erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9253
Karar No: 2017/19782
Karar Tarihi: 09.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/9253 E.  ,  2017/19782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nun 158/1-f, 35, 62/1, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Yargıtay 23.Ceza Dairesi’nin 07/09/2015 tarih ve 2015/2401 esas, 2015/3749 karar nolu bozma ilamında dolandırıcılık suçunda katılan olması gerekirken tanık olarak dinlenen ...'nun suçun mağduru olduğu ve şikayetinin bulunduğu hususunun gözetilmemesi nedeniyle bozma kararı verildiği halde, bozma ilamı uyarınca, adı geçen ...'na bozma ilamı ve duruşma günü tebliğ edilip, şikayet ve delillerinin nelerden ibaret olduğu, davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devam edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanığın suça konu sahte çeki ...'na emlak ofisini devralmak konusundaki anlaşmaya istinaden verdiği ancak işyeri devrinin gerçekleşmediği bu itibarla sanığın suçtan elde ettiği bir menfaatin bulunmadığı, tanık ... ve katılan beyanlarından anlaşılmakla eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilerek bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, sanığa usulüne uygun bozma ilamı ile duruşma günü tebliğ edildiği sanığın müdafii tayin edeceğinden duruşmanın ertelenmesi talebinde bulunduğu, sanık müdafiinin de 22.12.2015 tarihli oturumda hazır bulunmayacağına dair mazeret dilekçesi vermiş olduğu, sanık hakkında UYAP kayıtlarında yapılan incelemede 18/12/2015 tarihinden itibaren Maltepe Açık Ceza ve İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla; sanığın cezaevinden celp edilerek bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan ve sanık müdafiinin mazereti konusunda bir karar verilmeksizin yokluklarında karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21565
Karar No: 2017/36566
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21565 E.  ,  2017/36566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/8748
Karar No: 2019/2598
Karar Tarihi: 13.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8748 E.  ,  2019/2598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat

Sanık ... hakkında mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz talebinin sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçaların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirzlarının incelenmesine gelince;

2007 ve 2008 takvim yılına ait defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere ibrazı istemine ilişkin yazı,... Vergi Dairesinin ... vergi numarası ile mükellefi olan sanığa 04/05/2012 tarihinde, ikametgah adresinde tebliğ edilmiş olmasına karşın, sanığın 15 günlük yasal süre içerisinde 2008 takvim yılına ait defter ve belgeleri vergi incelemesi için ibraz etmediği ve ibraz edememesine ilişkin mücbir sebepleri vergi dairesine bildirmediği; mükellef olarak, 213 sayılı Yasanın 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz etme yükümlülünün sanığa ait olduğu anlaşılmakla sanığın üzerine atılı defter, belge ibraz etmeme suçunun unsurları itibari ile oluştuğu gözetilmeksizin mahkumiyeti yerine hatalı gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/25934
Karar No: 2017/35550
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25934 E.  ,  2017/35550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/10731
Karar No: 2009/13023
Karar Tarihi: 01.07.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10731 E.  ,  2009/13023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm 01.10.2007 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz edilen ek karar temyiz eden davacıya 16.10.2007 günü tebliğ edilmiş fakat söz konusu ek karar yasada öngörülen (HUMK. mad. 432/son) 7 günlük süre geçtikten sonra 01.11.2007 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edildiğinden davacının temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE oybirliğiyle karar verildi.01.07.2009 (Çrş.)
Esas No: 2012/8281
Karar No: 2012/12041
Karar Tarihi: 20.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8281 E.  ,  2012/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nun 80, 5237 sayılı TCK'nun 51/1-3.maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası- erteleme

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılı suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olan 22.12.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, hüküm fıkrasında sanığın belirlenen cezasında başkaca arttırım ve indirime yer olmadığına dair değerlendirme belirtildiğinden; tebliğnamede "sanık ve müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebine karşı mahkemece herhangi bir değerlendirme yapılmadığı" görüşüne iştirak edilmemiştir.

I- Müdafiinin sanık hakkında 2004 takvim yılında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçesine ve incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine: ancak;

Sanığa verilen temel cezanın 765 sayılı TCK'nun 80. maddesi ile arttırıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesi suretiyle karma uygulama yapılması ve 765 sayılı TCY.nın 95/2. maddesi de gözetildiğinde 647 sayılı Yasanın 6. maddesi ile yapılacak ertelemenin sonuçları itibariyle lehe olduğunun gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmayı gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak yerine, "647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Müdafiinin sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarına gelince;

Davanın esasını oluşturan 14.07.2008 tarihli iddianamenin "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçuna yönelik olarak düzenlendiği, 2005 takvim yılından sahte fatura kullanmak suçundan 5271 sayılı Yasanın 170. maddesindeki kriterlere uygun olarakdüzenlenmiş bir iddianamenin bulunmadığı gözetilmeden, Cumhuriyet savcısına 14.07.2008 tarihli iddianameye "2005 vergi dönemi" ibaresinin ekletilerek dava açılmayan 2005 takvim yılındaki eylemden hüküm kurulması suretiyle aynı Yasanın 225. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25926
Karar No: 2017/35549
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25926 E.  ,  2017/35549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/7382
Karar No: 2018/8036
Karar Tarihi: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7382 E.  ,  2018/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının ertelendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2)İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerin gerçekleşmesi durumunda dava ve cezanın düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

3)5237 sayılı Kanunun 50. maddesinin uygulanmasında İİK. yönünden bir engel bulunmadığı hususu gözetilmeden, bireyselleştirme yapılıp sanık hakkında bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, hapis cezasının yasal engel sebebiyle tedbire çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10376
Karar No: 2012/12848
Karar Tarihi: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/10376 E.  ,  2012/12848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık müdafiinin 2004 ve 2005 takvim yıllarında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

03.07.2009 tarih ve 27277 S.R.G. de yayımlanan 16.06.2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesi ve 5728 sayılı Yasa ile 213 sayılı VUK.nun 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezasının alt sınırının önce "bir yıla", daha sonra ise "on sekiz ay"a yükseltilmesi ve 756 sayılı TCK.nun 71. maddesi gereğince içtima ettirilen toplam hapis cezasının, erteleme kapsamında kalması karşısında tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiş, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi gereğince her takvim yılı için temel cezaların fatura sayısı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında teşdiden belirlenmesi gerektiğinin ve 2005 takvim yılında işlenen fiille ilgili olarak suç tarihinin 17.12.2005 olduğu gözetilerek sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama nedenleri gösterilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık müdafiinin sanık hakkında 2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/29781
Karar No: 2014/21760
Karar Tarihi: 04.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29781 E.  ,  2014/21760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/353238

Mahkemesi : İzmir(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/09/2013

Numarası : 2011/537 - 2013/732

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaralanan mağdurun yargılama bitmeden 2 yıl felç kalıp olay nedeniyle 06/07/2013 tarihinde öldüğünün iddia edilmesi karşısında; mağdurun nüfus kaydı getirtirilerek kesin ölüm sebebi ve illiyet bağının tespiti ile görevsizlik kararı verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş olup, Katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26546
Karar No: 2017/35643
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26546 E.  ,  2017/35643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/31382
Karar No: 2018/8038
Karar Tarihi: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31382 E.  ,  2018/8038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının ertelendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerin gerçekleşmesi durumunda dava ve cezanın düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

3-5237 sayılı Kanunun 50. maddesinin uygulanmasında İİK. yönünden bir engel bulunmadığı hususu gözetilmeden, bireyselleştirme yapılıp sanık hakkında bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, hapis cezasının yasal engel sebebiyle tedbire çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2617
Karar No: 2022/4223
Karar Tarihi: 04.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/2617 E.  ,  2022/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

... İl Emniyet Müdürlüğü'nün GS 410 ve GS412 kod numaralı gizli soruşturmacıların olay tarihinde adli kolluk personeli olduğunun bildirildiği ve sanığın kendi suçunun ortaya çıkarılmasında bir hizmet ve yardımı bulunmadığından koşulları oluşmadığı halde, TCK'nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümleri uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirdiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi
Esas No: 2016/25976
Karar No: 2017/35560
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25976 E.  ,  2017/35560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.