erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/24282
Karar No: 2018/1621
Karar Tarihi: 19.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24282 E.  ,  2018/1621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/16554
Karar No: 2007/19568
Karar Tarihi: 26.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16554 E.  ,  2007/19568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13021
Karar No: 2016/2647
Karar Tarihi: 22.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13021 E.  ,  2016/2647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, kültür varlığı bulmak için izinsiz kazı yapmak

Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler ile kültür varlığı bulmak için izinsiz kazı yapmak suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Kültür varlığı bulmak için izinsiz kazı yapmak suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığı, sanıklar hakkında 14/06/2012 tarihinde verilen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı sanıklar müdafiinin, 06/08/2012 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı itirazı üzerine, ...... Ağır Ceza Mahkemesi’nin yaptığı inceleme sonucunda verdiği 08/11/2012 tarihli ret kararı ile hükmün kesinleştiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların, katılan ......'a ait arazide kültür ve tabiat varlığı aramak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları sırada katılana ait bir adet zeytin ağacını sökmek suretiyle yerinden söktükleri anlaşılmakla; eylemin dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiinin atılı suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13029
Karar No: 2020/16605
Karar Tarihi: 17.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/13029 E.  ,  2020/16605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.04.2017 gün, 2015/1167 Esas ve 2017/247 sayılı kararında belirtildiği üzere, sanığa ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No: 25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı” başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK'nin 226. maddesine muhalefet edilerek sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

2) Sanığın mahkeme huzurunda alınan ikrar içeren savunmasında katılanın kendisine vurması ve bıçak çıkarması üzerine düşen bıçağı alarak katılanı yaraladığını savunduğu, katılanın sanıkla tek kaldıklarında sanığın kendisine küfür etmesi üzerine karşılık verdiğini ve boğuştuklarını, sonrasında sanığın cebinden çıkardığı bıçakla kendisini yaraladığını ifade ettiği, tanık Hasan'ın ise taraflara 20-30 metre uzakta bulunduğunu ve birbirlerine vurmaya başladıklarını bu sırada sanığın cebinden çıkardığı bıçakla katılanı yaraladığını ifade ettiği ve sanığın da basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı, tarafların ilk haksız hareketin kimden geldiği hususunda birbirini suçlayıcı beyanlarda bulundukları ve tanık ifadesine göre de ilk haksızlığın kimden geldiğinin tespit olunamayan olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli 2002/4-238 Esas - 2002/367 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün asgari oranda uygulanmasını gerektirdiğinin gözetilmemesi,

3) Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/26176
Karar No: 2013/9281
Karar Tarihi: 20.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/26176 E.  ,  2013/9281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanıkların eve gitmekte olan katılanın yanında araçlarını durdurdukları, sanık ...’ın katılana hitaben “biz eve geldik seni bulamadık, ben aile doktoruyum.” diyerek içinde masaj aleti bulunan elindeki kutuyu katılana verdiği, bundan sonra muayene etmek için 15 günde bir uğrayacağını, bunun karşılığında 100 TL vermesi gerektiğini söylediği, katılanın yanında para olmadığını evde verebileceğini söyleyerek sanıklarla birlikte eve gittiği, sanık ...’ın katılanla eve girdiği, katılanın bozuk para çıkarması üzerine sanık ...’ın, 100’lük banknot gerektiğini söylediği, katılanın kutu içindeki 500 TL’yi çıkararak saydığı sırada sanığın zahmet etme ben alırın diyerek katılandan parayı aldığı, katılanın boynunun da ağrıdığı söylemesi üzerine araçta boyun için masaj aleti var ben getireyim diyerek paralarla birlikte araca gittiği ve diğer sanıkla birlikte kaçtıkları olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK’nun 168 maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmayan sanıklar hakkında verilen hapis cezasının aynı kanunun 50/1-b maddesi uyarınca mağdurun uğradığı zararın giderilmesi tedbirine dönüştürülmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/834
Karar No: 2015/1146
Karar Tarihi: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/834 E.  ,  2015/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 62, 53/1. maddeleri

gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

....İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yürütülen istihbari çalışmalar neticesi, sanık ...'ın piyasaya sahte para sürdüğü bilgilerine ulaşıldığı, sanığın ikametinde...Cumhuriyet Savcısının verdiği yazılı arama izni doğrultusunda olay günü aramanın yapıldığı ve ikametinde davaya konu toplu tabanca, topuz, pişmiş topraktan yapılmış vazo, amfora ve koku şişelerinden oluşan toplam 19 parça eserin ele geçirildiği,...Sulh Ceza Mahkemesinin 13.06.2006 tarih ve 2006/254 değişik iş sayılı el koymanın onaylanmasına karar verilen eserler hakkında düzenlenen 13.06.2006 tarihli...Müze Müdürlüğü raporundan ve 14.05.2007 tarihli arkeolog bilirkişi raporundan anlaşılacağı üzere, eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlıkları olduğu, sanık hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanık verdiği ifadelerde, ikametinde ele geçirilen eserleri bir kişiden aldığını, tarihi eser olmadığını öğrendiğini ve evinde muhafaza ettiğini, bir suç kastının olmadığını beyan etmiş ise de; eserleri aldığı kişinin açık kimlik ve adres bilgisini söylemediği, bu nedenle sanığın beyanlarının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı, ancak davaya konu eserlerin sanık tarafından ticari maksatla satın alındığına, kabul edildiğine ve satışa arz edildiğine dair dosyada somut ve kesin bir delil bulunmadığı, bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın bu suçtan cezalandırılması gerekirken 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçundan cezalandırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14192
Karar No: 2013/21710
Karar Tarihi: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14192 E.  ,  2013/21710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/12/2011 gün ve 2010/252-2011/426 sayılı kararı onayan Daire’nin 02/05/2013 gün ve 2012/6322-2013/8808 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava dışı Mine Kağıt Kutu Ambalaj San. A.Ş'nin yönetim kurulu üyeleri olduğunu, müvekkillerinden ...'nun 1.799,500,00 TL'lik, ...'ın da 250,00 TL'lik hisse senedine sahip bulunduğunu, ancak bu hisse senetlerinin, şirketin diğer ortağı olan davalı ... tarafından hukuka aykırı bir şekilde ele geçirildiğini, bu durumun dava dışı şirketin pay defterinden ve 17/09/2009, 26/04/2007, 03/10/2006, 06/12/2005 tarihli genel kurul toplantılarına ait hazirun cetvellerinden ve hisse senetlerinin şirkete ait kasada emanet altına alındığına dair tutanaktan anlaşıldığını ileri sürerek, müvekkillerinden ...'ya ait olan 1.799.500,00 TL ve ...'a ait olan 250,00 TL itibari değerdeki hisse senetlerinin müvekkillerine iade edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/6322 E, 2013/8808 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/23409
Karar No: 2007/1014
Karar Tarihi: 25.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2006/23409 E.  ,  2007/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/6798
Karar No: 2022/14236
Karar Tarihi: 19.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6798 E.  ,  2022/14236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare ve davalılardan ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki,

Dairemiz bozma ilamında emsal alınan satışın pay satışı olması ve emsalin emlak vergi değeri ve imar durumu getirtilerek denetlenmeden değer tespit eden rapor hüküm kurmaya elverişli olmadığı belirtilmesine rağmen aynı emsal taşınmaz esas alınarak değer tespiti yapan rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın değerlendirme tarihi itibarıyla, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibarıyla imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı

ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mahkemece verilen önceki karar bozma ile ortadan kalktığından, tescil yönünden yeniden hüküm kurulması gerekirken, kararın kesinleştiği gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare ve davacılardan ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15749
Karar No: 2014/21386
Karar Tarihi: 30.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15749 E.  ,  2014/21386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Davetiye tebliğine rağmen CMK.nun 237 ve 238. maddeleri uyarınca usulüne uygun şikâyet bildirerek, katılma talebinde bulunmadan mazeret dilekçesi veren Hazine vekilinin, temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.