erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/26068
Karar No: 2013/9390
Karar Tarihi: 21.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26068 E.  ,  2013/9390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın taşımacılık işi ile uğraşan katılan ile Romanya' ya yük götürmek üzere anlaştıkları, katılanın sanığa 1000 ABD Doları para verdiği, sanığın Romanya'ya gitmek üzere İstanbul'dan ayrıldığı, Kapıkule sınır kapısında Tır'ı bırakarak Romanya'ya götürmediği ve katılandan aldığı 1000 ABD Doları'nı da iade etmediği olayda, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 200 tam gün olarak tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “200 gün” “166 gün” ve “3320 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” ibaresi ve hükmün ilgili kısmına "TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12394
Karar No: 2020/2718
Karar Tarihi: 17.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12394 E.  ,  2020/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç adının iş yeri dokunulmazlığını bozma yerine konut dokunulmazlığını bozma olarak ve yine gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 06.04.2013 yerine 11.04.2013 ve 06.04.2013 şeklinde yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hataları olarak kabul edilmiş, dosya kapsamına göre; CD İnceleme Tutanağı'nda kamera saatine göre saat 02.29 'da suça sürüklenen çocukların iş yerine girdikleri ve saat 02.37'de ellerinde sigara paketleri ile çıktıklarının görüldüğü ve suça sürüklenen çocuk ...'ın suçu ikrar ederek saat 03.30 da işyerine girdiklerini beyan ettiği ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.39'da bittiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve şikayetçinin market olarak işlettiği iş yerinden çalınan toplam fiyatı 131 TL olan 18 paket sigaranın değerinin az olmadığının anlaşılması karşısında; somut olayda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca değer azlığı nedeniyle indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 17/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/1950
Karar No: 2015/7517
Karar Tarihi: 02.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1950 E.  ,  2015/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2014

NUMARASI : 2014/197-2014/110

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2014/197-2014/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı adına 2011 06648 tescil numarası tescilli olan "D.C. T.ı"nı ile davalı şirketin dış cephe tasarımının benzer olduğunu, bu durumun karıştırılmaya yol açtığını ileri sürerek tasarımına tecavüzün tespitine, men'in, fef'ine ve 10.000 TL itibar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirkete ait dış cephenin davacı tarafın dış cephesinden tamamen ayırt edici niteliklere sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece: iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilli dış cephe tasarımı ile davalının dış cephe tasarımının farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/23485
Karar No: 2010/5206
Karar Tarihi: 08.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23485 E.  ,  2010/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar istihkak davasına ilişkin olup belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10120
Karar No: 2015/16196
Karar Tarihi: 13.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/10120 E.  ,  2015/16196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'nun temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yargılama aşamasında müdafii bulunmayan sanık ...'nun yokluğunda verilen karar 15/03/2012 tarihinde “birlikte sakin eşi ...” adlı şahsa tebliğ edilmiş olup, Ulusal yargı Ağı kayıtlarında (UYAP) yer alan sanığın nüfus aile kayıt tablosuna göre ...'nun 11.11.1978 doğumlu olduğu, ayrıca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 11.maddesinde “Erginlik onsekiz yaşın doldurulmasıyla başlar. Evlenme kişiyi ergin kılar.” hükmü de gözetilerek yapılan tebligat işlemi usulüne uygun bulunduğundan temyiz dilekçesi ekinde vekaletname sunan sanık müdafinin yasal süresinden sonra 27.03.2012 tarihli temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... müdafii ve ...'nın anılan sanıklar hakkındaki hükmü temyizlerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... müdafi ile sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ... hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7804
Karar No: 2025/1107
Karar Tarihi: 13.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7804 E.  ,  2025/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle suça sürüklenen çocuk ile katılan mağdurun tanışmadıklarına, buna ilişkin dosyada delil bulunmadığına, katılan mağdurun engelli olması nedeni ile kendisini ifade edemediğine, katılan mağdurun okulda arkadaşlarına sarılması nedeni ile görüşme yapan öğretmenin böyle bir tahminde bulunduğuna, Mahkeme huzurunda verdiği ifadelerinde ciddi çelişkiler bulunduğuna, suça sürüklenen çocuk ile polislerin avukatı olmadan yaptıkları görüşmelerde olayı kabullenirse eve gidebileceğini söyledikleri için suçu kabul ettiğine ve bu beyanının geçerli olmadığına, konuşamayan katılan mağdurun suça sürüklenen çocuğu ne şekilde teşhis ettiğinin açıklanmadığına, mahkumiyet kararı için yeterli delil bulunmadan karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1. maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-d ve 66/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Aynı Kanun'un 67/2-d maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 11.09.2014 tarihli ilk mahkumiyet kararı ile anılan hükmün temyiz incelemesinde bozulmasının ardından kurulan 01.07.2022 tarihli mahkumiyet hükmü arasında anılan sürenin geçmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02 2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/3264
Karar No: 2010/1314
Karar Tarihi: 12.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/3264 E.  ,  2010/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmazın dayanılan Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.06.2008 tarih 2008/2-310 E.K.sayılı kesin hükmün kapsamında kaldığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuştur. Dava konusu taşınmazın dayanılan kesin hükmün kapsamında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz yada taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır. Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 12.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/5577
Karar No: 2024/18139
Karar Tarihi: 02.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5577 E.  ,  2024/18139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 24.01.2024

SAYISI : 2023/1699 E., 2023/1972 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 24.01.2024 tarihli ve 2023/1699 Esas, 2023/1972 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 24.01.2024 tarihli ve 2023/1699 Esas, 2023/1972 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 40. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5094
Karar No: 2017/7919
Karar Tarihi: 20.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/5094 E.  ,  2017/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

.... İletişim isimli işyerinin sahibi olan sanığın, müştekinin kimlik bilgilerini kullanarak sahte abonelik sözleşmesi düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasında, müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu hattın kendisine 6 ay için ücretsiz olarak tahsis edildiğini ve bu hattın kurye aracılığı ile sekreteri olan.....’ya teslim edildiğini söylemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, ...’nın açık kimlik ve adres bilgilerinin tespiti ile tanık sıfatıyla beyanına başvurularak, müştekinin bilgi ve rızası dahilinde hattı teslim alıp almadığı sorularak, abonelik sözleşmesindeki imza ve yazıların ...’ya aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması; suçun sübutu halinde, hüküm tarihinden sonra 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa ön ödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/752
Karar No: 2023/4792
Karar Tarihi: 07.09.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/752 E.  ,  2023/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkikinin davalılardan Gelecek Varlık Yönetimi A.Ş. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

... İcra Hukuk Mahkemesinin 25.03.2022 tarih ve 2021/1222 E. 2022/332 K. sayılı kararına karşı davalı .... tarafından istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 19. Hukuk Dairesinin 19.10.2022 tarih ve 2022/1288 E. 2022/2038 K. sayılı istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddi kararına davalılardan Gelecek Varlık Yönetimi A.Ş. vekili tarafından temyiz yoluna başvurulduktan sonra, davacının kimliği ekli 11.08.2023 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşıldığından, davadan feragat hakkında İlk Derece Mahkemesince ek karar verilmek üzere dosyanın temyiz incelemesi yapmaksızın iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Davacının davadan feragatı hakkında İlk Derece Mahkemesince ek karar verilmek üzere 6100 sayılı HMK'nın 310/3. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 07.09.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

HK/AK
Esas No: 2014/2353
Karar No: 2014/25660
Karar Tarihi: 15.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/2353 E.  ,  2014/25660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın aracı ölen şahsın kullandığına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (f - g) bendinde yer alan "failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.Sanık hakkında hükmolunan 3 yıl hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4, 1-a maddelerinin gösterilmemesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 1. paragrafında bulunan “sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve sanığın güttüğü saik ve amaç” ibaresinin çıkartılmasına, hükmün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin 3. paragrafı çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl hapis cezasının sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu ile suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasına esas gün sayısının 1095 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 21.900-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” paragrafının eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/27753
Karar No: 2014/2474
Karar Tarihi: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27753 E.  ,  2014/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/270-2012/517

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.