erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/15016
Karar No: 2025/1525
Karar Tarihi: 13.02.2025

**9. Hukuk Dairesi         2024/15016 E.  ,  2025/1525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 10. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun vekâlet ücreti yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilince ayrıca 19.11.2024 tarihli dilekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının vekâlet ücreti yönünden düzeltilmesi talebinde bulunulmuş ve Bölge Adliye Mahkemesince 20.11.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.10.2024 tarihli asıl kararı ve 20.11.2025 tarihli ek kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Ayrıca düzeltilmesi talep edilen asıl karar kesin ise düzeltme talebi üzerine verilen ek karar da asıl karar gibi kesindir; yani temyiz edilemez.

Dosya içeriğine göre Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl kararda davalı aleyhine hükmedilen miktar bulunmadığından Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır. Ayrıca bu karara ilişkin düzeltme talebi hakkında verilen ek karar da kesinlik sınırının altında kaldığından davalı vekilinin asıl ve ek karara ilişkin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin asıl ve ek karara ilişkin temyiz dilekçelerinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin karan veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16667
Karar No: 2014/2616
Karar Tarihi: 20.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16667 E.  ,  2014/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 12. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/1075-2013/331

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; müşterek çoçuğun ihtiyaçlarının arttığı müvekkilinin çalışmadığından bahisle, 1650 TL olan iştirak nafakasının 2600 TL'ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir

Davalı cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, müşterek çocuk E. C. için hükmolunan nafakanın 2025 TL'ye çıkartılmasına hükmolunmuş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davalının anestezi uzmanı olarak özel A. Hastanesinde çalıştığı, C.Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.'nin de %35 ortağı olduğu, davalı babanın yaşam standardının normalin üst seviyesinde olduğu, davalı babanın hastaneden KDV hariç aylık ortalama 8.371,35 TL (KDV dahil 12.096 TL) gelir elde ettiği; müşterek çoçuğun aylık giderlerinin toplamının 4.833,58 TL olduğu anlaşılmıştır.

İştirak nafakası; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşulları ile genel ihtiyaçlar ve ana-babanın mali durumlarına göre takdir edilir. Ayrıca, nafakanın takdirinde birlik devam ederken çocuğun alıştığı yaşama şekli de dikkate alınır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile küçüğün yaşı ve eğitim durumu, bu husustaki ihtiyaçları gözetildiğinde; takdir edilen iştirak nafakası miktarları azdır. Mahkemece, tarafların gelir durumu ile orantılı, müşterek çoçuğun ihtiyaçlarını karşılamaya yetecek miktarda, hakkaniyete uygun, nafakaya hükmedilmesi gerekmektedir.

Yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23747
Karar No: 2012/38161
Karar Tarihi: 17.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/23747 E.  ,  2012/38161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını/bozulmasını mutazammın 20.06.2012 tarih, 6733/21541 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43.90. TL ilam harcı alındığından karar düzeltme isteyenden başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/50056
Karar No: 2013/8204
Karar Tarihi: 07.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2010/50056 E.  ,  2013/8204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... Üniversitesi Rektörlüğü avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini ileri sürerek kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak son işveren sıfatıyla ... grup şirketinin davacının kıdem tazminatına karşı, davalı Rektörlüğün ise asıl işveren sıfatıyla sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... Rektörlüğü temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyaya sunulan hizmet döküm cetveli incelendiğinde davacının 2006 Ocak ve 10.02.2006 tarihleri arasında 1123439 sicil numaralı iş yerinde çalıştığı, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu sürenin hesaplamaya dahil edildiği görülmekte ise de davalı Üniversite vekilinin 1123439 sicil numaralı iş yerinin araştırılması yönündeki talepleri değerlendirilmeksizin, davacının bu dönem çalışmasının davalı üniversitenin alt iş verenlerinden birine ait olup olmadığı araştırılmaksızın eksik incelemeyle hüküm kurulması hatalıdır.

3- Asgari geçim indirimi ücret eki niteliğinde olmayıp, ayrı bir alacak kalemidir. Kıdem tazminatı hesaplamasında esas alınan giydirilmiş ücret belirlenirken ayrı bir alacak kalemi olan asgari geçim indirimi dışlanarak hesaplama yapılması gerekirken, asgari geçim indirimi ile brüt ücret toplamından oluşan hesaplamayla sonuca giden bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25983
Karar No: 2018/1425
Karar Tarihi: 12.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/25983 E.  ,  2018/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ..., davalı ..., davalılar ... vd, davalılar ... vd. tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

... Belediye Başkanlığının yazısına göre dava konusu ... Mahallesi 273 ada 4 parsel sayılı taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1 fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu

Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ..., davalı ..., davalılar ... vd, davalılar ... vd. temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14357
Karar No: 2017/5419
Karar Tarihi: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/14357 E.  ,  2017/5419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirket tarafından iflasın ertelenmesine ilişkin Yalova 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2012/693 Esas sayılı dosyasında 10.12.2012 tarihli ara kararı ile yapılan ve yapılacak tüm takiplerin durdurulmasına karar verildiği, Yalova 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 09.04.2014 tarih, 2013/198 E. 2014/175 K. sayılı ilamı ile de davanın reddine karar verildiği anlaşılmış olup şikayet tarihleri itibariyle henüz icra takiplerinin kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7609
Karar No: 2019/2202
Karar Tarihi: 19.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7609 E.  ,  2019/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 2, 62/1, 50, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1.bendinin 6. paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5281
Karar No: 2018/8895
Karar Tarihi: 08.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5281 E.  ,  2018/8895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi tutulan iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere gönderilen, defter, kayıt ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi yönünden yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olayda, vergi denetmeni tarafından kayıt ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın sanık ...'ye 30.04.2012 tarihinde tebliğ edildiği, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinde faaliyetin devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi dairesinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği olmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre ise; hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 08.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/16409
Karar No: 2014/14931
Karar Tarihi: 13.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/16409 E.  ,  2014/14931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, kayıp kaçak elektrik bedelinden borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15338
Karar No: 2017/4057
Karar Tarihi: 22.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/15338 E.  ,  2017/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde temlik alan davalı vekilince temyiz edilmiş, ancak 15.07.2016 tarihli ek karar ile temyiz nispi karar ve başvuru harcının muhtırada belirtilen kesin sürede yatırılmadığından, temyiz talebinden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, bu ek karar da temlik alan davalı vekilince temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili Ikongaz ... Ltd.Şti.nin satın aldığı araçlar için davalı bankada ticari amaçlı otomotiv ürünleri tüketici kredisi ve rehin sözleşmesi imzaladığını, diğer müvekkillerinin de müteselsil kefil olduğunu, bankanın ödenmeyen taksitler nedeniyle taşınır rehninin paraya çevrilmesi ve ilamsız takip başlattığını, davalı bankanın ihtarnamede belirttiği borç miktarından daha fazlası için takip başlattığını ve tahsilat yaptığını ileri sürerek müvekkillerinin her iki takip yönünden borçlu olmadığının tespitine ve %40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davacı şirket yetkilisinin icra dairesinde borcu kabul ederek ödeme taahhüdünde bulunduğunu, borcu kabul edip sonra dava açmasının kötü niyetli olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacıların alacaklı bankaya taraflar arasında düzenlenmiş ve kabul edilmiş sözleşme ve ekleri gereğince borçlu olduğunun belirlendiği, ancak takip tarihi itibariyle banka tarafından asıl alacak miktarının fazla gösterildiği gerekçesiyle, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla davanın kısmen kabulüne, davalı borçlunun kötü niyeti ispat edilemediğinden davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı temlik alan vekilince temyiz edilmiştir. Mahkemece 15.07.2016 tarihli ek karar ile muhtıraya rağmen harçlar yatırılmadığı için temyiz talebinden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiş, ek karar da davalı temlik alan vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı temlik alan vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6472
Karar No: 2015/11183
Karar Tarihi: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6472 E.  ,  2015/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2014/29-2014/49

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.