erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/22688
Karar No: 2011/12394
Karar Tarihi: 07.07.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/22688 E.  ,  2011/12394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü ... hakkındaki kesinleşmiş 08.05.1997 günlü hükmün, 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre uyarlanması için duruşma açılıp, baroca 5271 sayılı CMK’nun 150. maddesi uyarınca hükümlüye savunman olarak atanan ve duruşmaya katılan Av.... tarafından 31.01.2007 günlü uyarlama kararının temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; kendisine savunman atandığından haberdar olmayan hükümlü ...'ye 31.01.2007 tarihli ek kararın tebliğ edilmediği, buna göre hükümlünün adresi araştırılıp saptanarak, ek kararın CMK’nun 232/6.maddesine uygun olarak yasa yolu başvurusu için ek kararın tebliğinden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'a temyiz yoluna başvurulabileceği ve savunmanın temyizine onay verilip verilmediğinin sorulması için, bu açıklamayı içeren ihtaratlı tebligat yapılarak, adı geçen hükümlünün başvurması halinde bu husus kendisine sorulup, sunarsa temyiz dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 07/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2581
Karar No: 2015/3378
Karar Tarihi: 26.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2581 E.  ,  2015/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/47983

MAHKEMESİ : Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/12/2013, 2013/391 (E) ve 2013/657 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

1 -Sanık Y.. Ö..'ün, mağdur .. kasten öldürmeye teşebbüs ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından yapılan incelemede,

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık .. tanık .. eski erkek arkadaşı olup ... tanık ... ile arkadaşlık yapmaya başlaması üzerine zaman zaman .. telefonla rahatsız ettiği, olay günü sanığın yine İlknur'a mesaj attığı, bu nedenle tartıştıkları, .. bu durumu .. söylemesi üzerine .. sanıkla konuşmak için randevulaştığı, yanında tanık .. ve mağdur ..ut olduğu halde buluşma yerine gittikleri, taraflar arasında konu ile ilgili tartışma çıktığı, sanığın cebinden çıkardığı ruhsatsız tabancasını tanık .. yöneltmesi üzerine mağdurun sanığa yumrukla vurduğu, bu sefer sanığın mağdura yönelerek yakın mesafeden bir el ateş etmek suretiyle mağduru sol temporel bölgeden 4. derece lineer kırığı, travmatik subaraknoid kanama ve pnomosefali oluşacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı olayda,

a-İlk haksız hareketin sanıktan geldiği gözetilmeden hakkında haksız tahrik dolayısıyla indirim yapılması ve,

b-TCK'nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

c- Adli sicil kaydına göre tekerrür hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

Aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Y.. Ö..'ün, mağdur Mahmut'u kasten öldürme suçuna teşebbüs ile 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin edilmiş, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 26/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/24655
Karar No: 2014/25118
Karar Tarihi: 28.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/24655 E.  ,  2014/25118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 23. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2014/244-2014/428

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun icra mahkemesine başvurusunda ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek öğrenme tarihine göre gecikmiş itirazda bulunduğunu bildirdiği, mahkemece ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olduğuna ve gecikmiş itirazın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu kabul edildiğine ve bu yönde borçlunun bir temyizi de bulunmadığına göre, tebliğ işleminin usulüne uygun olduğu hususu kesinleşmiştir.

Bu durumda olayda İİK'nun 65. maddesinde öngörülen gecikmiş itiraz şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılması gerekir.

Gecikmiş itiraz yoluna başvurulabilmesi için, İİK'nun 65. maddesi uyarınca, borçlunun kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle süresi içinde itiraz edememiş olması gerekir.

Buna göre borçlunun gecikmiş itiraz nedeni olarak ileri sürdüğü tebligatı geç öğrendiği hususu, İİK'nun 65. maddesine uygun bir gecikmiş itiraz sebebi olmadığı gibi, bir an için geçerli bir mazeret kabul edilse bile, mazeretine ilişkin olarak sunduğu belgelerin de anılan maddeye uygun bulunmadığı görülmüştür.

O halde mahkemece, İİK'nun 65. maddesine uygun olmayan gecikmiş itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/9914
Karar No: 2019/16648
Karar Tarihi: 24.12.2019

**(Kapatılan)17. Ceza Dairesi         2019/9914 E.  ,  2019/16648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın, temyiz dışı sanık ... ile birlikte, müştekinin ikamet ettiği evin kapısını açamadıkları için içeri giremedikleri, fakat müştekinin ikametinin apartman dairesi olduğu ve sanıkların apartmana girmeleri ile konut dokunulmazlığının ihlali suçunun tamamlanmış sayılacağı gözetilmeyerek, sanık hakkında teşebbüs hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21630
Karar No: 2022/17618
Karar Tarihi: 19.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21630 E.  ,  2022/17618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03/09/2019

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının ve yine CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 03/09/2019 tarihli ve 2019/1450 Esas - 2019/1442 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 19/12/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28225
Karar No: 2016/14383
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28225 E.  ,  2016/14383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla aynı değerde olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17392
Karar No: 2015/30061
Karar Tarihi: 03.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17392 E.  ,  2015/30061 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Ankara 16. İş Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2014

NUMARASI : 2010/808-2014/54

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan ihbar ve kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında sözleşmesin feshi ve buna bağlı olan ihbar tazminatı konusunda uyuşmazlık mevcuttur.

İhbar tazminatı, belirsiz süreli iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın ve usulüne uygun ihbar süresi tanımadan fesheden tarafın, karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminattır. Buna göre, öncelikle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24 ve 25. maddelerinde yazılı olan sebeplere dayanmaksızın feshedilmiş olması ve 17. maddesinde belirtilen şekilde usulüne uygun olarak ihbar süresi tanınmamış olması halinde ihbar tazminatı ödenmelidir. Yine haklı fesih sebebi bulunmakla birlikte, işçi ya da işverenin 26. maddede öngörülen hak düşürücü süre geçtikten sonra fesih yoluna gitmeleri durumunda, karşı tarafa ihbar tazminatı ödeme yükümlülüğü doğar.

Dosya içeriğinde göre davacı işçi 29.11.2005-10.08.2010 tarihleri arasında boya teknisyeni olarak davalı işyerinde çalıştığı anlaşılmıştır. Davacı davalı işyerince iş sözleşemsinin feshedildiğini beyan etmiş ise de; istifa dilekçesindeki beyanları ile dava dilekçesi içeriği birlikte değerlendirildiğinde, davacı işçinin iş sözleşmesini feshettiği anlaşılmıştır. Davacının, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına vermiş olduğu dilekçede de, işyerindeki baskılardan dolayı iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini bildirdiği görülmüştür. Dosya kapsamına göre iş sözleşmesi davacı işçi tarafından feshedilmiş olup, her ne kadar yapılan fesih haklı sebebe dayanmakta ise de, iş sözleşmesini haklı da olsa fesheden taraf ihbar tazminatına hak kazanmaz. İhbar tazminatı isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8697
Karar No: 2020/12321
Karar Tarihi: 15.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/8697 E.  ,  2020/12321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine dair ek karar

Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında sanık tarafından istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin temyiz talebinin reddine dair verdiği ek karar sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin reddine dair 31/12/2019 tarih ve 2018/1348 Esas, 2018/1135 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; ek karara yönelik sanığın temyiz itirazlarının CMK 298. maddesi gereğince REDDİNE, 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9437
Karar No: 2016/11022
Karar Tarihi: 05.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2016/9437 E.  ,  2016/11022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 12 günün 5 güne, TCK'nun 43. maddesi gereğince belirlenen 16 günün 6 güne, TCK.nun 168/2 maddesi gereğince belirlenen 13 günün 3 güne, TCK.nun 62/1 maddesi gereğince belirlenen 10 günün ise 2 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20,00 liradan hükmolunan sonuç 200,00 TL adli para cezasının 40,00 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün, sanık ... tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun adli para cezasının miktarı yönünden düzeltilerek onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

Ayrı gerekçe gösterilmeden yerel mahkemenin adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesi hükümde çelişkiye neden olmakta ise de, sayın çoğunluğun kararındaki gibi hükmün düzeltilerek onanması halinde yerel mahkemenin direnme hakkı elinden alındığı gibi, hükmün bu nedenle bozulması sonucu yerel mahkemenin gerekçe göstererek adli para cezasını alt sınırın üzerinde belirlemesine engel bir durum da bulunmadığından, hükmün adli para cezasının ayrı gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması gerekçesiyle bozulması yerine yerel mahkemenin kararının düzeltilerek onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 05.12.2016
Esas No: 2015/28215
Karar No: 2016/14384
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28215 E.  ,  2016/14384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın m² si 36.77 TL olup emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan iki kat değerli olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17870
Karar No: 2015/30809
Karar Tarihi: 12.11.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/17870 E.  ,  2015/30809 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Aksaray İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2014

NUMARASI : 2011/283-2014/8

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, haksız davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına itibar edilerek davacının işyerinde yaz ayları onaltı saat ve kış ayları dokuz saat onbeş dakika fazla çalışma yaptığı hesaplanmış ve mahkemece bu alacağa ilişkin talepleri hüküm altına alınmıştır. Ancak, davanın taraflarının anlatımlarına, yapılan işin niteliğine, tanık beyanlarına ve mevcut delillere göre davacının kış ayları haftada altı gün 08:30-16:30 arası çalıştığı bir saat ara dinlenme düşülmesi sonucu kırkbeş saati aşan fazla çalışma yapıldığının ispatlanamadığı anlaşılmakla; kış ayları dışlanmadan yapılan hesaplamaya itibar edilerek hüküm kurulması isabetli olmamıştır. Mahkemece bu kabul doğrultusunda kış ayları dışlanarak fazla çalışma alacağı hesaplanmalı ve hesaplanan miktardan ilk kararda yapılan oran üzerinden indirim yapıldıktan sonra alacak hüküm altına alınmalıdır. Kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.