erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/4516
Karar No: 2014/6801
Karar Tarihi: 09.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4516 E.  ,  2014/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2013/38-2013/143

Taraflar arasındaki malın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkili ile davalı arasında akdolunan finansal kiralama sözleşmesi kapsamında iki adet iş makinesinin davalıya teslim edilmiş ise de kira bedellerinin süresinde ödenmediğini, keşide olunan ihtarnameye rağmen de ödeme yapılmaması üzerine akdin fesholunduğunu belirterek, sözleşmeye konu makinelerin aynen iadesine, iadesi mümkün olmaması halinde bedellerinin akdi faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; uzlaşma imkanı bulunduğunu bildirerek süre talep etmiştir.

Mahkemece, davalı yanın sözleşmeye konu makinelere ait kira bedellerini ödemeyerek temerrüde düştüğü ve sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, finansal kiralama sözleşmesi kapsamındaki iki adet iş makinesinin davalıdan alınarak davacıya iadesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilince dayanağı da belgelendirilmek suretiyle usulüne uygun biçimde hazırlanan mazeret dilekçesinin dosyaya sunulduğu görülmekde olup, mahkemece vekalet göz önüne alındığında davalının birçok vekille temsil edildiği, yetki belgesinde adı bulunan vekilin de yapılan yoklamada hazır olmadığından bahisle mazeret talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğu gibi davalı tarafın savunma hakkının kısıtlanmasına da yol açtığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma biçimine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3528
Karar No: 2011/2494
Karar Tarihi: 11.05.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/3528 E.  ,  2011/2494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı ikametgah ilmuhaberi kullanmak

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 356, 59.maddeleri ile 647 sayılı yasanın 4 ve 6.maddeleri gereğince 675 TL APC ve ertelenmesine

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanığın 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için Suvarlı beldesinde ikamet etmediği halde ikamet ediyormuş gibi sahte ikametgah ilmühaberi alıp bu ilmühaberle, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu’na kayıt yaptırdığından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 142/1.maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/20529
Karar No: 2012/13792
Karar Tarihi: 31.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/20529 E.  ,  2012/13792 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 2b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca; mahkumiyet,

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmesine rağmen yokluğunda verilen hükmü temyiz etmeyen şikayetçi ...'ın 11.01.2010 tarihli duruşmadaki katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi, şikayetçi sıfatıyla yapılan bir temyiz istemi bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin 2. fıkrasında yer alan birden fazla nitelikli halin birleşmesi halinde de 2. fıkra uyarınca cezanın yarı oranında artırılması gerektiğinden 89/2-e maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında 89/2-b maddesince cezalandırılması ve bu konuda ek savunma hakkı verilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bu konuda bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel adli para cezasının 90 gün yerine, 3 ay olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61/8. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafındaki “3 ay adli para cezası” sözcüklerinin “90 gün adli para cezası” ve 2. paragrafındaki “4 ay 15 gün adli para cezası” kelimelerinin “135 gün adli para cezası” şeklinde düzeltilmesine, 3. paragrafındaki “3 ay 22 gün adli para cezası” sözcüklerinin “112 gün adli para cezası” şeklinde değiştirilmesine, hükümdeki usul ve Kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/9987
Karar No: 2011/11942
Karar Tarihi: 13.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9987 E.  ,  2011/11942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.09.2009 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.12.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İcra ve İflas Kanununun 72.maddesi gereğince menfi tespit istemine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, davalıya yapı denetim ücreti sebebiyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemiyle açılmıştır.

Her ne kadar davalı davaya cevap vermemiş ise de, temyiz dilekçesine eklediği 08.10.2007 tarihli sözleşmeye dayanmış ve bu sözleşmede davacının imzası bulunduğunu, sözleşmenin onu bağlayacağını belirtmiştir. Diğer taraftan, icra dosyasının incelenmesinden; 15.09.2009 tarihli haciz tutanağında, davacının borcu kabul beyanı da vardır. Haciz işlemi sırasında ve icra tehdidi altında yapılan bu tür beyanlar akti ilişkiyi kabul anlamına gelmese de, bu beyanın davalının sunduğu 08.10.2007 tarihli sözleşmeyle birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir.

Mahkemece yapılması gereken iş, 08.10.2007 tarihli sözleşme ve 15.09.2009 tarihli haciz tutanağındaki davacının borcu kabul beyanı yönünden davacıyı isticvap etmek, istemi bunun sonucuna uygun olarak hükme bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2013/23846
Karar No: 2013/20721
Karar Tarihi: 23.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23846 E.  ,  2013/20721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, katılanların haberi olmadan bahçelerinde bulunan çam ağaçlarını budadığı ve ağaçların bir kısmını kestiği, ayrıca bahçelerine dikmiş oldukları iki adet dut fidanını kökünden sökerek ortadan kaldırdığı, kendisine niçin böyle yaptığını soran katılanlara tehditle cevap verdiği, ayrıca sanığın, katılanlardan ...'i telefonla arayarak "Eşin dut ağaçları dikmiş, bu onun eceli olacak, istersen 155'i ara istersen savcı'ya bildir, ben size soracağım" şeklindeki sözlerle katılanları tehdit ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunmalarında, suç işleme kastıyla hareket etmediğini, bakımı yapılmayan ağaçları, evine ve bahçesine zarar verdiğinden budamak zorunda kaldığını, aynı şekilde dut fidanlarının da ortak duvarın dibine dikilmesi nedeniyle zarar verdiklerini, bu konuda katılanları uyardığı halde sökmediklerinden kendisinin söktüğünü, ayrıca kimseyi tehdit etmediğini belirterek suçlamaları kabul etmemesi, bilirkişi raporunda, miras nedeniyle bölünen parseldeki çam ağaçlarının yalnızca budanmış olduklarını, zarar görmediklerini, ortada görünmeyen ve söküldüğü iddia edilen dut fidanlarının ise, ortak duvardan en az 3-4 m geri çekilerek

dikilmesi gerektiği halde, 45 cm yakınına dikilmesi nedeniyle katılanların kurallara riayet etmediğinin belirtilmesi dolayısıyla mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, yine sanığın üzerine atılı tehdit suçunu işlediğine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği hususları gözetilerek, mahkemece sanık hakkında verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14160
Karar No: 2012/24450
Karar Tarihi: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/14160 E.  ,  2012/24450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK 73, CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine.

Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkındaki kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, katılanın olay nedeniyle 13.03.2006-17.07.2006 tarihleri arasında Özel İskenderun Gelişim Hastanesinde yatarak tedavi gördüğü, 17.07.2006 tarihinde hastaneden taburcu edildiği, kolluk tarafından adres ve çevresinden yapılan araştırmada adresten taşınması nedeniyle yeni adresinin ve şikayetinin tespit edilemediği, komşularının evde yatarak tedavi gördüğüne ilişkin bilgilerinin olmadığı, katılanın hastaneden taburcu edildikten sonra herhangi bir yasal mazereti olmaksızın yasal süresinden sonra kollukta 12.11.2007 tarihinde şikayetçi olduğu ve şikayet hakkının yasal süresi içerisinde kullanılmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede katılanın uzun süre kalkamayacak durumda olduğu ve yatarak tedavi gördüğü, hastanede ifadesinin alınamadığı, çağrı üzerine şikayetçi olduğunu her aşamada tekrarladığı, toplanan delillere göre hüküm kurulması gerektiği yönündeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete ve şikayetin TCK'nın 73/1.maddesi gereğince 6 aylık hak düşürücü süreye tabi olduğu, bu sürenin fiil ve failin kim olduğunun bilinmesi veya öğrenilmesinden itibaren başlayacağı, 13.03.2006 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan katılanın 17.07.2006 tarihinde hastaneden taburcu olduğu, katılanın taburcu olduktan sonra 15.09.2006 tarihine kadar şikayet hakkını kullanması gerektiği halde, herhangi bir yasal mazereti olmaksızın yasal süresi içerisinde sanıklar hakkında şikayetçi olmayıp kollukta alınan 12.11.2007 tarihli ifadesi ile şikayetçi olduğu anlaşılmakla, TCK’nın 73/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30901
Karar No: 2016/9715
Karar Tarihi: 23.05.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/30901 E.  ,  2016/9715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddine dair ek karar

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ...'nun hakkında temiz talebinin reddine dair kurulan ek karara yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Temyiz isteminin reddine dair 05/03/2014 gün ve 2010/160- 2013/450 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8010
Karar No: 2022/9862
Karar Tarihi: 30.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/8010 E.  ,  2022/9862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca kendi davalarının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın süresinde sunduğu karşı davaya cevap ve cevaba cevap dilekçesinde telefon arama ve mesaj kayıtlarına delil olarak dayanmış ve 24.02.2021 tarihli celsede kayıtların getirtilmesini talep etmiş olduğu halde, ilk derece mahkemesi davaya yenilik katmayacağı gerekçesi ile kayıtların getirtilmesi istemini reddetmiştir. Taraflarca istinaf yoluna gidilmiş bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğin vekalet ücretine yönelik istinaf isteminin kabulüne, sair taleplerin esastan reddine karar verilmiştir. Karar taraflarca kendi davalarının reddi yönünden temyiz edilmiştir.

Dayanılan olgu ve vakıaların kanıtlanması konusunda taraflara imkan tanınması, "... yargılama hakkını içeren" hukuki dinlenilme hakkının bir gereğidir (HMK m. 27). Buna göre davacı-karşı davalı kadının delil olarak dayandığı telefon arama ve mesaj kayıtlarının getirtilerek dosyada mevcut tüm deliller birlikte değerlendirilmek sureti ile karar verilmesi gerekirken, bu hususlar nazara alınmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu diğer bölümlerinin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliği ile karar verildi. 30.11.2022 (Çar.)
Esas No: 2014/16938
Karar No: 2015/7102
Karar Tarihi: 29.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16938 E.  ,  2015/7102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 22/3, 62/1, 52/2-4. Maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: .

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, erteleme hükümünün uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddine, ancak;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince hükmedilen sonuç 150 gün adli para cezasınından aynı kanunun 22/3. Maddesi uyarınca 1/3 oranında arttırım yapılması sırasında 200 gün adli para cezası yerine hesap hatası sonucu 210 gün adli para cezasına hükmedilmesi ile sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeblerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmü ikinci fıkrasındaki sanık eylemini bilinçli taksirle işlediği kabul edilerek TCK'nın 22/3. Maddesi gereğince cezasından takdiren 1/3 oranında arttırım yapılarak sanığın 200 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına '' hükmün üçüncü paragrafının "sanığın geçmişi, iyi hali, mahkememizce sanık lehine takdiri indirim sebebi kabul edildiğinden TCK'nın 62. maddesi gereğince sanığın cezasında 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 166 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'', hükmün beşinci paragrafının ''sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve sosyal durumu şahsi hali bakmakla yükümlü olduğu şahıslar aylık kazancı nazara alınarak bir tam gün karşılığı takdiren 20 -TL hesap edilmek suretiyle sanığın 3320 -TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' şeklinde değiştirilmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29863
Karar No: 2014/690
Karar Tarihi: 22.01.2014

**7. Ceza Dairesi         2012/29863 E.  ,  2014/690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında TCK.nun 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın eyleminin 1219 sayılı Yasanın ek 7.maddesi kapsamında kaldığı ve aynı yasanın 5728 sayılı Yasa ile değişik ek 7/2.maddesi delaletiyle 41.maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan 5728 sayılı Yasa ile değişik 1219 sayılı Yasanın 41.maddesi uyarınca ceza tayini, sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Kabule göre de,

1- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/4. maddesi ile 8.4.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen diş hekimliği mesleğine ilişkin eşyanın müsaderesi hususunda uygulama maddesi olan TCK.nun 54. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Adli Emanetin 2009/11 sayısında kayıtlı 1 ve 2 numara dışındaki eşyanın delil vasfı nedeniyle dosya içerisinde saklanması yerine zoralımına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılması, bunun yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," ibaresinin yazılması, hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/4. maddesi ile 8.4.2010 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen diş hekimliği mesleğine ilişkin eşyanın müsaderesi hususunda uygulama maddesi olan TCK.nun 54. maddesinin yazılması, yine hükümden, adli emanetin 2009/11 sayısında kayıtlı 1 ve 2 numara dışındaki eşyanın zoralımına kısmı çıkarılarak, delil vasfı nedeniyle dosyada saklanması ibaresinin eklenmesi diğer kısımlarının aynen bırakılması süetiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.01.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9339
Karar No: 2020/10152
Karar Tarihi: 19.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/9339 E.  ,  2020/10152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle; ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının MERNİS adresinin “No:... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmişse de kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğine dair kolluk vasıtasıyla araştırma yapılmamıştır. Bu nedenle kısıtlı adayının nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.