erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/2625
Karar No: 2018/3819
Karar Tarihi: 24.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/2625 E.  ,  2018/3819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‘nın 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

1-Suç tarihinde ... Belediye Başkan yardımcısı olan sanık ...‘nun Belediye tarafından yaptırılarak ...Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü‘ne devredilen “Kadın Sığınma Evinde“ bulunan ve 20.03.2009 tarih ve 340-341 ve 342 no‘lu taşınır işlem fişleri ile Belediye Ambar Memurluğuna zimmet kayıtları yapılan eşyaları şahsi ikametinde kullandığı, bu hususta hakkında Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı‘nca soruşturma başlatılması üzerine, belediye ambar memuru olarak görevlendirilen sanık ...‘ı arayarak 12.03.2011 tarihinde eşyaları ambara iade etmesine rağmen, eşyaların 03.12.2010 tarihinde kadın sığınma evinden ambara getirildiğine ilişkin tutanak düzenlenmesini sağladığı, sanıkların bu suretle iştirak halinde kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın hakkında zimmet suçundan soruşturma başlatıldıktan sonra ve suça konu belge düzenlenmeden önce, belediye görevlilerince bahse konu eşyaların belediye ambarında bulunmadığına yada sanık ...‘nun ikametinde olduğuna dair bir tespit yapılıp yapılmadığının dosya kapsamından anlaşılamaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sanık ... hakkında ...‘nin 2012/29 Esas-2012/152 Karar sayılı dosyası getirtilerek incelenmesi, bu dosya kapsamında suç tarihi olan 12.03.2011 tarihi öncesinde sanık ...‘nun şahsi ikametinde kullandığı belirtilen eşyaların ambarda bulunmadığına dair herhangi bir tutanak düzenlenip düzenlenmediğinin tespit edilmesi, bu şekilde suç tarihi öncesinde düzenlenen bir tutanak bulunduğunun belirlenmesi halinde, sanıklar tarafından düzenlenen suça konu belgenin zimmet suçunun oluşumu veya sanık hakkında TCK‘nın 248. maddesi uyarınca bu suçtan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması yönünden bir etkisi olmayacağı da gözetilerek, sanıkların eylemlerinin “faydasız sahtecilik“ niteliğinde olup olmadığı karar yerinde tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de;

a)“12.03.2011“ olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “03.12.2010“ şeklinde yanlış yazılması, yasaya aykırı,

b)5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili, sanık ... ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6538
Karar No: 2009/6005
Karar Tarihi: 09.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6538 E.  ,  2009/6005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı fazla ödenen bedelin istirdadı, kira, nefaset ve cezai şartın tahsili istemiyle açılmıştır. Davalı ..., fazla imalât yaptığını, ödemeleri geciktiren davacının kusurlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiş mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 08.04.2005 tarihli sözleşmede ekli listede yapılacak 55 kalem iş gösterilmiş, bunlar için toplam 25.000,00 TL ödeme yapılması kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmenin götürü bedelli olduğu açıktır. Kural olarak, götürü bedelli sözleşmelerde yüklenici kabul ettiği bedelle işi tamamlamak zorundadır (BK’nın 365/I. md.). Bu nedenle yüklenici alacağı, gerçekleşen imalât kadar olacağından, yapılan işin tüm işe göre (55 kaleme) fiziki oranı bulunarak bunun götürü bedele uygulanmasıyla hesaplanmalıdır. Oysa hükme esas bilirkişi raporunun dayanak aldığı tesbit raporlarında iş bedeli piyasa fiyatlarına göre bulunduğundan yeterli inceleme yapıldığından sözedilemez. O halde mahkemece yapılması gereken iş, bilirkişiden ek rapor alınarak gerçekleşen imalâtın tüm işe göre fiziki oranını bulmak, bunun 25.000,00 TL götürü bedele uygulamak suretiyle yüklenici hakedişini hesaplatmak, buna varsa fazla imalâtın yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarıyla hesaplanan bedelini ilâve etmek, böylece hesaplanan yüklenici alacağından ihtilafsız ödeme tutarı 15.000,00 TL’nin mahsubuyla fazla ödeme konusunda karar vermek olmalıdır. Böylece yaptırılacak incelemeye göre davacının ödemeleri geciktirdiği savunması iş bedeliyle kıyasla incelenip BK’nın 158/I. maddesince sözleşmede kararlaştırılan seçimlik ceza değerlendirilip sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan, hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek karar verilmesi doğru olmadığı gibi davada istenen 400,00 TL kira bedeli aşılarak 760,00 TL’ye hükmedilmesi ve 13.07.2005 tarihli ihtarda miktar gösterilmediğinden temerrüde esas alınamayacağı gözetilmeden faize başlangıç alınması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/37733
Karar No: 2017/3556
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37733 E.  ,  2017/3556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/4259
Karar No: 2020/8917
Karar Tarihi: 22.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/4259 E.  ,  2020/8917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

6100 sayılı HMK m. 310/3 “(Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 13.07.2020 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16613
Karar No: 2023/10449
Karar Tarihi: 21.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/16613 E.  ,  2023/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/207 E., 2016/300 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.04.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 03.07.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Sanığın denetim süresi içinde 20.08.2013 tarihinde suç işlemesi üzerine mahkemesince suç ihbarı yapılmıştır.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde yeniden suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.07.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; atılı suçun oluşmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın mağduru zorla taksiye bindirip kendi evine götürdükten sonra, burada mağdurun ellerini bağlamak ve kapıyı üzerinden kilitleyerek evden ayrılmak suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin karar verilen 13.07.2016 tarihli celseden haberdar olup, 11.07.2016 tarihli şehir dışında olacağından duruşmaya katılamayacağı gerekçesi ile mazeret dilekçesi sunduğu, buna rağmen delil göstermediği gerekçesi ile mazeretinin kabul edilmeyerek sanığın ve müdafiinin olmadığı duruşmada hükmün açıklanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle, sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/39665
Karar No: 2017/3557
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39665 E.  ,  2017/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/16999
Karar No: 2022/16718
Karar Tarihi: 15.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16999 E.  ,  2022/16718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK.nın 295. maddesinde "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıkların yüzlerine karşı tefhim edilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanıklara tebliğ edildiğine dair belgeye dosyada veya UYAP kayıtlarında rastlanmadığından, tebliğ edilmiş ise tebligat evrakının gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise gerekçeli hüküm usulüne uygun olarak ve gerekçeli temyiz talebinde bulunmadığı takdirde CMK.nın 294. maddesi uyarınca talebinin reddine karar verileceği ihtaratlı sanıklara tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunmaları halinde ek temyiz dilekçeleri de eklenerek incelenmek üzere dosyanın iadesinin sağlanması için Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/6537
Karar No: 2009/6004
Karar Tarihi: 09.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6537 E.  ,  2009/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi uyarınca fazla ödenen bedelin istirdadı, kira, nesafet ve cezai şart istemiyle açılmıştır. Davalı ..., fazla işler yaptığını, ödemelerin süresinde yapılmadığını, kusurlu olanın davacı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuş, diğer davalı cevap vermemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 08.04.2005 tarihli sözleşme eki listede yapılması gereken 55 kalem iş gösterilmiş, toplam 25.000,00 TL bedelle yapımı kararlaştırılmıştır. Bu haliyle sözleşmenin götürü bedelle olduğu anlaşılmaktadır. Kural olarak, yüklenici sözleşmede kararlaştırılan bedelle işi yapmak zorundadır (BK’nın 365/I.maddesi). Bu nedenle, yüklenicinin hakedişi, gerçekleştirdiği iş bedeli oranında olacağından yapılan imalâtın tüm imalâta (55 kalem işe) göre fiziki oranı bulunarak, bunun götürü bedele uygulanması suretiyle alacağının hesaplanması gerekir. Oysa, hükme dayanak bilirkişi raporunun esas aldığı tespit raporlarında, iş bedeli piyasa fiyatlarına göre hesaplandığından yeterli kabul edilemez. O halde mahkemece yapılması gereken iş, gerçekleşen imalâtın tüm işe göre fiziki oranını bulmak, bunu iş bedeline uygulayarak yüklenicinin hakedişini hesaplamak, ayrıca fazla imalât yapıldığı savunması da değerlendirilerek varsa, yapıldığı tarihteki piyasa fiyatlarıyla bedelini bilirkişiye hesaplatmak ve toplam alacaktan ihtilâfsız bulunan 17.750,00 TL ödemenin mahsubuyla fazla ödeme iddiası konusunda karar vermek olmalıdır. Böylece yaptırılacak incelemeye göre davacının ödemeleri geciktirdiği savunması iş bedeliyle kıyaslanarak incelenip BK’nın 158/I. maddesi uyarınca sözleşmede kararlaştırılan seçimlik cezanın değerlendirilmesi yapılarak sonucuna göre hüküm kurmak gerekirken bu hususlar

üzerinde durulmadan hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek bilirkişi raporu ile bağlı kalınarak hükme varılması doğru olmadığı gibi, 400,00 TL kira istenildiği halde talep aşılarak 760,00 TL’ye hükmedilmesi ve 13.07.2005 tarihli ihtarnamede istenen miktar gösterilmediğinden temerrüt oluşturmayacağı gözetilmeden, faize de buna göre hükmedilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1159
Karar No: 2018/2138
Karar Tarihi: 22.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1159 E.  ,  2018/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada.....Gerede Sulh Hukuk ve ...... ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.07.2014 tarih ve 2014/503 Esas, 2014/904 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 27.01.2016 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için izin verilmesini talep etmiştir.

..... Mahkemesince, 14.04.2016 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin ....Mahkemesi olduğuna karar verilmiştir.

..... Mahkemesince kısıtlının bakımevine girmeden önceki son ikamet adresinin “..... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

....Mahkemesince kısıtlının bakımevine girmeden önceki son ikamet adresinin “.... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Mahkemesince .... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ikametgahı değiştirilmesine izin verilen kısıtlının yeni yerleşim yerinin Körfez ilçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının bakımevine girmeden önceki son ikamet adresinin “..... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

-2-

2018/1159 - 2138

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ..... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1 maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/03/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/15125
Karar No: 2018/3315
Karar Tarihi: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15125 E.  ,  2018/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8953
Karar No: 2014/16229
Karar Tarihi: 22.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8953 E.  ,  2014/16229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce boz... uyularak verilen 17/12/2013 tarih ve 2013/95-2013/730 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; tefrik edilen davalı ...’nin 2002-2007 yılları arasında davacı şirkete bağlı ... Özel Okulu'nun öğrenci servis işini yürüttüğünü, bu nedenle okul öğrencilerine ve velilerine ait ev ve işyeri adres ve telefon bilgilerini elinde bulundurduğunu, servis işlerini yürütmek maksadı ile kendisine verilen bu öğrenci bilgi ve listelerini iade etmeyip kendisinde sakladığını, ticari sır niteliğindeki bu bilgileri davalı şirketin bünyesinde olan ... Koleji'ne verdiğini ve bu listelerin kullanılarak haksız rekabete sebep olunduğunu ileri sürerek, haksız rekabetin men’i ve ref’ine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın öncelikle husumet yönünden reddini talep etmiş, ayrıca kendileri ile ... arasında hiçbir bağ bulunmadığını, davacının haksız rekabete ilişkin eylemleri açıklamadığını, kendileri tarafından yapılan herhangi bir faaliyetin davacı şirketin herhangi bir iktisadi menfaatine zarar verecek nitelikte bulunmadığını savunarak davanın reddini istenmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak davanın esası incelenmiş ve tüm dosya kapsamına göre; davacı okula kayıtlı öğrencilere ait bilgilerin davalı okula verildiği sabit ise de, bu bilginin daha önce davacı okulun servis taşıma hizmetini yapan servis şirketi sahibi dava dışı ... tarafından verildiği, davalı okulun bu bilgilerin verilmesine ilişkin haksız eyleme katılmasının söz konusu olmadığı, buna ilişkin dosyada bir kanıt da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davalının eyleminin tanıtım amaçlı broşür göndermekten ibaret olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.