Esas No: 2023/12508
Karar No: 2023/3797
Karar Tarihi: 21.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12508 E.  ,  2023/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1038 E., 2016/234 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.11.2014 tarihli ve 2014/54621 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, sanığın suç tarihinde katılana ait işyerine kapı kilidini sert bir cisimle zorlayıp kilit dilini bozarak girip, işyerinden televizyon, telefon gibi eşyaları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 7/2 delaletiyle 142/1-b, 151/1, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/1038 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 116/2, 151/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 3 yıl hapis, 6 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın haksız olduğu, eksik incelemeyle karar verildiği, eski sabıkalı olmasından dolayı mahkûmiyet kararı verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde katılana ait iş yerine giriş kapısının kilit çevresini sert bir cisim ile zorlayıp kilit dilini bozarak girdiği ve iş yerinden 2 adet televizyon, 3 adet DVD, kasada bulunan 11 adet telefon, altın kaplama kol saati ve çakmak ile 16 adet tesbihi çaldığı, Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmalarında atılı suçları inkâr etmiş, önceki ifadelerinde katılanı tanımadığını, katılanın işyerine gitmediğini beyan etmiş, sonraki ifadelerinde katılanı tanıdığını, tamir işi için katılanın işyerine gittiğini savunmuştur. Katılanın aşamalardaki ifadeleri dosyada mevcut olup, sanığı tanımadığını, işyerinde müşterilerin girmesinin yasak olduğu kısımdan parmak izi aldırdığını beyan etmiştir. Sanığın parmak izinin iş yeri içerisinde tespit edildiğine dair 10.09.2014 tarihli Ekspertiz Raporu dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; katılanın işyerinin arka tarafındaki müşterilerin girmesinin izin verilmediği kısımda bulunan kutu yüzeyinden sanığın parmak izinin tespit edildiğine dair 10.09.2014 tarihli Ekspertiz Raporu, sanığın aşamalardaki değişen, çelişkili ifadeleri, katılanın aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların, yukarıda eleştiri konusu yapılan husus dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiş, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 56. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2016 tarihli ve 2014/1038 Esas, 2016/234 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.