Esas No: 2022/9392
Karar No: 2023/9008
Karar Tarihi: 28.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/9392 E.  ,  2023/9008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/65 E., 2021/264 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2020 tarihli ve 2019/318 Esas, 2020/167 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6763 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 16.07.2020 tarihli ve 2020/1123 Esas, 2020/1387 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii, o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının kabulüyle hükmün;

''1-Müşteki ...'ın kovuşturma aşamasındaki beyanında ... ile birlikte 3 çocuğunun daha olduğunu ve birlikte yaşadıklarını söylemesine rağmen, müştekiye çocukların yaşı sorulmayarak, yaşlarının uygun olması halinde beyanlarının alınmaması,

2- Mağdur ...'nin okulunda bulunan ve 15.05.2019 - 16.05.209 tarihli tutanaklarda isimleri geçen öğretmenlerin bilgi sahibi olarak ifadelerinin alınmaması,

3-Sanığa TCK m.103/1.3 cümle hükmü uyarınca ceza verilip TCK 103/3-c maddesi uyarınca 1/2 oranında arttırım yapılmış olmasına rağmen olay tarihinde sanık ile müşteki ... arasında resmi nikah olup olmadığı araştırılmadan ve buna ilişkin belgelerin dosyaya konulmadan hüküm kurulması,'' nedenleriyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin bozma üzerine verilen 03.11.2020 tarihli ve 2020/284 Esas, 2020/305 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile mağdure vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Suçun sübuta erdiğine, katılan mağdure beyanlarına dosyada bulunan raporlar doğrultusunda itibar edilmesi gerektiğine, katılan mağdure beyanlarının tanık beyanları ile de örtüştüğüne, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin baskıdan uzak ilk beyanlarına itibar edilerek sanığın üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılan mağdure ...'nın okulda arkadaşlarına karşı şiddetli tavır sergilemesi sebebiyle, sınıf öğretmeni olan tanık ...' nin velisi ile görüşmek üzere şikâyetçi ...'u okula davet ettiği, şikâyetçinin, imam nikahlı eşi olan sanığın katılan mağdure kızına karşı cinsel istismarda bulunduğunu dudaklarından öptüğünü söylemesi üzerine 15.05.2019 tarihinde rehberlik öğretmeni olan tanık ... tercüman eşliğinde şikâyetçi ve mağdure çocuk ile görüşme yaparak tutanak düzenlediği, bu görüşmede katılan mağdure çocuğun üvey babası olan sanığın dudağından veya başka bir yerinden öptüğü veya dokunduğunu söylemediği, olay sorulduğunda böyle bir olayın yaşanmadığını söylediği ve tutanak altına alındığı, ertesi gün olan 16.05.2019 tarihinde tekrar tanık ... ile görüşme yaptıkları ve tutanak düzenlendiği bu tutanakta, sanığın pantolonu çıkarmadan cinsel organını okşadığı, daha sonrasında çocuğun göğsünü ve dudaklarını ısırdığını, bu olayın kış mevsiminde annesi mutfaktayken olduğunu bir sefer yaşandığını ve tekrarlanmadığını beyan ettiği, bunun üzerine tanık öğretmenin ihbar da bulunması üzerine soruşturmaya başlandığı olayda; sanığın aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, şikâyetçi ile aralarında husumet olduğunu beyan ettiği, bu hususun şikâyetçi tarafça da kabul edildiği, katılan mağdurenin ve annesinin de aşamalarda alınan beyanlarının birbiri ile uyumlu olmadığı, sanığın suçu inkara yönelik savunmalarının aksini gösterir, katılan mağdurenin ve şikâyetçinin aşamalarda değişen soyut beyanlar dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil de bulunmadığı anlaşıldığından, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle müsnet suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince Bölge Adliye Mahkemesinin bozması sonrası kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık hakkında kurulan hükümde, delillerin ve olguların açıklandığı ve ilişkilendirildiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 27.01.2021 tarihli ve 2021/65 Esas, 2021/264 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.12.2023 tarihinde karar verildi.