erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/14353
Karar No: 2016/5487
Karar Tarihi: 30.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14353 E.  ,  2016/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlal, hakaret

Mala zarar verme, tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal, hakaret suçlarından suça sürüklenen çocukların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü

Suça sürüklenen çocuk ........'ın olay günü ............. Okulu önünde karşılaştığı katılan G.. B..'yı basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde darp ettiği, katılanın da yumrukla karşılık verdiği olayı müteakip, olayı duyan suça sürüklenen çocuk R.. A..'ın hakkında yaş büyüklüğü nedeniyle ayırma kararı verilen abisi ......... ile birlikte katılan ve annesi müşteki R.. Ö..'nın oturduğu eve gittiği, evin etrafı çevrili avlusuna rıza dışı girdiği, kapıları tekmeleyerek zarar vermeye çalıştığı, katılanı basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde darp ederek, tehdit ve hakaret ettiği, suça sürüklenen çocukların bu şekilde tehdit, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal etme ve hakaret suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk R.. A.. hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, katılan, müşteki ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre katılanın soyut iddiası dışında suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçları işlediğine dair savunmasının aksini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemenin beraate yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek beraat hükmü mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ....... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, İncirliova Cumhuriyet Başsavcılığının 02/04/2010 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuğun katılana yönelik tehdit, hakaret, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından açılmış bir dava bulunmadığı halde suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4103
Karar No: 2008/4251
Karar Tarihi: 25.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4103 E.  ,  2008/4251 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SS Podima Sos. Tes. Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 23.11.2008 gün ve 145-252 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı kooperatife ait taşınmazlar üzerine konulan haczin kaldırılması istemiyle açılmış adi istihkak davası niteliğindedir. Karar Asliye Hukuk Mahkemesince verildiğinden kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3836
Karar No: 2023/4217
Karar Tarihi: 13.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3836 E.  ,  2023/4217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Davanın kabulü

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Mahkemece, davalılardan ...’e gerekçeli kararın mevzuat hükümlerine aykırı olarak tebliğ edildiği belirlenmiştir. Anılan davalı adına aynı konutta ikamet ettiğini beyan ederek tebliğ alan ...’in de, mevcut davada davalı olduğu ve kendisine yapılan tebliği farklı numaradan tebliğ aldığı anlaşılmakla, davalı ... ile aynı konutta ikamet etmediği tespit edilmiştir. Bu itibarla adı geçen davalıya gerekçeli kararın Tebligat Kanunu hükümlerine uygun ve usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, sözü edilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10320
Karar No: 2015/8375
Karar Tarihi: 15.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10320 E.  ,  2015/8375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, fuhuş

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğinden,.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 07.01.2011 tarihinde kesinleşen 2009/90 Esas, 2010/497 Karar sayılı ilamı ile mağdurenin 28.01.1995 olan doğum tarihinin 28.01.1992 olarak düzeltildiğinin anlaşılması karşısında, suçların niteliklerine etkisi açısından anılan dosyanın getirtilip incelenmesinden ve mağdurenin yaşının düzeltilmesine esas alınan belge ve raporlarla birlikte dosyanın onaylı bir örneğinin bu dosya içerisine alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri lüzumu,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9838
Karar No: 2018/7402
Karar Tarihi: 27.09.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9838 E.  ,  2018/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık ...'un müşteki Döndü adına sahte senet düzenleyip Devrek İcra Müdürlüğünün 2011/2856 esas sayılı dosyasında icra takibine koyduğundan bahisle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği idda olunan kamu davasında, suça konu olan senet üzerindeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olup olmadığına dair bilirkişi incelemesi yapılmadığı anlaşılmakla; suça konu senet üzerindeki yazı ve rakamların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan, “...fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki düzenleme karşısında; suç tarihinde 65 yaşını bitirdiği anlaşılan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, sözü edilen maddenin 1. fıkrasında yer alan seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19745
Karar No: 2024/13771
Karar Tarihi: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19745 E.  ,  2024/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 23.12.2022

SAYISI : 2018/2949 E., 2019/766 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.12.2022 tarihli ve 2018/2949 Esas, 2019/766 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2018/2949 Esas, 2019/766 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19500
Karar No: 2014/40733
Karar Tarihi: 17.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/19500 E.  ,  2014/40733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/821-2012/641

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının maliki olduğu taşınmaz üzerinde yapılan inşaatın denetiminin yapılması amacıyla yapı denetim hizmet sözleşmesi imzalandığını, hizmetin yerine getirildiğini, bedelin ödenmediğini, 13.548,12 TL alacağın tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, haksız itirazın iptali ile takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının imzaladığı bir sözleşme bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalıya ait taşınmaz üzerine yapılacak inşaatın denetimi için davacı ile davalı vekili olarak H.Ç. imzalı 19.4.2007 tarihli yapı denetim sözleşmesi düzenlenmiştir. 4078 Sayılı Yapı Denetim Kanununa göre inşaatın yapılması için bu sözleşmenin yapılması zorunludur. İmzanın arsa sahibine ait olmaması sonuca etkili değildir. Mahkemece, davacı tarafından yapılan hizmet olup olmadığı belirlenerek, yapılmış hizmet var ise yapılan işin bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 249,16 TL harcın davalıdan alınmasına, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, 17.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6107
Karar No: 2015/8317
Karar Tarihi: 04.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6107 E.  ,  2015/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

Taraflar arasındaki itirazın iptali-alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı- karşı davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı delil dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Bu durumda davalı-karşı davacıya yemin teklif hakkının hatırlatılması gerekirken bu yönün gözden kaçırılması doğru görülmemiştir. Ayrıca asıl davada davalı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin tayininde AAÜT'ndeki nispi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/16444
Karar No: 2013/22005
Karar Tarihi: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/16444 E.  ,  2013/22005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 50/1-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan ve TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza niteliği taşıyan 5 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken; gerekmediği halde, taksirle işlenen ve uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin tatbik edilmesi, keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3798
Karar No: 2019/6121
Karar Tarihi: 14.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3798 E.  ,  2019/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ..., ..., ... ile davalılar Ak Sigorta A.Ş., ..., ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.01.2015 gün ve 2013/386-2015/13 sayılı hükmün Dairenin 10.04.2018 gün ve 2015/8973-2019/3982 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davalılar ... ve ... vekilinin, davacılar ... ve ...'a yönelik talepleri yönünden;

6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 15.910,00.-TL olarak belirlenmiştir. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle, davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalılar ... ve ... vekilinin, davacılar ... ve ...'a yönelik talepleri yönünden;

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 384,00 TL para cezasının davalılar ... ve ...'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 17,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ... ve ...'ndan alınmasına 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17027
Karar No: 2015/3820
Karar Tarihi: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17027 E.  ,  2015/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILCAHAMAM ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2013/274-2014/246

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; velayeti müvekkilinde olan ve 2008 yılında aylık 250 TL iştirak nafakası hükmedilen müşterek çocuğa verilen nafakanın aylık 600 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda, davacı anne ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı, davalı babanın da özel şirket işçi olarak çalıştığı, aylık 1.650 TL gelirinin bulunduğu, yeniden evlendiği, bu evliliğinden 10 yaşında çocuğunun bulunduğu müşterek çocuğun ise 1998 doğumlu olup Devlet okuluna gittiği anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine, özellikle davacı annenin de ev hanımı olduğu ve çalışmadığı, davalı babanın müşterek çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece uygun bir iştirak nafakasının hükmedilmesi gerekirken davanın tümden reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak uygun bir miktar nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/11506
Karar No: 2024/12006
Karar Tarihi: 19.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/11506 E.  ,  2024/12006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2224 E., 2024/737 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muş İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/312 E., 2023/1145 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2022 tarihli kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin 25.01.2023 tarihli karar ile uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin söz konusu kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ortadan kaldırma kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; kabul edilen ve temyize konu edilen alacak toplamı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.