erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/6733
Karar No: 2024/8465
Karar Tarihi: 10.10.2024

**12. Hukuk Dairesi         2024/6733 E.  ,  2024/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Somut olayda, davacının ihalenn feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, Denizli 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 12.10.2023 tarih ve 2023/287E.-2023/767 K. sayılı kararı ile feragat nedeniyle davanın reddine karar verildiği, davacı ile davalı ... Kağıt-Kutu-Ambalaj Sanayi Ve Ticaret A.Ş. feragat nedeniyle redde dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesinin 26.06.2024 tarih ve 2024/192 E.-2024/1504 K. sayılı kararı ile istinaf başvurusunun İİK’nın 365/3. maddesi gereği reddedildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz talebinin de reddine karar verildiği, bu kez son kararın temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

02.03.2005 tarih ve 5311 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile değişik 2004 sayılı İİK'nın 363/1. maddesi ile aynı Kanunun bazı maddelerinde (m. 134/4, m. 97/5, m. 36/5 gibi), istinaf yoluna başvurulamayacak icra mahkemesi kararları sayılmıştır.

İlk derece mahkemesince verilen ihalenin feshine yönelik şikayetin feragat nedeniyle reddine dair karar konu itibariyle kesin nitelikte olduğundan, İİK’nın 365/3. maddesi gereğince istinaf isteminin reddi kararı doğru olup, anılan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 427,60 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 10.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5959
Karar No: 2020/519
Karar Tarihi: 06.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/5959 E.  ,  2020/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk ve Akyazı Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yurtiçi ikamet adresinin “” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Akyazı Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının Almanya’da ikamet ettiği, Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesi gereğince Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre “Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

Dosya kapsamından, 1969 yılından beri Almanya’da yaşayan kısıtlı adayının Türkiye'de ikamet adresinin olmadığı anlaşıldığından Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 41. maddesine göre uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4970
Karar No: 2018/13611
Karar Tarihi: 10.10.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4970 E.  ,  2018/13611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay gecesi müştekiya ait ... Salonu adli iş yerinde meydana gelen hırsızlık olayıyla alakalı yapılan ihbar sonucu polis kuvvetleri tarafından yakalanan ...'un soruşturma aşamasında ve tanık olarak alınan beyanında yanında ... ve Memo olarak bilinen arkadaşıyla beraber olduklarını suça sürüklenen çocuk ...'ın yanlarında olmadığını, yine tanık ...'in soruşturma aşamasında ve mahkemenin 2012/421 E. 2013/86 K. sayılı dosyasında alınan savunmasında benzer şekilde olay günü yanında ...'in ve ...'in olduğunu beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun baştan itibaren suçlamaları kabul etmediği ve zaman zaman söz konusu iş yerine yemek yemeğe gittiğini beyan ettiği ve müşteki benzer şekilde suça sürüklenen çocuğun ara sıra kendi iş yerine yemek yemeğe geldiğini beyan etmesi karşısında, sadece olay yerinde elde geçirilen sigara izmaritindeki DNA profilinin suça sürüklenen çocuğun DNA'sı ile uyumlu olması ve müştekinin iş yerinde sigara içilmediğine dair beyanının suça sürüklenen çocuğu cezalandırmaya yeterli, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı deliller oluşturmayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında anılan suçlardan beraati yerine yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11067
Karar No: 2009/7282
Karar Tarihi: 16.07.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11067 E.  ,  2009/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :30.04.2008

Nosu :1017-239

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkilinin işlettiği antrepoya bıraktığı malların 04.02.2000-20.11.2003 tarihleri arasındaki ardiye ücretinin tahsili içi faturaya dayalı olarak yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu, ancak 04.02.2000-30.06.2001 dönemine ait ardiye alacağının ayrı bir takip konusu yapıldığının anlaşıldığını, ayrı takibe konu olan sürenin mahsubu ile alacağın 01.07.2001 ile 20.11.2003 tarihleri arasındaki süreye ilişkin olduğunun belirlendiğini ileri sürerek davalının itirazının kısmen iptaline, takibin 8.070.00 YTL üzerinden devamına, %40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin malın taşıyıcısı olduğunu beyan etmiş, 21.02.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle de davacının yedine bırakılan emtianın davacının kusuru neticesinde eksilmesi nedeniyle, müvekkili şirketin emtia üzerindeki tasarruf hakkının 10.05.2001 tarihinde 1918 sayılı Kaçakçılık Mücadele Kanunu çerçevesinde kamu tarafından kaldırıldığını belirterek bu sebeple davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davacının davalıdan yalnızca 87 kutu 1319 kg Kent sigarası ile ilgili olarak 01.07.2001-20.11.2003 dönemi için ardiye ücretinin ödenmesini talep ettiği, taraflar arsındaki sözleşmede ardiye ücretinin ödenmesine değinilmediği, Gümrük Kanunun 39.maddesine göre malların transit rejime tabi olduğu, transit işlemini davalının gerçekleştirmesi nedeniyle antrepo ücretini de davalının ödemesi gerektiği, davacının davalıdan 3.637.94 YTL talep edebileceği, ancak antrepodaki emtianın 27.10.2003 tarihinde Trakya Serbest Bölgesine sevk edildiği, 24 günlük fazla sürenin mahsubunun gerektiği, bu durumda bakiye antrepo ücretinin 3.409.74 YTL olduğu gerekçesiyle itirazın kısmen iptaline, takibin 3.409.74 YTLasıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz işletilerek devamına, davacının icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 16.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11515
Karar No: 2018/7857
Karar Tarihi: 28.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11515 E.  ,  2018/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa tebliğ edilen duruşmaya davet tutanağında; duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklamayı içeren ihtarata yer verilmeyerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7339
Karar No: 2019/10266
Karar Tarihi: 09.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7339 E.  ,  2019/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Katılan ...'un kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, arkadaşı olan suça sürüklenen çocuk ... ile konuşmak için olay günü çalıştığı iş yerine gittiğini, iş yerine gittiğinde suça sürüklenen çocuğun, kontrol etme bahanesiyle elinden cep telefonunu aldığını, kendisinin itiraz etmesi üzerine tartışma sırasında suça sürüklenen çocuğun, boğazını sıktığını, daha sonra iş yeri sahibi tanık ...'ın olayı görerek cep telefonunu suça sürüklenen çocuğun elinden alarak kendisine iade ettiğini ancak iş yerinden çıktıklarında suça sürüklenen çocuğun tekrar cep telefonunu elinden aldığını beyan ettiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-d maddesine konu yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının takdirinin 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesine göre üst dereceli olan Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2453
Karar No: 2018/7105
Karar Tarihi: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2453 E.  ,  2018/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ :... Mut. Çam. Mak. Paz. Ve Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, aynı Kanun'un cezaların gösterildiği 45. maddesinde yer almayan ağır para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/179
Karar No: 2025/5027
Karar Tarihi: 15.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/179 E.  ,  2025/5027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/798 Esas, 2022/1059 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziantep 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2021 Tarihli ve 2021/104 Esas, 2021/1398 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikametgah adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:26 .../MERSİN olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B.Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.05.2022 Tarihli ve 2022/798 Esas, 2022/1059 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün mernis adresinin adresinin ... Kutlar Mahallesi 55098 Nolu sokak No:10 İç Kapı No:2 .../GAZİANTEP olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Hükümlünün vasi atanması talep dilekçesinde cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini ... Mahallesi ... Sokak No:26 .../MERSİN olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2013/119
Karar No: 2014/12200
Karar Tarihi: 05.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/119 E.  ,  2014/12200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan beraat,

cinsel taciz suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında... ve ...'ye yönelik cinsel taciz suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ...'in mağdure ...'ya yönelik cinsel istismar suçundan verilen beraat hükmünün yapılan temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinselistismarı suçlarından kurulan beraat hükmü ile cinsel taciz suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Kendilerine karşı cinsel taciz eylemi sabit kabul edilen mağdureler ....,....'nin mağdure .... ile ilgili anlatımları, tanıkların ve bilhassa....n ve ....'nin anlatımları, mağdurenin bu olay üzerine alınan ilk kolluk ifadesinde olayları anlatmayıp daha sonra savcılık ifadesinde anlatmasının olayların gelişimi ve mahiyeti itibariyle anlaşılabilir olması hususları tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirildiğinde; mağdure ...'nın 30.07.2009 tarihli savcılık ifadesinde ''1. sınıf bittikten sonra fizik dersinden yaz döneminde yükselme sınavlarına girmek için geldim. Sınava girdim, ...'da oturduğumu bilen sanık, ...'ya ben götüreyim dedi, yoldayken bana dondurma alıverdi, daha sonra beni öne oturttu, ilk defa elini bacağıma koydu ve okşadı'' beyanı karşısında sanığın, mağdure ....'ya yönelik eylemlerinin subut bulduğu anlaşıldığından, sanığın bu eylemlerinin mağdurenin 15 yaşını ikmal ettiği 30.07.2005 tarihinden önce olup olmadığının tespiti için mağdurenin okuduğu okuldan birinci sınıftaki fizik dersinden yükselme sınavına girdiği tarihin sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9095
Karar No: 2021/12537
Karar Tarihi: 21.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9095 E.  ,  2021/12537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan temyiz isteminin reddine dair 07.09.2016 tarihli ve 2016/385 Esas sayılı ek kararın usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmediği, buna göre temyiz incelemesinin kapsamının hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler ile sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Aynı suça sürüklenen çocuk hakkında Konya(Kapatılan) 3. Çocuk Mahkemesinin hem mevcut 2016/385 Esas sayılı doyasında hem de aynı mahkemenin 2016/386 Esas sayılı dosyasında aynı katılana karşı işlediği iddia olunan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, her iki dosyaya konu olan suç tarihlerinin 22.05.2016 ve 29.05.2016 olup aralarında kısa bir zaman aralığı bulunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun iki eyleminin zincirleme suç oluşturacağı nazara alınarak her iki dava birleştirilip, deliller değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında atılı hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulacak hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.