erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/9347
Karar No: 2006/11928
Karar Tarihi: 05.06.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/9347 E.  ,  2006/11928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Satışın durdurulması istemi yönünden;

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE),

Sair nedenler için;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 12.20. YTL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 05.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6454
Karar No: 2013/11194
Karar Tarihi: 03.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/6454 E.  ,  2013/11194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın 359/a-2, TCK'nun 62, 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273-288 sayılı içtihatında açıklandığı üzere, vergi incelemesine esas olmak üzere istenilen 2004 takvim yılına ait defterleri, Mesut Öztoprak adındaki vergi denetmenine verdikleri bu nedenle ellerinde bulunmadığından ibraz edemediklerine ilişkin savunmasına karşılık, Kocaeli Vergi Dairesi Başkanlığının 31.05.2010 günlü yazı ile adı geçen denetmenin 2003 takvim yılıyla ilgili olarak denetim yaptığı, 2004 yılında ise farklı denetmenler görevlendirildiği, tayin nedeniyle giden denetmenlere ilgili defterlerin teslimine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının bildirilmesi karşısında, sanığın suça konu defter ve belgeleri bulamadığından ibraz edemediği, bu durumda da işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığından 213 sayılı Kanunun 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği cihetle tebliğnamedeki suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sabıkası bulunmayan sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan tutumu esas alındığı gerekçesiyle TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim uygulanması karşısında, sorgusu talimatla alınıp olumsuz kişilik özelliklerinin ne şekilde tespit edildiği de gösterilmeden "kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ile davranışlarından" bahisle yeniden suç işlemeyeceği kanaatinin hasıl olmaması nedeniyle hakkında TCK.nun 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/11063
Karar No: 2024/12884
Karar Tarihi: 04.12.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/11063 E.  ,  2024/12884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/602 E., 2017/346 K.

SUÇ : Basit tehdit

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-2. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2017 tarihli ve 2016/602 Esas, 2017/346 Karar sayılı kararı ile beraat kararı verildiği, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22.11.2017 tarihli ve 2017/3157 Esas, 2017/3201 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, katılan vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz istemi üzerine, Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli, 2016/602 Esas, 2017/346 Karar sayılı ek kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, iş bu ek karara karşı katılan vekilinin temyiz yoluna başvurması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.11.2020 tarihli yazısına binaen, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 19.01.2021 tarihli ve 2017/3157 Esas, 2017/3201 Karar sayılı ek kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi uyarınca katılan vekilinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, iş bu ek kararın katılan vekiline 25.01.2021 tarihinde usule uygun tebliğ edilmesine karşı yasal süre içerisinde yasa yoluna başvuruda bulunulmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Katılan vekilinin, Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz istemi üzerine, Kütahya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2016/602 Esas, 2017/346 Karar sayılı ek kararının yok hükmünde olduğu, bu konuda karar vermeye yetkili İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2017/3157 esas, 2017/3201 Karar sayılı ek kararının katılan vekiline tebliğ edilmesine rağmen katılan vekili temyiz başvurusunda bulunmadığından, dosyanın Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle incelenmeksizin İADESİNE,

Dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/6441
Karar No: 2015/8926
Karar Tarihi: 07.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/6441 E.  ,  2015/8926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 09/12/2014 tarih, 2014/23025 Esas - 2014/29737 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Alacaklı tarafından borçlu hakkında yapılan genel haciz yolu ile takipte, şikayetçi icra kefili ... icra mahkemesine başvurusunda, icra takibinin kesinleşmesinden sonra oluşan zamanaşımı nedeni ile İİK'nun 71 ve 33/a maddesi uyarınca icranın geri bırakılmasını istemiş, mahkemece istem yazılı şekilde reddedilmiştir.İİK'nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK'nun 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele tarihi üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Takip dosyasının incelenmesinde, şikayetçi ...'in 31.05.2002 tarihinde icra kefili olduğu anlaşılmıştır. Ancak alacaklı vekili tarafından 02.11.2009 tarihinde borçluların taşınmazlarının haczini talep ettiği, yine 28.11.2006 tarihinde de alacaklı vekili tarafından tüm borçlular için banka hesaplarının haczi yönünden talepte bulunduğu ve her iki talebinde zamanaşımını kesen sebeplerden olduğu anlaşılmıştır.

Bu halde icra kefili için öngörülen on yıllık zamanaşımı dolmadığı anlaşılmakla şikayetin reddine ilişkin mahkeme kararının onanması gerekir iken sehven bozulduğu anlaşılmakla, Dairemizin bozma kararının kaldırılarak, mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09.12.2014 tarih ve 2014/23025E., 2014/29737 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, ... 15. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 12.06.2014 tarih ve 2014/450 E., 2014/559 K. sayılı kararının yukarıda açıklanan nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 07/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3689
Karar No: 2006/6444
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3689 E.  ,  2006/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 2642 esas 3271 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24.05.2006 gün ve 22036 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 05.06.2006 gün ve 2006/120218 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 344. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de sanığın nafaka borcunu ödememek eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen .... ceza miktarının...tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklinde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında mahkemesince infazda tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/2642 esas 2004/3271 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’nin 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7343
Karar No: 2012/13122
Karar Tarihi: 18.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7343 E.  ,  2012/13122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Mahkemece üç kez keşif yaptırılarak düzenlenen 1. ve 3. bilirkişi raporlarının ortalamasına göre karar verilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporları hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. Fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazların eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan, şehir merkezine uzak mesafede, ... Beldesinde bulunan dava konusu taşınmazlara şehir merkezinden emsal alınıp ve bilirkişi raporlarının ortalaması alınmak suretiyle değer biçilmiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Değerlendirme dava tarihine göre yapıldığından, dava dilekçesinde talep edilen miktara dava tarihinden faize hükmedilmesi gerekirken, daha önceki el atma tarihinden faiz başlatılması,

3- Dava konusu taşınmazlardan 2511 parselin, kamulaştırmasız el atılan bölümü için tapusunun iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davacıya iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5920
Karar No: 2016/8124
Karar Tarihi: 30.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5920 E.  ,  2016/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2,62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2014/745 esas, 2015/483 sayılı kararına karşı ...Bakanlığı'nın 16.02.2016 tarih ve 2015/15070 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.03.2016 tarih ve 2016/77525 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında katılan sanık ...'ya karşı gerçekleştirdiği sabit görülen kasten yaralama eylemine ilişkin, kısa kararda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunumun 86/2 ve 62. maddeleri gereğince hükmedilen 100 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmesi sureti ile neticeten sanığın 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda sanık hakkında hükmolunan 100 gün karşılığı adli para cezasının günlüğü 21,00 Türk lirası üzerinden paraya çevrilmek sureti ile 2.100,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılıp, sanık hakkında fazla ceza tayin olunmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden;... Asliye Ceza Mahkemesinin 09/06/2015 tarihli ve 2014/745 esas, 2015/483 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; sanık hakkında TCK'nin 86/2, 62. maddelerinin uygulanması sonucu hükmedilen 100 gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 TL'den olmak üzere 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 30.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4448
Karar No: 2015/2100
Karar Tarihi: 23.06.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4448 E.  ,  2015/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04.06.2013 tarihli mazeret dilekçesinde sanıktan şikayetçi olduğunu bildiren müşteki vekilinin 17.09.2013 tarihli temyiz dilekçesinin katılma talebi olarak kabulu ile katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3895
Karar No: 2014/6603
Karar Tarihi: 10.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/3895 E.  ,  2014/6603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/1-2013/4

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5555
Karar No: 2019/2839
Karar Tarihi: 18.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5555 E.  ,  2019/2839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin aşamalardaki ifadelerinde; olay günü saat 20.00 sıralarında ikametinden çıktığını ve aynı gün saat 21.00 sıralarında ikametine döndüğünü belirttiğinin, sanığın da tüm aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediğinin ve suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında UYAP'tan alınan çizelgeye göre suç tarihinde gece vaktinin saat 20:40'ta başladığının anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının suça sürüklenen çocuk lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve atılı suçların gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan yazılı biçimde uygulama yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunda ise aynı Kanunun 116/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1077
Karar No: 2020/3136
Karar Tarihi: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/1077 E.  ,  2020/3136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

... Altyapı Hiz. Ltd. Şti.nin müdürü olan sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; suç konusu faturaları düzenleyen Kadıköy Vergi Dairesi mükellefi ... Elektrik Elektronik İnş. Mal. İth. İhr. Dış Tic. Ltd. Şti. hakkında vergi dairesi müdürü ... tarafından hazırlanan 27.05.2010 tarihli, 2010-29/56845 sayılı raporun ilgili vergi dairesinden istenmesi; söz konusu şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması; açılmış ise, dava dosyalarının getirtilerek incelenmesi, özetlerinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; gerektiğinde suç konusu faturaları düzenleyen şirket ile sanığın yetkilisi olduğu şirketin defter ve belgeler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin, banka dekontlarının doğruluğunun bankalar nezdinde araştırıp, ödemelerin alıcılar hesabına geçip geçmediği değerlendirilerek, faturaları düzenleyen şirketin, yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, Erenköy Vergi Dairesi Müdürlüğünün, dava dosyası ile ilgili 27.05.2010 tarihli, 2010-29/56845 sayılı vergi tekniği raporundan bahsetmeyen yazısına dayanarak eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.