Esas No: 2024/2026
Karar No: 2025/4144
Karar Tarihi: 21.04.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/2026 E.  ,  2025/4144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1313 E., 2023/1736 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve hükümlülük nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi ve 5.000.000,00 TL manevi tazminatın 09.11.2005 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 09.11.2005 - 14.12.2007 tarihleri arasındaki gözaltı, tutukluluk süresi için 9.881,92 TL maddi ve 35.000,00 TL manevi tazminatın 09.11.2005 tarihinden, 08.06.2011 - 11.10.2017 tarihleri arasındaki gözaltı, tutukluluk ve hükümlülük süresi için 73.539,17 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın 08.06.2011 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/477 Esas – 2021/925 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulmuş örgütün üyesi olma, yangın, su baskını, tahrip, batırma, bombalama yada nükleer, biyolojik, kimyasal silah kullanarak öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından 09.11.2005 - 14.12.2007 tarihleri arasında 765 gün gözaltı ve tutuklu kaldığı, 08.06.2011 - 11.10.2017 tarihleri arasında 2317 gün gözaltı, tutuklu ve hükümlü kaldığı, davacının yargılamanın yenilenmesi talebi üzerine davacı hakkında Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/257 Esas - 2012/2 Karar sayılı mahkumiyet hükümlerinin ortadan kaldırılmasına, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 13.02.2023 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Davacı hakkında Kandıra Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/535 Esas - 2014/160 Karar sayılı ilamı ile hükmedilen 3 ay hapis cezasının kesinleşmesi neticesinde infaza verildiği, infaza başlangıç tarihinin 09.06.2011, hak ederek tahliye tarihinin 07.09.2011 olduğu gözetilmeden davacının 08.06.2011 - 11.10.2017 tarihleri arasındaki gözaltı, tutukluluk ve hükümlülük dönemi için kesintisiz olarak maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Yargıtayın görevi ülke genelinde uygulama birliğinin sağlanması ve benzer olaylarda aynı çözüm tarzının oluşturulmasıdır. Bu görev yerine getirilirken hukukun genel ilkeleri, ülkedeki pozitif hukuk normları ve uluslararası temel insan haklarına ilişkin kural ve kabullere uygun bir yorum ve uygulama benimsenmelidir.

Bu ilke yalnızca denetim mahkemeleri için değil, hüküm mahkemeleri için de geçerlidir. Hukuk devletinin en belirgin özelliği hiçbir kurum ve makam ayrımı gözetilmeden herkesin hukuk kurallarına uymasıdır.

Dairemizin yerleşik kararlarında da vurguladığı üzere, nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak ve emsal uygulamaların da altında olacak şekilde çok eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.