Esas No: 2011/17107
Karar No: 2012/11429
Karar Tarihi: 28.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17107 E.  ,  2012/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı ve geçerli neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin fesih bildiriminde açıklanan geçerli nedenle tazminatları ödenerek feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshe gerekçe gösterilen usulsüzlüğün davacı tanafından gerçekleştirildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. Maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda ; ...'ya yapılan hasta şikayetleri üzerine başlatılan soruşturma sonucunda düzenlenen ve kurumun 19.01.2010 tarihli bildirim yazısıyla davalı işverene gönderilen 12.01.2010 tarihli muhakkik raporunda dinlenen tanık beyanları ve yapılan soruşturma içeriğinden davacının hasta yönlendirmesi yaptığı, hastalara kargoyla ilaç gönderdiği, bu suretle Beşeri Tıbbi Ürünlerin Tanıtımı Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine aykırı davranarak hastalarla direkt temas ettiğinin tespit edildiği görülmektedir. Soruşturmanın hasta şikayetleri üzerine başlatıldığı, idari soruşturmada görevlendirilen muhakkikin tanıklara baskı yapması ya da yönlendirmesi ihtimalinin bulunmadığı, idari soruşturmada yapılan tespitlerle davacının iş sözleşmesinin feshi için geçerli nedenin varlığı sabit olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru görülmemiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 120,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 28.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.