Esas No: 2023/6400
Karar No: 2025/580
Karar Tarihi: 23.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6400 E.  ,  2025/580 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1093 E., 2023/1128 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması,kısmi bozma

Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi yönünden; Şikayet ve kamu davasına katılma hakkının, suç tarihinde 15 yaşından büyük ve şahsa bağlı hakları kullanmaya ehil katılan ...'in bizzat kendisine ait olduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören ve katılan sıfatı bulunmayan annesi ... ile babası ...'ın sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmü temyiz etme haklarının bulunmadığı belirlenmiştir. Sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden; katılan ...'nın, maktulün gelini olması sebebiyle suçtan zarar gören sıfatının bulunmaması nedeniyle, katılan ... vekilinin sanık hakkında hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden; Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan ... ve vekilinin yokluğunda verilen ve 14.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde katılan vekiline tebliğ edilen karara karşı, gerekçeli kararda gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi yönünde ihtar bulunduğu halde, katılan vekilinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sunduğu 11.05.2023 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçesiyle temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan hükme ilişkin katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanık müdafiinin; katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükme ilişkin sanık müdafiinin temyiz istemleri yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2022/61 Esas, 2023/10 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a. Maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,Karar verilmiştir.

2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1093 Esas, 2023/1128 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, sanığın öldürme kastının bulunmadığına, sanığın akıl sağlığı ile ilgili aldırılan raporlar arasında çelişki bulunduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1.Maktul ile sanığın komşu olup, aralarında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay günü sanığın bahçesindeki taşları temizlediği sırada maktul ile sanık arasında bahçe sınırı ve bahçelerin sulanması için kullanılan su kanalının kapanması meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, akabinde sanığın evine gidip annesi tanık Nezaket'e ait av tüfeğini alarak yeniden bahçeye çıktığı, kapısının önünden ve maktulün evine doğru yaklaşarak, maktulü hedef alıp yine kendi bahçesi içerisinden birden fazla el ateş ettiği, maktulün yaralanıp yere düştüğü, patlama seslerini duyan ve o esnada evin içerisinde bulunan maktulün torunu olan katılan ...'in evden dışarı çıktığı, dedesini yaralı halde görünce yanına gittiği, bu sırada sanığın tekrar av tüfeği ile katılan ...'i de hedef alarak bir el ateş ettiği, av tüfeği saçma tanelerinin isabeti ile hem maktulün hem de katılan ...'in yaralandıkları, maktulün kaldırıldığı hastanede av tüfeği yaralanmasına bağlı olarak gelişen iç organ ve büyük damar yaralanması ile iç kanama sonucu öldüğü, katılan ...'in ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın cezai sorumluluğu hakkında aldırılan Ataköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin, 15.10.2022 tarihli raporunun tek hekim tarafından düzenlendiği, anılan raporun heyet raporu olmaması nedeniyle hüküm kurmaya elverişli olmadığı, hükme esas alınan Giresun Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 17.11.2022 tarihli sağlık kurulu raporunun ise yeterli olduğu, tek hekim tarafından düzenlenen raporun yetersiz olması nedeniyle raporlar arasında çelişkiden bahsedilemeyeceği, sanığın maktule karşı eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yine maktule karşı kasten öldürme suçundan kurulan hüküm yönünden yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık ile maktul arasında yaşanan olayda, ilk haksız eylemin kim tarafından gerçekleştiğinin tespit edilememesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29/1. maddesi uyarınca haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3.Katılan ...'in, 12.05.2004 doğumlu olup, suç tarihinde 18 yaşından küçük ve 5237 sayılı Kanun'un 6/1-b maddesi uyarınca "çocuk" olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen hükümde, temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde aynı Kanun'un 81/1. maddesi ile uygulama yapılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A.Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılanlar ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Şikayet ve kamu davasına katılma hakkının, suç tarihinde 15 yaşından büyük ve şahsa bağlı hakları kullanmaya ehil katılan ...'in bizzat kendisine ait olduğu anlaşılmakla, suçtan zarar gören ve katılan sıfatı bulunmayan annesi ... ile babası ...'ın sanık hakkında katılan ...'e karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmü temyiz etme hakları bulunmadığından, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 242/1, 260/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Maktulün gelini olan katılan ...'nın katılan sıfatı ile sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 242/1, 260/1 ve 298/1. maddeleri uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

C.Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan ... ve vekilinin yokluğunda verilen ve 14.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde katılan vekiline tebliğ edilen karara karşı, gerekçeli kararda gerekçeli temyiz dilekçesi verilmesi yönünde ihtar bulunduğu halde, katılan vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde sunduğu 11.05.2023 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçesiyle temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

D. Sanık Hakkında Maktule Karşı Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılanlar ..., ... ve ... Vekili ile Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1093 Esas, 2023/1128 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ... ve ... vekili ile sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

E. Sanık Hakkında Katılan ...'e Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (3) numaralı paragrafında açıklandığı üzere sanık hakkında temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 82/1-e maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.05.2023 tarihli ve 2023/1093 Esas, 2023/1128 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Hükmolunan ceza miktarı, bozma nedeni ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2025 tarihinde karar verildi.