erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/3935
Karar No: 2013/22389
Karar Tarihi: 09.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3935 E.  ,  2013/22389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.12.2012 tarih ve 2011/431-2012/507 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Manisa Merkez ve ... ilçesindeki taşınmazlarını bitkisel ürün sigortaları poliçesiyle sigorta ettirdiğini, Manisa ilinde mart ve nisan aylarında meydana gelen don olayından dolayı taşınmazlardaki bağların zarar gördüğünü, davalının muafiyet oranı ve diğer poliçe şartlarına göre ödemesi gereken gerçek zararı ödemekten kaçındığını ileri sürerek şimdilik gerçek zarar miktarı 6.000,00 TL'nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 17.12.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.470,55 TL daha artırmıştır.

Davalı vekili, sigortalanmış bağ alanlarına ilişkin 12/04/2011 hasar tarihli don - hasar ihbarından sonra yapılan ekspertiz incelemesinde sigortalı bağlarda ölükol hastalığı ve yetersiz bakım şartları nedeniyle verim düşüklüğü tespit edildiğini, tespit edilen verim değeri üzerinden poliçeler zeyil edildikten sonra belirlenen hasar oranı üzerinden tazminat hesabı yapıldığını ve ödendiğini, fazlaya ilişkin talebin yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca Manisa Merkez ve ... ilçelerinde meydana gelen don olayı nedeniyle, don olayıyla bağlantılı olarak taşınmazlardaki bağlarda %10 oranındaki muafiyet üzerinde verim düşüklüğü ve buna bağlı olarak zarar meydana geldiği, 5363 sayılı Kanunun 14. maddesi uyarınca davalı havuzun sigorta poliçe hükümleri doğrultusunda poliçe teminatı kapsamında kalan davacı zararlarını karşılamakla sorumlu bulunduğu, oluşan zararın toplam 11.470,55 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 608,51 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15268
Karar No: 2019/644
Karar Tarihi: 13.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/15268 E.  ,  2019/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ...'e velayeten, kendilerine asaleten ... ve ... vekilleri Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/09/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 01/07/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya kapsamından; eldeki davanın, davacılar ... ve ...’e velayeten, ... ve ... vekili Avukat ... tarafından açıldığı ancak davacılar ... ve ...’in 18 yaşını doldurduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda, Avukat ... adı geçen davacıların vekili ise vekaletnamesinin sunulmasının istenilmesi, değilse; gerekçeli karar ile davalının temyiz başvuru dilekçesinin anılan davacılara tebliğ edilerek temyiz süresinin beklendikten sonra yeniden gönderilmesi için de dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklandığı şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmesi için, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24406
Karar No: 2013/16949
Karar Tarihi: 06.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/24406 E.  ,  2013/16949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyizle ilgili eski hale getirme isteklerine ilişkin karar verme görevinin Yargıtay’ın ilgili Dairesine ait olması karşısında, hükümlünün 11.02.2013 tarihli eski hale getirme ve temyiz talebiyle ilgili olarak, mahkemenin hukuki değerden yoksun olan eski hale iade ile temyiz isteminin reddine dair 12.04.2013 tarih ve 2011/379 E. 2012/251 K. sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelenmesi sonucunda;

07.03.2012 tarihli asıl mahkumiyet hükmünün, hükümlüye 16.05.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, hükümlünün bu karara yönelik yasal süresi geçtikten sonra 21.01.2013 tarihli dilekçeyle temyiz talebinde bulunduğu, Mahkemenin 14.02.2013 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın hükümlüye 22.02.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak hükümlünün ek karara yönelik temyiz isteminde bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin MAHALLİNE İADESİNE, 06/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7412
Karar No: 2020/2505
Karar Tarihi: 19.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/7412 E.  ,  2020/2505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Cumhuriyet savcısının temyiz taleplerinin incelenmesi;

Cumhuriyet savcısının, 03.04.2012 tarihinde verilen hükmü 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde belirlenen bir aylık yasal süresinden sonra 22.05.2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2- Sahte fatura kullanmak suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, kararın gerekçesinde sanığın fiilinin “sanığın bir şekilde mal ve hizmet alımı olmadan sahte belgeler düzenleyerek vergi kaybına sebebiyet verdiği...” şeklindeki gerekçe ile sahte fatura düzenleme suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine rağmen hüküm fıkrasında "sanığın hiçbir emek ve hizmet ve mal karşılığı olmadan düzenlenmiş sahte faturalar ibraz ederek vergi kaybına sebebiyet verdiği..." şeklinde sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurularak çelişkiye düşülmesi,

3-Kabule göre de;

a) Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

19.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30882
Karar No: 2013/37488
Karar Tarihi: 26.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30882 E.  ,  2013/37488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlu şirket vekilinin, şirketin temsilinin çift imza ile mümkün olduğunu, takibe dayanak bonoda ise tek imza bulunduğunu ve bu imzanın da şirket yetkililerine ait olmadığından bahisle borca ve imzaya itiraz ederek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, talep imza itirazı olarak nitelendirilerek, şirket yönetim kurulu kararı ile şirket adına kambiyo senedi düzenleme yetkisinin çift imza ile mümkün olduğu gerekçesiyle itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

Ticaret Sicil Memurluğu'nun mahkemeye gönderdiği 19.02.2013 tarihli cevabi yazısına göre...ve ...'ın 22.7.2012 tarihli olağan genel kurul toplantısına göre 3 yıl süreyle yönetim kurulu üyeliğine seçildikleri ve herhangi birisi veya birkaçının şirketi temsil ve ilzama yetkili kılındıkları anlaşılmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan 19.3.2012 tarihli borçlu şirketin yönetim kurulu imza yetkisini düzenleyen kararının incelenmesinde, şirket adına kambiyo senedi düzenleme yetkisinin ...ve ... tarafından çift imza ile kullanılabileceğinin düzenlendiği, Dairemizin 10.9.2013 tarihli geri çevirme kararına verilen cevap kapsamında ise söz konusu şirket kararının ticaret sicilinde ilan edilmediği görülmekle söz konusu temsil sınırlaması bir iç mesele olup iyi niyetli üçüncü kişileri bağlamaz.

O halde mahkemece, takip dayanağı bononun keşide tarihinin 05.10.2012 olduğu ve ticaret sicil memurluğunun cevabi yazısına göre de bu tarihte şirketin temsilinin adı geçen üç yetkiliden birinin imzası ile mümkün olduğu anlaşıldığından, itiraz edilen imzanın yukarıda isimleri yazılı şirket yetkililerine ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4384
Karar No: 2006/6425
Karar Tarihi: 09.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4384 E.  ,  2006/6425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Uzman orman bilirkişiler tarafından uygulanan memleket haritasının hangi basım tarihli olduğu ile hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin, uygulanan memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritasının bulunup bulunmadığının; var ise, hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin sorularak, alınacak cevabi yazı ile eski tarihli memleket haritası ile bundan sonra düzenlenen ... tarihli memleket haritasının orijinal renkli, kenar işaretlerini ve basım yılını gösteren örneklerinin getirtilmesi,

2) Bundan sonra; dava dosyasının raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek, dosyaya getirtilecek en eski ve ... tarihli orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbirleri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2016/10317
Karar No: 2018/5412
Karar Tarihi: 14.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10317 E.  ,  2018/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin sanığın kusurunun bulunmadığına, lehe hüküm taleplerinin uygulanmama gerekçelerinin yerinde olmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 15100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12152
Karar No: 2011/29782
Karar Tarihi: 20.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12152 E.  ,  2011/29782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özelolarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40. maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1. fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15977
Karar No: 2009/18103
Karar Tarihi: 07.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15977 E.  ,  2009/18103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.12.2008 tarih ve 2008/12570-16962 sayılı bozma kararında; “Hükme esas alınan uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın % 28 eğimli olduğunu, 20-25 yıldır işlenmediğini ve üzerinde 7-10 yaşlı seyrek kayın ve ... ağaçları ile kestane ağaçlarının bulunduğunu, ziraat bilirkişilerinin raporunda taşınmaz içinde çok sayıda 2-3 yıl önce aşısı yapılmış kestane ağaçları ile az sayıda ... ... ve kayın ağaçlarının bulunduğunu bildirmiştir. Çekişmeli 117 ada 1 numaralı parsel 24.07.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kalmaktadır. Ancak yörede orman kadastrosu seri bazında yapılmış olup dava konusu taşınmaz ile birlikte köyün tamamını kapsadığının kabul edilemeyeceği ve taşınmazın orman ağacı olan kestane ağaçlar ile ... ve kayın ağaçları ile kaplı eylemli orman olduğu anlaşıldığından mahkemece davanın kabulü ile taşınmazın orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın kadasatro tespitinin iptaliyle orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce yapılan ve 24.07.1980 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasayla değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/12/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/16183
Karar No: 2013/2635
Karar Tarihi: 13.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/16183 E.  ,  2013/2635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, 2863 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın başlık bölümünde ...'un "müşteki" olarak gösterilen taraf sıfatının "katılan" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın ağabeyi ... ile katılan ... arasında kat mülkiyeti sebebi ile Foça Sulh Hukuk Mahkemesinde hukuk davası ve anlaşmazlıkların bulunduğu ağebeyi ...'in evi ile ilgilenen sanığın, katılanın evine ve bahçesinde bulunan taşınır kültür varlıklarına yanmış motor yağları ile dolu naylon poşetleri atarak evin bahçesinde bulunan 2863 sayılı yasa kapsamında kalan tarihi eserlere zarar verdiği iddiası ile açılan davada; yanmış motor yağı ile dolu olan poşetlerin bizzat sanık tarafından atıldığına dair somut bir delil veya tanığın bulunmadığı,eylemin sanığın ağabeyinin evinin olduğu yerden veya evin ve bahçesinin konumu itibariyle başka bir noktadan dışardan yada içeri girmek suretiyle başka kişilerinde gerçekleştirilebileceği nedenleri ile sanığın cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin, inandırıcı ve somut delil bulunamadığı gerekçesiyle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6014
Karar No: 2015/13893
Karar Tarihi: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6014 E.  ,  2015/13893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2012/26-2013/807

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.