erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/7579
Karar No: 2019/4605
Karar Tarihi: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7579 E.  ,  2019/4605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nun 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasa'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerden TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının bütünüyle çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocukların iş yerinden çaldığı paranın 20-25 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nun 53/4. maddesine göre, suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasa'nın 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7430
Karar No: 2017/7878
Karar Tarihi: 09.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7430 E.  ,  2017/7878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi, bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Bu nedenle sanığın şikayet tarihi itibariyle başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin ve şikayetin süresinde olup olmadığının belirlenmesi için öncelikle borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle ve 30/09/2012 tarihinden itibaren geçmişe yönelik bir yıllık en son beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1563
Karar No: 2013/12089
Karar Tarihi: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/1563 E.  ,  2013/12089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 151 ada 3 parsel sayılı 16127,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına ve paylaşmaya dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve ... vergi kaydına, miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 151 ada 3 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 151 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davacı tarafın tutunduğu 1937 tarih 520 tahrir sayılı vergi kaydı kapsamında kalmadığı, bir an için mülkiyet belgesi olmayan vergi kaydının dava konusu taşınmazı kapsadığı düşünülse dahi zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına hukuken değer verilemeyeceği, öte yandan taşınmaz üzerinde davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin ispatlanamadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığından davacılar ... ve ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 18,10 TL temyiz harcının davacılar ... ve ...'dan alınmasına, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/11732
Karar No: 2018/4616
Karar Tarihi: 16.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/11732 E.  ,  2018/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

“2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davası hakkında mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 16.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1024
Karar No: 2012/20686
Karar Tarihi: 03.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/1024 E.  ,  2012/20686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/4, 62/1, 50/1-a-4, 52/4 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın UYAP ortamında yapılan sorgulamada geçerli bir sürücü belgesine sahip olduğu tespit edilip sorgulama belgesi dosya içine konulmuştur.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin süre tutum dilekçesinde belirttiği herhangi bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine esas TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50 TL olarak hesabıyla 30.250 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39859
Karar No: 2017/33511
Karar Tarihi: 23.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39859 E.  ,  2017/33511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 23/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/1094
Karar No: 2022/2537
Karar Tarihi: 17.03.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/1094 E.  ,  2022/2537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velâyetin anne ya da babaya verilmesi, daha çok çocuğu ilgilendiren, onun menfaatine ilişkin bir husus olduğuna göre, gerek yukarıda açıklanan Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddelerinde yer alan hükümler, gerekse velayete ilişkin yasal düzenlemeler karşısında, velayeti düzenlenen çocuğun, idrak çağında olması halinde, kendisini yakından ilgilendiren bu konuda ona danışılması ve görüşünün alınması gerekir. Mahkemece yaşı nedeniyle idrak çağında bulunan ortak çocuk 2011 doğumlu ...”in velayeti konusunda görüşüne başvurulmadan karar verilmiştir. Bu nedenle ortak çocuğun bizzat ya da istinabe yoluyla eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek, velayet hakkındaki tercihinin hakim tarafından kendisinden sorulması (Yargıtay HGK 16.03.2012 tarih 2011/2-884 esas 2012/197 karar ile 22.01.2014 tarih 2013/2-2085 esas, 2014/30 karar sayılı kararları) ve gerektiğinde yeniden psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacı niteliğindeki uzman veya uzmanlardan (4787 sayılı Kanun m.5) ortak çocukların anne ve baba yanındaki barınma ve yaşama koşullarını da değerlendirir içerikte sosyal inceleme raporu alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilip, ebeveynlerinden hangisi yanında kalmasının çocuğun menfaatine olacağı tespit edilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle ilgili bölge adliye mahkemesinin kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2022 (Prş.)
Esas No: 2011/3608
Karar No: 2011/5718
Karar Tarihi: 03.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3608 E.  ,  2011/5718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Beyoğlu 4.Sulh Hukuk, Kadıköy 2.Sulh Hukuk ve Erzincan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Dosya kapsamındaki, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre verilen yazı cevabından kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak bildirilen "Gümüştarla köyü No:190 Erzincan" adresinde hiç ikamet etmediği, "...., Mahallesi, ...., Caddesi, Bülbül ...., NO:23 ....,/İstanbul" adresinin ise hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikamet ettiği yer olduğu, Gebze 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.03.2008 günlü ilamı,15.06.2010 günlü müddetname ve 22.01.2011 günlü jandarma tutanağı ile 17.01.2011 tarihli ... cevabı yazılarıyla anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kadıköy 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1588
Karar No: 2019/6897
Karar Tarihi: 08.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1588 E.  ,  2019/6897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun savunması ihbar öncesi 09.09.2011 tarihli celsede alındığından ve ihbar sonrası 5271 sayılı CMK'nun 195. maddesi uyarınca duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceği ihtaratlı davetiyenin usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuğun duruşmaya katılmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1-Suça sürüklenen üzerine atılı suçlamaları aşamalarda kabul etmediği anlaşılmakla; soruşturma aşamasında dinlenen ve olayın tek görgü tanığı durumunda olan ...'ın kovuşturma aşamasında dinlenilerek sonucuna göre, suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, 5271 sayılı CMK'nın 210. maddesine aykırı olarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun etkin pişmanlıkta bulunmadığı halde, cezasından TCK'nun 168/1.maddesinin uygulanması,

3-Olayla ilgili tutulan tutanaklara göre hırsızlık yapılan suça konu yerin inşaat konumunda bulunması nedeniyle iş yeri sayılamayacağından iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

4-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişiyle birlikte işlendiği kabul edilmesine karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11550
Karar No: 2017/8403
Karar Tarihi: 04.12.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/11550 E.  ,  2017/8403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda, ....Köyü çalışma alanında bulunan 235 ada 1 ve 241 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 16.670,21 metrekare ve 14.899,33 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak ve taksime dayanılarak davalılar .... ve ... adına, aynı nedenlerle 234 ada 9 parsel sayılı 8.962,17 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 8 parsel sayılı 7.498,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 6 parsel sayılı 432,58 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 5 parsel sayılı 4.796,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 234 ada 4 parsel sayılı 6.229,83 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 9 ve 234 ada 3 parsel sayılı sırasıyla 3.150,31 ve 3.515,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına, 233 ada 8 parsel sayılı 266,27 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz Özgür ve ... adlarına, 233 ada 7 parsel sayılı 473,17 metrekere yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 5 ve 6 parsel sayılı sırasıyla 2.562,56 ve 435,24 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına, 233 ada 3 parsel sayılı 30.013,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 2 parsel sayılı 1.595,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz....adına, 233 ada 1 parsel sayılı 4.843,44 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına, 233 ada 4 ve 234 ada 1 parsel sayılı sırasıyla 3.926,91 ve 12.422,55 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, çekişmeli taşınmazların kök muris ....’den kaldığını ve mirasçılar arasında taksim edilmediğini ileri sürerek dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar .... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 04.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21245
Karar No: 2014/31619
Karar Tarihi: 13.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21245 E.  ,  2014/31619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, vasıta ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ödenmeyen vasıta ücreti alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı avukatları tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının toplu iş sözleşmesinde öngörülen vasıta yardımı alacağı bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden alacak talebine konu dönemde yürürlükte bulunan toplu iş sözleşmesinin vasıta ücretini düzenleyen sekizinci dönem toplu iş sözleşmesinin 56. maddesi "A-Belediyelerce toplu taşıma vasıtası işletilen veya belediyelerin gözetim ve denetiminde özel toplu taşıma vasıtası işletilen mahallerde bulunan işyerlerinde çalışan üyelere işbaşı yaptıkları her gün için ;

a-İstanbul Belediye hudutları içindeki işyerlerinde en yakın bir vapur, bir otobüs,

b-Büyükşehir Belediyesi hudutları içindeki işyerlerinde en yakın iki otobüs,

c-Diğer işyerlerinde en uzak bir otobüs geliş-dönüş ücreti net olarak ödenir.

Belediyelerce toplu taşıma vasıtası işletilmeyen yerlerde bu ücret ödenmez." şeklinde düzenleme içerdiği anlaşılmaktadır. Davacının ikamet ettiği Selçuklu ilçesi belediyesi tarafından belediye hizmet sınırları içerisinde belediye tarafından veya belediye denetiminde ilçe içerisinde toplu taşıma hizmeti verilmediği bildirilmiştir. Bu duruma göre davacının ikametgahı ve işyerinin bulunduğu Selçuk'ta toplu taşıma hizmeti bulunmadığı dolayısı ile davacı vasıta yardımı ödenmesine ilişkin talebinde haklı değildir. Mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.