erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/537
Karar No: 2014/17692
Karar Tarihi: 02.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/537 E.  ,  2014/17692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Kararda davalı isminin yanlış gösterilmesinin maddi hataya müstenit olup her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/13279
Karar No: 2007/14598
Karar Tarihi: 21.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13279 E.  ,  2007/14598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.05.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 29.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, genel yola elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davalılar dava konusu yerin kendi taşınmazlarının sınır içinde kaldığından davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davacı vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacının temyizine gelince; davacı genel yola müdahaleli ağaçların ve çeşme, kümes ve kuruluk nitelikli yapıların kal'ini talep etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonrasında sunulan ve hükme esas alınan 12.07.2006 tarihli fen bilirkişi ...'nın düzenlediği rapor ve krokide ağaç ve müstemilatların yeri gösterilerek yola müdahaleli oldukları bildirilmiştir. Mahkemece yol üzerinde inşa edilen müstemilatın kal'ine, ancak yol kenarında kaldığından ağaçlarla ilgili kal talebinin reddine karar verilmiştir. Oysa hükme esas rapor ve krokiye göre ağaçların yol içinde kaldığı ve yola müdahaleli olduğu anlaşıldığından ağaçların da kal'ine karar verilmesi gerekirdi. Mahkemece yukarıda açıklanan nedenlerle bu konudaki talebin reddedilmiş olması usül ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) bentteki sebeplerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile usül ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin harcın yatırana iadesine, 21.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Esas No: 2016/11845
Karar No: 2017/25612
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11845 E.  ,  2017/25612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/1393
Karar No: 2020/966
Karar Tarihi: 09.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1393 E.  ,  2020/966 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi Kötüye Kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın, 5271 sayılı CMK'nın 237 ve 238. maddelerine göre, usulüne uygun şekilde başvurarak katılan sıfatını kazanmaması nedeniyle hükmü temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin tebliğnamedeki görüşe uygun olarak 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihi itibariyle ...'nde çevre sağlık teknisyeni olarak görev yapan sanığın, gıda işletmeciliği yapan müştekilerin işyerlerine giderek, "Yeni yasal düzenlemeler ile işletme kayıt belgesi alma/bulundurma zorunluluğu getirildiği"nden bahisle belge ücreti adı altında makbuzsuz bir şekilde değişik miktarlarda para topladığı, makbuzların işletme kayıt belgesi ile birlikte Çanakkale İl Tarım Müdürlüğü tarafından gönderileceğini beyan ettiği kabul edilen olayda;

İdari soruşturma aşamasında gıda işyeri denetim formlarına ait dip koçanlar incelendiğinde; sanığın para toplama olayından 1 hafta kadar önce müştekilere ait gıda işletmelerini -tek başına

denetleme yetkisi olmamasına karşın- denetleyerek denetim formları düzenlediğinin anlaşıldığı, sanığın bu şekilde müştekiler üzerinde gıda işletmelerini denetleme yetkisi bulunduğu yönünde intiba uyandırdığı, olay tarihinde de müştekilerin işletmelerine giderek 07/12/2011 tarihli 28145 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Gıda İşletmelerinin Kayıt ve Onay İşlemlerine Dair Yönetmelik" hükümlerine ilişkin gerçeğe aykırı bilgiler vererek görevinin kendisine sağladığı güveni kötüye kullanmak suretiyle ve gerçekleştirdiği hileli davranışlarla mağdurları ikna ederek kendisine yarar sağladığı,

Sanığın sergilediği aldatıcı davranışların, belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olması, sergileniş açısından mağdurların denetleme olanağını ortadan kaldırması nedeniyle "Basit yalan" boyutunu aşarak "Nitelikli yalan/hile" boyutuna ulaştığı, sanığın kullandığı hile ve desiselerle müştekileri yanılgıya düşürerek kendisine haksız yarar sağladığı anlaşılmakla eyleminin TCK'nın 250.maddesi kapsamında irtikap suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ile katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnamedeki düşünceye kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, 09/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/11427
Karar No: 2010/17108
Karar Tarihi: 12.10.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/11427 E.  ,  2010/17108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak doğalgaz boru hattı geçirilen taşınmazın geçici irtifak hakkı karşılığı ile kesilen ağaçların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki taşınmazın net geliri esas alınarak geçici irtifak hakkı karşılığının ve kesilen şeftali ağaçlarının bedelinin de taşınmazın kapama şeftali değerinden ekilebilir ürün geliri esas alınarak bulunan değerin indirilmesi suretiyle tespitinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bilirkişi kurulunun asıl raporunda müştemilat tespit listesinde kesildiği bildirilen 40 adet şeftali ağacı üzerinden hesaplama yapıldığı, aynı bilirkişi kurulunun ek raporunda ise geçici irtifak alanında 13 adet şeftali ağacının kesilebileceği bildirildiğinden 13 adet üzerinden yapılan hesaplama nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken davalı idarenin kabul etmediği ve onaylamadığı müştemilat tespit listesinde bildirilen rakam üzerinden değer belirleyen rapora göre fazla bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3516
Karar No: 2014/21650
Karar Tarihi: 15.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3516 E.  ,  2014/21650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/119188

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

NUMARASI : 2009/161 (E) ve 2010/472 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık C.. İ.. hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1 - 5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının sanıklar İ.. Ş.. ve M.. M.. hakkında "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” sanıklar A.. Y.. (İ...) ve C.. İ.. hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” ve sanıklar İ.. Ü.. ve Ö.. Ö.. (A...) hakkında ise “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 20.02.2009 gün ve 2009/1346 Esas sayılı iddianamesi ile sanıklar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davasının açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan “sahte fatura kullanmak” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle 213 sayılı VUK'nun 367 ve 5271 sayılı CMK'nun 225. maddelerine muhalefet edilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; sanıklar İ.. Ş.., M.. M.., A.. Y.. (İ..) ve C.. İ.. yönünden ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu,tüm sanıklar yönünden ise aynı takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan hüküm kurulması,

3- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanıkların sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık M.. M.. müdafii ile sanıklar A.. Y.. (İ..), C.. İ.., İ.. Ü.., İ.. Ş.. ve Ö.. Ö.. (A..)'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11051
Karar No: 2017/25606
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11051 E.  ,  2017/25606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/8555
Karar No: 2014/11544
Karar Tarihi: 11.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8555 E.  ,  2014/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının yaşlı ve rahatsız olduğunu iddia ettiği annesine vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar kısıtlı adayının dayalı nüfus kayıt sistemindeki yerleşim yeri “...“ ise de 30.03.2012 ve 22.05.2013 tarihli zabıta araştırmalarına göre kısıtlı adayının bu adreste ikamet etmediği, vasi adayı oğlu dışında diğer oğlu ... ile birlikte “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3088
Karar No: 2012/5168
Karar Tarihi: 07.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3088 E.  ,  2012/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasının aksine, yüklenen suçları işlediğine ilişkin, araları bozuk olan kardeşi tanık ...'in görgüye müstenit olmayan soyut suç atması dışında mahkumiyetine yeterli kesin inandırıcı ve hukuka uygun kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3787
Karar No: 2012/8333
Karar Tarihi: 03.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3787 E.  ,  2012/8333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL,TESCİL,TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakan babası ... ...'nin çekişme konusu taşınmazların bedellerini ödemek suretiyle davalı oğulları ve dava dışı anneleri adına tescil ettirdiğini, davalıların gençliklerinde murisin yanında yardımcı olarak çalıştıklarını, iş yerine ait tüm sermaye ve idarenin murise ait olduğunu, murisin tabakhane işlettiğini ve kazancının iyi olduğunu, taşınmazların edinim tarihlerinde alım güçlerinin bulunmadığını, yapılan işlemlerin kendisinden mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, payı oranında iptal ve tescil olmazsa tenkis isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa olgusunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 3.7.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına, 3.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/710
Karar No: 2020/1085
Karar Tarihi: 16.09.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/710 E.  ,  2020/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... İlçe Tarım Müdürlüğü'nde Ziraat Teknisyeni olarak görev yapan sanığın, sorumlu olduğu köylerden tespiti yapılan 15 çiftçiden 11 çiftçiye don afeti kapsamı dışında kalan tarım arazileri için fazla ödeme yapması ve söz konusu araziler çiftçi kayıt sisteminde kayısı bahçesi olarak yer almadığı halde sanığın herhangi bir tespite dayalı olmadan Bakanlık talimatına aykırı biçimde çiftçi kayıt sistemine söz konusu yerleri kayısı bahçesi olarak kaydedip bu çiftçilere haksız ödeme yapılmasına sebebiyet verdiği iddia olunması karşısında; eylemlerin sübutu halinde zincirleme olarak nitelikli dolandırıcılık ve memurun resmi belgede sahteciliği suçlarının oluşabileceği, bu suçlara bakma görevinin ve eylemlerin hukuki niteliğini tayin yetkisinin yüksek görevli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilmeksizin, görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

(1) Alt sınırdan tecziye edildiği belirtilen sanık hakkında temel hapis cezasının bir yıl olarak tayini,

(2) Sanık hakkında TCK. nun 43. maddesinin uygulanmasının gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

(3) Hükmün gizli açıklanması suretiyle CMK 182/3. maddesi düzenlemesine aykırı davranılması,

(4) CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de bu fıkraya 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınıp, sanığa, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul edip etmediğinin sorulması, uğranılan zarar miktarının saptanması ile tazmin imkanı tanınmasından sonra suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel adli sicil kaydı bulunmayan, hakkında takdiri indirim hükmü uygulanan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet Savcısı'nın ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 maddeleri uyarınca BOZULMASINA 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9063
Karar No: 2014/15193
Karar Tarihi: 30.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9063 E.  ,  2014/15193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2013/501-2014/17

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin son fıkrası hükmüne göre, kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı tesisinde, kamulaştırma nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü kamulaştırma bedelidir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporlarında taşınmaz üzerinde bulunan yapılar ve ağaçların bedeli de zemin bedeline eklenerek toplam bedel üzerine irtifak değer kaybı uygulanarak kamulaştırma bedeli belirlenmiş ise de; dosyadaki bilgi ve belgelerden taşınmazdaki yapılar ve ağaçların taşınmazdaki konumu, enerji nakil hattının taşınmazdaki yapılar ve ağaçların üzerinden geçip geçmediği, geçiyorsa yapılar ve ağaçlara etkilerinin neler olduğu açıkça belirlenmeden taşınmazda oluşacak değer kaybının hesaplanmasında yapı ve ağaç değerlerinin de gözönünde tutularak irtifak değer tespiti yapılmış olması,

2-Taşınmazın tapu kaydında bulunan ipotek şerhinin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10372
Karar No: 2017/25595
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/10372 E.  ,  2017/25595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.