erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/23256
Karar No: 2014/11291
Karar Tarihi: 09.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23256 E.  ,  2014/11291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : 1- 213 sayılı Yasanın 359/a-2, TCK'nun 62. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası,

2- 2004 takvim yılı suçu: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK'nun 62, 53/1. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası,

3-2005 takvim yılı suçu: 213 sayılı Yasanın 359/b-1, TCK'nun 62, 53/1. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası

1-Sanık müdafiinin, '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre; 2005 takvim yılında son matrahlı KDV beyannamesinin 4. ayda verilmesi ve bu tarihten sonra fatura düzenlendiğine ilişkin delil bulunmaması karşısında, 2005 takvim yılı yönünden suç tarihinin bu yılın Nisan ayı olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek’ suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık müdafiinin, 'defter ve belge ibraz etmeme' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

a- Sanıktan defter ve belgelerin ibrazı istemini içerir yazının ilgili kurumdan istenip dosya içine konulduktan sonra, sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Kabule göre de;

Sanığa hükmolunan cezanın kısa süreli olmadığı ve ertelenmediği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3388
Karar No: 2023/2981
Karar Tarihi: 26.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3388 E.  ,  2023/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/230 E. ve 2023/298 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici ...Sıfatıyla)

SAYISI : 2022/701 E., 2022/527 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak davanın ksımen kabulüne ilişkin yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 06.07.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 06.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362'nci maddeleri gereği, 2023 yılı temyiz miktar sınırı, 238.730,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam 120.351,00 TL dava değeri üzerinden bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 06.07.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 06.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2767
Karar No: 2015/4313
Karar Tarihi: 23.10.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/2767 E.  ,  2015/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/409355

MAHKEMESİ : İzmir 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2011

NUMARASI : 2011/393 (E) ve 2011/913 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Kiralayan olan katılanların kira alacaklarının ödenmemesi nedeniyle sanıklar hakkında icra takibi başlattıkları, olay tarihinde sanıkların kira bedeli ödenmediği halde ödenmiş gibi makbuz düzenleyerek İzmir 4. İcra Mahkemesine sunmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunması, alınan bilirkişi raporlarında önce imza, sonra da yazı ve rakamların grafolojik olarak incelenmesi neticesinde adlarına atfen atılan imzaların şikayetçilerin eli ürünü olduğunun ve makbuzlarda silinti, kazıntı, ekleme veya tahrifatın bulunmadığı bildirilmiş ise de, temyiz dilekçesi ekinde sunulan İcra mahkemesince aldırılan 22/03/2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Başkanlığının raporunda "söz konusu makbuzlarda miktar kısmında farklı kalemle ekleme yapıldığı, farklı kalemle yazıldığı belirtilen bölümlerin birlikte ve sırası dahilinde yazılmamış olduğunun tespit edilmesi karşısında; 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan yeniden rapor aldırılıp raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/21529
Karar No: 2017/7333
Karar Tarihi: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21529 E.  ,  2017/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Aynı suçtan dolayı sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ihtimali karşısında Antalya 5. İcra Ceza Mahkemesi'nin 2013/120 dosyasının getirtilerek incelenip birleştirme hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25801
Karar No: 2017/35538
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25801 E.  ,  2017/35538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/11809
Karar No: 2021/18026
Karar Tarihi: 23.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11809 E.  ,  2021/18026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; somut olayda, 22.10.2014 tarihinde Siirt E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda gerçekleşen olay sonrası cezaevi görevlileri tarafından aynı gün düzenlenen tutanakta özetle, olay günü cezaevi koridorunda karşılaşan hükümlüler arasında bir ağız münakaşası yaşandığı, hükümlü ...'in el kol hareketi yaparak diğer hükümlü ...'ye sözlü olarak sataştığı, cezaevi görevlilerinin de araya girerek fiziksel temasa engel oldukları anlaşılmakla; sanık ...'nin şikayetinin maddi bir vakıaya dayandığı, sırf karşı tarafa iftira atmak amacıyla uydurma olarak yapılmış bir şikayet olmadığı, bu itibarla sanığın eyleminin Anayasa'nın 74. maddesinde düzenlenen Anayasal şikayet ve dilekçe verme hakkı kapsamında kaldığı, iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilerek, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5880
Karar No: 2018/12210
Karar Tarihi: 17.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/5880 E.  ,  2018/12210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK 179/2-3, 53/1, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın aracı kendisinin kullanmadığına, bir kutu bira içmesi sonucu 101 promil alkol çıkmayacağına, alkolmetrenin arızalı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10586
Karar No: 2014/3326
Karar Tarihi: 20.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/10586 E.  ,  2014/3326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davacının meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı ... davalılardan Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2) SGK Başkanlığı tarafından davacını meslekte kazanma gücü kayıp oranının % 3,3 olduğunu belirlenmesine rağmen mahkeme kararında “maluliyet oranının” tespitine karar verilmesi,

3) Davacın talebinin tamamen kabul edilmiş olmasına göre; davacı lehine yargılama giderine ve avukatla temsil edilmesine göre karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : 1)Hüküm fıkrasının 1. bendinin “....maluliyet oranının” sözcüklerinin silinerek, yerine, "meslekte kazanma gücü kayıp oranının" ibaresinin yazılmasına,

2)Hükmün 3. bendinin tamamen silinerek, yerine “ davacı kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'e göre hesaplanan 1.320,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine" ibarelerinin yazılmasına,

3) Hükmün 4. bendinin tamamen silinerek, yerine “ davacının yaptığı 83,50 TL yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine” ibarelerini yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4674
Karar No: 2018/13586
Karar Tarihi: 29.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/4674 E.  ,  2018/13586 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'a muhalefet suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 3 yıl denetim süresine tabi tutulmasına dair Gaziantep (kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.10.2009 tarihli ve 2009/69 esas, 2009/983 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Gaziantep (kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 16.10.2009 tarihli kararı ile, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi nedeniyle artık 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin geçerli olduğu ve aynı maddenin 8. fıkrasına göre sanığın 5 yıllık denetim süresine tabi bulunduğu gözetilmeksizin, sanığın 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 40. maddesi ile değiştirilen 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen çocuklar açısından belirlenen 3 yıllık denetimli serbestlik tedbiri süresine tâbi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.03.2018 gün ve 1506 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.03.2018 gün ve KYB/2018-21185 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında,6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve hükümlünün yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından ‘sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma’ suçunun unsurunun oluşmadığı, bu nedenle ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı cihetle, öncelikle bu hususa yönelik olarak kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, sonucuna göre diğer kanun yararına bozma isteminin incelenmesine, 29.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25444
Karar No: 2017/7347
Karar Tarihi: 26.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25444 E.  ,  2017/7347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin bağlı bulunduğu ticaret sicil adresinde şikayet tarihi itibariyle, ticari faaliyete devam edip etmediği hususunda zabıta araştırması yaptırılmaksızın sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3473
Karar No: 2018/4684
Karar Tarihi: 17.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3473 E.  ,  2018/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında Beraat

Sanık ... hakkında: Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nun 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, vergi raporlarında sanıkların düzenlediği iddia olunan faturalar ile yine bir kısım kişi ve mükelleflerin adreslerinde yapılan aramalarda ele geçirilen faturalara yer verildiği ve hangi faturaların sanıklar tarafından düzenlendiği tam olarak tespit edilemediğinden, araç ve evde yapılan arama sonucu sanıklardan ele geçirilen faturalardan ilgili takvim yıllarına ait kanaat oluşturacak sayıda faturaların aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması ve yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, zorunlu unsurları taşıdıklarının tespiti halinde, tüm dosya kapsamından sahte fatura düzenleme eylemi fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştiren sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile Vergi Mahkemesi kararlarına atıfta bulunularak yazılı şekilde hükümler kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sahte fatura düzenlemek suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, suç tarihinin de son faturanın düzenlendiği tarihe göre belirleneceği cihetle; somut olayda sanıklar hakkında,

“2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı ve aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen faturaların varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Mahkumiyet kararı verildiği halde kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.