erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/14276
Karar No: 2015/12195
Karar Tarihi: 03.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14276 E.  ,  2015/12195 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2015

NUMARASI : 2015/319 - 2015/952

DAVACI : P.. G..

DAVALILAR : Ö.. D.. - Hasımsız

Tedavi amaçlı kişisel koruma talepli uyuşmazlıkta Bulancak Sulh Hukuk ve Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 432. maddesi gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir.

Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı talep edilenin nüfus kayıtlarına göre “S.. M.., ... Sokak, No: ../.. M../A..” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kolluk araştırmasına göre tedavi amaçlı kişisel koruma kararı talep edilenin "S.. Mahallesi, Ö.. K.. Caddesi, No: .. B../G.." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 432. maddesinde “Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. Bu konuda kişinin çevresine getirdiği külfet de gözönünde tutulur. İlgili kişi durumu elverir elvermez kurumdan çıkarılır” aynı Kanunun 433. maddesinde ise “Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.Yerleştirme veya alıkoymaya karar veren vesayet makamı, kurumdan çıkarmaya da yetkilidir.” şeklinde hüküm bulunmaktadır.

Dosya kapsamından, tedavi amaçlı kişisel koruma kararı talep edilen hakkında yapılan 02.07.2015 tarihli kolluk araştırmasında "S.. Mahallesi, Ö.. K.. Caddesi, No: .. B../G..” adresinde ikamet ettiğininin belirtildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bulancak Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2125
Karar No: 2020/4318
Karar Tarihi: 27.02.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/2125 E.  ,  2020/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizi açısından;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, müşteki ...'ın soruşturma aşamasında sanığın çıkardığı bıçağı açmaya çalışırken kendisinin elinden aldığını, sonrasında sanığın tehdit eyleminde bulunduğunu beyanı ve bıçağı müştekinin teslim etmiş olması karşısında; sanığın tehdit eylemi esnasında bıçağın elinde olup olmadığı yeterince tartışılmadan yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmü açısından;

Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, olayı doğrulayan görgü tanığının da bulunmaması karşısında; müşteki beyanının ne suretle sanık savunmasına üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3) Bir nolu bozma bendi gereği yapılacak tespitten sonra sanık ...'in tehdit eylemini gerçekleştirdiği sırada elinde bıçak olmadığının kabulü ile iki nolu bozma bendi gereği yapılan tespitten sonra sanık ... hakkında ise tehdit eyleminin sübutunun kabulü halinde;

a)Sanıkların aşamalarda olayı başlatanın diğer taraf olduğunu savunmaları karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanıklara isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) Sanık ... hakkında; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10858
Karar No: 2018/7230
Karar Tarihi: 12.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10858 E.  ,  2018/7230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Gıda San. ve Dış Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar Müdafii, Şikayetçi Vekili

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Dava ve cezanın İİK’nın 354.maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3564
Karar No: 2019/77
Karar Tarihi: 29.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/3564 E.  ,  2019/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Ayrı ayrı; TCK'nın 157/1, 52, 52/4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar ... ve ... müdafii ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... yüzüne karşı verilen mahkumiyet hükmünü, yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra 19/01/2018 tarihinde temyiz etmiş ise de; hükümden önce 05/08/2017 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanununun 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen yedi gün olarak öngörülen temyiz süresinin on beş gün olarak değiştirildiği; ancak bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20/07/2016 tarihinden önce verilen ve Yargıtay'dan geçen dosyalar hakkında 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca hüküm kesinleşinceye kadar 1412 sayılı CMUK'un 305 ila 326. maddelerinin uygulanması gerektiği ve 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesi uyarınca da temyiz süresinin bir hafta olduğu gözetilmeden, hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak yazılması suretiyle sanığın yanıltılması nedeniyle, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Katılanın ... Lisesinde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanık ... ile okul müdürünün yanına gelip gitmesi nedeni ile tanıştıkları, sanık ...'un katılanın işsiz olan çocuklarını işe yerleştirmede yardımcı olacağını söyleyerek sanıklardan ... ile tanıştığı, sanık ...'nin kendisini Ak Parti Milletvekili adayı olarak tanıttığı, Ankara'da kamu kurumlarında tanıdıklarının olduğunu belirttiği, katılana tanıdıkları vasıtası ile üç çocuğunu işe aldırabileceğini, ancak çocuk başına 20.000 TL para gerektiğini söylediği, sonrasında Ankara'daki işleri halledeceğini söylediği sanık ... ile tanıştırıldığı, katılanın kamu kurumlarında çocuklarını işe aldırabilecek tanıdıkları olduğu yönünde inandırılması nedeniyle sanık ...'ye 36.000 TL, sanık ...'e 8.000 TL para verdiği, ancak herhangi bir işe yerleştirmenin olmadığı, bu suretle sanıkların birlikte hareket etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; Dairemizin 13/06/2017 tarih ve 2017/13781 E-2017/14678 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 12/09/2017 tarihli rapor, sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ... müdafiinin ve sanık ...'un temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 29/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10289
Karar No: 2020/1127
Karar Tarihi: 20.01.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/10289 E.  ,  2020/1127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından tayin olunan hapis cezalarının infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında hırsızlık ve sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Sanık ...’ın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Katılanın beyanına göre, sanık ...’ın çekmecede bulunan yaklaşık 20,00 TL’yi ve birkaç tane kutu kolayı çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’ın karar tarihinden sonra, 11.02.2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sanık ... bakımından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ve sanık ... bakımından hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9094
Karar No: 2021/12536
Karar Tarihi: 21.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9094 E.  ,  2021/12536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan temyiz isteminin reddine dair 07.09.2016 tarihli ve 2016/386 Esas sayılı ek kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmediği, buna göre temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Aynı suça sürüklenen çocuk hakkında Konya(Kapatılan) 3. Çocuk Mahkemesinin hem mevcut 2016/386 Esas sayılı doyasında hem de aynı mahkemenin 2016/385 Esas sayılı dosyasında aynı katılana karşı işlediği iddia olunan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, her iki dosyaya konu olan suç tarihlerinin 22.05.2016 ve 29.05.2016 olup aralarında kısa bir zaman aralığı bulunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun iki eyleminin zincirleme suç oluşturacağı nazara alınarak her iki dava birleştirilip, deliller değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulacak hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7860
Karar No: 2018/1473
Karar Tarihi: 01.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/7860 E.  ,  2018/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Davacı vekili, davacının annesi olan destek ... ’in davalıya trafik sigortalı araçta yolcu iken 26/09/2010 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.Davalı sigorta şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulüne 1.967,35 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir. Destekten yoksun kalınacak sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapmamakta ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın desteğin sona ereceği yaş olarak, desteğin çocuk olması halinde 18 yaşın desteğin başlayacağı yaş olarak kabulü gerekmektedir. Somut olayda; davacı ... 1997 doğumlu olup dava tarihinde 16 yaşında olduğu davacı vekili tarafından öğrenci olduğu iddia edilmekte, bu hususun ... Milli Eğitim Müdürlüğünden sorulması talep edilmektedir. Bu durumda, mahkemece, ilgili Milli Eğitim Müdürlüğünden davacı ...

... ’nın kaza ve dava tarihi itibari ile öğrenim görüp görmediği araştırılarak, öğrenci olduğunun tespiti halinde öğreniminin sona erdiğinden söz etmek mümkün olamayacağından öğrenim süresinin 25 yaşına kadar devam edeceği ve 25 yaşına kadar annesinden destek göreceğinin kabulü gerekir.

2-)Davalı sigorta şirketi tarafından dava öncesinde 21.03.2011 tarihinde 3.310,15 TL olarak davacının babası ... ’e ödeme yaptığı dosyadaki banka dekontu ile anlaşılmaktadır. Ödenen bedelin hangi nedenle kim için ödendiğinin araştırılarak davacı ...’nın destekten yoksun kalma tazminatına mahsuben ödendiğinin anlaşılması halinde hesaplanacak tazminattan mahsubu gerekirken bu husus araştırılmaksızın mahsup yapılması doğru değildir.SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20032
Karar No: 2013/4308
Karar Tarihi: 11.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/20032 E.  ,  2013/4308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; kendisini ... olarak tanıtan sanığın önce katılandan bir miktar karton kutu satın alıp ücretini nakit olarak ödemek suretiyle katılanda güven telkin ettiği, daha sonra yüklü miktarda alışveriş yapıp karşılığında ... sahte ismi ile iki adet senet imzaladığı ve vadesinde senetleri ödemeyerek ortadan kaybolmak suretiyle haksız kazanç elde ettiği anlaşılmakla, dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 157. maddesine göre cezalandırılmasına rağmen, ilgili maddede hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezası uygulanmadan, sadece hapis cezasına hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesine aykırı olarak, aynı maddenin 1 ve 2. fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8835
Karar No: 2020/6462
Karar Tarihi: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8835 E.  ,  2020/6462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

İncelemeye konu aynı olaya ilişkin olarak yaşı büyük sanıkların yargılandığı Küçükçekmece 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/208 Esas ve 2015/306 Karar sayılı dosyasındaki sanık ...’nın atılı suçları suça sürüklenen çocuk ile birlikte işlediklerine dair savunması ve yine bahsi geçen dosyada tanık sıfatıyla ifade veren ...’in suça sürüklenen çocuğu soruşturma aşamasında teşhis ettiğine dair beyanı karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi amacıyla, tanık ...’in duruşmaya çağrılarak mümkünse suça sürüklenen çocuk ile yüzleştirilmesi, mümkün değil ise suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğraflarının çekilmesi sağlanarak tanıktan olay günü müştekinin iş yerinden hırsızlık yapan şahıslar arasında suça sürüklenen çocuğun bulunup bulunmadığının sorulması gerekirken eksik kovuşturma ile suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.