erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/35311
Karar No: 2018/2305
Karar Tarihi: 21.02.2018

**18. Ceza Dairesi         2015/35311 E.  ,  2018/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir.

Sanığın suç tarihinde belediye meclis görüşmeleri sırasında "Türkiye'yi sattınız arkadaşlar, biz burada bir tane Çorlu Belediyesinin yerini satmışız siz neler sattınız." şeklindeki sözlerinin, katılanların onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, siyasi eleştiri niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/1529
Karar No: 2023/4479
Karar Tarihi: 18.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1529 E.  ,  2023/4479 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2018/1684 E., 2018/2323 K.

...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.01.2019 tarihli ve 2018/1684 Esas, 2018/2323 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 07.01.2019 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 3. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4269
Karar No: 2015/3423
Karar Tarihi: 25.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/4269 E.  ,  2015/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK'nın 223/2-e. maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Müze Müdürlüğü görevlilerince, ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ..mevkiinde yapılan incelemelerde, 981 numaralı parselde kazılarla tahrip edilmiş, Roma döneminden kalma bir nekropol alanının bulunduğunun tespit edildiği, bu tespitler üzerine, ilgili Koruma Bölge Kurulu'nun 17.02.2012 tarih ve 249 sayılı kararıyla bu parselin 1. derece arkeolojik sit alanı olarak kabul edildiği ve izinsiz kazı yapan kişiler hakkında suç duyurusunda bulunulmasına karar verildiği, her ne kadar 1. derece arkeolojik sit alanı olduğu kabul edilen bu araziye yakın parseller olan 966 ve 965 sayılı parsellerin sahipleri olan sanıklar ... ile ... hakkında ve sanıkların arazisinde 2007 yılında sulama havuzu amacıyla kazı yapan kepçe operatörü sanık ... hakkında soruşturmaya başlanmış ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de, sanıklar ... ve ...'ın sulama havuzu yaptırmak istedikleri arazinin davaya konu araziye yakın ancak farklı bir yer olduğu, sanıkların ifadelerine göre, sanıkların 2007 yılında sulama havuzu amacıyla kazı yaptırmak istedikleri, ancak kepçe operatörü...'e kazdırdıkları 3 yerin de altından kaya çıkması nedeni ile vazgeçtikleri, Müze Müdürlüğü görevlilerince yapılan tespitlerin ise 19.01.2012 tarihinde yapıldığı, sanıkların verdikleri ifadelerinde, kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yapmadıklarını, davaya konu kazıları kimin yaptığını bilmediklerini, ancak kimi zaman bu yerlerde kim tarafından yapıldığını bilmedikleri kazı çukurları gördüklerini beyan ettikleri, davaya konu kazıları sanıkların yaptığını gören tanık ifadelerinin bulunmadığı, tüm dosya kapsamından davaya konu kazıların sanıklar tarafından yapıldığına dair delillerin bulunmadığı ve yargılama neticesinde sanıkların beraatine karar verilmesinde bir aykırılığın bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine dair delillerinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3271
Karar No: 2013/19535
Karar Tarihi: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/3271 E.  ,  2013/19535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/09/2012 tarih ve 2011/473-2012/407 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete sigortalı bulunan ve davalıya ait alışveriş merkezi içerisindeki mağazada, 23.06.2010 tarihinde su baskını nedeniyle hasar meydana geldiğini, hasarın, alışveriş merkezinin giderlerinin yetersiz kalması ve tahliye borularının patlaması nedeniyle akan suların mağazaya girmesi sonucunda oluştuğunu, davalının BK'nun 58. maddesi gereğince işyerinin bakım ve muhafazası ile ilgili gerekli önlemleri almaması nedeniyle bina maliki sıfatıyla kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu, tespit edilen zararın 30.12.2010 tarihinde sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 30.273,38 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin binayı inşa ederken her türlü mimari tekniklere uygun olarak yaptığını, aynı yapının diğer kısımlarında herhangi bir zararın oluşmadığını, oluşan zarardan müvekkili şirketin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalı işyerinde 23.06.2010 tarihinde su baskını nedeniyle hasar oluştuğu, olay tarihinde meydana gelen yağış sırasında davalıya ait Malatya Alışveriş Merkezinin rogar giderlerinin yetersiz kalması nedeniyle tahliye borularının patlaması sonucunda, akan yağmur sularının sigortalı mağazada bulunan emtialara zarar verdiği, sigortalı işyerinde toplam 31.773,38 TL tutarında hasar meydana geldiği, davalının, dava dışı sigortalı kiracıya ait işyerinin maliki olup, binanın yağış ve ondan kaynaklanan sel baskınlarına uygun inşa edilmemesi nedeniyle dava dışı kiracıya ait eşyaların zarar gördüğü, davacı ... şirketinin sigorta poliçesi uyarınca zararı karşıladığı ve zarardan sorumlu olan bina sahibine rücu hakkının bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 30.273,38 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.617,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı alınmasına, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3689
Karar No: 2022/4583
Karar Tarihi: 17.05.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3689 E.  ,  2022/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davası sonucunda 04.02.2010 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli kararı, aradan oniki yılı aşkın süre geçtikten sonra 2022 yılında tebliğe çıkartılmış, 11.03.2022 tarihinde davalı erkeğe tebliğ edilmesi üzerine, davalı süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir. Davalı, temyiz dilekçesinde, karardan sonra ortak yaşamın devam ettiğini ileri sürmüştür. Kararın oniki yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, davalı erkeğin birlikte ortak yaşamı devam ettirdiklerine yönelik iddiasının ciddiye alınıp üzerinde durulmasını gerektirir. Bu bakımdan davalı erkeğin bu iddiası davacı kadının boşanma iradesinde samimi olup olmadığı yönünden önemlidir. O halde, karardan sonra tarafların ortak yaşamına devam edip birbirlerine atfedilebilecek kusurlu davranışları affedip en azından hoşgörüyle karşılayıp karşılamadıkları ve dolayısıyla tarafların bu yönde göstereceği deliller toplanarak yukarıdaki açıklamalar ışığında değerlendirilip ve ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekir. Açıklanan sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 17.05.2022 (Salı)
Esas No: 2015/6602
Karar No: 2015/24341
Karar Tarihi: 07.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/6602 E.  ,  2015/24341 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken fazla mesai yaparak hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalıştığından bahisle ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını ve tüm haklarının ödendiğini, hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının haftanın kaç günü çalıştığı ve yapılan fazla mesai süresi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda dinlenilen tanıklar, davacının günde 2-3 saat fazla mesai yaptığını beyan etmişlerdir. Bilirkişi tarafından davacının normal mesaisinin 8 saat olmasına rağmen günde iki buçuk saat fazla çalışma yaparak 10,5 saat çalıştığını, bu çalışmadan 1 saat ara dinlenme süresinin indirilmesiyle günlük çalışma süresinin 9.5 saat olduğu, haftanın 7 günü çalışan davacının ise haftalık 66,5 saat çalıştığını ve bundan haftalık normal çalışma süresi olan 45 saatin çıkarılması sonucunda haftalık 21,5 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Ancak bir sonraki paragrafta, davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığını kabul ederek ayda iki hafta tatili ücreti hesabı yapmıştır. Bu raporun hükme esas alınması nedeniyle mahkeme kabulü de hatalı olmuştur. Davacının her hafta 7 gün çalıştığı kabul edilerek fazla mesai hesabı yapılırken hafta tatili ücretinin ayda iki kez yapıldığının kabulü açık çelişki oluşturmaktadır. Mahkemece yapılacak iş, davacının ayda 2 hafta, haftanın 6 günü, diğer 2 hafta 7 günü çalıştığı kabul edilerek her hafta için ayrı ayrı fazla mesai yaptığı kabulüyle çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/7006
Karar No: 2010/565
Karar Tarihi: 08.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7006 E.  ,  2010/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK 491/ilk, 522, 55/3, 647 SY 4. maddeler 240 YTL ağır para cezası

Sanığın eyleminin, 765 sayılı TCK.nun 491/3.maddesindeki "güveni kötüye kullanmak suretiyle hırsızlık suçu"nu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde aynı maddenin ilk fıkrası ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince "ağır para cezaları" nın, "adli para cezası"na dönüştürüleceğinin gözetilmemesi yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi olanaklı olduğundan; hüküm fıkrasının beşinci bendinden sonra gelmek üzere "5252 sayılı Yasanın 5.maddesi gereğince, ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesine" ibaresinin yeni bir bent olarak karara eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/19696
Karar No: 2022/2026
Karar Tarihi: 09.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19696 E.  ,  2022/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 11.05.2021 tarih 2021/İHK-13952 sayılı itirazın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü.

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av.... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05.01.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiklerini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14126
Karar No: 2015/30541
Karar Tarihi: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14126 E.  ,  2015/30541 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/366452

MAHKEMESİ : Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2013/378 (E) ve 2013/512 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında, 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme yönelik temyiz itirazının incelemesinde;

Mağdur hakkında Lokman Hekim Esnaf Hastanesince düzenlenen 10.04.2008 tarihli geçici adli raporda mağdurun yaşamsal tehlikesi bulunmadığı belirtilmiş olmasına karşın Fethiye Devlet Hastanesinin 22.07.2008 tarihli kesin rapor içeriğinde yaşamı tehlikeye sokacak iç organ ve büyük damar yaralanmaları olmadığı ve sonuç kısmında ise mağdurda sol femur ateşli silaha bağlı cisim kırığı saptandığı, kırığın 4.(Ağır) derecede olduğu ve bu yaralanmadan dolayı mağdurun yaşam tehlikesi geçirdiği ve belirtilmiş olmakla raporlar arasında açıkça çelişki bulunması karşısında; mağdurun yaralanmasının yaşamsal tehlike yaratıp yaratmadığının tespiti için Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak çelişkinin giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22600
Karar No: 2016/7207
Karar Tarihi: 02.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/22600 E.  ,  2016/7207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın söz konusu ikamete tutanak tutulmadan bir gün önce taşındığına ilişkin savunması ve söz konusu dairenin kira işleriyle ilgilendiğini belirten tanık ...'in sanığın kendisine böyle bir şey söylediğine ve daha sonra kira sözleşmesi yapmadan 15-20 gün geçmesiyle söz konusu ikametten ayrıldığına ilişkin beyanları karşısında; suça konu tarihlerde ve öncesinde söz konusu dairede kimlerin ikamet ettiği kolluk marifetiyle araştırıldıktan sonra sanığın suçu işlediği kabul edilirse suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi gereğince, bilirkişi tarafından belirlenen cezasız ve vergisiz elektrik kullanım bedelini ödemesi, ödediği takdirde ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceği sanığa ihtar ihtar edilip makul bir süre verilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/1552
Karar No: 2009/7751
Karar Tarihi: 04.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1552 E.  ,  2009/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı aracın bedelinin iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıdan 16.08.2006 tarihinde üstü açık spor model bir araç satın aldığını, kısa süre sonra yağmurda üst tavanın açılan kısmından içeri su girdiğini tespit ettiğini, defalarca aynı sorunun tekrar ettiğini ancak servise başvurmasına rağmen sorunun giderilemediğini, aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek ayıplı aracın yenisi ile değiştirilmesini, mümkün olmaması halinde akdin feshi ile ödediği 47.875,90 YTL araç bedeli ile 10.000 YTL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 16.08.2006 tarihli araç satış sözleşmesinin feshine, aracın ekipmanları ile birlikte davacıdan alınarak davalıya verilmesine, davacı tarafından satış bedeli olarak ödenen 47.875,90YTL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,2.000YTL değer kaybının davacıdan alınarak davalıya verilmesine, şartları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2009/1552-7751

2-Davaya konu araç davacı yedinde olup, davacı aracı, davalı taraf da satış tarihinden itibaren davacı tüketicinin ... olduğu satış bedelini kullanmıştır. Hal böyle olunca aracın iadesi nedeniyle davalı kullanma bedeli, davacı tüketici de ödenen tutar yönünden aracın iade tarihine kadar faiz isteyemez. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek dava tarihinden itibaren faize hükmetmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması, HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın “Hüküm” başlıklı bölümündeki 1 numaralı bendinin 3. paragrafında bulunan “…dava tarihinden…) sözlerinin karardan çıkartılarak yerine “ayıplı aracın davalı tarafa teslim edildiği tarihten” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1,935,30 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 4.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.