Esas No: 2023/4148
Karar No: 2024/1852
Karar Tarihi: 28.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/4148 E.  ,  2024/1852 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/504 E., 2023/106 K.

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2020 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 1 yıl 3 ay hapis ve doğrudan verilen 5000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Van Bölge Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olanayan yere tecavüz suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararın kaldırılmasına ve sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteği;suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın tapuda Muş Merkez Kale Mahallesi 461 Ada 27 ve 28 Parsellerde bulunan katılanların murisinden kalan tapuda katılanlar ile diğer mirasçılar adına tescilli taşınmazlara çadır kurup hayvan barınağı ile çoban kulübesi yaparak bahçe olarak kullandığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

İştirak halinde mülkiyet sahibi olan maliklerin ilgili taşınmazlarda tasarruf yetkisini ancak oy birliği ile kullanabilecekleri, bir kısım maliklerin el birliği halinde sahip oldukları taşınmazlar hakkında farklı kişiler ile tek başına anlaşma yapamayacağı ve kadastro bilirkişisi raporu da nazara alındığında; sanığın müştekilere ait araziye çadır kurmak, koyun yatağı ve bahçe kullanım amaçlı çit çekerek tecavüz ettiği gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Sanığın bir kısım maliklerle yaptığı kira sözleşmesine dayalı olarak taşınmaza sabit kalıcı bir yapı yapmaksızın kullanması şeklinde iddia ve kabul olunan eylemde sanığın suç kastının olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın aşamalardaki savunmalarında taşınmazları katılanların kardeşleri olan ve taşınmazlarda pay sahibi olarak malik olan tanık B.T.'den kiraladığını beyan etmesi ve buna dair kira sözleşmesi ibraz etmesi ile tanık B.T.'nin de beyanında kira ilişkisini doğrulaması karşısında; sanığın taşınmazı kira sözleşmesine dayalı olarak kullandığı anlaşıldığından suç kastı olmayan sanık hakkında verilen beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Van Bölge Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/504 Esas sayılı kararında katılanlar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Muş 3.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Van Bölge Mahkemesi 4.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.