erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/1860
Karar No: 2017/2914
Karar Tarihi: 18.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1860 E.  ,  2017/2914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1- ... ve Gıda Mad.İml.Tic.Ltd.Şti isimli şirketin yetkilisi olan sanık ...' nin ; 2005 takvim yılının değişik dönemlerinde incelemeye esas 10/12/2010 tarih ve VDENR-2010-IX-106/10 sayılı vergi suçu ve eki inceleme raporlarında isimleri geçen başkaca mükelleflerin düzenlediği sahte faturaları kullanarak vergi kaybına neden olduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiş ise de; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti ve faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, Yaren şirketi ile bu şirkete mal satan şirketlerin defter ve belgeleriyle karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdikleri ve sanığı tanıyıp tanımadıkları saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde sanığın beraatine hükmedilmesi,

2- Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, dosya içine faturaların konulmadığı görülmekle; suça konu faturaların emanetten getirtilip incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19104
Karar No: 2012/40373
Karar Tarihi: 31.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/19104 E.  ,  2012/40373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık müdafiinin suç kastının olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmamasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca gün adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca hapis cezası yanında hüküm fıkrasında yer alan 120 gün adli para cezasının 450 TL adli para cezasına indirilmesi, TCK.nun 62. maddesi uygulamasıyla belirlenen 100 gün adli para cezasının 375 TL'ye indirilmesi ve

TCK.nun 52/2. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 31.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8362
Karar No: 2017/6250
Karar Tarihi: 03.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8362 E.  ,  2017/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gelir İdaresi Başkanlığı.... Vergi Dairesi'nin raporlarında sanığın 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin iddia edilmesi karşısında 2006 takvim yılında işlenen "sahte fatura düzenleme" suçu için zamanaşımı süresi içinde dava açılması mümkün görülmüştür.

Ertelemeye engel sabıkası bulunmayan ve yeniden suç işlemeyeceğine kanaat getirilen sanık hakkında katılan vekilinin erteleme şartlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları ile suç tarihi itibarıyla lehe olan düzenlemenin uygulanmış olması sebebiyle Cumhuriyet savcısının eksik ceza tayin edildiğine dair, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında düzenlenen VDENR-2007-637/53 sayılı Vergi Tekniği Raporunda 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediğinin belirtilmesine karşın Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 12.07.2008 tarihli iddianame ile 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eyleminden dolayı açılan kamu davasında dosya içerisinde 2007 takvim yılında düzenlenmiş fatura örneği bulunmadığının anlaşılması karşısında, 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen belgelerin 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından; 2007 takvim yılına ait suça konu fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin belirlenmesi, haklarında vergi incelemesi yapıldığı anlaşılan sanığın düzenlediği iddia olunan suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akıbeti araştırılıp, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi,suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları hususunda beyanlarının alınması, gerektiğinde suça konu faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde yazı ve imza incelemesi yaptırılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/8823
Karar No: 2022/8919
Karar Tarihi: 06.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/8823 E.  ,  2022/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2018 tarih ve 2017/463 - 2018/277 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı kanunun 5/1, TCK.nın 62, 53/1-2- 3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın süresine göre şartları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE.

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, örgüte müzahir okulda çalışmak ve çocuğunu bu okula göndermenin müsnet suç yönünden delil ya da örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12884
Karar No: 2017/7628
Karar Tarihi: 02.11.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12884 E.  ,  2017/7628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin, almış olduğu emtiaların KDV’sini davalı firmaya ödediği, ödemiş olduğu vergiyi mahsup etmek için vergi dairesine müracaat ettiğinde vergi dairesinin muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullandığı gerekçesiyle indirimini kabul etmediği, davalıya ödediği halde tekrar ödemek zorunda kaldığı ....115,01.-TL ve KDV düzeltme beyannamesi damga vergisi olarak verdiği 54,40.-TL olmak üzere toplam ....169,41.-TL alacağın tahsili talebi ile başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya kestiği faturaların mevzuata uygun olduğunu, davacının alacağının vergi dairesiyle arasındaki ilişkiye dayandığını, müvekkilinin kusuru olmadığını savunarak, davanın reddi ile tazminata hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının, hakkında SMİYB kullanma raporu olan davalı şirketten alımlarından dolayı davalı şirkete yapmış olduğu ödemeleri, davalı şirketin hakkında 2009 ve 2010 yıllarında muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanma raporunun varlığını gerekçe göstererek, davalıdan, iade istemesinin, işlemlerin gerçekliği ve davalının SMİYB düzenleyicisi olmayıp, kullanıcısı olması nedeniyle vergi idaresinden mahsup talebinin yerine getirilmemesinin davalı firma alımlarından kaynaklanmadığı ve bu nedenlerle davalının düzenlemiş olduğu 2014 yılına ilişkin faturalara isabet eden tutarın davalıdan istenemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu paranın Vergi Dairesi tarafından yargılama sırasında davacıya iade edildiği anlaşıldığından dava konusuz kalmıştır. Mahkemece açıklanan husus gözetilerek konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilip, dava açıldığı sıradaki haklılık durumu gözetilerek yargılama gideri ve vekalet ücretine de karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 02/.../2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1064
Karar No: 2017/3175
Karar Tarihi: 11.10.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/1064 E.  ,  2017/3175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35, 62, 53, 63, 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü; katılan sanık ...'ın, bir gazinoda alkol aldıktan sonra sokakta tek başına evine giderken karşı taraftan da diğer katılan sanık ...’in geldiği, ...'in bu sırada eşi olan ... ile telefonla konuşmakta olduğu, ...'in eşi ile olan konuşmalarını kendi üzerine alan ...'in bıçakla ...'e saldırdığı, bu sırada ...'in de üzerinde bulunan bıçağı çıkarttığı, katılan sanıkların bıçakları birbirlerine rastgele salladıkları, kavga sonucunda katılan sanık ...’in batın ve toraksa nafiz ve iç organ kesilerine neden olacak şekilde toplam üç bıçak darbesi ile hayati tehlike geçirdiği olayda;

Teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmolunması, suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında mağdur ...’e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş ve reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; sanığın eyleminin meşru müdafaa olduğuna, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerine görülmeyen temyiz itirazının reddiyle,Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11/10/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/19712
Karar No: 2011/8998
Karar Tarihi: 23.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/19712 E.  ,  2011/8998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Bilirkişi raporunda idarenin zararı belirtilmediği gözetilerek aynı bilirkişiden zarar meydana gelip gelmediği açıklattırılıp zarar meydana gelmişse sanığa ödeyip ödemeyeceği sorulup buna göre sabıkasız olan sanık hakkında CMK 231 maddesinin değerlendirilmesi gerekirken zararın giderilmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönler incelenmeksizin hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.....2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10503
Karar No: 2022/9805
Karar Tarihi: 02.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/10503 E.  ,  2022/9805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.07.2018 gün ve 2018/55 Esas, 2018/122 Karar sayılı hükme ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 17.07.2021 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 02.09.2020 gün ve 2018/2445 Esas, 2020/1415 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 02.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/10085
Karar No: 2012/17211
Karar Tarihi: 01.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10085 E.  ,  2012/17211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/03/2011 tarih ve 2010/32-2011/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ismi yazılarak yayınlanan “Okulda Dayak” ve “Çocuklar Evde de Okulda da Dövülüyor” makalelerin müvekkilinin daha önce yapmış olduğu çalışmalar esas alınarak yazıldığını, davalıların bu makalelere katkılarının veri toplama ve temize çekme ile sınırlı olduğunu ileri sürerek adı geçen makalelerdeki eser sahipliğinin müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve diğer davalı adı geçen makalelere katkılarının veri toplama ve temize çekme ile sınırlı olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davacının eski tarihli eserlerinden yeni ve farklı makalelerin vücuda getirildiği, birlikte eser sahipliğinde esere daha fazla ya da daha az katkı sağlamanın eser sahipliğini ortadan kaldırmadığı, davacının davalıların makalelerin yazarları olduğunu kabul ettiği, dört yıl geçtikten sonra davacının eser sahibinin kendisi olduğunu ileri sürmesinin çelişkili davranış yasağına aykırılık teşkil ettiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/24347
Karar No: 2012/18357
Karar Tarihi: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24347 E.  ,  2012/18357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Sanık ...: BeraatSanık ...: Mahkumiyet

I-Sanık ... hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hüküm ile sanıklar ... ve ... hakkında “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanık ...'nün 2002 takvim yılında sahte faturaları KDV indiriminde kullanmak suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.01.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat karar verilmesi yasaya aykırı, sanıkların 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu yönünden ise; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, sanık ... bakımından suç tarihinden hüküm tarihine kadar, sanıkların 2003 takvim yılı suçları bakımından suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.