Esas No: 2023/4108
Karar No: 2023/4283
Karar Tarihi: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/4108 E.  ,  2023/4283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli, 2022/16 Esas, 2022/379 Karar sayılı kararı ile, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43, 62 nci maddeleri ile 61 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/76 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın aşamalardaki beyanlarının istikrarlı olduğuna, sanıkla mağdurenin ailesi arasında husumet bulunduğuna, mağdurenin annesi ile babasının beyanları arasında çelişki olduğuna, olayın gerçekleştiği iddia edilen evde birden fazla kişinin yaşanması nedeniyle cinsel eylemin gerçekleşmesinin mümkün olmadığına, mağdurenin mahkemede olayı hatırlamadığını beyan ettiğine, mağdurenin psikoloğuna sanığın eylemlerini anlatmadığına, mağdurenin yaşı itibarıyla yalan söyleme meyilli olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın mağdurenin dedesi olduğu, sanığın annesi ile babasının Mart 2016 tarihinde boşandıkları, mağdure ve erkek kardeşinin velayetinin anneye verildiği, bu tarihten (Mart 2016) sonra mağdure, kardeşi ve annesinin İzmir'de yaşamaya başladıkları, babasının ise Akhisar'da babası olan sanığın yanında yaşamaya başladığı, bu dönemde mağdurenin babasının bazı haftasonları kızı olan mağdurenin yanına İzmir'e gelip, mağdureyi ve kardeşini alarak sanığın evine götürdüğü, Nisan 2019'da ise mağdurenin anne ve babasının barıştıkları ve nikahsız olarak beraber yaşamaya başladıkları, bu tarihten (2019 Nisan) sonra sanığın yaklaşık 2 haftada bir mağdureyi ve kardeşini görme bahanesiyle İzmir'e geldiği Mahkemece kabul edilmiştir.

Mahkemece, sanığın ilk olarak Akhisar'da, evde kimsenin olmadığı bir esnada mağdurenin kıyafetlerini dizine kadar indirdiği, mağdurenin ön cinsel bölgesine eliyle dokunduğu, ön cinsel bölgesini yaladığı, mağdurenin göğüslerine elleri ve dili ile dokunduğu, sanığın isteği üzerine mağdurenin sanığın cinsel organına, kıyafetleri üzerinden eliyle dokunduğu, olaydan sonra da "eğer annene babana anlatırsan mahkemede ben yalan söylerim seni idam ederler" diyerek korkuttuğu, en son ise 2021 Şubat- Mart aylarında mağdurenin göğüslerine ve ön özel bölgesine kıyafetleri üzerinden dokunduğu, 2019 yılından - 2021 Şubat/Mart ayına kadar olan süreçte bu şekilde sanığın eli ve diliyle mağdurenin ön cinsel bölgesine dokunmalarının olduğu, bu dokunmaların da ayda 3-5 kez ve toplamda 15'ten fazla olduğu, 2 defasında mağdurenin kıyafetlerini tümüyle çıkardığı kanaatine varılarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanık aşamalarda üzerine atılı suçlamayı reddetmiş ise de, mağdurenin olay örüntüsü ve detaylandırmasını net bir şekilde ifade etmesi nedeniyle yaşı itibariyle bu şekilde kurgusal anlatımlarda bulunmasının kendisinden beklenemeyeceği, olayın mağdurenin annesinin kızının cep telefonunu kontrol etmesi sonucu tesadüfen ortaya çıktığı ve bu aşamada mağdurenin olayları annesine spontane bir şekilde aktardığı, bu ani gelişen olayda mağdurenin anlatımlarının hayali olamayacağı, mağdurenin beyanlarıyla annesinin duyuma dayalı anlatımlarının örtüştüğü, mağdurenin olayın sıcaklığıyla çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinin de net, samimi ve hedefe dönük olduğu kabul edilmiş olup, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına Mahkemece itibar edilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/76 Esas, 2023/82 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.