Esas No: 2024/14198
Karar No: 2024/3841
Karar Tarihi: 06.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/14198 E.  ,  2024/3841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/590 Değişik İş

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İNCELEME KONUSU KARAR:Yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine yönelik itirazın "reddi"

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Temyiz incelemesi, aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2024/ 6971 Esas sayılı dosyası ile birlikte yapılmıştır.

Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.10.2021 tarihli ve 2021/590 Değişik İş sayılı kararı ile hükümlü hakkında, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/27 Esas ve 2018/ 472 Karar sayılı dosyasında verilen "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" dair 23.09.2021 tarihli ek karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine, "itirazın reddine" kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB- 2023/31919 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,30.03.2023 tarihli ve KYB- 2023/31919 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren heyette görev alan üye Hâkim Ramazan Kaya'nın (Sic-211842) yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Sanık hakkında, 24.02.2018 tarihli uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2018 tarihli ve 2018/37086

Soruşturma, 2018/13797 11565, 2018/1653 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/27 Esas, 2018/472 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli ve 2019/917 Esas, 2020/1511 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek, 30.12.2020 tarihi itibariyle kesinleştirmesi yapılmıştır.

B. Sanık müdafiinin 16.06.2021 tarihinde mahkemeye dilekçe vererek yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunmuş, Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2018/27 Esas, 2018/472 Karar sayılı Ek Kararı ile "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" karar verilmiştir.

C. Sanık müdafiinin "yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine" ilişkin ek karara itiraz etmesi üzerine, itirazı inceleyen mercii Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.10.2021 tarihli ve 2021/590 Değişik İş sayılı kararı ile "itirazın reddine" kesin olarak karar verilmiştir.

D. Somut olayda birlikte incelenen Dairemizin 2024/6971 Esas 2024/3840 Karar sayılı ilamında da belirtiliği üzere Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 27.10.2020 tarihli kararının sanığa tebliğ edilmediği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas, 2023/192 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, yalnızca sanık müdafiine tebliğ edilen ve müdafii tarafından süresinde temyiz edilmeyen hükmün 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesinin son cümlesi ve 5271 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiğinden, bu hususa uyulmaması sebebiyle kararın henüz kesinleşmediği belirlenmiştir. Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen sanık ...'ın 11.03.2021 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ve kanun yoluna başvuru niteliğinde olduğu ve öğrenme üzerine süresinde yapıldığı belirlendiğinden henüz kesinleşmediği belirlenen inceleme konusu hükme ilişkin yargılamanın yenilenmesi olağanüstü kanun yoluna başvurulamayacağı bu suretle, Bursa 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2018/27 Esas, 2018/472 Karar sayılı ek kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Bursa 13. Ağır Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 15.10.2021 tarihli ve 2021/590 Değişik İş sayılı kararının hukuki değerden yoksun oldukları kabul edilerek 5271 sayılı Kanun’un 286 vd. maddeleri uyarınca temyiz kanun yoluna tabi olan ve birlikte incelenen Dairemizin 2024/6971 Esas sayılı dava dosyası üzerinden de temyiz incelemesi yapılan hükmün olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma talebine konu edilemeyeceği belirlenmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.05.2024 tarihinde karar verildi.

...