Esas No: 2023/6544
Karar No: 2025/4353
Karar Tarihi: 28.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6544 E.  ,  2025/4353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/653 E., 2023/647 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2021/499 Esas, 2023/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/653 Esas, 2023/647 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii ile katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın eyleminin eziyet çektirerek kasten öldürme suçunu oluşturacağına, haksız tahrik sebepleri bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Olay tarihi öncesinde tanışıklıkları bulunan maktulün sanığa ait iş yerine giderek sanıktan para istediği, sanığın para vermemesi üzerine maktulün sanığa ait dükkan içerisinde bulunan kabloları dışarı çıkarmaya başladığı, sanığın kabloları dükkan içerisine alması üzerine aralarındaki tartışmanın arttığı ve kavgaya dönüştüğü, dükkan içerisinde maktulün sanığı darp ettiği sırada tanıkların dükkana gelerek kavgayı ayırdıkları ve maktulü dışarı çıkardıkları, sanığın da dışarı çıkarak maktule doğru yürüdüğü sırada maktulün sanığa tokat atmaya çalıştığı, sanığın belinden çıkardığı bıçağı maktule birden fazla kez vurarak öldürdüğü anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, maktulün tanıklar tarafından dışarı çıkarılmasından sonra maktulden sanığa yönelmiş devam eden haksız hareket yokken sanığın bıçakla gelerek maktule birden fazla kez vurduğu anlaşıldığından somut olayda meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin yasal şartlarının oluşmadığı, Dairemizin yerleşik kararlarında eziyet çektirerek öldürmenin öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığından sanık hakkında kurulan hükümde belirlenen suç vasfı yönünden isabetsizlik olmadığı, sanığın eylemini maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranışların etkisi altında gerçekleştirdiğinden haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece takdiri indirim hükümlerinin takdir yetkisi kapsamında yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Tanık beyanları, kamera görüntüsü ve 07.11.2021 tarihli tutanak ile sabit olduğu üzere sanığın aksi ispatlanamayan ve istikrarlı beyanlarında belirttiği üzere sanık ile maktul ile arasında alacak verecek ilişkisi bulunmadığı, olay günü maktulün sanığın dükkanına gelerek para istemesi, sanığın para vermeyeceğini söylemesi üzerine maktulün dükkanda bulunan sanığa ait kabloları dükkan önündeki sokağa çıkarmaya başlaması ve sanığın dükkan içerisine alması sebebi ile tartışmaları ve tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine maktulün sanığı Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.11.2021 tarihli raporuna göre burun, ağız ve gözaltında ağır kontüzyon ezilme, kanama olduğu, ek olarak yapılan muayenede kafada ağrı, şişlik, sol kalça dış tarafta kızarıklık ve hassasiyet olması sebebi ile basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, sanığın bağırması üzerine etraftaki vatandaşların gelmesi üzerine maktulün eylemlerine engel oldukları vatandaşların tarafları ayırarak maktulü dışarı çıkardıkları, izlenen görüntü kayıtları ve maktul hakkında tanzim olunan adli rapor içeriklerinde sanığın maktulü darp ettiğine dair delile rastlanmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde maktulden sanığa yönelen haksız söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca, makul oranda bir ceza tayin edilmesi yerine yazılı şekilde üst sınırdan ceza tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanık hakkında kurulan hükümde ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan İstanbul 28. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 tarihli ve 2016/465 Esas, 2019/265 Karar sayılı ilamında birinci kez mükerrirlik uygulanmasına esas alınan, Antalya (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.09.2006 tarihli ve 2006/358 Esas, 2006/830 Karar sayılı ilamının, Antalya (kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli ek kararıyla uzlaşmanın sağlanmış olması nedeniyle düşmesine karar verildiği, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında koşulları gerçekleşmediği halde ikinci kez mükerirlik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) ve (4) numaralı paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık ve müdafii ile katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 11.05.2023 tarihli ve 2023/653 Esas, 2023/647 Karar sayılı kararının haksız tahrik indirim miktarı ve tekerrür hükümlerinin hatalı uygulanması nedenleriyle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-(a) maddesi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.05.2025 tarihinde karar verildi.