erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/5149
Karar No: 2006/9200
Karar Tarihi: 19.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5149 E.  ,  2006/9200 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 142 ada 10 parsel sayılı 9505,97 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Askı ilan süresi içinde davacı Hazine tapu kaydı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama aşamasında tapu kaydının olmadığını kaçak ve yitik kişilere ait olduğu iddiasına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, Hazinenin yargılama aşamasında tapu kaydının bulunmadığını açıklamış olmasına taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalmadığının davalı tarafın tesbit tarihine kadar 20 yılı aşkın süre ile aralıksız malik sıfatıyla zilyet ettiğinin 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile mülk edinme koşullarının gerçekleştiğinin keşif, uygulama, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile ziraatçi ve teknik bilirkişilerin raporlu krokileri ile saptanmasına kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11646
Karar No: 2020/1226
Karar Tarihi: 21.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/11646 E.  ,  2020/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E-2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda her ne kadar katılanın, sanığa suça konu motosikleti denemesi için motosikletin anahtarını başlangıçta özgür iradesiyle teslim etmiş ise de; bu iradenin motosikletle deneme yapıp getirmek ile sınırlı olacağı, bu bağlamda sanık ile müştekinin motosikletin teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren motosikletin anahtarını sanığın haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Kabule göre de,

İddianame içeriğine göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanması talep edildiği halde ek savunma hakkı verilmeden aynı Kanun’un 142/1 maddesi ile uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 21.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12799
Karar No: 2017/12509
Karar Tarihi: 08.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/12799 E.  ,  2017/12509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

S.S.ÇOCUK : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının tespiti hususunda Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Laboratuvarlarından rapor alınarak 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde belirlenmeden, soruşturma aşamasında alınan konusunda uzman olduğu anlaşılamayıp, usulen yemini de yaptırılmayan bilirkişinin yeterli açıklama içermeyen raporu esas alınarak eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5552
Karar No: 2021/1918
Karar Tarihi: 24.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2019/5552 E.  ,  2021/1918 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalılar ..., ..., ... aralarındaki dava hakkında, Bakırköy 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/05/2016 gün ve 2014/20–2016/238 sayılı hükmün Dairenin 22/05/2019 gün ve 2016/18062-2019/6611 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı banka vekili, borçlu ... hakkında takip başlatıldığını, borçluların alacağı karşılayacak mal varlığı bulunmadığını, alacaklılardan mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazları davalılara devrettiğini belirterek, bu tasarrufun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı Dairemizin 22.05.2019 gün 2016/18062 Esas 2019/6611 sayılı ilamı ile davacıya aciz vesikası sunulması için 01.03.2016 tarihli duruşmada süre verildiği, davacı bankada, davalı borçlunun adresinde 14.04.2016 tarihinde haciz yapıldığı ve tutulan tutanağın İİK’nun 105 uyarınca geçici aciz belgesi niteliğinde olduğunu belirtmiş, Mahkemece davalı borçlu ...'ın aciz hali gerçekleşmediğinden, dava ön koşulu eksikliğinden davanın reddi isabetli olmadığından bahisle bozulmuştur. Bozmadan sonra davalılar vekili tarafından anılan kararın hatalı olduğundan bahisle karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dosyanın yeniden yapılan incelemesi sonucunda:

1-Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve 6100 sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tasarrufun iptali davalarında geçici veya kesin aciz belgesi bulunması dava şartı olduğundan (İİK.m.277) bu hususun doğrudan gözetilmesi gerekmekte olup, mahkemece de alacak miktarı ile davalı ...'ın ... Kutu Ambalaj Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi, ... Turizm Oto ve Reklam Sanayi Ticaret A.Ş. ile Mikrosan Kağıt Ambalaj Plastik ve Kimya San. ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki hisselerinin değerinin toplamının borcu karşılamaya yeter miktarda olduğu, bu nedenle de davalı-borçlu ...'ın aciz halinde olmadığı, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru olduğu anlaşılmakla kararın davalılar yararına onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bette açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin diğer karar düzeltme isteğinin reddine, (2) nolu bette açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 22.05.2019 gün 2016/18062 Esas 2019/6611 sayılı kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 30,10 TL kalan onama harcının isteyen davacıdan alınmasına, tashihi karar peşin harcının karar düzeltme isteyen davalılara geri verilmesine 24/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5152
Karar No: 2008/4024
Karar Tarihi: 17.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5152 E.  ,  2008/4024 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli istemine ilişkindir.

Davacı yüklenici, davalıya ait evin PVC pencere ve kapı doğrama işlerini yaptığını, 01.11.2002 tarihli açık fatura düzenlediğini, davalının borcunu ödemediğini iddia etmiştir. BK’nın 355 ve devamı maddeleinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda işin yapılıp teslim edildiğini ve iş bedeline hak kazanıldığını kanıtlama yükü yükleniciye düşer. Somut olayda; yanlar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamaktadır. İş sahibi olan davalı takip aşamasındaki itirazında akdi ilişkiyi inkâr etmiş, yargılama sırasında da akdi ilişkinin bulunmadığını savunmuştur. Davada talep edilen miktara göre akdi ilişkinin varlığı HUMK’nın 288. maddesi gereğince davacı yüklenici tarafından senetle ispat edilmelidir. Fatura tek başına akdi ilişkinin varlığının ispatı için yeterli değildir. Ancak davacı dava dilekçesinde “diğer yasal deliller” demek sureti ile yemin deliline de dayanmış sayılacağından, davacıya, davalı tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılmalı ve sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Tüm bu yönler gözetilmeden davanın yazılı şekilde kısmen kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/15719
Karar No: 2012/7391
Karar Tarihi: 09.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15719 E.  ,  2012/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/11/2010 tarih ve 2010/39-2010/296 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilince davalının talebiyle yapılan anıtın kitabe-yazıt bölümünde davalı tarafından el atılarak bütünüyle yok edildiğini belirterek müvekkilinin manevi zararlarının giderilmesi için (100.000,00) TL'lık manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, yapıtın özgür durumuna yaratıcısınca getirilmesinin sağlanması ile el atmanın önlenmesine karar verilmesine talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara göre davalı tarafından oluşturulduğu kanıtlanamayan tahribat nedeniyle davalının sorumlu tutulamayacağını gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava davacının eser sahibi olduğu yapıta davalı tarafından yapılan müdahale nedeniyle açılmış manevi tazminat ve yapıtın özgün durumuna yaratıcısınca getirilmesinin sağlanması ile el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut 03.03.2010 tarihli gazete haberinin içeriği, eserin bulunduğu alan, anıtta yer alan yazıt kısmının yapısı ve yapılan tahrifatın niteliği, tanık anlatımlarının içeriği dikkate alındığında davaya konu eserde yapıldığı iddia edilen tahrifatın davalı tarafından gerçekleştirildiği açıktır. Bu durumda mahkemece davacıya ait eserde yapılan tahrifatın davalı tarafından yapıldığının kabulü ile hasıl olacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı değerlendirme sonucu tahrifatın davalı tarafından yapıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması yanlış olmuş ve kararın açıklanan nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/24358
Karar No: 2022/4912
Karar Tarihi: 23.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/24358 E.  ,  2022/4912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında, 6136 sayılı yasa kapsamında olmayan suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve sanığın yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığı anlaşılmakla yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle sanığın CMK.nın 223/2-a madde ve fıkrası gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4284
Karar No: 2007/5455
Karar Tarihi: 18.09.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4284 E.  ,  2007/5455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava eser sözleşmesine dayalı iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Davalılar sözleşme ilişkisi bulunmadığından davanın reddini savunmuş, mahkemece husumet yokluğundan davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında basınç düşürme istasyonunun kurulumu konusunda yazılı bir sözleşme bulunduğu iddia ve ispat edilmiş değildir. Dava değerine göre sözleşmenin varlığı yazılı belgeyle kanıtlanmalıdır (HUMK 288 ve devamı maddeler). Nevar ki davacı delil listesinde “her türlü yasal delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğunun kabulüyle sözleşmenin varlığı konusunda davalılara yemin teklifinde haklı olduğu davacıya hatırlatılmalı, oluşan sonuca göre hükme varılmalıdır.

Bu hususun gözden kaçırılması doğru olmadığı gibi dava husumet yokluğundan reddedildiğine göre Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7.maddesi uyarınca maktu yerine nisbi vekâlet ücreti takdir edilmesi de bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine 2.bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 18.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13480
Karar No: 2018/6125
Karar Tarihi: 23.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13480 E.  ,  2018/6125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin, 15/10/2015 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 07/12/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2- Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/23496
Karar No: 2022/20035
Karar Tarihi: 29.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/23496 E.  ,  2022/20035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Parada sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında parada sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 197/1. ve 62.maddeleri uyarınca tayin olunan 333 gün para cezasının, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20TL'den adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında hesap hatası sonucu adli para cezasının 6.660,00 TL yerine, 6.666,00 TL olarak yazılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafında bulunan "6.666,00" ibaresi çıkarılarak yerine "6.660,00" yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında parada sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafinin ve sanık ...'ın temyiz taleplerinin incelenmesinde;

a) Oluş, tüm dosya kapsamı, adli sicilinde parada sahtecilik suçundan kayıt bulunmayan sanıkların aşamalarda değişmeyen atılı suçu işlemediklerine dair savunmaları, sanıklarda sahteliği iddia olunan para ele geçmemesi ve "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi birlikte gözetildiğinde; sanıkların diğer sanık ... ile aralarında

telefon görüşmesi yaptıklarına ilişkin tape kayıtları, teknik takip görüntülerinin bulunması dışında atılı suçu işlediklerine dair cezalandırılmalarına yeter delil bulunmadığından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

b) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nın 197/1. ve 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 333 gün para cezasının, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den adli para cezasına dönüştürülmesi sırasında hesap hatası sonucu adli para cezasının 6.660,00 TL yerine, 6.666,00 TL olarak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafinin ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/29172
Karar No: 2016/9951
Karar Tarihi: 19.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/29172 E.  ,  2016/9951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun aşamalarda suça sürüklenen çocuk ile şakalaştıkları sırada, suça sürüklenen çocuğun elinde tuttuğu bıçağın üzerine yürüdüğünü, suça sürüklenen çocuğun kendisini istemeden yaraladığını belirtmesi, suça sürüklenen çocuğun da yaralama kastı olmadığını, şakalaşırken bıçağın mağdura saplandığını savunması karşısında, olayın tek görgü tanığı Adil Baybarz'ın olayla ilgili bilgi ve görgüsünün tespitinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.