erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/6733
Karar No: 2017/147
Karar Tarihi: 23.01.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/6733 E.  ,  2017/147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 31/07/2012

Hüküm : Mahkûmiyet

Temyiz Edenler : Sanık ve müdafii

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, Üye M. İs.... Y...'ün tekerrür yönünden hükmün bozulması gerektiğine ilişkin karşı oyu ve oyçokluğuyla 23/01/2017 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

5271 sayılı CMK’nın 226. maddesine göre; suçun hukukî niteliği değiştiğinde ya da cezanın artırılması veya cezaya ek olarak güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde, durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınmadan, sanık hakkında iddianamede gösterilen dışında bir kanun hükmü uygulanamaz.

Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasını gerektirecek durumunun, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıkmadığı, dava açıldığında da mevcut olduğu ileri sürülerek, bu konuda ek savunma hakkına gerek bulunmadığına ilişkin görüş kabul edilemez. CMK'nın 226. maddenin 2. fıkrasında yer alan "cezanın artırılmasını veya cezaya ek olarak güvenlik ./..

tedbirlerinin uygulanmasını gerektirecek hâller, ilk defa duruşma sırasında ortaya çıktığında aynı hüküm uygulanır" ifadesi, "iddianamede gösterilmeyen bir kanun hükmü gereğince, sanığın cezasının artırılması veya sanık hakkında güvenlik tedbiri uygulanması gerektiğinde de birinci fıkrada olduğu gibi durum sanığa veya varsa müdafiine bildirilerek ek savunma hakkı tanınması gerekir" anlamındadır.

Adli sicil kayıtlarında birden fazla hüküm bulunduğunda, bu hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğu konusunda mahkemelerin bile zaman zaman yanıldığı, tekerrüre esas olmayan hükmün tekerrüre esas alındığı dikkate alındığında, hakim ve Cumhuriyet savcılarının bile uygulamada yanıldıkları bir konuda sanıklardan adli sicil kayıtlarındaki hükümlerden hangisinin tekerrüre esas olduğunu bilmesini beklemenin doğru olmayacağı kanaatindeyim.

Adlî sicil kaydı, CMK’nın 209. maddesi gereğince duruşmada okunması zorunlu belgelerdendir. Tekerrür oluşturan mahkûmiyet hükmünün yer aldığı adlî sicil kaydının duruşmada okunması üzerine sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu veya bu belgeye karşı bir diyeceğinin bulunmadığını söylemesinin ek savunma yerine geçmesi mümkün değildir.

Emredici nitelikte olan CMK’nın 226. maddesi gözardı edilerek, sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK’nın 58. maddesinin uygulanması yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, sanık hakkındaki hükmün bozulması gerektiği kanısını taşıdığımdan çoğunluğun onama görüşüne katılmıyorum. 23.01.2017
Esas No: 2010/9155
Karar No: 2011/4571
Karar Tarihi: 09.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2010/9155 E.  ,  2011/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda; ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 2007/239 Esas, 2009/202 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii ve nüfus temsilcisi taraflarından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın yaşının tespiti için alınan Adana Numune ve Eğitim Araştırma Hastahanesi ile Adli Tıp Mersin Şube Müdürlüğü raporları arasında yaş hususundaki saptamalarda farklılıklar bulunduğu ve bu raporlara dayalı olarak yapılan düzeltme sonucunda sanığın yaşı ile 14.04.1988 doğumlu kardeşi ... ... arasında 4 ay 24 günlük bir süre kaldığı nazara alınarak, sanık ile birlikte kardeşi ...'un da yaş tespitine esas kemik grafilerinin çekilip, her ikisi birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kuruluna gönderilerek, sanığın suç tarihindeki gerçek yaşı konusunda mütalaa alınması, gerektiğinde bu konuda bilgisi olan kişilerin tanıklığına başvurulması, okul ve aşı kayıtlarının getirtilmesi ile nüfus aile kayıt tabosundaki diğer kardeşlerin durumunun da gözetilmesi suretiyle oluşacak sonuca göre bir karara varılması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde sanığın yaşının düzeltilmesine karar verilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurun muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurulması gerektiği gözetilmeden usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulunun düzenlediği rapora itibar edilerek sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve nüfus temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4978
Karar No: 2018/340
Karar Tarihi: 08.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/4978 E.  ,  2018/340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 25.01.2016 gün ve 2015/1464 Esas, 2016/335 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili kooperatife sabit ve peşin ödemeli üye olan davalının ödemekle yükümlü olduğu giderleri ödememesi nedeniyle alacağın tahsili için aleyhinde icra takibine geçildiğini, haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin normal üyelikten ayrılarak davacı kooperatifin yönetim kurulunun 18.03.2004 tarihli kararı ile bir adet dubleks dairenin anahtar teslimi satışana karar verilerek konut sahibi olduğunu, dairenin satın alındığı tarihteki son genel kurul kararının 2003 yılana ait olduğunu, müvekkili hakkında ortaklığa kabule ilişkin yönetim kurulu kararı bulunmadığından kooperatif ortağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemenin 04.12.2014 tarih ve 2014/967 E., 2014/622 K. sayılı ilamı ile davanın reddine dair kararın davacı vekilinin, temyiz etmesi üzerine Dairemizin, 25.01.2016 tarih ve 2015/1464 E., 2016/335 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6342
Karar No: 2006/11980
Karar Tarihi: 12.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6342 E.  ,  2006/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satıştan kaynaklanan faturaya dayalı alacağın tahsili için girişilen icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davalı taraf duruşmalara katılmadığı gibi cevap dilekçesi de vermemiştir.

Mahkemece davacı defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmış, defterlerin kapanış tasdiki bulunmadığından davacı lehine delil teşkil etmeyeceği, davacının hukuki ilişkiyi HUMK.’nun 288, maddesi gereğince kesin delillerle ispat edemediği yemin teklif hakkını da kullanmadığı gerekçeleri ile subut bulmayan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı delil olarak davalı defterlerine de dayanmıştır. O halde mahkemece davalı defterleri de bilirkişiye incelettirilerek tüm deliler birlikte değerlendirildikten sonra uygun sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Öte yandan davacı taraf delil olarak sunduğu irsaliyeli fatura ile bir kısım motorin veresiye satış fişlerinde imzası bulunan Sedat ...’nın davalı çalışanı olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece HUMK.’nun 230 maddesi uyarınca davalı isticvap edilerek bu yöndeki iddianın araştırılmamış olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 12.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5120
Karar No: 2019/10782
Karar Tarihi: 18.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/5120 E.  ,  2019/10782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki, tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın reddine ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait bulunan otelin...Sigortası ile sigortalandığını, müvekkili şirketin iş yerinde 17/10/2013 tarihinde şiddetli yağmur ve yıldırımın etkisi ile asansör elektrik ekipmanında hasar meydana geldiğini, zararın karşılanmasının talep edildiğini, fakat davalı şirket tarafından verilen cevapta söz konusu hasarın teminat dışında olduğundan bahisle reddedildiğini, hasarı kendisinin yaptırdığını ve bunun için 5.261,00 TL bedel ödediğini belirterek, müvekkili şirketin iş yerinde oluşan 5.261,00 TL'lik hasarın hasar tarihi olan 17/10/2013 tarihinden işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasar dosyası açıldığını ve ekspertiz incelemesi yapıldığını, davacı tarafın iddia ettiği gibi dava konusu hasarın elektronik cihaz sigortası kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığını davayı kabul etmemekle beraber davacı tarafın talep ettiği miktarın fahiş miktar olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; gerek sigorta genel şartlarında gerekse de taraflarca düzenlenen sözleşmede davaya konu makine kırılması menfaatinin teminat kapsamına alınmadığı, özel şartlar bölümünde de makine kırılmasının ve buna benzer hasarların teminat kapsamı dışında bırakıldığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; elektrik ekipmanından kaynaklanan hasarın, uzman bilirkişi tarafından, olay tarihi itibariyle yürürlükte olan mevzuat hükümlerine ve taraflar arasındaki poliçe hükümlerine uygun biçimde hazırlanan raporun hükme esas alınmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12852
Karar No: 2017/11963
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12852 E.  ,  2017/11963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/5138
Karar No: 2012/10710
Karar Tarihi: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5138 E.  ,  2012/10710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.10.2007 tarihli ve 2007/400 Esas, 2007/638 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurlara ait onaylı nüfus kayıt örneklerinin getirtilmemesi, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin edildiğinden ve sanığın cezasından takdiri indirim uygulanırken, TCK.nın 62. maddesi yerine 63. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı olarak kabul olunduğundan, yaşı küçük mağdurlara zorunlu vekil atanmaması, yargılama aşamasında 15 yaşını doldurmuş olan mağdurların davaya katılmak istemedikleri ve inceleme tarihi itibarıyla 18 yaşını doldurmuş olduklarından, sanığın aşamalardaki ikrarı ve tüm dosya kapsamından tanık ...'ın dinlenilmemesi sonuca etkili olmadığından, bu hususlarda bozma isteyen tebliğnamedeki görüşlere iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/12449
Karar No: 2006/15499
Karar Tarihi: 13.07.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/12449 E.  ,  2006/15499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Soma İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibine karşı, borçlu vekili süresinde icra mahkemesine başvurarak takip konusu edilen bonodaki borçlu imzasına ayrıca, borcunun bulunmadığı yönünde de itirazda da bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece borçluya ait imza örnekleri ilgili yerlerden getirtilip ayrıca mahkeme huzurunda da imza örnekleri alındıktan sonra, dosyanın önce imza incelemesi için Adli Tıp Kurumuna gönderildiği, anılan kurumun Fizik İhtisas Dairesi Adli Belge İnceleme Şubesince verilen 11.3.2005 tarih ve 250/01032005-11176/1504 nolu raporlarında "inceleme konusu senet üzerinde G. S.(borçlu) adına atılmış imzaların basit tersimli olması, teşhise götürecek önemli grafolojik materyal ve yazı unsuru içermemesi nedeniyle aidiyetinin ve bu  meyanda G. S.'in eli ürünü olup olmadıklarının tespit edilemediği" bildirilmiştir. Hakime esas alınan  bilirkişiler F. V., M.E. D. imzasını taşıyan 9.11.2005 tarihli raporda ise " sözkonusu imzanın G. S.in (borçlunun) eli mahsülü olduğu yönünde kesin görüş ifade edilmiştir. Bu durum karşısında 2 rapor arasında çelişki bulunmaktadır. Bu çelişki 3.bir rapor alınıp giderilmeden son rapora itibar edilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13525
Karar No: 2018/4318
Karar Tarihi: 11.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/13525 E.  ,  2018/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin 06/10/2015 tarihli duruşma için faks yoluyla gönderdiğini ancak dosya arasına sunulmadığını iddia ettiği ve temyiz dilekçesine ekli olarak ibraz ettiği mazeret dilekçesi içeriğinin incelenerek şikayetçi vekilinin ileri sürdüğü hususların kabul edilebilir bir mazeret niteliğinde olup olmadığının mahkemece değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20709
Karar No: 2015/5805
Karar Tarihi: 26.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/20709 E.  ,  2015/5805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 15. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2014

NUMARASI : 2012/519-2014/308

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, kadının tüm, erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların ayrı şehirde yaşamaları, müşterek çocuğun yaşı ve üstün yararı dikkate alındığında, müşterek çocukla baba arasında kurulması kararlaştırılan kişisel ilişkinin kapsamı yetersizdir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. (HMK. m. 438/7)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 6. bendindeki "ortak" kelimesiyle başlayıp "kurulmasına" kelimesiyle biten 1. cümlenin tamamın hükümden çıkartılmasına, çıkartılan cümlenin yerine "Ortak çocukla baba arasında, her ayın ilk ve üçüncü hafta sonu cumartesi günü saat 08:00 ile pazar günü saat 17:00 arasında, dini bayramların 2. Günü saat 08:00 ile 3. Günü saat 17:00 arasında, çocuk okula gittiğinde, yarı yıl tatillerinin ilk pazartesi günü saat 08:00 ile takip eden pazar günü saat 17:00 arasında, her yıl 1 Temmuz günü saat 08:00 ile 20 Temmuz günü saat 17:00 arasında yanına almak suretiyele kişisel ilişki kurulmasına" cümlesinin eklenmesine, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Burçin'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Tayfun'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.03.2015(Prş.)
Esas No: 2015/21832
Karar No: 2019/34733
Karar Tarihi: 18.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/21832 E.  ,  2019/34733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan ... İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilerek lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün 2. fıkrasındaki ''62" ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "62/1" ibaresinin eklenmesi,

2. Hükümden ... İdaresi lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilen 11.fıkranın çıkartılmasına ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2534
Karar No: 2012/9018
Karar Tarihi: 13.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2534 E.  ,  2012/9018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapu kaydına dayanarak, yörede yapılan orman kadastrosu sırasında ... köyü 142 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu iddia ederek, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, aplikasyon ve 2/B uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1952 yılında 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan ve kesinleşen orman kadastrosunda dava konusu taşınmazın (B) bölümü orman sınırları içinde bırakılmış, 27/10/2010 tarihinde askı ilânı yapılan 3116 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan orman kadastrosunun aplikasyonu ve 2/B madde uygulamasında ise çekişmeli taşınmazın hukuki durumunda bir değişiklik olmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve 6831 sayılı Yasanın 11. maddesinin 1. fıkrasının son cümlesine eklenen "Ancak tapulu gayrimenkullerde tapu sahiplerinin 10 yıllık süre içinde dava açma hakları mahfuzdur" cümlesinin 22.05.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3373 sayılı Yasaya göre yapılan çalışmalarla ilgili olduğu, orman kadastrosunun kesinleştiği tarihe göre bu yasa hükmünden faydalanamıyacağı, kaldı ki 10 yıllık hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, ayrıca, 2010 yılanda yapılan aplikasyonun ise yeni bir dava hakkı vermeyeceği belirlenerek yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/06/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.