erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/17539
Karar No: 2022/6973
Karar Tarihi: 07.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/17539 E.  ,  2022/6973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Sanık tarafından müştekinin ikametinden çalınan Fossil yazılı kutu içerisinde bulunan imitasyon takı eşyalarının suç tarihindeki değerine ilişkin dosya kapsamında bir tespitin bulunmaması ve müştekinin de bu hususta beyanının alınmaması karşısında; suça konu eşyanın değerinin müştekiden sorularak ya da bilirkişi marifetiyle tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b- 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 E., 2021/473 K. sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/04/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/2697
Karar No: 2015/21597
Karar Tarihi: 26.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/2697 E.  ,  2015/21597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Şarkikarağaç Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.09.2011 tarih ve 2011/74 sayılı iddianame ile sanığın, katılanların tarlasına traktör ile girerek tarlanın etrafındaki duvara ve iki adet vişne ağacına zarar verdiği gerekçesi TCK'nın 151/1 maddesi gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, yargılama sırasında vişne ağaçlarının kesilmesine ilişkin olarak TCK'nın 152/1-c maddesinin sevk maddeleri arasında gösterilmediği gözetilerek sanığın bahçe duvarını yıktığı belirtilerek TCK'nın 151/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, zarar gören vişne ağaçları ile ilgili olarak ise suç duyurusunda bulunulduğu, bu kez de aynı yer Cumhuriyet Başsavcılığınca 19.03.2012 tarih ve 2012/35 numaralı iddianame ile sanığın, katılanlara ait tarlaya traktörü ile girmesi neticesinde bilirkişi raporunda belirtilen iki adet ağacın da zarar gördüğü belirtilerek ikinci kez dava açıldığı somut olayda; sanığın aynı suç işleme kararı ile aynı tarlaya ait duvara ve iki adet vişne ağacına zarar vermesinin tek eylem olduğu kabul edilip, aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm bulunduğu gözetilerek CMK'nın 223/7 maddesi gereğince ret kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında belirlenen gün adli para cezasının, para cezasına dönüştürülmesi sırasında ve taksitlendirmeye hükmedilirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2. ve 52/4. maddelerinin maddelerinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/730
Karar No: 2021/14457
Karar Tarihi: 17.05.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/730 E.  ,  2021/14457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ... vekilinin 14.09.2015 tarihli dilekçe ile sanıkların cezalandırılmalarını istediği, kurulan hükmü de temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi gereğince müşteki ...'nın katılan ve vekilinin ise katılan vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, merciide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek istemin itiraz olarak kabulü ile gereğinin yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

a- Katılan ... vekilinin duruşma gününün tebliğ edilmesi üzerine mazeret dilekçesi verdiği, mahkemece mazeret hakkında herhangi bir karar verilmeden yargılamaya devam edilip yokluğunda karar verilmek suretiyle iddia hakkının kısıtlanması,

b- CMK.nın 193/2. maddesi uyarınca fiilin suç oluşturmaması veya suçun yasal unsurlarının gerçekleşmemesi nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, sanığın ifadesinin sonuca etkili olduğu, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, usulüne uygun biçimde sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

S/2

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/673
Karar No: 2011/18106
Karar Tarihi: 26.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/673 E.  ,  2011/18106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ehliyetsiz araç kullanmak suçundan şüpheli Ali Babat'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 36/3, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52. maddeleri gereğince 658,80 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2006 tarihli ve 2006/510-301 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının iptaline ilişkin, Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2007 tarihli ve 2007/4-24 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 23.11.2007 gün ve 59874 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2007 gün ve KYB. 2007-273229 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İtiraz mercii olan Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesince, idarı para cezasının hesaplanmasında 1 Yeni Türk lirasının altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı belirtilerek, bir günlüğünün 21,96 Yeni Türk lirası yerine, 21,00 Yeni Türk lirası üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de,

19.12.2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 35. maddesiyle değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28/9. maddesinde yer alan "İdari para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idari para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idari para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sulh ceza mahkemesince idari para cezasının düzeltilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 6.4.2007 gün ve 2007/4-24 müteferrik sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 26.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21648
Karar No: 2017/3007
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21648 E.  ,  2017/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/18103
Karar No: 2024/8108
Karar Tarihi: 02.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18103 E.  ,  2024/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/306 E., 2016/214 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hakkında verilen cezayı doğru bulmadığına ve itiraz ettiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, tıraşlama biçiminde ağaçların kesildiği ve açma yapıldığı tespit edilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suça konu yerde 22 dönümlük fındık bahçesi olduğunu, 2-3 yıl önce yan taraftaki ormanlık alanı yaktıklarını, fındıklar yanmasın diye kuru dal ve ağaçları temizlediğini, ağaç kesmediğini,

kuru odunları topladığını beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, motorlu testereyle yapacak emval veren ağaçların kesildiği tespit edilmiştir.

Suç konu yerde 77 adet gürgen ağacı kesilmesi karşısında, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/7257
Karar No: 2012/12686
Karar Tarihi: 13.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/7257 E.  ,  2012/12686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve değerlendirme tarihine yakın satış tarihli ve özel amaçlı satış olmaması gerekir. Oysa somut emsal alınan taşınmaz satışı şirkete yapılan satış olup, özel amaçlıdır.Bu nedenle emsal olarak alınamayacağı gibi ayrıca,somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değeri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmadan,hükme esas alınan bilirkişi raporunda,dava konusu taşınmaz ile somut emsal olarak alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu belirtilmesine rağmen, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine ters düşecek şekilde inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan geçersiz rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.

Bu nedenle, taraflara emsal göstermesi için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer belirleyen, bilirkişi raporu nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Dava konusu taşınmaz yol olarak kamulaştırıldığından tapudan terkini yerine davacı idare adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 13.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/19638
Karar No: 2019/3584
Karar Tarihi: 18.02.2019

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/19638 E.  ,  2019/3584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalının Cevaplarının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, taraflardan hangisi tarafından feshedildiği hususu taraflar arasında ihtilaflıdır.

Dava dilekçesinde, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmaksızın feshedildiği ileri sürülmüş, davalı ise davacının devamsızlık yaptığını, devamsızlığına ilişkin var ise mazeretini bildirmesinin istendiğini, davacının cevabi ihtarname keşide ettiğini ve devamsızlığına ilişkin mazeret bildirmediğini bu nedenle iş akdinin davacı tarafından kendi isteği ile haksız olarak feshedildiğini beyan etmiştir.

Tarafların gösterdikleri tanıklar Mahkemece dinlenmiştir. Ancak Mahkemece tutanak içerikleri ile ilgili olarak tutanak tanığı olan davalı tanıklarına tutanaktaki imzaların kendilerine ait olup olmadığı ve tutanak içeriği ile ilgili bilgileri sorulmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Mahkemece davalı tanıklarının yeniden dinlenerek belirtilen hususların sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39171
Karar No: 2017/3331
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39171 E.  ,  2017/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/655
Karar No: 2011/17699
Karar Tarihi: 20.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/655 E.  ,  2011/17699 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ehliyetsiz araç kullanmak suçundan şüpheli ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 36/3, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52.maddeleri gereğince 658,80 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 14.12.2006 tarihli ve 2006/408-269 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının iptaline ilişkin, Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2007 tarihli ve 2007/7-23 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.11.2007 gün ve 58687 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2007 gün ve KYB. 2007-261571 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İtiraz mercii olan Elazığ Sulh Ceza Mahkemesince, idari para cezasının hesaplanmasında 1 Yeni Türk lirasının altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı belirtilerek, bir günlüğünün 21,96 Yeni Türk lirası yerine, 21,00 Yeni Türk lirası üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de,

19.12.2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanunun 35.maddesiyle değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 28/9.maddesinde yer alan" İdari para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idari para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idari para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sulh ceza mahkemesince idari para cezasının düzeltilebileceği gözetilmeden, yazılı şekilde iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Elazığ 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 06.04.2007 gün ve 2007/7-23 sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/7406
Karar No: 2014/2039
Karar Tarihi: 13.02.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/7406 E.  ,  2014/2039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/209365

MAHKEMESİ : Iğdır Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2008

NUMARASI : 2006/86 (E) ve 2008/57 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü önceden tanıdığı yakınanın yanına gelerek boğazına bıçak dayayarak "benimle gel yoksa seni öldürürüm" diyerek yakındaki boş bir araziye götürüp bıçakla basitçe yaralayarak üç bin lirasını aldığının anlaşılması karşısında; oluşa ve tüm dosya kapsamına göre eylemin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık B.. A.. savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.