erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2513
Karar No: 2019/7496
Karar Tarihi: 02.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/2513 E.  ,  2019/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında TCK'nun157, 62, 5, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısa kararda sanık ... hakkında hiç bir hüküm olmadığı halde gerekçeli kararda hakkında beraat kararı verildiği ve kısa kararda sanık ismi belirtilmeden "sanığın üzerine atılı tespit edilemeyen başkaca faillerle birlikte iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan, 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi delaletiyle 157/1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, kastının yoğunluğu, suç işleme yönündeki eğilimi ve eyleminin diğer özelikleri dikkate alınarak taktiren teşdiden 2 yıl hapis ve 240 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına," denildiği halde gerekçeli kararda "Sanık ...'un üzerine atılı tespit edilemeyen başkaca faillerle birlikte iştirak halinde dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görüldüğünden eylemine uyan, 5237 sayılı TCK.nın 37/1. maddesi delaletiyle 157/1. maddesi gereğince suçun işleniş biçimi, kastının yoğunluğu, suç işleme yönündeki eğilimi ve eyleminin diğer özelikleri dikkate alınarak taktiren teşdiden 2 yıl hapis ve 240 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklinde değiştirilerek hükmün esasını oluşturan kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10199
Karar No: 2011/20454
Karar Tarihi: 08.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10199 E.  ,  2011/20454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3052
Karar No: 2014/15438
Karar Tarihi: 29.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/3052 E.  ,  2014/15438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 19.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin mahkemece tesbiti ve taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar yasa hükümlerine uygundur.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre dava tarihi itibariyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak yapılan kadastro tutanağı kesinleşmediği, bu itibarla taşınmazın mülkiyeti ihtilaflı olduğundan Kamulaştırma Kanununun 18. Maddesi uyarınca belirlenen bedelin ileride hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada bloke edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tescile ilişkin 4. bendindeki 570,18-TL'nin rakamından sonra gelen bölümün tamamen çıkartılmasına, yerine (ileride hak sahibi olduğunu ıspat edene ödenmek üzere şimdilik bankada üçer aylık hesapta tutulmasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/618
Karar No: 2013/2964
Karar Tarihi: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/618 E.  ,  2013/2964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Torbalı Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2009 gün ve 2009/499 Esas, 2009/1086 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesinin uygulanması sırasında maddedeki bir kısım haklardan süre belirtmeksizin yoksun bırakılmasına, bir kısım haklardan yoksun bırakmanın ise verilen ceza ertelenmediği halde erteleme nedeniyle uygulanmasına yer olmadığına, bir kısım haklardan yoksun bırakma tedbirinin uygulanmamasına karar verilmesi, kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölüm hükümden çıkarılarak “sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/451
Karar No: 2013/2099
Karar Tarihi: 12.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/451 E.  ,  2013/2099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde, davalı taraf ile evli olup ayrı yaşadıklarını beyan ederek 2000 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

4721 sayılı MK.nun 195.maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hakimin müdahalesini isteyebilir. Hakim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine kanunda öngörülen önlemleri alır.

Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetime ilişkin önlemleri alır.

Buna göre davacının ayrı yaşamada, haklı olup olmadığının araştırılması ve “ayrı yaşamada haklılık” olgusunun kanıtlanması gerekir.

Somut olayda, davalı eş tarafından davacı aleyhine boşanma davası açılmış,bu dava takipsiz bırakılarak açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davalı koca tarafından, boşanma davası açılmakla, davacı kadın ayrı yaşama hakkını kazanır. Boşanma davasının reddedilmesinden sonra, davalı kocanın birlikte yaşama konusunda girişimde bulunmadığı sürece, davacının ayrı yaşamada haklı olduğunun kabulü zorunludur.

Öyle ise mahkemece, davalı tarafa bu hususun ispatı için imkan tanınarak, davalının boşanma davasından sonra, davacı ile birlikte yaşama konusunda girişimde bulunduğunu ispat edip, buna rağmen davacı kadının ortak haneye dönmemesi halinde, davanın reddine, bu girişimin ispat edilememesi durumunda, davacı kadının ayrı yaşamada haklılığı kabul edilip, tarafların ekonomik ve sosyal durumlarına uygun nafakaya karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/31826
Karar No: 2025/6569
Karar Tarihi: 07.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/31826 E.  ,  2025/6569 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2020/1126 E., 2021/293 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.09.2024 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece duruşma açılmak suretiyle araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 07.05.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/33352
Karar No: 2010/32373
Karar Tarihi: 29.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/33352 E.  ,  2010/32373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/246
Karar No: 2013/9091
Karar Tarihi: 18.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/246 E.  ,  2013/9091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ek ders ücreti, eğitime hazırlık ücreti, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinin ... koleji isimli eğitim kurumunda 01.09.2003-03.10.2006 tarihleri arasında okul müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından feshedildiğini, Bakanlar Kurulun'ca çıkartılan 86/1340 sayılı KHK ile yabancı dilde eğitim yapan özel liselerde görev yapan idareci ve öğretmenlere 12 saat üzerinden ücret ödenmesi, ödenmemiş olması durumunda ücretin günlük % 1 zammı ile birlikte ödenmesinin hüküm altına alındığını, ancak ödenmesi gereken ek ders ücretinin ödenmediğini, 2006 yılı yıllık izinlerini kullanmadığını, milli bayramlarda ve işyerinde hafta içerisinde 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı ile KHK gereği ek ders ücreti, eğitime hazırlık ücreti,fazla mesai ve yıllık izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kendi isteği ile 04.10.2006 tarihinde istifa ettiğini, kıdem tazminatına hak kazanamayacağını, ek ders ücretinin maaşının içinde giydirilerek ödendiğini, 2006 yılı Ekim ayında işten ayrıldığından yıllık izin talep edemeyeceğini, fazla çalışma ve diğer ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ek ders ücreti karşılığını 12 saat olarak istemiştir. Dava dilekçesindeki bu açıklama davacıyı bağlayıcı nitelikte olup, bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ek ders süresinin 20 saat olarak belirtmesi harçlandırmadığından ıslah niteliğinde de değildir. KHK gereğince ek ders ücretinin taleple bağlılık ilkesi uyarınca 12 saat üzerinden hesabı gerekirken 20 saat üzerinden hesabı hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5363
Karar No: 2013/28224
Karar Tarihi: 02.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/5363 E.  ,  2013/28224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa yapılan yasa yolu bildiriminde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yüzüne karşı 15.04.2009 tarihinde verilen kararı 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 24.04.2009 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 02.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11465
Karar No: 2016/8338
Karar Tarihi: 24.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/11465 E.  ,  2016/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2016 tarih ve 2014/232-2016/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı limited şirketin ortağı olduğunu, şirket lehine yaptığı ödemenin payı oranında diğer ortaktan rücuen tahsili istemiyle başlattıkları takibe davalının haksız itirazı nedeniyle takibin duruduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının yaptığı ödemelerin şirket borcuna mahsuben yapıldığını bu nedenle davacının davasını şirkete karşı açması gerektiğini, şirketin müvekkiline icra takibine konu alacaktan daha fazla miktarda kira borcu olduğunu savunarak, davacıdan kötü niyet tazminatı tahsilini ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davanın şirket adına ödeme yapan davacının diğer ortağa karşı rücu istemine ilişkin olduğu, bu haliyle mutlak ticari dava niteliğindeki davaya bakma görevinin asliye ticaret mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle, mahkemenin görevsizliği sebebiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15995
Karar No: 2012/19593
Karar Tarihi: 15.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/15995 E.  ,  2012/19593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek binaya, değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen satışlar aynı mahalleden, yakın yıllardaki satış olmasına rağmen, bir kısım emsallerin emlak vergisine esas asgari rayiç değerinden satıldığı gerekçesiyle emsal kabul edilmemesine karşın, aynı değerdeki bir başka emsal satışının ise; somut emsal olarak incelenmesi nedeniyle rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz ile aynı bölgede, konum ve nitelik olarak da aynı olan 67 ada, 1 parsel ile ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/221 esas sayılı dava dosyasında aynı bilirkişi kurulunca taşınmazın m2'sine 550,00-TL bedel belirlendiği halde, bu taşınmaza 367,00-TL değer belirlendiğinden, bilirkişi kurulundan, söz konusu davadaki rapordan ayrılma gerekçeleri konusunda ek rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile aza hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9615
Karar No: 2019/19784
Karar Tarihi: 05.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9615 E.  ,  2019/19784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idareler vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince istinaf isteminin TOKİ Başkanlığı yönünden esastan reddine, ... yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı TOKİ Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, TOKİ Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ... vekilinin başvurusunun ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı TOKİ Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, Virancık mahallesi, 1141 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan TOKİ Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ... vekilinin başvurusunun ise kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı TOKİ Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı TOKİ Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.