Esas No: 2021/4967
Karar No: 2023/305
Karar Tarihi: 06.02.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/4967 E.  ,  2023/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 09.12.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 ... maddesinin ikinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca iki kez 6 ay hapis ve 100 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, katılanların avukatı olan V.S' nin tanık olarak dinlenmesini istediği halde mahkemece söz konusu tanık dinlenmeden, usul, yasaya ve hakkaniyete aykırı olarak karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay,sanığın katılanlara ait İnegöl Mahmudiye mahallesi 390 ada 64 ve 65 numaralı parsellerde bulunan katılanlara ait taşınmazların tamamını bir hakka dayanmadan sürerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.

2. Kolluk olay yerinde inceleme yapmış 20.05.2015 tarihinde suça konu tarlaların sürüldüğünü belirlemiş, tarlayı M.D. isimli şahsın, sanık adına sürdüğü tespit edilmiş buna ilişkin tutanak tutmuştur.

3. Taraflar uzlaşmamışlardır.

4. Soruşturma aşamasında teknik bilirkişiden rapor alınmış, 390 ada 64 numaralı parselin tamamen sürülüp biber ekildiği tespit edilmiştir. Teknik bilirkişinin 65 numaralı parsel yönünden tespit yapmaması üzerine tekrar bilirkişi görevlendirilmiş, teknik bilirkişi raporunda suça konu parsellerin tamamının sürülü olduğunu bildirmiştir. Kolluk 20.11.2015 tarihli tutanakla 390 Ada 64 ve 65 numaralı parsellerin tamamının sürülü olduğuna dair tutanak tutmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın katılanlara ait dava konusu taşınmazlara daha önce de vaki tecavüzünün bulunduğunun gözetilerek cezanın alt sınırından aşılarak tayin edilmesi gerektiği halde bu hususa uyulmayarak 5237 sayılı Kanun'un 61 ... maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanığın savunmasında, katılanlarla suça konu taşınmazların ekimi hususunda aralarında bir anlaşma yapmadığını belirtmiş olmasına karşın, suç tarihinde herhangi bir hakka dayanmadan, katılanlara ait 390 Ada 64 ve 65 numaralı parselleri sürüp ekerek tecavüz ettiğini ikrar etmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporundaki tespitler ve tüm dava dosyası kapsamındaki delillerle anlaşılmakla mahkemece verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dava dosyası içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2016 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2023 tarihinde karar verildi.