erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/7140
Karar No: 2020/827
Karar Tarihi: 14.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/7140 E.  ,  2020/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre, 17/04/2014 olduğu anlaşılan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 12/06/2014 olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğu anlaşılmakla, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasa'nın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Maddi uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın Kars 2. Sulh Ceza Mahkemesi'nde görülmekte olan davanın 17/04/2014 tarihli duruşmasında müştekiye yönelik söylediği sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı düşünülmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5572
Karar No: 2015/18103
Karar Tarihi: 02.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5572 E.  ,  2015/18103 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 12.06.2008 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırı- larak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca hü- kümlülüğüne dair; Sulh Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 gün, 2013/884 esas, 2014/579 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cum- huriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

20 TL'nin altında olan yargılama giderinin tahsil edilmemesi hususunun, temyiz aşamasındaki masraflar da gözetilerek mahkemesince infazda gözetilmesi müm- kün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Sanığın savunmasında, aracın şoför kapı cebinde bulunan bıçağın ken- disine ait olmadığını, sevk ve idaresindeki aracı kiraladıklarını beyan etmesi, soruşturma aşamasında dinlenen sanığın abisi ...'un da aracı arkadaşından aldığına ilişkin ifadesi karşısında; soruşturma aşamasında dinlenip mahkemede dinlenmeyen tanık ... ile tutanak tanıklarının dinlenmeleri, suça konu bıçağın bulunduğu aracın kime ait olduğunun araştırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Adli emanette kayıtlı suça konu bıçağın TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesi hakkında mahkemesince karar verilmemesi,

b) Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açık- lanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uya- rınca (BOZULMASINA), 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4596
Karar No: 2018/1245
Karar Tarihi: 14.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4596 E.  ,  2018/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin 15.05.2012 tarihli duruşmada, katılma talebini açıkça beyan ettiği ve hakkında katılma kararı verildiği anlaşılmakla; her iki sanık yönünden ayrı ayrı katılma talebinde bulunmadığı ve sanık ... hakkında katılan sıfatını kazanamadığı için bu sanık yönünden temyiz talebinin reddi gerektiğine dair tebliğnamedeki görüş ile sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesi ve asıl ya da onaylı suretleri getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinin gerekmesi, katılan kurumun cevabi müzekkeresinden ise suça konu edilen faturaların temin edilemediğinin belirtilmesi karşısında; CMK'nın 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/15994
Karar No: 2009/5773
Karar Tarihi: 30.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15994 E.  ,  2009/5773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, bankadaki hesabından para çekmesi için davalıya vekalet verdiğini, davalının vekili olarak çektiği 9905 euro parayı kendisine vermediğini, yapılan takibe de haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile % 40 inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı ile 7 yıl birlikte yaşadıklarını, bu dönemde banka hesabından çekilen paraların ortak ... gider ve iaşesinde kullanıldığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının 10.4.2003 tarihinde noterde düzenlenen vekaletle davalıyı vekil tayin ettiği ve davalının vekaleten davacının banka hesabından 21.4.2003-16.12.2003 tarihleri arasında 9905 euroyu çektiği dosya kapsamı ile anlaşıldığı gibi, taraflar arasında da ihtilafsızdır. Davalı vekaleten çektiği paraların davacı ile birlikte yaşadığı dönemde yine ortak harcamalarda kullanıldığını savunmuştur. Mahkemece, taraflar arasındaki esas ilişkinin genel etiğe aykırı birlikte yaşama olgusu olup, bu birliktelikten doğan masrafların birlikte karşılanması gerektiği için vekalet verildiğini, bu amaçla verilen şeylerin iadesinin istenemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

2008/15994-2009/5773

Davacının davalıya verdiği resmi nitelikteki vekaletname ve tüm dosya kapsamından, davacının bu davadaki alacak isteminin, vekalet görevinin kötüye kullanılması, özellikle de, vekilin özen ve sadakatle ... görme ve hesap verme yükümlülüğüne aykırı davranılması hukuksal nedenine dayandırıldığı anlaşılmaktadır. Gerçekten de vekil, vekaleti iyi bir surette ifa ile yükümlüdür. (B.K. md. 390/2) Vekilin hesap verme yükümlülüğüne, üçüncü kişilerden aldığı değerler evleviyetle dahildir. Belirtilen yükümlülüklere aykırı davranılması halinde vekilin, müvekkile karşı, onun bu yüzden uğradığı zararı tazmin yükümlülüğünün ortaya çıkacağı da çok açıktır. Buna göre, davalı vekilin hesap verme yükümlüğüne ilişkin tüm yasal delilleri istenerek, değerlendirilip, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile uyuşmazlığın birlikte yaşama olgusuna dayandırılarak, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2527
Karar No: 2014/3706
Karar Tarihi: 01.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2527 E.  ,  2014/3706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... ... Köyü çalışma alanında bulunan 106 ada ... parsel sayılı 1342.... metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava konusu taşınmazın bir bölümü hakkında dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ayrı bir tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 116 ada ... parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen ........2010 tarihli haritada (A) harfi ile gösterilen 224.49 metrekare yüzölçümündeki kısmının davacı ... adına, geriye kalan kısmının davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, kadastro hakimi doğru, uygulanabilir ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde hüküm kurmak zorundadır. Dava konusu taşınmaz, 106 ada ... parsel sayılı taşınmaz olduğu halde mahkemece, 116 ada ... parsel sayılı taşınmaza ilişkin hüküm kurulmuştur. Bu durum, hükmün infazında tereddüt uyandıracak nitelikte olduğundan isabetsizdir. Ancak maddi hatadan kaynaklanan bu yanlışlığın, düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın hüküm fıkrasının .... bendinin ikinci satırında yer alan "116 ada ..." ibaresinin "106 ada ..." olarak düzeltilmesine ve hükmün DÜZELTİLEN bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3740
Karar No: 2019/14478
Karar Tarihi: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3740 E.  ,  2019/14478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık müdafiinin 14/04/2015 tarihli duruşmaya katılamayacağına ve duruşmanın başka bir güne ertelenmesine ilişkin mazeret dilekçesi hususunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6051
Karar No: 2014/8447
Karar Tarihi: 24.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/6051 E.  ,  2014/8447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2013/253-2013/1049

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına HUMK.nun 438. ve İİK.'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla başlatılan takipte, borçluların ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurdukları, mahkemece şikayetin reddine ve şikayetçi borçlulardan ayrı ayrı para cezasının tahsiline karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 134/2.maddesine göre; ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi, davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum eder.

Somut olayda, mahkemece, ihalenin feshi istemleri işin esasına girilerek reddedilen borçlular (davacılar) aleyhine "tek" para cezasına hükmedilmesi gerekirken, her bir borçlu aleyhine ayrı ayrı para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Gaziosmanpaşa İcra Mahkemesinin 09.10.2013 tarih ve 2013/253 E.-1049 K.sayılı kararının hüküm bölümünün A-a2 bendinde yer alan “İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca şikayetçinin, 900.000 TL ihale bedelinin yüzde onu oranındaki 90.000 TL para cezası ile mahkumiyetine,” hükmü ile B-b2 bendinde yer alan “İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca şikayetçinin, 900.000 TL ihale bedelinin yüzde onu oranındaki 90.000TL para cezası ile mahkumiyetine,” hükmünün karar metninden silinerek çıkartılmasına, kararın B-b6 bendinden sonra gelmek üzere “İİK'nun 134/2. maddesi uyarınca şikayetçilerin ihale bedelinin %10'u olan 90.000 TL para cezası ile cezalandırılmalarına” hükmünün eklenilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekli ile İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13791
Karar No: 2017/17316
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13791 E.  ,  2017/17316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 707 ada 96 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3401
Karar No: 2022/9183
Karar Tarihi: 18.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/3401 E.  ,  2022/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sahte fatura kullanma suçunda, suç ve hüküm tarihi itibarıyla her takvim yılında işlenen eylemlerin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, farklı takvim yıllarında gerçekleştirilen sahte fatura kullanma eylemleri nedeniyle her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden tek hüküm kurulması, yasaya aykırı,

Kabule göre de;

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10560
Karar No: 2015/7494
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10560 E.  ,  2015/7494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca evlilik dışı doğup tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin “.../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının ikamet adresinin “... Mahallesi ... Sokak No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının ikamet adresinin “... Mahallesi ... Sokak No:... .../...” olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5479
Karar No: 2019/2496
Karar Tarihi: 25.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/5479 E.  ,  2019/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 53/1-3-7, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki otomobille, bölünmüş ve tek yönlü, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, kendisi ile aynı yönde seyir halinde bulunan ...'un idaresindeki motosiklete arkadan çarpmasını takiben motosikletin devrilerek sürüklendiği, iki araçtan birinin sağ taraftan yola girerek karşıdan karşıya geçmek isteyen yaya katılana çarptığı, meydana gelen kaza neticesinde katılan ...'in vücudunda birinci dereceden kemik kırığı oluşacak ve katılan ...'ün de vücudunda beşinci dereceden kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı ve mahkemece de bu şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda, kazanın meydana geliş şekli, katılan ...'in soruşturma evresinde alınan 25/01/2013 tarihli beyanındaki kendisine çarpan aracın mavi renkli olduğuna yönelik beyanı, sanığın kullandığı aracın da mavi renkli olduğunun anlaşılması ve oluşa uygun 24/09/2014 tarihli bilirkişi raporundaki kusur tespitleri göz önünde bulundurularak, kazanın sanık sürücü ...'in tali kusurlu eylemi neticesinde meydana geldiği anlaşıldığından, tebliğnamede katılana çarpan aracın tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 25/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/21971
Karar No: 2017/36617
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21971 E.  ,  2017/36617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.