erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/264
Karar No: 2020/3818
Karar Tarihi: 01.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/264 E.  ,  2020/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek Mahkemece kabul ve takdir kılınmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz taleplerinin incelenmesi:

Sanığın ortağı ve müdürü olduğu... ........Ltd. Şirketinin şirketin ortaklık yapısının değiştiği 09.06.2010 tarihinden sonra gerçek bir faaliyetinin bulunmadığı, yapılan yoklamalarda adreslerinde bulunmadığı, 2011 takvim yılı 1-9. aylarında 10.728.299,84 TL, 2012 takvim yılı 1-2. aylarında 1.920.154,00 TL miktarlı yüksek KDV matrahı beyanında bulunduğu, alımlarının haklarında sahte fatura düzenleme suçundan vergi inceleme raporları bulunan mükelleflerden gerçekleştirdiği, beyan edilen miktarlı ticari organizasyona sahip olmadığı, sanığın işlerin iyi gitmediğinden başka yere inşaat işinde çalışmaya gittiğini savunduğu, böylece gerçek bir mal ve hizmet satımına dayanmayan faturaların düzenlendiğinin ve faturaların sahteliğinde tereddüt bulunmadığının anlaşılması karşısında; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümlerde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

01.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3976
Karar No: 2021/19482
Karar Tarihi: 15.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3976 E.  ,  2021/19482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2-4, 31/3. maddelerinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 03.05.2016 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabul ile nitelendirmede usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden 80 TL nakit para çaldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 31/3. ve 62. maddesi gereğince indirim yapılırken, hesap hatası sonucunda 4 yıl 2 ay yerine; 3 yıl 14 ay olarak hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 15.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/33556
Karar No: 2015/1444
Karar Tarihi: 19.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/33556 E.  ,  2015/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/145202

MAHKEMESİ : Bismil(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2013

NUMARASI : 2013/1 (E) ve 2013/23 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında CMK'nin 231/5 maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yeniden suç işlenmesi nedeniyle CMK'nin 231/11. maddesi gereği hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekeceğinden, tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Trafikte yol verme meselesinden taraflar arasında çıkan tartışmanın bitmesinden sonra mağdurların tekrar sanığın evinin önüne gidip kavgayı başlatması şeklinde gelişen olayında sanık lehine TCK'nin 29. maddesi gereği haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14387
Karar No: 2014/488
Karar Tarihi: 20.01.2014

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/14387 E.  ,  2014/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyurt Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar Dairemizin 12.06.2013 gün ve 2012/17989-2013/10293 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

HMK.nun 92/1. maddesinde “süreler gün olarak belirlenmiş ise tebliğ ve tefhim edildiği gün hesaba katılmaz ve süre son gün tatil saatinde biter. İkinci fıkrasında ise: süre hafta,ay veya yıl olarak belirlenmiş ise başladığı güne son hafta, ay veya yıl içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biter. Sürenin bittiği ayda başladığı güne karşılık gelen bir gün yoksa süre bu ayın son günü tatil saatinde biter.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayımızda, davacı vekilinin mazeret dilekçesi verdiği ve hazır olmadığı 01.11.2011 tarihli oturumda mahkemenin kalem kalem belirtmiş olduğu toplam 1.342 TL gider avansının yatırılması için iki haftalık kesin mehil verilmiştir. Davacı vekili oturumda hazır olmadığı için 01.11.2011 tarihli duruşma zaptı tebliğe çıkarılmış ve 11.11.2011 tarihinde davacı vekiline tebliğ edilmiştir. Davacı vekili ise gider avansını 28.11.2011 tarihinde yatırmıştır. Yukarıda belirtildiği gibi verilen süre hafta olarak verildiğinden başladığı güne son hafta içindeki karşılık gelen günün tatil saatinde biteceğinden, davacı vekiline çıkarılan tebligatın tebliğ tarihi olan 11.11.2011 Cuma günü başlayıp iki haftalık süre son haftanın aynı günü yanı 25.11.2011 tarihinde Cuma günü sona erecektir. Bu nedenle davacı vekili gider avansını verilen iki haftalık kesin süre geçtikten sonra 28.11.2011 tarihinde yatırdığına göre, mahalli mahkemenin kesin sürede gider avansını yatırmadığından davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine ilişkin kararın doğru olduğu bu defaki incelemeden anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.06.2013 gün ve 2012/17989-2013/10293 sayılı bozma ilamının kaldırılarak, mahalli mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle onanmasına ve aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz isteyen davacıdan alınmasına, istek halinde peşin alınan karar düzeltme harcının düzeltme isteyene iadesine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/12061
Karar No: 2019/8297
Karar Tarihi: 02.05.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12061 E.  ,  2019/8297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı ... yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Davalı ... kamulaştırılan kısımda kalan tüm muhdesatın kendine ait olduğunu iddia ettiğinden kamulaştırılan kısımdaki ağaçların ve yapıların kime ait olduğunun tespiti için taraflardan delilleri sorulup, diğer paydaşlardan bu hususta beyanları alınarak, gerekiyorsa tanık da dinlenerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davalı ...’e fazla ödenen bedelin iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken faizi ile iadesine karar verilmesi,

3-Bozma ilamı öncesinde ağaç bedeli 2565 TL tespit edildiği ve bu husus bozmaya konu edilmediği halde, davacı idarenin usuli müktesep hakkı göz ardı edilerek bozma sonrası gerekçesiz ağaç sayılarını değiştiren ve ağaç bedelini fazla hesaplayan bilirkişi kurulu raporu hükme esas alınarak fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı ...'in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3334
Karar No: 2016/15845
Karar Tarihi: 06.06.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3334 E.  ,  2016/15845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, yasal sürede ibraz edilmeyen çeke dayalı olarak genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun ödeme emri tebliği üzerine süresi içinde takibe itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibe konu çekin zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, takip dayanağı 15.05.2007 keşide tarihli 12.350 TL bedelli çekin süresinde muhatap bankaya ibraz edildiğine ilişkin ibraz kaşesinin bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda takip dayanağı olan 15.05.2007 keşide tarihli belge, kambiyo senedi vasfını taşımadığından (adi havale niteliğinde olduğundan) 6098 sayılı TBK'nun 146. maddesinde (mülga 818 sayılı BK'nun 125. maddesi) düzenlenen on yıllık zamanaşımına tâbi olup, sözkonusu belgedeki alacak ile ilgili olarak anılan zamanaşımı süresinin dolmadığı açıktır.

Borçlu, itirazında; "çek bedelini elden ödedim" beyanı ile takibe konu borcu kabul edip, itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre borcu ödediğini İİK'nun 68/1-2. maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak zorundadır.

O halde mahkemece, yukarıdaki ilkeler doğrultusunda, borçlunun ödeme iddiasının İİK'nun 68. maddesi kapsamında incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile itirazın kaldırılması isteminin zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25823
Karar No: 2016/13781
Karar Tarihi: 06.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25823 E.  ,  2016/13781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyleki;

Dava konusu taşınmazın Karasu Belediye Başkanlığı'nın 11/11/2013 gün ve 4638 sayılı yazısında mücavir alan sınırları içerisinde, belediye hizmetlerinden faydaladığı, meskun mahal içerisinde olduğu bildirilmiş ve bilirkişi kurulu raporunda Kuzuluk Mahallesinde yer aldığı belirtilmiş olmakla taşınmaz arsa niteliğindedir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal q

taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1253
Karar No: 2019/4289
Karar Tarihi: 05.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/1253 E.  ,  2019/4289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın GBT sorgusunu yapan görevli polis memurlarına hitaben sorgulama bitmeden gidemeyeceğinin söylenmesi üzerine “beni tutamazsınız ben gidiyorum, ben ...’im, siz benim kim olduğumu bilmiyorsunuz, benim iki tane avukatım var” şeklinde sözlerle ve karakola getirildikten sonra da "siz hepiniz burada sürgünsünüz, sizi buradan da sürdürmezsem o.çocuğuyum, ben ...’im siz benim daha kim olduğumu bilmiyorsunuz" diyerek tehdit yoluyla direndiği gerekçesiyle hakkında mahkûmiyet kararı verilmiş ise de, sanığın polis memurunun görev yerini değiştirme konusunda herhangi bir yetki ve gücü bulunmayıp, anılan sözlerinin tartışmanın bütünü ve söylendiği bağlam içinde değerlendirildiğinde tehdit niteliğinde olmadığı ve görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7142
Karar No: 2022/12353
Karar Tarihi: 26.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/7142 E.  ,  2022/12353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmün niteliği ve tayin olunan cezanın miktarı itibarıyla 5271 sayılı CMK'nn 286/2. maddesi uyarınca hükmün temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 11/04/2022 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak reddi ile ek kararın ONANMASINA, 26/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12465
Karar No: 2019/3353
Karar Tarihi: 01.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/12465 E.  ,  2019/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat,Mahkumiyet

A) Sanık hakkında “2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

13.08.2012 tarihli rapor değerlendirme komisyonu mütalaasında, 28.06.2012 tarih ve 2012/31 sayılı vergi suçu raporunun işleme konulmasının uygun olduğunun belirtilmesi ile aynı raporun sonuç kısmında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemlerinden bahsedilmesi nedeniyle atılı suça ilişkin mütalaanın bulunması ve yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olması karşısında; tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık ve müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesi:

...... sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2010 ve 2011 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlenmesine karşın, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Hükümde gösterilmemiş ise de, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ...... sayılı TCK’nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.