erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2024/6804
Karar No: 2025/3938
Karar Tarihi: 06.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2024/6804 E.  ,  2025/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/522 E., 2024/703 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/42 E., 2023/681 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 17.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 17.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar, davalı vekiline 26.04.2024 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 17.05.2025 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 17.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 06.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/28195
Karar No: 2021/111
Karar Tarihi: 12.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/28195 E.  ,  2021/111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 207/1,62/1,53/1-2-3 md,

TCK.nun 158/1-h,62/1,52/2,53/1-2-3 md.Gereği mahk.

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

.... Tic Ltd Şti sahibi olan sanığın bu tüzel kişilik bünyesinde inşaat ve müteahhitlik işleri yaptığı, bu faaliyeti kapsamında yaptığı duyuru ve ilanlardan haberdar olan katılanın sanığa başvurarak 100.000 TL’ye kızı .... ve kendisi için birer daire alma konusunda anlaşıp sanığa 10.000 TL parayı peşin olarak ödediği, ertesi gün katılanın daire alımından vazgeçtiği ve sanıktan parasını geri istediği, bu durumun önceden sanığın yanında çalışmış tanıklar tarafından da doğrulandığı parayı inşaat malzemesi alımında kullandığını beyan eden sanığın parayı vermeyip bono verebileceğini söyleyip, 1.000 tl elden nakit verip katılanın alacaklı olarak gözüktüğü, sanığın şirket kaşesi ve tanzim imzasının yanında sahte borçlu imzası ile oluşturulmuş 15/12/2009 tanzimli 15/01/2010 vadeli 9.000 TL bedelli bonoyu katılana verdiği iddia olunan olayda; Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden yapılan incelemede; Sanığın katılanlara yönelik daire satımına ilişkin hileli bir davranışının bulunmadığı, katılan ...’ın beyanında dairenin parasını ödeyemeyeceğini düşünülerek vazgeçip ertesi gün gidip vermiş oldukları 10.000TL kaparo parasını geri istemeleri karşısında, sanığın sahte olarak oluşturulmuş 9000TL bedelli bonoyu vermesi karşısında, dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı,paranın verilmesinden sonra para iadesi için sahte bono verilmiş olmasının dolandırıcılık suçuna vücut vermeyeceği, bu kapsamda sanık hakkında dolandırıcılık suçu yönünden beraat hükmü kuruması gerekirken mahkumiyetine hükmedilmesi, Özel belgede sahtecilik suçu yönünden ise; dosya arasında emanete alınan bononun mahkeme heyeti tarafından incelenmesi sonunda 28.06.2012 tarihli 1.celsede bononun yasal unsurları taşıdığının tespit edilmesi karşısında, TCK 210.madde delaleti ile resmi evrak sayılan kambiyo senedi vasfına haiz olan bono üzerinde gerçekleşen sahtecilik eyleminin TCK 204.madde gereği resmi belgede sahtecilik suçu hükümlerine göre cezalandırılması gerekirken sanık hakkında 28.06.2012 tarihli celsede bobonun kambiyo senedi vasfına sahip olduğu zapta geçirilmesine karşın, gerekçeli kararda çelişki yaratılarak kambiyo senedi vasfında olmadığı gerekçe konularak TCK 207.maddesi gereği vasıfta hataya düşülmek sureti ile hüküm kurulmuş olması,

Kanuna aykırı olup, sanığın sübuta dair temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/25349
Karar No: 2022/2478
Karar Tarihi: 13.01.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/25349 E.  ,  2022/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınması, hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret ve tehdit suçları yönünden uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-... gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK' ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı kararıyla " basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında; temyiz incelemesi yapılan ve CMK' nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa' nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK' nın 7 ve CMK' nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, ... tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20541
Karar No: 2015/2459
Karar Tarihi: 16.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20541 E.  ,  2015/2459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/01/2014

NUMARASI : 2012/121-2014/2

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km uzaklıkta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, blirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'nden, emsallerin satış tarihileri itibarıyla fiili imar sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parseller mi oldukları, değerlendirme yılındaki taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergisine esas Arsa Metrekare Rayiç bedelleri ilgili belediyeden istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/220
Karar No: 2017/6754
Karar Tarihi: 26.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/220 E.  ,  2017/6754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar haklarında üçer kez); hakaret, tehdit (sanık ...)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17197
Karar No: 2015/37382
Karar Tarihi: 26.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/17197 E.  ,  2015/37382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın, hükümlü bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla göndermiş olduğu 06.06.2014 tarihli dilekçesinde özetle, “10.09.2004 tarihi ile 20.10.2004 tarihleri arasında)...H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğunu, cezaevinde bulunduğu bir sırada dışarıda işlenen bir suçtan dolayı ceza aldığını” ileri sürerek, buna ilişkin )... Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 02.06.2014 tarihli yazı fotokopisini de dilekçesine eklediğinin anlaşılması karşısında; dilekçesine eklediği yazı fotokopisi doğrultusunda araştırma yapılarak, sanığın suçun işlendiği 22.09.2004 tarihinde cezaevinde bulunup bulunmadığı kesin olarak tespit edilip sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/24148
Karar No: 2024/19553
Karar Tarihi: 10.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24148 E.  ,  2024/19553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.07.2023

SAYISI : 2020/778 E., 2020/2316 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında;İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 07.07.2023 tarihli ve 2020/778 Esas, 2020/2316 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/7336
Karar No: 2006/8296
Karar Tarihi: 18.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/7336 E.  ,  2006/8296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz incelemesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı vekili takip talebinde 2004 ve 2005 yılları için 3095 Sayılı Kanunun 1. madesine göre faiz istemiş ve talebini bununla sınırlamıştır. Mevcut takipte bundan fazlasını talep edemez. Bu nedenle Anayasa 46. maddesine göre faiz istemi doğru değil ise; borçlu kurumca Bütçe Kanununa göre hesaplandığı ihtilafsız olan 2004 yılı için %15, 2005 yılı için %12 yerine taleple bağlı kalınarak 2004 yılı için %38, 2005 yılı için %32 oranına göre faiz hesabı yapılması gerekirken yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle alacaklı yararına  İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1602
Karar No: 2018/26938
Karar Tarihi: 12.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/1602 E.  ,  2018/26938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece yapılan indirimi sebebi ile reddedilen kısım bakımından vekalet ücreti takdir edilmemesi yerinde ise de, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hakkaniyet indirimi sebebi ile reddedilen kısım hariç, toplam red miktarı 3.482,00 TL dir.

Buna göre Mahkemece karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesi gereğince, reddedilen tutar üzerinden davalı lehine 1.500,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddeleri uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasına "6" numaralı bend olarak,

"6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca red edilen kısım üzerinden hesaplanan 1.500,00 TL vekalet ücretinin DAVACIDAN TAHSİLİ İLE DAVALIYA VERİLMESİNE," rakam ve sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20765
Karar No: 2015/2460
Karar Tarihi: 16.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/20765 E.  ,  2015/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malazgirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/01/2014

NUMARASI : 2012/162-2014/6

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza, emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilirken, dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça, yakın bölgelerde ve benzer yüzölçümlü olması ve değerlendirme tarihine yakın satışların emsal alınması gerekir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın bulunduğu mahalde uygun emsal bulunmadığı belirtilerek 127 km uzaklıkta bulunan il merkezindeki daha düşük yüzölçümlü satışın emsal alınması doğru değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması, blirkişi kurulunca emsal kabul edilecek taşınmazların satışına ilişkin belgeler ilgili Tapu Sicil Müdürlüğü'nden, emsallerin satış tarihileri itibarıyla fiili imar sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastral parseller mi oldukları, değerlendirme yılındaki taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların emlak vergisine esas Arsa Metrekare Rayiç bedelleri ilgili belediyeden istenip dava konusu taşınmazın emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi raporu denetlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10189
Karar No: 2018/1561
Karar Tarihi: 08.02.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/10189 E.  ,  2018/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : HırsızlıkRamazan AKTAŞ

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın arkadaşı olan ve aralarında husumet olmayan sanık ...’a suç atması için bir sebep bulunmaması nedeniyle tebliğnamede ki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamındaki mahkumiyetin, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi uyarınca ve 191. madde hükümleri çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamların hangisinin esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 Sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ...’ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği

yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin “b” bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/02/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/22163
Karar No: 2015/364
Karar Tarihi: 15.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22163 E.  ,  2015/364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KALE (DENİZLİ) ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/93-2013/152

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kale (Denizli) Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 05.12.2013 gün ve 93-152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

Kale İcra Müdürlüğünün 2009/747 sayılı takip dosyası ile Kale İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/41 esas sayılı şikayete ilişkin dava dosyasının temini ile evrakına eklenmesi, istenen hususların eksiksiz yerine getirilip getirilmediğinin denetlenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.