Esas No: 2014/10272
Karar No: 2017/5422
Karar Tarihi: 21.11.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/10272 E.  ,  2017/5422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçundaki değişiklikle hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Mağdur ...'ın olaydan hemen sonra kolluk ifadesinde; 17/03/2009 günü saat 13:30 sıralarında pazardaki tezgahında beklerken mağdur ...'e ait karşı tezgahın yanında duran hareketlerinden şüphelendiği sanığı gözleyerek takibe başladığı, sanığın bu tezgahın üzerinde poşet içerisinde bulunan parayı gizlice alıp pantolonunun cebine koyduğunu görmesi üzerine hemen tezgahından ayrılarak sanığı yakalayıp "parayı bırak" deyince, sanığın cebinden çıkardığı bıçağı boğazına doğru sallayarak kaçmaya başladığını, kaçarken poşetle içerisindeki parayı ve bıçağı yere attığını,

Mağdur ...'in kolluk ifadesinde; mağdur ...'nün parayı istediği, sanığın direndiğini, sanığın cebinden çıkardığı bıçağı Şükrü'nün boğazına doğru salladığını, sanığın ellerinden kurtulup pazar içerisinde kaçarken parayı ve bıçağı yere fırlattığını, bir süre sonra diğer pazarcı esnaflarıyla birlikte sanığı yakalayıp polise teslim ettiklerini, beyan ettikleri,

Sanığın hazırlık aşamasında suçlamayı kabul etmediği, mahkeme aşamasında 2009/156 esas sayılı dosyanın 14/05/2009 tarihli oturumunda ise; parayı aldığını, mağdur ...'nün durumu fark ettiğini, kendisine vurmaları üzerine bıçak çektiğini, bıçağı ve torbayı sonra atarak kaçtığını, 10 – 15 mt sonra yakalandığını savunduğu,

Mağdurların daha önceden sanığı tanımadığı ve aralarında bir husumet bulunduğunu da iddia edilmemiş olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca;

Mağdurların olayın hemen sıcağı sıcağına alınan beyanları, sanığın aşamalarda tevil yollu kabulü bir bütün halinde dikkate alındığında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde yer alan yağma suçunu oluşturduğu düşünülmeden mağdurların bir ölçüde sanık lehine farklı etkenlerle sonradan değiştirdikleri beyanlarına itibarla yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle suçun vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kabule göre de;

Sanık hakkında açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan ilk hükümde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 168/1. maddesinin uygulanmasına karşın açıklanmasına karar verilen ikinci hükümde, anılan kanun maddesinin uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla; 5271 sayılı Kanunun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklerine aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar..." hükmü gereği denetim süresi içerisinde suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanırken mahkemeye takdir hakkı tanınmayıp ilk hükmün olduğu gibi açıklanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.