Esas No: 2023/5217
Karar No: 2024/1694
Karar Tarihi: 22.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/5217 E.  ,  2024/1694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/38 E. 2021/78 K.

Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 21.11.2023 tarihli ve 2021/17293 Esas, 2023/8916 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2023 tarihli ve KD-2021/122446 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk hakkında "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle verilen bozma kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca yapılması ve aynı maddedeki yasal zorunluluk nedeniyle verilecek beraat kararının Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedilmesi gerektiğinden itirazın kabulü ile Dairemizin 21.11.2023 tarihli ve 2021/17293 Esas, 2023/8916 Karar sayılı kararının kaldırılarak Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2020/38 Esas, 2021/78 Karar sayılı kararının, "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçu yönünden 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca kanun yararına bozularak doğrudan beraat kararı verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.”

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. a) 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 15 inci maddesinin son fıkrası;

"Bu Kanunun 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında yazılı olan yivli ve yivsiz silahlarla bıçak ve diğer aletleri, hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıyanlar, üç aya kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır."

b) 6136 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili olan 4 üncü maddesinin üçüncü fıkrası;

"Yalnız sporda kullanılan yivli ateşsiz silahlar ve mermileri ile yivsiz tüfekler ve mermilerinin, ev gereçlerinden olan veya tababet, sanayi, tarım, spor için kullanılan aletlerle bir meslek veya sanatın icrası için gerekli bıçak, şiş, raspa ve benzerlerinin kullanılması bu Kanun hükümlerine tabi değildir."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 14.11.2013 tarihli raporu ile suça sürüklenen çocuktan ele geçen 13 cm uzunluğunda, oluksuz, sivri uçlu, tek ağızlı, delici ve kesici nitelikte namlusu bulunan, kabzası ile birlikte tüm uzunluğu 26 cm bir adet bıçağın, taşımakta olduğu nitelikleri itibariyle 6136 sayılı Kanun'a göre yasak niteliği haiz olmadığı belirlenmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuktan ele geçen bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz olmadığı belirlenmiş ise de, ayrıca bu bıçağın kasten yaralama suçunda da kullanıldığı ve suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan açılan davanın uzlaşma nedeniyle düşürülmesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, suça konu bıçağın kasten yaralamaya teşebbüs eyleminde kullanılması nedeniyle "sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıma" suçunun unsurunun oluşmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında ayrıca 6136 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin son hükmü uyarınca mahkûmiyetine karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle bozulmasına karar verilmiş ve itirazın kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. Dairemizin 21.11.2023 tarihli ve 2021/17293 Esas, 2023/8916 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3. Samsun 2. Çocuk Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

“Suça sürüklenen çocuğa yüklenen 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi.