erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3256
Karar No: 2017/8391
Karar Tarihi: 25.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3256 E.  ,  2017/8391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... ili, ... ilçesi, ... mevkiinde bulunan taşınmazlardan 1866 ve 1868 parsel sayılı taşınmazlar 2013 yılında 3402 sayılı Kadastro Kanununun geçici 8. maddesi kapsamında yapılan çalışmalar sırasında 1866 sayılı parsel 829 m2 yüz ölçümü ile tarla vasfıyla Hazine adına 1868 parsel 1002 m2 yüzölçümü ile tarla vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazdaki hisselerinin başkası adına yazıldığı, yapılan hatanın yeniden ölçüm yapılarak düzeltilmesi iddiası ile dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda 1866 ve 1868 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının iptali ile 1866 sayılı parselin 829,67 m2 miktarı ile tarla olarak 1868 sayılı parselin 1002,23 m2’lik miktarı ile tarla olarak Hazine adına kayıt ve tesciline, 186 sayılı parselin 570,80 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı ...’e 258,87 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davacı ...’e ait olduğunun tapu kütüğü beyanlar hanesinde gösterilmesine, 1868 sayılı parselin 791,78 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davalı ...’e 210,45 m2’lik kısmı üzerindeki zeytin ağaçlarının davacı ...’e ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz davasıdır.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde ilk olarak orman tahdidi 1948 yılında yapılmış, 1978 yılında 6831 sayılı Kanunun 1744 sayılı Kanun ile çalışma yapılmış, 3302 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu yapılan çalışmalar 1988 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiştir. Orman tahdit ve kadastro çalışmaları sonucunda davaya konu taşınmazlar orman sayılmayan yerlerdendir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve her iki parsel üzerindeki zeytin ağaçlarının davacı ... davalılara ait bulunduğunun tespiti yapıldığı gibi Hazine tarafından taşınmazların vasfına yönelik açılmış bir dava bulunmadığı belirlendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 25/10/2017

gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/10238
Karar No: 2013/8558
Karar Tarihi: 30.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/10238 E.  ,  2013/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10/05/2012 tarih ve 2011/433-2012/277 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında dövize endeksli yaşam sigortası poliçesi düzenlendiğini, on yılın sonunda davacıya yazı ve ekinde poliçe kapatma formu adı altında ibraname gönderildiğini, davacının bu ibranameyi imzalamadan önce davalıdan hesap özeti istemesine karşın bilgi verilmediğini ve ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, bunun üzerine davalı hakkında başlatılan icra takibine davalının asıl alacak miktarını yatırdıktan sonra alacağın faiz ve ferilerine itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamına ve alacağın %40'ı oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının İstanbul’da olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının dövize endeksli yaşam sigortası poliçesinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibinde Şanlıurfa İcra Dairesi yetki olmadığı, yetkili icra dairesinin borçlunun ikametgahı mahkemesi olan İstanbul İcra Dairesi olduğu, yetkili icra dairesinde yapılan icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22587
Karar No: 2018/9540
Karar Tarihi: 19.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/22587 E.  ,  2018/9540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; ziynet alacağı davasının reddi ve nafakaların miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise; boşanma davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının ziynet eşyası alacağı, davacının gösterdiği diğer delillerle kanıtlanamamıştır. Ancak, davacı kadın delil listesinde açıkça "yemin" deliline de dayanmıştır. Davacıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılmamıştır. Bu nedenle, mahkemece ziynet eşyası alacağı istemiyle ilgili olarak davacı kadına yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılarak, teklif edildiği takdirde usulünce yemine ilişkin yargılama işlemlerinin yerine getirilmesi (HMK m.227-238) gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi de usul ve kanuna aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2018(Çrş.)
Esas No: 2013/16622
Karar No: 2015/2351
Karar Tarihi: 09.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16622 E.  ,  2015/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı depoda, yangın tesisatında meydana gelen su patlaması sonucu hasar meydana geldiğini, sigortalı şirkete 17.903,20 TL hasar ödemesi yapıldığını, deponun davalı şirkete ait olduğunu, sigortalının kiracı olduğunu, zarardan davalı şirketin sorumlu olduğunu belirterek 17.903,20 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleştirilen davada, davalının depoda hissedar olduğunun anlaşıldığı belirtilerek 17.903,20 TL tazminatın davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Davalı ... vekili, deponun %40 hissesinin müvekkili şirkete ait olduğunu, %60 hissesinin ...'a ait olduğunu, deponun ... tarafından ....'ne kiralandığını, davacıya sigortalı şirketle müvekkil şirketin bir ilgisinin bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, rizikonun meydana geldiği deponun müvekkili tarafından ....'ne kiralandığını, kira sözleşmesine göre deponun başkasına devredilemeceğini bildirerek davanın husumet yönünden gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; asıl ve birleştirilen davada, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 58.nci maddesi hükmü ile bir bina veya imal olunan herhangi bir şeyin maliki o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazasındaki kusurundan dolayı meydana gelecek zararlardan sorumlu tutulmuştur.

Somut olayda, sigortalı işyerine ait emtianın, davalılara ait depoda bulunduğu esnada deponun yangın söndürme su tesisatının patlaması sonucu hasar gördüğü belirtilerek sigortalıya ödenen hasar bedelinin davalılardan tahsili talep edilmiştir. Buna göre, davalılara husumet, bina sahibinin sorumluluğuna dayalı olarak yöneltilmiştir. Davacı tarafça sözleşmeye dayalı olarak açılmış bir dava söz konusu değildir. O halde mahkemece, BK.'nun 58.nci maddesi hükmü çerçevesinde davalıların zarardan sorumlu olup olmadığı hususu tartışılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken davacıya sigortalı şirket ile davalılar arasında sözleşmeye dayalı bir ilişki bulunmadığı, emtianın bulunduğu deponun sigortalı şirkete kiralanmamış olduğu belirtilerek davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 9.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7551
Karar No: 2018/2858
Karar Tarihi: 20.06.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/7551 E.  ,  2018/2858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK’nın 288.ve 294.maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK’nın 289.maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile temyiz dilekçesinde; sanık müdafiinin; "sanığa ait ikamette ele geçen az miktarlardaki esrarların içim artığı olduğunu, yan apartmanın damında ele geçen on kilogram esrar ile sanık arasında bir bağlantı bulunmadığını, ikamette arkadaşı ile birlikte kalmasına karşın uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu samimi olarak beyan ettiğini, verilen cezanın dayanağının sanığın ikrarı olduğunu, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğini ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi kararının hukuka aykırı olduğunu” belirtmesi karşısında, temyiz isteminin CMK’nın 294/2.maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede; sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükme ilişkin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5.Ceza Dairesi’nin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz isteminin CMK’nın 302/1.maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/15476
Karar No: 2010/12676
Karar Tarihi: 05.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/15476 E.  ,  2010/12676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı CMK.nın 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile değişik 150/3 ve 26.12.2006 tarihli Ceza Genel Kurulu’nun 2006/8-317 E. ve 2006/319 sayılı kararına göre, daha önce üst sınırı en az 5 yıl hapis cezasını gerektiren suçlarda sanıklar için zorunlu savunman atanması öngörülmüş iken, değişiklikten sonra bu zorunluluk, alt sınırı 5 yıl ve daha fazla ceza gerektiren suçlardan yargılanan sanıklarla sınırlandırıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, sanık hakkında Ankara 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 26.03.1998 tarihli kararıyla kasten adam öldürmek suçundan verilen 15 yıl Ağır hapis cezasının, 17.05.1999 tarihinde kesinleştiğinden, mahkumiyeti bulunması nedeni ile, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında verilen özgürlüğü bağlayıcı ceza, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince para cezasına çevrilirken, suç tarihi itibariyle günlüğü 12 TL. yerine 16.513 Liradan hesaplanarak fazla cezaya hükmolunması,

2-5252 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca ağır para cezasının adli para cezasına dönüştürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğname gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında sonuç olarak hükmolunan 1.613.00 TL. adli para cezasının, 1.200.00 TL. adli para cezasına dönüştürülmesi hüküm fıkrasından ‘‘ağır para cezasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘adli para cezasına’’cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33237
Karar No: 2015/20627
Karar Tarihi: 17.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/33237 E.  ,  2015/20627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Geçit Köyünde katılana ait bulunan 12 adet söğüt ağacını ve dalını kestiği, bu suretle mala zarar verme suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açıldığı, sanığın katılana ait tarladaki ağaçları keserek traktörünün römorkuna yüklediği esnada katılanın bu durumu görerek sanığa müdahale ettiği ve traktöre yüklenen ağaç dallarını geri indirttiği, akabinde durumu kolluğa haber verdiği, kolluk tarafından sanığın evinin müştemilatında yapılan araştırmada traktörün sanığa ait olduğunun tespit edildiği, sanığın olay yerinde bıraktığı ağaçlar dışında kesilen ve götürülen başka ağaç olmadığı, sanığın kastının mala zarar verme suçuna yönelik olmayıp, faydalanma amacı içeren hırsızlık suçuna yönelik olduğu gerekçesiyle hüküm kurulduğu somut olayda; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.05.1997 gün ve 76-114 sayılı kararında da açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesi gereğince hükmün konusu, iddianamede gösterilen eylemdir. İddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır, iddianamenin anlatım kısmında, sanığın hırsızlık suçunu işlediğine yönelik olayın anlatımının bulunmadığı anlaşılmakla; "Fail ve Fiilde Bağlılık Kuralı"na aykırı olarak uygulama yapılmak suretiyle iddianamede hukuksal olarak anlatımı ve unsurları gösterilmeyen, sevk maddesi belirtilmeyen eylemden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMUK'nın 225 ve 226. maddelerine aykırı hareket edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8902
Karar No: 2021/13266
Karar Tarihi: 29.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/8902 E.  ,  2021/13266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ile hafta tatili ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2014/10901 esas, 2015/20710 karar sayılı ilamı ile, davacı yanın gösterdiği tanıklar hakkında yalan tanıklık suçundan açılan kamu davasının kesinleşmediği, bu dava kesinleştikten sonra davacının işçilik alacaklarıyla ilgili değerlendirme yapılarak sonuca gidilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılamada davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının fazla çalışma alacağına ilişkin uyuşmazlık vardır.

Fazla çalıştığını ispat işçiye, bu günlerde çalışma halinde ücretinin ödendiğinin ispatı ise işverene aittir.

Somut olayda, davacı işçi yaz- kış ayrımı yapmadan haftanın 7 günü çalıştığını ileri sürmüş, dinlenen taraf tanıkları ise, çalışmanın yaz-kış ayrımına göre farklılık gösterdiğini beyan etmişlerdir. Özellikle bozmadan sonra dinlenen tanıklar ... ve ...’ın beyanlarından davacının kış döneminde (1 Nisan- 1 Kasım arası dönemde) fazla çalışma yapmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kış dönemi için de fazla çalışma hesabı yapılarak sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11363
Karar No: 2017/295
Karar Tarihi: 19.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/11363 E.  ,  2017/295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle, Kurumca kesilen yetim aylığının kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına, Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen 15.10.2014 tarihli karar Dairemize ait 26.03.2015 gün ve 2015/1300 Esas, 2015/6309 Karar sayılı ilamı ile eksik hususların giderilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu ancak bozma ilamı doğrultusunda gerekli araştırma yapılmaksızın sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, öncelikle kontrol memuru raporu ve ekleri dosya arasına alınmadan ve bu raporun geçerliliği ve yapılan araştırmanını içeriği ve birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiği iddia edilen adreste yeteri kadar araştırma yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; yukarıda açıklanan dairemize ait bozma ilamlarında belirtilen hususlarda işlem yapılmalı ve kontrol memur raporu ve ekleri getirilerek, rapor denetlenmeli ve raporda tespit edilen adreslerde gerekli araştırmalar yapılarak boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,19.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17230
Karar No: 2017/3739
Karar Tarihi: 23.03.2017

**3. Hukuk Dairesi         2015/17230 E.  ,  2017/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kullanım suyu aboneliğinin tesisi için yaptıkları başvurunun davalı tarafından, aralarındaki atık su bedelinden doğan ihtilaf nedeniyle, reddedildiğini, suyun zorunlu bir ihtiyaç olduğunu belirterek kullanım suyu aboneliğinin tesisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, açılan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılan davanın, yasal süresi içinde yenilenmemiş olduğundan, açılmamış sayılmasına ve davalı yararına 1.500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 331/3. maddesine göre; ''Davanın açılmamış sayılmasına karar verilen hâllerde yargılama giderleri davacıya yükletilir.''

Mahkemece; her ne kadar davalı yararına hükmedilen avukatlık ücretininin davacıdan alınarak davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulmuş ise de bu hususun maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla, düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 5. fikrasındaki “...davacıdan alınarak davacıya...” ifadeleri

çıkarılarak yerine “...davacıdan alınarak davalıya...” ifadeleri yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.