erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/31027
Karar No: 2018/2353
Karar Tarihi: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31027 E.  ,  2018/2353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 147. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre ise;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16931
Karar No: 2015/2121
Karar Tarihi: 18.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16931 E.  ,  2015/2121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.06.2014 tarih ve 2013/127 - 2014/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin tescil ettirdiği .... no'lu tasarım tescil belgesinde yer alan 1 ve 2 numaralı konserve kutusu tasarımlarının piyasada mevcut kutulardan hiçbir farklılığının bulunmadığını, bu ürün tasarımlarının eskiden beri kullanıldığını, 2008 tarihli yayınlarda bu konserve tasarımlarının birebir aynısının yer aldığını, davalının tasarımlarının yeni ve ayırt edici olmadığını ileri sürerek davalı adına tescilli .... ve ... sayılı tasarımlarının hükümsüzlüğünü ve terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkiline ait tasarımların yeni ve ayırt edici olduğunu, davacı tarafın bu tasarımlarının aynısını kendisinin tescil ettirmeye çalıştığını, tasarımların yeni ve ayırd edici olduğunu, davacının kötüniyetli olarak bu davayı açtığını" savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, gıda maddeleri ile davalıya ait 2012 tarihli dava konusu teneke kutu tasarımlarının başvuru tarihinde yeni ve ayırt edici olmadığı, piyasada bir kısım gıda maddeleri ile ilgili konserve ürün ambalajlarda tescil tarihinden çok daha önce kullanıldığı, tasarımın bilgilenmiş kullanıcı gözü ile yapılan değerlendirmede genel izlenimlerin de aynı olduğu, dolayısıyla dava konusu tasarımların ayırt edici niteliğinin de bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına tescilli 2012/00301 sayılı çoklu tasarım tescil belgesinde yer alan 1 ve 2 no'lu tasarımların hükümsüzlüğüne, ... sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/164
Karar No: 2015/2334
Karar Tarihi: 14.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/164 E.  ,  2015/2334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/379710

MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 20/09/2013, 2013/20 (E) ve 2013/148 (K)

SUÇ : Eşini öldürmeye teşebbüs etmek, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

1-Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar aynı kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığı, itiraz konusunda da merciince bir karar verildiği anlaşıldığından, temyizin kapsamının kasten öldürmeye teşebbüs suçuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık eşi olan katılan karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdire ilişkin sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, tahrik indiriminin az olduğuna, katılan vekilinin vasfa, haksız tahrik bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;Ancak;Sanık ile katılan 16 yıllık resmi evli oldukları ve aynı ikamette oturdukları, olay tarihinden 6-7 ay önce katılan internetten tanıştığı tanık ile bir süre arkadaşlık yapıp cinsel birliktelik yaşadığı, bu durumu kocası olan sanık anlattığı, sanık katılan affettiği ve birlikte yaşamaya devam ettikleri, olay tarihinde işe giden sanık ev telefonunu aradığı, meşgul çalması üzerine tanık cep telefonunu aradığı, her iki numaranın da meşgul çalması üzerine eşi olan katılan tekrar tanık ile görüştüğünü düşünerek hızla ikametine geldiği, kapının kilitli olması nedeniyle zorlamak suretiyle kapıyı açtığı, ikamette bulunan katılan ile telefonla aradığı şahıs nedeniyle tartışmaya başladığı, tartışma sırasında katılan 5 el ateş ederek 4 isabetle öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, katılan sadece telefonda başkası ile görüşmesinin hafif haksiz tahrik oluşturduğu gözetilmeden, tayin olunan cezadan asgari düzeyde indirim yapılması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak eksik ceza tayini,Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/30332
Karar No: 2018/2309
Karar Tarihi: 05.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30332 E.  ,  2018/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Konya 4. İcra Ceza Mahkemesi’nin 2014/626 Esas sayılı dosyasından verilen davanın reddine yönelik karar Dairemizin 09/02/2017 tarih, 2016/7429 Esas, 2017/1005 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4717
Karar No: 2012/12667
Karar Tarihi: 14.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/4717 E.  ,  2012/12667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın içinde bulunduğu en yakın kadastro parselini de gösterir şekilde geniş pafta örneği ile komşu köylerle kenarlaştırılmış pafta örneğinin,

2) Komşu köylerde arazi kadastrosu çalışmalarının yapılıp yapılmadığı sorularak alınacak cevabın,

3) Çekişmeli taşınmazın Korulu Köyünde yapılan arazi kadastrosu sırasında neden tapulama harici bırakıldığı sorularak alınacak cevabın,

4) Bölgede orman tahdit çalışmaları yapıldıysa orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

5) Eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritası getirtildikten sonra, mahkemece dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Eski tarihli hava fotoğrafı ve orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, 1969 yılında kesinleşen orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/11/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/23382
Karar No: 2008/1301
Karar Tarihi: 28.01.2008

**12. Hukuk Dairesi         2007/23382 E.  ,  2008/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının takibine dayanak yaptığı ilamda davacı F.  D. vekili Av. ..... olup, takip talepnamesinde alacaklı sıfatı doğru gösterildiği halde, imza bölümünde Y. D. vekili olarak aynı vekilin takip talebini imzalaması zuhule müstenit olup takibin iptalini gerektirmeyeceği gibi, örnek 48 (eski) takip talepnamesine dayanılarak takibin yapılması da sonuca etkili görülmediğinden bu eksiklik nedeniylede takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Ancak dayanak ilamda borçluların her birinin sorumlu olduğu borç miktarı  takip talepnamesin de ilama uygun biçimde gösterilmiş ise de, icra emrinde ilama ve  talepnameye uygun sorumluluk belirtilmediğinden mahkemece icra emrinin iptaline karar vermek gerekirken sonuca etkili olmayan az yukarıda açıklanan eksiklikler nedeniyle  takibin iptaline karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulü ile mahkeme kararının İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlu vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8424
Karar No: 2013/12533
Karar Tarihi: 09.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/8424 E.  ,  2013/12533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekili ile süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya fatura karşılığı davetiye satıp teslim ettiğini, ancak davalının teslim aldığı davetiyelerin bir kısmını iade ettiği , ancak kendisinde kalan davetiyelere ilişkin bakiye borcunu ödemediğini , bunun üzerine başlatılan icra takibine de davalı tarafça haksız olarak itiraz edildiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı tarafça satılan davetiyelerin büyük bir kısmının ayıplı olduğunu kalan malların da bedelinin ödendiğini, davacının talebinde haksız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, cevap ve toplanan deliller doğrultusunda davalı şirketin iadelerden sonra elinde kalan 2.900 kutu davetiyelere ilişkin 5.000.TL ödeme yaptığını, ödeme için verilen bonoların bir kısmının ödenmediği, bu durumda davalının kalan borcunun 8.769.TL olduğu, davalının bu nedenle itirazında haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmiş karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme hükmü davacı vekiline 30.01.2013 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, HUMK’un 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra 19.02.2013 tarihinde temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28219
Karar No: 2018/1687
Karar Tarihi: 20.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28219 E.  ,  2018/1687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın savunmasının alınması için yazılan talimat üzerine Ankara 2. İcra Ceza Mahkemesince çıkartılan davetiyelerin sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilemeden sanık duruşmadan haberdar edilmeksizin, savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6823
Karar No: 2018/12566
Karar Tarihi: 01.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6823 E.  ,  2018/12566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a) Sanığın 28/10/2014 tarihli duruşmada "lehe olan yasa maddelerinin uygulanmasına” ilişkin istemi, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine dair 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı halde, sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından hükmolunan kısa süreli hapis cezasının hapis cezası dışındaki seçenek yaptırımlara çevrilmesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

b) Sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçunu dosyada yargılanan ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ,

c) Şikayetçinin eşi olan tanık...'nin sanıklardan ...'i ikametinin içinde gördüğü daha sonra ikametinin içinde bulunan suça konu zeytinyağlarının çalındığını fark ettiği ve sanık ...'un bisiklet ile ikametinin önünden geçtiği sırada sanığı tanıyarak eşine gösterdiği ve sanık ...'un şikayetçi tarafından yakalandığı şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ...'un suçu ikrar ederek zeytinyağlarını sattığı kişinin yerini göstermek suretiyle şikayetçiye 10 kg zeytinyağının iadesini sağladığı ve şikayetçinin 15/07/2014 tarihli duruşmada 14-15 kg zeytinyağının kendisine iade edildiğini belirttiği ve bu kısmî iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakatinin bulunduğuna dair beyanı karşısında,sanık ... tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olmaması nedeniyle, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan koşulları bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 01/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9012
Karar No: 2018/1551
Karar Tarihi: 01.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/9012 E.  ,  2018/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/03/2015 gün ve 2014/929-2015/216 sayılı kararı onayan Daire’nin 03/05/2016 gün ve 2015/11099-2016/4981 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 5584 sayılı Posta Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca açık ve kapalı mektupların, kartların, gazetelerle belli zamanlarda çıkan dergilerin, kitapların, her türlü basılmış kağıtların, küçük paketlerin, değer konulmuş mektuplar ve kutuların, değer konulmuş veya değer konulmamış posta kolilerinin ve tebliğ kağıtlarının kabul edilmesi, taşınması ve dağıtılması görevinin müvekkili kuruma ait olduğunu, aynı Kanunun 2. maddesi ile bu konuda müvekkili kuruma tekel hakkı verildiğini, davalının bu tekel hakkını ihlal ettiğini, açılan kısmi davanın müvekkili kurum lehine sonuçlandığını, söz konusu davada müvekkili kurumun toplam zararının 3.324.740 TL olduğunun bilirkişi raporu ile tespit edildiğini, hüküm altına alınan 50.000 TL düşülerek kalan zararın tahsili için işbu davanın açıldığını ileri sürerek, 3.274.740 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.