erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/5347
Karar No: 2013/7974
Karar Tarihi: 08.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5347 E.  ,  2013/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Taşbasamak Köyü çalışma alanında bulunan 115 ada 34 parsel sayılı 913.769,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydı nedeniyle ve mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmıştır. Davacılardan; Ziya ve ... irsen intikal, taksim, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... ve arkadaşları irsen intikal, taksim, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... irsen intikal, taksim, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... irsen intikal, taksim, vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... irsen intikal, taksim, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... irsen intikal, taksim tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ..., ..., ... ve ... irsen intikal, taksim, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... ve ... irsen intikal, taksim, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ..., ..., ..., ... ve ... irsen intikal, taksim, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... ise irsen intikal, taksim, tapu kaydı ve kazandıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın muhtelif bölümleri hakkında ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 115 ada 34 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi mera vasfıyla orta malı olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş, hüküm; bir kısım davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 08.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/19630
Karar No: 2013/18650
Karar Tarihi: 17.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19630 E.  ,  2013/18650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde doğalgaz teknisyeni olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin işverence haksız olarak fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma alacağı, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının .... merkezi operatörü olarak görev yaparken sürekli hatalı işlemleri olduğunu, gelen ihbarları yanlış ve eksik kaydettiğini, sahte kayıt tutma gibi bir durumla karşı karşıya kaldıklarını, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiği ve davacının çalıştığı döneme ilişkin olarak da ödenmeyen işçilik alacaklarının bilirkişi raporu ile tespit edildiği, gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Her eda davası aynı zamanda bir tespit hükmü içereceğinden, hükme esas alınan raporda davacının fazla çalışma alacağı ile ilgili 3 ayrı seçenekte hesaplama yapılmış ve Mahkemece kısmi davada sınırlı olarak talep edilen miktarlara göre hüküm kurulmuş ise de, gerekçede fazla çalışma alacağında raporun hangi seçeneğinin dikkate alındığının gösterilmemesi hatalı olup hükmün, sair yönleri incelenmeksizin, bozulması gerekmiştir

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9198
Karar No: 2010/12238
Karar Tarihi: 22.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/9198 E.  ,  2010/12238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tarsus Asliye 1. Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Kasten yaralama, görevli memura hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Ret, bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Kasten yaralama suçundan kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemezz olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Görevli memura hakaret suçundan hükümlülük kararına yönelik temyiz istemine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ancak

1) Sanığın, 29.07.2005 tarihli dilekçesinde adı geçen savunma tanıkları dinlenmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2) Suç tarihinde 15 yaşını tamamlayıp 18 yaşını bitirmeyen sanığa yüklenen suçların, 765 sayılı yasada düzenlenen yaptırımının alt sınırının 2 yılı aşmayan hapis ya da para cezası olması nedeniyle 5395 sayılı yasanın 24. maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kaldığı, sanığın, 29.07.2005 tarihli duruşmada uzlaşma hükümlerinden yararlanmak istediğini ifade etmesine rağmen yöntemince uzlaştırma girişiminde bulunularak sonucuna göre hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

3) Suç tarihinde 18 yaşından küçük çocuk olan sanığın duruşmalarında cumhuriyet savcısı bulundurularak 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25. maddesine aykırı davranılması,

4) Okulda daha önceden meydana geldiği ve sanığın da karıştığı iddia edilen kavga nedeniyle okul müdürü olan müşteki ...'in, disiplin işlemine esas olmak üzere ifadesini almak amacıyla odasına çağırdığı sanığa boş kağıt imzalatmak isteyip kabul edilmemesi üzerine vurduğu ve hakaret ettiğinin sanık tarafından iddia edilmesi karşısında; sanık yararına haksız tahrik indirimi uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

5)Emanetin 2004/698 sırasına kayıtlı eşya hakkında karar verilmemesi,

6)Sanığın soyadı kayden "..." iken "..." şeklinde alınan sabıka kaydına itibarla hüküm kurulması,

7)Kabule göre de ; CYY.nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "zarar" kavramının, somut, belirlenebilir, maddi bir zararı ifade etmesi, müştekinin de herhangi bir maddi zararı olduğunu ileri sürmemesi karşısında; sanığın hakaret fiili nedeniyle müştekiyi veya kamuyu ne gibi somut bir zarara uğrattığı açıklanmadan "müştekinin suçtan kaynaklanan zararının karşılanmadığı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14744
Karar No: 2014/13345
Karar Tarihi: 30.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14744 E.  ,  2014/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan vekaletname ibraz ederek süre tutum dilekçesi veren sanık müdafiinin temyizi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi için 17.02.2014 tarihinde tevdii edilen dosyanın ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin 30.04.2012 tarihinde verdiği temyiz dilekçesiyle ilgili olarak ek tebliğname düzenlen- dikten sonra inceleme yapılmak üzere iadesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 30.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1032
Karar No: 2012/5727
Karar Tarihi: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1032 E.  ,  2012/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek', '2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak', ‘2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' ve '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği, 31.12.2002, 01.05.2003, 30.06.2003 ve 01.05.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5677
Karar No: 2016/348
Karar Tarihi: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5677 E.  ,  2016/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının kızı ... 'in isminin ... olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde özetle; kızının isminin nüfus kayıtlarında ... olarak geçtiğini ancak gerek aile içinde gerekse sosyal yaşamda ve çevresinde ... ismi ile bilinip tanındığını, kızının gerçekte kullandığı isim ile resmi kayıtlarda yer alan isminin farklı olmasının sorunlara neden olduğunu beyanla, kızının nüfus kayıtlarında ... olan adının önüne sosyal yaşamda bilinip kullanılan ... isminin eklenmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın kabulü ile davacının kızının isminin “... ...” olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece her ne kadar davanın kabulü ile küçüğün isminin “... ...” olarak değiştirilmesine karar verilmiş ise de, dava dilekçesinde talebin “... ...” olarak değiştirmeye yönelik olduğu anlaşıldığından; küçük ...'nun isminin “... ...” olarak düzeltilmesine karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1. maddesinin 3. satırındaki "... ..." isimlerinin yer değişikliği ile "... ...” olarak değiştirilmesi ve bu şekilde yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3137
Karar No: 2018/3179
Karar Tarihi: 09.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3137 E.  ,  2018/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olacağı cihetle; sanık ... için 20.12.2005 olarak, sahte fatura kullanmak suçlarında ise suç tarihinin suça konu fatura hangi vergi türünde kullanılmış ise o vergi türüne ait beyannamenin vergi dairesine verilmesi gereken tarihin bitimini takip eden gün olacağı (tarh döneminin sonu olması itibariyle) cihetle; suça konu faturalar 2005 takvim yılında stopaj gelir vergisinde kullanıldığından diğer sanıklar için ise 21.01.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdikleri cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/2192
Karar No: 2022/5213
Karar Tarihi: 16.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/2192 E.  ,  2022/5213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM :1) İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 10/01/2019 tarih ve 2017/249 (E)- 2019/6 (K) sayılı;

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin,

2)Kararının istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2019 tarih ve 2019/933 (E)- 2019/1106 (K) sayılı;

Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen "İstinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2019 tarih ve 2019/933 (E) 2019/1106 (K) sayılı kararının sanık müdafi tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/05/2019 tarih ve 2019/933 (E) 2019/1106 (K) sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddi” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin eksik incelemeye, sübuta, meşru müdafaanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/06/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/10622
Karar No: 2011/18191
Karar Tarihi: 03.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/10622 E.  ,  2011/18191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması nedeni ile davacının eski taşınmazı üzerinde kalan meyve ağaçlarının bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, imar uygulaması nedeni ile davacının eski taşınmazı üzerinde kalan meyve ağaçlarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Davacının önceki taşınmazı üzerinde bulunan meyve ağaçlarının bedeline hükmedilebilmesi için taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların kesilmesi veya davacının kullanımına engel olunması gerekir.

Bu nedenle; mahallinde keşif yapılarak söz konusu ağaçların mevcut olup olmadığının belirlenmesi, mevcut ise davacının kullanmasına davalı idarece engel olunup olunmadığının gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18612
Karar No: 2024/9062
Karar Tarihi: 24.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/18612 E.  ,  2024/9062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/164 E., 2016/114 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafileri, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk (SSÇ) hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. SSÇ Müdafilerinin Temyiz İstekleri

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun unsurları itibari ile oluşmadığı, mağdurenin kendi rızası ile SSÇ’ye görüntülerini gönderdiği, dosyada cinsel ilişkiye girdiklerine dair somut delil bulunmadığı, mağdurenin kendisinin kızlığına zarar verdiği, SSÇ’nin müşteki ile yaptığı görüşmedeki mesajların cinsel ilişkiye delil olamayacağı, SSÇ’nin ailesinin mutaassıp olması nedeni ile paniğe kapılarak o şekilde yazdığı, bir an için cinsel ilişkinin varlığı kabul edilse bile SSÇ’nin mağdurun yaşı konusunda hataya düştüğü, kaldı ki mağdurun rızasının varlığının da sabit olduğu, mağdurun SSÇ’ye yazdığı mesajlardan tehdite maruz kaldığının söylenemeyeceği, bu nedenle mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Takdiri indirim maddesinin uygulanmasının yasal olmadığı, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

SSÇ'nin savunması, savunmayı kısmen doğrulayan tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından SSÇ'nin katılan mağdurenin yaşını on altı olarak bildiği, katılan mağdurenin okuldan ortak arkadaşlarının bulunduğu ortamda da on altı yaşını bitireceğini söylediğine ilişkin tanık beyanları nazara alındığında SSÇ'nin katılan mağdurenin gerçek yaşı konusunda yanıldığı, bu suretle ceza sorumluluğunu kaldıran veya azaltan nedenlere ait koşulların gerçekleştiği hususunda kaçınılmaz bir hataya düşürdüğü anlaşıldığından, olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik katılan Bakanlık vekili ile SSÇ müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/4584
Karar No: 2020/1568
Karar Tarihi: 17.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/4584 E.  ,  2020/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 12/10/2015

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62, 50/1-a, 52/4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık ... hakkında; CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine, sanık ...’in beraatine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

A) Sanık ... hakkında;

Dosya içeriğine göre sanığın idaresindeki otomobille yerleşim yeri içinde, tek yönlü olan ancak olay tarihinde yol çalışması sebebiyle çift yönlü olarak kullanılan, asfalt kaplama, aydınlatmalı yolda, saat 21:15 sıralarında sol şeritte seyir halindeyken; karşı yönden gelen katılanın idaresindeki motosikletle çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın bir kişinin üçüncü dereceden kemik kırığı olacak şekilde, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek, kemik kırığı olacak ve yüzde sabit iz olacak şekilde yaralanmasına tali kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün kanun ve hukuka aykırı olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA;

B) Sanık ... hakkında;

Olay tarihinde ... Belediyesinde görevli teknisyen olarak görev yapan ve ... Belediyesi tarafından, kaza mahallinde yapılan yer altı kablosu döşeme çalışmasında refakatçi olarak görevlendirilen sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanlar vekilinin sanığın kusurlu olduğuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 17/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.