Esas No: 2022/6233
Karar No: 2024/5385
Karar Tarihi: 24.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/6233 E.  ,  2024/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/377 E., 2022/422 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2016 tarihli ve 2015/655 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılamada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 07.04.2021 tarihli ve 2021/825 Esas, 2021/3492 Karar sayılı ilâmıyla bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Elbistan 3.Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2021/377 Esas ve 2022/422 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan yapılan yargılamada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, , 58 inci maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz talebi; müvekkilinin suç işleme kastı bulunmadığından kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın müşteki ve temyiz dışı sanık ... ile aynı cezaevi koğuşunda bulunduğu, müştekinin cezaevine gelirken yanında bulunan kuşunun koğuşa alınmaması sebebiyle temyiz dışı sanığa verilmesi hususunda anlaştıkları, bu durumun sanık ... tarafından yazılan ve imzalanan dilekçe ile cezaevi idaresine bildirilmesinden sonra kuşun temyiz dışı sanığın ailesine teslim edildiği ancak müştekinin teslime ilişkin rızası olmadığını belirterek şikayetçi olduğu olayda sanığın müsnet suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık ...; yazısının güzel olması sebebiyle koğuştaki dilekçeleri yazdığını, tamyiz dışı sanık ile müştekinin kuşun teslimi yönünde anlaştıktan sonra müştekinin rızasıyla dilekçeyi yazdığını belirtmiştir.

3. Temyiz dışı sanık ...; müşteki ile 6 paket sigara karşılığı anlaştıklarını, müştekinin dilekçesi üzerine işlem yapıldığını belirtmiştir.

4. Müşteki rızası olmaksızın eşyalarının sanığın yazdığı dilekçe üzerin sanık ...'nın yakınlarına verildiğini belirtmiştir.

5. Taraflara aynı koğuşta kalan tanıkların ve infaz koruma memurunun beyanlarında; sanık ... ile müştekinin kuşun ...'nın ailesine teslimi için anlaştıklarını, dilekçenin müştekinin bilgisi doğrultusunda yazıldığını, emanet memuru tanık Y.Ö. ise dilekçeyi aldıktan sonra müşteki ile tekrar görüştüğünü ve kuşun teslimine rızası olduğunu belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

Tarafların ve tanıkların beyanlarından temyiz dışı sanık ile müştekinin kuşun sanık ...'nın ailesine teslimi hususunda anlaştıklarının, sanık ...'ın ise müştekinin iradesini yazıya geçirerek cezaevi idaresine bildirdiği, sanık savunmalarının tanık beyanlarıyla da uyumlu olması karşısında; sanığın müşteki yerine dilekçe yazıp imzalaması eyleminde suç kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeter delil bulunmadığı. suçun manevi unsuru olan kastın yokluğu sebebiyle beraat kararı verilmesi gerekirken, mahkumiyetine dair karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı yazılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.