erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/16792
Karar No: 2013/17810
Karar Tarihi: 27.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16792 E.  ,  2013/17810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereği 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin.

1-28.04.2011 günlü iddianame ile sanık hakkında, vergi suçu ve tekniği raporlarına uygun olarak, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı halde, hükmün dava konusu edilmeyen sahte fatura kullanmak suçundan kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 225. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi durumunda faturaların adet ve tutarları, zarar miktarı, kastın yoğunluğu ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınıp temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilerek, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi yılda işlenen suçtan dolayı karar verildiği de belirtilmeksizin yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

3-Temel ceza tayin edilirken uygulama maddesinin 213 sayılı Yasanın “359/b” maddesi yerine “359/b-1” şeklinde yanlış gösterilmesi,

4-Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6938
Karar No: 2013/2374
Karar Tarihi: 04.04.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6938 E.  ,  2013/2374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup, mahkemece davanın Dairemizin bozma ilâmına uyularak kısmen kabulüne dair verilen karar taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı davasında yaptığı imalâtın bedeli olan 24.320,75 TL alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, daha sonra talebini ıslah ederek 32.846,79 TL'sine çıkarmıştır.

Mahkemece davanın 31.699,50 TL üzerinden kabulüne karar verilerek bu miktarın 24.320,75 TL'sine dava, kalanına ıslah tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmiş, Dairemizce davalının sair temyiz itirazlarının reddi ile davanın ....648,... TL üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekçesi ile bozulmuştur.

Dairemizin bozma ilâmı taraflara tebliğ edilmiş, bozma sonrası ilk celseye davacı vekili mazeret bildirerek katılmamış, davalı katılıp bozmaya uyulmasını istemiş, mahkemece bozmaya uyularak dava kısmen kabul edilmiş ise de davacı vekilinin mazereti kabul edildiği halde bozma ilâmına karşı beyanı alınmayıp, hukuki dinlenilme hakkı gözden kaçırılarak bozmaya uyulup karar verilmesi doğru olmadığı gibi kabule göre de Dairemizin bozma ilâmı ile hüküm altına alınan alacağa dava tarihinden faiz uygulanacağı hususu kesinleştiği halde daha önceki tarihten itibaren faiz uygulanması da doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya, ödediği temyiz ve ... başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2023/3005
Karar No: 2024/4443
Karar Tarihi: 24.04.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/3005 E.  ,  2024/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/392 E., 2022/8 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen gözetilecek hususlarla usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Suç tarihinde İstanbul Gümrük Muhafaza Kaçakçılık ve İstihbarat Müdürlüğü görevlilerince yapılan tespitte, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti'nden ülkemize giriş yapan sanığın gümrüklü alanı geçtikten sonra eşyaları arasında, poşetler içerisinde 400 kutu ... marka puro ve 34 paket gümrük kaçağı tütünün ele geçirilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/1, 3/10. maddeleri ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın alınan savunmasında, ele geçirilen puro ve sigaraları hediye etmek amacıyla satın aldığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır. Suç tarihi itibarıyla eşyaların gümrüklenmiş değerinin 8.858,69 TL ve pek hafif değerde olduğu anlaşılmıştır.

Sanığın suça konu eşyaların içinde bulunduğu bagajlarının henüz yurda girmeden gümrüklü alanda yakalanması şeklindeki eylemin teşebbüs aşamasına dahi varmayan hazırlık hareketi mahiyetinde bulunduğu gözetilerek yasal unsuru oluşmayan suçtan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, dava konusu eşyaların gümrük mevzuatı kapsamında işlem yapılmak üzere Gümrük İdaresine iadesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükme hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişin paragrafın hükümden çıkarılarak yerine “Davaya konu eşyaların 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235/3. maddesi gereği işlem yapılmak üzere Gümrük İdaresine teslimine” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/14198
Karar No: 2018/7309
Karar Tarihi: 18.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14198 E.  ,  2018/7309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Katılım Bankası A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

SUÇ TARİHLERİ : 28/10/2013 öncesi, 14/01/2014 öncesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/31203
Karar No: 2017/3135
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31203 E.  ,  2017/3135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/4858
Karar No: 2015/17413
Karar Tarihi: 15.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/4858 E.  ,  2015/17413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/1057-2014/262

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan M.. A.., M.. N.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalılardan M.. A.., M.. N.. vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, bir kısım davalı vekilinin ise aşağıdaki bent dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Kamulaştırma Kanunun 25/2 maddesi uyarınca mahkemece verilen tescil kararı ile mülkiyetin idareye geçeceği, keşif tarihi ve gözlemine göre de bu ağaçların 6495 sayılı kanunun yürürlük tarihinden önce dikildikleri sabit olup, söz konusu yasa maddesindeki muhtesat bedelinin dikkate alınmayacağına ilişkin hükmün de uygulama yeri olmadığından, taşınmazdaki ağaçların değerinin ödenmesi gerekir. Bu itibarla;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre dava tarihi itibari ile 2 yaşında olduğundan, bu yaşdaki ağaçlarının dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl Tarım Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine de hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılardan M.. A.., M.. N.. vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan ayrı ayrı peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve tarafların temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22618
Karar No: 2016/1961
Karar Tarihi: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22618 E.  ,  2016/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2015

NUMARASI : 2014/1091-2015/471

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem ititbariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Aynı kamulaştırma kapsamında kalan ve dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan 1336 ve 1338 parsel numaralı taşınmazlara Yalova 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/134 esas, 2013/528 sayılı dosyasında; 2012 yılı Mart ayı itibariyle 158,00-TL metrekare birim fiyatı belirlenmiş ve bu fiyat Dairemiz incelemesinden geçmiştir.

Bu itibarla dava konusu parsel ile sözü edilen dosyadaki taşınmazların şehir halihazır haritasında konumları işaretlettirilerek, birbirlerine ve en yakın yerleşim birimlerine, kamu kurum ve kuruluşlarına olan uzaklıkları belirlenip işaretlettirildikten sonra, aradan geçen zamanda gözetilerek numarası belirtilen dosyadaki bedelden ayrılma nedenileri hususunda bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17374
Karar No: 2013/3250
Karar Tarihi: 12.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/17374 E.  ,  2013/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceyhan Aile Mahkemesi

TARİHİ :10.05.2012

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kendi davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (kadın), ortak konutu kocanın terk ettiğini bildirmiştir. Dava konusu ziynet eşyalarının devamlı şekilde kadın üzerinde bulunması gereken mutat eşyalardandır. Dinlenen tanık beyanları, ziynet eşyalarının davacı-karşı davalı kocada kaldığını kabule elverişli değildir. Ancak davalı-karşı davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Bu sebeple ziynetler yönünden davalı-karşı davacı kadına yemin teklifinde bulunup bulunmayacağı hatırlatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden ziynet eşyalarının kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ziynet eşyası alacağı yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere bozmanın sonucunda oybirliğiyle, gerekçesinde oyçokluğuyla karar verildi. 12.02.2013 (Salı)
Esas No: 2017/2084
Karar No: 2019/4190
Karar Tarihi: 24.06.2019

**10. Ceza Dairesi         2017/2084 E.  ,  2019/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın 12.11.2014 tarihinde eski adresine tebliğ edilen hükmü 20.11.2014 tarihinde temyiz ettiği, 27/12/2013 tarihli dilekçesinde adres değişikliğini bildirdiği halde tebligatın bu adres yerine eski adresine yapılması sebebiyle temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın 27/12/2013 tarihli dilekçesinde "... Mah. ... cad. ...Apartmanı no..." adresinde ikamet ettiğini belirtmesine rağmen, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının bu adrese gönderilmesi yerine "..." adresine çıkartılarak iade gelmesi üzerine MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21. maddesine göre yapılmaya çalışılan 10/03/2014 tarihli tebligatın geçersiz olduğu gözetilmeksizin, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre, TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma gününü bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden ya da sanık dinlenmeden belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13897
Karar No: 2022/21163
Karar Tarihi: 28.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/13897 E.  ,  2022/21163 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

...

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26.03.2018

NUMARASI : ...,...

SANIK : ...

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDEN : Sanık

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında aleyhe bozma yasağı ilkesi değerlendirilirken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereğince uygulama yapılması gerekirken, uygulama maddesinin 5271 sayılı CMK'nın 307/4. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp kararda gösterilerek tartışılan delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 24.05.2017 tarihli bozma ilamından önce verilen ilk hükümde sanık hakkında 6.000,00 TL hapis cezasından çevrilme adli para cezası ve 400,00 TL adli para cezasına hükmedildiği, bu hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin görev yönünden bozma ilamı ile dosyanın mahalline gönderildiği, bozma ilamından sonra yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı TCK'da para cezalarının içtimasının düzenlenmediği gözetilmeden, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca aleyhe bozma yasağı hükümlerinin uygulanması esnasında, bozma öncesi hükümde sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme 6.000,00 TL Adli para cezası ile doğrudan verilen 400,00 TL Adli para cezalarının toplanması ile 6.400,00 TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, (1) nolu hükmün 3. paragrafının tamamen çıkartılarak "CMUK'un 326/son. maddesi gereğince ilk hükümde aleyhe temyiz olmadığından sanığın sonuç olarak hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL ve 400,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına" paragrafının eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Başkan V.

...

...

...

...

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Esas No: 2016/21649
Karar No: 2017/3008
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21649 E.  ,  2017/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.