erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5606
Karar No: 2017/3376
Karar Tarihi: 10.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5606 E.  ,  2017/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine

mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13766
Karar No: 2009/14180
Karar Tarihi: 07.12.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13766 E.  ,  2009/14180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin kanal boyunda bulunan standlardan ... tarafındaki 206 nolu standın kiracısı olduğunu, stand sayısının belediyece 60’ dan 100’ e çıkarılıp zorunlu tadilatlar yaptırıldığını, 6.4.2005 tarihli Belediye Meclisi kararı ile stand ücretinin Belediye Gelirleri Kanunu’nun 97. maddesine dayanarak % 100 oranında arttırılarak 9.000,00 YTL olarak tespit edildiğini, 2006 yılında da aynı şekilde tespit yapıldığını, bu artışın çok fahiş olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hukuka aykırı artışlardan dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazladan yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taraflar arasında yapılmış herhangi bir kira sözleşmesi bulunmadığını, belediyenin el emeği ürünlerin pazarlanması ve turistlere satılması için kamuya ait alanda davacıya yer tahsis ettiğini, bunun karşılığında bir şartname imzalandığını, şartnamede belirtildiği gibi 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 97. maddesi gereğince talep sahiplerine, hizmet götürülmesinden dolayı her yıl Belediye Meclisince stand yeri kullanım ücreti belirlendiğini, davacı tarafından idari işlemin iptaline yönelik dava açılması gerektiğini, bu sebeple mahkemenin görevsiz olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Vergi Mahkemeleri’nin görevli bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2009/13766-14180

Davacı ile davalı ... arasında 206 numaralı standın tahsisine ilişkin “Turistik Eşya Yeri Kullanım Şartnamesidir“ başlıklı sözleşme yapıldığı, dosya içeriği ile sabit olduğu gibi tarafların da kabulündedir. Her ne kadar davalı tarafından bu sözleşmenin kira sözleşmesi olmadığı savunulmuş ise de, tahsis şekli ve içeriği itibariyle kira sözleşmesi olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca özel hukuk hükümleri uyarınca, davaya bakmak adli yargıdaki genel mahkemelerin görevidir. Mahkemece, taraflardan delilleri toplanıp, işin esasına girilerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken, yazılı düşüncelerle Vergi Mahkemesinin görevli olduğuna karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 7.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1952
Karar No: 2020/7897
Karar Tarihi: 25.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/1952 E.  ,  2020/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2006 takvim yılı için; suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden davaların düşmesi yerine beraat hükmü kurulması, 2007 takvim yılı için de; suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 25/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/6098
Karar No: 2015/330
Karar Tarihi: 29.01.2015

**1. Ceza Dairesi         2013/6098 E.  ,  2015/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....'ın mağdur .....'ya yönelik eyleminin sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak üzere kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebinin varlığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre; bakkallık yapan mağdurun, olaydan 1 ay kadar önce sanığın eşinin elini tutarak "seninle konuşalım, görüşelim" şeklinde söz sarfettiği, aile büyüklerinin araya girmesi ile sanık ile mağdur arasında barışın sağlandığı, olay günü de mağdurun sanığa "ne bakıyorsun lan" şeklindeki konuşmasından ötürü sanığın av tüfeği ile yakın mesafeden mağdura birden fazla ateş etmesi sonucu mağdurun sol göğüs arkada ve yanda, sol kol da çok sayıda saçma isabeti sonucu akciğerlerde kontüzyon, hemotoraksa, ve yaşamsal tehlikeye sebep olacak şekilde yaralandığı olayda;

1) Kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan bölge, atış sayısı, mesafe ve yaraların niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye teşebbüsten cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

2) Mağdurdan kaynaklanan ve sanık ile eşine yönelen haksız tahrik oluşturan söz ve davranışların niteliği dikkate alınarak, 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK’nın 29. maddesinin uygulaması sırasında asgari indirime yakın bir oranda indirim yapılması gerekirken, yazılı biçimde 1/2 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 29/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/11512
Karar No: 2008/1373
Karar Tarihi: 05.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11512 E.  ,  2008/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, aralarındaki sözleşmeye dayanarak davalı kurum mensuplarına ilaç verdiğini, Davalının 19.02.2007 tarihli teftiş kurulu raporuna dayanmak ve kurum sigortalı ve yakınlarına hiçbir şekilde ilaç verilmediğini gerekçe göstermek suretiyle aralarındaki sözleşmeyi 3 yıl süreyle fesh ettiğini,feshin haksız olduğunu ileri sürerek fesih işleminin iptaline,muarazanın giderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davalının iki adet sahte reçete nedeniyle sözleşmeyi fesh ettiği,birçok reçete arasında bir adet reçetenin usulsuz olduğunun atlanmasının davacının kötü niyetli olduğunu göstermeyeceği ,davacının ilaç bedelini iade ettiği ve kendisine yüklenecek herhangi bir usulsüzlüğün bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece az yukarıda açıklanan gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacını iddiasını dayandırdığı delillerin ve davalının karşı delillerinin nelerden ibaret olduğu sorulup toplanmamış;davalı kurumca feshe konu edilen sözleşme ile bu sözleşmenin feshine ilişkin kurum yazısı celp edilmemiş ve böylece fesih gerekçesinin sözleşmenin hangi hükmüne dayandırıldığının tesbiti dahi mümkün olmamıştır.Dosya 2007/11512-2008/1373

içerisinde davalının cevap dilekçesi ekinde sunduğu müfettiş raporu dışında herhangi bir delile de rastlanılmamıştır. .Hal böyle olunca taraflardan delilleri sorulup toplanmalı,davacının sözleşmenin hangi hükmünü ihlal etmesi nedeniyle ne kadar süre ile sözleşmenin fesh edildiği ve fesih gerekçesinin yerinde olup olmadığı, fesih gerekçesinde müfettiş raporunda belirtildiği şekilde sahte reçete tanzimi mevcut ise reçete asılları ve bu konuda ibraz edilecek taraf delilleri incelenmeli,gerektiğinde bilirkişi görüşüne de başvurulmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir.Bu yönler göz ardı edilerek taraf delilleri sorulup toplanmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup,bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 5.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/14737
Karar No: 2019/8173
Karar Tarihi: 15.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14737 E.  ,  2019/8173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 09.09.2009 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 16.09.2009 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulunduruldurularak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 492/1, 522 maddelerine göre öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 09.08.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22030
Karar No: 2020/841
Karar Tarihi: 21.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/22030 E.  ,  2020/841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairemizce yapılan incelemede, kararı temyiz eden davalı ... Plas Tem. Dan. İnş. Teks. San. Tic. Ltd Şti'ne eksik nispi temyiz harcının tamamlanması için muhtıra yazıldığı, muhtırada hakim ve Yazı İşleri Müdürü imzasının yer almadığı, ayrıca davalı tarafa temyiz harcının tamamlanması için kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre yerine bir haftalık süre verildiği, muhtıranın bu bakımdan usulsüz olduğu anlaşıldığından, yeniden muhtıra yazılması yönünde 13/11/2019 tarihli eksiklik yazımızın gereği yerine getirilmiş ise de, bu defa, yeniden yazılan muhtırada harcın "dosyaya" yatırılmasının istendiği ve muhtıranın ikinci kez usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, davalı ...Plas Tem. Dan. İnş. Teks. San. Tic. Ltd Şti'ne eksik nispi temyiz harcının tamamlanması için nispi temyiz karar harcının yatırılması için 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi uyarınca gerekli işlemler yerine getirildikten sonra neticesinin Dairemize bildirilmesi,

2-Davacıya ait hizmet döküm cetvelinin dosya içinde bulunmadığı anlaşıldığından, Sosyal Güvenlik Kurumundan getirtilerek dosyaya eklenmesi, ilgili işlemler yerine getirildikten ve gerekli belgeler eklendikten sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/13767
Karar No: 2010/2219
Karar Tarihi: 23.02.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/13767 E.  ,  2010/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Belediyenin kanal boyunda bulunan standlardan Otel La Perla tarafındaki 268 nolu standın kiracısı olduğunu, stand sayısının belediyece 60’ dan 100’ e çıkarılıp zorunlu tadilatlar yaptırıldığını, 6.4.2005 tarihli Belediye Meclisi kararı ile stand ücretinin Belediye Gelirleri Kanunu’nun 97. maddesine dayanarak % 100 oranında arttırılarak 9.000,00 YTL olarak tespit edildiğini, 2006 yılında da aynı şekilde tespit yapıldığını, bu artışın fahiş olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere hukuka aykırı artışlardan dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazladan yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taraflar arasında yapılmış herhangi bir kira sözleşmesi bulunmadığını, belediyenin el emeği ürünlerin pazarlanması ve turistlere satılması için kamuya ait alanda davacıya yer tahsis ettiğini, bunun karşılığında bir şartname imzalandığını, şartnamede belirtildiği gibi 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun 97. maddesi gereğince talep sahiplerine, hizmet götürülmesinden dolayı her yıl Belediye Meclisince stand yeri kullanım ücreti belirlendiğini, davacı tarafından idari işlemin iptaline yönelik dava açılması gerektiğini, bu nedenle mahkemenin görevsiz olduğunu savunarak, davanın gerek görevsizlik gerekse esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya bakmakla Vergi Mahkemelerinin görevli bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı ... arasında 268 numaralı standın tahsisine ilişkin “Turistik Eşya Yeri Kullanım Şartnamesidir“ başlıklı sözleşme yapıldığı, dosya içeriği ile sabit olduğu gibi tarafların da kabulündedir. Her ne kadar davalı tarafından bu sözleşmenin kira sözleşmesi olmadığı savunulmuş ise de, tahsis şekli ve içeriği itibariyle kira sözleşmesi olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle taraflar arasındaki uyuşmazlığa özel hukuk hükümlerinin uygulanması gerekli olup, davada görevli mahkeme de adli yargı mahkemeleridir. O halde mahkemece işin esası incelenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde davaya bakmakla Vergi Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 23.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5819
Karar No: 2019/11175
Karar Tarihi: 20.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5819 E.  ,  2019/11175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gündüzleyin kamu kurumu niteliğindeki ilköğretim okulundan hırsızlık suçunu işleyen suça sürüklenen çocuğun eyleminin 765 sayılı Kanun'un 491/4 maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 43/1 ve 31/2. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 765 sayılı Kanun'un 102/4 ve 104/2. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımından daha lehe olduğu belirlenmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 43/1 ve 31/2. maddelerindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2 maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05/10/2007 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suçun işlendiği 2009 yılının 8. ayında yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, 4 yıllık zamanaşımının ilk mahkumiyet kararı olan 27/09/2007 tarihinden hüküm tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkındaki hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 20/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4091
Karar No: 2016/11109
Karar Tarihi: 02.06.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/4091 E.  ,  2016/11109 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı Ş.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Şanlıurfa Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisindeki yolların yapım, bakım ve onarım sorumluluğunun yolların nitelik ve genişliğine göre Büyükşehir Belediyesine mi? Yoksa İlçe Belediyesine mi? ait olduğuna ilişkin alınan Belediye Meclis ve Encümen kararları ile buna ilişkin protokoller davalı idarelerden getirtildikten,

2-Dava konusu taşınmazdan geçen yolun mevcut imar planına göre yol genişliğinin kaç metre olduğu yine davalı idarelerden sorulup, gerektiğinde bu genişlik kadastro bilirkişisince belirlendikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın, mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6064
Karar No: 2019/808
Karar Tarihi: 13.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6064 E.  ,  2019/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’e yönelik basit yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık savunmanının mesleki mazeretini gerekçe göstererek 14.10.2015 tarihli uyaptan gönderdiği dilekçesi ile 15.10.2015 günlü duruşmanın başka güne bırakılmasını talep ettiği, ancak; bu mazeret konusunda herhangi bir karar verilmediği ve 15.10.2015 tarihli oturumda, sanık savunmanı hazır bulundurulmaksızın hükümlülük kararı verilerek 5271 sayılı CMK'nin 150/3, 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması ve bu şekilde savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1785
Karar No: 2019/1122
Karar Tarihi: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/1785 E.  ,  2019/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a,4, 52/1-2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, 07.09.2013 olan suçun işlendiği tarihin, 08.09.2013 şeklinde gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiininin, sanığın işveren veya alt işveren olarak kabulünün mümkün olmadığına, cezai sorumluluk yüklenemeyeceğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (4) nolu fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal ekonomik özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.