Esas No: 2024/5426
Karar No: 2024/8189
Karar Tarihi: 06.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/5426 E.  ,  2024/8189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1358 değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddine

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Nitelikli hırsızlık, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet ve 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçlarından Adana 2. İnfaz Hakimliğinin 01.02.2023 tarihli ve 2023/706 Esas, 2023/685 Karar sayılı içtima kararıyla 4 yıl 17 ay 195 gün hapis cezasına hükümlü ...'ın, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair Mersin İnfaz Hâkimliğinin 31.07.2023 tarihli ve 2023/8497 Esas, 2023/8487 Karar sayılı kararını müteakip, hükümlünün yasal süre içerisinde denetimli serbestlik müdürlüğüne başvurmadığından bahisle anılan kararın kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine ilişkin Mersin İnfaz Hâkimliğinin 18.08.2023 tarihli ve 2023/9102 Esas, 2023/9286 Karar sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.11.2023 tarihli ve 2023/1358 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 94660652-105-33-6956-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve 2024/57368 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü;

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve 2024/57368 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında Mersin İnfaz Hâkimliğinin 31.07.2023 tarihli kararı ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karar verilmesini müteakip, anılan Mahkemenin 18.08.2023 tarihli ve 2023/9102 Esas, 2023/9286 Karar sayılı kararı ile hükümlünün yasal süre içerisinde geçerli bir mazereti olmaksızın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurmadığından bahisle açık ceza infaz kurumuna iade edilmesine dair karar verilmiş ise de, hükümlü müdafiinin 20.10.2023 tarihli itiraz dilekçesi ekinde, Özel ... Hastanesince düzenlenmiş 03.08.2023 tarihli iş göremezlik raporunu ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında, merciince hükümlünün mazeretinin hukuken geçerli, kabul edilebilir olup olmadığının tartışılıp değerlendirilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin, (1), (2) ve (3) üncü fıkraları;

(1) Hâkim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümde hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini, yasal nedenlerini belirterek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirir.

(2) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, bu nedenleri aynen yazarak karar veya hükmün bozulması istemini içeren yazısını Yargıtayın ilgili ceza dairesine verir.

(3) Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar.

2. 7242 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 9 uncu maddesinin beşinci fıkrası;

(5) Covid-19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle, açık ceza infaz kurumlarında bulunanlar ile kapalı ceza infaz kurumunda bulunup da açık ceza infaz kurumlarına ayrılmaya hak kazanan hükümlüler, 105/A maddesi kapsamında denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezasının infazına karar verilen hükümlüler ve 106 ncı madde veya diğer kanunlar uyarınca denetimli serbestlik tedbirinden yararlanan hükümlüler, 31/5/2020 tarihine kadar izinli sayılır. Salgının devam etmesi hâlinde bu süre, Sağlık Bakanlığının önerisi üzerine Adalet Bakanlığı tarafından her defasında iki ayı geçmemek üzere ondokuz kez uzatılabilir. Bu fıkra uyarınca izinli sayılanlar hakkında 95 ve 97 nci madde hükümleri uygulanır.

3. 7456 sayılı Kanun’un 15 inci maddesi ile 5275 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10 uncu maddenin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları;

(1) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan hükümlüler, izin bitimini takip eden onbeş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği kurumlara dönmek zorundadır.

(2) 31/7/2023 tarihi itibarıyla geçici 9 uncu maddenin beşinci fıkrası uyarınca Covid-19 salgın hastalığı nedeniyle izinde bulunan ve ilgili mevzuat uyarınca cezalarının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına beş yıl ve daha az süre kalan hükümlülerin talebi aranmaksızın, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına infaz hakimi tarafından karar verilebilir.

(3) Yukarıdaki fıkralar uyarınca, izinden dönecek hükümlüler ile hakkında denetimli serbestlik kararı verilecek hükümlülere ilişkin hususlar, Adalet Bakanlığının resmî internet sitesinde duyurulur.

Şeklinde düzenlenmiştir.

4. İnfaz Hakimliğince şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine karar verilen hükümlünün, 5275 sayılı Kanunun’un geçici 10 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca izin bitimini takip eden beş gün içinde infaz işlemlerinin devam ettiği infaz kurumuna dönme zorunluluğu olduğunu ve geçerli bir mazereti olmaksızın dönmediği kabul edilerek hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılarak açık ceza infaz kurumuna gönderilmesine karar verilmiş ise de, hükümlünün yokluğunda şartla tahliye tarihine kadar olan cezasının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına dair 31.07.2023 tarihinde İnfaz Hakimliğince karar verildiği anlaşılmıştır.

5. Hükümlünün yasal mazereti olmaksızın yasal süre içerisinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne müracaat etmediği gerekçesiyle kaydı kapatılarak hakkında verilen denetimli serbestlik kararının kaldırılması için dosyasının İnfaz hakimliğine 11.08.2023 tarihinde gönderildiği ancak hükümlü vekilinin 20.10.2023 tarihli itiraz dilekçesi ekinde sunduğu 03.08.2023 tarihli iş göremezlik raporuna göre, muayene sonucu doktor tarafından hükümlüye 03.08.2023 tarihinden başlayarak 13.08.2023 tarihine kadar istirahatli sayılması yönünde rapor verildiğinin anlaşılması karşısında, iş göremezlik raporunun aslı yada onaylı sureti getirtilmek suretiyle hükümlünün mazeretinin hukuken geçerli, kabul edilebilir olup olmadığının tartışılıp değerlendirilmesinden sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin verilen karar Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 15.11.2023 tarihli ve 2023/1358 değişik iş sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2024 tarihinde karar verildi.