erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6630
Karar No: 2019/2919
Karar Tarihi: 27.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6630 E.  ,  2019/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın Aydın Denizli Karayolu üzerindeki Salamura Zeytin İşletmesi adlı iş yerini ...adlı kişinin vekili olarak beş yıl süre ile ... Gıda Tar. Ür. Teks. Ve inş. Tah. San. Tic. Ltd. Şirketine kiraya verdiği, kira kontratında söz konusu iş yerinin bünyesinde bulunan bir adet zeytin kalibre makinası, bir adet zeytin seçme bantı, bir adet döner tablo, bir adet teneke kutu kapama makinası, bir adet gzostör, bir adet buhr kazanı, iki adet elevatör bant, bir adet vinç, üç adet yağ tankının kira sözleşmesi ile sanık şirket yetkililerine teslim edildiği, kira sözleşmesine kefil olarak sanık ...'nin, kiracı olarak ise söz konusu şirket yetkilileri olan diğer sanıkların imza attıkları, söz konusu şirketin müdürü olarak kendisini katılana tanıtan sanık ...'in ve diğer sanıkların kiradan doğan borçlarını katılana ödememeleri üzerine katılanın söz konusu fabrikaya gittiğinde iş yerinin boş olduğunu, iş yerini kiralarken sanıklara teslim ettiği kira konratında demirbaş olarak belirtilen eşya ve makinelerin iş yerinde olmadığını tespit ettiği, bu şekilde sanıkların kendilerine kira kontratı bünyesinde teslim edilen eşya ve makinaları kendilerine teslim amacı dışında iş yerinden ayrılmalarına rağmen katılana iade etmeyerek kendilerinin yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında eşya ve makinalar üzerinde tasarrufta bulunarak üzerilerine atılı güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edildiği olayda;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanıkların üzerilerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından;taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesi ile suça konu makine ve eşyaların kiralandığı ve taraflar arasında hizmet ilişkisi bulunmadığı anlaşılmakla, şirket yetkilisi olan sanık ...'in eyleminin “6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına” alınan 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde öngörülen basit güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1507
Karar No: 2013/7035
Karar Tarihi: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/1507 E.  ,  2013/7035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/402034

MAHKEMESİ : Silifke 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/09/2011, 2011/114 (E) ve 2011/370 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Emre'nin kasten yaralama suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin TCK.nun 25 ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine, temel cezada teşdit uygulanmasına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, mağdur Mustafa'nın meslek lisesinde öğrenci olduğu, olay günü sanığın, kuzeni Neslihan ile birlikte, Neslihan'ın bir arkadaşını görmek için motorsikleti ile mağdurun öğrenci olduğu okula gittikleri, sanığın motorsikletini tanık Sergen'in motorsikletinin arkasına park ederek beklemeye başladığı, bu sırada mağdur ile tanık Sergen'in okuldan çıktıkları, tanık Sergen'in motorsikleti rahat çıkarabilmesi için mağdurun sanığa ait motorsikletin yerine değiştirmek istediği, bu sırada sanığın, mağdura hitaben "elleme lan o benim" diye seslendiği, mağdurun lan dememesi hususunda sanığı uyardığı, kısa süren tartışmanın ardından, tarafların karşılıklı birbirlerine vurdukları, sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkararak mağdura doğru salladığı, batın bölgesinden bir isabetle vurduğu, dalak yaralanması meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirecek, dalak çıkartılması nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, mağdurun yere düşmesi üzerine, kuzeni Neslihan'ı da alarak motorsiklet ile olay yerinde ayrıldığı anlaşılmakla,

1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

a-Darbenin şiddeti dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığı halde, sanık hakkında çocuğu öldürmeye teşebbüsten cezalandırılması gerektiği gözetilmeden suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-Mağdurdan kaynaklanan sanık lehine haksız tahrik oluşturan söz ve davranış bulunmadığı halde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm yönünden;

Mağdurun hakaret içerikli söz söylemediği anlaşılmakla, sanığın hakaret suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde suçun karşılıklı işlendiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak (BOZULMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/18149
Karar No: 2012/45872
Karar Tarihi: 19.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/18149 E.  ,  2012/45872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/10/2011 tarihli ve 2005/717 esas, 2011/468 sayılı karar aleyhine Yüksek ... Bakanlığınca verilen 17/09/2012 gün ve 2012/14689/52566 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2012 gün ve 2012/245271 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde belirtilen seçimlik cezalardan para cezası seçilmek suretiyle "alt sınırdan ceza tayin edildiği belirtilerek" hüküm kurulurken, suç tarihinin anılan Kanun'un 61/9. maddesini değiştiren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un yürürlük tarihi öncesi olduğu gözetilerek 5 tam gün yerine 120 gün adlî para ceza tayini suretiyle, hükmün gerekçesi ile sonucu arasında çelişki oluşturacak şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.10.2011 tarih ve 2005/717 esas, 2011/468 sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre uygulama yapılarak; hükümlülerin 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesi uyarınca 5’er gün adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı yasanın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 4’er gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 4’er gün adli para cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca 20.00.- TL olarak belirlenen miktar ile çarpılması suretiyle ayrı ayrı 80.00.- TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.122012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40563
Karar No: 2017/43386
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40563 E.  ,  2017/43386 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/5935
Karar No: 2025/787
Karar Tarihi: 03.02.2025

**2. Hukuk Dairesi         2023/5935 E.  ,  2025/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/657 E., 2023/301 K.

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması- Aile Konutu Şerhi Konulması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Iğdır Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/300 E., 2020/258 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı tarafından tamamı yönünden duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 03.02.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde duruşmalı temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Karşı taraf davalı ... geldi. Diğer taraf davalı ... Finansbank A.Ş. Vekili gelmedi. Açık duruşmaya başlandı. Davalı ... Finansbank A.Ş. Vekilinin duruşmaya katılmayacağına dair mazeret dilekçesi bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan davalı vekilinin mazeretinin reddine karar verildi. Açık yargılamaya devam olundu. Gelenin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen günde Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4105
Karar No: 2014/1172
Karar Tarihi: 26.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2012/4105 E.  ,  2014/1172 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/26100

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/11/2011, 2010/191 (E) ve 2011/185 (K)

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kardeşini öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında tayin edilen cezanın miktarına göre yasal koşullar oluşmadığından, sanık müdafiinin durusmalı inceleme talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. K..'ın öz kızkardeşi mağdure Yazgül'e karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin usule, eksik incelemeye, sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre; olay tarihi itibariyle on beş yaşında olan mağdure Yazgül'ün sanık Ayhan'ın kızkardeşi olduğu, olay tarihinden önceki bir tarihte öğrenim gördüğü okulda öğretmen olarak görev yapan ve evli olan tanık Fatih'e duygusal münasebet beslediği, bu durumun okul idaresince öğrenilmesi üzerine annesi ile kızkardeşine bildirildiği, bu süreçte intihara teşebbüs eden mağdurenin ailesi tarafından tedavi ettirildiği, olay tarihinden bir gün önce yine aynı sebeplerle evinde intihara kalkıştığı ve sanık Ayhan'ın mağdurenin odasının kapısını kırarak onu dışarı çıkardığı, yine kardeşleri olan İbrahim ve Bayram tarafından hastaneye kaldırıldığı, tedavi sonrası eve döndüklerinde sanık Ayhan'ın silah zoruyla mağdureye intihar mektubu yazdırıp, elindeki silahı ona vermeye çalışarak kendisini vurmasını söylediği, mağdurenin silahı almaması üzerine korkutmak amacıyla yere doğru bir el ateş ederek silahı tekrar beline koyduğu ve mağdureye tehdit içerikli sözler sarf ederek yanından ayrıldığı ve daha sonra mağdurenin bu eyleme dayalı olarak intihara teşebbüs etmediği olayda;

a-Sanığın kastının mağdurenin intihar etmesine yönelik olmayıp, davranışlarını sürdürmesi halinde yaşamına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit etmekten ibaret olduğu ve TCK'nun 102/2-a maddesi uyarınca, cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-Kabul ve uygulamaya göre ise;hükümde, hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin fıkrada, 5237 sayılı TCK.nun 53/3 fıkrası uyarınca aynı maddenin 1-c bendinde yer alan sanığın "kendi alt soyu üzerindeki" velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun ancak kısmen farklı gerekçeyle (BOZULMASINA), 26/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8850
Karar No: 2016/9163
Karar Tarihi: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8850 E.  ,  2016/9163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının mernis adresinin “... Mah. ... 2. ... No:28 İç Kapı No:1 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... ve ... İlçe Emniyet Müdürlüklerince yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının, vasi adayı kardeşi ile birlikte “... Mah. ... Cad. No:66 İç Kapı No:3 .../...” adresinde ikamet ettiği tespit edildiğinden uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3832
Karar No: 2013/2333
Karar Tarihi: 12.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3832 E.  ,  2013/2333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/11/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, kurumda hizmetli olarak görev yapan davalının kuruma ait araç ile trafik kazasına karıştığını, aracın hasar gördüğünü beyanla, uğranılan zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, aracı kurumun verdiği izin dahilinde kullandığını olayın bir kaza olduğunu beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kazanın meydana gelmesinde davalının %75 oranında kusurlu olduğu ve araçta meydana gelen hasardan da davalının kusuru oranında sorumlu olacağının kabulü ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

a-)Davaya konu talep, haksız eylemden kaynaklanmakta olup bu sonucun gerçekleşmesinde davacıya atfedilebilir bir kusur yoktur. Bu durumda haksız eylem sonucu meydana gelen zararın tamamından, davalı, kazaya karışan dava dışı araç sürücüsü ile birlikte müteselsil olarak sorumludur. Mahkemece sorumluluğun kaynağı ve niteliği gözardı edilerek davalının meydana gelen trafik kazasında %75 oranında kusuru olduğu gerekçesiyle zararın tamamının yerine de %75'i oranındaki kısmın davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

b-) 6100 sayılı HMK.'nun 326. maddesinde; yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilmesi gerektiği düzenlenmiş olup, iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştıracaktır.

Dosya kapsamından, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin tamamının hükmün yargılama gideri bölümünde değerlendirilmediği anlaşıldığından, emredici yasa hükmüne aykırılık teşkil eden bu durum da kararın bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a-b) sayılı bentlerde gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/7428
Karar No: 2010/11895
Karar Tarihi: 18.10.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/7428 E.  ,  2010/11895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

1- Sanıktan ele geçirilen bıçakları nitelik bakımından vehamet içermediği gibi, Dairemizce sürdürülen uygulamaya göre sayısal vehamet boyutuna da ulaşmadığı, ancak bıçakların miktarı itibariyle alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayininin mümkün bulunduğu gözetilmeden, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 15/2 madde ve fıkrası uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Sabıkasız olan sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenmeden, suç işleme eğiliminden bahsedilmek suretiyle dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile hakkında 5395 sayılı Yasanın 23. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi (BOZULMASINA), 18.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/35951
Karar No: 2017/3390
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/35951 E.  ,  2017/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/9427
Karar No: 2016/3852
Karar Tarihi: 10.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/9427 E.  ,  2016/3852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise ceza miktarına, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Aynı vekaletname ile temsil edilen katılanlar yararına tek vekalet ücreti yerine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) olarak numaralandırılan bölümünün 4. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesine, hükmün (2) olarak numaralandırılan bölümünde yer alan "her biri için" ibaresinin ise hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.