Esas No: 2017/37158
Karar No: 2021/1272
Karar Tarihi: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/37158 E.  ,  2021/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan; TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet, Özel belgede sahtecilik suçundan; TCK'nın 207/1, 53 ve 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

...’ya ait evi katılan ...’ın kira sözleşmesi ile kiraladığı, sanık ile tanışan katılan ...’ın sanığın otelde kaldığını öğrenmesi üzerine, kendisi ile birlikte evde kalmasına izin verdiği, sanığın katılan ...’ın bilgi ve rızası dışında, kiralama hak ve yetkisi olmamasına rağmen, Irak uyruklu olan müşteki...'a ev sahibiymiş gibi kira sözleşmesi düzenleyerek suça konu evi kiraladığı, karşılığında 2.500TL para aldığı, dosyada mevcut uzmanlık raporuna göre, kira sözleşmesindeki yazıların sanık ...'ın elinden çıktığının, imzanın da sanığın elinden çıkmış olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğunun tespit edildiği, olayı öğrenen katılan ... ve müşteki...'ın sanıktan şikayetçi oldukları, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık ile özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Sanık savunması, katılan beyanı, müşteki beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sanık savunmasında, suça konu evi müşteki...'a kiraya vermediğini, sadece evde bulunan eşyaları sattığını, sözleşmedeki yazıların kendisine ait olduğunu ancak imzanın kendisine ait olmadığını beyan etmiş ise de, kira sözleşmesindeki yazıların sanık ...'ın elinden çıktığının, imzanın da sanığın elinden çıkmış olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğunun dosyada mevcut bilirkişi raporuyla tespit edildiği, kiraya verme durumu söz konusu olmadan kira sözleşmesi hazırlanmasının hayatın olağan akışına aykırı olup, sanığın savunmasının kendisini cezadan kurtarmaya yönelik olduğu, bu nedenle de savunmaya itibar edilemeyeceği ve sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrür uygulamasına esas alınan Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/185 Esas, 2009/262 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin TCK’nın 141/1 maddesindeki hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve hükümden sonra 11/09/2019 tarihli Ek Karar ile taraflar arasında uzlaşmanın gerçekleşmiş olması nedeniyle, sanık hakkında hırsızlık suçundan dolayı açılan kamu davasının CMK’nın 253/1-b-3 ve 223/8 maddeleri uyarınca düşmesine karar verildiği, Safranbolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/185 Esas, 2009/262 Karar sayılı sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağının kabulünde zorunluluk bulunması ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas nitelikte başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmaması nedeniyle, tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından tekerrür uygulamasına ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen ve mağduru farklı olan 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 11.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.