erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/912
Karar No: 2019/11159
Karar Tarihi: 20.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/912 E.  ,  2019/11159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın ikametinden 07/07/2014 günü 80 TL ile havalı tabancanın çalınmasından sonra, hırsızlık eyleminin hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilen ve sanığın oğlu olan suça sürüklenen çocuk ... tarafından gerçekleştirildiğine dair alınan bilgi üzerine sanığın ikametinde 22/01/2015 tarihinde yapılan aramada katılanın ikametinden havalı tabancanın bulunması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında, hırsızlık olayının olduğu tarihte cezaevinde olduğunu, suça konu tabancayı kışlık odun hazırlarken dikenli çalıların arasında bulduğunu, polise gitmenin aklına gelmediğini, dursun diye eve koyduğunu belirtmesi, ...'in de tüm aşamalarda üzerine atılı suçu kabul etmemesi karşısında, sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetini gerektirir delil bulunmamakla birlikte, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun sübut bulduğu anlaşılmakla, oluş ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin suçun sübutuna ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden; yaşı büyükler bakımından atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu uzlaşmaya tabi olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiş; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/6-1431 E ve 2013/18 K sayılı kararı ile 2012/13-1444 E ve 2013/305 K sayılı kararında kabul edildiği üzere, hükümde sanığın mükerrir olduğunun belirtilmesinin yeterli olduğu, ayrıca tekerrüre esas alınan ilamın gösterilmesine gerek olmadığı, bu nedenle mahkemece sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesine rağmen tekerrüre esas alınan ilam kararda gösterilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı bulunduğundan bozma sebebi yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ile hırsızlık, suçundan açılan davada, suç vasfının değişmesi nedeniyle suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, tek eylem bölünerek hırsızlık, suçundan beraat, suç eşyasının alınması ve kabul edilmesi suçundan ise, mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle iki ayrı karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10367
Karar No: 2012/17337
Karar Tarihi: 15.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10367 E.  ,  2012/17337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

1-) "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmaması karşısında, sanık hakkında beraat hükmü tesis edilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, katılan vekilinin, sanığın yüklenen suçu işlediğine, eksik ve hatalı bilirkişi raporuna dayanarak karar verildiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-) "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 21.01.2005 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/12719
Karar No: 2013/19587
Karar Tarihi: 13.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/12719 E.  ,  2013/19587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1) Bilirkişi incelemesi yapılmışsa da alınan rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak kabul edilen taşınmaz üzerinde bina mevcut olup satış bedelinin hem bina, hem de zemine ait olduğu gözetilerek, öncelikle binanın niteliği ve sınıfı tespit edilip bayındırlık birim fiyatlarına göre satış günündeki bedeli belirlenip toplam satış değerinden düşüldükten sonra sadece belirlenen zemin bedelinin emsal alınması gerektiği halde bilirkişilerce böyle bir hesaplama yapılmadığından bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Bu itibarla;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Bedeline hükmedilen taşınmazın yol niteliği ile tapudan terkini yerine, davalı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8007
Karar No: 2011/10048
Karar Tarihi: 13.10.2011

18. Hukuk Dairesi 2011/8007 E., 2011/10048 K.

**18. Hukuk Dairesi 2011/8007 E., 2011/10048 K.**

**- VAKIF YÖNETİCİLERİNİN GÖREVDEN ALINMALARI**- 5737 S. VAKIFLAR KANUNU [ Madde 10 ]

**"İçtihat Metni"**

Dava dilekçesinde, vakıf yöneticilerinin görevden alınmaları istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ve vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava; Türk Medeni Kanunu Hükümlerine Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük'ün 23. maddesine göre, vakıf senedinde yazılı şartlarla yürürlükteki kanun ve nizamlara uymayan ve genel olarak basiretli bir idareci gibi hareket etmeyen, vakfın mallarını vakıf senedinde belirlenen gayesine uygun olarak kullanmayan, vakfın gelirlerini vakıf senedinde yazılı şartlara aykırı olarak sarf eden ve kusurlu hareketleriyle vakfa zarar verdiği iddia edilen vakıf yöneticilerinin görevden alınmaları istemine ilişkindir. Dava açıldıktan sonra 27.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 10. maddesi, vakıf yöneticilerinin belirtilen sebeplerden dolayı ancak Vakıflar Meclisi'nin vereceği karara dayalı olarak Denetim makamının başvurusu üzerine vakfın yerleşim yeri asliye hukuk mahkemesince görevlerinden alınabileceğini düzenlemektedir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen ve davanın devamı sırasında yürürlüğe giren 5737 sayılı Vakıflar Yasası'nın 10. maddesi gereğince, öncelikle görevden alınması istenilen vakıf yöneticileri hakkında bir ön şart olarak gerekli görülen Vakıflar Meclisi'nce verilmiş bir karar olmadığı dikkate alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulü doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/33866
Karar No: 2016/1927
Karar Tarihi: 27.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/33866 E.  ,  2016/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/351555 -Kanun Yararına Bozma

Kasten yaralama suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-b-e, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 4.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa .. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2014/187 esas, 2015/105 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 16.10.2015 tarih ve 2015/... – ... sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.11.2015 tarih ve 2015/351555 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Sanığın kasten yaralama olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-b-e, 62/1 ve 52/2. maddelerine göre 4.500,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmiş ise de; kararın gerekçe bölümünde asgari hadden uzaklaşıldığına ilişkin bir ibare bulunmadığı gibi, hüküm kısmında da takdiren ve aşağı hadden uygulandığına dair bir ifade bulunması karşısında, yazılı şekilde fazla ceza tayin olunmasında; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Manisa ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli ve 2014/187 esas, 2015/105 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 86/3-b-e maddesi gereğince cezası ½ oranında artırılarak 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 150 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek ve sonuç olarak 3000 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13106
Karar No: 2018/10322
Karar Tarihi: 26.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13106 E.  ,  2018/10322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk ...’ın aşamalarda atılı suçu işlemediğini, diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın ise birlikte işlediklerini savunmaları karşısında, suça sürüklenen çocuklar arasında menfaat çatışması olduğu nazara alınarak her iki suça sürüklenen çocuğa ayrı müdafii atanarak suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun buna göre değerlendirilmesi gerekirken suça sürüklenen çocukların aynı avukat tarafından temsil edilmesi suretiyle CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk ...’ın, TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden de uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun işlediği işyerinden hırsızlık suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3335
Karar No: 2016/15844
Karar Tarihi: 06.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3335 E.  ,  2016/15844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, yasal sürede ibraz edilmeyen çeke dayalı olarak genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun ödeme emri tebliği üzerine süresi içinde takibe itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibe konu çekin zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, takip dayanağı 31.07.2008 keşide tarihli 3.950 TL bedelli çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiğine ilişkin ibraz kaşesinin bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda takip dayanağı olan 31.07.2008 keşide tarihli belge, kambiyo senedi vasfını taşımadığından (adi havale niteliğinde olduğundan) 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde (mülga 818 sayılı BK'nun 125. maddesi) düzenlenen on yıllık zamanaşımına tâbi olup, sözkonusu belgedeki alacak ile ilgili olarak anılan zamanaşımı süresinin dolmadığı açıktır.

Borçlu, itirazında; "çek bedelini elden ödedim" beyanı ile takibe konu borcu kabul edip, itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre borcu ödediğini İİK'nun 68/1-2. maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak zorundadır.

O halde mahkemece, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda, borçlunun ödeme iddiasının İİK'nun 68. maddesi kapsamında incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13908
Karar No: 2019/6502
Karar Tarihi: 16.12.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/13908 E.  ,  2019/6502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Kilise temsilcisi, dava konusu mezarlık vasıflı 9 parsel sayılı taşınmazın Vakıflar Meclisi'nin 16.08.2012 tarihli kararı ile davalı ... Ermeni Kilisesi Vakfı adına tescil edildiğini, ancak yine Vakıflar Meclisi tarafından alınan 22.01.2013 tarihli karar ile taşınmazın davalı vakıf adına tesciline dair anılan kararın iptal edildiğini, davalı Kilise adına tescil işleminin hukuka aykırı ve yolsuz şekilde yapıldığını, kaldı ki çekişme konusu mezarlık vasıflı taşınmazın 1200'lü yıllardan beri davacı...Maria Katolik Kilisesi'nin kullanımında olduğunu, 08.07.1953 tarihli kadastro tutanağında ''Frenk Mezarlığı'' olarak tespit edildiğini, o dönem yasal düzenlemeler gereği davalı ... adına tescil edildiğini ileri sürerek, davalı kilise adına olan tapu kaydının iptali ile davacı kilise adına tesciline, olmazsa fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı...Maria Katolik Kilisesi'nin tüzel kişiliği bulunmadığı gerekçesiyle aktif dava ehliyeti yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; duruşma isteği değerden reddedilip Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1973
Karar No: 2021/7330
Karar Tarihi: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/1973 E.  ,  2021/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2013 tarihli ve 2013/52218 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından da dava açıldığı ancak Mahkemece bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu suçlar yönünden mahallinde her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1)Sanık ... hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçların sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükümlerin ONANMASINA,

2)“2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın, sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik ise katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5948
Karar No: 2010/12119
Karar Tarihi: 29.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5948 E.  ,  2010/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 11.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.06.2008 tarih ve 2007/746 - 2008/332 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı nezdinde “İnşaat All Risk sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan S.S. İstoç Ticaret Merkezi İşyeri-Plaza kaba inşaatından 385 metre kablonun çalındığını, bu olayla ilgili olarak davalı hakkında hırsızlık suçundan ceza soruşturması yürütüldüğünü, sigortalıya 6.310,00 YTL ödeme yapıldığını ileri sürerek, 6.310,00 YTL’nın yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı dayaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacı nezdinde sigortalı inşaat alanından 385 metre kablonun çalındığı, kolluk kuvvetlerince davalının aracında yapılan aramada kabloların ele geçtiği, davacının sigortalısına hasar bedelini ödediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 6.305,00 YTL’nın ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 289,31 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.