erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/4194
Karar No: 2011/2873
Karar Tarihi: 27.12.2011

**(Kapatılan)23. Hukuk Dairesi         2011/4194 E.  ,  2011/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine mahkemece 03.06.2010 tarihli ek kararla temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Davacı vekilince bu defa ek kararın süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili kooperatif tarafından davalılara belirli sürelerde çeşitli krediler kullandırıldığını, davalıların son kredi ödemesini süresinde yapmadıklarını, müvekkili kooperatif tarafından başlatılan takibe itiraz ettiklerini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davacı kooperatiften 8.000,00 TL kredi kullanıldığını, bu kredinin karşılığı olarak davacı kooperatif hesabına toplam 9.400,00 TL yatırıldığını, davacı tarafça temerrüde düşürülmediklerini, ödeme emrinin tebliğinden önce faiz işletilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, alacağın muayyen ve likit olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, icra takibinin dayanağı olarak 25.11.2007 ödeme tarihli bonoya dayanılmışsa da, davacı tarafın bu alacağın temelindeki hukuki ilişkiyi ortaya koyamadığı, yargılama aşamasında dava ile ilgisi olmayan ve ispatlanamayan başka alacaklara dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Mahkemece temyiz süresi içinde temyiz harç ve giderlerinin peşin olarak ödenmediği gerekçesiyle 03.06.2010 tarihli ek kararla davacı vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de; mahkemece davacının temyiz isteminin süresinde temyiz defterine kaydedilmiş olması gözönüne alınarak 21.05.1985 tarih ve 1984/5 Esas 1985/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararına göre HUMK'nun 434/3. maddesi uyarınca muhtıra çıkarılması gerekirken çıkarılmaması ve davacı tarafça da temyiz harcının ek karar tarihinden önce yatırılmış olmasına göre mahkemenin temyizi isteminin reddine ilişkin ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2) Davacı vekilinin esasa ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin mahkemenin 03.06.2010 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile ek kararın kaldırılmasına, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin 26.01.2010 tarihli asıl karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19400
Karar No: 2017/6096
Karar Tarihi: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19400 E.  ,  2017/6096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu vergi dairesine şikayet tarihi itibariyle en son vermiş olduğu beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3459
Karar No: 2017/4643
Karar Tarihi: 15.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3459 E.  ,  2017/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet, düşme

1-Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen beraat hükümlerine ve "2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan ve 2001, 2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçları yönünden 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 Sayılı TCK'nın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle incelenen hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMUK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Esas No: 2011/24622
Karar No: 2012/9441
Karar Tarihi: 26.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/24622 E.  ,  2012/9441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nazilli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine dayalı olarak başlatılan takiplerde imzaya itiraz İİK. nun 170. maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddenin üçüncü fıkrasında, icra mahkemesince imza incelemesinin aynı kanunun 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılması gerektiğine işaret edilmiştir.

İİK.nun 170/3.maddesi uyarınca da, icra mahkemesi, aynı kanunun 68/a maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı kanaatine varırsa itirazın kabulü ile birlikte takibin durmasına ve 4.fıkra uyarınca alacaklının senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, borçlu yararına takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın % 10'u oranında para cezasına hükmeder.

Somut olayda yapılan imza incelemesi sonucu borçlu adına atılan imzanın ona ait olup olmadığı tespit edilemediğine göre mahkemece İİK 170/3 maddesi uyarınca imza itirazının kabulü ile takibin durdurulmasına karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan A.A.'ın senet arkasında imzası bulunmakla ciranta konumundadır. Ancak senet lehtar Pakize adına düzenlenmiş olup onun cirosu ile Avni ye geçmemiştir. Yapılan imza incelemesi sonucunda ise imzanın A.ye ait olmadığı tespit edilmiştir. Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğini ıspat külfeti hakkındaki TTK'nun 598 ve 702. maddelerinde; " ... senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılacağı .. " öngörülmüştür. Bu durumda bonoların lehdarı olan alacaklının borçlu  A.A.ı kambiyo hukukuna göre takip hakkı bulunmadığından İİK.nun 170/a maddesi uyarınca bu husus resen dikkate alınarak takibin iptali yerine borçlu olmadığının tesbiti yönünde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4064
Karar No: 2021/240
Karar Tarihi: 19.01.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4064 E.  ,  2021/240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca verilen 7 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin yapılan istinaf başvurusunun, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesince esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyetine ilişkin kararla ilgili, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden inceleme yaparak verdiği esastan red kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin suç niteliğine, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin TCK’nin 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...’ın mağdura birden fazla bıçak salladığı ancak boynuna salladığı bıçak darbesinin mağdurun kendisini geri çekmesi nedeni ile isabet etmediği, abrazyon şeklinde yara bıraktığı, karnına yönelik salladığı bıçak darbesinin ise çantasına isabet ettiği ve çantasının delindiği ve bacağına doğru salladığı bıçak darbesinin ise mağdurun basit tibbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda, tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak 5237 sayılı TCK'nin 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, zararın ağırlığına göre alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması yerine yazılı şekilde hiç isabet olmayan olaylarda uygulanan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, CMK’nin 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 19/01/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2025/1176
Karar No: 2025/2666
Karar Tarihi: 13.03.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/1176 E.  ,  2025/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2305 E., 2024/2261 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/45 E., 2024/81 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince istinaf başvurusunun reddine dair ek karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.12.2024 tarihli ek karar ile davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.12.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre 01.01.2023-31.12.2024 yürürlük süreli toplu iş sözleşmesindeki taban ücret uygulaması sebebiyle davacının bireysel iş sözleşmesinde belirlenen ücretinin, asgari ücretle olan bağının 01.01.2023 tarihi itibarıyla kesildiği görülmekle; somut davadaki hükmün, ücret tespiti bakımından temyiz kesinlik sınırını aşacak şekilde ileriye yönelik bir etkisinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9755
Karar No: 2015/24109
Karar Tarihi: 22.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9755 E.  ,  2015/24109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Zilyedinin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı, kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla bulunduğu yerden almak, hırsızlık suçunun temel şeklidir. Taşınır malın alınmasının suç oluşturabilmesi için, zilyedinin rızasının bulunmaması gerekir.

Sanığın, birisiyle görüşmek için katılandan geçici olarak aldığı cep telefonunu iade etmediğinin iddia edildiği olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12.06.2012 tarih ve 2011/15-440 E. 2012/229 K. sayılı ilamı gereğince; başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 22.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5004
Karar No: 2009/999
Karar Tarihi: 02.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/5004 E.  ,  2009/999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın, davalıların bakım ve onarımından sorumlu bulundukları su tahliye mazgallarından birinin yerinde olmaması nedeniyle mazgal boşluğuna düşerek hasara uğradığını belirterek, sigortalısına ödediği 2.883.00 YTL’nin, avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... Müdürlüğü vekili, hasara sebebiyet verdiği iddia olunan yerde müvekkili kuruma ait yağmur suyu tahliye teşkilatı bulunmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, olayda müvekkili şirketin kusurunun bulunmadığı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde, alacağın davalılardan müteselsilen tahsilini istemiştir. Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verildiğine göre, A.A.Ü.T.’nin 3/2. Maddesi uyarınca, ret sebebi ortak olan ve kendilerini vekille temsil ettiren davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 3.paragrafındaki ”..345.96’şar YTL vekalet ücretinin ayrı ayrı davalılara verilmesine,” tümcesi hükümden çıkarılarak yerine, “...A.A.Ü.T.’nin 3/2 maddesi uyarınca 345.96 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine,” tümcesinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 2.3.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5429
Karar No: 2022/19909
Karar Tarihi: 30.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5429 E.  ,  2022/19909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ve katılan vekili

Karaman Cumhuriyet Başsavcılığının 18.06.2014 tarihli ve 2014/1743 Esas numaralı iddianamesi ile sanıklar hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan da kamu davası açıldığı anlaşılmakla, bu suçla ilgili olarak mahallinde karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesinde;

1- Sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporu ve vergi tekniği raporunda; 2013 yılı şubat ayında düzenlenen sahte müstahsil makbuzlarından elde ettiği komisyon gelirinin 27.000 TL ve 2013 yılı temmuz ayında sahte olarak düzenlediği belgelerden elde ettiği komisyon gelirinin 6.899,46 TL olduğu, 2013 yılında ...ve ... Ltd. Şirketinin mükellef kurumdan 3 adet belge ile 5.847 TL mal alışında bulunduğunu bildirdiği, yine ... adına 03.02.2013 ve 04.02.2013 tarihli müstahsil makbuzu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun tüm unsurları itibarıyla sübut bulduğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak beraat kararı verilmesi,

2- Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

II- Sanık ... hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın UYAP aracılığıyla MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 02.12.2018 tarihinde öldüğü belirlendiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, sanık ... hakkındaki hükümlerin ise bu sebeplerden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.