Esas No: 2023/5046
Karar No: 2023/10566
Karar Tarihi: 20.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/5046 E.  ,  2023/10566 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1172 E., 2023/613 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.10.2022 tarihli ve 2019/1091 Esas, 2022/17470 Karar sayılı bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2022/1172 Esas, 2023/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; lehe hükümler uygulanmadan, şüphe ile verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, vergi incelemesi amacıyla istenilen ve yetkilisi olduğu şirkete ait olan 2013 takvim yılı defter, kayıt ve belgelerin ibrazına ilişkin isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen verilen süre içerisinde ibraz etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, yapılan yargılama sonucunda, sanığın yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Defter, kayıt ve belgeleri saklama ve istenildiğinde ibraz yükümlülüğünün sanığa ait olduğu, defter ve belgeleri isteme yazısının usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, sanığın savunmasının kastı ortadan kaldıran bir nedene dayanmadığı, ibrazı istenilen belgelerin varlığının sabit olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; bozmadan önceki hükmün beraat olduğu, sanığın sorgusunun 26.06.2015 tarihinde yapılmış olduğu, olağan zamanaşımı süresi dolmadan mahkemece 20.06.2023 tarihinde mahkumiyet kararı verilmiş olduğundan zamanaşımı süresinin kesildiği ve suç tarihinden itibaren olağanüstü zamanaşımı süresinin de dolmadığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kabule göre; istem yazısının tebliğinden 15 gün sonrası suç tarihi olduğundan ve somut olayda 16 ncı gün pazar gününe geldiğinden, 08.12.2014 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 21.11.2014 olarak yanlış gösterilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.06.2023 tarihli ve 2022/1172 Esas, 2023/613 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.12.2023 tarihinde karar verildi.