erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1829
Karar No: 2017/2175
Karar Tarihi: 07.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/1829 E.  ,  2017/2175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiye karşı eylemi nedeniyle mükerrer uygulama yapılmış ise de, belirtilen husus nedeniyle temyiz incelemesinden sonra kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ... ...'e karşı 27.10.2012 tarihli eylemi ilgili olarak, ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31/10/2012 tarihli iddianamesiyle TCK'nın 116/4, 142/1.b.1, 143/1, 151/1 ve 31/3 maddeleri kapsamında kaldığından bahisle cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, ... Çocuk Mahkemesi'nin 15.01.2014 tarih, 2012/916 Esas 2014/31 karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun geceleyin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, bu dosya hakkındaki incelemenin ... 2017/1829 Esas numarası üzerinden devam ettiği, UYAP ekranı üzerinden yapılan yapılan sorgulamada aynı suça sürüklenen çocuğun aynı mağdura karşı aynı eylemi nedeniyle ... 2015/12914 Esas sayılı dosyasının bulunduğunun tespit edildiği, iş bu dosya incelendiğinde, suça sürüklenen çocuğun aynı mağdura karşı aynı tarihte işlediği eylem nedeniyle ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/12/2012 tarihli ayrı bir iddianamesiyle TCK'nın 116/4, 142/1.b.1, 143/1, 53/1 maddeleri kapsamında kaldığından bahisle cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, ... Çocuk Mahkemesi'nin 19.02.2014 tarih, 2012/1104 Esas 2014/122 karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve geceleyin iş yeri dokunulmazlığın ihlal suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, bu suretle suça sürüklene çocuk hakkında mükerrer cezalar tayin olduğunun anlaşılması karşısında; iş bu esas sayılı dosya ile esas numarası yazılı bulunan diğer dosyanın birleştirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2270
Karar No: 2020/1157
Karar Tarihi: 25.02.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/2270 E.  ,  2020/1157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihinden itibaren zorunlu bağ-kur sigortalığın tespitine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmesi üzerine davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Temyiz isteminin Bölge Adliye Mahkemesince reddine dair ek kararın temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

Bölge Adliye Mahkemesi'nin 29/11/2018 tarihli kararında, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair tebliğden itibaren 2 haftalık sürede temyiz yasa yolu açık olmak üzere karar verilmiştir.

Temyiz olunan karar, temyiz isteminin süre yönünden reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi' nin 26/02/2019 tarihli ek kararıdır.

Somut olayda, 11/01/2019 tarihinde karar ilamının davacı vekilinin yetkilendirdiği vekile tebliğ edildiği, davacı vekilinin 08/02/2019 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 26/02/2019 tarihli Ek Karar ile 7036 s. Kanun 7/3. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın usule ve yasaya uygun olması sebebiyle onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26/02/2019 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin reddi ile EK KARARIN ONANMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine

25/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11937
Karar No: 2021/2545
Karar Tarihi: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11937 E.  ,  2021/2545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuş; karar,davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; emsal taşınmazların belirlenen değerlerinin ortalamasına göre bedel belirlenmesi doğru olmadığı gibi emsal olarak değerlendirilen taşınmaz ile dava konusu taşınmazın 2012 yılına ait arsa metrekare rayiç bedeli taktir komisyonu tarafından re'sen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri getirtilmeden m2 birim bedeli belirlendiği gibi,emsal taşınmaz İmar Kanunu 15 ve 16. maddeleri uyarınca oluşan imar parseli, dava konusu taşınmaz ise kadastral parsel olduğu halde düzenleme ortaklık payı düşülmeden alınan rapor hükme esas alınacak nitelikte ve inandırıcı değildir.Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZŞ
Esas No: 2014/26869
Karar No: 2015/3716
Karar Tarihi: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/26869 E.  ,  2015/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/313800

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2012/140 (E) ve 2013/342 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ile temyiz incelemesi kapsamı dışında bulunan diğer sanık Özgür'ün, hırsızlık eylemini gerçekleştirip, olay yerinden ayrılmalarından sonra devriye görevi yapan polis ekibini görünce kaçmaya başlayarak şüphe uyandırmaları üzerine yakalandıklarında hırsızlık yaptıklarının anlaşılması ve eşyaları nereden aldıkları sorulduğunda iş yerini de kendilerinin göstermesi karşısında, hırsızlık eylemi tamamlanıp, kesintisiz takip söz konusu olmadığı halde, bu gerekçeyle teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

2- Teşebbüs aşamasında kalan suçlarda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmayıp, somut olayda suçun tamamlanmasından sonra polis memurlarınca yakalanan sanıkların, hırsızlık yaptıkları iş yerini göstererek iadeyi sağladıklarının 29.01.2012 tarihli tutanaktan anlaşılması karşısında, yakınanın müracaatından önce pişmanlık gösterip, zararı tamamen gideren sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasında zorunluluk bulunması,

3- Hırsızlık eylemi gündüz vakti gerçekleştirilmiş ise de, sanığın savunmaları ile aynı davada yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık Ö.. M..'ın benzer beyanlarından, gece vakti iş yerinin bahçesine girip, orada bulunan kulübede uyuduklarının, ertesi gün 12.30 sıralarında uyandıklarında da hırsızlık yaparak ayrıldıklarının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan, TCK'nun 116/2-4 maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nun 119/1-c maddesi ile cezada artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

Kabule göre de;

TCK'nun 116. maddesinin 2.fıkrasında öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edildiği halde, TCK'nun 50.maddesinin 2.fıkrasına aykırı olarak aynı maddenin 1.fıkra (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12823
Karar No: 2013/5412
Karar Tarihi: 06.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12823 E.  ,  2013/5412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62, 50/3, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

2-Sanık ... hakkında beraat.

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan; katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki hükmün temyizen incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan, sanığın ise kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün sanık ...'a ilişkin 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3190
Karar No: 2014/21066
Karar Tarihi: 08.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3190 E.  ,  2014/21066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/183540

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2012

NUMARASI : 2009/25 (E) ve 2012/107 (K)

SUÇ : Tefecilik yapmak, 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin tefecilik suçundan, katılan vekilinin ise tefecilik ve sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-Tefecilik suçu yönüyle, kuyumcu olan sanığın işyerinde herhangi bir alışveriş yapılmadığı halde, alışveriş yapılmış gibi kendilerine para ihtiyacı nedeniyle değişik tarihlerde başvuran birden fazla kişiye ait kredi kartları ile pos cihazları aracılığıyla işlem yapıp, gerçek olmayan bu alış veriş tutarından belli bir komisyon kesintisi yaparak geriye kalan kısmı nakit olarak ödeme şeklindeki eylemleri nedeni ile hakkında TCK'nun 43/1. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

2- 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 01.01.1999 tarihinde yürürlüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre vergi kanunları uyarınca tanzim edilmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup, bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaının doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkartıldığı gözetilmeden, sanığın eylemi nedeni ile “vergi ziyaı oluşmadığından” bahisle sanığın tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta eren suçtan 213 sayılı Kanunun 359/b-1, 43. maddeleri uyarınca, her iki takvim yılında sahte fatura düzenlediği de dikkate alınırak mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği yasal olmayan gerekçe ile yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/4107
Karar No: 2014/6219
Karar Tarihi: 05.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4107 E.  ,  2014/6219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/87-2013/98

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19.12.2013 tarih, 2013/32592-40716 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 52,40 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 05/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8024
Karar No: 2023/46
Karar Tarihi: 10.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/8024 E.  ,  2023/46 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12.02.2004 tarihli ve 2003/153 Esas, 2004/22 Karar sayılı tapu iptali ve tescil dava dosyası temyiz edilmeksizin 15.07.2004 tarihinde kesinleşmiştir.

Her ne kadar yerel mahkeme tarafından dosyanın re'sen Yargıtay'a gönderilmesine karar verilmiş ise de; dosyanın tetkikinden davalı ...'un oğlu ...'un, kesinleşen bu karara ilişkin olarak ilk önce 23.05.2017 tarihinde yargılamanın iadesi istemli dava açtığı, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 28.12.2017 tarihli ve 2017/66 Esas 2017/146 Karar sayılı kararı ile yargılamanın iadesi talebinin reddine karar verildiği, ret kararının davacı tarafından istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 28.12.2018 tarihli ve 2018/683 Esas, 2018/816 Karar sayılı kararı ile; yargılamanın iadesi istenilen Antalya/Kale Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/153 Esas - 2004/22 Karar sayılı kararının ve ek kararının davalı ...'a hileli işlemlerle usulsüz olarak tebliğ edildiği, dolayısıyla bu kararın henüz kesinleşmediğinin iddia edildiği, bu nedenlerle davacının yargılamanın iadesi dilekçesinin temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtaya gönderilmesi gerekirken, talebin yargılamanın iadesi olarak yanlış nitelendirildiği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun kabulüne, Demre Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/66 Esas, 2017/146 Karar sayılı kararı kaldırılarak dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, bu sefer ... tarafından 26.09.2022 tarihinde aynı sebeple murisi ...'a yapılan tebligatların usulsüz olduğu iddiası ile temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Temyize konu mahkeme kararının esas olarak incelenmesi sonucu dosyada ki tebligatların davalı tarafa usulüne uygun yapıldığı, davalı ...'un davadan haberdar olduğu ve kararı temyize getiren ...'un dosyada taraf olmadığı anlaşılmakla davalı ...'un oğlu ...'un, 2015 yılında murisinin vefat etmesi nedeni ile mirasçı sıfatıyla temyiz talebinde bulunduğu kabul edilmiş olsa dahi, ...'un temyize konu karardan, yargılamanın iadesine başvurduğu 23.05.2017 tarihinde haberdar olduğu, dolayısıyla temyiz süresini geçtiğinin kabulü gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

...'un temyiz talebinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.01.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/302
Karar No: 2013/7411
Karar Tarihi: 25.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/302 E.  ,  2013/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki birleşen itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş ancak 09.11.2012 tarihli ek kararla ...'nın temyiz harcını süresinde yatırmadığından temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu kararda ... tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece; yargılama sonunda, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile nakdi krediler yönünden takibin 65.119,68 TL üzerinden devamına ve inkar tazminatına, depo takibi yönünden ise takibin 10.000 TL üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Davalıların yatırmadıkları temyiz nisbi harcının ikmali için mahkemece çıkarılan muhtıra, her iki davalıya da ayrı ayrı 04.10.2012 tarihinde tebliğ edildiği, davalı ...’in ikmali istenen harcı muhtırada verilen (7) günlük kesin süreden sonra 15.10.2012 gününde yatırdığı, davalı ...’nın ise hiç yatırmadığı anlaşılmış, mahkemece, 09.11.2012 günlü ek kararla davalı ...’nın temyiz harcını yatırmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiş, iş bu ek karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Davalı ...’in temyiz nisbi harcını muhtırada verilen (7) günlük kesin süreden sonra yatırdığı anlaşılmakla adı geçen davalının HUMK’nun 434/3 maddesi uyarınca hükmü temyiz etmemiş sayılmasına ve bu nedenle temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı ...’nın ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davalı ...’nın ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle mahkemenin 09.11.2012 günlü ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, davalı ...'in yatırmış olduğu peşin harcın istek halinde iadesine, 25.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1717
Karar No: 2011/1010
Karar Tarihi: 13.10.2011

**23. Hukuk Dairesi         2011/1717 E.  ,  2011/1010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak 11. Hukuk Dairesi' nin 07.03.2001 gün ve 2009/9446 esas 2011/2388 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı kooperatifin 18.11.2007 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında onaylı projeye aykırı olmasına rağmen müvekkilinin kullanımında olan 27 nolu konutun altının bekçi dairesi haline getirilmek için karar alındığını, bu kararın eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, müvekkili dışındaki tüm ortakların da tapularını almış olduğunu ileri sürerek, genel kurul kararlarının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, genel kurulda projede yer almamasına rağmen 27 nolu konutun altının tadilatı için karar alındığı, mevcut projede 27 nolu konutun zemin ve 1. kattan oluştuğu, 1996 yılına ait faaliyet raporunda bu konutun altının dolgu yapılmayarak ileride bekçi odası olarak hazırlanacağının yer aldığı, bu karara binaen de bodrum katta yaşam alanı yaratıldığı, böylece bu konutun bodrum, zemin ve 1. kattan oluşan tripleks konut haline getirildiği, davacının 1996 yılında yönetimde olduğu dönemde ileride bekçi evi olarak kullanılacağını söyleyerek ve kooperatifin imkanlarını kullanarak böyle bir yaşam alanı yarattığı, bu durumu bilerek ve kendisine özel olarak seçme yetkisi tanınmasına rağmen 27 nolu konutu seçtiği, davacının objektif iyi niyet kurallarına aykırı davrandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesi' nin 07.03.2001 tarih, 2009/9446 esas 2011/2388 karar sayılı ilamıyla hüküm onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu' nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 185,00TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 13.10. 2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.