erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/24204
Karar No: 2015/9606
Karar Tarihi: 27.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24204 E.  ,  2015/9606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Müşteki beyanı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocukların hırsızlık yapmaya çalıştıkları yerin müşteki tarafından sadece mallarının korunması amacıyla depo olarak kullandığı bu itibarla iş yerine bitişik olmayan, iş yeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunmadığı depo olarak kullanılan bina vasfındaki yerin, iş yeri veya eklentisi olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde suça sürüklenen çocukların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de,

2-Hırsızlık suçundan, cezanın alt sınırından hüküm kurulduğu halde; iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan gerekçesiz olarak üst hadden mahkumiyet hükmü kurulması,

3- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat oluştuğundan bahisle cezaları ertelenen suça sürüklenen çocukların, hükmün açıklamasının geri bırakılması halinde suç işlemeyeceği kanaatine varılamadığından bahisle çelişkili ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9872
Karar No: 2019/19419
Karar Tarihi: 16.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9872 E.  ,  2019/19419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkındaki hükmün açıklandığı 31/01/2013 tarihli ve 2012/168 E - 2013/94 K sayılı ilamın kesinleştirilerek infaza gönderildiği, ancak sonrasında ihbara konu ilam henüz kesinleşmeden hüküm kurulduğu belirlenerek mahkemece ek kararla infazın durdurulmasına karar verildiği, ihbara konu ilamdaki mala zarar verme suçunun temyizde onanması nedeniyle de, yine ek kararla söz konusu infazın durdurulmasına dair ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verildiği, her ne kadar bu karara yönelik itiraz olarak değerlendirilen sanığın 09/04/2015 tarihli dilekçesi üzerine, Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/04/2015 tarihli ve 2015/411 Değişik iş sayılı kararında, mahkemenin 31/01/2013 tarihli ve 2012/168 E - 2013/94 K sayılı ilamının ek kararla ihya edilemeyeceği ve yeniden esas alınarak hükmün açıklanması konusunda bir karar verilmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine, mahkemece bu kez de 10/06/2015 tarihli ve 2015/289 E - 2015/395 K sayılı ilamı ile ikinci kez sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de, ikinci kez verilen hükmün açıklanmasına dair kararın hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın yokluğunda verilen 31/01/2013 tarihli ve 2012/168 E - 2013/94 K sayılı mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenen 09/04/2015 tarihli temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 16/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7851
Karar No: 2017/2719
Karar Tarihi: 18.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7851 E.  ,  2017/2719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Okul servis şoförü olan sanığın eylemini üzerinde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan mağdureye karşı gerçekleştirmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 103/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinin "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklinde olduğu, iddianamede sanık hakkında usülüne uygun şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden hakkında TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddelerinden ek savunma hakkı verilmek suretiyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, katılan mağdure vekili ile sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13814
Karar No: 2006/15839
Karar Tarihi: 30.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13814 E.  ,  2006/15839 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... kendi adına asaleten, ... ve ...'ye velayeten 2- ... 3-... vekili avukat ... ... i le 1-... ... 2-... ... vekili avukat ... ... Küçük aralarındaki dava hakkında Akçakoca Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 10.3.2006 tarih ve 2004/163 E. 2006/69 K. sayılı hükmün Dairenin 19.6.2006 tarih ve 7354-10113 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında ve özellikle Dairemizin 19.6.2002 tarihli onama ilamında karar başlığında Yerel Mahkemenin dosya numarasının, davacı ... ile davalılar vekili avukat ... ... Küçük'ün isimlerinin yanlış yazılmasının maddi hataya müstenit olup her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 140 (yüzyirmibeş) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 30.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1406
Karar No: 2019/9708
Karar Tarihi: 21.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/1406 E.  ,  2019/9708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; ... Vergi Dairesince davacı firmaya 18.04.2013 tarihli haciz bildirisi ile ... Otomotiv Ulus. Nak. Tur. Teks. Kara Yolu ile Şehirler Arası Yük Taş. Ltd. ... vergi nolu firmanın vergi dairesine olan borcundan dolayı 12.200,00 TL'lik haciz bildirisi gönderildiğini, gönderilen haciz bildirisinin davacı firma tarafından 25.04.2013 tarihinde alındığını, Vergi Dairesine dava dışı borçlu ... Otomotiv Ltd. Şti. firmasına herhangi bir borçlarının bulunmadığına ait itiraz yazısının 7 günlük itiraz süresi geçirildikten sonra 06.05.2013 tarihinde taahhütlü olarak Vergi Dairesine gönderildiğini belirterek müvekkilinin amme borçlusu ... Otomotiv Ltd. firmasına haciz bildirisinin tebliğ itibariyle mevcut herhangi bir borcu bulunmadığının tespiti ile gönderilen ödeme emrinin iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; Açılan davanın kabulü ile davacı şirketin amme borçlusu ... Otomotiv Ltd. Şirketine haciz bildirisinin tebliğ tarihi itibari ile mevcut herhangi bir borcu bulunmadığının tespiti ile gönderilen ödeme emrinin iptaline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 11,00 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine, 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3419
Karar No: 2020/6300
Karar Tarihi: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/3419 E.  ,  2020/6300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında hırsızlık ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm temyiz incelemesinde ;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum olmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince aynı maddenin birinci fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5783
Karar No: 2010/13671
Karar Tarihi: 13.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5783 E.  ,  2010/13671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkı nedeniyle davalıya satılan payın iptali ve tescili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın HUMK 409/5 maddesi gereğince açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından açılan önalım davasında yapılan yargılama sırasında 11.04.2008 tarihli oturuma tarafların gelmemeleri nedeni ile mahkemece dosya işlemden kaldırılmıştır. Davacı tarafından yenilenen dosyanın 04.06.2009 tarihli oturumuna davacı vekili gelmemiş, cevaplı mazeret teli göndermiştir.Mahkemece mazeretin kabulüne karar verilmiş, duruşma ise 07.07.2009 tarihine ertelenmiştir. 07.07.2009 tarihinde yapılan oturumda tarafların duruşmaya gelmemeleri nedeni ile dosya yeniden işlemden kaldırılmıştır. Davacı vekili, mahkemeye 10.07.2009 tarihli yenileme dilekçesi vermiş, ayrıca eski hale getirme talebinde de bulunmuştur. Mahkemece, 15.07.2009 tarihinde fonotelin akıbetinin araştırılması için Çatalca PTT Müdürlüğüne yazılan yazıya cevap verilmemiştir. Davacının eski hale getirme talebi konusunda mahkeme tarafından olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu durumda davacı vekilinin eski hale getirme talebi üzerinde durularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3400
Karar No: 2025/1810
Karar Tarihi: 19.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/3400 E.  ,  2025/1810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03/06/2024

SAYISI : 2023/603 E. 2024/377 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2024 tarihli ve 2023/603 Esas, 2024/377 Karar

Sayılı ek kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yokluğunda verilen Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2024 tarihli ek kararı temyiz ettiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki ret öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık müdafinin yüzüne karşı 09.05.2024 tarihli celse ile verilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.05.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re'sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Büyükçekmece 6. Asliye Ceza Mahkemesinin ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6990
Karar No: 2016/10953
Karar Tarihi: 19.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/6990 E.  ,  2016/10953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk ve iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların Aksaray 1. Aile Mahkemesinin 13.05.2014 tarihli kararı ile boşandıklarını, davacı için aylık 150,00 TL yoksulluk nafakasına ve velayeti davacıya bırakılan müşterek çocuk için aylık 150,00 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, nafakaların bağlandığı tarihten beri üç senenin geçtiğini, müşterek çocuğun büyüdüğünü, okula başladığını, nafakaların yetersiz kaldığını belirterek, yoksulluk nafakasının 550,00 TL'ye ve iştirak nafakasının 350,00 TL'ye çıkarılması ile nafakaların her yıl tefe-tüfe oranında arttırılması karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının sigortasız çalıştığını, kira ödemediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 150,00 TL yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren 200,00 TL olarak, müşterek çocuk Nisa Nur için mevcut 150,00 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren 200,00 TL olarak her ay davalıdan alınarak davacıya verilmesine ve bu nafakaların kendiliğinden tefe tüfe oranında artmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, hükmedilen nafakanın yıllık artış oranına ilişkin yerleşmiş Yargıtay Uygulamaları gözönünde bulundurularak "... tarafından açıklanan ..." oranında artışına hükmedilmesi gerekirken "tefe-tüfe " oranında artırılmasına karar verilmesi doğru değilse de; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hükmün yıllık nafaka miktarının artış oranına ilişkin kısmındaki "tefe-tüfe" ifadesinin çıkartılarak, yerine "... tarafından açıklanan ..." ifadesinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/309
Karar No: 2010/6165
Karar Tarihi: 31.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/309 E.  ,  2010/6165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 4.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2008 tarih ve 2005/559-2008/114 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından nakliyat sigortası ile sigortalanan dava dışı sigortalıya ait 7 palet 1917 kg emtianın davalı taşıyıcı tarafından Amerika’dan Türkiye’ye taşınması sırasında varma yerine 6 palet 1517 kg olarak teslim edildiğini, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, hasar bedelinin şimdilik 10.000 TL’sinin, daha sonra ıslah dilekçesiyle toplam 40.197,99 TL’nin davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kargonun alıcısına tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacı tarafından sigortalı 7 palet 1917 kg emtianın davalı taşıyıcıya teslim edildiği, 26/01/2005 tarihli Esenboğa Gümrük Müdürlüğü tespit tutanağından emtianın varma yerine dağılarak 6 kap 104 kutu 1917 kg olarak ulaştığının anlaşıldığı, davalının taşıma hizmetinin eksiksiz yerine getirdiği, davalının eksiklik var ise gümrüğe teslimden önce meydana geldiğini kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3313
Karar No: 2018/4281
Karar Tarihi: 08.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3313 E.  ,  2018/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan Esenler Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, Esenler'de bir tekstil firmasına işçi olarak girdiğini, sigortalı yapacağız diye bazı evrakları imzalattıklarını, işyeriyle bir ilgisinin bulunmadığını, fatura düzenlemediğini savunması, suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, alım-satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların, Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin de dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi bakımından;

a) Suça konu fatura asılları ya da onaylı suretlerinin duruşmaya getirtilip incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,

b) Sanığa evrakları imzalatan kişi ya da kişiler sanıktan sorularak, tespiti halinde olayla ilgili CMK'nın 46/1-c ve 48. maddesi dikkate alınıp tanık sıfatıyla dinlenerek beyanlarının tespit edilmesi,

c) Faturalardaki yazı ve imzaların sanığın veya tespit edilecek kişilerin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin de dinlenerek, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

Toplanan tüm delillere göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11216
Karar No: 2017/25667
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11216 E.  ,  2017/25667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.