erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/8576
Karar No: 2007/11028
Karar Tarihi: 28.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/8576 E.  ,  2007/11028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Uşak Vergi Dairesi tarafından 6183 Sayılı Amme  Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun hükümleri gereğince yapılan takiple ilgili olarak İcra Mahkemesine şikayette bulnulduğu ve mahkemece işin esesı incelenerek haczin kaldırılmasına karar verildiği görülmektedir. Vergi Dairesinin haczi idari bir işlemdir. Uyuşmazlığın çözümü Vergi Mahkemelerinin görevine girdiğinden, görevsizlik nedeni ile istemin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8734
Karar No: 2021/25900
Karar Tarihi: 01.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/8734 E.  ,  2021/25900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme tarafından müşteki ...'a duruşma gününü bildirir davetiyenin usule uygun şekilde tebliğ edildiği halde, müştekinin mazeret bildirmeksizin duruşmaya katılmadığı ve katılma talebinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı gözetilerek, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, müşteki ...'ın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 01/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19821
Karar No: 2016/201
Karar Tarihi: 12.01.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/19821 E.  ,  2016/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar hakkındaki sosyal inceleme raporu için yapılan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklara yüklenenilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin (3) nolu bendinin ilk cümlesindeki bozma düşüncesine katılınmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuklar ve sanığın aşamalarda hırsızlık amaçlarının ve kastlarının olmadığını, çam fıstığı topladıkları açık arazideki ağaçların sahipli olduğunu bilmediklerini, bu düşünce ile ağaçlardan çam fıstığı topladıklarını savunmaları, yakınan kurumun özel güvenlik şefi olan tanık suça sürüklenen çocuklar ve sanığın fıstık topladıkları ağaçların bulunduğu yerde tel örgü olmadığını, ağaçların etrafı açık konumda olan yerde bulunduğunu ifade ederek suça sürüklenen çocuklar ve sanığın savunmalarını doğrulaması ve olay yerini açıklayan tutanaklara göre de suçun işlendiği alanın sahipli yer olduğuna dair ayırıcı ve uyarıcı bir levha ve işaret bulunmadığının anlaşılmasına göre; suça sürüklenen çocuklar ve sanığın savunmalarının aksine hırsızlık kast ve iradesi ile hareket ettiklerine dair her türlü şüpheden uzak, yüklenen suçtan mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli, kesin ve somut kanıt bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ve sanığın beraati yerine, yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

İştirak halinde işlenmiş bir suç nedeniyle mahkum edilmiş suça sürüklenen çocuklar ve sanığın kendileri için (her biri için) yapılan yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinden ise eşit oranda sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında alınan sosyal inceleme raporu için yapılan yargılama giderinden sanık de sorumlu tutularak 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafii ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3523
Karar No: 2022/12661
Karar Tarihi: 26.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3523 E.  ,  2022/12661 K.**

**"İçtihat Metni"**

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nın, anılan Kanun'un 3/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2018 tarihli ve 2015/773 esas, 2018/103 sayılı kararının, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 15/11/2018 tarihli ve 2018/1976 esas, 2018/4333 sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, 15/04/2020 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza Ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik gereğince lehe hükümler değerlendirilerek yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, sanığın 5607 sayılı Kanun’un 3/18-son maddesi delaletiyle 3/5, 3/10, 3/10-son, 3/22, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 ve 52/2. maddeleri uyarınca 15 ay 13 gün hapis ve 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2021 tarihli ve 2020/1155 esas, 2021/761 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15.02.2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2022 tarihli ve KYB. 2022-25883 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5607 sayılı Kanun'un 3/18 maddesi delaletiyle 3/5. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 36 gün adli para cezası olarak temel ceza belirlendikten sonra aynı Kanun'un 3/10 ve 3/10-son maddelerinin uygulanması sonucu 3 yıl hapis ve 54 gün adli para cezasına hükmedildiği, anılan Kanun'un 3/22. maddesi uyarınca hükmedilen cezadan 7/12 oranında indirime gidilmek suretiyle 1 yıl 3 ay hapis ve 22 gün adli para cezası yerine, yanılgıya düşülerek 11 ay 7 gün hapis ve 22 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca 3/8 oranında artırım yapıldığında, 1 yıl 8 ay 18 gün hapis ve 30 gün adli para cezası yerine, 15 ay 13 gün hapis ve 30 gün adli para cezasına hükmedilerek, sonrasında 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesap edilerek 600,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin olunmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/06/2021 tarihli ve 2020/1155 Esas – 2021/761 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 26/09/2022 tarihli oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/6767
Karar No: 2008/617
Karar Tarihi: 31.01.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6767 E.  ,  2008/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya faturalar satmış olduğu mal(kalem) bedellerinin ödenmediğini,mal bedeli alacağı ile vade farkı alacağının tahsili için girişilen icra takibine itiraz edildiğini belirterek, kısmi itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takip tarihi itibariyle sadece... nolu mal bedeli faturasının ödenmemiş olup diğer dört adet mal bedeli faturalarının ödenmiş olduğunu, vade farkının ise istenemeyeceğini bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, taraf defterleri ve kayıtları incelenerek düzenlenen bilirkişi raporları, davalı şirket yetkilisinin yemin beyanı toplanan delillere göre ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı yan icra takibine ve cevap dilekçesinde 633.149.647 TL tutarlı fatura borcu olmadığını, bu tutarı ödediğini savunmuştur. Davacı, davalıya keşide ettiği 487.087.221 TL tutarlı fatura ile bu faturaya ilişkin düzenlenen ve teslim alan kısmında İsmail Şahin imzası yer alan sevk irsaliyesini dosyaya sunmuştur. Davalı yan bu şahsın şirket çalışanı olduğunu kabul ettiğinden malın davalıya teslim edildiği ve bu tutar kalemin artık davalı borcu olduğunun kabulü gerekir.Ayrıca davalı ödemesine ilişkin olarak 54.162.794 TL lik iskonto faturasını da bildirdiği halde bu faturanın davacıyı bağlayıcılığına, yada ona tebliğ edildiğine dair dosyaya belge, bilgi sunmadığı gibi faturanın davacı defterine de kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının 54.162.794 TL tutarındaki ödeme savunmasını ispat ettiği söylenemez.

Mahkemece 487.087.221 TL ve 54.162.794 TL toplamı üzerinden davacının alacağını ispat ettiği nazara alınmadan yazılı gerekçe ile davanın reddinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1)nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19938
Karar No: 2012/13065
Karar Tarihi: 24.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19938 E.  ,  2012/13065 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet, 20.07.2009 tarihli ek kararla temyiz talebinin reddi.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine 20.07.2009 tarihli ek kararla 1.320 TL adli para cezasından ibaret hükmün kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verildiği, sanık müdafine 25.04.2011 tarihinde tebliğ edilen ek karar temyiz edilmediği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 24.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15483
Karar No: 2018/6426
Karar Tarihi: 05.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/15483 E.  ,  2018/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; davacı, ... Emeklilik Sigorta Rejimine giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitini istemiştir. Mahkemece; isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasında akdedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesi'nde, ... ülkesinde çalışmaya başlanılan veya ... Emeklilik Sigorta Rejimine tabi olunan ilk tarihin Türkiye'de sigorta sigorta başlangıcı sayılması gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Sözleşmenin 33’üncü maddesinde yer alan; “Bir ... veya Türk vatandaşı ya da geride kalan hak sahiplerinin, özellikle Türk mevzuatına göre tamamlanan prim ve sigorta süreleri dikkate alındığında, bir aylığa hak kazanma koşullarını yerine getirmediği takdirde, ilgili kimsenin ... mevzuatına göre tamamladığı ikamet sürelerinin gerekli miktarı, Türk mevzuatına göre geçirilmiş prim ve sigorta süreleri gibi dikkate alınır, ancak söz konusu prim ve sigorta süreleri ile anılan ikamet süreleri çakışmamalıdır.” hükmü ise, sigortalı sürelerin aylık tahsisine yeterli olmaması durumunda, ikamet sürelerinin de sigortalı sürelerle çakışmaması koşuluyla nazara alınabileceğine ilişkin bir düzenleme olup, davacının sigorta başlangıç tarihinin 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre, Türkiye'deki sigorta başlangıç tarihinden borçlanılan gün sayısı kadar geriye gidilmek suretiyle belirlenmesi gerekmektedir.

Belirtilen açıklamalar ışığında, mahkemece; Türkiye Cumhuriyeti ile ... Krallığı arasında akdedilen Sosyal Güvenlik Sözleşmesinde, ... ülkesinde çalışmaya başlanılan veya ... Emeklilik Sigorta Rejimine tabi olunan ilk tarihin Türkiye'de sigorta başlangıcı sayılması gerektiğine dair herhangi bir hüküm bulunmadığı gözetilerek, davacının, sigorta başlangıç tarihine ilişkin istemi yönünden; sigorta başlangıç tarihi, 3201 sayılı Kanunun 5'inci maddesine göre belirlenmeli, davalı Kurumca kabul edilen sigortalılık başlangıç tarihi araştırılmalı, sonucuna göre davacının, sigortalılık başlangıç tarihini tespit istemi konusunda hukuki yarar bulunup bulunmadığı değerlendirilmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma gerekir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır

S O N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 05.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/14202
Karar No: 2012/28444
Karar Tarihi: 25.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14202 E.  ,  2012/28444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı Hazine vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan taşınmazın bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1) Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmazın 19.08.1976 tarihinde Bayındırlık ve İskan Bakanlığınca onaylanan kararla kıyı kenar çizgisi içersine alındığı ve buna ilişkin paftanın dosyada mevcut olduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda, söz konusu paftanın zemine uygulanarak taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan bölümünün net olarak tespiti gerekirken, ayrıca mevcut duruma göre bilirkişi kurulunca yeni bir kıyı kenar çizgisi belirlenmesi suretiyle de değer tespiti,

2) Dava konusu taşınmaz mal, arsa niteliğindedir. Arsaların bedelinin, değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarkla, fiyat artış endeksleri uygulanarak emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının tespiti, emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönleri açıklanmak suretiyle oranlama yapılarak değer biçilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca bu yönteme uyulmadan rayiç bedellere göre değer biçildiğinden alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Kıyı kenar çizgisi içinde kalan ve bedeline hükmedilen taşınmazın tapu kaydının Kadastro Kanununun 16. maddesi gereğince terkinine karar verilmesi gerekirken Hazine adına tesciline karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16842
Karar No: 2018/505
Karar Tarihi: 02.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/16842 E.  ,  2018/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "davacının sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı; ancak taşınmazın kadastro tespiti sırasında fındık bahçesi olarak tespit edildiği, dinlenilen bir kısım yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın öncesinde çayır olduğunu, sonrasında fındık bahçesi haline getirildiğini belirtmelerine rağmen mahkemece taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen muhdesat niteliğindeki fındık ağaçlarının 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19.maddesi hükmü gözetilerek beyanlar hanesinde gösterilmediği, açıklandıktan sonra taşınmaz başında uzman fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile keşif yapılarak üzerinde muhdesat niteliğinde bulunan fındık ağaçlarının ne zaman ve kimin tarafından meydana getirildiğinin açık ve tereddütsüz belirlenmesi, bu ağaçların yaşı ve sayısının uzman ziraat bilirkişi eliyle tespitinin sağlanarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 146 ada 52 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile, toplam 5 pay kabul edilerek 2 payının davacı ..., 1'er payının ise davalı ...'ın diğer mirasçıları olan davalılar ..., ... ve ... adlarına tapuya tesciline, taşınmaz üzerindeki fındık ağaçlarının ... adına muhdesat olarak beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/38403
Karar No: 2017/3321
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38403 E.  ,  2017/3321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/16395
Karar No: 2010/15122
Karar Tarihi: 14.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/16395 E.  ,  2010/15122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın savunmasında bildirdiği mazeretlerin 1632 sayılı yasanın 63/1-a maddesinde belirtilen kabul edilecek özür niteliğinde olmadığı ve suçun yasal unsurları oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.10.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10242
Karar No: 2014/7892
Karar Tarihi: 05.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/10242 E.  ,  2014/7892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri(Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2012/324-2013/173

Taraflar arasındaki doğrudan iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi S. B.'nin davalı şirkete ait otobüste yolculuk ederken söz konusu aracın yapmış olduğu kaza neticesinde vefat ettiğini, açtıkları dava sonucunda davalının, müvekkillerinden E.. B..'ye 58.041,52 TL maddi tazminat ile 4.500,00 TL manevi tazminat, M.. B..'ye ise 4.500,00 TL manevi tazminat ödemesine hükmedildiğini, ancak davalının hakkında yapılan ilamlı takip kesinleşmesine rağmen borcunu ödemediğini ve borcunu karşılayacak miktarda teminatta göstermediğini ileri sürerek, davalının doğrudan doğruya iflasını talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; ilama bağlı alacak icra emriyle istenildiği halde borçlu şirket tarafından ödenmemişse, alacaklı tarafın Asliye Ticaret Mahkemesi'ne başvurarak borçlunun doğrudan iflasını isteyebileceği, somut olayda davacıların ilama müstenit alacaklarını Kayseri 3. İcra Müdürlüğü'nün 2006/11294 E. sayılı takip dosyasında talep ettikleri, davalı şirketin gönderilen icra emrine rağmen borcunu ödemediği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalının İİK'nın 177/4. maddesi uyarınca doğrudan doğruya iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, İcra İflas Kanunu'nun 177/4. maddesine dayalı olarak doğrudan doğruya iflas istemine ilişkindir.

İİK'nın 177/4 bent 2. cümlesi, ''Türkiye'de yerleşim yeri veya mümessili bulunan borçlu dinlenmek için kısa bir müddette mahkemeye çağırılır.'' hükmünü içermektedir. Bu durumda mahkemece anılan madde uyarınca, davalı şirket temsilcisinin dinlenilmek üzere mahkemeye çağrılması için meşruhatlı davetiye çıkarılması, davetiyeye uyarak gelmesi halinde dinlenmesi gerekirken, emredici nitelikle olan ve esasen re'sen dikkate alınması gereken anılan yasal düzenleme gözetilmeden iflas kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7164
Karar No: 2017/6398
Karar Tarihi: 12.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/7164 E.  ,  2017/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Uyarlama talebinin reddi ile mevcut hükümlerin aynen infazına

İlk derece mahkemesince verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle hükümlü hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanununa göre verilip kesinleşen hükümlerin lehe olduğu kabul edilerek uyarlama talebinin reddi ile hükümlerin aynen infazına dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, hükümlünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.