Esas No: 2023/6955
Karar No: 2024/3107
Karar Tarihi: 06.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/6955 E.  ,  2024/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/445 E., 2016/92

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 14.05.2015 tarih 2015/3965 No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında nitelikli tehdit suçunu işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) benti, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemli kamu davası açılmıştır.

2.Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2014/445 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararı ile sanıkların nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) benti, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Bassavcılığınca tanzim olunan, 13.01.2021 tarihli ve 2016/151239 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanıklar Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Katılan ve tanık beyanlarıdaki çelişkiler giderilmeksizin karar verildiğine, güvenlik kamera kayıtlarının olaya uygunluğu denetlenmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile karar verildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, haksız tahrik hükümlerinin değerlendirilmediğine, ehe hükümlerin uygulanmadığına,

2.Vesaire

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Katılanların sanıklardan ...'ün ... Mahallesi'nde bulunan iş yerinde kiracı olarak bulundukları, ...'ün katılanlar hakkında tahliye davası açtığı, suç tarihinde de ...'ün yeğenleri olan sanıklar ... ve ... ile birlikte katılanlarla iş yerini boşaltmaları konusunu konuşmak üzere iş yerine gittikleri, sanıklarla katılanlar arasındaki konuşmanın tartışmaya dönüştüğü, ...'ün dükkanı neden hala tahliye etmediklerini sorduğu, katılanların tahliye davası sonucunu beklediklerini söylemeleri üzerine ...'ün ''ben kanunları tanımam, biz kendi işimizi kendimiz hallederiz, bir hafta süre veriyorum, yoksa başınıza geleceklerden sorumlu değiliz dediği, ... ve ...'ün de biz İstanbul ...'ndan geliyoruz, dükkanı en kısa zamanda boşaltacaksınız, yoksa bu işin sonu kötü biter, cezasına katlanmak zorunda kalırsınız'' diyerek katılanları tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edildiği dava konusu olayda;

2.Sanıklara yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bentine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre; aynı sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 11.02.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Batı 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/445 Esas, 2016/92 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.