erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/7177
Karar No: 2020/4666
Karar Tarihi: 03.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/7177 E.  ,  2020/4666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 07.02.2018 tarih ve 2017/459 E- 2018/127 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.09.2020 tarih ve 2018/1418 E-2020/586 K. sayılı ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile arasındaki ticari alım satım ilişkisi sebebiyle satın alınan ancak davalıya henüz teslimi yapılmayan menkul mal ile ilgili 3 adet toplam 57.000,00 TL bedelli çek verdiğini, ayrıca satın aldığı menkul ile ilgili depo tutuğunu, ancak satın aldığı menkul malın teslim edilmediğini iddia ederek, verdiği çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespiti, çeklerin istirdadı ile depo ücreti olan 2.200,00 TL'nin davalıdan ihtarnamenin tebliğinden işleyecek avans faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kısmen kabulü ile davacının davalıya verdiği dava konusu çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile mahkemenin 07.02.2018 tarih, 2017/459 Esas, 2018/127 sayılı kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.09.2020 tarihli ek kararda, dava değerinin, 2020 yılı kesinlik sınırı olan 72.070,00 TL’yi aşmadığı gerekçesiyle davacının temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, ek kararın dayandığı gerektirici sebeplere temyiz olunan miktarın 6100 sayılı HMK'nın 362/1 – a maddesinde öngörülen kesinlik sınırları içerisinde bulunmasına göre ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile HMK'nın 370/1 maddesi gereğince ek kararın ONANMASINA, HMK'nın 372 maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16574
Karar No: 2016/3423
Karar Tarihi: 21.03.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16574 E.  ,  2016/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.05.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve muhdesatın aidiyeti istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/97 Esas, 2011/100 Karar sayılı kararı ile davalı aleyhine geçit hakkı davası açtığını, bu davada davacının parseli lehine geçit hakkı kurulduğunu ancak hüküm kurulurken geçit hakkı verilen yer üzerindeki ağaçların değeri dikkate alınmadığını, hükmün bu şekilde kesinleştiğini, geçit hakkı kurulan yerde davalıya ait ağaçların varlığı devam ettiğini bu nedenle mahkemenin geçit hakkı kararının icra marifeti ile infaz edilemediğini geçit hakkı kurulan güzergahta bulunan ağaçların varlığı nedeniyle davacı açısından yolun kullanımına engel olduğunu bu nedenle geçit hakkı üzerindeki ağaçları söküp almayan davalının müdahalesinin men'ine ve ağaçların kal'ine, bu kabul edilmezse muhdesatın aidiyeti hükümleri gereğince ağaçların aidiyetinin kime ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki.... Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.2011 tarihli ve 2010/97 Esas, 2011/100 Karar sayılı kararı ile davacıya ait 107 ada 21 parsel sayılı taşınmaz lehine, 107 ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerinden fen bilirkişi... tarafından düzenlenen 20.04.2011 tarihli kroki de (C) harfi ile ve kırmızı renkle gösterilen boyalı kısımdan 672,00 m2 yüzölçümünde geçit hakkı tesis edildiği, hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Hüküm kesinleştikten sonra, geçit hakkı tesis edilen 24 parsel sayılı taşınmazdaki geçit güzergahı üzerinde davalıya ait muhtelif cins ve adetteki ağaçların bedeli olan 450,00 TL'nin davacı tarafından depo edildiği ancak kesinleşmiş mahkeme kararında bu bedelin depo edildiği belirtilmediğinden hükmün infazında tereddüt oluştuğu, davacı tarafından bu nedenle eldeki davanın açıldığı anlaşıldığından mahkemece, davacının geçit hakkı tesisi için verilen hükmün infazı amacıyla bu davayı açmasında hukuki yararı olduğu gözetilerek kesinleşen kararın infazını sağlayacak şekilde davalıya ait muhtelif cins ve adetteki ağaçların kal'i ile 450,00 TL bedelin davalıya ödenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/7693
Karar No: 2018/3932
Karar Tarihi: 04.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/7693 E.  ,  2018/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; 23.06.2011 günü saat 01:00 sıralarında; müştekinin ikametinin bahçesinde üzeri branda ile örtülü halde bulunan inşaat kerestelerinin çalınmaya teşebbüs edildiğinin iddia edildiği somut olayda; müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanında kerestelerini çalmaya çalışan şahsı görmesi üzerine kendisine seslendiğini ve kaçan şahsın olay yerine gelen kolluk görevlilerince yakalandığını belirttiği, sanığın 21.09.2011 tarihli celsede; müştekinin orada gördüğü tahtalardan birkaç tanesini ayırdığını, sabah sahibinden isteyeceğini savunduğunun anlaşılması karşısında; sanığın hırsızlık kastının bulunduğu anlaşılmakla, suça konu kerestelerin alındığı yerin, suç tarihi itibariyle müştekiye ait ikametin eklentisi içinde olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12851
Karar No: 2017/11962
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12851 E.  ,  2017/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/344
Karar No: 2020/1060
Karar Tarihi: 15.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/344 E.  ,  2020/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın suçu kabul etmediği ve suçta kullanıldığı iddia edilen bıçağın ele geçmediği olayda, sanık ile katılanlar arasında tanık ...'ın bakımı nedeniyle husumet bulunması, katılanların soruşturma aşamasındaki beyanlarında, sanığın elinde ekmek bıçağı olduğunu söylemelerine rağmen, kovuşturma aşamasında, sanığın elinde maket bıçağı olduğunu beyan ederek aşamalarda değişen anlatımlarda bulunmaları ve olayın tek tanığı ...'ın aşamalarda sanığın elinde bıçak gördüğüne dair anlatımının bulunmaması karşısında; katılanların beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden ve tanığın beyanına neden itibar edilmediği de açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Tüm deliller değerlendirildikten sonra sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kaldığının kabulü halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2394
Karar No: 2018/6209
Karar Tarihi: 15.05.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/2394 E.  ,  2018/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 20.02.2018 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekilleri gelmedi. Davacı vekili Av. ...'ın başka mahkemelerde duruşması olduğundan bahisle mazeret dilekçesi verdiği görüldü. Davacının başka avukatının da bulunduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.05.2018 (Salı)
Esas No: 2010/4391
Karar No: 2011/4394
Karar Tarihi: 28.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/4391 E.  ,  2011/4394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 205 ada 1 parsel sayılı 3709,91 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, dava sırasında vergi kaydına da dayanmış, taşınmazın belli bir bölümünün miras bırakanın mirasçıları adına tapuya tescilini öne sürmüştür. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu 205 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ...’in ekonomik amaca uygun zilyetliği bulunmadığı gibi taşınmaz üzerinde davalı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Davacı ...'in tutunduğu 1937 tarih 414 tahrir sayılı vergi kaydı taşınmazın bir bölümüne uysa bile zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilmemesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 6,85 TL harcın davacıdan alınmasına, 28.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/15625
Karar No: 2011/20894
Karar Tarihi: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/15625 E.  ,  2011/20894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; tarafların 22.01.1999 tarih 1999/735 E. 1999/921 K. sayılı karar ile anlaşarak boşandıklarını, müşterek çocukları ... için aylık 100 Dolar nafakaya karar verildiğini, 2004 yılında artışla 125 Dolar olmuş ise de müşterek kızlarının 16 yaşında olduğunu, davalının yeterince nafaka ödememesi nedeniyle müşterek çocuklarının bazı şeylerden yoksun kaldığını açıklayarak takdir edilen nafakanın aylık 2000,00 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalıya usulüne uygun duruşma gün ve saati tebliğ edilmiş, davalı duruşmaya katılmadığı gibi herhangi bir cevap dilekçesi de ibraz etmemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile iştirak nafakası aylık 1500,00 TL’ye çıkarılmış, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davada aradan geçen zaman içinde gelişen ve tarafların ekonomik sosyal durumunu değiştiren özel olaylar, nedenler, gelir ve giderlerde olağan dışı artış olduğu iddia ve ispat edilmemiş, paranın değer kaybetmesi, çocuğun büyümesi nedeniyle nafaka artışı istenmiştir.

Somut olayda, davaya konu artırılması istenen nafaka tarafların anlaşmasıyla belirlenmiştir. Davacı ve müşterek çocuk davacının ailesiyle birlikte yaşamaktadır. Müşterek çoçuk 1995 doğumlu olup, Devlet okulunda öğrencidir. Davalı ise, doktor olarak görev yapmakta olup, evli, bakmakla yükümlü olduğu iki çoçuğa daha sahiptir. Maaşından başka geliri tespit edilememiştir.

Gerçekleşen bu sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında takdir edilen miktar çok fazla olup, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bulunmamıştır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6375
Karar No: 2012/10872
Karar Tarihi: 06.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/6375 E.  ,  2012/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Şabanözü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2008 gün ve 2007/4 Esas, 2008/16 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan cezanın miktarına göre sanık müdafiin duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...'nın hükümden sonra 08.04.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından TCK.nın 64. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lûzumu, bozmayı gerektirmiş, Üst Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın karar verilmesi mümkün olduğundan aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının sanığın ölmesi nedeniyle TCK.nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/860
Karar No: 2025/4788
Karar Tarihi: 22.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2025/860 E.  ,  2025/4788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/2657 E., 2024/1761 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; arama işlemlerinin hukuka aykırı olduğuna, atılı suçun işlendiğine dair delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına, kararın gerekçesiz olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/13620
Karar No: 2022/17016
Karar Tarihi: 29.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/13620 E.  ,  2022/17016 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak hükümde belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

Mahkemece, 11.10.2022 tarihli ek karar ile davalılar vekilinin temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili, 11.10.2022 tarihli ek kararın davalılar ..., ..., ..., ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davalılar ..., ..., ..., ... vekilinin Mahkemenin 11.10.2022 tarihli ek kararına karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından,

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 368. maddesi) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, karar veren Hakim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Eldeki davada, Mahkemece davalılar vekiline her bir davalı için ayrı ayrı 80,70 tl temyiz (maktu) karar harcı ile 397,80 tl temyiz kanun yoluna başvurma harçlarının tamamlatılmasına ilişkin muhtıranın 13.09.2022 tarihinde tebliğ edildiği, 1 haftalık süre geçtikten sonra Mahkemece 11.10.2022 tarihinde yasal süresi içerisinde eksiklikler tamamlanmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği, davalılar vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece verilen ek kararın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesindeki yöntemine uygun olduğu anlaşıldığından, davalılar vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin 11.10.2022 tarihli ek kararın onanmasına,

2- Davalı Kurum vekilinin Mahkemenin 09.06.2022 tarihli, 2021/271 Esas ve 2022/316 Karar no'lu hükmüne karşı yöneltmiş olduğu temyiz itirazlarının incelenmesi bakımından,

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 29.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.