erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/23872
Karar No: 2019/16385
Karar Tarihi: 16.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23872 E.  ,  2019/16385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin iş sözleşmesinin işverence haklı nedene dayalı olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının banka hesabına resmi tatil ve fazla çalışma ücretlerinin yatırıldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, hafta sonu çalışmasının ise olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak asıl dava ile birleşen dava dosyasının ayrı ayrı kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda; taraf tanıklarından yaz ve kış aylarında çalışma saatlerinin farklı olduğu anlaşılmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yaz ve kış aylarında gerçekleşen haftalık fazla çalışma sürelerinin ortalaması alınarak, tüm yıl için belirlenen bu ortalama rakama göre hesaplama yapılmıştır. Ancak bu hesaplama biçimi hatalıdır. Yıllık ortalama fazla çalışma süresi yerine yerine yaz ve kış dönemleri için ayrı ayrı belirlenen haftalık çalışma süresi üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmelidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/11280
Karar No: 2020/5420
Karar Tarihi: 15.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/11280 E.  ,  2020/5420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nun 168/1. maddesinin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nun 61. maddesine aykırı olarak hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararında, aynı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında farklı yargı çevresindeki Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmalardan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın hükmün açıklandığı son duruşmada hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak karar verilmesinin savunma hakkının kısıtlanması niteliğinde olduğunun belirtildiği, UYAP'ta yer alan bilgilere göre hükmün açıklandığı duruşmanın yapıldığı 03.03.2016 tarihinde başka bir suçtan dolayı Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun duruşmaya getirilmesi ya da SEGBİS aracılığıyla bağlanılması suretiyle duruşmaya katılımının sağlanması gerekirken yokluğunda mahkumiyetine karar verilerek 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14575
Karar No: 2016/578
Karar Tarihi: 20.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14575 E.  ,  2016/578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/170806

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013 (asıl karar), 09/04/2014 (ek karar)

NUMARASI : 2013/411, 2013/834

SANIK : M.. S..

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın dolandırıcılık suçundan dolayı mahkumiyetine dair hükmün süresinde temyiz edilmediğinden dolayı, reddine dair ek kararın sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yokluğunda verilip mernis adresine usulüne uygun olarak 21.11.2013 tarihinde tebliğ olunan 24.10.2013 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, sanığın 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen yasal süre geçtikten sonra yaptığı, 05/04/2014 tarihli temyiz inceleme isteminin reddine dair 09.04.2014 tarih ve 2013/411-2013/834 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanığın 16.04.2014 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/590
Karar No: 2012/6584
Karar Tarihi: 02.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/590 E.  ,  2012/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 142 ada 4 parsel sayılı 8.548,59 m² yüzölçümündeki taşınmaz bağışlamaya, miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmış, yargılama sırasında davalı ...'da tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 142 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 1/35 payın davacı adına, geriye kalan payın ise davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; davacı ...'nın tarafların kök murisi ... oğlu ...'dan gelen miras payı Görele Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 03.08.2009 tarih 2009/336-340 E.K. Sayılı mirasçılık belgesine göre 3200/1792000(1/560) olduğu halde mahkemece davacıya 1/35 pay verilmesi isabetsiz, davalı ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de yanılgının düzeltilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 1. bendinin ikinci satırında yazılı " ...1/35..." sözcüğünün hüküm yerinden çıkarılmasına, yerine "...3200/1792000 (1/560)..." sözcüğünün yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 02.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/14718
Karar No: 2015/7961
Karar Tarihi: 02.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/14718 E.  ,  2015/7961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/307923

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2011

NUMARASI : 2010/551 (E) ve 2011/375 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Defter ve belge istem yazısının 04/06/2010 tarihinde sanığa tebliğ edilmiş olmasına göre suç tarihinin 20/06/2010 olduğu cihetle, 213 sayılı VUK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının “bir yıldan”, “on sekiz ay”a yükseltilmesine ilişkin, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanun'un 23. maddesiyle yapılan değişiklik nazara alınarak suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "18 ay" olduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2-2005 ve 2006 takvim yıllarına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi suçu raporunda somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedilmesi halinde dahi, vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile engel sabıkası da bulunmayan sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin koşulları oluşmadığı şeklindeki soyut gerekçe ile uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39017
Karar No: 2017/43417
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39017 E.  ,  2017/43417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/333
Karar No: 2012/2518
Karar Tarihi: 30.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/333 E.  ,  2012/2518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3285 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihinden sonra 13.06.2010 gün ve 27610 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5996 sayılı yasanın 36.maddesi uyarınca 3285 sayılı yasanın 46. maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 30.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15053
Karar No: 2017/9197
Karar Tarihi: 21.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15053 E.  ,  2017/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi nedeni ile dava konusu 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarına ait fatura aslı veya onaylı suretlerinin kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, zorunlu unsurları taşıyıp taşımadığı tespit edilerek dosya arasında bulundurulmasının gerekmesi ve sanığın işlemleri muhasebecisinin takip ettiğini ve sahte fatura düzenlemediğini beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan firmalar hakkında varsa düzenlenen vergi raporlarının, karşıt inceleme tutanaklarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilerek, bu firmalar ve şahıslar hakkında sahte fatura kullanmak suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmışsa akibeti araştırılıp, dava dosyaları celp edilip özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, suça konu faturaları kullanan şahıs/şirket yetkililerinin faturaları kimden, hangi ticari ilişkiye dayanarak aldıklarının sorulması, gerekirse muhasebecinin tanık olarak ifadesine başvurulup faturalar üzerinde yazı imza incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenlemek eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b)5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak 2004, 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kamu davası açılması ve yargılamanın da bu suça ilişkin sürdürülmesine rağmen hüküm fıkralarında sahte fatura kullanmak suçunu işlediğinden bahisle mahkumiyet kararları verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/40137
Karar No: 2017/16998
Karar Tarihi: 06.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40137 E.  ,  2017/16998 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 06/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/18272
Karar No: 2022/13353
Karar Tarihi: 10.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/18272 E.  ,  2022/13353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın temyiz isteminin reddine dair ek kararı süresinde temyiz ettiği, dosyanın incelenmek üzere Yargıtay'a gönderilmesi gerektiği halde gönderilmeyerek dosya üzerinden verilen taleplere ilişkin ek kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen kararın sanığın duruşmada bildirdiği adrese aynı konutta ikamet eden sanığın abisi olan ...'ye 08/08/2011 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesine rağmen sanığın CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, süresinde temyiz edilmeyen hükme ilişkin temyiz talebinin reddine dair ek kararın usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla; temyiz isteminin reddine ilişkin 10/07/2013 tarih, 2011/15 esas 2011/590 karar sayılı ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6763
Karar No: 2017/13992
Karar Tarihi: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6763 E.  ,  2017/13992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraf vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas bilirkişi raporunda, davacı tanık beyanlarına göre, davacının haftanın 6 günü 08.00-18.30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenmesiyle çalıştığı ve bu tespite göre haftada 12 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Davacı dava dilekçesinde çalışma saatleri ile ilgili olarak yaz ve kış ayları ayrımı yaparak kış aylarında sabah 7.30'dan akşam 17.30'a kadar çalıştığını beyan etmiş ancak kış aylarının hangi aylar olduğunu belirtmemiştir. Bu durumda gerekirse taraf tanıkları yeniden dinlenerek kış mevsiminin hangi aylar olduğu belirlenmeli ve davacı kış mevsimindeki çalışma saatlerini 7.30- 17.30 arası saatler olarak belirttiğinden bu saat aralığı dikkate alınarak fazla çalışma ücreti alacağı yeniden hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8438
Karar No: 2011/5161
Karar Tarihi: 20.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/8438 E.  ,  2011/5161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK'da cezaların içtimaına yer verilmediği gözetilmeden, hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından hapisten çevrilerek verilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.