Esas No: 2023/2453
Karar No: 2023/6078
Karar Tarihi: 13.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/2453 E.  ,  2023/6078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/301 E., 2022/404 K

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi düşme, kısmi ret

Sanık ...'ın ilk hükmü temyiz etmediği ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlandığı anlaşılmakla; bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etme hakkının bulunmadığı,

Sanık ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2015 tarihli ve 2014/432 Esas, 2015/307 Karar sayılı kararı ile sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanık ... hakkında verilen hüküm ertelenmiştir.

2. Sanık ...'ın temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 10.03.2022 tarihli ve 2019/8910 Esas, 2022/3989 Karar sayılı kararı ile kararın bozulmasına ve hükmün temyiz etmeyen ...'a sirayet ettirilmesine karar verilmiştir.

3. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/301 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararı ile sanık ...'ın resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 211 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş ve hüküm sanık ...'a sirayet ettirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'ın temyiz sebepleri, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ...'ın temyiz sebepleri yeniden cezalandırılmasının yanlış olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.11.2019 tarihli ve 2019/11-218 Esas, 2019/636 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; ilk hükmü süresinde temyiz etmeyen ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanığın, bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, suça konu bononun icra takibine konulduğu 20.10.2010 tarihinin suç tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/301 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'ın hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2022/301 Esas, 2022/404 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.09.2023 tarihinde karar verildi.