erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/130
Karar No: 2019/1874
Karar Tarihi: 24.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/130 E.  ,  2019/1874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki bilgi ve belgelere ve özellikle İlk Derece Mahkemesince, davacı yanca muvazaa iddiasının ispatlanamadığı kabulüyle hüküm kurulmuş olup Bölge Adliye Mahkemesince bu hususta davacının talebine karşın olumlu olumsuz bir istinaf incelemesi yapılmamış olması hatalı ise de; dava dilekçesinde davacının en başından itibaren davalının işçisi olduğu öne sürülerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları talep edilmiş olup, netice olarak açılan davanın bir eda davası olduğunun, eda davasına konu kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin alacağı taleplerinin işyeri devri, fazla çalışma ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin ise ispat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olduğundan bu aşamada muvazaanın varlığı ya da yokluğunun tartışılmasının sonuca etkili olmayacağının, dava tarihi itibariyle davalı ile davacının kayden çalıştığı dava dışı alt işverenler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin de son bulduğu dikkate alındığında muvazaa konusunda ayrı bir tespit hükmü kurulmasında hukuki bir yarar da bulunmayacağının anlaşılmasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru bulunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/2441
Karar No: 2023/4377
Karar Tarihi: 13.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/2441 E.  ,  2023/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 14.03.2023

SAYISI : 2019/467 E., 2021/292 K.

DAVA TARİHİ : 01.04.2015

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece verilen karar Dairecee bozulmuş, karar düzeltme dilekçesi de, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu′nda karar düzeltme müessesesine yer verilmediği vurgulanarak reddedilmiştir.

Bunun üzerine, davacılar tarafından maddi hatanın düzeltilmesi isteğiyle ibraz edilen 28.02.2023 tarihli dilekçe mahkemece temyiz dilekçesi olarak nitelendirilip, kesinleşen kararın temyiz edilemeyeceği belirtilmek suretiyle 14.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz isteğinin reddine karar verilmiş, karar davacılar tarafından 16.03.2023 tarihli dilekçe ile temyiz edilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, davacıların ek karara konu edilen 28.02.2023 tarihli dilekçesinin içeriği itibariyle temyiz dilekçesi niteliğini taşımadığı, Dairenin 2021/8848 Esas, 2022/2561 Karar sayılı kararındaki maddi hatanın düzeltilmesi isteğine yönelik olduğu açıkça anlaşılmakta olup, Mahkemece dilekçenin Daireye gönderilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 14.03.2023 tarihli ek karar oluşturulması yerinde bulunmadığından anılan EK KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA.

Diğer taraftan, Dairenin 2021/8848 Esas, 2022/2561 Karar sayılı kararında herhangi bir maddi hatadan söz edilemeyeceği anlaşıldığından, davacıların 28.02.2023 ve 16.03.2023 tarihli DİLEKÇELERİNİN REDDİNE,

Peşin alınan harcın istek hâlinde ilgiliye iadesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/3555
Karar No: 2022/3557
Karar Tarihi: 23.06.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/3555 E.  ,  2022/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı birleşen davada davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Asıl dava, eksik işler bedeli ve gecikme cezası, birleşen dava ise bakiye iş bedeline ilişkindir.

Asıl davada davacı yüklenici, davalı ise taşerondur. Davalı yüklenici Selçuklu Belediyesinden aldığı işin tüm mekanik tesisat işlerinin anahtar teslimi konusunda 06.09.2013 tarihli taşeronluk sözleşmesi imzalanmıştır. Uyuşmazlık konusundan birisi eksik iş bedeline ilişkin olup, işin asıl iş sahibince yapılan 20.12.2013 tarihli geçici kabul tutanağında; inşaat işleri, mekanik tesisat işleri ve elektrik tesisat işlerinde toplam 15 kalem eksiklik bulunduğu tespit edilmiştir.

Yine davacı yüklenici tarafından yaptırılan Konya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/34 D iş dosyasında da eksik işler belirlenmiş ve 9000 TL eksik iş bedeli belirlenmiştir. Asıl iş sahibinin geçici kabulde tespit edilen eksik işlerin giderilmesi üzerine kesin kabul yapılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda eksik işler bulunmadığı belirtilerek talep reddedilmiş ise de eksikliklerin kimin tarafından giderildiği değerlendirilmeden karar verilmiştir.

Bu husus dikkate alınarak kararın bozulması gerektiği düşüncemle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmamaktayım.
Esas No: 2015/7712
Karar No: 2018/3744
Karar Tarihi: 22.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7712 E.  ,  2018/3744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Eczacı olan katılanın, daha önceden tanıdığı olan sanık ile sağlık sektörüne ilişkin bir internet sitesi kurması üzerine anlaştığı, kurulacak bu server için değişik tarihlerde para isteyen sanığa, katılanın farklı tarihlerde para gönderdiği, ancak katılan tarafından, gönderilen bu paraların sanık tarafından uhdesinde tutulduğunun ve ödeme makbuzlarının gerçek olmadığının öğrenildiği, bunun üzerine tüm masrafların yarı yarıya ödeneceği konusunda sanık ile katılan arasında yazılı anlaşma yapıldığı, bu anlaşmadan sonra da katılanın sanığa para gönderdiği, yine kendisine ait aracı satıp parasını geri getirmek üzere vermesine rağmen sanığın aracı satarak parasını geri getirmediği, ayrıca sanığın kurup ortak olduğunu söylediği sitenin de serverinin söylendiği gibi 12 TB değil, 150 GB’lık küçük bir server olduğu ve bunun da satın alınmayıp yıllık 60 TL gibi bir bedelle kiralanmış olduğunu öğrendiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, sanık ile katılan arasında hukuk mahkemelerinde çözümü mümkün, edimlerin eksik ifasında ilişkin hukuki ihtilaf mahiyetinde anlaşmazlık bulunduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/20474
Karar No: 2010/24068
Karar Tarihi: 19.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/20474 E.  ,  2010/24068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9818
Karar No: 2012/14128
Karar Tarihi: 04.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/9818 E.  ,  2012/14128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava, TMK'nın 197 ve devamı maddeleri gereğince açılan tedbir nafakası talebine ilişkindir.Davacı, davalı kocasının kendisini terk ettiğini, başka kadınlarla birlikte yaşadığını, kendisinin ev hanımı olup çalışmadığı için paraya ihtiyacı olduğunu belirterek aylık 500,00 TL nafakanın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Mahkemece, davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK'nın 197/1 maddesine göre eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya aile huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir. Buna göre nafakaya hükmolunması için davacının ayrı yaşamakta haklı olduğunu kanıtlaması gerekir. Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim eşlerden birinin istemi üzerine eşlerden birinin diğerine yapacağı parasal katkıya ilişkin önlemleri alır. Somut olayda; davacı ayrı yaşamakta haklı olduğunu gösteren olgulara ilişkin delilleri dosyaya ibraz etmemiştir.Mahkeme eksik inceleme ile nafaka talebi hakkında hüküm kurmuş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.O halde Mahkemece yapılacak iş; Türk Medeni Kanunu'nun 197. maddesinde hükmolunan ayrı yaşamda haklılık koşullarının oluşup oluşmadığının takdiri için davacının dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış olduğu da gözetilmek suretiyle davacıdan tanık isimlerini bildirmesini istemek, ismi bildirilen tanıkları dinlemek, ayrı yaşamda haklılık olgusunu tam olarak araştırmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar vermek olmalıdır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18758
Karar No: 2015/1227
Karar Tarihi: 20.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18758 E.  ,  2015/1227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait inşaat alanından inşaat kalıp saçlarını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK nın 142/1-e maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması; suça sürüklenen çocuğun aşamalarda atılı suçlamayı kabul ederek olay günü saat 04.00 sıralarında atılı eylemi gerçekleştirdiğini beyan ettiği, yakalama tutanağına göre suç ihbarının saat 04.25 sıralarında yapıldığı, suç tarihinde UYAP kaydına göre güneşin saat 04.36 da doğduğu, yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 04.36 ya kadar olan zaman diliminin gece olarak kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında, TCK nın 143. maddesi uyarınca ceza arttırımına gidilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; yakalama tutanağına göre ihbar üzerine olay yerine giden ekiplerin adres bölgesinde araştırma yaptıkları sırada suça sürüklenen çocuk ve yanındakileri olay yerinin birkaç sokak ilerisinde bulunan bir okulun yakınlarında tesadüfen gördükleri, suç eşyalarının da bu yer yakınlarında ele geçirildiği anlaşılmakla suça sürüklenen çocuğun eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, kurulan hükümde TCK nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/8482
Karar No: 2012/21783
Karar Tarihi: 21.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/8482 E.  ,  2012/21783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 08.12.2011 tarih, 9592/27286 sayılı daire ilamının tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamı, kararın düzeltilmesini isteyene 03.01.2012 tarihinde tebliğ edildiği halde karar düzeltme dilekçesi belirli süre geçirildikten sonra, 18.01.2012 tarihinde verilip kaydettirilmiştir.

Karar düzeltme dilekçesinin süre aşımı bakımından (REDDİNE), 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1608
Karar No: 2021/11909
Karar Tarihi: 25.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/1608 E.  ,  2021/11909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzelterek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın reddine dair ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkinine ilişkin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

zş
Esas No: 2017/5884
Karar No: 2019/2607
Karar Tarihi: 12.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2017/5884 E.  ,  2019/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından yoksulluk nafakası talebinin reddi ve lehine hükmolunan tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz (TMK m. 175). Boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının kusurunun bulunmadığı, her ne kadar 1.306 İsviçre Frangı emeklilik geliri olduğu anlaşılıyorsa da; İsviçre’de yaşayan kadının yaşam koşulları ve kazancının yoksulluktan kurtarıp kurtarmayacağının yaşanılan yere ve yaşam koşullarına göre değerlendirilmesi gerektiği, yine davalı erkeğin 8.900-İsviçre frangı geliri ve adına kayıtlı taşınmazları olduğu da dikkate alındığında; kadının gelirinin asgari yaşam gerekliliklerini karşılayacak düzeyde ve yeterlilikte olmadığı, kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. O halde, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak isteğin reddi doğru görülmemiştir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 12.03.2019 (Salı)
Esas No: 2010/26315
Karar No: 2010/22624
Karar Tarihi: 07.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/26315 E.  ,  2010/22624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Datça İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3024
Karar No: 2010/22505
Karar Tarihi: 07.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3024 E.  ,  2010/22505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/129041

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/07/2007

NUMARASI : 2007/247 Karar - 2005/732 Esas

SUÇ : Elektrik Hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 07/07/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1401
Karar No: 2011/3998
Karar Tarihi: 15.03.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/1401 E.  ,  2011/3998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada; 2004 yılında davalıya hükmedilen 300 TL ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı tedbir nafakasının davalının yurtdışından 250 Euro yaşlılık aylığı almaya başladığından kaldırılmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Mahkemece; nafakanın kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak; yaşlılık aylığı almak tedbir nafakasının verilmesine engel değildir. Nitekim yerleşik Yargıtay uygulamasına göre de asgari ücret yoksullluğu ortadan kaldırıcı bir gelir düzeyi olarak kabul edilmemiştir. Kaldı ki tedbir nafakısının niteliği, tarafların birlikte olduğu dönemde sürdürülen yaşam düzeyinin, ayrı yaşama halinde de olsun korunmasına yöneliktir.

Somut olayda; davacının yurtdışından emekli olduğu 2000 TL geliri olduğu, davalının yurtdışından 250 Euro yaşlılık aylığı aldığı anlaşılmaktadır.

Bu durum ancak nafakanın miktarını tayinde etken olarak dikkate alınmalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda davalının yaşlılık aylığı alması onu yoksulluktan kurtarmayacağı dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması ... değildir. Ancak, tarafların mali durumlarının değişmesi iradın artırılması veya azaltılmasını gerektireceğinden davalının yaşlılık aylığı alması ve gelir elde etme nedeniyle nafakada uygun bir miktar indirime karar verilmesi gerekirken davanın tümden kabulü ... olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.