erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1742
Karar No: 2018/7371
Karar Tarihi: 26.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/1742 E.  ,  2018/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13/10/2016 tarih ve 2016/633-2016/771 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin sanayi gazları üretimi alanında faaliyet gösterdiğini, bu üretim ve yatırım faaliyetleri için hava ayrıştırma tesisi inşa çalışmalarına başladığını, tesisin inşa çalışması öncesinde davalı ile 22.12.2008 tarihli Montaj Bütün Riskler Poliçesi imzalandığını, hava ayrıştırma tesisinin ilk devreye alınması çalışmalarında sigorta poliçesinin ek süresi içinde 26.05.2010 tarihinde, oksijen, azot ve argon gazlarının üretildiği 35 metre yüksekliğindeki soğutma ünitesini çevreleyen dış sacda basınç artışı nedeniyle kaynak noktasında açılmalar meydana geldiği ve bu yarıklardan izolasyon malzemesi olan perlitin yayıldığı, yapılan temizlik ve tamirat sonrasında 02.06.2011 tarihinde tesisin sorunsuz olarak çalışmaya başladığı, meydana gelen bu hasarın 27.05.2010 tarihinde davalıya ihbar edildiği ancak zararın karşılanmadığını ileri sürerek yapılan masrafların toplamı olan 10.970,33 EURO + 2.852,06 TL alacağın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu hasarın poliçede belirtilen bakım dönemi içerisinde meydana geldiğini ve poliçe gereği 10.000,00 EURO muafiyet uygulanması gerektiğini, talep edilen tazminat kalemlerinin bir kısmının teminat dışında olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taraflar arasında düzenlenen sigorta poliçesi ile sigorta teminatına alınan iş yerinde meydana gelen patlama nedeni ile oluşan hasar miktarının 10.970,33 EURO+ 2.850,06 TL olduğu, davacının talep edebileceği toplam zarar miktarının 24.791,06 TL olduğu, 27.05.2010 ihbar tarihinden yedi gün sonra 04.07.2010 tarihinde davalının temerrüde düştüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 24.791,06 TL’nin 04.06.2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.269,98 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1048
Karar No: 2015/7466
Karar Tarihi: 09.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1048 E.  ,  2015/7466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/105-2013/253

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazların irtifak hakkı karşılığı ve pilon yeri bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre taşınmaz arsa vasfındadır.

Mahkemece, arsa niteliğindeki taşınmaza fındıklık olarak değer biçen bilirkişi kurulu raporu esas alınıp, %500 oranında objektif değer arttırıcı unsur ilave edilmek suretiyle hüküm kurulduğundan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaza fiilen ne zaman el atıldığının ve el atma tarihine ilişkin belgelerin davalı idareden sorulmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7143
Karar No: 2019/1112
Karar Tarihi: 23.01.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7143 E.  ,  2019/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kasta dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 1.85 promil alkollü olduğu halde gece vakti sevk ve idaresindeki aracıyla direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüje çarpması sonucu yaralamalı trafik kazasına sebebiyet veren sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olarak cezanın alt sınırından daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının üçüncü paragrafı çıkarılarak yerine “sanığın ekonomik ve sosyal durumu ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 75 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”ibaresinin ilave edilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/32828
Karar No: 2015/15069
Karar Tarihi: 28.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/32828 E.  ,  2015/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/43367

MAHKEMESİ : İnegöl(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2013/178 (E) ve 2013/573 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasında alınan beyanı ve bu beyan ile uyumlu mağdur hakkında düzenlenen doktor raporu içeriğine göre, sanığın üzerine atılı eşe karşı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde , mağdurun sanığı cezadan kurtarmaya yönelik olduğu anlaşılan duruşma aşamasında ki beyanına itibar edilerek yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2470
Karar No: 2010/3610
Karar Tarihi: 31.03.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/2470 E.  ,  2010/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/07/2009

Taraflar arasında görülen davada; Davacı Hazine, 363 ada 1 sayılı parselin kısmen kıyıda kaldığını ileri sürerek, tapusunun iptalini istemiştir. Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.Davanın kabulüne ilişkin mahkeme kararı Dairece; 5841 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 12/3.maddesine göre hak düşürücü sürenin geçtiği, davanın reddi gerektiği belirtilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Karar, Hazine tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çekişmeli taşınmazın kısmen kıyı-kenar çizgisine göre kıyıda kaldığı iddiasına dayalı tapu iptali, sicil kaydının kütükten terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

Daire bozma ilamına uyulmak suretiyle 3402 Sayılı Yasa'nın 5841 Sayılı Yasa ile değişik 12/3. maddesi uyarınca davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Hazinenin bu hususa yönelik temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.

Ancak hemen belirtilmelidir ki, her dava açıldığı tarihteki koşullara bağlıdır. Bir taraf dava açıldığı andaki mevzuata ve içtihada göre davasında haklı olduğu halde dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren (geçmişe etkili) yeni bir yasa hükmü ya da İnançları Birleştirme Kararı nedeniyle davayı kaybederse yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz. Anılan bu kural yargısal uygulamada da kararlılık kazanmıştır (Baki Kuru, Hukuk Usulü Muhakemeleri 5. cilt, sayfa 5338, dipnot 159; 10. H.D. 21/12/1976, 8770/8739 ve dipnot 160: 5. HD 12/09/1977, 5445/5655 dipnot 161: 10.HD 24/02/1976, 6296/1297). Bunun yanında, avukatlık ücreti de yargılama giderlerinden sayılır (04.09.1957 tarih ve 4/16 sayılı İnançları Birleştirme Kararı). Davacı hazine, temyiz dilekçesinde sair nedenlerden söz etmek suretiyle bu hususu da dile getirmiştir.

Somut olayda, keşif sonucu çekişmeli taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisine göre kıyıda kaldığının, böylece dava tarihinde davacı hazinenin davasında haklı bulunduğunun anlaşılması, ne var ki yargılama sırasında yürürlüğe giren 5841 sayılı yasa gereğince davanın reddedilmiş olması karşısında, yargılama giderlerinden ve avukatlık ücretinden davalıların sorumlu tutulması gerekirken, değinilen masrafların Hazineye yüklenmesi doğru değildir.

Davacı hazinenin temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulüyle, hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9672
Karar No: 2013/11720
Karar Tarihi: 21.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/9672 E.  ,  2013/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

01/12/2008 tarihli olay yakalama canlı teşhis ve teslim tutanağında tanıklar ... ve ...'nin bıçakla yaralama olayını gerçekleştiren kişi olarak temyiz davası dışında kalan sanık ...'ı gösterdikleri, mağdur ... bıçakla kendisini yaralayan kişiyi soruşturma aşamasında ... olarak bildirmesine rağmen ...'ın da hazır bulunduğu duruşmada bu kez kendisini yaralayan kişinin ... olduğunu beyan ettiği halde tutanaklar ve beyanlar arasındaki çelişki usulünce giderilip sanık ...'ın hukuki durumunun tayini gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 21/03/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/17775
Karar No: 2011/1605
Karar Tarihi: 22.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17775 E.  ,  2011/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : 30/04/2010 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 Karar sayılı ek karar; Temyiz talebinin reddi ile ilamın aynen infazı

24/12/2009 tarih ve 2009/457 Esas, 2009/1307 sayılı karar; 5237 sayılı TCK.nun 61 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddesi delaletiyle 245/1, 62, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/1-2-3 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası, CMK.nun 231 maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

Sanık müdafiinin 30.04.2010 havale tarihli dilekçesinin, hükümde yanılgıya yol açacak biçimde yasa yolunun süresinin başlangıcının gösterilmemesi nedeni ile ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.04.2009 gün 214/98 sayılı kararında açıklandığı üzere öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabulü gerektiği cihetle; mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 30.04.2010 gün ve 457/1307 sayılı ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

1-Sanığın, aşamalarda ısrarla, mağdurdan rızası ile aldığı ve şifresini öğrendiği sabit olan kredi kartından yine mağdurun rızası ile borç olarak para çektiğini savunması, dosyanın incelenmesinden mağdurun başka bir kredi kartı borcunun taksitlendirilmesi için kullanmadığı ve borcu bulunmayan suçu konu kredi kartını laboratuar teknisyeni olan arkadaşı sanığa verip şifresini söylediği, hiçbir işlem yapılmadığı halde kartının iki buçuk ay sanıkta kalmasına ses çıkarmadığı, kartını verdikten yaklaşık 10 ay ve para çekildiğini öğrendikten yaklaşık 7 ay sonra şikâyetçi olduğu, kredi kartından aynı anda yüksek miktarda değil de farklı günlerde ve düşük miktarlarda para çekildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın suç kastı ile hareket ettiğini gösteren, kanıtlar karar yerinde açıklanıp yeterince tartışılmadan hangi beyana hangi gerekçelerle üstünlük tanındığı da belirtilmeden yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabulle göre de;

2-Sanığın mağdurun kredi kartını değişik zamanlarda birden çok işlemde kullanarak yarar sağladığının anlaşılması karşısında; zincirleme suç hükümleri uyarınca cezasının artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçeler ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10360
Karar No: 2012/1950
Karar Tarihi: 15.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/10360 E.  ,  2012/1950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/12/2009 tarih ve 2007/1203-2009/2446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Dörtel Tekstil Mağazacılık Ltd. Şti.'nin kullanımındaki iş yerinin müvekkili tarafından sigorta edildiğini, iş yerinin 15.01.2007 tarihinde yetersiz su ve kanalizasyon şebekesi nedeniyle su basması hasarına maruz kaldığını, müvekkili şirket tarafından yaptırılan ekspertiz çalışması sonucu tespit edilen 2.025,00 TL tutarındaki hasar miktarının 05.03.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini, Aski' ye rücu mektubunun gönderilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 2.025.00 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Aski Desarj Yönetmeliğinin 10/m maddesi nedeniyle parsel hatlarında meydana gelen su basmalarında bakım ve onarım yükümlülüğünün bina yönetimine ait olduğunu, su baskını sorumlulukları dahilinde olsa dahi davacının sigortalısının bulunduğu binanın imar mevzuatına uygun olup olmadığı ve sigortalının iş yerinde mimari projeye uygun olarak konuşlanıp konuşlanmadığının araştırılmasının gerektiğini, davacının istediği tazminatın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; hasarın kanalizasyon hattının tıkanması sonucu oluşturduğu, bu tıkanıklığın meydana gelmesinde iş yerinin bodrum katında yapılan değişikliklerin etkisi olmadığı gibi hasarın bodrum katta sonradan yapılan mutfak, tuvalet gideri ve parsel bacasından geri tepme sonucunda da meydana gelmeyeceği, yeraltı su seviyesinin yükselmesi sonucu duvardan sızan lağım sularından kaynaklandığı, davalı Kurumun kusurlu olduğu, olay neticesinde işyerinde meydana gelen hasarın 1.845,00 TL olduğu, davalının oluşan bu hasarı ödemekle yükümlü bulunduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 1.845,00 TL bedelin 05.03.2007 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 12,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/16752
Karar No: 2015/32870
Karar Tarihi: 18.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/16752 E.  ,  2015/32870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/417165

MAHKEMESİ : İnegöl 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/149 (E) ve 2014/207 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde grülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılanın tüm aşamalarda, sanığın kendisini darp ettiğini beyan etmesi, beyanlarının doktor raporuyla ve tanık N.. Ç.. beyanlarıyla doğrulanması karşısında, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu sanığın bisikletine çarpması ve hızla uzaklaşması nedeniyle tahrik altında işlemesi karşısında, sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/16048
Karar No: 2019/8305
Karar Tarihi: 25.11.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/16048 E.  ,  2019/8305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarını işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu‘nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 Esas ve 2018/517 Karar sayılı ilamı ile sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK‘nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanıklar hakkında mahkûmiyet hükümleri kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların 2007 takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemlerine ilişkin olarak, TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; gerekçeli karar başlığında “01.01.2008, 01.01.2009“ şeklinde yanlış yazılan suç tarihlerinin, 2007 takvim yılı yönünden “15.12.2007“, 2008 takvim yılı yönünden “15.12.2008“ olarak mahallinde düzeltilmesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı arttıran ve azaltan nedenlerin nitelik ile dereceleri takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/8538
Karar No: 2007/10353
Karar Tarihi: 01.11.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/8538 E.  ,  2007/10353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ARDEŞEN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2006