erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/35216
Karar No: 2017/6936
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35216 E.  ,  2017/6936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/28094
Karar No: 2018/1717
Karar Tarihi: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28094 E.  ,  2018/1717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K.sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7733
Karar No: 2013/16432
Karar Tarihi: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7733 E.  ,  2013/16432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10113
Karar No: 2006/14814
Karar Tarihi: 13.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/10113 E.  ,  2006/14814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan satın aldığı karnıbahar fidelerinin bozuk çıktığını belirterek 4.666.800.000 TL nın tahsilini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilirken davacının 14.10.2004, 7.7.2005 ve 23.3.2006 tarihli duruşmalara katılmadığı ve herhangi bir mazerette bildirmediği benimsenmiştir. Dosya içindeki duruşma tutanaklarından 14.10.2004 tarihli duruşmaya davacı vekilinin katılmadığı ve mazerette bildirmediği gerekçesiyle önce dosyanın işlemden kaldırıldığı ve ancak aynı ... davacının diğer vekilinin müracaat ederek duruşma salonunda bulunduğunu, ne varki diğer vekilin adının okunması nedeniyle duruşmaya katılmadığını bildirip davanın yenilenmesini istediği ve aynı ... yeniden duruşma yapıldığı anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekirki, 14.10.2004 tarihli duruşmada davacı vekilinin beyanına itibar edilerek yeniden duruşma açılması nedeniyle dosyanın işlemden kaldırılmasına dair karardan dönülmüş olunmaktadır. Dolayısıyla usul hukuku kuralları anlamında bir işlemden kaldırılma ve yenileme işleminden söz etmek mümkün değildir. Hal böyle olunca, 14.10.2004 tarihli dosyanın işlemden kaldırılmasına dair kararın hukuken bağlayıcı yönü bulunmamaktadır. Bu durumda davanın açılmamış sayılmasına karar verilebilmesi için gerekli yasal şartların eldeki 2006/10113-14814

davada gerçekleşmediğinin kabulü gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözetilerek işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması uyul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle; temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/31241
Karar No: 2021/11812
Karar Tarihi: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/31241 E.  ,  2021/11812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

5237 sayılı TCK'nin 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f), (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının adli para cezası ile ilgili kısımlarından "60 gün", "50 gün", "1.000 TL" adli para cezası ibarelerinin çıkartılarak yerine sırasıyla "49 gün", "40 gün", "800 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20926
Karar No: 2014/10653
Karar Tarihi: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20926 E.  ,  2014/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'nin, komşusu olan katılanın arazisinde bulunan 2 adet meşe ağacını kendisine ait olduğunu söyleyerek diğer sanığa kestirip sattırdığı, sanıkların bu şekilde gerçekleşen eylemlerinin mala zarar verme ve hırsızlık suçlarını oluşturduğunun iddia edildiği olayda;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik incelemede;

a-Hırsızlık suçuna konu ağaçların kesilmeden hırsızlanmaları mümkün olmadığı cihetiyle, bu ağaçlara verilen zararın ayrıca mala

zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden sanık ... hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesi,

b-Sanık ...'in, diğer sanık ...'nin ağaçların kendisine ait olduğunu söyleyerek kendisine satması ile suça konu ağaçları kesip satın aldığını belirtmiş olması, sanık ...'nin de sanık ...'ın bu savunmasını doğrulaması karşısında, sanığın savunmasının aksine suç kastını gösterir delillerin nelerden ibaret olduğu gözetilmeden müsnet suçlardan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/31984
Karar No: 2021/4173
Karar Tarihi: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31984 E.  ,  2021/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/627 esas, 2012/559 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/10/2020 gün ve 11073-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/11/2020 gün ve 2020/99575 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından suça sürüklenen çocuk ...’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 1 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 18/10/2012 tarihli ve 2012/627 esas, 2012/559 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; kısa kararın verildiği 18/10/2012 tarihli oturumda Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 196. maddesi uyarınca duruşmalardan vareste tutulmaya yönelik talebi bulunmadığı hâlde, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun mahkemenin 18/10/2012 tarihli mahkumiyet kararını 29/06/2015 tarihinde temyiz ettiği, mahkemenin 01/07/2015 tarihli ek kararıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ evrakının dosya arasında bulunmaması nedeniyle, usulüne uygun olarak tebligat yapılıp-yapılamadığı anlaşılamadığından, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği, kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Mersin 2. Çocuk Mahkemesinin 01/07/2015 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararının suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilip, (tebligat yapılmışsa evrakı dosya arasına konularak) usulüne uygun olarak kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, (MERSİN) 2. Çocuk Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 18.10.2012 tarihli ve 2012/627 esas ve 2012/559 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3125
Karar No: 2018/236
Karar Tarihi: 16.01.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/3125 E.  ,  2018/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Olayda kullanılan bıçağın sanığa ait olmayıp, olayın geçtiği işletmeye ait olduğu anlaşılmakla, bizatihi müsadereye de tabi bulunmayan bıçağın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322 nci maddesi uyarınca, hükümdeki “TCK 54 maddesi uyarınca müsaderesine” ifadesinin hükümden çıkarılarak yerine “sahibine iadesine” ifadesinin ilavesi ile diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14274
Karar No: 2014/2818
Karar Tarihi: 17.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/14274 E.  ,  2014/2818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6110 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun ceza dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, ağırlatıcı veya hafifletici nedenler gözetilmeksizin, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava, daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın, daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre; suç tarihi ve yerinde katılana ait ... eczanesinde yangın çıktığı, binada muhtelif ilaçların zarar gördüğü, 2x2 cm ebadındaki camın kırıldığı, toplam zararın 3.000,00 TL civarında gerçekleştiği, sanıkların 03.05.2011 tarihinde APS yoluyla Etimesgut PTT müdürlüğünden katılana mektup atarak eczanede yangın çıkarttıklarını az zarar olsun diye yakıp söndürdüklerini belirttikleri, mektupta katılana "Kocanın şirket arabasını yakarım, canın ciğerin olan tek oğlunun başına okulda neler geleceğini sen düşün, ben olsam bu şerefsizler yüzünden bu risklere girmem, evini adresini çocuğun okulunu buldum. Sen bilirsin, dükkan için üzgünüm, hakkını helal et" şeklinde tehditte bulundukları, sanıkların mektubu kendilerinin yazdığını kabul ettikleri, ancak yangını kendilerinin çıkarmadığını ileri sürdükleri iddiasıyla açılan kamu davasında TCK’nın 106/2-b ve 151, 152/2-a maddelerinde yer alan suçların tavsif edildiği gözetildiğinde;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan imzasız mektupla tehdit suçunun cezasının, TCK’nın 106/2-b. maddesi gereğince, iki yıldan beş yıla; mala zarar verme suçunun ise, aynı kanunun 151/1. maddesi uyarınca dört aydan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret oldukları gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanunu’nun değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (4.) Ceza Dairesi’nin görevi dâhilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye GÖNDERİLMESİNE, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14965
Karar No: 2023/7995
Karar Tarihi: 10.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2022/14965 E.  ,  2023/7995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/14 E., 2022/519 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun ( 5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; münhasıran kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre vekâlet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın yolcu olarak bulunduğu araçta yapılan aramada sanığa ait 33 karton ve 45 kutu puro ele geçirilmiştir.

2.Sanık suçlamayı inkar etmiştir.

3.Dosyada kaçak eşyaya mahsus tespit varakası bulunmaktadır.

III. GEREKÇE

Vekâlet Ücreti Yönünden Yapılan Sınırlı İncelemede; Bozma ilâmı öncesi yapılan yargılamada ... (kapatılan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) vekili 08.03.2016 havale tarihli dilekçesi ile katılma talebinde bulunduğu, Mahkemece 18.04.2016 tarihli celsede katılma kararı verildiği anlaşılmakla katılan kurum vekili yerine suçtan zarar görmeyen Gümrük İdaresi lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde belirtilen vekâlet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2022 tarihli ve 2021/14 Esas, 2022/519 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına "Katılan ... kendisini duruşmalarda vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 5.100,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine," fıkrasının eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/27921
Karar No: 2017/3010
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27921 E.  ,  2017/3010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.