erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/3031
Karar No: 2012/5991
Karar Tarihi: 23.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3031 E.  ,  2012/5991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ, TERKİN, ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ... beldesinde onaylı kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesinin kararları ile iptal edildiğini, bunun üzerine yeniden belirlenen ve onaylanıp kesinleşen idari kıyı kenar çizgisiyle davalı adına kayıtlı 1 nolu parselin 48,15 m²'lik kısmının kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile kumluk olarak tespit harici bırakılmasına, davalının elatmasının önlenmesine, taşınmaz üzerindeki yapıların yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Dava konusu parselin 39.11 m² kısmının kıyı kenar çizgisinin deniz yönünde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararı Dairece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddedilmesi ve dava açıldığı tarihdeki haklılığa göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerektiğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalmadığı hususunda kesinleşmiş hüküm bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... Kutluk'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 23.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7382
Karar No: 2022/20961
Karar Tarihi: 26.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/7382 E.  ,  2022/20961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

...

Sanık ...’a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma”, sanık ...’a yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma”, sanık ...’a yüklenen “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 07.03.2013; sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 01.02.2013, sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 05.06.2013 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarıının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2330
Karar No: 2018/5455
Karar Tarihi: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2330 E.  ,  2018/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-İİK’nın 345/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-İİK’nın 337/a maddesine ilişkin olarak kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanık ... yönünden şirket yetkilisi olmaması nedeniyle diğer sanık ... yönünden ise dosya kapsamında yer alan vergi dairesi müdürlüğünden,Ticaret Sicil Müdürlüğünden alınan yazı cevaplarına göre borçlu şirketin faal olduğunun belirtilmesi ve emniyet müdürlüğü yazısına göre ticari faaliyetinin devam ettiğinin tespit edilmesi karşısında; sanıklar hakkında beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11418
Karar No: 2016/4483
Karar Tarihi: 30.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/11418 E.  ,  2016/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye gönderilmeden; yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 30/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17063
Karar No: 2017/2722
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17063 E.  ,  2017/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/7839
Karar No: 2020/6051
Karar Tarihi: 18.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7839 E.  ,  2020/6051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1,62,50/1-a,52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın beş gün kullanmak üzere kiraladığı aracı kiralama süresi bitmesine rağmen iade etmediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; katılan beyanı, sanık savunması, araç kiralama sözleşmesi, mesaj ve görgü tespit tutanağı, şikayetten önce sanık tarafından aynı il sınırları içinde, aracın bulunduğu yerin katılana haber verilerek bırakılmış olması ve dosya kapsamından taraflar arasındaki ihtilafın araca verilen hasardan kaynaklanan zararın tazminine ilişkin olarak kiralama sözleşmesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1467
Karar No: 2011/2226
Karar Tarihi: 28.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1467 E.  ,  2011/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıya ait 150 ada 5 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 183.70 m2 lik kısmının idarece geçirilen kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını, kıyıların Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup özel mülkiyete konu teşkil edemeyeceğini ileri sürerek, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalan yaklaşık 183.70 m2 lik kısmının tapusunun iptaline, varsa üzerindeki muhtesatın yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idari yargı yerinde dava açtıklarını, sonucunun beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kalmadığının keşfen saptandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar,davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle çekişme konusu taşınmazın 28.11.1997 tarih ve 5/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca belirlenen kıyı kenar çizgisine göre, tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4. Maddesinde yapılan kıyıda kalmadığı belirlenerek davanın reddidilmiş olması doğru olduğuna ve davalının 17,15 TL harçtan sorumlu tutulması isabetli değil ise de, karar davalı tarafından temyiz edilmediğine göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,28.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2556
Karar No: 2019/15171
Karar Tarihi: 09.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2556 E.  ,  2019/15171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istemi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-a, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 23/03/2015 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından; suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin TCK’nın 116/2 maddesi yerine 116/1-2 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1403
Karar No: 2018/5459
Karar Tarihi: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1403 E.  ,  2018/5459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

I-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikâyetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

2004 sayılı İİK'nın 331/1. maddesinde öngörülen suça ilişkin temel cezanın "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezası" aralığında olması ve hüküm kurulurken, alt sınırdan uzaklaşmayı gerektirir neden bulunmadığı hususunun belirtilmesi karşısında uygulama yapılırken alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ve sanığın temyizi bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10279
Karar No: 2009/8505
Karar Tarihi: 15.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/10279 E.  ,  2009/8505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı SGK vs. aralarındaki tespit davası hakkında Adana 1.İş Mahkemesinden verilen 1.5.2008 gün ve 942/378 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Gerekçeli karar örneğinin davalılardan Hayriye Sayer, Adil Kış, Mehmet Atilla Öncül, ... Atılgan, Çetin Çelebioğlu ve Mehmet Say’a tebligat yasasının hükümlerine göre tebliğinin sağlanması, tebligat parçasının dosyaya konulup yasal temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2630
Karar No: 2017/1074
Karar Tarihi: 13.03.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/2630 E.  ,  2017/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalı ile aralarında düzenlenen 27.07.2012 tarihli sözleşmeye göre tuz üretim sahasının koordinat noktalarında oluşturulacak havuzlama yapımı işini üstlendiklerini, yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirmelerine rağmen davalının imalât bedellerini ödemediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 355.593,21 TL'ye çıkarmıştır. Davalı cevap dilekçesi vermemiş, yargılama sırasında verdiği dilekçesi ile davacının işi tamamlamadığını, başkalarına tamamlattırdıklarını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporları esas alınarak sözleşme gereği işin bir kısmının davacı tarafça yapıldığı, ödemelerin mahsubu ile davacının 355.593,21 TL alacağının bulunduğu, davalı vekilinin 11.02.2015 tarihinden itibaren verdiği beyan dilekçesinin savunmanın genişletilmesi yasağı kapsamında kaldığı, bu talepler için herhangi bir ıslah olmadığı gibi davacı tarafın açıkça bir muvafakati de bulunmadığından bu beyanların dikkate alınamayacağı gerekçesi ile davanın kabulü ile 355.593,21 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 186/1. maddesine göre; mahkeme, tahkikatın bitiminden sonra, sözlü yargılama ve hüküm için tayin olacak gün ve saatte mahkemede hazır bulunmalarını sağlamak amacıyla iki tarafı davet eder. Taraflara çıkartılacak olan davetiyede, belirlenen gün ve saatte mahkemede hazır bulunmadıkları takdirde yokluklarında hüküm verileceği hususu

./..

s.2

15.H.D.

2016/2630

2017/1074

bildirilir. Somut olayda davalı son duruşmaya gelmemiş mazeret bildirmiş, mahkemece bu mazeret kabul edilmemiş ise de HMK'nın 186. maddesi gereğince sözlü yargılama için ayrı bir yargılama günü verilmeden, böylece usuli işlemler tamamlanmadan esas hakkında karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 13.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14345
Karar No: 2017/26232
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14345 E.  ,  2017/26232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.