erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/3227
Karar No: 2023/2879
Karar Tarihi: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3227 E.  ,  2023/2879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3305 E., 2022/2055 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/389 E., 2022/68 K.

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 14.02.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddeleri gereği, 2022 yılı temyiz miktar sınırı, 107.090,00 TL dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 12.760,23.-TL üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.02.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14639
Karar No: 2016/2380
Karar Tarihi: 01.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/14639 E.  ,  2016/2380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1013 parsel sayılı taşınmazına, komşu 962 parsel sayılı taşınmazı işleyen davalı ... tarafından armut ve şeftali ağaçları dikmek, taşınmazda bulunan iki adet ceviz ağaçlarını kesmek suretiyle müdahalede bulunulduğunu, diğer davalı ...’un 962 sayılı taşınmazın maliki olduğunu ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ile eski hale getirilmesine, kesilen ceviz ağaçları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 2.550-TL tazminatın ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, sözkonusu ceviz ağaçlarının kendi mülkiyetlerinde olup, davacının isteği üzerine kesildiğini, şeftali ve armut ağaçlarının davacı taşınmazında bulunmadığını, taşınmazlarını dedelerinden intikalen ilk kullanım tarihinden bu yana mevcut hali ve sınırları ile kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı taşınmazına davalılar tecavüzünün keşfen saptandığı iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 199.14.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25360
Karar No: 2018/7860
Karar Tarihi: 28.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/25360 E.  ,  2018/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

10/04/2014 tarihli duruşmada, şikayetçi vekilinin mazeretinin kabulü ile duruşma gününün UYAP' tan öğrenilmesine karar verilmiş ise de; şikayetçi vekillerinin UYAP' ta ekli olmadığının 09/05/2014 tarihli tutanaktan anlaşılması karşısında; duruşmadan haberdar edilmeyen şikayetçi vekilinin duruşmada hazır olmadığı ve mazeret de göndermediği gerekçeleri ile şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 28/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24619
Karar No: 2018/3125
Karar Tarihi: 20.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24619 E.  ,  2018/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin aracın devir tarihi olması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/490
Karar No: 2014/1409
Karar Tarihi: 18.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/490 E.  ,  2014/1409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 61 parsel sayılı 185.1035,36 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemenin 26.08.2010 tarihli kararında Kadastro Kanunu'nun 36. maddesi gerekçe gösterilerek davanın reddine, tespit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de mahkemece keşif giderlerinin kalem kalem ve ayrıntılı olarak sayılmamış olması mahkemece verilen ara kararının kesin önel sonuçlarının uygulanmasını gerektirecek nitelikte olmadığı" açıklanarak kurulan hükmün isabetsizliğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine,çekişmeli 102 ada 61 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi ham toprak vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/7437
Karar No: 2019/8772
Karar Tarihi: 11.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7437 E.  ,  2019/8772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın, çalınan güvercinlerinin suça sürüklenen çocuğun ikametinin önünde kutu içinde bulunmuş olması, suça sürüklenen çocuğun savcılık aşamasındaki savunmasında, ... isimli birinden aldığını söylemesi üzerine ... isimli şahsın araştırılıp bulunamaması, ardından suça sürüklenen çocuğun ... isimli birini tanımadığını, güvercinleri ... Köyünden ... isimli şahıstan satın aldığını söylemesi üzerine, ... Köyünde yapılan araştırma sonucu ... isimli bir şahsın ikamet etmediğinin tespit edilmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocuğun atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarını işlediği sabit olduğu halde, yanlış gerekçe ile yazılı şekilde beraat hükümleri verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1780
Karar No: 2020/14120
Karar Tarihi: 24.06.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/1780 E.  ,  2020/14120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılanın yönetici olduğu şirkette 19.07.2000 ile 18.10.2011 yılları arasında çalıştığı, bazı yıllara ait yıllık izin alacağının ödenmediği gerekçesini de içerir gerekçelerle Denizli 2. iş mahkemesinde çalıştığı şirket alayhine işçi ve işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak davası açtığı, bu davada sanığın yıllık izinlerini kullandığını gösterir yıllık ücretli izin defterinin şirket tarafından sunulduğu, iş mahkemesindeki dava sürerken sanık müdafinin söz konusu defterdeki 2001, 2002, 2008, 2009 ve 2010 yıllarına ait yıllık ücretli izin kullanma sütunlarındaki imzaların taklit olduğunu belirterek şirket yetkilileri hakkında şikayette bulunduğu, sanığın da aşamalarda, avukatının yanına giderek defterdeki imzaları gördüğünü, ancak belirtilen yıllardaki imzaların kendisine ait olmadığını avukatına beyan ettiğini belirttiği, bu şekilde şirket yetkilisi katılan ... hakkında özel evrakta sahtecilik suçundan soruşturmaya başlandığı, yürütülen soruşturma kapsamında yıllık ücretli izin defterinin imza incelemesi için ... Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği’ne gönderildiği, düzenlenen 20.12.2013 tarihli rapora göre sanığın mukayeseye yönelik imzalarının yıllık ücretli izin defterinde atılan imzalarla karşılaştırıldığında imzaların sanığın eli ürünü olduğunun belirtildiği olay kapsamında, katılan aleyhine şikayette bulunarak suç isnadında bulunan sanığın eyleminin, yasal unsurları itibariyle TCK.nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2785
Karar No: 2019/3656
Karar Tarihi: 25.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/2785 E.  ,  2019/3656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yüzüne tefhim edilen hükmü aynı gün 01.07.2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle tebliğnamenin redde ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mağdurun kolluktaki ilk beyanında sanık olan oğlunun bıçakla resmi nikahsız olan eşine saldırmaya çalışınca kendisinin önüne geçtiğini, bu esnada bıçağın eline geldiğine yönelik beyanına göre; sanığın eşinin kimlik bilgilerinin tespit edilerek olayla ilgili tanık olarak beyanının da alınmasının ardından sanığın eylemini TCK'nin 21/2. maddesindeki olası kast ile gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Kabule göre de;

a) Sanığın annesini bıçakla yaraladığı olayda; iki nitelikli halin TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin birleşmesi nedeniyle, TCK'nin 86/2. maddesi gereğince temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Annesini bıçakla yaralayan sanık hakkında, TCK'nin 86/3. maddesi kapsamında birden fazla nitelikli halin birlikte bulunması durumunda sanığa verilen cezanın TCK'nin 86/3-a ve e maddesine göre ancak bir kez artırılabileceği, bu durumun temel cezanın belirlenmesi sırasında alt sınırdan ayrılma nedeni yapılabileceği gözetilmeden, TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen cezanın TCK'nin 86/3-e maddesine göre artırılmasından sonra TCK'nin 86/3-a maddesine göre yeniden artırılması,

c) Sanık aleyhine hükmedilen yargılama gideri miktarının 6183 sayılı Kanun'un 106. maddesindeki terkin sınırları içinde kalması nedeniyle, bu giderin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK'un 326/son maddesine göre sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33895
Karar No: 2016/1198
Karar Tarihi: 25.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/33895 E.  ,  2016/1198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, katılanın, sanığın kendisini tehdit ettiğini ileri sürmesi, tanık ... şüpheli olarak alınan kolluk ifadesinde, sanıkla katılanın ağız münakaşası yaptıklarını belirtmesine karşın, mahkemede aksi yönde ifade vererek katılan ve eşinin sanığın üzerine gittiklerini, sanığın bir şey söylemediğini belirtmesi, yine tanık....soruşturma evresinde anlatımında sanığın, katılana "sana bir yumruk atarım" dediğini belirtmesine rağmen yargılama sırasında katılan, katılanın eşi ve sanığın karşılıklı küfürleştiklerini beyan etmesi ve tehdite dair anlatımda bulunmaması fakat soruşturma aşamasındaki beyanını da doğrulaması karşısında, beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatımın hangi nedenle üstün tutulduğunun açıklanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17359
Karar No: 2013/19127
Karar Tarihi: 05.12.2013

**4. Hukuk Dairesi         2013/17359 E.  ,  2013/19127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ...vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd aleyhine .../05/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen .../05/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın 6335 sayılı Yasa ile değişik 6102 sayılı TTK'nın .... maddesi hükmünün yürürlüğe girdiği 01/07/2012 tarihinden sonra Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır. Anılan yasa hükmüne göre; “Asliye Ticaret Mahkemesi ile Asliye Hukuk Mahkemesi ve diğer Hukuk Mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisi olup, bu durumda göreve ilişkin usul hükümleri uygulanır.” Nitekim mahkemece de davanın ticari dava niteliğinde olmadığı kabul edilerek anılan yasa hükmü uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

6102 sayılı TTK'nın .... maddesine göre, bir davanın ticari dava olabilmesi için her iki tarafının da tacir olması ve uyuşmazlığın ticari işletmeleriyle ilgili hususlardan doğmuş bulunması veya anılan yasa maddesinde sayılan mutlak ticari davalardan olması gerekli ve yeterlidir. Bu tür ticari davalara ise, ayrı Asliye Ticaret Mahkemesi olan yerlerde, o yerdeki Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılır (TTK m..../...). Eldeki dosyada ise, davalı şirketin diğer davalı ... adına yağmur suyu alt yapı çalışması esnasında davacıya ait kablolara zarar verdiği iddia edilmiştir. Zarara sebebiyet veren davalı şirket ve davacı tacir olup, olay her iki tarafın ticari işletmeleriyle ilgilidir.

Şu durumda, haksız fiilden kaynaklanan eldeki ticari davada, Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, anılan yasal mevzuata aykırı olacak şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/.../2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3226
Karar No: 2023/2878
Karar Tarihi: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3226 E.  ,  2023/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3191 E. ve 2022/2026 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/390 E. , 2022/67 K.

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 14.02.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2022 yılı temyiz miktar sınırı, 107.090,00 TL dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, toplam 14.890,29.- TL dava değeri üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.02.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.