erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/4778
Karar No: 2016/5940
Karar Tarihi: 30.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4778 E.  ,  2016/5940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... (...) Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, evlilik dışı doğan ve tanıma yoluyla nüfusa tescil edilen ve annesinin de yaşının küçük olması nedeniyle küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırmasına göre küçük ...'ün annesi ile "... köyü .../... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... (...) Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından yaptırılan emniyet araştırmasında küçüğün annesi olduğu söylenen meçhul bir kişi ile polis memurlarının telefonla görüşerek aldığı küçüğün ve annesinin ... Köyü-... adresinde yaşadıklarına ait bilginin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisini ortadan kaldırmadığı mahkemece yaptırılan araştırmada da bu kişilerin ... Köyü'nde yaşamadıklarının tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, 22.05.2014 tarihli kolluk araştırmasına göre nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak bildirilen "..." adresinin, küçük ...'in anneannesi ... ile dedesi ...'ın adresi olduğu, "... Köyü, .../..." adresinde annesi, babası, dedesi ve babaannesi ile birlikte kaldığının belirtildiği, ... İlçe Jandarma Komutanlığının 08.12.2014 tarihli kolluk araştırma tutanağına göre ise "..." köyünde kalmadığının bildirildiği, küçüğün adresinin kolluk araştırmasıyla tespiti için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesinden sonra yapılan 11.05.2015 tarihli kolluk araştırmasında ise ... ile yapılan telefon görüşmesinde halen ...'da olduğunu ancak 12.05.2015 tarihinde ".../..." adresine taşınacaklarını söylediğine dair tutanak tutulduğu anlaşılmış olup küçük ...'ün bu adrese taşınıp taşınmadığı, taşınmamış ise ikamet ettiği açık adres tespit edilmediğinden bahisle dosyanın tekrardan mahkemesine geri çevrildiği, 04.04.2016 tarihli kolluk araştırmasında ...'ün "... " adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır

Her ne kadar ... Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bir yetkisizlik kararı yok ise de; ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektiklerinden ve işin sürüncemede kalmaması için Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiğinden uyuşmazlığın, ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12666
Karar No: 2012/3228
Karar Tarihi: 05.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12666 E.  ,  2012/3228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31/05/2010 tarih ve 2009/759-2010/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 12.07.2008 günü tatile gitmek üzere evinden ayrılan müvekkilinin 14.07.2008 günü döndüğünde Ak Konut Paket Sigorta Poliçesi ile sigortalı dairesinin kapı kilidinin kırık olduğunu gördüğünü, polis memurlarının temin ettiği çilingirle eve girildiğinden yatak odasında bulunan dolabın gizli bölümündeki sabit kilitli metal kutunun, içindeki 5.030 TL değerindeki ziynet eşyaları ile çalındığının anlaşıldığını, davalı firmanın ziynet eşyalarının kilit altında bulundurulmadığı gerekçesiyle zararı karşılamadığını, oysa müvekkilinin yükümlülüklerini yerine getirdiğini ileri sürerek, 5.030 TL'nin olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çalınan eşyaların küçük bir kutuda muhafaza edilmesi nedeniyle hasarın teminat dışı olduğunu, talep kabul edilse bile eşyaların toplam değerlerinin % 30'luk kısmının 1/3'ünün talep edilebileceğini, bunun da 3.200 TL olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının dairesini ve çalınan ziynet eşyalarını kilitli tutttuğu, ziynet eşyalarının gardırop içinde ve kilitli kutuda korunduğu, davalı şirketin davacıdan sür prim alarak limiti yükselttiği, davalının ekspertiz raporu tarihi üzerinden 30 gün geçtikten sonra temerrüde düştüğü gerekçesiyle, davanın kabulüne, 5.030 TL'nin 31.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9551
Karar No: 2015/16234
Karar Tarihi: 06.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9551 E.  ,  2015/16234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2013/57-2014/1073

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekilllerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak:

1- Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esasları belirtilen 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününde önceki özel amacı olmlayan emsal satışlara göre hesaplanması zoranludur.

Raporu hükme esas alınan birikişi kurulunca emsal olarak kabul edilen taşınmazın satış bedeli kamulaştırma sonucu oluşan bedel olduğundan bu satışın emsal olarak alınamayacağı gözetilerek taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu hailinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Değerlendirme tarihi olan 2010 yılında dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporu da denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 06/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/1076
Karar No: 2019/12366
Karar Tarihi: 26.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/1076 E.  ,  2019/12366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan kurum isminin ve suç tarihinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında I. derece arkeolojik sit alanı içerisine izinsiz zeytin ve incir ağaçları diktiğinden bahisle kamu davası açıldığı, dava konusu taşınmazın tapuda sanık ve vefat eden eşi adına kayıtlı olduğu, sanığın aşamalardaki savunmalarında, dava konusu taşınmaza ağaç dikmediğini, 20 adet zeytin ağacının vefat eden eşi tarafından dikildiğini, eşi vefat ettikten sonra dava konusu yeri 2012 yılı içerisinde dava dışı ...’e kiraladığını beyan ettiği, ...’in keşifte tanık sıfatı ile alınan beyanında; 2012 yılı Ağustos ayında taşınmazı şimdiki hali ile sanıktan kiraladığını belirttiği, keşif neticesinde alınan ziraat bilirkişisinin raporunda; taşınmaz üzerinde 50-60 yaşlarında zeytin ağaçları, 30-40 yaşlarında incir ağaçları ile sonradan dikilen 5-7 yaşındaki zeytin fidanları ve 20 adet 1-2 yaşında zeytin fidanları bulunduğu, 20 adet zeytin fidanının dikim tarihinin en erken 24.11.2012 olup, sanığın eşinin vefatından sonra olduğu kanaatini bildirdiği anlaşılmakla;

Bilirkişi raporunda, 20 adet zeytin fidanının dikim tarihinin en erken 24.11.2012 olduğu kanaati bildirilmiş olmakla; araziyi 2012 yılı Ağustos ayında kiraladığını belirten ... hakkında zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6063
Karar No: 2018/13367
Karar Tarihi: 18.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6063 E.  ,  2018/13367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

İlamlı icra takibinin hukuki sonuç doğurması açısından ilamda yazılı borçlu vekiline tebligat yapılması mümkün ise de TCK’nun 20. maddesi uyarınca cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya da tebligat yapılması zorunlu olup, asıl borçluya icra emri tebliğ olunmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/16311
Karar No: 2020/16457
Karar Tarihi: 24.11.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/16311 E.  ,  2020/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın işletmeciliğini yaptığı Hamza Gıda isimli işyerinde işyerinin raflarının altında karton kutu içerisinde 9 paket gümrük kaçağı sigara ele geçen olayda; sigaraların miktar itibarıyla kişisel kullanım sınırları içinde kaldığı, sanığın soruşturma aşamasında sigaraları içmek için aldığını, ticari amacı olmadığını beyan ettiği, Alo 136 ihbar hattına yapılan ihbar dışında sanığın suça konu gümrük kaçağı ticari gaye ile bulundurduğuna yönelik mahkumiyet hükmü kurulması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gözetilerek sanığın beraatına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de

1-)Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek kanuni koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2-)Suç tarihi itibarıyla suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olmakla, sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6143
Karar No: 2018/13331
Karar Tarihi: 17.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6143 E.  ,  2018/13331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir, ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanığa hakkındaki şikayetten vazgeçilmesi veya borcun ödenmesi halinde davanın ve tüm neticeleri ile birlikte cezanın düşeceği bildiriminde bulunulurken İİK’nun 354. maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2576
Karar No: 2010/4350
Karar Tarihi: 16.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2576 E.  ,  2010/4350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.246,47 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı idare vekili dava dilekçesinde, davalının 6831 sayılı Orman Kanununa aykırı davranması nedeniyle hakkında suç zaptı düzenlendiğini, suç zaptına konu haksız eylemi ile2.446.47 TL tazminat ve 69.02 TL ağaçlandırma giderinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, duruşmalara gelmediği gibi cevap dilekçeside vermemiştir.

Mahkemece; suça konu ağaçların orman sınırı dışına çıkarılan yerde kalması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Davaya konu suç zaptına göre, 26.09.2009 olay tarihinde üç adet kızılçam ağacının matkap ile delinmek suretiyle ağaçların kurutulduğu belirtilmiş, davacı hakkında 6831 sayılı yasaya muhalefet suçundan açılan ceza davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır. Sulh Ceza Mahkemesince yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporlarına göre suça konu ağaçların bulunduğu yerin 6831 sayılı kanunun 2/b maddesi gereğince orman sınırı dışına çıkarılan yerde olduğu, hazineye ait yerde bulunduğu açıklanmıştır.

Davalı tarafından kurutulduğu iddia edilen üç adet kızılçam ağacının niteliği dikkate alındığında davalının orman emvaline zarar verip vermediği hususunun kesin olarak saptanması gerekir. Bunun için mahkemece, davalı hakkında açılan ceza davasının sonucunun beklenerek oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine ilişkin hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/198
Karar No: 2018/7793
Karar Tarihi: 18.04.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/198 E.  ,  2018/7793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu ... ilçesi, ... mahallesi 277 parsel sayılı taşınmaz dosyadaki kanıt ve belgeler ile Belediye Başkanlığının 03/03/2015 tarihli yazısına göre ve Dairemizin denetiminden geçen ve aynı nitelikteki şehir merkezine daha uzak bölgede bulunan 255 parsel sayılı taşınmaza arsa değerlendirmesi yapıldığı da gözetildiğinde göre arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak

karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın arazi niteliğinde kabulü ile gelir metoduna göre değer biçilmesi,

2-Davalı idarenin harçtan muaf olduğu gözetilmeden aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.