erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2116
Karar No: 2013/3510
Karar Tarihi: 04.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2116 E.  ,  2013/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tedbir nafkası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının evi terk ettiğini, davacının hasta olduğunu, çalışamadığını belirterek 800 TL tedbir nafakasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; evi terk etmediğini, İzmir pahalı olduğundan Kula’nın köyüne gittiğini, orada yaşamak istediğini, eşinin kendisi ile gelmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece 500 TL tedbir nafakası takdir edilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK. 186/3.maddesi uyarınca eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvalıkları ile katılırlar. Yasanın 195.maddesine göre de; evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Aynı yasanın 197.maddesine göre de; eşlerden biri ortak hayat sebebi ile kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Bu durumda, hâkim eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya ilişkin önlemi alır.

Somut olayda davacının ev hanımı olduğu, ailesinin yardım ile geçindiği, kızı ile birlikte kalıp kira ödediği, belinden rahatsız olduğu, davalının ise emekli olup, 800 TL geliri olduğu, kira ödediği, aracı bulunduğu, kredi taksiti ödediği, kira gelirinin olduğu anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin kendisine yüklediği görevleri yerine getirmeyen ve birlikte yaşamdan kaçınan kişi davalı olduğundan davacının ayrı yaşamakta haklı olduğu açıktır.

Mahkemece tarafların gelirleri ile orantılı ve birlikte yaşadıkları geçim şartlarını sağlayacak uygun bir miktar tedbir nafakası takdir edilmesi gerekir iken; TMK 4.maddesinde düzenlenen hakkaniyet ilkesine uymayan ve davalının ödeme gücünü aşacak şekilde yüksek tedbir nafakası takdir edilmesi doğru bulunmamış; bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/23329
Karar No: 2010/22640
Karar Tarihi: 07.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/23329 E.  ,  2010/22640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanıklar ...,...,... ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2,29,31/3,52/2-3.maddeleri gereğince 400,00 ... Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına dair, Muğla Sulh Ceza Mahkemesinin 16.10.2008 tarihli ve 2006/638 esas, 2008/716 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12.06.2010 ... ve 2010/7097-38315 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.06.2010 ... ve 2010/153262 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanıkların basit yaralama olarak tespit edilen eylemlerinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 86/2.maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle 120 ... adli para cezası üzerinden hesaplama yapılarak sonuçta 450,00 ... Türk Lirası adli para cezasına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da cezanın teşdiden uygulandığına dair bir ifade bulunmaması karşısında, 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki haliyle para cezasının seçimi durumunda 120 ... adli para cezası yerine, 5237 sayılı Kanunun 52/2.maddesi uyarınca ... ceza olarak tespit edilecek 5 ... tam sayısı üzerinden öncelikle aynı Kanunun 61/8.maddesi gereğince indirim yapılması ve belirlenen sonuç ... ile kişinin bir ... karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle hesaplanacak adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar hakkında, kasten yaralama suçundan TCK.'nın 86/2. maddesi uyarınca ... cezalar belirlenirken, alt sınırdan uygulama yapıldığına ilişkin bir ifadeye yer verilmediği gibi, “suçun işleniş biçimi, sanığın güttüğü amaç ve saik ile kastı” şeklinde gerekçe gösterilmesi, takdire dayanıldığının da vurgulanması karşısında, mahkemece belirlenen cezaların, uygulama maddesindeki alt ve üst sınırlar arasında takdir hakkının kullanılması kapsamında değerlendirilmesi gerekeceğinden, (MUĞLA)Sulh Ceza Mahkemesinin 16.10.2008 ... ve 2006/638, 2008/716 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE 07.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14111
Karar No: 2014/1731
Karar Tarihi: 17.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14111 E.  ,  2014/1731 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

Hüküm : 1- TCK'nın 86/2, 3-e, 35, 62, 58, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

2- TCK'nın 297/1, 62, 58, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2 kez)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "24.01.2010-25.01.2010" yerine "24.01.2010" yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

1- 24.01.2010 tarihli infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- 25.01.2010 tarihli infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma ve ... ile ...'e yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyize gelince;

a) Sanığın ceza infaz kurumunda bulundurduğu iddia ve kabul edilen eşyanın ele geçirilememiş olması ve sanığın inkara dayalı savunması da nazara alındığında 25.01.2010 günü ceza infaz kurumunda bıçak bulundurduğuna dair her türlü kuşkudan uzak, kesin, inandırıcı ve yeterli delil elde edilmediği gözetilmeden, yüklenen suçtan beraati yerine, yazılı şekilde cezaevine yasak eşya sokma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

b) Olay tarihlerinde husumetli olduğu mağdurlarla hiç karşılaşmayan sanığın üçüncü kişilerce elinde bıçakla görüldüğü iddia ve kabul edilmişse de, sanığın işlemeyi kastettiği bıçakla yaralama suçu yönünden doğrudan doğruya icraya başladığına dair delil elde edilmediği ve eylemlerinin hazırlık hareketi olarak değerlendirilebileceği gözetilmeden yüklenen suçlardan beraati yerine silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10518
Karar No: 2015/17308
Karar Tarihi: 22.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10518 E.  ,  2015/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklılar tarafından borçlular aleyhine kira sözleşmesinden kaynaklanan depozito alacağının tahsili amacıyla genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliğ üzerine borçluların borca itirazı sonucu takibin durdurulduğu, alacaklıların icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılmasını talep ettikleri ve mahkemece itirazın kaldırılmasına ve alacaklılar yararına tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takip dayanağı olan ve taraflar arasında düzenlenen 15.01.2012 tarihli kira sözleşmesi ile dava dosyasına sunulan ve kira sözleşmesi ile ilgili olduğu taraflarca kabul edilen 17.01.2013 tarihli ek protokol taraflar arasında karşılıklı edimleri içeren sözleşme olup, bu haliyle sözleşme İİK. nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklılara genel haciz yolu ile takip yapma imkanı tanıyan borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde değildir. Borç da kabul edilmediğine göre, iki tarafa edimler yükleyen sözleşme kapsamında alacaklıların alacaklı olup olmadığı ve varsa alacak miktarının ne olduğu genel mahkemelerde yapılacak yargılama sonucunda belli olacaktır.

O halde mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken istemin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11754
Karar No: 2015/2358
Karar Tarihi: 10.03.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/11754 E.  ,  2015/2358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2013

NUMARASI : 2009/211-2013/69

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı menfi tespit davasına dair karar Dairemizin 30/06/2014 gün ve 2013/15602-2014/8618 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davacı (asıl ve birleşen davalarda davacı) tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve aynı Yasanın 442.maddesi gereğince takdiren 248.00.-TL para cezası ile aşağıda yazılı harcın karar düzeltme isteyenden alınmasına, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7741
Karar No: 2013/1944
Karar Tarihi: 23.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7741 E.  ,  2013/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 53/6 maddeleri gereğincemahkumiyet

Taksirle yaralama. suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen olayla ilgili olarak sanığın soruşturma safhasında kolluk görevlileri tarafından alınan ifadesinde, kendisinin kırmızı ışıkta kavşağa girdiğini beyan etmesine karşılık, kovuşturma safhasında alınan ifadesinde, kavşakta kırmızı ışıkta geçmediğini beyan ettiği anlaşılmakla, mahkeme tarafından, sanık hakkında tayin edilen ceza üzerinden TCK'nın 62 maddesi gereğince takdiri indirim yapılmamasına karar verilmesinde, herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olup, tebliğnamede bu konuda bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.

Olay günü saat 12:20 sıralarında, gündüz vakti, yerleşim yeri sınırlarında, tek yönlü bölünmüş yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresinde araçla seyri sırasında, kaza mahallinde bulunan ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine kırmızı yanmasına rağmen, kavşağa girdiği, bu esnada sağ taraftan gelen, müşteki ...'ın idaresindeki araca çarpması şeklinde meydana gelen olayda, mahkeme tarafından sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabul edilmesinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile suçun işleniş şekli gözetilerek sanık hakkında daha fazla cezaya hükmedilmesi gerekirken, asgari hadden ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/9259
Karar No: 2014/18018
Karar Tarihi: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/9259 E.  ,  2014/18018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın kardeşi... ile ortak olduğu ... Hediyelik Eşya Kozmetik Dayanıklı Tüketim Malları Tic. Ltd. Şti'deki hissesini 08/03/2005 tarihinde kardeşine devretmek suretiyle ortaklığını sona erdirdiği halde, katılanın ... Ticaret isimli iş yerinden satın aldığı mal karşılığında 25/04/2006 ödeme tarihli 1500 TL bedelli, alacaklısı katılan ..., borçlusu ...'in yetkilisi olduğu şirket, kefilinin ise sanık ... olarak bono düzenleyip vermek suretiyle üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edilmesi, sanığın soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde “suça konu malları ortaklığın sona ermesinden sonra kendisi adına aldığını, ancak suça konu senedi alacaklı şirketinde çalışan ... isimli kişinin yazdığını, kendisinin ise sadece imza attığını,borçlu olarak şirketin yazıldığını farketmediğini, mahkemedeki savunmasında ise ortaklığın devam ettiği tarihte mal alıp karşılığında senet verdiğini, ortaklığın bitmesinden sonra senet vermediğini savunması, tanık...'in ortaklığın bitmesinden sonra kardeşi ...'in kendi adına malları alıp senet verdiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından;sanığın savunmasında bahsettiği Hakkı ismindeki şahıs tespit edilerek tanık olarak beyanının alınması, senetteki tüm yazı ve imzaların sanığın el ürünü olup olmadığı husunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ile malların şirket önünde teslim edilmiş olması nedeniyle sanığın malları satın ve teslim aldığı sırada kendisini şirket yetkilisi olarak tanıtıp tanıtmadığı araştırılarak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5910
Karar No: 2013/20935
Karar Tarihi: 20.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/5910 E.  ,  2013/20935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.02.2012 tarih ve 2011/59-2012/54 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “SABAH’LA GÜNAYDIN Türkiye’nin Yaşam Gazetesi+Şekil" ibaresinin marka olarak tescili için yaptığı başvurunun "GÜNAYDIN + şekil"markasına benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca nihai olarak YİDK tarafından kısmen reddedildiğini oysa müvekkili markası ile redde mesnet markanın, 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyrarınca benzer olmadığını, müvekkilinin önceki tarihli markası nedeniyle kazanılmış hakkı bulunduğu gibi dava konusu ibarenin kullanımla ayırt edicilik kazandığını, 556 sayılı KHK'nın 7/son gereği başvurunun reddedilemeyeceğini ileri sürerek YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, redde mesnet markada ve davacı markasındaki esas unsurların aynı olduğunu bu nedenle markaların 556 sayılı KHK'nın 7/1-b anlamında benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi kapsamında yapılacak kıyaslamada markaların ayırt edilmelerine imkan verecek her türlü farklılıktan yoksun olmaları ve işaretlerin hemen hemen aynı gibi algılanması gerektiği, “Sabah’la Günaydın Türkiye’nin Yaşam Gazetesi+şekil” ibareli davacı başvurusunun, redde dayanak “GÜNAYDIN G+şekil” markası ile 556 sayılı KHK’nın 7/1-b bendi anlamında “aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer” olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile YİDK kararının davacı itirazlarının kısmen reddine dair bölümü yönünden iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14385
Karar No: 2015/10206
Karar Tarihi: 12.11.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/14385 E.  ,  2015/10206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2012/140-2014/431

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.04.2011 gününde verilen dilekçe ile Asıl davada elatmanın önlenmesi ve kal, birleştirilen davada temliken tescil istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın reddine dair verilen 10.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı/birleştirilen dosya davacısı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra birleştirilen dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 günlük yasal süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11. 2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/16441
Karar No: 2018/426
Karar Tarihi: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/16441 E.  ,  2018/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, ...'nın TMK 405. ve 406. maddesi gereği kısıtlanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca yukarıda gösterilen yasal düzenleme karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7485
Karar No: 2015/6062
Karar Tarihi: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7485 E.  ,  2015/6062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... 3. Sulh Hukuk ve ..... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “.....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin ..... Ceza İnfaz Kurumlarının adresi olduğu, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce "....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, hükümlünün beyanına göre cezaevine girmeden önce "....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.