erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2007/25784
Karar No: 2008/16839
Karar Tarihi: 30.10.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/25784 E.  ,  2008/16839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Saltanat Modüller Mobilya San. ve Tic. Ltd. Şti ile davalı ...-... aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 7.9.2007 gün ve 7-7 sayılı hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde,"Yargıtay Kanunu"nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, mecurun tahliyesine dair takibe itiraz talebine ilişkin olup, 30.1.1995 gün ve 1995-15 sayılı protokol gereğince, 14'ncü maddenin kapsamı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 12.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 12.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22277
Karar No: 2017/1531
Karar Tarihi: 16.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22277 E.  ,  2017/1531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek dava dilekçesinde tanık delilline dayanmış, bir kısım tanıklarını süresinde verdiği cevaba cevap dilekçesinde bildirmiş, mahkemece ön inceleme duruşmasında diğer tanıklarını bildirmesi için davacıya verilen sürede ise iki tanık ismi daha bildirmiştir. Mahkemece davacı erkeğin, cevaba cevap dilekçesinde bildirdiği tanıkların dinlenilmesi ile yetinilmiş, diğer tanıklar ikinci tanık listesi yasağı kapsamında görülerek dinlenilmeden hüküm kurulmuştur. Davacı erkek dava dilekçesinde tanık deliline dayandığına göre mahkemece ön inceleme duruşmasında taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu belirlendikten sonra taraflara tanıkların isim ve adreslerini bildirmeleri için süre verilmelidir. Zira delil, tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK m. 187/1). Mahkemece de taraflara ön inceleme duruşmasında tanık ve delillerini bildirmek için süre verildiğine ve davacı erkek süresinde verdiği dilekçeyle diğer iki tanığını bildirdiğine göre 20.02.2013 tarihli dilekçe ile bildirilen diğer tanıklar ikinci tanık listesi sayılmaz. O halde tanıklar Abdurrahman Yıldırım ve Mahmut Keskin'in Hukuk Muhakemeleri Kanununun 243 ve devamı maddelerinde gösterilen usul çerçevesinde dinlenilmesi ve tüm deliler birlikte değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmaksızın, eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer yönlerin incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.02.2017 (Per.)
Esas No: 2016/3952
Karar No: 2017/6864
Karar Tarihi: 19.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/3952 E.  ,  2017/6864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- “Sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği cihetle; vergi inceleme raporu, vergi suçu raporu ile dava şartı olan “mütalaa” yazısının “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan davaya devamla sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde “hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin” belirtilmesi karşısında; mahkemece “denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın aynen infaz edileceği" kararı verilerek infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

b) Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası nazara alınarak 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/32963
Karar No: 2013/19385
Karar Tarihi: 09.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32963 E.  ,  2013/19385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 53/6 maddeleri gereğince

mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın asli kusurlu oluşu, yaralı sayısı ve zararın niteliğine göre; 5237 sayılı TCK'nın 22. ve 61. maddesine göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilmeden asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın zararın sigortadan karşılandığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, cezada indirim yapılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının, keza kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/2-3 maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “Sanığın kişiliğine ve suçun işleniş özelliğine göre sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince bir gün karşılığı

adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 3.000-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17998
Karar No: 2014/22017
Karar Tarihi: 03.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/17998 E.  ,  2014/22017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 1. İş Mahkemesi

Tarihi :14.05.2014

No :2013/403-2014/369

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayanağı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Somut olayda, davacının, davalı iş yerinde 01.09.1998-31.8.2002 ve 01.09.2004-31.8.2010 tarihleri arasındaki hizmetlerinin tespitini talep ettiği, mahkemece, tanık anlatımları dikkate alınarak okulun açık olduğu dönemlerle sınırlı olmak üzere davacının yılda 9.5 ay çalıştığı kabul edilerek 01.09.2004-31.8.2010 tarihleri arasında asgari ücretle toplam 1710 gün çalıştığının tespitine karar verildiği anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde yer alan okul aile birliği tarafından okul temizliği ve bakımı için gider makbuzuyla davacı Ş.. Ç.. ile diğer çalışanlara yaz dönemi ve okulun kapalı olduğu dönemde ödeme yapıldığı, yapılan ödemelerden davacının okulun tatil olduğu dönemlerde de çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile yapılan ödeme ve yazılı belgeler karşısında bir kısım tanıkların beyanlarına dayanılarak eğitimin devam ettiği dönemlerle sınırlı olmak üzere çalışıldığı gerekçesiyle hüküm tesis edilmesi hata olup bozma nedenidir.

O hâlde, tarf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 3.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/38818
Karar No: 2016/8687
Karar Tarihi: 24.03.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/38818 E.  ,  2016/8687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'ın bankalarından tüketici kredisi kullandığını, diğer davalıların da bu krediye kefil olduklarını, taksitlerin vadesinde ödenmediğini ileri sürerek, 24.211,66 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hükmün davacı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.04.2015 tarih ve 2014/31795 Esas, 2015/12181 Karar sayılı ilamı ile hükmün onanmasına karar verilmiş; davalı ... karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Davacı, eldeki dava ile davalı ... tarafından kullanılan tüketici kredisi taksitlerinin zamanında ödenmemesi nedeniyle alacağının asıl borçlu ve kefillerden tahsilini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davalı ... bu davada kendisini vekil ile temsil ettirdiğine ve mahkemece de, davanın reddine karar verildiğine göre, reddedilen tutar üzerinden, davalı ... lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince, 2.905,00 TL. nisbi vekalet ücretinin takdiri gerekir ise de; davalı ..., temyiz dilekçesinde lehine hükmedilen vekalet ücreti miktarının 1.654,00 TL olarak düzeltilmesi gerektiğini belirtmiş olup, bu beyanı kendisini bağlar. Mahkemece, davalı lehine nispi yerine maktu vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir .Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HMK.nun 370. maddesi gereğidir. Dairemizce hükmün onanmış olmasının zuhule müstenit olduğu, yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davalının karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davalı ...'nın temyiz dilekçesinde bildirmiş olduğu miktar dikkate alınarak düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme talebinde bulunan davalı ...'nın karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin 15.04.2015 tarih ve 2014/31795 Esas, 2015/12181 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hüküm fıkrasının 5. bendinde yazılı “660,00” rakamlarının hükümden çıkartılarak yerine “1.654,00” rakamlarının yazılarak kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14417
Karar No: 2017/724
Karar Tarihi: 02.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14417 E.  ,  2017/724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Köyü, ... Mevkii No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Mevkii No:... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının babası ile birlikte ... ilçesinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından kısıtlının annesi ile birlikte “... Mevkii No:... ... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... (Kapatılan) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5503
Karar No: 2012/3206
Karar Tarihi: 07.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5503 E.  ,  2012/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 104 ada 55 ve 105 ada 45 parsel sayılı sırasıyla 10.284,94 m2 ve 7.095,09 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak ayrı ayrı dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine'nin tutunduğu Ağustos 289 Y. tarih ve 84 sayılı sicilden gelen 28.2.1964 tarih ve 45, Ağustos 289 Y. tarih ve 39 sicilden gelen 28.2.1964 tarih ve 52 sayılı tapu kaydı ile davalı ...’in tutunduğu 13.1.1935 tarih ve 1 sicilden gelen 5.9.1935 tarih ve 10 sayılı tapu kayıtlarının dava konusu 104 ada 55 ve 105 ada 45 parsel sayılı taşınmazları kapsamadığı, dava konusu taşınmazların kanunları uyarınca Hazine'ye intikal eden yerlerden olmadığı, üzerlerinde tespit tarihinde zilyet davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 07.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/16336
Karar No: 2012/15201
Karar Tarihi: 31.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/16336 E.  ,  2012/15201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Eskişehir 2. Sulh Hukuk ve İnegöl Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“ Diğer taraftan, yine TMK'nun 22. Maddesine göre, bir ceza kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosyanın incelenmesine göre; hükümlünün son yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sk. No:21 ...” olduğunun 29.03.2012 tarihli ihbar yazısı ile 22.03.2012 tarihli hükümlü beyanından anlaşılmasına göre, davanın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nin 21. ve 22. maddeleri gereğince Eskişehir 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3204
Karar No: 2024/3165
Karar Tarihi: 27.02.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3204 E.  ,  2024/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/851 E., 2020/1548 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'in yüzüne karşı verilen karara yönelik, aynı Kanun'un 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanığa yapılan tefhim esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36. maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğnamenin eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/9375
Karar No: 2024/20180
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9375 E.  ,  2024/20180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/587 E., 2022/624 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanığın, 11.11.2022 tarihinde tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanığa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.