Esas No: 2020/10070
Karar No: 2023/6619
Karar Tarihi: 26.09.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/10070 E.  ,  2023/6619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/151 E., 2016/87 K.

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İvrindi Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2. İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği,

1. Mahkumiyet hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Mağdurenin sadece on beş yaşından küçük olması sebebiyle sanıkların mahkum edilemeyeceklerine,

3. Sanıkların mağdureyi alıkoyma kastlarının bulunmadığına,

4. Olayda birden fazla nitelikli hal oluşmasına rağmen, eksik uygulama yapıldığına,

5. Sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Sanıkların temyiz istekleri,

1. Suç işleme kastlarının bulunmadığına,

2. Atılı suçun unsurlarının oluşmadığına,

3. Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin yasaya aykırı olduğuna,

4. Mağdureyi koruma amacıyla hareket ettiklerine,

5. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

6. Haklarında lehe hükümlerin uygulanmadığına,

Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, onbeş yaşından küçük mağdurenin okuldan kaçarak arkadaşları ile alkol aldığının ailesi tarafından öğrenilmesi ve ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...'nin tehdit mesajları çekmesi üzerine paniğe kapılarak, öğrencisi olduğu okulda görevli olan sanıklardan kendisini arkadaşının evine bırakmalarını ısrarla talep ettiği, sanıkların bu talebi kabul ederek mağdureyi tanık S.'nin evine bıraktıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanıkların samimi görülen istikrarlı savunmaları, tanık ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre, mağdurenin okuldan kaçarak arkadaşları ile birlikte alkol aldıklarının ailesi tarafından öğrenilmesi ve ağabeyi olan inceleme dışı sanık ...'nin, tanık R.'ye kendisine yönelik tehdit mesajları çektiğini duyması üzerine korkuya kapılarak eve dönmek istemediği, hastanede yapılan tedavisinden sonra tekrar okula gelerek bu durumu sanıklara ilettiği, sanıklardan kendisini arkadaşı tanık S.'nin evine bırakmalarını istediği, sanıkların mağdureyi ailesinin yanına götürme teklifinde bulundukları ancak mağdurenin ikna olmadığı, ısrarla arkadaşının yanına götürmelerini istediği, bunun üzerine sanıkların araçla mağdureyi alarak tanık S.'nin evine bıraktıkları, ardından olayın yatışmasından sonra ailesi ile irtibata geçmesi hususunda tembihte bulunarak ayrıldıkları anlaşılan olayda, sanıkların, kendisine yönelen tehdit eyleminden ötürü endişeye kapılan mağdureyi, onun ısrarı üzerine arkadaşının evine bırakmaktan ibaret eylemlerinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmolunması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

1-Sanıkların atılı suç nedeniyle soruşturmaya başlanmadan önce mağdurenin şahsına zararları dokunmaksızın, onu kendiliklerinden güvenli bir yerde serbest bıraktıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında şartları oluştuğu halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Mahkemece, sanıkların alıkoyma eylemini olay tarihi itibarıyla çocuk yaşta olan mağdureye karşı birden fazla kişi ile birlikte işledikleri kabul edilmesine rağmen, ''TCK'nun genel ilkelerine göre aynı maddenin farklı fıkraları nedeniyle iki kez arttırıma gidilemeyeceğinden...'' şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması bozma nedeni olarak görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İvrindi Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.