Esas No: 2022/16132
Karar No: 2023/17015
Karar Tarihi: 10.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2022/16132 E.  ,  2023/17015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanun'unun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli, 2015/26 Esas ve 2015/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Yerel Mahkeme kararının müşteki sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 17.09.2019 tarihli ve 2017/7337 Esas, 2019/12389 Karar sayılı kararı ile; mahkemeye gelmeyen sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak düzenlenen CMK'nın 193/2. maddesinin, dosyada mevcut deliller kapsamında yapılacak incelemede, sanığa yüklenen fiilin suç oluşturmayacağının açıkça anlaşılması durumunda uygulanabilmesi ve somut olay bakımından ise böyle bir durumun söz konusu olmaması karşısında, müşteki sanık ...’in yöntemince sorgusu yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, anılan maddeye yanlış anlam yüklenerek, delillerin değerlendirilmesi suretiyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, nedeniyle başkaca yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.

C. Bozma üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Tarafların olay tarihinde altlı üstlü komşu olarak oturdukları, taraflar arasında gürültü meselesi yüzünden tartışma çıktığı, sanığın katılana hakaret içerikli sözler sarf ettiği böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, katılanın anlatımları, tanık ...'nün beyanı ve tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, görgüye dayalı tarafsız beyanı olan tanığın bulunmayışı, sanığın üzerine atılı eylemin katılanın soyut beyanlarından ibaret olduğu değerlendirilerek, sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına kafi, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemesi'nin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.