erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5313
Karar No: 2018/5497
Karar Tarihi: 27.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/5313 E.  ,  2018/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgüte müzahir olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesinin örgütsel faaliyet kapsamında kabul edilemeyeceği tespit edilerek yapılan incelemede;

Bölge Adliye Mahkemesi kararında suç tarihinin "03.09.2016" yerine "2016" olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/35007
Karar No: 2018/10913
Karar Tarihi: 25.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/35007 E.  ,  2018/10913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanık hakkında suça konu eylemine yönelik iddianamede talep edilmeyen 6831 sayılı Kanun'un 93/2. maddesinden ek savunma hakkı tanınmadan hüküm kurulması,

2-)Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen tesisin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

3-)TCK'nun 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken infaz aşamasında adli para cezasının ödenmemesi halinde Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği gözetilmeden, henüz hüküm kesinleşmeden mahkemece ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6012
Karar No: 2009/6221
Karar Tarihi: 12.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6012 E.  ,  2009/6221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya kasko sigortalı olan müvekkilinin maliki olduğu aracın 1.4.2006 tarihinde meydana gelen kazada hasarlandığını, davalının sürücünün alkollü olması nedeniyle ödeme yapmadığını, kaza sırasında araçta müvekkilinden başka üç kişinin daha bulunduğunu ve aracı ... isimli şahsın kullandığını, kaza tespit tutanağı tutulurken aracın sahibi olması nedeniyle yanlışlık yapılarak sürücü olarak müvekkilinin gösterildiğini, aracı kullanan ...'ın alkollü olmadığını ileri sürerek, 10.200.-YTL tazminatın, olay tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın 1.4.2006 tarihinde meydana geldiğini, ihbarın ise 16.5.2006 tarihinde yapıldığını, davacının KSGS'na göre 5 gün için ihbar yükümlülüğünün olduğunu, geç ihbar nedeni ile hasarın teminat dışı olduğunu, yine aracın alkollü sürücü tarafından kullanılması ve ehliyetsiz olarak kullanılması halinde de hasarın teminat dışında kaldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, sigortalı aracın, kaza anında 2,26 promil alkollü olan ve ehliyeti bulunmayan davacı tarafından kullanıldığı, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.60.-TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/17511
Karar No: 2010/20483
Karar Tarihi: 22.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17511 E.  ,  2010/20483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama,6136 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : MAHKUMİYET

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenmekle;

1-Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kastan yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır.

Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde yasal engel bulunduğu belirtilerek bu durum değerlendirilmeden tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23457
Karar No: 2014/14979
Karar Tarihi: 10.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23457 E.  ,  2014/14979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/122680

MAHKEMESİ : Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2009

NUMARASI : 2008/229 (E) ve 2009/13 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Yakınanın soruşturma aşamasında, kendisini yağmaladığını söylediği sanık hakkında üzerindeki giysilerini belirterek eşgal bilgilerini verdiği, olaydan yaklaşık 1 yıl 8 ay sonra okulda olay sırasında yanında olduğunu söylediği arkadaşının bilgi vermesiyle görüp yakalatarak çoklu ortamda teşhis ettiği, mahkeme aşamasında ise kendisini yağmalayan kişinin sanık olmadığını ısrarla belirtmesi karşısında, dosya kapsamı incelendiğinde yakınanın olay sırasında yanında olduğunu söylediği arkadaşının kendisinden sorularak tespit edilmesi halinde usulünce celb edilerek olay hakkındaki bilgi ve görgüsünün sorulmadan, dosya kapsamında bulunan alınan cep telefonuna ilişkin GSM kayıtlarından sanığın kullanımı da tespit edilemediğinden, sanığın yüklenen suçu işlediğine dair somut delilerin nelerden ibaret olduğu, hangi ifadeye hangi nedenle üstünlük tanındığı karar yerinde denetime olanak verecek şekilde gösterilip tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında 13.04.2007 olan suç tarihinin 13.04.2008 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık T.. Y.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/165
Karar No: 2020/7053
Karar Tarihi: 03.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/165 E.  ,  2020/7053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

1-Sanıklar ... ve ... hakkında 2007,2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ...’ye yüklenen sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanık ...’in sorgusunun yapıldığı 13/12/2011, sanık ...’nin sorgusunun yapıldığı 11/02/2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, sanık ...’ya yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar ... ve ... hakkındaki beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

2-Sanık ... hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz talebinin incelenmesine gelince; Dosyada mevcut 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın, sanık ... yönünden 04.09.2007 ve 10.09.2008 tarihleri arasında düzenlenen faturalara ilişkin olduğu, 10.09.2008 tarihinden sonra 2008 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayları ile 2009 takvim yılında düzenlenen suça konu faturalara ilişkin sanık hakkında usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı görülmekle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 03.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/1609
Karar No: 2015/3088
Karar Tarihi: 30.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/1609 E.  ,  2015/3088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanığın katılanın yetkilisi olduğu şirketten aldığı inşaat malzemeleri karşılığında 8200 TL bedelli,keşidecisi katılan ... olarak görünen tamamen sahte olarak üretilmiş çeki ciro etmek suretiyle katılana verdiği anlaşıldığından nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezasının gün karşılığı belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde miktar üzerinden adli para cezasının belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, nitelikli dolandırıcılık suçuyla ilgili hüküm fıkrasının adli para cezasına ilişkin ikinci ve üçüncü paragraflarının tamamen ve birinci paragraftaki “400 gün” ibaresi ile dördüncü paragraftaki “13.666” ibarelerinin çıkartılarak, yerlerine sırasıyla “820 gün” ve “683 gün” ibarelerinin eklenmesi ve bunlardan sonra gelecek şekilde “Sanığa verilen 683 gün karşılığı adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den hesaplanarak sanığın 13.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35312
Karar No: 2017/33774
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35312 E.  ,  2017/33774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/14916
Karar No: 2013/24258
Karar Tarihi: 03.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/14916 E.  ,  2013/24258 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2013/246717

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın atılı suçtan beraatine, ruhsat süresi bittiğinden 223780 seri nolu Browning marka tabancanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine dair (KAYSERİ) 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2013 tarihli ve 2012/328 esas, 2013/255 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında bulundurma ruhsatlı tabancasını babasına vermesi ve babasının da intihar etmesi eylemi nedeniyle yüklenen suçtan kamu davası açıldığı ve yargılama sonucunda da beraatına karar verildiği, ancak tabancanın ruhsat süresi bittiğinden tabancanın müsaderesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, öncelikle ruhsat süresi sona eren tabanca ile ilgili olarak Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesine göre işlem yapılmak üzere söz konusu tabancanın kolluk birimine teslim edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde resen müsaderesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.07.2013 gün ve 42344 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 17.07.2013 gün ve KYB/2013-246717 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamına göre dava konusu silahın 02.08.2012 tarihine kadar bulundurma ruhsatlı olduğu ve ruhsat süresi içinde sanık hakkında dava açılması nedeniyle silaha el konulmuş yapılan yargılama sonucunda sanığın beraatına ancak ruhsat süresinin geçtiğinden bahisle silahın müsaderesine karar verilmiş ise de;

Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmeliğin 3. ve 17. maddesi uyarınca, öncelikle ilgiliye ruhsatı yeniletmesi için tebliğat yapılması ve

ruhsatı yeniletmemesi halinde silahın üçüncü kişilere devri için süre tanınması işlemleri yapılmak üzere idareye teslimi yerine yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2013 gün, 2012/328 esas, 2013/255 sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükümden, ''Adli emanetin 2012/3132 sırasında kayıtlı 7.65 mm çaplı tabanca ve eklerinin müsaderesine (Bulundurma ruhsatlı tabancanın ruhsat süresinin bitim tarihinin 02.08.2012 tarihi olduğu anlaşılmakla)" ibaresi çıkarılarak ''Adli emanetin 2012/3132 sırasında kayıtlı 7.65 mm çaplı tabanca ve eklerinin Ateşli Silahlar ve Bıçaklar Yönetmeliğinin 3 ve 17. maddeleri uyarınca gereği yapılmak üzere idareye teslimine" ibaresi yazılmak suretiyle, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılı- ğına tevdiine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35300
Karar No: 2017/33769
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35300 E.  ,  2017/33769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.