erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1245
Karar No: 2022/3218
Karar Tarihi: 01.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1245 E.  ,  2022/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

1) Sanıklar ..., ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıkların temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümleri ile sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık ...’e yüklenen “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ...’ya yüklenen “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 28.01.2014 tarihinden; sanıklar ... ve ...’ya yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımları nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3253
Karar No: 2018/2449
Karar Tarihi: 03.04.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3253 E.  ,  2018/2449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Uyarlama talebinin kabulü ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8179
Karar No: 2020/1590
Karar Tarihi: 20.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2018/8179 E.  ,  2020/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma ya da aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin, bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda ise, eylemin iddianamede; sanığın, suç tarihinde velayeti kendisinde olmayan çocuğunu görmek amacıyla alkollü vaziyette okula gidip çocuğu görmek için ısrar etmesi ve bu eylemin tekrarlanması olarak tarif edilmesi, şüphelinin aynı türden eylemi olduğuna ilişkin dosyada soyut beyan dışında bilgi olmaması, sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında, suçun ısrar unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22410
Karar No: 2019/35914
Karar Tarihi: 16.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/22410 E.  ,  2019/35914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; Sanık ...'ün, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıklarla araçla seyahat halinde olduğu, araçta bulunan sanıkların üzerinde ve aracın bagajında yapılan arama neticesinde toplamda 42 karton muhtelif marka sigara ile 16.2 kg çayın ele geçirildiği, sanık ...'ün üst aramasında kaçak eşya bulunmadığı, ancak sanığın kendisine ait olduğunu kabul ettiği aracın bagajında bulunan 5 kutu her biri 900 gram olmak üzere 4500 gram çay ile 5 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu sigaraları kişisel ihtiyacı için, suça konu çayları da ev ihtiyacı için bulundurduğunu, suça konu eşyaların kendisine Suriye'deki yakınları tarafından hediye edildiğini beyan etmesi, araçta ele geçen diğer kaçak eşyaların da diğer sanıklar tarafından sahiplenilmesi, sanığa ait kaçak eşyanın da kişisel kullanım sınırları içinde olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ...'ün suç kastı ile hareket ettiğine ve üzerine atılı kaçakçılık suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden, oluşa uymayan gerekçelerle sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. maddesi yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. TCK'nun 50/1-a bendi uyarınca sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin kısımda gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nun 52/1. maddesinin de gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesinden müsaderesi yerine TCK'nun 54. maddesinden müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8211
Karar No: 2015/16895
Karar Tarihi: 11.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/8211 E.  ,  2015/16895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yemek yardımı, prim alacağı, hafta tatili ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin şirketin mali durumu sebebiyle haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem, ihbar tazminatı ve yemek yardımı, prim alacağı, hafta tatili ile fazla mesai alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir .

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının iş sözleşmesinin haklı bir sebeple feshedildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla mesai çalışması yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen söz konusu alacakların ödendiği varsayılır.

Fazla mesai çalışmasının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Dosya içeriğinden davacı işçinin, 07.01.2009-13.01.2012 tarihleri arasında davalı iş yerinde saha teknisyeni olarak çalıştığı, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda fazla mesai çalışması ücretlerine ilişkin hesaplamaların hafta içi beş gün üzerinden 08:30-21:00 arası kabulü ile yapıldığı görülmektedir. Oysaki fazla mesainin belge ile ispat edilemediği dosyada davacı tanık beyanlarında bu noktada davacı tanığı ... 08.30-17.30 arasında haftanın beş günü çalışıldığından söz etmektedirler. Mahkemece davacı tanık beyanlarının ortak belirlemesi aşılmadan bir hesaplama yapılması gerekirken tek bir tanığın ifadesi ile mesai saatleri belirlemesi yapılması ve kararda esas alınması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16253
Karar No: 2015/2779
Karar Tarihi: 16.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16253 E.  ,  2015/2779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın 04/10/2008 tarihinde yaptığı tek taraflı kazada araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.100,00 TL daimi maluliyet tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 60.404,40 TL’ye yükseltmiştir. Davalı vekili, hatır taşıması olup olmadığının araştırılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kazada davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın sürücüsü ...'nın tam kusurlu olduğu, davacının kaza nedeniyle % 13,1 oranında malul kaldığı, davacının hatır için taşınması nedeniyle tazminattan % 25 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle 45.303,30 TL tazminatın 09/08/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup, davalı ... şirketi, davacının yolcu olduğu aracın trafik sigortacısıdır. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Mahkemece, hesaplanan tazminattan, hatır taşıması nedeni ile indirim yapılmış ise de somut olayda, davacı ile davalının trafik sigortacısı olduğu araç sürücüsü arasında yakın akrabalık bağının bulunduğu, yakın akrabaların taşınmasının ahlaki bir ödevin ifası kapsamında olduğu hususu göz önüne alındığında hatır taşıması indirimi yapılması doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de, hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kısmen reddedilen miktar Borçlar Kanunu’nun 43. maddesinden kaynaklanan takdiri bir indirim olup bu indirim nedeni ile davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemesi gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8100
Karar No: 2019/10542
Karar Tarihi: 18.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/8100 E.  ,  2019/10542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 04/02/2019 tarihli ve 2018/ Esas - 2019/1111 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizce tesis edilen 04/02/2019 tarih ve 2018/12193 E. 2019/1111 K. sayılı bozma ilamında, 8. Hukuk Dairesi'nin, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin karar tarihinin 17/01/2018 yerine 18/04/2018 olarak yazılmış olmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmıştır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 92,50 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 18/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12650
Karar No: 2012/9448
Karar Tarihi: 21.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/12650 E.  ,  2012/9448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1-2000 yılı için;Kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 mad.ce zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

2-2001 ve 2002 yılları için;Beraat

1-)Katılan vekilinin, “2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davsının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2000 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.04.2004 tarihten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinin gerekçeleri mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-)Katılan vekilinin 2001 ve 2002 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 01.04.2002 ve 01.04.2003'den temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasının gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20203
Karar No: 2022/16849
Karar Tarihi: 05.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/20203 E.  ,  2022/16849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 23/12/2015 tarih, 2015/6904 soruşturma, 2015/2321 Esas, 2015/2314 sayılı iddianamesiyle; suça sürüklenen çocuk hakkında Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/12/2015 tarih ve 2015/676 sayılı suç duyurusu ile başlatılan soruşturmada, 10/05/2015 tarihinde kalmış olduğu Çocuk Ceza İnfaz Kurumu C/Blok 5 no'lu odada, önce saat:16.00 sıralarında lavaboyu kırdığı daha sonra saat:18.00 sıralarında bu kez aydınlatma lambasından aldığı ateş ile battaniyesini yaktığı, toplam 153, 45 TL kurum zararına sebebiyet verdiği, iddiası ile TCK'nın 152/1-a, 2-a, 43/2, 31/3, 5395 sayılı Yasanın 11. maddesi delaletiyle maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı,

Dosya ile irtibatlı aynı Mahkemenin 2015/969 Esas, 2016/305 Karar sayılı ilamına konu Aliağa Cumhuriyet Başsavcılığının 02/09/2015 tarih, 2015/3103 soruşturma, 2015/1499 Esas, 2015/1495 sayılı iddianamesiyle; suça sürüklenen çocuğun ... Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünde kalmakta olduğu, 01/06/2015 tarihinde tedbir amaçlı D blok tekli koridor 5 nolu odaya alınmasına sinirlenerek odada bulunan yatağı kasten yaktığı, eylemine uyan TCK'nın 152/1-a, 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama neticesinde Mahkemece TCK'nın 152/1-a, 152/2-a, 31/3. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

Suç tarihleri ve iddianame tarihleri nazara alınarak dosyalarla ilgili birleştirme kararı verilerek, TCK'nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suçu hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde her iki dosyadan ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca toplam sonuç ceza miktarı bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 05/12/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/9202
Karar No: 2013/12116
Karar Tarihi: 24.06.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/9202 E.  ,  2013/12116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vd. aleyhine 30/05/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 07/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle kişilik haklarının ihlalinden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; karar, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; davalı tarafın şikayeti nedeniyle davacı hakkında idari soruşturma başlatıldığı, davalı ...'un öğrenci velisi olarak öğretmenin iletişimi sağlayamadığı, görüşme taleplerini de tepki ile karşıladığı, çocuklarla ilgili acil durumlarda irtibatın sınıf annesi ile sağlanmasını istediği, 05/05/2012 tarihli veli toplantısında kabalığı aşan ifadeleri öğretmenin kullandığı, kendi öğrencilerine ücret karşılığı ders verdiği iddiaları ile ilgili soruşturma yapıldığı, suç unsuru bulunmadığı belirtilerek işlem tayinine gerek olmadığına yönelik raporun düzenlendiği ancak, davacıya üst yazı ile velilerle iletişimde daha dikkatli olması, seviyeli ve tarafsız olması,yanlış anlaşılmalara meydan vermemesi hususunun bildirildiği, davalıların müşterek çocuğunun okuldaki veli toplantısı sırasında, davalının davacı-öğretmene hitaben yüksek sesle” biz senin nasıl öğretmen olduğunu biliyoruz. Sen de öğretmen misin” şeklindeki sözlerinin ise düşünce açıklaması niteliğinde olduğu, eleştiri sınırları içinde kaldığı ve davacının kişilik haklarına yönelik bir saldırı teşkil etmediği, hakaret içermediği anlaşılmaktadır.

Şu durumda mahkemece istemin tümden reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.