erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2006/19421
Karar No: 2010/8244
Karar Tarihi: 07.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/19421 E.  ,  2010/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın yakınana ait evin pencere ve balkon kasalarını kırmak suretiyle içeri girerek hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğine göre, 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesi gereğince mala zarar verme suçunu da işlediğinin anlaşılması karşısında, bu suçtan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınana ait evin pencere ve balkon kasaları kırılarak içerden hırsızlık yapılması sonrasında, evdeki kutu üzerinden alınan parmak izinin sanığa ait olduğunun tespiti üzerine yakalanan sanığın olayı hatırlamadığına ilişkin savunması karşısında, olayın geceleyin meydana geldiğine ilişkin delil bulunmadığı halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 143 ve 116/4.maddeleri uyarınca uygulama yapılarak cezadan artırım yapılması,

2- Konut dokunulmazlığını bozma suçuna ilişkin olarak, 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın tutukluluk süresine ve bozmanın içeriğine göre başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse derhal salıverilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına, 07/06/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2821
Karar No: 2019/8021
Karar Tarihi: 09.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2821 E.  ,  2019/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmadan feshedildiğini ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı îş Kanunu’nun 25/2 maddesine göre haklı sebeple feshedildiğini, davacının ücret alacağı bulunmadığını, yıllık izinlerini çalışma süresi içinde fiilen kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücretinden indirim yapılıp yapılamayacağı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.Sözleşmenin feshi üzerine ödenmesi gereken izin ücretinden taktiri indirim yapılması doğru değildir.Somut uyuşmazlıkta mahkemece davacının izin ücretinden yüzde otuz oranında indirim yapılarak alacağın hüküm altına alındığı anlaşılmaktadır. Yıllık ücretli izin hakkı, özde dinlenme hakkına ilişkin bir haktır. İşçinin kullanılmayan yıllık iznine ilişkin ücretinden indirim yapılması mümkün değildir. Mahkemece bilirkişi raporunda belirlenen izin ücretinden indirim yapılarak karar verilmesi hatalı olup, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/15666
Karar No: 2019/5591
Karar Tarihi: 10.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/15666 E.  ,  2019/5591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfus Kayıtlarının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada bozma üzerine yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkillerinin nüfus kayıtlarında baba bir kardeşi görünen davalı ...... gerçekte ... ile ...'nın müşterek çocuğu olduğunu ileri sürerek nüfus kayıtlarının düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

1.Dava, verilecek karar itibariyle miras hukukunu yakından ilgilendirdiğinden, mirasçı ...'ın sağ ise kendisinin ölü olduğunun tespiti halinde bütün mirasçılarının davalı sıfatı ile davaya katılmaları gerekirken, mahkemece re'sen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında karar verilmesi,

2. Kamu düzeni ile yakından ilgili olan nüfus kayıtlarındaki düzeltme istemine ilişkin davalarda, Türk Medeni Kanunu'nun 284. maddesinde belirtilen koşullar saklı kalmak kaydıyla, Hukuk Muhakemeleri Kanunu uygulanır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 292/1. maddesinde, uyuşmazlığın çözümü bakımından zorunlu ve bilimsel verilere uygun olmak ve ayrıca sağlık yönünden bir tehlike oluşturmamak şartıyla, herkesin soybağının tespiti amacıyla vücudundan kan veya doku alınmasına katlanmak zorunda olduğu, haklı bir sebep olmaksızın bu zorunluluğa uyulmaması halinde hâkimin incelemenin zor kullanılarak yapılmasına karar vereceği hükmü bağlandığından; Mahkemece açıklanan kanun hükmü çerçevesinde, somut olaydaki iddia ile ilgili olarak DNA araştırması yaptırılıp, alınacak rapor da gözetilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 10.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13847
Karar No: 2015/13687
Karar Tarihi: 01.04.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/13847 E.  ,  2015/13687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık gümrüklenmiş değer olan kamu zararını ödediği halde yargılandığı ve mahkumiyetle sonuçlanan dosyaları gerekçe gösterilerek suç işleme eğilimine göre 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergiler ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktar kamu zararı olduğundan ve bu miktarın sanık tarafından ödenmesi gerektiğinden, sanığın ödediği 446,55 TL'den, dava konusu eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergiler ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı 345 TL düşülerek kalan miktarın iadesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; hüküm fıkrasına "sanığın fazladan yatırdığı 101,55 TL'nin iadesine" ilişkin kısım eklenerek, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.04.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9349
Karar No: 2010/12964
Karar Tarihi: 15.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9349 E.  ,  2010/12964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalı çocuğun önce başka şehirde öğrenci olması nedeniyle yurtta kalıyor olmasından dolayı aylık 150,00 TL yardım nafakası taktir edilmiş ise de, o okulu tamamlayarak annesinin yanına dönmekle barınma giderinin kalmamış olması ve davacının ödeme gücü nazara alınarak tamamen kaldırılmayan nafakanın TMK.nun 331. maddesi uyarınca azaltılabileceği düşünülmeden davanın reddi doğru değilse de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1. fıkrasından “Davanın REDDİNE,” sözlerinin çıkartılarak yerine “davanın kısmen kabulü ile aylık 150,00 TL yardım nafakasının 100,00 TL’ye indirilmesine” söz ve rakamları yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 15.07.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17423
Karar No: 2012/27811
Karar Tarihi: 02.07.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/17423 E.  ,  2012/27811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı anlaşılan dava konusu yerin üzerinde ağaç kesme veya çalı temizleme eylemine rastlanmamış olup meyve ağaçlarının boşluklara dikilmiş olduğunun belirtilmesine göre sanığın suça konu yerde açma eylemini ne şekilde gerçekleştirdiği açıklığa kavuşturulmaksızın eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2 ) Kabule göre;

a) Suça konu yerde pırnal meşesi sökmek ve ağaç budama eylemlerinden dolayı ceza tayininde uygulama maddesinin 6831 sayılı Orman Kanununun 91. maddesi yerine 93. maddesi olarak hatalı gösterilmesi ve tatbiki

b) Sanığın dava konusu yerdeki ağaçları budamak ve meşeleri sökmek suretiyle açma yaptığının kabulü halinde sanığın eyleminin tek suç oluşturacağının gözetilmemesi,

c) Sanık hakkında adli ... cezası adli para cezasına çevrilirken 600 TL yerine 1000 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 02.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8314
Karar No: 2019/2395
Karar Tarihi: 26.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/8314 E.  ,  2019/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

15.12.2013 tarihli kolluk memurlarınca düzenlenen, olay yakalama zapt etme CD izleme tutanak içeriğine göre, bir başka hırsızlık olayı sebebiyle durumundan şüphelenilerek yakalanan suça sürüklenen çocuk ...’ın dosyaya konu olayla alakalı görüntüleri incelendiğinde, hakkında defalarca işlem yapılan suça sürüklenen çocuk ... olduğunun düşünülmüş olmasının ifade edilmesi, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki beyanlarında suçlamaları kabul etmeyerek, olay tarihinde Kadıköy’de olduğunu beyan etmesi, müştekinin hırsızlık olayını sabah 9.30 sıraları dükkanını açmaya gittiğinde öğrenmesi ve olaya ilişkin bir başka delil olmayışı karşısında, suça sürüklenen çocuğun olay yerinde olduğuna ilişkin CD içerisindeki kamera görüntülerindeki saatin güncel olup olmadığının da tespiti ile suça sürüklenen çocuğun fotoğrafları çektirilerek olay yeri olan iş yerine giren görüntülerdeki şahsın suça sürüklenen çocuk ... olup olmadığı yönünde bilirkişi raporu aldırılmadan, suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki beyanında bildirdiği cep telefonunun baz istasyon bilgileri alınarak nerede olduğunun tespitine yönelik araştırma yapılmadan eksik kovuşturma ile suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1612
Karar No: 2018/642
Karar Tarihi: 01.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/1612 E.  ,  2018/642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından ... müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek somut olayda; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait 20,00 TL değerindeki 10 adet kutu kolayı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, ... hakkında aynı Kanun'un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8995
Karar No: 2011/15930
Karar Tarihi: 11.10.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8995 E.  ,  2011/15930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tesbiti ve tescil davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı vekilince de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunulmuş olmakla, duruşma için belirlenen 05.04.2011 günü temyiz eden davacı idare vekili Av....'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kadığı gönderilmesine rağmen gelmediğinden, temyiz eden davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak temyiz isteminin süresinde olduğu görülüp, davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazın mücavirindeki kadastro parsellerinin dahi 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergi değerleri 102,00-TL olarak bildirdiği halde, dava konusu taşınmazın emlak vergi değeri 17,00-TL olarak bildirilmiştir.

Bu kadar farklı değerler tereddüt uyandırdığından, bunun nedeni de açıklanacak şekilde dava konusu taşınmazın 2010 yılındaki Arsa Metrekare Rayiç Değeri, resen belirlenen emlak vergi değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden yeniden sorularak,

Alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3418
Karar No: 2012/3721
Karar Tarihi: 02.04.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3418 E.  ,  2012/3721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, kadastro öncesi zilyetlik hakkına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve Resmi Gazetede yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 8.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden 8.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 2.4.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/9318
Karar No: 2009/12540
Karar Tarihi: 25.06.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/9318 E.  ,  2009/12540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gebze Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :10.03.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.(TMK.md.168)Yerleşim yeri ise bir kimsenin "sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir"(TMK.md.19/1)

Davacının, 2008 yılının Ağustos ayında ortak konuttan ayrılarak baba evinin bulunduğu Gebze'ye geldiği ve ailesi ile oturduğu, çocuklarının okul kayıtlarını naklen buraya aldırdığı, yerleşim yerini de naklettiği yaklaşık 3 ay sonra 05.11.2008 tarihinde boşanma davası açtığı görülmektedir. Gerçekleşen bu olgular karşısında davacının yerleşim yerinin Gebze olduğu anlaşılmaktadır. O halde davalının yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyize konu hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine   oybirliğiyle karar verildi.25.06.2009 (Prş.)
Esas No: 2014/18303
Karar No: 2014/23308
Karar Tarihi: 25.12.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/18303 E.  ,  2014/23308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 11/06/2014

Numarası : 2013/157-2014/197

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı vekili, müvekkilinin Dörtdivan Metro Tesislerinde alt işverenler ve asıl işveren davalı şirkette, Aralık 2007 tarihinden itibaren teknisyen olarak çalıştığını, davalının asıl işveren olduğu, günlük net 32,50 TL ücret aldığını asgari ücretten artan kısmın elden ödendiğini bildirerek fazla mesai, hafta sonu, yıllık izin, bakiye ücret, ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacaklar bakımından 10 ve 5 yıllık zamanaşımı kuralının cari olduğunu, miktar belirtmeden açılan davanın HMK'na aykırı olduğunu, müvekkil şirkete husumet yöneltilemeyeceğini husumet itirazında bulunduklarını ayrıca işçilik alacaklarını kabul etmediklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında fazla çalışma alacağına uygulanan hakkaniyet indirimi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda mahkemece davacının asgari ücretle çalıştığı ve ayrıca tanıklarca da doğrulandığı için fazla mesai çalışmasının olduğu kabul edilerek hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek fazla mesai alacağına hükmedilirken; makul oran olarak ilke kararlarında istikrar kazanan oranların dışına çıkılarak ve hakkın özünü etkileyerek ortadan kaldıracak şekilde %50 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış olmasında isabet görülmemiş ve karar bu yönüyle daha düşük bir oranda indirim yapılmak üzere bozulmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 25/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.