erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/13755
Karar No: 2022/16523
Karar Tarihi: 21.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13755 E.  ,  2022/16523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Terekenin teslimine ilişkin olarak açılan davada Dinar Sulh Hukuk ile Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, terekenin teslimine ilişkindir.

Dinar Sulh Hukuk Mahkemesince, yapılan kolluk araştırması sonucunda mirasçıların "Anafartalar Mah. 2712/1(2712 Sk. Yanı) Sokak No:6 Kat:2 Daire:9 Pamukkale/Denizli" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği, Denizli Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Denizli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, tereke teslimi konusunda yetkili mahkemenin müteveffanın ölmeden önceki son ikametgah adresinin bulunduğu mahkeme olduğu, ancak Dinar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkisizlik ilamında müteveffanın son ikamet adresinin dikkate alınmadığı, mirasçılarının ikamet ettiği adresinin dikkate alınarak yetkisizlik kararı verildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 589. maddesinde "Miras bırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." düzenlemesi, aynı Kanun'un 19/1. maddesinde ise "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." düzenlemelerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, müteveffanın son yerleşim yeri adresinin "Dinar/Afyonkarahisar" olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Dinar Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Dinar Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/11/2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2016/24152
Karar No: 2017/35924
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24152 E.  ,  2017/35924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/9783
Karar No: 2016/12726
Karar Tarihi: 16.11.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/9783 E.  ,  2016/12726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, sanığın idaresindeki otobüs ile gece vakti meskun mahal dışında yer alan iki yönlü, aydınlatması bulunmayan yolda seyir halindeyken yağan yağmur nedeniyle yolu kapatan sel sularına rağmen sel suyuna girip seyrine devam etmeye çalıştığı sırada sel sularının otobüsü yol dışı bırakacak şekilde sürükleyerek gidiş istikametine göre yolun sağ tarafına devrilmesi sonucu 3 kişinin suda boğularak öldüğü, şikayetçi olan 5 kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, bir kişinin vücudunda kırık oluşacak bir kişinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığı olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın asli kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ile sanığın benzin istasyonunda yakıt almak için durduğunda, görevli personelin yolun gidilemeyecek durumda olduğunu ileride bir aracın kaza yaptığını sanığa söylediğinin, sanığın sel suyuna girdiğini ancak yolda ilerleyememesi üzerine geri geri gelerek tekrar sel suyunun içinde otobüsü sürdüğünün dosya içindeki tanık anlatımları ile sabit olduğu anlaşılmakla; sanığın uyarıları ve mevcut yol durumunu dikkate almayacak şekilde araç sevk ve idare eden sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, olayda sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1596
Karar No: 2020/6147
Karar Tarihi: 08.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1596 E.  ,  2020/6147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi yönünden; davalı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 21.10.2020 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldi. Duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 2.540 TL vekalet ücretinin Beyhan'dan alınıp Ali'ye verilmesine,

aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80'er TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.08.12.2020 (Salı)
Esas No: 2014/15465
Karar No: 2014/16356
Karar Tarihi: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/15465 E.  ,  2014/16356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Mahkeme dosyası Dairemizin 16.04.2014 tarihli kararı ile davalı vekilinin özel yetki içeren vekaletnamesini sunması için mahkemesine iade edilmiş, özel yetki içeren vekaletname sunulmadığı gibi bu kez dosya elektronik ortamda gönderilmiş ancak tebliğ mazbataları taranmamıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014(Çrş.)
Esas No: 2024/8483
Karar No: 2024/12537
Karar Tarihi: 23.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/8483 E.  ,  2024/12537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.03.2021

SAYISI : 2018/3974 E., 2020/118 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.03.2021 tarihli ve 2018/3974 Esas, 2020/118 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilip usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük yasal süreden sonra temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olmaması nedeniyle,Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 26.03.2021 tarihli, 2018/3974 Esas ve 2020/118 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi gereği, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31409
Karar No: 2017/3096
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31409 E.  ,  2017/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4110
Karar No: 2011/35879
Karar Tarihi: 10.10.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/4110 E.  ,  2011/35879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/127663

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2007

NUMARASI : 2007/382

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydındaki sabıkalarının adli sicilden çıkarılma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği tartışılarak, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMY’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 Sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 10.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1406
Karar No: 2018/4946
Karar Tarihi: 06.11.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1406 E.  ,  2018/4946 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme :... Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi – Numarası : 31/05/2016 tarih, 2016/197 esas ve 2016/218 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olay tutanağına göre devriye görevini ifa eden kolluk güçlerinin kimlik kontrolü yapmak amacıyla durdurdukları sanığın kaba üst aramasını gerçekleştirecek imkanları olduğu sırada sanığın montunun cebinde bulunan kutu içersindeki MDMA içeren tabletleri görevlilere teslim etmiş olmasının TCK’nın 192/3. maddesi kapsamında suçun meydana çıkmasına hizmet ve yardım niteliğinde sayılamayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 06/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20992
Karar No: 2017/36496
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20992 E.  ,  2017/36496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/5673
Karar No: 2008/8397
Karar Tarihi: 10.07.2008

18. Hukuk Dairesi 2008/5673 E., 2008/8397 K.

**18. Hukuk Dairesi 2008/5673 E., 2008/8397 K.**

**- DOĞUM TARİHİNİN DÜZELTİLMESİ

- NÜFUS KAYDINDA ÇELİŞKİ MEYDANA GELMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 427 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı K.H. ile davalı Nüfus Müdürlüğü arasındaki davada Erzurum 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 22.5.2007 günlü ve 2007/71-2007/152 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 6.5.2008 gün ve Hukuk- 2008/81845 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 8.3.2007 tarihli davanamesi ile Nüfus Müdürlüğü ve Ömer Gözübüyük aleyhine açtığı davada, davalı Ömer'in 1.6.1987 olan doğum tarihinin ay ve günü saklı kalmak üzere 1991 olarak düzeltilmesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüyle davalı Ömer'in doğum tarihinin 1.6.1991 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden davalı Ömer'in nüfusa 16.12.1988 tarihinde tescil edildiği anlaşılmıştır. Bir kimsenin doğmadan önce nüfusa tescili mümkün olmadığı halde doğum tarihinin 1.6.1991 olarak düzeltilmesi nüfus kayıtlarında çelişki meydana getirmektedir.

Hakim, nüfus kayıtlarında düzeltme yapılmasına karar verirken, bu kayıtlar arasında çelişki meydana getirmemek ve hayatın olağan akışına ters düşecek durumlara yol açmamaya özen göstermek zorunda olup, bu hususa uyulmaması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 10.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16771
Karar No: 2016/8397
Karar Tarihi: 12.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/16771 E.  ,  2016/8397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı ...’in murisi ...’in verasetnamesinin onaylı örneği istenerek gelen yazı cevabının eksiksiz ve onaylı örneği dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13219
Karar No: 2020/3812
Karar Tarihi: 18.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/13219 E.  ,  2020/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 01/06/2015 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02/06/2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava mirasın hükmen reddi talebine ilişkindir.

Davacılar vekili, 17/02/2015 tarihinde ölen mirasbırakan ...’ün terekesinin borca batık olduğunu beyanla mirasın hükmen reddinin tespitini istemiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmü, davalı ...Ş. vekili temyiz etmiştir.

1) Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2) 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 612. maddesi “En yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından reddolunan miras, Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilir. Tasfiye sonunda arta kalan değerler, mirası reddetmemişler gibi hak sahiplerine verilir.” hükmünü düzenlemiştir.

Somut olaya gelince, yukarıda açıklanan hukuksal olgu ve mirasın en yakın yasal mirasçılar tarafından reddedildiği dikkate alındığında 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 612. maddesi gereğince terekenin Sulh Mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesine dair hüküm kurulması eksik bırakılmış ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nun 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hüküm fıkrasına “4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 612. maddesi gereğince mirasın iflas hükümlerine göre tasfiye edilmesi için hüküm kesinleştiğinde dosyanın mirasın açıldığı yer Sulh Mahkemesine gönderilmesine,” ibarelerinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 18.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/2071
Karar No: 2011/2769
Karar Tarihi: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2071 E.  ,  2011/2769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 108 ada 8 parsel sayılı 6572,54 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.