erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/11973
Karar No: 2015/4172
Karar Tarihi: 05.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11973 E.  ,  2015/4172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, müştekiler vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayda yaralanmaları nedeniyle suçtan zarar gördükleri anlaşılan küçük mağdurlar ... ve ...'e 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yargılama aşamasında zorunlu vekil atanmadığından, mağdurlara temyiz aşamasında atanması sağlanan zorunlu vekilin hükmü temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, adı geçen mağdurların yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördükleri ve zorunlu vekillerinin hükmü temyiz etmesi suretiyle katılma iradesi ortaya konan mağdurlar .... ile soruşturma aşamasında sanıktan şikayetçi olan ancak kovuşturma aşamasında beyanları alınmayan ve yargılamadan haberdar edilmeyen mağdur ...'in yaralanması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören sıfatıyla temyiz haklarının bulunduğu kabul edilip, suçtan doğrudan zarar gören mağdurların, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmalarına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde saat 14.00 sıralarında, sanığın yönetimindeki karpuz yüklü kamyonla meskun mahal dışında çift yönlü, asfalt zemin, genişliği 5.70 metre olan yolda seyrederken, olay yerinde önünde seyreden mağdur ...'ın yönetimindeki otomobile arkadan çarpması sonucunda, otomobilin yolun sağındaki tarlaya yuvarlanmasıyla, otomobilde bulunan 6 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, iki kişinin vücudunda ağır kemik kırığı meydana gelecek şekilde, bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları olayda; sanığın şoförlüğünü yaptığı 1979 model ve 09.02.2006 tarihinden sonra fenni muayenesi yapılmamış olan kamyon ile seyir halinde bulunduğu sırada kazanın meydana geldiği, sanık, aşamalarda aracın freninin patlaması nedeniyle kazanın meydana geldiğini savunmuş ise de, frenin patladığına ilişkin teknik bir tespit bulunmamakla birlikte fren patlasa dahi aracını teknik özelliklerine uygun bir şekilde model ve yaşını dikkate almaksızın kullanan, tehlikeyi fark ettiği anda da hızlı seyretmesi nedeniyle gerekli önlemi alamayan sanığın kusurlu olduğunun kabulü ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,İsabetsiz olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/15017
Karar No: 2017/3307
Karar Tarihi: 29.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/15017 E.  ,  2017/3307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... ... hakkında yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda karar verildiği, gerekçeli kararın sanığın 11/04/2013 tarihinde savunmasında beyan ettiği adrese usulüne uygun tebliğ edildiği, sanık ... ... tarafından yasal süresi geçtikten sonra hastanede yatması gerekçe gösterilerek hükmün 01.11.2013 tarihinde temyiz edildiği, ancak sanık tarafından dilekçe ekinde gönderilen ... Eğitim ve Araştırma Hastanesi Ortopedi Servisine ait epikriz formunda yatış ve çıkış tarihlerinin 25/02/2013 - 06/03/2013 tarihleri olup karar tebliğ tarihinden önce olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi yerinde görülmediğinden mahkemenin 05.11.2013 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verdiği, ek karara karşı sanığın süresinde 18.11.2013 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, sanık ... ..., temyiz isteminin reddine ilişkin 05.11.2013 gün ve 2011/131 E. 2013/246 K. sayılı ek kararın ONANMASINA, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5720
Karar No: 2015/18109
Karar Tarihi: 22.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/5720 E.  ,  2015/18109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak, değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği ve yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulup, gelen cevaba göre bilirkişinin zemin bedelinin tespitine ilişkin raporu denetlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Kanunun 25/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyetin idareye geçeceği, keşif tarihi ve gözlemine göre de taşınmazda bulunan ağaçların 6495 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce dikildikleri sabit olduğundan, verim çağında olmayan meyve ağaçların değerinin ödenmesi gerekir.Bu itibarla;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve verim çağında olmayan karışık meyve ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare ve davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18425
Karar No: 2016/11879
Karar Tarihi: 16.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/18425 E.  ,  2016/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Baba kız olan sanıkların olay günü müştekilerin ikamette olmadığı bir vakitte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek müştekilere ait ikamet kapısını kırmak suretiyle kilerde bulunan müştekilere ait yaklaşık 130 kg ağırlığındaki cevizleri alarak olay yerinden ayrıldıkları, daha sonra çaldıkları cevizlerden yaklaşık 30 kg'ını ... ilçesinde pazarcılık yapan tanık ...'e satarken müşteki ve müştekinin gelini olan tanık ... tarafından pazarda sanık ...'in bir şahsa sattığını, cevizleri görünce kendilerinin cevizleri olduğunu, çuvalın kendilerine ait çuval olduğunu, hatta çuvalın ağzına bağladığı ipin de kendilerine ait ip olduğunu anladığını, sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir. Cevizlerin, çuval ve ipin tanınıp teşhis edildiği, yapılan yargılama ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların üzerlerine atılı hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığını ihlal suçları sabit olduğundan sanıkların ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken sanıklar hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/16333
Karar No: 2010/2136
Karar Tarihi: 15.02.2010

**5. Hukuk Dairesi         2009/16333 E.  ,  2010/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın açılmamış sayılmasına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın üç kez takipsiz bırakıldığı için HUMK. 409/6 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya ilk olarak davacı vekili 18.04.2007 günlü oturuma katılmadığından işlemden kaldırılmış olup, daha sonra 22.02.2008 tarihli oturuma mazeret göndererek katılmadığından, mahkemece davacı vekilinin mazereti kabul edilerek duruşma 04.04.2008 tarihine bırakılmış iken, yanlışlıkla davacı vekiline 06.06.2008 olarak bildirilmiştir.

Bu yanlışlık nedeni ile davacı vekilinin 04.04.2008 tarihli duruşmaya katılmadığı, mahkemece dava takip edilmediğinden dosyanın ikinci kez müracaata bırakıldığı, bunun üzerine davacı vekili eski hale iadesi talebinde bulunmuş ise de, mahkemece bu talep hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği ve son olarak 07.05.2009 tarihli celse de dava davacı vekilince takip edilmediğinden mahkemece üç kez takipsiz bırakıldığı gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin davanın ikinci kez takipsiz bırakılmasına ilişkin eski hale iade istemi konusunda mahkemece karar verilerek yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu talep hakkında her hangi bir karar verilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5643
Karar No: 2018/8766
Karar Tarihi: 13.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/5643 E.  ,  2018/8766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahkemece, hagb uygulamama gerekçesi olarak ilk kararda belirtilen ve bozmaya konu edilen, “sanıkların aynı suçtan devam eden davalarının bulunması ve suça olan eğilimleri” şeklindeki gerekçenin yanında bozma ilamından sonra kurulan hükmün gerekçesinde “Petrol kaçakçılığı dosyalarında suça konu ürünlerin bazen madeni yağ, bazen bitkisel yağ ve mineral yağ olduğu, inceltici ürünlerin de tiner, white spirit, toluen gibi ürünler olduğu, dolayısıyla bu ürünlerin Türkiye'ye kaçak olarak girmediği, bir kısmının Türkiye'deki rafinerilerden alındığı, yine bir kısmının EPDK lisanslı madeni yağ fabrikaları ile bitkisel yağ fabrikalarından temin edildiği bu ürünlerin ithal edilmesi durumunda kendi kategorilerine uygun vergilerinin de alındığı, dolayısıyla bu ürünlerin Türkiye'ye kaçak olarak girmediği, Türkiye'ye yasal olarak giren ve Türkiye'de yasal olarak üretilen bu ürünlerin karıştırılarak yakıt olarak kullanıldığı kaldı ki bu olayda da bu ürünlerin Türkiye'ye kaçak olarak girdiğinin de tespit edilemediği, bu nedenle burada kamunun kesin vergi kaybının ne olduğunun da tespit edilemediği de nazara alındığında sanıklara ödettirilecek vergi kaybının ne olduğunun da somut olarak belli olmadığı” şeklinde bir tespitin de ilk kararın gerekçesinde yer almayıp direnme kararı verilen hükmün gerekçesinde yer alması karşısında, bozma ilamından sonra verilen hükmün bir direnme kararı olmayıp yeni gerekçelere dayanılarak kurulan yeni bir hüküm olduğu anlaşılmakla;

Sanıklar müdafiinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Sanıkların adli sicil bilgilerinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel teşkil edecek sabıkaları bulunmadığı, savunmalarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep ettikleri ancak dosya içerisinde zarar miktarını gösteren KEMT varakasının olmadığı, bu suretle sanıkların zarar miktarını bilmedikleri ve sanıklara davaya konu eşyanın cif değerine göre, Gümrük İdaresi'nce tespit edilecek eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplamından oluşan gümrük vergilerinin kamu zararı olduğunun bildirilmesinden sonra objektif ve sübjektif şartların birlikte değerlendirilmesi ve gerektiğinde 5271 sayılı CMK’nun 231/9. maddesi hükümleri de gözetilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25029
Karar No: 2014/26999
Karar Tarihi: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25029 E.  ,  2014/26999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 6. İş Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/1363-2013/127

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin haklı feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve resmi ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının taleplerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, isteklerin dosyadaki delillere ve bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre kabulüne karar verilmiştir

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma alacağının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin Fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tesisat ustası olarak çalışan davacının gösterdiği şahitlerinin beyanları değerlendirilerek haftanın altı gününde kış aylarında saat 08:00-19:00 arası, yaz aylarında ise haftada dört gün saat 08:00-19:00 arası, diğer iki gün ise saat 08:00-21:00 arası çalışma kabul edilerek fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. Ancak davacı şahitlerinin birinin davacının babası olması ve diğer davacı şahidinin saat 21:00'e kadar bir çalışmadan bahsetmemesi, davalı şahit beyanları ile aralarında giderilmesi güç çelişki bulunması karşısında dosya kapsamına, yapılan işin niteliğine göre kış ve yaz ayrımı yapılmadan haftada altı gün saat 08:00-19:00 arası çalışma kabul edilerek fazla çalışma ücretinin belirlenmesi daha uygun olacaktır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14869
Karar No: 2020/2723
Karar Tarihi: 01.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2017/14869 E.  ,  2020/2723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

Taraflarca görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda Mahkemece davanın hak düşürücü süre geçtikten sonra açıldığından reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 31.01.2017 tarihli ek kararla temyiz istemi süresinde olmadığından reddedilmiş, ek karar da davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ...‘ın 31.01.2017 tarihli ve 2016/226 Esas, 2017/8 Karar sayılı ek karara yönelik temyiz itirazının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

31,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 23,00 TL'nin temyiz edenden alınmasına 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7749
Karar No: 2012/10935
Karar Tarihi: 11.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/7749 E.  ,  2012/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın sürücü belgesiz kullanılması sırasında meydana gelen kaza sonucunda hasar gören araç için ödeme yapıldığını ileri sürerek 3.383,00 TL’nin davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 3.347,69 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Trafik Sigortası Genel Şartları B.4-c maddesi uyarınca ödemede bulunan sigortacı, aracın gereken ehliyetnameye sahip olmayan kimseler tarafından sevkedilmesi sonucunda meydana gelen zararları sigorta ettirenden rücuan tahsilini isteyebilir. Somut uyuşmazlıkta aracın sürücü belgesiz kişi tarafından kullanıldığı konusunda uyuşmazlık bulunmayıp, uyuşmazlık ödeme yapan sigorta şirketinin ödediği tazminatı kimden talep edebileceği noktasındadır.

Dava konusu trafik sigortası 26.07.2008-26.07.2009 tarihlerini kapsamakta olup, kaza 11.03.2009 tarihinde sigorta poliçesi döneminde meydana gelmiştir. Davalı aracını

../...

-2-

2012/7749

2012/10935

poliçe döneminden önce 08.07.2008 tarihinde noter satış sözleşmesi ile sattığını savunmaktadır. Dosya kapsamında yer alan satış sözleşmesinden aracın iddia edildiği gibi sigorta sözleşmesi düzenlenmeden önce dava dışı kişiye satıldığı anlaşılmaktadır.

TTK'nın 1263. ve 1269 .maddelerinde, rizikonun meydana gelmesi sonucunda para ile ölçülebilir bir menfaati tehlikeye düşecek kişi menfaatini sigorta ettirebilir. O halde sigorta ettirenin somut uyuşmazlık yönünden araç sahibi olması zorunlu değildir. Aracın sigorta ettirilmesinde para ile ölçülebilir menfaati olan bir başkası da rizikonun sigorta edilmesini isteyebilir. Ancak sigorta poliçesinde davalının imzası bulunmadığı gibi davalının isteği ile poliçenin düzenlendiğine ilişkin bir kanıt da yoktur. Davacı ..., dava konusu poliçenin davalının isteği ile düzenlendiğini kanıtlaması halinde sigorta ettiren sıfatı ile davalıdan rücuan tazminat talep edebilir. Mahkemece, davacının buna ilişkin delilleri değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/4003
Karar No: 2024/2163
Karar Tarihi: 10.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4003 E.  ,  2024/2163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/203 E., 2021/532 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Kararın tashihinin davalı vekili tarafından talep edilmesi üzerine Mahkemece 06.02.2023 tarihli ek karar ile hüküm değişikliği meydana getirecek şekilde hükmün tavzihini istenilmeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Mahkemece verilen ek karar, Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Mahkemece verilen 06.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,10.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/4007
Karar No: 2013/8126
Karar Tarihi: 31.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4007 E.  ,  2013/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Bakırköy 3.Sulh Hukuk ve Antalya 6.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, babası vefat eden, annesi kısıtlı olan küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,kısıtlı adayı ...'ın, adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olan "Murat Paşa/ Antalya" adresinde kardeşinin çocuğu ... 'ın ikamet ettiği,küçük ...'ın ise vasi adayı ... ile birlikte "Bahçelievler/ İstanbul" adresinde ikamet ettiği, Muratpaşa İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 13.03.2012 günlü cevabı yazısı ile anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın, Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nın 25 ve 26.) maddeleri gereğince Bakırköy 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.