erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/37564
Karar No: 2017/33951
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37564 E.  ,  2017/33951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/5310
Karar No: 2019/585
Karar Tarihi: 06.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5310 E.  ,  2019/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 17 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK’nin 62. maddesi ile yapılan uygulamada indirim oranının sanık aleyhine düşürülmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 06/02/2019 gününde Üye ...'ün sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

02/06/2007 tarihinde meydana gelen sanık ...'a ait işyerinin tabanca ile kurşunlanması eyleminin ölen ... tarafından yapıldığının, bu olayda ele geçirilen boş kovanlar ile 28/06/2007 tarihinde meydana gelen olay sonrası teslim edilen ve ölene ait olduğu anlaşılan tabanca ile yapılan mukayese sonucu düzenlenen ekspertiz raporu ve katılan ...'ın beyanı ile sabit olduğu, ancak sanık ...'ın tüm aşamalarda 02/06/2007 tarihinde meydana gelen olayı ölenin yaptığını bilmediğini ve en son olaydan sonra bunu öğrendiğini açıkladığı, ölenden sanık ...'a yönelen başkaca herhangi bir söz veya davranışın varlığının da tespit edilmediği nazara alındığında, sanık ... hakkında kasten adam öldürmek suçundan dolayı kurulan mahkumiyet hükmünde haksız tahrike ilişkin TCK'nin 29. maddesinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığından sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2011/6333
Karar No: 2013/3354
Karar Tarihi: 25.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/6333 E.  ,  2013/3354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/07/2010 tarih ve 2009/236-2010/174 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "Olin" ibareli markasını uzun süreden beri kullandığını, tanınmış marka olarak tescil ettirdiğini, davalının öncelikle "Kanolin" ibareli markayı adına tescil ettirmek istediğini, bundan bir sonuç alamayınca yaptığı "Kanolino" ibareli marka başvurusunun davalı ... tarafından kabul edildiğini, itirazlarının Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nca reddedildiğini, oysa her iki marka arasında benzerlik bulunduğunu ileri sürerek ... Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 2009-M-3414 sayılı kararının iptalini, davalının 2008/13213 kod numaralı markasının sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı Helvacızade Gıda İhtiyaç Mad. San. Tic. A.Ş vekili, müvekkilinin soya yağı ürünlerinde "Soyalin" markasını kullandığı gibi, kanola yağı ürünlerinde de "Kanolino" markasını kullanmak istediğini, iltibas niyetinin bulunmadığını, taraflara ait markaların benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, "Kanolino" ibaresinin "Olin" ibaresini içinde barındırmaktaysa da baş ve sonda bulunan farklı hece ve harflerin markaları görünüm ve telaffuz açısından farklılaştırdığını, davalı markasının kanola kökünden türetildiği intibaını verdiğini, taraf markalarının ihtiva ettikleri renk ve şekiller yönünden de benzerliklerinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı markasının bir bütün olarak ele alınıp değerlendirimesi gerektiği, davalı markası içindeki "olin" ibaresinin parçalanarak iltibas ve benzerlik testinin yapılamayacağı, görsel, sescil ve anlamsal açıdan ve umumi intiba itibariyle taraf markaları arasında bir benzerlik bulunmadığı, iltibas tehlikesinin de oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/20889
Karar No: 2011/1556
Karar Tarihi: 03.02.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/20889 E.  ,  2011/1556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; davalının sebepsiz yere göstermiş olduğu geçimsizlik, kavgacı tutum, olumsuz tavırlar neticesinde davacının huzursuz kalmış olması ve hırsızlık ithamıyla suçlanması nedenleriyle ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı olarak aylık 500 YTL tedbir nafakası talep edilmiş; mahkemece davanın kısmen kabulü ile aylık 250,00 TL tedbir nafakasının tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.197.madde gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir.

Dosya içerisinde bulunan Mahkemenin 2006/738 Esas sayılı dosyasında; davacı tarafından şiddetli geçimsizlik nedeniyle açılan ve taraflar arasında görülen boşanma davasında, davacının müşterek haneyi babası ile terk etmesi üzerine, davalının Cumhuriyet Savcılığına “ evdeki altınları davacının götürdüğüne, kendisinin bir şikayeti olmadığına, ancak ileride altınlarla ilgili iddialar olabileceğinden, altınları eşinin götürdüğünün tespitine” ilişkin yaptığı ihbarın kendisini sorumluluktan kurtarma amacına yönelik olması, davalının az da olsa kusurunun ispatlanamadığı gerekçesi ile reddedilerek, evdeki eşyaların davacıya teslimine karar verildiği, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi tarafından da onanarak kesinleştiği görülmüştür.

O halde; bu durumda evlilik birliğini kurma görevi, açtığı boşanma davası reddedilen ve evdeki tüm eşyalar kendisine verilen davacı kadına aittir. Davacı eve dönme arzusu göstermemiş, önceki davanın temyiz dilekçesinde bir araya gelerek müşterek hayatı devam ettirmelerinin mümkün olmadığını vurgulayarak boşanma talebini yinelemiştir. Kaldı ki reddedilen boşanma davasından sonra, davalı kocanın babası, annesi ve davalının istemi üzerine halası evlilik birliğinin kurulması için gerekli girişimde bulunmuş, davacı annesinin istemediğini söyleyerek eve dönmemiştir.

Bu durumda, ayrı yaşamda haklı olduğunu ispat edemeyen davacı için yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde tedbir nafakasına hükmolunması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/1322
Karar No: 2025/5229
Karar Tarihi: 26.05.2025

**2. Hukuk Dairesi         2025/1322 E.  ,  2025/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2286 E., 2024/2523 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/763 E., 2023/929 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden; davalı-davacı kadın vekili tarafından ise duruşma istemli olarak erkek hakkında adli yardım kararı verilmesi, erkeğin davasının feragat nedeni ile reddedilmemesi ve reddedilen yoksulluk nafakası talebi yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 26.05.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. Davacı-davalı erkek vekili Avukat ...'ın mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve kanuna uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildi. İşin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının ... yükletilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ... yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10474
Karar No: 2022/1657
Karar Tarihi: 08.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/10474 E.  ,  2022/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığının 16.03.2012 tarihli, 2012/4216 Esas ve 2012/1423 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açılmış ise de; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaanın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin olduğu, atılı suç yönünden sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla mahkeme tarafından öncelikle 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda dava şartı yokluğu nedeni ile davanın düşmesine karar verilmesi gerekeceği gözetilmeden, yargılamaya devamla 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 08.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/280
Karar No: 2012/10926
Karar Tarihi: 02.07.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/280 E.  ,  2012/10926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av.... ile davalı vek.Av....in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalının alacaklısı olduğu dava dışı şirket aleyhine icra takibine giriştiğini, üçüncü kişiden alacağı için müvekkili şirkete uygulanan haksız haciz işlemi üzerine İcra Hukuk Mahkemesinde; istihkak davası açıldığını, anılan mahkeme tarafından davanın kabulüne karar verildiğini ve kararın kesinleştiğini haksız haciz neticesi uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini amacıyla girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin zamanaşımına uğradığını, yapılan haciz işleminin hukuka uygun olduğunu, İcra Hukuk Mahkemesince malın gerçek sahibinin usulüne uygun olarak araştırılmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi kurul raporu doğrultusunda; davacının haksız haciz nedeniyle mallarının satılmasından ötürü bakiye alacağının 66.365,51 TL olduğu, bu miktar üzerinden takip tarihine kadar işlemiş faizin 56.392,26 TL olarak hesaplandığı, manevi tazminat anlamında ticari itibar kaybı talebinin yerinde görülmediği, davaya konu alacak miktarı yargılamayı gerektirdiğinden icra inkar tazminatı isteminin de reddine karar verilmiş hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1)Uyuşmazlık haksız haciz tatbiki nedeniyle satılan malların bedelinin tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olmasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı yan satıma konu menkul malların değerinin 108.165,51 TL olduğunu ne var ki bu malların 41.800 TL bedelle satıldığını belirterek 96.688.24 TL asıl alacak, 67,236,23 TL işlemiş faiz talep etmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece, istihkak davası sonucu kabul edilen ve takip dosyasındaki bedelin ödenmesine dair verilen karar uyarınca tahsil edilen 41.800 TL'ye haksız fiil tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu kalem talebin reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı şirket vekilinin tüm, davacı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2850
Karar No: 2024/7641
Karar Tarihi: 25.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2850 E.  ,  2024/7641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2011/286 Esas, 2013/186 Karar

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak üzerine pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların pilon yeri bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili ve ecrimisil istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı idare vekili tarafından temyizi üzerine Dairece Mahkeme kararının düzeltilerek onandığı ve karar düzeltme talebinde bulunulmadığından, hükmün 10.02.2015 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

Davalı idare vekili 27.04.2023 tarihli tavzih dilekçesinde, dosyada mevcut fen raporu ekindeki krokide sayısal koordinatların bulunmadığı için tapuya tescilin yapılamadığından bahisle kararın tavzih edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 21.08.2023 tarihli ek karar ile tavzih isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı idare vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmekle temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 305 inci maddesinin birinci fıkrasında ''Hüküm yeterince açık değilse veya icrasında tereddüt uyandırıyor yahut birbirine aykırı fıkralar içeriyorsa, icrası tamamlanıncaya kadar taraflardan her biri hükmün açıklanmasını veya tereddüt ya da aykırılığın giderilmesini isteyebilir '' hükmü yer almakta olup, davalı idare vekili temyiz dilekçesinde, dosyanın sel felaketi nedeniyle bulunamadığına dair Mahkemenin 22.10.2021 tarihli yazısını eklemek suretiyle, tesçil işlemlerinin yapılabilmesi için fen raporuna ihtiyaç olduğunu belirterek ek kararın bozulmasını talep etmişse de dosyanın bulunmuş olduğu ve dosyanın incelenmesinde karara esas fen raporu ve sayısal koordinatlı krokinin dosya içerisinde yer aldığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle; Mahkemece sayısal koordinatlı krokinin dosya içerisinde bulunduğundan bahisle tavzih talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece verilen 21.08.2023 tarihli usul ve kanuna uygun ek kararın ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

25.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12631
Karar No: 2018/12471
Karar Tarihi: 10.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/12631 E.  ,  2018/12471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Yaş Düzeltilmesi İstemli

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde, davacının kızı ...'ın 23.12.1999 olan doğum tarihinin 23.10.1996 olarak düzeltilmesi istenmiş; mahkemece, ...'nin doğum tarihinin 23.12.1997 olarak düzeltilmesine dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu 36.maddesi kapsamında nüfus kaydındaki doğum tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Doğum tarihinin düzeltilmesine ilişkin davalar diğer kayıt düzeltme davaları gibi kamu düzeni ile yakından ilgili bulunduğundan, hakim istemle bağlı kalmayarak kendiliğinden de yapacağı araştırma ile elde edeceği bulgulara göre doktor raporları, tanık anlatımları ve diğer belgeleri birlikte değerlendirerek öteki kayıtlarla çelişki yaratmayacak şekilde karar vermek durumundadır.

Dosyada bulunan ve ...'a ait kemik grafileri de çekilmek suretiyle düzenlenen ... ... 09.07.2015 günlü raporunda, adı geçenin 17 (onyedi) yaş ile uyumlu olduğunun bildirildiği, dinlenen tanıkların ise ...'nin 1997 yılı kış aylarına doğru evde doğduğunu beyan ettikleri, mahkemece sağlık kurulu raporu gözardı edilerek tanık beyanlarına göre davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

1-Doğum tarihinin düzeltilmesine karar verilen ... ile aynı anneden doğduğu anlaşılan kardeşi 27.07.1997 doğumlu Hüseyin arasında düzeltilen doğum tarihine göre yüzseksen günden az bir zaman farkı bulunmaktadır. Düzeltilen doğum tarihi ile daha önce kütüğe geçirilmiş ana ve baba bir kardeşlerden birinin doğum tarihi arasında yüzseksen günden daha az bir zaman olamayacağı (NHKUY.m. 33/1-a) gibi, bir kadının bu süre içerisinde iki kez doğum yapmasının tıbben mümkün olmadığından, ...'nin nüfus kütüğünde 23.12.1999 olan doğum tarihinin istemle bağlı kalmayarak rapora göre ve nüfus kayıtları ile çelişki meydana getirmeden düzeltilmesi yerine, sağlık kurulu raporu dikkate alınmadan tanık beyanlarına göre karar verilmesi,

2-Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesine göre, nüfus kayıtlarının düzeltilmesine (ad ve soyadı değişikliği davaları dahil) ilişkin davalarda, nüfus müdürü veya memurunun bulunması ve kararın onların önünde verilmesi zorunludur.

Mahkemenin oluşumuna ilişkin bu kanun hükmü dikkate alınmadan nüfus idaresi temsilcisinin yokluğunda yargılama yapılarak davanın sonuçlandırılması,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nın 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24866
Karar No: 2017/35835
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24866 E.  ,  2017/35835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.