erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/21690
Karar No: 2015/30544
Karar Tarihi: 07.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21690 E.  ,  2015/30544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak keşideci ...mirasçıları hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda takibe konu bonodaki imzanın murisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptali isteğinde bulunduğu, mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda imza itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, takibe dayanak bono üzerinde yaptırılan inceleme sonucunda bilirkişi tarafından düzenlenen 24.04.2015 havale tarihli raporda, ''tetkike konu ... senedin borçlusu Mehmet Üstün adına atılı imzaların ... adına takliden atılmış olmasının kuvvetle mümkün ve muhtemel olduğu kanaatine varılmıştır'' şeklinde görüş bildirildiği, bu haliyle hükme esas alınan raporda imzanın keşideci borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda kesin bir görüş bildirilmediği, dolayısıyla da, anılan raporun itiraza konu edilen imzanın aidiyeti konusunda hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı görülmektedir.

Öte yandan, kural olarak senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir. Nitekim, alacaklı tarafından da 12.05.2015 havale tarihli dilekçeyle dosya kapsamındaki mevcut rapora itiraz edilerek keşideci ...'e ait olan karşılaştırma yapmaya elverişli imzaların bulunduğu yerlerin bildirildiği ve yeni bir bilirkişi incelemesi yapılması talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

O halde, mahkemece ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak takip alacaklısı tarafından bildirilen keşideci Mehmet Üstün'ün uygulamaya elverişli imzalarının bulunduğu belgelerin ilgili yerlerden getirtilmesi ve usulünce yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile ihtimale dayalı olarak düzenlenip kesin kanaat bildirmeyen bilirkişi raporuna istinaden yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12725
Karar No: 2010/16682
Karar Tarihi: 27.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/12725 E.  ,  2010/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 130 adada bulunan tüm parselleri komşu parselleri ile birlikte gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2) Çekişmeli 130 ada 3 parsel sayılı taşınmaza komşu olan itirazlı olduğu anlaşılan 130 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava dosyalarının,

3) Çekişmeli parsele komşu 129 ada 4 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespit tutanaği ile eğer itirazlı dava dosyalarının,

4) Yörede 5304 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlandırması yapıldığı anlaşılmakta olup Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmaza ilişkin orman tahdidine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise buna ilişkin dava dosyasının,

5) Davalının dayandığı 21.10.1981 tarih 12 ve 05.05.1958 tarih 22 nolu tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli, ayrıca; dayanılan tapu kayıtlarının kadastro sırasında her hangi bir parsele revizyon görüp görmediği tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 27.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/24029
Karar No: 2013/12031
Karar Tarihi: 03.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/24029 E.  ,  2013/12031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

31.01.2007 gün ve 2007/485-312 sayılı iddianamenin “DELİLLER” bölümünde gösterilip, tavsif bölümünde atıfta bulunulan Vergi Suçu Vergi Tekniği ve Vergi İnceleme Raporlarında tespit edilen fiilerin “2002, 2003, 2004 ve 2005 yıllarında sahte fatura düzenlemek” olduğu, anılan yıllarda sahte fatura kullanıldığına dair herhangi bir tespitin bulunmadığı cihetle, “mütalaa” ile Vergi Suçu ve Vergi İnceleme Raporlarına dayanılarak açılan davanın “sahte fatura düzenlemek” suçları ile ilgili olduğu, sanığın yetkilisi olduğu şirkete ait Katma Değer Vergisi Beyannamelerine göre, sahte fatura düzenlemek suçlarında suç tarihlerinin, 31.12.2002, 31.12.2003, 31.12.2004 ve 31.05.2005; defter ve belgeleri incelemeye ibraz etmek suçunda suç tarihinin ise, defter ve belgelerin ibrazının istenildiği 08.06.2004 tarihli yazının tebliğ edildiği 11.06.2004 tarihinden 15 gün sonrası olan 27.06.2004 olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002, 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, defter ve belgeleri incelemeye ibraz etmemek”” suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2002, 31.12.2003, 31.12.2004, 31.05.2005 ve 27.06.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/27808
Karar No: 2012/23682
Karar Tarihi: 12.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27808 E.  ,  2012/23682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK' nın 455/1-son, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4-6.maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihine göre 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek, sanığın 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para; sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi gereğince 6/8 oranında indirilerek 112 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK' nın 59/2 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 93 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 1893 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10986
Karar No: 2012/7164
Karar Tarihi: 02.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/10986 E.  ,  2012/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2001 takvim yılı suçundan açılan kamu davasının, 765 sayılı TCK nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

2- 2002 takvim yılı suçundan: mahkumiyet

I-Sanık hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 20.08.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık müdafiinin "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/21436
Karar No: 2011/1739
Karar Tarihi: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21436 E.  ,  2011/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet itirazında bulunulan taşınmaz, şehir merkezinde olup, lüks sayılabilecek özellikleri taşımaktadır. Borçlunun Bursa'nın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, "borçlunun ikamet ettiği bölgede ve aynı nitelikte" olan taşınmaz değerini belirten bilirkişi raporunun hükme esas alınmak suretiyle yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2001/7456
Karar No: 2002/679
Karar Tarihi: 24.01.2002

8. Ceza Dairesi 2001/7456 E., 2002/679 K.

**8. Ceza Dairesi 2001/7456 E., 2002/679 K.**

**- 6136 SAYILI YASAYA AYKIRI EYLEM**- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 12 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Sima'nın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Edirne Birinci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.2.2000 gün ve 334 Esas, 121 Karar sayılı hükmün süresi İçinde Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 11.4.2001 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Sanığın yurt dışından getirdiği sustalı ve benzeri bıçakların sayısının 1000 adedin üzerinde olması nedeniyle miktar olarak vahim kabul edilip hakkında tayin edilen cezanın uygulama maddesinin 4. fıkrası uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmeyerek, normal kabulüyle yazılı şekilde eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış; 6136 sayılı Yasanın 14/son madde ve fıkrası yerine, TCK.nun 36. maddesi ile zoralıma karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 24.1.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4831
Karar No: 2021/11722
Karar Tarihi: 16.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4831 E.  ,  2021/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay tarihlerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığı Kütahya 1. Organize Sanayi Bölgesinde bulunan kabin içerisinden farklı tarihlerde parça bakır kablo ve bakır bara çaldığı ayrıca kullanması için kendisine verilen OSB’ye ait aracın deposundan kendi aracına yakıt aktardığı anlaşılan somut olayda; dosya içerisinde bulunan ve soruşturma aşamasında sanık müdafii tarafından sunulan makbuzda Kütahya OSB hesabına 7500 TL para yatırdıklarını zararı fazlasıyla karşıladıklarını beyan ettiği, katılan vekilinin ise 7500 TL nin zararı gidermediğini, tanık ...’nun ise 35 kg civarında bakır kablo çalındığı, bir depo yakıtın alındığını beyan etmesi karşısında; öncelikle Kütahya 1. OSB’nin uğramış olduğu zararının bilirkişi marifetiyle tespiti yaptırılarak, bilirkişi tarafından belirlenen bedele göre sanığın zararının tamamını gidermiş olması halinde hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi, yapılan ödemenin kısmi olması halinde ise katılanın kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rıza gösterip göstermeyeceği sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/10714
Karar No: 2019/300
Karar Tarihi: 08.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10714 E.  ,  2019/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

DAVA : Davacı, işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğunu belirterek işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma üzerine verilen davanın reddi kararının, davacı tarafından temyizi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen red kararının kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle 05.06.2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Bu ek karar davacı tarafca temyiz edilmiştir.

Ek kararın temyizi üzerine yapılan incelemede, davanın açılış tarihi ve Yargıtay denetiminden geçtiği de gözetildiğinde kararın temyize tabii olup, işe iade davalarında Yargıtayca verilen kararların kesinliğinin ilk derece mahkemesince direnme yapılamayacağına yönelik olduğunun anlaşılmasına göre mahkemenin hatalı olan ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde,

Dosya incelendi, gereği düşünüldü

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/01/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/9211
Karar No: 2010/17216
Karar Tarihi: 13.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/9211 E.  ,  2010/17216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Bir taşınmazın belediye imar planı içinde olması, olmadığı takdirde belediye veya mücavir alan sınırları içerisinde bulunmakla birlikte belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskun olması halinde arsa olarak kabul edilmesi gerekir.

Dosyada bulanan kanıt ve belgeler, Batman Belediye Başkanlığı’nın yazıları ve taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda yazılı özellikleri dikkate alındığında, dava konusu taşınmazın arsa olarak kabulü ile Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılmak suretiyle değer biçilmesi gerektiği düşünülerek; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re’sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, taşınmazı arazi olarak nitelendirip net gelirine göre değer belirleyen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 13.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8700
Karar No: 2020/11463
Karar Tarihi: 22.09.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/8700 E.  ,  2020/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1) ila ağır (6) derece şeklinde sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılmasının öngörülmüş olması karşısında, mağdurun adli raporunda vücudundaki kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.) derece olduğu belirtilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nin 3. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak sanığın cezasında (1/4)oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

2)Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 87/3. maddeleri uyarınca tayin olunan ''1 yıl 3 ay'' hapis cezasından, TCK'nin 29. maddesi uyarınca (1/4) oranında indirim yapılması sırasında ''11 ay 7 gün'' hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak ''9 ay 7 gün'' hapis cezasına, buna bağlı olarak hükmolunan hapis cezasından TCK'nin 62.maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılması sırasında ''9 ay 10 gün'' hapis cezası yerine ''7 ay 20 gün'' hapis cezasına hükmolunması,

3)14.10.2015 tarihli celsede 18 yaşından küçük olan mağdurun, 5271 sayılı CMK'nin 236/3. maddesi gereğince uzman kişi bulundurulmadan beyanının alınması,

4)T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yaşı küçük mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu vekil ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağının gözetilmeksizin, zorunlu vekil ücretinin yargılama giderinden sayılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 22.09.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.