erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/16643
Karar No: 2009/18348
Karar Tarihi: 10.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16643 E.  ,  2009/18348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., 06.02.2007 günlü dilekçesinde sınırlarını bildirdiği Kurtpınar Beldesi ... - Bozdere mevkiinde bulunan taşınmazı, 1974'den 1976 yılana kadar imar ihya ... 20 yıldan fazla süreyle ... sıfatıyla zilyet ettiğini, taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi gereğince adına tapuya tescilini istemiştir. Hazine, davanın reddini ve taşınmazın Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Orman Yönetimi, 05.05.2008 günlü dilekçesiyle taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, asli katılan ... Yönetiminin davasının kabulü ile ... bilirkişiler ... ve ... ... tarafından düzenlenen 23.07.2007 günlü rapor ve krokide ... kalem ile taranarak (A) gösterilen 8375,15 m2, (B) ile gösterilen 6448,75 m2, (C) ile gösterilen 51226,35 m2, (D) ile gösterilen 1547,68 m2 yüzölçümündeki taşınmazların orman niteliğiyle en son parsel numarası verilerek tesciline karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, genel kadastroda tapulama dışı bırakılmış ve tapusuz olan taşınmazın Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapuya tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 26.09.1956 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir

Hakim dava ile bağlı olup, bunun dışında başka bir şeye karar veremez. Dava dilekçesinde tarif edilen sınırlarına göre dava, 294 parselin doğusunda yer alan ve 23.07.2007 tarihli ... bilirkişi krokisinde ... ile taranarak gösterilen 16757,64 m2 yüzölçümündeki taşınmaza ilişkin olarak açıldığı ve bu taşınmaza ilişkin yargılama yapılıp bilirkişi raporları alındığı halde, maddi hata sonucu, Mahkemenin 2006/184 Esas ve 2008/249 Karar sayılı dosyasında 23.07.2008 tarihinde kurulan kısa hükmün aynen bu dosyada hüküm olarak yazılması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine ve davacı gerçek kişinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, gerçek kişiden alınan peşin harcın istek halinde iadesine 10.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23839
Karar No: 2014/20430
Karar Tarihi: 07.11.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/23839 E.  ,  2014/20430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesat aidiyetinin tespiti

Dava dosyası, inceleme için ...'a elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) Kullanılarak ...'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların, elektronik ortamda incelenebilmesi için, fiziki dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. ( HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik yada hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların temyiz ve karar düzeltme incelemelerinin elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge varsa veya temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi, fiziki olarak gönderilen dosyaların da ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi gerekir.

Dairemiz'e elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın elektronik ortamda incelenmesinde; hükmün taraflara tebliğine ilişkin evraklar ile yargılama aşamasında yapılan diğer tebligatlara ilişkin tebliğ evrakları elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyasının ...'ca elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Yukarıda belirtilen evraklarla beraber dosyanın bu halde incelemesi için fiziki olarak gönderilmesi; fiziki olarak gönderme halinde de; ayrıca elektronik ortamda gönderilmemesi için elektronik ortamda gönderilen dosyanın aynı ortamda Mahalli Mahkemesi'ne İADESİNE, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12990
Karar No: 2017/11982
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12990 E.  ,  2017/11982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/7082
Karar No: 2016/2666
Karar Tarihi: 22.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7082 E.  ,  2016/2666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanıkların....Şubesine ait ... bedelli, keşidecisi ...... San. Tic. Ltd. Şti. olan sahte çeki doldurup, ciro edip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanıkların suça konu çeki satmış oldukları mal karşılığı tanık ...'tan aldıklarını savunmaları, tanık ...'ın ise sanıklardan ... ile nakit çalıştığını, çekteki imza, yazı ve rakamların kendisine ait olmadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkması bakımından suça konu çekteki yazı ve imzaların sanıkların ve tanık ...'ın eli ürünü olup olmadığına ilişkin usulünce bilirkişi incelemesi yaptırılıp rapor alındıktan sonra sahtecilik suçlarında, suçun maddi öğesi olan aldatıcılık yeteneğinin takdiri mahkemeye ait olduğu da gözetilerek, suça konu çekte bu yönden inceleme ve gözlem yapılmadan ve yapılan sahteciliğin, aldatma yeteneğinin nasıl oluştuğu gerekçeli kararda tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ile sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 22.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/6957
Karar No: 2015/5044
Karar Tarihi: 29.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6957 E.  ,  2015/5044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirketin sözleşme imzalamak üzere 2009 yılında görüşmelere başladığını, akdin 22/03/2010 tarihinde imzalanabildiğini, davalının imza ve yetki belgesi eksikliğinden dolayı iki ay geç faaliyete başlanıldığını, bu nedenle müvekkilinin zarara uğradığını, davalı şirket yetkililerince müvekkiline verilen sözlere itibar edilip masraf yapılmasına rağmen bu sözlerin yerine getirilmediğini, kendisine tekel hakkı verilmediğini, 9.396,83TL'lik hakedişleri ödemediğini, ayrıca müvekkilinin 1.333,98TL tutarındaki cari hesap alacağının da ödenmediğini ileri sürerek müvekkili şirketin uğradığı maddi zarar için 11.133,85TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının maddi zararının varlığını gösterir somut maddi vakıaları ispata yarar delillerini sunmadığı, 22/03/2010 tarihli sözleşmenin 6.2 maddesinde davalının aynı bölgede başka yetkili servis açma konusundaki hakkını saklı tuttuğu dolayısıyla bir tekel hakkının davacıya verilmesinden söz edilemeyeceği ve taraflar arasında kesin delil sözleşmesinin yapıldığı, tarafların akit serbestisi içinde ve özgür iradeleri ile imzaladıkları sözleşme hükümlerine göre davacının sorumluluk koşullarının gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18892
Karar No: 2018/7569
Karar Tarihi: 19.06.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/18892 E.  ,  2018/7569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19/06/2018 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekilleri gelmedi. Davacı ... vekilinin başka mahkemelerde duruşması olduğundan mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Birden fazla vekili olduğundan mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.06.2018(Salı)
Esas No: 2022/995
Karar No: 2022/7237
Karar Tarihi: 21.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/995 E.  ,  2022/7237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.09.2022 günü temyiz eden davalı ... ve vekili Av. ... ile karşı taraf davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından, davalı erkek aleyhine Türk Medeni Kanunu’nun 166/1. maddesi uyarınca açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde, ilk derece mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı kadın yararına aylık 500 TL tedbir nafakası ve 12.000 TL toplu yoksulluk nafakasına, 10.000 TL maddi tazminata hükmedilmiş, davacı kadının manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesinin bu kararına karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulmuş; bölge adliye mahkemesince erkeğin istinaf talepleri esastan reddedilmiş, kadının ise kusur belirlemesi ile maddi tazminat miktarı ile manevi tazminat talebinin reddine yönelik istinaf talepleri kabul edilerek kadın yararına 15.000 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların dinletmiş olduğu tanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesince erkeğe kusur olarak yüklenen “ agresif davranışlar sergilemesi, eşinin kız kardeşi ... ve erkek kardeşi ...'a yönelik "şeytan, yılanın başı, erkek değil" gibi sözler söyleyerek hakaret etmesi” şeklindeki eylemlerden sonra tarafların evliliklerini devam ettirdikleri, birlikte yaşamaya devam ettikleri, kadının bu kusurlu davranışları affettiği en azından hoşgörüyle karşıladığı, affedilen ya da hoşgörüyle karşılanan bu vakıaların erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek başkaca bir kusurlu davranışı ise kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadının davasının reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 8.400 TL vekâlet ücretinin ...'dan alınarak ...'ye verilmesine, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi. 21.09.2022 (Çrş.)
Esas No: 2021/22422
Karar No: 2024/6829
Karar Tarihi: 30.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/22422 E.  ,  2024/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/1179 E., 2020/790 K.

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 11.12.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15781
Karar No: 2013/4392
Karar Tarihi: 26.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/15781 E.  ,  2013/4392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, İstanbul Arkeoloji Müzeleri Müdürlüğü tarafından düzenlenen, 19/10/1989 tarihinden itibaren geçerli bulunan “korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıkları koleksiyoner belgesine” sahip olduğu, 26/03/2007 tarihinde müze görevlisi tarafından sanığın adresinde yapılan denetimde, 173 kalemde toplam 186 adet eser kayıtlı olan koleksiyonun 42, 78, 79, 83,85, 86, 101, 163 ve 164 envanter numaralarında kayıtlı bulunan 9 adet eserin eksik, 73, 87, 137 envanter numaralarında kayıtlı bulunan 3 adet eserin ise kırık olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında yirmi yıllık koleksiyoner olduğunu, koleksiyonunda bulunmayan ve hasar gören eserleri izinsiz olarak elden çıkarmaya veya zarar vermeye yönelik herhangi bir eyleminin olmadığını, denetimden önce eserlerin kayıp olduğundan haberdar olmadığını, bu durumu öğrendikten sonra tüm araştırmalarına rağmen eserleri bulamadığını, denetim yapılan adreste bir yıl gibi bir süre zarfında tadilat, dekorasyon, boya ve badana yapıldığını, bu çalışmalar sırasında eserlerin kaybolmuş ve hasar görmüş olabileceğini beyan ettiği anlaşılmış olup, 2863 sayılı Kanunun 26 ve 30. maddeleri ile “Korunması Gerekli Taşınır Kültür Ve Tabiat Varlıkları Koleksiyonculuğu ve Denetimi Hakkında Yönetmelik” hükümleri nazara alındığında koleksiyoner olan sanığın, koleksiyonuna dahil eserlerin güvenlik ve muhafazasını sağlamakla yükümlü olduğu gibi müze görevlilerinin yaptıkları rutin denetimler dışında koleksiyonerin de söz konusu eserler üzerinde denetim yapma ve koleksiyona ait bir kültür ve tabiat varlığının kaybolduğunu, çalındığını veya zarar gördüğünü belirlemesi halinde, derhal ilgili mercilere ve ilgili müze müdürlüğüne belgeleri ile durumu bildirme yükümlülüğünün bulunduğu, sanığın anılan yükümlülüklerini yerine getirmeyerek koleksiyonuna dahil 3 adet eserin zarar görmesine ve 9 adet eserin kaybolmasına neden olduğu, bu itibarla 2863 sayılı Kanunun 73. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan

1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12961
Karar No: 2017/11976
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12961 E.  ,  2017/11976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2025/86
Karar No: 2025/116
Karar Tarihi: 16.01.2025

**6. Hukuk Dairesi         2025/86 E.  ,  2025/116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 11.12.2024

SAYISI : 2024/921 E., 2024/1059 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/845 E., 2024/147 K.

Taraflar arasındaki iflas davasından kaynaklı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince hukuki yarar dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın esasının görülmesi amacıyla, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.12.2024 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kesin karara ilişkin olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delilerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması sebebiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile dosyanın mahkemesine gönderilmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Somut olayda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın istinaf incelemesi sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılmasına ve uyuşmazlığın incelenmesi amacıyla dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine ilişkin verilen karar kesin niteliktedir.

Bu durumda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 11.12.2024 tarihli temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararında isabetsizlik olmadığından, ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ:

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi'nin 11.12.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.