erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/27056
Karar No: 2013/2237
Karar Tarihi: 11.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27056 E.  ,  2013/2237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay günü saat 16.45 sıralarında, mağdur Fatma Atalay’a ait Diş Hekimliği muayenehanesine gelerek elinde bir kağıdı işyerinde sekreter olarak çalışan mağdur Dilek Özbaydar’a uzatarak para dilendiği, mağdur Dilek’in sanığın dışarı çıkmasını istediği, sanığın buna aldırış etmeyerek muayene odasına doğru yürüdüğü, bu sırada mağdur Fatma Atalay’ın hastası ile ilgilendiği için onun da sanığı uyardığı, sanığın buna da uymayarak muayene odasına girdiği, mağdur Fatma’nın sürekli çıkması için uyardığı halde sanığın dinlemediği, mağdur Fatma’nın teknisyen odasından çıkmak için kapıya yöneldiğinde sanığın buna engel olduğu, sanığın muayene odasının dışına çıktığı, bu sırada mağdur Dilek’e yaklaşarak ceketinin iç cebinden bıçak çıkartıp, uzatınca mağdurun “yardım edin bıçak çekti” diye yardım istediği ve merdivenlerden aşağıya bakmadan indiği, bu sırada sanığın 5- 6 dakika yalnız kaldığı ve çekmecede bulunan 1.090 TL parayı aldığı mağdurun polisi araması üzerine, olay yerine polislerin geldiği ve sanığın yakalandığı yapılan üst aramasında 1.090 TL paranın ele geçirilmesi şeklindeki eylemde; sanığın mağdurları cebir ve tehditle korkutup parayı aldığının anlaşılması karşısında; sanığın dilenme şeklinde başlayıp, olumsuz yanıt alması üzerine yeni kasıt altında para ve/veya para ile ölçülebilen bir şeyleri elde edebilmek için bıçak çekip, yakınanı baskı altına alıp, para ve/veya bu bağlamda değerlendirilebilecek şeylerin terkinini sağlayan sanığın, eylemin yağma suçunu oluşturduğu ve hakkında TCK’nın 149/1-a-d.maddesinin uygulanması gerektiği halde, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12153
Karar No: 2010/1352
Karar Tarihi: 04.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12153 E.  ,  2010/1352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde ceviz ve elma ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 5 asma, 3 erik ve 2 kayısı ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan asma, erik ve kayısı ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle ceviz ve elma ağaçları dışındaki meyveli ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3439
Karar No: 2019/6214
Karar Tarihi: 14.11.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/3439 E.  ,  2019/6214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/12/2017- 2017/162 esas ve 389 karar sayılı mahkûmiyet hükmü

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın 23/03/2017 tarihinde Muhammed Yanık’a uyuşturucu sattığı, evinde ve civarında yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucuları satmak amacıyla bulundurduğu sabit ise de; aynı tarihte tanık ...’dan ele geçirilen uyuşturucu olduğu belirtilen maddeye ilişkin ekspertiz raporu dosya arasına getirilmeden eksik araştırma ile TCK’nın 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, hükmolunan cezanın süresi, bozma sebebine, tutuklama koşullarında bir değişiklik bulunmamasına göre sanık hakkındaki tahliye talebinin reddine,28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21592
Karar No: 2015/3787
Karar Tarihi: 09.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/21592 E.  ,  2015/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'in “katılan” sıfatı bulunmasına karşın, gerekçeli karar başlığında “mağdur” olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak biçimde, mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/2-3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak yaşı küçük sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “zorunlu savunman ücreti 420 TL'nin sanıktan alınmasına” ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12144
Karar No: 2010/1346
Karar Tarihi: 04.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12144 E.  ,  2010/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde ceviz, elma ve şeftali ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 2 asma, 1 kayısı, 1 incir, 3 erik, 1 kiraz ve 85 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan asma, incir, erik, kiraz, kayısı ve kavak ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle ceviz, elma ve şeftali ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14234
Karar No: 2011/14532
Karar Tarihi: 26.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/14234 E.  ,  2011/14532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 11.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2009 tarih ve 2009/92 - 2009/1595 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının bakım ve denetim sorumluluğu altındaki şehir kanalizasyon şebekesinin yağan yağmurla tıkanması sonucu geri tepen pis suyun, sigortalının işyerinin bodrum katındaki tuvalet ve su giderinden taşarak burada istiflenen emtianın hasar görmesine neden olduğunu, sigortalıya (2.552) TL hasar bedeli ödediklerini, davalının bu bedeli kendilerine ödemediği gibi icra takibine de haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının takibe yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına ve müvekkili lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın sigortalının işyerinin yol kotu altında kalmasından kaynaklandığını, müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını, istenen tazminatın fahiş olup avans faizi de istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, kısmen benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; oluşan hasarın davalının sorumluğunda olduğu, sigortalının kusuruna ilişkin bir kanıt bulunmadığı gerekçesi ile, ödenen hasar bedeli üzerinden itirazın iptaline, dava haksız fiilden kaynaklandığından icra intar tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2136
Karar No: 2020/14159
Karar Tarihi: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/2136 E.  ,  2020/14159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak 20.04.1999 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını, bu çalışmasını iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiği 31.12.2014 tarihine kadar kesintisiz sürdürdüğünü, davacının çalışmasının alt işverenler nezdinde olmasına rağmen asıl işverenin davalı olduğunu, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili kurum işçisi olmadığını, husumet itirazlarının bulunduğunu, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece harçtan muaf olmayan davalının harçtan muaf tutulması, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi sayılmamıştır.Yeniden kurulacak hükümde davalının harçtan muaf olmadığı gözden kaçırılmamalıdır.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemece tazminat ve yıllık izin taleplerinin kabulüne karar verilmiş ise de davalı taraf bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi ekinde ödeme belgeleri ile izin kullandırıldığına dair birtakım belgeler sunmuştur. Davacının yıllık izin hakkını kullandığına ilişkin belgeler ile ödeme belgeleri itiraz niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında sunulabileceğinden bu belgelerin değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4110
Karar No: 2006/8067
Karar Tarihi: 02.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4110 E.  ,  2006/8067 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ve ... mirasçısı, ... vs.ile Antbirlik Genel Müdürlüğü Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü aralarındaki dava hakkında Finike Kadastro Mahkemesinden verilen 5.11.2004 gün ve 989/16-2004/10 sayılı hüküm dairemizin gün1.3.2006 ve 2006/81-1636 sayılı kararı ile RED-BOZULMASINA karar verilmişti. Süresi içinde davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 140.00.-YTL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 13.90.-YTL kalan red harcının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine 25.11. 2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17919
Karar No: 2016/2024
Karar Tarihi: 29.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/17919 E.  ,  2016/2024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet (TCK'nın 152/1-c, 62, 51 maddeleri gereği 10 ay erteli hapis cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait evin bahçesinde bulunan iki adet badem ağacının dallarının kendi bahçesinin sınırlarına taşan dallarını kesmek suretiyle üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Türk Medeni Kanununun "Mülkiyet hakkının içeriği" başlıklı 683. maddesi: "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir" hükmü ile malikin mülkiyet hakkını yasal sınırlar içinde kullanabilme yetkisini düzenlemiştir. Öte yandan, anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen "komşu hakkı" bölümünde yer alan 740. maddesi ise başkasının mülküne taşarak zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibinin istemi üzerine uygun bir süre içinde kaldırılmaması halinde, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği ve kendi mülkiyetine geçirilebileceği hükmünü içermektedir. Görüleceği üzere bu madde ile de mülkiyetin taşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Buna göre, mülk sahibi bu hakkını, önceden istemde bulunmasına karşın taşan dalları uygun bir süre içinde kaldırılmadığı takdirde kendisi kullanabileceği hukuka uygunluk sebebi olarak kanunda bu şekilde düzenlenmiştir.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında özetle; söz konusu ağaçların yalnızca kendi bahçesinin sınırlarına düşen dallarını kestiğini söz konusu dalların bahçesine girmesine engel olduğunu beyan ettiği, keşif sonrasında alına bilirkişi raporuna göre; söz konusu ağaçların teknik usullere aykırı bir şekilde tam sınıra dikildiği, oysa ki ağaçlar dikilirken komşu bahçe sınırına 3-4 metre mesafenin gözetilmesinin gerektiği, katılanın bu hususu gözetmeyerek ağaçları diktiğinin belirtildiği; ve ayrıca dosya kapsamına göre suça konu ağaçların sadece sanığa ait bahçeye sarkan dallarının kesildiğinin sabit olduğu, ağaçların kökünden kesilmesinin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında; unsurları itibariyle oluşmayan mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdir ve değerlendirilmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde mahkumiyet kararının verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık tarafından yapılan temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24574
Karar No: 2014/6143
Karar Tarihi: 17.03.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/24574 E.  ,  2014/6143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Düzce İş Mahkemesi

Tarihi : 20/06/2013

Numarası : 2011/473-2013/542

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde çalışırken, iş akdinin doğum sonrası izinli olması gereken tarihte devamsızlık yaptığı gerekçesiyle haksız olarak feshedildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının doğum sonrası izninin 09.03.2011 tarihinde sona erdiğini, davacının yasal izin süresini de kullandığı kabulü ile 21.3.2011 tarihine kadar beklendiğini, ancak 21 ve 22 Mart 2011 tarihinde geçerli mazereti olmaksızın işe devam etmediği için iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacıya devamsızlık sebebinin sorulmasına dair 30.03.2011 tarihli ihtarnamenin tebliğinin 07.04.2011 tarihi olduğunu ve 3 günlük yasal süre dolmadan 01.04.2011 tarihi itibariyle iş akdinin feshedildiği, bunun haklı fesih olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacının iş akdinin haklı nedenle feshedilip edilmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının iş akdi davalı tarafından devamsızlık nedeniyle feshedilmiştir. Davacı, devamsızlık tutanaklarının düzenlendiği tarihlerde iş yerine gelip çalıştığını ya da bu tarihlerde raporlu olduğunu ispat edememiştir. Buna ilişkin rapor ve hastane kayıtlarını dosyaya sunmamıştır. Devamsızlık tutanaklarının öncesinde de, işverene fiilen haklı neden olmaksızın iş akdinin feshedildiğini iddia etmemiştir. Davacı tarafın 30.03.2011 tarihli ihtarnameden sonra mazeretini bildirir herhangi bir belge ve delil sunmamış olmasına göre davalının iş akdini haklı nedenle feshettiği sabittir. Ayrıca, her ne kadar mahkemece, iş akdinin ihtarnamenin tebliğinden itibaren mazeret bildirmek için beklenmesi gereken 3 günlük süre dolmadan feshedilmesinin haksız olduğu kabul edilmiş ise de, işten ayrılış bildirgesinin kuruma 11.4.2011 günü verildiği ancak işten çıkış tarihinin devamsızlık yaptığı süre sonu olarak kabul edilmesine göre mahkeme gerekçesi de isabetsizdir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.