Esas No: 2022/15300
Karar No: 2024/4928
Karar Tarihi: 02.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/15300 E.  ,  2024/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/313 E., 2022/75 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karapınar Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2015 tarihli ve 2013/265 Esas, 2015/545 Karar sayılı kararının Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 21.04.2021 tarihli ve 2021/3083 Esas, 2021/7392 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine kurulan Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/313 Esas, 2022/75 Karar sayılı kararı ile ; sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1., 35. ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle ; sübuta, suçun vasfına ve eksik incelemeye, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ... ve katılan ... arasında borç ilişkisi bulunduğu, olay gününden bir gün önce sanığın katılanı borcunu ödeyeceğini söyleyerek ailesi ile birlikte yaşadığı Karapınar ilçesine bağlı ...köyüne çağırması üzerine katılanın tanık Kadriye ile birlikte sanığın köyüne gittiği, sanığın katılana paranın bir kısmını tamamlayamadığı için katılandan biraz beklemesini istediği, katılanın bu durumu kabul ederek tanıkla birlikte aynı gece sanığa ait ikamette kaldığı, ertesi sabah sanığın paranın kısmını almaya gittiğini söyleyerek evden çıkmasından kısa bir süre sonra katılanı arayarak aracının lastiğinin patladığını söylediği ve katılandan yardım istediği, bunun üzerine katılan ve tanık Kadriye'nin yardım etmek maksadıyla sanığın aracın bulunduğunu söylediği mısır tarlalarının bulunduğu mevkiiye gittikleri, katılanın lastik tamiri için gerekli malzemeleri sanığa vermek amacıyla araçtan indiği, tanık Kadriye'nin ise aracın ön yolcu koltuğunda beklediği, katılanın yanında bulunan av tüfeği ile katılana doğru ateş ettiği, sanığın atışları sonucu av tüfeğinden çıkan saçmaların katılanın bacağına ve sırtına isabet ettiği, yaralanan katılanın sürünerek geldiği araca bindiği, aracı hareket etirerek tanık Kadriye ile birlikte olay yerinden uzaklaşmaya çalıştıkları, bu esnada sanığın durumu fark etmesi üzerine "o..ç.. ölmemiş kaçıyor" şeklinde beyanda bulunarak elinde bulunan av tüfeği ile katılanın bulunduğu aracın arkasından ateş etmeye devam ettiği, silahtan çıkan saçmaların aracın arka camına isabet ettiği, ardından sanığın olay yerinden uzaklaşmaya çalışan katılanın bulunduğu aracı takip ettiği, katılanın köye ulaşarak yardım istemesi üzerine sanığın katılanın peşinden ayrıldığı, katılan hakkında Konya Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 24.12.2013 tarihli rapora göre katılanda organ (dalak) kaybına, iç organ yaralanmasına ve sol el parmağında kırığa neden olan yaralanmanın, yaşamı tehlikeye sokacak şekilde, basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde, meydana gelen kırığın hayat fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek biçimde ve organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesi niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelemesinde bozma nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın av tüfeği ile hedef alarak birden fazla kez ateş ettiği mağdurun bacak ve bel bölgesinden hayati tehlikeye yol açacak ve orta (2) derecede kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2 maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında makul hadden uzaklaşılarak ceza tayini yerine, yazılı şekilde üst sınıra yakın uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Sanığın 24.08.2023 dilekçesi ile psikolojik durumunun bozuk olması nedeniyle tedavi gördüğünü, Adana Dr. ...Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde tedavi kayıtlarının bulunduğunu ve yatarak tedavi gördüğünü iddia etmesi gözetilerek sanığın suç tarihi itibariyle ve halen 5237 sayılı Kanun'un 32 maddesi kapsamında akıl hastalığı bulunup bulunmadığının ve akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneği bulunup bulunmadığının, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden ya da Tıp Fakültelerinin tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı Başkanlıklarından alınacak sağlık kurulu raporu ile tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) numaralı paragraflarında yer alan nedenlerle, Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2022 tarihli ve 2021/313 Esas, 2022/75 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.