erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/7346
Karar No: 2011/3096
Karar Tarihi: 09.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/7346 E.  ,  2011/3096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı banka vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan Kredi Kartı Üyelik Sözleşmesi gereğince kredi kullanan davalının kredi borcunu ödememesi üzerine toplam 1.872.22.-YTL alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında, 16.08.2004 günlü kredi kartının çalındığını, davacıya hemen kartının çalındığına ilişkin bildirimde bulunduğunu, çalınan kartla yapılan harcamalardan sorumlu olmadığını belirterek, davanın reddini savunmuş, %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, slip asıllarının temin edilemediği, davalının kartının çalınmasından hemen sonra davacının bankayı arayarak kayıt ve çalıntı ihbarı yaptığını belirttiği, davacı bankanın harcamanın 16.08.2004 tarihinde saat 9.33’de, kayıp çalıntı bildiriminin ise 11.21.’de yapıldığını iddia ettiği, ancak davacının kayıp ve çalıntı ihbarına ilişkin görüşmelerin kaydını sunamadığı, ispat yükünün davacı bankada olmasına rağmen, iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı banka vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4840
Karar No: 2016/6456
Karar Tarihi: 22.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/4840 E.  ,  2016/6456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosyada faturaların bulunmadığı görülmekle; suça konu faturaların asılları veya onaylı suretleri dosya içerisine konulup incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin a, b, d, ve e bentlerinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı ilamı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3134
Karar No: 2019/7869
Karar Tarihi: 21.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3134 E.  ,  2019/7869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 142/2-h ve 143. maddesiyle hüküm kurularak 7 yıl 6 ay hapis cezasından, yaş küçüklüğü nedeniyle TCK’nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken suça sürüklenen çocuk hakkında 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamında diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun mağdura ait depo olarak kullanılan içinde oturulmayan, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve veya bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan depo içerisinden hırsızlık yapması şeklinde gerçekleşen eylemde konut ya da iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Hırsızlık suçunun mağdura ait iş yerinden gerçekleşmesi karşısında; hükümde uygulama maddesinin TCK'nun 116/2-4 yerine 116/1-4 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27807
Karar No: 2016/14389
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27807 E.  ,  2016/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazın aynı değerde olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 1.5 kat değerli olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1811
Karar No: 2018/12682
Karar Tarihi: 24.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/1811 E.  ,  2018/12682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkili şirkete tüm ev sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan ... 'nın kullanmakta olduğu ... adresinde 26/12/2013 tarihinde şehir ana rögar şebekesinden geri tepen sular neticesinde maddi hasar meydana geldiğini, dava konusu hasarın İSKİ'nin gerekli bakım ve onarımı yapmamış olması nedeni ile atık su giderlerinin geri tepmesi neticesinde meydana geldiğini, dolayısıyla gerekli bakım ve onarımı yapmakla sorumlu olan İSKİ'nin hasarın meydana gelmesinde kusurlu ve sorumlu olduğunu, müvekkili şirkete vaki hasar ihbarını müteakip yaptırılan ekspertiz raporuna istinaden 2.400,00 TL'nin 15/01/2014 tarihinde sigortalı hak sahibine ödendiğini belirterek 2.400,00 TL'nin ödeme tarihi olan 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davanın kabulüne, 2.400,00 TL rücu tazminatının ödeme tarihi olan 15/01/2014 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 123,01 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 24/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4487
Karar No: 2022/8862
Karar Tarihi: 12.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2019/4487 E.  ,  2022/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.04.2017 gün ve 2015/234 - 2017/294 sayılı kararı bozan Daire'nin 25.06.2019 gün ve 2019/2236 - 2019/4826 sayılı kararı aleyhinde feri müdahiller vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin... A.Ş. Çankaya Şubesi’nin müdürünün ısrarı ile bu banka şubesine 8.000 USD ve 23.000 DM yatırdığını, banka yönetimine el konulmasından müvekkilinin parasının off shore hesabına aktarıldığını öğrendiğini, yapılan araştırmada söz konu paranın... Ltd. adlı paravan bankaya yatırılması için müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanıldığının, banka müdürünün sırf prim almak için paranın off-shore hesabına aktarılmasının sağlandığının anlaşıldığını, davalı bankaya karşı açılan kısmi davanın kabulüne karar verildiğini ve müvekkilinin hüküm altına alınan alacağını tahsil ettiğini, bakiye kısım için bu davanın açılmasının gerektiğini ileri sürerek, 7.316,01 USD'nin ve 11.759,71 EURO'nun davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili, feri müdahiller vekilleri ve müdahale talebinde bulunan vekili temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Fer’i müdahiller vekilleri bu kez karar düzeltme talep etmiştir.

Fer'i müdahil sıfatıyla karar düzeltme isteminde bulunan TMSF ve OYAK mülga HUMK 57. ve HMK'nın 66 ve devamı maddeleri uyarınca yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olup, tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığından Dairemizin 25.06.2019 tarihli kararına yönelik karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, feri müdahil TMSF ve OYAK vekillerinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27518
Karar No: 2014/29670
Karar Tarihi: 30.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27518 E.  ,  2014/29670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

NUMARASI : 2011/921-2013/294

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı idareye ait Maltepe İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini, yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının okul aile birliği tarafından işten çıkartıldığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının iş sözleşmesinin ihbar ve kıdem tazminatını gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Taraflar arasında davacının çalışma süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacının Maltepe İlköğretim Okulunda hizmetli olarak çalıştığı, davacı iddiası ve tanık beyanlarına göre 28.08.2005-27.06.2011 tarihleri arasında çalışma süresinin tespit edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, söz konusu okulun açılış-kapanış tarihleri M.. B..ndan sordurularak, nitekim davacının çalıştığı dönem açıklığa kavuşturularak hizmet süresinin bu şekilde belirlenmesi, dava konusu alacakların da buna göre hesaplanması gerekirken gerekirken yeterli araştırma yapılmaksızın hüküm kurulması hatalıdır.

2-Taraflar arasında davacı işçinin yıllık izin alacağına hak kazanıp kazanamayacağı konusunda da uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının okulda hizmetli olarak çalıştığı, yaz ayları okulların tatil olduğu göz önüne alındığında davacı işçinin mevsimlik işçi statüsünde olduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece yıllık ücretli izin alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle hükmün BOZULMASINA, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3044
Karar No: 2019/4486
Karar Tarihi: 01.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2019/3044 E.  ,  2019/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

YEREL MAHKEME :Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

ESAS/KARAR NO :

DAVALILAR :

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı kooperatifin üyesi olduğunu, kooperatifin son tasfiye memurları olan davalıların yanlış işlemleri sonucu zarara uğradığını ileri sürerek davanın belirsiz alacak davası olarak görülerek şimdilik 5.000,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, yetki itirazında bulunmuş, davanın reddini istemişlerdir.

İlk derece mahkemesince, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98 ve TTK m. 561/1 uyarınca sorumluluk davasının kooperatif merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olan Ankara'da açılması gerektiği, yine tasfiye memurları aleyhindeki alacak istemleri açısından da her üç tasfiye memurunun adresinin Fethiye ilçesi olması sebebiyle Fethiye mahkemelerinin de yetkili olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş, davacının istinaf başvurusu üzerine Bölge adliye mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiş, Bölge adliye mahkemesinin 22.02.2019 tarihli ek kararı ile miktar itibariyle uyuşmazlık temyiz yasa yoluna tabi olmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı temyiz etmiştir.

Bölge adliye mahkemesinin 22.02.2019 tarihli ek kararında miktar itibariye kararın kesin olduğundan bahisle temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, 6100 s. HMK'nın 353/1'inci maddesi uyarınca verilen kararın mahiyeti gereği kesin olduğu ve ek kararının sonucu itibariyle doğru olduğu anlaşılmıştır. Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının ek karara yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 22.02.2019 tarihli ek kararın ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14872
Karar No: 2017/439
Karar Tarihi: 23.01.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/14872 E.  ,  2017/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/05/2016 tarih ve 2016/411-2016/556 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı PTT vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı PTT aracılığı ile ...'ya göndermiş olduğu kargosunun PTT tarafından kayıp edildiğini, PTT'nin kayıp ettiklerini kabul ettiklerine dair resmi yazılı evraklarının mevcut olduğunu, PTT hakkında kargosunu kaybetmesi ve mağdur olmasına neden olması nedeniyle tazminat talep ettiğini, yoksul ve fakirliği nedeniyle ailesini zor şartlar altında geçindirdiğinden adli yardım talebinin olduğunu, talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili kargo gönderici ... adına dava açma hak ve yetkisinin olmadığını, somut olayın taşıma sözleşmesinden doğan bir uyuşmazlık olduğunu, bu uyuşmazlığın giderilmesi için gönderici tarafından ticaret mahkemesinde dava açılması gerektiğini, şartları oluşmayan tazminat isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre dava konusu uyuşmazlığın çözümünde tüketici mahkemelerinin görevli olduğunun anlaşılması karşısında mahkememizin görevsizliğine, dosyanın görevli ... Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı PTT vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalı PTT vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı PTT vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/15605
Karar No: 2020/1219
Karar Tarihi: 21.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15605 E.  ,  2020/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nin 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanığın ve olayın görgü tanığı olarak dinlenen...in aşamalarda, mağdurun bağırması üzerine önce tanık...in ardından sanığın mağdurun yanına gittikleri, mağdurun yanına gelen sanığın yüzüne aniden yumruk attığı, sonrasında aralarında ki tartışmada mağdurun elindeki bıçağı fark eden sanığın, mağdurun bıçağı tutuğu kolunu aşağıya doğru iterek mağdurun kendisini yaralamasını önlemek istediği, bu esnada bıçağın mağdura isabet ettiğini beyan ettikleri olayda, sanık hakkında TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa veya TCK'nin 27. maddesindeki sınırın aşılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.