Esas No: 2019/1750
Karar No: 2019/3697
Karar Tarihi: 13.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/1750 E.  ,  2019/3697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10/05/2018 tarih ve 2017/920 E.-2018/519 K. sayılı kararın davalı tasfiye memuru tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi’nce verilen 06/12/2018 tarih ve 2018/2264-2018/1566 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tasfiye memuru tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince iş mahkemelerinde hizmet tespiti ve işçilik alacağına ilişkin açılan davalarda taraf teşkilinin sağlanması ve yasal takibin yapılabilmesi için dava dışı şirketin ihyasının gerektiğini, tüzel kişiliğin sona erdiğinin kabulü için tasfiyenin tam ve eksiksiz olarak yapılması gerektiğini ileri sürerek, ek tasfiye işlemlerinin yapılabilmesi için şirketin yeniden sicil kaydı ile son tasfiye memurunun tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin Türk Ticaret Kanunu'nun 32. maddesi hükmü çerçevesinde işlem yaptığını, tasfiye sürecinde yetki ve sorumluluğun şirket tasfiye memurunda olduğunu, müvekkilinin davanın açılmasına sebep olmadığını, bu nedenle yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulamayacağını ileri sürerek, davanın reddine karar verilmesini iatemiştir.

Davalı ..., herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulüne İstanbul Ticaret Sicilinin 461728 sırasında kayıtlı Alyans Tekstil Konfeksiyon Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nin TTK'nın 547. maddesi gereğince İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2017/78, İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2017/54, İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2017/55, İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2017/56, İstanbul 36.İş Mahkemesinin 2017/74, İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2017/75, İstanbul 36.İş Mahkemesinin 2017/76, İstanbul 36.İş Mahkemesinin 2017/77, İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2017/79, İstanbul 36. İş Mahkemesinin 2017/80 esas sayılı davaları ve takip işlemleri bakımından ek tasfiye işlemlerinin yapılması bakımından yeniden Ticaret Siciline tescilline, tasfiye memuru olarak son tasfiye memuru ...'ın seçilmesine, kararın bir örneğinin İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine, tescil ve ilanına karar verilmiştir.

Karar, davalı tasfiye memuru ... tarafından istinaf edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi tarafından tüm dosya kapsamına göre yapılan istinaf incelemesi sonucunda; TTK'nın 547. maddesi gereğince tasfiyenin kapanmasından sonra ek tasfiye işlemlerinin yapılmasının zorunlu olduğu, hak düşürücü sürenin geçtiği tasfiyenin usulünce yapıldığı savunmasının dinlenebilir olmadığı, tasfiyeden evvelki işçilik alacaklarına ilişkin davalar nedeniyle ihya istemekte hukuki yararı bulunduğu, tüzel kişiliğin sona erdiğinin kabul edilemeyeceği gerekçesiyle, davalı tasfiye memuru ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tasfiye memuru tarafından temyiz edilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12.Hukuk Dairesince, tasfiye memuru ...'ın temyiz talebinin HMK m.366/1 yollamasıyla ve m.346/1 gereğince, süre yönünden reddine dair 2018/2264 E. - 2018/1566 K. sayılı ek karar verilmiştir.

Bu kez davalı tasfiye memuru tarafından bu ek karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeblere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davalı tasfiye memurunun ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK 372 maddesi gereğince dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davalı tasfiye memurundan temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/05/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.