erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/3936
Karar No: 2020/2419
Karar Tarihi: 12.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3936 E.  ,  2020/2419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 11.05.2016 tarihinden, hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 04.06.2018 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu kabul edilerek inceleme yapılmış; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3, CMK'nin 34 ve 230. maddelerine uygun şekilde hüküm kurulduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1- 2005, 2006 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında; Dairemizin 14.01.2015 tarih ve 2013/3503-2015/454 sayılı bozma ilamına uyulmasına karar verildiği hâlde, suça konu faturaları düzenleyen ... Mobilya İnş. Ltd. Şti. ve Efen İnş. Harfiyat Ltd. Şti. hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları getirtilmeden, adları geçen şirketlerin yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılmadan, suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığına ilişkin mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyesi ile ödeme belgeleri bulunup bulunmadığı araştırılmadan, eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

a) Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu dikkate alındığında, 16.04.2006, 26.04.2007 ve 25.09.2008 olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 2006, 2007 ve 2009 şeklinde eksik ve yanlış gösterilmesi,

b) Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, 2005 ve 2006 takvim yılları yönünden ayrıca TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü hâlde, 2008 takvim yılı yönünden temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4638
Karar No: 2015/7169
Karar Tarihi: 25.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/4638 E.  ,  2015/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/87805

MAHKEMESİ : Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/10/2011

NUMARASI : 2011/19 (E) ve 2011/740 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 27/07/2010

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın iş arayan katılana isminin İ.. A.. olduğunu, kendisinin SSK'da çalıştığını, A..'da milletvekili tanıdığının bulunduğunu,ablasının ÖSYM'de çalıştığını, onların aracılığıyla kendisine iş bulabileceğini vaad edip başvuru masrafları olarak ayrı ayrı paralar aldığı, iş olana kadar kendi ve çocuklarına fakir fukara fonundan valilik aracılığıyla yardım alabileceğini belirtip başvuru yaptığını, görüştüğü görevliler aracılığıyla kendisinin kontrol edilmeden verileceğini beyan ettiği, bu şekilde görüşmelerin devam ettiği ancak iş bulunmaması ve fondan okullar kapanmasına rağmen çocuklara para bağlanmadığını gören katılanın valiliğe şikayet dilekçesi vermesi üzerine sanığın SSK'da çalışmadığının ve gerçek isminin İ.. A.. olduğunun ortaya çıktığı anlaşıldığından sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanığın sağladığı menfaatin 165 TL olması karşısında TCK'nın 61 ve 3. maddelerine aykırı olarak takdir hakkının hak ve nesafet kuralları sınırlarını aşar şekilde kullanılarak asgari haddin çok üzerinde ceza tayin edilmesi,

2- TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanmasında yasal zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/9132
Karar No: 2019/9690
Karar Tarihi: 27.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9132 E.  ,  2019/9690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 10.12.2018 tarihli iade kararı sonrası, hükmün sanık tarafından da 25.01.2019 tarihli dilekçeyle temyiz edildiğinin belirlenmesi üzerine sanığın bu temyiz istemi hakkında ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine ilişkin Dairemizin 18.03.2019 tarihli gönderme kararı sonrası düzenlenen 04.04.2019 tarihli ek tebliğnamede, herhangi bir görüş bulunmadığı anlaşıldığından anılan hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 27/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5061
Karar No: 2011/20140
Karar Tarihi: 21.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/5061 E.  ,  2011/20140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sy. VUK. 359/b-1, 765 sy TCK 80.maddeleri gereğince 2 yıl 4 ay hapis.(2 kez)

I-Katılan vekilinin sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan açılan kamu davasına ilişen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyanın incelenmesinden sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; bu konuda her zaman hüküm kurulması mümkün görülmüş olup, temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından katılan vekilinin konusu olmayan temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA.

3-Sanık hakkında 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yıllarında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9679
Karar No: 2018/597
Karar Tarihi: 16.01.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/9679 E.  ,  2018/597 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, erkeğin boşanma davasının kabulü, aleyhine hükmedilen tazminatlar, yoksulluk nafakası, kişisel ilişki, maddi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen erkeğin ailesi ile görüşmesini engellediği vakıasına davalı-karşı davacı erkeğin dava dilekçesinde dayanmadığı, usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıanın diğer eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, fakat mahkemece taraflara yüklenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda kadının yine de ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Ortak çocuk 27.09.2012 doğumlu ...................ile baba arasında her ayın son Cuma günü saat 17:00 ile Pazar günleri saat 17:00 arasında kurulan kişisel ilişki uzun olup, okul çağında bulunan çocuğun eğitim durumunu engelleyici niteliktedir. Ne var ki; bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK m.438/7).

SONLUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2-c)-d) bendinde yer alan "Her ayın son cuma günü saat 17:00'da" sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına yerine "her ayın 1. haftasonu Cumartesi günü sabah 10.00 " sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2018(Pzt.)

....
Esas No: 2013/7742
Karar No: 2014/6586
Karar Tarihi: 20.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7742 E.  ,  2014/6586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2011/1034-2013/153

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde teknisyen olarak çalıştığını belirterek yıllık izin ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istek kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1)Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Yargılama giderlerinden sayılan ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323 üncü, Avukatlık Kanunu’nun 169 uncu ve Avukatlık Ücret Tarifesinin 1 inci maddelerinde düzenlenen, ancak müstakil bir varlığı olmayan ve ait olduğu davanın konusunu teşkil eden hak ve alacağa sıkı sıkıya bağlı bulunan avukatlık ücretinin, davada haksız çıkan tarafa yükletilmesi gerekir. Zira, haksız davranışta bulunan bir kimsenin, bu haksız davranışının bütün sonuçlarından sorumlu tutulması, hukukun genel kurallarındandır. Konuya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 329. maddesinin birinci fıkrası bu ilkeye dayanmaktadır. Değinilen Kanun'un 330. maddesi uyarınca, vekâlet ücretine yönelik hüküm fıkrasının taraf lehine kurulması gerekir. Kural olarak, davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise, vekâlet ücreti diğer yargılama giderleri gibi haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir. Her iki tarafın kısmen haklı kısmen haksız çıkması durumunda, her iki taraf ayrı ayrı vekâlet ücretinden sorumlu tutulacak, vekâlet ücreti kabul edilen miktara göre davacı yararına, reddedilen miktara göre ise davalı yararına hüküm altına alınacaktır.

Vekâlet ücretinin, Adalet Bakanlığı tarafından onaylanarak her yıl Aralık ayında Türkiye Barolar Birliği tarafından yayımlanan Avukatlık Ücret Tarifesine göre belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, davalı kendisini vekille temsil ettirmiş olup, dava kısmen reddedildiği halde davalı lehine ücreti vekalete hükmedilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14168
Karar No: 2015/31590
Karar Tarihi: 30.11.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14168 E.  ,  2015/31590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/297907

MAHKEMESİ : Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2015 Asıl karar, 03/07/2015 Ek karar

NUMARASI : 2015/120 (E) ve 2015/228 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin reddine dair 03/07/2015 tarih ve 2015/120 E. 2015/228 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, anılan ek kararın ONANMASINA, 30/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2779
Karar No: 2015/16490
Karar Tarihi: 16.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/2779 E.  ,  2015/16490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, mimari projeye aykırılığın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; davalıya ait bağımsız bölümde onaylı mimari projeye aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiş; mahkemece keşif kararı verilerek keşif ve bilirkişi giderlerini yatırması için davacı tarafa kesin süre verilmiş; davacı tarafça verilen kesin sürede masraf yatırılmamış, mahkemece kesin sürede masraf yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde; aynı konuda daha önce açılan 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2012/432E-2013/785K sayılı dosyası ve bu dosyada yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna "delil" olarak dayanmıştır. Sözü edilen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması, orada toplanan delillerin değerlendirilmesine engel değildir. O halde açılmamış sayılmasına karar verilen dosyada yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu değerlendirilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde avans yükümlülüğünün yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16056
Karar No: 2016/2911
Karar Tarihi: 08.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/16056 E.  ,  2016/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada, İstanbul Anadolu 17. Aile ve İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kayıt düzeltim davasıdır.

İstanbul Anadolu 17. Aile Mahkemesince, davanın nüfus kayıt düzeltim davası olduğu gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, davada gerçek anne ve babanın tespiti ve soybağı kurulmasının istendiği gerekçesi ile karşı görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamından; davacıların, küçük ... ... davalı ...'ın, davacı ... ile birlikte yaşamaya başlamasından önceki evliliğinden doğan çocuğu olduğu, ... ile ... arasında nikah olmadığı ve küçüğün okula gidebilmesi için kendi üzerlerine kaydettirdikleri, gerçekte kendi çocukları olmadığı iddiasıyla, küçüğün nüfus kütüklerinden silinmesi istemiyle dava açtıkları, nüfus kayıtlarından davacıların evlenme tarihinin 14/09/1993, küçük ...'ın doğum tarihinin ise 09/10/1997 olduğu ve davacıların evli odukları dönemde doğduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 13.11.2013 tarihli ve 2013/18-354 E. 2013/1554 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, bu türden yanlış ve yanıltıcı beyan ve işlemlerle kanuna aykırı olarak yapılan kayıtların düzeltilmesi, niteliği itibarıyla bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11544
Karar No: 2021/8456
Karar Tarihi: 14.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/11544 E.  ,  2021/8456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında "2012 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nin 302/1.maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

2-Sanık hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2015 tarih ve 2015/29790 Esas sayılı iddianamesi ile 01.12.2011 tarihinden itibaren şirket yetkilisi olan sanık ...'nın 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla 213 sayılı VUK'nin 359/b, TCK'nin 43, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 3 kez cezalandırılması istemiyle mütalaaya aykırı kamu davası açıldığı, 25.06.2013 tarih ve RDK/9 sayılı komisyon mütalaası incelendiğinde, sanık ...'nın şirket müdürü olarak atandığı 01.12.2011 tarihinden sonra gerçekleştirilen sahte fatura kullanma eylemleri nedeni ile sorumlu tutulduğu, bu tarihten önce gerçekleşen sahte fatura kullanma fiillerinden ise inceleme dışı sanık ...'nın sorumlu olduğu belirtilerek mütalaa verildiği ve 2011 takvim yılında suça konu ilgili dönem KDV beyannamesinde kullanılan en son faturanın 05.05.2011 tarihli olduğunun anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında 01.12.2011 tarihine kadar gerçekleşen fiiller nedeni ile dava şartı olan mütalanın bulunmadığı anlaşılmakla, iddianameye konu olan 2010 ve 2011 takvim yıllarında işlediği iddia edilen sahte fatura kullanma suçları yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 14.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14235
Karar No: 2012/14444
Karar Tarihi: 05.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/14235 E.  ,  2012/14444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın tapu kayıt maliki ile davacıların murisinin aynı kışı olduğunun tespiti istemine ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 1.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 1. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 05/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2752
Karar No: 2015/17237
Karar Tarihi: 09.11.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/2752 E.  ,  2015/17237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Temyiz talebinin reddine ilişkin ek karar davalı hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

20/11/2014 tarihli asıl hükmün kesin nitelikte verildiği gerekçesi ile temyiz talebinin reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30/12/2014 gün ve 2014/78-110 sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9487
Karar No: 2015/29778
Karar Tarihi: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9487 E.  ,  2015/29778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/343295

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2014

NUMARASI : 2014/151 (E) ve 2014/103 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

İddianamede belirtilmeyen TCK'nin 58.maddesinin uygulanması yönünde sanığın ek savunması alınmadan veya sanığa adli sicil kaydı da okunmaksızın, sanık hakkında Cumhuriyet savcısının esas hakkında mütalasında da belirtilmeyen TCK'nin 58 maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.