erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5258
Karar No: 2016/11907
Karar Tarihi: 14.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/5258 E.  ,  2016/11907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-....

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafiinin erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince uzun süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50.maddesine göre çevrilip, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında hapis cezasının kaç gün üzerinden çevrildiğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddelerine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının günlüğü 30 TL' den paraya çevrilmesi sırasında 22.800 TL yerine 22.500 TL olarak hesaplanması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin 3. paragrafının çıkarılarak yerine, "Sanığın sosyal ve ekonomik durumu, yargılama süreci içindeki tutum ve davranışı, suçun işlemesindeki özellikler ve işlenişi nazara alınarak sanık hakkında TCK'nın 50/4-1a, 52/2-3. maddeleri gereğince 760 gün karşılığı adli para

cezasına çevrilmesine, adli para cezasının günlüğü 30 TL'den hesaplanarak 22.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22522
Karar No: 2017/2180
Karar Tarihi: 02.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22522 E.  ,  2017/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın tanık deliline dayanmış ve süresinde verdiği karşı dava cevap dilekçesinde diğer tanıkları yanında tanığıda ilk boşanma davasından sonra tarafların barıştığı iddialarına yönelik dinlenilmesini talep etmiştir. Yasal sebep bulunmadıkça gösterilen tanığın dinlenmemiş olması savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır. (HMK m.27) Mahkemece, gösterilen tanıklardan bir kısmının tanıklığı ile ispat edilmek istenen husus hakkında yeter derecede bilgi edinildiği takdirde, geri kalanların dinlenilmemesine karar verilebilir (HMK m. 241). Davacı-karşı davalı kadın yargılama sırasında dinlenmeyen tanığının dinlenmesinden vazgeçmediği gibi, mahkemece de bu tanığın dinlenilmeme gerekçesi de (HMK m. 241) açıklanmamıştır. Davalı-karşı davacı erkeğin davasının kabulüne karar verildiği de dikkate alındığında, davacı-karşı davalı kadının dinlenilmesinden açıkça vazgeçilmeyen tanığı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri gereğince usulüne uygun olarak çağrılıp dinlenilmesi, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.03.2017 (Prş.)
Esas No: 2024/1632
Karar No: 2024/14009
Karar Tarihi: 26.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/1632 E.  ,  2024/14009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/389 E., 2023/875 K.

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın, yetkilisi olduğu ... İnş.... Ltd. Şti. faaliyeti kapsamında, 2011 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinde; sanığın aynı mükellefiyet kaydı nedeniyle 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla da, Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davaları açıldığı; Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen 20.03.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesinden geçerek 15.01.2020 tarihinde kesinleşmesinden sonra, 7394 sayılı Kanunun 4. ve 6. maddeleri ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359. maddesi ve Geçici 34. maddelerindeki lehe düzenlemelerin değerlendirilmesi yönünden uyarlama yargılaması yapılması esnasında, sanığın aynı mükellefiyet kaydı nedeniyle 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan yargılaması devam eden, Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/389 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği ve yapılan yargılama sonucunda; Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesince temyize konu düşme kararının verildiği nazara alındığında; 18.09.2007 tarihli ve 2007/8-125 Esas, 2007/186 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, "... uyarlama yargılamasının sonraki yasanın lehe hükümlerinin saptanması ve uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sınırlı ve kendine özgü bir yargılama olduğu, lehe yasanın tespiti amacıyla yapılan yargılamada, önceki kararın dışına çıkılmadan, kesinleşen karardaki suça uygulanması olanağı bulunan hükümlerinin tamamının uygulanarak, bulunacak cezaların karşılaştırılıp lehe yasanın tespiti ile yetinilmesinin gerekeceği", ".... farklı usullere tabi uyarlama yargılaması ile genel yargılamanın birlikte yürütülemeyeceği" şeklindeki açıklamalar karşısında; Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesince 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen 20.03.2019 tarihli mahkumiyet hükmünün istinaf incelemesinden geçerek 15.01.2020 tarihinde kesinleşmesi ile söz konusu dava hakkında dava zamanaşımının işlemeyeceği de gözetilmeden, uyarlama yargılamasına tabi Antalya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/383 Esas sayılı dosyası ile genel yargılamaya tabi Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/389 Esas sayılı dosyalarının birleştirilerek zamanaşımından düşme kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/6792
Karar No: 2015/29
Karar Tarihi: 12.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6792 E.  ,  2015/29 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılana ait işyerinden aracı bir günlüğüne kiralamasına rağmen herhangi bir mazeret sunmadan süresi içinde aracı getirmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak ve sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden TCK'nın 155/1. maddesi kapsamında verilen 3.600 TL ve 2.000 TL'nin toplanmasına karar verilerek sonuç olarak 5.600 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın

aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla “100 gün” ve “2.000 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla “5 gün” ve “100 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve “cezaların toplanarak sanığın 5.600 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “adli para cezalarının ayrı ayrı infaz edilmesine” denilmek suretiyle suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6983
Karar No: 2022/8846
Karar Tarihi: 09.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6983 E.  ,  2022/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Mahkemesi

Dava, 27.01.2010 tarihinde meydana gelen olayın, davacı şirket yönünden ... kazasının olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Taleple bağlılık ilkesi” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinde hakimin, tarafların istem sonuçlarıyla bağlı olduğu, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği açıklanmış olmakla, hukuk yargılamasına “istemle bağlılık” ilkesi egemen kılınmıştır.

İnceleme konusu davada; davacının talebinin 27.01.2010 tarihinde meydana gelen kazanın davacı şirket yönünden ... kazası niteliğinde olmadığının tespitine yönelik olup meydana gelen kazanın davacı şirket yönünden ... kazası olmadığına karar verilmesi gerekirken talep aşılarak yazılı şekilde kazanın ... kazası olmadığının tespitine yönelik hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmektedir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : İlk Derece Mahkemesi'nin hüküm fıkrasında yer alan "27/01/2010 tarihinde kazazede ...'ın geçirmiş olduğu kazanın ... kazası olmadığının tespitine" sözcükleri silinerek yerine "27/01/2010 tarihinde kazazede ...'ın geçirmiş olduğu kazanın davacı şirket yönünden ... kazası olmadığının tespitine" sözcüklerinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ilgilisinden alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 09.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22003
Karar No: 2013/17556
Karar Tarihi: 25.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/22003 E.  ,  2013/17556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Sanıkların, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte belge düzenlemek eyleminden dolayı açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2. maddeleri gereği zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine,

2004 takvim yılında sahte belge düzenlemek eyleminden dolayı açılan kamu davasından dolayı ayrı ayrı beraatlerine dair.

Gerekçeli karar başlığında 2002, 2003 ve 2004 şeklinde yanlış yazılan suç tarihlerinin anılan yıllarda en son Aralık döneminde KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle 31.12.2002, 31.12.2003 ve 31.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin 2002 ve 2003 takvim yıllarına ilişkin kurulan düşme kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davalarının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Katılan vekilinin 2004 takvim yılına ilişkin kurulan beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2004 yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan

vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 25.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/24125
Karar No: 2017/35949
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24125 E.  ,  2017/35949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6525
Karar No: 2016/11233
Karar Tarihi: 23.09.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/6525 E.  ,  2016/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-..., 3-..., 4-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın beraatine karar verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/4 . maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK’nın 52/4. maddesinin son cümlesi uyarınca taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı gerekirken, yerine infaz yetkisini kısıtlar biçimde, sanığa tayin olunan adli para cezasının, zamanında ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek tedbirine çevrileceği hususunun ihtar edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. bendinin c fıkrasında yer alan "TCK' nın 50/1-a maddesi" ibaresinin çıkarılarak yerine "TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi" ibaresinin yazılması, yine hüküm fıkrasının 1. bendinin c fıkrasının son cümlesinde yer alan “ ödenmeyen adli para cezasının kamuya yarar bir işte çalışmaya çevrileceğinin belirtilmesine” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3103
Karar No: 2020/12906
Karar Tarihi: 16.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3103 E.  ,  2020/12906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’ün adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası olmadığı, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, suç tarihinde kayden sabıkasız olan suça sürüklenen çocuk hakkında CMK’nın 231/6-b bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken “müştekinin zararını giderilmediğinden 5271 sayılı Yasa'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına,” biçimindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2095
Karar No: 2013/2326
Karar Tarihi: 20.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/2095 E.  ,  2013/2326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2010/59283

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 16/09/2009, 2008/190 (E) ve 2009/133 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluşa, dosya içeriğine ve gösterilen gerekçeye göre, mahkemenin haksız tahrik uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bu hususta bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ceza miktarına, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olaydan önce teravih namazı kılmak amacıyla camiye gittiğinde çocukluk arkadaşı olan mağdurun ayaklarını gıdıkladığı, olay gecesinde ise sanığın camide iken bu kez tanık Ömer Osman'ı iteklediği, tanık Ömer Osman'ın cami çıkışında bu durumu mağdura anlatması üzerine mağdur ve arkadaşı olan tanık Şükrü'nün namaz çıkışında bu konuları konuşmak amacıyla sanığı yanlarına çağırdıkları, burada aralarında çıkan tartışma sırasında, tanık Şükrü'nün sanığı iteklediği, mağdurun da sanığa yumruk attığı, sanığın bunun üzerine yanında taşıdığı bıçakla mağdurun göğüs ve batın bölgesine vurduğu, göğüs bölgesine isabet eden bıçak darbesinin basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmaya, batın bölgesine isabet eden bıçak darbesinin ise organ yaralanması oluşturmaksızın batında kanama meydana getirmesi sonucu, mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaralanmasına neden olduğu olayda,

A-Sanık ile mağdur arasında olay öncesine dayalı öldürmeyi gerektirir bir husumetin olmaması, olayın hareketli kavga ortamında ve sanığın da darp edildiği ahvalde gelişmesi, bu durumda sanığın bıçağı istediği vücut nahiyesine vurma ihtimalinin bulunmaması ve sanığın engel olmadığı halde eylemini sürdürmemesi birlikte değerlendirildiğinde, eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, TCK.nun 61. maddesi uyarınca meydana gelen zararın ağırlığına göre, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması,

B-Kabule göre de;

Teşebbüs nedeni ile 13 ile 20 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35 maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayin edilmesi yerine, yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 20/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.