erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/13036
Karar No: 2024/7155
Karar Tarihi: 18.09.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/13036 E.  ,  2024/7155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/820 E., 2020/197 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; para cezasının kaldırılarak beraat kararı verilmesi gerektiğine ve lehe hükümlerin uygulanması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, sanığın evinin önünde kavak ağacı tomruklarının görülmesi üzerine sanıktan emvali nereden temin ettiğinin sorulduğu ve sanığın tapulu araziden kestiğini beyan ederek kesim yaptığı yeri gösterdiği, bir adet yaş kavak ağacının motorlu testereyle kesildiği tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ... ... ...'ya ait olduğunu bildiği yerden bir adet kavak ağacı kestiğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, kadastro çalışmalarına göre orman sınırları içinde bir adet yapacak nitelikte emval veren kavak ağacının dikiliden motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir. Fen bilirkişisi raporunda kesim yapılan yerin orman parseli sınırları içinde kaldığı belirtilmiştir.

Tanık ... ..., suç tarihinde mahalle muhtarı olduğunu, sanığın ağaç kestiği yerin ... ... ...'ya ait olduğunu bildiğini, suç tarihinden önce ... ...'nin bu ağacı kesmesi için sanığa verdiğini duyduğunu beyan etmiştir.

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporları, bozma ilâmı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın orman sınırları içinde atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/25827
Karar No: 2015/2929
Karar Tarihi: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25827 E.  ,  2015/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2013/318-2013/179

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.04.2014 gün ve 2013/21245 Esas - 2014/4667 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekillerince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3460
Karar No: 2023/5197
Karar Tarihi: 15.06.2023

**11. Ceza Dairesi         2019/3460 E.  ,  2023/5197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/85 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık temyiz isteminde herhangi bir sebep bildirmemiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca kesen son sebep olan 21.01.2015 tarihli mahkumiyet hükmünden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2015 tarihli ve 2014/85 Esas, 2015/11 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.06.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/31489
Karar No: 2017/2528
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31489 E.  ,  2017/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK'nın da değişiklik yapılmasına dair kanunun 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/30040
Karar No: 2011/10077
Karar Tarihi: 23.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/30040 E.  ,  2011/10077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 6. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebileceğine, alacaklının takibin dayanağı olarak takip talebinde göstermediği, ancak itirazın kaldırılması istemine dayanak yaptığı protokolun imzasının borçlu tarafından da ikrar edilmemiş olmasına ve İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belge vasfında bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 23/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2032
Karar No: 2014/11398
Karar Tarihi: 27.05.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/2032 E.  ,  2014/11398 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Dosya elektronik ortamda UYAP üzerinden temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiş ise de, temyizin reddine ilişkin 10.02.2014 tarihli ek kararın davacı vekiline tebliğ edilip edilmediği anlaşılamadığından, kalem personelinin evrak eksikliğine rağmen dosyayı elektronik ortamda göndermesi nedeniyle uyarılmasına, dosyanın varsa anılan eksiklik giderilerek fiziken gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/13200
Karar No: 2011/18975
Karar Tarihi: 28.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/13200 E.  ,  2011/18975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 8.500 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, yarıcı sıfatı ile kullandığı taşınmazı satın alan davalının, diktiği fıstık, zeytin ve ceviz ağaçları ile bağların bedelini ödemeyi teklif etmesi üzerine Gaziantep’te bir araya geldiklerini, bu sırada davalının kendisine bir belge imzalattığını, ancak başının dönmesi ve okuma yazma bilmemesi nedeniyle neyi imzaladığını bilmediğini, bir süre sonra davalının imzaladığı belgeyi öne sürerek kararlaştırılan bedeli ödemekten kaçındığını iddia ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ağaç ve bağların bedeli olan 8.500 TL nin yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı, diktiği ağaç ve bağlar nedeniyle davacıya 6.000 TL civarında ödemede bulunduğunu, düzenlenen ibraname ile de bu durumun belirlendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının dikmiş olduğunu iddia ettiği ağaçlar nedeniyle zenginleşenin taşınmazın önceki maliki olduğu, davalının ise taşınmazı satın alması nedeniyle 3. kişi konumunda bulunduğu, bu nedenlerle davanın taşınmazın önceki malikine karşı açılması gerektiği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada olayları açıklamak ödevi davanın taraflarına; hukuksal nitelendirmeyi yapma ve uygulanması gereken yasa maddelerini belirleyip uygulama ödevi ise hâkime aittir.

Davada, dikilen ağaç ve bağların bedelinin davacıya ödenmesi konusunda anlaşma sağlandığı taraflarında kabulündedir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, anlaşma sonucu belirlenen bu bedelin davacıya ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır. Şu durumda, sebepsiz zenginleşme hükümlerinin olayda uygulama yeri bulunmadığı açıktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya dönüldüğünde; Davacı, davalının hileli davranışları ile imzaladığı belgede yazılı olduğu üzere kararlaştırılan bedelin ödenmediğini ileri sürmüş ise de; ibraz edilen ibraname içeriğinden, davacı ile dava dışı oğlu ...’in, aldıkları toplam 5.750 TL bedelli iki ayrı bono ödendiğinde yetiştirdikleri ağaçlar nedeniyle davalıyı ibra etmiş olacaklarını noter huzurunda beyan ettikleri sabittir.

Diğer taraftan, ibranamede belirtilen bonoların da ödendiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, davacı tarafça ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmesi gerekirken açıklanan gerekçe ile red kararı verilmiş olması doğru değil ise de; sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK. 438/son maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, 28.11.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31170
Karar No: 2017/2526
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31170 E.  ,  2017/2526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma sonrası verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Borçluya ödeme emrinin tebliğ edilmediği ve takip kesinleşmeden 03/02/2011 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25826
Karar No: 2015/2920
Karar Tarihi: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/25826 E.  ,  2015/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2013/317-2013/178

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 30.04.2014 gün ve 2013/28702 Esas - 2014/11999 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440.maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442.maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 250,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2936
Karar No: 2024/187
Karar Tarihi: 10.01.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/2936 E.  ,  2024/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/81 E., 2014/166 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında katılan mağdureye karşı rızası dışında organ sokmak, organ sokmaya teşebbüs etmek ve cinsel amaçla alıkoymak suretiyle nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2014 tarih ve 2014/81 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararı ile mevcut deliller değerlendirilerek sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilin Temyiz İsteği

Mahkeme kararının eksik inceleme sonucu verildiğine, sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.10.2014 tarihli ve 2014/81 Esas, 2014/166 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.

...
Esas No: 2019/1572
Karar No: 2019/2305
Karar Tarihi: 07.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/1572 E.  ,  2019/2305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KAYYIM : ...

DAVA TÜRÜ : Velayetin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “dava konusu çocuğun evlilik birliği dışında doğması sebebiyle velayetinin davalı annede bulunduğu, davacı baba ile soybağı ilişkisinin tanıma suretiyle kurulduğu, alınan raporlara göre babanın velayeti üstlenmesine engel bir durumunun bulunmadığı ve görüşlerini açıklama olgunluğuna erişen 25.03.2005 doğumlu çocuğun velayetinin babaya verilmesini istediği” gerekçesiyle, davanın kabulü ile ortak çocuk Cengizhan’ın annesinde bulunan velayetinin kaldırılmasına, velayetin davacı babaya bırakılmasına ve anne ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, hüküm davalı anne tarafından temyiz edilmiştir.

Ana ve babanın deneyimsizliği, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri sebeplerle velayet görevini gereği gibi yerine getirememesi; ana ve babanın çocuğa yeterli ilgiyi göstermemesi veya ona karşı yükümlülüklerini ağır bir biçimde savsaklamaları halinde hakim velayet hakkını kaldırabilir (TMK m.348). Toplanan delillerle ortaya çıkan durum yukarıda açıklanan şekilde velayetin kaldırılması şartlarının varlığına yeterli olmayıp, velayetin değiştirilmesine yol açar (TMK m.349). O halde, olaya uygun kanun hükmünün belirlenmesinde hataya düşülerek velayetin değiştirilmesi (TMK m.349) yerine, Türk Medeni Kanunu'nun 348. maddesi sonuçlarını doğuracak biçimde ortak çocuk Cengizhan'ın velayetin kaldırılmasına (nez'e) karar verilmesi doğru değildir. Ancak bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. 2. ve 3. bentlerinin hükümden tamamen çıkarılmasına, yerine “ Davanın kabulü ile velayeti davalı anne ...’nda bulunan Muğla İli ... İlçesi, Kalem Mah. Cilt No :69, Hane No:90, BSN:26'da nüfusa kayıtlı Ertuğrul ve Gül'den olma ... 25/03/2005 doğumlu 12134822700 T.C kimlik numaralı ...'nın velayetinin TMK 349. maddesi gereğince değiştirilerek, velayetinin davacı baba ...’ya verilmesine, velayeti davacı babaya verilen ortak çocuk ile davalı anne arasında her yıl anneler günü saat 09:00'dan, saat 18:00'e kadar, her ayın l. ve 3. haftası Cuma günü saat 18:00'den, pazar günleri saat 18:00’e kadar, dini bayramların 2.günleri saat 09:00 dan 3.gün saat 18:00’e, her yıl okul yarıyıl tatilinin 1. günü saat 09:00'dan 7. günü saat 18:00'e kadar ve her yıl Temmuz ayının 1. günü saat 09:00'dan 31.günü saat 18:00'e kadar kişisel ilişki kurulmasına," cümlesinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.03.2019 (Prş.)