erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3056
Karar No: 2019/11975
Karar Tarihi: 18.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/3056 E.  ,  2019/11975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 14:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki çekici ile yerleşim yeri dışında iki yönlü, asfalt kaplama yolda, Yüksekova istikametinden Hakkari istikametine seyri sırasında karşı şeritten gelmekte olan ölen ...’ın sevk ve idaresindeki minübüs ile minibüsün şeridinde çarpışması şeklinde meydana gelen iki kişinin ölmesi dört kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin ölmesine dört kişinin yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ceza miktarına, sürücü belgesinin geri alınmasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4722
Karar No: 2019/5657
Karar Tarihi: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4722 E.  ,  2019/5657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Nizip Sulh Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 18/04/2013 tarih ve 2012/179-2013/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan protokolle, davalı kurum çalışanların maaşlarının müvekkili banka aracılığıyla ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalı yanın protokolün 20. maddesiyle, sözleşmeyi süresi bitmeden tek taraflı olarak feshetmesi halinde cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, protokolün, süresinin bitmesinden önce davalı yanca tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, 4.369.- TL’nin 15.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu cezai şartı da içeren protokolün davacı banka ile Köseler İlköğretim Okulu Müdürü arasında düzenlendiği, okul müdürünün davalı bakanlığı borç altına sokacak temsil yetkisi bulunmadığından davalı Bakanlıktan cezai şart isteminin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15960
Karar No: 2016/2579
Karar Tarihi: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15960 E.  ,  2016/2579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ..vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili, 30.03.2006 tarihinde müvekkillerinden .....’ın eşi, ......'ın da annesi ...'ın yolcu olduğu, davalı ... ...’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, ...’ya ait, sürücü ... idaresindeki ......plakalı araç ile asli ve tam kusurlu olarak ..... plaka kamyona arkadan çarpması sonucu meydana gelen kaza sonucu vefat ettiğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek, davacı eş..... için 1.000,00 TL maddi,36.000,00 TL manevi, oğul ......için 1.000,00 TL maddi, 30.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi birlikte tahsilini istemiş, 02.06.2009 tarihli dilekçe ile maddi tazminat istemini davacı eş Mevlüt için 41.792,95 TL, oğul .....için 1.903,10 TL’ye ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı ...’ya ait aracın şirketleri nezdinde sigortalı olduğunu, poliçeye müstenit sorumluluklarının sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, davacıların başvurusu üzerine aktüer hesabı yaptırılarak 18.07.2006 tarihinde davacı ......için 36.644,87 TL, ..... için 11.452,00 TL destekten yoksun kalma zararı hesaplanarak vekilleri ödendiğini, davacılar vekilinin yapılan ödeme üzerine müvekkili şirketi ibra ettiğini, açılan davanın haksız ve kötü niyetli olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairenin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile Davacı ...... için 41.792,95 TL maddi, 30.000,00 TL manevi, .... için 1.903,10 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın 30.03.2006 kaza (davalı ...... bakımından poliçe limitinde kalan 9.403,13 TL ile sınırlı olarak 01.07.2006) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ..... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı ... .. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8052
Karar No: 2022/10807
Karar Tarihi: 19.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8052 E.  ,  2022/10807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... 12. İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen davada, davacı, Kurum işleminin iptalini, borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ın oyları ve oy çokluğuyla, 19/09/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2003 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen anne ve babadan bağlanan yetim aylığı 2015 yılında yapılan denetim sonrası 2008-2016 yılları fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Esas No: 2015/15061
Karar No: 2015/18739
Karar Tarihi: 25.11.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/15061 E.  ,  2015/18739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hakkında idareye kayıtlı, alt kapağı mühürlü sayaç haricinde çatıdan gizli (harici) hat çekilmek suretiyle enerji kullanmaktan dolayı tutanak düzenlenen ve tutanağın düzenlendiği tarihte mahalde bulunduğu anlaşılan sanığın tutanak tanziminden önce bilgisinin olmadığını, durumdan yeni haberinin olduğunu beyan ettiğinin ve kovuşturma aşamasında alınan savunmasında da; evin tapusunun ağabeyine ait olup o tarihte evde kiracının bulunduğunu, kiracı evden çıktıktan sonra evin tamirat ve boya işlerini yaptığı sırada elektrik teknisyenlerinin gelerek kaçak tespit tutanağını tanzim ettiklerini, suçla bir ilgisinin bulunmadığını beyan ettiğinin anlaışlaması karşısında; sanığın beyanı doğrultusunda araştırma yapılarak suça konu evde tutanak tarihinde kiracıların ikamet edip etmediklerinin, ettiklerinin tespit edilmesi durumunda hangi tarihte ikamet ettiklerinin ve hangi tarihte evden ayrıldıklarının ayrıca tutanağa konu harici hat konusunda sanığın bilgisinin bulunup bulunmadığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti yerine eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 25.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2199
Karar No: 2011/817
Karar Tarihi: 31.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2199 E.  ,  2011/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 02/04/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 19/11/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı idarede ambulans sürücüsü olarak görevli bulunduğu sırada meydana gelen kaza nedeniyle eşinin yaşamını yitirdiğini, kazanın oluşumunda, gerekli önlemleri almayan davalı idarenin kusurlu bulunduğunu ileri sürerek, uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, işin esası incelenerek istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisi olup işlem ve eylemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Kamu hizmetinin görüldüğü sırada meydana geldiği belirtilen olaydaki eksikliklerin bir bölümünün hizmet kusuru ile ilgili olduğu ileri sürülerek idarenin hizmet kusuruna dayanıldığına göre, idarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2240
Karar No: 2011/3919
Karar Tarihi: 07.03.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/2240 E.  ,  2011/3919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kastamonu 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.9.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın Türk Medeni Kanununun 197.maddesi uyarınca birlikte yaşamaya ara verilmesini istemiş, parasal katkı isteğinde bulunmamıştır.

Sözü geçen maddede, eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. (TMK.md.197/1) Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, toplanan delillerden davalının alkol alıp eşine şiddet uyguladığı, bir başka kadınla yaşadığı anlaşılmaktadır. Davalının bu eylemleri nedeniyle davacının kişiliği ve ailenin huzurunun ciddi biçimde tehlikeye düştüğü kanıtlanmıştır. Bu tehlike devam ettiği sürece davacı kadının ayrı yaşama hakkına sahiptir. Davacının Türk Medeni Kanununun 170/2. maddesi uyarınca ayrılık kararı verilmesi yönünde bir isteği bulunmamaktadır. Öyleyse davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunun tespitine karar verilmekle yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Müşterek çocukların geçici velayeti babaya bırakıldığı halde konut ve ev eşyasından yararlanmanın infazda tereddüt olşuturacak şekilde davacı kadın ve çocuklara birlikte bırakılması usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacının taşınmazla ilgili aile konutu şerhi konulması isteği bağımsız dava niteliğinde olup ayrıca harca tabidir. Yatırılan başvurma harcı bu isteği de kapsamaktadır. Mahkemece bu taleple ilgili maktu ilam harcının tamamlanması için davacıya önel verilip (Harçlar Kanunu md.30-32) harç ikmal ettirildikten sonra istekle ilgili bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde aile konutu şerhi konulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edlen hükmün yukarıda 2, 3. ve 4. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların 1. bentte açıklanan nedenle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2011 (Pzt.)
Esas No: 2015/17817
Karar No: 2015/29529
Karar Tarihi: 26.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/17817 E.  ,  2015/29529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK' nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir(İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).Somut olayda, alacaklının, hakkında yapılan ilamlı icra takibi nedeniyle borcun tamamını ödemesi üzerine, ilamın diğer borçlusu olan muteriz borçludan rücuen tahsil amacıyla genel haciz yolu ile ilamsız icra takibi yaptığı anlaşılmaktadır.Alacaklı ... ile borçlu ...'in müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna dair, ... 3. İş Mahkemesi'nin 2012/ 561 E., 2013/704 K. sayılı ilamına dayalı olarak başlatılan takip nedeniyle borcu ödemek zorunda kalan ...'in, takip nedeniyle yaptığı ödeme belgeleri, diğer ilam borçlusuna rücu edebileceği miktara ilişkin olarak, İİK'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde olmadığından, itirazın kaldırılmasını isteyemez.Buna göre, ilamın müteselsil borçlusu olan alacaklının, ilamlı takip gereği ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için ilamın diğer müşterek ve müteselsil borçlusu olan muteriz borçluya rücu edebileceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/340
Karar No: 2012/2112
Karar Tarihi: 15.02.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/340 E.  ,  2012/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dört ayrı emsal değerlendirmeye esas alınarak, dava tarihindeki değerlerinin ortalamasına göre dava konusu taşınmaza değer biçildiğinden ve emsallerle dava konusu taşınmazın ayrı ayrı üstün ve eksik yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmadığından rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, ayrıca dava konusu taşınmazın imar planındaki konumu ile emsallerle olan uzaklığını da gösterir krokisi ve resen belirlenen vergi değerleri de araştırılarak getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından mahallinde yeniden bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26701
Karar No: 2013/28057
Karar Tarihi: 10.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/26701 E.  ,  2013/28057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, menkul mallarda istihkak iddiasına ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu iş bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6607
Karar No: 2015/4941
Karar Tarihi: 28.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6607 E.  ,  2015/4941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "... Köyü ..../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce ".../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün, ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce alınan 14.01.2015 tarihli beyanından hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin "..., .../...” olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/05/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.