Esas No: 2019/3350
Karar No: 2020/901
Karar Tarihi: 05.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3350 E.  ,  2020/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen "sahte fatura kullanma" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,

B-Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

1-Şentürkler İnş..Ltd.Şti. yetkilisi olan sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği ve mahkemenin gerekçeli kararında sanık tarafından 2008 ve 2009 takvim yıllarında gerçek bir ticari ilişkiye dayanmaksızın faturalarını kulladığı kabul edilen "... Gemi İnşaat Hırdavat ve Tekstil Tic.Ltd.Şti., Astek Yapı İnşaat Tic. Ltd. Şti., Arya Taşımacılık İnş. Tic. Lti.Şti., Kumsan Nakliyat İnş. San. Ldt. Şti., ... İnş. Elektrik İhracat İthalat San. Tic. Ltd. Şti. ve ... Yapı Taahhüt İnş. Yapı Malzemleri Ltd. " şirketlerine ait faturların 2008 ve 2009 takvim yıllarında mükellef şirket tarafından kullanılmadığı, bu şirketlere ait faturaların 2006 takvim yılında kullanılmış olduğu anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında faturalarını kullandığı ve haklarında sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi raporları düzenlenen şahıs/şirketler hakkında düzenlenen ve bir kısmı dosyada bulunan karşıt inceleme raporlarının tamamının eksiksiz olarak getirtilerek dosya içine konulması; haklarında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığının, açılmış ise akıbetinin araştırılması; haklarında dava açıldığı bildirilen şahıs/kişilere ait dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi,bu davayı ilgilendiren ve sahtecilikle ilgili olan delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına konulması; faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller değerlendirilip sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile mahkumiyet hükümleri kurulması,

2-Kabule göre de;

a) 2009 takvim yılı yönünden, kullanılan tüm sahte faturaların Ocak ayına ait olması ve KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, aynı beyanname döneminde birden çok sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı, faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak temel cezanının alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesiyle yetinilmesi gerektiği gözetilmeden zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

b) Kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.