erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/10916
Karar No: 2021/14364
Karar Tarihi: 24.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/10916 E.  ,  2021/14364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM :1)İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2019 tarih ve 2018/142 Esas, 2019/192 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında, mağdurlara yönelik kasten yaralama suçundan CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/11/2020 tarih ve 2019/1911 Esas, 2020/1759 Karar sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hükümler kurulmak suretiyle;

a)Sanık hakkında, mağdur eşi ...'e yönelik kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

b)Sanık hakkında, mağdur oğlu ... Berat'a yönelik kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetine,

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/11/2020 tarih ve 2019/1911 Esas, 2020/1759 Karar sayılı kararının sanık ... ve katılan Bakanlık vekili tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a, 53. maddeleri gereğince (iki kez) cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın beraatlerine karar verildiği, bu kararlara yönelik katılan Bakanlık vekili tarafından istinaf Kanun yoluna başvurulması üzerine duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde; Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hükümler kurulmak suretiyle sanık hakkında, mağdur eşi ... ve mağdur oğlu ... Berat'a yönelik kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 86/3-a, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca (iki kez) 5 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair karar verildiği, kararın 7165 sayılı Kanunla CMK'nin 286/2-d maddesindeki değişiklik dikkate alınarak temyiz Kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02/11/2020 tarih ve 2019/1911 Esas, 2020/1759 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...'in; atılı suçu işlemediğine ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin; verilen cezanın az olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ''İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere'' Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7218
Karar No: 2016/7165
Karar Tarihi: 24.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/7218 E.  ,  2016/7165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığın 2005, 2006, 2007, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda; sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında dosya içine faturaların konulmadığı ve vergi tekniği raporunda faturalardan somut olarak bahsedilmediği görülmekle; her takvim yılına ait kanaat oluşturacak sayıda faturanın aslı veya onaylı suretleri getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından hiçbir şekilde uygulanamayacağı, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7251
Karar No: 2013/11264
Karar Tarihi: 20.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/7251 E.  ,  2013/11264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmolunan cezanın nevi ve miktarı itibariyle sanık müdafiinin duruşma isteğinin reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının a, b, d ve e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, aynı madde ve fıkranın c bendindeki hak yoksunluklarının ise kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'un ve sanık ... Taşçı müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin 7.bendin hükümden çıkartılması, bunun yerine "sanıkların, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-3 madde ve fıkraları uyarınca, (c) bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, madde ve bendlerde sayılan diğer haklardan ise hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.05.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

15.10.2007 günü yapılan aramada olay yerinde bulunmayan sanık ... Taşçı'nın aşamalarda alınan savunmalarında diğer sanık ...'tan kiralamış olduğu arama yapılan iş yerini suç tarihinden önceki tarih olan 27.09.2007 günü Mal Müdürlüğüne terk dilekçesi vererek işletmeyi bıraktığını, dava konusu madeni yağların ticaretini yaptığını ve bu yağları fatura karşılığında diğer sanığa sattığını beyan etmesi karşısında dosyaya sunulan faturaya konu eşya ile ilgili zincirleme menşe araştırması yapılmadığı ve soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenilen ..., ... ve ... ifadelerinde; Kahramanmaraş ilinden gelen ismini bilmedikleri bir kişinin sanık ...'a ait dükkanı kiralayarak madeni yağ satışı üzerine iş yeri açtığını, suça konu yerde 3 ay kadar faaliyet gösterdiğini, tenekeler içinde kamyon ve kamyonetlerin yakıt deposuna bir şeyler koyduğunu beyan etmeleri karşısında, bu kişilerin tanık olarak dinlenip sanık ... Taşçı ile yüzleştirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun onama kararına katılmıyoruz.
Esas No: 2022/7461
Karar No: 2024/896
Karar Tarihi: 15.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2022/7461 E.  ,  2024/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.11.2022

SAYISI : 2022/1402 E., 2022/1298 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2 E., 2022/453 K.

Bölge Adliye Mahkemesince 16.11.2022 tarihli ek karar ile temyiz yoluna başvurulamayan kararlardan olduğundan davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanunu'nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesininin 16.11.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 6.772,63 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi (2022) itibarıyla kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 16.11.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16559
Karar No: 2011/4284
Karar Tarihi: 28.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/16559 E.  ,  2011/4284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suça konu emvalin gövde vasfında olduğu, dikiliden temin edildiği ve devrik düşük olmadığının orman bilirkişi raporundan anlaşılmasına göre mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (4) no.lu düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1-08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasa ile 6831 Sayılı Orman Kanununda değişiklik yapılması nedeni ile 5237 sayılı TCK.nun 7/2, 5252 SAyılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması neticesinde 5728 sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Orman Yasasının 91. madde hükmünün hürriyeti bağlayıcı ceza miktarı yönünden sanık lehine olmasına rağmen lehe yasa belirlemesinde düşülen yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre;

2-CMK.nun 232. maddesi gereğince uygulanan kanun maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekli olduğu halde tazminat ve ağaçlandırma giderine hükmedilirken yasa maddelerinin belirtilmemesi,

3-Sanığa ait sabıka kaydında mevcut mahkumiyetin adli sicilden silinme koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına göre sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunması gerekçe gösterilmek suretiyle ve ayrıca kamunun uğradığı zarar varsa tespit edilip, giderip gidermeyeceği sanığa sorulmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-5237 Sayılı Türk Ceza Kanununda nispi para cezalarının öngörülmeyip ... adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 Sayılı Orman Kanunun 91/1-2. maddelerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL'nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanunun 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1459
Karar No: 2019/5640
Karar Tarihi: 13.03.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/1459 E.  ,  2019/5640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurlara ait ve nitelikleri itibariyle kışla içerisinde kullanılması mümkün olmayan suça konu malzemelerin, sanığın kışla dışına çıkartamadan sivil eşya deposunda bulunan çantasında ele geçirilmiş olması nazara alındığında, teşebbüs hükümleri uygulanması gerekirken suçun tamamlanmış halinden ceza tertip edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'nun 326/son fıkrasının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15808
Karar No: 2018/8297
Karar Tarihi: 27.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15808 E.  ,  2018/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, 23.08.2012 tarihinde müvekkili ...’ın kullandığı motosiklet ile davalıların sürücü, işleten ve trafik sigortacı olduğu aracın çarpışması sonucu davacının yaralandığını bildirerek şimdilik hastane masrafları, tedavi giderleri, kazanç kaybı, çalışma gücünün azalmasından doğan kayıplar, ekonomik geleceğinin sarsılmasından doğan kayıplar için 10.000,00 TL maddi tazminat ile müvekkilinin ömür boyu çekeceği ızdırap ve üzüntüsü için 50.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (... şirketi açısından maddi tazminat ve limiti dahilinde) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi talebini artırmıştır.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile 27.762,87 TL sürekli iş görememezlik tazminatı 16.078,17 TL geçici iş görememezlik tazminatı, 5.000,00 TL tedavi masrafının, 15.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekili ile diğer davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2.208,78 TL kalan harcın temyiz eden davalılardan alınmasına 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8026
Karar No: 2023/47
Karar Tarihi: 10.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8026 E.  ,  2023/47 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.02.2004 tarihli 2003/152 Esas, 2004/23 Karar sayılı dava dosyası temyiz edilmeksizin 15.07.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Her ne kadar Yerel Mahkeme tarafından dosyanın re'sen Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiş ise de; dosyanın tetkikinden davalı ...'un oğlu ...'un, kesinleşen bu karara ilişkin olarak ilk önce 23.05.2017 tarihinde yargılamanın iadesi istemli dava açtığı, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2017/65 Esas, 2017/147 Karar sayılı kararı ile yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verildiği, ret kararının davacı tarafından istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.12.2018 tarihli ve 2018/682 Esas, 2018/815 Karar sayılı kararı ile; yargılamanın iadesi istenilen Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/152 Esas - 2004/23 Karar sayılı kararının ve ek kararının davalı ...'a hileli işlemlerle usulsüz olarak tebliğ edildiği dolayısıyla bu kararın henüz kesinleşmediğinin iddia edildiği, bu nedenlerle davacının yargılamanın iadesi dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip, dosya temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, talebin yargılamanın iadesi olarak yanlış nitelendirildiği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/65 Esas, 2017/147 Karar sayılı kararı kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bu sefer ... tarafından 26.09.2022 tarihinde aynı sebeple murisi ...'a yapılan tebligatların usulsüz olduğu iddiası ile temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Temyize konu mahkeme kararının incelenmesinde; dosyadaki tebligatların davalı tarafa usulüne uygun yapıldığı, davalı ...'un davadan haberdar olduğu ve kararı temyize getiren ...'un dosyada taraf olmadığı anlaşılmakla, davalı ...'un oğlu ...'un, 2015 yılında murisinin vefat etmesi nedeni ile mirasçı sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu kabul edilmiş olsa dahi, ...'un temyize konu karardan yargılamanın iadesine başvurduğu 23.05.2017 tarihinde haberdar olduğu, dolayısıyla temyiz süresinin geçtiğinin kabulü gerekmektedir.

KARAR

Açiklanan sebeplerle;

...'un temyiz talebinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

10.01.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4110
Karar No: 2014/3230
Karar Tarihi: 10.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4110 E.  ,  2014/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2013

NUMARASI : 2013/121-2013/121

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09/02/2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayete ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 10/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3462
Karar No: 2016/4438
Karar Tarihi: 17.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/3462 E.  ,  2016/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanığın yetkilisi olduğu... Tic. Ltd. Şirketi namına 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, davanın dayanağını oluşturan VDENR- 2008-2070/34- 41-47 sayılı Vergi Tekniği ve Suçu Raporlarında, söz konusu şirketin 2005 takvim yılında iki ayrı mükellefe toplam değeri 137.400 TL olan 26 adet, 2006 yılında ise üç ayrı mükellefe toplam değeri 251.983 TL olan 55 adet fatura düzenlendiği ve faturaları alan mükelleflerin ilgili yıllarda bu faturaları indirim konusu yaptıkları hususunun vergi dairesine vermiş oldukları Form Ba tablolarında tespit edildiğinin belirtilmesi, faturaları alıp kullanan bu mükellefler konusunda vergi raporlarında bir bilgi bulunmaması ve bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde bu hususta bir araştırma yapılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; 2005 takvim yılında 26, 2006 takvim yılında ise 55 adet faturayı alıp kullanan mükelleflerin kim yada kimler oldukları araştırılıp varsa bunlar hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarının onaylı örneği ve ekleri celp edilmesi, haklarında kamu davasının açıldığının belirlenmesi halinde dosyaların getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı suretlerinin dosyaya intikalinin sağlanması, gerektiğinde faturaları alan mükelleflerin veya yetkililerinin tanık olarak beyanları alınarak anılan faturaları kimden hangi ticari ilişki karşılığında aldıklarının sorulmasından sonra gerekmesi halinde sanığa ait şirket ile bu mükellefler arasında mal ve para akışını gösteren bilgi ve belgelerin tespiti açısından defter ve belgeler üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.