Esas No: 2022/14448
Karar No: 2023/3823
Karar Tarihi: 06.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14448 E.  ,  2023/3823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/385 E., 2022/1049 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2018/595 Esas, 2019/280 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 11.03.2020 tarihli ve 2019/2532 Esas, 2020/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dairemizin 16.12.2021 tarihli ve 2021/14433 Esas, 2021/10076 Karar sayılı kararı ile özetle 03.12.2012 tarihli iddianame sanığın eylemini değişik tarihlerde birden fazla defa tekrarladığına dair anlatım bulunmadığından bozulmasına ve dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/385 Esas, 2022/1049 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

C. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın eyleminin sarkıntılık düzeyini aştığına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (b) ve (e) bentlerinin uygulanması gerektiğine, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

D. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin duruşmada dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma (keşif), sübuta, kararın gerekçesiz olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın İŞKUR'un çalışma programı kapsamında geçici olarak Çiğiltepe İlkokulunda çalıştığı, mağdurenin ise aynı okulun anaokulu öğrencisi olduğu, sanığın mağdureye cinsel anlamda dokunduğu, bu kapsamda onu yanağından ve dudağından öptüğü, göğüslerine dokunduğu, cinsel bölgelerine eliyle dokunduğu, bu şekilde üzerine atılı sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği, sanık cinsel istismar suçlamasını kabul etmeyerek mağdurenin eğitim gördüğü anaokulunun en alt katta ve ayrı bir koridorda olduğunu, oraya geçmesinin yasak olduğunu söyleyerek atılı suçlamaları kabul etmemiş ise de, başka öğrencilerin velileri olan tanıklar...'in özetle sanığı ana okulu katında gördüklerini beyan ettikleri, mağdurenin iyi ve kötü dokunma ayrımını yapabilecek durumda olduğu, yaşadığı olayları annesine anlattığı, bu durumun ailece okul idaresiyle de paylaşıldığı ancak ne yapacaklarını bilemedikleri için bir süre şikayetçi olmadıkları, geçen süre zarfında mağdurenin iddialarında vazgeçmeyip şikayetinde iddialarını dile getirdiği, mağdurenin yalan söylediğine dair her hangi bir emare bulunmadığı, yaş itibariyle yaşamadığı olayları anlatmasının mağdureden beklenemeyeceği anlatımlarını saf ve duru olup yaş gurubuna uygun olduğu, sanığın yalnızca elbise üzerinden dokunması kısa süreli mağdureyi öpmesi ve onun cinsel bölgelerine dokunması mağdurenin kendine yapılan davranışların yanlışlığının farkında olduğu için sanığın eylemi uzun tutmasının da hayatın olağan akışına uygun olmadığı, genellikle bu tarz ortamlarda dokunmaların fırsat buldukça ve mağdura hissettirmeden yapıldığının bilindiği dikkate alındığında eylemlerin sarkıntılık boyutunda kaldığından sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen 03.12.2012 günlü iddianamede mağdureye cinsel istismar eyleminde bulunan sanığın değişik tarihlerde istismar eylemini birden fazla tekrarladığına dair herhangi bir anlatım ve bu kapsamda usulüne uygun açılmış kamu davası bulunmadığı halde hakkında müsnet suçtan belirlenen cezanın zincirleme suça ilişkin arttırım yapılamamasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A.Katılan Bakanlık ve Katılan ... ile Katılan Mağdure Vekillerinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

Dosya kapsamı ve İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi dikkate alınarak sanık hakkında üst hadden ceza verilmesinin gerektiğine, suç vasfına, zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik, katılan Bakanlık, katılan ... ve katılan mağdure vekillerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, bu sebeple sanık müdafiinin mağdurenin duruşmada dinlenmeyerek savunma hakkının kısıtlandığına, eksik araştırma, sübuta, kararın gerekçesiz olduğuna, alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.06.2022 tarihli ve 2022/385 Esas, 2022/1049 sayılı kararında sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili ile katılan mağdure vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.