Esas No: 2018/2022
Karar No: 2020/2676
Karar Tarihi: 11.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2022 E.  ,  2020/2676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 23:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile yerleşim yeri dışında bölünmüş asfalt kaplama yol üzerinde Ankara istikametine doğru seyrederken, dönel kavşakta Kayseri istikametine dönüş yaptığı sırada sağ tarafından gelmekte olan ...’ın sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması neticesinde ...’ın ve arabasında yolcu olarak bulunan ...’nın hayatını kaybetmesine asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

1)Sanık hakkında 6 yıl olarak belirlenen temel hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması akabinde bulunan 5 yıl hapis cezasının gün adli para cezasına çevrilmesi sırasında, 1 yılın 365 gün yerine 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 36.500 TL yerine 36.000 TL adli para cezası olarak eksik hesaplanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin TCK’nın 50/4 delaletiyle 50/1-a gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenini verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. fıkrasının çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 1800 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 36.00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.