödetilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak toplam 1.932, 70 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline, karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şumulü dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Davacı asıl davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir kalem isteğini tek tek açıklayarak toplam 2.400 TL. nin ödetilmesini istemiştir. Mahkemece, 25 günlük ağustos ücreti 697, 36 TL., yıllık izin üreti 828, 34 TL. dış yatı ücreti 92, 00 TL ve iç yatı ücreti 315 TL. toplam 1.932 TL.nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı yıllık izin ücreti alacağı olarak 300, 00 TL talep ettiği ve talebini ıslah ile artırmadığı halde, mahkemece, talep aşılarak bu kalem isteği için 828,34 TL.nın davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: 1 nolu bentte açıklanan nedenlere davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2732
Karar No: 2024/7721
Karar Tarihi: 29.05.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/2732 E.  ,  2024/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/54 E., 2020/777 K.

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinde, 7 günlük süre içinde yasal düzenlemeye uygun sebep bildirmemesi hâlinde sebep yokluğundan temyiz talebinin reddedileceği ihtarının bulunmadığı anlaşılmakla, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra gerekçeli şekilde hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 29.05.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/23853
Karar No: 2013/15265
Karar Tarihi: 24.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23853 E.  ,  2013/15265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis.

Dava şartı olan 213 sayılı Yasa’nın 367. maddesi uyarınca alınması gereken mütalaanın hükümlülüğü kesinleşen sanık ... hakkında verildiği, sanık ... hakkında mütalaa bulunmadığı ve bu konuda 28.05.2009 tarihli yazıya cevaben verilen İzmir Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğünün 30.06.2009 gün ve 2012 sayılı ve ekindeki 23.06.2009 tarihli vergi denetmeni yazısına göre de mütalaa verilmediği gözetilmeden davaya devamla yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15912
Karar No: 2014/3549
Karar Tarihi: 11.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/15912 E.  ,  2014/3549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çorum 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 19/02/2013

Numarası : 2009/504-2013/154

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 29.07.2005-10.10.2009 tarihleri arasında sabah 08:30'da başlayıp işin yoğun olduğu günler 23:00-24:00'e kadar çalışmasının sürdüğünü, yoğun olmadığı kış günleri 19:30'da yaz günleri ise 20:30'da çalışmanın bittiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, işyerinin sabah 08:30'da açılıp akşam 18:00'de kapandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı yazın 08:30-20:30 saatleri arasında kışın 19:30’a kadar çalıştıklarını iddia etmiştir. Davacı tanıklarından Musa “08.30 da iş başı yapıyorduk. Akşamları belli bir iş bırakma saati yoktu haftanın iki günü saat 19.00 işi bırakıyorsak pazar günü dahil diğer günlerde saat 22.00-23.00 sularına kadar çalışırdık. 20-30 dakika kadar yemek molası vardı. Fazla mesai ücreti ödemesi yoktu. Cumartesi Pazar günleri sürekli çalışıyorduk.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının diğer tanığı Ahmet ise işyeri çalışanı olmayıp davacıdan duyduğu 08:30-20:30 saatlerinde çalıştığını beyan etmiştir. .../..

Davalı tanıklarından Seda ve Murat “…mesai sabah saat 08:30 da başlar akşam saat 18:00 de biter. Ayda bir ya da iki defa fazla mesai yaparız. Fazla mesai ücreti ödenir. Fazla mesai yaptığımız günlerde akşam saat 21:00 de işten çıkarız… Hafta sonları cumartesi ve pazar günleri hafta içi mesaisi gibi çalışıyoruz.” şeklinde beyanda bulunmuşlardır.

Bilirkişi davacının Aralık, Ocak ve Şubat aylarında 08:30-19:30 ve diğer aylarda ise 08:30-20:30 saatleri arasında haftada 7 gün çalıştığını kabul ederek hesaplama yapmıştır. Davacı tanığı Musa beyanlarından davacının haftada iki gün saat 19:00 a kadar diğer günlerde ise kışları 19:30 ve yazları ise 20:30 a kadar çalıştığı dikkate alınmaksızın haftanın 7 günü aynı saatlerde çalışmış gibi hesap yapılması hatalıdır.

Diğer yandan davacı dava ve ıslah dilekçesi ile toplam 11384,88 TL fazla çalışma alacağı talep ettiği halde HMK 26.maddesine aykırı şekilde talep aşılarak 12.468,03 TL’ye hükmedilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, fazla harcın istek halinde davacıya iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.