erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/20112
Karar No: 2017/19837
Karar Tarihi: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20112 E.  ,  2017/19837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Kümbethatun (...) Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bedeli yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan ... yazı cevaplarına göre; taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2041
Karar No: 2015/10282
Karar Tarihi: 20.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/2041 E.  ,  2015/10282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 3 adet bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip konusu bonolardaki imzaların borçlu kooperatif yetkililerine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptali isteğinde bulunduğu görülmektedir. Somut olayda, takibe dayanak bonoların tanzim tarihi olan 15.02.2011 tarihi itibariyle ... , ... ve ... ... 'den en az ikisinin müşterek imzalarıyla borçlu kooperatifi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları dosya içeriği ile sabit olup; mahkemece, borçlunun imzaya yönelik itirazının incelenmesi için alınan 01.10.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda, senetlerde kooperatif kaşesi üzerindeki ikinci borçlu imzalarının ... 'ın eli ürünü olduğunun kabulü gerektiğinin bildirildiği, Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 29.09.2014 tarihli raporda ise; bonolarda kooperatif kaşesinde sağ tarafta bulunan imzaların ... 'ın eli ürünü olmadığının ifade edildiği, öte yandan anılan her iki bilirkişi raporunda da takip konusu senetlerde kooperatif kaşesi üzerinde sol tarafta yer alan birinci borçlu imzalarının ... 'nin eli ürünü olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.Bu durumda, itiraza konu edilen borçlu kooperatif kaşesi üzerinde sağ tarafta atılı bulunan imzaların muteriz borçlu yetkililerinden ... 'a aidiyeti hususunda dosya kapsamında mevcut iki rapor arasında çelişki bulunduğu açıktır. Diğer taraftan, mahkemece, her ne kadar, Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınmak suretiyle itirazın kabulüne karar verilmiş ise de, sözkonusu raporun anılan kurumdan alınmış ve heyetçe düzenlenmiş olması yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre ona üstünlük sağlamayacağından değinilen rapora göre sonuca gidilmesi doğru değildir. Zira, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi'nin imza incelemesinde son mercii olarak kabulü hususunda yasal bir düzenleme bulunmamaktadır (HGK.'nun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-282 sayılı kararı). O halde, mahkemece, bilirkişi raporları arasında var olan çelişkinin giderilmesi için takibe dayanak bonolarda borçlu kooperatif kaşesi üzerinde sağ tarafta atılı bulunan imzaların ... 'a ait olup olmadığı yönünden yeniden farklı bir uzman bilirkişi kurulundan rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10224
Karar No: 2019/2148
Karar Tarihi: 04.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/10224 E.  ,  2019/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından, sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen karşıt inceleme raporlarının dosyaya getirtilmesi, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sahte fatura kullanma suçunda, her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte faturaların kullanılmasının, bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b)Hüküm fıkrasında “359/b” olan uygulama maddesinin, “359/b-2” şeklinde yanlış yazılması,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11871
Karar No: 2015/14481
Karar Tarihi: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/11871 E.  ,  2015/14481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2012/399-2014/102

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.12.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/15176
Karar No: 2011/4052
Karar Tarihi: 08.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/15176 E.  ,  2011/4052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.08.2008 gün ve 2007/351 - 2008/218 sayılı kararı bozan Daire’nin 21.09.2010 gün ve 2008/13544 - 2010/8967 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin piyasada çeşitleri bulunan balkon camlama sistemlerini geliştirerek, sistemin daha rahat hareket etmesini sağlayan ve yağmur, toz gibi dış etkenlerden koruyarak bir anlamda yalıtım sağlayan toz tutucu kıl fitiller tek ve çift yönlü cam fitiller ile çift kanat uygulamasıyla kanatları birbirine kitleyen bir sistem tasarladığını ve 22.08.2005 tarihinde TPE' ye başvurarak " Katlanır Raylı Balkon Camlama Sistemi" adıyla 2005/03333 numaralı faydalı model belgesi alarak adına tescil ettirdiğini, ancak davalının, yeni olmadığı iddiasıyla hükümsüzlük davası açtığı Katlanır Raylı Balkon Camlama Sistemi ile birebir aynı olan sistemle bu kez kendisinin, "Cam Cama Katlanır Balkon Kaplama Sistemi" adıyla 08.10.2006 tarihinde TPE 'ye başvurarak kendi adına faydalı model tescili talebinde bulunduğunu ve adına tescil belgesi aldığını, davalı adına tescil edilen faydalı modelin yeni olmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli olan 2006/04273 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 21.09.2010 tarihli kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 08.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5302
Karar No: 2018/6623
Karar Tarihi: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5302 E.  ,  2018/6623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre;

Sanık hakkında neticeten erteli olmayan hapis cezasına hükmedilmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15386
Karar No: 2020/3853
Karar Tarihi: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/15386 E.  ,  2020/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2-4, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yetkili olduğu ...Limited Şirketi ile katılan şirket arasında ticari ilişki bulunduğu ve sanık tarafından şirket borçlarına karşılık olarak verilmiş olan toplam 57.000 TL değerindeki üç ayrı çekin ödenemediği, sanığın bu çekleri alarak yeni tarihli bir çek vermeyi teklif ettiği ve katılan şirket tarafından kabul edilmesi üzerine 17/01/2009 tarihinde düzenledikleri protokolle eski çeklerin iadesi ile Kuveyt Türk ...Şubesindeki çek hesabından alacak bakiyesi olan para da eklenerek borcuna karşılık 30/06/2009 tarihli 40.000 TL ve 30/07/2009 tarihli 37.000 TL olmak üzere toplam 77.000 TL değerinde iki ayrı çekin verildiği, katılan şirket tarafından bankaya ibraz edilen çekler hakkında, şirketi temsil ve ilzama iki kişinin imzası ile yetkili kılındığı halde çek üzerinde tek imza olması nedeniyle şerh düşülerek çeklerin karşılığının katılana ödenmediği, protokole göre çeklerin verildiği 17/01/2009 tarihinde sanığın şirket adına tek başına şirketi temsile tek imza ile yetkili olmasına rağmen bu tarihten beş gün önce 12/01/2009 tarihinde yapılan ortaklar kurulu toplantısı ile şirketi borç ve taahhüt altına sokacak işlemlerde çift imza yetkisine geçilmesine karar verildiği, 20/01/2009 tarihinde de bu kararın ticaret sicil gazetesinde yayınlandığı, sanığın katılan şirketle protokolü imzalayıp çekleri verdiği tarihte şirkette tek imza ile yetkili olmadığını ve bu itibarla çeklerin tahsil kabiliyetinin olmayacağını bildiği halde çekleri verdiği, bu suretle sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Çeklerin verildiği tarih ile şirket imza yetkisinin değiştirilmesi tarihleri arasında çok az bir sürenin olması, sanığın hazır bulunduğu 12/01/2009 tarihinde yapılan toplantıda yetki değişikliğinden haberdar olup, tek imza ile çek keşide etme yetkisinin bulunmadığını ve bu şekilde çeklerin tahsil kabiliyeti bulunmadığını bildiği halde çekleri tek imza ile keşide ederek katılana vermesi, çekleri verirken katılana imza yetki değişikliğine veya eksik imzanın daha sonra tamamlatılmasına ilişkin bir beyanının bulunmaması ve katılan tarafın zararının giderilmemiş olması karşısında, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/656
Karar No: 2011/3450
Karar Tarihi: 24.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/656 E.  ,  2011/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu bina(ev) niteliğindeki muhdesatın davacı tarafın miras bırakanı ... tarafından meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp az yukarıda adı geçen davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafın miras bırakanı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin bir numaralı bendinden “….mülkiyetinin davacıların mirasbırakanı ...’e ait olduğunun...” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı tarafın mirasbırakanı ... tarafından meydana getirildiğinin …” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen 241,05 TL harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 24.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5463
Karar No: 2017/4575
Karar Tarihi: 01.12.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5463 E.  ,  2017/4575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 11 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, katılan ...‘ye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına göre suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezaları azaltıcı sebeplerin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, suç vasfına, haksız tahrike, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın, katılan ...'ye doğru yakın sayılabilecek bir mesafeden 3 el ateş ettiği, bu ateşler sonucunda katılan ...'nün sol alt bacak orta seviyesinden almış olduğu 1 adet isabet ile yaşamını tehlikeye sokmayacak ancak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte yaralandığı olayda;

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak makul bir ceza tayini yerine, bozma ilamına uyulduğunun da bildirilmesine karşın, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde, alt sınıra yakın, 9 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamanın kanuna aykırı olduğu

anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 01/12/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/23696
Karar No: 2015/14569
Karar Tarihi: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/23696 E.  ,  2015/14569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2012/432-2014/523

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.