erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/487
Karar No: 2007/7910
Karar Tarihi: 10.12.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/487 E.  ,  2007/7910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesine dayalı fazla ödemenin iadesi ve verilen malzeme bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Davalı borcu kalmadığını savunmuş, davanın reddini istemiş, davanın kabulüne dair mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Davacı iş sahibi, davalı yüklenicidir. Kural olarak eser sözleşmelerinde işin bedelinin ödendiğini kanıtlamak iş sahibine aittir (BK.364). Somut olayda davacının sunduğu belgede bir kısım ödemenin karşılığında davalı imzası yoktur. Davalı da bunların ödenmediğini savunmuştur. Bu durumda davacı usulen ödemeleri belge ile kanıtlamak zorunda olduğundan, ayrıca da belge ibraz etmediğinden iddia edildiği miktarda ödemenin varlığı kanıtlanmış kabul edilemez. Nevar ki dava dilekçesinde “sair yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğu kabul edilerek ödeme tutarı konusunda yemin teklifine hakkı olduğu davacıya hatırlatılmalı, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kabulü ile kararın davalı taraf yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9221
Karar No: 2015/7009
Karar Tarihi: 08.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/9221 E.  ,  2015/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/382933

MAHKEMESİ : Ordu(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2013/508 (E) ve 2013/610 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yargılamada hedeflenen gerçeğe ulaşma ve adaletin gerçekleşmesi de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; İddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddî vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların gerçek olması ve yapılan olumsuz değerlendirmelerin somut vakıalara dayanması gerekir. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması gerekir; ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa bile, uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda, sanığın, tahliye talebinin reddedilmesi üzerine Cumhuriyet Savcılığına verdiği iddialarının araştırılması talebine yönelik dilekçesinde geçen ifadelerin; TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kalıp kalmadığı tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık Y.. A.. müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1318
Karar No: 2014/3471
Karar Tarihi: 28.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/1318 E.  ,  2014/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞEBİNKARAHİSAR KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/01/2013

NUMARASI : 2011/8-2013/26

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahallinde keşif yapılarak davacı tarafından meydana getirilen muhtesat niteliğindeki ağaç ve yapıların varlığı tespit edildiği takdirde 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi hükmü gereğince tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 104 ada 43 ve 45 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki tel örgü, su havuzu, duvar ile ağaçlardan ibaret muhtesatların beyanlar hanesinde davacı M. A. T. adına gösterilmesine, parsellerin bu şekilde tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, asli müdahiller Ş.. T.. ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre asli müdahiller Ş.. T.. ve arkadaşları vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece, tel örgü, su havuzu, duvar ile ağaçlardan ibaret muhtesatların davacı tarafından yapıldığı kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Doğru sonuca varılabilmesi için, üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, tespit bilirkişilerinin tamamı ve daha önce dinlenen tanıklar da hazır olduğu halde taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıklarından, muhtesat olarak gösterilen taşınmazların etrafını çevrelemek için yapılan taş duvarı kimin yaptırdığı, bedeli davacı tarafından ödenmiş olması halinde bunun ahlaki bir görevin yerine getirilmesi amacıyla olup olmadığı, 104 ada 45 parselde bulunan havuzun kadastro tespit gününden evvel var olup olmadığı araştırılmalıdır. Ziraatçi bilirkişi raporunda gösterilen ağaçlardan hangilerinin kadastro tespitinden evvel ve kimin nam ve hesabına dikildiği belirlenmeli, bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki olduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkiler giderilmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Kabule göre muhtesat olarak gösterilmesine karar verilen ağaç ve havuzun kadastro paftasında yerleri işaretlenerek gösterilmemiş olması da doğru değildir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 28.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21320
Karar No: 2022/16794
Karar Tarihi: 01.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/21320 E.  ,  2022/16794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümlerin niteliği ve tayin olunan cezaların miktarları itibarıyla 5271 sayılı CMK'nun 286/2. maddesi uyarınca temyiz edilemez olduğu, sanığın temyiz istemlerinin Bölge Adliye Mahkemesince bu gerekçe ile reddine ilişkin 15/11/2019 tarihli ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK'nun 298. maddesi gereğince REDDİ ile ek kararın ONANMASINA, 01.12.2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/6819
Karar No: 2020/3904
Karar Tarihi: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6819 E.  ,  2020/3904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/1, 62/1, 52/2-4, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 06/12/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılana ait iş yerinden araç kiraladığı ancak kira süresinin bitmesine rağmen aracı iade etmediği, bu suretle sanığın güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ikrarı, katılan beyanı, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6118
Karar No: 2018/12036
Karar Tarihi: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6118 E.  ,  2018/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 51/1-a ve 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09/03/2015 tarihi yerine şikayet tarihi olan 04/06/2015 tarihi olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13843
Karar No: 2020/6699
Karar Tarihi: 08.07.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/13843 E.  ,  2020/6699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takibe karşı borçlunun itirazı üzerine takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece davanın kabulü ile itirazın kaldırılmasına karar verildiği, kararın borçlu tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi; “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içerisinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilamsız takip yapılamaz” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafça borçlunun itirazının kaldırılmasına dayanak yapılan belgenin alacaklı ile takip dışı ... Yapı İnşaat Turizm Tarım Ürünleri San. Tic. Ltd. Şti. arasındaki temlik sözleşmesinin tanınması niteliğinde olduğu, kayıtsız şartsız borç ikrarı içermediği, İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı anlaşılmıştır. Borçlunun itirazında, borcu kabul mahiyetinde bir beyanı olmadığı gibi hukuki ilişkiye ve borca açıkça itiraz ettiği de görülmektedir.

O halde ilk derece mahkemesince yukarıda açıklanan gerekçe doğrultusunda itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 21/10/2019 tarih ve 2019/45 E.- 2019/1651 K. sayılı İstinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 17/10/2018 tarih ve 2018/473 Esas-2018/552 Karar sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 08/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1133
Karar No: 2013/1637
Karar Tarihi: 25.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1133 E.  ,  2013/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29.09.2011 tarih ve 2010/356-2011/249 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının TPE nezdinde 2006/00510 tescil numaralı "Yer Temizleme Fırçası" isimli tasarımın sahibi olduğunu, ancak anılan tasarımın yenilik ve ayırt edicilik özelliğinin bulunmadığını ileri sürerek, tasarımın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerine sahip olduğuna ilişkin bilirkişi raporuna davacı vekilince delil olarak dayanmış olduğu tasarımların numaralarının sehven yanlış olarak bildirildiğinin belirtilmesi üzerine, bilirkişi kurulundan ek rapor alınması yoluna gidildiği, ancak takdir olunan ek bilirkişi ücretinin verilen ve sonucu ihtar edilen kesin süreye rağmen davacı vekilince karşılanmadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/30488
Karar No: 2021/26558
Karar Tarihi: 08.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30488 E.  ,  2021/26558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

CMK'nın 295/1. maddesinde yer alan ''temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanık müdafisine, 7 gün içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verebileceği ihtarı da içerecek şekilde usulünce gerekçeli kararın tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin temyiz davası istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne GERİ GÖNDERİLMESİNE, 08/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8054
Karar No: 2010/630
Karar Tarihi: 27.01.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/8054 E.  ,  2010/630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 677 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve ertelemeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden önce 01.05.2005 tarihinde yürürlüğe giren, 5335 sayılı Yasanın 22.maddesi ile 5083 sayılı Yasanın 2.maddesine eklenen son fıkra uyarınca, bir Yeni Türk Lirasının altında kalan tutarların atılması gerektiği gözetilmeden, sanığın sonuçta 960,80 YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulundğundan, sonuç adli para cezasının 960 liraya indrilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELİTLEREK ONANMASINA, 27.01.2010 günü oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

13.11.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı yasanın 5/2 fıkrasının, 19.12.2006 yürürlük tarihli 5560 sayılı yasa ile değişikliğe uğramadan önceki halinde "bu kanunlarda TCK da belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, 1.fıkrada belirtilen kanunlarda alt ve üst sınırlardan birisi veya bunlardan her ikisi gösterilmemiş olmakla birlikte, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı 450 TL olarak uygulanır" düzenlemesi dikkate alındığında, 677 sayılı yasanın 1/2.fıkrasında adli para cezasının alt sınırı gösterilmiş olmakla, para cezasının tayininde 5252 sayılı yasanın 5.maddesinin uygulanamayacağı, sanığın lehine bulunan aynı yasanın 4/b-1.fıkrasına göre, 677 sayılı yasanın 1.maddesindeki para cezasının alt sınırdan tayin olunması halinde cezanın 50 liranın 85715 katı alınmak suretiyle 4 TL olarak belirlenmesi gerekirken, sanığın aleyhine olan 765 sayılı TCK. 19.maddesi uyarınca doğrudan belirlenen 343 TL adli para cezası uygulaması kabul edilmek suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.
Esas No: 2018/1850
Karar No: 2019/10075
Karar Tarihi: 10.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1850 E.  ,  2019/10075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-b, CMK’nın 253, 254, 223/8. maddeleri

uyarınca uzlaşma nedeni ile kamu davasının düşürülmesine

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma nedeni ile düşürülmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Uzlaştırma CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanunun 254. maddesinde; " Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231 inci maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231 inci maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." denilmiştir.

Yaşı küçük mağdurun babası ...’in soruşturma aşamasında alınan 14.11.2013 tarihli savcılık ifadesinde uzlaşmak istemediğini beyan ettiği, yargılama aşamasında verdiği ifadesinde ise şikayetinin devam ettiği ve tedavi masraflarının tamamını kendisinin karşıladığını beyan ettiği; Büyükçekmece 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen tazminat davasında mağdurun taksirle yaralanması nedeni ile davalı sanık aleyhine maddi tazminata hükmedildiğinin anlaşıldığı ve sanık tarafından mağdurun ailesine 9.000,00 TL tutarında ödeme yapıldığı, sözkonusu ödemenin tarafların uzlaştığı anlamına gelmediği, sanığın tek taraflı olarak yada hakkında açılan hukuk davası baskısı altında yaptığı ödemenin uzlaşma kapsamında değerlendirilemeyeceği, uzlaşan tarafların özgür idareleri ile hareket etmeleri ve davanın esası hakkında inceleme yapılarak bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı gerekçeyle davanın düşmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.