erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/5270
Karar No: 2023/5875
Karar Tarihi: 30.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/5270 E.  ,  2023/5875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/130 E., 2023/334 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bandırma Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/181 E., 2022/854 K.

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince

davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulü ve kısmen reddi ile Bandırma 1. İcra Dairesi'nin 2015/7166 Esas sayılı dosyasında davacının 2.100,00 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı davacı vekili tarafından sunulan dilekçede kararın kanun yararına temyiz edildiği belirtilerek dilekçenin Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü'ne gönderilmesi talep edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 04.04.2023 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Somut olayda; davacı erkek vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 20.02.2023 tarihli asıl kararına karşı temyiz kanun yoluna başvurmadığı, kararın kanun yararına bozulmasını talep ettiği anlaşılmış olup, Bölge Adliye Mahkemesince davacının kanun yararına temyiz başvurusu hakkında işlem yapılması için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, talebin hukuki nitelendirilmesinin yanlış yapılması suretiyle ek karar verilerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, ek kararın bozularak kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 04.04.2023 tarihli ek kararın BOZULARAK KALDIRILMASINA,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Açıklanan şekilde işlem yapılmak üzere dosyanın ek kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11470
Karar No: 2015/10047
Karar Tarihi: 17.09.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/11470 E.  ,  2015/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2015

NUMARASI : 2014/27-2015/414

01/04/2015 tarihinde kabul edilip 11/04/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasa'nın 2. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60. maddesi başlığı ile birlikte değiştirilmiştir. Bu düzenlemeye göre, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme sonucunda işbölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçeleri ile birlikte dosyayı Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderecektir. Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın TMK'nın 1007. maddesine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 20. Hukuk Dairesine aittir. Yukarıdaki yasal düzenleme de dikkate alındığında dosyanın görevli daire belirlenmek üzere Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine 17/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/476
Karar No: 2010/6954
Karar Tarihi: 06.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/476 E.  ,  2010/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 106 ada 36 parsel sayılı 12559,69 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 06.12.2010 gününde oybirliği karar verildi.
Esas No: 2014/5646
Karar No: 2015/20290
Karar Tarihi: 03.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5646 E.  ,  2015/20290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................ . İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücret

alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının asıl işveren ....’a ait işyerinde alt işveren olan diğer davalı şirketin işçisi olarak 01/04/2007-31/12/2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı...... vekili cevap dilekçesinde, müvekkilinin Büyükşehir Belediye Kanunu'nun 7. maddesinin f bendi hükmüne istinaden ve İBB Meclisi 'nin 18/02/2005 tarih, 349 sayılı ve 16/01/2009 tarih, 88 sayılı kararları ile İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yol üstü ve diğer otoparkları işlettiğini, Kamu İhale Kanunu gereğince iş sözleşmesinin fesih yetkisinin bulunmadığını Kamu ihale Genel Tebliği doğrultusunda yıllık izinlerin kullandırılıp kullandırılmadığı hususunda yalnızca kontrol yetkisinin bulunduğunu savunarak davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı ................ vekili cevap dilekçesinde, davacının dilekçesinin açıklattırılması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Yargılama gideri hesabında, kabul edilen ve reddedilen miktarlara göre oranlanmayacak nitelikteki harç masrafının, toplam yargılama giderine katılarak kabul-red miktarına göre oranlanması davacı temyizi olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olup bu ilişkinin muvazaalı olmaması karşısında taraflar arasındaki ilişkinin muvazaalı kabul edilmesi hatalıdır.

4- Davacının toplam talebi 15.000,00 TL olup davanın kısmen kabulü karşısında vekili ile temsil edilen davalılar lehine red vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalıdır.

5- Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemeside hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17795
Karar No: 2015/22393
Karar Tarihi: 03.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17795 E.  ,  2015/22393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/135261

MAHKEMESİ : Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2013

NUMARASI : 2012/318 (E) ve 2013/141 (K)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçundan dava açıldığı ve hüküm kurulduğu halde, gerekçeli karar başlığında suçun '' Elde veya üstte taşınan eşyayı özel beceri ile almak suretiyle hırsızlık'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun konusunun önem ve değeri, sanığın şahsi ve sosyal durumu" nazara alınarak hapis cezası, kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine aykırı davranılması sonucu, sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel

adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36562
Karar No: 2017/6945
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36562 E.  ,  2017/6945 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/502
Karar No: 2010/7123
Karar Tarihi: 13.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/502 E.  ,  2010/7123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 157 ada 24 parsel sayılı 306,07 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/11334
Karar No: 2011/30606
Karar Tarihi: 26.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/11334 E.  ,  2011/30606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki ihale alıcısı ve Gelir İdaresi Başkanlığı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

6183 Sayılı Kanunun 99. maddesi gereğince gayrimenkul ile ilgili ihalenin feshi gayri menkulün bulunduğu yerin icra mahkemesinden şikayet yolu ile istenebilir. Menkul mallara ilişkin ihalenin feshinde ise, 2576 sayılı kanunun 6/b maddesi gereğince Vergi Mahkemeleri görevlidir. Bu nedenle mahkemece yargı yolu nedeni ile şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : İhale alıcısı ve Gelir İdaresi Başkanlığı'nın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20124
Karar No: 2016/713
Karar Tarihi: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20124 E.  ,  2016/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/802-2014/43

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 4-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/429
Karar No: 2017/6707
Karar Tarihi: 21.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/429 E.  ,  2017/6707 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Çekişmeli 101 ada 1 parsele en yakın kadastro parsellerini de gösterir, taşınmaz ve geniş çevresine ait orijinal kadastro paftasının, komşu kadastral parsellerin tapu kayıtları, kadastro tutanakları ve dayanak belgelerinin getirtilerek dosyaya eklenmesi,

2)Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ait en eski tarihli, orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası örneğinin ve keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1949 ve 1984 tarihli hava fotoğraflarından üretilen memleket haritaları ile dava tarihinden geriye doğru 15-20 yıl önce çekilmiş (özellikle 1990 lı yıllara ait) hava fotoğrafları ile bunlardan üretilen memleket haritaları ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklenmesi;

3)Daha sonra dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, ...'a ait olduğu iddia edilen 7/2 ile gösterilen çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte (komşu parsellerle kenarlaştırılarak) memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı raporun kendilerinden alınarak, bu dosya içine konulması;

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3 ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 21/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13585
Karar No: 2017/608
Karar Tarihi: 18.01.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/13585 E.  ,  2017/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nın 155/1, 62,51, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, finansal kiralama sözleşmesi uyarınca katılan şirketten hidrolik kırıcı iş makinesi ve Ekskavatör kiraladığı, ancak kira bedelini ödememesi nedeniyle kiralayan şirket tarafından sözleşmenin feshedilerek suça konu makinenin iade edilmesi için noterlik vasıtasıyla ihtarname gönderildiği, buna rağmen sanığın kira konusu malları iade etmediği iddia edildiği olayda,

Sanığın, 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'nun 15., 17., 24., ve 25. maddeleri ile 27/08/2007 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi'nde öngörülen "iade zorunluluğunu" yerine getirmeyerek, hizmet ilişkisi içinde bulunduğu katılan şirkete ait kira konusu malları vermemesi nedeniyle eylemin TCK'nın 155/2. maddesinde öngörülen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde basit güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyete hükmolunması,

Kabule göre de;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-Belirlenen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi gösterilmeyerek CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık hakkında tayin olunan temel gün para cezasından TCK’nın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında, indirim yapılırken, "50 gün" adli para cezasının belirlenmesinden sonra TCK’nın 52. maddesi gereğince 20 TL ile 100 TL arasında belirlenecek miktar üzerinden adli parasına çevrilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine göre; kararlarda, para cezasının on eşit taksitle ödenmesine karar verildiği halde, taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemiş olması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 18.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.