Esas No: 2021/17082
Karar No: 2024/5188
Karar Tarihi: 17.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/17082 E.  ,  2024/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/277 E., 2015/38 K.

SUÇ : Serbest meslek sahibi kişilerin dolandırıcılığı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Erzurum 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2014/277 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan, 2013 yılı Haziran ayında aldığı iki adet oltu taşı tespihi, 2014 yılı Mayıs ayında her biri için 70 TL fark vererek değiştirmek istediğini, değişim sonucu verdiği tespihlerin Rus taşı olduğunu, uzman olmayan kişilerce taşın oltu taşı olup olmadığının anlaşılamayacağını ancak sanığın bu durumu bildiğini, sanığın mahkumiyeti yerine beraatına karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek bozulması istemi ile hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılanın 30.05.2014 tarihinde sanıktan daha önce almış olduğu iki adet tespihi değiştirmek üzere gittiğinde, sanığın 70 TL bedel fark ile kendisine oltu taşı ve gümüş işlemeli olduğunu söyleyerek verdiği tespihleri başka bir işyerine götürüp sorduğunda, tespihlerin rus taşı olduğunu öğrenmesi üzerine şikayetçi olması nedeniyle başlatılan soruşturmada; sanığın icra ettiği mesleğinden kaynaklanan güven duygusunu kötüye kullanarak katılan dolandırmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

2.Sanık savunmasında; ... Oltu Taşı isimli dükkanı işlettiğini, katılanı yaklaşık 3 yıldır tanıdığını, gece saatlerinde evde olduğu sırada katılanın kendisini aradığını, yeni tespih modeli tarif edip talep ettiğini, 3 gün içerisinde yetişmesi gerektiğini, acelesi olduğunu söylediğini, sabahleyin dükkana gittiğinde katılanın talep ettiği tespihlerden elinde olmadığını görünce işyeri komşusu olan ...'den iki adet oltu taşı tespih vermesini aldığını, tespih tanelerinin üzerine gümüş işlemiyi Müstakim isimli şahsın yaptığını, imamelere yapılanlar işlemler dahil toplamda 350 TL harcama yaptığını, katılanın 50 TL verip yeter dediğini, 10 TL daha verip katılanın işyerinden ayrıldığını, bir süre sonra katılanın geri dönüp ve tespihlerin oltutaşı olmadığını, rus taşı olduğunu söylediğini, 200 TL para iade ettiğini, katılanın kendisine sinirlendiğini, istediği halde tespihleri iade etmeyerek gittiğini beyan etmiştir.

3.19.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda, emanette bulunan tespihlerin orijinal oltu taşı olmadığını, oltu taşı ve rus taşının tozlarının kimyasal madde kullanıp sıkıştırılması suretiyle elde edilmiş olduğu tespit edilmiştir.

4.Mahkemece sanığın üzerine atılı suçu, suç kastı ile işlediğine dair delilin bulunmaması karşısında eylemin ancak hukuki ihtilaf olarak değerlendirilebileceği kabul edilmiş, suçun unsurlarının oluşmadığı düşünülerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2015 tarihli ve 2014/277 Esas, 2015/38 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.