erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/20116
Karar No: 2017/7902
Karar Tarihi: 10.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20116 E.  ,  2017/7902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın savunmasında borçlarını ödemek için aracı sattığını bildirmesi ve bir takım belgeler ibraz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın suç kastı tartışılmadan yazılı şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Adli para cezası hesap edilirken tam gün sayısı belirlenip, bir gün karşılığı takdir edilen miktar ile tam gün sayısının çarpılması suretiyle sonuç adli para cezası hesap edilmesi gerekirken, doğrudan 3600 TL adli para cezasına hükmedilerek TCK'nın 52. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık müdafinin 26.04.2013 havale tarihli dilekçesinde lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettiği anlaşılmasına rağmen, bu konuda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/14678
Karar No: 2019/7907
Karar Tarihi: 13.05.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/14678 E.  ,  2019/7907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, bıçak veya diğer aletleri izinsiz olarak satma satın alma taşıma veya bulundurma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

1-Dosyada mevcut Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının 01/08/2013 tarihli ekspertiz raporuna göre ele geçen bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde belirtilen yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmesi ve hal ve şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığına dair bir delilin bulunmaması karşısında, sanığın unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de,

Sanığa isnat edilen suçun 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesinde düzenlendiği ve iddianamede de bu madde uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği halde, yazılı şekilde 13/1. maddesinden hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13/05/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2576
Karar No: 2012/9362
Karar Tarihi: 21.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/2576 E.  ,  2012/9362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkındaki "2003 ve 2004 takvim yıllarındaki sahte fatura düzenlemek" suçlarından mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün, sanık tarafından 16.11.2009 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından, 2004 takvim yılındaki sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin tebliğnamede görüş bulunmadığından bu konuda ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22820
Karar No: 2017/36278
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22820 E.  ,  2017/36278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/10622
Karar No: 2018/3007
Karar Tarihi: 20.04.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10622 E.  ,  2018/3007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.03.2016 tarih ve 2015/29-2016/83 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2006 yılından beridir inşaat alanında faaliyet gösterdiğini, 27.03.2013 tarihinde "... simfa inşaat yaşama değer katan mekanlar" ibareli 37. sınıf hizmetleri içeren marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalının itirazı üzerine başvurunun reddine karar verildiğii, ... kararının hukuka aykırı olduğunu iddia ederek ... kararının iptali ile marka tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ve şirket vekilleri, markalar arasında iltibas oluştuğunu, ... kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının 2013/28074 sayılı 37. sınıfta "... simfa inşaat yaşama değer katan mekanlar" ibareli marka tescil başvurusu ile davalı şirketin .... ibareli, ..., 35 ve 37. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 07.02.2005/3448 ve ... ibareli ..., 35 ve 37. sınıf ürün ve hizmetleri içeren 07.02.2005/3468 sayılı markaları olduğu,taraf markaları arasında bütünsel olarak bıraktıkları izlenimin bu marka ve işaretlerin birbirleriyle ilintili oldukları yönünde kanaat oluşturduğu, farklılıkların markalar ile başvuru konusu işaret arasındaki benzerliğin etkilerini geri plâna itmeye yeterli olmadığı, taraf markalarının tescilli olduğu ürünlerin aynı tür ürün ve hizmetleri içerdikleri,taraf markaları arasında iltibas oluştuğu, ... kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davacıdan alınmasına, 20.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17505
Karar No: 2013/2965
Karar Tarihi: 19.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/17505 E.  ,  2013/2965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Katılan ...'ın ikametinin çatısına baz istasyonu kurdurmak istediği, sanığın da bu duruma karşı çıktığı ve katılana ait ikametin camlarına taş atmak suretiyle kırdığı, diğer katılan ...'ın ise iş yerinin ...’ın evinin alt katında bulunduğu, atılan taşlar nedeniyle işyerinin camlarının kırıldığı ve iş yeri içerisinde bulunan malların zarar gördüğü anlaşılmakla,mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14607
Karar No: 2017/14651
Karar Tarihi: 25.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/14607 E.  ,  2017/14651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması/ iştirak nafakasının azaltılması davasına dair İnegöl Aile Mahkemesinden verilen 15/07/2016 günlü ve 2015/416 E.-2016/543 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 10/05/2017 günlü ve 2016/17610 E.-2017/6877 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK' nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 270.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 25.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1445
Karar No: 2010/11767
Karar Tarihi: 21.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/1445 E.  ,  2010/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıya ait işyerini kiraladıklarını, sözleşme devam ettiği sırad davalının işyerinde esaslı tedilat yapacağını belirterek tahliye ve kiranın artırımını talep ettiğini, kendilerininde yeni şartlar ve hükümler içeren yeni bir sözleşmenin imzalanması halinde bunu kabul edeceklerini bildirdiklerini, davalının kabul etmesi üzerinede davalıca hazırlanan sözleşmeyi okumadan imzaladıklarını, ancak sonradan okuduklarında kaldırılmış olduklarını anladıklarını, iradelerinin fesada uğratıldığını ileri sürerek sözleşmenin irade fesadı nedeniyle iptalini istemişlerdir.

Davalı, davacıların kira sözleşmesini okuyarak ve özgür iradeleriyle imzaladıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, kira sözleşmesinin iptali davasına bakmanın sulh hukuk Mahkemesinin görevi olduğu gerekçesiyle görevsizlki kararı verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 2/1.maddesinde "İcra ve İflas Kanununun onuncu babında yer alan 269 ve 272 inci ve sonraki maddeleri hükümleri hariç olmak üzere, kira sözleşmesine dayanan her türlü tahliye, akdin feshi yakut tespit davaları, bu davalarla birlikte açılmış kira alacağı ve tazminat davaları ve bunları karşılık açılan davalar" da Sulh Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu hükme bağlanmıştır. Fesih davasında başlangıçta geçerli olarak yapılan bir kira

2010/1445-11767

sözleşmesinin sonradan ortaya çıkan nedenlerden dolayı feshedilmesi talep edilmesine rağmen, iptal davacında yapılan kira sözleşmesinin geçerli olmadığı, batıl oluduğu ileri sürülmektedir. Sözleşmenin yapıldığı anda geçerli olmadığı, batıl olduğu yönündeki iddia ile açılan iptal davalarında ise görevli mahkemenin müddeabinin değerine göre belirlenmesi gerekir. Davacılar eldeki davada davaya konu kira sözleşmesinin iradeleri fesada uğratılarak imzalatıldığını, baştan beri geçersiz olduğu ileri sürerek iptalini istemişlerdir. Davaya konu kira sözleşmesinde aylık kira 1.400 TL oluduğu için yıllık kira miktarına göre Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu açık ve belirgindir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek, işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8502
Karar No: 2022/16189
Karar Tarihi: 13.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/8502 E.  ,  2022/16189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

...

...

Sanık ... hakkında “2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan, sanık ... hakkında ise, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükümlerinin katılan vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen, tebliğnamede bu suçlar bakımından görüş bildirilmediği anlaşıldığından, bu hususta da ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12430
Karar No: 2013/24316
Karar Tarihi: 03.12.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12430 E.  ,  2013/24316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın tuvalet penceresinin sinekliğini sökerek eve hırsızlık amacıyla girdiği, henüz bir şey alamadan yakınan ...'ın çocuğunun uyanması nedeniyle kalktığı ve saat:03:00 sıralarında, sanığı elinde bıçakla evde gördüğü ve bağırdığı, sanığın evin penceresinden kaçmaya çalışırken diğer yakınan ...'ın geldiği ve kaçmasına engel olmaya çalıştığı sırada sanığın bıçakla yakınan ...'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek (hayati tehlike geçirmeyecek ve 7 gün mutad işgale engel olacak) şekilde yaraladığı, yakınan ...'ın da sanığın yakalanması için eşine yardım ederken bıçakla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek (hayati tehlike geçirmeyecek ve 10 gün mutad işgale engel olacak) şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK'nın 495/2. yakalanmamak için maddi veya manevi cebir kullanılması halinde hırsızlıkla başlayan eylemin yağma dönüşeceğinin belirtilmesine karşın, 5237 sayılı TCK'nın 148. maddesinde böyle bir düzenlemeye yer verilmemiş olması ve sanığın bir şey alamadan yakalanmak istendiğinde cebir kullandığının anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesi delaletiyle 497/1, 61. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 116/1-4, 86/1, 86/3-e, 86/2, 86/3-e,53. maddelerine uyduğu anlaşılmakla, her iki kanun hükümlerinin blok halinde eyleme uygulanması sonucunda ortaya çıkan sonuçların kıyıslanması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken, 5237 sayılı TCK'da dolaylı yağma suçuna yer verilmediği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2013 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26819
Karar No: 2017/36393
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26819 E.  ,  2017/36393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/4559
Karar No: 2010/7411
Karar Tarihi: 28.09.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/4559 E.  ,  2010/7411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi,

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davaCı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 28.9.2010 Salı günü davacı ... vekili Avukat ... geldi. Davalılar ... ve ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf vekilleri dinlendikten dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların trafik sigortacısı oldukları aracın çarpışması sonucunda araçta yolcu olan müvekkilinin yaralandığını ileri sürerek, tedavi ve ambulans gideri toplamı 10.111,32 Euro maddi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, davacının tedavisinin Almaya'da yapılması için uçak ambulansla gitmesinde bir zorunluluk olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 1.658,32 Euro'nun davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacının Alman uyruklu olduğu ve Almanya'da ikamet ettiği anlaşılmaktadır. Uyuşmazlık, davacının Almanya'ya nakli sırasında kullanılan ambulans ve uçak giderinin maddi zarar kapsamında davalılardan tahsilinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Yaşam hakkı kişinin vazgeçilmez en önemli haklarındandır. Somut olaydaki gibi, ameliyat olması zorunlu olan bir hastanın, sosyal durumuna göre, tercih edeceği bir yerde veya sağlık kurumunda tedavi görmesini doğal karşılamak gerekir. Davacının Almanya'da ikamet ettiği anlaşıldığına göre, uzun sürecek tedavi ve ameliyatının yaşadığı ülkede yapılmasını istemesi de en doğal yaşam hakkıdır. Aksi karar davacının bu konuda tercih yapmasını engellemek sonucunu doğurur (.H.G.K 29.09.1999,E:1999/4-619 K:1999/737). Mahkemece, anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 750,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7969
Karar No: 2017/3069
Karar Tarihi: 11.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/7969 E.  ,  2017/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/2, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması ya da erteleme kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak;

Olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobil ile gündüz vakti, meskun mahalde seyir halindeyken kontrolsüz kavşağa girdiği sırada kavşağa sağ taraftan giren ve düz seyir halinde olan müşteki idaresindeki otomobil ile çarpışarak maddi hasarlı kaza yaptığı, kazanın sanığın kontrolsüz kavşakta sağdan gelen araca ilk geçiş hakkını vermemesinden kaynaklandığı anlaşılmakla, kaza tespit tutanağına göre, sanığın meydana gelen kazada ana yoldan gelen sürücülere ilk geçiş hakkını verme kuralını ihlal ettiğinin belirtildiği, sanığın kusurlu davranışıyla meydana gelen kazanın, tali yoldan gelmekte olan sanığın ana yoldan gelen araca ilk geçiş hakkını vermemesinden kaynaklandığı, sanığın ehliyetsiz araç kullanmasının ve meydana gelen kazada taksirinin bulunmasının, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun oluşumuna yeterli olmadığı, bu nedenle kasten işlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.