erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/1165
Karar No: 2024/2212
Karar Tarihi: 09.05.2024

**12. Ceza Dairesi         2021/1165 E.  ,  2024/2212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/687 E., 2016/500 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece mahallinde 15.04.2016 tarihinde icra edilen keşif neticesinde alınan arkeolog bilirkişi raporunda, dikilen ağaçların dokuya uygun olarak seçildiği, dokunun siluet etkisini bozmadığı ancak ağaçların dikimi esnasında yapılan kazı çalışması ile fiziki müdahale gerçekleştirildiği kanaatine varıldığı, orman bilirkişi raporunda ise dava konusu... numaralı parsellerde 6-8 yaşlarında ağaç bulunduğu, ... numaralı parselde 3-4 yaşlarında üzüm bağı bulunduğu, 10852 numaralı parsel üzerinde 4-5 yaşlarında ağaç bulunduğu, 10850 numaralı parsel üzerinde 3-4 yaşlarında üzüm bağı bulunduğu, 10848 numaralı parsel üzerinde 5-6 yaşlarında ağaç bulunduğu, 11447 3-4 yaşlarında üzüm bağı bulunduğu tespiti karşısında en son dikilen ağaçların keşif tarihinden 4 yıl önce dikildiği bu haliyle suç tarihinin 15.04.2012 tarihi olarak kabulü ile yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında "2014" olan suç tarihinin yanlış gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir nitelikte olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 67/4. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan "15.04.2012" tarihinden itibaren, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımı, inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkındaki hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE,

09.05.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28154
Karar No: 2018/3907
Karar Tarihi: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28154 E.  ,  2018/3907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2)Suç tarihi haciz ihbarnamesine itiraz tarihi olan 15.11.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 02.01.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8286
Karar No: 2015/6450
Karar Tarihi: 25.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8286 E.  ,  2015/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “...." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün .... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre "...."da ikamet etmediği, talep dilekçesindeki beyanına göre cezaevine girmeden önce "....."da ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3826
Karar No: 2012/32822
Karar Tarihi: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3826 E.  ,  2012/32822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporda, davaya konu silahın mevcut haliyle 6136 sayılı Yasa kapsamına girdiğinin belirtilmiş olması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE: Köstebek tuzağı olarak adlandırılan 12 kalibre, fişek yatağı dahil 9.5 cm, fişek yatağı hariç 3.5 cm namlu uzunluğunda bulunan ve Emniyet Genel Müdürlüğünün 14.02.2007 gün ve 33499 sayılı yazılarında da 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun ile 2521 sayılı Avda ve Sporda Kullanılan Tüfekler Nişan Tabancaları ve Av Bıçaklarının Yapımı, Alımı, Satımı ve Bulundurulmasına Dair Kanun ve bu Kanunların uygulanmasını gösterir Yönetmelik hükümlerine göre imali ve satışı İçişleri Bakanlığının iznine tabi bulunmadığı, ruhsata bağlanması gereken silahlardan da olmadığı, çiftçiler tarafından köstebek ve tarla faresi gibi tarım zararlılarına karşı doğal mücadele amaçlı kullanılan basit bir mekanizmaya sahip tetik tertibatı bulunmayan bu aletin, tabanca ve av tüfeği gibi insan üzerinde taşınmaya elverişli olmaması ve bu nitelikleri itibariyle de 6136 sayılı Ateşli Silahlar Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanunun 4/3. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve yerel mahkemenin bu yoldaki kabulünün doğru olduğu düşüncesinde bulunduğumdan, sayın çoğunluğun bozma yolundaki kararına katılmıyorum.
Esas No: 2016/17965
Karar No: 2017/2646
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17965 E.  ,  2017/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/4097
Karar No: 2015/12339
Karar Tarihi: 01.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4097 E.  ,  2015/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

... davacı ile davalı Kahramanmaraş ..Kulübü arasında imzalanan tek tip profesyonel futbolcu sözleşmelerinin, fesih işlemlerine ilişkin yazıların ve ilgili tüm evrakların onaylı örnekleri istenerek eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3185
Karar No: 2013/9092
Karar Tarihi: 09.05.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/3185 E.  ,  2013/9092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan bina ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, mülkiyeti Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan bina ve ağaçların aidiyetinin ve bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Dava konusu binanın ve ağaçların zilyedinin davalı olduğunun tesbitinde ve resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı da düşülerek binaya; ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre maktuen değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) Davacı idarenin talebi sadece taşınmaz üzerinde bulunan binanın ve ağaçların zilyedinin tespitine ve bedelinin ödenmesine ilişkin olmasına ve zemin bedeline hükmedilmemesine karşın, talep aşılmak suretiyle Hazineye ait olan ve bedeli de ödenmeyen zeminin, yol olarak terkinine karar verilmesi,

2) 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının sonuna "Kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitimi tarihinden itibaren kanuni faiz işletilir" hükmü eklenmiş olduğundan, davalı lehine faize hükmedilmemesi,

Hususları yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin çıkartılmasına, yerine (Bedeline hükmedilen binanın ve ağaçların zilyedinin davalı olduğunun tespiti ile bedeli ödendiğinden davacı idareye aidiyetine) cümlesinin yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin sonuna, bu bedele 20.02.2012 tarihinden karar tarihi olan 27.06.2012 gününe kadar yasal faiz işletilmesi) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7654
Karar No: 2015/1302
Karar Tarihi: 03.02.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/7654 E.  ,  2015/1302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2014

NUMARASI : 2011/599-2014/61

Davacı E.. Ö.. vekili Avukat Semih tarafından, davalı Ö.. Ö.. aleyhine 30/09/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 03/02/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Semih geldi, karşı taraftan davalı adına gelen olmadı. Davalı vekili Avukat Veysel tarafından mazeret telgrafı gönderildiği görüldü. Okundu, mazeret reddedildi. Açık yargılamaya devam olundu. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlendikten sonra tarafa duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 27,70 TL'sinin davacıya, 5.800,00 TL'sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harçların bundan mahsubuna 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28072
Karar No: 2018/3908
Karar Tarihi: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28072 E.  ,  2018/3908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde belirtilen hallerde düşeceğinin karar yerinde gösterilmemesi,

2)Suç tarihi haciz ihbarnamesine itiraz tarihi olan 08.11.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 02.01.2014 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23752
Karar No: 2012/18726
Karar Tarihi: 06.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/23752 E.  ,  2012/18726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2002 takvim yılı için suç tarihi olan 30.12.2002'den iddianamenin düzenlendiği 09.01.2008'e kadar gerçekleştiği; 2003 takvim yılı içinse suç tarihi olan 01.12.2003'den hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 06/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8576
Karar No: 2012/2611
Karar Tarihi: 09.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/8576 E.  ,  2012/2611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK’nın 459/2,son,59,72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

765 sayılı TCK’nın 459/2. maddesinde ön görülen para cezasının alt ve üst sınırlarının suç tarihi itibariyle aynı Kanunun 19. maddesinde belirlenen ve asgari miktar olan 440 TL’yi geçemeyeceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 765 sayılı TCK'nın 459/2. maddesi gereğince temel adli para cezasının 440 TL aynı maddenin son fıkrası ile 110 TL aynı Kanunun 59. maddesi gereğince 91 TL adli para cezası TCK'nın 72. maddesi gereğince aynı neviden olan adli para cezaları toplanarak sonuç cezanın 366 TL adli para olarak belirlenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12941
Karar No: 2016/1809
Karar Tarihi: 17.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/12941 E.  ,  2016/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko poliçesi ile sigortalı aracın seyirhalinde iken davalıya ait rögar kapağının sabitlenmemesi sonucu araçta maddi hasar meydana geldiğini, sigortalının maddi hasarının müvekkili tarafından karşılandığını, zararın oluşmasında davalının kusurlu olduğunu belirterek sigortalıya ödenen 3.278,00. TL tazminatın davalı taraftan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; kazanın yeni yerleşim alanında meydana geldiğini, bu alanda asfaltlama çalışmalarının da olduğunu, Belediye tarafından da rögar kapağının kotunun indirilmesi veya yükseltilmesi ile ilgili herhangi bir talebinin bulunmadığını, kazaya yol açan aracın mucurlu ve bozuk satıhlı yolda süratli ve dikkatsiz ve özensiz kullanarak kazanın meydana gelmesine neden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 2.934,50. TL tazminatın ödeme tarihi olan 02/08/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur orana ilişkin

hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12078
Karar No: 2015/12714
Karar Tarihi: 04.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/12078 E.  ,  2015/12714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/12/1991 tarihinden itibaren çalıştığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının davalı işyerinde 01.12.1991 tarihinden itibaren anjiyo teknisyeni olarak hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının 15/09/1992-03/05/2004 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığının, 15/09/1992-31/03/2001 tarihleri arasında asgari ücret aldığının, 01/04/2001-01/01/2004 tarihleri arasında aylık 600,00-TL aldığının , 01/01/2004-03/05/2004 tarihleri arasında aylık 1.326,50-TL ücret aldığının tespitine karar verilmiştir.

6100 sayılı H.M.K.'nın 26/1 maddesi gereğince hakim talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Mahkemece, davacının talebi doğrultusunda hizmet tespiti hususunda kurulan hüküm yerinde ise de, H.M.K.'nın 26. maddesine aykırı olarak talep aşılmak sureti ile davacının ücret alacağına ilişkin talebinin olmamasına rağmen 01/04/2001-01/01/2004 tarihleri arasında aylık 600,00-TL , 01/01/2004-03/05/2004 tarihleri arasında aylık 1.326,50-TL ücretle çalıştığı şeklinde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendi silinerek yerine “ Davanın kısmen kabulü ile, davacının davalı işyerinde 15/09/1992-03/05/2004 tarihleri arasında asgari ücretle çalıştığının tespitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılrdan ....'ne yükletilmesine,

04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.