Esas No: 2009/4764
Karar No: 2011/3657
Karar Tarihi: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/4764 E.  ,  2011/3657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/06/2008 tarih ve 2007/218-2008/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından ayrı ayrı istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 29.03.2011 gününde taraf vekilleri duruşma gününü bildirir tebligata rağmen duruşmaya gelmedikleri, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, müvekkilinin “MELOX” ve “MELOX FORT” ibareli ürünleri Sağlık Bakanlığı tarafından verilen ruhsatlara binaen Eylül-Ekim 1999 tarihinden itibaren piyasaya sunulduğunu, doktorlar tarafından reçete edilmeye başlandığını, piyasada önemli bir yerinin olduğunu, 10.11.2000 tarihinde “MELOX” ibareli markanın 5 nci sınıfta kullanılmak üzere tescil başvurusunun yapıldığını, bu markanın tanınmış bulunduğunu, davalı şirketin 5 nci sınıftaki mallarda kullanılmak üzere “MELOS” ibareli markanın tescili için başvuru yaptığını, markaların aynı veya benzer olduğuna yönelik itirazlarının reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK kararının iptaline, itiraz edilen marka tescil başvurusunun reddine karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise müvekkilinin tanınmış hale getirdiği markası ile iltibas yaratan davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE Başkanlığı vekili, yapılan işlemde usulsüzlük bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin yıllardan beri kullandığı “MELOS” ibareli markasını 22.05.2000 tarihinde tescil ettirdiğini, davacının önceden elde ettiği bir hakkının olmadığını, esasen bir iltibasın da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, alınan bilirkişi raporuna ve tüm dosya kapsamına göre, davacının MELOX işaretini marka hukukuna uygun biçimde 5. sınıfta kayıtlı ilâç emtiası için davalının başvuru tarihinden daha önceki tarihte kullandığı ve bu işaret üzerinde 556 sayılı KHK’nin 8/3. maddesinde açıklanan manada bir hak elde ettiği, davacının tescilsiz kullandığı işaretin konusu emtianın ilaç olduğu, davalının başvurusunun 5/1.sınıfı aynen içerdiği, dolayısıyla 5. sınıfın 1. alt grubunda bulunan ürünler yönünden yapılacak bir karşılaştırmada benzer kabul edilmelerinin gerçekçi ve zorunlu olduğu, aralarındaki benzerliğin çok güçlü olması sebebiyle bu işaretin aynı etken madde isminden türetilmesinden doğan zayıflığın bile karıştırma ihtimalini ortadan kaldıramayacağı, ilaç emtiaları için doktor ve eczacılar nazarında iki işaretin karıştırılması, davacının işaretini taşıyan ilaç reçete edilmek istenirken davalının işaretini taşıyan ilaç emtialarının reçete edilmesi ihtimalinin bulunduğu, aynı yanılgıya eczacıların düşmesinin de mümkün olduğu, bu durumda davalı başvurusunun 5. sınıfta yer alan emtialar bakımından itiraz doğrultusunda 556 sayılı KHK’nin 8/3. maddesi uyarınca reddinin gerektiği, aksi yöndeki YİDK kararının hukuka uygun bulunmadığı ve iptaline karar verilmesi sonucuna varılarak, asıl davanın kabulü ile TPE YİDK’ nun 2002/M-233 sayılı kararının 5. sınıf ürünler yönünden iptaline, birleşen davanın ise kısmen kabulü ile davalı adına tescil olunan 22.05.2000 gün ve 2000/9606 sayılı markanın 5. sınıf ürünler yönünden hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, diğer yönlerden hükümsüzlük isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin ayrı ayrı bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin ayrı ayrı bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.