erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/12734
Karar No: 2016/3359
Karar Tarihi: 02.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12734 E.  ,  2016/3359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında hatalı yazılan suç tarihinin, 30.03.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Kanun'un ek 7.maddesi kapsamında kaldığı ve aynı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2.maddesi delaletiyle 41.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Kanun ile değişik 1219 sayılı Kanun'un 41.maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Gün adli para cezasının paraya çevrilmesinde uygulama maddesinin gösterilmemesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve ....sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve ....E., .... K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükmün 1. paragrafındaki ''5 gün adli para cezasının bir gün karşılığı'' ibaresinden sonra gelmek üzere ''TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca'' ibaresinin eklenmesi ve hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve .... sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve .... E., ....K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5169
Karar No: 2012/9282
Karar Tarihi: 08.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5169 E.  ,  2012/9282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda iş sözleşmesi davacı tarafından ücret alacaklarının ödenmemesi gerekçesiyle haklı nedenle feshedilmiştir. Haklı da olsa sözleşmeyi fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. İhbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/9843
Karar No: 2008/17344
Karar Tarihi: 20.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/9843 E.  ,  2008/17344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki tazminat davasına dair Kadıköy 1. Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 11.7.2007 günlü ve 2005/871 E--2007/1101 K.sayılı hükmün temyiz isteminin süreden reddi hakkında dairece verilen 28.2.2008 günlü ve 2008/206 E-3065 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Kadıköy 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2005/871 E-2007/1101 K. sayılı ilamı taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 28.2.2008 günlü ve 2008/206 E-2008/3065 K. sayılı ilamı ile; davalı vekili 07.10.2007 tarihinde tebliğ edilen hükmü 23.10.2007 tarihinde temyiz ettiğinden bahisle HUMK 437. maddesi gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; mahkeme kararının davalı tarafa tebliğ tarihinin 17.10.2007 olduğu anlaşılmıştır. Tebliğ tarihinin 07.10.2007 olarak kabulü maddi hataya müstenit olduğu anlaşıldığından davalının temyiz talebinin reddine ilişkin Dairemizin 28.2.2008 tarihli ve 2008/206 E-2008/3065 K. sayılı ilamı kaldırılarak işin esası incelendi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 20.10.2008 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8540
Karar No: 2018/952
Karar Tarihi: 06.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/8540 E.  ,  2018/952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkeme tarafından verilen karar sanığa tefhim edilmiş olmakla beraber bahse konu kararda kanun yolunun yanlış gösterilmiş olması nedeniyle temyiz süresi tefhimle değil gerekçeli karar tebliğ tarihi esas alınarak,sanık müdafiinin temyiz başvurusu süresinde kabul edilmiştir.

Ayrıca şikayet dilekçesinde sanık hakkında İİK’nın 333/a maddesi gereğince cezalandırılma talebinde de bulunulduğu gözetilmeyerek bu konuda bir karar verilmemişse de,bu hususta mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12258
Karar No: 2020/1296
Karar Tarihi: 21.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12258 E.  ,  2020/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 26.10.2015 tarihli dilekçesi ile hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği, mahkemece mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin, kararın kesin nitelikte adli para cezası olduğundan bahisle 03.11.2015 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği ve bu ek kararın 13.11.2015 tarihinde suça sürüklenen çocuğun MERNİS adresinde tebliğ edildiği ancak suça sürüklenen çocuğun ek kararın tebliğ edildiği 13.11.2015 tarihinde cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğa 03.11.2015 tarihli ek kararın, usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde bilinen en son adresine, buradan iade dönerse MERNİS adresine olacak şekilde) tebliğ edilerek, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 21/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/953
Karar No: 2011/12556
Karar Tarihi: 13.10.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/953 E.  ,  2011/12556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlık, tacir olmayan davacının satıma konu mallardan 6 kalemin davalı yanca teslim edilmemesi ve bu parçaların dava dışı başka firmadan temin edilmesi nedeniyle oluşan zararın tazmini istemine ilişkin olup, uyuşmazlığın niteliğine davacının sıfatına göre, kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12652
Karar No: 2013/15026
Karar Tarihi: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12652 E.  ,  2013/15026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Yönetimi aralarındaki karar iptali davasına dair İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 16.05.2012 günlü ve 2008/759-2012/546 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 16.04.2013 günlü ve 2013/3707-2013/6435 sayılı ilama karşı davacı tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında açıklanan gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK.nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, takdiren 219,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/32569
Karar No: 2021/2076
Karar Tarihi: 24.02.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/32569 E.  ,  2021/2076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre Orman İdaresi vekilinin 24.06.2015 hakim havale tarihli ve katılma talepli dilekçesi gözetilip 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Orman İdaresinin CMK'nin 237. ve devamı maddeleri uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın kimlik tespiti yapılmadan, kendisine yüklenen suç anlatılmadan, iddianame okunmadan ve yasal hakları hatırlatılmadan atılı suça yönelik savunması alınarak 5271 sayılı CMK'nin 147. ve 191/3-b. maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağına göre davaya konu ağaç kesilen yerin sanığın evvelden beri kullandığı tapusuz tarlanın bitişiğinde olması ve ağaçların tutanak tarihinden yedi gün önce kesilmiş olduğunun tespit edilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre, suça konu yerde ağaçlar hızarla ve baltayla kesilerek yeniden tarla açmak suretiyle işgal ve faydalanma eyleminde bulunulması, dolayısıyla işgal eyleminin bulunduğu yerden ağaç kesildiğinin anlaşılması, Orman İdaresi'nce düzenlenen Tazminat hesabını içeren belgede suça konu kesilen ağaçların yakacak nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın 6831 sayılı Kanunun 91/1, 91/1-2. cümlesi, 91/4. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5168
Karar No: 2012/9281
Karar Tarihi: 08.05.2012

**22. Hukuk Dairesi         2012/5168 E.  ,  2012/9281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2011

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhbar tazminatı yönünden taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir nedeni olmaksızın ve usulüne uygun bildirim öneli tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. madde yazılı olan nedenlere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve Kanunun 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar öneli tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih nedenine rağmen işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre içinde fesih yoluna gitmemeleri halinde sonraki fesihlerde karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

İhbar tazminatı iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olduğu için, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz.

Somut olayda iş sözleşmesi davacı tarafından ücret alacaklarının ödenmemesi gerekçesiyle haklı nedenle feshedilmiştir. Haklı da olsa sözleşmeyi fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanamaz. İhbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1442
Karar No: 2018/4441
Karar Tarihi: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1442 E.  ,  2018/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ... yönünden yapılan incelemede; sanığın adına kayıtlı olan ... plakalı aracı, alacaklıyı zarara uğratmak için sattığının iddia edilmesi karşısında, söz konusu aracın hangi tarihte ve ne şekilde satıldığı araştırılıp, sanığın savunmasında bu aracın icra marifetiyle satıldığını iddia etmesi karşısında, bu husus sanığa açıklattırılıp, icra dosya numarası tespit edilerek, belirtilen iddia araştırılıp şikayetin süresinde olup olmadığı da tespit edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, her iki sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7245
Karar No: 2016/13561
Karar Tarihi: 21.12.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/7245 E.  ,  2016/13561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 22/10/2015

Ek Karar Tarihi : 06/042016

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz isteminin süreden reddi

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda 22/10/2015 tarihinde verilip 25/02/2016 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmün sanık tarafından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 01/04/2016 tarihinde temyiz edildiği, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 06/04/2016 tarihli ek kararın da herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4698
Karar No: 2013/3778
Karar Tarihi: 04.03.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/4698 E.  ,  2013/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/12/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 24/03/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının kuyusunu kapatması sebebiyle zarara uğradığını iddia ederek yeniden tesisini yaptırma bedeli, sifon bedeli, su taşıma bedeli ve ceviz ağaçlarının kuruması nedeniyle uğradığı maddi zararların davalı taraftan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece kuyunun davalı tarafından kapatılırken boruların olmadığı, sifonun zarar görmediği tespit edilmiş; ceviz ağaçlarının da kuyunun kapatılması sonucu kurudukları iddiasının davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden davacının 2008 yılında bu yere 120 adet ceviz fidanı diktiği, davacının sulama yaptığı kuyunun davalı yanca kapatıldığı, kapatıldığında sifon tertibatının zarar görmediği, kapatılan kuyunun davalı tarafça açıldığı, davacının kuyu açılması ve sifon tertibatına yönelik zararının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık kuyunun kapatılması ile ceviz ağaçlarının kuruması arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece keşif sonucu aldırılan 26/10/2009 tarihli ziraat bilirkişisi raporu ile davaya konu edilen kuyunun su kapasitesinin sulama yapabilmeye elverişli olduğu anlaşıldığından davacının sulama yapamaması nedeniyle ceviz ağaçlarının kuruduğu kabul edilerek ziraat bilirkişisi tarafından hesaplanan zarar gören ağaçların 50 adet olduğu kabul edilerek tazminata hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.