erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/2380
Karar No: 2025/2708
Karar Tarihi: 28.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/2380 E.  ,  2025/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/1353 E., 2024/2338 K.

Mahkemece verilen, 11.07.2024 tarihli ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Bilindiği üzere; temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi, 10.05.1965 tarih 1/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının, karar altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı; öte yandan, temyiz giderlerinin de harç ile birlikte ikmal edileceği kabul edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 344. maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken eksik ödenen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun'un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Somut olayda, davacı vekiline temyiz masraflarının tamamlatılması amacıyla gönderilen 27.06.2024 tarihli muhtıranın 03.07.2024 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, verilen 1 haftalık kesin süre içerisinde temyiz harç ve giderlerinin tamamının yatırılmaması üzerine Mahkemece 11.07.2024 tarihli ek kararla davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, anılan ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğine, incelenen muhtıra ve tebligat mazbatasına göre Mahkemece verilen 11.07.2024 tarihli ek kararın yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğu anlaşılmakla temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 11.07.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

28.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5549
Karar No: 2014/17006
Karar Tarihi: 12.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5549 E.  ,  2014/17006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2012/578-2013/619

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7009
Karar No: 2017/18356
Karar Tarihi: 28.12.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7009 E.  ,  2017/18356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, dava dilekçesinin usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı elektrik şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, sayaç okuma, psh, iletim ve dağıtım bedeli bu bedeller üzerinden alınan % 2 ... payı ve KDV adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 2.000,00 TL'nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, EPDK kararlarının iptali hususunda idari yargının görevli olduğunu, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; EPDK tarafından onaylanarak yürürlüğe giren tarifelerin, mevzuat kapsamında dağıtım şirketlerince aynen uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğu, EPDK Kararları'nın iptali hususunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Danıştay görevli olduğu gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dava, yersiz tahsil edildiği iddia edilen, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında haksız tahsil edildiği iddia edilen bedellerin istirdadına ilişkin olup; uyuşmazlık taraflar arasındaki abonelik sözleşmesine dayalı özel hukuk ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davada; EPDK kararlarının kanuna aykırı olduğu iddia edilerek, iptali istenmediğine ve davalının hizmet kusuruna dayalı olarak nitelendirilebilecek bir talep bulunmadığına göre; davaya bakmaya Adli Yargı görevlidir.

Bu durumda, mahkemece; davacı ve davalının tüm delilleri toplanarak, bu davanın görülmesi sırasında yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanunla değişik 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 17.maddesi ile Geçici 19 ve 20.maddeleri de dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25392
Karar No: 2017/7999
Karar Tarihi: 11.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25392 E.  ,  2017/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticaret şirketi yetkilisi olan sanığa isnat edilen “ticareti usulüne aykırı terk etme” suçunun oluşabilmesi için tacirin fiili olarak ticareti terk etmesi bu durumu onbeş günlük süre içerisinde kayıtlı olduğu ticaret siciline bildirmemesi, bütün aktif ve pasifi ile alacaklılarının isim ve adreslerini içeren bir mal beyannamesi vermemesi gerekir.

Sanığın adres değişikliği yaparak başka bir yerde ticarete devam etmesi halinde ise İİK'nın 337/a maddesinde öngörülen suç oluşmayacaktır.

Bu nedenle borçlu şirketin başka bir adreste faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için öncelikle, borçlu ticaret şirketinin kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26549
Karar No: 2015/4279
Karar Tarihi: 10.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26549 E.  ,  2015/4279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 10.03.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden diğer davalıların yokluklarında duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada mevcut ... Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün yazısına göre dava konusu taşınmaz 1/1000 ölçekli imar planı dahilinde kaldığından arsa vasfında olup Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre değer biçilmesi gerekirken, dava konusu taşınmaza arazi olarak değer biçen geçersiz rapor uyarınca hüküm kurulmuştur.

Bu durumda, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüz ölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile davalı ... vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irat kaydedilmesine, temyiz eden taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100,00-TL vekalet ücretinin davacı idareden alınarak davalı ...'ye, 1.100,00-TL vekalet ücretinin de davalı ...'den alınarak davacı idareye verilmesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10110
Karar No: 2015/22474
Karar Tarihi: 29.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10110 E.  ,  2015/22474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından yapılan ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibinde, ipotekli taşınmazın 01.10.2013 tarihinde yapılan açık artırmada alacağa mahsuben alacaklı bankaya ihale edildiği, ihalenin 26.12.2014 tarihinde kesinleştiği, belediyenin 09.01.2015 tarihli yazısında taşınmazın 8.734,10 TL Çevre Temizlik Vergisi olduğunun bildirildiği, alacaklının tescil talebinin icra müdürlüğünce "taşınmazın Çevre Temizlik vergisi ödendikten sonra belediyeden vergi borcu yoktur yazısı getirildiğinde tescil işleminin yapılmasına" karar verildiği, alacaklının ise memurluk kararının iptali talebi ile icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK'nun 135/1.maddesi uyarınca ihalenin kesinleşmesi üzerine icra müdürü, taşınmazın alıcı adına tescili için tapuya yazı yazar.

2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun mükerrer 44. maddesine göre, çevre temizlik vergisinin mükellefi, binaları kullananlardır. Taşınmazın eski malikinin, anılan taşınmazdan dolayı Çevre Temizlik Vergisi borcunun olması, İİK.nun 135.maddesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde tescil için, ihale alıcısı tarafından bu borcun ödenmesini gerektirmez.

Bir diğer anlatımla, ihale alıcısı, daha önceden tahakkuk etmiş vergilerden sorumlu tutulamaz. Anılan vergi alacağının, yapılacak sıra cetvelinde gözetileceği tabiidir.

O halde; mahkemece, şikayetin kabulü ile icra müdürlüğünün, tescil işlemini çevre temizlik vergisinin ödenmesi şartına bağlayan şikayete konu işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21263
Karar No: 2012/17668
Karar Tarihi: 12.07.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21263 E.  ,  2012/17668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 94, 647 sayılı Kanun'un 4/1, 5/3, 6/1, 2918 sayılı Kanun'un 118/5. maddeleri uyarınca; erteli mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusursuz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2005 tarih, 2005/8-155 esas, 2005/164 karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, suç tarihi 2005 yılı itibariyle 765 sayılı TCK' nın 455/1 maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırının 450 TL'yi geçemeyeceği gözetilmeksizin, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının 489 TL olarak kabulü ile sanığa fazla ceza tayini,

2) Sanığın cezasında kusur oranı gereğince indirim yapılırken uygulanan kanun maddesinin 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi yerine, aynı Kanun'un 465/son maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasındaki 489 TL adli para cezasının 450 TL, 2. fıkrasındaki kusur oranında indirim yapılan 2. fıkradaki “TCY'nın 465/son” ibaresinin “TCK'nın 455/son” ve 366 TL adli para cezasının 337 TL, takdiri indirim uygulanan 3. fıkrasındaki 305 TL adli para cezasının 280 TL, 6. fıkradaki adli para cezalarının toplanmasıyla saptanan 5.765 TL sonuç cezanın 5.740 TL adli para cezası olarak düzeltilmesine, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/253
Karar No: 2025/3936
Karar Tarihi: 13.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/253 E.  ,  2025/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ASIL KARAR TARİHİ : 29.04.2024

EK KARAR TARİHİ : 21.10.2024

SAYISI : 2023/387 E., 2024/566 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

ASIL KARAR : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

EK KARAR : Temyiz talebinin süreden reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

Yerel Mahkemece verilen ek kararın, sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Muş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2024 tarihli ve 2023/387 Esas, 2024/566 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, ancak sanığa gerekçeli kararın 04.07.2024 tarihinde bizzat tebliğ edilmesine rağmen sanık müdafi tarafından 03.10.2024 tarihli dilekçe ile eski hale getirme, infazın durdurulması ve suç duyusurunda bulunmasını talep ettiği anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 21.10.2024 tarihli ek karar ile sanığa usulüne uygun tebligat yapıldığı gerekçesi ile sanık müdafiin talebinin reddine karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme isteminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi gereği Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede;

Gıyabi mahkûmiyet hükmünün sanığa 04.07.2024 tarihinde bizzat tebliğ edildiği ve sanık müdafiin 1 haftalık yasal süresinden sonra 03.10.2024 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra sanık müdafi tarafından 03.10.2024 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiin eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/15526
Karar No: 2017/30124
Karar Tarihi: 19.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/15526 E.  ,  2017/30124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, mahkemece, davacının onaltı yılı aşkın tüm çalışma süresi boyunca yıllık izin hakkını kullanmadığı kabul edilerek, yıllık ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır. Ne var ki, davalı tarafın delilleri arasında, davacının çalıştığı alt işverenlerin işyeri kayıtlarına da dayanmış olması karşısında, dava dışı alt işverenlerden yıllık izne ilişkin kayıtların istenilmeden karar verilmesi hatalıdır. Diğer taraftan, bu denli uzun çalışma süresi boyunca, yıllık izinlerin kullandırılmamış olması iddiası hayatın olağan akışına uygun olmayıp, bu halde hakimin davayı aydınlatma ödevi kapsamında, davacı asilin, yıllık izin sürelerini kullanıp kullanmadığı hususunda dinlenilmesi de gereklidir.

Yukarıda yazılı sebeplerden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25092
Karar No: 2014/26489
Karar Tarihi: 06.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25092 E.  ,  2014/26489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2014

NUMARASI : 2013/96-2014/6

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı ..... Giyim San. Ve Tic.Ltd.Şti. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.