erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/16217
Karar No: 2009/24707
Karar Tarihi: 10.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16217 E.  ,  2009/24707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; Çeşme Noterliğinin 18 Eylül 2008 tarih ve 10935 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak takip başlatılmıştır. Söz konusu sözleşmede her iki tarafa da edimler yüklenildiğinden ve bu edimlerin yerine getirilmesi halinde ücretin ödeneceği öngörüldüğünden dayanak belge kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemektedir. Bu durumda İİK’nun 68. maddesinde yazılı bir belgenin varlığından söz edilemez. Borçlu tarafından borcun kabulü de söz konusu olmadığından alacağın varlığı yargılamayı gerektirir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

Öte yandan kabule göre de; İİK’nun 68/son maddesi gereğince, itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %40’tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir. Gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi gereği yapılan takip neticesinde, borçlunun, alacaklı tarafından kendisine tapuda devredilmiş herhangi bir gayrimenkul bulunmadığına ilişkin itirazı sonucu, alacaklının istemi üzerine mahkemece verilen karar, esasa ilişkin nedenlerle kabul kapsamında kalmadığından, mahkemece borçlu aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20065
Karar No: 2016/709
Karar Tarihi: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20065 E.  ,  2016/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/798-2014/39

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 4-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10132
Karar No: 2016/7402
Karar Tarihi: 21.09.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/10132 E.  ,  2016/7402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, elektrik aboneliği sözleşmesinden kaynaklanan kayıp - kaçak bedeline yönelik alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21/09/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7755
Karar No: 2023/246
Karar Tarihi: 17.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7755 E.  ,  2023/246 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki imzaya itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar vermiş sonrasında ise ek karar ile temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine karar vermiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 12.05.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 12.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davacı vekiline 04.01.2022 tarihinde e-tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 06.05.2022 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 12.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/8147
Karar No: 2007/449
Karar Tarihi: 30.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8147 E.  ,  2007/449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptali icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece itirazın iptaline icra takibinin devamına, icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket icra takibinde faturalara dayanmış, fatura örneklerini icra takip talepnamesine eklenmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da, bu inceleme iş bedelinin tespitine yönelik değildir. Bilirkişiler defterlere ve faturalara dayanarak raporlarını düzenlemişlerdir. İcra takibine konu yapılan alacak miktarı faturaya dayalı olduğundan, bu alacağın likit olarak kabul edilmesi ve icra inkâr tazminatının davacı yararına karar altına alınması gerekir. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK.nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı yüklenici şirketin temyiz itirazının kabulü ile, kararın hüküm fıkrası 3.bendinin karardan çıkarılmasına, yerine “icra takibine konu alacak miktarının %40 oranında hesaplanan 2.761.200.000 TL (2.761,20 YTL) icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2444
Karar No: 2019/10536
Karar Tarihi: 22.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2444 E.  ,  2019/10536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 50/4, 52/1-2-4, 63, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, katılan vekilinin raporlar arasında çelişki giderilmeden sanığa az ceza verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın TCK'nın 85/1 ve 62 maddeleri uyarınca tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının, yine aynı Kanunun 50/4 ve 50/1-a maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılarak, 52/2 maddesi ile yapılan uygulama sırasında sonuç adli para cezasının 15.200 TL yerine, yazılı şekilde 15.100 TL olarak eksik belirlenmesi,

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu tibirla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün adli para cezasına çevirmeye ilişkin 5. paragrafının hükümden çıkarılmasına, yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak TCK 52/3 maddesi gereğince 760 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4 yollamasıyla 50/1-a ve 52/2 maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 20,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 15.200 TL adli para cezasına çevrilmesine," ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14342
Karar No: 2016/9564
Karar Tarihi: 15.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/14342 E.  ,  2016/9564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, abonelik sözleşmesine dayalı (kayıp - kaçak bedeli) tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 3. Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 15/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15676
Karar No: 2012/19950
Karar Tarihi: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15676 E.  ,  2012/19950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretlerini talep etmiş, davalı işveren sözü edilen isteklerle ilgili olarak ibranameye dayanmıştır.

Mahkemece, ibranamenin kıdem tazminatı dışında kalan istekler yönünden miktar içermemesi sebebiyle geçersiz olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Dosya içinde bulunan davacının imzasını taşıyan ibranamede kıdem tazminatı için miktar gösterilmiştir. Hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Fazla çalışma ile ilgili olarak ise ibranamede açık bir ifade yer almamıştır. Genel anlamda ibra geçerli olmadığından dosya içinde yer alan ibranamenin fazla çalışma alacakları yönünden borcu sona erdiren bir etkisi bulunmamaktadır. Ancak hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretleri yönünden borcun ibraname sebebiyle sona erdiği kabul edilmelidir. Mahkemece sözü edilen isteklerin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/2644
Karar No: 2020/8354
Karar Tarihi: 14.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2020/2644 E.  ,  2020/8354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.02.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; talebin reddine dair verilen 03.06.2020 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Turgutlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.04.2007 tarihli 2006/152 Esas, 2007/464 Karar sayılı ilamı ile 797 parsel sayılı taşınmaz lehine 14.06.2006 havale tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide birinci şık yol olarak kırmızı, turuncu, sarı renk ile boyalı olarak gösterilen 791 ve 793 parsel sayılı taşınmazların 147 m2'lik kısmından geçit hakkı tesisine karar verilmiş ve bu karar Yargıtay denetiminden geçerek 15.11.2007 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı ... vekili 04.02.2020 tarihli dilekçesi ile hükümde yol miktarının maddi hata sonucu 147 m2 olarak yazıldığını hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre yol miktarının 250,50 m2 olarak belirlendiğini, bu hata sebebiyle tapu müdürlüğünde infaz işlemini gerçekleştiremediğini bu nedenle kararın hüküm kısmında 147 m2 olarak yazılan yol miktarının 250,50 m2 şeklinde düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin, 03.06.2020 tarihli ek kararıyla, hükmün Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı ... vekili tarafından 03.06.2020 tarihli ek karar temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacı ... vekilinin hüküm kısmında 147 m2 olarak yazılan yol miktarının maddi hataya dayalı olarak yazıldığından 250,50 m2 olarak düzeltilmesi talebinin mahkemesince reddedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle, 03.06.2020 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun ek kararın ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 14.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/7777
Karar No: 2012/26397
Karar Tarihi: 13.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7777 E.  ,  2012/26397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.nun 68/1. maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK' nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İİK' nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının, 3.kişi Türkiye İş Bankası ile borçlu arasında yapılan kredi sözleşmesi ve banka ödeme dekontlarına dayalı olarak kefil sıfatıyla ödediği miktarın kredi sözleşmesinin asıl borçlusu olan muteriz borçludan rücuen tahsili amacıyla genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Kredi sözleşmesi ve banka ödeme dekontları, İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Öte yandan, kredi sözleşmesinin kefili olan alacaklının, kredi borcu nedeniyle ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için sözleşmenin asıl borçlusuna rücu edebileceği de yargılamayı gerektirir.

O halde, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, mahkemece, itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6770
Karar No: 2010/7533
Karar Tarihi: 18.06.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/6770 E.  ,  2010/7533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :16.12.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Uyuşmazlık ... aleyhine ilaç bedeli ve katılım paylarına ilişkin evrakların kayıp edilmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup karar Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiştir.

Bu durumda temyiz incelemesi dairemizin görevi dışında bulunduğundan dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/8116
Karar No: 2007/438
Karar Tarihi: 30.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2005/8116 E.  ,  2007/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptali, icra takibinin devamı ve icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece itirazın iptaline icra takibinin devamına, icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici şirket icra takibinde faturalara dayanmış, fatura örneklerini icra takip talepnamesine eklenmiştir. Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da, bu inceleme iş bedelinin tespitine yönelik değildir. Bilirkişiler defterlere ve faturalara dayanarak raporlarını düzenlemişlerdir. İcra takibine konu yapılan alacak miktarı faturaya dayalı olduğundan, bu alacağın likit olarak kabul edilmesi ve icra inkâr tazminatının davacı yararına karar altına alınması gerekir. Mahkemece bu konuda yanılgıya düşülerek icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın HUMK.nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı yüklenici şirketin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrası 3 numaralı bendinin karardan çıkarılmasına, yerine “icra takibine konu alacak miktarının %40’ı oranında hesaplanan 3.870.400.000 TL (3.870,40 YTL) icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle düzeltilerek ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6011
Karar No: 2021/14982
Karar Tarihi: 23.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6011 E.  ,  2021/14982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.07.2013 tarihli, 2012/988 E. - 2013/549 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında, müştekiler... ve ...’ya yönelik hırsızlık suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, denetim süresi içerisinde işlediği suç nedeniyle yapılan ihbar neticesinde, Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli, 2016/432 E. - 2016/746 K. sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün sehven sadece müşteki ...’ya yönelik hırsızlık suçu yönünden açıklandığı, ancak karar tarihinde Akhisar A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuğa hükmün 26.05.2015 tarihinde yüze karşı tefhim edilmesine rağmen cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa yasa yolu bildiriminde CMK'nın 263. maddesinde belirtilen usule göre yasa yolu başvurusunun gerçekleştirileceğinin belirtilmediği, diğer taraftan Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ek kararı ile bu defa müşteki...’a yönelik hırsızlık suçu yönünden hükmün açıklanmasına karar verdiği, yokluğunda verilen bu kararın suça sürüklenen çocuğa cezaevinde 12.07.2016 tarihinde tebliği üzerine, suça sürüklenen çocuk tarafından 15.07.2016 tarihli dilekçe ile ek kararın temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, müştekisi... olan hırsızlık suçundan kurulan ek karara yönelik olduğu, ancak tebliğnamede ek karara ilişkin görüş belirtilmediği, ayrıca Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi, 26.05.2016 tarihli kararının temyiz edilmemesi nedeniyle hükmü kesinleştirerek infaza vermesi neticesinde, durumdan haberdar olan suça sürüklenen çocuğun bu karara karşı 20.07.2016 tarihinde cezaevi aracılığı ile dilekçe sunması karşısında; tebliğnamede bu dilekçeye ilişkin de görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.06.2016 tarihli ek kararına yönelik temyiz istemi ve 26.05.2015 tarihli karara yönelik, 15.07.2016 tarihli dilekçesi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na GÖNDERİLMESİNE, 23.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.