erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/14540
Karar No: 2013/19270
Karar Tarihi: 19.09.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/14540 E.  ,  2013/19270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesine haksız olarak 01.07.2009 tarihinde son verildiğini, davacının günde onyedi saat çalıştığını, haftasonu ve resmi bayramlarda da çalıştığını fazla çalışma karşılıklarının da ödenmediğini 50 TL kıdem tazminatı, 50 TL fazla mesai, 50 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 50 TL izin ve kullanmadığı çay ve yemek molası ücreti, 50 TL ihbar tazminatı, 50 TL cebinden karşıladığı yol parasının faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, konteynırların elektrik montaj işini yapmaması üzerine iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi uyarınca feshedildiğini, fazla çalışma yapılmadığını, ücret alacağının bulunmadığını, yıllık izinlerini de kullandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar işverence 4857 sayılı Kanun'un 25/II-h maddesi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiği iddiasında bulunulmuş ise de bu maddeye göre iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için işçinin uyarılıp tutanak tutulması buna rağmen işçinin ısrar etmesi halinde fesih yoluna başvurulması gerekirken bu yolda davalı işverence herhangi bir delil ve belge sunulmamış olup iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının iki haftada altı gün 07.00-18.00 saatleri arasında, bir gün 07.00-21.00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Taraf tanıkları mesainin 06.00-18.00 saatleri arasında olduğu hususunda mutabıktır. Davacının şantiyedeki tek elektrik teknisyeni olması sürekli fazla mesai yapmasını gerektirmez. Sadece mesai saatleri dışında jeneratörün arıza yaptığı süreler için davacının fazla mesai yaptığı kabul edilmelidir.

3-Davalı vekili delil listesinde yemin deliline dayanmış, bilirkişi raporuna itiraz ettiği 09.11.2012 tarihli dilekçesinde kullanmadığı izinler hakkında davacıya yemin teklifinde bulunma hakkını saklı tuttuğunu beyan etmiştir. Mahkemece davalı vekiline yemin teklif etme hakkını kulanıp kullanmayacağının hatırlatılmaması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3080
Karar No: 2020/4847
Karar Tarihi: 10.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/3080 E.  ,  2020/4847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç ve karar tarihlerinde on beş yaşından küçük olan mağdurenin velayet hakkına sahip annesi müşteki Havva'nın, kovuşturma evresinde sanıktan şikayetçi olarak davaya katılmasına rağmen yüzüne karşı verilen hükmü temyiz etmemesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Her ne kadar iddianame ile gerekçeli kararda suç tarihi 08.03.2017 yazılı ise de, intikalin dahi 27.02.2017 tarihinde gerçekleştiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede 2016 yılı Ramazan ayından sonra ve okulların açılmasından kısa süre önce sanığın evinde gerçekleşen ilk eylem sonrası mağdurenin babasının İstanbul'a gitmek üzere otogara bırakılmasına müteakip otomobil ile kulübede yaşanan ikinci olayın zamanının net olarak belirlenememesi nedeniyle son eylemin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonra gerçekleşip gerçekleşmediği hususunun şüphede kaldığı ve bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek 6545 sayılı Kanunla değişik TCK'nın 103/1-c.1. maddesi ile hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18486
Karar No: 2014/1866
Karar Tarihi: 20.02.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/18486 E.  ,  2014/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2013/393824

Mahkemesi : Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 02.03.2012

Numarası : 2009/544 - 2012/1365

Muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan sanık F.. Ö..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 289/1, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 1.500,00 ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/03/2012 tarihli ve 2009/544 esas, 2012/1365 sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre; sanığın haczedilen ve kendisine yediemin olarak teslim edilen malların maliki olması sebebiyle 5237 sayılı Kanun’un 289/1-ikinci cümlesine göre cezasından yarı oranında indirim yapılması gerektiğinin dikkate alınmamasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 09.12.2013 tarih ve 2013/18539/75052 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.12.2013 tarih ve 2013/393824 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ümraniye 1. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 02.03.2012 tarih ve 2009/544 esas, 2012/1365 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak;

Sanığa muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan verilen temel ceza, sanığın bu malın sahibi olması nedeniyle TCK’nın 289/1-2. cümlesi uyarınca yarı oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 15 gün adli para cezası, TCK’nın 62/1. maddesinin uygulanması ile 1/6 oranında indirilerek 1 ay 7 gün hapis ve 12 gün adli para cezası, kısa süreli hapis cezası TCK’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdiren 20 TL’den adli para cezasına çevrilmesi ile sonuç olarak 740 TL adli para cezası, 12 gün adli para cezası ise TCK’nın 52/2. maddesine göre günlüğü

takdiren 20 TL’den hesaplanmak suretiyle sonuç olarak 240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4589
Karar No: 2014/12751
Karar Tarihi: 27.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/4589 E.  ,  2014/12751 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/256018

MAHKEMESİ : Nazilli 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2012/67 (E) ve 2012/677 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tutanağında orman alanında 72 adet saçlı meşe ağacının kesildiği ve kısmen toprak işlemesi yapılarak, 18 adet kestane fidanı dikildiği belirtilmesine göre, zabıt mümzilerinin yer göstermesi ile kestane fidanlarının dikildiği yerler ile kesilen ağaç köklerinin tespiti, kesilen ağaçların vasfı ve nasıl kesildiklerinin belirlenmesi, toprak işlemesi olup olmadığı ve sanığın tapulu arazisi ile suça konu yerin konumu saptandıktan sonra sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39073
Karar No: 2017/43422
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39073 E.  ,  2017/43422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/16428
Karar No: 2013/25387
Karar Tarihi: 04.07.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/16428 E.  ,  2013/25387 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2013/16428

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının  takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Türk Borçlar Kanunu'nun "Geçici Önlemler" başlığını taşıyan 76.maddesinde; "Zarar gören, iddiasının haklılığını gösteren inandırıcı kanıtlar sunduğu ve ekonomik durumu da gerektirdiği takdirde hâkim, istem üzerine davalının zarar görene geçici ödeme yapmasına karar verebilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda alacaklının, davacısı olduğu, destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin Kula Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 24.01.2013 tarih ve 2011/36 Esas sayılı kararında BK. 76. maddesine göre  8.000 TL avans ödenmesine ilişkin  ara kararını genel haciz yolu ile takibe koymuş,  olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, söz konusu kararın kesinleşmeden takibe konabileceği ve İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden olması dolayısıyla itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle  reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5290
Karar No: 2018/10061
Karar Tarihi: 10.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5290 E.  ,  2018/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Yasasına Aykırılık

HÜKÜM : 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan;Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan;Mahkumiyet

I-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına“ ilişkin kararların, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp, itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, sanığın vaki temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma“ suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Gerekçeli karar başlığında “2008“ şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu faturaların kurumlar vergisi indiriminde de kullanılmış olmaları nedeniyle “26.04.2009“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı artıran ve azaltan nedenlerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/938
Karar No: 2010/20
Karar Tarihi: 28.01.2010

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2009/938 E.  ,  2010/20 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 3.Hukuk Dairesinin 14.05.2009 gün, 2009/7014-8520 sayılı, 6.Hukuk Dairesinin 02.11.2009 gün, 2009/6135-9219 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, kira sözleşmesinden kaynaklanan, kiracı tarafından kiralayan hakkında açılmış borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, hüküm Sulh Mahkemesince verilmiştir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 3.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 3.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 28.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/1899
Karar No: 2021/9600
Karar Tarihi: 06.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1899 E.  ,  2021/9600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre servis şoförü olan sanığın olay günü okuldan eve bıraktığı on yedi yaşındaki mağdurenin kendisini arayarak başka bir adrese götürmesini istemesi üzerine onu tekrar aracına aldıktan sonra istismar eylemini gerçekleştirdiği ve mevcut haliyle mağdure üzerinde hizmet ilişkisinden kaynaklanan nüfuzu bulunmayan sanık hakkında müsnet suçtan belirlenen temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 103/3. maddesi ile artırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması neticesinde fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7195
Karar No: 2015/10111
Karar Tarihi: 26.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/7195 E.  ,  2015/10111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Suçu ihbar eden Kaymakamlık makamının duruşmadan haberdar edilmeksizin mahkemece yargılama yapılıp hüküm verilmesi,

2-Sanık ve tanıklar okul bahçesindeki ağaçların ilçe Kaymakamının şifahi beyanı üzerine kesildiğini ve sanık ... bu ağaçların kesilmesi hususunda Milli Eğitim Müdürlüğü'ne müracatta bulunduğunu ancak sonuçlanmadığını beyan ettiğinden, sanıkların suç kasıtlarının tespiti açısından bu husus araştırılmadan eksik soruşturma ile karar verilmesi,

3-Sanık ...'ın kendisinin okul açılışı için yapılan tören dolayısıyla yaptığı harcamaları karşılamak için okul bahçesindeki ağaçları kestirdiğini beyan etmesi ve mahkemenin kabulününde bu şekilde olması karşısında sanık hakkında TCK'nın 144/1-b maddesinde düzenlenen bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmadığının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından sanıklar lehine yapılan temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/34722
Karar No: 2017/3508
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34722 E.  ,  2017/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/19672
Karar No: 2015/10582
Karar Tarihi: 17.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19672 E.  ,  2015/10582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BİSMİL KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2005/132-2014/10

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "çekişmeli 32 parsel sayılı taşınmaza (15) tahrir numaralı vergi kaydının uyduğunun toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillerle saptandığı bu kayıt değişebilir sınırlı olarak kabul edilmiş ise de bu konuda yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın hükme yeterli olmadığı vergi kaydının doğu, batı ve güney sınırlarının sabit olduğu gibi mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğu (15) tahrir numaralı vergi kaydının kuzey sınırında "köy" okuyup eylemli olarak 31 parsel numaralı taşınmazın bulunduğu ve bu taşınmaza (6) tahrir numaralı vergi kaydının uygulandığının anlaşıldığı mahkemece 31 parsel sayılı taşınmaza ait tutanak örneği ve tespit dayanağı kayıt getirilerek güney sınırında ne olduğu ile kaydının sınırlarının sabit kabul edilebilecek olup olmadığının tartışılmadığı bu yöne ilişkin araştırma inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi kabule göre de değişebilir sınırlı kaydın oluşum tarihi ile tespit günü arasında 20 yıllık edinme süresi geçmediğinden kayıt miktar fazlası bölüm yönünden kişiler yararına tescil kararı verilmesinde isabet bulunmadığı; çekişmeli 33 parsel sayılı taşınmaza (14) tahrir numaralı vergi kaydının uyduğunun ve bu kaydın değişebilir sınırlı olduğunun toplanan ve doğru olarak değerlendirilen delillerle saptandığı, vergi kaydının oluşum günü ile tespit günü arasında 20 yıllık edinme süresi geçmediğinden kayıt miktarı kadar bölümün Ahmet mirasçıları ile Derviş mirasçıları adlarına, geri kalan bölümün ise Hazine adına tesciline karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılma sonunda davacı Hazine ile katılan davacılar Mehmet mirasçıları ve müştereklerinin davalarının kısmen kabulü ile Safyam (E.) Köyü çalışma alanında bulunan çekişmeli 32 ve 33 parsel sayılı taşınmazların 04.03.2014 tarihli uzman fen bilirkişisi raporunda (A) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümlerin Hazine adına (B) ve (C) harfleriyle gösterilen bölümlerinin payları oranında katılan davacılar ve davalıların ortak miras bırakanının mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili ile katılan Mehmet mirasçısı Ferudun ve diğerleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 17.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.