erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/23338
Karar No: 2014/27820
Karar Tarihi: 25.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/23338 E.  ,  2014/27820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi süresinde usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4006
Karar No: 2017/7581
Karar Tarihi: 17.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4006 E.  ,  2017/7581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay günü katılanın saha operatörü olarak çalıştığı ... AŞ'ye ait kazan dairesinde bulunduğu esnada, sanıklardan ...'nun sevk ve idaresindeki forklifti kazan dairesinden çıkarmaya çalıştığı ancak forkliftin ağırlık dengesinin sağlanamadığı için ilk etapta bu işi yapamadığı, bunun üzerine katılanın ve yanındaki Hüseyin isimli iş arkadaşının forkliftin üstüne çıkarak ağırlık dengesini sağlamaya çalıştıkları, katılanın forkliftin üzerine çıktıktan sonra elini tutunmak için uzattığı yerde iki parmağının sıkıştığı ve koparak yaralandığı olayda;

1)Katılanın meydana gelen kaza neticesinde sağ el 3. ve 4. parmaklarının koparak yaralanmış ve yapılan müdahaleler sonucunda dikilememiş olduğu, bu duruma ilişkin Mersin Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nca tanzim edilen 18/02/2015 tarihli rapordaki "katılanın kavrama gücünde kayıp olduğunun tespiti ile meydana gelen yaralanmanın duyu veya organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirmesi niteliğinde olmadığı" yönündeki tespiti ile yetinilerek, mahkemece katılanın yeniden en yakın Adli Tıp Kurumu'na sevk edilerek kaza sonucu meydana gelen durumun duyu veya organlarda sürekli işlev kaybı oluşturup oluşturmadığına ilişkin rapor tanzim ettirmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Sanıklardan ...'ın, katılanın çalıştığı ... AŞ'nin yönetim kurulu başkanı olduğu, incelenen dosyada şirket kapsamında yürütülen faaliyetlerin belli bir organizasyon çerçevesinde yürütüldüğünün, sanıklar ve katılanın iş yerindeki sıfatları da göz önünde bulundurulduğunda belirli bir hiyerarşi içinde çalışıldığının, çalışanlara iş güvenliği, iş kazaları ve iş güvenliği mevzuatı hakkında gerekli eğitimlerin verilmiş olduğunun anlaşıldığı göz önünde bulundurularak, meydana gelen iş kazasında sanığa atfı kabil bir kusurun bulunmadığı göz önünde bulundurularak beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün BOZULMASINA, 17/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19007
Karar No: 2015/6957
Karar Tarihi: 23.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/19007 E.  ,  2015/6957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/315062

MAHKEMESİ : Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/1671 (E) ve 2013/933 (K)

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

SUÇ TARİHİ : 23/06/2011

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekili avukat M.. B..'in, yargılama aşamasında katılanın vekilliğini üstlenerek duruşmalara katıldığı; ayrıca 24.07.2015 tarihinde vekaletnamesini dosyaya sunduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamede; usulüne uygun vekaletnamenin dosyada bulunmadığı gerekçesine dayanan temyiz talebinin reddine dair düşünce benimsenmeyip katılan vekili tarafından yapılan temyiz isteminin usulüne uygun ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığın, katılanın bahçesinde bulunan elma ağaçlarını silkelemek suretiyle ve görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde; hasat zamanı gelmeyen meyve ağaçlarına zarar verdiğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın, katılana ait olduğu tüm dosya kapsamına göre sabit olan bahçedeki elma ağaçlarını silkelemek suretiyle ve görgü tespit tutanağında belirlendiği şekilde; hasat zamanı gelmeyen meyve ağaçlarına zarar vermesi şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin nitelikli mala zarar verme suçunu oluşturduğu ve sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, delillerin takdir ve değerlendirmesinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde sanığın beraatine dair hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5511
Karar No: 2013/19118
Karar Tarihi: 26.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5511 E.  ,  2013/19118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen 25 adet merminin patlatılarak sağlam ve 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadıkları saptandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre,

1- Sanığın ikametinde 25 adet mermi bulundurmaktan ibaret eyleminin dairemizin süregelen uygulamalarına göre; ele geçen mermilerin 50 ve daha az sayıda olması halinde eylemin 6136 sayılı Yasanın 13/4. madde ve fıkrasına uyan suçu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetki- lerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygu- lanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7055
Karar No: 2013/2406
Karar Tarihi: 25.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/7055 E.  ,  2013/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/2, 86/3-e- son, 62/1, 53/1,2,3, 63/1, 58/7, 54/1. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'e ... Baro Başkanlığı tarafından tayin edilen müdafiiye ödenecek ücretin 5320 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten silahla yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, mağdur ...'in evinde ele geçen mağdura ait ekmek bıçağının mağdura iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hüküm fıkrasındaki "Yayladağı Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2008/3 sırasına kayıtlı bulunan ve suçta kullanılan bıçağın TCK.nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine" ibaresinin, "Yayladağı Cumhuriyet Başsavcılığı adli emanetinin 2008/3 sırasına kayıtlı bulunan mağdura ait bıçağın sahibine iadesine" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 25/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/24194
Karar No: 2011/4951
Karar Tarihi: 29.03.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/24194 E.  ,  2011/4951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarıgöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 38. maddesine göre, icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.nun 39. maddesine göre de ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, alacaklı tarafından borçlu Ü. K. aleyhinde şikayete konu takip dosyasında bonolara dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatılmıştır. H.K. ise 02.11.2003 tarihinde yapılan haciz işlemi sırasında icra kefili olmuştur. İcra müdürlüğünce gerekli prosedür tamamlanmış ve kefile icra emri gönderilerek aleyhinde hacizler tatbik edilmiştir.

İcra kefaleti kambiyo senedinden ayrı bir taahhüdü içerdiğinden, Borçlar Kanunu’nun 125. maddesine göre 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, icra kefili yönünden yapılan son işlem tarihinden, yenileme ve de şikayet tarihine kadar bu zamanaşımı süresi gerçekleşmemiştir.

O halde, mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle, borçlu (icra kefili) Hatice Kıyak’ın zamanaşımı itirazının reddi yerine yazılı gerekçeyle şikayetinin kabulüyle icranın geri bırakılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7981
Karar No: 2013/2071
Karar Tarihi: 23.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7981 E.  ,  2013/2071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2b, 62/1, 51/1-3-7, 53/6.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın UYAP ortamında yapılan sorgulamada geçerli bir sürücü belgesine sahip olduğu tespit edilip sorgulama belgesi dosya içine konulduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma verilmesi gerektiği,somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna ve ceza uygulamasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/5996
Karar No: 2018/12408
Karar Tarihi: 26.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5996 E.  ,  2018/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi sırasında 5237 sayılı TCK’nun 50/1-a maddesinin gösterilmesi gerekirken aynı Kanun'un 52/4. maddesinin gösterilmesi,

2)Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5019
Karar No: 2016/3983
Karar Tarihi: 04.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5019 E.  ,  2016/3983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik, güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat (delil yetersizliği)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ....İ.Ö.O müdürü olan sanığın okul ail birliğinin de doğal üyesi olup tek başına okul aile birliği adına harcama yapma yetkisine sahip bulunmadığı, ancak; birliğin faaliyetlerini fiilen kendisinin yürüttüğü, eğitim dönemi için okul aile birliği tarafından okul için toplanan bağışlar ve diğer gelirlerin okulun ihtiyaçları doğrultusunda harcanmasında usulsüzlük yaptığı, yapılan harcamalar için sahte belgeler düzenlediği, düzenlenen bazı belgelerin usulüne uygun olmadığı ve gerçeği yansıtmadığı, bu suretle resmi ve özel belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

İddianamede açıklanan usulsüz her bir harcama ve belge ile ilgili olarak, belgelerde adı geçen şahıs ya da firma yetkililerinin ve alınacak beyanlar doğrultusunda ilgili görülenlerin duruşmaya çağrılarak dinlenmesi, harcamaları gösteren bu belgelere ilişkin mal veya hizmet satın alma gibi sebeplerin okulun ihtiyaçları ile de ilişkilendirilerek belirlenmesi, buna göre her bir belgenin sahteliği buna bağlı olarak iğfal kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, ayrıca; dava konusu harcamalar yoluyla sanığın kendisine tevdi edilen para üzerinde amaç dışı tasarrufta bulunup bulunmadığı veya halen uhdesinde tutup da iade etmediği para bulunup bulunmadığının gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılıp yöntemince belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14456
Karar No: 2021/21643
Karar Tarihi: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/14456 E.  ,  2021/21643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören kart sahibine usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında temyiz hakkı bulunmayan suçtan zarar gören şikayetçinin vaki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14139
Karar No: 2024/5236
Karar Tarihi: 28.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14139 E.  ,  2024/5236 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/534 E., 2016/477 K.

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında, sanığın savunmasında katılan ile tarlalarının bitişik olduğunu, katılanın diktiği ağaçların serasının üzerine taştığını, 5-6 yıl kadar önce katılanın ağaçların taşan kısımlarının kesilmesine dair rıza gösterdiğini ve bu nedenle katılanın ağaçlarının serasına taşan kısımlarını kestiğini belirttiği ancak sanığın savunmasında belirtiği hususlar hakkında araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanığın savunması doğrultusunda araştırma yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16208
Karar No: 2018/1818
Karar Tarihi: 13.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2015/16208 E.  ,  2018/1818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... Oluklu Mukavva Kutu Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi ve diğerleri aleyhine 20/06/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız hacizden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve davalı şirket vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/03/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyanın incelenmesinde; davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olarak yapılmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki; tebligatın usulüne uygun olabilmesi için Tebligat Kanunu 10 ve 21/2. maddelerinin birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Tebligat Kanunu 10. maddesinde bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinin, bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı düzenlenmiştir. Tebligat Kanunu 21/2. maddesinde ise; gösterilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırılacağı düzenlenmiştir.

Açıklanan yasa maddeleri gereği davalı ...'a yapılacak tebligat yönünden izlenecek yol; öncelikle Tebligat Kanunu 10. maddesi gereği bilinen adrese tebligat çıkartılması, şayet bu adrese çıkan tebligat evrakı iade edilecek olursa adres kayıt sistemindeki adresine mernis adresi olduğuna dair şerh düşülmeksizin normal yollardan tebligat çıkartılması, bu tebligatta iade olunursa son aşamada Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre adresin, adres kayıt sistemindeki adres olduğuna dair şerh düşülerek bu madde hükümlerine göre tebligat yapılması olup bu yol izlenmeksizin Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre gerekçeli karar tebliği yapılması doğru olmamıştır.

Şu halde; adı geçen davalının savunma hakkının sınırlanmaması için belirtilen şekilde gerekçeli karar tebliği yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlanıp gerekli temyiz süresi beklendikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5530
Karar No: 2017/3042
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5530 E.  ,  2017/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.