erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/11715
Karar No: 2019/7724
Karar Tarihi: 10.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/11715 E.  ,  2019/7724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılan ...' nun Ilgaz ilçesinde yer alan ... İletişim isimli iş yerinin sahibi olduğu, 2010 yılı Ekim ayında sanığın katılanın iş yerine geldiği ve telefon işinden anladığını, işe ihtiyacı olduğunu söylediği, katılanın sanığı yanında çalıştırmak üzere işe aldığı, sanığın yaklaşık 20 gün kadar bu iş yerinde çalıştıktan sonra suç tarihinde katılanın iş yerinde olmamasını fırsat bilerek, iş yerinde bulunan içerisinde yaklaşık 6,000-6,500 Türk Lirası değerinde teknik malzemeler olan kutu ile dükkana tamir için getirilen telefonlar ve telefon satış standında bulunan 3-4 adet telefonu aldığı ve aynı gün ilçeyi terk ettiğinin iddia edildiği olayda, sanığın kaçamaklı ikrarı, katılanın beyanları ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 155/2, 62/1, maddeleri uyarınca 10 ay hapis 4 gün adli para cezası tayin edildiği halde, adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca TL cinsinden adli para cezasına çevrildiği sırada, sırasıyla 5 gün ve 100 TL olarak belirlenmek suretiyle fazla para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''5 gün'' ve ''100 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''4 gün'' ve ''80 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/705
Karar No: 2019/956
Karar Tarihi: 14.02.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/705 E.  ,  2019/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 149 ada 2 parsel sayılı taşınmazın ... Belediye Başkanlığı'nın belirlediği 2010 yılı emlak değerinin bir miktar artırılması ile belirlenen bedel üzerinden davalıya satılmasına karar verildiğini, taşınmazın davalıya sadece köy karar defterinde karar alınmak suretiyle satış suretiyle devredildiğini, yapılan satışın geçersiz olduğunu, 442 Sayılı Kanun'un Ek 13. maddesinde " köy tüzelkişiliği adına, köy yerleşme planına göre en çok 2000 m² olmak üzere tescil edilen parsellerin köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine ihtiyar meclisi kararı ile rayiç bedel üzerinden satılır. Satış bedeli peşin veya en çok 5 yılda ve 5 eşit taksitle tahsil edilerek, o köyün imar işlerinde kullanılmak üzere köy sandığına yatırılır" hükmünün yer aldığını, davalının bu koşulları sağlamadığını, taşınmazın rayiç değerinin araştırılmadığını, rayiç değerinin altında satış yapılarak köyün zarara uğratıldığını, taşınmazın satışında Yönetmelik hükümlerine de uyulmadığını, davalının satış bedelini ödediğine ilişkin köy defter kayıtlarında kayıt bulunmadığını, taşınmazın davalı adına olan kaydının yolsuz tescil niteliği taşıdığını belirterek çekişme konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline olmadığı takdirde tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın esastan da reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf talebi esastan reddedilmiş, HMK'nun 355. Maddesi gereğince harç yönünden hüküm ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulmuştur.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.411.85 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21947
Karar No: 2015/2339
Karar Tarihi: 04.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/21947 E.  ,  2015/2339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluş, alınan beyanlar, kolluk tutanakları, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamından, sanığın bir arkadaş grubuyla şikayetçinin evinin önüne giderek rahatsız ettiği, şikayetçinin evinin önünde bıçaklı kimselerin bulunduğunu ihbar etmesinden sonra, sanığın üzerinde taşıdığı bıçakla yakalandığının ve yapılan ön ödeme ihtarına uymadı- ğının anlaşılması karşısında, atılı suçtan cezalandırılması ve müsadere kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sanığın beraatine ve bıçağın iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 04.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/31288
Karar No: 2012/16722
Karar Tarihi: 02.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31288 E.  ,  2012/16722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının icra takibine dayanak yaptığı "02.02.2008 tarihli Ortaklar Kurulu Kararı" adlı belgenin  kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediği ve dolayısıyla İİK.nun 68/1. maddesinde yazılı nitelikte olmadığı görülmektedir. Bu durumda alacaklı anılan belgeye dayalı olarak itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden, mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19582
Karar No: 2018/2841
Karar Tarihi: 07.03.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/19582 E.  ,  2018/2841 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ...19. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21/04/2016 gün ve 2016/97-2016/200 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, maliki bulunduğu binayı Kuzey Ankara Kentsel Dönüşüm Projesi Kanunu ve buna bağlı yönetmelik ve belediye meclis kararına dayanarak davalıya devrettiğini, 3561 analiz numaralı kıymet taktir komisyonu raporunda bina, müştemilat ve ağaç bedelinin 10.146,00 TL olarak belirlenmesine rağmen davalının tüm yapı bedelini değil sadece enkaz bedelini ödediğini, oysa tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiğini ileri sürerek 8.870,00 TL bakiye bedelin tahsili için yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, 21.4.2016 tarihli kararında davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.190,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da ka”rar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.190,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Lira:
Esas No: 2016/14443
Karar No: 2016/13398
Karar Tarihi: 03.11.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14443 E.  ,  2016/13398 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ile takibin devamı ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 11.12.2003 tarihinde boşanma kararı verilen davalıya, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının/gelirinin, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kesilerek, 23.10.2008-22.04.2010 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar/gelirler yönünden 9.951,54 TL borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Eldeki dosyada, yargılama sırasında toplanan deliller birlikte yaşama olgusunu ispata yeterli değildir. Bu nedenle davacının davasını ispat edemediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 03.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2015/28046
Karar No: 2017/9254
Karar Tarihi: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28046 E.  ,  2017/9254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku açısından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk açısından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12463
Karar No: 2021/5874
Karar Tarihi: 15.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12463 E.  ,  2021/5874 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan küçük vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur küçükte meydana gelen yaralanmaya ilişkin şikayet hakkının, yaşının küçük olması nedeni ile velileri olan, dosyaya müdahil olarak katılımları sağlanan baba Raşit ve anne ...'a ait olduğu, velilerinin bu hususta şikayetçi olduğunu beyan etmesine rağmen mahkemece katılma kararı verilmediği görülmekle, mağdur küçüğün CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur ...'ın CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan ve Av. ...'in ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Olay günü, Alaşehir Devlet Hastanesinde acil tıp teknisyeni olarak çalışan sanık ... , hastanenin acil servisine tedavi amacı ile getirilen katılan küçük ...'tan teşhis amaçlı kan alınması sonrası küçüğün ailesi tarafından kanama bölgesine yapıştırılan ölçüsü ayarlanmamış flasteri kesmeye çalıştığı esnada makasın katılan küçüğün koluna denk gelerek sıyrık oluşturması sonucu katılan küçük ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda,

Sanık üzerine atılı suça ilişkin olarak, olayda sanığın taksirinin bulunmadığından bahisle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince beraat hükmü verilmesi gerekirken, sanık hakkında aynı Kanunun 223/2-e. maddesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile beraat hükmü kurulması sonucu uygulama maddesi ve gerekçesinin hatalı olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. paragrafında yer alan, "Sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı sonuç ve kanaatine varılmakla CMK'nın 223/2-e.maddesi gereğince beraatına" cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanık üzerine atılı suça ilişkin olarak olayda taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 Sayılı CMK'nın 223/2-c.maddesi gereğince beraatına" yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11381
Karar No: 2014/13805
Karar Tarihi: 09.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11381 E.  ,  2014/13805 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/285058

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

NUMARASI : 2008/36 (E) ve 2009/182 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İstanbul Muhakemat müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz talebinin yapılan incelemesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen İstanbul muhakemat müdürlüğünün davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, İstanbul Muhakemat Müdürlüğü adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE;

Sanık G.. Ö.. vekilinin temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede ise;

İhbar üzerine, sanığın ithalat yetkilisi olduğu S.. Sanayi Mam.İth.İhr.Ltd.Şti'nin depo olarak kullandığı adreste yapılan aramada, ele geçen 60 kutu kalem, 144 adet noel elbisesi, 192 adet etek cinsi eşyaya ilişkin, sanık tarafından cinsi karnaval eşyası olarak beyan edilen 11.09.2007 tarihli, IM117515 sayılı gümrük giriş beyannamesini ibraz etmesi karşısında, dava konusu eşyanın anılan Gümrük Giriş Beyannamesi ile ithal edilen eşya olup olmadığı ve beyannamede tarifi yapılan"bayram,karnaval,diğer eğlenceler için eşya (sihirbazlık eşyası-süpriz eşyası)" kapsamında olup olmadığına ilişkin ayrıntılı bilirkişi alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;

Kabule göre ise;

1 - Sanık hakkında ceza tayin edilirken alt hadden tayin edildiği belirtildiği halde doğrudan verilen adli para cezasının asgari hadden uzaklaşılarak 1200 gün olarak tayini sureti ile çelişkiye düşülmesi;

2- Sanığın eylem 5607 sayılı Kanun'un 3/1 maddesi kapsamında kaldığı halde , 5607 sayılı Yasanın 3/5 maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini;

Bozmayı gerektirmiş, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezada sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09.06.2014 /üniyoybirliâiyle karar verildi.
Esas No: 2014/28250
Karar No: 2016/1283
Karar Tarihi: 21.01.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/28250 E.  ,  2016/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, brüt kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde pazarlama elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesini fazla mesai ve diğer hak edişlerinin ödenmemesi, sürekli fazla çalışmaya zorlanması, kesintisiz çalıştığı halde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında giriş çıkışlarla gösterilmesi sebepleriyle haklı sebebe dayalı olarak feshettiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı, yılık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücret ialacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapıp yapmadığı hususu ihtilaflıdır. Davacı, yazın 08:00-23:00 arası, kışın 08:00-20:00 arası çalıştığını iddia etmiş, davalı ise işçinin fazla mesai yapmadığını savunmuştur. Davacının çalışma düzenini gösterir puantaj, giriş çıkış kayıtları gibi belgeler mevcut değildir. Mahkemece yargılama sırasında dinlenen tanık beyanları değerlendirilerek davacının yaz kış ortalama haftada altı gün, 08:00-20:00 arası çalıştığının kabulü ile yapılan hesaplamaya göre dava konusu alacak hüküm altına alınmıştır. Uyap kayıtları üzerinde yapılan araştırma sonucu, davacının, aynı işverene karşı açılmış aynı konudaki bir başka davada tanık olarak dinlendiği ve "..pazarlamacılar sabah 08:00'de başlar akşam 17:00-18:00'e kadar çalışır." şeklinde beyanda bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda fazla mesai ücreti alacağının, davacının benzer işçi için belirtilen ifadesine göre hesaplanması için hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/17011
Karar No: 2022/12877
Karar Tarihi: 22.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/17011 E.  ,  2022/12877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçta kullanılan ve Adli Emanetin 2014/1591 sırasında kayıtlı bıçağın müsaderesi konusunda zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın, mağdura yönelik eylemi sırasında elinde silahtan sayılan bıçak olduğu anlaşılmakla cezasından TCK 109/3-a maddesi uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suç kastı olmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.