Esas No: 2023/3769
Karar No: 2023/6183
Karar Tarihi: 10.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3769 E.  ,  2023/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/692 E., 2022/912 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edildi.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.2021 tarihli ve 2020/89 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/1533 Esas, 2021/2018 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun sanık ve müdafiinin savunma haklarıının kısıtlandığından bahisle kabulü ile hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 280 ve 289 uncu maddeleri uyarınca bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.01.2022 tarihli ve 2021/491 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3 üncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası 62 nci maddesi uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.03.2023 tarihli ve 2022/585 Esas, 2022/1153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

5. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi kararının, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 10.10.2022 tarihli ve 2022/10025 Esas, 2022/8832 Karar sayılı kararı ile, sair temyiz itirazlarının reddine, takdiri indirim hükümlerine dair uygulama ve gösterilen gerekçenin dosya kapsamına uygun düşmediği gözetilerek vaki istinaf başvurusunun kabulü gerekirken yazılı şekilde esastan reddine hükmedilmesinin kanuna aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/692 Esas, 2022/912 Karar sayılı kararı ile, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci ile dördüncü fıkrası uyarınca 27 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına; 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına dair karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Özetle, uyuşturucu etkisindeki sanığın cinsel amacının olmayıp kastının para almak olduğuna, sanığın cinsel bir eyleminin bulunmadığının mağdur tarafından da beyan edildiğine, Mahkemenin somut delil olmadan hissi hareket ettiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesince, katılan mağdurun (mağdur) olay tarihinde sabah saat 06.00 sıralarında okumakta olduğu ortaokuluna gitmek için ikametinden ayrıldığı, yol üzerinde bulunan marketten simit ve meyve suyu alarak okul istikametine yürüdüğü, sanığı yolda yalnız başına yürüdüğünü gören sanığın mağduru takip etmeye başladığı, takip edildiğini fark eden mağdurun okulun güvenlik kulübesinin bulunduğu yere gittiği, mağduru takip ederek okulun güvenlik kulübesinin bulunduğu yere giden sanığın yanında bulunan tornavidayı mağdurun boğazına dayayarak, eğer kaçarsan seni öldürürüm dediği ve mağdurdan parasını istediği, daha sonra sanığın mağdurun cebine elini koyarak mağdurun cebinde bulunan parayı aldığı, akabinde sanığın mağduru tornavidayla korkutarak okulun merdiven boşluğuna götürdüğü, burada mağdurdan kıyafetlerinin çıkarmasını istediği, kabul etmeyen mağdura tornavidayı gösterdiği, sanığın tornavidayı göstermesi üzerine mağdurun pantolonunu indirdiği, sanığın cinsel organını mağdurun anüs kısmına sürttüğü sırada okul bahçesine bir aracın girmesi üzerine elindeki tornavidayı mağdurun anüsüne soktuğu kabul edilmiş, bu suretle;

Sanığın, yaşından dolayı beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumdaki mağdura karşı silahtan sayılan tornavida ile mağduru korkutmak suretiyle mağdurun üzerinde bulunan harçlığını zorla aldığının anlaşıldığı, her ne kadar iddianamede yağma suçunun gece vakti işlendiği iddia edilmiş ise de sanığın yağma eyleminin gece vakti mi yoksa gündüz vakti mi işlediği hususunda Mahkemede oluşan şüphe sanık lehine değerlendirilerek, suçun gündüz vakti işlendiği kanaatine varıldığı,

Sanığın mağdurun poposuna cinsel organını cinsel amaçla sürttüğü esnada tornavidayı mağdurun anüs kısmına sapladığı, doktor raporları, mağdur beyanları, sanığın soruşturma aşamasındaki ikrarı ile belirlenmiş, sanığın eyleminin cinsel anlamda sair cisim sokmak suretiyle cinsel saldırı suçu olduğu,

Sanığın, mağduru yağmaladıktan sonra tornavida ile korkutarak cinsel davranışlarını gerçekleştirmek için mağduru daha tenha olan okulun merdiven boşluğuna götürmesi eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek hüküm kurulduğu, görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle, Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/692 Esas, 2022/912 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.