erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14793
Karar No: 2014/16894
Karar Tarihi: 10.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14793 E.  ,  2014/16894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tavas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/43-2014/18

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 170. maddesi uyarınca imzaya itirazın icra mahkemesince duruşma açılarak incelenmesi zorunlu olduğundan, HMK'nun 150. maddesi hükümleri imzaya itiraz hakkında uygulanır.

6100 Sayılı HMK'nun 150/1. maddesinde; "Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir" hükmü emredici nitelikte olup kamu düzenine ilişkin bulunduğundan mahkemece re’sen uygulanmalıdır.

Somut olayda, borçlunun 27.02.2014 tarihli duruşmadan haberdar olmasına rağmen 27.02.2014 tarihli duruşmaya gelmediği, mazeret bildirmediği ve alacaklı vekilin davayı takip etmeyeceklerini bildirdiği görülmüştür.

O halde mahkemece, taraflarca takip edilmeyen ve borçlu tarafından mazeret de bildirilmeyen dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3023
Karar No: 2018/1702
Karar Tarihi: 07.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/3023 E.  ,  2018/1702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Uyarlama talebinin kabulü ile çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlü müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 07.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4630
Karar No: 2021/8036
Karar Tarihi: 02.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/4630 E.  ,  2021/8036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından velâyet ve iştirak nafakası miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.11.2021 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda ilk derece mahkemesince tarafların boşanmalarına ve 15.08.2014 doğumlu ortak çocuk ...’nun velayetinin “çocuğun yaşı itibarıyla anne şefkatine ihtiyaç duyduğu, anne ile kalmasının bedeni, fikri ve ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delil bulunmadığını, alıştığı ortamdan uzaklaştırılmamasının çocuğun menfaatine olacağı” belirtilerek ve uzman raporu da dikkaye alınmak suretiyle davalı anneye verilmesine karar verilmiştir. İlk derece mahkemesi hükmünü davacı erkek istinaf etmiş, bölge adliye mahkemesince “Davalı kadının UYAP ortamında gönderdiği 08.06.2020 tarihli dilekçeyle velayet hakkının babaya bırakılmasıını kabul ettiği” gerekçe gösterilerek erkeğin velayete yönelik istinaf istemi kabul edilmiş, ortak çocuğun velayetinin babaya verilmesine karar verilmiştir.

Davalı kadın, acil tıp teknisyeni olarak görev yapmakta olup bölge adliye mahkemesince hükme esas alınan 08.06.2020 tarihli dilekçesinde pandemi şartlarında yoğun olarak çalıştığını, bu nedenle velayetin babaya verilmesini kabul ettiğin beyan etmiş, salt bu dilekçede yer alan beyan nazara alınarak bölge adliye mahkemesi, orta çocuğun velayetinin babaya verilmesine karar vermiştir. Ancak davalı kadın bu kez temyiz dilekçesinde; önceki mesai yoğunluğunun azaldığını belirterek velâyetin tekrar kendisine verilmesini talep etmektedir. Somut olayda; ilk derece mahkemesince aldırılan 28.03.2017 tarihli sosyal inceleme raporunda “ortak çocuğun yaşı gereği sağlıklı gelişimi için velayetinin anneye verilmesi gerektiği” belirtilmiştir. Tüm dosya kapsamınde yer alan deliller ve özellikle sosyal

inceleme raporu dikkate alındığında çocuğun anne yanında alışmış olduğu ortamdan uzaklaştırılmasının üstün yararına aykırı olduğu, çocuğun bedeni, fikri ve ahlaki açıdan sağlıklı gelişimi için anne yanında kalması gerektiği anlaşılmaktadır. O halde ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kadının iştirak nafakası miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 02.11.2021 (Salı)
Esas No: 2021/11092
Karar No: 2021/12792
Karar Tarihi: 20.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11092 E.  ,  2021/12792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1) Sanık hakkında “2007 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafisinin vekalet ücreti ile sınırlı temyizinin incelenmesinde

Sanık müdafisinin yüzüne karşı 26.12.2019 tarihinde tefhim olunan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 16.03.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Sanık hakkında “2006 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığa yüklenen “2006 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

3) Sanık hakkında “2007 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılı sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1020
Karar No: 2015/11258
Karar Tarihi: 27.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/1020 E.  ,  2015/11258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından haciz ihbarnamesine itirazın yerinde olmadığı iddiasıyla Gençlik ve Spor Bakanlığı Spor Teşkilat Başkanlığı aleyhine İİK'nun 89/4. maddesi uyarınca tazminat talebinde bulunulduğu, icra mahkemesince istemin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 89. maddesinin 4. fıkrasında; "Üçüncü şahıs, haciz ihbarnamesine müddeti içinde itiraz ederse, alacaklı, üçüncü şahsın verdiği cevabın aksini icra mahkemesinde ispat ederek üçüncü şahsın 338 inci maddenin 1 inci fıkrası hükmüne göre cezalandırılmasını ve ayrıca tazminata mahküm edilmesini istiyebilir. İcra mahkemesi, tazminat hakkındaki davayı genel hükümlere göre halleder" hükmü yer almaktadır. Kanun metninden, mahkemece tazminata hükmedilebilmesi için haciz ihbarnamesi gönderilen 3. kişinin süresi içerisinde haciz ihbarnamesine itiraz etmesi ve itirazın aksinin ispatlanması gerekmektedir. Somut olayda, 3. kişi tarafından tebliğ edilen haciz ihbarnamesine cevap olarak, alacağın mevcut olduğu, ancak alacak üzerinde başka hacizlerin de olması sebebiyle sıraya alındığı belirtilmiştir. Davalı 3. kişinin haciz ihbarnamesine cevabı, alacağın mevcudiyetine ilişkin itiraz niteliğinde değildir. Başka bir anlatımla alacak üzerine konulan hacizlerin sırası ve önceliği bir başka şikayetin konusu olabilir ise de, haciz ihbarnamesine itiraz mahiyetinde kabul edilemez. Bu durumda İİK'nun 89/4. maddesinde düzenlenen 3. şahsın haciz ihbarnamesine süresinde itiraz etmesi koşulunun gerçekleştiğinden de söz edilemez.O halde mahkemece İİK'nun 89/4.maddesindeki koşullar oluşmadığından alacaklının tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, istemin kabulüyle tazminata hükmedilmesi isabetsizdir.SONUÇ : Davalı 3.kişinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, alacaklının temyiz itirazlarının reddine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3374
Karar No: 2014/5614
Karar Tarihi: 20.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/3374 E.  ,  2014/5614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/78328

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2012

NUMARASI : 2010/464 (E) ve 2012/4 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Oluşa, dosya içeriğine ve tanık beyanlarına göre, mağdur Gizem'in, arkadaşı olan mağdur Melikşah'tan ödünç aldığı ve zilyedi olduğu cep telefonunu istemesi üzerine sanığa vermesi ve sanığın da iade etmeyip bu cep telefonunu sattığının sabit olması karşısında, sanığın üzerine atılı eylemin hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen yetersiz gerekçeyle sanık hakkında beraat karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/374
Karar No: 2024/10030
Karar Tarihi: 24.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/374 E.  ,  2024/10030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hırsızlık

İNCELEME KONUSU KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2023 tarihli ve KYB-2023/124250 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki emredici düzenleme uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE - KARAR

Karar duruşmasında ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan tutuklu olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ... Aşçı'ya 13.04.2021 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle yapılan tefhim işleminin usûlsüz olduğu ve bu nedenle kararın kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli kararının suça sürüklenen çocuğa usûlüne uygun olarak (suça sürüklenen çocuğun cezaevinde olması halinde, cezaevindeki suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup, Kastamonu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 13.04.2021 tarihli ve 2020/107 Esas, 2021/457 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12018
Karar No: 2014/29508
Karar Tarihi: 27.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12018 E.  ,  2014/29508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesi

NUMARASI : 2012/221 (E) ve 2013/333 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suç tarihinde müştekiye ait suça konu ağaçları çaldıktan sonra bir başka yerde yakalandığında müştekiye ait kesilmiş ağaç gövdelerini bıraktığı yeri söylemek suretiyle kesilmiş ağaç gövdelerinin müştekiye iadesini sağlaması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ....'nin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12569
Karar No: 2012/18044
Karar Tarihi: 02.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12569 E.  ,  2012/18044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz üzerindeki ağaç bedellerinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Taşınmaz üzerindeki ağaçların yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 02.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25
Karar No: 2014/2300
Karar Tarihi: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25 E.  ,  2014/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/332060

Mahkemesi : Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/05/2011

Numarası : 2011/111-2011/297

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, sanık Ş.. Ö.. müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/12/1994 tarihli, 4448 sayılı kararı ile, 1. derece doğal sit alanı olarak tescil edilen, tapuda maliye hazinesi adına kayıtlı bulunan, D..ilçesi, A..Köyü, 130 ada, 4 numaralı parsel üzerindeki taşınmaza, iş makinesi ile müdahalede bulunarak 22000 metre karelik arazinin 118 ve 1134 metre karelik iki ayrı yerinde, zeytin fidanları dikmek amacıyla çalı ve maki temizliği yapılarak, zeminin doğal yapısını tahrip ettikleri, bunun gerek sanıkların beyanlarından, gerek 05.02.2011 tarihli olay yeri inceleme tutanağından ve gerekse de 06.04.2011 tarihinde yapılan olay yeri keşfi sonrasında alınan 20.04.2011 tarihli zirai bilirkişi raporundan sabit olduğunun anlaşıldığı, her ne kadar olay yeri keşfine iştirak eden Aydın Belediyesi'nde görevli arkeoloğun 15.04.2011 tarihli raporunda, sanıklar tarafından iş makinesi ile maki ve çalı temizliği yapılan arazinin herhangi bir sit alanı veya korunması gerekli alan olmadığı belirtilmiş ise de, aynı keşfe iştirak eden fen bilirkişisinin 11.04.2011 tarihli raporunda, olay yerinin sit alanı içerisinde kalıp kalmadığı konusunda bir değerlendirmenin yapılmadığı, 07.02.2011 tarihli Didim Milet Müzesi Müdürlüğü'nün yazısında ise, söz konusu alanın 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer aldığı belirtildiğinden, dosya kapsamına İzmir II numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 14.12.1994 tarih ve 4448 sayılı kararı da getirilerek olay yerinde kadastro teknisyeni ile yeniden keşfin yapılması ve olay yerinin sit alanı veya korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı alanı olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin edilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak sanıklar hakkında yazılı şekilde beraate karar verilmesi,

Kabule göre de,

Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık Ş.. Ö.. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık Ş.. Ö.. müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5991
Karar No: 2014/6600
Karar Tarihi: 10.04.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/5991 E.  ,  2014/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozulmasına dair 09.12.2013 tarih, 2013/12089 Esas, 2013/18590 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Dairemizin 09.12.2013 tarih ve 2013/12089 Esas, 2013/18590 Karar sayılı kararında nafakaya ilişkin ifadelerin maddi hataya müstenit olarak yer aldığı, şikayetin ilama aykırılığa ilişkin olup, süresiz olarak inceleneceği yönünde bozma yapılmıştır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, anılan Kanun'un 442. maddesi uyarınca (6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi gereğince 1086 sayılı HUMK'nun 427 ila 454. maddeleri yürürlükte bulunduğundan) takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir yazılmasına ve 52,40 TL karar düzeltme harcı alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2013/2743
Karar No: 2013/6244
Karar Tarihi: 29.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/2743 E.  ,  2013/6244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlu vekili şikayetinde; borçlunun Almanya'da yaşaması sebebiyle kendisine takip dosyasından T.K. 25/a maddesine göre ödeme emri tebligatı yapıldığını, kendisinin 64 yaşında ve kalp hastası olduğunu, tebligat tarihinde raporlu olarak evinde yatmakta olduğunu, rahatsızlığı ve Almanya'daki aşırı kar yağışları nedeniyle vekaletnameyi ve ödeme emrini kendine geç ulaştırılabildiğini belirterek borca, ferilerine ve faize karşı gecikmiş itirazda bulunmuştur.

İİK'nun 65. maddesine dayanan gecikmiş itirazdan söz edilebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılmış olması, ancak, borçlunun bir engel nedeniyle süresinde itiraz edememesi ve mazeretini gösterir delillerle birlikte, esasla ilgili itirazlarını ve dayanaklarını, engelin kalktığı günden itibaren üç gün içinde İcra Mahkemesine bildirmesi gerekir.

Somut olayda şikayetçinin yurt dışında bulunması ve kış şartlarının ağır geçmesi ve buna ilişkin olarakda ibraz ettiği, gazete küpürleri mazereti ispata yeterli delil olarak kabul edilemez. Bu durumda gecikmiş itirazın koşullarının bulunmadığı dikkate alınarak başvurunun reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, HUMK 388/4. (HMK 297/4) maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.