erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/24032
Karar No: 2015/32400
Karar Tarihi: 26.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/24032 E.  ,  2015/32400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla mesai ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerini ayrıştırmadan her üç alacak kalemi için fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak toplam 10.000,00 TL istemiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının hesabı birlikte yapılmış ve mahkemece her üç alacak için toplam miktar üzerinden hüküm kurulmuştur.

Fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti istemleri farklı türden alacak olup, tabi oldukları hükümler de farklıdır. Bu sebeple mahkemece öncelikle davacıya hangi alacak kalemi için hangi miktarda talepte bulunduğu açıklattırılıp talepler ayrıştırılmalı ve her bir kalem kendi içinde hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

3-Fazla mesai ücret alacağından takdiri indirim yapılması gerekip gerekmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır.

Somut olayda, davacının fazla mesai ücret alacağının tanık anlatımlarına göre hesaplandığı anlaşılmaktadır. Tanık beyanı ve dosya içeriğine göre sözü edilen alacaktan %20 oranında takdiri indirim yapılması doğru olmamıştır. Zira davacının hastalık, mazeret ya da izin gibi sebeplerle yılın tamamında aynı şekilde çalışamayacağı kabul edildiğinden hesaplanan alacaktan %30'dan aşağı olmamak üzere dosya içeriğine ve çalışma süresine uygun düşecek bir oranda takdiri indirim uygulanması gerekmektedir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/20846
Karar No: 2014/5308
Karar Tarihi: 27.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/20846 E.  ,  2014/5308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/477-2013/488

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu geçerli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken; bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmaz ile, dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri ile oranları açıklanmadan, emsal taşınmazların kadastro yada imar parselleri olup olmadıkları tespit edilip, sonucuna göre düzenleme ortaklık payı indirimi yapılıp yapılmayacağı, yapılacaksa ne oranda yapılacağı belirlenmeden ve dava konusu ile emsal taşınmazların asgari vergi değerleri karşılaştırması da yapılmadan eksik inceleme ile % 20 oranında düzenleme ortaklık payı indirimi yaparak değer biçen rapor geçersizdir.

Bu durumda bilirkişi kurulundan yukarıdaki hususlar göz önüne alınarak taşınmaz bedelinin tespiti için ek rapor alınması, bu mümkün değilse, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7639
Karar No: 2021/4753
Karar Tarihi: 03.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7639 E.  ,  2021/4753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

2009 takvim yılında sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememesi, aynı dönemde en son matrahlı KDV beyannamesinin Mart ayında verilmesi nedeniyle suç tarihinin 31.03.2009 olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu, iddianameye konu 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından mütalaa bulunmadan hüküm kurulduğu anlaşılmış ise de; zamanaşımı, olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğundan, sanığa yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 03.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/25035
Karar No: 2017/35700
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25035 E.  ,  2017/35700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/3122
Karar No: 2011/3598
Karar Tarihi: 18.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3122 E.  ,  2011/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalı işveren nezdinde Aralık 1999 -18.8.2004 tarihleri arası çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu ve Çatalca Belediye Başkanlığının vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine 18.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7884
Karar No: 2012/2054
Karar Tarihi: 23.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/7884 E.  ,  2012/2054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın hasarlandığını, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini belirterek şimdilik 6.511,38 TL.nın kaza tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili hasarın trafik kazası sonucu meydana gelmediğini, sigortalı aracın üzerindeki yükü boşaltırken damper pistonunda kırılma ara şasede kırılma ve eğilme sonucu hasarlandığını, kasko sigortası genel şartlarının A.5.8 maddesine göre sigorta kapsamına giren bir olaydan doğmadıkça ve böyle bir olaya sonuçlanmadıkça taşıtın mekanik elektrik ve elektronik donanımında meydana gelen her türlü arızalar, kırılmalar ve lastiklerde meydana gelen zararların teminat kapsamı dışında kaldığını, somut olayda dışarıdan gelen harici bir etki bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.078,93 TL.nin 26.2.2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 181,68 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/409
Karar No: 2015/603
Karar Tarihi: 02.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/409 E.  ,  2015/603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :23.10.2014

NUMARASI :Esas no:2013/134 Karar no:2014/680

DAVA TÜRÜ :Mirasın Reddi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Uyuşmazlık ve hüküm mirasın hükmen reddine ilişkin olup, inceleme görevi Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 19.01.2015 tarihli 2015/8 sayılı iş bölümü kararı gereğince Yargıtay 14. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen sebeple dosyanın görevli Yargıtay 14. Hukuk Dairesi Yüksek Başkanlığına gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.02.02.2015 (Pzt.)
Esas No: 2016/26289
Karar No: 2017/35600
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26289 E.  ,  2017/35600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/6380
Karar No: 2019/2898
Karar Tarihi: 26.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6380 E.  ,  2019/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; TCK'nın 155/2, 62, 53 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Evden eve nakliye işi yapan sanıkların, katılana ait eşyaları İstanbul'dan Samsun'a götürdükleri, ancak teslim ettikleri eşyalar arasında bir kutu perde, yolluk, tüp ve bir sırt çantası kıyafetin bulunmadığı, sanıkların bu eşyaları uhdelerine geçirdikleri iddia edilen olayda ;

Nakledilen eşyaların büyük kısmının teslim edilmesi, aynı kamyonda başka eve ait eşyalarında taşınması ve sanıkların savunmalarında tutarlı şekilde karışmış olabileceğini savunmaları, bu savunmaların aksine suç işleme kastı ile hareket ettiklerine dair her türlü kuşkudan uzak, somut ve kesin delil bulunmaması nedenleriyle sanıklar hakkında beraat hükümleri verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, 26/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/13893
Karar No: 2014/21684
Karar Tarihi: 22.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/13893 E.  ,  2014/21684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2013/45-2013/199

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11480
Karar No: 2019/8766
Karar Tarihi: 04.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11480 E.  ,  2019/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu, Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 17.12.2013 tarih ve 2013/29440 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2010 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden ve iddianame kapsamındaki 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dolayı 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca mütalaa verilip verilmeyeceği sorulmadan, iddianame dışına çıkılarak 2010 takvim yılında "sahte belge kullanmak" suçundan hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün, bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1436
Karar No: 2013/1361
Karar Tarihi: 18.09.2013

**Hukuk Genel Kurulu         2013/4-1436 E.  ,  2013/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESI: Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesi

NUMARASI:2011/305 E.-2011/291 K.

TARİHİ       : 02.01.2012

Taraflar arasındaki davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce  verilen 02.01.2012 gün ve 2011/305 E.-2011/291 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 14.11.2012 gün ve 2012/4-148 E.-2012/785 K. sayılı ilamın, karar düzeltilmesi yoluyla incelenmesi davacı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş  olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.09.2013 gününde oybirliği ile   karar verildi.
Esas No: 2018/1720
Karar No: 2018/5714
Karar Tarihi: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1720 E.  ,  2018/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25214
Karar No: 2017/35732
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25214 E.  ,  2017/35732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.