erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/394
Karar No: 2017/3001
Karar Tarihi: 03.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/394 E.  ,  2017/3001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81, 35, 29, 53. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, mağdur ...'e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine, eksik incelemeye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanık ...'ın, mağdur ...'in, sanığın kardeşi olan, ... elinde bulunan bakır tel dolu poşeti almaya çalışması üzerine, mağdur ...'in yanına geldiği, ..., sanık ...'a iki üç kez kafa attığı, sanık ...'ın bunun üzerine, üzerinde taşıdığı bıçağı çekerek, mağdur ...'in sol göğüs altına bir kez sapladığı, daha sonra ise bıçağı katlayarak olay yerinden uzaklaştığı, sanığın, mağduru hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıktan sonra, eylemine devam etmesine herhangi bir engel bulunmadığı halde, mağdurun yaralandığını görünce olay yerinden uzaklaştığı anlaşılan olayda,

1) Sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının bıçakla kasten yaralamaya yönelik olduğu ve temel cezanın, TCK'nun 61. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 86/1.

maddesine göre üst sınıra yakın şekilde belirlenmesi suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5460
Karar No: 2011/14306
Karar Tarihi: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/5460 E.  ,  2011/14306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve meydana gelen zararın tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaza İl Özel İdaresinin plan ve programı dahilinde bu idare tarafından el atıldığı ve genel kamu hizmeti için köy yolu yapıldığı mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Köylere yol yapmak görevinin İl Özel İdaresine ait olması ve taşınmazdan bu idare tarafından yol geçirilmesi nedeniyle diğer davalılar yönünden husumet yokluğundan davanın reddi yerine esastan ret edilmesi sonucu itibariyle doğrudur. Ancak;

Taşınmaz maliki yol yapımı nedeniyle meydana gelecek zararı kabul ettiğini ve doğacak ihtilafların Köy İhtiyar Kurulunca çözüleceğini yazılı olarak taahhüt etmiş ise de davacı taşınmazın mülkiyetini tapuda ferağ ile devretmediğinden, malikin mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesini isteme hakkı her zaman mevcuttur.

Bu durumda davacının İl Özel İdaresine karşı; mülkiyet hakkına dayalı el atmanın önlenmesi isteminin kabulü yönünde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine ilişkin hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/35177
Karar No: 2014/30803
Karar Tarihi: 13.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/35177 E.  ,  2014/30803 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ltd. Şti vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 20.3.2014 tarih ve 141-153 sayılı hükmün Dairenin 23.6.2014 tarih ve 20072-20641 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyanın incelenmesinde, mahkemenin 20.3.2014 tarihli kararının davalı tarafından temyiz edildiği ve dairemizin 23.6.2014 günlü ilamı ile kararın düzeltilerek onanmasına karar verildiği, davalının dairemizin düzelterek onama kararına karşı karar düzeltme itirazıyla birlikte vekalet ücreti hususundaki maddi hatanın da düzeltilmesi talebinde bulunduğu anlaşılmış olmakla;

1-Mahkemenin 20.3.2014 tarihli kararının hüküm bölümünün 6 numaralı bendinde, hükmolunan vekalet ücretinin davalı lehine olması gerekmesine rağmen mahkemece mükerrer olarak davacı yararına ikinci kez vekalet ücretine hükmedildiği, dairemizin düzelterek onama ilamında ise, mahkeme kararının 6.bendinin bütünüyle karardan çıkartılmak suretiyle davalı lehine hükmolunması gereken vekalet ücretinin tamamen ortadan kaldırıldığı, bunun maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından davalının maddi hatanın düzeltilmesine ilişkin talebinin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının, dairemizin düzelterek onama kararına karşı ileri sürdüğü itirazlarının (yukarıda 1.bentte açıklanan ve maddi hata niteliğinde bulunan husus dışında dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; dairemizin 23.6.2014 gün ve 2014/20072-20641 sayılı ilamının sonuç bölümünün 12.satırında yer alan (mahkeme kararının 6.bendinin bütünüyle karardan çıkartılmasına) cümlelerinin çıkarılarak yerine aynen (mahkeme kararının 6.bendinde yer alan davacı yararına kelimelerinin çıkarılarak yerine aynen davalı yararına) kelimelerinin yazılmasına, dairemizin ilamında yer alan maddi hatanın bu kelide düzeltilmesine, (2) numaralı bent uyarınca davalının karar düzeltme itirazlarının REDDİNE, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10020
Karar No: 2016/9385
Karar Tarihi: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10020 E.  ,  2016/9385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 6. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 6. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mahallesi 281 Sok. No:6/4 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... mah. ... Sk. No:14 ... Apt. B/Blok Kat: 5 D: 8 .../..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının "... Mahallesi 281 Sok. No:6/4 .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11267
Karar No: 2013/13980
Karar Tarihi: 07.10.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/11267 E.  ,  2013/13980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 5 yıllık evli olduklarını; dava tarihinden 18 ay önce "çocuğunu da al, defol git" denilerek müvekkilinin müşterek evden kovulduğunu, babasının evine dönen davacıyı o tarihten bu yana davalının aramadığını belirterek; müvekkili için aylık 300,00 TL; müşterek çocuk için 200,00 TL olmak üzere aylık 500,00 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının kendi isteği ile müşterek konutu terk ettiğini; davacının evine dönmesi halinde müvekkilinin davacıya bakmaya hazır olduğunu belirterek; davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece; davacının ayrı yaşamda haklı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesi ile davacı için talep edilen tedbir nafakası talebinin reddine; müşterek çocuk için 100,00 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı olarak açılmış tedbir nafakası istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerden; davacının ev hanımı olduğu, herhangi bir gelirinin bulunmadığı; çocuğu ile birlikte babasının evinde kaldığı; davalının ise römork imalatı işi ile uğraştığı, babası ile birlikte çalıştığı, asgari ücret aldığı, anne babası ile birlikte oturduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaçları, nafakanın niteliği nazara alındığında; 2009 doğumlu... için takdir edilen aylık 100,00 TL nafakanın az olduğu kanaati ile takdir edilen nafaka miktarı TMK’nın 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamış; müşterek çocuk yararına hakkaniyete uygun daha yüksek bir miktar nafakaya hükmolunması için hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12158
Karar No: 2020/810
Karar Tarihi: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12158 E.  ,  2020/810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ile ilgili iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nun 116/2, 31/2. maddesine uyan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin suça sürüklenen çocuğun mahkumiyet tarihi olan 11.09.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8745
Karar No: 2018/3513
Karar Tarihi: 27.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8745 E.  ,  2018/3513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın üzerine atılı "Alacaklısını Zarara Uğratmak Kastıyla Borcunu Eksiltmek" suçunun takibi şikayete bağlı olup; şikayete konu olan Aydın 2. İcra Müdürlüğünün 2013/14247 Esas sayılı muvazaalı takip dosyasının 13/09/2013 tarihinde başlatıldığı, suç tarihinin takip tarihi olduğunun kabulünün gerektiği İİK’nın 347. maddesinde düzenlenen 1 yıllık süre süre geçtikten sonra 26.09.2014 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3659
Karar No: 2014/8941
Karar Tarihi: 23.09.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/3659 E.  ,  2014/8941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıktan kazanç karşılığı ödünç para aldığı belirtilen müştekiler ... ve ...'in suçun zarar göreni olarak CMK'nın 260/1. maddesine göre kanun yoluna başvurma haklarının bulunması ve hükümlerin ... tarafından 19/10/2010, ... tarafından ise 26/10/2010 havale tarihli dilekçeler ile temyiz edilmesi karşısında, Mahkemece 15/06/2010 tarihli celsede verilen ve usul ve yasaya uygun bulunmayan katılma isteminin reddine ilişkin kararın 5271 sayılı CMK'nın 237/2 ve 260/1. maddeleri gereğince kaldırılmasına ve katılma taleplerinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekili ve katılanların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, kardeş olan katılanların tüm aşamalardaki ısrarlı anlatımlarına göre, sanıktan yıllık % 48 faiz karşılığında 20.000 TL ödünç para aldıklarının anlaşılması, sanık ile katılanlar arasında herhangi bir ticari ilişki bulunmamasına rağmen ödünç olarak verilen para miktarları fazla olması, ödünç verilen para karşılığında katılanlardan 50.000 TL bedelli senet ve 2 adet işyeri tapusunun alınması, yine aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında önemli miktarlardaki paraların karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına aykırı bulunması ve özellikle sanığın da kabul ettiği 25/02/2008 tarihli kira kontratının hususi şartlar sayfasının sonuç bölümünden de anlaşılacağı üzere sanığın kazanç karşılığı ödünç para verdiği ve yüklenen tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden dosya kapsamı, oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/42393
Karar No: 2019/2069
Karar Tarihi: 14.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42393 E.  ,  2019/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit ve konut dokunulmalılığı ihlalı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında hüküm kurulurken, mağdurun kullandığı evin mutfağından alınan bıçağın müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasında yer alan, “emanetin 2012/14775 sırasında kayıtlı suçta kullanılan bıçağın TCK'nın 54/1. maddesi gereğince MÜSADERESİNE” cümlesi çıkarılarak yerine “karar kesinleştiğinde sanığın evin mutfağından aldığı anlaşılan bıçağın müşteki Hediye SARI'ya iadesine” cümlesinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4732
Karar No: 2010/1650
Karar Tarihi: 18.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4732 E.  ,  2010/1650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... TAO. Vek. Av. ... ile davalı 1-... 2-... 3-... 4-... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 31/12/2008 gün ve 2008/368-2008/629 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen Bursa 6. İcra Müdürlüğü'nün 2008/5919 sayılı icra dosyasının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14698
Karar No: 2018/3906
Karar Tarihi: 26.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/14698 E.  ,  2018/3906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların ortak çocuğu 2005 doğumlu ... velayeti anneye verilmiştir. Ortak çocuk yaşı itibariyle idrak çağındadır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi iç hukuk tarafından yeterli idrake sahip olduğu kabul edilen çocuklara, kendilerini ilgilendiren davalarda görüşlerini ifade etmeye olanak tanınmasını ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayet hususu, çocukları ilgilendiren konuların en başında gelir. Velayet düzenlemesinde; çocukla ana/baba yararının çatışması halinde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gereklidir. Çocuğun yararı ise; çocuğun bedensel, fikri ve ahlaki bakımdan en iyi şekilde gelişebilmesi ve böyle bir gelişmenin gerçekleştirilmesi için, çocuğa sosyal, ekonomik ve kültürel koşulların sağlanmış olmasıdır. Çocuğun bu konulardaki üstün yararını belirlerken; çocuk yetişkin biri olmuş olsaydı, kendisini ilgilendiren bir olayda, kendi yararı için ne gibi bir karar verebilecek idiyse, çocuk için karar verme makamındaki kişinin de aynı yönde karar vermesi gerekir; yani çocuğun farazi düşüncesi esas alınacaktır. Bu bakımdan tarafların ortak çocukları ... mahkemece eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve uzman raporu alınması (4787 s. K. m.5) ortak çocuğun anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatlerine olacağı tespit edilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2018(Pzt.)