erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/8378
Karar No: 2024/3994
Karar Tarihi: 11.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/8378 E.  ,  2024/3994 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/1108 E., 2022/645 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1. Sanık müdafiinin 01.07.2022 tarihinde mahkemeye sunduğu mesleki mazeret dilekçesinde yokluğunda karar verilebileceği yönünde bir talebi bulunmamasına karşın, mahkemece sanık müdafiinin mazeret talebi hakkında bir karar verilmeksizin sanığın yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2016 tarihli ve 2015/879 Esas, 2016/216 Karar sayılı kararında sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün sanık ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edildiği, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 02.11.2021 tarihli ilamıyla bu kararın bozulduğu, bozma ilamına uyulmasından sonra İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2022 tarihli ve 2021/1108 Esas, 2022/645 Karar sayılı ilamıyla verilen erteleme kararının 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık için kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeden, temyize konu hükümde sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan 3 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmemesi suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23332
Karar No: 2020/3196
Karar Tarihi: 27.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23332 E.  ,  2020/3196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı şirkette 15/05/1999 - 18/05/2012 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdini haksız bir şekilde fesheden davalının işçilik haklarını ödemediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin işverenin başka işçisine sataşması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatı taleplerinin reddi gerektiğini, davacının yıllık izin alacağı olmadığını, kendisinin fazlaca yıllık izin kullandığını, en son kalan yirmi günlük yıllık izin ücretinin de 18/05/2012 tarihinde hesabına yatırılarak kendisine bilgi verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile yıllık izin ücret alacağının davalıdan tahsiline, kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçinin kullandırılmayan izin sürelerinin hesabı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki yıllık izin belgesi değerlendirildiğinde izin sürelerinde kalemle oynamalar yapıldığı, bazı sütunların ikiye bölünerek tek imza karşılığı iki ayrı tarih aralığında izin kullandırıldığının kayıtlandığı görülmüştür. Buna göre iki farklı tarih dönemi ile gösterilen ve ilgili sütunda yazan izin süresi ile uyum içermeyen ayrıca kalemle oynama yapıldığı anlaşılan 08.09.2005 - 30.09.2005, 17.07.2006 - 04.08.2006, 02.07.2007 - 25.07.2007, 30.04.2009 - 12.05.2009, 12.07.2010 - 26.07.2010, 11.10.2010 - 24.10.2010, 23.08.2011 - 19.09.2011 ile 20.09.2011 - 21.09.2011 tarihlerini kapsayan sürelerin yıllık izin hesabından mahsup edilmemesi gerektiği gözden kaçırılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 27/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1373
Karar No: 2016/8028
Karar Tarihi: 02.05.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/1373 E.  ,  2016/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İ.

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 25/11/2013 tarihinde davalı şirketten satın aldığı ticari aracın altı ay geçmeden garanti süresi içinde diferansiyel aksamının arızalandığını, davalı şirkete ait serviste bakıma alındığını, arızanın ücret karşılığında yapılabileceğinin davalı şirket tarafından müvekkiline bildirildiğini, aracın garanti kapsamında olmasına rağmen arızalı olarak bekletilmesinin kazanç kaybına yol açacağından ödenmek zorunda kalındığını iddia ederek, ödenen 9.615,71 TL hasar onarım bedelinin davalı şirketten dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu aracın 2013 model olup arızası nedeniyle 08/05/2014 tarihinde müvekkili şirkete ait servise getirildiğini, o tarihte 46.204 km'de olan araç için bakım yaptırmak ve seyir halinde arka taraftan gelen uğultu sesi üzerine servise giriş yapıldığı, teknik personel tarafından test sürüşü yapılarak bahsi geçen sesin duyulması üzerine diferansiyel yağı kontrol edildiğinde yağda metal talaşların olduğunun tespit edildiği, diferansiyelin sökülüp incelendiğinde istavroz dişlisi dengeleme milinin kırılması nedeniyle istavroz dişli pullarının aşınıp talaşlama yaptığının tespit edildiği, aracın kullanım şeklinden kaynaklı arıza meydana geldiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacıya ait araçta meydana gelen arızanın garanti kapsamında olduğu, arızanın kullanıcının kusurundan kaynaklanmayıp ürünün hatalı olmasından kaynaklandığı, davacının diferansiyel değişimi nedeniyle ödediği 9.706,46 TL'nin davalıdan tahsili gerektiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 9.615,71 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2014/19467
Karar No: 2014/21153
Karar Tarihi: 08.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/19467 E.  ,  2014/21153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığın yokluğunda verilip, 29.04.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 10.05.2013 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin 13.05.2013 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın istem gibi ONANMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/11577
Karar No: 2011/30794
Karar Tarihi: 27.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11577 E.  ,  2011/30794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİKnun 65. maddesinde koşulları belirlenen gecikmiş itirazdan söz edilebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak muhatabın bir engel nedeni ile süresi içinde itiraz edememiş olması gerekir. Bu durumda, gecikmiş itirazda bulunacak kişi, mazeretini gösteren delillerle birlikte esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde icra mahkemesine bildirmek zorundadır. İcra mahkemesince mazeretin kabulüne karar verilmesi halinde takip durur.

Usulsüz tebligatta ise, İİKnun 65. maddesine göre yapılacak incelemeden farklı olarak, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmaması söz konusudur. Bu durumda icra mahkemesi tebliğ işleminin 7201 Sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığını inceleyecek, usulüne uygun olmadığının tesbiti halinde aynı kanunun 32. maddesi gereğince öğrenme tarihine göre tebliğ tarihini düzeltecektir.

Borçlunun dilekçesinde; gecikmiş itirazdan söz etmesi sonuca etkili değildir. Zira, HUMK.nun 76. maddesi gereğince, hukuki sebebin ve uygulanacak yasa maddesinin tespiti hakimin görevine giren bir konudur (HGK5.6.1991-1991/12-258E-344K.).

Somut olayda, borçlu vekilinin başvurusu, usulsüz tebligata dayalı, tebliğ tarihinin düzeltilmesi istemi olarak tavsif edilmelidir. Bu durumda borçluya gönderilen ödeme emrinin tebliğine ilişkin işlemin 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapıldığı yazılı olmasına rağmen Tebligat Tüzüğünün 28. maddesinin uygulanmadığı görülmektedir. Tüzüğün anılan maddesine göre, muhatabın adreste neden bulunmadığı, komşu, kapıcı, yönetici, zabıta amir ve memurları vs. gibi kimselerden sorularak, tevziat saatinden sonra adrese geleceğinin tespit edilmesi ve bunun tebligat parçasına yazılıp tevsik edilmesi halinde Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre tebligat yapılabilir. Somut olayda, muhatabın tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceği hususu tebligat parçasına yazılıp usulen tevsik edilmediğinden yapılan tebligat usulsüzdür. Bu durumda takibin genel haciz yolu ile başlatıldığı, kambiyo takibi olmadığı da nazara alınarak mahkemece tebliğ tarihinin düzeltilmesi ile yetinilmesi gerekirken, istemin gecikmiş itiraz olarak değerlendirilerek reddi şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16654
Karar No: 2017/26643
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/16654 E.  ,  2017/26643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/230
Karar No: 2020/2305
Karar Tarihi: 10.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/230 E.  ,  2020/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının, 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunda; 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı; “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme'' suçu yönünden ise, 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 10.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/35390
Karar No: 2015/9447
Karar Tarihi: 13.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/35390 E.  ,  2015/9447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde borçlunun borca ve ferilerine itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının, itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; alacaklının alacağını İİK'nun 68/1 maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu itirazında "takip konusu faturalara ilişkin ödemenin müvekkil şirketçe gerçekleştirildiği" beyanı ile takibe konu alacak yönününden hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, itirazın kaldırılması isteminin mahkemede incelenmesi sırasında alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen bir belgesinin mevcut olup olmadığı üzerinde durulmasına gerek ve yer yoktur. Çünkü anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borçtur. Borçlu hukuki ilişkiyi ve borcu kabul edip ödemede bulunduğunu ileri sürdüğüne göre kabul edilen bir hususun ayrıca İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerle ispatına yer olmadığı kabul edilmelidir (H.G.K.'nun 04.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. 984. K.).O halde mahkemece, borçlunun ödeme iddiası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ:Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6779
Karar No: 2013/12188
Karar Tarihi: 24.12.2013

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2013/6779 E.  ,  2013/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ....Köyü, 144 ada 18 parsel sayılı taşınmaz, 4369 m² yüzölçümüyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği nedeniyle tarla niteliğiyle davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kesinleşen orman sınırları içinde kaldığı, kesinleşen orman sınırı içinde kalmasa dahi, fiilen orman örtüsü ile kaplı orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddi yolunda verilen karar, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 27.01.2009 tarihli ve 14065 E. - 1041 K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Aynı gün temyiz incelemesi yapılan benzer nitelikteki dosyalarda uzman bilirkişi raporlarının hükme yeterli olmadığı, taşınmazlar orman sayılmayan yer olarak bildirilmiş ise de, 1963 tarihli memleket haritasında iğne yapraklı rumuzu ile gösterilen alanda bulunduğu, eğimin teraslama ile düşürüldüğü, üzerinde zeytin ve maki florası olduğu, yakın tarihli memleket haritasının incelenmediği, daha önce kimi dosyalarda iki kez keşif yapıldığı ve bu keşifler sonucu alınan raporların birbiriyle çelişkili olduğu, bu nedenlerle, yeniden uzman bilirkişi kurulu marifetiyle keşif ve inceleme yapılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, taşınmazın tesbit gibi davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir

Dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 27.08.1966 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ile daha sonra 21.11.1985 tarihinde ilân edilip dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

Hükmüne uyulan bozma kararına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman orman bilirkişisi tarafından yapılan inceleme ve araştırmaya göre, çekişmeli taşınmazın, 1966 yılında kesinleşen orman kadastrosu çalışma tutanaklarında, orman sınırları dışında tarım arazisi olarak bırakıldığının anlaşıldığı, yöreye ait en eski tarihli ve yakın tarihli resmî belgelerde de orman sayılmayan yerlerden olduğu saptanarak yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı ... Yönetiminin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 24/12/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/3194
Karar No: 2008/4904
Karar Tarihi: 16.04.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/3194 E.  ,  2008/4904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : RİZE/PAZAR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Hazine, çekişme konusu 106 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 26.07 m2'lik bölümünün idarece belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu, özel mülkiyete konu olamayacağını ileri sürerek, 26.07 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerinde bulunmuştur.

Davalı İdare, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tamamının mahkemece belirlenen kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle, tamamının tapu kaydının iptali ile elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 Sayılı Yasadan kaynaklanan tapu iptali, kayıt terkini, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptali ve terkini yanında elatmanın önlenmesi istekleri yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davalı adına kayıtlı çekişme konusu 1259.99 m2 yüzölçümlü 106 ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 1956 yılındaki kadastro çalışmasında Mart 1328 tarih, 117 nolu tapu kaydına dayalı olarak tespit gören 19 sayılı ana kadastral parselden ifrazen geldiği, bunun yanında idarece belirlenen 11.07.2000 tarihli kıyı-kenar çizgisininde taraflar bakımından tebliğ edilmediğinden bağlayıcılık kazanmadığı görülmektedir.

Davacı Hazine, çekişme konusu 106 ada, 1 sayılı parselin 26.07 m2'sinin kıyı-kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek, eldeki davayı açmıştır.

Mahallinde yapılan keşfe dayalı olarak üç jeoloji mühendisinden oluşan bilirkişi heyetinin, 28.11.1997 gün, 5/3 Sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı çerçevesinde belirlediği kıyı-kenar çizgisine göre, taşınmazın tamamının (1259.99 m2)  kıyı kapsamında bulunduğu anlaşılmış; mahkemecede belirlenen kıyı-kenar çizgisine göre taşınmazın tamamı yönünden tapu iptali ve sicil kaydının kütükten terkini ile taşınmaza elatmanın önlenmesi istekleri bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, HUMK.'nun 87/son maddesinin Anayasa Mahkemesince iptalinden sonra ıslah yoluyla müddeabihin artırılması olanaklı hale gelmişse de, somut olay da, davacı Hazinenin usulüne uygun biçimde gerçekleştirdiği bir ıslah söz konusu değildir.

Hal böyle olunca, dava dilekçesinde bildirilen 26.07 m2'lik bölüm üzerinden istekle bağlı kalınmak suretiyle  davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken HUMK.'nun 74. maddesi hükmü gözardı edilerek, istek aşılmak suretiyle taşınmazın tamamının tapusunun iptaline ve elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.04.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14014
Karar No: 2012/44588
Karar Tarihi: 03.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14014 E.  ,  2012/44588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlünün yokluğunda verilen mahkumiyet hükmüne dair gerekçeli kararın, mernis adresine 7201 sayılı Kanun'un 21/2. maddesine uygun olarak tebliğ edildiği, tebligat tarihi itibariyle hükümlünün cezaevinde olmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede ileri sürülen temyizin reddine dair ek kararın kaldırılması yönündeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 05.06.2012 gün ve 2010/300 esas, 2010/218 kararsayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.