erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/9098
Karar No: 2012/1866
Karar Tarihi: 14.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9098 E.  ,  2012/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2010

Davacı vekili, iş sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayandığını, işletmesel karar gereğince mikrobiyoloji laboratuvarının kapatılarak dışarıdan hizmet alımına gidildiğinden davacının iş akdinin feshedildiğini belirterek  davanın reddine karar verilmesin talep etmiştir.

Mahkemece, davacının çalıştığı hastanede mikrobiyoloji laboratuvar ve biyokimya laboratuvarının aynı yer olduğu, sadece cihazların ve çalışanların farklı olduğu, dolayısıyla işyerinde fiilen kapanan laboratuvar bulunmadığı, sadece davacının çalıştığı iş ile ilgili faaliyete  son verildiği, davacının işten çıkarılmasından sonra da bir müddet mikrobiyoloji tahlillerinin yapılmaya devam edildiği, bir kısım tahlillerin başka laboratuvara gönderildiği, davacının iş akdinin feshinden önce işyerine davacının mesleğinden olan bir teknisyen alındığı, iş akdinin feshine son çare olarak başvurulduğunu davalı işverenin ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davalı şirketin mikrobiyoloji laboratuvarını kapatıp kapatmadığının kesin olarak tespiti, fesihten sonra işyerine yeni laborant alınıp alınmadığının SGK ve işverenden  sorulması   ve  davalı  şirketin   dışarıdan  satın  aldığı  laboratuvar  hizmetlerinin

alımına ilişkin varsa sözleşmenin getirtilerek 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin 6. fıkrası gereğince asıl işveren-alt işveren ve muvazaa yönünden denetime tabi tutularak karar verilmesi gerekirken, bu yönler araştırılmaksızın davanın kabulü hatalı olup, bu nedenlerle hüküm bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 14.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/13387
Karar No: 2023/4339
Karar Tarihi: 12.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/13387 E.  ,  2023/4339 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2020/165 E., 2020/711 K.

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 17.12.2020 tarihli ve 2020/165 Esas, 2020/711 Karar sayılı ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; hükümlere yönelik temyiz isteminin reddine dair 17.12.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Midyat 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4300
Karar No: 2012/19753
Karar Tarihi: 27.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/4300 E.  ,  2012/19753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü, aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesinin ise hapis cezası ile adli para cezasını içerdiği gözetilerek;

Adli para cezası, hapis cezasına göre lehe olduğu halde, mahkemece 5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinin tatbik edilmesi halinde tercih edilecek para cezasının aleyhe olacağı şeklindeki gerekçeyle aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesine göre hapis cezası ve adli para cezasının tatbiki suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 325.maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 27/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5705
Karar No: 2018/4056
Karar Tarihi: 11.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5705 E.  ,  2018/4056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olan aracın 20.10.2013 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında hasara uğradığını, kaza tespit tutanağında kazanın oluşumunda sürücünün ... 84.maddesinde yer alan sürücü kusurlarından 52/1-b kuralını ihlal ettiği, ayrıca yolun yapımından sorumlu kuruluşun kusurlu olduğunun belirtildiğini, davalı kurumun yol çalışması yaparken gerekli güvenlik tedbirlerini almadığı ve levhalandırma yapmadığı için hasarın meydana gelmesinde tamamen kusurlu olduğunu, sigortalı araçta meydana gelen hasar miktarının 3.018,42 TL olduğunu, ilgili miktarın sigortalısına ödediğini, 2.671,31 TL rücuen tazminat alacağının ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusura ve husumete itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 2.671,31 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz

itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 136,48 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 11/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8677
Karar No: 2010/12917
Karar Tarihi: 14.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8677 E.  ,  2010/12917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, tarafların 1976 yılından beri evli oldukları, davalının 2008 yılının temmuz ayında evi terk ettiği ileri sürülerek, aylık 1.500TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece davacının ayrı yaşamda haklılığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 186/son maddesi uyarınca eşler birliğin giderlerine gücü oranında emek ve malvarlıkları ile katılmak zorundadır. Aynı yasanın 197.maddesi gereğince de ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası isteyebilir.

Davalı kocanın sürekli olarak davacıyı evden kovduğu, şiddet uyguladığı , son olarak evi kendisinin terk ettiği, davacı ile ilgilenmediği tanık beyanlarından anlaşılmaktadır. Davacı kadının ayrı yaşamda haklı olduğunun kabulü gerekmektedir.

O halde, ayrı yaşamakta haklı olan davacı lehine yukarda açıklanan ilke ve esaslar ile TMK. 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet esasları nazara alınarak uygun bir miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken, istemin tümüyle reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.7.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11234
Karar No: 2011/20878
Karar Tarihi: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11234 E.  ,  2011/20878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davalı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1- Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında, taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan ve işe yaramazlığından bahisle bedeline hükmedilen bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere geri verilmesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/804
Karar No: 2020/1871
Karar Tarihi: 16.03.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/804 E.  ,  2020/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1931, 1932, 1933, 2140, 2345, 2347, 262 ada 1 ve 264 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar Camili Köy Tüzelkişiliğine ait iken imar planında sanayi yeri olarak tahsis edildiğini ve organize sanayi sitesi yapılmak üzere S. S Ağaçören Küçük Sanayi Sitesi Kooperatifine meclis kararı olmaksızın encümen kararı ile temlik edildiğini, yine encümen kararı ile taşınmazlardaki tahsis şartının kaldırıldığını, şartın kaldırılması ile Kooperatifin taşınmazları belediye başkanının yakın akrabalarına temlik ettiğini, yapılan ceza yargılaması sonucunda mahkumiyet kararı verildiğini ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının taraf ehliyetine sahip olmadığını, zamanaşımının geçtiğini, taşınmazı kooperatiften gerçek değerinin üzerinde bir bedelle hukuka uygun olarak aldığını, ceza yargılaması sonucunda hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğini ve anılan kararın bu davaya dayanak yapılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tescilin yolsuz olduğu, davalıların da yolsuz tescili bilen ya da bilmesi gereken durumunda olup TMK'nın 1023. maddesinden yararlanamayacakları gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.154.46. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 16.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/101
Karar No: 2014/21670
Karar Tarihi: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/101 E.  ,  2014/21670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine, 14.03.2012 tarihli ek kararla sanığın temyiz isteminin reddine, 16.03.2012 ek karar ile katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan vekilinin 13/03/2012 tarihli mahkumiyet kararı sonrası, “kısa kararda mahkeme vekalet ücretine hükmetmesi gerekirken bu konuda karar vermediği, bu hususu gerekçeli kararda belirtmesi” istemli 15/03/2012 havale tarihli dilekçesinin “temyiz” mahiyetinde olduğu, bu istem üzerine mahkemece verilen talebin kabulüne ilişkin 16/03/2012 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin CMUK'un 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi ile red'de ilişkin 14.03.2012 tarihli ek kararın ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17506
Karar No: 2015/14851
Karar Tarihi: 23.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/17506 E.  ,  2015/14851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2015

NUMARASI : 2014/526-2015/64

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 27.04.2012 tarihinde davalı A.. S..AŞ’ye kasko sigorta poliçesi ile sigortalı ......plakalı aracın sürücü İsa Yumak idaresinde iken A.., M.., C... mahallesinde biriken yağmur suları nedeniyle zarara uğradığını, sigortalı aracın onarımının yapıldığını, müvekkili şirketin anlaşmalı servis K.. O... 26/04/2013 tarihinde 4.424,40 TL, 07/06/2013 tarihinde 7.946,00 TL, 22/02/2013 tarihinde 24.580,58 TL olmak üzere toplam 36.950,98 TL ödeme yaptığını, suların trafikteki araçlara zarar verecek ve trafiği aksatacak kadar birikmesinde kusurun davalı ASAT’de olduğunu, müvekkili şirketin, ödediği meblağ kadar sigortalısına halef olduğunu, bu sebeple halefiyet ilkesi ve temlik alan sıfatıyla ödediği 36.950,98 TL’yi tahsil için davalı hakkında A... 14.İcra Müdürlüğü'nün 2014/241 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını, itiraz nedeniyle takibin durduğunu belirterek, A...14.İcra Müdürlüğü'nün 2014/241 sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile, takibin 36.950,98 TL toplam alacaklarının müvekkilinin ödeme tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faizleri ile birlikte devamına, davalının %20’den az olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemesine istemiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; hizmet kusuruna dayanan davada, kamu hizmetinin usulüne ve hukuka uygun olarak yürütülüp yürütülmediği, hizmet kusuru veya idarenin sorumluluğunu gerektiren bir husus olup olmadığının idare hukuku kurallarına göre çözümü gerektiği, tam yargı davasına konu olabilecek bir alacağın icra takibine konu edilebileceğinin kabulü halinde tam yargı davasına konu olabilecek her türlü alacağın itirazın iptali yolu ile adli yargı önüne taşınacağı, bu nedenle adli yargıda dava edilmesi mümkün olmayan bir alacağın icra takibine de konu edilemeyeceğinden dava şartı yokluğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 23.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6498
Karar No: 2017/1305
Karar Tarihi: 06.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/6498 E.  ,  2017/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kan bankası teknisyeni olarak görev yapan sanığın gerekli kontrolleri yapmadan katılan ... için hatalı kan vererek sağlığının bozulmasına neden olduğu iddia olunan olayda, üniversite soruşturma raporları, kan istem belgeleri ve dosyadaki diğer deliller incelendiğinde katılan ... tarafından ... adına düzenlenen belge yerine yanlışlıkla .... adına tanzim edilen belgenin kan bankasına getirildiği ve bu istem belgesine uygun olan kanı verdiği anlaşılan sanığın olayda kastının bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerektiği halde oluşa uygun düşmeyen gerekçeler ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın katılana hatalı kan vermesi şeklinde kabul edilen eylemin icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 257/1 maddesi yerine, 257/2 maddesi ile uygulama yapılması,

Hükmün gerekçesinde asgari hadden ceza verileceğinin belirtilmesine ve hükümden önce 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun ile TCK'nın 257/2. maddesinde öngörülen cezanın alt sınırı indirilmesine rağmen yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeksizin, sanık hakkındaki temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi,

Adli sicil kaydında suç tarihi itibarıyla sabıkası bulunmayan sanık hakkında, gerekçede “sanığın 3 aydan fazla kesinleşmiş mahkumiyeti bulunduğu göz önüne alınarak TCK’nın 51. maddesinin uygulanmayacağı” belirtilmesine rağmen, hükümde cezanın TCK'nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 06/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3093
Karar No: 2012/19880
Karar Tarihi: 27.06.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/3093 E.  ,  2012/19880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinde hapis veya adli para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değiik 81/4.maddesinin ise hapis cezası ile adli para cezasını içerdiği gözetilerek;

Adli para cezası, hapis cezasına göre lehe olduğu halde, mahkemece 5846 sayılı yasanın 5101 sayılı yasa ile değişik 81/9-1-b maddesinin tatbik edilmesi halinde tercih edilecek para cezasının aleyhe olacağı şeklindeki gerekçeyle aynı yasanın 5728 sayılı yasa ile değişik 81/4 maddesine göre hapis cezası ve adli para cezasının tatbiki suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK.nun 325.maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 27.06.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.