erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/12618
Karar No: 2025/5876
Karar Tarihi: 09.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12618 E.  ,  2025/5876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2998 E., 2021/3148 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 10.12.2021 tarihli ve 2021/2998 Esas, 2021/3148 Karar sayalı kararının sanık ile müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık müdafiine tebliğ edilen karara yönelik sanık ...'in aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'e aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak kararı temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla; ve katılan ...'ın yokluğunda verilen kararın adı geçen katılana tebliği gerektiği hâlde, tebliğ edildiğine dair belgeye dosya içerisinde rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, bahsi geçen katılana tebliğ edilmemiş ise bu husustaki eksikliğin de giderilerek buna ilişkin belge ve katılan sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek Tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5702
Karar No: 2016/6297
Karar Tarihi: 29.03.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/5702 E.  ,  2016/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından kişisel ilişki ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ... ile baba arasında "çift sayı ile başlayan noel tatillerinde 24 Aralık -01 Ocak tatillerinde, ... tatillerinin ilk beş gününde, yaz tatillerinde 15- Temmuz -15 Ağustos arasında, dini bayramlarda dönüşümlü olarak çift sayı ile başlayan şeker bayramından başlamak üzere, ayrıca çocuk okula başladıktan sonra yarı yıl tatillerinde ilk bir haftası, Türkiyede bulunduğu takdirde kişisel ilişkinin her ayın 1. ve 3. Cuma günü saat 18.00'den Pazar günü akşam saat 17.00'ye kadar olacak şekilde" kurulan kişisel ilişkide 'çiftsayı ile başlayan' tabirinin anlaşılamaması, kişisel ilişkinin başlangıç bitiş günleri ve saatlerinin gösterilmemesi infazda tereddüte yol açmakta olup doğru görülmemiştir.

2-Yerel mahkemece verilen karar "Davacının belirli süreli iş sözleşmesinin davacının isteği ile sona erip ermediği ve ...'da geliri bulunup bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile davacı lehine yoksulluk nafakası takdiri doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir. "şeklindeki gerekçeyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmuştur. Mahkemenin uyulmasına karar verilen bozma ilamı doğrultusunda yaptığı araştırma sonucu; davacının iş akdinin belirli süreli olduğu için sona erdiği, davacının ...da ... Belediyesinde gözetmen olarak çalıştığı, 146 Euro geliri olduğu, 562,30 Euro kira ödediği tespit edilmiştir. Davacı kadının kendi isteği ile işten ayrılmadığı, gelirinin yeterli olmadığı sabittir. O halde düzenli ve sürekli bir geliri bulunmayan boşanma sonucunda yoksulluğa düşecek olan davaca yararına uygun bir miktarda yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.03.2016(Salı)
Esas No: 2018/2564
Karar No: 2022/12080
Karar Tarihi: 08.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/2564 E.  ,  2022/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

1) Sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; UYAP üzerinde yapılan incelemede, sanık hakkında aynı mükellefiyeti nedeniyle 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan başka bir davada, Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2015 tarihli, 2013/432 Esas ve 2015/135 Karar sayılı ilamıyla kurulan mahkumiyet hükmünün Dairemizin 12.05.2022 tarihli, 2018/5205 Esas ve 2022/8327 Karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın aynı mükellefiyeti ile aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suçu oluşturmayıp, zincirleme suç içinde değerlendirilmesi gerekeceğinden, mükerrer yargılama yapılmaması, fillerin zincirleme suç içinde kalıp kalmadığının değerlendirilmesi ile maddi gerçeğin ve sanığın suç kastının kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Fethiye 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/432 Esas sayılı dava dosyası ile varsa aynı mükellefiyet ve aynı takvim yılına ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, aksi durumda bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması,

b) Suça konu faturayı düzenleyen ... hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyanın getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

c) ... tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturayı hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiği, sanığı tanıyıp tanımadığı ve faturanın düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması, yasaya aykırı,

2) Yüklenen suçun sübutu halinde; hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 08.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5848
Karar No: 2018/4564
Karar Tarihi: 29.03.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/5848 E.  ,  2018/4564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Maddi olayda; sanığın ağır ceza mahkemesinde sanık sıfatıyla yargılandığı duruşmada söylediği sözlerin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1384
Karar No: 2017/2385
Karar Tarihi: 24.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1384 E.  ,  2017/2385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 10/07/2015 tarih ve 2014/730-2015/722 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'e ait...-... uçağı ile seyahat ettiğini, bagajını davalı uçuş firmasına teslim ettiğini, müvekkilinin ...'ya indiğinde teslim ettiği bagajlarının kaybolduğunu, müvekkilinin kayıp/eksik bagaj formunu doldurduğunu ve yer hizmetleri sunan Çelebi ...'ine bildirdiğini, müvekkilinin bagajın kaybolması nedeniyle 1.790,00 TL maddi zararının olduğunu, ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 1.790,00 TL maddi tazminat ile 5.000,00 TL manevi tazminatın 20/03/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kayıp eşya listesi incelendiğinde, ürünlerin Umre dönüşünde alınabilecek sıradan eşyalar olduğu, fiyatlarının da o gün itibariyle makul seviyede bulunduğu, tanık beyanları ile de bu hususun doğrulandığı gerekçesiyle 1.790,00 TL maddi tazminata ve davacının üzüntüsünü teskin etme anlamında kısmen de olsa 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 186,84 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27100
Karar No: 2016/5228
Karar Tarihi: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/27100 E.  ,  2016/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak genel haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçluların itirazı üzerine duran icra takibinin devamı için alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; alacaklının İİK'nun 68. maddesi uyarınca alacağı ıspatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra dairesine itiraz eden borçlu, zamanaşımı itirazında bulunmasa dahi, İİK'nun 63. maddesi uyarınca, senet metninden anlaşılması nedeniyle itirazın kaldırılması aşamasında zamanaşımı itirazında bulunabilir.

Somut olayda da, borçlu icra dairesine verdiği dilekçede zamanaşımı itirazında bulunmamış ise de, icra mahkemesinde zamanaşımı itirazını ileri sürdüğü, bu takipten önce de, takip konusu çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile alacaklı tarafından yapılan takibin, Aşkale İcra Mahkemesi'nin 14.09.2011 tarih ve 2011/11 E.-2011/17 K. sayılı kararı ile zamanaşımından dolayı iptaline karar verildiği görülmektedir. Kambiyo senetlerinde takip yolunun değiştirilmiş olması, bu senetlerle ilgili olarak TTK'nunda düzenlenen zamanaşımı ile ilgili hükümlerin uygulanmasına engel değildir.

O halde çekin ibraz tarihi itibariyle geçerli olan 6 aylık zamanaşımı süresi dolduğundan, bu nedenle itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, İİK'nun 68. maddesi anlamında belge bulunmaması nedeniyle ret kararı verilmesi isabetsiz ve bozmayı gerektirir ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9318
Karar No: 2014/17259
Karar Tarihi: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9318 E.  ,  2014/17259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/419-2013/710

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. Fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23629
Karar No: 2017/35883
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23629 E.  ,  2017/35883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/1272
Karar No: 2011/5691
Karar Tarihi: 23.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1272 E.  ,  2011/5691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 30.01.2006 gün ve 2005/252 Esas, 2006/6 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre; 765 sayılı TCK.nun 421/2. maddesinde öngörülen suçun cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4. maddesine göre 5 yıllık asli zamanaşımına tâbi olduğu, sanığın mahkûmiyetine karar verilen 30.01.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından; 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ile 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6842
Karar No: 2015/8636
Karar Tarihi: 07.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6842 E.  ,  2015/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında ... Asliye Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Asliye hukuk mahkemesince, uyuşmazlığın, davacı ile davalı arasında akdedilen 03/03/2003 tarihli kira sözleşmesinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh hukuk mahkemesi tarafından ise, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin sona erdiği, davanın sebepsiz zenginleşmeye dayalı tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 4/1. maddesi gereğince sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın; kiralanan taşınmazların, 09/06/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilâmsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davalara bakmakla görevlidir.

Somut olayda; davacı ile davalı arasında 03/03/2003 tarihinde imzalanan sözleşmeye göre 80000 m2'lik boş tarla, ... tarafından 2005 yılı kasım ayına kadar kullanılmak üzere davacı ...'a icara verilmiştir. Sözleşmede 2003 yılı aralık ayında taşınmazın şeftali fidanı dikilecek şekilde hazırlanmış olacağı kararlaştırılmıştır.

Davacı, davalı ile aralarında imzalanan sözleşmesi gereğince taşınmaza 330 adet şeftali fidanı diktiğini ve 2003 yılından bu yana ağaçların bakımını yaptığını, davalı ile aralarındaki yazılı sözleşmenin sona ermesinden sonra şifahi olarak aralarındaki ortaklığın 25 yıllık süre için devam etmesi yönünde anlaştıklarını, ağaçların en verimli çağına geldikleri şu dönemde, davalının 2014 yılı mart ayından beri tarlayı kullanmasına engel olduğunu, mahsulü toplayamadığını, bu sene mahsul elde etmek içim yaptığı giderlere ilişkin 1000.- TL ile, tarlaya dikmiş olduğu 330 adet şeftalı ağacı sebebiyle ağaçların tarla bedeline yaptığı katkı ve davalının malvarlığında gerçekleşen zenginleşme nedeniyle 50.000.- TL ağaç ve ürün bedelinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin kira sözleşmesi niteliğinde olduğu anlaşıldığından davaya bakma görevi HMK'nın 4/1. maddesi gereğince sulh hukuk mahkemesine aittir. Buna göre kira sözleşmesi hükümlerine göre çözümlenecek olan uyuşmazlığın sulh hukuk mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.