erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/7907
Karar No: 2019/6868
Karar Tarihi: 01.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7907 E.  ,  2019/6868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanık tarafından bıçakla hayati tehlike oluşacak derecede yaralandığı iddia ve kabul olunan ...'nin 27.02.2014 tarihli kolluk ifadesinde özetle; “...isimli ve yanındaki dövmeli şahıs....elleri ile bana vurdular ve elinde dövme bulunan şahıs sağ elinde tuttuğu bıçak ile beni sol koltuk altıma bir defa vurmak suretiyle yaraladı...bize saldıran şahısları tanımam....beni yaralayan eli dövmeli şahsın bir adet resmini buldum...siz görevlilere teslim ediyorum. Seyhan isimli şahıs ve sağ elinde dövme bulunan beni bıçaklayarak yaralayan şahıslardan şikayetçiyim.” şeklinde beyanda bulunduğu, yine 17.06.2014 tarihli oturumda ifadesinde özetle “...Kavgayı başlatan kişi sanık ... idi. Ancak bana bıçak vuranın ismini bilmiyorum. Karakolda tanıdık birinden aldığım fotoğrafını verdiğim kişi bana bıçak ile vurmuştu. İsmini bilmiyorum.” şeklindeki ifadesi ve sanığın atılı suçlamayı kabul etmeyip, katılanı bıçaklayanın dava dışı ... isimli şahıs olduğunu belirtmesi, katılanın sanığı daha önceden tanımaması ve duruşmada da görmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya mahal bırakmaksızın tespiti için, sanığın ve sanığın savunasında adı geçen ...'nin katılana canlı olarak teşhis ettirilmesi, katılanın soruşturma aşamasında verdiği fotoğrafın sanığa ya da ...'ye ait olup olmadığın tespiti ile sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2) Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, suç tarihinden daha sonra kesinleşen mahkumiyet kararı tekerrüre esas alınarak sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması,

3) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16835
Karar No: 2015/2148
Karar Tarihi: 18.02.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/16835 E.  ,  2015/2148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkelince bir adet çekin hatır amacıyla keşide edilerek davalıya verildiğini bu çek nedeniyle davalıya bir borcu da bulunmadığı halde iade edilmediğini belirterek çekden dolayı davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; taraf vekillerinin 24.12.2013 tarihli duruşmaya katılmadıkları gibi davacı vekilinin göndermiş olduğu mazeret dilekçesinin ekinde herhangi bir belgede olmayıp geçerli bir mazeret bildirilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılan dosyanın üç aylık yasal süre içinde yenilenmediğinden dolayı davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3669
Karar No: 2016/19186
Karar Tarihi: 20.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3669 E.  ,  2016/19186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettiği, mahkemece, ... Kurumu tarafından düzenlenen 19.10.2015 tarihli rapor hükme esas alınarak takibin durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

İtiraza konu imza üzerinde yapılan incelemeye ilişkin olarak ... Kurumu Başkanlığı... İnceleme Şubesi tarafından düzenlenen 19.10.2015 tarihli raporda; inceleme konusu senetteki borçlu imzalarının, teşhise götürecek karakteristik materyal, önemli yazı ve tanı unsuru içermeyen, karalama tarzında çizgilerden ibaret, tersiminin basit, taklidinin kolay imzalar olması nedeniyle aidiyeti ve bu meyanda sorulduğu üzere ...'nin eli ürünü olduğu ya da olmadığı yönünde tespite gidilemeyeceğinin belirtildiği, bu hali ile raporun, imzanın borçlunun eli ürünü olup olmadığı hususunda net bir görüş bildirmediği, söz konusu raporun alacaklı vekiline 05.11.2015 tarihinde tebliği üzerine, anılan vekilin mahkemeye sunduğu 19.11.2015 tarihli yazılı beyanı ile rapora itiraz ederek yeniden bilirkişi raporu aldırılmasını talep ettiği görülmektedir.

İmza itirazında, imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, takibe başlayarak imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK’nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 E. 2006/251 K. sayılı kararı).

Alacaklı vekili, bilirkişi raporuna itirazında yeniden rapor alınmasını talep ettiğine göre, mahkemece, ispat külfetinin alacaklıda olduğu nazara alınarak, alacaklıya, gerekli bilirkişi masrafını yatırması konusunda kesin süre verilerek yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4629
Karar No: 2021/3108
Karar Tarihi: 22.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4629 E.  ,  2021/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanlarında sanık tarafından ikametinden" Dost Eczanesi" yazan plastik çantanın içerisindeki 10-15 TL para, kalem ve takvim yapraklarının çalındığını belirtmesi karşısında; hırsızlık konusu çalınan paranın , kalem ve takvim yapraklarının değerinin az olması ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 gün ve 2015/13-156 Esas 2017/256 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1760
Karar No: 2006/6471
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1760 E.  ,  2006/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 2928 esas 3463 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 18.01.2006 gün ve 1005 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 15.03.2006 gün ve 2006/16897 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/2928 esas 2004/3463 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’un 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 1 Ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 600,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12938
Karar No: 2024/4456
Karar Tarihi: 04.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/12938 E.  ,  2024/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2022/329 E., 2022/1482 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 299 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca Cumhurbaşkanına hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 12.10.2022 tarihli ve 2022/329 Esas, 2022/1482 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, temyiz başvurusunun kabulü ile asıl hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yokluğunda kurulup 23.10.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 02.12.2022 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 31. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/10967
Karar No: 2018/1239
Karar Tarihi: 12.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10967 E.  ,  2018/1239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25605
Karar No: 2012/25652
Karar Tarihi: 29.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25605 E.  ,  2012/25652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, evdeki kasadan para ve altınların bulunduğu kutuyu aldığı bu sırada yakınan tarafından görülmesi üzerine yakınana “önümden çekil yoksa seni öldürürüm” diyerek tehdit edip para ve altınlarla kaçtığı, bilahare aracına binerken yakınan ve tanık tarafından mücadale ile kutunun geri alındığı yakınanın olay sonrası kollukça alınan ifadesinin içeriğinden açıkça anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hırsızlık suçundan dolayı hüküm kurulması yasaya aykırı bulunduğundan hükmün CMUK'un 321. maddesi uyarınca

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun BOZULMASINA, sanık hakkında CMUK'un 326/son maddesinin gözetilmesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9026
Karar No: 2021/6830
Karar Tarihi: 20.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/9026 E.  ,  2021/6830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

1)Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz isteminde de bulunulması halinde inceleme mercii Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilen 11.12.2014 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 18.06.2013 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08.12.2014 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın; sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ve sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanıklara yüklenen “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle “31.12.2007” ve “31.12.2008” suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanık ...’a yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun ise Kanun‘daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/2-d. maddeleri uyarınca olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 02.04.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine gerçekleştiği ve bu itibarla sanık ... ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun‘un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 20.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/4960
Karar No: 2010/1132
Karar Tarihi: 02.02.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/4960 E.  ,  2010/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Asliye 7.Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Görevliye etkin direnme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede görevliyi nitelikli yaralama eylemi etkin direnme suçu içinde eritilmiş ise de karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eski Yasa uygulamasında alt sınırdan ceza belirlenmesine dayanak yapılan gerekçelerin bu defa yeni Ceza Yasası uygulamasında teşdit nedeni olarak gösterilmesi suretiyle karşılaştırmada çelişkiye düşülmesi;

2-11.05.2004 tarihli olay yeri tutanağında "... Sanıklardan ... bıçak çekti ..." denilmesine ve sözkonusu tutanakta ... ...'ın bıçak çektiğine ilişkin adının geçmemesine karşılık, 1.7.2004 tarihli ... ...'ın da sanık olarak bulunduğu oturumda yakınanlar ... ve ...bıçak çekenin ... olduğunu belirtmeleri karşısında, tutanak ile anlatımları arasındaki çelişkinin adı geçenlerden sorulup sonucuna göre sanıkların hukuksal durumunun belirlenmemesi;

3-Kabule göre de;

a)Aniden gelişen olayda Sanıklardan ... ...'ın görevlilere bıçak çekmesi eyleminin, yalnızca bu sanık için cezada artırım nedeni olması karşısında eylemin sanık ... ... açısından Yeni Ceza Yasasının 265/1,265/3,265/4.maddelerine öbür sanıklar için 265/1,265/3.maddelerine uyduğu gözetilerek yeni Ceza Yasasının bu kapsamda eski Ceza Yasasının 258.maddesinin 2 fıkrası 2.cümlesiyle karşılaştırılmaması;

b)Kabule göre de, 5237 sayılı TCY.31/3.madde ve fıkrası, Yasanın yürürlüğe girdiği 1.6.2005 tarihinden 5377 sayılı Yasa ile değiştirildiği 8.7.2005 tarihine kadar 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen sanıklar hakkında 1/2 oranında indirim öngörmesi, bu tarihten sonra yapılan değişiklikle yeniden 1/3 oranındaki indirime dönülmüş olması karşısında, eski Yasanın yürürlükte olduğu dönemde işlenen suçlarda sanık lehine 5237 sayılı TCY. 31/3.madde ve fıkrasının ilk haliyle uygulanacağı ve cezada 1/2 oranında indirim yapılacağı gözetilip, sanık ... ... hakkında bu yönden eski ve Yeni Ceza Yasaların karşılaştırmaması;

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., , ..., müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12993
Karar No: 2017/25783
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/12993 E.  ,  2017/25783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.