Esas No: 2025/437
Karar No: 2025/7827
Karar Tarihi: 26.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/437 E.  ,  2025/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/156 E., 2024/1367 K.

MALEN SORUMLU : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere

TEMYİZ EDENLER : Sanık, malen sorumlu

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Malen sorumlunun temyiz isteği yönünden; malen sorumlunun 29.01.2016 tarihinde alınan ifadesinde kendisine yasal hakları hatırlatılmış olmasına rağmen "sanık hakkında şikayetçi olmadığını" beyan ettiği anlaşılmakla, davaya katılmasına karar verilmeyen malen sorumlunun hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz isteği yönünden, sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Malen Sorumlunun Temyizi Yönünden Malen sorumlunun 29.01.2016 tarihinde talimat mahkemesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 234. maddesindeki hakları da hatırlatılarak alınan beyanında, usulüne uygun katılma talebinde bulunmadığı, sanıktan şikâyetçi olmadığı gibi aracı sanığa sattığını ve aracın müsadere edilmesini talep ettiğini beyan etmesi karşısında, malen sorumlunun 5271 sayılı Kanun’un 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan vaki temyiz inceleme isteğinin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanığın Temyiz İsteği Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında netice ceza olarak 3 yıl 9 ay hapis ve 1.875 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildikten sonra 1.875 gün adlî para cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 52/2. Maddesi gereğince bir gün karşılığı belirlenecek miktar üzerinden Türk Lirasına çevrilmesi ve sonrasında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince cezada kazanılmış hakkının korunması gerektiğinin gözetilmemesi ile cezada kazanılmış hak teşkil eden bozma öncesi verilen 1250 gün adlî para cezasının karşılığı olan 25.000 TL adlî para cezası üzerinden cezanın infazına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 25.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulandığı bendinde yer alan "1.875 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere, "1875 gün adli para cezasının bir gün karşılığı sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00 TL belirlenerek, sanığın 37.500 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi, cezada kazanılmış hakkın korunduğu bendinde yer alan "1.250 gün adlî para cezası" ibaresinden sonra gelmek üzere, "bir gün karşılığı sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00 TL belirlenerek, sanığın 25.000 TL adlî para cezası" ibaresinin eklenmesine, hüküm fıkrasında yer alan "1.250 gün Adlî Para Cezasının BİR GÜN KARŞILIĞI sanığın ekonomik ve diğer şahsi hâlleri göz önünde bulundurularak 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince takdiren 20 TL belirlenerek, sanığın 25.000 TL ADLİ PARA CEZASI ile CEZALANDIRILMASINA," ibaresinin ise tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.05.2025 tarihinde karar verildi.