erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/6945
Karar No: 2010/5812
Karar Tarihi: 11.10.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6945 E.  ,  2010/5812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 192 parsel sayılı 3390 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. 16.6.1977 tarihli teknisyen ve tanıkların imzaladığı ek tutanak ile Şubat 1923 tarih 30 sıra numaralı tapu kaydı sabit hudutlu ve taşınmaza uyduğu kabul edilerek kayıt maliki ... adına tespit edilmiştir. Süresi içerisinde... ve diğer şahısların itirazı üzerine Kadastro Komisyonu kararı ile itirazların reddine karar verilmiştir. İtirazı red edilen... ve ... ile diğerlerinin açtıkları tespite itiraz davası sonunda ... Tapulama Mahkemesinin 1978/86 Esas ve 1979/20 sayılı Kararı ile tespit malikinin usulsüz olarak değiştirilmesi nedeniyle tapulama tespitinin yapılamamış sayılmasına, usulüne uygun biçimde tutanak düzenlenmesi için dosyanın Tapulama Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmiştir. Kararın temyizi üzerine Yargıtay 7.Hukuk Dairesinin 1979/10335-11703 sayılı ve 29.11.1979 tarihli ilamı ile kararın hüküm fıkrasına "Tapulama Komisyonu kararınında iptaline" sözcüklerinin eklenmesi suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir. Kararın kesinleşmesi üzerine taşınmaz ... adına tespit edilmiştir. Tespite karşı..., vekili ve Hazine itiraz etmişlerdir. Kadastro Komisyonunun 1986/211 sayılı ve 4.8.1986 tarihli Kararı ile itirazların reddi ile taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca red edilen davacı ... vekili tapu kaydına... irsen intikal ve tapu kayıtlarına dayanarak dava açmışlardır.Yargılama sırasında ... ile ... ve arkadaşları murislerinden intikal eden hisselerine dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacılar ve müdahil davacıların davalarının reddine, müdahil davacılardan ...'in davasının aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine ve çekişme konusu 192 sayılı parselin tespit gibi ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcileri Hazine vekili ve Tereke Tenfiz memuru ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/27468
Karar No: 2022/6889
Karar Tarihi: 30.06.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/27468 E.  ,  2022/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.05.2019 gün ve 2017/686 Esas, 2019/281 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddi, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden ise kabulüyle hükmün kaldırılarak müsnet suçtan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dosyanın incelenmesinde, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında temin edilen nüfus kaydı bilgileri ile Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.06.2020 gün ve 2020/385 Esas, 2020/727 Karar sayılı ilamına göre mağdure Cerensu’nun 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi gereğince vesayet altına alınarak ...’ün vasi tayin edildiği anlaşıldığı halde davadan haberdar edilmeyen vasiye yokluğunda verilen gerekçeli kararların tebliğ edilmediği görülmekle, ilk derece mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen gerekçeli kararların vasi ...’e tebliğiyle tebligat parçalarının eklenip, anılan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulduğu takdirde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3581
Karar No: 2015/6390
Karar Tarihi: 29.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/3581 E.  ,  2015/6390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçun İnegöl otogarında işlendiğinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 5237 sayılı yasanın 142/1-c maddesindeki suçu oluşturduğu düşünülmeden yazılı şekilde uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/1811
Karar No: 2015/43333
Karar Tarihi: 06.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/1811 E.  ,  2015/43333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanıkların yağma eylemini, mağdura ait işyerinde gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (a) ve (c) bentlerinin yanı sıra (d) bendi ile de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Oluş ve dosya içeriğine göre; mağdurun çalıştığı büfeye giden sanıkların, silah doğrultarak birkaç kutu bira yağmaladıkları, mağdurun ifadesinde, “Zararının 50 TL olduğunu” beyan ettiği, sanıkların kastlarını özgüledikleri ve yağma suçunun konusunu oluşturan para miktarının az olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

3-)5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesinin 168. maddesinden sonra uygulanması suretiyle, aynı Yasanın 61/4-5. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanı ve sanık... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının gözetilmesine, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6
Karar No: 2018/4111
Karar Tarihi: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6 E.  ,  2018/4111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklara duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10720
Karar No: 2019/19044
Karar Tarihi: 10.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10720 E.  ,  2019/19044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Hüküm tarihinde ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 25.05.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9482
Karar No: 2017/11613
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9482 E.  ,  2017/11613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/25300
Karar No: 2013/3307
Karar Tarihi: 28.02.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/25300 E.  ,  2013/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payı nedeniyle davacı lehine tesis edilen ipotek karşılığının arttırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

3194 sayılı İmar Kanununun 17/son maddesi uyarınca ipotek karşılığının tespiti 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu hükümlerine göre yapılır. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre ipotek bedelinin arttırılmasına hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4085
Karar No: 2023/5176
Karar Tarihi: 31.10.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4085 E.  ,  2023/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2012/256 E., 2012/1596 K.

KARAR : Süreden ret

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasında yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 28.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı ...'un temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Mahkemenin 28.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Mahkeme tarafından verilen karar, davalı ...'a 17.05.2023 tarihinde dava dilekçesinin tebliğ edildiği adreste tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 24.07.2023 tarihinde verilmiştir.

Davalı vekilinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432/4 üncü maddesi ve 01.06.1990 tarih ve 3/4 ... Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz istemi reddedilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Mahkemece verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 28.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

31.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14200
Karar No: 2013/13983
Karar Tarihi: 21.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14200 E.  ,  2013/13983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Halfeti Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan küçüğe annesinin küçük olması nedeniyle vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 337. Maddesinde "Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velâyeti babaya verir." hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, yapılan zabıta araştırmasında küçüğün nüfus kayıt sistemindeki adreste oturmadığı, küçüğün annesi ile birlikte "Onat Kutlar Mahallesi 28. Sokak No:45 Şehitkamil/Gaziantep" adresinde oturduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5418
Karar No: 2013/4292
Karar Tarihi: 26.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/5418 E.  ,  2013/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Spor Toto Teşkilat Başkanlığının müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine göre yapılan incelemede,

Sanığın işyerinde bulunarak zaptedilen bilgisayar kasasından ve flash bellekten elde edilen verilerin kopyalandığı CD ile diğer eşya dosya ile birlikte, konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek, internet yoluyla ve sair suretle erişim sağlayarak, kanunun verdiği yetkiye dayalı olmaksızın, spor müsabakaları ile ilişkili olarak sabit ihtimalli veya müşterek bahis oynatıp oynatmadığı veya yurt dışında oynatılan her çeşit bahis veya şans oyunlarının oynanmasına imkan sağlayıp sağlamadığı hususunda rapor alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8450
Karar No: 2021/9709
Karar Tarihi: 03.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8450 E.  ,  2021/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın yargılama konusu eylemi, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, davaya konu ... Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2015/18633 numaralı iddianame ile TCK'nin 125/1-4. maddeleri gereğince cezalandırılma istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nin 251/1. maddesinin "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında ... Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde diş hekimi olarak görev yapmakta olan müştekiye yönelik yaralamaya teşebbüs suçunun, kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle işlenmesi nedeniyle, sanığın cezasının TCK'nin 86/3-c maddesi gereği artırım yapılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11185
Karar No: 2017/11823
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11185 E.  ,  2017/11823 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/30556
Karar No: 2022/6420
Karar Tarihi: 31.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/30556 E.  ,  2022/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E - 2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda sanığın, gündüz saatlerinde aracı almak konusunda katılanla pazarlık yaptıktan sonra, geceden sayılan saat 22.30 sıralarında katılanın aracı park ettiği yere gelerek katılana “aracı eşine ve babasına da göstermek istediğini ve yarım saat sonra aracı geri getireceğini” söyleyerek katılandan aracın anahtarını alarak araca binip gittiği ve aracı geri getirmediği, başlangıçta her ne kadar katılan suça konu aracın anahtarını özgür iradesiyle sanığa teslim etmiş ise de; bu iradenin deneme sürüşü yapması için gerekli olan makul bir süre için geçerli olacağı, bu bağlamda sanık ile katılan arasında arabanın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nin 142/2-d maddesinde düzenlenen haksız yere elde bulundurulan anahtarla hırsızlık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 31/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.