erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/31408
Karar No: 2013/4184
Karar Tarihi: 04.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31408 E.  ,  2013/4184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunma- dığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının top- lanması,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldı- rılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde hapisten çevrilen adli para ceza- sının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,

3- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken uygula- nan yasa madde ve fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına iliş- kin bölüm ile hükümden ''Sanığın hüküm kesinleştikten sonra C.Başsavcılığınca yapı- lacak tebligata rağmen 30 gün içerisinde hapisten çevrilen adli para cezasını ödememesi veya ödemeye başlayıpta devam etmemesi halinde mahkememizce verilen hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği hususunun sanığa ihtar edilmesine (ihtar edilemedi)'' ibaresinin çıkartılması ve hükme adli gün para cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca taksitlendirildiği ibaresinin ilavesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24144
Karar No: 2015/217
Karar Tarihi: 20.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24144 E.  ,  2015/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2012/268-2013/468

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece ecrimisil isteminin vazgeçme nedeniyle reddine, el atma bedeli yönünden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyleki;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmazlara emsal olarak alınan taşınmazlar şirket alımı olup, özel amaçlı olduğundan emsal olarak alınamayacağı gibi, ayrıca dava konusu taşınmazlar ile raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazların, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine getiritilen Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Taktir Komisyonunca belirlenen emlak verigisine esas m2 değerleri karşılaştırıldığında, emsal taşınmmazların dava konusu taşınmazlardan daha değerli olmasına rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazların eşdeğer olduğu kabul edildiğinden, alınan rapor inandırıcı ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmazlara yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29241
Karar No: 2014/4132
Karar Tarihi: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29241 E.  ,  2014/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2012/267-2012/467

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, müdahil davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; dosyaya gönderilen İspir ilçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin yine bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdiri Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2550
Karar No: 2010/2561
Karar Tarihi: 30.04.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2550 E.  ,  2010/2561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 16.09.2008 gün ve 2006/357-2008/493 sayılı hükmü onayan Dairemizin 18.01.2010 gün ve 2009/277-2010/70 sayılı ilamı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamı karar düzeltme isteyen tarafa 15.02.2010 gününde tebliğ edilmiş ve karar düzeltme dilekçesinin 03.03.2010 gününde kaydedilmiş olmasına göre HUMK.nun 440. maddesindeki 15 günlük sürenin geçmiş bulunması nedeniyle dilekçenin REDDİNE, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davalıya geri verilmesine, 30.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3521
Karar No: 2021/7262
Karar Tarihi: 27.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3521 E.  ,  2021/7262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanıklardan ...‘a yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ ile sanıklar ... ve ...‘a yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2007-2008 takvim yılları için en aleyhe kabulle “31.12.2007“ ve “31.12.2008“, 2009 takvim yılı için 05/06/2012 tarihli ve 2012-A-904/21 sayılı Vergi Suçu Raporu ve eklerinde yer alan tespitler uyarınca “2009/Şubat“ olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, bu itibarla sanıklar ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1894
Karar No: 2019/4431
Karar Tarihi: 01.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1894 E.  ,  2019/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle,başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun karar duruşmasında mazereti sebebiyle duruşmaya katılamayan müdafisi olmaksızın karar verilmesini talep etmesi üzerine, mahkemece müdafinin mazeretinin reddine karar verildikten sonra suça sürüklenen çocuğun beyanının alınması için yasal hakları hatırlatıldığında bu kez müdafi huzurunda ifade vereceğini beyan etmesine rağmen müdafi olmaksızın beyanı alınarak ve karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2012/12914
Karar No: 2013/23304
Karar Tarihi: 09.09.2013

**13. Ceza Dairesi         2012/12914 E.  ,  2013/23304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Mersin 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2009 tarih 2003/413 esas ve 2009/183 karar sayılı hükümlülük kararında 765 sayılı TCK'nın 55/3.maddesinin uygulanması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi gözetildiğinde sanık hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi ve İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 29.12.2004 tarih, 2003/682 esas ve 2004/1072 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “İnegöl Sulh Ceza Mahkemesinin 29.12.2004 tarih, 2003/682 esas ve 2004/1072 karar sayılı ilamı gereğince TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/09/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/16182
Karar No: 2018/16149
Karar Tarihi: 02.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/16182 E.  ,  2018/16149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçun TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan yaralama suçu olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan bu suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

./..

-2-

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6931
Karar No: 2020/3745
Karar Tarihi: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/6931 E.  ,  2020/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1- Nurten Yamakoğlu, 2- ...

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2- 4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü saat 22:40 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile yerleşim yeri içerisinde, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplı, yağmur sebebiyle su birikintisi olan eğimli yolda seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde hakimiyetini kaybetmesi neticesinde yolun sol kısmında bulunan orta ayırıcı kısma çarparak karşı şeride geçtiği, akabinde karşı istikametten gelen katılan ...’in sevk ve idaresindeki otomobile çarptığı daha sonra ...’nun sevk ve idaresindeki otomobile çarptığı, meydana gelen kaza neticesinde katılan ... ve arabasında yolcu olarak bulunan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına ve yine Osman Yıldırım Kaşifoğlu’nun aracında bulunan ...’nun basit tıbbi müdahele ile giderilebilir şekilde yaralanmasına, ...’nun ise 2. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına, asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere, sanık müdafinin kusur durumuna, lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2879
Karar No: 2020/800
Karar Tarihi: 03.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2879 E.  ,  2020/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Gelibolu Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14/03/2019 tarih ve 2018/38-2019/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı ile yaptıkları sözleşme gereğince 1.650,00 TL ücretle eşyalarının Isparta Eğridir'den Gelibolu'ya taşınması için anlaştıklarını, taşımanın 27/06/2012 tarihinde gerçekleştiğini, eşyaların taşınma sırasında zarar gördüğünü ileri sürerek, 9.000,00 TL zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile davalının sözleşme imzalamadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının duruşmadan haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği, geçerli bir mazeret bildirmediği, 13.12.2018 tarihinde işlemden kaldırılan dosyanın 3 aylık sürede yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece, 27.09.2018 tarihli duruşmada davacının mazeretinin kabulüne karar verilerek duruşma gününün kalemden öğrenilmesi şeklinde ara karar kurulmuş ve takip eden duruşmaya davacının mazeretsiz gelmediği gerekçesiyle dosya işlemden kaldırılıp bilahare 3 ay içinde yenilenmediği gerekeçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup HMK’da duruşma gününün kalemden öğrenilmesi şeklinde bir usul bulunmadığı gibi davacı yana kalemde yapılmış bir tebligata da rastlanılmamıştır. Bu itibarla 27.09.2018 tarihli duruşmada mazereti kabul edilen davacıya usulüne uygun olarak yeni duruşma günü bildirilmeden dosyanın işlemden kaldırılması ve akabinde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu sebeple davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4931
Karar No: 2011/12154
Karar Tarihi: 04.07.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4931 E.  ,  2011/12154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan Mehmet ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan Mehmet ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, emsal bulunamadığı gerekçesiyle piyasa rayicinden söz edilerek taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması doğru değildir. Taşınmazın bulunduğu çevrede emsal satış bulunması mümkündür.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kabule göre de;

Kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi gerekirken, davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... ...’un temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2741
Karar No: 2010/7124
Karar Tarihi: 21.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2741 E.  ,  2010/7124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödenmediğini belirterek 19.178 TL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait araçta meydana gelen hasar ile kaza tespit tutanağının uyuşmadığını, kazanın belirtilen yer ve zamanda meydana gelmediğini, hasarın kasko sigorta teminatı kapsamında kalmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile; 18.686,49 TL tazminatın 3.4.2007 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 856,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8109
Karar No: 2018/3184
Karar Tarihi: 20.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8109 E.  ,  2018/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1, 52/4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve mağdur tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine , katılanın ise verilen cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi şeklinde gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/1 maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 12.100 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.