Esas No: 2021/8099
Karar No: 2023/812
Karar Tarihi: 22.02.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8099 E.  ,  2023/812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2014 tarihli, Esas No: 2014/5167, İddianame No:2014/1681 sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında, suç tarihinde kapı zorlanmak suretiyle ikametgaha girilerek, şikâyetçi beyanına göre evin karıştırılarak maddi değeri olmayan imitasyon takıların hırsızlandığı, daha sonra takıların evin balkon terasında yere atılmış halde bulunduğu, aynı binada oturan tanıklar ... ve ...'un beyanına göre şüphelinin açık kimliği tespit edilemeyen şüpheli ile birlikte binaya girdikleri, tanıkları görünce binanın çatı katının kiralık olduğunu, kiralamak için geldiklerini söyledikleri, tanık ...'ın merdivenlerden yukarı çıkmaya çalıştığı esnada çıkmasını önlemek için önünde durarak engelledikleri, bu sırada apartmandan çıktıkları, tanıklar tarafından şüphelinin teşhis edildiği, şüphelinin savunmasında, suç tarihinde ... Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde olduğunu beyan etmiş ise de, şüphelinin kadın doğum hastanesinde saat 16.00 sıralarında muayeneye girdiği, 16.06 sıralarında ise muayeneden çıktığı, hırsızlık eyleminin ise 17.04.2014 tarih ve saat 14.15 sıralarında gerçekleştiği tespit edildiği, şüphelinin şikâyetçinin konutunda hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği, imitasyon ziynet eşyasının imitasyon olduğunu görerek evin teras balkonuna atarak hırsızlık ürününü iade ettiği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/1.b.1, 168/1, 53/1 maddeleri gereğince dava açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 168/1, 62, 53, 116/1, 62, 53. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün ve 5 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık, 13.05.2016 yazı işleri müdürü havale tarihli dilekçesinde sadece dosyayı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.17.04.2014 tarihli, olay yeri inceleme raporunda, 3 katlı binanın 3. katındaki ikametin çelik kapısında zorlama izinin bulunmadığı, yatak odasındaki eşyaların karıştırıldığı, bir üstteki çatı katında1 adet zincir ve 2 çift küpeden oluşan imitasyon eşyaların yere atılı halde bulunduğu, mukayeseye elverişli delile rastlanmadığı belirtilmiş, katılan zarar ve ziyanının bulunmadığını söylemiştir.

2.Katılan saat 09.30 sıralarında işe gitmek için evden ayrılmış, binanın 2. katında oturan tanık ..., saat 14.00 sıralarında üst katında oturan eltisi ...'in evinden tıkırtılar gelmesi üzerine merdiven boşluğuna çıktığını, üst kata doğru baktığında görse tanıyabileceği ve birinci şahsın esmer tenli, 1.65 m. boylarında, beyaz tişörtlü, 2. şahsın zayıf, 1.70 m. boylarında siyah saçlı, çantasını çapraz şekilde taşıyan şeklinde eşgal bilgisi verdiği iki bayan şahsın kendisine ev aradıklarını söyleyerek, önünde durmak suretiyle üst kata çıkmalarını engellediklerini, şahıslar binadan çıktıktan sonra eltisinin kapısının açık olduğunu gördüğünü söylemiştir.

Tanık ... duruşmadaki beyanında "Polisin getirdiği resimlerden sanığı teşhis etmiştik" demiştir.

3.Görgü tanığı ... hemen aynı mahallede oturan katılanın babası ...'a haber vermiş, tanık ...'ın verdiği eşgal bilgisi doğrultusunda etrafta araştırma yapan tanık ..., sanığı ve yanındaki şahsı görmüş, soruşturma aşamasındaki beyanında birincisi 1.65-1.70 m. boylarında, 100-110 kg civarında, beyaz kısa kollu tişört bulunan, esmer tenli, siyah saçlı bayan, ikinci şahsı ise 165. -170 m. boylarında , 40-45 kg, açık renk gömlek, kot pantolon ve kahverengi kol çantalı olarak tarif etmiş, kiralık ev aradıklarını söyleyen şahıslarla konuşmuş, ancak evde hırsızlık olayından emin olmadığından, şahısları tutmaya çalışmamış, gitmelerine izin vermiş, yüz yüze konuştuğu için birini tanıyabileceğini söylemiştir.

4.Tanığın verdiği bilgilerin daha önceden kolluk görevlilerince tanınmakta olan sanığınkine uyması nedeniyle, 25.04.2014 tarihli teşhis tutanağına göre tanık ..., yaptırılan teşhis işleminde sanığı teşhis etmiştir.

5.Sanık soruşturma aşamasında, suç saati olan saat 14.00 sıralarında ... Devlet Hastanesi ... Kadın ve Çocuk Doğum Hastanesinde bulunduğunu belirttiğinden, soruşturma aşamasında hastane kamera kayıtlarının CD'ye aktarılarak gönderilmesi istenilmiş olup, CD dosya içerisinde yer almaktadır.

6. 06.06.2014 tarihli CD izleme tutanağında; sanığın 17.04.2014 günü saat 16.00'da, hastaneye giriş yaptığı, acil girişini kayıt altına alan kamerada ise saat 16.00 da muayeneye girdiği, saat 16.06'da muayeneden çıktığı, saat 16.07'de hastaneyi terk ettiği, Hastanenin güvenlik görevlileri ile yapılan telefon görüşmesinde kamera kayıtlarının güncel saatle aynı olup olmadığı sorulduğunda, 06.06.2014 tarihi saat 01.40 itibarıyla saatlerin güncel olduğu, fakat geriye doğru net bir bilgilerinin bulunmadığı, ancak yapılan saat değişikliklerinin tutanak altına alındığı, hastanenin idari kısmından bu tutanakların adli kurum tarafından talep edilmesi durumunda temin edilebileceğinin bildirildiği anlaşılmıştır.

7.Dosya içerisinde mevcut ... Devlet Hastanesinin 17.04.2014 tarihli mutemed alındısı belgesine göre, saat 15.07 'de sanık hakkında ayaktan muayene ve rapor gelirleri makbuzu düzenlendiği görülmektedir.

8.Yine aynı hastanece tanzim olunan Folyo Fatura başlıklı belgeden sanığın, 17.04.2014 tarihinde saat 15.03'de acil çocuk polikliniğine, saat 15.08'de kadın hastalıkları ve doğum polikliniğine giriş yaptığı anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, tüm dava dosyası kapsamı, tanık beyanları, teşhis tutanağı, Hastane kayıtları dikkate alındığında sanığın eylemi sübuta ermekle, sanık hakkında mahkûmiyet kararı kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz talepleri reddedilmiş, tanıkların beyanına göre konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1.Katılanın soruşturma aşamasındaki 17.04.2014 tarihli beyanında, eve geldiğinde çekmecelerin karıştırılmış olduğunu, yatak odası komidin çekmecesinde bulunan siyah renkli karton kutunun yerinde olduğunu, içerisindeki maddi değeri olmayan itimasyon takıların yerinde olmadığını, bu takıların balkon terasında yere atılmış olarak gördüklerini söylediği, tanık ...'in de üst kattan tıkırtılar gelmesi üzerine yukarıya çıkmak istediğinde iki kişinin merdivenin girişinde olduğunu ve kendisini yukarıya çıkartmadıklarını beyan ettiği, sanığın yanındaki kimliği tespit edilemeyen şahıs ile birlikte, tanığın kendilerini yakalamasından korkarak çekmeceden aldıkları takıları atarak, eşyaları hakimiyet alanlarına geçiremeden evden kaçtığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2.Sanığın henüz hakimiyet alanına geçiremediği suça konu eşyaları, evden çıkmadan atarak kaçması şeklindeki olayda, rızai bir iadeden sözedilemeyeceğinden sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesi uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2.Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2014/444 Esas, 2016/370 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.