erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2653
Karar No: 2018/11305
Karar Tarihi: 27.11.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/2653 E.  ,  2018/11305 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların uzlaşmak istemediklerini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesinin 1. fıkrasında yapılan değişiklik gereği yeniden uzlaştırma işlemlerinin yapılması amacıyla bozma talep eden görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, nedensiz temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi ve adli para cezasının bir gün karşılığı miktarının belirlenmesine esas uygulama maddesi olan TCK'nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle kazaya sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın yalnızca “B” sınıfı ehliyet belgesinin TCK'nın 53/6 maddesi gereğince geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi gerekirken aynı zamanda “A2” sınıfı ehliyetinin de geri alınması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak,sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek ve yine hükmün 8 ile numaralandırılan paragrafındaki “A2” ibaresinin hükümden çıkarılmak suretiyle , sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 27/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4651
Karar No: 2014/3923
Karar Tarihi: 13.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/4651 E.  ,  2014/3923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/678-2013/696

Gerekçeli mahkeme kararının alacaklı ve borçlu vekillerine tebliğ edilen ve 12.02.2014 tarihinde sisteme dahil edilen tebliğ mazbataları ile Bursa 19. İcra Müdürlüğü'nün 2013/8324 esas sayılı takip dosyasının tam ve eksiksiz bir biçimde taranması veya elektronik ortamda sisteme dahil edilmesinden sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/23853
Karar No: 2024/15121
Karar Tarihi: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23853 E.  ,  2024/15121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 29.03.2023

SAYISI : 2017/2891 E., 2017/2766 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onaması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 29.03.2023 tarihli ve 2017/2891 Esas, 2017/2766 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 29.03.2023 tarihli ve 2017/2891 Esas, 2017/2766 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6727
Karar No: 2022/13600
Karar Tarihi: 28.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/6727 E.  ,  2022/13600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Sanığın, iş yerinde kullandığı elektrik sayacı 30.07.2003 tarihinde mühürlenmesine rağmen, 05.12.2012 tarihinde yapılan kontrolde sayaç mandalını düşürerek kaçak elektrik kullandığının tespit edildiği, bu surette mühür bozma suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; mühür bozma suçunun oluşabilmesi için öncelikle usulüne uygun biçimde icra edilmiş mühürleme işleminin bulunması gerektiği cihetle mahkemece mühürleme işlemi olarak kabul edilen 30.07.2003 tarihli tutanakta, sayacın hangi amaçla mühürlendiğinin anlaşılamadığı, ve düzenleyen görevlilerin kimlik ve sicil bilgileri ile imzalarının bulunmadıkları gözetildiğinde, dosyada usulüne uygun mühürleme tutanağı bulunmadığından sanığa yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı ve bu hale göre beraat kararı verilmesi gerektiği halde delil takdirinde hataya düşülerek mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

2)Kabule göre de;

A)Yargıtay (Kapatılan) 21. Ceza Dairesinin 22.09.2016 tarihli, 2016/7067 Esas ve 2016/5704 Karar sayılı bozma ilamında, sanığın savunmasında iş yeri sahibi olarak belirttiği kardeşinin beyanının alınması ve mühürleme tarihinin 30.07.2003 olduğu da gözönüne alınarak, sanık ve/veya kardeşinin ne zamandan beri iş yerini işlettikleri hususunun araştırılması gerektiği hususları yer aldığı halde, bozma ilamında belirtilen bu hususlar yerine getirilmeden eksik inceleme ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

b)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğündün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16776
Karar No: 2014/16378
Karar Tarihi: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16776 E.  ,  2014/16378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilmiş ve havale tarihleri 05.03.2014, 21.11.2013, 21.10.2013 olan muhabere evrakları taranmamış olduklarından görüntülenememiştir. Ayrıca 23.08.2013 havale tarihli "dosyaya eklenecek evrak" adı altında kaydedilmiş olan evraklar okunamamaktadır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014(Çrş.)
Esas No: 2015/8596
Karar No: 2017/75
Karar Tarihi: 09.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/8596 E.  ,  2017/75 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın ikametinde bulunan elektrik sayacının mührünü bozduğundan bahisle açılan davada; suçlamayı kabul etmeyerek, kendisi eve taşınmadan önce mühürleme işleminin yapıldığını, fakat bu mühürlemeden herhangi bir haberinin olmadığını, eve girdiğinde elektriğinin açık olduğunu, sayacın mühürlenmediğini savunması karşısında, 13.02.2013 tarihli mühürleme tutanağını düzenleyen tutanak mümzileri dinlenip, 13.02.2013 tarihinde fiilen mühürleme işlemi yapılıp yapılmadığı, mühürleme ve mühürleme tutanağının düzenlendiği tarihte sanığın ikameti kullanıp kullanmadığının sorularak gerektiğinde zabıta marifetiyle araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4771
Karar No: 2017/1206
Karar Tarihi: 21.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4771 E.  ,  2017/1206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in ortağı bulunduğu ... Ltd. Şti. ile ilgili olarak İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı’nın VDENR-2007-1583/11 sayılı 05.03.2007 tarihli Vergi Tekniği Raporu’nda 2005 takvim yılında 19 adet sahte fatura düzenlediğinin tespit edilmiş olduğu gözetilmeden, hükmün gerekçe kısmında 2005-2006 takvim yıllarında fatura düzenlenmediğinin belirtildiği ancak 2005-2006 takvim yılları için bir hüküm kurulmadığı görülmekle, zamanaşımı süresi içinde bu hususta mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen ortadan kaldırma hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003-2004 takvim yıllarında vergi usul kanununa aykırılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesi yerine, 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan “... gereği ortadan kaldırılmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “...5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5746
Karar No: 2015/10359
Karar Tarihi: 07.05.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5746 E.  ,  2015/10359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bursa 5. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

K A R A R

Dosya ekinde gönderilen takip dosyasındaki haciz tutanaklarının suretlerinin eksik gönderildiği tespit edildiğinden ve incelenmesi gerekli bulunduğundan;

1-Bursa 5. İcra Müdürlüğü’nün 2013/1547 Esas sayılı Takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak, temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9535
Karar No: 2016/9474
Karar Tarihi: 09.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9535 E.  ,  2016/9474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 6.000 TL ve 1.000 TL adli para cezası.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Eşi cezaevinde hükümlü olarak bulunan katılanın komşusu vasıtasıyla tanıştığı sanığın kendisini asker olarak tanıtarak tanıdığı hakim ve savcılar olduğunu bu kişiler vasıtasıyla eşini cezaevinden çıkartabileceğini tanıdığı hakim ve savcıları yemeğe götüreceğini uçakla tatile göndereceğini söyleyerek katılanı inandırıp kendisinden değişik zamanlarda toplam 29.000 TL para aldığı, sanığın aldığı parayı katılana iade etmeyerek haksız menfaat temin ettiği bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda,

İddia, savunma, katılan ve tanıkların beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda birden fazla kez katılandan toplam 29.000 TL haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "60 gün", "50 gün" ve "1.000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün"."4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4903
Karar No: 2015/16730
Karar Tarihi: 06.05.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/4903 E.  ,  2015/16730 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık ... hakkında 14.05.2010 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldı- rılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hükümlülüğüne dair; Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2014 gün, 2013/348 esas, 2014/10 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni ya- pılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17516
Karar No: 2014/16393
Karar Tarihi: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/17516 E.  ,  2014/16393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede makeme kararının taraflara tebliğine dair kaydedilmiş herhangi bir belgeye veya tebliğ mazbatasına rastlanamamış, ayrıca 07.11.2013 havale tarihi taşıyan beyan dilekçesi taranmadığından elektronik ortamda görüntülenememiştir.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014(Çrş.)
Esas No: 2023/24955
Karar No: 2024/15124
Karar Tarihi: 21.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/24955 E.  ,  2024/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.05.2023

SAYISI : 2017/2250 E., 2017/2236 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.05.2023 tarihli ve 2017/2250 Esas, 2017/2236 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.05.2023 tarihli ve 2017/2250 Esas, 2017/2236 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kırklareli 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10498
Karar No: 2016/9768
Karar Tarihi: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10498 E.  ,  2016/9768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-g-son, 62/1, 52/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 820,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mükerrir

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ''www......com'' adlı internet sitesinde satılık araç ilanı verdikleri ve ilanında gösterilen irtibat numarasının katılan tarafından arandığı, bu şekilde katılan ile yapılan telefon görüşmesinde; söz konusu aracı satma konusunda sözde pazarlık yapılarak anlaşmaya varıldıktan sonra, katılandan 500 TL para istenildiği, katılanın, banka havalesi yoluyla sanığın hesabına istenilen parayı gönderdiği, paranın bankadan çekilmesine rağmen bir daha sanığa ulaşılamadığı iddia edildiği olayda;

1-Sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğini çalıştığı işyerinin sahipleri kendi adına posta çeki hesabı açtırıp hesaba yatırılan paraları kendilerine getirmelerini istediklerini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, sanığın imza ve yazı örnekleri alınıp suça konu telefon hattına ilişkin abonelik sözleşmesi getirilerek sanık tarafından doldurulup doldurulmadığına dair bilirkişi raporu aldırılmaması, sosyal sigortalar kurumundan kayıtların celp edilerek sanığın suç tarihinde belirttiği şirkette çalışıp çalışmadığının tespiti ile çalışıyor ise şirket yöneticilerinin dinlenilmesi,

2-İnternet üzerinden satılık araba ilanı verilerek işlem yapılan bilgisayarın ve bağlı olduğu IP numarası belirlenerek bu IP numarası ile kimin adına kayıtlı internet hesabından giriş yapıldığının tespit edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.