erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/38040
Karar No: 2017/33998
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38040 E.  ,  2017/33998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/5206
Karar No: 2019/9490
Karar Tarihi: 07.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5206 E.  ,  2019/9490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanunun 26. maddesiyle ... sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000,00 TL’ye kadar (3.000,00 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, verilen cezaların miktarı itibarıyla CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince kesin olan hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre mağdure ile sanık arasında duygusal arkadaşlık olduğu, mağdurenin sanıktan ayrılarak telefon numarasını değiştirdiği, sanığın yaklaşık bir yıl sonra mağdurenin okuluna gelerek konuşmaya çalıştığı, telefon numarasını istediği, mağdure kabul etmeyince tanık anlatımları ile de doğrulanır şekilde mağdureye ''seninle görüşürüz'' şeklinde tehdit içerikli sözler söylediği, mağdurenin bunun üzerine şikayetçi olarak yaklaşık bir yıl sonra cinsel istismar iddiasını öne sürdüğü, tanık ve müşteki babanın ilk ifadelerinde sadece tehdit fiiline yönelik beyanları ve bilgileri olduğunu belirttikleri görülmekle, olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin beyanları, sanığın istikrarlı savunmaları ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek, müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10919
Karar No: 2018/1981
Karar Tarihi: 15.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/10919 E.  ,  2018/1981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek, eşinin kendisini istemediğini söyleyerek, ortak konuttan ayrıldığını, davalının düzgün bir yaşamının olmadığının söylendiğini iddia ederek evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma ( TMK m. 166/1) talep etmiş, dava dilekçesinde, delil olarak nüfus kayıtları ve tanık beyanlarına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda ise davalı kadının sadakat yükümlülüğünü ihlal ederek başka bir erkekle uygunsuz görüşme yaptığı, boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların boşanmalarına ( TMK m. 166/1) karar verilmiştir. Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Davacı erkek tarafından delil olarak sadece nüfus kayıtları ve tanık beyanlarına dayanılmış olup gösterilen delillerle davalı kadının kusurlu bir davranışının varlığı ispat edilememiştir. Hal böyle iken davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin taktirinde hataya düşülerek boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ'.Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2018(Prş.)
Esas No: 2016/4567
Karar No: 2016/7083
Karar Tarihi: 16.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4567 E.  ,  2016/7083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasında Demirköy Asliye Hukuk ve Demirköy Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Demirköy Asliye Hukuk Mahkemesince davaya konu edilen kesilmiş ağaçların site ortak alanında kaldığı ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi olduğu, uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerinden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Demirköy Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise uyuşmazlığın haksız fiil sonucu tazminat istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

634 sayılı Kanunun 35/b maddesinde "Ana gayrimenkulün gayesine uygun olarak kullanılması, korunması, bakımı ve onarımı için gereken tedbirlerin alınması" hükmüne, 16. maddesinde “Kat malikleri ana gayrimenkulün bütün ortak yerlerine arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar.” hükmüne yer verilmiş, diğer yandan aynı Kanunun Ek madde 1. maddesi ile de “Bu Kanunun uygulanmasından doğacak her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümlenir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Haksız fiil 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 49 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş, tazminatın mahiyeti ve kapsamı hakkında çeşitli hükümlere yer verilmiştir

Somut olayda; davacı vekili, müvekkilinin kat maliki olduğu sitede yönetici olan davalının kendi kararı ile keyfiyeten site sınırları içiresinde bulunan ve taşınmaz malikleri tarafından ekilmiş olan ağaçları kestiğini, müvekkilinin de içinde bulunduğu taşınmaz içinde 1 adet 16 yaşında dut, 1 adet 16 yaşında ayva, 1 adet 16 yaşında kayısı, 1 adet 16 yaşında armut, 2 adet 16 ve 12 yaşlarında ıhlamur, 1 adet 16 yaşında kestane ağacı bulunduğunu, taşınmaz içerisinde bulunan ağaçlarının tamamının davalı tarafından haksız ve hukuka aykırı olarak kesildiğini, site sakinlerinin davalıdan şikayetçi olduğunu ve ...Asliye Ceza Mahkemesinin .../... E ve .../...K sayılı kararı ile davalının dikili fidan ve bağ çubuğuna zarar verme suçunu işlemiş olduğu sabit görülerek cezalandırılmasına karar verildiğini, ... Asliye Ceza Mahkemesinin .../... E sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporuna göre müvekkilinin bahçesinde bulunan ağaçların toplam bedeli olan 17.700,00 TL'nin haksız fiil hükümlerine göre tahsilini talep etmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın kat mülkiyeti hükümlerine göre değil haksız fiil hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Demirköy Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6493
Karar No: 2016/6291
Karar Tarihi: 08.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/6493 E.  ,  2016/6291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

GELİŞ TARİHİ : 31.05.2016

Taraflar arasındaki dava, elektrik kayıp kaçak bedelinin tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın işbölümü yönünden bir karar verilmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7735
Karar No: 2013/8655
Karar Tarihi: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7735 E.  ,  2013/8655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı  mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak iddiasına ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu iş bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12293
Karar No: 2018/5074
Karar Tarihi: 25.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/12293 E.  ,  2018/5074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-)01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 352/b maddesi yürürlükten kaldırılmış olup, hükmedilen şartları bulunduğu tadirde cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesine ve ertelenmesine bir engel bulunmadığı anlaşıldığından, engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında tayin olunan cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi ve ertelenmesi hususunun karar yerinde tartışılmaması,

2-)Taşınmazların devrediği 16/01/2014 tarihinin gerekçeli karar başlığında suç tarihi olarak gösterilmemesi,

3-)5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25788
Karar No: 2017/35531
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25788 E.  ,  2017/35531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/5328
Karar No: 2018/5608
Karar Tarihi: 01.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5328 E.  ,  2018/5608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2017 gün ve 2017/190 Esas, 2017/301 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde mağdurenin öğrenim gördüğü okulda temizlik görevlisi olmasından dolayı hakkında ilk derece mahkemesi tarafından çocuğun basit cinsel istismarı suçundan tayin edilen temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 103/3-e. maddesi ile arttırım yapılan sanık hakkında kurulan hükümle ilgili istinaf yoluna başvurulması üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince sanığın görevi gereği mağdure üzerinde kanunun aradığı anlamda kamu görevinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanma imkanı bulunup bulunmadığı hususundaki değerlendirmenin 5271 sayılı CMK'nın 280/1-e. maddesi gereğince duruşmalı yapılarak söz konusu maddenin tatbikinin yerinde olup olmadığı hususunda karar verilmesi gerekirken, dosya üzerinde yapılan inceleme ile sanık hakkında TCK'nın 103/3-e. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle anılan maddenin hükümden çıkartılması suretiyle vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ile katılan ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 18.10.2017 gün ve 2017/2090 Esas, 2017/1932 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4861
Karar No: 2015/17406
Karar Tarihi: 15.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4861 E.  ,  2015/17406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/1078-2014/185

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı K.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı K.. B.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği ve yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulup, gelen cevaba göre bilirkişinin zemin bedelinin tespitine ilişkin raporu denetlenmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Kamulaştırma Kanunun 25/2. maddesi uyarınca, mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyetin idareye geçeceği, keşif tarihi ve gözlemine göre de taşınmazda bulunan ağaçların 6495 sayılı Kanunun yürürlük tarihinden önce dikildikleri sabit olup, söz konusu yasa maddesindeki muhdesat bedelinin dikkate alınmayacağına ilişkin hükmün de uygulama yeri olmadığından, taşınmazdaki ağaçların değerinin ödenmesi gerekir.

Bu itibarla; dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduklarından, bu yaştaki ağaçların dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri, İl Tarım Müdürlüğü'nden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra, ağaç bedellerine de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı K.. B.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/961
Karar No: 2013/9247
Karar Tarihi: 14.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/961 E.  ,  2013/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını/bozulmasını mutazammın 06.11.2012 tarih, 2012/22044E.-31736K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 08.05.2012 tarih ve 2011/160E.-2012 130K. sayılı ihalenin feshi talebinin reddine ilişkin verilen kararın temyiz incelemesi neticesinde; Dairemizce,

1-) İhalenin feshi isteminin reddi yönünden, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının onanmasına,

2-) Mahkemece borçlunun fesat iddiasına ilişkin olarak ihalenin feshi istemi ret edilmiş olduğundan, İİK.nun 134/2.maddesi uyarınca ihalenin feshi talebinin reddine karar verilmesi halinde mahkeme davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Yasanın bu hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır. Hukuk Genel Kurulu'nun 06.10.2004 tarih ve 2004/1-433 Esas sayılı kararında da benimsendiği üzere kamu düzenine aykırılıkta aleyhe bozma ilkesi nazara alınamayacağından, mahkemece ihalenin feshi istemi reddedilen davacı aleyhine para cezasına hükmedilmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi yasaya aykırı bulunduğundan bu nedenle bozulmasına karar verilmiş ise de, mahkemece, hüküm fıkrasının 5 nolu bendinde "12.100 TL idari para cezasının davacı ...'dan hazine lehine tahsiline" karar verilmiş olduğu, para cezası yönünden mahkeme kararının bozulmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla davalının karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Davalı ...'ın karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 06.11.2012 tarih ve 2012/22044E.-2012/ 31736K. sayılı onama/bozma kararının, mahkeme kararının para cezası yönünden bozulmasına dair (2) nolu bendinin kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıdaki nedenle para cezası yönünden de İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2012/152
Karar No: 2012/4613
Karar Tarihi: 20.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/152 E.  ,  2012/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davalıya ait yönetim binasında yapılan imalâtın bedelinin ödenmesi istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı tarafından dosyaya ibraz olunan 08.09.2006 tarihli tutanaktan davacının yönetim binasında tutanaktan önce yaptığı işten söz edilmiş, davacı ise tutanaktan sonra iş yaptığını iddia edip kanıtlayamamış, tutanağın hesabın kapatılmasına ilişkin olarak imzalanmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı dava konusu imalâtı davalıyla yapılan anlaşma gereğince gerçekleştirdiğini usulen ispat edememişse de dava dilekçesinin deliler bölümünde ve sair delil demek suretiyle yemin deliline dayanmış sayılacağından iddiasını ispat için davalıya yemin teklif etme hakkı bulunduğu davacıya hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle davanın reddi doğru olmadığı gibi, dava davacının husumet ehliyetinin bulunmaması nedeniyle reddedilip, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/II. maddesi uyarınca davalı yararına maktu vekâlet ücretini geçmemek üzere nispi vekâlet ücreti takdiri gerekirken, bu husus gözetilmeden vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10710
Karar No: 2014/24895
Karar Tarihi: 24.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/10710 E.  ,  2014/24895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Davaya konu 10.05.2010 tarihli iş kazası iddiasına ilişkin ilişkin SGK Rehberlik ve Teftiş Kurulunun iş kazası tahkikat raporu ile mevcut olması durumunda davacı sigortalının belirtilen tarihteki yaralanması nedeniyle Kurumca(SGK) tespit edilmiş sürekli iş gücü kayıp oranına dair raporun temin edilerek dosyaya eklenmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.11.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.