erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/2867
Karar No: 2018/4979
Karar Tarihi: 10.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2867 E.  ,  2018/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükümüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgüte ait okula göndermesinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle, bylockla ilgili tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17203
Karar No: 2015/21694
Karar Tarihi: 25.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17203 E.  ,  2015/21694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/232410

MAHKEMESİ : İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/1298 (E) ve 2013/447 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası şeklindeki yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 18 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıkğın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 4 gün adli para cezasına indirilmesine ve aynı Kanun'un 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18045
Karar No: 2024/8145
Karar Tarihi: 21.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/18045 E.  ,  2024/8145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'ın 04.01.2021 tarihinde usûlüne uygun olarak tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesi ve ayrıca sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hükme yönelik de temyiz talebinin bulunduğu ancak bu hususta Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.09.2021 tarihli tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen hüküm yönünden görüş eksikliğinin giderilmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3572
Karar No: 2021/10739
Karar Tarihi: 27.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3572 E.  ,  2021/10739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik olarak, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2016 tarihli, 2016/299 D.İş sayılı kararı ile reddedildiği, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 12/07/2016 tarihinde tebliğ edildiği ve sözkonusu kararın temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işledikleri fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6565
Karar No: 2014/15587
Karar Tarihi: 02.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/6565 E.  ,  2014/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/205-2014/20

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma ilamına uyularak inceleme yapılmış; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan taşınmazın satış bedeli kamulaştırma sonucu oluşan bedel olduğundan bu satışın emsal olarak alınamayacağı gözetilerek taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulmasıgerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 25/09/2011 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerince temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20836
Karar No: 2017/36452
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20836 E.  ,  2017/36452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/18733
Karar No: 2018/6789
Karar Tarihi: 28.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18733 E.  ,  2018/6789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine (TMK m.166/1) dayalı açılan boşanma davasıdır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların karşılıklı manevi tazminat taleplerinin reddine, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının karar tarihi itibariyle kaldırılmasına hükmedilmiş, kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında olumlu-olumsuz hüküm kurulmamıştır.

Davalı kadın cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış, süresinde üç tane tanık ismi bildirmiştir. Davalı kadının tanıklarından ... ve ... isimli tanıklar dinlenmiş, diğer tanık ...ise dinlenmemiştir. Mahkemece 16/03/2016 tarihli duruşmada konu yeterince açıklığa kavuştuğundan tanık ... dinlenilmesine ilişkin ara karardan vazgeçilmesine karar verilmiş ve yargılamaya devamla aynı celse sözlü yargılama aşamasına geçilerek esas hakkında hüküm verilmiştir. Davalı kadın tanığının dinlenmesinden açıkça vazgeçmemiş, bilakis tanığının ... oturduğunu ve dinlenmesini istediklerini beyan etmişlerdir. O halde mahkemece, davalı kadının dinlenmeyen tanığı ...ın Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243. ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak dinlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.05.2018(Pzt.)
Esas No: 2012/1013
Karar No: 2012/7113
Karar Tarihi: 30.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1013 E.  ,  2012/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2001 yılında sahte fatura düzenlemek suçu için: Kamu davasının 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılması

Mahkemenin 11.06.2008 tarih, 2008/162 Dosya no, 2008/199 Karar no sayılı kararının, şikayetçi hazine vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 27.04.2009 gün, 2008/16408 Esas no, 2009/4782 Karar no sayılı ilamı ile, şikayetçi hazine adına vekilinin vaki katılma istemi hakkında hazinenin müdahilliğine karar verilmeden vekillerinin duruşmalara kabulüne karar verilerek yargılamaya devam olunması isabetsizliğinden bozulduğu ve bozma sonrası yapılan yargılamada mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde, suçtan zarar gören hazinenin katılma talebi hakkında bir karar verilmediği görülmüş ise de,

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve usulüne uygun olarak katılma isteminde bulunan şikayetçi kurumun, 5271 sayılı CMK’nun 260/1. madde ve fikrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1-Şikayetçi kurum vekilinin “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan da kamu davası açıldığı halde hüküm kurulmadığı iddiası ile ilgili temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan da kamu davası açıldığı, gerekçeli kararda bu suçtan açılan kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verileceği belirtildiği halde her hangi bir hüküm kurulmadığı, mahkemece mahallinde bu suçtan dolayı da bir hüküm kurulmasının mümkün olduğu, bu haliyle “2000 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan temyiz incelemesine konu olacak şekilde bir hüküm bulunmadığından şikayetçi kurum vekilinin bu suç yönünden vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Şikayetçi kurum vekilinin “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, şikayetçi kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10283
Karar No: 2006/11183
Karar Tarihi: 28.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10283 E.  ,  2006/11183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar, dava dilekçesinde oğulları ...'nın 27.10.1991 olan doğum yılının 1997, ...'ın ise 27.10.1993 olan doğum tarihinin yılının 1998 olarak düzeltilmesini istemişlerdir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davalar diğer kayıt düzeltme davaları gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim taleple bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği sonuçlara göre karar vermek zorundadır.

Dosyada bulunan ve doğum tarihinin düzeltilmesi istenen Vefa ve ... ...'ya ait kemik grafileri de çekilmek suretiyle düzenlenen ilmi nitelikteki 24.8.2006 tarihli sağlık kurulu raporlarında adı geçen ...'nın 12 yaş ile, ...'ın ise 11 yaş ile uyumlu olduğu bildirilmiş olduğuna göre, davacının konu ile ilgili göstereceği tanıkları dinlenip, çocukların okula başlama tarihleri araştırılıp doğum tarihlerinin düzeltilmesi istenilenlerin nüfusa tescil tarihleri de gözetilerek toplanan kanıtlar doğrultusunda bir karar verilmesi gerektiğinin dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6853
Karar No: 2019/2362
Karar Tarihi: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6853 E.  ,  2019/2362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup 1412 sayılı CMUK'nun 5219 ve 6217 sayılı Yasa'lar ile değişik 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak ayrı ayrı REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suç adının, gerekçeli karar başlığında ve hükümde konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15816
Karar No: 2025/1672
Karar Tarihi: 05.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/15816 E.  ,  2025/1672 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1 E., 2023/978 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 222.03.2023 tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/978 Karar sayılı kararın suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuk ve müdafiine 22.03.2023 tarihinde tefhim edilen karara yönelik suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 30.03.2023 tarihinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu, ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihlî Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından suça sürüklenen çocuğa aynı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı olarak gerekçeli karar tebliği yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve suça sürüklenen çocuğun süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.