erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/8799
Karar No: 2022/12576
Karar Tarihi: 17.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8799 E.  ,  2022/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No :

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 17.10.2022 tarihinde karar verildi.

(M)

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2007 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan bağlanan yetim aylığı yapılan denetim sonrası fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca 2008-2019 yılları için ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Esas No: 2016/16277
Karar No: 2018/1149
Karar Tarihi: 12.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/16277 E.  ,  2018/1149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ile 10.05.2006 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye konu taşınmazın 22.06.2010 tarihinde tapuda devredildiğini, davalının sözleşme şartlarını yerine getirmeyerek 2008 ve 2009 yıllarına ait emlak vergisi borçlarını ödemediğini, söz konusu vergileri müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını belirterek 9.240,82 TL alacağın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan sözleşme gereği tüm borçlarını ödeyerek sözleşmeye konu taşınmazı devraldığını, taşınmazın vergilerinin ödenerek makbuzlarının davacıya verildiğini, olmayan alacağın davaya konu edildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere göre taraflar arasındaki sözleşmede vergilerin davalı şirket tarafından ödeneceğinin kararlaştırıldığını, davaya konu yıllara ait vergi borçlarının davacı şirket tarafından ödendiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1177
Karar No: 2019/3230
Karar Tarihi: 21.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/1177 E.  ,  2019/3230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında üst sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek temel ceza olarak 2 yıl hapis cezası belirlenmiş ise de; suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde temel cezanın alt sınırının 2 yıl hapis cezası öngörülmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında alt sınırdan temel cezanın belirlenmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına ve CD çözüm tutanağına göre, suça sürüklenen çocuğun Mısır Çarşısı C Blok içerisinde bulunan şikayetçiye ait Barış elektronik isimli iş yerine gündüzleyin, mesai saatleri içinde girmesi karşısında 5237 sayılı TCK'nın 116/2 maddesi uyarınca iş yeri dokunulmazlığı suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26983
Karar No: 2017/4219
Karar Tarihi: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/26983 E.  ,  2017/4219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında İİK'nın 345/a maddesine aykırılıktan cezalandırılması içinde şikayette bulunulduğu halde, bu suçtan hüküm kurulmamışsa da temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Antalya 1. İcra Müdürlüğünün 2012/9347 esas saylı takip dosyasında gönderilen ödeme emrinin borçlu şirkete 02/11/2013 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 10/12/2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/9454
Karar No: 2006/7997
Karar Tarihi: 20.04.2006

2. Ceza Dairesi 2005/9454 E., 2006/7997 K.

**2. Ceza Dairesi 2005/9454 E., 2006/7997 K.**

**- KASTEN BIÇAKLA ADAM YARALAMA SUÇUNU İŞLEME

- SUÇUN NİTELİK OLARAK UZLAŞMA KURUMU İÇİNDE KALAN BİR SUÇ OLMASI

- YAŞ KÜÇÜKLÜĞÜ SEBEBİYLE UYGULANACAK OLAN YAPTIRIMLAR**- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 456 ]

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Bıçakla müessir fiil suçundan sanık Erdal'ın yapılan yargılaması sonucunda; mahkumiyetine dair K/E Birinci Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 16.06.2005 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenmekle ve dosya C.Başsavcılığının 22.09.2005 tarihli tebliğnamesiyle dairemize gelmekle yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü:

KARAR : Sanık hakkında bıçakla müessir fiil suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda; eylemin TCY.nun 456/4, 457/1, 55/3. maddelerine uygun gerçekleştiğinin kabulüyle suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın hükümlerinin de uygulanarak karşılaştırılması sonucunda, 765 sayılı TCY.nın hükümlerinin sanık yararına olduğu kabul edilerek kurulan hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi:

Suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen sanığın kasten işlediği yaralama suçunun, 765 sayılı TCY.nın 456/4. maddesinde öngörülen yaptırımının alt sınırı 2 yılı aşmayan hapis ya da para cezası olması nedeniyle, 03.07.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.07.2005 tarihinde hükümden sonra yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı ve 5271 sayılı CYY.nın 253 ve 254. maddelerine göre uzlaştırma işlemi yapılması, uzlaştırma işleminin başarısızlıkla sonuçlanması durumunda sanık hakkında belirlenen cezanın üç yıldan az olması karşısında, 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23. maddesinin uygulama olanağının tartışılması zorunluğu,

SONUÇ : Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi ( BOZULMASINA ), 20.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/2621
Karar No: 2008/3286
Karar Tarihi: 16.06.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/2621 E.  ,  2008/3286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait palamut balığı yüklü araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, müvekkilinin kasko sigorta şirketinden tahsil edilen kısım düşüldükten sonra bakiye 18.000.00 YTL hasar, işgücü kaybı ve değer kaybı ile 2.000.00 YTL zarar gören balık bedeli toplamı olan 20.000.00 YTL tazminatın, kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar, duruşmaya gelmemişler ve cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 18.482.50 YTL’nin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı şirket temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasar bedeli, işgücü kaybı, değer kaybı ve taşınan yükteki zarara yönelik maddi tazminat istemine ilişkindir..

HUMK’nun 275. ve takip eden maddeleri uyarınca, çözümü özel ve teknik bilgiye dayanan konularda ihtisas sahibi kişilerin vereceği rapor esas alınarak hüküm kurulması gerekir. Sonucu açık ve belli durumlar ayrık olmak üzere, trafik kazalarında kusur oranının ve hasarın saptanması da uzman bilirkişi aracılığıyla belirlenmelidir. Bu durumda, davacı tarafın dava açılmadan önce tek taraflı olarak yaptırdığı hasar tespitine ilişkin bilirkişi raporunun, davalı tarafın açıkça kabulü olmadığından, hükme esas alınması doğru olmadığı gibi, araçta bulunan balık zararı için de ayrıca uzman bilirkişiden rapor alınmadan, tespit bilirkişisinden ek rapor alınarak sonuca gidilmesi de doğru değildir.

Mahkemece yapılacak iş, kaza tespit tutanağı, davacının kasko sigortacısı olan Güneş Sigorta A.Ş.’den hasar dosyası, ekspertiz raporu , ibraname ve ödeme belgeleri istenmeli, taraf delilleri toplandıktan sonra, içerisinde su ürünleri uzmanının da bulunduğu İTÜ veya Karayolları Genel Müdürlüğü gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur ve hasar yönünden ayrıntılı ve gerekçeli denetime açık rapor alınmalı, varılacak uygun sonuca göre karar vermek gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

2-Davacı vekili dava dilekçesinde, taşınan balık zararı için 2.000.00 YTL talep ettiği halde, mahkemece bu tazminat kalemi yönünden HUMK.nun 74. maddesine aykırı olarak 5.502.50 YTL’ye hükmedilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı şirket temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı şirket yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı şirkete geri verilmesine 16.6.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10472
Karar No: 2012/2400
Karar Tarihi: 29.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10472 E.  ,  2012/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, .... İcra Müdürlüğü’nün 2007/2162 sayılı takip dosyasında yapılan, 14.11.2007 günlü hacze konu menkullerin davacıya ait faturalı eşyalar olduğunu, kiracısı olan takip borçlusunun evindeki tüm eşyaların haczedilmesinden duyduğu üzüntü karşısında mahcuzları satın alarak evini mobilyalı olarak kiraya verdiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, üçüncü kişinin türleri ve niteliği itibarı ile değerli bulunan ev eşyalarını satın alıp kiracısı olan takip borçlusuna teslim etmesinin genel yaşam deneyi kuralları ile bağdaşmadığını, alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı hareket ettiklerini, öte yandan sunulan delillerin istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; “İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, ancak üçüncü kişinin karinenin

aksini kanıtladığı” gerekçesi ile davanın kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce verilen 23.09.2010 gün, 8386–7194 sayılı kararla mahcuzların türü, kullanım alanı ve sayısı itibarı ile lüks sayılabilecek eşyalardan olduğu, bunların tamamının ev ile birlikte borçluya kiraya verilmesinin genel yaşam deneyi kuralları ile bağdaşmadığı, kira sözleşmesinin tarihi ve kira bedeli de dikkate alınarak davanın reddi gerektiği belirtilerek bozulmuştur. Mahkemece uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonucunda:

Bozma ilamındaki gerekçelere dayalı olarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, uyulan bozmaya göre; davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 68,85 TL fazla alınan peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı 3. kişiye geri verilmesine 29.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6665
Karar No: 2016/6880
Karar Tarihi: 12.10.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6665 E.  ,  2016/6880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesine rağmen, suça konu faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretlerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip getirtilip yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenerek , kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2– Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/6957
Karar No: 2021/11144
Karar Tarihi: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/6957 E.  ,  2021/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun katılan ...’ın iş yerine, açık bir rızaya gerek duyulmadan herkesin girebileceği bir saatte, müşteriye açık olduğu gündüz saat 13:30 sıralarında, katılanın dışarıda gerçekleşen bir trafik kazasına bakmak için kısa süreliğine iş yerinin kapısını kilitlemeden çıktığı bir sırada girmek suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, atılı iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,

2)Dairemizce de benimsenen ... Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiilleri işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 01/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27955
Karar No: 2017/4220
Karar Tarihi: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27955 E.  ,  2017/4220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 337/a maddesine ilişkin kurulan hükme yönelik incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.