erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13618
Karar No: 2019/5117
Karar Tarihi: 08.10.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/13618 E.  ,  2019/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'nın bedelini ödemek sureti ile satın aldığı 29 ada 7 parsel sayılı taşınmazı 1/3’er paylar ile kendisi ve davalılar adına tescil ettirdiğini, daha sonra adına kayıtlı 1/3 payını satış göstermek yolu ile davalılara devrettiğini, ayrıca murisin 11 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşa ettiği 10 bağımsız bölümden 4 adet meskeni aralarında kendilerinin de bulunduğu kız çocukarına bağışladığını, ancak çok değerli olan zemindeki iki dükkan ile iki meskeni de davalılara bağışladığını, yine mirasbırakanın bedelini bizzat ödeyerek satın aldığı 194 ada 7, 8 ada 7 ve 192 ada 14 parsel sayılı taşınmazları da davalılar adına tescil ettirdiğini ileri sürerek dava konusu 29 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki muristen devredilen 1/3 payın iptali ile payları oranında adlarına tesciline, diğer dava konusu taşınmazlarla ilgili olarak saklı paylarına yapılan tecavüzlerin karşılığının tenkis suretiyle denkleştirilmesi için 30.000 TL tazminatın dava tarihinden itibaren faizleri ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanın tüm mal varlığını çocukları arasında paylaştırdığını, 1982 yılında ticareti terk eden murisin başka bir geliri kalmadığını, parası ve geliri bulunmayan murisin 10/09/1985 tarihinde Atatürk Mahallesindeki taşınmazda bulunan 1/3 hissesini çocuklarına sattıktan sonra satıştan elde ettiği para ile 12/01/1986 tarihinde evlendiğini, kendilerinin ise gençliklerinden itibaren birlikte çalıştıklarını, kazançlarını birlikte değerlendirerek ortak yatırımlarla ciddi gelir ve mal varlığı sahibi olduklarını, davacıların muvazaa iddialarının yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 08.10.2019 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen davalılar Ahmet Sarı vd. vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 08/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/881
Karar No: 2018/3322
Karar Tarihi: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/881 E.  ,  2018/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11121
Karar No: 2021/21635
Karar Tarihi: 25.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/11121 E.  ,  2021/21635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan zarar gören kuruma usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında temyiz hakkı bulunmayan suçtan zarar gören kurum adına vekilinin vaki temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 25.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12367
Karar No: 2010/345
Karar Tarihi: 15.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/12367 E.  ,  2010/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 10.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.07.2006 gün ve 2005/361-2007/319 sayılı kararı bozan Daire’nin 30.06.2009 gün ve 2007/13140-2009/8072 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleştirilen dava dilekçelerinde, müvekkiline ait Ferrero Rocher ürününün kendine özgü muhtelif ambalaj kompozisyonları içerisinde satışa sunulduğunu, bu ambalajların 1980' li yılların başında ilk kez tasarlanıp dünya çapında bir çok ülkede kullanılıp marka tescillerine dahi konu edildiğini, davalıların "Ülker Polino" adı altında üretip satışa sunduğu ürünlerin ambalajlarındaki renk, kullanılan şekiller, kompozisyon ve tüm ayrıntılar ile genel görünümünün müvekkiline ait Ferrero Rocher ürün ambalaj komposizyonları ile ayniyet derecesinde benzer olduğunu, tüketicide yanılma ve davalıların davacı ile bağlantılı olduğu izlenimi uyandırdığını ileri sürerek, müvekkiline ait ürün ambalajlarına iltibas oluşturacak şekilde ambalajlar kullanmak suretiyle ortaya çıkan haksız rekabetin tespitine, önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, hükmün kesinleşmesinden sonra gazete ilanına, maddi ve manevi tazminat haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu edilmeye çalışılan davalı ürünlerinin de ürün ambalajlarının da ve ambalajların ürünlerin içine yerleştirildiği kutu ve muhafazaların da uzun süreden beri gerek marka ve marka unsurları olarak, gerekse de endüstriyel tasarım olarak müvekkilleri adına tescilli olduğunu, usulüne göre tescilli bir sınai mülkiyet hakkının kullanılmasının men edilmesinin haksız rekabet hükümlerine dayanılarak istenemeyeceğini, davaya bakma görevinin Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesine ait olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davaların kabulüne dair verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6256
Karar No: 2013/11801
Karar Tarihi: 21.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/6256 E.  ,  2013/11801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Keşif ve bilirkişi raporuna göre sanığın 14.700 m2 orman sahasını işgal ettiği dava konusu yere bitişik ormanda 1.600 m2 alanda 71 adet ağaç keserek 1600 m2 yerin açıldığı belirtilmesine göre sanığın eyleminin iki ayrı suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nin 43. maddesinin uygulanarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre;

2) 5728 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın uygulanması halinde açma eyleminin ağaç kesilerek yapıldığını ayrıca ağaç kesme eylemindende ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7548
Karar No: 2019/7162
Karar Tarihi: 09.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7548 E.  ,  2019/7162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan komisyon mütalaasının “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçuna” ilişkin olduğu, Reşadiye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 08/11/2012 tarih ve 2012/255 esas sayılı iddianamesi ile ise mütalaa bulunmayan “2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmakla, iddianameye konu olan 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak, mütalaanın verilmemesi halinde kamu davasının düşürülmesi gerekeceği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/4333
Karar No: 2019/12456
Karar Tarihi: 24.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/4333 E.  ,  2019/12456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünce davacının bayii ve murisi aleyhine ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015-383 Esas sayılı dosyasında açılan tapu iptali ve tescil davasının 22.11.2006 tarih ve E: 2005-383, K: 2006-461 sayılı ilamı ile kabulüne karar verildiği, kararın davacı vekilince temyizi üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2007-2400 Esas ve 2010-14270 Karar sayılı ilamı ile, 77 m2'lik bölüme 1941 yılında el konulduğundan kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı, 95 m2'lik bölüm yönünden ise, 30.06.2010 tarihli 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen geçici 6. madde gereğinde idarenin Kamulaştırma Kanunun 38. maddesine dayalı olarak tapu iptali ve tescil davası açma imkanı kalmadığı gerekçesiyle, davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle karar bozulmuş, mahkemece bozma hükmüne uyularak yapılan yargılama sonucunda 95 m2'lik bölüm yönünden davanın reddine, 77 m2'lik bölüm yönünden karar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davacı idare ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiş, dairemizin 23.01.2012 tarih ve 2011-18524 Esas ve 2012-709 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Yargılamanın iadesini isteyen davalı tarafından Harita Genel Komutanlığının hava fotoğrafları ve Tapu Kadastro Müdürlüğünün 1971 yılı revizyon kayıtlarına dayanılarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuşsa da, sözü edilen belgelerin yargılamanın yenilenmesi anlamında HMK 375/1-ç maddesi uyarınca ''yargılama sırasında, aleyhine hüküm verilen tarafın elinde olmayan nedenlerle elde edilemeyen bir belgenin, kararın verilmesinden sonra ele geçirilmiş olması" durumundan söz edilemeyeceğinden, yargılamanın yenilenmesi koşulları oluşmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5839
Karar No: 2014/8692
Karar Tarihi: 25.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5839 E.  ,  2014/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/173-2013/909

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yolu ile takip başlatılmış, borçlu süresi içerisinde borca ve faize itiraz etmiştir. Alacaklı icra mahkemesinde itrazın kaldırılması talebinde bulunmuş, mahkemece istem kabul edilerek, itirazın kaldırılmasına karar verilmiştir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tastik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, takip dayanağı yapılan hukuki danışmanlık ücret sözleşmesi başlıklı belge İİK 68 'deki belgelerden değildir.İtiraz dilekçesinde ve yargılamanın hiçbir aşamasında borcun ve hukuki ilişkinin kabul edildiğine dair açık bir beyan yoktur. O halde itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25305
Karar No: 2018/3944
Karar Tarihi: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25305 E.  ,  2018/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. , 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15464
Karar No: 2015/8138
Karar Tarihi: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/15464 E.  ,  2015/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın komşusu olan katılana ait ağaçların dallarını keserek mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda;

Sanığın kendi bahçesine sarkan dalları kesmesini komşusu katılandan istediğini, sonrasında onun bilgisi dahilinde kendisinin kestiğini savunması, tanık .... sanığın bu yöndeki savunmasını doğrulaması, tanık ....in beyanı, kolluk tutanakları nazara alındığında katılana ait ağaçların sanığın bahçesine sarkan dallarının kesilmiş olması karşısında; unsurları itibariyle oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17637
Karar No: 2014/4791
Karar Tarihi: 27.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17637 E.  ,  2014/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ...’ın usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmediği, bir mazerette bildirmediği gibi, usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında; hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2008/2403
Karar No: 2009/2993
Karar Tarihi: 22.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/2403 E.  ,  2009/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, hakedişten haksız yapılan kesintilerin iadesi ile geçici kabulden sonra yapılan harcamalar karşılığının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, hakedişlerin ihtirazî kayıtsız imzalanmış olması sebebiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında imzalanan 08.04.2005 tarihli protokol başlıklı sözleşmenin 20. maddesinin (B) grubu (hizmet bedeli tahakkuku yapılmayacak harcamalar) başlıklı bölümünün (j) bendinde, geçici kabul tarihinden sonraki harcamalar üç alt bent halinde sayılarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Davacı tarafından bu kalem alacaklar için davada 2.000,00 TL talep edilmiştir. Geçici kabul tarihinden sonraki harcamaların hakedişe bağlanması mümkün olmadığı ve kesin hesap da yapılmadığından daha önce yapılan hakedişlere girmeyen bu alacak kalemi yönünden itiraz olanağı bulunmamaktadır. Bu nedenle sözkonusu alacakla ilgili talebin de yazılı gerekçe ile reddi doğru olmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş davacıya geçici kabul ile kesin kabul tarihi arasında yapılan harcamalarının nelerden ibaret olduğunun açıklattırıldıktan sonra bu harcamalara ilişkin belge ve delilleri ibraz ettirilip gerekirse bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak değerlendirilmek suretiyle davayı sonuçlandırmak olmalıdır.

Belirtilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.