erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/502
Karar No: 2024/687
Karar Tarihi: 05.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/502 E.  ,  2024/687 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13.Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1885 Esas, 2023/1660Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/710 E.-2023/845 K.

Taraflar arasındaki bilgi alma ve inceleme hakkı ihlali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince 21.09.2023 tarihli ek karar ile verilen kararın kesin olduğu gerekçesiyle istinaf talebinin reddine karar verilmiştir. Bu ek kararın davacı vekilince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 06.12.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Ek karar duruşmalı olarak davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 06.12.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dava, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 437 nci maddesi kapsamında açılan bilgi alma ve inceleme istemine ilişkindir. Bu maddenin beşinci fıkrası uyarınca verilen mahkeme kararı kesin olup istinaf ve temyiz incelemesine konu edilemez.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR:

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.12.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Bölge Adliye Mahkemesi kararına ilişkin temyiz talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, 6100 sayılı Kanun'un 368 inci maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz talep eden davacı asılın takdiren 5.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA,

Para cezasının İlk Derece Mahkemesince yerine getirilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6617
Karar No: 2022/7458
Karar Tarihi: 28.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6617 E.  ,  2022/7458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “Bizzat davalı ...'un 10.10.2011 tarihli yazılı beyanından taşınmaz üzerindeki meyve ağaçlarının davacı tarafça dikildiği ve meyvelerinin de bu kişi tarafından toplandığı belirtildiğine göre, Mahkemece 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince taşınmaz üzerindeki ağaçlarla ilgili davacı taraf adına muhdesat şerhi verilip verilmeyeceği hususunun tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği, bu nedenle çekişmeli taşınmazın başında ziraatçi bilirkişinin katılımı ile yeniden keşif yapılarak, davalıya ait taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşları ve cinsleri tespit edilip davacı taraf lehine muhdesat şerhi verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 101 ada 69 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan ve 01.12.2020 havale tarihli ziraat bilirkişi raporunda belirtilen 75 yaş üzeri 1 adet armut ağacı, 1 adet elma ağacı ve 3 adet kiraz ağacına ilişkin davacılar lehine muhdesat şerhi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, Mahkemece bozma gereklerine uygun biçimde hüküm verildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21,40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10853
Karar No: 2011/28941
Karar Tarihi: 15.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/10853 E.  ,  2011/28941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 15/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/13623
Karar No: 2011/7287
Karar Tarihi: 30.06.2011

6. Hukuk Dairesi 2010/13623 E., 2011/7287 K.

**6. Hukuk Dairesi 2010/13623 E., 2011/7287 K.**

**- GEÇERLİ ÖDEME BELGESİ

- İCRA TAKİBİ

- KİRA BEDELİNİN TAHSİLİ**

**"İçtihat Metni"**

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı kiracılar hakkında 24.000 TL kira parasının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalıların itiraz etmesi üzerine davacılar icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuşlardır. Mahkemece, davacılara ihtar çekilerek kira sözleşmesinin feshedildiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi üzerine karar, davacı alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 26.1.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2.1.2009 başlangıç tarihli beş yıl süreli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede 24.000. TL yıllık kiranın peşin ödeneceği kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında ihtilaflı bulunmayan bu sözleşme hükümleri tarafları bağlar. Davalı borçlular süresinde icra müdürlüğüne yapmış oldukları itirazlarında borçlarının bulunmadığını beyan etmişler ancak geçerli bir ödeme belgesi ibraz edememişlerdir. Kira sözleşmesi iki taraflı sözleşme olup, tek taraflı irade beyanı ile feshedilemez. Davacılar dava dilekçesinde taşınmazın anahtarının verildiğini beyan etmişler ancak tarih belirtmemişlerdir. Mahkemece taşınmazın anahtarının davacılara teslim tarihinin araştırılarak, teslim tarihine kadar kira alacağına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 30.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10923
Karar No: 2013/166
Karar Tarihi: 07.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10923 E.  ,  2013/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50, 52, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölenin mirasçıları olup, tek vekille kendilerini temsil ettiren katılanlar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, her bir katılan için ayrı vekalat ücretine hükmedilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin doğru olmadığına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 52/3. maddesine aykırı olarak, hapis cezasından çevrilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi sırasında adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısının gösterilmemiş olması

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin 3. paragrafında yer alan “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın” ibaresinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün adli para cezası olarak belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3894
Karar No: 2019/5346
Karar Tarihi: 19.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/3894 E.  ,  2019/5346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm tarihinde .... Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 07/04/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5552
Karar No: 2008/7721
Karar Tarihi: 19.06.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/5552 E.  ,  2008/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYOĞLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, üzerinde 3 katlı binanın olduğu 35 parsel sayılı taşınmazda tarafların paydaş oldukları, davalıların onarım izni vermemesi ve ortak giderlere katılmamaları nedeniyle çatıdan akan yağmur sularının içeri sızdığı ve binaya zarar verdiğini ileri sürerek gayrimenkulun onarımına izin verilmesi ve davalılar payına isabet eden 5.000.-YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, derdestlik itirazında bulunarak (2004-36 esas), esasen davacılara ait çekme katı davacıların onarmadıklarını buradan çatıya çıkılarak yapılacak onarıma da izin vermemeleri yüzünden sorunların oluştuğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tarafların ortak yararı gereği gerekli onarımın yapılması konusunda davacılardan H.A.’nın kayyım olarak atanmasına, alacak davasının ise reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muarazanın giderilmesi ve alacak isteğine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilerek davacılardan H., onarımların yapılması için kayyım tayin edilmiş ve hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre, çekişme konusu 35 parsel sayılı taşınmazın kayden taraflara ait olduğu, tarafların bu taşınmazda paylı mülkiyet hükümlerine göre malik oldukları, davacılar davalıların çatı katının onarımına izin vermediklerini belirterek eldeki davayı açmışlardır.

Oysa aynı konuda Beyoğlu 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.03.2005 gün ve 2004/36 esas, 2005/62 sayılı eldeki davanın devamı sırasında kesinleşmiş bulunan kararla bu konudaki niza çözümlenmiş, ve bu işlemlerin yapılması için eldeki davanın davalısı diğer davanın davacısı G.. B..'e izin verilmiştir. Bu durumda aynı konuda açılmış iki dava bulunduğundan ve daha önce açılan dava sonuçlanmış olduğundan eldeki davanın derdestlik nedeniyle HUMK.'nun 194. maddesi hükmü gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esastan davanın kabul edilmesi ve yazılı şekilde işin esasına girilmek suretiyle hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalıların, temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.06.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/38131
Karar No: 2015/16282
Karar Tarihi: 15.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38131 E.  ,  2015/16282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan mayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmasında sanığın maddenin 1. fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve rilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMA SINA), 15.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/15106
Karar No: 2007/15819
Karar Tarihi: 11.09.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/15106 E.  ,  2007/15819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2007 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 3.360 YTL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 11.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2679
Karar No: 2022/8377
Karar Tarihi: 26.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/2679 E.  ,  2022/8377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay yeri olan daha önce yangın geçiren ve terk edilmiş vaziyette bulunan, Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü tarafından eklenti niteliğinde olmadığı bildirilen, futbol stadının demir konsollarının bir kısmını çaldıkları iddiası ile açılan kamu davasında, TCK'nın 141/1 ve 152/1-a maddelerinde belirtilen suçlar için öngörülen cezanın üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 15.04.2010 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6680
Karar No: 2012/12853
Karar Tarihi: 14.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/6680 E.  ,  2012/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan binaların ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan binaların ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Dava konusu binanın ve ağaçların zilyedinin davalı olduğunun tespitinde ve resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek ve ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek, hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Davacı idarenin talebi sadece taşınmaz üzerinde bulunan binanın ve ağaçların zilyedinin tespitine ilişkin olmasına karşın, talep aşılmak suretiyle taşınmaz zilyedinin davalı olduğunun tespiti ve zemin bedeli ödenmediği halde, yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 ve 3. bendinin çıkartılmasına; yerine, (Binanın ve ağaçların bedelinin tespitine, bedeli zilyedine ödendiğinden, davacı idareye aidiyetine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8962
Karar No: 2019/5106
Karar Tarihi: 16.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8962 E.  ,  2019/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 2-b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise katılan sayısınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının bir gün karşılığı 20 TL den olmak üzere adli para cezası olarak hesaplanması sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. fıkrası hükümden çıkarılarak yerine “sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.