erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1960
Karar No: 2018/2831
Karar Tarihi: 26.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/1960 E.  ,  2018/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Bilirkişi inclemesi yaptırılmıştır. ... Köyü, 4292 parsel sayılı taşınmazın bedeli yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

Dosyada bulunan ... Belediye Başkanlığı yazı cevaplarına göre taşınmaz arsa vasfında olduğundan kayısı ve kiraz bahçesi olarak değer biçen rapor geçersizdir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığı da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı Kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu mağrifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Taşınmazın tapu kaydındaki ipoteğin bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24868
Karar No: 2022/17850
Karar Tarihi: 07.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/24868 E.  ,  2022/17850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK'nun 295/1. maddesinde yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa, 7 gün içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verebileceği ihtarı da içerecek şekilde usulünce gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşıldığından,

Sanık müdafiine gerekçeli karar tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, dosyanın incelenmeksizin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi'ne iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20384
Karar No: 2017/6102
Karar Tarihi: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20384 E.  ,  2017/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığın eski mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapılan tebliğin geçersiz olması nedeniyle sanık müdafinin 24.05.2013 tarihli temyiz talebinin süresinde sayılarak dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu vergi dairesine şikayet tarihi itibariyle en son vermiş olduğu beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Hükmün esasını teşkil eden ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda sanığın 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, gerekçeli kararda 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilerek hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14376
Karar No: 2013/22706
Karar Tarihi: 17.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/14376 E.  ,  2013/22706 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/14376

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine faturalara dayalı olarak ilamsız icra takibine girişildiği, borçlunun yasal süre içerisinde borca ve fer’ilerine itiraz etmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiği, alacaklının faturaların borçluya noter kanalı ile tebliğ edildiği, taraflar arasında borç mutabakat belgesi imzalandığı ve borca itirazdan sonra borçlunun kısmi ödemede bulunduğu iddiasıyla itirazın kaldırılması isteminde bulunduğu, mahkemece, faturaların noter kanalıyla tebliğ edilip, buna ilişkin itirazın  bulunmaması ve itirazdan sonra borçlu tarafından ödeme yapıldığı gerekçesiyle itirazın kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının faturalara dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Fatura İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Diğer taraftan, takip tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 Sayılı TTK'nun 23.maddesinde, tebliğ edilmesine rağmen, süresinde içeriğine itiraz edilmeyen faturanın İİK. nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelerden sayılacağına ilişkin bir hüküm de bulunmamaktadır. Borçlu tarafından fatura içeriği ve takip konusu borçla ilgili hukuki ilişki de kabul edilmediğine göre, alacaklının faturaya dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün değildir. Öte yandan icra dosyasına borçlu tarafından yapılmış bir ödeme olmayıp, alacaklının haricen tahsilde bulunması, borçlunun itirazdan vazgeçtiğine yönelik açık bir kabul beyanı olmadığı müddetçe, itirazdan vazgeçme olarak değerlendirilemez.

O halde mahkemece, alacaklının, alacağını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11978
Karar No: 2014/25972
Karar Tarihi: 17.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/11978 E.  ,  2014/25972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/2, 31/3, 50/1-a, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 50. maddesinde gösterilen seçenek yaptırımların değerlendirilmesi yönündeki tebliğnamede yer alan 2 numaralı bozma içeren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen sonuç hapis cezasının 20 gün olarak belirlenmesine rağmen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 30 gün üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi gereğince, çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu cezanın hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 2/d bendi çıkarılıp yerine “Suça sürüklenen çocuğa verilen 20 gün hapis cezasının suça sürüklenen çocuğun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/3. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak adli para cezasının bir günlüğü takdiren 20 TL'den hesaplanarak 400TL adli para

cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine ve hüküm fıkrasının 2/f bendinden “adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapılamadı)" cümlesinin çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3032
Karar No: 2018/2580
Karar Tarihi: 13.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2015/3032 E.  ,  2018/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a- Kenevir ekme

b- Değişen suçun niteliğine göre "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma"

Hüküm - Karar : a- Kenevir ekme suçundan mahkûmiyet

b- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik kanun yolu isteğinin incelenmesi:

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararların yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

B- Sanık hakkında kenevir ekme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın, olayda ele geçirilen esrarı, yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, “suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme” ya da “daha az ceza alacağını sanma” gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği ve aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında atılı suçu işlediğine ilişkin soyut beyanı dışında kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13859
Karar No: 2011/1532
Karar Tarihi: 10.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/13859 E.  ,  2011/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dairemizin bozma ilamında tarım arazilerine değer biçme yöntemi açıklanarak bu açıklamalar doğrultusunda 4 yaşında vişne ve kiraz bahçesi olarak kabul edilen taşınmazın değerlendirilmesinde ortalama verilerin alınması gerektiği belirtilmiş bozma sonrasında alınan 10.05.2010 günlü ek raporda ise 4 yaşındaki vişne ve kiraz ağaçlarının tam verime yatmayacağı üretim masraflarında yüksek olacağı gerekçe gösterilerek 10 yaş vişne ve kiraz bahçesi verileri esas alınarak değerlendirme yapılmıştır. Mahkemece, bilirkişi kurulu ek raporu dikkate alındığında 4 yaşındaki vişne ve kiraz ağaçlarının verim çağında olmadığı ifade edildiğine göre kapama vişne ve kiraz bahçesi olarak değerlendirilmesi mümkün olmayacağından dava konusu taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan vişne ve kiraz ağaçlarına ise ilçe Tarım Müdürlüğünce 4 yaş vişne ve kiraz ağaçları için belirtilen rayiç değer esas alınarak maktu değer biçen ek rapor alınması gerektiği düşünülmeden 10 yaş vişne ve kiraz bahçesi olarak değerlendirme yapılan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 10.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6242
Karar No: 2012/24305
Karar Tarihi: 24.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/6242 E.  ,  2012/24305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, Kurumun 1/3 oranındaki haciz talebinin 1/4'ten fazla olmayacağından ve birinci haciz bitmeden ikinci haciz için kesinti olmayacağından ve emekli maaşından muvafakat olmadan kesinti yapılamacağı hususları dikkate alınarak, itirazın kabulüne ve haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 24/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/939
Karar No: 2020/4674
Karar Tarihi: 21.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/939 E.  ,  2020/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Dairemizin 24/04/2018 tarih, 2017/16067 Esas ve 2018/3797 Karar sayılı bozma ilamında; M. Karagüzel Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 857 012 7203 vergi kimlik numaralı mükellefi olan sanık hakkında, ... Grup Müdürlüğü‘nün 03/11/2008 tarih ve 2008-1606/69 sayılı vergi suçu raporuna istinaden Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25/12/2008 tarihli iddianamesi ile “2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kamu davası açıldığı, Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/05/2012 tarih, 2008/810 Esas ve 2012/186 Karar sayılı ilamı ile bu yıllara ilişkin düşme kararı verildiği, 2005-2008 takvim yılları yönünden ise suç duyurusunda bulunulduğu, bu kez Çubuk Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07/06/2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında “2003-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından iş bu kamu davasının açıldığı anlaşılmış ise de; dava şartı olan mütalaa, Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi’nin belirtilen dava dosyası aslı ve suça konu faturalar dosya içerisinde bulunmadığından, sanık hakkında dava şartı olan mütalaa olup olmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, yoksa mütalaa verilip verilmeyeceğinin sorulması, Çubuk Asliye Ceza Mahkemesi’nin 08/05/2012 tarih, 2008/810 Esas ve 2012/186 Karar sayılı dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurulması, kanaat oluşturacak sayıdaki fatura asılları ya da suretlerinin getirtilmesi ile her takvim yılının birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, bu nedenle anılan suçlarla ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği belirtilmesine karşın; bozma kararına uyulup uyulmadığı hususunda bir karar verilmeden, bozma gerekleri yerine getirilmeden ve ilgili vergi dairesinden 2008 takvim yılına ilişkin faturaların tarih ve ayrıntı bilgileri sorulup suç tarihi tespit edilmeksizin, dava konusu olmayan ... Gıda Tic.Ltd.Şti.’ne ait 01/11/2004 tarihli fatura hükme esas alınmak suretiyle, TCK’nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri de uygulanarak tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması,

2-Hükmün gerekçesinde, sanığın cezasından TCK’nin 43. maddesi uyarınca 8/20 oranında artırım yapıldığı belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında; “...8/20 oranında indirim yapılarak...” denilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23478
Karar No: 2018/3160
Karar Tarihi: 28.02.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/23478 E.  ,  2018/3160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın ... Belediye Başkanlığı'nın 11/11/2013 gün ve 4598 sayılı yazısında mücavir alan sınırları içerisinde, belediye hizmetlerinden faydalandığı ve etrafının meskun alan olduğu bildirilmiş olmakla taşınmaz arsa niteliğindedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaza arazi niteliği ile değer biçildiğinden, alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.