erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/25292
Karar No: 2015/29252
Karar Tarihi: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/25292 E.  ,  2015/29252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/243651 - Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk M.. A..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-a-e, 43, 29, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 1.220,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2014/469 Esas, 2015/148 sayılı Kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 25.06.2015 tarih ve 2015/12808–41924 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.07.2015 tarih ve 2015/243651 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

5237 sayılı Kanun'un 43/3. maddesinde düzenlenmiş olan "Kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında bu madde hükümleri uygulanmaz." hükmü gereğince, suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan hükmedilen cezadan, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi gereğince arttırım yapılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/04/2015 tarihli ve 2014/469 Esas, 2015/148 sayılı Kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2. maddesi gereğince hükmedilen 120 gün adli para cezasının, aynı kanunun 86/3-a maddesi gereğince sanığın cezası yarı oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasında 5237 sayılı Kanunun 29. maddesi gereğince ½ oranında indirim yapılarak 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasında TCK'nin 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 60 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 62. maddesi gereğince hükmedilen ceza 1/6 oranında indirilerek 50 gün adli para cezası cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilmek suretiyle sonuç olarak 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, şeklinde hükmün düzeltilmesine; infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8907
Karar No: 2015/6778
Karar Tarihi: 02.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8907 E.  ,  2015/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2015

NUMARASI : 2012/536 - 2015/96

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece kabul edilen hukukî niteliğe göre uyuşmazlık, 3402 sayılı Kanunun Ek-4. maddesinden kaynaklanan kulllanım kadastrosuna ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı İş Bölümü Kararı uyarınca temyiz incelemesinin Dairemizin görevi dışında olup 16. Hukuk Dairesine ait olduğu düşünüldüğünden, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 01/04/2015 tarihli ve 6644 sayılı Kanunun 2. maddesiyle değişik 60/3. maddesi uyarınca görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 02/07/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/11361
Karar No: 2008/13955
Karar Tarihi: 14.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/11361 E.  ,  2008/13955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 26.09.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: \_K A R A R\_

Davacılar, maliki bulundukları 677 parsel sayılı taşınmaza komşu 678 parsel maliki davalıların sınıra diktikleri zeytin, nar ve dut ağaçlarının 677 parsel sayılı taşınmaza gölge yaparak ve kökleri nedeniyle zarar vererek mahsullerin yetişmesini engellediğini ve verimini yok ettiğini ileri sürerek, ağaçların kesilmesi suretiyle elatmanın önlenmesini istemiştir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalılar Osman, Muzaffer, ..., ... ve ... ile ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, hüküm kısmında HUMK.nun 427. maddesi gereğince kararın miktar itibariyle kesin olarak verildiğini belirtilmiş, bir kısım davalılar vekilinin temyiz istemi de bu gerekçe ile 30.05.2008 tarihinde reddedilmiştir. HUMK.nun 427. maddesinde temyiz edilebilecek ve edilemeyecek kararlar belirtilmiştir. Kural olarak, genel ve özel mahkemelerin nihai kararları temyiz edilebilir. Miktar veya değeri belli bir değerin altında olan mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Eldeki dava ise, taşınmazın aynına ilişkin olduğundan bu davaya ilişkin verilen hüküm kesin olmaz ve temyiz edilebilir. Esasen temyizi ... bir kararın temyiz edilemeyeceğini hükümde bildirmiş olmasının hukuki bir değeri de yoktur. Açıklanan nedenlerle mahkemenin 30.05.2008 günlü temyiz talebinin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verilerek temyiz incelemesine geçilmiştir.

1-Teknik bilirkişiler ... Yasdı ve ... ... tarafından düzenlenen 22.03.2007 tarihli krokilerde çekişme konusu olan 1 ve 8 numara ile gösterilen ağaçların davacılara ait 677 sayılı taşınmazın çapı içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Sözü edilen bu ağaçların kal'ini istemekte davacıların hukuki yararı bulunmadığından istemin reddi yerine hüküm altına alınması doğru değildir.

2-Teknik bilirkişilerin düzenlediği 22.03.2007 günlü krokide gerek her iki parsel sınırı üzerinde bulunan ve gerekse davalılara ait 678 parsel sayılı taşınmazın çap kaydı içerisinde yer alan ağaçların davacılara ait 677 parsel sayılı taşınmaza kök ve gölge zararı verdiği saptandığına göre bu ağaçlar köklenerek elatmanın ve muarazanın giderilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca enkaz bedellerinin davacıya verilmesine dair hüküm tesisi de doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) ve (2) bentte yazılı nedenlerle tekmyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 14.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/8949
Karar No: 2011/22629
Karar Tarihi: 01.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/8949 E.  ,  2011/22629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : BERAAT

"Defter ve belgeleri gizlemek" ve "sahte fatura düzenlemek" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, Diyarbakır Vergi Dairesi Başkanlığının 29.12.2006 tarihli mütalaasının vergi suçu raporu ve eki belgelerine uygun olarak "sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olup, kamu davasının konusu olan "defter ve belgeleri gizlemek" suçuyla ilgili olarak 213 sayılı V.U.K.nun 367. maddesi uyarınca yargılama şartı olan mütalaanın bulunmadığı gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı isteme aykırı olarak CMUK'nun 32l nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7413
Karar No: 2018/1236
Karar Tarihi: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7413 E.  ,  2018/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, temyizin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede,

1- Sanık hakkında beraat kararına yönelik temyiz incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Mahkumiyet kararına yönelik temyiz incelemesine gelince; Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6235
Karar No: 2009/14526
Karar Tarihi: 02.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6235 E.  ,  2009/14526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu şikayetinde kendisine gönderilen ödeme emri tebligatının usulsüzlüğünü ileri sürmüş, eşinin telefon etmesi nedeniyle haciz tarihi itibariyle takipten haberdar olduğunu belirtmiştir. Borçlunun meskeninde yapılan haciz tarihinin 26.7.2007 olduğu takip dosyasında tutulan zabıttan anlaşılmaktadır. Borçlunun şikayet dilekçesinde 26.7.2007 yerine 26.6.2007 yazması hataya müstenit beyan olup, borçlu takibi öğrenmesine ilişkin vakayı (haczi) belirttiğinden, mahkeme kararının haciz tarihi olan 26.7.2007 tarihi itibariyle sonuç doğuracağının tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre her iki tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00.'er TL onama harcının mahsubuna bakiye 1.60.'ar  TL. harcın temyiz edenlerden alınmasına, 02/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/14754
Karar No: 2012/12538
Karar Tarihi: 05.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/14754 E.  ,  2012/12538 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 20.06.2007 gün ve 2006/362 Esas, 2007/543 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebligname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin beyanlarında sanık ve arkadaşlarının kendisini mağazanın arka tarafına götürerek elini iple bağladıklarını ve iple boğazını sıktıklarını beyan ettiği, İnegöl Devlet Hastanesinin raporunda da yaralanmaların "basit tıbbi müdaheleyle giderilebilir" olduğunu ifade etmesine karşılık, rapor ayrıntısında saçlı deride sol tarafta 4-5 adet 0,5 x 1 cm büyüklüğünde cilt erezyonu, sağ tibia üzerinden muhtemelen sigaraya bağlı yanık izi mevcut olduğunun belirtilmesi karşısında, bu raporla yetinilmeyerek Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılarak, mağdurdaki yaralamanın TCK.nın 109/6. maddesi kapsamında kalan ayrıca ceza vermeyi gerektiren nitelikte olup olmadığının araştırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 200 gün adli para cezasının, bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla adli para cezasına çevrilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve hükmedilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi yerine, 647 sayılı Kanunun 5. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan "Sanığa verilen para cezasının günlüğü 20 YTL'den hesabına"

./..

-2-

çıkartılarak, yerine "suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı 20 TL hesabıyla 4.000 TL adli para cezasına çevrilmesine" ibaresi "647 sayılı Kanunun 5. maddesi" ibaresi de çıkartılarak, yerine, "5237 sayılı TCK.nın 52/4 maddesi" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2015/7447
Karar No: 2015/18434
Karar Tarihi: 26.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7447 E.  ,  2015/18434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2014

NUMARASI : 2014/308-2014/716

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2014 tarihinde belediye imar planı içinde olup olmadığı, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yararlanmadığı ve etrafının meskun olup olmadığı hususlarının ilgili Belediye Başkanlığından sorularak,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11714
Karar No: 2009/3126
Karar Tarihi: 10.03.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/11714 E.  ,  2009/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

... 14.Asliye Hukuk Mahkemesi

223-206

KARAR

Dava, taraflar arasında ticari nitelikli 578 kalem sıhhi tesisat malzemesi satımına ilişkin sözleşmeden kaynaklanan menfi tespit ve istirdat olup, kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca 19.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 19.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/29081
Karar No: 2020/13134
Karar Tarihi: 20.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/29081 E.  ,  2020/13134 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın anılan Kanun'un 91/1, 91/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 5 ay hapis ve 160,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine dair Ünye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2018 tarihli ve 2016/406 esas, 2018/180 sayılı kararını kapsayan dava dosyası Adalet Bakanlığının 18/04/2019 gün ve 94660652-105-52-2479-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/05/2019 gün ve KYB.2019/43314 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, adı geçen sanığın mahkûmiyetine karar verilmişse de, sanığın tüm aşamalarda vermiş olduğu beyanlarında olay tarihi itibarıyla yurtdışında ve ihbar eden tanık Yaşar Engin ile aralarında husumet olduğunu, Mahkeme aşamasında dosyalarının olduğunu belirterek üzerine atılı bulunan suçlamayı reddettiği, dosyada mevcut 16/08/2016 tarihli suç tutanağına göre, 1 adet yeni kesilmiş ağacın bulunduğunun belirtilmesine rağmen, dosyada asılları bulunan yurtdışı giriş-çıkış kaydına ve otobüs biletlerine göre, sanığın olay tarihinde Ordu ili Ünye İlçesinden, Rize iline seyahat ederek, Rize ilinden de Gürcistan ülkesine çıkış yaptığı, yine olay tarihinden 1-2 yıl önce kesilmiş bir adet ağaç daha bulunduğunun tespit edildiği anlaşılmakla birlikte, üzerinden geçen zaman dikkate alındığında bu ağacın kim ya da kimler tarafından kesilmiş olabileceğinin tespitinin olanaklı olmadığı, her ne kadar tanık ...'in 16/08/2018 tarihli beyanında 14/08/2018 tarihinde kesilen ağacı sanığın kestiğini bizzat gördüğünü, diğer tanık Yaşar Engin'in ise aynı tarihli beyanı ile babası olan Yaşar'ın olay günü kendisini arayarak, sanığın ağaç kestiğini söyleyerek, Orman İşletme Müdürlüğüne haber vermesini istediğini belirtmiş iseler de, yargılama aşamasında alınan beyanlarında bu ifadelerini kabul etmedikleri, taraflar arasındaki husumete konu yargılama dosyalarının da araştırılmadığı gözetildiğinde, sanık aleyhine herhangi bir delil elde edilemeksizin, iki ağacın da sanık tarafından motorlu testere ile kesildiğinden bahisle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla ,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İleri sürülen nedenler delil değerlendirmesi kapsamında kaldığından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 20/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30568
Karar No: 2014/17983
Karar Tarihi: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/30568 E.  ,  2014/17983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

5271 sayılı CMK.nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının “2002 ve 2003 yıllarına ait defter ve belgeleri gizlemek” suçundan açıldığı gözetilmeden dava konusu yapılmayan sanığın vergi borcundan dolayı önceden haczedilmiş aracını vergi dairesine teslim ettiğinden bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31388
Karar No: 2017/2527
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31388 E.  ,  2017/2527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK'da değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.