erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/5230
Karar No: 2008/6672
Karar Tarihi: 27.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5230 E.  ,  2008/6672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 292 parsel sayılı 20434.84 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen ve taksimen intikal,satın alma ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 17434/20434 hissesi ... ve 3000/20434 hissesi ... adına olmak üzere tespit edilmiştir. Davacı ... ve ..., yasal süresi içinde taşınmazın murisleri ...’dan intikal ettiği ve taksim edilmediği, mirasçılardan ...'ın habersiz olarak davalı tarafa sattığı iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... vekili ile davalı ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacıların davasının reddine ve çekişme konusu taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş ise de; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388.maddesi gereğince kararda tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin gösterilmesi zorunlu bulunduğu halde karar başlığında çekişmeli taşınmazın tespit malikleri davalılar ... ve ...'nın isimleri ve adresleri ile vekillerinin gösterilmemiş olması usulsüz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, 27.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26719
Karar No: 2017/3349
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26719 E.  ,  2017/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/9098
Karar No: 2020/12600
Karar Tarihi: 11.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9098 E.  ,  2020/12600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1 – Olay günü sanığın adına kayıtlı bulunan traktör ve traktöre bağlı üzerinde gübre yüklü römork ile içinden yol geçmediği halde daha kestirme olduğu için müştekiye ait tapulu portakal bahçesine izinsiz girerek bahçe içerisinde bulunan dört adet portakal ağacının dallarını kırdığı, bir adet portakal ağacını kökünden söktüğü ve üç adet fidanı da ezerek zarar verdiği olayda, sanığın daha önce tanımadığı ve aralarında husumet bulunmayan müştekiye yönelik doğrudan kastının olmadığı ancak traktör ve traktöre bağlı römork ile araç yolu olmayan portakal bahçesine girerek gerçekleşmesi muhtemel sonuçları öngördüğü buna rağmen eylemine "olursa olsun" bilinciyle devam ederek müştekinin portakal bahçesindeki ağaç ve fidanlara zarar vermesi karşısında, olası kasıtla hareket eden sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 21/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Suç tarihinde 65 yaşından büyük olup, adli sicil kaydında silinme koşulları oluşmuş hapis cezasına mahkumiyetleri bulunan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3- Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca birinci fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/30887
Karar No: 2013/34209
Karar Tarihi: 01.11.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/30887 E.  ,  2013/34209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/08/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 01/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/34
Karar No: 2018/10209
Karar Tarihi: 11.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/34 E.  ,  2018/10209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2. Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3. Sanık hakkında belirlenen temel ceza olan 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 indirim yapıldıktan sonra belirlenen gün adli para cezasının günlüğünün 20 TL ile çarpılmak suretiyle sonuç cezanın 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezası olarak belirlenmesi yerine hatalı hesaplama ile 83,34- TL adli para cezası belirlenerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın kararı temyiz etmeyen sanık ...’e teşmiline, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6630
Karar No: 2013/7117
Karar Tarihi: 16.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6630 E.  ,  2013/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, zorunlu mali sorumluluk sigortası olmayan aracın müvekkilinin yaralanmasına neden olduğunu belirterek fazlaya dair haklarını saklı tutarak geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı için 6.000,00.-TL maddi tazminatın 24.05.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğunu, yaralanmanın aracın işletilmesi halinde değil tamiri sırasında meydana geldiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; ilk itirazlar içerisinde olan zamanaşımı itirazının değerlendirilmesi ile davaya dayanak olayın 14.12.2007 tarihinde meydana geldiği, davanın ise 23.05.2012 tarihinde açıldığı, haksız fiil olarak niteleme yapılması halinde 1 ve 10 yılık sürelerde davanın açılabileceği, davacının olayın mağduru olması, olayda kendisi yaralandığı, yaralamaya neden olan biçerdöverinde babasına ait olduğunun bilinmesine göre sorumluların kimler olduğunun bilinmesi gerektiğinden davanın süresinde açılmadığından zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği gibi davalının sorumluluğunu gerektirir şekilde davacının yaralanması olayının karayolları üzerinde meydana gelmediği, biçerdöverin tamiri sırasında davacının kendi eylemiyle yaralandığı gerekçesiyle esas bakımından da davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 16.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14943
Karar No: 2017/6546
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14943 E.  ,  2017/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/43
Karar No: 2010/8031
Karar Tarihi: 24.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/43 E.  ,  2010/8031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Tarih :24.12.2008

No :1755-2130

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin fatura ile davalıya satıp teslim ettiği mal bedelinin ödenmediğini, girişilen icra takibine itiraz edildiğini belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına, %40’tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında cari hesap şeklinde süre gelen ticari ilişki olduğunu, muhtelif mal alımı mukabil ödemeler yapıldığını, takibin faturaya müstenit yapılamayacağını, tek icra takibi yapılabileceği halde başka icra dosyalarıyla da faturalar dayanak yapılıp takip yapıldığını, oysa tek icra talebi yapılabilecek miktarın bölünüp takibe konulduğunu, müvekkilinin borcu bulunmadığını bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma,bilirkişi raporu, toplanan delillere göre taraflar arasındaki ticari ilişkide icra takibine konu faturadaki malın davacı tarafından davalıya teslim edildiği, davalının teslim aldığı mal bedelini ödemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptaline, takibin 3.556.19 YTL asıl alacak ve bu tutara takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanununun 2/2.maddesi gereğince ticari temerrüt faizi yürütülecek şekilde devamına, alacak likit olmakla asıl alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınıp, davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 24.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9433
Karar No: 2015/7469
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9433 E.  ,  2015/7469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün mernis adresinin cezaevi adresi olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sokak No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sokak No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1121
Karar No: 2011/2146
Karar Tarihi: 23.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1121 E.  ,  2011/2146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 15.08.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 09.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı maliki olduğu 3415 ada 7 parsel sayılı taşınmazına ,davalı ...’ün 3415 ada 6 ve 8 sayılı parseller üzerine yaptığı binanın 29,65m2 ve bahçenin de 116m2 tecavüzlü bulunduğunu belirterek müdahalesinin önlenmesini ve tecavüzlü kısmın kal'ini istemiştir.

Davacı 20.11.2006 tarihli dilekçesi ile Elazığ Belediye Başkanlığını ve ...’ı davalı tarafta davaya dahil etmiştir.

Mahkemece, taşkınlığın imar uygulaması ile oluştuğu ,davacının 3194 sayılı Kanunun 18.maddesinde yazılı şartları yerine getirmeyeceğini bildirdiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyize getirmiştir.

Davacı, 3415 ada 7 parsel, Davalı ... 3415 ada 8 parsel ve dava dışı Hazine de 3415 ada 6 parsel sayılı taşınmazların kayden malikleridir. Davalı ... Özgürün dava konusu taşınmazlarda tapu tahsis belgesi sahibi olduğu ve diğer davalı ...'ın ise bacanağı olan Hüseyin’in tahsis hakkına dayanarak dava konusu evi inşa eden kişi olduğu anlaşılmaktadır.Tüm deliller incelendiğinde bina taşkınlığının Belediye tarafından yapılan imar uygulaması sonucu oluştuğu sabittir. Mahkemece de bu nedenle uyuşmazlığın çözümünde 3194 sayılı kanunun 18. maddesi hükmünün uygulanması gerektiğinden ve davacının da maddede belirtilen şartları yerine getiremeyeceğini bildirdiğinden dava reddedilmiştir. Oysa 3194 sayılı kanunun 18 maddesinin uygulanabilmesi için, yapı sahibine ait tapu kaydı olması,imar uygulaması sırasında tapulu yer üzerindeki evin bir başka kişiye ait yer üzerinde kalması gerekir. Bu nedenle davalı yapı sahiplerinin tapu kaydı bulunmadığından davacı bedel ödemeden de elatmanın önlenmesi isteminde bulunabilir.

Diğer taraftan Türk Medeni Kanununun 684. maddesinin “Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur” hükmü gereğince yapı arza bağlı olduğundan ve kal istemi de bulunduğundan, 3415 ada 6 sayılı parselin maliki Hazine’nin de davada yer alması gerektiği düşünülmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA,istek halinde temyiz harcının yatırana iadesine, 24.2.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/13677
Karar No: 2020/712
Karar Tarihi: 21.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13677 E.  ,  2020/712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 28. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 37. maddeleri gereğince yerel mahkemelerce verilen kararların temyiz yolu ile incelenmesinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğname düzenlenmesi gerekmekte olup, UYAP ortamında yapılan incelemede, katılan vekili tarafından 01.04.2019 tarihli dilekçe ile İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2019 tarih ve 2018/266-2019/306 sayılı ilamına karşı temyiz isteminde bulunulduğu, ancak, 20.12.2019 tarihli tebliğnamede, katılan vekilinin temyiz istemi ile ilgili olarak görüş belirtilmediği anlaşıldığından; katılan vekilinin temyiz istemi ile ilgili görüş bildirilmek ve düzenlenecek ek tebliğname ile birlikte gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28104
Karar No: 2017/3090
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28104 E.  ,  2017/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/13526
Karar No: 2018/15443
Karar Tarihi: 13.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13526 E.  ,  2018/15443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı,5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde(16,00TL), yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için TCK'nın 165/1. maddesinde, suç tarihinde yürürlükte bulunduğu şekliyle, altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının her ikisininde birlikte öngörüldüğü, Kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel hapis cezasının kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçe ile adli para cezasının gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılık tekrar yargılamayı gerektirmediğinden sanık hakkında TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim ile belirlenen 4 gün adli para cezasının aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.