Esas No: 2022/18183
Karar No: 2024/8871
Karar Tarihi: 16.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/18183 E.  ,  2024/8871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/14 E., 2016/295 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararı usul ve yasaya aykırı bulduğundan temyiz ettiğine dair süre tutum dilekçesi sunduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

15.12.2014 tarihli suç tutanağında, köy muhtarı tarafından orman idaresine yapılan ihbarda kaçak ağaç kesimi yapıldığı ve kesim yapan şahısların yakalandığının bildirilmesi üzerine orman muhafaza memurlarının bahse konu yere giderek yaptığı incelemede, 6 adet çam ağacının motorlu testereyle kesildiğinin anlaşıldığı, çevrede yapılan incelemede sanık ve temyiz dışı sanık ...'ya ait araç içinde motorlu testere ve balta görüldüğü, sanığın araç kapılarını açması üzerine aracın bagajında odun taşındığının ve odun kalıntıları olduğunun anlaşıldığı belirtilmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, suçlamayı kabul etmediğini, diğer sanıkla birlikte mangal yaktıklarını, kurumuş bir çam ağacı gördüklerini, ağaç dallarından parça alacakken köylülerin geldiğini, ağaç kesmediklerini fakat kendilerinden 100-150 metre ileride ağaçların kesilmiş olduğunu, bu ağaç kesiminin kendi üzerine atıldığını, araçta yakalanan balta ve kesme makinesini kurumuş dalları kesmek için getirdiklerini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, yapacak nitelikte emval veren 6 adet kızılçam ağacının dikiliden yaş halde motorlu testereyle kesildiği tespit edilmiştir.

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın orman sayılan yerde motorlu testereyle ağaç kestiği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak;

1.Sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğu anlaşılmakla, teşdidin gerekçeleri denetime olanak verecek şekilde hükümde tartışılmadan alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması,

2.6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası ile birlikte adlî para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) "Takdiri İndirimler" başlıklı 62 nci maddesinin ikinci fıkrasında, "Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir...." şeklinde düzenlemeye yer verilmesi karşısında, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4.Orman bilirkişisi raporunda yapacak nitelikte kızılçam ağaçlarının dikiliden kesildiği tespit edilmesine rağmen sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim uygulanması,

Kabule göre de;

1.Temel ceza belirlenirken önce emvalin yakacak nevinden olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması, sonra suçun işlenmesinde motorlu testere kullanmasından dolayı 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden uygulama sırasında hataya düşülmesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarih ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015

tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın cezada kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.