erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9941
Karar No: 2018/7970
Karar Tarihi: 28.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9941 E.  ,  2018/7970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde yaz aylarında haftalık 15 saat, kış aylarında haftalık 9 saat fazla mesai yapıldığı, ayda 2 pazar çalışıldığı kabul edilmiştir. Dairemizden geçen emsal 2017/12237, 2017/24832 ve 2017/14702 esas sayılı dosyalarda davacının 07:30-17:30 saatleri arasında çalıştığı (yaz-kış ayrımı olmaksızın) ve yazın ayda 2 hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek haftalık bazda fazla çalışma alacağının hesaplanması gerektiği yönünden hükümler bozulmuştur. Davacılar aynı işi yaptıklarında bu dosyada aynı şekilde hesaplama yapılması gerekir. Emsal dosyalardan farklı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11542
Karar No: 2012/12680
Karar Tarihi: 20.12.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/11542 E.  ,  2012/12680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Bilecik Osmaneli Organize Sanayi Bölgesi Müteşebbis Heyet Başkanlığı'nın 28.12.2009 tarihli yönetim ve yatırım katılım paylarına ilişkin kararı ile borçlu aleyhinde ilamların icrası yolu ile ilamlı takip başlatılmış ve örnek 4-5 numaralı icra emri tebliğ edilmiştir. Borçlu takip dayanağı kararın ilam niteliğinde olmadığından, ilamlı takibe konu edilemeyeceğinden, icra emrinin takibin iptalini talep etmiştir. Mahkemece takip dayanağı karar ile istenen alacağın tamamının yönetim aidatı kapsamında kaldığı yapılan bilirkişi incelemesiyle tespit edildiği halde, belgenin ilamlı icra yolu ile takibe konabilecek belge vasfında olmadığı gerekçesiyle icra emrinin iptaline karar verilmiştir.

4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanunu'nun 16.maddesinde; Yönetim aidatları ve hizmetlerin karşılıkları, müteşebbis heyet tarafından parsel büyüklüğüne göre belirlenir. Yönetim kurulunun yıllık bütçesinde belirtilen, bölgenin alt yapı ve müşterek hizmetlerine ait tüm masraflar önceki yıla ait kesin hesap da dikkate alınarak katılımcılar tarafından karşılanır. Belirtilen hizmetlerden yararlanmadıkları gerekçesi ile yönetim aidatlarının ödenmesinden kaçınılamayacağı ve müteşebbis heyetin yönetim aidatı ile ilgili kararlarının ilam hükmünde olduğu, ilamların icrasına ilişkin yolla takibe konulabileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda takip dayanağı müteşebbis heyeti kararının anılan Yasanın 16/son maddesi kapsamında kalan yönetim aidatlarına ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Yine bilirkişi tarafından da bu tespitin yapıldığı görülmektedir.

Bu durumda mahkemece yukarıda açıklanan yasal düzenleme, takip dayanağı belge ve bilirkişi raporu dikkate alınarak borçlu aleyhinde ilamlı takip başlatılması ve icra emri gönderilmesinde bir usulsüzlük bulunmadığı nazara alınarak, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü ile icra emrinin iptali yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK:nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4 (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3.maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2064
Karar No: 2015/20417
Karar Tarihi: 15.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/2064 E.  ,  2015/20417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/276124

MAHKEMESİ : Bursa(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/920 (E) ve 2013/199 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken, 5275 sayılı Kanunun 108/2 ve 5237 sayılı TCK'nin 58/7. maddeleri dikkate alınarak, sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas mahkûmiyetlerden en ağır cezayı içeren Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.08.2008 tarihinde kesinleşmiş, 30.05.2007 tarih ve 2007/40 esas-2007/199 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nin 429/1, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2007 tarih ve 2006/812 esas-2007/212 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a, 29, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bendinin karar metninden çıkarılarak yerine "Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.05.2008 tarihinde kesinleşmiş, 30.05.2007 tarih ve 2007/40 esas-2007/199 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nin 429/1, 59/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünden dolayı sanığın cezasının 5237 sayılı TCK'nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimlik serbestlik tedbiri uygulanmasına, kazanılmış hak nedeniyle,

infaz aşamasında 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi yönünden değerlendirme yapılırken "tekerrüre esas alınan cezanın en ağırı" olarak, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.03.2007 tarih ve 2006/812 esas-2007/212 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 106/2-a, 29, 62. maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis cezasının dikkate alınmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/10325
Karar No: 2010/7319
Karar Tarihi: 06.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2009/10325 E.  ,  2010/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçtan mahkümiyetine dair, Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 07.03.2008 gün ve 2007/414 Esas, 2008/73 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

21.07.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3-B maddesi ile değişik CMUK.nun 305/1-3. maddesi gereğince 2.000 TL.ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte bulunup, hükmün temyiz kabiliyeti bulunmadığından CMUK.nun 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 06.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2335
Karar No: 2020/11774
Karar Tarihi: 24.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/2335 E.  ,  2020/11774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki,

Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli Kararın hüküm fıkrasının 4-b numaralı bendinde geçen (karar kesinleştiğinde) kelimelerinin hükümden çıkartılmasına, yerine (derhal) kelimesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 5 numaralı bendinde geçen ( karar tarihi olan 15.10.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin Onama) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece düzeltilerek DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacıdan peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9395
Karar No: 2012/9893
Karar Tarihi: 25.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/9395 E.  ,  2012/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 40 parsel sayılı 28.485,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., bağışlamaya, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 25.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2025/5172
Karar No: 2025/7707
Karar Tarihi: 01.07.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/5172 E.  ,  2025/7707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerlerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kocaeli 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.02.2025 tarihli ve 2025/191 Esas, 2025/155 sayılı YETKİSİZLİK Kararının oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/4060
Karar No: 2016/4390
Karar Tarihi: 07.04.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/4060 E.  ,  2016/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı görevsizliğe dair verilen hükmün süresi içinde davalı .... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait aracın davalı ... şirketi nezdinde kasko sigorta poliçesi ile sigortalandığını, 22/07/2015 tarihinde meydana gelen sağnak yağmur ve dolu yağışı nedeniyle müvekkilinin aracının zarar gördüğünü, zararın giderilmesi talep edilmesine rağmen giderilmediğini öne sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 100,00 TL hasar bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre; tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 29,20 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/366
Karar No: 2017/806
Karar Tarihi: 06.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/366 E.  ,  2017/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 4. Sulh Hukuk ve ...ı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Dava, vasi tayin istemine ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün belirtmiş olduğu "Şems-i Tebriz Mahallesi, Şerafettin Cad. .../..." adresinde ceza evine giriş tarihi olan 12/05/2016 tarihinden önce ikamet edip etmediği hususunda araştırma yapılması istenilmiş, ... Polis Merkezi Amirliğinin cevabi yazısında bildirilen adreste yapılan araştırmada hükümlünün tanınmadığı ve bilinmediği, Şems-i Tebrizi Mahallesi Muhtarı ile yapılan görüşmede de bu şahsın tanımadığı ve bilinmediği belirtilmiştir. Tüm dosya kapsamında; Hükümlünün vasi talep dilekçesindeki adresinde ikamet etmediği, ikamet ettiği herhangi bir adresin de tespit edilemediği, MERNİS adresinin de olmadığı, hükümlünün nüfus kaydından nüfusa kayıtlı yerin Ağrı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise hükümlünün sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yerinin; dosyada mevcut mahkumiyet kararı ve hükümlünün alınan beyanından, KONYA olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükümlünün ... Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hitaben yazdığı 27.09.2016 tarihli dilekçesinden, cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin "Nakipoğlu Mah. Heper Sok. Kat:1 No:2 .../..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7456
Karar No: 2019/19711
Karar Tarihi: 12.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/7456 E.  ,  2019/19711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

YARGITAY KARARI

Davacı vekili Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne açtığı dava ile ödenmeyen imalat bedeli alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi 02.09.2014 tarihli kararı ile yargılamada mahkemenin görevsizliği ile dava dosyasının talep halinde Bursa Nöbetçi İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar vermiş, iş bu kararı davalı vekilinin temyiz etmesi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin 17.03.2015 tarihli, 2015/734 Esas, 2015/1287 Karar sayılı ilamı ile ilk derece mahkemesi kararının onanmasına karar verilmiştir.

Dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesinin talep edilmesi üzerine yargılaması görevli mahkemece yürütülmüş ve 03.04.2017 tarihli karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, iş bu karara karşı davalı vekili tarafından "istinaf yoluna" başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin 05.09.2019 tarihli kararı ile dosyanın temyiz incelemesine tabi olduğuna karar verilmiştir

Gerekçe:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmi Gazete'de ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında yapılan temyiz başvuruları, kesinleşinceye kadar Yargıtay tarafından sonuçlandırılır. Bu kararlar hakkında İş Mahkemeleri Kanununun bu Kanunla yapılan değişiklikten önceki temyize ilişkin hükümleri uygulanır.. '' şeklindeki 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun geçici madde 1 - (Ek: 5308 - 2.3.2005 / m.2 - Yürürlük m.3) maddesidir.

Bu maddenin düzenleniş amacı Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı Yargıtay yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır.

Düzenlemedeki amaç, Yargıtay’ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi, başka bir deyişle Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemenin görevsizlik kararı Yargıtay 15. Hukuk Dairesi’nin yukarıda belirtilen ilamı ile esastan incelenmeksizin onanmıştır. Bursa 3. İş Mahkemesi tarafından esasa ilişkin yargılama yapılıp, karar verilmiştir.

Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen ilk karar ile ilgili olarak Yargıtay’ın esasa yönelik bir denetimi söz konusu olmadığı gibi HMK'nın 373/4. maddesi kapsamında bozma kararı verilmediğinden daha önce Yargıtay denetiminde esası yönünden değerlendirilmeyen kararın kanun yolu denetimi “İstinaf” olup, görevli mercii’nin Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri olduğu anlaşıldığından, dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/210
Karar No: 2018/1717
Karar Tarihi: 13.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/210 E.  ,  2018/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/12/2014 tarihli kenar yazısı ile dosya Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ..., ... ve ...'in temyiz dışı sanık ... ile birlikte suç tarihinde, müşteki ...'a ait para, cep telefonları, arabasına ait anahtar ile eşyalarını zorla aldıktan sonra, olay yerine gelen kolluk tarafından sanıklar ... ve ... yakalanmaları ve mağdurdan yağmalanan eşyalara el konulması şeklinde gerçekleşen olayda; yağma suçunun, malın alınmasıyla tamamlandığı gözetilmeden, eylemin kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek yazılı biçimde uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.