erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2446
Karar No: 2021/9271
Karar Tarihi: 23.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2446 E.  ,  2021/9271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/667 E. - 2018/920 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra,... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/667 E– 2018/920 K sayılı kararının incelenmesinde;

Arazi niteliğindeki ... İli,... İlçesi,...Mahallesi 871 ve 872 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

1-Tespit edilen bedelden acele el koyma kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan bedelin üçer aylık vadeli mevduatta nemalandırılmasına karar verilmiş olup, fark bedel davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde faiz işletilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-) 4 numaralı bendinde bulunan (31/10/2018 tarihine) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine) ibaresinin yazılmasına,

b-) Vekalet ücretine ilişkin (11) numaralı bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/248
Karar No: 2010/5921
Karar Tarihi: 08.04.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/248 E.  ,  2010/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının 833 YTL yerine 823 YTL olarak belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanığın dış protezciliği alanında kalfalık belgesine sahip olduğu diş protez teknisyeni sıfatına haiz bulunmadığı, 04.02.2002 tarihinden itibaren diş protezciliği işinden dolayı vergi mükellefi olduğu ancak işyeri açma ve çalışma ruhsatının bulunmadığı, diş tedavisi yaptığına dair görgüye dayalı delil olmadığı dosya kapsamından anlaşılmakla; sanığın ağızda çalışıp çalışmadığı hususu kesin olarak belirlendikten sonra eyleminin 1219 sayılı yasanın 41.maddesi ile aynı yasanın ek 8.maddesi kapamında bulunup bulunmadığının tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 26.maddesi ile sanığın eylemine uygulanan 41.maddesi değiştirilmiş olduğundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5444
Karar No: 2020/4825
Karar Tarihi: 05.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/5444 E.  ,  2020/4825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz incelemesi, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi nedeniyle duruşmasız olarak yapılmıştır.

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Soruşturma aşamasında düzenlenen basit krokide, uyuşturucu madde satışının meydana geldiği yerin, Şehit Mustafa Yeşil İmam Hatip Ortaokulu'na yaklaşık 40 metre mesafede olduğunun belirtilmesi karşısında; uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun belirtilen okula mutad ulaşım yolları ile (yaya yürüme ya da araçla tespit edilecek) mesafesinin iki yüz metreden yakın olup olmadığının gerektiğinde keşif de yapılmak suretiyle kesin olarak tespit edilerek belirlendikten sonra, sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi TCK'nın 188/4-b maddesi uyarınca okula iki yüz metreden yakın mesafe içinde sattığının anlaşılması halinde suça konu maddenin "sentetik kannabinoid" olması nedeniyle, TCK'nın 188/4-a ve 4-b bentlerinde düzenlenen birden fazla nitelikli halinin gerçekleştiği dikkate alınarak, aynı Kanun'un 61. maddesi uyarınca temel cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, resen de temyize tabi olan hükmün ONANMASINA, 05/10/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/39433
Karar No: 2017/21562
Karar Tarihi: 12.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39433 E.  ,  2017/21562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtaya gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtayda ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (Mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı Harçlar Kanunu'nda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, Mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte biri nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır. Dava nispi harca tabi değil ise, maktu temyiz karar harcı alınması gerekmektedir.

Somut olayda, Mahkemece verilen karar davalı ... Tem. San ve Tic. Ltd. Şti. ve ... Tem. Tur. İnş. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesine karşın, her iki davalı adına tek maktu temyiz karar harcı ile temyiz kanun yoluna başvurma harcı yatırılmıştır. Bu itibarla, davalılar vekiline eksik temyiz harçlarının kanunda öngörülen bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366. maddesi atfıyla temyiz kanun yolunda da uygulama alanı bulan 6100 sayılı Kanun'un 344. maddesi uyarınca anılan davalılar vekiline muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklenildikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/14846
Karar No: 2018/14643
Karar Tarihi: 17.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/14846 E.  ,  2018/14643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçun TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan kasten yaralama suçu olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan bu suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/6440
Karar No: 2020/10675
Karar Tarihi: 26.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/6440 E.  ,  2020/10675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheliler..... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2018 tarihli ve 2018/6901 soruşturma, 2018/413 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 14/11/2018 tarihli ve 2018/6204 soruşturma, 2018/851 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2018 tarihli ve 2018/2068 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/05/2020 gün ve 94660652-105-16-21929-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2020 gün ve 2020/48918 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında "....Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paraların Polatlı İlçesinde bulunan banka ATM'lerinden çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2018 tarihli ve 2018/2068 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 26/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10201
Karar No: 2010/13571
Karar Tarihi: 09.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/10201 E.  ,  2010/13571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fatih İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında 3990.-TL kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı borçlunun süresinde itirazda bulunmaması üzerine davacı icra mahkemesinden tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece tahliyeye karar verilmesi üzerine karar davalı borçlu tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 17.03.2009 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 01.09.1998 başlangıç tarihli kira sözleşmesine dayanmış olup bu sözleşmede kiracılar ... ve ...'dur. Davacı alacaklı icra takibinde borçlu olarak sadece kiracılardan ...'i göstermiştir. Diğer kiracı ... adına yapılan icra takibi yoktur. Tahliye bölünemeyen istemlerden olup mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 09.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11785
Karar No: 2011/4976
Karar Tarihi: 18.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/11785 E.  ,  2011/4976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dosyanın incelenmesinde kazaya neden olan aracın trafik sigortası olup olmadığı anlaşılamamış olduğundan, trafik sigortası olup olmadığı TRAMER'den sorularak gelen yazı cevabı ile birlikte dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 18.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/378
Karar No: 2022/20932
Karar Tarihi: 26.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/378 E.  ,  2022/20932 K.**

**"İçtihat Metni"**

BOZMA ÜZERİNE

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

UYAP üzerinden yapılan incelemede; sanıklar hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, İstanbul Anadolu 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/1050 Değişik İş sayılı kararı ile kaldırıldığının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bu hususa ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

1- Sanıklar ... ve ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ile sanıklar ... ve ... hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan düşme hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklara yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme“ suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1792
Karar No: 2017/10448
Karar Tarihi: 19.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/1792 E.  ,  2017/10448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 2918 sayılı yasanın 48/6. maddesi yollamasıyla TCK'nın 179/2- 3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın herhangi bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kasıtlı suçlar bakımından uygulama olanağı bulunmayan “kusurun ağırlığı” gerekçesine dayanılması,

2-Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulduğu sırada yasal dayanak olan maddenin 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi olarak belirtilmesi gerektiği halde, “TCK'nın 179/2-3” maddesi olarak belirtilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

4-Sanığa verilen taksitli adli para cezasında taksitlerin hangi aralıkta ödeneceğinin belirtilmeyerek infazda tereddüt oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasındaki “kusurunun ağırlığı” ibaresinin çıkarılmak, yine aynı fıkradaki “179/2-3” ibaresinin “179/3-2” şeklinde değiştirilmek, hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 50 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 1250 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek ve yine hükmün 5. fıkrasındaki “birbirini takip eden eden” ibaresinin “birer ay ara ile” ibaresiyle değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1941
Karar No: 2018/1097
Karar Tarihi: 21.02.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/1941 E.  ,  2018/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcen yayınların üretiminde çocukları kullanmak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesiyle Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Kale (Denizli ) Asliye Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Aydın 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/08/2017 gün ve 2017/725 E. 2017/599 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.