erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/5328
Karar No: 2011/6077
Karar Tarihi: 18.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/5328 E.  ,  2011/6077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Beyoğlu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2008 gün ve 2007/331-2008/20 sayılı kararı onayan Daire’nin 26.01.2011 gün ve 2009/2182 - 2011/747 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinden kaynaklanan alacağın davalıdan tahsil edilemediğini, sözleşmeden doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı tarafın itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu taşımaların 2005 yılı sonunda gerçekleştiğini, takip tarihi itibariyle davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflarca kabul edildiği üzere alacağın dayanağı taşımaların Türkiye ile bir kısım Avrupa ülkelerine yapıldığı, taşımaların Türkiye’nin de taraf olduğu Eşyaların Karayolundan Uluslararası Nakliyatı için Mukavele Sözleşmesi (CMR) kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, davacı tarafından başlatılan takip konusu alacağın dayanağı olarak davacı delil listesinde sunulan tüm taşımalara ait CMR belgesi, Gümrük beyannameleri, boşaltma talimatları ve faturaların 2005 yılı 11 ve 12. aylarına ait olduğu, davacı tarafça da malların en geç 09.12.2005 tarihinde teslim edildiğinin kabul edildiği, CMR Konvansiyonu’nun 32. maddesi gereğince, bu sözleşme gereğince yapılan taşımalardan doğacak davaların bir yıl içinde açılması gerekeceği, anılan maddedeki ayrık durumların varlığının da iddia ve ispat edilmediği, bu düzenlemedeki sürenin geçirilerek icra takibinin başlatıldığı gerekçesiyle, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacıvekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 18.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4172
Karar No: 2022/5833
Karar Tarihi: 20.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4172 E.  ,  2022/5833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, ceza miktarına, dosyada mevcut bilirkişi raporlarının çelişkili olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki Durmaz firmasına ait otobüsle, yağmurlu havada, gece vakti, meskun mahal dışı, aydınlatmanın bulunmadığı, ıslak asfalt kaplama iki yönlü devlet yolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, gidiş yönüne göre sağda bulunan toprak yamaca çarparak, aracın ters dönmesi sonucunda sanığın hızını yol, hava ve trafik durumuna göre ayarlamayarak asli kusuruyla otobüs yolcularından bir kişinin ölümüne, bir kişinin ise hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

1-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 yıl hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1825 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 36.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1713
Karar No: 2022/18336
Karar Tarihi: 05.12.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/1713 E.  ,  2022/18336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Davanın reddi, mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde 15 yaşında küçük olan mağdurun sanık ile arkadaş olduğu mağdurun evden okula gitmek amacıyla ayrıldığı ancak okuluna gitmeyip sanık ile buluştuğu ve bir müddet gezdikleri, akabinde mağdurun aynı gün eve geldiği, mağdurun okula gitmediğini öğrenen annesinin mağdura nerede olduğunu sorduğu, bunun üzerine mağdurun annesine gittim diye cevap verdiği ve kendi odasına gittiği, akabinde mağdurun odanın pencere camından kaçarak gittiği, mağdurun evden kaçtıktan sonra sanığın yanına gittiği ve beraber Kozan ilçesi Dağlıcak bölgesinde arabayla gezdikleri mağdurun ailesinin şikayetçi olması ile sanığın mağduru amcasının evine bıraktığı olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 01.12.2015 tarihli ... Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak suça sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK.nın 109/1, 3-f, 109/5. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu halde suç vasfında yanılgıya düşülerek ve eylem ikiye bölünerek TCK.nın 109. maddesinde düzenlenen kişi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın ... Ağır Ceza Mahkemesi 2014/141 Esas sayılı dosyasındaki eylemleri gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; sanığın incelemeye konu 16.12.2013 tarihli fiilden sonra yurda teslim edilmesinin akabinde sanık tarafından bu defa 05.01.2014 tarihinde

mağdura karşı gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun fiili kesintiden sonra vuku bulan ayrı bir fiil olduğu ve TCK.nın 109/1,3-,f, 109/5 maddeleri kapsamında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın reddine ve TCK.nın 234/3. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3193
Karar No: 2020/8259
Karar Tarihi: 06.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3193 E.  ,  2020/8259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin kabulü ile HMK nun 356. Maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ...Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK’nun 356 maddesi uyarınca duruşma yapılarak ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş, bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/389- 2016/503 E/K. sayılı kararının kaldırılıp duruşma yapılarak, arazi niteliğindeki ... ilçesi, ... mahallesi 391 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak 2015 yılı ... İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü resmi verilerine göre değer biçilmesinde ve dava konusu taşınmazın konumu, bilirkişi raporunda yazılı özellikleri önünde bulundurulduğunda, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artırıcı unsurun ilave edilerek net gelirine göre değer biçilmesinde, 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine, Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği yalnızca davalılar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8709
Karar No: 2014/4799
Karar Tarihi: 26.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8709 E.  ,  2014/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, ceza uygulamasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin olunan adli para cezasının taksitlendirilmesinde taksit aralığının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/4. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün 6. paragrafında yer alan “10 eşit” ibaresinden önce gelmek üzere “aylık” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/38
Karar No: 2020/4798
Karar Tarihi: 05.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/38 E.  ,  2020/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 09/10/2019 tarih ve 2019/124-2019/403 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirket ile davalılardan Richview Engineering Ltd. Firması arasında mal alım satım sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşme gereğince davacının malları dört sevkiyat halinde davalıya göndermeyi taahhüt ettiğini ve ödemenin akreditif aracılığı ile yapılmasının kararlaştırıldığını, malların taşınması için davalı ... Nakliyat ve Tic. Ltd. Şti. ile anlaşma sağlandığını, davalı taşıyıcı ile gönderilen malların dava dışı Markus Firması tarafından sahte teslimat emri sunulmak suretiyle çekildiğini, malın alıcı olmayan ilgisiz 3. bir firmaya teslim edildiğini ve davacının mal bedelini alamadığını ileri sürerek 369.783 ABD'nin faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında bir kısım davalılar hakkındaki dava takip edilmemiş ve bir kısım davalılar yönünden ise davadan feragat edilmiştir.

Davalı ... Nakliyat ve Ticaret Ltd. Şti. vekili, taşıyan konumundaki davalı şirketin alım satım ve buna bağlı akreditif ilişkisi ile hiçbir alakası olmadığını, navlun sözleşmesi ile üstlendiği taahhüdünü yerine getirdikten sonra malları boşaltma limanında kendisine konşimento ibraz eden yetkili hamile teslim ettiğini, elinde orijinal konşimento olmayan davacının emtia üzerinde hak iddia etmesinin söz konusu olamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılar T. İş Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğü, ... Müdürlüğü, Rıchvıew Engıneerıng Ltd, Druzstvo North European Credıt Unıon, ÇP Markus Şirketi hakkında verilen karar kesinleşmiş olduğundan bunlar yönünden yeniden hüküm verilmesine yer olmadığına, davalı ... Nakliyat ve Tic Ltd Şti hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 05/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31358
Karar No: 2016/13349
Karar Tarihi: 15.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31358 E.  ,  2016/13349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen mağdur ...'a yönelik hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçundan hüküm kurulurken, temel ceza doğrudan 125/3-a maddesi uyarınca belirlenmemiş ise de, bu hususun sonuca etkili olmadığı,

Hakaret suçu aleni sayılan okul bahçesi ile okul koridorunda gerçekleştirilmiş olmasına karşın, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mağdur ...'ya yönelik hakaret suçundan verilen hükmün temyizine gelince:

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın olay günü okul müdürü olan mağdura söylediği kabul edilen "niye çocuğumun telefonunu alıyorsun ulan” şeklinde kaba hitap tarzı ve yakınma niteliğindeki sözlerin, mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19617
Karar No: 2015/9361
Karar Tarihi: 29.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/19617 E.  ,  2015/9361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle, davalılardan ... Elektrik Dağıtım A.Ş. ile... Belediye Başkanlığına karşı açılan davaların reddine, 51.952,05.-TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi dahili davalılar vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 29/04/2015 Çarşamba günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü dahili davalılar vekili Avukat .... ile karşı taraf vekili Av.....Dostlar geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, temyiz eden davalılar ..., ..., ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava 17.07.2007 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 18,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davalılardan ... ile ...’na yönelik davanın reddine, maddi ve manevi tazminat istemlerinin kabulü ile davalılar ... ile ..., ..., ...’dan tahsiline karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Öte yandan davacı ...’ün mahkemece verilen karar sonrasında temyiz aşamasında 17.08.2014 tarihinde öldüğü dosya içerisine sunulan nüfus kaydından ve UYAP dosyasından anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda ise anılan

davacının maddi zararı PMF tablosuna göre bakiye ömrü dikkate alınmak suretiyle hesaplanmıştır. Bilinen varken varsayıma dayalı olarak hesap yapılması mümkün değildir. Bu duruma göre de davacı ...’ün maddi zararın bakiye ömür süresinin PMF tablosuna göre değil öldüğü tarihe göre yapılması gerektiği açıktır.

Yapılacak iş davacı .... olay tarihi ile ölüm tarihi arasındaki zararını yeniden hesaplatmak, bu zarardan TBK’nun 55. Maddesi dikkate alınarak Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan fiili ödemeler indirilmek ve sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, temyiz eden davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, dahili davalılar yararına takdir edilen 1.100.00.-TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde dahili davalılara iadesine, 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.