erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/12142
Karar No: 2012/29005
Karar Tarihi: 28.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12142 E.  ,  2012/29005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmazlar, arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal taşınmaz bulunmadığı gerekçesiyle piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde taşınmazın bulunduğu ilçede emsal satış bulunamıyor ise komşu ilçe ya da ilden resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Değerlendirme tarihi olan 29.01.2010 yılında dava konusu taşınmazlar ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazların, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3) ... genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak öze bütçeli idareler arasına alındığından 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan harçlardan muaf olmadığı halde harçtan muaf tutulması,

4) Kabule göre de; Davacının davasını 1.000,00-TL taleple açtığı, davasını ıslah etmediği halde bilirkişi raporunda belirlenen miktar üzerinden davanın kabulü ile fazlaya hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4357
Karar No: 2022/4180
Karar Tarihi: 09.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/4357 E.  ,  2022/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda; eşi olan mağdurun, kendisine bıçak çektiğini, öldürmekle tehdit edip hakaret ettiğini ve yaraladığını, kendisinin de ekmek bıçağıyla eşini tehdit ettiğini savunması ve adli raporunun içeriği karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 09/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/31698
Karar No: 2013/20176
Karar Tarihi: 08.07.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31698 E.  ,  2013/20176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma ve iftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 24.09.2012 tarih ve 2011/18396 esas, 2012/28302 karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 09.11.2012 tarihinde itirazda bulunulması üzerine dosya incelendi:

Şikayetçiler tanık isimlerini bildirerek dinlenmesini istemişlerdir. Bu dilekçe aynı zamanda davaya katılma istemi mahiyetindedir. Yargıtay Özel Dairesince katılma kararı verilebilmesi için bu hususta bir uyuşmazlığın olmaması, araştırma yapılmasına gerek bulunmaması gerekir. somut olayda tanıkların hangi konuda dinlene- ceğini sorup bu konuda karar verme, soruşturmayı genişletme, mahalli mahkemenin görevi dahilindedir. Bu nedenle mahalli mahkemece işlem yapılması zorunludur.

Dairemizce katılma kararı verilmiş olmakla, dosyanın yine tanıkların dinlenmesi, varsa katılanın diğer delillerini sunma olanağının tanıması için bozulması gerekmektedir. Bu nedenle müdahillik kararının verilmesinin pratik bir yararı bulunmamaktadır. Aksine itiraz, davanın bitmesine değil uzamasına neden olmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden 6352 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanuna eklenen 308/3. madde ve fıkrası hükmü gözetilerek, itiraz konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna (GÖNDERİLMESİNE), 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2516
Karar No: 2018/4823
Karar Tarihi: 19.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2516 E.  ,  2018/4823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında temel ceza olarak hükmedilen 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasının TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den paraya çevrilirken 3600 TL ve 100 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası sonucu yazılı şekilde 3000 TL ve 80 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmişse de, bu husus aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.04.2015 yerine 2015 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12690
Karar No: 2017/2792
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12690 E.  ,  2017/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/424
Karar No: 2020/916
Karar Tarihi: 04.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/424 E.  ,  2020/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 26.09.2018 tarih, 2018/136 (E) ve 2018/189 (K) sayılı ilamı ile TCK'nin 82/1-d, 53, 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış

müebbet hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...’yı nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 28/12/2018 gün ve 2018/282 E. 2018/273 K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, haksız tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılması gerektiğine, suçun evlilik birliğinin bitmesinden sonra işlendiğine, suç vasfına yönelen ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1.maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Akşehir Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/03.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/9241
Karar No: 2021/11947
Karar Tarihi: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/9241 E.  ,  2021/11947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Boşanma istemine ilişkin olarak açılan davada Dörtyol Aile Mahkemesi ile Ankara Batı 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

Dörtyol Aile Mahkemesince, davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunduğu, davalının her ne kadar dava açmadan bir gün önce ikametini Dörtyol/Hatay adresine taşımışsa da Dörtyol ilçesi ile bağlantı durumunu tam olarak açıklayamadığı, yetki itirazı ön sorun olarak kabul edilerek mahkememizce delil bildirmek için süre verilmesine rağmen herhangi bir delil sunmadığı, davacı her ne kadar dava tarihinde adresini Dörtyol'a taşımış ise de bir yıl sonra yeniden ikametini Ankara'ya taşıdığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara Batı 4. Aile Mahkemesince ise, her dava açıldığı tarihteki fiili ve hukuki duruma göre değerlendirilip hükme bağlanır kuralı gereği tarafların dava tarihindeki adreslerine göre yetki hususu belirleneceği, Dörtyol Aile Mahkemesinin yetkisizlik karar gerekçesinde de kabulünde olduğu üzere davanın açıldığı tarihte davalının adresinin Dörtyol ilçesi olduğunda tereddüt bulunmağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Somut olayda; davanın açılması sırasında seçim hakkı davacı tarafta olup birden fazla yetkili mahkemenin bulunması halinde davacı dilediği yetkili yerde davasını açabilir. Uyap üzerinden yapılan araştırmada davacının yerleşim yeri adresinin dava tarihi itibariyle "... Dörtyol/HATAY" olduğu, yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasında da Dörtyol/HATAY ilinde ikamet ettiğinin tespit edildiği, eldeki davada davacının seçim hakkını kullanarak boşanma davasını yerleşim yerinde açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Türk Medeni Kanununun 168. maddesi gereğince yetkili olan Dörtyol Aile mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Dörtyol Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6112
Karar No: 2013/665
Karar Tarihi: 16.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/6112 E.  ,  2013/665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısme kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili; taraflar arasında distribütörlük sözleşmesi yapıldığını, ancak davalının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, müvekkilinin zarara uğradığını belirterek 20.000 TL maddi, 130.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davalının sözleşmeden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediği, davacının zarara uğradığı, bilirkişi raporu ile davacının maddi zararının 20.000 TL olarak belirlendiği, davacının piyasada itibar kaybına uğradığı gerekçeleriyle, maddi tazminat isteminin kabulü ile 20.000 TL maddi tazminatın, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 20.000 TL manevi tazmınatın dava tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede sipariş üzerine çalışılacağına dair özel hüküm bulunmaktadır. Davacı 8 ay süreyle kendisine mal verilmediğini iddia ederek sözleşmeyi feshettiğini bildirmiş ve bir takım zarar kalemlerinden bahsederek kısmi tazminat davası açmıştır. Öncelikle sözleşmenin ilgili 3.6 maddesi gereğince davalıya sipariş verilip verilmediğinin, bunun sonucu olarak davacının sözleşmeyi fesihte haklı olup olmadığının saptanması gerekir. Öte yandan davacının hangi zarar kalemi yönünden ne kadar zarara uğradığı dava dilekçesinde ayrı ayrı gösterilmemiştir. Mahkemece davacı tarafa hangi zarar kalemi yönünden ne kadar zarara uğradığının da açıklattırılması gerekir. Bu yönler üzerinde durulmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir olunan 990,00 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1644
Karar No: 2017/24281
Karar Tarihi: 22.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1644 E.  ,  2017/24281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK'nın 155/2, 62, 52, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa müştekinin araç kiralama şirketinden kiraladığı ... plakalı aracı kira süresi bitmesine rağmen iade etmeme şeklinde gerçekleşen eyleminde, suça konu aracın sanığın ifa ettiği bir hizmet veya meslek dolayısıyla kendisine tevdi ve teslim edilmemiş olması sebebiyle TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen ve takibi şikayete bağlı olan güveni kötüye kullanma suçun oluşturduğu; müştekinin 15/07/2010 tarihli beyanı ile şikayetinden vazgeçmesi karşısında; sanığın şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulup sonuca göre değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde suç vasfında hataya düşülerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması

Kanuna aykırı olup temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/898
Karar No: 2014/8607
Karar Tarihi: 06.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/898 E.  ,  2014/8607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.09.2013 tarih ve 2013/106-2013/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına ... nezdinde tescilli 2004/0... nolu çoklu kalem endüstriyel tasarım belgesinin (1) ve (3) nolu tasarımlarının yeni ve ayırt edici niteliğe haiz olmadığını, daha önce kamuya sunulmuş olduğunu ileri sürerek, tasarımın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tasarımının yenilik ve ayırt edicilik niteliklerine haiz olduğunu, müvekkilinin sektörde tanınmış büyük bir firma olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının 2004/03790- (1) ve (3) nolu tasarımlarının 20.10.2004 başvuru tarihinden önce 2003 ve 2004 yıllarında "... ... Ltd" firması tarafından üretilerek satışa sunulduğu, her iki tasarım arasında çok yakın derecede benzerlikler bulunduğu anonim yapıdaki kalem tipleri için küçük farklılıklar eklenerek tescil alındığı, yeni, özgün ve ayırt edici unsurları barındırmadığı, 554 sayılı KHK'nın 5,6,7,43/1-a maddeleri uyarınca dava konusu 2004/0...- (1), (3) nolu tasarımların başvuru tarihi itibariyle yenilik ve ayırt edicilik kriteri taşımadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne ve davalı adına tescilli 2044/0... nolu çoklu endüstriyel tasarım belgesinin (1) ve (3) nolu tasarımlarının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8718
Karar No: 2014/24170
Karar Tarihi: 27.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/8718 E.  ,  2014/24170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının açtığı boşanma davasında, davalı süresi içinde yetki itirazında bulunmuş, itirazında, Türk Mahkemelerinin yetkili olmadığını ileri sürmüş, mahkemece bu itiraz kabul edilerek, dava usulden reddedilmiştir.

Tarafların her ikisi de Rus vatandaşıdır. Buna göre boşanma davası, kişi bakımından yabancı unsur ihtiva etmektedir.

Yabancı unsur ihtiva eden davalarda, Türk Mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibarıyla yetki kuralları tayin eder (5718 s. MOHUK. md.40). İç hukuk, bir davada yer itibarıyla hangi mahkemeyi (veya mahkemeleri) yetkili göstermiş ise, bu mahkeme, o davada milletlerarası yetkiye de sahiptir. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 168. maddesine gore; boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılır. Bu yerlerden birini tercih davayı açana aittir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununa dayanılarak çıkartılan ve 15.08.2007 tarihinde yürürlüğe giren Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği (R.G 15.12.2007)’ne göre, Türk vatandaşlarının ve Türkiye'de herhangi bir amaçla en az 6 ay süreli ikamet tezkeresi ile bulunan yabancıların yerleşim yeri adresleri Nüfus ve Vatandaşlık Genel Müdürlüğü tarafından elektronik ortamda tutulur. (Yönetmelik m. 9,10) Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanı esas alınır. Adres beyan formundaki bilgiler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (Yönetmelik m. 13/1). Davacı, davalının ikamet tezkeresi ile Türkiye'de bulunduğunu, ...'da bir otelde kaldığını ve otelin yönetim kurulu başkanı olduğunu ileri sürmüş, davalı ikamet tezkeresinin çalışma amacıyla verildiğini, yerleşme amacıyla verilmediğini bildirmiştir. O halde, burada tespiti gereken husus davalı kocanın Türkiye'de yerleşim yerinin bulunup bulunmadığıdır. Mahkemece; Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden, davacının “yabancılar kütüğünde” kaydının olup olmadığı ve aynı kütükte dava tarihi itibarıyla Türkiye'deki yerleşim yeri adresiyle ilgili bir bilginin bulunup bulunmadığı sorulup tespit edilmeli, kişilerin adres beyan formundaki bildirimlerinin aksi sabit oluncaya kadar geçerli (Yönetmelik md.13/1) olacağı da dikkate alınmalı, bu ve tarafların gösterdikleri tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Açıklanan yönler araştırılmadan, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2014 (Prş.)
Esas No: 2016/12691
Karar No: 2017/2793
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12691 E.  ,  2017/2793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.