Esas No: 2012/31756
Karar No: 2012/32491
Karar Tarihi: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31756 E.  ,  2012/32491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10143 Esas, 2012/ 9243 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.