erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/3413
Karar No: 2017/3827
Karar Tarihi: 02.05.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/3413 E.  ,  2017/3827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılardan ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, riskli yapıdır şerhi bulunan ana taşınmazın riskli yapı kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilmesi, risk mevcut ise anayapının güçlendirme ile muhafaza imkanının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ana yapının muhafazası için güçlendirilme zaruretinin bulunması halinde KMK.'nın 19. maddesi gereğince güçlendirme yapma yetkisi verilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın husumet ve görev nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesinde; riskli yapıdır şerhi bulunan ve boşaltma ve yıkım için belediyece süre verilmiş ana taşınmazın karar kesinleşinceye kadar muhafazası için ihtiyati tedbir kararı verilmesi, riskli yapı kapsamında kalıp kalmadığının tespit edilmesi, risk mevcut ise anayapının güçlendirme ile muhafaza imkanının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ana yapının muhafazası için güçlendirilme zaruretinin bulunması halinde ise KMK 19. maddesi gereğince güçlendirme yapmak için taraflarına yetkisi verilmesi talep edilmiş, mahkemece taşınmazlar hakkında usulüne uygun olarak düzenlenen riskli yapı tespit raporu ve yıkım kararlarına karşı yargılama sonuçlanıncaya kadar yıkımın engellenmesi yürütmenin durdurulması talepli davalar ancak kararı veren idareye karşı açılabilecek olup davaya bakma görevi de idare mahkemelerinin görevi olduğundan davanın reddine karar verilmiştir.

2577 sayılı idari Yargılama Usûlü Kanununda idari dava türleri ve idari yargı yetkisinin sınırları sınırlı sayı prensibine göre belirlenmiştir. Hal böyle olunca, tespit talepleri içeriği itibariyle idari yargının görev alanına girse bile, görev hususu kamu düzenini ilgilendirdiğinden ve de sınırlı sayı prensibine göre idari yargıda açılabilecek dava türleri arasında tespit talebi bulunmadığından tespite ilişkin talepler adli yargıda görülecek ve karara bağlanacaktır. Dosya içerisindeki bilgi belge ve beyanlara göre dava tespite ilişkindir. Bu nedenlerle, davanın görülerek esasa ilişkin karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacılardan ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 02/05/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17229
Karar No: 2020/470
Karar Tarihi: 17.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/17229 E.  ,  2020/470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 3 parsel sayılı 2.422,86 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazının 30 metrekarelik kısmının davalı ...’ın maliki olduğu 174 ada 5 parsel sayılı taşınmaza eklendiğini ileri sürerek, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 174 ada 5 sayılı parselde ... Mevkiinde kain 2.688,22 metrekarelik davalı ... adına olan tapu kaydının kadastro teknisyenin raporunda belirtilen 22.80 metrekarelik yüzölçümü yönünden iptali ile taşınmazın fen bilirkişinin raporuna ekli krokisinde (A) harfi gösterilen 22.80 meterkarelik kısmının davacı ... adına kayıtlı 174 ada 3 sayılı parsele iptal edilen 22.80 metrekarelik yüzölçümlük kısmının ilave edilmek suretiyle davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.02.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/8754
Karar No: 2020/2519
Karar Tarihi: 09.03.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8754 E.  ,  2020/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık, meskun mahalde, sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken eski hastane önüne geldiğinde karşıdan karşıya geçmekte olan yaya çarpması sonucu yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, sanıktan şikayetçi olmaması nedeniyle sanık hakkında takipsizlik kararı verildiği, yapılan kontrolde sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak nitelikte 1,04 promil alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusurunun olmadığına, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4242
Karar No: 2016/5497
Karar Tarihi: 14.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4242 E.  ,  2016/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nun 231/8-son cümlesi hükmü uyarınca, en aleyhe kabulle 01.01.2004 olan suç tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.11.2009 tarihine kadar bazı kesintilerle, her seferinde yeniden başlayan dava zamanaşımı süresinin işlediği, bu tarihten sonra denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alındığı, böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.11.2009'dan itibaren deneme süresi içinde işlenen ikinci suçun suç tarihi olan 30.04.2011'e kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 765 sayılı TCK.nun 347. Maddesinde düzenlenen "sahih bir keyfiyetin esbabı sübutiyesini tedarik maksadıyla belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği iddia edilen 01.01.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle mülga 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/166
Karar No: 2019/4310
Karar Tarihi: 02.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2018/166 E.  ,  2019/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I-Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ... sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre tabi olduğu ... sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2005 takvim yılı yönünden suç tarihinden, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yılları yönünden ise, TCK'nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 06.05.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştikleri anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ... sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/16290
Karar No: 2013/23470
Karar Tarihi: 09.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/16290 E.  ,  2013/23470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 168, 62 ye 52. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/11/2012 tarihli ve 2012/587-914 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığının 01.04.2013 gün ve 2013/5111/21558 sayılı kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.04.2013 tarih ve 2013/128455 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderilmekle incelendi.

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 09/04/2012 tarihli ve 2011/8896 soruşturma, 2012/918 esas, 2012/396 sayılı iddianamesi ile elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, 02/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 82 ve 83. maddelerine göre karara bağlandığı anlaşılmış ise de; söz konusu 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin, suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi hâlinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." hükmü karşısında sanığın katılan kurumun zararını giderdiği anlaşıldığından, hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşılmış olmakla;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile;

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık, ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 163/3, 168, 62, 62. maddeleri gereğince 2000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2012 gün ve 2012/587-914 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, hükmolunan cezanın kaldırılması gerektiğinden aynı kanunun 309/4-d maddesi uyarınca sanığa verilen cezanın kaldırılarak sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1266
Karar No: 2018/1520
Karar Tarihi: 27.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/1266 E.  ,  2018/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile müvekkillerinin ana taşınmazda bağımsız bölüm malikleri olduğunu, müvekkillerinin 16/04/2014 tarihinde toplantı yapılacağını haricen öğrendiğini, apartman yönetiminin çağrı usullerine uymadığını, ayrıca toplantı kararı alınmadan dağılmasına karşı daha sonra karar defteri kat maliklerine dolaştırılarak haricen imzalar tamamlanmaya çalışıldığını, müvekkillerinin toplantı başladıktan sonra itirazlarını bildirmek istediklerini, ancak bu taleplerinin reddedildiği gibi itirazlarının da tutanaklara geçirilmediğini, görüşmeler sırasında tartışma çıktığından kat maliklerinin ve 112/B nolu bağımsız bölüm vekilinin toplantıyı terkettiğini, yalnızca 3 kat malikinin toplantıda kaldığını, çağrı, karar, imza usulsüzlükleri yanında toplantıda alınan 3 ve 5 nolu kararlarda kat maliklerinin menfaatine aykırı olduğunu, zira çatı ve apartman giriş kapısı tadilatlarının öncelikle akçelendirilmesi ve kat maliklerinin bilgilendirilmesinden sonra yapılması gerektiğini, belirterek 16/04/2014 tarihli toplantının geçersiz ve yok hükmünde sayılmasıyla, 3, 5 ve 6 nolu kararlarının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplantıya katılım, vekaleten oy kullanılması ile karar alınmasında usul ve kanuna aykırı her hangi bir yön bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 16/04/2014 tarihli Kat Malikleri Kurulu Kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava konusu toplantının olağanüstü toplantı olduğu, davacıların söz konusu toplantıya katıldığı, alınan kararların mutlak butlan ile iptalini gerektiren kararlardan olmadığı anlaşılmakla yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 27/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19278
Karar No: 2012/15006
Karar Tarihi: 04.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/19278 E.  ,  2012/15006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18.04.2011
Esas No: 2021/10328
Karar No: 2022/1388
Karar Tarihi: 07.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10328 E.  ,  2022/1388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/04/2021 gün ve 2021/222 E. 2021/214 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12557
Karar No: 2010/691
Karar Tarihi: 27.01.2010

**14. Hukuk Dairesi         2009/12557 E.  ,  2010/691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 10.10.2008 gününde verilen dilekçe ile kiracılığın tespiti ve elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın reddine dair verilen 10.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 26.01.2010 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... ile karşı taraftan davalı vekili Av.... ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 03.05.1988 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli kira sözleşmesinin eylemli sona erdirilmesi nedenine dayalı kiracılık sıfatının tespiti ve kiralanan üzerinde çıkartılan muarazanın giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Yukarıda sözü edilen 03.05.1988 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli kira sözleşmesi hasılat kirasına ilişkindir. Sözleşme süresi 3.5.2008 tarihinde dolmaktadır. Davalı kiralayan sözleşme süresinin bitmesi sebebiyle 2886 sayılı Devlet İhale Yasasının 75. maddesinden yararlanarak kiracıyı zabıta gücü ile kiralanandan tahliye etmiştir.

Hasılat kirasının susma ile yenilenmesine ilişkin Borçlar Kanununun 287.maddesine göre kira, belirli bir müddet için aktolunmuş ise bu sürenin hitamında kiralayanın bilgisi ile ve karşı koyması olmadan kiralanan kullanılmakta ise sözleşme seneden seneye yenilenir. Ancak, sözleşmede fesih hakkında bir hüküm bulunmakta ise tarafların bu hükme uymaları gerekir.

Eldeki davada, kira sözleşmesinin 21 ve kira şartnamesinin 28.maddelerinde aynen “Kanuni hükümler saklı kalmak koşuluyla kira süresinin sonunda kiracı herhangi bir bildirime gerek kalmadan kiralananı boşaltmaya ve sağlam çalışır vaziyette teslim etmeye zorunludur” hükmü bulunmaktadır. Görülüyor ki bu hükümle kiralayana sözleşmeyle ihbarsız fesih yetkisi tanınmıştır. Kira sözleşmesi sırf bu sürenin dolması ile son bulmuştur. Bundan sonra da kiralayan idare Devlet İhale Yasasının 75.maddesinden yararlanarak kiracıyı kiralanandan çıkartabilir.

Mahkemece bu saptamalar gözetilmek suretiyle davanın reddedilmesinde bir yanılgı yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, 750 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.01.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/385
Karar No: 2022/10239
Karar Tarihi: 07.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/385 E.  ,  2022/10239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

02.12.2016 günlü, Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Yasa ile değişik 6100 sayılı Kanun’un Geçici 4. maddesi uyarınca yapılan incelemede;

Mahkemece, Dairemizin 24/05/2021 tarih, 2020/6482 E. ve 2021/7435 K. sayılı bozma ilamına karşı kısmen direnilmiş, kısmen direnme kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; yan ürün gelirlerinin ortalama üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek dava konusu taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer tespit edilmesinde isabetsizlik bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen kısmen direnme kararı yerindedir.

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvuruları Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce HMK’nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak değerlendirilmiş; davalılar yönünden başvurunun esastan reddine, davacı idare yönünden başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı idare vekilince yapılan istinaf başvuru talebinin kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmazın 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden, buğday yan ürün gelirinin üretim masrafından düşürülmesi nedeniyle, buğday samanı münavebeye dahil edilmeyerek; bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde ve bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.