erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/7691
Karar No: 2021/11155
Karar Tarihi: 11.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7691 E.  ,  2021/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar davada Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk ve Hınıs Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, murisin terekesinin tespiti ve tasfiyesi istemine ilişkindir.

Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın mernis adresinin "... Mah. ... Küme Evleri No:194 .../ERZURUM" olduğu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Hınıs İlçe Jandarma Komutanlığı'na yazılan müzekkereye cevaben, müteveffa ...'in vefatından önce "... Mahallesi 323 Sokak No:21 Daire:2 .../İstanbul adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, davacı vekilinin dava dilekçesinde müteveffanın ölmeden önce davalılar ile aynı adreste ikamet ettiğini bildirdiği, yapılan sorgulamada davalılardan Mahmut ve ...'in "... Mahallesi 323 Sokak No:21 Daire:2 .../İstanbul" adresinde ikamet ettikleri ve bu adresin Hınıs İlçe Jandarma Komutanlığının 04/06/2021 tarihli müzekkere cevaplarında bildirdikleri adresle aynı adres olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 589. maddesine göre; "Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." 19/1. maddesine göre de; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Müteveffa hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre murisin ölmeden önceki son yerleşim yeri adresinin "Küçükçekmece/İSTANBUL" olduğunun bildirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20706
Karar No: 2015/4697
Karar Tarihi: 24.04.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20706 E.  ,  2015/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan dava ve temyize konu 110 ada 1 parsel sayılı 583,29 metrekare yüzölçümlü taşınmaz, köy meydanı olduğu belirtilerek ve davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi davası davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın köy meydanı niteliği ile davalı Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, temyize konu taşınmazın zilyetlikle iktisabı mümkün olmayan orta malı niteliğindeki yerlerden olduğu anlaşıldığına göre orta malı niteliği ile sınırlandırılması gerekirken, köy tüzel kişiliği adına tesciline karar verilmesi isabetsiz ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 3. parağrafının 2. ve 3. satırlarında da yer alan "köy meydanı niteliği ile ... adına kayıt ve tesciline" sözlerinin çıkarılmasına, yerine "orta malı niteliği ile sınırlandırılmasına" sözleri yazılarak hükmün DÜZELTİLMİŞ şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 24.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2024/5941
Karar No: 2025/48
Karar Tarihi: 07.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5941 E.  ,  2025/48 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/333 E., 2024/45 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs ettiği ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın olay günü okulda olmadığına, üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığına, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle bozmadan önce kurulan hükümlerin isabetli olduğuna, cezaların düşük miktarlarda belirlendiğine, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/11454
Karar No: 2010/2353
Karar Tarihi: 02.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11454 E.  ,  2010/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Hasımsız olarak açılan davada Gebze Asliye 1.Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2008 tarih ve 2008/182-2008/248 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketlerin ticari defterlerinin bulunduğu deponun çatısısının 25.3.2008 tarihinde çıkan fırtına ile hasarlandığını, daha sonra yağan yağmur sonucu depodaki defter ve kayıtların ıslanarak zayi olduğunu, durumun 2.4.2008 tarihinde sigorta şirketine ihbar edildiğini ileri sürerek, dava dilekçesinde belirtilen defter ve kayıtlar için zayi belgesi verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın TTK’nın 68/son maddesi hükmüne göre hak düşürücü 15 günlük sürede açılmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nun 68. maddesine dayalı zayi belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, davacılar vekili, müvekkilleri şirketlere ait ticari defterlerin bulunduğu deponun çatısının 25.03.2008 tarihinde çıkan fırtına ile hasarlandığını, bu durumun 02.04.2008 tarihinde öğrenilerek sigorta şirketine ihbarda bulunulduğunu, 03.04.2008 tarihinde ekspertiz tarafından yapılan çalışma sırasında davaya konu defterlerin ıslanarak zayi olduğunun öğrenildiğini ileri sürerek işbu davayı açmış olup, mahkemece davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiştir.

Oysa mahkemenin kabul ettiği şekilde öğrenme tarihinin 25.03.2008 fırtına tarihi veya 02.04.2008 sigorta şirketine ihtar tarihinin olduğu yönünde somut bir delil yoktur. Davacı vekili, defterlerin zayi olduğunun 03.04.2008 tarihinde ekspertiz tarafından yapılan çalışma sırasında öğrenildiğini iddia ettiğine göre, bu iddianın aksine daha önceden zayi olunduğunun davacı tarafından bilindiğine ilişkin dosyada somut bir bilgi yoktur.

Bu itibarla, mahkemece davanın hak düşürücü süre içerisinde açıldığının kabulü ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5548
Karar No: 2012/16570
Karar Tarihi: 16.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5548 E.  ,  2012/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Atılı suç yönünden 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesinde öngörülen temel adli para cezasının alt sınırının suç tarihinden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile 30 tam gün adli para cezasına çıkarıldığı gözetilmeden yazılı şekilde adli para cezasının eksik tayin edilmesi ve verilen 10 ay hapis cezası günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilirken sonuç cezanın 6000 TL yerine 3000 TL olarak belirlenmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanık hakkında verilmiş olan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmiş olması nedeniyle sanık hakkında TCK.nun 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden TCK.nun 53. maddenin uygulanmasına yönelik fıkranın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3716
Karar No: 2014/6628
Karar Tarihi: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3716 E.  ,  2014/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Esas No: 2014/5074
Karar No: 2014/17557
Karar Tarihi: 17.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5074 E.  ,  2014/17557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/259-2013/12

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın Tapu kaydında Vakıflar Genel Müdürlüğü adına şerh bulunmakta olup, bu şerhin dayanağı olan tüm belgeler ve tapunun ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının, ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesinden sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15154
Karar No: 2007/3414
Karar Tarihi: 12.03.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/15154 E.  ,  2007/3414 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili ... ... ... ile 1-... ... 2-... 3-... ... vekili ... ... ... aralarındaki dava hakkında Silifke 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.7.2006 gün ve 39-248 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dava dilekçesinin davalılar vekiline Tebligat Kanununun 21. maddesi uygulanmak suretiyle tebliğ edilmek istendiği anlaşılmaktadır. Tebligat Kanununun 21. maddesine göre kendisine tebliğ yapılacak kimse gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden çekinirse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih tebliğ tarihi sayılır. Tebligat Tüzüğünün 28/1 maddesi uyarınca da tebliğ memurunun muhatabın adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel olan komşu, kapıcı gibi kimselerden veya o yerin muhtar veya ihtiyar kurulu üyelerinden veyahut zabıta amir veya memurlarından soruşturarak vaki olacak beyanı tebliğ mazbatasına yazıp altını imzalatması gerekir. Bu yön özellikle Tebligat Tüzüğünün 33 ve Kanunun 23. maddeleri hükmünde de ayrıca vurgulanmıştır. Dava dilekçesinin davalılar vekiline tebliğine ilişkin tebligat parçasının arkasındaki yazılar incelendiğinde, muhatabın adreste bulunmama nedeninin araştırılmadığı gibi, haber verilen en yakın komşunun tebliğ evrakına imzasının da alınmadığı görülmektedir. Oysa tüzüğün 28/1. maddesi hükmünün aynen yerine getirilmesi halinde tebliğ memurunun gerçekten muhatabın adresine gittiği ve fakat adresinde bulunmadığı tevsik edilmiş olur. O halde anılan şekilde işlem yapılmış olmadıkça tebliğ memuru tarafından yapılan yazılı beyan onun mücerret sözünden ibaret kalır ve bu durumda Tebligat Kanununun 21. maddesinde öngörülen koşullar tevsik edilmiş sayılamayacağından 2006/15154-2007/3414

(madde 23/7) yapılan tebliğ işlemi hukuken geçersiz duruma düşer. Davalılar vekiline mahkeme kararının tebliği açıklanan esaslar nazara alınarak yapılmadığından usulüne uygun olarak tebligat yapılıp temyiz süreleri geçirildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2886
Karar No: 2014/12654
Karar Tarihi: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2886 E.  ,  2014/12654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tüm sanıklar hakkında, beden veya ruh

sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

ile sanıklar Galip ve Mustafa hakkında kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Tüm sanıklar için nitelikli cinsel saldırı

suçundan ve sanıklar Galip ile Mustafa için

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan

mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dul olup 10 yaşındaki kızı ile birlikte yaşayan, günlük ihtiyaçlarını görüp çocuğun okuduğu okulda veli toplantısına katılan 36 yaşındaki mağdureyi 64 yaşındaki sanık ... ile evlendirmek isteyen sanık ... yanında eşi diğer sanık ...'da olduğu halde almak üzere ikna ettiği, mağdurenin 4 bilezik ve 5 dönüm azariyi düğün hediyesi karşılığı anlaştığı, sanık ...'ü, kendi kızının mağdure ile babasının evlenmesine rıza gösterdiği köyündeki evinde mağdureyi yanında mağdurenin kızı olduğu halde misafir ettiği, mağdure ile zorlama olmaksızın cinsel ilişkiye giren sanığın çocuklarının mağdurenin küçük çocuğunun olduğunu öğrenmeleri üzerine evliliğe karşı çıkmaları neticesi tarafların evlenmekten vazgeçtikleri başka ilçede yaşayan sanığın mağdurede mevcut olan orta derecede zeka geriliği rahatsızlığını bildiğine dair dosyada delil bulunmamasına rağmen hakkında TCK.nın 30. maddesinin tatbiki gerekirken, TCK.nın 102/2, 3a, 62/1. maddelerince mahkûmiyet kararı verilmesi ile sanığın mağdureyi zora dayalı olmaksızın cinsel ilişki eylemine herhangi bir dahili bulunmayan diğer sanıklar ... ve ...'ın fiilinin organ sokmaya ve zorla alıkoymaya iştiraki unsurları oluşmayıp suç teşkil etmeyen evlenme tellallığını oluşturduğundan ceza verilmemesi gerekir haklarında mahkûmiyet kararının onaylanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim.
Esas No: 2022/2366
Karar No: 2025/1807
Karar Tarihi: 12.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/2366 E.  ,  2025/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2018/1708 E. 2020/973 K.

SUÇLAR : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik,

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Yapılan ön inceleme neticesinde Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı yazılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 15.06.2021 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bandırma Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/10940
Karar No: 2007/13168
Karar Tarihi: 26.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10940 E.  ,  2007/13168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

TTK'nun 688/7.maddesi gereğince takip konusu belgenin kambiyo senedi vasfını taşıması için (...senedi tanzim edenin imzasını) ihtiva etmesi zorunludur. Anılan maddede sorumluluk için sadece imzadan sözedilmiş, pul üzerinde ve açıkta birden fazla imzanın bulunması koşul olarak kabul edilmemiştir. Somut olayda, Y,E.nun belge altındaki imzayı inkar etmediği görülmektedir. Adı geçenin bonodaki keşideci bölümündeki imzalarından birini kendi adına, diğerini temsilcisi olduğu şirket adına attığının kabulü gerekir. Bu nedenle, borçtan şahsen sorumludur. O halde, bu borçlunun isteminin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1772
Karar No: 2011/3219
Karar Tarihi: 18.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1772 E.  ,  2011/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/3-2. cümle, 459/son, 59; 2918 sayılı Kanunun 119; 647 sayılı Kanunun 4, 5 ve 6. maddelerince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Zarar karşılanmadığından ve hükmolunan adli para cezası ertelendiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın teşdide ilişkin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle temel asgari adli para cezasının teşdiden dahi arttırılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince 450 TL. olarak tayini, TCK'nın 459/son maddesi uyarınca 2/8 oranında indirim yapılıp 337 TL, aynı Kanunun 59. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimle 280 TL. adli para cezası olarak belirlenip, hapisten çevrilen para cezasıyla içtimaen sonuçta 2080 TL'ye indirilerek diğer yönleri doğru olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.