erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8135
Karar No: 2019/12786
Karar Tarihi: 27.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2016/8135 E.  ,  2019/12786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken 6545 sayılı Kanunla değişik 5237 sayılı TCK'nın 102/3-e. maddesi uyarınca artırım yapılmış ise de, anılan hükmün gerekçesinden de anlaşılacağı üzere suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında artırım yapılabileceği, dava konusu olayda sanığın otobüs içerisinde yolculuk yaparken atılı suçu işlediği ve eylemin gerçekleştiği otobüs TCK'nın 102/3-e. maddesinde “insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar” şeklinde tarif edilen yerlerden olmadığından mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle basit cinsel saldırı suçu kapsamında kalıp, soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi bulunduğu ve kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak kamu davasına katılan mağdurenin, mahkemece kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesinin ardından dosyaya sunduğu 02.03.2016 günlü dilekçeyle mevcut şikayetinden vazgeçip, sanık müdafisinin de aynı tarihli dilekçe ile şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiği anlaşıldığından, vaki feragat nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 27.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8399
Karar No: 2011/928
Karar Tarihi: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8399 E.  ,  2011/928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2008 tarih ve 2007/852-2008/632 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı sigorta şirketi tarafından tanzim olunan ferdi kaza sigorta poliçesiyle sigortalandıklarını, 03.04.2007 tarihinde meydana gelen kazada müvekkillerinin yaralandığını, davalının motosikletle meydana gelen rizikoların teminat dışı olduğu gerekçesiyle ödeme yapılmadığını oysa poliçe tanzimi esnasında teminatın motosiklet kullanımını da kapsadığı bildirildiği için müvekkillerinin bu sigortayı yaptırdıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı olarak şimdilik 7.000,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, rizikonun teminat dışı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, ferdi kaza sigortası genel şartlarının 6. maddesi uyarınca motosiklet kullanımıyla meydana gelen rizikoların ancak poliçede özel teminat verilmesi halinde mümkün olduğu, davaya konu poliçede ise bu yönde özel teminat verilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25385
Karar No: 2017/7000
Karar Tarihi: 19.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25385 E.  ,  2017/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Şikayetçi vekili tarafından, Antalya 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/1690 esas, 2014/439 karar sayılı dosyası ile sanıklar ..., ...ve ... hakkında İİK'nın 345/a maddeleri gereğince cezalandırılması için şikayeti sonucu yapılan yargılama sonunda dosyanın eldeki dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş olup ana dosyada karar verilirken birleştirilen dosya hakkında hüküm kurulmamış olduğundan şikayet hakkında zamanaşımı süresi içerisinde her zaman karar verilebileceğinin mümkün görülmesi karşısında, sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde,

Aynı suçtan dolayı aynı sanık hakkında müştekisi aynı olan Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/1564 E. 2013/737 Karar sayılı dosyanın bulunduğunun anlaşılması karşısında, suçun tek suç olup olmadığı ya da 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tespiti açısından dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafi ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/24471
Karar No: 2018/11818
Karar Tarihi: 07.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/24471 E.  ,  2018/11818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi, 276 ada 17 parsel sayılı taşınmaza bilirkişi kurulunca emsal alınan satışlar, küçük yüzölçümlü ve dükkan nitelikli taşınmazlara aittir. Her ne kadar yapının değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülmüş ise de taşınmazın değeri içerisinde dükkanın ticari değeri bulunduğundan söz konusu ticari amaçlı satışın değerlendirmede esas alınması nedeniyle rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/2985
Karar No: 2010/9358
Karar Tarihi: 28.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2985 E.  ,  2010/9358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yeşilhisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2008 tarih ve 2008/72 - 2008/199 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin kendisine ait taşınmazında yetiştirmekte olduğu elma ağaçları ve ürünlerinin ‘don’ rizikolarına karşı davalı ... şirketi tarafından teminat altına alındığını, 24-27 Nisan 2007 tarihlerinde meydana gelen don olayı nedeniyle ağaçlardaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalılar tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 6.500 YTL’nin temerrüt faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ... şirketinin poliçeyi düzenlemediği gerekçesiyle bu davalı yönünden husumet yokluğundan, don hadisesinin elma ağaçlarının çiçeklenme aşamasında iken meydana gelmesi, teminatın ağaçların meyve bağlaması ile başlayacağı, bu nedenle rizikonun teminat dışı olduğu gerekçesiyle, diğer davalı yönünden de esastan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1242
Karar No: 2014/4459
Karar Tarihi: 06.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1242 E.  ,  2014/4459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalı ... Nakl. Yetkilisi ... arasında görülen dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2012 gün ve 2011/440 E. - 2012/398 K. Sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.03.2013 gün ve 2013/1819 E. - 2013/5504 K. Sayılı ilamına karşı davalı yetkilisi tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuş ancak mahkemece 10.10.2013 tarihli ek kararla süresi geçtikten sonra karar düzeltme dilekçesi verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiş, bu kararda davalı yetkilisi tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalının temyizi üzerine Dairemizin 2013/1819 Esas, 2013/5504 Karar sayılı, 28.03.2013 günlü kararı ile onanmış olup, bu karara karşı davalı vekilinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine mahkemece 10.10.2013 günlü ek kararla karar düzeltme dilekçesinin süresinden sonra verildiğinden reddine karar verilmiş, iş bu ek karar davalı tarafından temyiz edilerek, karar düzeltme itirazlarının incelenmesi istenilmiştir.

1- Karar düzeltme dilekçesinin süresinde verilip, verilmediğinin inceleme görevi mahalli mahkemeye değil, Yargıtay'ın ilgili Dairesine ait bulunmaktadır. Düzeltilmesi istenilen karar Dairemizce verildiğinden, bu karara yönelik düzeltme isteğini inceleme mercii Dairemiz olduğundan, mahalli mahkemenin karar düzeltme isteği hususunda bir inceleme yapıp, karar verme mahalli mahkemenin karar düzeltme talebinin süresinde olmadığından reddine ilişkin ek kararına yönelik temyiz itirazının kabulüne, mahkemenin ek kararının kaldırılarak, karar düzeltme incelemesinin yapılması gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin karar düzeltme incelemesine gelince, Dairemiz kararı davalıya 26.06.2013 günü tebliğ edilmesine karşına HUMK'nın 440/1. maddesi hükmünde öngörülen 15 günlük süre geçirildikten sonra 22.07.2013 tarihinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, süre yönünden karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle mahkemenin ek kararının kaldırılmasına, (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davalının karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 06.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30934
Karar No: 2015/764
Karar Tarihi: 15.01.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/30934 E.  ,  2015/764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu; Mahkemece takibe konu belgenin İİK 68/1. maddesinde belirtilen nitelikte borç ikrarını havi belge olmadığından bahisle itirazın reddine karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklının takibine dayanak yaptığı "Alacağın Temliki, Sulh, İbra ve Feragat Sözleşmesi" başlıklı belge; kayıtsız şartsız, belirli bir para borcu ikrarını içermekte olup, İcra Müdürlüğü’ne yapılan itirazda, belge altındaki imza açıkça inkar edilmediğinden İİK'nun 68. maddesi kapsamında bulunan belge niteliğindedir.

Bu durumda, borçlu, borcu ödediğini aynı nitelikte bir belge ile ispatlayamadığına göre mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1425
Karar No: 2015/12805
Karar Tarihi: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1425 E.  ,  2015/12805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2012/552-2013/343

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usulden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9926
Karar No: 2014/157
Karar Tarihi: 08.01.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/9926 E.  ,  2014/157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/218106

Mahkemesi : Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 01.02.2010

Numarası : 2009/1106 - 2010/53

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık M.. Y..'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca iki kez 1.500,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/02/2010 tarihli ve 2009/1106 esas, 2010/53 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanığın haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malların maliki olması sebebiyle 5237 sayılı Kanunun 289/1-ikinci cümlesine göre yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 05.06.2013 tarih ve 2013/9224/35666 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.06.2013 tarih ve 2013/218106 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara 3. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 01.02.2010 tarih ve 2009/1106 esas, 2010/53 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Sanığa muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen temel ceza, sanığın bu malın sahibi olması nedeniyle TCK’nın 289/1-2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 45 gün adli para cezası, TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması ile 1/6 oranında indirilerek 1 ay 7 gün hapis ve 37 gün adli para cezası, kısa süreli hapis cezası TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi ile sonuç olarak 740 TL adli para cezası, 37 gün adli para cezası ise TCK’nın 52/2. maddesine göre günlüğü takdiren 20 TL’den hesaplanmak suretiyle sonuç olarak 740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16397
Karar No: 2021/10012
Karar Tarihi: 08.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/16397 E.  ,  2021/10012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taksirle ölüme neden olmaya bağlı maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılardan Koç Allianz Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan 17. Hukuk Dairesinin 20/02/2018 tarih 2016/14750 esas ve 2018/1152 karar sayılı ilamında; “..davacılar vekiline hangi davacı için ne kadar maddi tazminat talep edildiğinin açıklattırılması, tarafların olaydaki kusur oranlarının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenip kusur yönünden meydana gelen çelişkilerin giderilmesi, muhtemel yaşam süreleri belirlenirken Population Masculine Et–Feminine (PMF) yaşam tablosunun esas alınması, murisin kaza tarihi itibariyle SGK kayıtları getirtilerek belirlenecek gerçek gelirine göre destek tazminatı hesabı yapılması gerektiği..” hususlarına değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; kusur ve hesap raporları hükme esas alınarak, davalı ... aleyhine açılan davanın reddine, davacılar ..., ... ve ...'nın maddi tazminat taleplerinin reddine, davacı ... için 21.318,33 TL, davacı ... için 139.538,10 TL olmak üzere toplam 160.856,43 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatının olay tarihinden yasal faizi ile birlikte davalı ... dışındaki davalılardan (davalı ... poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) tahsiline, davalı ... aleyhine açılan manevi tazminat talebinin reddine, davacı ... için 20.000,00 TL, davacı ..., ..., ..., davacı ... için ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 60.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden yasal faizi ile birlikte davalı ... ve davalı ... dışındaki davalılardan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılardan Koç Allianz Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisinde, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan Koç Allianz Sigorta A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen

tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 11.716,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.