erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/2300
Karar No: 2019/9757
Karar Tarihi: 06.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/2300 E.  ,  2019/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı Bankada saha donanım bakım teknisyeni olarak çalışırken Genel Müdürlük kadrosuna tabi tüm çalışanlara yemek ücreti verilirken İstanbul İli dışında çalışanlara 2006 Şubat ayından sonra yemek ücreti verilmediğini, bu durumun ise eşitlik ilkesine aykırı olduğunu iddia ederek yemek ücretinin , yine çalıştığı süre boyunca ödenmeyen yolculuk/harcırah alacağının ve fazla çalışmalarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasında davalı Bankanın yemek uygulamasının eşitlik ilkesine aykırı olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının yemek ücretine hak kazanıp kazanmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı Banka bünyesinde 2006 yılına kadar TİS hükümleri gereğince çalışanların tamamına yemek yardımı ödenirken 2006 yılından itibaren akdedilen toplu iş sözleşmelerinde yemek yardımı ödenmesine ilişkin düzenleme kaldırıldığı için yemek parası ödenmediği, ancak İstanbul Genel Müdürlük ve Gebze ABM de bulunan işyerlerinde yemekhane bulunması sebebiyle bu yerdeki işçilere yemek hizmetinin sağlandığı anlaşılmaktadır.

Eşitlik ilkesini düzenleyen Anayasal ve yasal düzenlemelere göre eşit davranma borcu işverenin genel anlamda borçları arasında yer almakla birlikte yargısal içtihatlara göre bu borç işvereni her durumda mutlak bir eşit davranma ile yükümlü kılmamakta, haklı ve objektif nedenlerin varlığı halinde yönetim hakkını kullanırken farklı uygulamalara gidebilmesini kabul etmektedir.Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında davalı işvereni yemek ücreti ödemesi hususunda yükümlü kılan bir sözleşme bulunmadığı gibi davalı Bankanın İstanbul'da bulunan işyerinde yemekhane bulunması nedeniyle yemek hizmeti verip diğer illerde bu hizmeti vermemesinde sübjektif bir ayrımcılıktan söz edilemez.

Belirtilen nedenle Mahkemece, hatalı değerlendirme ve yazılı gerekçelere dayanarak yemek ücreti alacağının kabulü isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/12628
Karar No: 2011/11858
Karar Tarihi: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/12628 E.  ,  2011/11858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

6831 Sayılı Yasanın 82. maddesi uyarınca aksi ... oluncaya kadar geçerli olan sanığın imzasını taşıyan ve tutanak tanzimcileri tarafından doğrulanan suç tutanağında sanığın ağaçları kendisinin kestiğinin belirttiği yazılı olmasına, keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda kesilen toplam 27 adet ağacın el testeresi ile aynı zamanda birbirine yakın yerlerden kesildiğinin belirtilmesine göre sanığın ormandan kesilen ağaçlar yönünden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/37888
Karar No: 2016/739
Karar Tarihi: 19.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37888 E.  ,  2016/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/18292

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/129 (E) ve 2013/396 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde CMUK'nun 326/son maddesindeki kazanılmış hakkın sonuç cezada gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk C.. T.. ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2673
Karar No: 2017/6114
Karar Tarihi: 19.04.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/2673 E.  ,  2017/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 16/01/2017 tarih, 2016/9504 E. - 2017/310 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 16.01.2017 tarih ve 2016/9504 E. - 2017/310 K. sayılı bozma ilamında; borçlunun sosyal ve ekonomik durumu ile ilgili zabıta araştırması yapılmadığının ve borçlunun sosyal ve ekonomik durumunun tespit edilmesi gerektiğinin belirtilmiş olması, dosya arasında ... Komutanlığı'nın 26.5.2014 tarih ve 0410-1833-14 sayılı araştırma tutanağının bulunduğunun anlaşılması karşısında, maddi hataya müstenit olup, varılan hukuki sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK.nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 65,40 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 19.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20087
Karar No: 2014/12909
Karar Tarihi: 25.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/20087 E.  ,  2014/12909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/231503

MAHKEMESİ : Köyceğiz Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/09/2009

NUMARASI : 2008/239 (E) ve 2009/159 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müşteki G.. Ç.. ile sanık Y.. O..'ın internet aracılığıyla tanıştıkları, Y.. O..'ın kendisini "teğmen S..K.. olarak tanıttığı, Gülçin'in sanıkla asker olduğuna inanması sebebiyle arkadaşlık kurduğu, bir ay süreyle MSN'de yazıştıklarını, bu süre içerisinde aralarında duygusal yakınlık başlayıp sanık ile aynı evde birlikte yaşamaya başladıkları, evde kaldığı süre içerisinde sanığın askeri üniforma giydiği, müştekinin, sanığın gerçek nüfus cüzdanını bulması üzerine sanığın, "görev icabı farklı kimlik taşımam gerekiyor, gizli görevlerim var" diyerek müştekiyi inandırdığı, tanıştıktan 2- 3 ay sonra aile içinde söz kesip, söz yüzüğü taktıkları, sanığın tıp teknisyeni olan müşteki Gülçin'in görev yerini değiştirmek için müşteki M.. Ç..'ten 6.000 TL aldığı, ancak herhangi bir kurum değişikliği olmadığı, 7 ay sonra kendisini S.. K.. olarak tanıtan kişinin gerçekte Y.. O.. olduğu ve silahlı kuvvetlerde çalışmadığının müştekilerce anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 158/1.d maddesinde yazılı kamu kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği, tartışmasının yapılabildiği hallerde delilleri değerlendirmenin yüksek dereceli vazifeli mahkemeye ait olacağı ve

davaya bakma görevinin de Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı gözetilerek kazanılmış hakkın gözetilmesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/22777
Karar No: 2014/28066
Karar Tarihi: 23.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/22777 E.  ,  2014/28066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davalı ... A.Ş. vekilinin temyizin reddine dair 20/01/2014 tarihli ek kararı temyizi bakımından yapılan incelemede;

Temyiz olunan karar, yokluğunda verilen ve kendisine 20/11/2013 tarihinde tebliğ olunan hükmü, süresinden sonra 29/11/2013 tarihinde temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkindir.

Somut olayda, davalı vekilinin, hükmü, tebliğden itibaren sekiz günlük yasal süresinden sonra temyiz etmesi üzerine, 20/01/2014 tarihinde verilen temyizin reddine ilişkin ek kararı, 13/02/2014 tarihinde süresi içerisinde temyiz ettiği, ek kararın temyizine ilişkin dilekçesinin ekinde, temyiz süresini geçirmesinin mazereti olarak sunduğu 27/11/2013 tarihli sağlık raporu fotokopisi üzerindeki doktor ismi ve imzası kısmının silik olduğu, sağlık raporuna kayıt veya protokol numarası da verilmediği; bu haliyle söz konusu evrakın temyizin süresinde yapılmamasına mazeret teşkil etmeyeceği; yine davalı vekilinin kendisine 25/12/2013 tarihinde tebliğ edilen muhtıraya rağmen, bir haftalık kesin süre içerisinde nispi temyiz harcını mahkeme veznesine yatırmadığı anlaşılmış olup, davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 20/01/2014 tarihli temyizin reddine dair kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 22/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16243
Karar No: 2013/16595
Karar Tarihi: 18.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/16243 E.  ,  2013/16595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Bilirkişi raporunda, suça konu ağaçların yapacak vasıflı olduğunun bildirilmesine göre sanığın eyleminin 6831sayılı Kanunun 91/1. maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmayıp; kabul ve uygulamaya göre de kesilen ağaçların içinde hüküm yerindeki değerlendirmeye konu olacak şekilde fıdan vasfında ağaç bulunmamakla birlikte, suç tarihinde yürürlükte bulunan kanun kapsamında asgari düzeyde ceza tayini halinde 2 ay 15 ... hapis cezasına hükmolunması gerekmekle birlikte cezanın teşdiden tayin edildiğinin belirtilmesi nedeniyle mevcut uygulamanın lehe olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin temyiz itirazları, oluşa,bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/04 /2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/30399
Karar No: 2016/29711
Karar Tarihi: 29.12.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/30399 E.  ,  2016/29711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, asgari geçim indirimi, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, karşı davacı ise ihbar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, asıl davayı kabul etmiş, karşı davayı ise reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebeplerle iş sözleşmesini feshettiğini belirterek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ve davacı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, dava dilekçesinde davalı işyerinde, 01.10.1998-15.05.2012 tarihleri arasında çalıştığını soğutma teknisyeni olduğunu ayrıca günlük 5,00 TL yemek ücreti aldığını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yemek ücretinin talebe bağlı kalınmayarak günlük 6,00 TL olarak hesaplandığı görülmüştür. Söz konusu hesaplamada yemek ücretinin davacının talebi ile bağlı kalınarak dikkate alınması gerekmektedir.

3-Davacı asgari geçim indirimi alacağı için yasal faiz talep ettiği halde mahkemece söz konusu alacak için en yüksek mevduat faizinin kabulü talebe bağlılık ilkesine aykırı olmuştur.

4-Mahkemece davacının hafta tatili alacağına yönelik talebi reddedilmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 13. maddesi uyarınca asıl dava yönünden davalı lehine reddedilen tutara göre vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken bu konuda karar verilmemesi hatalıdır.

5-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda asgari geçim indirimi alacağı net olarak hesaplandığı halde mahkemece ıslah edilen tutarla birlikte söz konusu alacak brüt olarak kabul edilmiştir. Hesaplamanın net yapıldığı dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5900
Karar No: 2017/1025
Karar Tarihi: 07.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/5900 E.  ,  2017/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt

adına suç işleme, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

Tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurma

Hüküm : 1-TCK'nın 174/1, 3713 sayılı Kanunun 5/2, TCK'nın

62, 52/2, 53, 58/9. maddeleri uyarınca mahkumiyet,

2-TCK'nın 109/2, 109/3-(a)-(b), 3713 sayılı Kanunun

5, TCK'nın 62, 53, 58/9. maddeleri uyarınca

mahkumiyet,

3-TCK'nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaletiyle

314/2, 220/6-son, 62, 53, 58/9, 63, 54, 3713 sayılı

Kanunun 5. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesine gelince;

PKK/KCK silahlı terör örgütünün gençlik yapılanması olan YDG-H içinde yer alan sanığın yaklaşık 30-35 kişilik grup ile birlikte hareket ederek yüzünü tülbent ile kapatıp yolda geçen araçları durdurduğu ve elinde taşıdığı molotof kokteyli ile tehdit ederek kimlik kontrolü yapıp araçların geçişlerini engellediğinin anlaşılması karşısında, olayın meydana geliş biçimi, gerçekleştirildiği ortam ve süreç de nazara alındığında; sanığın eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek silahlı terör örgütünün amaçladığı suçu işlemeye elverişli vahamet arz eder nitelikteki eyleminin TCK'nın 302/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son madde ve fıkrası uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7035
Karar No: 2018/10266
Karar Tarihi: 12.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/7035 E.  ,  2018/10266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyerek, atılı 213 sayılı yasanın 359/b-1 maddesine muhalefet suçunu işlediği iddia ve kabul edilen kamu davasında, sanığın, sigortalı işe girebilmek için ismini.... olarak bildiği şahsa kimlik fotokopisini verdiğini ve kendisini notere götürüp evrak imzalattıklarını savunduğu, 05/10/2012 tarihli temyiz dilekçesinde de okuma yazma bilmediğini beyan ettiği, işe başlama yoklamasının ikinci sayfası dosyada mevcut olmadığından yoklamada sanığın hazır bulunup bulunmadığının tespit edilemediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından 05.10.2009 tarihli işe başlama yoklamasına ait evrakın aslı getirtilerek üzerinde sanığın imzasının bulunup bulunmadığı tespit edilip, bulunması halinde bu imzanın sanığa ait olup olmadığına yönelik bilirkişi raporu alınması, gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları ve sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması, faturalardaki (fatura asılları Dairemiz incelemesinden geçen Aksaray 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/651 E. 2014/243 K. sayılı dosyasında mevcut) yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda da bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması

2- Kabule göre de;

a) Sanık hakkında "2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin yazılı şekilde tek mahkumiyet hükmü kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 12.12.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

.
Esas No: 2011/41771
Karar No: 2013/29554
Karar Tarihi: 18.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41771 E.  ,  2013/29554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde 02/11/1998 tarihinden iş akdinin feshedildiği 07/07/2006 tarihine kadar işletme teknisyeni olarak çalıştığını, iş akdinin haksız ve yasal olmayan nedenlerle feshedildiğini, çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil günleri karşılığı ücretin ödenmediğini, kullanmadığı yıllık izinlerinin karşılığının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının davalı kurumun işçisi olmayıp şirket elemanı olduğunu, bu nedenle kendilerine husumet düşmediğini, ayrıca alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin feshinin haklı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının kıdemi dikkate alındığında 102 gün yıllık izin hakkı doğduğu dosya içinde yer alan imzalı yıllık izin belgelerinden davacının 89 gün izin kullandığı anlaşıldığı, bakiye 13 gün yıllık izin hakkı bulunduğu gözetilmeden, 21 gün üzerinden yıllık izin alacağı hesaplanması hatalıdır.

3-Davacının ulusal bayram genel tatil günlerinin hepsinde çalıştığının kabulü ile bu alacak hesaplanıp hüküm altına alınmışsa da dinlenen davacı tanıklarının iş yerinde üçlü vardiya sistemi olduğu ve vardiyanın denk gelişine göre dini ve milli bayramlarda çalışıldığı yönündeki beyanları hesaplamaya elverişli değildir.

Mahkemece, tanıklar yeniden dinlenip dini ve milli bayramlarda çalışma yöntemi tam olarak belirlenip sonucuna göre ulusal bayram genel tatil alacağına karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.