erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/4385
Karar No: 2014/2166
Karar Tarihi: 24.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4385 E.  ,  2014/2166 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/21710

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20.05.2010

NUMARASI : 2009/348 Esas, 2010/146 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra yaptığı ve ceza miktarına göre de uygun olmayan duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure, olay tarihinde saat 03:30 sıralarında eve geldiğini ve sanığa telefon açarak kendisine sigara almasını istediğini, 10 dakika sonra sanığın geldiğini, bira içmek isteyen sanığın mutfağa geçerek bir kutu birayı mutfakta içtikten sonra dengesiz şekilde konuşarak kendisine cinsel ilişki teklifinde bulunduğunu, kabul etmeyince üzerine saldırdığını, direnince tezgah üzerinden aldığı bıçağı boğazına dayayarak ve saçından sürükleyerek yatak odasına götürdüğünü ve zorla tecavüz ettiğini, daha sonra bir fırsatını bulup pencere camından bağırarak yardım istediğini, biraz sonra polislerin geldiğini beyan ettiği halde, dosyada bulunan olay yakalama ve muhafaza altına alma tutanağından; mağdurenin saat 11:00 sıralarında bağırarak yardım istediğinin anlaşıldığı, olay yerinde yapılan inceleme sonucunda evin salon kısmında sehpa üzerine bir adet bira şişesi ve küllükte iki adet sigara izmaritinin bulunduğunun ve yapılan incelemede sigara izmaritleri üzerinde bulunan tükürük örneklerinin sanıktan alınan kan örnekleri ile genotipik olarak uyumlu olduğunun tespit edildiği, sanık müdafii tarafından dosyaya sunulan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/238 Esas sayılı dosyasında yine mağdurenin başka şahıslar hakkında da cinsel saldırı

iddiasında bulunduğu ancak sanıkların atılı suçtan beraat ettikleri anlaşılmakla, sanığın, mağdure ile daha önce de cinsel ilişkilerinin bulunduğunu, olay tarihinde de alkol alıp rızasıyla cinsel ilişkiye girdiklerini, daha sonra eve gitmek istemesi üzerine aralarında tartışma çıktığı yönündeki savunmasının aksine mağdureye cebir ve tehdit kullanarak cinsel saldırıda bulunduğuna ilişkin kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanığın eylemlerinin basit yaralama suçunu oluşturduğu gözetilerek buna göre hüküm kurmak yerine, yazılı şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/6542
Karar No: 2006/12300
Karar Tarihi: 21.12.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/6542 E.  ,  2006/12300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının bir aret forklift ve ... satın alıp davalıya 6.150.000.000.TL ödeme yaptığını ancak, alınan makinenin arızalı çıkması üzerine davalıya fatura karşılığı iade edildiğini ancak, davalının, ödenen bedeli geri vermediğini bu nedenle takibe geçildiğini, fakat davalının itiraz ettiğini belirterek haksız itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermeyip, yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, icra takibine konu alacağın davacı defterinde kayıtlı olmasına rağmen defterlerin TTK.70-72 maddesi uyarınca kapanış tasdiklerinin bulunmadığı, bu nedenle de davacı lehine delil teşkil etmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 4.4.2005 tarihli delil listesinde müvekkili şirkete ait ticari defter ve kayıtlar dışında başka deliller de göstermiş, ayrıca "Her türlü yasal delil" demek suretiyle yemin deliline de dayanmıştır.

Bu durumda mahkemece davacının dayandığı deliller incelenip, tartışıldıktan sonra gerektiğinde davacı yana yemin ... da hatırlatılıp uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/38935
Karar No: 2011/6499
Karar Tarihi: 30.03.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/38935 E.  ,  2011/6499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/260271

MAHKEMESİ : Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2007

NUMARASI : 2007/285

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaçak elektrik tüketim tespit tutanağında, dondurma çubuğu ile diski durdurmak suretiyle kaçak elektrik kullanıldığının belirtilmesi, sanığın babası Selahittin ve abisi Serhat’ın aynı binada altlı üstlü oturdukları ve söz konusu sayacın üst katta oturan Serhat’in dairesine ait olduğu ancak sanığın babası olan Selahittin’in ifadesinde, hepsinin ailece aynı yerde oturduklarını ve sanık Nagihan’ın bilinçsiz olarak sayacın altında bulunan açıklıktan dondurma çubuğunu soktuğunu ve bundan oğlu Serhat ile kendisinin haberdar olmadığını beyan etmesi, sanığın savunmasında da sayaca dondurma çubuğunu kendisinin soktuğunu belirtmiş olmasına ve bilirkişi raporunda da kurulu güce göre suç tarihi öncesi tüketimlerinin düşük olduğu ve suç tarihinden sonraki tüketimlerinin normal seviyede olduğunun tesbit edilmesi karşısında sanığın kaçak elektrik kullanma suçunu işlediği sabit olduğu halde yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 30/03/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11189
Karar No: 2015/732
Karar Tarihi: 15.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11189 E.  ,  2015/732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GELİBOLU ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/02/2014

NUMARASI : 2012/327-2014/176

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırımı davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ile 15/09/2010 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma ile müşterek küçük çocuklar B..Ç.. ve B.. Ç..'in velayetlerinin davacıya verilerek ayrı ayrı 250,00' şer TL iştirak nafakasına hükmolunduğunu, çocuklarının günlük okul masraflarının arttığını öne sürerek, takdir edilen iştirak nafakasının ayrı ayrı 500'er TL'ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalı babanın tespit edilen gelir durumu nazara alındığında, daha önce boşanma neticesinde belirlenen iştirak nafakası miktarının hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davacının iştirak nafakası arttırım talebinin reddine, hükmolunan 250'şer TL iştirak nafakasının dava tarihinden geçerli olmak üzere her yıl TEFE oranında artırılmasına karar verilmiş; kararı davacı temyiz etmiştir.

TMK' nun 182/2. maddesine göre boşanma veya ayrılık vukuunda, velayet kendisine verilmeyen eş, küçük çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

Bu husus kamu düzenine ilişkin olup tarafların iradesine tabi kılınmamıştır.

TMK 331.maddesinde ise, "Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır" hükmü getirilmiştir.

Somut olayda, davalının lise müdürü olup 2.600, 00 TL aylık gelirinin bulunduğu, 300 TL kira ödediği, yalnız yaşadığı; davacının ise, G..Ö..E..ve R.. Merkezinde öğretmenlik yapıp ayda 740,00 TL ücret aldığı, 300 TL kira verdiği anlaşılmaktadır. Önceki nafakanın takdir edildiği 15/09/2010 tarihinden bu artırım davası tarihi arasında iki yıldan fazla bir süre geçmiş olup, bu süre içerisinde müşterek çocukların yaşı ihtiyaçları, eğitim giderleri doğal olarak artmış, paranın da alım gücünün en azından enflasyon oranında değer kaybına uğramış olduğu bir gerçektir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle nafakanın uygun bir miktarda artırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde artırım talebinin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/16554
Karar No: 2021/1458
Karar Tarihi: 19.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/16554 E.  ,  2021/1458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Basit yaralama, kasten yaralama, basit yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ..., katılan sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Katılan sanık ...'in hakkında basit yaralama ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmü yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.01.2018 tarih ve 2017/12- 463 Esas - 2018/20 Karar sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesi uyarınca hapse çevrileceği ihtarı yapılmış ise de 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi infaz aşamasında re'sen gözetileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ...'in temyiz dilekçesi içeriğinden hakkında kurulan hüküm yönüyle sanık sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu, katılan sanık ...'in temyiz dilekçesi ile katılan sıfatıyla da temyiz isteminde bulunduğu belirlenerek sanık ... hakkında kurulan hüküm yönüyle yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Mahkemece ...'in bıçakla ...'in kız arkadaşı ...'ye saldırarak yaralaması nedeniyle ...'e ağaç sopa ile müdahalede bulunduğunun kabul edildiği ancak; tarafsız görgü tanığı olduğu anlaşılan Suna'nın mahkeme huzurunda alınan ifadesinde aynen tekrar ettiğini belirttiği hazırlık aşamasında verdiği beyanında

"...'in sanığın kız arkadaşı ...'yi itmesi üzerine sanığın sopayla saldırdığını ve bunun üzerine ...'in bıçakla saldırdığını" ifade ettiği, huzurda ise "...in kendilerini itekleyip bıçağı ...'e savurunca ...'nin önüne geçtiği ve ...'in ...'yi yaraladığı, bıçağı sallamaya devam eden ...'e karşı ...'in sopa kullandığını" ifade ettiği, hazırlık aşamasında alınan beyanı ile kovuşturma aşamasında beyanı arasında sanığın sopayla ...'e vurmaya çalıştığı an ile ilgili çelişki bulunduğu anlaşılmakla, tanığın ifadeleri arasında çelişki giderilmek suretiyle sanığın eyleminin TCK'nin 25. maddesi uyarınca meşru savunma hükümleri kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11826
Karar No: 2017/25573
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11826 E.  ,  2017/25573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/4257
Karar No: 2014/3476
Karar Tarihi: 03.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/4257 E.  ,  2014/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaraereğlisi Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2010/164-2012/199

Davacı İ.. U.. vekili Avukat S.. Ç.. tarafından, davalılar Ö.. T.. vd aleyhine 01/12/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/12/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davaya konu yazıda, "Daha Ne Diyelim Ki" başlığı altında: "...Sayın İ. U.., Belediye başkanlığı döneminizde ticaret yapıp yapmadığınızı bilmiyorum ancak bir belediye başkanı olarak ekonomiye verdiğiniz değer, belediye başkanı maaşıyla belkide bilmediğimiz diğer yatırımlarınızdan gelen gelirlerinizle aldığınız lüks Mercedes otonun keyfini sürebilmeniz için, vicdanınızın rahat olması gerekir. Marmaraereğlisi'ndeki gençliğe ve Marmaraereğlisi ilçesine çağdaş yaşam ve kültürel anlamda bir şeyler verdiğinizi düşünüyorsanız, bize de gösterin ve sizi alkışlayalım..." ifadelerine yer verilmiştir.

Dava dilekçesinde, yazının gerçeklik niteliğini taşımadığı ve haksız kazanç vurgusu yapıldığı ileri sürülerek manevi tazminat isteminde bulunulmuştur.

Cevap dilekçesinde, eleştiri hakkının kullanıldığı ve hukuka uygun sınırlar içinde kalındığı savunulmuştur.

Mahkemece, eleştiri sınırlarının aşıldığı ve davacının kişilik haklarına saldırıda bulunulduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, ilçe belediye başkanı görevini üstlenmiş olup; siyasi bir kişilik taşımaktadır. Yazının bütünü göz önünde tutulduğunda, değer yargısına dayalı eleştiri niteliğinde bulunduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, istemin reddi gerekir. Kısmen kabul kararı verilmesi yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30884
Karar No: 2018/9508
Karar Tarihi: 27.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30884 E.  ,  2018/9508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3) Suç tarihinin haciz ihbarnamesine itiraz tarihi olan 22.07.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 26.06.2014 olarak yanlış gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18104
Karar No: 2017/12100
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18104 E.  ,  2017/12100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu .... Mahallesi 2120 ada 5 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden 2 kat daha değerli kabul edilmesi ve değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu

taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1581
Karar No: 2021/933
Karar Tarihi: 02.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1581 E.  ,  2021/933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

1- 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa verilmediğinden kamu davasının 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesi gereğince düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olup, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen düşme hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığa yüklenen 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2630
Karar No: 2011/1521
Karar Tarihi: 14.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2630 E.  ,  2011/1521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 108 ada 200 parsel sayılı 307316,29 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak dava açmış, yargılama sırasında ise tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine, dava konusu 108 ada 200 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 20.06.2009 tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 4000 m2 yüzölçümündeki bölümün aynı adanın son parsel numarası ile davacı ... adına, kalan bölümün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 108 ada 200 parsel sayılı taşınmazın temyize konu uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 20.06.2009 tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 4000 m2 yüzölçümündeki bölümü üzerinde tespit gününde davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, davalı tarafın tutunduğu 14.11.1938 tarih 952 sayılı tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsamadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama, ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 14.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.