erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12747
Karar No: 2016/6616
Karar Tarihi: 09.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12747 E.  ,  2016/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık müdafiinin, duruşmalı inceleme isteminin, cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek gereği görüşüldü:

Belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın, 1219 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan aynı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmayan Sağlık İl Müdürlüğü' nün katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına" ibaresinin yazılması ve hükümden “vekalet ücretine ilişkin" bölümün çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3894
Karar No: 2018/3010
Karar Tarihi: 28.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/3894 E.  ,  2018/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanıklar .....müdafilerinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle adı geçen sanıklar ile duruşmalı inceleme isteminde bulunmayan diğer sanıklar yönünden duruşmasız olarak yapılmış

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/03/2016 tarih, 2015/17287 esas ve 2016/2307 karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve İsmet hakkında "suç işlemek amacıyla örgüt kurma" ve "suç örgütü faaliyeti kapsamında uyuşturucu madde ticareti yapma" suçlarından; sanıklar ....hakkında "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, bu hükümlerin, Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin 10/03/2016 gün, 2015/17287 esas ve 2016/2307 karar sayılı ilamı ile "3-a- Sanıklar ..., ... ve ...'ün araçları ile nakledip 11.07.2008 tarihinde yapılan operasyon öncesi belirlenemeyen bir yere götürdükleri iddia ve kabul olunan iki kutunun içerisindeki maddenin uyuşturucu olup olmadığının tespit edilemediği, kendilerinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı madde ele geçirilemediği tüm dosya kapsamından anlaşılan sanıkların mahkûmiyetlerini gerektirir kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi; 3-b-Kendilerinde herhangi bir uyuşturucu yada uyarıcı madde ele geçmeyen sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... ın; savunmalarının aksine, haklarında verilen mahkûmiyet hükümleri onararak kesinleşen diğre sanıklarda ele geçirilen eroin maddeleri ile ilgileri olduğuna yada bu sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna iştirak ettiklerine, sanıklar ... ve ...'ın buç işlemek için davaya konu örgütü kurup yönettiklerine dair somut olay ve olgularla örtüşmeyen telefon konuşmaları .... dışında kuşku sınırlarını aşar yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, yüklenen suçtan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi," gerekçe gösterilerek bozulduğu, Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/01/2017 tarih, 2016/172 esas ve 2017/10 karar sayılı kararı ile Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma ilamına direnildiği, direnme kararının üzerine verilen ve sanıklar Fethi , Gürgin, İsmet ve ... yönünden resen de temyize tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri dikkate alınarak, Dairemizce öncelikle incelenme zorunluluğu bulunduğundan, yapılan incelemede:

KARAR:

1-Yargıtay 9. Ceza Dairesi'nin gün, 2015/16159 esas ve 2016/2862 karar sayılı kararında usul ve yasaya aykırılık olmadığı anlaşıldığından; Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 27/01/2017 tarih, 2016/172 esas ve 2017/10 karar sayılı direnme kararının yerinde görülmediğine,

2-5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası ile 5320 sayılı Kanun'un geçici 10. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, direnme kararının incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 28/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/6539
Karar No: 2020/3797
Karar Tarihi: 16.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2019/6539 E.  ,  2020/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.09.2020 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Davalı ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar arasında görülen boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda ilk derece mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına, davalı kadının tazminat taleplerinin reddine ilişkin hüküm kurulmuş; ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı kadın istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge adliye mahkemesi, davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiştir. Bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinde; kadının istinaf sebeplerinden kusur belirlemesine yönelik talebi uyarınca “İlk derece mahkemesinin kadının boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğuna dair kusur belirlemesinin yerinde olmadığı, tarafların karşılıklı psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladıkları, tarafların bu sebeple eşit kusurlu oldukları” belirtilerek kısmen kusur düzeltilmesi yapıldığı halde, kararın hüküm kısmında davalı kadının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmek suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılmıştır. Gerekçe ve hüküm arasında yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 16.09.2020 (Çrş.)
Esas No: 2015/3536
Karar No: 2015/17702
Karar Tarihi: 26.05.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/3536 E.  ,  2015/17702 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/396807

MAHKEMESİ : Kütahya(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2012

NUMARASI : 2011/715 (E) ve 2012/534 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın katılanı bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiğine ilişkin 14/08/2011 tarihli kolluk tutanağına, katılanın bu yöndeki beyanlarına, sanığın da katılana elindeki bıçağı gösterdiğine ilişkin aşamalardaki savunmalarına nazaran, yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle sanık hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1538
Karar No: 2018/6585
Karar Tarihi: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1538 E.  ,  2018/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

1-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının bir gün karşılığı belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Suç tarihinin 20/01/2015 olmasına rağmen, gerekçeli karar başlığında 27/05/2015 şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/210
Karar No: 2007/1540
Karar Tarihi: 12.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/210 E.  ,  2007/1540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemenin kısmen kabule dair kararı taraflarca temyiz edilmiştir.

Davada sözlü anlaşma uyarınca yapılan heykeltraş aletlerine ilişkin bedelin ödenmesi istenmekte ise de, davalı akdî ilişkinin bulunmadığını, nümunelerin incelenmesinden sonra sipariş verilebileceğini, sunulan nümunenin uygun görülmemesi nedeniyle de sipariş verilmediğini savunmuştur. Bir başka anlatımla akdî ilişkiyi inkâr etmiştir.

Bu durumda akdî ilişkinin varlığını kanıtlamak davacı yükleniciye aittir (HUMK.288 ve devamı maddeler). Davalının açıkça muvafakati alınarak dinlenmediğinden tanık anlatımlarıyla akdî ilişkinin varlığı kanıtlanamaz (HUMK.289.madde). Kaldı ki davacı, malların davalıya teslim edilemediğini de dava dilekçesinde kabul etmiştir. Nevar ki davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan akdî ilişki konusunda yemin teklifine hakkı olduğu davacıya hatırlatılmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan sözlü anlaşma konusunda çekişme bulunmadığı gerekçesiyle uyuşmazlığın esası incelenerek hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13861
Karar No: 2018/6455
Karar Tarihi: 29.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13861 E.  ,  2018/6455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı Kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10881
Karar No: 2014/32273
Karar Tarihi: 01.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10881 E.  ,  2014/32273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/276146

MAHKEMESİ : Adana 3. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2012

NUMARASI : 2012/192 (E) ve 2012/7 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine ancak,

Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, ''mağdurun bıçakla üzerine gelmesi nedeniyle olay yerindeki tabladan ele geçirdiği başka bir bıçakla eylemi gerçekleştirdiğini'' beyan etmesi ve mağdurunda bu durumu kabul etmemesi karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 29. maddesinde belirtilen haksız tahrik hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14145
Karar No: 2015/11458
Karar Tarihi: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14145 E.  ,  2015/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün nüfus kaydına göre ... adresinin "... Mah., ... Küme evleri No: 63-24 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise; hükümlünün vasi talep formuna göre cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “... Mah., 406 Sok., No: 12 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ... T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı dilekçeden cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin “... Mah., 406 Sok., No: 12 .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3444
Karar No: 2012/11498
Karar Tarihi: 11.10.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3444 E.  ,  2012/11498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 30 parsel sayılı 11128,40 m2 yüzölçümlü taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Hazineye ait Haziran 1951 tarih 65 sayılı tapu kaydı kapsamında kaldığı, zilyetlikle kazanılacak yerlerden olmadığı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması yapılmış, 11.07.2007 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu, davacı Hazinenin dayandı tapu kaydındın taşınmaza uymadığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/11702
Karar No: 2018/2923
Karar Tarihi: 15.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11702 E.  ,  2018/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 50. maddesi yazılması ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.