erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/346
Karar No: 2015/1889
Karar Tarihi: 26.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/346 E.  ,  2015/1889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın çocuklarının öğrenim yılı eğitim ücreti olarak suça konu 20.03.2008 keşide tarihli ve 7.000 TL meblağlı çeki ciro ederek katılan... İşletmesine ait okulun muhasebecisi olan katılan ...'e verdiği, çekin daha önce 15.07.2007 tarihinde keşideci şirket ...İnşaat Ltd. Şti'nin müdürü olarak çalışan ...'ın park halindeki aracından boş olarak çalınmış çeklerden biri olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanığın çalınan bir çeki ele geçirerek sahte olarak düzenleyip kullandığı iddia olunan somut olayda,

1- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Suça konu çek üzerinde yaptırılan inceleme neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda çekteki keşideci imzasının sanığın eli ürünü olduğunun belirtildiği anlaşıldığından, resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın suça konu çeki çocuklarının öğrenim yılı eğitim ücreti olarak verdiğini savunması karşısında, sanık ile katılan arasında önceden doğan bir borç ilişkisi bulunup bulunmadığının tespiti bakımından katılanın duruşmaya çağrılıp bu hususta beyanına başvurulması, okulun defter ve kayıtları ile icra dosyasının getirtilerek incelenmesi ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kabule göre de; katılanın aşamalarda alınan beyanlarında sanığın çek bedeline karşılık 2.700 TL ödeme yaptığını ve bu nedenle bakiye borç için icra takibinde bulunduklarını ifade etmesi karşısında; sanığın katılana yapmış olduğu kısmi ödeme nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesi uyarınca katılanın rızası halinde, etkin pişmanlığa ilişkin hükmün uygulanması mümkün bulunmakla bu husunun tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/496
Karar No: 2010/7113
Karar Tarihi: 26.04.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/496 E.  ,  2010/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da, Kamulaştırma Kanununun kıymet tespit esaslarının düzenleyen 11.maddesi kıyasen uygulanır.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinden enerji nakil hattı da geçirildiği ileri sürüldüğünden, bu husus araştırılarak taşınmazdan hat geçirildiğinin tespiti halinde bundan kaynaklanan değer düşüklüğü hesaplanıp, taşınmaz bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2016/12471
Karar No: 2016/16272
Karar Tarihi: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12471 E.  ,  2016/16272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/1591
Karar No: 2022/6852
Karar Tarihi: 18.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1591 E.  ,  2022/6852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tırla gündüzün meskun mahal dışındaki çift şeritli bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan yol çalışması nedeniyle ulaşımın tek şeritten sağlanacağı için daraltılmış bölüme ve bu bölümü takiben ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kavşakta kırmızı ışık yanması sebebiyle duraklamakta olan katılan ... idaresindeki aracın arka kısmına çarptığı, katılanın aracının önünde duraklamakta olan tıra, onun da önündeki başka bir tıra çarpması sonucu gerçekleşen zincirleme trafik kazasında katılan ...’in hayati tehlike geçirecek, kaburga kırıkları olacak, eşi olan katılan ... ile kızları olan mağdur ...’nin hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları, sanığın ise; kırmızı ışıkta bekleyen araçlara tedbirsiz yaklaşması ve etkili önlem almaması nedeniyle tam kusurlu olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve hükmedilen adli para cezasının ertelenmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmeyerek TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 7. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 tl olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5265
Karar No: 2010/4824
Karar Tarihi: 02.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/5265 E.  ,  2010/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 02.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7021
Karar No: 2021/17162
Karar Tarihi: 01.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/7021 E.  ,  2021/17162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafisi, katılan vekili

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar verildiği ve sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlediği” şeklindeki gerekçeyle, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafisi ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6520
Karar No: 2010/2496
Karar Tarihi: 26.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6520 E.  ,  2010/2496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Davacı ... ve paydaşları, kamulaştırma davasına konu 3443 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 131 m² yüzölçümündeki bina ile 87 m² yüzölçümündeki müştemilatın miras bırakanları ... ... tarafından yaptırılmış olduğunun tespiti istemiyle dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, kamulaştırma davasına konu 3443 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 131 m² yüzölçümündeki bina ile 87 m2 yüzölçümündeki müştemilatın davacı taraf miras bırakanları ... ...’na ait olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kamulaştırma davasına konu 3443 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan binayı meydana getirenin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, davaya konu muhtesatların davacıların miras bırakanı ... ... tarafından meydana getirildiğinin belirlenmesine, muhtesat tespiti davalarında vekalet ücretinin nispi tarifeye göre hesaplanması gerekmesine göre davalı ...’ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki, davacı davaya konu muhtesatların davacıların miras bırakanı ... ... tarafından meydana getirildiğinin tespitini talep ettiği halde, gerekçeli karar 2009/6520-2010/2496 S.2

başlığında davanın sehven mülkiyet tespiti olarak yazılması ve hükmün 1 nolu bendin sonunda muhtesatların miras bırakanı ... ...’na ait olduğunun tespiti şeklinde karar verilmiş olması isabetsiz, davalı ...’ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, gerekçeli karar başlığında DAVA karşısındaki “mülkiyet (Tespit İstemli)” sözlerinin çıkartılmasına, yerine “muhtesat tespiti” sözlerinin yazılmasına hükmün yine 1 nolu bendindeki “…... ’na ait olduğunun Tespitine,” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “… ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine,” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...’a iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6783
Karar No: 2018/2267
Karar Tarihi: 15.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/6783 E.  ,  2018/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Yaş Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, 28.06.1986 olan doğum tarihinin 28.06.1991 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davalar, diğer kayıt düzeltme davaları gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim istemle bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği sonuçlara göre karar vermek zorundadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının 28/06/1991 tarihinde 28/06/1986 doğumlu olarak nüfusa kaydedildiği, ... İlkokulu Müdürlüğü'nün 200/10 sayı ve 06/10/2015 tarihli yazısında davacının 21/09/1996 tarihinde ilkokula kaydolduğunun bildirildiği, davacı hakkında düzenlenen...Hastanesi'nin 1503473 nolu 13/07/2015 tarihli raporunda davacının kemik yaşının 22 yaş ile uyumlu olduğunun tespit edildiği, mahkemece "ilköğretime başlama tarihi dikkate alındığında, davacının 1996 tarihinde ilköğretime kaydının yapıldığı, yasa gereği 5 yaşındaki bir çocuğun okula kaydının yapılmasının mümkün olmadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Yaş düzeltme davasında Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda öngörülen yargılama usulleri uygulanır. Ancak nüfus kayıtları kamu düzenine ilişkin kayıtlar olduğundan hakim tarafından re'sen araştırma yapılma ilkesi yargılamaya egemen olacaktır. Mahkemece karar verilebilmesi için iddia, savunma, sağlık kurulu raporu, nüfusa yazım tarihi, diğer kardeşlerinin doğum tarihi, kişinin dış görünüşü ve tüm dosya içeriğinin birlikte değerlendirilmesi gerekirken "yasa gereği 5 yaşındaki bir çocuğun okula kaydının yapılmasının mümkün olmadığı" şeklinde yasaya ve hayatın olağan akışına uygun bulunmayan gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Buna göre; Mahkemece yapılacak iş, dosyadaki rapor ve tüm delillerin birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 15.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/13440
Karar No: 2019/6230
Karar Tarihi: 11.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/13440 E.  ,  2019/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçundan sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın şüphe üzerine yakalandığında araçta bulunan eşyaları çaldığını kabul ederek hırsızlık yaptığı yeri göstermek suretiyle henüz müracaatı olmayan müştekiye çalınanların iadesini sağlayan sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Suça konu eşyaların çalındığı yerin malikinin vefat ettiği ve altı (6) senedir kullanılmayan ev olduğunun anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2019 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Müştekinin babasının suça konu yerde ikamet ettiği, onun 08/12/2001 tarihinde suç tarihinden yaklaşık 6 yıl önce öldüğü bundan sonra müştekilerin söz konusu eve gelip gitmedikleri, sanıkların bu evdeki hırsızlık suçunu işledikleri sabittir.

Tartışma konumuz ise uzun süredir ikamet edilmemesi nedeniyle konut dokunulmazlığını ihlal suçunun oluşup oluşmayacağına yöneliktir.

Bilindiği gibi TCK'nın 116. maddesinde düzenlenmektedir. Kanunun Ruhu ve sözüne bakıldığında ikameti değil oturma hakkı hürriyetinin güvence altına alındığını görmekteyiz. Dolayısıyla fiilen oturma değil istenildiği zaman oturabilme hakkı korunmaktadır.

Mesela yurt dışında çalışan birisi geldiğinde otururum düşüncesi ile ülkemizde evi varsa yıllarca hiç kimse gelip gitmese dahi istenildiği zaman oturma hürriyeti hakkı korunduğundan onun evinde yapılan hırsızlıkta 116. madde ihlal edilmiş olur. Yargıtay CGK ve daire uygulamalarıda bu yöndedir.

Olayımızda ev sahibinin ölmesi üzerine miras olarak müştekiye intikal etmiştir. İçindeki eşyaları ile birlikte durmaktadır.

Müşteki istediği zaman tasarruf edebilir, gelip oturabilir. İkamet önemli değildir. Önemli olan 3. kişilerin yaşamasına özgülendiği ilk bakışta anlaşılıyorsa izinsiz girilmesi ile suç oluşacaktır.

Olayımızda evde eşyalar döşelidir, sanıklar bu evin 3. kişilerin oturmasına özgülendiğini bilmektedir. En azından bilecek durumdadırlar. Bu nedenle konut dokunulmazlığının ihlali suçu da oluşur kanaatinde olduğumuzdan bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz, karar bu yönden de onanmalıydı.
Esas No: 2016/12497
Karar No: 2016/16298
Karar Tarihi: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12497 E.  ,  2016/16298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/34262
Karar No: 2010/31040
Karar Tarihi: 10.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/34262 E.  ,  2010/31040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2010/255755

MAHKEMESİ :(ÇAYKARA) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/03/2010

NUMARASI : 2006/111 - 2010/48

SUÇ : Basit yaralama

Kasten yaralama suçundan sanık İ.. K..'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2 maddesi gereğince 4 ay hapis, 29/1 maddesi gereğince 1/2 oranında indirim yapılarak 2 ay hapis, 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair (ÇAYKARA) Sulh Ceza Mahkemesinin 10.03.2010 tarih ve 2006/111 esas, 2010/48 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/10/2010 gün ve 2010/11656/61722 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2010 gün ve 2010/255755 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa Süreli Hapis Cezasına Seçenek Yaptırımlar" başlıklı 50. maddesinin 2 .fıkrasında yer alan "Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez." şeklindeki düzenlemeye rağmen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. maddesi uyarınca verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırım olarak adlî para cezasına çevrilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğini düzenleyen TCK.'nın 50.maddesinin 2.fıkrası hükmüne aykırı olarak, anılan yasanın 86.maddesinin 2.fıkrasında adli para cezası ile birlikte seçenek olarak öngörülen hapis cezası tercih edildiği halde, adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ÇAYKARA) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 10.03.2010 gün ve 2006/111, 2010/48 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 10.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.