erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/18836
Karar No: 2013/4828
Karar Tarihi: 14.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18836 E.  ,  2013/4828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşundaki eşya hakkında hırsızlık kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen ... ... hakkında “Kamu Kurum ve Kuruluşundaki Eşya Hakkında Hırsızlık” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK’ un 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihine göre,temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen ... müdafiinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen ... ... hakkında “Kamu Malına Zarar Verme”; ... hakkında “Kamu Kurum ve Kuruluşundaki Eşya Hakkında Hırsızlık” ve “Kamu Malına Zarar Verme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur.Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in ... İlköğretim okulunun kantininin işletmeciliğini yapan mağdur ...'nin okula ait olan ancak kiralaması nedeni ile işlettiği kantinin ön kısmında bulunan kilidi ve pencere camını kırarak hırsızlık yapmaya teşebbüs ettikleri, ancak durumun fark edilmesi üzerine olay mahallinden kaçtıkları, takip edilerek yakalandıkları olayda “kamu malına zarar verme” ve “hırsızlığa teşebbüs” suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2016/12469
Karar No: 2016/16270
Karar Tarihi: 02.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/12469 E.  ,  2016/16270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret zammı farkı, ikramiye, yakacak yardımı, bayram yardımı, gece zammı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hastalık yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/25682
Karar No: 2017/21681
Karar Tarihi: 30.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/25682 E.  ,  2017/21681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan hükümlü ...'ün, TCK'nun 158/1-f, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 9.000 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmasına, hükmedilen adli para cezasının 24 eşit taksitte tahsiline ilişkin Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/06/2011 tarih ve 2010/355 esas, 2011/220 karar sayılı karar aleyhine dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/04/2017 gün ve 2016/398131 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Taraflar arasındaki bilgisayar alım-satımı ilişkisinin 14/12/2010 tarihli iddianamede tasvif olunması, (program satışının tavsife dahil olmaması), bu suretle şikayetçinin toplamda 540 TL zarar uğramış olması yanında, sanık ...'ya alt sınırdan uzaklaşmadan hapis cezası verilmesi karşısında, TCK'nun 158/1-f maddesi uyarınca hükmedilcek adli para cezasının miktarının suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı hususu da dikkate alınarak, sanık ... hakkında temel adli para cezası miktarının 54 gün yerine 540 gün olarak takdir edilerek, sonuç olarak sanık ...'nın 2 yıl 6 ay hapis ve 900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık ...'nın 2 yıl 6 ay hapis ve 9.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şikayetçiden elde edilen yararın 540,00 TL olması ve kurulan hükümde haksız menfaat miktarının iki katına eşit gelecek şekilde belirlemenin yapıldığının belirtilmiş olmasına rağmen, temel adli para cezasının 54 gün yerine 540 gün olarak tayin edilmesi karşısında; kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmekle, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 14.06.2011 gün ve 2010/355-2011/220 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle sanık hakkında kurulan 2 no’lu ana başlığının 1, 2, 3. paragraflarında yer alan “540”, “450” ve “9.000 TL” ibarelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "54", "45" ve "900 TL" terimlerinin yazılmasına ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, ayrıca hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7984
Karar No: 2014/18014
Karar Tarihi: 31.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7984 E.  ,  2014/18014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mükerrer davanın CMK'nun 223/7. maddesi uyarınca reddine

Mühür bozma suçundan açılan davaların mükerrer olduğunun kabul edilebilmesi için aynı tutanak nedeniyle iki ayrı dava açılmış olmasının gerekeceği, farklı tarihlerde düzenlenen mühür bozma tutanaklarının, iddianame tarihlerine göre, zincirleme suç ya da ayrı suçları oluşturacağı cihetle, mükerrer kabul edilen Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/432 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 30.11.2012 ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1133 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin ise 02.05.2012, mevcut dosyada ise suç tarihinin 23.03.2012 olduğundan mükerrer açılmış kamu davası sözkonusu olmadığı, her üç davadaki suç tarihlerinin 23.07.2012 tarihli son iddianameden önce olması nedeniyle eylemlerin zincirleme biçimde işlenmiş tek bir mühür bozma suçunu oluşturacağı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasını gerektiren eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/432 ve Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1133 Esas sayılı dosyaları, sanık hakkında devam eden ve sonuçlanmış sair dava dosyaları getirtilip incelenerek, aynı iş yeri ile ilgili irtibatlı dosyaların mümkünse birleştirilmesi, değilse bu dosyayı ilgilendiren belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine konulup davaların mükerrer olup olmadığı ve suç tarihleri de nazara alınarak zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/951
Karar No: 2016/7101
Karar Tarihi: 20.09.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/951 E.  ,  2016/7101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep eden tarafından, müteveffa mirasçılar aleyhine 22.10.2015 gününde verilen dilekçe ile terekenin teslimi istenmesi dosya üzerinde yapılan duruşma sonunda; terekeden el çekilmesine, murisin mirasçıları belirlenmiş olduğundan terekenin mirasçıları aidiyetine dair verilen 26.10.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi mirasçılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

...Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19.10.2015 tarih ve 2009/741 emanet nolu yazılarıyla muris ...'un terekesinin mirasçılara teslimi için ihbarda bulunulmuştur.

Mahkemece, terekeden el çekilmesine ve murisin mirasçıları belirlenmiş olduğundan terekenin mirasçılara aidiyetine karar verilmiştir.

Hükmü, mirasçılar vekili...4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/378-496 E- K. Sayılı kararıyla mirasçıların mirası reddettikleri, bu karara rağmen murisin terekesinin mirasçılara teslim edilmesine yönelik kararın hatalı olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

Murise ait nüfus kaydı ve...4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/378-496 E- K. Sayılı karardan murisin mirasının en yakın yasal mirasçılarının tamamı tarafından reddedildiği anlaşılmaktadır.

En yakın yasal mirasçıların tümü tarafından reddedilen miras, sulh mahkemesince herhangi bir başvuru olmasa bile kendiliğinden iflas hükümlerine göre tasfiye olunur. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir. (TMK m. 612 ) Tasfiye yapılmadan mirasçılara intikal yapılamaz. Tasfiye yapacak mahkeme mirası reddin tespitini yapan ... 14. Sulh Hukuk Mahkemesidir. O halde terekenin Türk Medeni

Kanununun 612. maddesi gereğince tasfiye edilmesi için dosyanın bu mahkemeye gönderilmesi gerekirken esas hakkında karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mirasçılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 20.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/720
Karar No: 2018/1933
Karar Tarihi: 24.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/720 E.  ,  2018/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 53/1, 58/6, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nın, maktul Gulnar’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, sanığın sübuta ve savunma hakkının kısıtlandığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Oluş ve sanığın hükme esas alınan ilk anlatımı doğrultusundaki kabule göre;

1- Maktulün, sanığa yönelik olarak "sen pezevenksin, sen şerefsizsin, erkek değilsin, benim telefonumdaki erkek isimlerini görmüyor musun, ben evden ayrıldığımda erkeklerle birlikte olmaya gidiyorum, gazinolarda çalışmaya gitmiyorum, seninle dalga geçtim seninle evlenmeyeceğim, çok erkek var, çok Cuma’lar var" şeklinde sözler sarf edip yüzüne tükürdüğünün kabul edilmesine karşın, "şerefsiz", "pezevenk" gibi sözlerin, yüzüne tükürülmesinin, maktulün bilinen yaşam tarzının açıklanmasının ötesine geçen, sanık açısından hakaret teşkil eden sözler olduğu ve sanık lehine asgari düzeyde tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, maktulun yaşam tarzının, sanık tarafından bilinmesine ve kabullenilmesine rağmen, aynı evde karı koca gibi yaşadıkları, anılan sözlerin maktulün zaten bilinen yaşam tarzının

açıklanmasından ibaret bulunduğu ve sanık açısından küçük düşürücü bir tarafının olmadığı gibi hatalı bir değerlendirme ile yazılı biçimde haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirdiğinden, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmolunan ceza miktarı itibariyle re'sen de temyize tabi hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 24/04/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/5721
Karar No: 2012/3353
Karar Tarihi: 10.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5721 E.  ,  2012/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamında toplanan delillere uygun olmadığı gibi oluşturulan hüküm de yasal düzenlemelere aykırı düşmüştür.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684. maddesi hükmünde, bir şeye malik olan kimsenin o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olacağı, 718. maddesi hükmünde de, arazi üzerindeki mülkiyetin kullanılmasında yarar olduğu ölçüde üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını da kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklanmıştır. Genel kuralı oluşturan bu hükümler dikkate alındığında taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhtesatların mülkiyetinin kural olarak arzın mukadderatına tabi olacağı, muhtesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemeyeceği, aksine bir kanun hükmü bulunmadıkça da muhtesatların mülkiyetinin taşınmazın malik veya maliklerinden başka birisine veya maliklerden bir veya birkaçına ait olduğunun tespitinin dava edilemeyeceği, mahkemelerce de bu sonucu doğuracak şekilde hüküm verilemeyeceği kuşkusuzdur. Ne var ki, böyle bir istemle dava açılması halinde "çoğun içinde azı da vardır" kuralı gözetilerek diğer koşulların da varlığı halinde davanın kısmen kabulü ile muhtesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davacılar taşınmaz üzerinde bulunan binaların kendilerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemişlerdir.

Toplanan delillerden, dava konusu muhdesatların tarafların ortak miras bırakanı babalarının sağlığında birlikte meydana getirildiği, davacıların muhdesatları bizzat ve kendi adlarına meydana getirdiklerini kanıtlayamadıkları anlaşılmaktadır. Taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların fiili kullanım şeklinin uzun zamandan beri süregeliyor olması, muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiği sonucunu doğurmaz.

Hal böyle olunca kanıtlanamayan davanın tümü ile reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek kabulüne karar verilmesi isabetsiz davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin ödenen 999.40 TL temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 10.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/1318
Karar No: 2014/5755
Karar Tarihi: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1318 E.  ,  2014/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Esas No: 2020/1576
Karar No: 2022/8280
Karar Tarihi: 23.03.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/1576 E.  ,  2022/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibarıyla yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sanığın denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlemiş olması nazara alınarak yasal engel nedeniyle" şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/944
Karar No: 2022/7411
Karar Tarihi: 26.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/944 E.  ,  2022/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

İftira suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcığınca düzenlenen 17.06.2015 tarihli iddianameyle; “Müşteki ...'in kendisine ait TC Kimlik numarası kullanılarak BİMER'e .... hakkında sahte ikametgah belgesi ile Misaki Milli İlöğretim Okuluna kayıt yaptırdığına dair ihbarda bulunulduğunu, ancak ihbar başvurusunu kendisinin yapmadığını, kimlik bilgilerini kullanan kişiden şikayetçi olduğunu beyan ederek şikayette bulunması üzerine yapılan soruşturma sonucunda… Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde müşteki ...'in kimlik bilgilerini ele geçiren şühelinin müşteki ...'ın oğlu olan ... hakkında ihbarda bulunarak okul tarafından idari soruşturma yapılmasını sağlamak suretiyle atılı suçu işlediği…” biçimindeki anlatıma dayalı olarak, sanık ...’in, öncesinde tanımadığı şikayetçi ...’e yönelik TCK’nın 136/1. maddesinde tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme ve husumetli olduğu ağabeyi ... ile şikayetçi ...’ın oğlu olan mağdur çocuk ...’e yönelik TCK’nın 267/1. maddesinde tanımlanan iftira suçlarını işlediği iddiasıyla kamu davaları açılmış ve yapılan yargılama sonunda her iki suçtan ayrı ayrı beraat hükmü kurulmuş olup, temyiz kanun yoluna yalnızca katılan mağdur çocuk ... vekili tarafından başvurulduğu anlaşılmakla, temyizin kapsamının iftira suçundan kurulan beraat hükmü ile sınırlı olduğu ve tekil bir ifadeyle hükmün bozulmasını öneren 10.01.2021 tarihli tebliğnamedeki görüşün de iftira suçundan kurulan beraat hükmü ile ilgili olduğu belirlenerek, yapılan incelemede:

Katılan ... vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen eyleme ilişkin iddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki ... bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” hükmüne ve temyizin kapsamına göre, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanıp, 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu iftira suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesi görevi Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye GÖNDERİLMESİNE, 26.10.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8364
Karar No: 2010/7351
Karar Tarihi: 29.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/8364 E.  ,  2010/7351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2009

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.