erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/1320
Karar No: 2022/11248
Karar Tarihi: 20.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1320 E.  ,  2022/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi’nce verilen hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile net gelir yeniden hesaplanarak ve kapitalizasyon faiz oranı %4 kabul edilerek yapılan hesaplama sonucu kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi ve fark bedelin derhal ödenmesi yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK’nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27243
Karar No: 2018/134
Karar Tarihi: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27243 E.  ,  2018/134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4242
Karar No: 2012/26560
Karar Tarihi: 06.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/4242 E.  ,  2012/26560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan, sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması ve teşdit uygulanmaması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Tayin olunan hapis cezasın adli para cezasına çevrilmesi sırasında yapılan hataya bağlı olarak adli para cezasının fazla tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, sanığın sabıkasız olmasına ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL'den hesaplanarak 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/12/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/12395
Karar No: 2025/8238
Karar Tarihi: 06.05.2025

**2. Ceza Dairesi         2022/12395 E.  ,  2025/8238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2073 E., 2021/1099 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz isteminin, şüphe olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, altın takıların bulunamadığına, sanığa komplo kurulduğuna, suç işlemediğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ancak;

Katılan beyanında olay günü evinden ipad, bilgisayar, kol saati, bıçak çalındığını, daha öncede evinden hırsızlık olduğunu bildirdiği, olay gecesi sanığın evinde yapılan aramada mause, kol saati, parfüm, gözlük, bilgisayarın bulunduğu ve katılana iade edildiği olayda, sanık hakkında düzenlenen 15.10.2018 tarihli iddianamede 28.07.2018 tarihli eylem için dava açıldığı, diğer olaylar yönünden iddianamede bir anlatım bulunmadığı ve 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanmasının talep edilmediği gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 43. maddesinin uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Ödemiş 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12961
Karar No: 2011/24518
Karar Tarihi: 28.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12961 E.  ,  2011/24518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2010 gün ve 2010/347 E. 2010/783 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/35968
Karar No: 2013/30035
Karar Tarihi: 16.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/35968 E.  ,  2013/30035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün, 1412 sayılı CMUK’nun 310/1.maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra, 18/04/2012 tarihinde temyiz eden sanık müdafiinin temyiz isteminin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 16/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20167
Karar No: 2016/184
Karar Tarihi: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20167 E.  ,  2016/184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/920-2014/202

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Taşınmaz malın tarım arazisi niteliğinde kabulü ile olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin mülkiyet ihtilafına ilişkin dava sonunda hak sahibi olduğunu ispat edene ödenmek üzere bankada üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Taşınmazın dosyada ve bilirkişi raporunda yazılı özelliklerine göre objektif değer artırıcı unsur oranı % 50 den fazla olamayacağı halde, bu oran daha yüksek alınmak suretiyle fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9614
Karar No: 2019/19775
Karar Tarihi: 05.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9614 E.  ,  2019/19775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idareler vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14.Hukuk Dairesince istinaf isteminin TOKİ Başkanlığı yönünden esastan reddine, ... yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı TOKİ Başkanlığı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, TOKİ Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ... vekilinin başvurusunun ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı TOKİ Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; mahallinde yapılan keşif sonucu Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, Virancık mahallesi, 1069 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan TOKİ Başkanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ... vekilinin başvurusunun ise kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı TOKİ Başkanlığı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı TOKİ Başkanlığı'ndan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6104
Karar No: 2018/3488
Karar Tarihi: 28.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/6104 E.  ,  2018/3488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik mağdur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur vekilinin yüzüne karşı verilen kararı, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 10.12.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2) Sanıklar hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının 19.11.2014 tarihli süre tutum dilekçesi ile yasal süresi içerisinde hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Soruşturma aşamasında beyanları alınan ve olaya ilişkin doğrudan görgüye dayalı bilgi sahibi olduğu anlaşılan tek tarafsız tanık ...'ün, 5271 sayılı CMK'nin 210/1. maddesi gereğince mutlaka dinlenilmesi gerektiği, daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanağın okunmasının dinleme yerine geçmeyeceği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9773
Karar No: 2015/21048
Karar Tarihi: 07.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9773 E.  ,  2015/21048 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2015/74469

6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan hükümlü Ö.. D..’in, 6136 sayılı Yasanın 13/3, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/2. maddeleri uyarınca 6.000 TL ve 500 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına ilişkin (ORHANGAZİ) Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarih ve 2014/688 esas, 2014/402 sayılı kararı temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiştir.

Dosyanın yapılan incelemesinde:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3, TCK.nun 62/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedildikten sonra hükmedilen 20 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilerek sanığın 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, TCK.nun 62/1. maddesi uygulanmadan önceki hali ile 25 gün üzerinden günlüğü 20 TL’den adli para cezasına çevrilerek sanığın 500 TL adli para cezası ile ce- zalandırılmasına hükmedilmek sureti ile fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı olduğundan, Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 tarih ve 2014/688 esas, 2014/402 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca bozulması, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi gereğince de bir karar verilmesi talep olunmakla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2015 gün ve KYB/2015-74469 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hükümlünün 6136 sayılı Yasanın 13/3 ve TCK.nun 62 maddeleri uyarınca hapis cezası yanında 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar

verilmiş olmasına karşın, TCK.nun uygulanmasına ilişkin bölümde, 25 gün adli para cezası üzerinden uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 18.12.2014 gün, 2014/688 esas, 2014/402 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükmün 6. fıkrasında yer alan 25 günün 20 güne, 500 TL'nin 400 TL'ye indirilmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, diğer hususların aynen infazına dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12687
Karar No: 2011/24507
Karar Tarihi: 28.11.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/12687 E.  ,  2011/24507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık ...'in yapılan yargılanması sırasında; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Hatay 4. Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2011 gün ve 2011/218 E. 2011/356 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19139
Karar No: 2017/376
Karar Tarihi: 17.01.2017

**2. Ceza Dairesi         2016/19139 E.  ,  2017/376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yüze karşı verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 02/05/2016 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 17/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9036
Karar No: 2015/7088
Karar Tarihi: 13.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/9036 E.  ,  2015/7088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, kısa kararda “davacının 01/01/1997 – 01/06/2002 tarihleri arasında davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,” karar verildiği halde, gerekçeli kararda, “… davacı ...’ın 01/01/1997 - 31/12/2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine” şeklinde hüküm kurularak, kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturacak şekilde hüküm kurulduğu görülmektedir.

Hakimin son oturumda tutanağa yazdırıp tefhim ettiği karar, esas karar olup, sonradan yazılan gerekçeli kararın bu karara aykırı olmaması gerekir. Oysa son oturumda tefhim edilen kısa kararın gerekçeli karara aykırı olduğu yukarıda belirtildiği gibi zaptın ve kararın incelenmesinden açıkça anlaşılmaktadır. Öte yandan konuyla ilgili 10.4.1992 günlü ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 13/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.