erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/6369
Karar No: 2024/876
Karar Tarihi: 23.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/6369 E.  ,  2024/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/286 D.İş, 2022/283 K.

SAYISI : 2022/İHK-11689

DAVA TARİHİ : 09.07.2021

HÜKÜM/KARAR : Davalı itirazının reddi/davanın kabulü

SAYISI : K-2021/192610

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazının reddine karar verilmiştir.

... kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede, davacı ...'ın Karaman Gençlik ve Spor İl Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, ancak, anılan kurumda memur (5510 sayılı Kanun 4/c maddesi ) veya işçi (5510 sayılı Kanun 4/a maddesi) hangi sıfatla çalıştığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Davacının anılan kurumda hangi sıfatla çalıştığının; memur sıfatı ile çalışıyor ise geçici iş göremezlik süresi içerisinde davacının mahrum kaldığı yan ödemelerin olup olmadığının, işçi sıfatı ile çalışıyor ise davacıya SGK tarafından dava konusu kaza nedeniyle geçici iş göremezlik ödemesi yapılıp yapılmadığının taraflar ve ilgili kurumlardan sorularak dosyaya kazandırılması gerekmektedir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

23.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12761
Karar No: 2012/19518
Karar Tarihi: 29.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12761 E.  ,  2012/19518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Alanya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30.03.2011 tarih ve 2010/826-2011/329 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde “Evim Sigorta Poliçesi” ile sigortalı olan dava dışı sigortalısının dairesinde, davalıya ait daireden gelen sular sonucunda maddi hasar meydana geldiğini, işbu hasardan davalının sorumlu olduğunu ve olay nedeniyle dava dışı sigortalıya 4.560,00 TL ödendiğini, TTK’nun 1301. maddesine göre sigortalısının haklarına halef olduğunu, davalının müvekkiline ödeme yapmadığını ileri sürerek, davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını ve takibin davalının haksız itirazlarıyla durduğunu bildirerek haksız itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, oluşan hasarda müvekkilinin kusur ve sorumluluğunun bulunmadığını, hasarın apartman genel giderinin tıkanmasından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına ve toplanan delillere göre, davalının kusurunun davacı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Evim Sigorta poliçesinden kaynaklanan alacağın TTK'nun 1301. maddesi uyarınca rücuen tahsili istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 18 v.d maddeleri uyarınca, her kat maliki ortak yerlerin bakım, koruma ve onarım giderlerinden kendi arsa payı oranında sorumludur.

Somut olayda, davacı vekili ekspertiz raporuna dayalı olarak açtığı işbu davada genel giderin yağmur suları ile tıkanması üzerine davalının balkonuna dolan suyun, önce davalının maliki olduğu daireye girmesi daha sonra da alt katta bulunan dava dışı sigortalıya ait daireye sızması sonucunda hasarın oluştuğunu iddia etmiş olup, iddia tanık beyanıyla doğrulandığı gibi, mahkemece de olayın oluşu bu şekilde kabul edilmiş, ancak davalının olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu durumda, mahkemece, davanın konusu, ortak alanda bulunan genel giderin tıkanması sonucunda oluşan hasarın tazmini olup, yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde sigortalıya ait hasarlanan konut ve davalıya ait konutun da içinde bulunduğu taşınmazın tapu kayıtları getirtilerek, davalının, BK’nın 58. maddesi uyarınca arsa payı oranında sorumlu olacağı düşünülmeden, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20953
Karar No: 2015/643
Karar Tarihi: 19.01.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/20953 E.  ,  2015/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, 08.01.2009 olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilip olayın mağdur üzerinde etkileri ile birlikte dikkate alınıp değer olarak da gerekenden az ve/veya ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, yakınanın kilitleyerek park ettiği aracının havalı kapısını ittirmek suretiyle açıp içerisinden 60 TL paranın ve araç ruhsatının bulunduğu kutunun alınması şeklindeki somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten ve ilgili maddeler uygulandıktan sonra değer azlığı nedeniyle aynı yasanın 145. maddesi uyarınca ceza verilmesinden vazgeçilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32910
Karar No: 2013/23768
Karar Tarihi: 30.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/32910 E.  ,  2013/23768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı madde bulundurma ve hırsızlık

HÜKÜM : Patlayıcı madde bulundurma suçundan hükümlülük, hırsızlık suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine,

II- Sanık hakkında patlayıcı madde bulundurmak suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

I- 17.09.2008 tarihli tutanak ile İl Özel İdaresi yetkililerine teslim edilen ve sanıktan ele geçen ''dinamit ve fünyeler'' üzerinde yöntemine uygun olarak bilirkişi incelemesi yaptırılarak, patlayıcı özelliğini muhafaza edip etmediği belirlenip 5237 sayılı TCK.nun 174/1. madde ve fıkrasında belirtilen maddelerden olup olmadığı saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Hapis cezasının yanında adli para cezasına da hükmedilmesi geretiğinin gözetilmemesi,

2- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK.nun 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16964
Karar No: 2015/33111
Karar Tarihi: 23.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16964 E.  ,  2015/33111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/384608

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/419 (E) ve 2014/214 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılanın aşamalardaki sanığın yüzüne tokatla vurduğuna dair anlatımlarına, katılanın anlatımlarını doğrulayacak şekilde adli raporunda sol yanağında kızarıklık tespit edilmesine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14800
Karar No: 2018/4942
Karar Tarihi: 23.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/14800 E.  ,  2018/4942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2005, 2006, 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan mahkumiyet

2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan düşme

Katılan vekilinin temyiz itirazlarının sanık hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 2006-2007-2008 takvim yıllarında sate fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dairemizin 15/12/2014 tarih 2014/21646 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi, bir takvim yılı içinde birden fazla düzenlenen faturanın varlığı halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekmekte ise de, sanık hakkında kazanılmış hak oluşturan Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/468E. 2010/553K. sayılı kararı geriğince, sanığa sonuç olarak 15 ay hapis cezası ve erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiği, mahkemece de bu husus gözetilerek sonuç cezanın kazanılmış hakka göre takdir edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması sonuca etkili olmayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8631
Karar No: 2015/7452
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8631 E.  ,  2015/7452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve Aliağa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün MERNİS adresinin “...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu ve hükümlünün cezaevine girmeden önce “... ...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “....” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22569
Karar No: 2015/11793
Karar Tarihi: 27.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/22569 E.  ,  2015/11793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının onanmasına dair 17.03.2014 tarih, ... Esas, ... Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler ile alacaklı ... ... Turz. İnş. Gıd. San. Tic. Ltd. Şti.'nin karar başlığında gösterilmemiş olmasının maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman giderilebilecek olması karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 52,40 TL peşin harcın red harcına mahsubu ile kalan 5,20 TL’nin karar düzeltme isteyenden alınmasına, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25717
Karar No: 2017/35504
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25717 E.  ,  2017/35504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/22926
Karar No: 2010/9137
Karar Tarihi: 01.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/22926 E.  ,  2010/9137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, bakım tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı davalı kurumda iş makineleri oto onarım teknisyeni olarak çalıştığını ,toplu iş sözleşmesinin 99 maddesine göre bakım tazminatı ödenmesi gerektiğini belirterek bakım tazminatı isteğinde bulunmuştur.

Davalı davacının bilfiil bakım onarım işlerinde çalışmadığını, davacının araçların onarım işlerinin piyasada yaptırılması işlerinde görevli olduğu için davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece alacak hüküm altına alınmıştır.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının toplu iş sözleşmesindeki bakım tazminatı düzenlemesinden yararlanıp yararlanamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Davacı tanıkları ifadelerinde işyerinde teknik servis olmadığını belirtmişlerdir.Ayrıca davacının arıza yaptığı bildirilen araçların tamirini sağlamak amacıyla ya aracın yanına usta götürdüğü ya da aracı tamirciye götürdüğünü ,onarım işlerinin piyasadan temin edilen tamircilerin yaptığını belirtmişlerdir.

1.3.2003-28.2.2005 tarihleri arasında geçerli olan toplu iş sözleşmesinin 99 maddesinin kenar başlığı bakım tazminatıdır. Dairemizin kökleşmiş içtihatları ve ilgili maddenin genel düzenlemesi ile özellikle son fıkrasında “ İş makineleri ve oto onarım başteknisyeni ,ustabaşı,usta ,usta yardımcısı ve işçileri yukarıda belirtilen görev unvanlarında fiilen çalışan işçilere senelik izin ücretsiz izin ve raporlu günler dışında kalan günlerde çıplak yevmiyelerinin %14 ü tutarında bakım tazminatı ödenir.”hükmü dikkate alındığında fiilen çalışan işçilere bakım tazminatı ödeneceği açıktır.

1.3.2001-28.2.2003 tarihleri arasında yürürlükte olan toplu iş sözleşmesinin ilgili maddesinde her ne kadar fiilen çalışma ifade edilmemişse de Dairemizin kökleşmiş içtihatlarına göre fiilen yapılan işe bağlı olarak ücret ve ekleri ödenecektir. Başka bir anlatımla toplu iş sözleşmesinden doğan alacaklarda fiilen çalışmalar göz önünde tutulduğundan davacının isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/2567
Karar No: 2010/7035
Karar Tarihi: 06.05.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/2567 E.  ,  2010/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Patlayıcı madde bulundurmak ve güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük ve güveni kötüye kullanma suçundan verilen hükmün ertelenmesine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Patlayıcı madde bulundurmak suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Sanıkta 219 adet dinamit lokumu ve 196 adet elektirikli fünye elde edilmiş olmasına göre alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin hak ve orantılılık kurallarına uygun olacağının gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanırken, maddenin 1. fıkrasındaki hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının "hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar" sürmesine karar verilerek, aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına, bu yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oybirliğiyle istem gıbi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17543
Karar No: 2015/31875
Karar Tarihi: 11.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/17543 E.  ,  2015/31875 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/154205

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2008/118 (E) ve 2008/595 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nin 231/11. maddesine göre denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'nin 51/1. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22332
Karar No: 2017/36366
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22332 E.  ,  2017/36366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.