erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/1859
Karar No: 2018/10312
Karar Tarihi: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1859 E.  ,  2018/10312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7512
Karar No: 2012/1604
Karar Tarihi: 15.02.2012

**17. Hukuk Dairesi         2011/7512 E.  ,  2012/1604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunmadığını ileri sürerek davalı borçlu...'in üzerine kayıtlı taşınmazını mal kaçırma amaçlı davalı ...'e sattığını belirterek tasarrufun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, taşınmazın gerçekte kendilerine ait olduğunu, kredi kullanmak amacı ile taşınmazı...'e devrettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava konusu taşınmazın tapuda gösterilen satış bedeli ile bilirkişi marifetiyle belirlenen değeri arasında fahiş fark bulunduğu, ayrıca davalı ...'in borçlu...'in bacanağı olduğu bu derece yakın akrabalar arasında yapılan satışın iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, satılan taşınmaz üzerinde ipotek ve haciz kayıtlarının bulunduğu hallerde, alıcının taşınmazı

bu kayıtlarla yükümlü olarak satın almış olacağı, satışın bunların tamamı üzerinden yapıldığı kabul edilerek, oransızlığın belirlenmesinde, tapu kaydındaki ipotek ve haciz miktarlarının da göz önünde tutulması gerekeceğinden, dava konusu taşınmazın ipotek ile yükümlü olarak satılması bakımından, edimler arasında fahiş fark bulunmamakta ise de, davalı 3. kişi ...'in borçlu...'in bacanağı olmasına, İİK'nın 278/III-1 bendinde bu derece yakın akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayıldığının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine, buna ilaveten davalı ...'in, bacanağı olan borçlu...'in alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle de tasarrufun iptali gerekeceğine (İİK. 280/II) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı 3. kişi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 5.853,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı 3. kişiden alınmasına 15.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25799
Karar No: 2017/35536
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25799 E.  ,  2017/35536 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/19769
Karar No: 2013/30708
Karar Tarihi: 09.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/19769 E.  ,  2013/30708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının eczacı olduğunu, ağabeyi olan doktor ile işbirliği içinde sağlık karnelerinin boş nüshalarının şahıslar muayene edilmeden doldurularak düzenlenen 594 reçetenin kuruma fatura edilmesi nedeniyle kurumun 29.429 TL asıl alacak üzerinden zarara uğratıldığını tespit ettiklerini bu zarar kaleminden bir kısım davalı alacaklarını mahsup ettikten sonra kalan alacak üzerinden icra takibi yaptıklarını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; 24.301,16 TL asıl alacak ve 10.12.2007 tarihine kadar işlemiş 24.107,76 TL faiz olmak üzere toplam 48.408,92 TL borca ilişkin yapılan itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının zarar talebinin sadece müfettiş raporuna dayandığını,bu konuda ceza yargılaması sonucunda beraat ettiğini, davacının zarar iddiasını ispat edemediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm,davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, dava dilekçesinde icra takibine konu 29.429 TL asıl alacaktan 5.127 TL davalı ilaç katılım payının mahsubu ile bakiye 24.301 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir. HUMK 74.md (HMK 26.md) hükmünce hakim tarafların talepleriyle bağlı olup, talep dışına çıkarak karar veremez. Mahkemenin anılan yasa hükmünü gözardı ederek, icra takibine konu asıl alacak miktarı olan 29.429 TL üzerinden itirazın iptaline karar vermiş olması usûl ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre davalı tarafın vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm,davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA,(3) nolu bent gereğince davalı tarafın vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2213
Karar No: 2019/8500
Karar Tarihi: 28.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2213 E.  ,  2019/8500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması nedeniyle, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin “28.12.2006” olduğu, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin “25.04.2007” olduğu kabul edilerek inceleme yapılmıştır.

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme’’ suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği; “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme’’ suçunun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/31738
Karar No: 2014/34119
Karar Tarihi: 13.11.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/31738 E.  ,  2014/34119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİZİP 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

TARİHİ : 05/02/2014

NUMARASI : 2013/397-2014/135

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin Gaziantep Müze Müdürlüğü’nün N.. Z. tarihi eser alanında 19/08/2000 tarihinde bekçi olarak hizmet akdine dayalı olarak işe başladığını, 17/08/2004 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, müvekkilinin işyerinde haftanın 7 günü, günde 12 saat bekçi olarak çalıştığını, fazla mesai ücreti verilmediğini, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, fazla çalışma ücreti verilmediğini, çalıştığı süre içerisinde hiçbir zaman yıllık ücretli izin kullanmadığını, yılık izin ücretinin ödenmediğini beyan ederek dilekçede belirtmiş olduğu kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta sonu çalışma ücreti ve dini ve milli bayram ücreti olarak, kalem kalem belirtmiş olduğu ücretlerden toplam 13.255,00 TL işten alacağın kıdem tazminatı için en yüksek mevduat faizi, diğer alacaklar için ise yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı kurum; öncelikle talep edilen kalemlerin zaman aşımına uğradığını, davacının 2004 yılında müze müdürlüğüne ve muhasebecisine giderek işten ayrılmak istediğini sözlü olarak bildirdiğini, davacının işten kendi isteği üzerine ayrıldığını, idareden herhangi bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bozmaya uyularak toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bozma dışı kalan hususlarda tekrar hüküm kurulmamıştır. .

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yerel mahkemece bozma ilamından önce verilen 25/10/2010 tarihli karar, Dairemizin 2010/25371 Esas, 2012/34949 Karar sayılı ilamı ile bozulmakla tamamen ortadan kalktığından, bozma ilamındaki bozma dışı bırakılan hususlarla ilgili olarak bozmadan önceki gibi yeniden hüküm kurulması gerekirken bu hususlarla ilgili olarak karar verilmemesi HMK.nun 297. maddesine aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4993
Karar No: 2018/10321
Karar Tarihi: 15.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/4993 E.  ,  2018/10321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirkete ödeme emri tebligatının 12/11/2015 tarihinde yapılması ve şikayet tarihinin 03/06/2015 olması karşısında şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir icra takibi bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16542
Karar No: 2012/2701
Karar Tarihi: 07.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16542 E.  ,  2012/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye 2.75 TL harcın  temyiz edenden alınmasına, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/30346
Karar No: 2010/12209
Karar Tarihi: 13.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30346 E.  ,  2010/12209 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2009/30346

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin çeke dayalı olarak 22.01.2008 tarihinde başlattığı kambiyo takibinde, borçlulardan O. Ö. adına ödeme emri tebliğ edilmeden, alacaklı tarafından hiçbir icrai işlem yapılmadan dosyanın işlemden kaldırıldığı ve 05.03.2009 tarihinde takibin yenilendiği ve borçluya ödeme emri ve yenileme dilekçesinin tebliğinin talep edildiği görülmektedir.

Ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu vekili, İİK.nun 168/5. maddesinde yazılı yasal 5 günlük itiraz süresi içinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda; "Ödeme emrinin borçlu müvekkilime tebliğ edilmesi için iki yıla yakın bir süre hiçbir işlem yapılmamıştır. Müvekkille ilgili yapılan ilk işlem icra dosyasından müvekkilimiz adına 19.03.2009 talep ve 30.03.2009 tebellüğ tarihli ödeme emrinin gönderilmesidir. Söz konusu icra dosyasının tetkiki halinde görülecektir ki, ilk takip tarihiyle kesilen zamanaşımı, altı ayın geçmesiyle dolmuştur. Tüm bu nedenlerle 2 yıla yakın bir sürenin geçmiş olmasının ardından işlem yapılması (kambiyo senetlerine özgü ödeme emri gönderilmesi) yasaya aykırıdır. Söz konusu müracaat hakkı müvekkilimiz açısından ilgili yasal düzenlemeler karşısında zamanaşımına uğramıştır." ifadelerini kullanarak, takibin kesinleşmesinden önceki dönemde çekin zamanaşımına uğradığını ileri sürmüştür. Esasen HUMK.nun 76. maddesi gereğince hukuki sebebin ve ugulanacak yasa maddesinin tesbiti hakimin görevine giren bir konudur. (HGK. 05.06.1991-1991/12-258 E. 344 K.)

Somut olayda borçlu vekilinin başvurusu, İİK.nun 168/5. ve 169a/4-5. maddelerinde yazılı takibin kesinleşmesinden önceki döneme ilişkin zamanaşımı itirazı olarak tavsif edilmelidir. Mahkemece yazılı gerekçeyle istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  13.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24178
Karar No: 2017/35887
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24178 E.  ,  2017/35887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/8033
Karar No: 2011/20442
Karar Tarihi: 30.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/8033 E.  ,  2011/20442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, sanığa yüklenen 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden suçun işlendiği 26.01.2003, 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden ise suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22908
Karar No: 2013/10541
Karar Tarihi: 13.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/22908 E.  ,  2013/10541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 01.06.2004 tarihinde çalışmaya başladığını, çalıştığı dönemlerde asgari ücret tutarında maaş aldığını, işten çıkarıldığı 30.11.2009 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, iş sözleşmesine kötü niyetle ve bildirimsiz olarak son verildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, fazla mesailerinin verilmediğini belirterek, davanın kabulü ile fazlaya ilişkin haklan saklı kalmak kaydı ile; 2.000,00 TL. kıdem tazminatı, 500,00 TL. ihbar tazminatı, 1.500,00 TL fazla çalışma ücreti, 500,00 TL yıllık ücretli izin alacağı, 500,00 TL hafta tatili ve resmi tatil çalışma, ücreti alacağı olmak üzere toplam 5.000,00 TL tazminat alacağının iş sözleşmesinin sona erdiği 30.09.2010 tarihinden itibaren bankalarda mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsilini, yargılama giderleri ve ücreti vekaletin davalıya tahmiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının hastanın ilacını dolabın dondurucu bölümüne koyarak ilacın bozulmasına sebep olduğunu, depoda aynı ilaçtan olmadığı için hastanın tedavisinin aksamasına sebep olduğu, davacının bundan dolayı uyarıldığını, nöbet sırasında reçetelerin kurumlarını, tarihlerini, doktor isimlerini yanlış girdiğini, reçetede bir ilaç yazılı iken sisteme iki ilaç olarak girdiğini, davacının defalarca uyarılmasına rağmen önlük giymediğini, davacının işine son verilmediğini davacının işten kendisinin ayrıldığını, devamsızlık yapması üzerine davalı tarafından iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle feshedildiğini, belirtilen gerekçelerle hiç bir hukuki dayanağı ve mesnedi olmayan davanın esastan reddine, masraf ve yargılama giderlerinin davacı tarafa tahmiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı davalıya ait eczanede eczacı kalfası olarak çalışmaktadır. Davacının hatırlatıldığı halde görevini gereği gibi yapmadığı bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Davacıya görevinin gereğini yapmasının hatırlatıldığı bir durumda davacının işyerini terkettiği ve iş sözleşmesini bu suretle eylemli olarak feshettiği anlaşılmaktadır.

Davacının iş sözleşmesini feshi haklı bir sebebe de dayanmamaktadır. Mahkemece davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmemesi gerekirken hükmedilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu sebeplerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.