erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/17708
Karar No: 2017/8628
Karar Tarihi: 13.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/17708 E.  ,  2017/8628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 14. maddesi gereğince, “Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın, üste yapılır. Yukarıki fıkrada yazılı olanların haricindeki askeri şahıslara birlik veya müessesede tebligat yapılması icabeden ahvalde, tebliğin yapılmasını nöbetçi amiri veya subayı temin eder. Bunlar tarafından muhatabın derhal buldurulması veya tebliğin temini mümkün olmazsa tebliğ kendilerine yapılır.” şeklindeki yasal düzenleme karşısında, gerekçeli kararın tebliğine ilişkin 30/09/2014 tarihli tebellüğ belgesinde kendisine tebliğ yapılan kişinin sanığın en yakın üstü olup olmadığı belirtilmediğinden geçersiz olduğu ve sanığın 12/11/2014 tarihli tebliğ işlemi üzerine vaki temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ile ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla 1/2 oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) derece olduğunun belirtilmesine rağmen, TCK'nin 3. maddesine göre orantılılık ilkesine aykırı olarak (1/4) oranında artırım yapılması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6270
Karar No: 2022/18661
Karar Tarihi: 10.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6270 E.  ,  2022/18661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 01/04/2021 tarihli ve 2020/2150 Esas - 2021/1301 Karar sayılı hükmünü temyiz etmesi üzerine 28/05/2021 tarihli ek karar ile sanığın temyiz talebinin reddine karar verildiği, ret kararının sanığa usulüne uygun şekilde 09/07/2021 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen sanığın anılan ek kararı 5271 sayılı CMK’nın 296/2. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süreden sonra 16/02/2022 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle 18.02.2022 tarihli ek karar ile sanığın temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verildiği ve bu kararın da 01/03/2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ve sanığın 02.03.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin süresinde olmamasının yanında konut dokunulmalığının ihlali suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin de mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 18/02/2022 tarihli ve 2020/2150 Esas - 2021/1301 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 10/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3138
Karar No: 2018/8956
Karar Tarihi: 12.07.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/3138 E.  ,  2018/8956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Oluşa, müşteki beyanı ile dosya içeriğine göre; sanığın, mağazada kutunun üstüne koyduğu çantayı, mağazadan çıkan suça sürüklenen çocukların elinde olduğunu görüp ellerinden çantayı geri aldığı olayda suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eyleminin kalkışma (teşebbüs) aşamasında kaldığı, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca kalkışma hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, tamamlanmış suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9472
Karar No: 2015/14615
Karar Tarihi: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/9472 E.  ,  2015/14615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Körfez 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2013

NUMARASI : 2009/109-2013/164

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/864
Karar No: 2017/2539
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/864 E.  ,  2017/2539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Borçlu şirketin 2010 senesinden sonra beyanname vermediği ve mevcut adreslerinde de bulunamadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/579
Karar No: 2011/1215
Karar Tarihi: 31.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/579 E.  ,  2011/1215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... ve diğerleri aralarındaki tazminat davasına dair Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 19.09.2008 günlü ve 2006/865 E. -2008/987 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 01.11.2010 günlü ve 2010/12862 E.-2010/17843 K. sayılı ilama karşı davalılardan ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkin olup, hüküm Sulh Hukuk Mahkemesinden verilmiştir.

H.U.M.K.nun 440.maddesi uyarınca Yargıtay’ın bu çeşit kararları hakkında karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Bu nedenle dilekçenin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 31.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9104
Karar No: 2016/11633
Karar Tarihi: 28.11.2016

**4. Hukuk Dairesi         2016/9104 E.  ,  2016/11633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve .... A.Ş. aleyhine 28/01/2008 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 04/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, yağmur ve kanalizasyon sularını taşıyan .... Deresi'nin ıslah çalışmaları ve ana kollektör hattı inşaatının ... tarafından .... A.Ş. 'ye ihale edildiğini, ıslah projesinin ....'nin denetim ve kontrolü altında yürütüldüğünü ancak çalışmalar sırasında gerekli özen gösterilmediği için fazla yağışlar sonucu oluşan taşkın sonucu oturduğu binanın deposunu su bastığını, muhtelif eşya ve motosikletinin zarar gördüğünü iddia ederek uğranılan zararın davalılardan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, oluşan zararda kendilerine atfedilebilir kusur bulunmadığını beyanla istemin reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemenin, davalıların kusuru bulunmadığı gerekçesiyle verilen ilk kararı Dairemiz 16/01/2013 gün ve 2011/14963-2013/316 sayılı ilamı ile davalıların oluşan zararda kusurları bulunduğu ve zararını kapsamı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre karar verilmiş olması doğru görülmediğinden bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, ancak bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Şöyleki; önceki bozma kararında da belirtildiği üzere gerekli bilgi ve belgeler dosya arasına alındıktan sonra dosyanın konusunda uzman bilirkişiye tevdii edilerek zarar kapsamının belirlenmesi gerekirken, mahkemece davacı vekiline talebini açıklatmanın dışında başkaca bir araştırma yapmaksızın eksik inceleme ile karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davalıların diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/18126
Karar No: 2010/3186
Karar Tarihi: 02.03.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/18126 E.  ,  2010/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan ağaç bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Mahkemenin görevsizliğine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması nedeniyle bulunduğu yerde korunması mümkün olmayan ağaç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davaya bakmanın idari yargının görevi dahilinde olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu ağaçların bulunduğu zemin, imar düzenlemesine tabi tutulmuş ve davalı idare İmar Kanununun verdiği yetkiye dayanarak taşınmaza el atmıştır.

3194 sayılı İmar Kanununun 18. maddesi uyarınca yapılan imar uygulaması sonucunda kamu hizmetine ayrılan yerlere rastlayan yapılar ve ağaçlar Belediye ve Valilikçe kamulaştırılmadıkça yıktırılamaz. Somut olayda davacıların malik oldukları taşınmaz üzerindeki ağaçlara kamulaştırma yapılmadan el konulmuş ve sökülmüştür. Davalı idarenin bu el koyması kamulaştırmasız el atma niteliğindedir.

Bu nedenle işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, idari yargının görevine girdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının ödeyene iadesine, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6454
Karar No: 2015/5774
Karar Tarihi: 10.09.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/6454 E.  ,  2015/5774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2008/1203-2014/153

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427.) maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2014 yılı için 1.890,00 TL’dir.

İskenderun 3. İcra Müdürlüğü'nün 2008/1582 sayılı takip dosyası ile, davacı tarafça 510,00 TL asıl alacak ile 1.018,23 TL işlemiş faiz olmak üzere 1.518,23 TL'nin davalıdan tahsili istenmiş, davalı tarafın itirazı üzerine açılan itirazın iptali davasında Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacının temyiz istemi, hükmün kesin olması nedeniyle mahkemenin 30.06.2014 tarihli ek kararıyla reddedilmiş, davacı vekili ek kararı süresinde temyiz etmiştir.

Temyize konu edilen miktarın 1.518,23 TL olması nedeniyle 27.02.2014 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 30.06.2014 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 30.06.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24163
Karar No: 2015/19080
Karar Tarihi: 22.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24163 E.  ,  2015/19080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Davacıların murisi ...'ın hizmet döküm cetveli Kurumdan getirtilerek yazı cevabı dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15941
Karar No: 2018/5483
Karar Tarihi: 02.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15941 E.  ,  2018/5483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanık ...’ın doğrudan MERNİS adresine T.K’nın 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılıp, yokluğunda yargılamaya devam edilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11240
Karar No: 2011/20883
Karar Tarihi: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11240 E.  ,  2011/20883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1- Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında, taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan ve işe yaramazlığından bahisle bedeline hükmedilen bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8366
Karar No: 2019/3680
Karar Tarihi: 18.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8366 E.  ,  2019/3680 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki araçla kontrolsüz kavşaktan aniden yola girmesi ve katılanın idaresindeki araçla çarpışması şeklinde meydana gelen ve katılanın kemik kırığı olacak şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kasta, kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.