erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/428
Karar No: 2015/5235
Karar Tarihi: 15.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/428 E.  ,  2015/5235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye HukukMahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/09/2013 tarih ve 2013/554-2013/416 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “...” adlı tescilli markasının bulunduğunu, davalının ise “...” markasını adına tescil ettirdiğini, bu durumun müvekkilinin markasına tecavüz teşkil ettiğini ileri sürerek, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin önlenmesine, davalıya ait markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, her iki markanın benzer olmadığını ileri sürerek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, davalının "..." markasının davacının "..." markası ile benzer olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne ve davalı markasının hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin men ve refine, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil eden fiillerin durdurulmasına ve tecavüzün giderilmesine, bu amaçla "..." adlı ürünün imalatının durdurulmasına, ''...'' adının iş evrakı ve reklamlarda kullanmasının mal veya ambalaj üzerinde konulmasının ve bu adla piyasaya sürülmesinin ve ihraç edilmesinin önlenmesine, marka hakkına tecavüzün ve haksız rekabetin neticesi olan maddi durumun ortadan kaldırılmasına, bu amaçla davalı şirkete ait üzerinde ''...'' adı yazılı iş evrakı , katalog, ürün, etiket, kutu, koli ve ambalajlar ile bunların yapımında kullanılan klişe, kalıp ve araçlara ve bulundukları yerlerde el koyularak kapatılmasına ve imhasına, hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin men'i ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkin olup, mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de; gerek hükme esas alınan bilirkişi raporunda gerekse mahkeme kararında, taraf markalarının tescilli olduğu sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerin incelenmemesi, davalının tescilli markasını kullanmasının haksız rekabet oluşturmayacağı hususunun gözetilmemesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21524
Karar No: 2014/4035
Karar Tarihi: 26.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/21524 E.  ,  2014/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Nizip Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :4.4.2013

NUMARASI :Esas no:2011/701 Karar no:2013/721

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, velayet, kişisel ilişki, tedbir nafakasının geriye yönelik olarak kaldırılması ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının eşinin şiddet uygulaması ve intihara teşebbüs etme olayından sonra evden ayrıldığı, bu durumda boşanmaya neden olan olaylarda davacının bir kusurunun kanıtlanmadığı ve davalı kocanın tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Müşterek çocuklar ile anne arasında kişisel ilişki düzenlenirken, çocukların üstün yararı yanında annelik duygularının da dikkate alınması gerekmektedir. Ayrıca, davacı anne Nizip ilçesinde, müşterek çocuk ise babası ile birlikte Gaziantep'in merkez ilçesi Şahinbey'de oturmaktadır. Her iki ilçenin birbirine yakın olması ve ulaşım araçları dikkate alındığında kişisel ilişkinin ayrı şehir ayrımı yapılmaksızın kurulması gerektiği, yine küçüğün eğitim çağında olup, okula devam etmesi dikkate alındığında her hafta sonu kurulan kişisel ilişkinin çocuğun yararına olmayacağının kabulü gerekir. O halde mahkemece şehir ayrımı yapılmaksızın, her ayın belirli hafta sonları ve dini bayram günlerinde yatılı olacak şekilde, yarıyıl tatilinin belirli bir haftasında ve yılın yaz döneminde uzun süreli kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2014 (Çar.)
Esas No: 2015/10760
Karar No: 2018/6194
Karar Tarihi: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/10760 E.  ,  2018/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 07.04.2005-02.11.2012 tarihleri arasında servis teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, son ücretinin 1.340,00 TL olduğunu, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin 4857 sayılı Kanunun 25/II-h maddesi gereğince kendisine verilen görevleri hatırlatılmasına rağmen yapmaması nedeniyle feshedildiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının gaz kaçak testlerini yapmadığını, işinin başında bulunmadığını, iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğünü, hak ettiği tüm ödemelerin yapıldığını, fazla mesai alacağını izin olarak kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının kendisine verilen görevleri tam ve eksiksiz yerine getirmemesi nedeniyle davalının feshinin yerinde olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili alacağı taleplerinin reddine, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı tarafından dava dilekçesinde dava konusu işçilik alacakları belirsiz alacak olarak belirtilmiş, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak kısmi miktarlar talep edilmiş olup, bu hali ile dava, kısmi eda külli tespit talebini içeren belirsiz alacak davası niteliğindedir. Bu dava türünde zamanaşımı dava açıldığı tarihe göre değerlendirilir. Davalı cevap dilekçesinde davaya karşı zamanaşımı defiinde bulunmamış, talep artırımına karşı zamanaşımı defiinde bulunmuştur. Dava belirsiz alacak davası olarak açıldığından, talep artırımına karşı zamanaşımı defiinin dikkate alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19382
Karar No: 2016/3060
Karar Tarihi: 07.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/19382 E.  ,  2016/3060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız Yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Fiilin suç oluşturmaması nedeniyle derhal beraat kararı verilmesi dışında, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda sanığın sorgusu yapılıp savunması saptanmadan beraat kararı verilemeyeceği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek aynı Kanun'un 191. ve 147. maddeleri gereğince sanığın sorgusu yapılmadan delil takdiri yapılarak eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında kuruma kaydı olmayan sayaç ile elektrik kullanıldığına dair tutanak düzenlenerek kamu davası açıldığının anlaşılması ve sanığın hazırlıkta tutanağa konu yerde ikamet etmediğini, o tarihte söz konusu dairenin başka kişiler tarafından kullanıldığını, atılı suçu işlemediğini savunması karşısında, öncelikle sanığın savunmalarının doğruluğu araştırılarak, kaçak elektrik tespit tutanağına konu ikametin tutanak tarihinde sanığın sorumluluğunda olup olmadığı belirlenerek, kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcısı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu da dikkate alınarak, failin tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde sayaca müdahale edip etmediğinin tespiti açısından; tutanağa konu yerde hangi tarihten beri ikamet ettiği araştırılıp, abonesiz kullanım süresi tespit edildikten sonra, mahallinde bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak, kurulu güç tespit edilip, abonesiz dönemde normal kullanıma göre tüketebileceği ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak, kayıtsız sayaçtan geçirilen tüketim miktarıyla uyumlu olup olmadığına dair bilirkişiden rapor alınıp, sorumlu olan failin karşılıksız yararlanma kastıyla hareket edip etmediği belirlenerek,

suçun sabit olduğunun tespiti halinde sanığa bilirkişi tarafından hesaplanacak vergiler ve cezalar hariç kaçak kullanım bedelini ödemesi durumunda hakkında 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceği ihtarında bulunulup, ödemesi için makul bir süre de verilerek sonucuna göre, hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...Ş. vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 07/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15430
Karar No: 2016/6771
Karar Tarihi: 17.06.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15430 E.  ,  2016/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/03/2015 tarih ve 2014/868-2015/161 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin sigortalısına ait emtiaların Türkiye'den ... taşınması işini davalıların üstlendiklerini, davalı taşıyıcının hasarsız ve tam olarak teslim aldığı emtiayı, alıcıya 18 kutu eksik olarak teslim ettiğini, bu nedenle sigortalısına hasar bedelini ödeyen müvekkilinin sigortalının haklarına halef olduğunu, davalıların söz konusu zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 2.857,53 TL'nin haksız fiil tarihi olan 13/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının sigortalısına ödediğini belirtiği zararın haklı bir nedene dayanıp dayanmadığının ispatının gerektiği, uyuşmazlığın ... konvansiyonunu hükümlerine göre çözülmesi gerektiğini, istenen bedelin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan İnderkonbi isimli şirketin ... taşıma senedine göre taşama lojistik işini üstlenildiği ve bu işi alt taşıyıcı diğer davalı ... isimli taşıyıcıya tevdi etmesi sebebiyle ... Konvansiyonun 3. maddesi kapsamında müştereken ve müteselsilen sorumluluklarının bulunduğu, alıcı tarafından ihbar yükümlülüğünün yerine getirildiği, taşıyıcının alıcıya eksik teslime ilişkin açıklama getiren herhangi bir belge sunulmadığı, bu nedenle davalıların Konvansiyonun 23. maddesindeki sınırlı sorumluluk hükümlerinden yararlanamayacakları, dosya kapsamındaki fatura ve ekspertiz raporu dikkate alındığında eksik emtia değerinin 2.857,53 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 139,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan müştereken ve müteselsilen alınmasına, 17/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3162
Karar No: 2015/28663
Karar Tarihi: 15.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3162 E.  ,  2015/28663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, katıldığı terör örgütü mensubunun ölmesi üzerine yapılan eylemde otobüs duraklarına ve İTO Kadınlar Çeşmesi İlköğretim Okulu'na zarar verdiği ve molotoflu saldırılarda bulunduğu şeklinde gerçekleşen eylemlerinin mala zarar verme ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçlarını oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20,00 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 19,00 TL yargılama giderinin sanıklardan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine “19,00 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20,00 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince hazine üzerinde bırakılmasına" denilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5537
Karar No: 2018/13325
Karar Tarihi: 17.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5537 E.  ,  2018/13325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Sanık hakkında verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8813
Karar No: 2019/11959
Karar Tarihi: 08.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/8813 E.  ,  2019/11959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemes

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

... müdafileri, suça sürüklenen çocuk

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz talebinin incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun atandığından haberdar olduğu müdafisinin yüzene karşı 20/03/2015 tarihinde tefhim edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 03/04/2015 tarihinde temyiz eden suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz talebinin anılan Yasa'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın eyleminin TCK’nın 116/2-4, 119/1-c maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu, TCK’nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde düzenlenen asli dava zamanaşımı süresinin 7 yıl 6 ay ve uzamış dava zamanaşımı süresi de 10 yıl 15 ay olduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Kolluk kuvvetlerince düzenlenen 09.07.2014 tarihli tutanak içeriği ve mağdurun anlatımlarından suç mahallinin iş yeri olarak çalıştırılmayıp, eski malzemelerin konulduğu depo olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların unsurları oluşmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı beraatlarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebinin hükmü temyiz etmeyen suça sürüklenen çocuk ...’e teşmiline, 08.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.