erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/27077
Karar No: 2024/9866
Karar Tarihi: 11.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/27077 E.  ,  2024/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/990 E., 2020/94 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adlî para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adlî para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği hâlde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 157/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, hapis cezasının alt sınırı olan 1 yıl hapis cezası belirlenmesine rağmen adlî para cezasının alt sınır olan 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmek suretiyle fazla adli para cezası tayininin hukuka aykırı ise de Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görüldüğünden tebliğnameki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerine, sırasıyla “5 gün”, “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4002
Karar No: 2006/5127
Karar Tarihi: 02.05.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4002 E.  ,  2006/5127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 15.9.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.12.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, inanç sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece dava reddolunmuş hükmü davacı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İnanç sözleşmeleri 5.12.1947 tarih ve 20/6 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında belirtildiği gibi yazılı delil ile kanıtlanabilir. Ancak, inanç sözleşmesine dayanan taraf, açıklanan nitelikte delile dayanmasa bile iddiasını varsa yazılı delil başlangıcı (HUMK.nun 292 madde) niteliğindeki bir belge ile de kanıtlama olanağına sahiptir.

Bunların hiçbirinin olmaması durumunda, davacı taraf delilleri arasında yemine de dayanmışsa, mahkemece davalıya yemin tebliğine hakkı olduğu hatırlatılması gerekir.

Somut olayda; davacılar açıklanan nitelikte bir belgeye dayanmamıştır. Dava dilekçesinde ve 08.02.2005 tarihli delil dilekçesinde “yemin” kanıtına dayanmıştır. Kesin delil niteliğindeki “yemin” kanıtına dayanıldığından davacı yana bu hakları hatırlatılmalı, kullanmaları halinde yasada öngörülen yöntem izlenmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle davanın reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 02.05.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/32675
Karar No: 2013/5819
Karar Tarihi: 11.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32675 E.  ,  2013/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü gece saatlerinde sanığın idaresindeki ambulans ile Yenice Beldesi yönünden İnegöl istikametine doğru seyretmekte iken olay mahalli Edebey Köyü yolunun oluşturduğu kavşak alanına geldiğinde, sağ taraftan Edebey köyü yolundan gelerek Yenice Beldesi yönüne seyretmek amacıyla kavşak alanına giren sürücülüğünü ...'ın yaptığı otomobilin sol yan kesimine ambulansın ön kesimi ile çarpması sonucu otomobil sürücüsü ile birlikte otomobilde yolcu olarak bulunan ... ve ...'ın yaralandığı olayda, yapılan yargılama sonunda sanığın kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin ambulans sürücüsü olan sanığın, aracının sireninin çalmadığı gibi tepe lambasının da yanmadığına, kusur ile ilgili raporların olaya uygun bulunmadığına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/24526
Karar No: 2017/35872
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24526 E.  ,  2017/35872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/22339
Karar No: 2019/20447
Karar Tarihi: 06.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/22339 E.  ,  2019/20447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Belediyesi’nde su deposu nöbetçisi oalrak işe başladığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini beyan ederek ödenmeyen işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ..., davacının çalıştığı birimin 6360 sayılı yasa ile ... Su ve Kanalizasyon İdaresine devredildiğini, talep edilen alacaklar yönünden sorumluluklarının bulunmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.Davalı ..., davacının çalıştığı birimin ... Su ve Kanalizasyon İdaresine devredildiğini, husumetin ... Su ve Kanalizasyon İdaresine yöneltilmesi gerektiğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürütebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikte tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.Somut olayda, davacının ... Belediyesinde çalışırken 6360 sayılı yasa kapsamında 19.03.2014 tarihli... Valiliği Devir Paylaştırma Komisyon Kararı gereğince ...’ne nakledildiği anlaşılmıştır. Davacı her ne kadar davasını ... ile ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına karşı açmış ise de; ...’nün ayrı tüzel kişiliğinin bulunduğu anlaşılmıştır. Davalı tarafın eksik gösterilmesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124/5. maddesi uyarınca, kabul edilebilir bir yanılgıya dayanmakta olup, bu halde, davacı vekiline, husumetin doğru yöneltilmesi için uygun süre verilmeli, neticeye göre taraf teşkili sağlanarak davaya devam edilmelidir. Mahkemece savunma hakkını ihlal eder nitelikte yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.Sonuç:Temyiz olunan kararın, diğer temyiz nedenleri incelenmeksizin yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilillere iadesine 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1803
Karar No: 2015/9890
Karar Tarihi: 01.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/1803 E.  ,  2015/9890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/11/2014

NUMARASI : 2014/405-2014/870

Taraflar arasındaki nafakanın artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; tarafların müşterek çocukları Arda ve Bora için 100,00'er TL olarak ödenen iştirak nafakasının yetmediğini, Bora'nın 7. Sınıfta okuduğunu, Arda'nın özel ana okuluna gittiğini, masraflarının çok arttığını belirterek iştirak nafakalarının ayrı ayrı 500,00'er TL'ye çıkarılmasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili; evliliğin devam ettiği sırada düzenli bir işi ve geliri olan davalının sonrasında işsiz kaldığını, geçimini geçici şoförlük yaparak sağladığını nafakayı 50,00'er TL daha artırılabileceklerini, davacının talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne; çocuklar yararına hükmedilen aylık 100,00'er TL iştirak nafakalarının dava tarihinden itibaren ayrı ayrı 200,00'er TL'ye yükseltilerek toplam 400,00 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsiline, nafakalara her yıl TÜİK'in açıkladığı TEFE oranında artış uygulanmasına karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece nafakanın TÜİK'in açıkladığı TEFE oranında artış uygulanmasına karar verilmiş olması doğru görülmemiş ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 1.fıkrasındaki "bu nafakalara her yıl TÜİK'in açıkladığı TEFE oranında artış uygulanmasına " cümlesi hükümden çıkarılarak, yerine "Hükmolunan nafakalara her yıl TÜİK tarafından açıklanan ÜFE oranında artış yapılmasına" ibaresi yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/10040
Karar No: 2019/3496
Karar Tarihi: 03.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/10040 E.  ,  2019/3496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-...... sayılı TCK’nin 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun oluşması için, failin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması gerekmekte olup, suçun oluşması durumunda fail bu madde yollamasıyla, aynı Kanun'un 267/1. maddesinde düzenlenen iftira suçuna ilişkin hükümlere göre cezalandırılır.

Somut olayda, sanığın trafik kontrolü sırasında 1.12 promil alkollü olduğunun tespit edilmesinden sonra başlatılan işlemler üzerine hakkında beraat kararı verilen temyiz dışı sanık ...'e ait kayıp nedeniyle iptal edilmiş sürücü belgesini görevlilere ibraz ettiği, yapılan araştırma sonucu sürücü belgesinin kayıp nedeniyle iptal edilmiş, geçersiz bir sürücü belgesi olduğunun belirlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek "resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından aynı kanunun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19932
Karar No: 2014/26305
Karar Tarihi: 06.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19932 E.  ,  2014/26305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/13-2014/8

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhinde faturaya dayalı olarak genel haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun yasal sürede yetkiye ve borcun 31.367,71 TL'yi aşan kısmına itiraz etmesi üzerine takibin durdurulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece itirazın kaldırılmasına ve tazminata karar verildiği görülmektedir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının faturaya dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Fatura İİK.nun 68.maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Anılan belgeye istinaden itirazın kaldırılması istenemez ise de; borçlu itirazında takip konusu alacağın 31.367,71 TL'lik kısmını kabul etmiştir. Kabul edilen miktar yönünden alacaklının alacağını İİK.nun 68/1.maddesinde öngörülen belgelerle kanıtlama yükümlülüğü bulunmamaktadır (HGK'nun 4.12.1985 tarih ve 1984/12-527 E. - 984 K.).

Bu durumda mahkemece borçlunun itiraz dilekçesinde kabul ettiği miktarla sınırlı olarak itirazın kaldırılması isteminin kabulüne, kabul edilmeyen ve İİK.nun 68/1.maddesinde öngörülen belge ile de kanıtlanamayan alacağa yönelik talebin ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin tümden kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8665
Karar No: 2017/4134
Karar Tarihi: 15.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/8665 E.  ,  2017/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Genel Müdürlüğüne izafeten ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 09/12/2011 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/09/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum, davalılar tarafından devlet ormanından dikiliden usulsüz ve izinsiz ağaç kesilip emvalin götürüldüğünü belirterek oluşan zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar ... ve davanın reddi gerektiğini savunmuşlar, davalılardan ... ise yargılamalara katılmamış, davaya cevap da vermemiştir.

Mahkemece,muhtarı beyanı ile düzenlenmiş olan suç tutanağı ve esas sayılı dosyasında; ...'un savunmasında, suça konu ağaçları plan proje dahilinde devletten izin alarak kestiğini belirtmesine rağmen, Bakanlıkça ağaçların kesimine ilişkin herhangi bir izinin verilmemesi nedeniyle ağaçların kaçak olarak kesildiği anlaşıldığından bahisle, davanın, davalılardan ... açısından kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, dava konusu olaya ilişkin olarak davalılar hakkında, "yakacak nitelikte emval veren ağaç kesme" suçundan esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda görevli olduğundan bahisle 2013/62 sayılı kararın verildiği, anılan kararın henüz kesinleşmediği anlaşılmaktadır.

Kural olarak, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. (TBK.74) madde gereği; ceza mahkemesinde verilen beraat kararı hukuk hakimini bağlamaz ise de hukuk hakiminin bu bağımsızlığı sınırsız olmayıp ceza mahkemesinin maddi vakıaların belirlenmesine ilişkin mahkumiyet kararı hukuk hakimi yönünden bağlayıcı olup taraflar yönünden kesin delil niteliği taşıyacaktır. Davaya konu olayda; ceza yargılaması sonucunda verilecek kararın eldeki davayı etkileyecek nitelikte olması nedeni ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 165. maddesi gereğince, davalılar hakkında açılmış olan 2012/198 esas sayılı ceza dosyası bekletici sorun yapılarak, varılacak sonuca göre yapılacak değerlendirme ile karar verilmesi gerekmekte iken bu durum gözardı edilerek eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

./..

-2-

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalı ...'un diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21691
Karar No: 2017/36578
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21691 E.  ,  2017/36578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/20060
Karar No: 2016/13171
Karar Tarihi: 27.09.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/20060 E.  ,  2016/13171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı süresinde verdiği cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmış, adreslerini de belirtmek suretiyle tanıklarını bildirmiş ancak masraflarını yatırmamıştır. Mahkemece davalının bulunmadığı, 17.03.2016 tarihli oturumda tanık davetiye gideri, tanıklık ücreti ve diğer giderler olmak üzere 148 TL yi yatırması için iki hafta kesin süre verilmesine, bu süre zarfında masrafın yatırılmaması halinde tanık dinletme talebinden vazgeçmiş sayılacağının ihtarına karar verilmiş olup, mahkemenin ihtaratını içeren tebliğ evrakı, davalının bizzat ön inceleme duruşmasında yeni tebligat adresi bildirmesine rağmen bu adrese gönderilmeyip, mernis adresinde Tebligat Kanunu 21/2 maddesine göre usule aykırı olarak tebliğ edilmiştir. Bu durumda, mahkemece davalının bildirdiği ve dinlenmelerinden açıkça vazgeçmediği tanıklarına ilişkin masrafların yatırılması amacıyla verilecek usule uygun kesin süre ihtaratının, davalıya, bildirdiği adreste usulüne uygun tebliği ile masrafların tamamlanması halinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 240. ve devamı maddeleri uyarınca tanıklarının dinlenmesi ve toplanan diğer delillerle birlikte değerlendirilip sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.09.2016 (Salı)