erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/2008
Karar No: 2011/1323
Karar Tarihi: 08.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/2008 E.  ,  2011/1323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-5237 sayılı TCY.nın 204/1, 62.mad.uy.1 yıl 8 ay hc.

2-5237 sayılı TCY.nın 158/1-f, 62.mad.uy.2 yıl 6 ay hapis ve 2.500 YTL.apc.

3-Temyiz isteminin reddi

Sanığın yokluğunda verilen hükmün kendisine usulünce tebliğ olunmadığını beyan ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 311. maddesi uyarınca eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan 02.07.2009 gün ve 123/24 sayılı Ek kararı kaldırılarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasasının 10. maddesi uyarınca tebligatın, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılması gerektiği cihetle sanığın sorgusunda beyan ettiği en son (ikamet) adresi yerine eski (işyeri) adresine yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine vaki 05.06.2009 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmakla yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Sanığın suça konu çeki devir aldığı kendisinden önceki ciranta Mesut Kalen adlı kişinin açık kimlik ve adres bilgilerini beyan edemediği, bu kişiye mal sattığını ve karşılığında çeki aldığını savunmasına rağmen satış işlemine ilişkin fatura vb herhangi bir belge ibraz etmediği, Mesut Kalen cirosundaki yazıların eli ürünü olduğunun belirlendiği gözetildiğinde mahkemenin toplanan delillerin hüküm kurulmasına yeter nitelikte bulunduğu ve yüklenen suçların sübut bulduğu kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki eksik soruşturma sonucu karar verildiğine ilişkin bozma düşüncesine iştirak olunmamış adli para cezasının 5377 sayılı Yasa ile değişik 158/1-son cümle uyarınca suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağının gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı arttırıcı bir sebebin bulunmadığı azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22529
Karar No: 2012/550
Karar Tarihi: 12.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/22529 E.  ,  2012/550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.885,00 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili, davalının müvekkiline ait 6 parsel sayılı taşınmazda bulunan kavak ve söğüt ağaçlarını kesmesi nedeniyle uğradığı zarar karşılığı 3885,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.Davalılardan ...; kestiği ağaçları davacının kardeşi İrfan’dan onun miras hissesi olarak satın aldığını bu nedenle davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın 3300,00 TL için kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.Hükmün temyizi aşamasında dosyaya konulan vasi tayini dosyasından davadan önce davacının vesayet altına alınarak ...’in vasi tayin edildiği ve bu davanın vasi tarafından takip edilmediği, bizzat vesayet altındaki kişinin tayin ettiği vekil vasıtasıyla yürütüldüğü anlaşılmaktadır.TMK.nun 448. maddesi uyarınca hukuki işlemlerde vesayet altında bulunanı vasi temsil eder. O nedenle davaya vasi veya onun tayin ettiği vekil huzuruyla devam edilmesi gerekirken bu hususun eksik bırakılması yasaya uygun görülmemiştir.

Ayrıca, Yargıtay’ın yerleşik uygulamasında kavak ve söğüt gibi yetiştirildikten sonra kesilip yararlanılacak cinsten ağaçlar, taşınmazın tamamlayıcı parçası değil, taşınır hükmüne tabi mal kabul edilmektedir. Bu nedenle sorunun çözümü taşınmaz mülkiyeti hükümlerine göre değil, TMK.nun 729 (MK. 655 ) maddesine hükümleri uyarınca değerlendirilmelidir. Burada önemli olan husus menkul mal hükmünde kabul edilmesi, bu nedenle mülkiyetin zemine bağlı olmaksızın dikip yetiştirene ait olmasıdır.O halde uyuşmazlığın çözümü, bir taşınır niteliğinde bulunan bu kavak ve söğüt ağaçlarının kim tarafından dikip yetiştirildiği, yani mülkiyetinin kime ait olduğunun tespitine bağlıdır. Davacı bu konuda zemine ait tapu kaydına dayanmış, dikip yetiştirme konusunda tanık bildirmemiş, davalı tanık dinletmiş ise de sadece satın alma konusunda beyanları alınmıştır. Mahkemece açıklanan şekilde menkul mal hükmündeki kavak ve söğüt ağaçlarının mülkiyeti konusunda tanıkların beyanları alınarak araştırma yapılmadan eksik inceleme ile ve yanılgılı gerekçe ile davanın kısmen kabulü usul ve yasaya uygun görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek. halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi .
Esas No: 2017/2088
Karar No: 2018/4115
Karar Tarihi: 05.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2088 E.  ,  2018/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ticareti usulüne aykırı olarak terk etmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen ve suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, icra takip dosyasında borçlu şirkete ödeme emrinin 11.12.2014 tarihinde tebliğ edildiği, şikayet tarihinin ise 04.07.2014 olduğu, dolayısıyla henüz takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında; atılı suçun yasal unsurları oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1-) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-) Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20644
Karar No: 2017/36411
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20644 E.  ,  2017/36411 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/3837
Karar No: 2021/4697
Karar Tarihi: 02.06.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/3837 E.  ,  2021/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Germencik Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.05.2019 tarih ve 2018/220-2019/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davaya dayanak icra takibine konu çekin keşide tarihinde ve miktarında tahrifat yapıldığından borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının çeki dava dışı ...'den aldığını, çekteki değişikliklerin keşideci tarafından atılan imza ile onandığını, çeki bedeli karşılığında keşideciye iade ettiğini iddia eden davacının çekin arkasındaki ciro imzasını iptal etmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, 23.01.2019 tarihli celsenin 23.01.2019 tarih saat: 09.30 olan duruşmasına davacı tarafın katılmadığı, sadece davalı vekili katıldığı, davalı vekili duruşmada davacı tarafın takip etmediği davayı takip etmediklerini beyan ettiği, davacı vekilinin UYAP ortamından aynı gün saat:09:39 itibariyle mazeret dilekçesi ile mazeretin kabulüne karar verilmesini talep ettiği ancak davacı tarafın duruşma saatinden sonra gönderdiği dilekçenin duruşma saatinden önce ulaşmadığından işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı tarafça dosyanın yasal sürede içinde de yenilenmediği gerekçesiyle davanın HMK. 150.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

İşbu karara karşı davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3515
Karar No: 2010/7652
Karar Tarihi: 22.06.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3515 E.  ,  2010/7652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KARAR TARİHİ :23.12.2009

ÜÇÜNCÜ ŞAHIS :

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiracı olduğu ve kahvehane olarak işletilen kiralananda, müvekkilinin de aynı işi yapacağını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı ihtiyacın samimi olmadığını ve davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımızda davacı, işyeri ihtiyacı iddiasını kanıtlamak üzere 7.4.2009 tarihinde verdiği delil listesinde tanık deliline dayanmış, ancak isim ve adres bildirmemiştir. Yargılama sırasında davacı vekiline 24.6.2009 tarihli celsede "tanıklarını bildirmek üzere süre verilmesine" şeklinde ara kararı oluşturulmuş ise de bu sürenin kesin olduğundan sözedilmemiştir. Bu durumda HUMK.nun 163.maddesine göre davacının tanıklarını bildirmek üzere yeniden süre istemesinde bir usulsüzlük bulunmadığından mahkemece davacı vekiline tanıklarını bildirmek üzere usulüne uygun olarak kesin süre verilmesi, süresinde bildirilen tanıkların dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13157
Karar No: 2017/7327
Karar Tarihi: 26.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/13157 E.  ,  2017/7327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete elektrik malzemesi sattığını, bu satıştan doğan 13.148,99 TL borcu ödemeyen davalı aleyhine ... 23. İcra Müdürlüğü’nün 2014/8015 E. sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, davalı şirketin takibe itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve davalının % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin teslim almış olduğu tüm malların bedelini ödediğini, davacıya borcu bulunmadığını beyan ederek, davanın reddini ve davacının %20 kötüniyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirket müdürü ... tarafından davacıya 16.05.2013 tarihli 12.000-TL ve 30.08.2013 tarihli 12.000-TL çekler ile toplam 24.000,00 TL ödeme yapıldığı, borçlu bir şirketin kendi çek hesabının müsait olmaması durumunda şirket müdürü ya da organik bağ içinde bulunulan başka birinin hesabından alacaklı emrine çek keşide edilmesinin ticari hayatta oldukça sık rastlanan bir uygulama olduğu, davalının nakit ve çek olarak yaptığı ödemeler toplamı 27.592,51 TL'nin; davacının takibe müstenit faturasının 16.741,50 TL olan bedelinden daha fazla olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava faturaya dayalı alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Taraflar arasında mal teslimine ilişkin bir uyuşmazlık yoktur. Uyuşmazlık ödemeye ilişkindir. Mahkeme tarafından dava dışı ... tarafından keşide edilen iki ayrı çek ile ödeme yapıldığı kabul edilmişse de, davaya konu çeklerin ... tarafından keşide edildiği, bu kişinin davalı şirketin yetkilisi olması ödemenin şirket adına yapıldığını göstermez. Kaldı ki davacı defterlerinde ... hakkında ayrı ticari ilişki kaydı bulunmakta ve söz konusu ödemeler bu kişi adına kaydedilmiştir. Tüm bu nedenlerle 16.05.2013 tarihli 12.000-TL ve 30.08.2013 tarihli 12.000-TL bedelli çeklerin davalı şirketin borcuna karşılık verildiğinin kabulü doğru görülmemiş ve bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/374
Karar No: 2024/809
Karar Tarihi: 05.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2024/374 E.  ,  2024/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/92 E., 2023/191 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/312 E., 2020/274 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı tarafından eldeki davanın, İmar Kanunu uyarınca davalı ... Başkanlığına bedelsiz olarak terk edilen taşınmazın terk amacına aykırı şekilde kullanıldığı ileri sürülerek açıldığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 18.01.2024 tarihli ve 2024/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 7. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 7. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

05.02.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/24356
Karar No: 2013/23894
Karar Tarihi: 30.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/24356 E.  ,  2013/23894 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı 3552,64 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve bağışlamaya dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu aynı ada 14 parsel sayılı taşınmazların 10/16 payının davacı ... adına, 3/16 payının davalı ... adına, 3/16 payının ise davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı taşınmazın öncesinde tarafların kök miras bırakanı ......'a ait iken...in taşınmazın yarı payının tarafların ortak miras bırakanı olan oğlu ......'a bağışladığı, ortak miras bırakan ...'in ise kendine bağışlanan payı tekrar 1993 tarihli vasiyetname ile davacı ...'a bağışladığı, kök miras bırakan ......'ın geriye kalan yarı payı ise kendi uhdesinde bıraktığı ve kök muris ... terekesinde kalan yarı payının mirasçılar arasında usulüne uygun olarak paylaşılmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; dava ve temyize konu 137 ada 15 parsel sayılı taşınmazın tespitte belirtilen niteliğinin fındıklık

olduğu, davalı ...'in de 16.01.2013 tarihli duruşmada aynen ”ben ise ... ile içine masraf yaptım ve fındık diktim” şeklindeki beyanı gözetilerek dava konusu taşınmaz içinde muhdesat niteliğinde fındık ağacı bulunup bulunmadığı, var ise 3402 Sayılı Kadastro Kanunu'nun 19.maddesi gözetilerek muhdesat niteliğindeki fındık ağaçlarının kim tarafından ne zaman meydana getirildiğinin araştırılmaması isabetsizdir.

O halde mahkemece dava ve temyize konu taşınmaz başında uzman fen ve ziraat bilirkişi aracılığı ile keşif yapılmalı, yapılacak keşifte taşınmaz üzerinde muhdesat niteliğinde bulunan fındık ağacı olup olmadığı, var ise ne zaman ve kimin tarafından meydana getirildiği açık ve tereddütsüz belirlenmeli, muhdesat niteliğindeki fındık ağaçlarının yaşı ve sayısı uzman ziraat bilirkişi eliyle belirlenmeli ve bu ağaçların uzman fen bilirkişi rapor ve haritasında konumunun gösterilmesi sağlanarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19.maddesi uyarınca tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece bu yönler gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın isteği halinde davalı ...'a iadesine, 30.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/15299
Karar No: 2020/6988
Karar Tarihi: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15299 E.  ,  2020/6988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece hüküm kısmında sanığın eylemine uyan 142/1 -e maddesi uyarınca adet ve tahsis gereği açıkta bırakılmış eşya üzerinde hırsızlık suçundan sanığın suç kastındaki yoğunluk, meydana gelen zararın niteliği olayın meydana geldiği yerin önemi ve eylemin profesyonelliği ayrıca olayın meydana geldiği saat nazara alınarak teşdiden 5 yıl hapis cezası belirlendiği ve suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde temel cezanın alt sınırının 3 yıl hapis cezası öngörülmesi nedeniyle sanık hakkında temel ceza belirlenirken teşdiden hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; uygulama maddesinin sehven 142/1-e yerine 142/2-e olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanığın katılanın kilitleyerek park ettiği aracını çalması şeklindeki eyleminin; suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.