erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/27071
Karar No: 2017/7687
Karar Tarihi: 04.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27071 E.  ,  2017/7687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-Hüküm gerekçesinde yapılan devirler tesbit edilmekle birlikte, bu devirlerin ne şekilde alacaklıdan mal kaçırmak kastıyla yapıldığı tartışılıp açıklanmayarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18233
Karar No: 2016/2256
Karar Tarihi: 25.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18233 E.  ,  2016/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalı adına kayıtlı aracın, davalı yönetiminde iken karıştığı kazada 3.kişiye ait aracın hasarlandığını, davalının olay anında 1,68 promil alkollü bulunduğunu, olayda tamamen kusurlu olduğunu, 3.araçta meydana gelen 13.900 TL hasar bedelinin aracın kasko şirketine ödendiğini, olayın münhasıran alkolün etkisi altında meydana geldiğini belirterek şimdilik 13.900 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı sigortalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde karşı aracın sürücüsünün kusurlu olduğunu, oluşun kaza tutanağındaki gibi gerkçekleşmediğini, müvekkili tarafından karşı aracın sürücüsü ile davacı ...aleyhinde mahkemenin 2012/2 Esas sayılı dosyasında maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, olay tarihinde havanın yağışlı olmadığını, sürücü ...'ın olay yerinden kaçtığını, alkol muayenesinin yapılmadığını, ...'daki hastane yerine İstanbul'daki hastaneye gittiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36557
Karar No: 2017/6940
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36557 E.  ,  2017/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/23600
Karar No: 2018/12046
Karar Tarihi: 18.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23600 E.  ,  2018/12046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan yapı ve ağaç bedellerinin tespiti ile idareye aidiyeti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan yapı ve ağaç bedellerinin tespiti ile idareye aidiyeti istemine ilişkindir.Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır.Yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olduğu gibi, ağaçlara yaş, cins ve verim durumlarına göre değer tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dava konusu yapıların değeri tespit edilirken, Çevre ve Şehircilik Bakanlığının 2014 değerlendirme yılına ait Yapı Yaklaşık Birim Maliyet Fiyatlarına göre bulunan m² bedeli yerine 2015 yılı metrekare maliyet bedelleri alınması suretiyle, fazla bedele hükmedilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan meyveli ve meyvesiz ağaçların değerlendirme tarihi olan 2014 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine,18/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/6354
Karar No: 2023/7708
Karar Tarihi: 21.12.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/6354 E.  ,  2023/7708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1423 E., 2023/1643 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/205 E., 2022/77 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu uyarınca icra takibi işlemlerinden kaynaklanan muarazanın giderilmesi istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 25.01.2023 tarihli ve 2023/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 12. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 12. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

21.12.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/18799
Karar No: 2017/9746
Karar Tarihi: 03.07.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/18799 E.  ,  2017/9746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın duruşmada savunması alınırken bildirdiği adres ile mernis adresi aynı olduğundan; sanığa gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken, bu işlemler yapılmadan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre işlem yapılarak sanığın en yakın komşularından birine, yönetici veya kapıcıya bildirilmeden doğrudan muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, sanık müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın tekerrüre esas sabıkası olmasına rağmen TCK 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin orta (2) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasından 1/3 oranında fazla artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3394
Karar No: 2008/4709
Karar Tarihi: 30.06.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/3394 E.  ,  2008/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Mahkemesi

İİK’nun 333/a maddesine muhalefet etmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ın ayrı ayrı İİK'’nun 333/a, 647 sayılı Kanun’un 4.maddeleri gereğince 1.980.00 YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm Yerel C.Savcısı tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddi istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.04.2003 gün ve 2003/17 HD-126 esas 2003/122 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, C. Savcısı için temyiz süresi "görüldü" tarihinden itibaren yedi gün olmasına ve "görüldü" işlemi 6.4.2007 tarihinde yapılmasına rağmen, hükmün o yer C.Savcısı tarafından yedi günlük yasal süre geçtikten sonra temyiz edildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi uyarınca temyiz talebinin istem gibi REDDİNE, 30.6.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/10970
Karar No: 2016/10367
Karar Tarihi: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10970 E.  ,  2016/10367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının "... Mah. ... Sk. No:.. .../ ...” ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının .. Mah. ... ... Sk. No:45/b ... Apt. .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmada kısıtlı adayının “... Mah. .. ... Sk. No:45/b ... Apt. .../...” olduğu tespit edildiğinden uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2795
Karar No: 2016/397
Karar Tarihi: 26.01.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/2795 E.  ,  2016/397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tazminat davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, eski hale getirme bedeli istemine ilişkindir. Mahkeme, davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava konusu mecurun davalı kiracı tarafından tahliye edildikten sonra kiralanana verilen hasar ve eski hale getirme bedelinin mahkeme aracılığıyla tespit ettirildiğini belirterek bilirkişi raporunda taşınmazın sözleşmede yazılı olduğu üzere teslime hazır hale getirilmesi bedelinin 123.036 TL olduğunu belirterek bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece ; taşınmazın davalı tarafından yapılan tadilatlı haliyle kiraya verildiği ve mevcut kiracı tarafından da değişiklik yapılmaksızın kullanımına devam edildiğinden, davacının bu sebeple maddi zararının bulunduğunun ispat edilemediğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında 01.10.2007 başlangıç ve 4 yıl süreli kira sözleşmesinin varlığı ve kiralanan taşınmazın tahliye edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin Özel Şartlar 22. maddesinde; tahliye sırasında kiracının binanın ön ve yan cephesindeki yaptığı kaplamaları sökerek orjinal haline getirip, hasarsız bir şekilde teslim edeceği, 23. maddesinde; sökülen kalorifer tesisatı tam ve noksansız olarak yapılıp çalışır halde kiracı tarafından teslim edileceği, karalaştırılmış olup özgür irade ile belirlenmiş bu şartlar tarafları bağlar. 6098 sayılı T.B.K.nun 316. (B.K.nun 256) maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı tam bir özenle kullanmak ve aynı kanunun 334. (B.K.nun 266) maddesi gereğince sözleşme sonunda aldığı hali ile kiralayana teslim etmekle yükümlüdür. Ancak kiracı sözleşmeye uygun olağan kullanma dolayısıyla oluşan eskime ve bozulmalardan sorumlu olmayıp münhasıran kötü kullanım nedeniyle oluşan zarar ve hasardan sorumludur. Bu durumda kira sözleşmesinin 22 ve 23. maddeleri gereğince davacının taşınmazın eski hale getirilmesini talep etme hakkı olduğu göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36556
Karar No: 2017/6939
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36556 E.  ,  2017/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/30604
Karar No: 2013/37779
Karar Tarihi: 28.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30604 E.  ,  2013/37779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.nun 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele tarihi üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

İcra kefillerinin taahhüdü kambiyo taahhüdü niteliğinde bulunmadığından, onlar hakkında uygulanacak zamanaşımı süresi TTK'na göre değil İİK hükümlerine göre belirlenir. İcra kefilinin borcu icra kefaletinden kaynaklandığı, icra kefaletinin ise İİK'nun 38. maddesinde belirtilen ilam niteliğinde bulunduğu için, bu gibi hallerde İİK'nun 39. maddesinde belirtilen 10 yıllık zamanaşımının uygulanması gerekir.

Somut olayda üçüncü kişi olarak 28.01.2000 tarihinde alacaklı vekili  ile birlikte icra müdürlüğüne gelerek icra kefili olmak istediğini beyan ederek icra emrinin dairede bizzat tebliğini talep ettiği bu talebin kabul edilerek icra emrinin tebliğ edildiği, İİK'nun 38.ve 39.maddeleri gereğince takip dosyasında son işlemin yapıldığı 27.07.2009 tarihinden itibaren 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmamış olduğu görülmüştür.

O halde, mahkemece borçlulardan icra kefili yönünden zamanaşımı şikayetinin reddi gerekirken yanılgılı değerlendirme ve yazılı gerekçeyle şikayetin kabulü ile icranın geri bırakılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15978
Karar No: 2012/41640
Karar Tarihi: 19.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15978 E.  ,  2012/41640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların kasıtlı suçtan önceki mahkumiyetlerinin bulunması karşısında; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların, şikayetçinin işyerine giderek,eski binalarının olduğunu hurdasını alıp almayacağını sordukları,şikayetçinin alabileceğini söylemesi üzerine şikayetçiye bir ev gösterdikleri ve şikayetçiden evin hurdasına karşılık 550 TL aldıkları evin sonradan sanıklara ait olmadığı anlaşılmakla, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası “suçun işleniş şekli “ nazara alınarak takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 30 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1.bendindeki 30 gün karşılığı adli para cezası yerine 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, üçüncü fıkrasındaki 25 gün karşılığı adli para cezası yerine 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,dördüncü fıkrasındaki 500.00 TL adli para cezası yerine 80.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.