Esas No: 2018/8364
Karar No: 2019/7954
Karar Tarihi: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8364 E.  ,  2019/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-2. cümle, 43/1 ve 62/1. maddelerince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2018 gün ve 2016/209 Esas, 2018/303 sayılı Kararına ait dosya incelendi.

Mahkemenin kabulüne göre, sanığın cep telefonu ile 15 yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kullanmakta olduğu cep telefonuna “Senin tadına bakamadım, içim içimi yiyor, sen çok güzelsin, her şeyin bir ilki vardır, ben de senin ilkin olayım, ilk benle yat, sen saksafon ne demek biliyor musun, senle onu bizim evde yapalım, bizim evi kimse bilmiyor, seninle İbrahimce Mahallesinden hap alalım, patlayalım, bonzai içelim, kafamız güzel olsun, istemesen de elbet bir gün seni koynuma sokacağım, sarmaşık cafeye gel burada tanıdıklarım var tuvaleti kullanmaya izin verirler” şeklinde cinsel amaçlı mesaj gönderme eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 105/1-105/2-d fıkrasında düzenlenen çocuğa karşı cinsel taciz suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde sarkıntılık suretiyle cinsel istismar suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 24.09.2018 gün ve 94660652-105-10-10637-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre, sanığın mağdureye karşı bedensel temas içermeyen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçunu oluşturması nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Edremit 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.04.2018 günlü ve 2016/209 Esas, 2018/303 sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın katılan mağdure Sedanur'a yönelik olarak cinsel taciz suçunu işlediğinden eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 105/1. maddesi gereğince suçun işleniş şekli, failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurularak sanığın takdiren 180 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın atılı suçu farklı zamanlarda aynı kişiye karşı işlediğinden TCK'nın 43/1. maddesi gereğince eylem sayısı ve içeriği dikkate alınarak takdiren 1/4 oranında arttırılarak 225 gün adlı para cezası ile cezalandırılmasına,

Cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınıp lehine takdiri indirim sebebi sayılarak cezasının TCK'nın 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek sanığın 187 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen adli para cezası TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü takdiren 20 TL para cezasına çevrilerek sanığın 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/4. maddesi gereğince sanıktan birer ay ara ile 10 eşit taksit halinde tahsiline,

Sanığa TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının kısmen veya tamamen hapse çevrilerek infaz edileceğinin ihtarına, (ihtar edilemedi).

Sanık hakkında adli para cezasına hükmedildiğinden TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının ve TCK'nın 51. maddesindeki cezanın ertelenmesinin uygulanmasına yasal imkan bulunmadığına,

Sanığın CMK'nın 231/8. maddesi gereğince daha öncesinde kasıtlı bir suçtan dolayı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiğinden ve sanık denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı suç işlediğinden ileride suç işlemekten çekineceği konusunda vicdani kanaat oluşmadığından sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesine yer olmadığına,

Dosyanın merciine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.