erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/10772
Karar No: 2009/9778
Karar Tarihi: 09.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10772 E.  ,  2009/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca kapama incir bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu nedenle davalı taşınmaz mal sahibinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu 10660 m2 yüzölçümlü taşınmazın 1570,25 m2'lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle bu kısma daimi irtifak hakkı kurulmasına ilişkin kamulaştırma kararında irtifakın geçtiği alan üzerine "ağaç dikmemek, sabit bina yapmamak" koşulu getirilmiş olup, belirtilen alan üzerinde 13 adet incir ağacı bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen ağaçların boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği gözetilerek Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre irtifak hakkının kurulduğu alanın önce kapama incir bahçesi olarak değerlendirilmesi sonra açık tarım arazisi olarak çevrede ekilmesi mutat olan ürünlere göre değerinin saptanması, bu iki değer (kapama incir bahçesi değeri ile açık tarım arazisi değeri) arasındaki farkın bulunarak bunun ağaçların kaim değeri olarak tespit edilmesi ve enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan ağaç değerinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığından mahkemece bu rapora itibarla salt zeminin irtifak kamulaştırma bedeline hükmedilmesi ile yetinilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20377
Karar No: 2012/12633
Karar Tarihi: 21.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20377 E.  ,  2012/12633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Uygulama : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesinde yer alan adli para cezasının ödenmesi hususunda mehil verme yada cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine karar verilmesi durumunun birbirlerine seçenek olanaklar olduğu, bu suretle bunlardan sadece birine karar verilebileceği gözetilmeden, hükmolunan adli para cezasının ödenmesi için 1 ay süre ile mehil verilmesine ve taksitlendirilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından, 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesi uyarınca adli para cezasının; öncelikle gün olarak belirlenmesi, arttırım ve indirimlerin gün adli para cezası üzerinden yapılması, sonrasında miktar olarak tespiti gerekirken, hüküm fıkrasında adli para cezasının hem gün hemde miktar karşılığı olarak aynı anda belirlenmesi, sonuca etkili bulunmadığından, bozma nedenleri yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın, eksik incelemeye, kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30387
Karar No: 2017/8541
Karar Tarihi: 23.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30387 E.  ,  2017/8541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29047
Karar No: 2017/3289
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/29047 E.  ,  2017/3289 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/10532
Karar No: 2024/4816
Karar Tarihi: 25.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/10532 E.  ,  2024/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/1299 E., 2021/1262 K.

SUÇ : Kamu malına zarar veme

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 05.11.2021 tarihli ve 2021/1299 Esas, 2021/1262 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 05.11.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16947
Karar No: 2012/10342
Karar Tarihi: 18.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/16947 E.  ,  2012/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/01/2011

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 13.01.2009 tarihinde geçerli ve haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek feshin geçersizliğine, işe iadeye ve yasal haklarına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacıya yapılan bir görevlendirme olmadan davacının aracı ile Çıldır Gölü üzerine çıkarak aracı göle batırdığını, maddi zararın meydana geldiğini bu sebeple iş sözleşmesinin feshedildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının kendisine verilen sözlü emir üzerine göl kenarındaki ve göl üzerindeki karları temizlerken greyder ile kaza yapmış olduğu, olayın meydana gelmesinde davacının keyfi ihmali ve kasti bir davranışının bulunmadığından feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle işe iadeye karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kaza sonucu meydana gelen zarardan sorumluluk için kastın varlığı aranmayıp ihmal veya dikkatsizliğin varlığı yeterlidir. Mahkemece, dosya içeriğindeki bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm oluşturulmuşsa da  bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli içerikte bulunmamıştır. Bu sebeple somut olayda, doğru sonuca varılması için uzman bilirkişiden davacının, davalının zararının oluşmasında ihmal veya kusurunun bulunup bulunmadığının  saptanması, kusuru varsa kusuruna isabet eden zarar miktarının tespiti  için  rapor alınmalı, bu suretle toplanan deliller hep birlikte değerlendirmeye tabi tutularak  oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması  hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10765
Karar No: 2009/9771
Karar Tarihi: 09.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10765 E.  ,  2009/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmazın yerinde yapılan inceleme sonucu bilirkişi kurulunca kapama incir bahçesi olarak kabulü ile bu niteliğine göre değerlendirme yapılıp kamulaştırma bedelinin tespitinde kural olarak bir isabetsizlik yoktur. Bu nedenle davalı taşınmaz mal sahibinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dava konusu 5880 m2 yüzölçümlü taşınmazın 598,06 m2'lik kısmından boru hattı geçirilmek suretiyle bu kısma daimi irtifak hakkı kurulmasına ilişkin kamulaştırma kararında irtifakın geçtiği alan üzerine "ağaç dikmemek, sabit bina yapmamak" koşulu getirilmiş olup, belirtilen alan üzerinde 10 adet incir ağacı bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında irtifaklı alanın içerisinde kaldığı tespit edilen ağaçların boru hattının geçirilmesi çalışmaları nedeniyle kesilip kaldırılacağı ve yerine yeniden ağaç dikilemeyeceği gözetilerek Yargıtay uygulamalarında benimsenen kaim değer yöntemine göre irtifak hakkının kurulduğu alanın önce kapama incir bahçesi olarak değerlendirilmesi sonra açık tarım arazisi olarak çevrede ekilmesi mutat olan ürünlere göre değerinin saptanması, bu iki değer (kapama incir bahçesi değeri ile açık tarım arazisi değeri) arasındaki farkın bulunarak bunun ağaçların kaim değeri olarak tespit edilmesi ve enkaz bedeli de düşüldükten sonra kalan ağaç değerinin kamulaştırma bedeline eklenmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yolda herhangi bir değerlendirme yapılmadığından mahkemece bu rapora itibarla salt zeminin irtifak kamulaştırma bedeline hükmedilmesi ile yetinilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1884
Karar No: 2011/16984
Karar Tarihi: 29.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/1884 E.  ,  2011/16984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 29/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22609
Karar No: 2017/3299
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22609 E.  ,  2017/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/14135
Karar No: 2017/9478
Karar Tarihi: 13.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14135 E.  ,  2017/9478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

İlamlı icra takibinde, ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukukunda cezaların şahsiliği prensibinin gereği olarak vekile yapılan tebliğ cezai sonuç doğurmayacağından, şikayet olunan asıl borçluya icra emri tebliğ edilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15692
Karar No: 2011/13137
Karar Tarihi: 22.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/15692 E.  ,  2011/13137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Karar başlığında CMK.nun 232/2-c maddesi gereğince "suçun işlendiği yer" ve "zaman diliminin" gösterilmemesi

2- 5237 sayılı TCK.nda para cezalarının içtimaına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği halde hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer olarak "... Mah., ... Bulvarı ... Sokak girişi ...-İzmir", zaman dilimi olarak da "saat 20.15 sıraları" ibarelerinin eklenmesi ile; hükümden "sanığın toplam 6375 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin çıkarılarak yerine "sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" denilmek suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19421
Karar No: 2015/10797
Karar Tarihi: 06.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/19421 E.  ,  2015/10797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarındaki eczacılık sözleşmesinin feshedildiğini ve 39.017.50 TL ceza verildiğini ileri sürerek, fesih kararının ve cezanın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sözleşmenin bir yıl süre ile feshine ilişkin işlemle ilgili davanın reddine, 39.017,50 TL cezai işlemle ilgili davanın ise kabulü ile bu işlemin kurumca uygulanamayacağının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eczacı olan davacının, davalı ile olan sözleşmesi 28.4.2011 tarihli yazı ile feshedilmiş ve davacıya 39.017.50 TL ceza verilmiştir. Davacı sözleşmenin feshi kararının ve cezanın iptali için bu davayı açmıştır. Mahkemece, sözleşmenin bir yıl süre ile feshine ilişkin işlemle ilgili davanın reddine, 39.017,50 TL cezai işlemle ilgili davanın ise kabulü ile bu işlemin kurumca uygulanamayacağının tespitine karar verilmiş,davacı lehine cezai işlemin miktarı üzerinden nispi vekalet ücreti takdirine karar verilirken davalı lehine vekalet ücreti takdirine yer verilmemiştir. Davcı taraf, davasını açarken dava değeri göstermemiş olup maktu harç yatırmıştır. Mahkemece işin niteliği gözetilerek tarifeye göre davacı lehine maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken, ve aynı şekilde davanın kısmen reddedildiği dikkate alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren kurum lehine reddedilen kısım için maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken bu hususlar göz ardı edilertek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.nun 438/7. maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı'in diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın hüküm başlıklı bölümünün üçüncü fıkrasında “ 4591,93 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davlıya verilmesine” yazı ve rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “ AAÜT ye göre hesap olunan 1500 TL maktu vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” ifadesinin yazılmasına, yine hüküm başlıklı bölümünün dördüncü fıkrasından sonra 5. fıkra olarak gelmek üzere “ AAÜT ye göre hesap olunan 1500 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” söz ve rakamlarının eklenmesine hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 06/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5261
Karar No: 2019/13790
Karar Tarihi: 03.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5261 E.  ,  2019/13790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun yöneticisi olduğu apartmanın dışında bulunan doğalgaz kutusuna taş ile vurarak kırmaya çalışan, kutunun betonunu ezen ve kutuya giren kabloları sökerek çıkarmaya çalışıp koparan ancak üçüncü bir şahsın gelmesi üzerine olay yerinden kaçan suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 31/2. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddesinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımı süresinin hüküm tarihi olan 14.07.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle gerekçesi farklı olmak üzere tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.