Esas No: 2022/3135
Karar No: 2023/14372
Karar Tarihi: 20.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3135 E.  ,  2023/14372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2790 E., 2020/76 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 12.01.2018 tarihli ve 2017/92413 Soruşturma Numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 35 inci, 54 üncü, 63 üncü, 58 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli ve 2018/18 Esas, 2019/413 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı sayılı Kanunun 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 35 inci, 62 nci 63 üncü, 54 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.10.2019 tarihli ve 2018/18 Esas, 2019/413 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine; ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/2790 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık MüdafiininTemyiz Sebepleri

1. Mahkûmiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına,

2. Sanığın eyleminin TCK md.150/1 kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine,

3. Alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna,

4. Sanık hakkında TCK md.58 hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, ... isimli şahıs öldürmeye teşebbüs suçundan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/234 Esas sayılı dosyasında yargılandığı sırada ...'ın, sanığın annesi olan tanık Ş.T'nin yanına giderek şikâyetten vazgeçeceğini ve karşılığında 10.000 TL para istemesi üzerine tanık Ş.T'e 10.000 TL verdiği iddiasını sanığın ceza evinden çıktıktan sonra öğrenmesi üzerine, ...'ün mağdurun yanında çalışanı olması sebebiyle mağdurdan ...'ten olan alacağını istemek amacıyla olay tarihinde mağdurun bulunduğu ... Işığı isimli iş yerine geldiği, mağdur ile sanığın arasında sözlü tartışma yaşandığı, sanığın elinde ustura ile "bu parayı senden alacağım" demek suretiyle elindeki usturayı mağdura doğru savurduğu sırada usturanın mağdurun sağ bacağına isabet ettiği, sanığın olay yerinden ayrıldığı, mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilmeze nitelikte yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Parmak İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğinin 2017\PİG-02636 uzmanlık numaralı raporunda; 1- 2,0 nolu 1 Adet Kırmızı renkli plastik saplı Sedef ibareli ustura I- 3.0 nolu 1 Adet Kırmızı renkli plastik saplı Sedef ibareli uç kısmında jilet bulunan ustura üzerinde yapılan incelemede; İncelemeye Verilen Bulgu/Delil/Eşyalar üzerinde yukarıda belirtilen kimyasal ve fiziksel yöntemler sistematik olarak uygulanmış ve herhangi bir vücut izine rastlanılmadığı belirtilmiştir.

3. Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 26.12.2017 tarihli raporunda mağdurun kesici delici alet yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı belirtilmiştir.

4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/234 Esas, 2008/18 Karar sayılı dosyasının örneğinin dosya arasında bulunduğu, yargılama sırasında ...’ın 12.07.2017 tarihinde birinci celse de beyanının alındığı ve şikâyetçi olmadığı anlaşılmaktadır.

5. Kolluğun 12.12.2017 tarihli görüntü izleme ve inceleme tutanağında, sanığın 11.12.2017 tarihi saat 23.44.07 de ... Işığı Bar isimli iş yerine geldiği ve elinde iki adet ustura bulunduğu, tanık M.'in sanığı tutarak iş yeri dışına çıkardığı sırada mağdurun da bu sırada vücudunun sağ bacak kısmını tuttuğu belirtilmektedir.

6. Kolluğun 12.12.2017 tarihli tutanak içeriğinde, sanık ile yapılan görüşmede olay esnasında elinde iki adet ustura olduğunu, olaydan sonra usturaları olay yeri yanında şarampol caddesi üzerinde stil müzikhol isimli işyeri önünde bulunan bankın altına bıraktığını beyan etmiş, şahsın beyan ettiği yere gidildiğinde bankın altında iki adet ustura görülerek bahse konu usturaların Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü ekipleri tarafından incelenmek üzere alındığı belirtilmiştir.

7. Sanık aşamalarda alacağının istemek amacıyla mağdurun iş yerine gittiğini fakat mağduru tehdit etmediğini, yaralamadığını savunmuştur.

8. Mağdur aşamalarda, oluş ve diğer delillerle uyumlu beyanlarda bulunmuştur.

9. Mağdur ...'ın 24.01.2018 tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesine ilişkin olarak mağdur ... dilekçe altındaki imzanın kendisine ait olduğunu , sanığın kardeşi olduğunu söyleyen kişi hastane masraflarını ödeyeceğini söyleyerek şikâyetten vazgeçmesini istediğini, bu nedenle mahkeme önünde mahkeme salonu dışında bu dilekçe hazırlandığını, kendisinin sadece altına imza attığına yönelik beyanı mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak; sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulamasına esas alınan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/234 Esas 2008/18 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümlerinin uygulanması karşısında sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe istinaf talebi olmadığından istinaf sebebi yapılmayarak; eleştiri ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın Eyleminin TCK md. 150/1. Kapsamında Değerlendirilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malın zilliyetin rızası olmadan cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır.

5237 sayılı Kanun' un 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yağma suçu temel şekli, ikinci fıkrasında senet yağması, üçüncü fıkrasında cebir karinesine yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun' un 149 uncu maddesinde yağma suçunun nitelikli halleri düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinde hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amaçlı yağma ile değer azlığı yaptırıma bağlanmıştır.5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında; yağma suçunun bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla işlenmesi halinde faile yalnızca tehdit ve/veya yaralama suçundan ceza verileceği öngörülmüştür. Bu şekilde de daha az cezayı gerektirir nitelikli hal olarak düzenlenmiştir.

5237 sayılı Kanun' un 150 nci maddesinin birinci fıkrasında, bir hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla denildiğinde bu nitelikli hal uygulanabilmesi için; öncelikle ortada failin mağdura yönelik bir alacak hakkı bulunması, alacağın hukuken korunan ve geçerli hukuki ilişkiye dayanması, yağma eyleminin de hukuki ilişkiye dayanan alacağı tahsil amacıyla işlenmesi gerekir.

Bu hak hukuki ilişki kurulunca; kurulan hukuki ilişkinin tarafı olan kimseleri kapsar ve onlar yararlanabilir, bunun dışındaki kimseleri kapsamamaktadır.

Anılan açıklamalar ışığında somut olayımıza gelince; sanığın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinde görülen davasında ilk duruşmadan sonra ...'ın şikâyetten vazgeçme karşılığında para talebinde bulunduğunu öğrendiğini bu nedenle 10,000 TL paranın ödendiğini beyan etmesine rağmen ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/234 Esas sayılı dosyasında 1. celse de şikâyetçi ...'ın duruşmaya katılarak şikâyetten vazgeçtiği bu nedenle sanığın birinci celseden sonra şikâyetten vazgeçme karşılığında para talep edildiği yönündeki beyanının doğrulanmaması, mağdurun aşamalarda sanığa borcu olduğunu kabul etmemesi, sanık tarafından mağdurdan alacağının olduğuna ilişkin herhangi bir belgenin de sunulamaması tanık Ş.T tarafından sanık olan oğlu hakkında kasten öldürmeye teşebbüs dosyasında şikâyetin geri alınması için ...'ın yanı sıra mağdura da para verdiğini ileri sürmesi karşısında, sanığın ...'a para verildiğini ve bu parayı istediğini belirtmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mağdur ...'dan hukuki bir alacağı bulunmadığı anlaşılmakla eyleminin nitelikli yağmaya teşebbüs suçunu oluşturduğunu kabul eden ilk derece mahkemesinin suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkûmiyete Yeter Nitelikte Delil bulunmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun aşamalardaki beyanı, sanığın savunması, görüntü izleme tutanağı, olay yeri inceleme raporu, tanık beyanları ve kriminal raporlar karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Alt Sınırdan Uzaklaşılmasına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

İş yerinde, gece vakti, silahla nitelikli yağmaya teşebbüs suçu işlediği anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde yer verilen, suçun işleniş biçimi, kastın yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı gibi ölçütler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasına belirtilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak belirlenen cezanın hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Tekerrür Hükümlerine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Tekerrüre esas alınan ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/234 Esas 2008/18 Karar sayılı ilamında da tekerrür hükümlerinin uygulanması karşısında sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/2790 Esas, 2020/76 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.