erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/17732
Karar No: 2020/14711
Karar Tarihi: 04.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17732 E.  ,  2020/14711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı mahkememize sunmuş olduğu 27.04.2016 havale tarihli dilekçesinde özetle; davalı ... Başkanlığında 1996 yılında işe başladığını, işe alınmasında ve başlamasında görev tanımının büro işçisi olduğunu, görevinin ise ruhsat ve yazışma benzeri işleri takip etme ve yerine getirme olduğunu, ancak 10.02.2016 tarihli yazı ile belediye çay ocağında ve belediye hizmet binasında temizlik işinde çalışmak üzere görevlendirildiğini, bu kararın kendisine 11.02.2016 tarihinde bildirildiğini, yazıda özellikle yapmakta olduğu işin tanımın da yapılmadığını, bu görevlendirmenin kabul edilmemesi nedeniyle 17.03.2016 tarihinde kendisine savunma istemli yazı verildiğini, bu yazı ile yeni görev yerine geçmediğinin ve böylece görevi yerine getirmediğinin 3 gün üst üste tutulan tutanaklardan anlaşılması ile hakkında disiplin soruşturması başlatılacağından 3 iş günü içinde yazılı savunmasının istenildiğini, kendisinin de görev ve iş yeri değişiklinin yasal olmadığını, çalışma koşullarında esaslı değişiklik anlamına geldiği yönünde savunma verdiğini, ilk olarak hakkında 07.04.2016 tarih ve 38835479-524 sayılı ile 2 gündeliğinin kesildiğine ilişkin karar verildiğini, bu karar itiraz ettiğini, itirazın sonucunu beklerken disiplin kurulunca yine 24.04.2016 tarihli ve 38835470 sayılı karar ile 3 gündeliğinin kesildiğine ilişkin karar verildiğini, görev yeri değişikliğinin çalışma koşullarında esaslı değişiklik olduğunu,yapılan görevlendirmenin İş Kanunu 22. Maddesi ile TİS 26., ve 61. Maddesi hükümlerine aykırı olduğunu, bu nedenle anılan ve gerek esas gerekse de usul açısından hukuka aykırı olarak verilen iki adet disiplin cezasının hatalı olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe :

Davacı kendisine verilen iki adet disiplin cezasının hukuka aykırı olarak verildiğinin tesbitini istemiştir. Her ne kadar kesilen ücret miktarının tahsiline yönelik alacak davası açılması mümkün ise de işlemin aynı zamanda disiplin cezası boyutu nedeniyle davacının bu işlemlerin hukuka aykırılığının tespitini istemekte hukuki yararının bulunduğu kabul edilmelidir. Mahkemece aksi düşence ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın , yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Esas No: 2012/3285
Karar No: 2014/10039
Karar Tarihi: 14.05.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/3285 E.  ,  2014/10039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/197328

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/06/2009

NUMARASI : 2008/497 (E) ve 2009/231 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Zararın söz konusu olmadığı somut olaya ilişkin olarak;hükmün gerekçe kısmında sanık ve suç arkadaşı R.. D.. için ''Sanıkların yaşı, geçmişi, adli sicil kayıtları, müştekinin şikayetçi olmaması ve maddi manevi tazminat talebinde bulunmaması eylemin teşebbüs aşamasında kalıp zarar oluşmaması gibi hususlar ile yeniden suç işlemeyecekleri hususunda mahkememizde kanaat oluşmakla aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denildiği halde; sanık U.. İ.. hakkında hüküm kısmında, ''şahsi ve sosyal durumu, geçmişi göz önüne alındığında cezasının ertelenmesi halinde yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluştuğundan TCK'nın 51 maddesi uyarınca verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına,sanığın yeniden suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmaması nedeniyle yasal koşulları oluşmadığından sanığa verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına'' biçiminde denilmek suretiyle, hükmün karıştırılıp, çelişki yaratacak biçimde hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanığın, yargılama giderlerinden sebebiyet verdiği oranda, ayrı sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/3. maddesi uyarınca, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık U.. İ.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24755
Karar No: 2015/14576
Karar Tarihi: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24755 E.  ,  2015/14576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2011/508-2014/318

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/974
Karar No: 2017/2398
Karar Tarihi: 30.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/974 E.  ,  2017/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporunun "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçuna ilişkin olduğu, 10.04.2013 tarihli iddianame ile “2009, 2010, 2011 yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan dava açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmadığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeksizin, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/11583
Karar No: 2011/21954
Karar Tarihi: 12.10.2011

**5. Ceza Dairesi         2007/11583 E.  ,  2011/21954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Rüşvet almak ve vermek suçlarından sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılanmaları sonunda; eylemleri görevi kötüye kullanma ve buna iştirak niteliğinde görülerek mahkümiyetlerine dair, İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2006 gün ve 2006/273 Esas, 2006/547 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında rüşvet suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasanın 14 ve 18. maddelerinin buyurucu hükümlerine göre hazine ile ilgili kamu kurum ve kuruluşlarının bu suçtan açılan davanın yasal tarafı oldukları, bu sıfatlarının gereği olarak CMK.nun 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip oldukları davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmeleri için Maliye Bakanlığı Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü ile ilgili kamu kurum ve kuruluşunun duruşmadan haberdar edilmeleri gerektiği, diğer yandan aynı Kanunun 260/1. maddesine göre de kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanların müdahil olmasalar dahi kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada hazinenin ve ilgili kamu kurum ve kuruluşunun duruşmada haberdar edildiğine ve temyiz haklarını kullanabilmeleri için de hükmün tebliğ edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında, davanın hazine ve ilgili kuruma haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosyasına konulması, aksi takdirde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgelerinin ve bunlar tarafından hükümlerin temyiz edilmesi durumunda dilekçelerinin eklenmesi, yeni temyiz başvurusu yapılması halinde ise bunlarla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14772
Karar No: 2010/27086
Karar Tarihi: 23.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14772 E.  ,  2010/27086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ........... vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 50/1.maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HUMK. nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir.

İİK.nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken H.U.M.K.nun 9/2.maddesinin 1.cümlesine göre, davalı birden fazla ise bunlardan birinin ikametgahında takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin ikametgâhındaki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde H.U.M.K. nun 9/2.maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz.

Öte yandan, İİK. nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK’ nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler. Özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, alacaklının seçimine göre, hem genel hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir.

Somut olayda, icra takibinin diğer borçlusu .............’e ödeme emrinin 16.02.2010 tarihinde İnegöl’de tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece anılan borçlu yönünden İnegöl İcra Dairelerinin yetkisinin kesinleşip kesinleşmediği ve yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda H.U.M.K.nun 9/2.maddesindeki şartların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna  göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı ............. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12796
Karar No: 2019/19176
Karar Tarihi: 25.12.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/12796 E.  ,  2019/19176 K.**

**"İçtihat Metni"**

İTİRAZ

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.11.2013 tarih 2012/126 esas 2013/616 karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.01.2016 tarih ve 2014/36191-2016/114 sayılı ilamı ile oybirliği ile düzelterek onama yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.11.2019 tarih ve 2019/77569 sayılı yazısı ile verilen kararın Düzeltilerek Onanması yönünde itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya 25.12.2019 gününde Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 27.11.2019 tarih ve 2019/77569 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 11.01.2016 tarih ve 2014/36191 esas 2016/114 Karar sayılı D.Onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanma şartlarının mevcut olmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından '' TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına'' ilişkin kısım çıkarılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4011
Karar No: 2021/20730
Karar Tarihi: 10.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/4011 E.  ,  2021/20730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Katılanın eşi olan sanık ...'ın ikamet kapısını kilitleyerek kişiyi hürriyetinde yoksun bıraktığı iddia edilen somut olayda; sanık ...'ın hazırlık aşamasında evine almış olduğu eşyaları alarak daha önce kaçtığı ... isimli bir kişi ile tekrar kaçacağı düşüncesiyle anahtarı vermediği, ikamet kapısını kilitleyerek gittiği, katılanın da ikamette kaldığı yönündeki beyanı, hazırlık aşamasında düzenlenen 29.10.2014 tarihli, demir kapı kilidinin kolluk görevlilerince kırılması suretiyle katılanın çıkarıldığını içeren tutanak içeriği ve bu yöndeki katılan beyanı tartışılmadan, hükme esas alınan ve reddedilen deliller açıkça gösterilmeden, delillerle sonuç arasında bağ kurulmadan, yargılama aşamasında iddia edilen boşanma davasına ilişkin bilgi ve belgeler dosya içine alınmadan karar verildiği anlaşılmakla, mahkemece belirtilen araştırmalar yapıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6407
Karar No: 2011/13849
Karar Tarihi: 19.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6407 E.  ,  2011/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

HUMK'nun 427. maddesindeki parasal sınırları değiştiren 5219 sayılı Yasanın 2/c maddesi ile 21.7.2004 tarihinden itibaren verilecek kararlarda 40,00- TL olan kesinlik sınırı 1.000,00 TL’ye çıkarılmıştır. Diğer bir deyişle 21.7.2004 tarihinden itibaren verilen kararların temyiz edilebilmesi için hüküm altına alınan miktarın 1.000,00 TL’yi geçmesi gerekir.

HUMK’na 5236 sayılı Yasanın 19.maddesi ile eklenen Ek-4.maddeye göre ise “Görev, kesin hüküm, istinaf, temyiz, Yargıtay’da duruşma, senetle ispata ve sulh mahkemelerindeki taksim davalarında muhakeme usulünün belirlenmesine ilişkin maddelerdeki parasal sınırlar; her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların; o yıl için 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilân edilen yeniden değerleme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların on milyon lirayı (10,00-TL) aşmayan kısımları dikkate alınmaz.”

2009 yılında bu parasal sınır 1.400,00 TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 04.11.2009 gün ve 27406 sayılı sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 2,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2010 yılında mahkemelerce verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 1.430,00 TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 619,07 TL'dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından 1.6.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. Sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak davalı Kurumun temyiz dilekçesinin kesinlikten reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/10400
Karar No: 2007/1666
Karar Tarihi: 01.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10400 E.  ,  2007/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile karşılaştırmaya konu edilen somut emsal Küçükbalıklı Mah. 4309 parselin dava tarihi itibarı ile emlak vergisine esas m2 değerine ilişkin belediye başkanlığından getirtilen 31.8.2006 tarihli yazıdan taşınmazın Kızyakup Mah. m2 vergi değerinin 55 YTL; 11.5.2006 tarihli yazıda ise Altınova Mah. m2. vergi değerinin 275YTL.olduğu bildirilmektedir.

Mahkemece somut emsali emlak vergi değerine ilişkin bu çelişki belediye başkanlığından sorularak alınacak yazı dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 1.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/872
Karar No: 2021/2756
Karar Tarihi: 08.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/872 E.  ,  2021/2756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.08.2017 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.02.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına dair verilen kararın ve 11.12.2019 tarihli temyiz talebinin değerlendirilmesine ilişkin kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, önalım hakkına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilinin istinaf talebinde bulunması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 13.11.2019 tarihli karar ile istinaf başvurunun kabulüne ilk derece mahkemesi kararının HMK 353-1-a/6. maddesi uyarınca kaldırılmasına kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi 11.12.2019 tarihli ek kararıyla Dairelerince verilen 13.11.2019 tarihli karara yönelik temyiz başvurusunun, karar kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.

Somut olayda; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 13.11.2019 tarihli kararıyla, davacının yemin deliline de dayandığı belirtilerek, yerel mahkemece davacıya yemin delili hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere HMK 353/1-a.6 maddesi gereğince yerel mahkeme kararının kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 11.12.2019 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 08.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.