erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1756
Karar No: 2018/2559
Karar Tarihi: 22.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/1756 E.  ,  2018/2559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I-2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonucunda verilen 30.11.2010 tarih ve 2009/423 Esas, 2010/1351 Karar sayılı ilk hükmün herhangi bir temyiz talebinin olmaması nedeniyle kesinleştiği, sadece 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükmün temyiz edildiği, hükmün bozulması üzerine sanık hakkında, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından yeniden hüküm kurulmasının hukuki değerden yoksun olduğu ve temyizinin mümkün bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

1)Sanığın, ... ... ve ... ...’in kendisini tehdit ederek şirketi devraldıklarını, faturaları da bu kişilerin düzenlediğini savunması; sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, fatura aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi; sanığın savunmasında belirttiği ... ... ve ... ... ile şirketin diğer ortağı ... ...’ın CMK'nın 48. maddesi uyarınca tanık sıfatıyla dinlenmeleri, gerektiğinde faturalardaki imzaların sanığa veya bu kişilere ait olup olmadığına ilişkin imza incelemesi yaptırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17850
Karar No: 2018/6753
Karar Tarihi: 09.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/17850 E.  ,  2018/6753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu ... Mahallesi, 6 ada 76 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyizine gelince;

Yapılan incelemede; dava konusu taşınmazın 08.11.2010 tarihli ... ve Yakın Çevresi Revizyon Uygulama İmar Planında bir kısmının 3 metrelik yol, bir kısmının 12 metrelik yol, bir kısmının ise konut alanında kaldığı, 21.07.2014 tarihli ... ve Yakın Çevresi Revizyon Uygulama İmar Planı Değişikliğine göre de taşınmazın 3 metrelik yol alanında kalan kısmının 10 metreye çıkarıldığı, parsel malikince bu plan değişikliğine ilişkin yapılan itirazın ise plan hükümlerinin korunması açısından reddedildiği, fen bilirkişi raporuna göre taşınmazın 286 m² lik kısmına davalı idarece yol yapılmak suretiyle fiilen el atıldığı, yapılan değişiklikle birlikte imar planına göre 10 metre ve 12 metrelik yol olarak planlanan kısımların toplam alanlarının 769,24 m² olduğu, mahkemece değişiklik öncesine göre 3 metre ve 12 metrelik yol olarak planlanan alanın (553 m² nin) bedeline hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Fen Bilirkişi raporu, dosyaya sunulan imar paftası ve krokilerden, dava konusu taşınmaza imar planına uygun şekilde yol geçirilmek suretiyle el atılması nedeniyle fiilen imar uygulamasına başlanıldığından, proje bütünlüğü açısından taşınmazın yol olarak planlanan 769,24 m²'lik kısmına fiili el atmanın gerçekleştiğinin kabul edilmesi gerekirken, mahkemece 553 m²'lik kısmın bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalıdan alınmasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12769
Karar No: 2014/8428
Karar Tarihi: 22.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12769 E.  ,  2014/8428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar.. Kahraman tarafından, davalılar ...mirasçıları ..., ..., ..., ... vdl. aleyhine 25/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılardan ... hakkında karar verilmesine yer olmadığına, diğer davacıların davalarının davalılardan ... yönünden reddine, ... ve ... yönünden kabulüne dair verilen 17/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davalılardan ... tazminat davası bitmeden önce ceza mahkemesinin kesinleşen kararıyla müebbet hapis cezasına mahkum olmakla yasal kısıtlılık altına girmiştir. Bu nedenle adı geçen davalıya Türk Medeni Kanunu’nun 407. maddesi uyarınca bir vasi tayin edilip edilmediği araştırılmalıdır. Şayet bu işlemler yapılmamışsa öncelikle yasal kısıtlıya bir vasi atanması sağlanmalı ve mahkeme kararı vasiye; "kanuni süre içinde mahkeme hükmünü temyiz edebileceği" kaydını içerir biçimde tebliğ edilmeli ve sonucuna göre işlem yapılmalıdır.

SONUÇ: Dosyanın gösterilen nedenle GERİ ÇEVRİLMESİNE 22/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5030
Karar No: 2019/16453
Karar Tarihi: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/5030 E.  ,  2019/16453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından , suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... yönünden diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen ... ...'ın karar tarihinden sonra, 17/05/2018 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suça sürüklenen çocukların müştekinin iş yerinden 30 TL bozuk para çalmaları şeklindeki eylemlerinde 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin şartları oluşmadığı gerekçesiyle uygulanmamasına karar verilmesi,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı ... Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve ... Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmesi gerektiği ancak gerekçeli kararda suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporlarının alındığı belirtilmişse de suça sürüklenen çocuklardan ...'ın sosyal inceleme raporunun dosya içinde bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça Sürüklenen Çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuklar ..., ... yönünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21615
Karar No: 2012/30374
Karar Tarihi: 14.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21615 E.  ,  2012/30374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karamürsel Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :07.09.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2012 günü temyiz eden davacı M.K.vekili Av. .geldi. Karşı taraf davalı V.K.ve vekilleri gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı kadının kovulması nedeniyle evden ayrıldığı sabitse de, terkte haklı sebebe dayanmış olması, terk eden eşe süresiz olarak eve dönmeme hakkını vermez. Davacı kadının açtığı bağımsız nafaka davasının (TMK.md.197) kabul edilmiş olması, kadının nafaka dava tarihinden önceki dönem için ayrı yaşamakta haklı olduğuna gösterir. Davacı koca nafaka dava tarihinden dört ay geçtikten sonra ihtar isteğinde bulunmuştur (TMK.md.164). Davalı kadının evi terk etmekte haklı olduğunu değil, dönmemekte haklı olduğunu kanıtlaması gerekir ki; davalı kadının bu yönde bir iddiası ve ispatı bulunmamaktadır. Usulüne uygun ihtar kararı üzerine, davalı kadın ortak konuta dönmemiş ve dönmemekte haklı sebebi bulunduğunu kanıtlayamadığına göre, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; hatalı değerlendirme sonucu reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.14.12.2012 (Cuma.)
Esas No: 2020/2446
Karar No: 2022/20184
Karar Tarihi: 08.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2446 E.  ,  2022/20184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Onama, bozma

Katılan vekilinin temyizinin beraat hükümlerine, sanık ve müdafiin temyizinin mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 2008, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece her ne kadar sanık hakkında yeterli delil elde edilemediği gerekçesi ile beraat hükümleri verilmiş ise de, sanığın bozma öncesi savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, ... isimli muhasebecinin kendisinin adına iki şirket kurduğunu, kendisine ortak olmayı ve resmiyette kendisinin adını kullanmak istediğini söylediğini, kendisinin de kabul ettiğini, şirket kurduklarını, kendisinin mesul olduğu şirket adına sahte fatura kullanmış olduğunu, kendisinin bu durumdan haberinin olmadığını, kadın kuaförü olduğunu, bu işlerden anlamadığını, çocukluk arkadaşı olduğu için kıramadığını ifade ettiği, sanık hakkında tüm takvim yılları için verilen mahkûmiyet hükümlerinin Dairemizin 14.03.2019 tarih, 2016/11860 Esas ve 2019/2641 Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada, sanığın savunmasında adı geçen ... isimli bir muhasebecinin oda kayıtlarında yer almadığının belirlenmesi, bozma sonrası alınan savunmasında, dosyada mevcut faturalar üzerindeki imzaların kendisine ait olmadığını ifade etmesine rağmen, temin edilen bir kısım faturalar üzerinde yer alan imzaların sanığın eli ürünü olduğunun tespit edilmesi karşısında, dosya kapsamından gerçek bir ticari faaliyeti olmadığı anlaşılan mükellefiyeti tesis ettirmek suretiyle atılı 2008, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçunun sübuta erdiği gözetilmeden yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

2- 2009 takvim yılı sahte fatura düzenleme suçu ile 2008, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının sübutunun kabulü halinde, hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ve müdafiin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, belirtilen sebeplerle beraat hükümleri ile diğer yönleri incelenmeyen mahkûmiyet hükmünün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/27790
Karar No: 2013/13416
Karar Tarihi: 27.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27790 E.  ,  2013/13416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/284633

MAHKEMESİ : Mersin 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2009

NUMARASI : 2008/261 (E) ve 2009/274 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda suça sürüklenen çocuğa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK.nun 125/1 maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2- Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı hakaret suçunu birden fazla kişiye tek bir fiille işlemiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek iki mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

3- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 9 ay 10'ar gün hapis cezalarının, günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrilmesi sonucu 5.600,00'ar TL yerine 4.000,00'er TL adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 27/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/729
Karar No: 2015/4751
Karar Tarihi: 19.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/729 E.  ,  2015/4751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 30.09.2014 tarihli hükmü 1412 sayılı CMUK.nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni süreden sonra 04.11.2014 günlü dilekçe ile temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, temyiz isteminin reddine dair verilen Ek Karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek Kararın ONANMASINA, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9674
Karar No: 2022/13171
Karar Tarihi: 03.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9674 E.  ,  2022/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada, Karşıyaka 3.Sulh Hukuk ile Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçük ...'in MERNİS adresinin "...., Mahallesi, ...., Caddesi, ...., Evler Sitesi ...,Blok, No:..., ... İç kapı no: 24 ..../Ankara" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün babası ...'in 26/05/2022 tarihli dilekçesi ile, küçüğün Türkiye'den ayrılmadan önceki adresinin “.... Mahallesi, /...., Sokak, No:...,, B Blok D:..., ...../İzmir” adresinde ikamet ettiğini bildirdiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 426. maddesi gereğince vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesi gereğince ise vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır hükmü ile diğer yandan, aynı Kanun’un 411. maddesi uyarınca da vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir hükümleri dikkate alındığında; dosyanın incelenmesi sonucu; Susuz Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan kolluk araştırmasında kayyım tayini talep edilen küçüğün “Rusya ”ülkesinde annesi ile ikamet ettiği, küçüğün babası tarafından dosyaya sunulan 26.05.2022 tarihli dilekçede küçük Aurani Türker'in Türkiye'den ayrılmadan önceki ve dava açılış tarihindeki son adresinin “....., Mahallesi, ....,/3 Sokak, No:...., B Blok Daire:......../İzmir” adresinde ikamet ettiğinin beyan edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesi’nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15929
Karar No: 2017/7019
Karar Tarihi: 28.02.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/15929 E.  ,  2017/7019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosya içindek 29.02.2016 tarihli yazılarında dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli imar planında mutlak koruma alanında kaldığı bildirilmiştir.

Buna göre dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların

.../...

-2-

satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre değer biçilmesi gerekirken, taşınmazı arazi niteliğinde kabul eden rapora göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının irad kaydedilmesine, 28/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.