erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/13880
Karar No: 2008/3399
Karar Tarihi: 11.03.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/13880 E.  ,  2008/3399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan resmi akit ile satın aldığı evin sobasını yaktığında, bacanın hatalı yapılması nedeni ile evinin ve komşu evlerin duman ile dolup zarar gördüğünü, davalının sorunu çözemediğini, alternatif çözümlerin gerektirdiği tamir masrafı, boya ve badana bedeli olarak 10.000,00 YTL nın davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı binanın projesine uygun olarak yapıldığını, kusur bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne 2500,00 YTL nın davalıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalıdan satın aldığı evin proje ve tekniğe uygun baca yapılmaması nedeniyle uğradığı zarar ile bu ayıbın giderilmesi için gerekli masrafların tazminini istemiştir. Mahkemece bilirkişi raporu ile davacının davalıdan satın aldığı evde bacanın tekniğine ve projeye aykırı yapıldığı belirlenmiş ve bacanın tekniğe uygun hale getirilmesi için 2500,00 YTL, evin duman ve tamirat nedeni ile boya ve badanası için 1500.00 YTL gerektiği bildirilmiştir. Mahkemece de gerekçe bölümünde bu kalemlerin davacı zararı olduğu kabul edilmiş ancak davacı istemi olan boya badana bedeli 1500,00 YTL na hükmedilmemiştir. Ayıplı mal satan davalı davacının 200713880-2008/3399

evinin boya ve badana masraflarını da tazminle mükellef olup bu kalem talebin de kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Sonuç: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 11.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/11412
Karar No: 2019/13467
Karar Tarihi: 31.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11412 E.  ,  2019/13467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezalarının miktarları itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Suça sürüklenen çocukların, müştekinin konutunun eklentisi niteliğinde bulunan ve depo olarak kullanılan yerden müsnet hırsızlık suçunu işledikleri dosya kapsamından anlaşılmakla, suça konu yerin iş yeri olarak nitelendirilerek hüküm kurulmuş olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 31/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18050
Karar No: 2021/21175
Karar Tarihi: 13.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/18050 E.  ,  2021/21175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a- 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e, 143/1, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca tayin edilen 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının CMUK’nın 326/son maddesi nazara alınarak 4660,00 TL adli para cezası olarak infazı yerine suça sürüklenen çocuk hakkında 4.660,00 TL adli para cezasına hükmolunması,

b- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuk hakkında hapisten çevrilen adli para cezasının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratına ve 4.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bölümlerin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “4.660,00 TL adli para cezası olarak infazına” ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesinde, "Sanık veya müdahil ve vekillerine davetiye tebliğ olunamaması veya davetiye tebliğ olunmasına rağmen duruşmaya gelmemeleri nedeniyle bozmaya karşı beyanları tespit edilmemiş olsa dahi duruşmaya devam edilerek dava gıyapta bitirilebilir. Ancak sanık hakkında verilecek ceza, bozmaya konu olan cezadan daha ağır ise herhalde dinlenilmesi gerekir." biçimindeki savunma hakkının kısıtlanamayacağı ilkesine dayanan yasanın emredici kuralına uyulması gerekirken, her ne kadar ceza süresi yönünden kazanılmış hak gözetilse dahi suç vasfı yönünden daha ağır cezaya hükmolunduğundan, suça sürüklenen çocuğa aleyhe bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle anılan yasa maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 13.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5697
Karar No: 2018/9637
Karar Tarihi: 29.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5697 E.  ,  2018/9637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar hukuki sonuç doğurmayacağından suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olayda; vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatların sanığa 26.09.2011 tarihinde iş yeri ve ikamet adresinde tebliğ edildiği; tebligatlarla defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesi istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiği; sanığın tebligat tarihinde şirketin yetkilisi ve müdürünün kendisinin olmadığını savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; suç tarihinde şirket yetkilisinin kim olduğunun tespit edilmesi; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin ve iş yerinde faaliyetin tebligat tarihinde devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi dairesinden sorulması, iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit varsa belgesinin istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/486
Karar No: 2015/11235
Karar Tarihi: 25.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/486 E.  ,  2015/11235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/105-2014/73

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak dosya arasında mevcut olan 12.11.2013 tarihli Çat Belediye Başkanlığının yazısında taşınmazın "Belediye sınırları içerisinde olduğu, ancak imar planı dışında bulunduğu, çevrede meskun olmadığı, belediye hizmetleri verilmediğinin belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte ise dava konusu taşınmazın ilçe merkezine yakın ve boş olduğunun, gözlendiği, bilirkişi raporunda ise; ilçe merkezinde bulunan kamu binalarına, belediye binasına, alış veriş merkezlerine yürüme mesafesinde olduğu,ilçe merkezine bağlı mahalle olması, çöp toplama, toplu ulaşım eletrik, su, gibi hizmetlerin taşınmaza yakın mesafeye kadar geldiği gerekçe gösterilerek arsa niteliğine göre değer biçildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza ilişkin imar durumu yeniden sorulup, mahallinde tekrar keşif yapılarak ve mücavir alanda ve meskun mahalde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yarararlanmadığı mahkeme gözlemi de zapta geçirilmek sureti ile taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığı tespit edildikten sonra, taşınmazın arsa olduğunun anlaşılması halinde emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesi, taşınmazın arazi niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla taşınmazın değerinin tespit ile taşınmazın konumu, geometrik durumu,kullanım şekli ve bilirkişi raporundaki özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı unsur ilavesi de yapılmak sureti karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K 'nnu 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11297
Karar No: 2018/13403
Karar Tarihi: 30.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11297 E.  ,  2018/13403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Sanık ... (...)'in yokluğunda verilen 24.04.2014 tarihli karara ilişkin olarak gerekçeli kararın sanığın kovuşturma aşamasında yakalama kararına istinaden alınan savunmasında bildirdiği adresine tebliğe çıkartılıp adresten iade edilince, mernis şerhi içermeyen bir başka adrese tebliğe çıkarıldığı o adresten de iade edilince aynı adrese 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikten sonra anılan madde uyarınca yapılan tebligatın geçerli olabilmesi için bildirilen adrese daha önceden usulüne uygun bir tebligatın yapılması gerektiği ve sanığın bildirdiği adrese daha önceden usulüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmadığından Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre, 22.07.2014 tarihinde yapılan tebliğin usule uygun olmadığı anlaşıldığından; sanık ...'ın MERNİS adresinin olup olmadığı tespit edilerek, MERNİS adresinin bulunması halinde MERNİS adresine, bulunmaması halinde ise, önce adres araştırması yapılıp tespit edilememesi halinde ilanen tebliğ yapılarak usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat belgesi ile birlikte verilmesi halinde, temyiz dilekçesi de eklendikten ve bu konuda ek tebliğname düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmesi amacıyla,

2-Sanık ... hakkında yokluğunda verilen 24.04.2014 tarihli kararın, Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü tarafından tebliğ edildiği, sanığın kararı temyiz ettiği ancak mahkemesince verilen 16.07.2014 tarihli ek kararda temyiz isteminin reddine karar verildiği, gerekçeli kararın ve ek kararın tebliğ edildiği tarihte ceza infaz kurumunda bulunan sanığa yapılan tebligatta 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesine göre kararın kendisine okunup anlatılması gerektiği, ancak gerekçeli kararın ve ek kararın tebliğine ilişkin işlemlerin 5271 sayılı CMK'nın 35. maddesine uygun yapılmadığı da gözetilerek, gerekçeli karar ile ek kararın yeniden usulüne uygun tebliğ edilmesi, temyiz dilekçesi vermesi halinde dilekçesinin dosyaya eklenip ek tebliğnamede düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmesi amacıyla,

Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13628
Karar No: 2013/16590
Karar Tarihi: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/13628 E.  ,  2013/16590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayet talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7855
Karar No: 2019/2280
Karar Tarihi: 25.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7855 E.  ,  2019/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları verildiği, suça sürüklenen çocuk ... müdafii tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yapılan itiraz üzerine, Burhaniye 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24/02/2015 tarihli kararı ile itirazın reddine karar verildiği ve yine suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kesin nitelikte doğrudan adli para cezası verildiği ve suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz dilekçesi üzerine Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2015 tarihli kararı ile temyiz talebinin reddine karar verildiği, kararların suça sürüklenen çocuklar müdafiine tebliğ edildiği ve suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiinin temyiz dilekçesinde bu hususlara yönelik itiraz olmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Kovuşturma aşamasında şikayetten vazgeçen mağdurun gerekçeli karar başlığında müşteki olarak yazılması ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken suç adının “İş yeri dokunulmazlığının ihlali” yerine “Konut dokunulmazlığının ihlali” yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4239
Karar No: 2014/25120
Karar Tarihi: 09.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4239 E.  ,  2014/25120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 09/09/1993 tarih ve 4685 sayılı kararı ile tescilli 1. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki taşınmaz üzerine mobil (tekerlekli) büfe yaparak “Kale Cafe” adı altında işlettiği, bu şekilde sit alanına izinsiz olarak fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu iddia edilmiş ise de, gerek soruşturma evresinde Kurul görevlileri tarafından yapılan tespitte, gerekse olay yerinde icra edilen keşiften sonra düzenlenen 08/02/2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, mobil (tekerlekli) olarak inşa edilmiş olan "Kale Cafe", isimli kafenin, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 21.12.2011 tarih ve 330 sayılı kararı sonrasında bulunduğu alandan kaldırıldığının ve 1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde herhangi bir kültür varlığı tahribatına yol açmadığının, davaya konu imalatların kaldırılması nedeniyle taşınmaz üzerinde herhangi bir müdahale tespit edilemediğinin belirtilmesi karşısında, mahkemece atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yüklenen suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle beraat hükmü tesis edilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının birinci paragrafına “CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/5982
Karar No: 2019/7138
Karar Tarihi: 11.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5982 E.  ,  2019/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş ise de anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, sanık hakkında hırsızlık suçundan 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddenin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin hangi cezalarda ve ne şekilde uygulanacağı 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un 108. maddesinde düzenlenmiştir. Bu madde hükümlerine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ağırlaştırılmış müebbet hapis, müebbet hapis ve süreli hapis cezalarında uygulanabileceği, adli para cezasına mahkûmiyet halinde uygulanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-Sanık hakkında sonuç olarak adli para cezasına hükmedilip, taksitlendirilerek ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesi gerektiği halde infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından “5237 sayılı TCK'nın 53. maddesine ilişkin kısmın , “sanığın Tekerrüre esas Silifke Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/7 Esas ve 2012/165 Karar sayılı ilamındaki hapis cezası dikkate alınarak, TCK 58/6 maddesi gereğince, cezasının infazının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre yapılmasına,5275 sayılı Kanunun 108/4 maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” ilişkin bölümün ve ayrıca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde TCK 52/4 maddesi uyarınca geri kalanın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine çevrileceğinin sanığa ihtarına ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.