Esas No: 2023/7431
Karar No: 2023/6620
Karar Tarihi: 23.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7431 E.  ,  2023/6620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/224 E., 2016/15 K.

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Yaşı küçük katılan mağdureye baro tarafından zorunlu vekil olarak görevlendirilen Av. ...'in, yargılamaya katılarak sanıktan şikayetçi olup davaya katılmak istediğini beyan etmesi karşısında 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan mağdure vekili olarak davaya kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin istikrarlı beyanları, husumet yokluğu ve dosya kapsamı itibariyle sanığın eyleminin sabit olmasına karşın maddi gerçeğin araştırılması ve delillerin serbestçe değerlendirilmesi ilkelerine aykırı olarak beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılan mağdurenin aynı binanın farklı dairelerinde ikamet ettikleri, olay tarihi olan 24.09.2015 günü saat 22:00 sıralarında sanığın katılan mağdurenin ikamet ettiği konutun kapısının zilini çaldığı ve o esnada ikamette bulunan katılan mağdurenin kapıyı açması ile sanığın adı geçenden bodrum katının kapısına ait anahtarını istediği, katılan mağdurenin anahtarı vermesi ile de sanığın adı geçene hitaben "benimle bodruma gel sana para vereyim" şeklinde sözler sarf etmesi üzerine katılan mağdurenin korkarak kapıyı kapatıp aynı gün içinde gecikmeksizin yaşananları katılana bildirmesi ile olayın kolluk kuvvetlerine intikal ettirildiği iddiasıyla görülen kamu davasında neticesinde sanığın üçüncü kattaki dairesine çıkmaya üşenerek birinci katta ikamet eden katılanın dairesinin zilini çalarak bodrum katının anahtarını istediğine dair savunması, sanığın "gel sana ... harçlığı vereyim" şeklinde söylemde bulunduğunu iddiasını sübuta erdirecek başkaca deliller bulunmayışı, aksinin kabulü halinde dahi ... günü olması ve katılan mağdurenin yaşının küçük olması gözetildiğinde söylemin art niyet olmadan da söylenmiş olabileceği şeklindeki gerekçe ile suçun sübutunda oluşan şüphe sanık lehine yorumlanarak beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/224 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.10.2023 tarihinde karar verildi.