erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/6010
Karar No: 2010/6694
Karar Tarihi: 25.11.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6010 E.  ,  2010/6694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 151 ada 204, 205, 206, 207 ve 208 parsel sayılı, sırasıyla 2541.23 m2, 3976.28 m2, 3259.12 m2, 115.27 m2, 2263.98 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar sırasıyla ..., ... ve ..., ..., ..., ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir.D avacı ... tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı taraf da tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu taşınmazların davacı tarafın tutunduğu 6.4.1954 tarih 14 sayılı tapu kaydı ile davalı tarafın tutunduğu Şubat 1926 tarih 84 sayılı tapu kaydı ile taraflar arasında güçlü delil niteliğinde bulunan Kahramanmaraş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1987/436-1990/751 sayılı men'i müdahale dosyası kapsamında kaldığı taşınmazların davalıların zilyetliğinde bulunduğu davacıların taşınmazlara hiç zilyet olmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak iç içe giren ve aynı taşınmazı kapsayan tapu kayıtlarından önceki günlü ve doğru temele dayanan tapu kaydına değer verilir. Mahkemece önceki günlü davalı tarafın tutunduğu tapu kaydına değer verilerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 25.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/17018
Karar No: 2011/45319
Karar Tarihi: 15.11.2011

**6. Ceza Dairesi         2009/17018 E.  ,  2011/45319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK.nun 86/2-3e, 53, 54, 58 ve 63.maddeleri gereği 6 ay hapis cezası, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 30.06.2009 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınanın 5.2.2007 tarihinde kollukta alınan ve aşamalarda değişmeyen beyanlarında, olay gecesi evinde uyumakta iken dışardan sesler gelmesi üzerine uyandığını sanık ... ve haklarındaki beraat kararı kesinleşen ... ve ... isimli şahısların evin giriş kapısını zorlayarak açıp içeriye girdiklerini, sanığın elindeki bıçağı boynuna dayayarak kendisinden para vermesini istediğini, parası olmadığını söylemesi ve bir ara sanığın bıçağı boynundan çekmesi üzerine elinden kurtulmaya çalıştığı sırada sanığın bıçakla elini kestiğini ve kendisini darp ettiğini ve üzerinde bulunan 120 TL. parayı aldığını söylemesi, yakınanın olay sonrasında alınan geçici raporunda yazılı bulguların yakınanın beyanıyla örtüşmesi, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen ...’in kolluk, savcılık ve sorguda alınan beyanlarında, olay günü sanık ... ve hakkında beraat kararı kesinleşen ... ile birlikte parkta otururlarken sanık ve ... isimli şahsın biz esrar almaya gidiyoruz diyerek yanından ayrıldıklarını, kendisinin parkta oturup beklediğini, beş dakika sonra bir ses duyması üzerine sesin geldiği yakınanın evinin önüne gittiğinde, yakınanın elinin kesilmiş olduğunu sanık ...’ın da yanında bıçakla durduğunu gördüğünü beyan etmesi, hakkında verilen beraat kararı kesinleşen

./..

-2-

...’nin aşamalarda alınan beyanlarında içki içmek amacıyla yakınanın evine gittiklerini sanık ... ile yakınan arasında tartışma çıktığını bunun üzerine sanık ...’ın yakınanı yaraladığını ifade etmesi ve sanığın mahkemede alınan beyanında sanık ...’in aşamalarda alınan beyanını doğrulması karşısında, sanığın eyleminin 5237 Sayılı TCK’nın 149/1-a,d maddelerinde düzenlenen geceleyin konutta yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 15.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Esas No: 2018/3513
Karar No: 2019/2602
Karar Tarihi: 06.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/3513 E.  ,  2019/2602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar.... Oluklu Mukavva Kutu Sanayi ve Ticaret AŞ ve diğerleri aleyhine 20/06/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız hacizden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 14/05/2015 günlü kararın Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve şirket vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/03/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra noksan ikmalinin ardından dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyanın incelenmesinde; Dairemizin 13/03/2018 gün, 2015/16208 esas ve 2018/1818 sayılı ilamıyla davalı ...'a yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olarak yapılmadığı belirtilerek dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verildiği, geri çevirme sonrasında adı geçen davalıya yapılan tebliğ mazbatasının incelenmesinde ise davalıya mahkeme gerekçeli kararının Tebligat Kanunu 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği ve komşusu...'e haber bırakıldığına dair şerh düşüldüğü ancak komşu imzasının alınmadığı ya da imzadan imtina ettiğine dair bir bilgiye de yer verilmediği anlaşılmıştır.

Tebligat Yönetmeliğinin 30. maddesine göre, adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunamazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerektiği düzenlenmiştir.

Şu halde; adı geçen davalıya yapılan gerekçeli karar tebliği usul ve yasaya uygun olmadığından savunma hakkının sınırlanmaması ve yargılamanın uzamasına sebebiyet vermemek için tebliğ işleminin hakim gözetiminde ve titizlikle yapılması ve davalı ...’a usulüne uygun olarak gerekçeli karar tebliği yapılmak üzere dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp, eksiklikler tamamlanıp gerekli temyiz süresi beklendikten sonra, temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay’a yeniden gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 06/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21605
Karar No: 2012/18714
Karar Tarihi: 06.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21605 E.  ,  2012/18714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

Dava konusu 24.09.2009 tarihli iddianamede Vergi Dairesi mütalaası ve ekindeki raporlara uygun olarak sahte fatura düzenlemek suçu anlatılarak kamu davasının açıldığı, CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, iddianamede unsurları gösterilen fiil olup mahkemeler sevk maddeleri ile bağlı bulunmadığından, iddianamede sevk maddesi 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesi olarak gösterilmiş ise de; sanıklar hakkında (anılan Yasanın 359/b-1 maddesinde düzenlenen) 2003, 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açıldığı belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıllarındaki sahte fatura düzenlemek” ve sanık ...'e yüklenen “2005 takvim yıllında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının; en son 2003 ve 2004 yılları Aralık ayında matrahlı KDV beyannameleri verilmesi nedeniyle, 2003 ve 2004 takvim yılları için en aleyhe kabulle suçların işlendiği 31.12.2003 ve 31.12.2004 tarihlerinden; 2005 takvim yılında ise 11. aya kadar verilen beyannamelerin matrahsız olmasına göre 01.01.2005 olarak kabul edilen suç tarihinden itibaren hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden; suç tarihlerinde yanılgıya düşülerek kamu davalarının zamanaşımı dolduğundan bahisle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak inceleme tarihine kadar bu sürelerin dolduğu anlaşılmakla aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/733
Karar No: 2016/2380
Karar Tarihi: 18.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/733 E.  ,  2016/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 3160 sayılı Yasa uyarınca itibari hizmet süresinden faydalanması gerektiğinin ve itibari hizmet süresinin yaşlılık aylığının hesaplanmasında dikkate alınması gerektiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı ... Başkanlığı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada, davacı, ...'nda uçucu lisans sahibi uçak teknisyeni olarak çalıştığını belirterek, 3160 sayılı Yasa uyarınca işveren nezdinde geçen çalışmalarında itibari hizmet süresinin tespitini ve tespit edilen itibari hizmet süresinin dikkate alınarak yaşlılık aylığının yeniden tespitini istemiş, mahkemece, davacının sigortalılığına eklenmesi gereken itibari hizmet süresinin 1.024 gün olduğunun tespitine, bu sürenin yaşlılık aylığına eklenmesine ve yaşlılık aylığı farklarının davalıdan tahsiline dair taleplerinin reddine yönelik hüküm kurularak davanın kabulüne karar verilmiştir.

506 sayılı Kanun'un 4'üncü maddesi ile "işveren; ...sigortalıları çalıştıran... kişiler..." olarak tanımlandığı, yine 5510 sayılı Kanun'un 12'inci maddesi ile "işveren; 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentlerine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar" olarak tanımlandığı, itibari hizmet tespitine yönelik davalarda, çalışma ilişkisinin nitelik ve süresinin belirlenmesinde, bu yöndeki işyeri bilgi ve belgelerine ulaşılmasında, bir başka deyişle, davanın sübutu, kanıtlama yükümlülüğü ve verilen kararın infazı açısından, işverene husumet yöneltilmesi zorunludur.

Somut olayda, davacının 1983/2. Dönemi ila 2005/11 ayı arasında 10572.34/01 işyeri numaralı işyerinden bildirimleri olduğu, mahkemece, davacının talep dönemi çalışmalarının geçtiği işverenler araştırılıp, tespit edilen işveren davaya dahil edilmeden yargılamaya devam olunarak sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş, talep dönemi davacının çalışmalarının geçtiği işverenler tespit edilip, işverenlere husumet yöneltilmesi için HMK. 124. maddesi dikkate alınmak suretiyle davacıya mehil verilmeli; dahil edilen işverenlerin göstereceği bütün deliller toplandıktan sonra, yapılacak değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz harcının davacıya iadesine, 18.02. 2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28675
Karar No: 2020/11899
Karar Tarihi: 14.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/28675 E.  ,  2020/11899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içerisinde, cevap dilekçesinin ekinde olduğu belirtilen ve bilirkişi raporundan da değerlendirmeye alındığı anlaşılan davacıya ait işyeri şahsi sicil dosyası, feshe ilişkin olay tutanakları, savunma yazıları, iş akdinin feshi yazısı, işyeri bordrolarını içerir dosya eklerinin kapsamda yer almadığı anlaşılmaktadır. İlgili belgelerin incelenmesine gerek görüldüğünden, dosya eklerinin temini ile Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7731
Karar No: 2013/16433
Karar Tarihi: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7731 E.  ,  2013/16433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  arafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366.'nun ve HUMK. 438.'nun maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11216
Karar No: 2018/8424
Karar Tarihi: 10.09.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/11216 E.  ,  2018/8424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılan sıfatı alması mümkün olmayan Gümrük Müdürlüğü'nün, hükmü temyiz etme hakkı da bulunmadığından, Gümrük Müdürlüğü vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede ise;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III- Katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyizine göre yapılan incelemede ise;

Muhafaza altına alındığı anlaşılan 359 paket sigara ile ilgili olarak iddianamede TCK'nun 54. maddesi gereğince müsadere talep edilmemesi, müsadere davasının mahallinde her zaman açılması ve bu hususta bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Dosya kapsamına göre, ihbar üzerine sanığın işlettiği iş yerinde yapılan aramada, iki adet masanın altındaki karton kutularda dava konusu bandrolsüz ve kaçak sigaraların ele geçirildiği, sanık dava konusu sigaraları diğer sanık ...’ın emaneten gönderdiğini, ticari kasıt ile bulundurmadığı yönünde savunmada bulunmuş ise de; gerek yapılan arama sırasında sigaraların iş yerinin bahsedilen kısımlarında gizlenmiş vaziyette ele geçirilmiş olması, gerekse daha önceden de iki üç defa kaçak sigara bulunan kutuların da bırakıldığını beyan etmiş olması karşısında, sanığın ticari amaçla bandrolsüz ve kaçak sigara bulundurmak şeklinde gerçekleşen ve sübut bulan eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilerek

mahkumiyeti yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmalara itibar edilmek ve delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- İddianamede müsaderesi istenen davaya konu 1 paket kaçak sigara hakkında hüküm kurulmaması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

Yazı İşleri Müd. Y.

S/G
Esas No: 2017/24136
Karar No: 2018/9936
Karar Tarihi: 27.09.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/24136 E.  ,  2018/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’a muhalefet suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, anılan Kanun'un 15/4, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.200,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 tarihli ve 2016/358 esas, 2017/25 sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi.

Dosya aslı, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/169 esasına kayden yargılamanın derdest olması sebebiyle mahallinde bulunduğu anlaşılmakla, onaylı suret üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 6136 sayılı Kanun'un 15/4. maddesinde düzenlenen suçun kanun maddesindeki ceza miktarı itibarıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 75. maddesi uyarınca önödeme kapsamında olduğu halde, önödeme işlemleri yapılmadan karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15.11.2017 gün ve 6926 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2017 gün ve KYB/2017-65418 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması ve “taşınması ve bulundurulması yasak olmayan bıçak ve diğer aletlerin bir suçta kullanılmaksızın sırf saldırı amacıyla taşınması halinde oluşacağının” belirtilmesi karşısında,6136 sayılı Yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmayan suça konu bıçağın kasten yaralama suçunda kullanıldığı ve suça sürüklenen çocuğun yaralama suçundan da mahkum olduğu anlaşıldığından‘sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma’ suçunun unsurunun oluşmadığı bu nedenle suça sürüklenen çocuğun ayrıca 6136 sayılı Yasanın 15/4. maddesi uyarınca cezalandırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2017 gün, 2016/358 esas ,2017/25 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309/4-d.maddesi gereğince BOZULMASINA, fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuğun 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, hükmedilen cezanın infaz edilmemesine,dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3425
Karar No: 2014/1958
Karar Tarihi: 11.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3425 E.  ,  2014/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sarayköy Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/02/2010

NUMARASI : 2009/150-2010/74

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 08.01.2005-17.02.2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız fesih edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının bir başka işyerinde çalışmak amacı ile kendi isteği ile işten ayrıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir ..

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının işyerinde yaz kış ayrımı olmaksızın 08:30-20:00 saatleri çalıştığı yönündeki iddiasını doğrulayan davacı tanığının iş yerinde çalışması bulunmamaktadır.

Davalı tanıklarını ortak anlatımlarından ise işyerinde kış aylarında 08:00-19:00 saatleri arasında çalışıldığı anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı işverene bağlı olarak fiilen çalışması bulunmayan ve bu nedenle iş yerindeki çalışma düzenine ilişkin yeterli bilgiye sahip olmayan davacı tanığının beyanına itibar edilmesi ve yaz kış ayrımı yapılmaksızın davacının 08:30-20:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması isabetsizdir. Davalı tanıklarının beyanı ile kış aylarında çalışmanın saat 19:00'da sona erdiğinin sabit olduğu dikkate alınarak hesaplama yapılmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.02.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.