Esas No: 2024/2577
Karar No: 2024/10720
Karar Tarihi: 03.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/2577 E.  ,  2024/10720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/333 E., 2023/251 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/333 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında firar suçundan; 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-a maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 24.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 94660652-105-05-28408-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB - 2024/34646 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB - 2024/34646 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Amasya 15. Piyade Eğitim Tugay Komutanlığında askerlik hizmetini yapan sanığın 31/03/2016 tarihinde Merzifon Askeri Hastanesine sevk edildiği, hastane işlemlerinin ardından birliğine katılmayarak 08/04/2016 - 14/04/2022 tarihleri arasında firar eylemlerinden dolayı 1632 sayılı Kanuna muhalefet etmek suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, ancak sanığın yargılamaya konu 08/04/2016 - 14/04/2022 tarihleri arasını kapsayan eylemi hakkında daha önceden İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2020 tarihli ve 2018/301 esas, 2020/40 sayılı kararı ile 05/04/2016 - 24/05/2016, 26/05/2016-29/12/2016 ve 31/12/2016 tarihli firar eylemleri nedeniyle 3 kez mahkumiyetine, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, inceleme konusu Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2023 tarihli kararının suç tarihi itibariyle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/01/2020 tarihli kararını kapsadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Her ne kadar kanun yararına bozmaya konu ihbarnamede inceleme konusu Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli kararının suç tarihi itibarıyla İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli kararını kapsadığı belirtilmiş ise de; Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2023 tarihli ve 2022/333 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararına ilişkin yargılamaya dayanak olarak, Amasya Cumhuriyet Başsavcılığınca 08.04.2016-14.04.2022 tarihlerini kapsar mahiyette 09.05.2022 tarihli ve 2022/1155 Esas sayılı iddianamenin düzenlendiği, İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2020 tarihli ve 2018/301 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararına ilişkin yargılamaya ilişkin düzenlenen İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2018 tarihli ve 2018/1248 Esas sayılı iddianamesinde ise mütemadi suç niteliğinde olan firar suçuna ilişkin yalnızca suç başlangıç tarihinin belirtildiği ve bu haliyle iddianamenin kabul edilerek yargılamaya devam olunduğu, yapılan yargılama sonucunda sanığın işlediği 3 ayrı firar eyleminden ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen 05.04.2016 - 24.05.2016 ve 26.05.2016 - 29.12.2016 tarihli eylemlerine ilişkin temadi başlangıç ve bitiş tarihleri açıkça ortaya konmuşken, son firar eylemine ilişkin suç tarihinin yalnızca 31.12.2016 olarak belirtildiği, niteliği itibarıyla mütemadi suç olan firar suçunda maddi vakıanın özünü oluşturması sebebiyle suç başlangıç ve bitiş tarihinin her türlü şüpheden uzak ve eksiksiz olarak ortaya konması gerektiği göz önüne alındığında; gerek sanığın İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesince tespit edilen, 31.12.2016 tarihinde Birliğine katılması gerektiğinin kendisine tebliğ olunduğunu ancak katılmadığını ve 27.12.2017 tarihinde yakalanarak cezaevine girdiğini beyan etmesi, gerekse UYAP üzerinden yapılan araştırmada sanığın söz konusu savunmalarını doğrular mahiyette başka bir suçtan İnegöl Sulh Ceza Hâkimliği tarafından tutuklanarak, 27.12.2017 tarihinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna girdiğinin belirlenmesi sebebiyle, Birliğine katılması gereken 31.12.2016 tarihi ile tutuklanarak ceza infaz kurumuna girdiği 27.12.2017 tarihleri arasında geçen eyleminin tek bir firar suçuna vücut verebileceğinin anlaşılması karşısında; 27.12.2017 tarihinden sonraki eylem ya da eylemlerinin ayrı suçlar oluşturacağı cihetle; sanığın 05.04.2016-24.05.2016,

26.05.2016-29.12.2016 ve 31.12.2016-27.12.2017 tarihli firar suçları yönünden kanun yararına bozma isteminin kabulüne, bu tarihten sonra gerçekleşen ve sanığın yakalandığı 14.04.2022 tarihinde son bulan eylem ya da eylemleri yönünden ise talebin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

A.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan 27.12.2016 tarihinden sonra gerçekleşen eylemleri yönünden;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle kısmen REDDİNE,

B.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlardan 05.04.2016-24.05.2016, 26.05.2016-29.12.2016 ve 31.12.2016-27.12.2016 tarihli eylemleri yönünden;

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin kısmen KABULÜNE,

2.Amasya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/333 Esas, 2023/251 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca; sanık hakkında açılan mükerrer davanın, aynı suçtan dolayı daha önce mahkûmiyetine karar verilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılmış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca REDDİNE, sanık hakkında hükmolunan cezanın kaldırılmasına ve infaz edilmemesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.