erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/1522
Karar No: 2013/12123
Karar Tarihi: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/1522 E.  ,  2013/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatların aidiyetinin tespitine ilişkindir.

Tapuda kayıtlı ve taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 63 ada 390 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan ev ve fırın niteliğindeki muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı tarafın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, taşınmaz üzerinde davacı tarafın da paydaş olduğu dikkate alındığında yargılama sonunda hükmedilecek karar ve ilam harcının toplam muhdesat değerinin davalı taraf payına isabet eden bölümü üzerinden hesaplanması gerekirken fazla miktarda harca hükmedilmesi dahi isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin bir numaralı bendinden “…mülkiyetinin…” ibaresinin çıkarılmasına, yine hüküm yerinin iki numaralı bendinden “….mülkiyetinin… ve adına…” sözlerinin çıkarılmasına yerlerine ayrı ayrı “…tarafından meydana getirildiğinin…” sözlerinin yazılmasına, yine hüküm yerinin altı numaralı bendinden sırasıyla “4.924,00” ve “3.693,00” rakamlarının çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla “1.846,68” ve “615,68” rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/26318
Karar No: 2017/35606
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26318 E.  ,  2017/35606 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/4636
Karar No: 2018/5569
Karar Tarihi: 27.12.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/4636 E.  ,  2018/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı

Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın örgüt tarafından çıkarılan gazeteye abone olması ve çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin, örgütsel faaliyet olarak değerlendirilemeyeceği kabul edilmiş; dosyada mevcut diğer delillerin atılı suçun sübutu için yeterli olduğu görülmekle bylock tespit ve değerlendirme tutanağı beklenilmeden karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımın kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4352
Karar No: 2021/8437
Karar Tarihi: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4352 E.  ,  2021/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sonuç cezanın seçenek yaptırımlarına çevrilmemesi gerektiğine temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş, asfalt kaplama caddede seyrederken, kontrolsüz ''T'' şeklinde kavşağa geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek sola manevrayla, karşı yola geçtiği esnada, karşıdan gelen katılan ... idaresindeki otomobile çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 3.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. maddesinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3 maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3901
Karar No: 2021/44
Karar Tarihi: 11.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/3901 E.  ,  2021/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Sanığın temyiz talebinin incelenmesi:

Yokluğunda verilip, 29.12.2015 tarihinde usule uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 08.01.2016 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B) 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından verilen hükme yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz talebinin incelenmesi:

1-Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından açılan kamu davalarında; UYAP kayıtları üzerinde yapılan incelemede; sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2009 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak ile defter ve belgeleri gizleme suçlarından, Yüksekova 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/172 E. sayılı dosyasının bulunduğu; söz konusu dosyanın ve varsa aynı mükellefiyet ve aynı yıllara ilişkin diğer dava dosyalarının da duruşmaya getirtilip incelenmesi, mümkün olması halinde davaların birleştirilmesi, birleştirme mümkün değilse bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya arasına alınması, mükerrer dava açılıp açılmadığının veya sanığın fiillerinin zincirleme suç niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi ile sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a) Vergi Denetim Kurulu Başkanlığı Komisyonu'nun 11.12.2014 tarih ve 2014/21 sayılı mütalaasına uygun olarak düzenlenen Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 04.03.2015 tarih ve 2015/121 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından açılan kamu davalarında; sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden bağımsız ve ayrı suçlar olup birbirine dönüşmeyeceği, her biri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden sahte fatura kullanma ve düzenleme suçlarından tek hüküm kurulması,

b)Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme ve kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/13422
Karar No: 2020/856
Karar Tarihi: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13422 E.  ,  2020/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın müştekinin apartmanın merdiven boşluğunda bulunan bisikleti çalmış olması nedeniyle, zamanaşımı süresince konut dokunulmazlığının ihlali suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6-7. maddesi uygulamasına esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2012 tarih, 2012/1068 Esas ve 2012/951 Karar sayılı ilamında birden fazla mahkumiyet hükmünün bulunduğu anlaşılmakla, en ağırının infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/33920
Karar No: 2013/9632
Karar Tarihi: 14.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/33920 E.  ,  2013/9632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlu tarafından süresinde itiraz edilmesi nedeniyle takibin durduğu, alacaklı vekilinin, imzasına itiraz edilmeyen takip dayanağı bononun İİK.nun 68/1.maddesinde belirtilen belge niteliğinde olduğundan bahisle itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu görülmektedir.

Takip dosyasının incelenmesinde, takip dayanağı bonoda borçlu keşideci, alacaklı ise lehtardır. Borçlunun, süresi içinde icra müdürlüğüne başvurarak, alacaklıya herhangi bir borcu olmadığını,   beyanla borca ve ferilerine itiraz ettiği, bono üzerindeki imzaya ise itiraz etmediği görülmüştür.

İİK.nun 68/1.maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe testik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İcra takibinin dayanağı belgede keşide tarihinin bulunmaması ve bu nedenle kambiyo senedi vasfında olmaması, onun “mücerret borç ikrarını içeren” belge olma niteliğini etkilemez. Dolayısıyla, keşide tarihi bulunmayan imzası borçlu tarafından itiraz edilmeyen bono, İİK'nun 68/1. maddesinde yer alan ve alacaklıya borçlunun itirazının kaldırılması olanağını tanıyan “mücerret borç ikrarını içeren” belgelerdendir. Zira takibin dayanağı bu senet mücerret borç ikrarını taşımaktadır. Bu nedenle, mahkemenin aksine gerekçesi yerinde bulunmamaktadır. Borçlu borcu ödediğini de İİK.nun 68.maddesinde sayılan aynı nitelikte belgeler ile ispat edemediğine göre mahkemece alacaklının itirazın kaldırılması isteminin kabulüne karar verilmesi yerine, yazılı gerekçeyle reddi yönünden hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25115
Karar No: 2017/35710
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25115 E.  ,  2017/35710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/953
Karar No: 2013/19890
Karar Tarihi: 26.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/953 E.  ,  2013/19890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ile ... ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının açılmamış saylmasına dair ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.07.1996 gün ve 1996/38 Esas, 1996/190 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilamda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere, Dairenin 25.04.1995 tarih, 1995/2876 Esas, 1995/4636 Karar sayılı ilamının davacının dava dilekçesinde belirttiği ... Köyü adresine tebliğ edildiğine ve bizzat kendisi tarafından bozma ilamını kalemde aldığı anlaşıldığına, bozma ilamından haberdar bulunduğu belirlendiğine, yurtdışında çalıştığı halde sadece Türkiye adresini mahkeme bildirdiğine, başka adres göstermediğine, bozma ilamının tebliğinden ve karar düzeltme aşaması geçtikten sonra 22.01.1996 tarihinde yapılan tensip sonucu duruşmanın 18.03.1996 tarihine bırakıldığına, dosyadaki bilgilere göre duruşmanın bırakıldığı 18.03.1996 tarih saat 9.00 için 3 davetiyenin çıkartıldığı açıklanmış ise de davalı ...'ye kalemde tebliğ edildiği, davalı ...'ye ve davacıya masraf verilmediğinden hazırlanan tebligat mazbatalarının dosyada kaldığı saptandığına, mevcut durum karşısında mahkemece yapılacak bir işlem olmadığı tespit edildiğine, hatanın tamamen davacıdan kaynaklandığına, bu şekildeki bir hükmün kesinleşmesi halinde davacının yeniden tescil davası açabileceğine (açılmamış sayılmasına ilişkin kararlar ile ilgili davalar bu hali ile kesinleştiklerinde hiç açılmamış var sayılır) göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, davalı ... kendisini yargılama oturumlarında vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm 01.07.1996 tarihinde kurulmuş ise de davanın 09.04.1990 tarihinde açıldığı gözetilerek dava tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca davalı ... yararına vekalet ücreti konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerekirken bu konuda herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve kanuna aykırıdır.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 26.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/16230
Karar No: 2010/10966
Karar Tarihi: 11.10.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/16230 E.  ,  2010/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2001-2002-2003 yılındaki eylemleri için 3 kez 213 s.y 359/b-1, 80.mad.ge 21 ay hapis cezası-2004 yılı için karar verilmesine yer olmadığına ilişkin

I) Sanıkların 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen "2001 ve 2002 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımlarının, suçların işlendiği 31.12.2001 ve 31.12.2002 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında 2001 ve 2002 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davalarının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II) Sanıkların 2003 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi ile şikayetçi idare vekilinin 2004 takvim yılında "sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan karara yönelik temyizine gelince;:

1) Suçtan doğrudan doğruya zarar gören ve 11.07.2005 havale tarihli dilekçe ile müdahale talebinde bulunan şikayetçi idarenin müdahilliğine karar verilmeden duruşmaya devam olunarak eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2) Hükümden sonra 08.02.2008 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK. nun 231 ve TCK. nun 7/2. maddeleri uyarınca “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi idare vekili ile sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/23017
Karar No: 2014/2999
Karar Tarihi: 27.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23017 E.  ,  2014/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B.- 2013/368154

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 35/3. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı B.. Madencilik İnşaat Hafriyat Turizm Oto Gıda Petrol Taah. Tic. ve San. A.Ş. hakkında 2.916,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair, Malatya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09/04/2013 tarihli ve 2013/211 kabahat, 2013/98 sayılı idari yaptırım kararına yapılan başvurunun reddine ilişkin MALATYA 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 20/05/2013 tarihli ve 2013/545 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18.11.2013 gün ve 69649 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2013 gün ve KYB. 2013-368154 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun “Soruşturma zamanaşımı” kenar başlıklı 20. maddesinin, 5560 sayılı Kanun'un 33. maddesi ve 6111 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 1 ve 2. fıkralarında;” (1) Soruşturma zamanaşımının dolması halinde kabahatten dolayı kişi hakkında idari para cezasına karar verilemez. (2) Soruşturma zamanaşımı süresi; a) Yüzbin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde beş, b) Ellibin Türk Lirası veya daha fazla idari para cezasını gerektiren kabahatlerde dört,c) Ellibin Türk Lirasından az idarî para cezasını gerektiren kabahatlerde üç yıldır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, somut olayda, idarî para cezasını gerektiren fiilin işlendiği tarihin Nisan 2010 ile Mayıs 2010 olduğu dolayısıyla karar tarihi itibarı ile zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Malatya 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 20.05.2013 gün ve 2013/545 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ilgili hakkında verilen idari para cezasının kaldırılmasına, 27.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.