Esas No: 2022/5307
Karar No: 2022/4441
Karar Tarihi: 06.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5307 E.  ,  2022/4441 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Kasten basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.360,00 Türk lirası adli para cezası ile; silahla kasten basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in ise 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e, 31/3, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... 3. Çocuk Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 10.03.2022 tarihli ve 2021/5634 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.04.2022 tarihli ve 2022/39265 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

1) Dosya kapsamına göre,

Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine konu 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-e maddeleri kapsamında kalan “kasten yaralama” suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, suça sürüklenen çocuk ...’in üzerine atılı, 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesi kapsamında kalan “kasten yaralama” suçunun ise baştan beri uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekmesinin gözetilmemesinde,

2) Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 saylı Kanun'un 86/1 ve 31/3. maddeleri gereğince hükmolunan 80 gün adli para cezasından, anılan Kanun’un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılmak suretiyle 66 gün adli para cezası yerine, 68 gün adli para cezasına karar verilmesi sonrasında, anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından üzerinden sonuç olarak 1.320,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.360,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararların bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suça sürüklenen çocuk ...’in üzerine atılı, 5237 sayılı TCK’nin 86/2, 86/3-e maddeleri kapsamında kalan “Kasten yaralama” suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, suça sürüklenen çocuk ...’in üzerine atılı, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kalan “Kasten yaralama” suçunun ise baştan beri uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması gerekmektedir.

Bununla birlikte, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/2 ve 31/3. maddeleri gereğince hükmolunan 80 gün adli para cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirim yapılırken 66 gün adli para cezası yerine, hesaplama hatası yapılarak 68 gün adli para cezasına, TCK’nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirasından üzerinden sonuç olarak 1.320,00 Türk lirası adli para cezası yerine, 1.360,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayininde de isabet görülmemiştir.

Bu nedenlerle; Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünceler yerinde görüldüğünden; ... 3. Çocuk Mahkemesinin 18.02.2016 tarihli ve 2015/388 Esas, 2016/123 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.