erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/10980
Karar No: 2019/13295
Karar Tarihi: 12.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10980 E.  ,  2019/13295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun katılanın iş yerine 22/09/2011 tarihinde gece saatinde asma kilidi açarak girmesi ve masa çekmecesinde bulunan 600 TL' yi alması, 31/01/2012 tarihinde gece vakti iş yerinin kapı kilidini kırarak girmek suretiyle 790 TL'yi çalması ve 20/02/2012 tarihinde yine gece vakti 03.00 sıralarında kapı kilidini kırmak suretiyle iş yerine girdiği, ancak iş yerinde para bulamadığı için hiçbir şey alamadan çıkması şeklinde gerçeklen olaylarda, 31/01/2012 ve 20/02/2012 tarihlerinde gerçekleşen hırsızlık suçları bakımından, suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında, suç tarihleri arasındaki zaman dilimi de dikkate alındığında bir bütün olarak zincirleme suçu oluşturması karşısında; suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları bakımından cezasının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince arttırılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9051
Karar No: 2011/9718
Karar Tarihi: 04.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/9051 E.  ,  2011/9718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın temyizinin süreden reddine dair 26.06.2009 tarihli ek kararın sanık tarafından temyiz edilmediği ve ek kararda temyiz süresi, temyiz usulü ve temyiz merciinin gösterilmediği anlaşılmakla,

Temyizin süreden reddine dair 26.06.2009 tarihli ek kararın sanığa temyiz hakkı olduğuna dair süre, şekil ve merciye ilişkin açıklamayla birlikte yeniden tebliğ edilerek, kararın temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahalline iade edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19138
Karar No: 2015/17594
Karar Tarihi: 25.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/19138 E.  ,  2015/17594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Gümrük İdaresi'nce sanıkta yakalanan içkilerin CİF kıymetinin 1.625 TL olduğu esas alınarak hazırlanan 17.10.2011 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında gümrük vergileri 1.313.01 TL olarak belirlendiği halde bilirkişinin tespit ettiği daha düşük olan 1.262,16 TL CİF kıymet esas alınarak hazırlanan 26.03.2012 tarihli kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında gümrük vergilerinin 2.669,21 TL olarak belirlendiği cihetle, vergi miktarları arasındaki çelişkinin ne suretle oluştuğu araştırılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve temyiz dilekçesi ekinde 1.313,01 TL'yi hükümden önce yatırdığına ilişkin makbuzu dosyaya sunan ve ödeme iradesini gösteren sanığa, dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen Cif değeri esas alınarak Gümrük İdaresi'nce hesaplanacak "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/9. fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden zarar giderilmediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)TCK.'nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3)Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğine yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14074
Karar No: 2020/9897
Karar Tarihi: 01.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14074 E.  ,  2020/9897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-İş yerinin kişilerin devamlı veya geçici olarak ticari bir faaliyeti yürütmek amacını taşıyan yerler olduğu kabul edilmekte olup, müştekinin beyanına göre, suça konu iş yerini kullanmadığı ve faaliyette olmadığını beyan etmesi karşısında, suça konu yerin ne suretle iş yeri olarak kabul edildiği denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde açıklanıp tartışılmadan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

b-26.04.2010 tarihli kolluk tutanağı, müşteki beyanı ve dosya kapsamına göre; müştekinin iş yerinden çalınan aliminyum profillerinin yerini şüphe üzerine durdurulan suça sürüklenen çocuğun kolluk ekibine gösterdiği, bunun üzerine müştekiye ulaşıldığı, henüz müracaatı bulunmayan müştekiye iadenin sağlandığı ve müştekinin de kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde hırsızlık suçu yönünden herhangi bir zararının bulunmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün hırsızlık suçu yönünden uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

c-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 01.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8154
Karar No: 2014/10452
Karar Tarihi: 09.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/8154 E.  ,  2014/10452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2013/734-2013/1114

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, borçlu şirket hakkında 7 adet faturaya dayalı olarak başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde; ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu şirket temsilcisinin icra dairesine yasal süre içerisinde verdiği dilekçesinde borca itiraz ettiği, itirazının kaldırılması istemi ile alacaklının icra mahkemesine yaptığı başvurunun mahkemece reddedildiği görülmüştür.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takibe dayanak yapılan 7 adet faturanın İİK'nun 68/1.maddesinde yazılı belgelerden olmadığı tartışmasız ise de, borçlu itirazında alacaklı tarafın alacağına dayanak yaptığı toplam bedeli 43.188,00 TL olan farklı tarih ve bedellerdeki faturaların ödendiğini ileri sürdüğüne göre, artık itirazın kaldırılması isteminin icra mahkemesince incelenmesi sırasında, alacaklının dayandığı belgenin İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belgelerden olup olmadığını araştırmaya gerek yoktur. Çünkü, anılan maddede yazılı belgelerle ispatlanacak olan hukuki ilişki ve borç olup, bu husus da kabul edildiğine göre ayrıca ispatına gerek bulunmamaktadır. Bu ilke HGK.nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K.sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

O halde, mahkemece borçlunun ödeme iddiasının esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, takip dayanağı belgelerin İİK'nun 68. maddesinde yazılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13335
Karar No: 2018/7128
Karar Tarihi: 11.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13335 E.  ,  2018/7128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Gıda San. ve Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu Ticaret Sicil Müdürlüğünün yazısına göre, sanığın yetkilisi bulunduğu borçlu şirketin, 26/03/2015 olan şikayet tarihinden önce, 30/12/2014 tarihinde tasfiye kararı aldığı ve tasfiye kararının 31/12/2014 tarihinde tescil edildiğinin anlaşılmasının karşısında, ticareti terk suçunun unsurlar itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi gerekirken, aynı Kanunun cezaların gösterildiği 45. maddesinde yer almayan "ağır para cezasına" hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6294
Karar No: 2021/4746
Karar Tarihi: 19.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/6294 E.  ,  2021/4746 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : NEVŞEHİR 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Yasa ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre; ikametinde yapılan aramada kullanım sınırları içerisinde esrar ele geçirilen sanığın, ikametin girişine 10 metre uzaklıkta açık alanda ele geçirilen 1 paket ve ikametinin giriş kapısının dışında sol tarafındaki alanda duvarın içerisine saklanmış vaziyetteki beyaz poşet içerisinde ele geçirilen 21 paket olmak üzere toplam 22 paket halindeki esrarın herkes tarafından bırakılması mümkün olan açık alanda ele geçirildiği halde kendisine ait olduğunu kabul ederek ve ayrıca soruşturma aşamasındaki beyanlarında bu esrarı diğer sanık ... ile beraber aldıklarını beyanla hem kendi suçunun hem de diğer sanık ...'in suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım etmesi nedeniyle hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükmün BOZULMASINA, 19/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14645
Karar No: 2015/26656
Karar Tarihi: 03.11.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/14645 E.  ,  2015/26656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2015

NUMARASI : 2014/409-2015/72

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, bunun üzerine alacaklının borçlunun itirazı ile duran takibin devamını sağlamak amacıyla itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu mahkemece, talebin reddi ile birlikte alacaklı aleyhine tazminata hükmedildiği görülmektedir.

Bilindiği üzere; İİK.'nun 68/1. maddesi gereğince; "Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kendisine tebliği tarihinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir.''

İİK'nun 68/son maddesinin ilk cümlesine göre; “İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine tazminata mahkum edilir.”

İcra mahkemesince, alacaklının itirazın kaldırılması istemi, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı gerekçesiyle işin esası incelenmeksizin reddedildiğinden ve bu durumda borçlu yararına tazminata hükmedilmesi için yasada öngörülen "talebin esasa ilişkin nedenlerle reddi" koşulu oluşmadığından, alacaklının tazminatla sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Van İcra Hukuk Mahkemesi'nin 18/02/2015 tarih ve 2014/409 Esas 2015/72 Karar sayılı kararının hüküm bölümünün tazminata ilişkin (2) no’lu bendinin karar metninden tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5829
Karar No: 2018/839
Karar Tarihi: 05.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5829 E.  ,  2018/839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-)Sanık hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan açılan kamu davasında; sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların dosya içerisinde bulunmaması ve suça konu sahte faturaları kullandığı iddia olunan ... hakkında düzenlenen 19.09.2012 tarihli 2012-A-2188/21 sayılı vergi suçu raporu incelendiğinde de raporun dizi pusulası kısmında sahte fatura asıllarının olduğunun bildirilmesi karşısında; sahte faturaları kullanan ... hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde, dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve suça konu fatura asıllarının veya onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, faturaların incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

a-)Suç tarihi son fatura tarihi olan 26.12.2006 tarihi olduğu halde gerekçeli karar başlığına 2006 olarak yazılması,

b-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.