erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/574
Karar No: 2011/595
Karar Tarihi: 09.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/574 E.  ,  2011/595 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/340684

...'i yaralamaktan sanık ...'nın yapılan yargılanması sonunda: 765 sayılı TCK.nun 102/4 maddesi uyarınca kamu davasının ortadan kaldırılmasına ilişkin (BAKIRKÖY) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14/09/2007 gün ve 167/567 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa, dosya içeriğine ve mağdura ait Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü'nün 16.09.2002 tarihli rapor içeriğine göre, olay gecesi düğün yerinde akrabalar arasında aniden gelişen kavga sırasında, sanığın bıçakla mağdura vurduğu, bıçak yaralarından birinin toraksa nafiz olup, yaşamsal tehlike doğurduğu ancak organ ve büyük damar yaralanması yapmadığı, diğer 5 bıçak yaralarının ise kalça, bacak ve lomber bölgesinde kesi niteliğinde olup, hayati tehlike doğurmaması karşısında, sanığın özellikle mağdurun hayati bölgelerini hedef aldığına dair delil elde edilememesi de nazara alınarak, sanığın mağdura yönelik eyleminin silahlı yaralama olarak nitelenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki suçun öldürmeye teşebbüs olduğuna yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayininde ve yaralama suçunun tabi olduğu yasa hükmünde öngörülen cezanın tür ve süresine göre yargılama aşamasında 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde belirtilen dava zamanaşımı süresinin dolduğunun takdiri ile kamu davasının ortadan kaldırılmasına dair verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet Savcısının suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 09.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Esas No: 2012/4820
Karar No: 2012/6200
Karar Tarihi: 20.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4820 E.  ,  2012/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 1717 parsel sayılı 3260 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan sözedilerek cebel tarla niteliğiyle davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı Hazine de ayrı tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava niteliği ve içeriği itibariyle 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12.maddesi hükmüne dayalı kesinleşen kadastroya karşı açılan dava niteliğindedir

Dava ve temyize konu 1717 parsel sayılı taşınmazın davacı ...’ın tutunduğu Temmuz 1288 tarih ve 33 sayılı tapu kaydı kapsamında kalmadığı, dava konusu taşınmazın davalı Hazine'nin yargılama sırasında tutunduğu 17 Mayıs 1340 tarih ve 7 sayılı tapu kaydı ve haritası kapsamında kaldığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Öte yandan Hazine adına tapuda kayıtlı taşınmazlar üzerinde sürdürülen zilyetlik süresi ne olursa olsun hukukça değer taşımaz.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...’ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 17,91 TL harcın davacı ...’dan alınmasına, 20.9.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/5767
Karar No: 2017/2893
Karar Tarihi: 06.04.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5767 E.  ,  2017/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve .. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca annesi ve babası hükümlü olan küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin MERNİS adreslerinin "..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.. Sulh Hukuk Mahkemesince küçüklerin ikamet adreslerinin "....." olduğu gerekçesi ile mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından annesi ve babası hükümlü olan küçüklerin davacı babaanneleri ile birlikte "....." adresinde ikamet ettikleri anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/04/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23023
Karar No: 2017/4247
Karar Tarihi: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23023 E.  ,  2017/4247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

I)Sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

II)Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)İİK’nın 354. maddesine göre borcun ödenmesi halinde de cezanın düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6341
Karar No: 2013/1998
Karar Tarihi: 12.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/6341 E.  ,  2013/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 191/2, 59/2, 647 sayılı Kanunun 6, TCK. 40 maddeleri gereğince erteli 5 ay hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın önce 18.03.2005 tarihinde yakınanın çalıştığı işyerine gelerek bıçak çekip ücretini ödemeden çiçek istediği, yakınan ve çalışanların sanıktan çekinmeleri nedeniyle çiçek verdikleri, ancak verilen çiçeği az bulup çiçekleri kırdığı, sanığın olay tarihi olan 27.03.2005 tarihinde tekrar sarhoş olarak işyerine gelip bıçak çekerek 10 demet civarında çiçek alıp geldiği ticari taksi şöforüne verdiği ve o sırada dükkanda bulunmayan yakınanın gelmesini beklediği, yakınan gelince bir elinde ustura, diğer elinde ekmek bıçağı olduğu halde yakınandan hastane masrafı olarak nitelediği 300 TL para istediği, “parayı vermezsen seni öldürürüm” diyerek yakınanı tehdit ettiği, olay yerine çağırılan akrabası tanık ...’in araya girmesi nedeniyle yakınana zarar veremediği ve olay yerinden tanık tarafından uzaklaştırıldığının anlaşılması karşısında, suç vasfının tayininde hataya düşülerek sanığın eyleminin yağmaya teşebbüs suçunu oluşturmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13096
Karar No: 2019/8356
Karar Tarihi: 16.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13096 E.  ,  2019/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında, TCK'nın 155/2, 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık ... hakkında, TCK'nın 155/2, 62, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, katılanın yetkilisi olduğu .... Yapı İzolasyon Şirketinde taşeron olarak çalıştıkları ve bina yalıtımı ile boya badana işi yaptıkları, inşaatta kullanılmak üzere kendilerine verilen 19 kg üç kutu boyayı izinsiz olarak kendi işlerinde kullanmak amacıyla inşaat sahasının dışına çıkardıkları ve bu şekilde müsnet suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2)Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki İzmir 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/09/2010 tarihli 2009/854 Esas-2010/680 Karar sayılı ilam, suç tarihinden sonra 24/11/2010 tarihinde kesinleşmiş olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık ... hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "6 gün", "5 gün" ve “100 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4052
Karar No: 2017/1781
Karar Tarihi: 21.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4052 E.  ,  2017/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tazminat

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ile davalı .... Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2012/201 esas - 2013/322 karar sayılı ilamı ile Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca ve ortak çocuklarının ölümü ile tarafların aralarının bozulduğu, aralarında geçimsizlik yaşandığı, 5-6 yıldır ayrı oldukları ve birlikte ortak hayat kurmalarının taraflardan beklenemeyceği gerekçesiyle boşanmalarına karar verilmiştir. Bahsi geçen karar temyiz edilmeksizin 09.09.2013 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı kadın eski eşi aleyhine Türk Medeni Kanununun 178. maddesi gereğince, evliliğin boşanma sebebiyle sona ermesinden itibaren bir yıllık süre içerisinde Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesine dayanan manevi tazminat istemli eldeki davayı açmış ve erkeğin sadakatsizliği vakıasına dayanmıştır. Bahsi geçen bu vakıa boşanmaya sebebiyet veren vakıalar arasında sayılmamıştır. Boşanma hükmüne esas alınan erkeğin kusurlu davranışları ise kadının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımamaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı kadın tarafından açılan manevi tazminat davasının reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.02.2017 (Salı)
Esas No: 2015/25404
Karar No: 2017/4243
Karar Tarihi: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25404 E.  ,  2017/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirket yetkilisi tarafından Ticaret Sicil Müdürlüğüne İİK’nın 44. maddesine uygun mal beyanı verilip verilmediğinin tespiti açısından ticaret sicil kaydının istenmesi ve borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden, şikayet tarihi olan 25.04.2011 tarihi itibariyle mükellefiyetinin devam edip etmediği sorulup, şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/10856
Karar No: 2020/1214
Karar Tarihi: 23.01.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/10856 E.  ,  2020/1214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ağaç bedeli davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın müdahalenin men'i ve eski hale getirme yönünden reddine, ağaç bedeli yönünden kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaza müdahalenin önlenmesi, eski hale getirme ve ağaç bedeli istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın ağaç bedeli yönünden kısmen kabulüne, müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme talebi yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı idare vekilince yargılama sırasında dava konusu taşınmaza ilişkin Enerji Piyasası Düzenleme Kurulu tarafından 07.03.2013 tarih 4307-16 sayılı kararı ile kamulaştırma kararı alındığı ve Darende Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/47 Esas 2018/55 Karar sayılı dosyasında kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil davası açıldığı bildirildiğinden, bu dosya incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7173
Karar No: 2018/9833
Karar Tarihi: 20.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/7173 E.  ,  2018/9833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, hakaret

HÜKÜM : Asıl karar: a) Dolandırıcılık suçundan TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

b) Hakaret suçundan TCK'nın 125/1, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Ek karar: Temyiz isteminin reddi

Dolandırıcılık ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler ile temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükümlerinin, 12/03/2018 tarihinde sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın bu hükümleri bir haftalık yasal süresinden sonra 27/08/2018 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 03/09/2018 günlü ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 20/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/838
Karar No: 2022/6421
Karar Tarihi: 25.04.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/838 E.  ,  2022/6421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/603
Karar No: 2014/15402
Karar Tarihi: 02.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/603 E.  ,  2014/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 103 ada 250 parsel sayılı taşınmazdaki binanın üzerinden davalının elektrik kablolarını geçirmek suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve elektrik kablolarının sökülmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmaza haberleşme hizmetini sağlayabilmek için dağıtım Kutu ve kablosunu monte ettiklerini, kullanıma engel olunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.'nın 114. maddesinde dava şartları düzenlenmiş olup, aynı maddenin (g) fıkrasında davacının gereken gider avansını yatırması dava şartları arasında sayılmıştır. Yasanın 115/2. maddesinde ise dava şartının yokluğu halinde izlenecek yol gösterilmiş, 120. maddesinde yargılama sırasında yeterli olmadığı anlaşılan gider avansına ilişkin düzenlemeler getirilmiş, 324. maddesinde de delil ikamesi için avans düzenlemesine ve avansın yatırılmaması halinde o delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacağı öngörülmüştür. Tüm bu düzenlemelere karşın her davanın açıldığı tarihte yürürlükte olan hükümlere göre inceleneceği kuşkusuzdur. Nitekim, 6100 sayılı H.M.K.'nın 448. maddesinde tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla yasanın derhal uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Somut olayda, dava 1086 sayılı Yasa döneminde açılmış ve 6100 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği tarihe kadar eski yasa hükümleri uygulanarak yürütülmüştür. Bu durumda davanın açılması ile ilgili tüm işlemlerin tamamlandığı kabul edilmelidir. Öte yandan gerek 1086 sayılı Yasanın ilgili hükümleri gerekse 6100 sayılı Yasanın 324. maddesi hükmü yargılamanın gerektirdiği masrafların ilgili tarafça yatırıp yatırılmaması hususunda benzer hükümler getirmiş, yatırılmaması halinde uygulanacak yaptırımlar da gösterilmiştir. Hal böyle olunca, 6100 sayılı HMK'nun 324. maddesi uygulanmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken olayda uygulama yeri bulunmayan 6100 sayılı Yasanın 114/g, 115/2 ve 120/2 maddelerinden söz edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir” gerekçesiyle bozulması üzerine bozma ilamına uyularak mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.05.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.