erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4163
Karar No: 2018/10555
Karar Tarihi: 17.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4163 E.  ,  2018/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, sanıkların.... plakalı Fiat Doblo marka aracın arka kapı camını kırarak araçta bulunan Bosch marka matkap, bu matkaba ait kutu, şarj aleti, iki adet batarya ve matkap uçlarını çalarak olay yerinden ayrıldıkları, çaldıkları eşyaları hakimiyet alanına soktuktan sonra saat 02.00 sıralarında emniyet birimlerinin Ulubey Mahallesi 850. Sokak üzerinde sanıkları ellerinde matkap ile görünce durdurdukları, sanıkların söz konusu çalıntı malları inşaattan çaldıklarını söyleyerek polislerle birlikte yer gösterdikleri, sanıkların olayla hiç bir ilgisi bulunmayan bir inşaat alanını suç yeri olarak göstermeleri ve suça konu eşyaların mağdura teslim edilmesi hususunda, etkin pişmanlık iradesiyle hareket etmedikleri anlaşılmakla TCK'nın 168. maddesinin uygulanmamasının isabetli olduğu, her ne kadar 30.07.2018 tarihli dilekçe ile müştekinin tüm zararların giderildiği beyan edilmişse de, yakalanan malların tamamının müştekiye hırsızlıktan bir gün sonra iade edildiği, hırsızlık suçu açısından giderilecek herhangi bir zarar olmadığı, iadenin de TCK'nın 168. maddesindeki şartları taşımadığı, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/11795
Karar No: 2021/8248
Karar Tarihi: 12.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/11795 E.  ,  2021/8248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

A) Sanıklar hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B) Sanıklar hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafilerinin temyizlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) İddianamede, 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesinin bir kez uygulanması talep edildiği hâlde, 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi uyarınca sanıklara VUK’nin 359/b maddesinin her takvim yılı yönünden ayrı ayrı iki kez uygulanması için ek savunma hakkı tanınmadan iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması yasaya aykırı,

2) 2009 takvim yılında düzenlenen sahte faturaların tarihleri tespit edilerek zamanaşımı hükümleri yönünden suç tarihlerinin duraksamaya yer vermeyecek biçimde tespiti ,

3) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 12/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/33016
Karar No: 2016/4890
Karar Tarihi: 07.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33016 E.  ,  2016/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı şirket, davalının hastanede 29/12/2011 tarihinde acil tıp teknisyeni olarak göreve başladığını, davacı ile davalı arasında 29/12/2011 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesi olduğunu, davalının 06/03/2012 tarihinde davacıya ait hastanedeki görevinden istifa ettiğini bildiren dilekçeyi sunduğunu ve hastaneyi terk ettiğini iddia ederek, cezai şart alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği, taraflar arasındaki sözleşmede yer alan cezai şartın her iki taraf içinde öngörülmesi nedeniyle karşılıklılık içerdiği, sözleşmeyi 2 yıldan önce fesheden davalı işçinin kararlaştırılan cezai şartı ödemekle yükümlü olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Talep miktarının gerekçeli kararda "50.00 TL" yerine “ 4.000 TL” olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Mahkemece, davacı ile davalı arasında düzenlenen 29/12/2011 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin “sözleşme süresi, feshi ve tazminatlar" başlıklı 3. maddesinin 3.2. bendinde "iş bu sözleşme tarafları sözleşmeyi 2 yıl müddetince feshedemezler. Ancak tarafların iş Kanunu madde 24 ve İş Kanunu madde 25 den kaynaklanan derhal feshi hakkı saklıdır. İki yıldan önce sözleşmeyi fesheden taraf diğer tarafa 20.000,00 TL tutarında tazminat ödemekle mükelleftir." şeklindeki cezai şart düzenlemesi uyarınca 20.000 TL olan cezai şart miktarı çalışılmayan süreye göre oranlanarak hüküm altına alınmış ise de; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu madde 182/ son “ Hâkim, aşırı gördüğü ceza koşulunu kendiliğinden indirir.” hükmü ile amaçlanan bu değildir. Bu nedenle mahkemece çalışılmayan süre ve işçinin koşulları da dikkate alınarak makul oranda takdiri indirim yapılmalıdır. Cezai şart alacağının açıklanan şekilde belirlenmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4419
Karar No: 2015/22379
Karar Tarihi: 25.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/4419 E.  ,  2015/22379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/266369

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2014

NUMARASI : 2014/285 (E) ve 2014/400 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü,

Mahkemece taraflara usulüne uygun davetiye tebliğ olunmayıp, sanığın savunması ile mağdur ve müştekinin beyanları usulüne uygun şekilde saptanmaksızın, duruşmada delil tartışılması yoluna gidilmeyerek, CMK'nin 175, 176, 191, 233, 234. maddelerine muhalefet edilmek suretiyle duruşma açılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1801
Karar No: 2020/19491
Karar Tarihi: 23.12.2020

**7. Ceza Dairesi         2018/1801 E.  ,  2020/19491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın mahkemede alınan savunmasında suçlamayı kabul etmediğini, olay günü diğer sanığın işi olması nedeniyle suça konu işyerinde bulunduğunu, kargo görevlisinin getirdiği kutu içindeki sigaralardan haberi olmadığını, diğer sigaraların da dükkanı açtığında işyerinde bulunduğunu, kaçak olduğunu bilmediğini söylemesi ve savunmasının diğer sanık ... tarafından doğrulanması ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğine, sanık ...'ın diğer sanık ...'ın eylemine kasten iştirak ettiğine ilişkin savunmasının aksini gösteren mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetildiğinde beraati yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II) Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 23.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4503
Karar No: 2016/5736
Karar Tarihi: 26.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4503 E.  ,  2016/5736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-) 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının 2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarından verdiği mütalaaya rağmen Şişli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.02.2010 gün ve 2010/7060 esas sayılı iddianamesi ile sadece " 2004 ve 2005 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından cezalandırılmasının talep edildiği halde birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden mahkemece iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-) Farklı takvim yıllarında işlenen sahte fatura kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı cihetle her bir takvim yılı yönünden zincirleme şekilde işlenmiş sahte fatura kullanmak suçundan ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması sureti ile eksik ceza tayini;

3-) Sanığa yüklenen suç 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek olup en aleyhe kabulle suç tarihinin 21.01.2006 olacağı ve anılan tarih itibariyle 5728 sayılı Yasanın yürürlükte bulunmadığı gözetilmeden ve teşdiden ceza tayin edildiği de belirtilmeden temel cezanın suç tarihinde yürürlükte bulunmayan ve sanığın aleyhine olan 5728 sayılı Yasayla değişik 213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı,

4-) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ve uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 325. maddesi gereğince, bozma nedeninin maddi ceza hukukuna ilişkin olması göz önüne alınarak, bozmanın 1 nolu bendinin hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...'a da teşmiline, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20783
Karar No: 2017/36436
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20783 E.  ,  2017/36436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/31418
Karar No: 2015/16033
Karar Tarihi: 21.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31418 E.  ,  2015/16033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin işyerinden 40-50 TL para ile 4-5 adet kutu kola çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. Maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11 ve 5237 sayılı TCK’nın 31. maddeleri uyarınca çocuklara özgü güvenlik tedbirlerinin; 12 yaşını doldurmamış çocuklar ile aynı maddenin ikinci fıkrasına göre işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayan ya da davranışlarını yönlendirme yeteneği yeterince gelişmemiş 12-15 yaş grubunda bulunan çocuklar hakkında uygulanması olanağının bulunduğu gözetilmeyerek, ceza sorumluluğu bulunan ve mahkumiyet kararı verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca tedbirlere hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/31486
Karar No: 2012/3637
Karar Tarihi: 14.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31486 E.  ,  2012/3637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 27.10.2011 tarih, 2011/4228-20612 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı ilamda faize ilişkin hüküm bulunmaması halinde, faiz karar tarihinden itibaren istenebilir (Hukuk Genel Kurulu 05.04.2000 tarih ve 2000/12-739-746 sayılı kararı). Somut olayda takip talepnamesinde istenen %27 oranındaki faizin sehven müstenit olduğu belirlendiğine göre, alacaklının talebinin yasal faiz oranları üzerinden olduğunun kabul edilmesi gerektiğine, Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 38,20 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 5,70 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 14/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18996
Karar No: 2018/27777
Karar Tarihi: 19.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/18996 E.  ,  2018/27777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde 01.03.1997 tarihinden 17.09.2010 tarihine kadar sulama teknisyeni olarak çalıştığını ve emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını beyan ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Dosya içeriğine göre, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sulama dönemi olarak kabul edilen 1 Mart - 31 Ekim arası davacının haftalık 28,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Ancak, dinlenen davacı tanıklarının işveren aleyhine aynı taleplerle dava açtığı, tanıkların davacı ile aynı işi yaptıkları ve ilgili dosyalarda sulama dönemi haftalık 18 saat fazla mesai yapıldığı kabul edilerek ilgili dosyaların Yargıtay (kapatılan) 7. HD 2013/2950, Yargıtay (kapatılan) 7. HD 2013/3566 esas sayılı kararı ile onanarak kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, tanıklarla aynı işi yapan davacının da sulama dönemi haftalık 18 saat fazla mesai yaptığının kabulü gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14050
Karar No: 2015/8411
Karar Tarihi: 30.09.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/14050 E.  ,  2015/8411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2015

NUMARASI : 2014/376-2015/249

Dava, mükiyet hakkına dayalı haksız işgal tazminatı isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.