erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/8610
Karar No: 2017/2534
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8610 E.  ,  2017/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Düşürülme, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler sanık müdafii ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-İİK'nın 333/a maddesine muhalefet suçu sebebiyle kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- İİK 345/a maddesine muhalefet suçu sebebiyle kurulan hükme yönelik incelemede;

Kabule göre de;

1-Borçlu şirketin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden şirket hakkında resen terk işlemi yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise tarihi araştırılarak, şikayetin süresinde olup olmadığının tespiti ile hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve hatalı gerekçe ile yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8028
Karar No: 2019/4755
Karar Tarihi: 09.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8028 E.  ,  2019/4755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.fıkrası çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30603
Karar No: 2013/2179
Karar Tarihi: 25.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30603 E.  ,  2013/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.09.2012 tarih ve 2012/14578-28023 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 25/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19151
Karar No: 2015/15698
Karar Tarihi: 26.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/19151 E.  ,  2015/15698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile vek.Av. ... ve davalı (temlik alan) ... ile birleşen... vek. Av. ...'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan asil ve avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ...'in birbirlerine çapraf kefil olmak suretiyle 20.03.2004 tarihinde davalı bankadan 30.000 TL kredi aldıklarını ve ödeme planları doğrultusunda borçlarını zamanında ödediklerini, yine ...'in 15.07.2005 tarihinde müvekkilinin kefaletiyle 30.000 TL kredi kullandığını, davalı bankanın kredi sözleşmesinin bir nüshasını vermediğini, ancak davalının 18.12.2007 tarihli ihtarnameyle müvekkilinin 250.000 TL'ye kefil olduğundan bahisle borçtan sorumlu olduğunu bildirdiğini, ...'in sözleşmenin imzalanmasından sonra taşınmazlarını ipotek etmek suretiyle kredi sözleşmesindeki miktarı 250.000 TL'ye yükselttiğini, bu işlemin müvekkiline haber verilmediğini ve müvekkilinin muafakatının da alınmadığını, müvekkilinin 30.000 TL tutarındaki kredi sözleşmesine kefil olduğunu, sözleşmede yazılı tutarın sonradan ve başka kalemle yazıldığını belirterek müvekkili tarafından imzalanan 30,000 TL bedelli sözleşme miktarı ödendiği için bakiye bedelin borçlusu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin 15.07.2005 tarihinde 250.000 TL olarak düzenlendiğini, sonradan başka bir kalemle doldurulmuş iddiasının tamamen hayal ürünü ve kötüniyetli olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delilere, bilirkişi ve ... raporlarına göre, kefalet limitinin sonradan yazıldığı iddiasının ispatlanamadığı, kefaletin geçerli ve kefalet limitinin ise 250.000 TL olduğu dava tarihi itibariyle davacının toplam 224.669,21 TL borçtan sorumlu bulunduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100 TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7363
Karar No: 2021/7084
Karar Tarihi: 22.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7363 E.  ,  2021/7084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

Sanık ... hakkında 2005, sanık ... hakkında 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve sanıklar ... ve ... hakkında da defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından da dava açılmış olduğu anlaşılmakla, bu suçlar yönünden mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-)Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 17.05.2016 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından yasal süresi geçtikten sonra 01.08.2016 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-)Sanık ... hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aley he kabulle 31.12.2005 ve 31.12.2006 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3-)Sanık ... hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden ulaşılan nüfus kaydına göre hükümden sonra 31.07.2019 tarihinde öldüğü belirlendiğinden ve bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK’nin 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca kamu davalarının düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21425
Karar No: 2018/8659
Karar Tarihi: 05.07.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/21425 E.  ,  2018/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafaka miktarları ve ziynet talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesinde eşinin sadakatsiz davranışlar içinde olduğunu belirterek delil olarak telefon görüşme kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davacı kadının dayandığı telefon görüşme kayıtları getirtilerek değerlendirilip bir sonuca varılması gerekirken, davacı kadının delilleri toplanılmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuki dinlenilme (HMK m.27) hakkına aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadının ziynet eşyasına yönelik usulüne uygun olarak açılmış bir davası bulunmamaktadır. O halde, davacı kadının ziynet alacağına yönelik talebi ile ilgili olarak karar verilmesine yer olmadığı şeklinde hüküm kurmak gerekirken, ziynet talebine ilişkin kesin hüküm oluşturacak şekilde talebin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre tazminat taleplerinin reddine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2018(Prş.)
Esas No: 2013/11501
Karar No: 2013/15858
Karar Tarihi: 04.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/11501 E.  ,  2013/15858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl karar: mahkumiyet

Ek karar: temyiz isteminin reddi

Sanığın yokluğunda verilip 09.10.2012 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra müdafiinin 17.12.2012 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, yasal süresi geçtikten sonra vaki temyiz talebinin reddine dair mahkemenin 18.12.2012 günlü ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın istem gibi ONANMASINA, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5515
Karar No: 2019/12342
Karar Tarihi: 23.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/5515 E.  ,  2019/12342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

İncelenmesine gerek duyulan; davalı ... Başkanlığından kaza tarihi olan 19.03.2011 tarihini kapsar "İzmir Büyükşehir Belediyesi Sorumluluğunda Olan Yollar ve Meydanlar" listesine ilişkin meclis kararının getirtilerek eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13818
Karar No: 2017/2537
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13818 E.  ,  2017/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece bozma sonrası verilen hükümler şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanığın şikayete konu olan aracın bir kısım parçalarını alacaklıya zarar vermek kaydıyla söktüğünün iddia edilmesi karşısında, sanığın savunması alınıp, delilleri toplandıktan sonra oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, sanığın savunmasının alınması hususunda yakalama kararı da çıkartıldığı halde, infazı beklenmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3487
Karar No: 2013/5227
Karar Tarihi: 04.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3487 E.  ,  2013/5227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.11.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukuku nedeniyle elatmanın önlenmesi ve ağaçların kesilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.12.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıya ait 383 ada 129 (eski 383 ada 21) parsel sayılı taşınmazdaki ağaçların 383 ada 26 parsel sayılı taşınmazına gölge yapmak suretiyle zarar verdiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesini ve ağaçların kesilmesini istemiştir.

Davalı, ağaçların davacıya ait taşınmaza zararının bulunmadığını ve 383 ada 129 parsel sayılı taşınmazda paydaş olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 383 ada 129 (eski 383 ada 21) parsel sayılı taşınmazda bilirkişi raporunda 4 numaralı olarak işaretlenen ağacın kesilmesi suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan TMK’nun 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda, dava konusu 383 ada 129 (eski 383 ada 21) parsel sayılı taşınmazda davalıdan başka Ömer Kayıkçı’nın da paydaş olduğu ve davada davalı olarak yer almadığı görülmüştür. Elatmanın önlenmesi ve kal davalarında verilecek karar tüm paydaşların hukukunu etkileyeceğinden tüm paydaşların davada usulünce davalı olarak davada yer almaları gerekir.

Mahkemece, paydaş Ömer Kayıkçı’nın davadan davalı olarak yer alması sağlanmadan ve taraf teşkili yapılmadan işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/14802
Karar No: 2017/4342
Karar Tarihi: 29.05.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/14802 E.  ,  2017/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.02.2010 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ..., ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Bir kısım davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilerek 152 parselde davacılar adına kayıtlı taşınmaza; bilirkişi krokisinde (B1)-(B2)-(B3) ve (B4) harfi ile işaretlenen yer üzerinden 114 ve 110 sayılı parseller aleyhine zorunlu geçit irtifakı kurulmuştur.

Hükmü davalılardan ...,... ve ... temyiz etmiştir.

Saptanan geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliği gözetilerek uzman bilirkişiler aracılığı ile objektif kıstaslar esas alınarak belirlenmelidir. Bu bedel de hükümden önce depo ettirilmelidir. Hemen belirtmek gerekir ki, bedelin belirlenmesinden sonra hüküm tarihine kadar taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş veya bedel tespitinden sonra yörede taşınmazın değerini artıracak değişiklikler meydana gelmiş olabilir. Bu gibi durumlarda mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olmamak bakımından aleyhine geçit kurulan taşınmazların hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılmalıdır.

Somut olayda; mahkemece geçit bedeli yönünden hükme esas alınan 26.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda aleyhine geçit kurulan taşınmazların değeri Eylül 2012 itibariyle belirlenmiş olup mahkemece bu bedel depo ettirilmiştir.

Bu durumda mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak bilirkişiden karar tarihine yakın bir tarihte rapor alınmak suretiyle taşınmazın değeri yeniden belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen husus gözetilmeden düşük miktarda geçit bedeli depo ettirilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ...,... ve ...'ın itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine diğer diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.