erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6043
Karar No: 2013/24957
Karar Tarihi: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6043 E.  ,  2013/24957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 11. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Aile konutu olarak özgülenen taşınmaz malın maliki olmayan eş, tapu kütüğüne konutla ilgili gerekli şerhin verilmesini isteyebilir (TMK.m.194/3). Şerh isteğinin kabul edilebilmesi için, konutun aile konutu olarak özgülendiğinin belirlenmiş olması gerekir. Davacının yerleşim yerinin, konutun bulunduğu yerden farklı bir yer olması tek başına isteğin reddi sebebi değildir. Çünkü, şu veya bu sebeple eşler farklı yerlerde oturuyor olabilir veya her biri ayrı yerleşim yeri edinmiş olabilir. Böyle bir durumda, eşlerden birinin yerleşim yeri evlilik birliğinde ortak yaşam merkezi olarak seçilmiş olabileceği gibi, her ikisinin yerleşim yeri dışında bir başka yer de eşlerin örtülü veya açık iradesiyle ailenin yaşam merkezi olarak belirlenmiş olabilir. Bu bakımdan davacının gösterdiği deliller toplanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek, dava konusu konutun "aile konutu" olarak özgülenip özgülenmediği saptanmalı, sonucuna göre karar verilmelidir. Bu husus nazara alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.11.2013 (Pzt.)
Esas No: 2019/3298
Karar No: 2019/9588
Karar Tarihi: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/3298 E.  ,  2019/9588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, yasak hakların geri verilmesi talebinin reddi, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen 15.02.2019 tarihli Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen 15.02.2019 günlü Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle anılan Ek kararın ONANMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2017/3082
Karar No: 2021/2121
Karar Tarihi: 03.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/3082 E.  ,  2021/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası, vergi suçu raporu ve eklerinin "2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarına ilişkin olduğu, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 22.11.2010 tarihli ve 2010/80627 esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davaları açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden her bir takvim yılına ait eylemlerin birbirinden ayrı suçları oluşturması karşısında, hangi yıla ilişkin olduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7942
Karar No: 2019/1133
Karar Tarihi: 06.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7942 E.  ,  2019/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... tarafından faturaları kullanılan, mükellef ...'in sanık olarak yargılandığı 2011 takvim yılıında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin dairemizin 2018/5287 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 22/11/2013 tarih, 2013/24441 E. sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediğinin kabul edildiği belirtilmesine karşın, hüküm bölümünde, "sahte fatura düzenlemek" denilmek suretiyle gerekçe ve hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından “2011 yılı vergi döneminde sahte fatura düzenlemek suretiyle” ibarelerinin çıkartılarak yerine “2011 yılı vergi döneminde sahte fatura kullanmak suretiyle” cümlesinin eklenmesi suretiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/22015
Karar No: 2013/5051
Karar Tarihi: 27.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22015 E.  ,  2013/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Gerekçeli karar başlığında eksik gösterilen suç tarihinin 19.11.2002 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık ...'ın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen 23.03.2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 21.09.2004 tarihinde öldüğü ve TCK'nun 64. maddesi uyarınca ölüm nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde "zamanaşımı" nedeniyle ortadan kaldırma kararı verilmesi,

2- Hastanede teknisyen olarak görev yapan sanık ...'in hastalar ... ve ... adına sağlık kurulu raporu almak istediklerine dair 2 adet dilekçeyi sahte olarak tanzim edip diğer doktor sanık ...'ye yakını olduklarından bahisle götürdüğü, sanık ...'nün de iki hastayı görmeden ve muayene etmeden adı geçen hastalar adına hasta muayene evrakını (kurul sevk kağıdı) imzalayarak sağlık kuruluna gönderdiği ve şeklen gerçek içerik itibariyle sahte sağlık kurulu raporlarının oluşmasını sağladıklarının iddia ve kabul olunması karşısında, adlarına sahte sağlık kurulu raporu düzenlenen ... ve ...'nin suça konu raporların düzenlendiği tarihte rapor düzenlenmesine konu olan hastalığa düçar olup olmadıkları hususunda bilirkişi raporu aldırılıp böyle bir hastalıklarının olmadığının anlaşılması halinde eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 339/1 ve sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/2. maddesinde öngörülen "memurun resmi evrakta sahteciliği ve bu suça iştirak" suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek görevi ihmal suçundan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/25651
Karar No: 2022/5051
Karar Tarihi: 21.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/25651 E.  ,  2022/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalarda, suça konu ağaçları kestirdiğini ikrar etmesi, görgü tespit tutanağı ve bilirkişi raporunda da 6 adet ağacın kesildiğinin tespit edilmesi ve 5237 sayılı TCK’nın 152/1-c maddesine göre, devlet ormanı statüsündeki yerler hariç, nerede olursa olsun, her türlü dikili ağacın kesilmesi halinde bu suçun tamamlandığının anlaşılması karşısında, kadastro çalışmalarının beklenmesi gerektiğine dair; ayrıca ağaçların yolu kapatmasının haksız bir eylem niteliğinde olduğu ve sanıkta öfke veya şiddetli bir eleme neden olması nedeniyle eylemin haksız tahrik altında işlenebileceğine dair dosya içerisinde herhangi bir delil veyahut beyan olmaması nedeniyle, yine sanığın mala zarar verme suçundan doğan zararı gidermediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK’nın 231/6-c maddesinde gösterilen, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği anlaşılmakla; tebliğnamenin bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6570
Karar No: 2013/10507
Karar Tarihi: 15.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6570 E.  ,  2013/10507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İzmir 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :20.12.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 19.01.2007 tarihinde kesinleşen karar ile boşanmışlar; müşterek çocukları 24.05.2006 doğumlu A... A...’in velayeti anneye verilmiş; ancak Karşıyaka 3. Aile Mahkemesinin 20.01.2011 tarihinde kesinleşen kararı ile müşterek çocuğun velayeti annenin düzenli ve güven verici yaşam tarzının bulunmadığı gerekçesiyle anneden alınarak davalı babaya verilmiştir. Toplanan delillerden, davacı annenin daha önce belirlenen yaşam tarzından vazgeçerek muhasebecide çalışmaya başladığı, davalı babanın İzmir ilinde ikamet ettiği, çocuğa ise Gebze' de yaşayan kız kardeşinin baktığı ve anne ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasında zorluk çıkardığı anlaşılmaktadır. Baba kendisine velayet hakkı verilmesine rağmen çocuğu yanına almamış, velayetle ilgili görevlerini yerine getirmemiştir. Türk Medeni Kanununun 183. ve 349. madde koşulları oluştuğundan müşterek çocuk A... A...’in velayet hakkının babadan alınıp, anneye verilmesi gerekirken; bu yönden davanın reddi doğru bulunmamıştır

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.04.2013 (Pzt.)
Esas No: 2013/7660
Karar No: 2013/11717
Karar Tarihi: 24.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/7660 E.  ,  2013/11717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hırsızlık suçu, bir başkasının taşınır malının, rızası olmaksızın alınması ile oluşur. Rızanın geçerli olabilmesi için bulunması gereken koşulların varlığı hâlinde zilyedin rızası bir hukuka uygunluk nedeni teşkil edecek ve suç oluşmayacaktır. Failin kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla hareket etmesi yeterli olup, bunun fiilen temini şart değildir. Bu yarar, maddi veya manevi olabilir. Almak fiilinden maksat, suçun konusunu oluşturan mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerinde zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hâle gelmesidir. Bu tasarruf olanağı ortadan kaldırılınca suç da tamamlanır.

Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ...’un, şikayetçinin müdürlüğünü yaptığı Oğuz Kaan ilköğretim okulunun pencere camını kırıp içeri girdikleri ve 4-A sınıfındaki öğretmen dolabını kırdıkları, ayrıca 3-A

Sınıfında bulunan VCD cihazını alarak götürdükleri anlaşıldığından, eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5395 sayılı Kanun’un 3/a-2 maddesine göre, kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için, “suça sürüklenen çocuk” ifadesinin kullanılması gerekirken, “sanık” ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5350
Karar No: 2018/4037
Karar Tarihi: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5350 E.  ,  2018/4037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 51/1-a. maddesi yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9403
Karar No: 2012/5880
Karar Tarihi: 01.03.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/9403 E.  ,  2012/5880 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bilirkişi raporlarının soyut olup delillerin hatalı değerlendirildiğine ilişkin yerinde görülmeyen itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca 450 TL olması gerektiği halde 800 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para, sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi gereğince 3/8 oranında indirilerek 281 TL adli para, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca içtima ettirilerek sanığın neticeten 1625 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/03/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/9764
Karar No: 2014/13077
Karar Tarihi: 01.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9764 E.  ,  2014/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VASİ ADAYI : ....

KISITLI ADAYI : ....

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

....1.Sulh Mahkmesince kısıtlının yerleşim yerininin “....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise;kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “...” de ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir

Dosya kapsamından, her ne kadar mernis kaydına göre kısıtlının “....” olarak belirtilmekte ise de kısıtlı adayı hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre kısıtlının “....mah.....Sok. No:... Daire:5......” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın,... 1.Sulh Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8288
Karar No: 2012/40714
Karar Tarihi: 05.07.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/8288 E.  ,  2012/40714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 07/09/2010 tarihli temyiz dilekçesinin 23/08/2010 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede,

Temyiz isteminin reddine dair 23/08/2010 gün, 2007/377 E 2008/464 K sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 05/07/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5078
Karar No: 2020/5805
Karar Tarihi: 14.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/5078 E.  ,  2020/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması, vergi raporunda suça konu faturaları düzenleyen şirketler hakkında sahte fatura düzenleme suçundan vergi incelemesi yapıldığı belirtilmesine rağmen bu raporların dosya arasına alınmadığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1-Faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

2-Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme suçundan” dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

3-Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3558
Karar No: 2021/3113
Karar Tarihi: 25.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3558 E.  ,  2021/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2010 tarih ve 2010/4487 esas sayılı iddianamesi ile, sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kamu davası açıldığı, iddianame başlığında suç tarihi olarak "2009" yılı gösterilmiş ise de, 2009 takvim yılına ilişkin açılmış bir dava bulunmadığı, sanığa atılı suçun 2007 takvim yılına ilişkin sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığa yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesinde gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddesinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.