erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/7686
Karar No: 2019/60
Karar Tarihi: 14.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/7686 E.  ,  2019/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : .... Gıda San.ve Tic.Ltd.Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- İİK’nın 331 ve 333/a maddelerine aykırılık suçundan kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2- İİK’nın 337/a maddesinden kurulan hükme yönelik incelemede,

Mahkemece uzlaştırmacının sadece İİK’nın 331 ile 333/a maddelerine aykırılık suçlarından görevlendirilmiş olması ve 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğunun gözetilmemesi,

./..

Kanuna aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5875
Karar No: 2011/7457
Karar Tarihi: 22.12.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/5875 E.  ,  2011/7457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile Hazine ve Kale Boynu Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair ...Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 07.06.2011 gün ve 270/362 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 22.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16833
Karar No: 2017/695
Karar Tarihi: 02.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/16833 E.  ,  2017/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK'nın 63. maddesi uyarınca mahsubuna karar verilmemiş ise de; cezanın infazı sırasında nazara alınması mümkün bulunan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin verilen kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkin ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4 . maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının beşinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işleniş şekli nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1275 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 25.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5498
Karar No: 2017/11837
Karar Tarihi: 03.10.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/5498 E.  ,  2017/11837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 11/05/2016 tarih, 2016/2097 Esas - 2016/13868 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından dokuz adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda; dokuz adet senetten sadece 25.03.2015 tarihli senedin takip tarihi itibariyle muaccel olduğu,kalan sekiz adet senedin vade tarihleri itibariyle muaccel olmadan takibe konulduğu iddiasıyla bu senetler yönünden takibin iptalini talep ettiği,mahkemece,davanın kabulü ile takibin 25.03.2015 vade tarihli muaccel senet dışında kalan kısmının iptaline karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyizi üzerine, Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddedilerek para cezası yönünden düzeltilerek onandığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar Dairemizin 11/05/2016 tarih ve 2016/2097 Esas - 2016/13868 Karar sayılı onama ilamında İİK'nun 257/2. maddesine göre verilmiş bir ihtiyati haciz kararı bulunmadığı belirtilmiş ise de, bu husus maddi hataya müstenittir. Somut olayda, takibe dayanak yapılan ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24/04/2015 tarih ve 2015/43 Değişik İş sayılı ihtiyati haciz kararının, İİK'nun 257 ve devamı maddelerine göre verildiği belirtilmiş olup, dayanak ihtiyati haciz kararında takibe konu senetlere açık atıfta bulunulduğu, bu suretle senetlerle ilgili olarak İİK'nun 257/2. maddesi gereği muaccelliyet şartının gerçekleştiği anlaşılmıştır.

O halde mahkemece, itirazın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, Dairemizce hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11/05/2016 tarih ve 2016/2097 Esas - 2016/13868 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11142
Karar No: 2016/3631
Karar Tarihi: 04.05.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11142 E.  ,  2016/3631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın iptali-Tahliye

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali ve tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağından dolayı tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı vekili sözlü kira sözleşmesine dayanarak 20.11.2014 tarihinde başlattığı icra takibi ile 2014 yılı Ocak ila Ağustos aylarına ilişkin aylık 800 TL den toplam 4.800 TL kira bedeli ve 259,80 TL işlemiş faiz için icra takibi başlatmış, davalı kiracı savunmasında, 2011 yılından beri kiracı olduğunu, 2014 yılı Ağustos döneminden sonra kira bedellerinin bankaya yatırıldığını ancak önceki aylara ilişkin kira bedellerini davacıya elden ödediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuş ancak bu savunmasını yazılı belgelerle ispat edememiştir. Mahkemece istem gibi davalı kiracının itirazının iptaline ve tahliyeye karar verilmiş ise de; davalı kiracı delilleri arasında açıkça yemin deliline de dayanmıştır. Bu durumda davalı kiracıya ödeme konusunda yemin hakkı hatırlatılıp oluşacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13776
Karar No: 2017/18456
Karar Tarihi: 11.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13776 E.  ,  2017/18456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 45,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal

taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20039
Karar No: 2024/12705
Karar Tarihi: 24.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/20039 E.  ,  2024/12705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/184 E., 2018/675 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ... müdafiinin ve sanık ...'ın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulundukları ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadıkları anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'a ve sanık ... müdafiine 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmün temyiz edilmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesi, ayrıca sanık ...'ı temyiz istemi hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.11.2021 tarihli Tebliğname'de görüş bulunmadığı görülmekle bu eksikliğin giderilmesi ve dosyanın UYAP sistemindeki kaydında soruşturma ve ilk derece mahkemesince yapılan yargılamaya ilişkin dosyaların bulunmadığı anlaşılmakla bu eksiklik de giderildikten sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1694
Karar No: 2009/11214
Karar Tarihi: 10.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/1694 E.  ,  2009/11214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Hüküm açık ve infazda tereddüt yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Velayetleri babada bulunan 1999 doğumlu İrem ve 2001 doğumlu Kerem okul çağındadırlar. 23 Nisan ve 29 Ekim tarihlerinde tatil süresi bir gündür. Bu nedenlerle müşterek çocuklarla davacı anne arasında 23 Nisan bayramının 1. günü ve Cumhuriyet Bayramının 2. günü kişisel ilişki tesisi doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün Düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki "23 Nisan bayramının 1. günü ve Cumhuriyet bayramının 2. günü” sözlerinin hükümden çıkartılarak, yerine "23 Nisan ve 29 Ekim tarihlerinde saat 09.00-18.00 arasında" sözcüklerinin eklenerek hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, hükmün temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 10.06.2009 (Çrş.)
Esas No: 2012/2139
Karar No: 2012/6773
Karar Tarihi: 26.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2139 E.  ,  2012/6773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa aykırılık

HÜKÜM : Sanık ...'ün 3 kez; 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri uyarınca 17 ay 15 gün hapis cezasının 72. maddesi uyarınca içtima ettirilerek toplam 52 ay 15 gün hapis Sanık ...'ün 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 360/1 ve 765 sayılı TCK'nun 80, 59. maddeleri uyarınca 8 ay 22 gün hapis cezasının 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca ertelenmesi

I. Sanık ...’ün 2004 takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenlemek suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihinin 15.11.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu, kabul, oluşa, soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdire uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin uygulanması takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanık ...’ün 2002 ve 2003 takvim yıllarına, sanık ...’ün 2002 takvim yılına ilişkin sahte fatura düzenlemek suçundan verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince,

Gerekçeli kararda yanlış gösterilen suç tarihlerinin 2002 takvim yılı için 12.09.2002, 2003 takvim yılı için 31.12.2003 olarak mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, sanık ... bakımından suçun işlendiği 12.09.2002, sanık ... bakımından suçun işlendiği 12.09.2002 ve 31.12.2003 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19664
Karar No: 2021/4782
Karar Tarihi: 11.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2017/19664 E.  ,  2021/4782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Her iki suçtan kurulan hükümler yönünden;

İddianame içeriği ve yerel Mahkemenin kabulüne göre, sanığın silahlı tehdit suçunu katılanlara bıçak gösterip seni öldürürüm demek suretiyle işlediği iddia ve kabul edilmişse de, sanığın elinde bıçak olduğunu yalnızca katılan ...’in iddia etmesi, diğer katılan ... ile tanıklar Cengiz ve Fatih’in ise olay esnasında sanığın elinde bira şişesi olduğunu söylemeleri ve bıçaktan bahsetmemeleri karşısında, sanığın bıçakla tehdit suçunu işlediğine ilişkin katılan ...’in iddiası dışındaki kanıtların neler olduğu, katılan ...’in beyanına neden üstünlük tanındığı, sanığın olay esnasında elinde bulunduğu söylenen bira şişesinin silahtan sayılıp sayılmayacağı hususlarının tartışılıp açıklanması gerektiği, sanığın tehdit eyleminin TCK’nın 106/1-1.c. kapsamındaki kaldığının kabulü halinde ise tehdit ve hakaret suçlarının uzlaşma kapsamında kalacağı değerlendirildiğinde, belirtilen hususlar tartışılıp açıklanmadan yasal olmayan gerekçeyle sanık hakkında silahlı tehdit ve hakaret suçlarından yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Sanığın tehdit eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamında kaldığının kabulü halinde ise tehdit ve hakaret suçları açısından;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.