erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/8374
Karar No: 2010/10205
Karar Tarihi: 28.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/8374 E.  ,  2010/10205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (suçunun vasfında değişiklik nedeniyle emniyeti suistimal), Hakaret

HÜKÜM : Hakaret suçundan; Beraat, Güveni kötüye kullanma suçundan; şikayet yokluğu nedeniyle TCK.nun 99 maddesi uyarınca düşme

I-Şikayetçi ... vekilinin sanık hakkında mağdur ...’ye yönelik “dolandırıcılık” suçundan açılan kamu davasının vaki vasfındaki değişiklik nedeniyle “emniyeti suistimal” suçunun düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın çocuğunu okula kaydettirmek isteyen mağdur ...’den okul müdürü olan şikayetçi ...’a verileceği ve kayıt işlemlerini yaptıracağı vaadiyle maddi menfaat temin ederek dolandırdığının iddia olunması karşısında; şikayetçinin anılan suçtan doğrudan doğruya zarar görmemiş olması nedeniyle davaya katılma hakkının bulunmadığı, buna rağmen verilen müdahillik kararı hukuken yok hükmünde olup, hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bahşetmeyeceği cihetle, şikayetçi adına vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında görevliye hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen katılan ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;sanığa yüklenen “hakaret” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 12.05.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA, 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23990
Karar No: 2012/18257
Karar Tarihi: 01.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/23990 E.  ,  2012/18257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2004 takvim yılı için: Düşme

2005 takvim yılı için: Beraat

Katılan vekilinin 18.01.2012 havale tarihli dilekçesi içeriğine göre temyizin 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarına hasredildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihleri itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suçların işlendiği 2004 ve 31.03.2005 tarihlerinden inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/3540
Karar No: 2016/2470
Karar Tarihi: 25.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3540 E.  ,  2016/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/02/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kendisinin ... Hastanesinde insan kaynakları müdürü olduğunu, davalının da hastanenin yönetim kurulu üyesi ve başhekimi olduğunu, davalının sürekli psikolojik baskı uyguladığını, işyerinden attırmak ya da istifaya zorlamak için hakarette bulunduğunu, haksız olarak eleştirdiğini, yetkilerini aldığını, işlevsiz bırakmaya çalıştığını, telefonla rahatsız ettiğini, mobing uyguladığını belirterek uğradığı manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddia edildiği gibi işyerinde psikolojik tacize maruz kalmadığı, olayın başhekim ve yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile arasında yaşanan geçimsizliğin işyeri çalışanlarına da yansıması nedeni ile doğan anlaşmazlıktan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin 4. ve 5. fıkralarında “İşveren adına hareket eden ve işin, işyerinin ve işletmenin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir. İşveren vekilinin bu sıfatla işçilere karşı işlem ve yükümlülüklerinden doğrudan işveren sorumludur. Bu Kanunda işveren için öngörülen her çeşit sorumluluk ve zorunluluklar işveren vekilleri hakkında da uygulanır. İşveren vekilliği sıfatı, işçilere tanınan hak ve yükümlülükleri ortadan kaldırmaz.” hükmü yer almaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesinde, işçiyle, işveren veya işveren vekili arasında iş sözleşmesinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının iş mahkemelerinde çözümleneceği hükmü öngörülmüştür.

Dosya kapsamından, davacının dava dışı .... Hastanesinde insan kaynakları müdürü, davalının ise başhekim ve aynı zamanda yönetim kurulu üyesi-işveren vekili olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Görev kamu düzenine ilişkin olup re'sen araştırılması gereken bir husustur. Şu durumda, davanın iş mahkemesi tarafından görülmesi gerekir. Mahkemece, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddi yerine işin esasının çözümlenmesi doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2624
Karar No: 2021/4004
Karar Tarihi: 27.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2624 E.  ,  2021/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velâyeti davacı babaya verilen ortak çocuk ile davalı anne arasında her yıl temmuz ayında düzenlenen kişisel ilişkide, kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş saatlerinin gösterilmemesi ile dini bayramların birinci gününde düzenlenen kişisel ilişkide, kişisel ilişkinin başlangıç ve bitiş günleri ve saatlerinin gösterilmemesi hükmün infazında tereddütlere sebep olacak niteliktedir. Yine yarı yıl tatilinde çocuk ile anne arasında kişisel ilişki kurulmaması doğru olmamıştır. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HMK m. 370/2).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde ortak çocuk ile davalı anne arasında kişisel ilişkinin düzenlendiği bölümünün hükümden tamamen çıkartılması ile yerine; "Velayeti babaya verilen ortak çocuk ... ile davalı anne arasında her ayın 1. ve 3. hafta sonu cumartesi günü saat 10:00 ile takip eden pazar günü saat 18:00 arasında, dini bayramların birinci günü saat 10:00 ile saat 18:00 arasında ve her yıl 1 temmuz saat 10.00 ile 16 temmuz saat 18:00 arasında ve heryıl okul yarıyıl tatilinin ilk haftası pazartesi günü saat 10:00 ile takip eden pazar günü saat 16:00 arasında kişisel ilişki kurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün kişisel ilişkiye ilişkin bölümünün bu şekliyle düzeltilmek suretiyle, temyize konu diğer itirazların ise 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 27.05.2021 (Prş.)
Esas No: 2013/2689
Karar No: 2013/5306
Karar Tarihi: 25.03.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2689 E.  ,  2013/5306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.07.2012 gün ve 2012/9874 Esas - 2012/15397 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idarenin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin onama kararından sonra, dava konusu taşınmazın diğer paydaşlarının açtığı dava dosyalarının incelenmesinden; .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/47 esas sayılı dava dosyasında 2005 yılı Mart ayı değerlendirme tarihi esas alınarak metrekaresine 400,00-TL; .... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/132 esas sayılı dava dosyasında da 2004 yılı Aralık ayında 800,00-TL değer biçmiş olup, bu davada ise 2002 yılı Temmuz ayında metrekaresine 800,00-TL değer biçildiği gözetildiğinde; yetersiz gerekçe ile aynı taşınmaza 3 yıl sonraki bedelden yüksek; 2 yıl sonraki bedele ise aynı değerin belirlenmesi karşısında; raporlar, inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, inandırıcı olmayan raporlara göre karar verilmesi doğru değildir.

Davalı idare vekilinin karar düzeltme istemleri bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 09.07.2012 gün ve 2012/9874-15397 syılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5883
Karar No: 2018/10134
Karar Tarihi: 11.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5883 E.  ,  2018/10134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı cihetle, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında işlediği sahte fatura düzenleme suçlarından tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nin 53/3 maddesi gereği, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilinceye kadar, diğer kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/10221
Karar No: 2022/651
Karar Tarihi: 20.01.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/10221 E.  ,  2022/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Askeri Ceza Kanununa muhalefet suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesiyle Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, yerinde görülmeyen Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/01/2021 gün ve 2020/74 E. 2021/9 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 20/01/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/150
Karar No: 2015/15202
Karar Tarihi: 13.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/150 E.  ,  2015/15202 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/176161

Mahkemesi : İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 10/03/2014

Numarası : 2013/236 – 2014/174

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerektiği anlaşılmakla; incelenen dosyada sanığın tam kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu müşteki ve mağdurun vücudunda kemik kırıkları meydana geldiği, müştekinin vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede, mağdurun vücudundaki kemik kırıklarının ise hayat fonksiyonlarını orta (3) derecede etkilediği şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, yerel mahkemece temel cezanın üst sınırına yakın şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki sanığa fazla ceza verildiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ve takdire ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11917
Karar No: 2013/2617
Karar Tarihi: 18.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/11917 E.  ,  2013/2617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 5237 sayılı Yasanın 204/1, 53/1. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası, güvenlik tedbiri.

1- Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2007 tarih ve 2007/1499 sayılı iddianamesi ile, sanığın borcuna karşılık müştekiye verdiği 8 adet senede taklid mahiyetinde imza atmak veya tespit edilemeyen başka bir şahsa imza attırmak suretiyle sahte senetler düzenlediğinin iddia edildiği, sanığın aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamayı kabul etmeyerek İzmit'de dil kursu işletmeciliği yaptığını, ... isimli şahsın yanında çalıştığını ve bu şahsın bir gün müştekiyi yanına getirerek müştekinin dershanede kantin açmak istediğini ve bu işden gelecek para ile borçlarını kapatacağını söylemesi üzerine konuyu kendi aralarında halletmeleri gerektiğini söylediğini, daha sonra müştekinin ...'ye 5000 YTL. civarında para vererek kantin açtığını, kantinin yeterli iş yapamaması nedeniyle bir süre sonra kapandığını, müştekinin kantin için verdiği parayı istemesi üzerine kendisini ...'ye yönlendirdiğini ve hakkında başlatılan icra takibi sonrasında suça konu senetlerin düzenlendiğini öğrendiğini savunduğu, tanık olarak dinlenen ...'ın suça konu senetleri kendisinin düzenlediğini, ancak imza aşamasında yan odaya geçtiğini ve senetleri kimin imzaladığını görmediğini beyan ettiği, soruşturma sırasında alınan bilirkişi raporlarında suça konu senetler üzerlerindeki el yazılarının ...'a ait olduğu, borçlu imzalarının ise sanığın eli ürünü olmayıp taklit mahiyetinde atılmış imzalar olmaları nedeniyle müştekiye ait olup olmadığının da tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından; sanığın beyanlarında ismi geçen ...'ın araştırılarak olay hakkında tanık sıfatıyla ifadesinin alınması, yine huzurda imza örnekleri alınıp daha önce atmış olduğu imza örnekleri de temin edilip suça konu senetler üzerindeki imzaların eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi raporu aldırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

2- Kabule göre de; kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b ve d bendindeki hak yoksunluklarıyla ilgili karar verilip c ve e bentlerindeki hak yoksunluklarıyla ilgili karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18038
Karar No: 2024/9241
Karar Tarihi: 31.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18038 E.  ,  2024/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/161 E., 2016/235 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin tutarsız anlatımları dışında somut delil bulunmadığına, tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, usul ve kanuna aykırı olan mahkumiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamına göre, katılan mağdurenin okuduğu okulda temizlik görevlisi olarak görev yapan sanığın, değişik tarihlerde mağdureye sarılıp vücuduna dokunması şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve sanığın konumu, katılan mağdureyle arasındaki yaş farkı ile 5237 sayılı Kanun'un 61/1. maddesinde yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespiti gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. Sanık aleyhine temyiz olmaması nedeniyle, İlk Derece Mahkemesince yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı Kanun'nun 326. maddesi uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutulmalıdır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024. tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/6897
Karar No: 2020/6940
Karar Tarihi: 01.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/6897 E.  ,  2020/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 2008 ve 2009 takvim yıllarında “sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı ve suç için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi ve kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 01.12.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.