erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/409
Karar No: 2013/4980
Karar Tarihi: 14.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/409 E.  ,  2013/4980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/12/2010 gün ve 2007/551-2010/737 sayılı kararı bozan Daire’nin 25/06/2012 gün ve 2011/4081-2012/10843 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ile katılma yolu ile davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının acentesi olduğunu ve acentelik sözleşmesinin davalı tarafından feshedildiğini, müvekkilinin acentelik yaptığı döneme ilişkin düzenlenen sigorta poliçelerinden tahsil edilmeyen banka ve sigorta muameleleri vergisi olarak toplam ....088,77 TL ödediğini, bu vergiden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek bu miktarın 01.04.2007 tarihinden itibaren ticari faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, vergiden davacının sorumlu olduğunu, ayrıca davacının poliçelere göre sigortalılardan talepte bulunabileceğini, davacının ödeme yapmadan dava açtığını ve aktif dava ehliyetinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, poliçelere göre vergiden sigortalıların sorumlu olduğu, ancak davacının acentelik sözleşmesi feshedildiği için zeyilname düzenleyerek sigortalılardan vergiyi tahsil etmesinin mümkün olmadığı, bu vergiden davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.857,93 TL alacağın 1.947,76 TL'lik kısmının 31.08.2007, 14.910,... TL'lik kısmının ise 26.....2007 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 25.06.2012 günlü ilamında açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebepler ile davaya konu miktarın vergi aslı ve gecikme faizinden oluşması karşısında bozma ilamında geçen “vergi cezası” ifadesinin maddi hata sonucu yazıldığı, bu ifadenin “gecikme faizi” şeklinde anlaşılması ve buna göre bozma ilamında değerlendirilmesi istenen kusur durumuna ilişkin incelemenin “gecikme faizi” yönünden yapılması gerekmekle, taraf vekillerinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin karar düzeltme istemlerinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/.... maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13891
Karar No: 2012/16230
Karar Tarihi: 20.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13891 E.  ,  2012/16230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu ve davalının aralarındaki ilaç teminine ilişkin sözleşmenin davalı tarafından eczanede yapılan denetimlerde 1000,00 TL'den fazla tutarda ilaç kupürü ve kupürü kesilmiş ilaç bulunduğundan aralarındaki protokolün ilgili maddesine göre 6 süreyle feshedildiğini ve 64.281,50 TL para cezası verildiğini, aynı zamanda sayısı 10 dan fazla ... kurulu raporu fotokopisi bulunduğundan 3 ay fesih ve 67.256,65 TL para cezası uygulandığından, davalı tarafın feshe ve para cezalarına ilişkin işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, fesih işleminin iptaline ve davalı tarafından verilen para cezalarının iptaline ilişkin olup dava değeri bellidir. Davalının uyguladığı para cezasının toplamda 131.788,15 TL olduğu ve davacı lehine bu meblağ üzerinden AAÜT’ göre Nisbi olarak hesaplanan vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği halde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu 2012/13891-16230

yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3.bendinde yaralan '1.200,00’ rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “12.357,28 TL nispi” rakam ve kelimesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17646
Karar No: 2014/17013
Karar Tarihi: 06.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17646 E.  ,  2014/17013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/384-2013/119

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, müstakilen ecrimisil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davalının kira sözleşmesine istinaden taşınmazları kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 384 ada 146, 147, 148 ve 149 parsel sayılı taşınmazların müstakilen Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olduğu; davalının kira sözleşmesine dayandığı ve borcunun çoğunluğunu ödediğini savunduğu; davacı tarafından ise Beyoğlu...... Noterliğinin 01.08.2003 başlangıç tarihli kira kontratıyla dava konusu parsellerin davalıya kiralandığı ancak kira müddetinin 31.12.2005 tarihinde sona erdiğinin belirtildiği; ayrıca davalının 04.03.2011 tarihinde 6111 sayılı Yasa hükümlerinden faydalanıp borcunu ödemek maksadıyla davacı kuruma başvuruda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı kurum ile davalı arasında 2886 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde resmi şekilde ve ihale usulü ile yapılan kira sözleşmesinin 31.12.2005 tarihine kadar geçerli olacağının kararlaştırıldığı ve anılan kira sözleşmesinin eki niteliğindeki genel şartname ve ihale tutanağının 16. maddesinde de "kiracı, kira süresinin sonunda kiralananı boşaltmaya ve teslime zorunludur" hükmüne yer verildiğine göre kira sözleşmesinin 31.12.2005 tarihi itibariyle sona erdiğinin kabulü gerekir.

Diğer taraftan, davalının, 31.12.2005 tarihinden sonraki, özellikle ecrimisil talep edilen, dönemde anılan kira sözleşmesinin 2886 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yenilendiğini veya yeni bir kira sözleşmesi yapıldığını kanıtlayamadığı da anlaşıldığına göre ecrimisil talep edilen dönemde taraflar arasında mevcut bir kira sözleşmesinin bulunduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, davalının, ecrimisil talep edilen döneme ilişkin yaptığı ödemeler varsa bu husus ta dikkate alınarak ecrimisil talebinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5740
Karar No: 2010/11813
Karar Tarihi: 21.06.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/5740 E.  ,  2010/11813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi tdavalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırılmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da kamulaştırma kanununun kıymet tespit esaslarını düzenleyen 11.maddesi kıyasen uygulanır.

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre arsa niteliğindeki taşınmazlara değer biçilirken dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Dava konusu taşınmaz, 2769 m2'dir. Bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmaz 48 m2 yüzölçümünde olup, satış tarihi de değerlendirme tarihinden 12 yıl öncesine aittir. Bu nedenle emsal olarak alınması mümkün değildir.

Taraflara, yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın B harfi ile gösterilen 2087.16 m2 lik bölümüne el atılmadığı halde, bu kısmın da bedeline hükmedilmesi,

3-Kabule göre, taşınmazın B ve C harfleri ile işaretli bölümlerinin hazine yerine, davalı idare adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9723
Karar No: 2019/1780
Karar Tarihi: 21.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/9723 E.  ,  2019/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, 2011 takvim yılına ait belgelerini 23.11.2012 tarihinde yapılan tebligata rağmen 15 günlük süresi içerisinde ibraz etmemesi nedeniyle belge gizleme suçundan açılan kamu davasında; sanığın defter ve belgelerin kendisinden telefon ile aranmak suretiyle istendiğini savunması karşısında, suç unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

1- Belgeleri gizlemek suçunun oluşabilmesi için, bunların vergi incelemesi amacıyla ibrazının istenmesi gerektiğinden,“defter ve belge isteme yazısı” temin edilip defter ve belgelerin hangi amaçla istendiğinin tespit edilmesi,

2- Sanığın belgelerin vergi dairesince kendisinden telefon ile aranmak suretiyle istendiğini savunması, dosya içerisinde bulunan 23.11.2012 tarihli tebligatın ...’ya sanık ile akrabalık ilişkisi ve tebligatı almaya yetkisinin bulunup bulunmadığı ve aynı çatı altında yaşayıp yaşamadığı şerh düşülmeden tebliğ edilmesi karşısında tebligat tarihi itibariyle sanığın ikamet adresinin ve ...’un aynı çatı altında sanık ile birlikte yaşayıp yaşamadığının araştırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- Kabule göre ise;

a-Belgelerini, vergi incelemesine esas olmak üzere istenmesine rağmen merciine teslim etmediği iddia olunarak, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında; düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediği, vergi ve cezaların eylemden ... zarar niteliğinde olmadığı; sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nin 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden; engel sabıkası bulunmayan, sabıkasız geçmişi nedeniyle hakkında takdiri indirim nedeni uygulanan ve hükmolunan hapis cezası “tekrar suç işlemeyeceği” kanaatiyle ertelenen sanık hakkında, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nin 231. maddesinin uygulanmaması,

b-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında,5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte tekrar değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyizi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/2319
Karar No: 2015/9870
Karar Tarihi: 01.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2319 E.  ,  2015/9870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 2. ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/09/2014

NUMARASI : 2013/640-2014/426

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak; davacı eş için aylık 2000 TL tedbir nafakası istenilmiştir.

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı eş için dava tarihinden itibaren aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmeyerek reddedilmiştir.

Davacının temyiz itirazlarına gelince;

TMK.nun 197.maddesi uyarınca, ayrı yaşamda haklı olan eş diğerinden tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği karı-koca birliğin giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. (TMK.md.186/son).

Dosyada taraflar hakkında yapılan ekonomik sosyal durum araştırmasında; davacının ev hanımı olduğu,çalışmadığı,300 TL kira ödediği tespit edilmiş, davalının ise beyanına göre 1.200 TL emekli maaşı aldığı ayrıca yurtdışından da 1.200 Euro emekli maaşı aldığı,tapu kayıtlarına göre davalıya ait Ordu ili Korgan ilçesinde 12 adet taşınmaz bulunduğu tespit edilmiştir.

Nafaka takdirinde, davacının istemin tedbir nafakası olması ve eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesinin ayrı yaşama halinde de korunması gerektiği düşünüldüğünde, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle davalının tesbit edilen mevcut gelir durumuna göre mahkemece takdir edilen nafaka miktarı az olup, Türk Medeni Kanunu'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/9575
Karar No: 2023/13215
Karar Tarihi: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/9575 E.  ,  2023/13215 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/517 Esas, 2023/390 Karar

2797 ... Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş ise de nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen davacının yerleşim yerinin tespiti amacıyla kolluk araştırması yapılmadığı ve dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilen davacının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve dava tarihi itibariyle ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5359
Karar No: 2019/1839
Karar Tarihi: 20.03.2019

**19. Hukuk Dairesi         2017/5359 E.  ,  2019/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/192-2016/443

Taraflar arasındaki menfi tespit davası hakkında Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ile davalı vek. Av. ...'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, tarafların evli olduklarını, 17/10/2005 tarihinde boşandıklarını, boşanmadan önce ... Huzurevi Yaşlı Bakımevi Reh ... Ltd. Şti. adlı şirketi birlikte işlettiklerini,davacının eski eşinin aralarında dava konusu senedinde bulunduğu birtakım senetleri işyerinin işleri için kullanmak üzere aldığını, takibe konu edilen senet üzerinde bulunan yazıların hiçbirisinin müvekkiline ait olmadığını, gerçek düzenleme tarihinin 2006 yılı öncesi olduğunu, davacının davalıya borcunun bulunmadığını belirterek davacının elinden hile ile alınan veriliş amacına uygun kullanılmayarak uzun yıllar bekletildikten sonra tümüyle dolandırıcılık amaçlı olarak fahiş bir rakamla ve tüm unsurları sonradan doldurulmak suretiyle Ankara 13. İcra Müdürlüğü'nün 2015/628 sayılı dosyasından takibe konu edilen 800.000,00 TL bedelli senetle ilgili olarak borçlu olmadığının tespitine, %20 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hükümsüzlüğü istenilen bononun aksinin yazılı belge ile ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine, davacı borçlunun %40'dan az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, senetteki imzanın inkarı söz konusu olmayıp, üstündeki yazıların davalı tarafça anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının kanıt yükünün davacıda olduğu, davacı taraf senetteki yazılarla imzaların eş zamanlı olmadığı hususunun tespitine yönelik olarak yapılan incelemede, İstanbul Üniversitesi Adli Tıp Enstitüsünce mürekkep yaş tayininin tespitinin mümkün olmadığının, standart bir analiz yöntemi geliştirilmediğinin bildirildiği, senedin bedelsiz olduğunun davacı tarafça kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA,vekili yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı lehine takdir edilen 1.630,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 20/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10574
Karar No: 2019/4665
Karar Tarihi: 14.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10574 E.  ,  2019/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, kullanılan son fatura 24.08.2007 tarihli olup, suç konu faturaların sadece KDV indiriminde kullanılmış olmaları halinde suç tarihinin “25.09.2007”, kurumlar vergisinde kullanılmış olmaları halinde suç tarihinin, “26.04.2008” olacağı, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun ... sayılı Kanun’la değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü göz önünde bulundurulduğunda, 2007 takvim yılında kullanılan suç konusu faturaların kurumlar vergisinde kullanılıp kullanılmadığı, tasfiye halinde Ayyılmaz Madencilik Nak. ve İnş. Malzemeleri Ltd. Şti hakkında kurumlar vergisi yönünden inceleme yapılıp yapılmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre; ... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.