Esas No: 2022/14378
Karar No: 2024/3465
Karar Tarihi: 14.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/14378 E.  ,  2024/3465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1385 E., 2021/3159 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama ve bu suça yardım

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun(5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden; İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin ve sanık ... ... müdafiilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.09.2020 tarihli ve 2019/138 Esas, 2020/275 Karar sayılı kararları ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine,

Karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1385 Esas, 2021/3159 Karar sayılı kararları ile sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin, Cumhuriyet savcısının (sanık ... ... aleyhine), sanık ... ... müdafiilerinin istinaf başvuruları üzerine, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararlarının kaldırılması ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralamaya yardım suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 39, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetleri; sanıkların kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmaları ile haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna, sanığın yaralama kastının bulunmadığına, meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması aksi halde taksirle yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, temel cezanın fazla belirlendiğine, haksız tahrik indiriminin az olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Suç tarihinde katılanın yanında kardeşi inceleme dışı Muhammed ile birlikte otomobille seyir halinde olduğu sırada, sanık ... ile arkadaşı inceleme dışı ...'in de suç mahallinde bulunan oto yıkamacının önünde yol emniyet şeridinde sohbet etmekte oldukları, ayrıca sanık ...'ın kızı ... ile damadı ...'in de oto yıkamacıda oldukları, katılan ...'in buradan otomobille geçerken aracının sağ dikiz aynasının sanık ... ve ...'e çarpması neticesinde ...'in yere düştüğü, bunu fark eden ve bir müddet ilerledikten sonra aracı durduran katılan ile kardeşi Muhammed'in araçtan inip olay yerine yürüyerek gelmeleri üzerine sanık ...'ın katılan ...'e hakaret içeren sözler sarf ederek kendilerine araçla çarpmasına tepki gösterdiği, katılan ...'in ise üzerinde bulunan ruhsatlı silahını çekerek sanık ...'a doğrultup tehdit ve hakaret niteliğinde sözler söylediği, araya giren sanık ...'ın kızı ...'a da katılanın silahını tehdit amaçlı doğrulttuğu, sanık ...'ın katılana yumruk attığı, sanık ...'ın oğlu olan sanık ...'ın ise babasına araçla çarptıklarını haber alıp aracıyla yanında annesi Gülay ve ...'in oğlu ... ile birlikte olay yerine geldiği, katılanın elindeki silahı babasına ve ablasına doğrulttuğunu görmesi üzerine elinde av tüfeği ile aracından inerek yanlarına geldiği, her iki taraf arasında çıkan kavgada sanık ...'ın oğlu olan sanık ...'a "vur şunu oğlum" dediği, sanık ...'ın da katılanın bacağına ateş ederek katılanı diz altı bölgesinden hayati tehlike geçirecek, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (6.) derecede kırık oluşturacak ve sağ bacağına diz altı ampütasyon nedeniyle organlardan birinin (sağ alt ekstremite) işlevini yitirecek nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanıklar Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

a) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eylemin sanıklar tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın sanık ...'ın elinde av tüfeği olduğu sırada suç işlemeye teşvik ettiği ve onun suç kararını kuvvetlendirdiği, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 39/2-c maddesi kapsamında suça yardım niteliğinde olduğunun kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, katılandan sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan söz ve eylem bulunduğundan haksız tahrik indirimi yapılmasının ve haksız tahrikin niteliği ile ulaştığı boyut dikkate alındığında indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına

karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

b) Av tüfeği ile yakın mesafeden bacağa yönelik yapılan atışlarda, toplu saçma girişi ile geniş doku ve kemik defekti (eksikliği, kaybı) yanında ana damar ve sinir paketinin tamamen parçalanıp ani ve bol miktarda kan kaybı sonucu kısa sürede ölümün meydana geldiğinin bilinen veya bilinmesi gereken bir durum olması nedeniyle; somut olayda sanıkların av tüfeğiyle yakın mesafeden atış yapılması halinde muhakkak olan ölüm neticesinin gerçekleşebileceğinin sanıklar tarafından bilinmesinin gerektiği, nitekim hem ağır (6.) derecede kemik kırığı, hem hayati tehlike ve hem de organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanan katılanın olaydan sonra yapılan tıbbi müdahalelerle hayatta kalabildiği, kullanılan silahın etkili mesafeden vahim sonuçlar meydana getirmeye elverişli olması, atış mesafesi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde sanıkların eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, sanık ...'ın kasten öldürmeye teşebbüs, sanık ...'ın ise bu suça yardım suçundan cezalandırılmaları gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama ve bu suça yardım suçlarından cezalandırılmaları, hukuka aykırı bulunmuştur.

c) Sanık ...'in adlî sicil kaydında bulunan ve daha ağır cezayı içerip 03.07.2008 tarihinde kesinleşen, 19.04.2021 tarihinde yerine getirilen Sincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.08.2007 tarihli ve 2007/77 Esas, 2007/399 Karar sayılı ilâmı ile nitelikli hırsızlık suçundan 4 yıl 12 ay hapis cezasına dair mahkûmiyeti tekerrüre esas olduğu halde sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58/6. ve 58/7. maddeleri gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında (2-b) ve (2-c) numaralı paragraflarda açıklanan suç vasfına ve tekerrüre ilişkin nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.12.2021 tarihli ve 2020/1385 Esas, 2021/3159 Karar sayılı kararlarının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.