erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/1936
Karar No: 2023/1987
Karar Tarihi: 22.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/1936 E.  ,  2023/1987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 19.12.2022

SAYISI : 2022/1472 E., 2022/137 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1 E., 2021/960 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 19.12.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam değer 20.064 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 19.12.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15253
Karar No: 2014/18696
Karar Tarihi: 26.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15253 E.  ,  2014/18696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2013

NUMARASI : 2013/69-2013/96

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 11/03/2014 tarih, 2014/4791 Esas - 2014/6946 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 226,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 26/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2975
Karar No: 2014/16902
Karar Tarihi: 10.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2975 E.  ,  2014/16902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eleşkirt Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2010/67-2013/47

Davacı A.. M.. vekili Avukat E. T.tarafından, davalı M.. İ.. aleyhine 28/04/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 28/03/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, usulsüz ve kaçak avlanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesiyle, ihbar üzerine davalının yerleşim yerinde yapılan arama sonucu 1 adet ayı postu ve 1 adet yaban keçisi postu ele geçirildiği belirtilerek, 4915 Sayılı Kanun'un 28. maddesi uyarınca 2009-2010 Merkez Av Komisyonu kararı uyarınca maddi tazminat talep edilmiştir.

Mahkemece, “...6183 sayılı Amme Alacakları Usulü hakkındaki Kanunun 3. Maddesi gereğince idari para cezaları terimi: (Değişik ibare: 04/06/2008 - 5766 S.K./1.mad) Adli ve idari para cezalarını kapsadığı, davalı M.. İ..'e verilen 30,500 TL idari para cezasının bu kanun kapsamında olduğu anlaşıldığından bu kanuna göre (6183 sayılı Kanun) takip edilmesi gereken usul takip edilmeden dava açılmasında davacının menfaati olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.” gerekçesiyle, davanın usulden reddine karar verilmiştir.

4915 sayılı Yasa hükümlerine göre yasak avlanma halinde uygulanacak idari para cezası yanısıra, bu para cezasından ayrı olarak yasanın 28. maddesi uyarınca maddi tazminat da talep edilebileceği hükme bağlanmıştır.

Dava konusu olayla ilgili idari para cezası eldeki davanın konusu yapılmamıştır. Şu durumda dava konusu tazminat talebi, idari para cezasından farklı ve ayrı bir taleptir. Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle tazminat miktarının belirlenmesi ve hüküm altına alınması gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeye dayalı olarak davanın usulden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 10/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9020
Karar No: 2016/9157
Karar Tarihi: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9020 E.  ,  2016/9157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca küçüğe vasi tayini istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayı küçüğün MERNİS adresinin "... Mahallesi ... Caddesi 34 B İç Kapı No:1 Kemer/ANTALYA" olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... Mahallesi 19045 sk. No:2 .../... adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının anneannesi ve dedesi ile birlikte “...allesi 19045 sk. No:2 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.10.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6258
Karar No: 2015/1160
Karar Tarihi: 03.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/6258 E.  ,  2015/1160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs etmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi takdir kılınmış haksız tahrikin varlığı kabul edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya, suç vasfına, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın kiracısı olan katılanla aralarında kira miktarı ve evin tahliye zamanı yönünden ihtilaf bulunduğu, katılanın bu konuları konuşmak amacıyla sanığın işlettiği işyerinin önüne geldiği, işyeri dışında konuştuktan sonra sanığın içeriye girdiği, peşinden de katılanın sinirli şekilde gelerek masaya vurduğu, sanığı iteklediği ve ısrarla konuşmayı sürdürmek istemesi üzerine, sanığın, falçata tabir edilen bıçakla katılanı göğüs bölgesinden, karın ve göğüs boşluklarını geçerek kalp sağ ventrikül ve diafragma lezyonları ile pnömotoraksa neden olacak şekilde bir isabetle yaraladığı olayda;

a-Teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza indirimi öngören TCK'nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine en üst sınırdan 15 yıl hapis cezası belirlenerek fazla ceza verilmesi,

b-Mağdurdan kaynaklanan sanığın işyerindeki bankoyu yumruklama ve sanığı iteklemeden ibaret haksız tahrik oluşturan hareketler nedeni ile cezadan 1/4 ila 3/4 oranları arasında indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulaması sırasında asgariye yakın bir indirim yapılması yerine 2/3 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın ceza miktarı itibari ile kazanılmış hakkının korunmasına, 03/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/27409
Karar No: 2016/8279
Karar Tarihi: 20.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27409 E.  ,  2016/8279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2013/787-2014/255

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan nar ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3 yaşlarında olduğu izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden yaptırılacak bilirkişi incelemesi sırasında gerektiğinde tanık da dinlenerek, nar ağaçlarının gerçek yaşı belirlenmek suretiyle belirlenen yaşlarına göre, dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8331
Karar No: 2023/491
Karar Tarihi: 25.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2021/8331 E.  ,  2023/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın davalı Ayşe Urhan yönünden kabulüne, davalı ... yönünden pasif husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 26.10.2021 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalılar tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2021 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen dava değeri 1.051,60 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 26.10.2021 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8136
Karar No: 2010/1134
Karar Tarihi: 05.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/8136 E.  ,  2010/1134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Dava 727 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların mülkiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Dava ve temyize konu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı hazinenin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne varki, mahkemece davanın kabulü ile davaya konu muhdesatların mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmiş ise de varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı eski Medeni Kanun ve gerekse halen yürürlükte bulunan 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhdesatların mülkiyeti arzın mülkiyetine tabi olduğundan muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığı düşünülemez ve mahkemelerce de bu genel kuralı zedeleyici biçimde hüküm verilemez. Hukuki tavsifin hakime ait olduğu dikkate alınarak ve yukarıda açıklanan hukuksal olgu ve "çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek davanın kısmen kabulü ile, davaya konu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin birinci bendinin son cümlesinin hüküm yerinden çıkarılarak, yerine “toplam 67 adet ağacın davacı ... tarafından meydana getirildiğinin tespitine” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 05.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/918
Karar No: 2021/4138
Karar Tarihi: 24.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/918 E.  ,  2021/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/2, 52/2, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü, saat 13.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki ticari minibüs ile meskun mahal içi, hız sınırının 70 km/saat olduğu, bölünmüş üç şeritli caddede sol şeritte seyir halindeyken yaya geçidine 29 metre kala karşıdan karşıya geçmek için seyrine göre sağından yola giren yaya ...’e aracının sağ ön taraflarından sol şeritte çarpması sonucu sanığın tali kusurlu olarak ...’in ölümüne neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, kararın hatalı olduğuna, sanığın asli kusurlu olduğuna, mütala raporu göz önüne alınmadan eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün üçüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK’nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 705 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının 20 TL olarak hesabıyla 14.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle , sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4314
Karar No: 2006/7039
Karar Tarihi: 04.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/4314 E.  ,  2006/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK.nun 68/1.maddesi hükmü aynen; "talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikte takdik edilen borç ikrarını içeren bir senete yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı borçlunun kesin olarak itirazının kaldırımasını isteyebilir" hükmünü içermektedir. Alacaklının dayandığı belge anılan madede de belirtilen nitelikte değildir. Mahkeme sadece borçlunun cevap layihasındaki kabulüne dayalı olarak karar vermiştir.

İİK.nun 68/son maddesinde ise; "itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu diğer tarafın talebi üzerine %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir" yasal düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece esasa ilişkin bir inceleme yapımamış sadece borçlunun kötü niyetli olduğundan söz edilip bununda 68/son maddesinde yasal dayanağı da bulunmadığından, onun icra inkar tazminatı ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, kararın bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Eskişehir 2.İcra Mahkemesinin 29.12.2005 tarih ve 2005/453 E. - 2005/892 K. sayılı kararının hüküm bölümünde yer alan "davalı kötü niyetli olarak itiraz ettiğinden itiraz ettiği kısmın %40'ı olan 5.442.00.YTL. tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ilişkin kısmın karar metninden çıkarılmasına, kararının düzeltilmiş bu şekliyle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 04.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2503
Karar No: 2017/7329
Karar Tarihi: 05.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2503 E.  ,  2017/7329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 ve 6831 sayılı kanunlara göre yapıldığı anlaşılan ilk orman tahdidi ile 1744, 2896, 3302 ve 3373 sayılı kanunlara göre yapılmışsa aplikasyon, orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme tutanakları ile sonuçlarının ilanına ilişkin askı ilan tutanaklarının, taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösteren ilk orman tahdit harita örneğinin, aplikasyon ve 2/B madde uygulama harita örneklerinin orijinallerinden çekilmiş onaylı, renkli fotokopi örneklerinin ilgili yerlerden getirtilerek, dava dosyasının, raporları hükme dayanak yapılan orman ve fen bilirkişilerine verilerek; kesinleşmiş orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde dava konusu taşınmazın ve komşu taşınmazların orman kadastrosu ve aplikasyon hattına göre konumu, orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle ve fen bilirkişisinin 24/04/2015 tarihli raporunda 2/B aplikasyon hattının hatalı olduğu belirtildiğinden, bu hatanın nereden kaynaklandığı ve zemindeki durum ile örtüşüp örtüşmediği ile taşınmazın zemindeki sınırlarının da farklı renki kalemle da gösterildiği müşterek imzalı krokili ek rapor alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 05/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.