erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/15512
Karar No: 2018/313
Karar Tarihi: 01.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15512 E.  ,  2018/313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, davacı tarafından davalıya karton kutu satıldığını, tarafların cari hesap ile çalıştıklarını, cari hesap gereğince davalının davacıya 3.772,58-TL borcu bulunduğunu, cari hesap borcunun ödenmemesi üzerine davalı hakkında ... 30. İcra Müdürlüğü' nün 2014/955 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının alacağın %20' sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya herhangi bir borçlarının olmadığını, davacının takipte faturaya dayandığını, müvekkiline davacı tarafından fatura gönderilmediğini belirterek, davanın reddini ve davacının alacağın % 20' sinden aşağı olmamak kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğu, davacının defter ve kayıtlarına göre davacının takip tarihi itibariyle davalıdan cari hesaptan kaynaklı 3.772,58-TL alacaklı olduğu, davalının ticari defter ve kayıtlarına göre davalının takip tarihi itibariyle davacıya 4.077,80-TL borçlu bulunduğu, her iki defterin de davacının iddiasını ispatlar nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne alacak likit olmadığından davacının icra inkar tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 1 adet faturaya dayalı takibe yönelik itirazın iptali talebinden ibarettir. Davacı gerek takip aşamasında gerekse yapılan yargılama safahatında dava konusu faturayı ibraz edemediği gibi söz konusu fatura davalı defterlerinde de kayıtlı değildir. İtirazın iptali davalarında takiple sıkı sıkıya bağlılık ilkesi gereği takip dayanağı ıslah yoluyla dahi değiştirilemez. Bu durumda mahkemece taraflar arasındaki cari hesap üzerinden bilirkişi incelemesi yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2211
Karar No: 2011/22038
Karar Tarihi: 17.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/2211 E.  ,  2011/22038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet verme ve hırsızlık suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.01.2006 gün ve 2004/272 Esas, 2006/12 Karar sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay C.Başsavcılığının 27.02.2007 günlü tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 19.09.2007 Çarşamba saat 14.00’e duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcısı ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine, sanık ... müdafii Av. ... tarafından gönderilen 18.09.2007 tarihli telgrafı ile ileri sürdüğü mazeretine dayanarak duruşmanın başka bir güne ertelenmesini istmekte olduğu görüldü.

Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütaalası dairesinde sanık müdafiin mazeretinin reddi ile DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bu gün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

5271 sayılı CMK.nun 232/4. maddesinin buyurucu nitelikteki "karar ve hükümler bunlara katılan hakimler tarafından imzalanır" hükmü ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun dairemizce de benimsenen 18/09/2007 gün ve 2007/8-125 esas 2007/186 sayılı kararına aykırı olarak 17/01/2006 günlü duruşma tutanağının hükme esas teşkil eden kısa kararı içeren 19 ve 20. sayfaları ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasını içeren 6. sayfasının hükme katılan üye hakimler tarafından imzalanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerine görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1626
Karar No: 2017/354
Karar Tarihi: 30.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1626 E.  ,  2017/354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına 2006 olarak eksik yazılan suç tarihinin suça konu son faturanın düzenlendiği 30.12.2006 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından 2007 yılında 48 adet sahte fatura düzenlendiğinin belirtilmesine karşın, suça konu faturaları kullanan şirketlerden Eksper Müh.Hiz.Ltd.Şti ile Anka Tic.San.Trz.Ltd.Şti hakkında herhangi bir vergi tekniği raporu düzenlenmediği gibi, sahte faturalardan 13 adedini kullanan Başkent Yemekçilik Gıda ve Sanayi A.Ş hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda da fatura tarihlerinin bulunmadığı, sahte fatura düzenleme suçlarında aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, faturaların aynı tarihte düzenlenmiş olması halinde ise TCK’nun 43. maddesinin uygulama alanı bulunmadığı cihetle; suç tarihinin her bir takvim yılında düzenlenen son fatura tarihi olduğu da gözetilerek, katılan kurumdan 2007 takvim yılında düzenlenen fatura bilgilerinin istenmesi suretiyle suç tarihinin tespiti ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu karar verilmiş olması;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/602
Karar No: 2007/1790
Karar Tarihi: 26.02.2007

**14. Hukuk Dairesi         2007/602 E.  ,  2007/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.09.2004 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 83 sayılı parselin maliki olan davalının, tamamında intifa hakkı sahibi bulunduğu 61 sayılı parsele duvar yapmak suretiyle vaki müdahalesinin men'i ile tecavüzlü duvarın kal'ini istemiş, davalı bir tecavüzünün bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiş,

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmişlerdir.

1- Dava, çaplı taşınmaza vaki müdahalenin men'i ve kal isteğine ilişkindir.

Mahallinde uzman bilirkişiler vasıtasıyla üç kez keşif yapılmış, üçünde de teknik bilirkişiler tecavüzün varlığını bildiren rapor ve krokiler düzenlemişlerdir. Kontrol memuru... tarafından düzenlenen 18.07.2005 günlü krokili raporda 83 sayılı parselin bahçe duvarının 61 parsel sayılı taşınmaza 60,04 m2 tecavüzlü olduğu bildirilmiştir. Kadastro teknisyeni ...'ın 28.03.2005 günlü ve Harita Kadastro Mühendisi 'ün 08.02.2006 tarihli krokili raporları ise aynı mahiyette olup, ......, tarafından düzenlenen raporda, zeminde mevcut duvarın, duvar pabucu olarak adlandırılan temel betonu üzerine inşa edildiği, sözü edilen duvar pabucunun, duvardan itibaren davacının 61 sayılı parseline doğru 0,40 metre çıkıntılı olduğu, ......., tarafından düzenlenen rapor ve krokinin 61 sayılı parselde kalan beton artıklarını da hesaba katarak yapılan ölçümleme ve hesaplamaya dayanılarak düzenlendiği, oysa yalnızca zeminde kalıcı olan duvar ve duvar pabucunun tecavüzünün esas alınması gerektiğini ve buna göre de 83 parseldeki bahçe duvarının ve duvar pabucunun krokide kırmızı renk ve kırmızı çapraz tarama ile gösterilen yerde davacının 61 sayılı parseline 6,20 m2 tecavüzlü olduğu açıklanmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece Harita Kadastro Mühendisi ......, tarafından düzenlenen 08.02.2006 günlü raporda kırmızı renk ve kırmızı çapraz tarama ile gösterilen nizalı yere ilişkin olarak davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

2- Reddine karar verilen davada, kendini duruşmalarda avukat vasıtasıyla temsil ettiren davalı yararına vekalet ücreti tayin edilmemesi ve reddolunan davada, davacı üzerinde bırakılması gereken yargılama masraflarının davalıya yükletilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1.) bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının, (2.) bent uyarınca da davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 26.02.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/523
Karar No: 2019/7741
Karar Tarihi: 02.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/523 E.  ,  2019/7741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 05.09.2018 tarih ve 2016/1114-2018/757 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin taraf vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı Toyota Bosholu Türkiye Otomotiv San. ve Tic. A.Ş ile birleşik ürün sigorta poliçesi düzenlendiğini, sigortalı şirkete ait Toyota marka Verso model araç kapı içi döşemesinde kullanılan “enerji emici” parçasını tedarik eden davalı firmanın üretim adresinde 28/09/2011 tarihinde meydana gelen yangın neticesinde sigortalı şirkete ait bir kısım kalıplar ve taşımada kullanılan kutuların zarar gördüğünü, yine yangın nedeni ile davalı firmanın bir süre başka bir adreste faaliyet gösterdiğini, bu adresten nakliye ve yurt dışından gelen parçalar için de nakliye masrafları doğduğunu, meydana gelen zararlar nedeni ile 222.720,57 Euro karşılığı toplam 529.362,00 TL'nin 04/04/2012 tarihinde sigortalıya ödendiğini, davalı şirketin kendi sorumluluğunda bulunan imalathanede çıkan yangın nedeni ile oluşan zarardan sorumlu olduğunu, yapılan başvuruya rağmen her hangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 529.362,00 TL tazminatın 04/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Dairemizin bozma ilamına uyan mahkemece, davanın kısmen kabulüyle 524.952,38 TL'nin 04.04.2012 tarihinden tahsil tarihine kadar işleyecek 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesine göre avans esasına göre hesaplanan temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekilleriinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26.059,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, temyiz harcı davacıdan peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1133
Karar No: 2019/3889
Karar Tarihi: 27.06.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/1133 E.  ,  2019/3889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... savunmanı Av. ...'in Dairemize gönderdiği 17/06/2019 tarihli yazısı okundu, mesleki mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağı ve bu nedenle mazeretinin kabulünü isteği anlaşılmakla, duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda;

Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/174-292 sayılı ilamı ile yağma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne karşı, sanık ... savunmanı tarafından CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 21.12.2018 gün, 2018/2491-2549 sayılı "Esastan red" kararına karşı, sanık ... savunmanı tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası üzerine, temyiz dilekçesinde hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re’sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenip görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... hakkında kurulan hükmün usul ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 21.12.2018 gün,

2018/2491-2549 sayılı "Esastan red" hükmünün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, CMK'nin 7165 sayılı Kanun ile değişik 304.maddesi gereğince, dosyanın Isparta 1.Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7.Ceza Dairesine gönderilmesine, 27.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14681
Karar No: 2019/164
Karar Tarihi: 30.01.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/14681 E.  ,  2019/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-b-c maddeleri uyarınca beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın resmi nikahlı evli iken, eşi olan ...'ten vefat eden babası ...'dan kalan yetim maaşını alabilmek için 07/11/2008 tarihinde muvazaalı olarak boşandığı, ancak aynı evde birlikte yaşamaya devam ettikleri, SGK'dan maaş almak suretiyle haksız menfaat temin ettiği bu suretle sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık savunması, katılan vekili beyanı ile tüm dosya kapsamına göre, mahkeme tarafından tüm vatandaşların kendi hür iradeleri ile yaşam biçimlerini ve şekillerini tayin etme ve bu şekilde yaşama haklarının anayasal güvence altında olduğu, kişilerin resmi bağıt ile evlenme veya sonlandırmasının da yasalarla tayin edildiği, bekar sıfatında olan tüm bireylerin yaşamına kiminle ve nerede devam edeceğine dair karar verme yetkisinin de yine vatandaşlık hakkından kaynaklı olarak bireyin vazgeçilmez haklarından olduğu, düzenleme ile ölüm aylığı alınmasında bu şekilde usule aykırılıklar düşünülüyor ise bunun çözümünün anayasal güvence altındaki hak ve özgürlüklere müdahale etmek şeklinde tezahür edemeyeceği ve gerektiğinde bu durumun yeni yasal düzenlemelerle şartlarının değiştirilebileceği; ancak yargılama konusu olaylarda sanığın boşanmasından sonra kiminle yaşayacağının sosyal güvenlik sisteminde bir hak ve ödemeye bağlanamayacağı, böylece sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik kabulde, Anayasa, AİHS ve kanuni düzenlemeler dikkate alındığında, bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ve eksik inceleme sonucu verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18349
Karar No: 2014/18706
Karar Tarihi: 22.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/18349 E.  ,  2014/18706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/292-2014/295

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 6.723,86 TL alacağın 21.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-HUMK.nun 388 ve 389. (HMK 297. md) maddeleri uyarınca; hükmün sonuç kısmında istek sonuçlarından her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüde yol açmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Bilirkişi tarafından davalının eğitim giderlerine ilişkin toplam borcu, 869,00 TL, asıl alacak ve 1.948,01 TL işlemiş faiz olmak üzere 2.817,01 TL olarak hesaplandığına göre, mahkemece hüküm altına alınan miktar içerisinde asıl alacak ile birlikte sarf tarihinden dava tarihine kadar işlemiş 2.817,01 TL faiz alacağı da mevcut olup, mahkemece bu alacağın 869,00 TL'lik asıl alacak kısmına dava tarihi olan 16.09.2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken, Borçlar Kanunu’nun 104/son maddesine (6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 121/son maddesine) aykırı olarak, faize faiz yürütülmesi sonucunu doğuracak bir biçimde ve ayrıca, infazda şüphe ve tereddüt oluşturacak şekilde hükmedilen miktarın sarf tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesi,

2-Davalıya teknisyen astsubay temel kursunda yapılan masrafların ayrıntılarını gösteren maliyet çizelgesinin davacı idareden temin edilerek bilirkişi raporunun denetlenmemiş olması,Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

Dava, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'ndan kaynaklanan eğitim ve öğretim borcunun bir kısmından borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 09.11.2013 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan Türk Silahlı Kuvvetleri Personelinin Öğrenim, Eğitim Ve Yetiştirme Masraflarının Tespitine Dair Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik'in 1. maddesi ile yapılan düzenleme çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 22.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/29592
Karar No: 2021/23255
Karar Tarihi: 04.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/29592 E.  ,  2021/23255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen ek karara ilişkin olarak, Daireye gönderilen dosya görüşüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin 15/09/2015 tarihli ek karar aleyhine herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı ve dosyadan el çeken mahkemenin ek kararın kaldırılmasına ilişkin kararının da hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığı,

Anlaşıldığından, sanık ...’un temyiz talebi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 04/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.