Esas No: 2022/13624
Karar No: 2024/3461
Karar Tarihi: 13.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/13624 E.  ,  2024/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1881 E., 2022/746 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstinaf bozması sonrası Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2021/64 Esas, 2021/105 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e, 35/2, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/1881 Esas, 2022/746 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, eylemin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Korunma ihtiyacı olan çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın Gümüşhane pansiyonunda kalmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, olay tarihinde katılan ...'in kuzeni Umut'a parasını gereksiz harcaması nedeniyle kızdığı esnada olaya müdahale eden suça sürüklenen çocuğa olaya karışmamasını, Umut'un kuzeni olduğunu söylediği, suça sürüklenen çocuğun ise "benim ile düzgün geçin seni götünden bıçaklarım bekle geliyorum çık dışarı" dediği, suça sürüklenen çocuğun olay yerinden ayrılıp bıçakla geri geldiği ve "aha bıçak seni bıçaklayayım" dediği, ...'in "dur yapma "diye yalvardığı halde, suça sürüklenen çocuğun bıçağı ...'in bacak, göğüs ve sırt bölgelerine 7 defa vurduğu, o esnada odada bulunan tanıkların suça sürüklenen çocuğun elinde bıçak olması ve "yaklaşmayın" diyerek bıçağı sallaması nedeniyle olaya müdahale edemedikleri ve dışarı çıkıp yardım istedikleri, katılan ...'in yerde yaralı bir şekilde ranzaya doğru sürünerek gittiği, suça sürüklenen çocuğun elinde bıçakla katılan ...'e hakaret ve tehdit etmeye devam ettiği, bıçağın tanık ... tarafından alınabildiği, katılan ... hakkında alınan Karadeniz Teknik Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalının 21.01.2019 ve 27.03.2019 tarihli Adli Kurul Mütalaalarında katılanın toplamda 7 kez göğüs, sırt ve bacağından bıçaklandığı, göğüs ve sırtındaki toplam 3 adet delici kesici alet ile meydana gelen lezyonların müstakilen hayati tehlikeye neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığının belirtildiği birlikte değerlendirildiğinde eylemin kasten öldürmeye teşebbüs suçu kapsamında kaldığı anlaşılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuğun bıçak ile katılanı toplam 7 kez göğüs, sırt ve bacağından bıçakladığı, katılanın göğüs ve sırtındaki toplam 3 adet delici kesici alet ile meydana gelen yaralanmaların müstakilen hayati tehlikeye neden olduğu, olayda teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile aynı Kanun'un 3. maddesindeki orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine alt sınıra yakın 14 yıl hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayin edilmiş ise de aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın

aşılması koşullarının oluşmadığı, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, suça sürüklenen çocuğun katılanın hayati bölgelerine birden çok defa darbe vurması sonucu katılanın yaralanmalarının yaşamını tehlikeye sokan bir durum oluşturması dikkate alındığında suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21.02.2022 tarihli ve 2021/1881 Esas, 2022/746 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289. maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302. maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2024 tarihinde karar verildi.