erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/8847
Karar No: 2016/116
Karar Tarihi: 12.01.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/8847 E.  ,  2016/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Kovuşturma aşamasında usulüne uygun tebligata rağmen duruşmalara iştirak ederek katılma isteminde bulunmayan Hazine vekilinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİYLE, sanık müdafiin temyiz itirazlarıyla sınırlı inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde ... Belediye Başkanı olarak görev yapan sanığın belediye bütçesinden alınan 23.000 TL değerinde bir kısım demirbaş eşyaları iade etmeyerek uhdesinde tuttuğu, belediye binasında bulunmayan suça konu eşyaların, dar gelirli kişilere verildiğine ilişkin herhangi bir belgenin de sunulmadığı, bu şekilde görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilen eşyaları mal edindiği iddiasıyla açılan kamu davasında mahkumiyetine karar verilmiş ise de; sanığın aşamalardaki savunmalarında söz konusu demirbaş eşyaların kullanıldıkları birimlerde çalışan personele zimmetlendiğini ve buna ilişkin belgelerin belediyede bulunduğunu savunması karşısında maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak kesinlikte ortaya konulabilmesi için ...'daki büroda dava konusu eşyaların kullanılıp kullanılmadığı, burada kullanılmamış ise Belediyenin hangi birimlerinde kullanıldığının sanıktan sorulmasından sonra söz konusu demirbaş eşyalara ilişkin düzenlenen ayniyat tesellüm makbuzlarında isim ve imzası bulunan ... isimli kişiler ile eşyaların kullanıldığı belirtilen birimlerdeki çalışanların beyanlarının alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21580
Karar No: 2012/27794
Karar Tarihi: 20.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/21580 E.  ,  2012/27794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin, 02.04.2009 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 13.04.2010 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık ... müdafiinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13327
Karar No: 2014/15541
Karar Tarihi: 04.11.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/13327 E.  ,  2014/15541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/932-2012/9

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalılardan M.. G.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 4650 sayılı Yasayla değişik 18. maddesinin üçüncü fıkrasında; “Mahkemece, taşınmaz mal hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın tüm taraflarına, 10. madde uyarınca tebligatların ve ilanların yapılması, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yine bu maddedeki usule göre tespit edilmesi ve bu bedelin mülkiyet ihtilafıyla ilgili davanın sonucunda belli olacak hak sahibine ödenmek üzere idarece mahkemenin belirttiği bankaya 10. madde uyarınca ve üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasından sonra, bu bedelin ileride belli olacak hak sahibine ödenmesine ve taşınmaz malın idare adına tesciline karar verilir ve bu karar tapu dairesine ve paranın yatırıldığı bankaya bildirilir.” düzenlemesi getirilmiştir. Buna göre taşınmazın mülkiyeti çekişmeli ise bu ihtilafta yer alan tüm taraflar kamulaştırma bedeli tespit ve tescil davasında davalı olarak yer almalıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmazın malik hanesinde “davalı” ibaresinin yazılı olup ifrazen .. ada ... parselden geldiği, tutanakların incelenmesinde hazine adına tespit edildiği ancak bu parsel hakkında M. A.E. vd tarafından tespite itiraz davası açıldığı, Eskişehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/736-1961/79 sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece mülkiyet ihtilafına ilişkin bu kararın usulüne uygun olarak kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak dava kesinleşmişse sonucuna göre taşınmazın Hazineye ait olduğu hususu gözönüne alınarak, karar kesinleştirilmemişse taşınmazın mülkiyetinin çekişmeli halde bulunduğu kabul edilip mülkiyet çekişmesine ilişkin dosyada yer alan tüm davacılar veya ölü ise mirasçıların eldeki bu davaya davalı olarak dahil edilmeleri gerekirken bu şekilde bir araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2772
Karar No: 2008/1827
Karar Tarihi: 05.02.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/2772 E.  ,  2008/1827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5623
Karar No: 2020/9372
Karar Tarihi: 05.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5623 E.  ,  2020/9372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve bir kısım davalı vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin (8) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8390
Karar No: 2018/18284
Karar Tarihi: 17.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/8390 E.  ,  2018/18284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu bisikletin okulun bahçesinden çalınması şeklindeki eylemin TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, TCK'nın 141/1 maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/30518
Karar No: 2011/9503
Karar Tarihi: 20.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/30518 E.  ,  2011/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜLER : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-HükümlüIer ... ve ... bakımından yapılan incelemede ;

Hükümlüler ... ve ... hakkında kurulan ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2002 günlü, 2002/557 - 2002/580 sayılı önceki hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı ve benzer kararlarında açıklandığı üzere, adı geçen hükümlüler hakkında temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hükmün ancak, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden talep halinde yada resen uyarlama yargılamasına konu edilmesinin mümkün olduğu, hükümlüler hakkında kurulan ilk hükmün kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık ... hakkında kurulan ilk hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin 29/11/2005 günlü 2005/11082 sayılı kararı ile bozularak mahalline iade edildiği, bozma sonrasında dosyanın yeniden ele alınıp hükümlüler ... ve ... hakkında yeniden kurulan hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde bulunduğu anlaşıldığından, hükümlüler ... ve ... müdafiilerinin yeniden kurulan hükme yönelik temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, hükümlüler hakkında kurulan ilk hükümle ilgili uyarlamanın sanık ... bakımından yapılan yargılamadan ayrı olarak mahallinde yapılması için dosyanın gereği yapılmak üzere İADESİNE,

B-Sanık ... bakımından yapılan incelemede ;

Sanığa atılı hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK'nun 102/4 maddesine göre hesaplanan 5 yıllık asli dava zamanaşımının hüküm tarihi olan 30/11/2006 ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10771
Karar No: 2012/1605
Karar Tarihi: 07.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10771 E.  ,  2012/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 1479 Sayılı Yasa çerçevesinde yaşlılık aylığı bağlanması için yeterli prim ödediğinin tespiti ile yaşlılık aylıklarının hak edilen tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde isteği hüküm altına almıştır.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hâkimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Kısa kararda “rapor, ek rapor sınırlaması dahilinde davanın kısmen kabulüne, emeklilik talebi yönünden reddine” şeklinde hüküm tesis edilmesine rağmen, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında; kısa karara aynen yer verilmiş ancak ilave olarak “davacının yatırdığı primlerin karşılığı 109 günlük sürenin eklenmesi ile toplam çalışma süresinin 8 yıl 6 ay 16 gün olduğunun tespitine” biçiminde hüküm kurulması nedeniyle son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.04.1992 günlü ve 991/7 Esas, 1992/4 Karar Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4505
Karar No: 2011/2170
Karar Tarihi: 05.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4505 E.  ,  2011/2170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava haksız fiilden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç ile oluşturulan hüküm davanın niteliğine ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Borçlar Kanununun 44/1 maddesi hükmünde; zarar gören tarafın zararın meydana gelmesine razı olması yahut kendi fiili ile zararın meydana gelmesine veya zararın artmasına yardım etmesi veya zararı meydana getiren kişinin durumunu ağırlaştırması durumunda, hâkime hükmedilecek tazminatta indirim yapma veya tazminata hükmetmekten tümüyle kaçınma yetkisi tanımak suretiyle ortak (müterafik) kusurlu davranışın tazminata etkisini kabul etmiş bulunmaktadır. Zararla sonuçlanan hukuka aykırı bir davranışta bu maddenin uygulanabilmesi için, öncelikle ortak kusurun belirlenmesi gerekir. Bunun için de zarar görenin zarardan kaçınma görevini yerine getirmemesi ile ortaya çıkan davranışının objektif ölçülerle bir kusur sayılıp sayılamayacağı ve bu kusurun zararın meydana gelip gelmemesinde bir payı (illiyet bağı) olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

Somut olaya gelince; davacı, davalı tarafından kepçe ile yapılan kazı çalışması sırasında kablolarına hasar verildiğini öne sürerek tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davacı idareye ait hasar gören kabloların yüzeye yakın ve tekniğe uygun döşenmediği, davalının talebine rağmen eleman görevlendirilmediği belirtilerek davacının meydana gelen olayda %80 kusurlu olduğu açıklanmış, mahkemece de benimsenen bu rapor doğrultusunda karar verilmiştir. Kabloların tekniğe uygun döşenmemiş ve davacı tarafından eleman görevlendirmemiş olsa dahi, telefon hattı bulunduğu bilinen yerleşim merkezindeki bir yerde kazı çalışması yapan davalı şirketin kazıyı yaparken daha dikkatli çalışması ve gerekirse kazıyı elle yaptırması gerektiği kuşkusuzdur. Hasarın davalı şirketin yapım çalışmaları sırasında meydana geldiği dikkate alındığında kusurun çoğunun davalı şirkete ait olduğunun kabulü ve davacının ancak bölüşük (müterafik) kusurunun bulunduğundan söz edilebilir. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak, dosya yeniden bir başka bilirkişi kuruluna verilerek özellikle davacıya somut olayda yükletilmesi gereken müterafik kusur oranının ve davalının kusurunun saptanması, uzman bilirkişi kurulundan BK. 44.maddesi hükmü de dikkate alınarak ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınması, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davacının temyiz itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin ödenen harcın istek halinde davacıya iadesine, 05.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3191
Karar No: 2019/4147
Karar Tarihi: 26.06.2019

**1. Hukuk Dairesi         2018/3191 E.  ,  2019/4147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 2. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan ...'ın 597 ada 2 parsel sayılı taşınmazını ara malik davalı ...'ı kullanarak ikinci eşi olan davalı ... ile çocukları olan davalılar ... ile ... 'ten olma torunu ... 'e satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalılar ... , ... , ... ve ... , mirasbırakanın dava konusu taşınmaza 1970'li yıllarda 2 katlı ev yaptığını, taşınmazın tapusunu 2008 yılında alabildiğini, tapuyu almak için ödemesi gereken borçları ödeyemez hale gelince, çekişme konusu taşınmazı mahalleden tanıdığı, manevi oğlu olarak benimsediği ... 'a sattığını, kendilerinin de ... 'dan bedeli karşılığında geri aldıklarını, satışın gerçek olduğunu, davalı ..., kayıt maliki olmadığından kendisine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı bir kısım davalılar vekilinin istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, ancak hükmün infazında tereddüt oluşmaması bakımından İlk Derece Mahkemesi kararı düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Karar, bir kısım davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; bir kısım davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.257.15.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

5.676.15. -O.H.

1.419.00. -P.H.

4.257.15.TL
Esas No: 2016/2545
Karar No: 2016/5194
Karar Tarihi: 20.10.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/2545 E.  ,  2016/5194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

08/03/2016 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, sanık müdafii tarafından yasal süresi geçtikten sonra 16/03/2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinin son fıkrası ve 317. maddesi gereğince REDDİNE, 20/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4543
Karar No: 2015/6375
Karar Tarihi: 23.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4543 E.  ,  2015/6375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/295410

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/04/2014, 2014/32 (E) ve 2014/138 (K)

SUÇ : Silahla kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- TCK'nun 86/3-e maddesi ile yapılan artırımda 1 yıl 15 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonuç ceza doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık B.. K..'ün kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma ilamına uyularak verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin haksız tahrike, ertelemeye, kazanılmış hakka, katılan vekilinin suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

a)-Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde tahsiline karar verilmesi,

b)-24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile uygulama yapılması, yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

-Hüküm fıkrasında yer alan 146,00 TL'lik zorunlu müdafii ücretinin çıkarılmasına ve yargılama giderleri toplamının "221,50 TL" olarak ,

- 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde,

Değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 23/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/11828
Karar No: 2022/2303
Karar Tarihi: 24.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/11828 E.  ,  2022/2303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıklar ... ve ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 17/06/2021 gün ve 2021/152 E. 2021/235 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.