erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/6494
Karar No: 2017/983
Karar Tarihi: 13.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6494 E.  ,  2017/983 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezası adli para cezasına çevrilirken hesap hatası sonucu 1.000 TL yerine 2.000 TL'ye hükmedilmesi,

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin eksik gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanıkların, sarfına neden olduğu miktarda yargılama gideri yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1). bendinin (5). paragrafının çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen 1 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hükmün yargılama giderine ilişkin paragrafından “sanıklardan” ibaresinin çıkarılarak yerine “sanıkların sebebiyet verdikleri oranda” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21762
Karar No: 2018/2297
Karar Tarihi: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21762 E.  ,  2018/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesinin "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" biçimindeki amir hükmü karşısında, suç tarihi itibariyle 65 yaşını tamamlayan sanık hakkında belirlenen hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6330
Karar No: 2015/5083
Karar Tarihi: 01.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6330 E.  ,  2015/5083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sulh Hukuk ve Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının MERNİS kayıtlarına göre "......" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise kısıtlı adayının vasi atama talep yazısında cezaevine girmeden önce "..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin "...." adresi olduğu, .... Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2011 günlü hükmü ve kısıtlı adayının MERNİS kaydından anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2008/13908
Karar No: 2008/16024
Karar Tarihi: 06.10.2008

**3. Hukuk Dairesi         2008/13908 E.  ,  2008/16024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; tarafların davadan 20 gün önce evlendikleri, davacı kadının evlilik nedeniyle çalıştığı işten ayrılmak zorunda kaldığı, ancak davalı kocanın evi terk ettiği gibi davacının giderlerini karşılamadığı ileri sürülerek aylık 400 YTL tedbir nafakasına hükmedilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; davalının huzurevinde kaldığı sırada orada çalışan davacı ile tanışıp evlendiği, bu evlilik nedeniyle huzurevi idaresi tarafından davacının işten çıkarıldığı, emekli olan ve huzurevinde kalan davalının tesbit edilen bu ekonomik ve sosyal durumu karşısında nafaka ile yükümlü tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun evliliğin genel hükümlerini düzenleyen 185/3. maddesi uyarınca eşler birlikte yaşamak, birbirlerine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar. Yine 186/3.maddesi gereğince da; eşler birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve malvarlıkları ile katılırlar.

Aynı Kanununun 197/3.maddesinde de ; eşlerden biri, haklı bir sebep olmaksızın diğerinin birlikte yaşamaktan kaçınması veya ortak hayatın başka bir sebeple olanaksız hale gelmesi halinde kanunda belirtilen diğer tedbirler yanında kendisi lehine tedbir nafakasına hükmedilmesini isteyebileceği düzenlenmiştir.

Somut olayda; davalı koca haklı nedenlerle evden ayrılıp tekrar huzurevine yerleştiğini savunmuş ise de; savunmasını ispat için göstermiş olduğu tanıklarını verilen sürelere rağmen dinletmemiş ve haklı nedenlerle birlikte yaşamdan kaçındığını ispat edememiştir.

O halde, davalı kocanın haklı bir sebep olmaksızın birlikte yaşamdan kaçındığı, davacı kadının ise mahkemenin de kabulünde olduğu üzere evliliği nedeniyle işten çıkarıldığı, herhangi bir işi ve gelirinin bulunmadığı, ayrıca davalı (kocanın) gelirinin düşük olmasının onun nafaka yükümlülüğünü tamamen ortadan kaldırmayacağı gözetilerek, davacı lehine az da olsa bir miktar nafakaya hükmedilmesi gerekirken davanın tümden reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25988
Karar No: 2017/35565
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25988 E.  ,  2017/35565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/12720
Karar No: 2018/13287
Karar Tarihi: 25.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12720 E.  ,  2018/13287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık müdafiinin, mazeret talebinde bulunduğunun ve bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında, sanığınsavunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 188 ve 196. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27150
Karar No: 2017/11356
Karar Tarihi: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27150 E.  ,  2017/11356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dosyanın, şikayetçisi farklı olan Denizli 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/362 Esas, Denizli 2. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/534 Esas ve Büyükçekmece 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2013/177 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Şikayetçiler ....., vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükümden sonra 07.08.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat etmiş oldukları anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17866
Karar No: 2015/16552
Karar Tarihi: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/17866 E.  ,  2015/16552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/130-2015/66

Dava dilekçesinde, fazlası saklı kalmak kaydıyla 1500 TL maddi, 10000 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece maddi tazminat isteminin reddi, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflardan anataşınmazın bulunduğu ada ve parsel numaraları temin edilerek, taşınmaz üzerinde kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulu olup olmadığı da sorulmak suretiyle davacı ve davalıya ait (anataşınmazda kat maliki iseler) bağımsız bölümleri gösterir şekilde tapu kayıtlarının ve anataşınmazın yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7951
Karar No: 2015/25074
Karar Tarihi: 23.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/7951 E.  ,  2015/25074 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanların, şikayet dilekçelerinde sanık.. tehdit ettiğinden bahsetmemeleri, tanık ..’nın, soruşturma ifadesinde sanık ..’un elinde bıçak olduğunu söylemesine karşın tehdit ettiğinden söz etmemesi, duruşma anlatımında ise ..“inin aşağıya sizi öldüreceğiz” şeklinde tehdit içeren söz söylediğinde elinde bıçak olduğundan bahsetmemesi, buna karşın tanık .. ile katılanların, sanıkların her ikisinin de ellerinde bıçak olduğunu ve öldürmekle tehdit ettiklerini ileri sürmesi karşısında; anlatımlar arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilmediği takdirde hangi gerekçe ile hangi anlatıma üstünlük tanındığı açıklanmadan, sanıkların birlikte tehdit suçunu işledikleri ileri sürüldüğü halde, TCK’nın 106/2-c maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı da değerlendirilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık ..’nun tehdit suçundan beraatine karar verilmesi,

2-Sanıkların, olaydan önce katılanların hakaretlerine maruz kaldıklarını ifade etmeleri, tanık ....’ın da bu anlatımı doğrulaması karşısında, her ne kadar bu iddialarla ilgili kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise de, iddiaların tehdit suçunda TCK’nın 29, hakaret suçlarında ise 129/3. maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Sanığın sadece katılan ...’e hakaret ve tehdit ettiği iddiasıyla dava açılmasına karşın, diğer katılanlara da hakaret ve tehdit ettiği kabul edilerek CMK’nın 225/1. maddesine aykırı şekilde TCK’nın 43/2 maddesi ile cezalarda artırım yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8414
Karar No: 2018/436
Karar Tarihi: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/8414 E.  ,  2018/436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili dava dilekçesinde, ...'in TMK 405. ve 406. maddesi gereği kısıtlanmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405. ve 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ise de; Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca yukarıda gösterilen yasal düzenleme karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; davacının diğer temyiz itirazlarının yukarda 1. bentte gösterilen sebeplerle reddine, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3702
Karar No: 2013/26473
Karar Tarihi: 22.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/3702 E.  ,  2013/26473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz dilekçesinde bahsi geçen Türkiye İhracatçılar Meclisi'nin 25/01/2011 tarihli yazısı ve varsa eklerinin gönderilmesi için dosyanın yerel Mahkeme'sine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/15721
Karar No: 2018/386
Karar Tarihi: 05.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15721 E.  ,  2018/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalı borçlunun kredi kartı kullanımından kaynaklı borcunu ödemediğini, bu nedenle davalı hakkında icra takibine geçildiğini, borçlunun icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere göre; davacı bankanın TC ... 1. Noterliği'nin 28/07/2008 tarih ve 15165 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile muacceliyet uyarısında bulunduğu, ancak davalının iş adresine gönderilen ihtarnamenin davalının emekli olması ve yeni adresi bilinmediğinden tebliğ edilemediği, bu manada davacının davalıya Tüketici Kanunu'nun emrettiği şekilde bir muacceliyet uyarısı yapmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra İflas Kanununun 68/1 maddesi "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir." hükmünü içermektedir. Dava dilekçesinin incelenmesinde davacı taraf dilekçenin açıklamalar başlıklı kısmının üçüncü paragrafında "Hesap kat ihtarına davalılar itiraz etmemiş olup bu nedenle bankamız alacağı İİK 68/1 fıkrası kapsamında kesin bir alacak niteliği kazanmıştır." denilmiş, talep ve sonuç kısmında da " icra takibine yaptığı haksız ve mesnetsiz itirazın kaldırılması" istenilmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın İcra Hukuk Mahkemesinde çözümlenip görülmesi gerekirken mahkemece işin esası incelenerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 05/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22519
Karar No: 2017/36384
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22519 E.  ,  2017/36384 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.