erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/7593
Karar No: 2012/12936
Karar Tarihi: 13.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/7593 E.  ,  2012/12936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka şubesi ile dava dışı ... İnş. Ltd. Şti. arasında akdedilen sözleşmeye istinaden bu şirkete ticari kredi kullandırıldığını, davalıların da bu sözleşmeyi müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarını, borcun ödenmemesi üzerine başlatılan takibe davalılarca haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazının iptaline ,takibin devamına ve icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalılardan İbrahim Tuncer vekili, kredi sözleşmesinde müvekkile ait olduğu iddia edilen imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda takibe konu genel kredi sözleşmesi gereğince dava dışı şirkete kredi kullandırıldığı, ancak kredi borcunun ödenmediği, kefil olan davalıların ödenmeyen kredi borcundan sorumlu oldukları, ancak davalılardan ...'e ait olduğu iddia edilen imzanın bu davalının eli ürünü olmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar hakkında hakkında açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hükme esas alınan grafolog bilirkişi raporunun yeterli incelemeye dayanmış olmasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1551
Karar No: 2018/12021
Karar Tarihi: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1551 E.  ,  2018/12021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyada bulunan ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda borçlu şirketin 2014 yılında faal olmadığı ve borçlu şirketin aktifleri arasında gösterilen alacağın tahsil edilememiş olması sebebiyle borcu ödeme kabiliyetinin bulunmadığı yönünde görüş bildirilmesi karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8235
Karar No: 2018/14440
Karar Tarihi: 29.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8235 E.  ,  2018/14440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme

HÜKÜM : Mahkkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi yapılan yargılamada, sanığın neticeten 3000 TL ve 375 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı gibi Dairemizin 04.02.2014 tarih, 2012/19327 esas, 2014/2642 karar sayılı ilamında da sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulması gerektiği belirtildiği halde, yazılı şekilde 5 ay hapis ve 375 TL adli para cezası tayin edilerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

2-Hükümden önce 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresi “tedbirin” olarak değiştirilerek, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4 ve 9. fıkraları yeniden düzenlenmiş ve 10. fıkrası yürürlükten kaldırılmış olup, yasa değişikliğinin doğrudan hükmedilen ve hapisten çevrilen adli para cezalarının infazına ilişkin farklı rejimleri ortadan kaldırmak amacıyla gerçekleştirildiği, adli para cezalarının tamamının bu değişiklikten sonra 5275 sayılı Kanun'un 106. maddesinde belirtilen yönteme uygun biçimde infaz edileceği ve hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 1412 sayılı CYUY.nın 326/son maddesi uyarınca atılı suçtan tayin olunan sonuç cezanın 3.000 TL ve 375 TL adli para cezası olarak belirlenmesine ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına ve hüküm fıkrasından " Hükmedilen adli para cezasının C.Savcılığınca yapılan ödeme emri tebliği üzerine belli sürede ödenmemesi halinde CGTİK 106/3 gereği ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtar edilemedi)," ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/30606
Karar No: 2013/1809
Karar Tarihi: 24.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30606 E.  ,  2013/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 25.09.2012 tarih, 2012/14579-28022 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezasının ve tahsil edilen 43,90 TL ilam harcının mahsubu ile kalan 6,55 TL harcın karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 24/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6214
Karar No: 2019/13363
Karar Tarihi: 17.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/6214 E.  ,  2019/13363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair Ermenek Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.10.2018 gün ve 2018/30 Esas, 2018/50 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının 04.01.2019 tarihli tutukluluk durumu hakkında karar verilmesi talepli dilekçesinin temyiz dilekçesi olmayıp itiraz dilekçesi mahiyetinde olduğu ve bu talebe istinaden Bölge Adliye Mahkemesince verilen Ek kararın ise temyize tabi olmadığı anlaşıldığından, incelemenin sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin 25.12.2018 günlü asıl karara yönelik temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin ayrıntı içermeyen kısmen tutarsız ve çelişkili beyanları, sanık ile müşteki ...'nin olayın ortaya çıktığı tarihten yaklaşık bir ay önce ayrı yaşamaya başlamaları üzerine annesinin yanında kalmaya başlayan mağdurenin, sanık ile görüşmek istemeyip okulda görevli rehber öğretmen tanık ...'un ısrarlı sorgulamaları üzerine eylemden bahsetmesi, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi karşısında, mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, anılan hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde düzeltilerek esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 25.12.2018 gün ve 2018/175 Esas, 2018/196 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 17.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10594
Karar No: 2010/11966
Karar Tarihi: 02.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10594 E.  ,  2010/11966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.11.2007 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, elbirliği maliki olduğu 483 sayılı parseldeki badem ağaçları üzerinde davalının haksız muaraza çıkardığını, vaki elatmanın önlenmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu badem ağaçlarının kendisine ait 482 sayılı parselde kaldığını, idari tahkikatta da bu durumun saptandığını, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 683.maddesi uyarınca bir şeye malik olan kimse, o şey üzerinde yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Eğer, malik malına haksız olarak elatılmışsa bunun önlenmesini dava yolu ile isteyebilir. Yasanın 718.maddesine göre de, arazi mülkiyetinin kapsamına bitkiler de girer.

Mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişilerin 11.06.2008 tarihli raporunda; 2 adet badem ağacının 482 sayılı parselin çap kaydı içerisinde kaldığı, itiraz üzerine yapılan keşif sonucu alınan 21.10.2009 tarihli raporda ise tüm ağaçların (A) harfi ile gösterilen 483 sayılı parselin içinde kaldığı belirtilmiştir. Bu rapora da itiraz edilmiş, mahkemece dosya üzerinde inceleme yaptırılarak alınan üçüncü bilirkişi raporunda; badem ağaçlarının 483 sayılı parsel üzerinde kaldığı belirtilmiş, mahkemece bu rapora itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Görülüyor ki, ilk ve ikinci bilirkişi raporları arasında aykırılık bulunmaktadır. Mevcut aykırılığın giderilmesi de yasal bir zorunluluktur. Uyuşmazlık taşınmaz mala ilişkin bulunduğundan, HUMK’nun 363.maddesi uyarınca çekişmeli yerin keşfen incelenmesi gerekmektedir. Aynı yasanın 364.maddesine göre hakim nezaretinde keşif yapılmadan, dosya üzerinde yapılan incelemeyle bir sonuca ulaşılamaz. Dolayısıyla, ikinci rapora itiraz üzerine dosya üzerinde inceleme yapılmak suretiyle alınan raporla mevcut çelişki giderilmiş kabul edilemez.

Bu durumda mahkemece, yerinde yeniden keşif yapılarak bilirkişilerden mevcut çelişkiyi giderecek ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, çekişmenin esası bunun sonucuna göre bir hükme bağlanmalıdır. Eksik inceleme ve araştırmayla davanın kabulü doğru olmamıştır.

Kabule göre de; HUMK’nun 426.maddesi gereğince karşı taraftan tahsil olunacak yargılama giderlerinin neler olduğu ve bunun miktarının karar yerinde gösterilmesi gerekirken, bu kuralın gözardı edilmesi de yerinde değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 02.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26151
Karar No: 2017/35584
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26151 E.  ,  2017/35584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/8687
Karar No: 2013/4319
Karar Tarihi: 07.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/8687 E.  ,  2013/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkillerinin akrabası olan dava dışı ...'nun karşılıksız çek keşide etmek suçundan davalı şirketin şikayeti sonucu cezaevine girdiğinin müvekkillerince öğrenilmesi üzerine, müvekkillerinin davalıya müracaat ederek protokol imzalayıp şikayete konu çek bedeli kadar davalıya çeşitli tarihleri içerir (9) adet bono verdiklerini, davalının da şikayetten vazgeçmesi üzerine adı geçenin cezaevinden çıktığını, ancak müvekkillerinin daha sonra şikayete konu çeki incelediklerinde çekin dava dışı ... tarafından dava dışı Ayca... Ltd. Şti. namına düzenlendiğini, bu nedenle çekin arkasındaki ilk cironun adı geçen şirkete ait olması gerektiği halde böyle bir cironun olmadığını, ciro zincirinin kopuk olduğunu, bu nedenle davalının yetkili hamil olmadığı dolayısıyla şikayet hakkı bulunmadığını anladıklarını, davacıların protokolün ve bonoların verilmesi sırasında esaslı hataya düştüklerini, BK'nun 23,24 vd. maddeleri gereğince protokol ve bonoların geçersiz olduğunu, ayrıca BK'nun 28. maddesi gereğince (hile sebebiyle) de sözleşmenin geçersiz olduğunu belirterek müvekkillerinin davalıya borçlu olmadıklarının tespitine, halen davalı elinde bulunan toplam 25.325 TL'lik (6) adet bononun iptaline ve davalıya ödenmiş bulunan 20.000 TL'nin istirdatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların ileri sürdüğü hukuksal sebeplerin geçerli olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, dava konusu protokolde iddiaya konu çekten bahsedilmediği gibi dava dışı ...'nun borcunun davacılar tarafından üstlenildiği, davacıların protokolü özgür iradeleri ile imzaladıkları, davacıların dava dışı ...'nun davalıya borcu olmadığı yolunda iddialarının da bulunmadığı, davalının borcun üstlenilmesi yolunda davacılardan bir talebi olmadığı gibi onları hataya düşürecek ya da hile sayılabilecek bir davranışı da bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16496
Karar No: 2015/6164
Karar Tarihi: 16.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16496 E.  ,  2015/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 1136 parsel sayılı taşınmazın irtifak hakkı bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesisinde, kamulaştırma nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü kamulaştırma bedelidir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporlarında taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların bedeli de zemin bedeline eklenerek bulunan toplam bedel üzerinden irtifak değer kaybı uygulanarak kamulaştırma bedeli belirlenmiş ise de; bilirkişi raporunda ... hattı üzerinde muhdesat bulunmadığı belirtilmiştir. Buna göre, mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmadan, zemin üzerindeki muhdesatın (ağaçların) irtifak sebebiyle bir zarar gördüğü tespit edilmeden bu ağaçların değerinin de zemin bedeline ilave edilmesi suretiyle hesap yapan bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Kamulaştırma Kanunu'nun 27. maddesi gereğince acele el koyma dosyasında tespit edilip idarece davalı adına bankaya yatırılan bedel ile hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu ile saptanıp hüküm altına alınan bedel arasındaki farkın (idarece fazladan yatırılmış olan paranın) davalı tarafça bankadan çekilmesine kadar varsa işlemiş olan mevduat faizi ile birlikte davacı idareye iadesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davacı adına Kamulaştırma Kanununun 27. maddesine göre tespit edilip bankaya boleke edilen 2.640 TL içinde faiz uygulanması,

4-Davacı vekili dava dilekçesinde irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. tesis yapılmamak koşuluyla tescil talebinde bulunduğu dikkkate alındığında mahkemece irtifak hakkının ağaç dikmemek, bina vs. tesis yapılmamak koşuluyla tescil karar verilmesi gerekirken, bu konuda hüküm kurulmamış olması,

5-Dava konusu taşınmazın üzerindeki mevcut şerhler ile birlikte idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5473
Karar No: 2022/18079
Karar Tarihi: 30.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/5473 E.  ,  2022/18079 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle,

Sanığın, okul koridorunda gördüğü kardeş olan mağdurlara kantinin yerini sorduğu, kendilerine kantinden bir şeyler alabileceğini söyleyerek onu takip etmelerini istediği ve mağdur çocukları boş bir sınıfa götüren sanığın burada kapıyı kapatarak çocuklardan Fatma Nur'a cinsel istismarda bulunduğu olayda; sanığın eyleminin, her bir mağdur için ayrı ayrı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, her bir mağdura karşı hile ile hürriyeti tahdit eylemlerinden dolayı mahkumiyet hükümleri kurulması yerine, eylemin tek suç kabul edilerek zincirleme suç hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, atılı suçun sanık tarafından işlenmediğine, sanık hakkında somut delil bulunmadığına, aksi kanaat halinde dahi olayda cebir olmadığı gibi sanığın mağdur ...'e karşı bir eyleminin de bulunmadığına, bu nedenle zincirle suç hükümlerinin uygulanamayacağına ve sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi

uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında Tutukluluk halinin DEVAMINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın .... Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin bilgi için ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.