erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19123
Karar No: 2016/7370
Karar Tarihi: 07.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19123 E.  ,  2016/7370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yapılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması ve emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu itibarla; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5457
Karar No: 2015/22100
Karar Tarihi: 09.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5457 E.  ,  2015/22100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda ; sanık ... ve annesine ait arazi ile mağdur ...'ye ait tarlanın yan yana bulunduğu ve taraflar arasında arazilerin sınırı ve sınırda bulunan ağaçların aidiyeti hususunda anlaşmazlık olduğu, mağdur ...'in yaptırdığı aplikasyon sonucu düzenlenen krokiye göre ağaçların kendi arazisi içerisinde kaldığı, sanık ...'in, bu durumu bilmesine rağmen katılana ait 6 adet akasya ve 1 adet ceviz ağacını kestiği sabit olduğundan mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın samimi ikrarı, katılan beyanı, tapu kaydı ve aplikasyon krokisine göre suça konu ağaçların katılana ait tarlanın sınırları içerisinde kaldığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2088
Karar No: 2019/10908
Karar Tarihi: 25.11.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2088 E.  ,  2019/10908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sanığın yerleşim yeri dışında, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz yolda seyir halindeyken, kendisi ile aynı istikamette seyir halinde olan katılan ...’nin idaresindeki araca arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu iki kişinin basit şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur tayinine, TCK’nın 51. ve CMK’nın 231. maddelerinin uygulanmamasına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 25/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6665
Karar No: 2012/26263
Karar Tarihi: 06.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/6665 E.  ,  2012/26263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava kesin hüküm nedeniyle reddedilmiştir. Kesin hükmün varlığından söz edilebilmesi için, tarafları, hukuki sebebi ve dava temeli olarak dayanılan maddi vakıaları aynı olan iki ayrı dava bulunması ve ilk davada esastan verilen hükmün kesinleşmiş olması gereklidir. İlk dava 24.04.2007 tarihinde, ikinci dava ise 24.02.2011 tarihinde açıldığına ve davacının ikinci davasına ilişkin dilekçesinde bu davanın açılmasına kadar bir araya gelmediklerini iddia etmesine göre; ilk davada dayandığı maddi vakıalar yanında ikinci davada " tarafların ilk davanın açılmasından sonra eylemli olarak ayrı yaşamaya devam ettikleri" şeklinde yeni bir maddi vakıaya da dayanmıştır. Bu durumda, davaların tarafları ve hukuki sebebi aynı ise de; dayanılan maddi vakıalar tamamen aynı olmayıp, bir kısmı farklı olduğundan; kesin hükmün varlığından söz edilemez. Öyleyse, davanın reddi gerekçesinin kesin hükme dayandırılması doğru olmamıştır. Diğer yandan, eylemli olarak ayrı yaşama Türk Medeni Kanununun 166/son maddesindeki diğer koşullarla birlikte gerçekleşmiş olmadıkça tek başına boşanma sebebi olarak kabul edilemez. İlk davanın açılmasından sonra ayrı yaşama olgusu dışında yeni bir maddi vakıanın varlığı da ileri sürülmemiştir. Bu durumda; Türk Medeni Kanununun 166/1-2. mddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmediğinden davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ancak, mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın gerekçesi doğru değil ise de; hüküm sonucu olarak doğru olduğundan; ret hükmünün gerekçesinin yukarıda açıklanan şekilde değiştirilerek onanmasına (HUMK. md. 438/son) karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple ve açıklanan gerekçesinin düzeltilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi..06.11.2012 (Salı)
Esas No: 2016/40467
Karar No: 2017/3370
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40467 E.  ,  2017/3370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/14278
Karar No: 2024/176
Karar Tarihi: 17.01.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14278 E.  ,  2024/176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 58. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3129 E., 2023/209 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 20. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/70 E., 2023/239 K.

Taraflar arasındaki ödeme emrinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince feragat nedeniyle davanın reddine dair ek karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

HMK 310/1 maddesi, "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi dosya kanun yolu incelemesine gönderilemez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

7251 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 29 uncu maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 310 uncu maddesine eklenen üçüncü fıkrasına göre İlk Derece Mahkemesince ek kararla feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmesi isabetlidir.

Temyizen incelenen ek karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3627
Karar No: 2018/9982
Karar Tarihi: 08.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3627 E.  ,  2018/9982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanığın yetkilisi bulunduğu borçlu şirketin, 15/12/2015 olan şikayet tarihinden önce, 24/08/2014 tarihinde tasfiye kararı aldığı ve tasfiye kararının 05/10/2015 tarihinde tescil edildiğinin anlaşılmasının karşısında, ticareti terk suçunun unsurlar itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Şikayet dilekçesinde sanığın İİK’nın 337/a maddesinden cezalandırılması talep edildiği halde İİK’nın 338. maddesinden mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25091
Karar No: 2014/25528
Karar Tarihi: 30.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25091 E.  ,  2014/25528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2013

NUMARASI : 2013/58-2013/107

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 10.03.2014 tarih ve 2014/3894-6610 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 30/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/26636
Karar No: 2010/31863
Karar Tarihi: 29.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/26636 E.  ,  2010/31863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/187816

MAHKEMESİ : Bigadiç Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2007

NUMARASI : 2007/100

SUÇLAR : Kasten yaralama ve hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)- Sanığın katılan H.. A..’a evin içinde sinkaflı sözler ile küfür ettikten sonra tartışma devam ederken zaman aralığı bulunmadan evin dışına bahçeye çıktığında da küfür etmeye devam etmekten ibaret eylemlerinin tek bir hakaret suçunu oluşturduğu nazara alınarak evin önünün aleni yer olup olmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında aynı suçu birden fazla işlediği gerekçesiyle cezasında 5237 Sayılı TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması,

2)-5237 sayılı TCK’nun 58.maddesinin 3.fıkrasında “tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, “suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmesi karşısında, bu cezanın koşulların bulunması durumunda aynı Kanun’un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 sayılı TCK’nun 50/2. maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkında seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezalarına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezaların aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, sanık hakkında seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiğinden hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nun 50/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kazanılmış hak gözetilerek hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9866
Karar No: 2011/12058
Karar Tarihi: 25.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/9866 E.  ,  2011/12058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı ... hükmün; Dairemizin 09/12/2010 gün ve 2010/13878-15491 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde katılan ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtayca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli parselin içinde bulunduğu iddia edilen 137 numaralı orman içi tarım poligonun aplikasyonuna ilişkin 1981 yılında yapılan aplikasyon ve 1744 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, yine 1991 yılında yapılıp ilan edilen aplikasyon ve 2/B uygulaması sırasında düzenlenen çalışma tutanağı ve orman kadastro haritası,

2) Çekişmeli parselin bulunduğu mevkiide adına başkaca kadastro tesbiti yapılıp yapılmadığının ve bu mevkiide başka bir parselle ilgili davaları bulunup bulunmadığının kadastro müdürlüğü ve mahkeme kayıtlarından araştırılması varsa ilgili kayıtların getirtilmesi,

3) Çekişmeli parselin bulunduğu yere ilişkin kadastro tespit tarihine en yakın tarihte düzenlenmiş olan memleket haritası ve ... fotoğrafı getirtilerek dava dosyasına eklenmeli,

4) Getirtilen yeni tarihli orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 25/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/13554
Karar No: 2014/23471
Karar Tarihi: 12.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13554 E.  ,  2014/23471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/293899

MAHKEMESİ : Düzce 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

NUMARASI : 2010/1050 (E) ve 2012/698 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın, yargılamanın aşamalarında değişmeyen savunmalarında, suça konu emvali kesilip bırakılmış halde bulup eve getirdiğini beyan etmesine, davanın dayanağı olan suç tutanağında ağaçların kuru, yaklaşık tutanak tarihinden 2 ay önce kesildiklerinin yazılı bulunmasına, keşifte dinlenilen zabıt mümziinin de ağaçların yeni kesim olmadığını beyan etmesine karşılık bilirkişi raporunda kesim tarihinin 8. Ay içi olarak tespit edilmesine; sanık hakkındaki suç tutanağının bölmeden kaçak odun getirip evine koyduğunun bildirilmesi üzerine düzenlenmiş bulunmasına göre öncelikle bilirkişiden ağaçların kesim tarihi, kuru mu yaş mı oldukları, düşük veya devrik olup olmadıkları hususunda ek rapor alınması; ihbarcının araştırılıp kimliğinin tespiti halinde tanık olarak dinlenilmesi; sanığın yeri sahiplendiğini ifade etmesine göre bilgisi dışında başka şahıslarca buradan ağaç kesilmesinin mümkün olup olmadığı hususunda köy muhtarı, ihyitar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin de dinlenilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Suç tarihi itibariyle 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 50/3. maddesi uyarınca ayni maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.