erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/4414
Karar No: 2011/10869
Karar Tarihi: 30.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/4414 E.  ,  2011/10869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıyer İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, borçlu S.... B... imzalı tarihsiz "12.12.2005 tarihinde sn. A... G.....'ye 7.000 YTL ödeyeceğimi beyan ederim." ibarelerini içeren adi yazılı belge ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca ve ferilerine itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe testik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda alacaklı tarafından icra takibine dayanak yapılan belgedeki imzaya borçlu tarafından itiraz edilmediği ve anılan belgenin mücerret (kayıtsız şartsız) borç ikrarını içerdiği, bu hali ile İİK. nun 68/1.maddesinde sayılan nitelikte olduğu görülmüştür. Borçlu borcu ödediğini de İİK.nun 68.maddesinde sayılan belgeler ile ispat edemediğine göre mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle reddi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9926
Karar No: 2011/260
Karar Tarihi: 19.01.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/9926 E.  ,  2011/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemelerin görevi yasalarla belirlenir ve kamu düzeni ile ilgilidir. Bu nedenledir ki yargılamanın her aşamasında göz önünde bulundurulması gerekir. Tahliye davalarında görevli mahkeme HUMK.’nun 8/2.fıkrasının 1 nolu bendinde belirlenmiştir. Buna göre, kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye akdin feshi veya tespit davaları ve bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı davaları değerine bakılmaksızın sulh mahkemesinin görevindedir.

Olayımızda; davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış, İİK.’nun 67.maddesi uyarınca itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle tahliye isteminde bulunmuştur. Davanın niteliği ve dava dilekçesindeki talebin içeriğine göre dava tahliye istemine ilişkin olup davaya bakmak görevi sulh hukuk mahkemesine aittir. Taraflar arasındaki kira ilişkisinin kanıtlanamamış olması davanın niteliğini değiştirmez. Davacı dava dilekçesinde sözlü kira ilişkisine dayanarak itirazın iptali ve tahliyeye hükmedilmesini istemiş ve iddiasını kanıtlayamamıştır. Bu durumda mahkemece kanıtlamayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA,istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.1.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6252
Karar No: 2015/12634
Karar Tarihi: 27.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/6252 E.  ,  2015/12634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞİLE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2014

NUMARASI : 2013/348-2014/279

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Hazine vekili Avukat Ulviye Sarp, M.. S.. vs. vekili Avukat Özgür Savaşçı geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelen tarafın yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında D. Köyü çalışma alanda bulunan 691 parsel sayılı 5030 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Hüseyin adına tespit edilmiş, daha sonra 31.05.1974 tarihli Kadastro komisyonu kararı ile çalılık vasfıyla tespit harici bırakılmıştır. Davacı Sıdıka ve arkadaşları tapu kaydına dayanarak Fatma mirasçıları adına tescil istemiyle 29.04.1992 tarihinde dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş, Hazinenin temyizi üzerine Yargıtayca "hüküm fıkrasında tescile karar verilen taşınmaz veya taşınmaz bölümünün ve yüzölçümünün açıkça belirtilmediği, fen bilirkişi rapor ve krokisine atıf yapılmadığı, Mahkemenin infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorunda bulunduğu" belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 691 parsel sayılı 5030 metrekare yüzölçümündeki taşınmazın payları oranında Fatma Mürüvvet ve Eyüp dışındaki mirasçıları davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı M.. S.. ile Eyyüp mirasçıları vekili ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan davacılar da temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1115
Karar No: 2018/4140
Karar Tarihi: 13.11.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/1115 E.  ,  2018/4140 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62, 63, 53, 58/9 maddeleri gereğince mahkumiyetine dair istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın örgütle iltisaklı olması nedeniyle kapatılan okula çocuğunu göndermesi eyleminin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/18459
Karar No: 2014/26521
Karar Tarihi: 18.11.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/18459 E.  ,  2014/26521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/11/2012

NUMARASI : 2012/37-2012/465

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş, davalı vekili de temyize cevap dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 12.11.2013 günü temyiz eden davacı idare vekili Av. Ö. K..'un yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ve bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmaza, emsalden % 40 daha değerli olduğunun kabulüyle değer biçilmiştir. Oysa, dosya içindeki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerlerine göre emsal, dava konusu taşınmazdan 2,6 kat daha değerli olduğundan bu rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5333
Karar No: 2008/7525
Karar Tarihi: 15.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5333 E.  ,  2008/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Karşıyaka 2. Sulh ile Seferihisar Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; Karşıyaka Kaymakamlığınca vasi tayini için ihbarda bulunulan kısıtlı adayı ...’nun yapılan araştırmalarda kardeşi tarafından ikamet adresi olarak verilen Zeytinlik diye bir yerin ...’da bulunmadığı, kısıtlının burada tanınmadığı,son olarak yapılan adres tespitine göre ;”Karşıyaka ,Bostanlı Mahallesi 6346 Sokak No; 13/5” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından M.K. 411. maddesi gereğince davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme Karşıyaka Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5335
Karar No: 2021/23429
Karar Tarihi: 23.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5335 E.  ,  2021/23429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan mağdur vekilinin suçun oluştuğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

15 yaşından küçük mağdure ile sanığın olay tarihinde cadde üzerinde karşılaştığı, sanığın konuşmak istediğini söyleyerek mağdureyi otobüs terminaline çağırdığı, mağdurenin sanık ile buluşarak sanığın aracına bindiği ve bir süre birlikte gezdikten sonra mağdurenin araçtan inip evine gitmek istemesine rağmen sanığın mağdureyi araçtan indirmediği, saatin geç olması üzerine mağdurenin annesinin polise giderek kızı hakkında kayıp müracaatında bulunduğu sırada polislerin sanığı arayarak mağdurenin yanında olup olmadığını sordukları, sanığın ise mağdurenin yanında olmadığını söylediği ve akabinde mağdureyi serbest bıraktığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f maddesinde düzenlenen çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16438
Karar No: 2016/9022
Karar Tarihi: 23.06.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/16438 E.  ,  2016/9022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresi vekilinin 17.10.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddine dair mahkemenin 17.10.2012 gün ve 2012/374 Esas, 2012/484 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan gümrük idaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle red kararının istem gibi ONANMASINA,

II-Sanığın ve müdafiinin 04.10.2012 tarihli hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

1)10.09.2011 tarihli bandrol denetim tutanağında; içkilerin üzerinde bulunan bandrollerin mobil denetim cihazıyla yapılan incelemesinde “kayıp bandrol” olarak kayıtlı oldukları ve kayıp bandrollerin sahibinin de ... Alkollü ve Alkolsüz İçecekler Tic. Ltd. Şti ile ... Alkollü İçki Pazarlama Gıda Turizm Ltd. Şti. olduğunun belirtilmesi karşısında, bu şirketlerce bandrollerin hangi ürünler için alındığı ve kayıp bildiriminin ne sebeple yapıldığı araştırıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bandrollerin sahte olduğuna dair kanaat içeren denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)UYAP ortamından yapılan araştırmada, sanık hakkında Dairemizin aynı gün incelenen 2014/28083 Esas (... Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/545 Esas 2013/286 Karar) sayılı dosyası ile halen yargılaması devam eden ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/19 Esas sayılı dosyasındaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu anlaşılmakla, suçun sübutu halinde, Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih 2013/7-591 Esas- 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işlendikleri yer ve işlenme zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özelliklerin birlikte değerlendirilmesiyle eylemin TCK.nun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi için eldeki dosya ile anılan dosyalar birleştirilmek suretiyle yargılama yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3992
Karar No: 2011/1988
Karar Tarihi: 29.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/3992 E.  ,  2011/1988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı-davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 139 ada 6 parsel sayılı 19.171,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz aynı kuvvet ve mahiyetteki tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı gerekçesiyle malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiş, tutanak 3402 sayılı Kadastro Kanununun 10. maddesi hükmü gereğince Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir. Davacı-davalı ... tapu kaydına, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, davacı-davalı Hazine ayrı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmazın malik hanesinin davacı-davalı ... yazılmak suretiyle doldurulmasına karar verilmiş; hüküm, davacı–davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 139 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, davacı-davalı Hazine'nin dayandığı 15.09.1948 tarih, 2 sayılı tapu kaydının kapsamında kalmakla birlikte; Toprak Tevzii Komisyonu çalışmaları sonucu davacı Hazine tarafından dava dışı taşınmazlarla birlikte dağıtıma tabi tutulduğu, dava konusu taşınmazın da davacı-davalı ...’un dayandığı Hazine'nin temliki ile oluşan 2.2.1962 tarih 129 nolu sicilden gelen 31.01.1989 tarih, 12 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı, davacı-davalı Hazine'nin kayda dayalı bir hakkının bulunmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı-davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 29.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/8694
Karar No: 2012/14578
Karar Tarihi: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8694 E.  ,  2012/14578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/163-2012/61 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 39.559,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 39.559,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.766,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/158
Karar No: 2018/3668
Karar Tarihi: 25.10.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/158 E.  ,  2018/3668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına

yapılan istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, tanık beyanları ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ile ilgili hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.