Esas No: 2016/18459
Karar No: 2019/16477
Karar Tarihi: 17.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/18459 E.  ,  2019/16477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverenin bünyesinde, 20.08.2008-21.08.2013 tarihleri arasında çalıştığını, gece bekçi, gündüz site görevlisi olarak hizmet verdiğini, çalıştığı döneme ait fazla mesai ücretleri, yıllık izin ücretleri, hafta sonu çalışma ücretleri, dini-milli bayram ve resmi tatil günü ücretleri ödenmediği gibi maaşlarının da ciddi bir kısmının ödenmediğini, iş akdine davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak son verildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma, dini ve milli bayram çalışma alacağı ile ödenmeyen 8 aylık ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı kooperatifin ikametgahının ...’de olduğundan yetki itirazları olduğunu, davanın hukuka ve yasalara aykırı olduğunu, iş akdinin haksız ve keyfi olarak değil davacının kusurlu davranışları sebebiyle kooperatif yöneticileri ve davacının imzası ile karşılıklı olarak anlaşmak suretiyle son verildiğini ve davacının herhangi bir alacağının bulunmadığından bahisle davanın reddini gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılamaya, toplanılan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre, hükmü temyiz eden tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasının bulunup bulunmadığı hususlarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez. Aynı ilkeler, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmanın ispatı bakımından da geçerlidir.

Somut olayda, davacı davalı kooperatife ait sitede gece bekçilik gündüz ise site görevlisi olarak çalıştığını, sözleşmesine haksız olarak son verildiğini iddia etmiş, davalı ise feshin haklı nedene dayandığını ve davacının iddia ettiği şekilde fazla mesai yapmadığını, kışın site sakinlerinin azalması nedeni ile fazla çalışma yapılmasını gerektirir bir durumun da bulunmadığını savunmuştur. Dosya kapsamında dinlenilen davacı tanıkları,davacının çalışma saatleri konusunda herhangi bir beyanda bulunmamışlardır. Davalı tanıkları ise davacının bekçilik yapmadığını, 08:30-17:00 arası çalıştığını ifade etmişlerdir. Buna rağmen hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davacının haftanın 7 günü 11 saat çalıştığı varsayımına dayalı olarak hesaplama yapılmıştır. Mahkemece bilirkişi raporuna dayalı olarak bir kısım alacak taleplerinin kabulü hakkında karar verilmiş ise de varılan sonuç, tarafların iddia ve savunmaları ve dosya kapsamı ile örtüşmemektedir. Mahkemece yapılması gereken iş, mahahallinde keşif yapılarak, davalı sitenin büyüklüğü, gece güvenliğinin nasıl sağlandığı, güvenlik kamerasının bulunup bulunmadığı, davacının evi ve işyerinin aynı alanda olup olmadığı, malikler ve/veya site sakinlerinin hangi tarihlerde geldiği, sitede ikamet edenlerin sayısının yaz ve kış aylarında farklılık gösterip göstermediği hususları tespit edilip, çalışma şeklinin yaz ve kış aylarında değişip değişmediğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulduktan sonra, gerektiğinde tanıkların da yeniden beyanlarının alınması suretiyle tüm deliller bir arada değerlendirelerek davacının çalışma saatlerinin belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesidir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden, varsayıma dayalı olarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2- Kabule göre davacı lehine 19,33 TL ücret alacağına hükmedilmiş olmakla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporunda ödenmeyen ücret alacağı tutarının toplam brüt 15.387,88 TL olduğu belirlenmiş, ek raporda brüt 4.402,31 TL ücret alacağı tespit edilmiş, davacı tarafından da net 10.669,96 TL ücret alacağının tahsili konusunda ıslah talebinde bulunulmuştur. Buna rağmen Mahkemece bu konuda herhangi bir gerekçeye yer verilmeden ve talebin ne şekilde 19,33 TL olarak hüküm altına alındığı açıklığa kavuşturulmadan dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde net 19,33 TL bakiye ücret alacağı kabulüne karar verilmiş olması ayrı bir bozma sebebidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.