erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/5043
Karar No: 2008/639
Karar Tarihi: 14.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/5043 E.  ,  2008/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 1040 parsel sayılı taşınmazı 1034 parsel sayılı taşınmaz ile 1039 parselin tüm komşu taşınmazlarıyla birlikte gösteren daha geniş sınırlı kadastro pafta örneğinin merciinden celbiyle dosya içine konulması,

2- Davacı ...’ın aynı dava dilekçesi ile dava açtığı 1034 ve 1039 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, varsa dayanakları kayıtların ve tespitleri kesinleşmişse kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin merciinden celbiyle dosya içine konulması,

3- Çekişmeli 1040 parsele bitişik 1033 parsele uygulanmış 77 ve 78 tahrir numaralı, 1038 parsele uygulanmış 407 ve 408 tahrir numaralı, 1039 parsele uygulanmış 411 tahrir numaralı ve 1047 parsele uygulanmış 412 tahrir numaralı vergi kayıtları ile 1047 parsele uygulanmış Haziran 1289 tarih 264 sayılı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleriyle merciinden celbiyle dosya içine konulması,

4- Çekişmeli 1040 parsele bitişik 1037 parsel sayılı ve doğudaki yoldan sonra gelen 1042 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, varsa tesislerinden itibaren tüm tedavülleriyle revizyon gören tapu ve vergi kayıtlarının, tespitleri kesinleşmişse tespit tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin merciinden celbiyle dosya içine konulması,

5- Davacı dayanağı Haziran 1289 Y. 290 numaralı tapu kaydının uygulandığı 1039 parsel sayılı taşınmazın kesinleşmesine esas komisyon kararı veya ilamın onaylı örneğinin merciinden celbiyle dosya içine konulması,

6- Haziran 1289 Y. tarih 290 numaralı tapu kaydının tespit sırasında 1039 parsel sayılı taşınmazla birlikte başka bir taşınmaza revizyon görüp görmediği merciinden sorularak, görmüşse bu taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, tespitleri kesinleşmişse tespit tapu kayıtları ile kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin merciinden celbiyle dosya içine konulması,

7- Kararı temyiz eden davacıların müracaatları sağlanarak, kendi kullanımlarında iken davalılara taksime aykırı olarak pay verildiğini iddia ettikleri taşınmazların parsel numaraları sorularak bu taşınmazlara ait onaylı tutanak örneklerinin, varsa dayanakları kayıtların, tespitleri kesinleşmişse tespit tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin merciinden celbiyle dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8208
Karar No: 2020/6864
Karar Tarihi: 08.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8208 E.  ,  2020/6864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla gündüzün meskun mahaldeki 13 metre genişliğindeki çift yönlü yolda seyri sırasında kaza mahalli olan “T” kavşakta önce yolun sağına yanaşıp daha sonra geniş bir manevrayla sola dönmek istediği sırada karşı yönden seyretmekte olan katılan sürücü İsmail idaresindeki motosikletin kendi aracına sağ yan taraftan çarpması sonucu motosiklette bulunan iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmalarına sola dönüş kurallarına riayet etmemesi sebebiyle asli kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna, cezanın fazla olduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına veya ertelemeye karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 21 TL olarak hesabıyla 4.725 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”

ibaresinin eklenmek suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1266
Karar No: 2012/9355
Karar Tarihi: 04.06.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/1266 E.  ,  2012/9355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince her nekadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de bu isteğin miktar itibariyle reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıya satılan mal bedelinden dolayı cari hesapta 33.820 TL alacaklı olduklarını, alacağın tahsili için başlatılan 2009/5740 esas sayılı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davacı ile uzun yıllara dayalı ilişkileri olduğunu ve kendi kayıtlarında 06.02.2009 tarihi ile fazla ödeme bulunduğunu beyan ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına göre malın teslim edildiğinin kanıtlandığı ve alacağın 15.145 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı icra takibinde alacağının dayanağı olarak 27.03.2009 ve 02.04.2009 tarihli faturalara dayanmış, yapılan bilirkişi incelemesinde bu fatura bedellerinin ödendiği ve uyuşmazlığın davalı kaydında yer almayan 14.02.2009 ve 08.05.2009 tarihli faturalarda olduğu tespit edilmiştir. Bu durumda anılan faturalara ilişkin malların davalıya teslimini davacı taraf usulüne uygun belge ile kanıtlayacaktır. Tanık dinlemek suretiyle davalı kayıtlarında yer almayan faturalara ilişkin malın teslim edildiğinin ispatı mümkün değildir. Bu yön dikkate alınmadan delil takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1922
Karar No: 2012/5408
Karar Tarihi: 30.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/1922 E.  ,  2012/5408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek mahkeme aracılığı ile yapılan tespite göre müvekkiline ait araçta meydana gelen 13.088 TL hasar bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta vekili, sorumluluklarının poliçe limitiyle sınırlı olduğunu, davacının, aracındaki zararı ve sigortalı araç sürücüsünün kusurunu ispat etmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, 12.597 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen

uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminat ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 578,21 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 30.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20152
Karar No: 2016/704
Karar Tarihi: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20152 E.  ,  2016/704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/965-2014/327

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1801
Karar No: 2013/11674
Karar Tarihi: 28.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/1801 E.  ,  2013/11674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının iki adet makbuza dayalı olarak genel haciz yoluyla başlattığı takibe borçlunun itirazı üzerine duran takibin devamını sağlamak için itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir. Başvuru bu hali ile İİK.nun 68.maddesine dayalı itirazın kaldırılması istemidir. Buna göre alacaklının dayandığı belgenin, itirazın kaldırılması isteminin kabulü için takip dayanağı belgenin İİK. nun 68.maddesinde sayılanlardan olması gerekir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen "kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren" bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, icra mahkemesinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda borçlunun itiraz dilekçesinin incelenmesinde; borca itiraz edildiği gerek dilekçe başlığında ve gerekse dilekçe içeriğinde açıkça belirtilmiş olduğundan, borçlunun asıl borca da itiraz ettiğinin kabulü zorunlu olup, bu sebeple alacaklının itirazın kaldırılması istemi için İİK.nun 68/1.maddesindeki belgelere dayanması gerekmektedir.

Alacaklının takip dayanağı yaptığı makbuzlar, İİK.nun 68.maddesinde sayılan kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren bir belge niteliğinde değildir. Bu durumda alacaklı, icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyemeyeceğinden ve alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine, yazılı şekilde istemin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8154
Karar No: 2020/6670
Karar Tarihi: 02.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8154 E.  ,  2020/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü 21:14 sıralarında azami hız sınırı 50 km/sa olup aydınlatması olan bölünmüş üç şeritli kuru asfalt yolda, meskun mahalde, 1,31 promil alkollü vaziyette olan sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla sağ şeritte seyir halinde iken olay mahalline geldiğinde,... idaresinde olup arızalanan, dörtlü flaşörleri yanar halde ...'ın ittiği aracın arkasına kendi aracının ön kısmıyla çarparak sanığın asli kusurlu olarak .... ve ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ibresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21411
Karar No: 2013/5333
Karar Tarihi: 25.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/21411 E.  ,  2013/5333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılanın şirketinde dağıtım elemanı olarak çalışan sanığın, 39.321.00 TL değerindeki ürünü satmasına ve bayilere dağıtmasına rağmen aldığı parayı ilgili şirkete iade etmediği, bu şekilde hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçunun işlendiğinin iddia edildiği olayda, suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan ''5237 sayılı TCK'nın 155/2, 62, 52/2 maddeleri gereğince sonuç olarak verilen 100 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadelerinin yerine ''5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddeleri gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı aynı yasanın 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL 'den olmak üzere sonuç olarak 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına", yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5814
Karar No: 2013/9886
Karar Tarihi: 24.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/5814 E.  ,  2013/9886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin taliki veya iptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili şikayetinde; icra emrinde alacakların manevi tazminat, asıl alacak, vekalet ücreti, yargılama harcı ve yargılama gideri olarak belirtildiğini, ancak takibe dayanak ilamdaki alacak kalemlerinin bunlar olmadığını, ayrıca takip talebinde işleyen faiz oranlarının hangi tarihten itibaren başladığının ve oranlarının gösterilmediğini ileri sürerek ilama aykırı olarak düzenlenen icra emrinin iptalini talep etmiştir. Aynı zamanda borçlu vekili dilekçesinde faiz oranına ilişkin itirazlarını da icra hukukuna uygun icra emri gönderilmesinden sonra yapacaklarından faiz oranına ilişkin itirazlarını saklı tutmuştur. Mahkemece alacak ve faiz hesaplaması için bilirkişi raporu alınarak şikayetin reddine karar verilmiştir.

Takibe dayanak ... . İş Mahkemesi'nin 10.07.2012 tarih ve 2010/150 Esas, 2012/601 Karar sayılı ilamı ile takip talebi incelendiğinde tüm alacak kalemlerinin ilama uygun olduğu açıktır. Ancak icra emri düzenlenirken alacak kalemlerinin, manevi tazminat, asıl alacak gibi yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece şikayetin bu nedenle reddi gerekirken faiz oranına ilişkin itirazları saklı tutulmasına rağmen bilirkişi incelemesi yaptırılarak yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsiz ise de istem reddedildiğinden sonucu doğru Mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru Mahkeme kararının İİK'nun 360 ve HUMK'nun 432. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7409
Karar No: 2020/1609
Karar Tarihi: 17.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7409 E.  ,  2020/1609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yol kontrolünde sanığın güvenliği sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak nitelikte 1,82 promil alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.