erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5432
Karar No: 2019/7438
Karar Tarihi: 23.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/5432 E.  ,  2019/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA 1. Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilerek dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la TCK’nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle, TCK’nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, “kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır” hükmü gözetildiğinde dosya kapsamına göre; sanığa Adana Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü'nün 21.06.23017 tarihli uyarı davetnamesi ile 10 gün içerisinde adı geçen müdürlüğe gelmesi konusunda ihtarda bulunulduğu; bu ihtardan sonra sanığın denetime başladığı, sanığın tedavi programına uymaması üzerine, sanığa Adana Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğü tarafından 17.08.2017 tarihli birinci uyarının tebliğ edilerek sanığa ihtarda bulunulduğu; sanığın 07.09.2017 tarihinde grup/seminer çalışmasına katılmadığı ancak mazeret belirterek tedavi ve denetimli serbestlik programına devam etmek istediği belirtilmesi üzerine Müdürlükçe mazeretinin kabul edildiği ve bundan sonra daha dikkatli davranması gerektiğinin belirtildiği ancak tedavi ve denetim serbestlik programına uymamasının yasal sonuçlarının sanığa bildirilmediğinin anlaşıldığı, daha sonra sanığın 28.12.2017 tarihinde grup/seminer çalışmasına katılmaması nedeniyle ikinci bir uyarı yapılmaksızın evrakın iade edildiğinin anlaşılması karşısında sanığın ilk uyarıya uymamasının, kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmamakta ısrar etmesi olarak kabul edilemeyeceği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9781
Karar No: 2009/8288
Karar Tarihi: 11.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9781 E.  ,  2009/8288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptaline ilişkin davada Adana 3. Asliye Hukuk ile Adana 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, elektrik borcunun tahsili amacıyla yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

H.Y.U.Y.’nın 25/III. Maddesinde; “Yargıtay’ca verilen merci tayini kararları ile temyiz incelemesi sonucu kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar” hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, daha önce Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Adana 2. Tüketici Mahkemesi arasında da olumsuz görev uyuşmazlığı çıkmış, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 07.04.2008 gün ve 2008/3203 Esas, 2008/5389 Karar sayılı ilamıyla Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir. Bu karar mahkemeleri bağlayıcı niteliktedir. Bu durumda, uyuşmazlığın Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8564
Karar No: 2015/13727
Karar Tarihi: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/8564 E.  ,  2015/13727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kilis 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2014

NUMARASI : 2013/405-2014/70

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporunda, farklı mahallede bulunan ve uzak mesafedeki taşınmaz emsal alınarak değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapul Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekili ile davalı tarafının temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/5766
Karar No: 2013/103
Karar Tarihi: 16.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5766 E.  ,  2013/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Yargılama sırasında dinlenen tanık anlatımları soyut ve genel ifadelerden ibaret olup, davanın esasını çözümlemeye elverişli olmadığı gibi tanık anlatımlarında geçen muhdesatların da hangileri olduğu duraksamasız belirlenmemiş, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen haritasında gösterilmemiştir. Eksik araştırma ile hüküm verilemez.

Taşınmaz üzerindeki muhdesatların kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle ve özellikle kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

Az yukarıda açıklanan hukuki olgunun belirlenmesi açısından, konusunda uzman bir fen bilirkişi beraberinde ve taraf tanıkları hazır edilmek suretiyle dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazlar üzerinde yeniden keşif yapılmalı, keşifte öncelikle hangi muhdesatın dava edildiği belirlenmeli, dava konusu muhdesatların hangi tarihte, kim tarafından, ne şekilde meydana getirildiği duraksamasız belirlenmeli, muhdesatın oturulabilir hale getirilmesi için yapılan harcamaların yeni bir muhdesat meydana getirme niteliğinde olmadığı düşünülmeli, daha sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonucuna uygun ve infaza elverişli bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir uygulama yapılmaksızın hüküm verilmesi isabetsiz olduğu gibi, dava konusu muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazlardan 219 parsel sayılı taşınmazın 12/160 payının Hadice Ergüvenç'e, 9/160 payının ise Kevkep Ergüvenç'e ait olduğu halde anılan kişiler davaya dahil edilip taraf koşulu sağlanmadan karar verilmiş olması dahi isabetsiz, davacı ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 16.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/22116
Karar No: 2017/36644
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22116 E.  ,  2017/36644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/2605
Karar No: 2022/4997
Karar Tarihi: 24.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2605 E.  ,  2022/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanıklara yüklenen "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, "2006 takvim yılı sahte fatura kullanma" suçu yönünden, suç tarihinden hüküm tarihine kadar , "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçu yönünden ise, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... müdafisi ile sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/510
Karar No: 2015/5624
Karar Tarihi: 14.04.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/510 E.  ,  2015/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 01.04.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (2 kez) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (2 kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurelerin beyanları, savunma, tüm dosya kapsamı ile mahkemenin kabulüne göre, sanığın mağdure ...'yu iş bulma bahanesiyle yanına çağırdıktan sonra aracıyla oto sanayi sitesine götürüp araç içerisinde cinsel istismar eylemini gerçekleştirmesi ve mağdure Nazmiye'yi ise okula gitmekte iken aracına alıp evde unuttuğu cüzdanını alması gerektiğinden bahisle aracıyla eve götürüp orada cinsel istismarda bulunması karşısında sanığın mağdurelere yönelik gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinde hile kullandığı anlaşıldığından eylemlerine uyan TCK.nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddelerinin iki kez tatbiki suretiyle cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek TCK.nın 109/1, 109/3-f, 109/5. maddelerinin iki kez uygulanması neticesinde cezaların eksik tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16138
Karar No: 2021/12176
Karar Tarihi: 08.12.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/16138 E.  ,  2021/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiş, Dairenin 12.02.2020 tarihli ve 2009/2584 Esas, 2020/1223 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiştir. Mahkemece, 24.09.2020 tarihli ek karar ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, hükmün kısıtlı tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava vasi atanması istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.09.2018 tarihli ve 2018/1137 Esas, 2018/1989 Karar sayılı kararıyla ...'in kısıtlanmasına karar verildiği, karara karşı kısıtlanması istenilen tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi (4.) Hukuk Dairesince 09.01.2019 tarihli ve 2018/1628 Esas, 2019/81 Karar sayılı kararla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kısıtlının temyiz istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 15.03.2019 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verildiği, ek kararın kısıtlı tarafından temyizi üzerine hükmün Dairemizce 12.02.2020 tarihli ve 2019/2584 Esas, 2020/1223 Karar sayılı kararla onandığı, bu aşamadan sonra İlk Derece Mahkemesince açılan 24.09.2020 tarihli oturumda, kısıtlının kısıtlılığının kaldırılması talebinde bulunması üzerine aynı tarihli ek karar ile karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kısıtlının sözkonusu ek karara karşı kanun yoluna başvurduğu, Mahkemece başvurunun karar düzeltme talebi olarak kabul edildiği ve dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

Buna göre, kısıtlı tarafından Dairemizin 12.02.2020 tarihli ilamına değil, İlk Derece Mahkemesi Bursa 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.09.2020 tarihli ek kararına itiraz edildiğinden ve kararı denetlemek hususunda Bölge Adliye Mahkemesinin inceleme imkanı bulunduğundan, dosyanın İlk Derece Mahkemesine işlemsiz iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, Dairemizce dosya hakkında yapılacak bir işlem bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın Yerel Mahkemeye işlemsiz olarak İADESİNE, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/13573
Karar No: 2025/3358
Karar Tarihi: 24.03.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/13573 E.  ,  2025/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/284 E., 2021/545 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanık ...'in kullanmakta olduğu araç ile katılan ... ile ...'nın bulunduğu yükleme yapılan aracın bulunduğu yere geldiği ve katılan ...'ya çarptığı, çarpmanın etkisi ile katılan ...'in de yere düştüğü, sanık ...'in aracından indiği, orada bulunan diğer sanık ...'in "sen napıyorsun" diyerek ...'in üzerine doğru geldiği, bu sırada sanık ...'in elinde bulundurduğu bıçağı ...'a doğru savurduğu, ...'ında ... tarafından savrulan bıçak ile yaralandığı, akabinde ...'ın da ...'den aldığı bıçağı ...'e savurarak yaraladığı, bunun üzerine sanık ...'in adli emanetin 2013/543 sırasında kayıtlı bulunan Parabellum marka tabancayı çıkarttığı, silahı gören ...'ın oradan kaçarak uzaklaştığı, kaçma sırasında sanık ...'in ...'a doğru ateş ettiği, ancak atış yapılan mermilerin hiçbirinin ...'a isabet etmediği, akabinde elinde bulundurduğu silahla bu kez katılan ... ile ...'a dönerek "bu size bir ders olsun, hepinizin kökünü kurutacağım, bir tane bile Bağça bırakmayacağım" şeklinde sözler söyledikten sonra araca binip olay yerinden uzaklaştığı şeklinde kabul edilen olayda;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

Bu nedenlerle Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2021 tarihli ve 2021/284 Esas, 2021/545 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6807
Karar No: 2018/10426
Karar Tarihi: 27.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6807 E.  ,  2018/10426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün aleyhine olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerinden 50 TL çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun suça konu iş yerine girip 50 TL çaldıktan sonra ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlileri tarafından çevrede yapılan araştırma sonucunda üzerinde bulunan 102,59 TL ile yakalanması ve suça sürüklenen çocuğun paraların müştekiye iadesine yönelik herhangi bir rızası ve bu konuda bir ikrarının bulunmadığı, bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında etkin pişmanlık koşulları oluşmadığı halde cezasından TCK'nın 168. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında soruşturma aşamasında gerçekleşen etkin pişmanlık nedeniyle 168/1. maddesi uyarınca 2/3 indirim yapıldığı halde, hüküm fıkrasında indirim oranının 1/3 olarak belirtilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15387
Karar No: 2014/18589
Karar Tarihi: 09.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/15387 E.  ,  2014/18589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/12/2011

NUMARASI : 2009/638-2011/998

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı,ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma

ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde hafriyat kamyon şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının mazeret göstermeksizin iş yerine gelmediğini, iş akdinin bu nedenle haklı olarak fesih edildiğini, kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, .diğer taleplerinin de haksız olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, hafta tatili ve fazla çalışma süresinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftalık 18 saat fazla çalışma yaptığı belirtilmiş ve fazla çalışma ücreti 18 saat üzerinden hesap edilmiş, yine hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaba itibarla hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından hafta tatili ve fazla çalışma süresinin tanık beyanlarına itibarla belirlendiği anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları sektörde kış aylarında işlerin azaldığını ve kışın yağışlı günlerde iş olmadığını beyan etmişlerdir. Davacı tanıklarının bu beyanları kış aylarında yapılan hafta tatili ve fazla çalışma süresi yönünden değerlendirilerek hüküm kurulması gerekirken, tüm çalışma süresi boyunca hafta tatili ve haftalık 18 saat üzerinden fazla çalışma hesabı yapan rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.