erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/6135
Karar No: 2013/9538
Karar Tarihi: 19.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6135 E.  ,  2013/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yediemin olarak kendisine teslim edilen ev eşyalarının eşiyle birlikte sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, anılan suça ilişkin olarak TCK'nın 289/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı fıkranın ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezasına, TCK'nın 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezasına indirilmesi sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına ve 1 gün adli para cezasının da TCK'nın 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8535
Karar No: 2017/11524
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8535 E.  ,  2017/11524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/5687
Karar No: 2017/4050
Karar Tarihi: 25.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5687 E.  ,  2017/4050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15375
Karar No: 2018/2266
Karar Tarihi: 13.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15375 E.  ,  2018/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

İlgili Ticaret Sicil Memurluğu'na yazı yazılarak davalı şirketin son sicil kaydının istenmesi, adı geçen davalının faaliyette olup olmadığının, sicilden terkin edilip edilmediğinin sorularak yazı cevabı eklendikten,

a) Ticaret Sicil Memurluğunca davalının sicilden terkin edilmediğinin bildirilmesi halinde, gerekçeli kararın, davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin ve Av. ...'ın istifa dilekçesinin adı geçen davalının ticaret sicilinde kayıtlı en son adresine yöntemince tebliğ edildikten,

b) Adi geçen davalının tasfiye halinde olduğu bildirildiği takdirde tasfiye işlemi tamamlanmamışsa, tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ve gerekçeli kararın, davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin ve Av. Süleyman Yalçıntaş'ın istifa dilekçesinin tespit edilen tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edildikten,

c) Tasfiye işlemi tamamlanmış ve tasfiye sonu kararı ile davalı ticaret sicilinden terkin edilmiş, tüzel kişiliği son bulmuşsa adı geçen davalının ihyasının sağlanması ve tasfiye memurunun atanması için davacıya uygun süre verilerek ihya olunduktan sonra gerekçeli kararın, davacı vekilinin gerekçeli temyiz dilekçesinin ve Av. ... 'ın istifa dilekçesinin adı geçen davalı tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. ve 433. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6062
Karar No: 2015/13913
Karar Tarihi: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6062 E.  ,  2015/13913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2014

NUMARASI : 2013/484-2014/7

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8559
Karar No: 2017/11530
Karar Tarihi: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8559 E.  ,  2017/11530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/20893
Karar No: 2014/3873
Karar Tarihi: 13.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/20893 E.  ,  2014/3873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 02/04/2013

Numarası : 2010/634-2013/233

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle temyiz edenin sıfatına ve bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalışırken iş akdinin işveren tarafından haksız olarak sonlandırıldığından bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin haklı nedenle sonlandırıldığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdinin haklı nedene dayalı olarak davacı tarafından feshedildiği gerekçesiyle kıdem tazminatı yıllık izin, hafta tatili ve fazla çalışma talebinin kabulüne, ihbar tazminatının reddine, karar verilmiştir.

Fazla çalışma ücretlerinin hesabı ve yöntemi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır

Somut olayda, bilirkişi, fazla çalışma hesabı yaparken, hesaplamaya esas aldığı hususları açıklamadan, sadece bir tablo üzerinde toplu olarak rakamları yazmıştır. Bu tablonun incelenmesinde de, davacının iki ayrı çalışma düzenine tabi olarak çalıştığı dönemler de, bu dönemler itibariyle hangi saatleri baz alıp hesaplama yaptığı da anlaşılmamaktadır. Bilirkişi raporunda, ara dinlenme süresinin kaç saat kabul edildiği açıklanmadığı gibi haftalık 45 saati geçen çalışmanın ne şekilde tespit edildiği de gösterilmemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere Yargıtay’ın bugüne kadar yerleşmiş hesaplama yöntemine aykırı ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davalıya iadesine, 13.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/14881
Karar No: 2023/11560
Karar Tarihi: 04.09.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14881 E.  ,  2023/11560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/855 E., 2023/408 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 27. ... Mahkemesi

SAYISI : 2018/343 E., 2019/616 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvuruların ayrı ayrı olmak üzere esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 01.07.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Ek karar tarihi 01.07.2023 olmasına rağmen, Bölge Adliye Mahkemesince ek karar tarihinin 01.07.2020 olarak yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek bir maddi hata olduğu anlaşılmaktadır.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ... sözleşmesi sona eren davacı yönünden talep konusu yapılıp reddine karar verilen uyuşmazlık konusu alacak kalemleri ile hesap unsurları, dava ve ıslah dilekçesinde talep edilen toplam miktar dikkate alınarak yapılan değerlendirmeye göre davacı tarafça temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.07.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3530
Karar No: 2012/4589
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3530 E.  ,  2012/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoymaya iştirak suçundan sanıklar ... ve ...'nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan beraatlerine dair Isparta Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.12.2006 gün ve 2006/99 Esas, 2006/373 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara atılı suç yönünden ihbarın yapıldığı Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/141 Esas sayılı dosyasında, zorla kaçırıp alıkoyma, ırza geçme ve bu suçlara iştirak etmekten sanıklar, ..., ..., ..., ... , ... ve ... ... ’nın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan beraetlerine dair 2005/373 Karar sayılı hükmün O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 2007/1566 Esas, 2008/10195 Karar sayılı ilamı ile bozularak mahkemesine gönderildiği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan kontrolden anlaşılması karşısında, anılan dosyanın sonucu araştırılıp, sonuçlanmamış ise davaların birleştirilerek; sonuçlanmış ise dosyanın dosyaya celbi ile incelenip, tüm delillerle birlikte değerlendirilip karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/1773
Karar No: 2013/7825
Karar Tarihi: 25.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/1773 E.  ,  2013/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nda cezaların toplanmasına ilişkin düzenlemenin yer almaması, 5275 sayılı Yasa'nın 99/l. maddesinde ise "Bir kişi hakkında hükmolunan her bir ceza diğerinden bağımsızdır, varlıklarını ayrı ayrı korurlar." şeklinde hükmün bulunması karşısında, cezaların toplanmasının mümkün olmadığı gözetilmeksizin, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan hükmolunan adli para cezasının toplamına tekabül eder şekilde sanığın sonuç olarak 6080,00YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve müsadereden sonra suça konu ürünlerin satışına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 4. fıkrasında yer alan "toplam 304 gün" ibaresinin çıkartılması, bunun yerine "300 gün ve 4 gün" ibaresinin yazılması; "6.080.-YTL Adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılması, bunun yerine ise "6000,00 TL adli para cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," ibaresinin yazılması, 5237 sayılı yasanın 54/1.fıkrasında müsadereden sonra satışına dair bir hüküm olmadığından "suça konu ürünlerin hammadde olarak yeniden kullanma imkanı bulunduğundan, mevcut halleri ile ya da bir daha kullanılmayacak derecede vasıfları bozulmak suretiyle hammadde olarak satışına" cümlesinin çıkartılmasına, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/87
Karar No: 2022/6954
Karar Tarihi: 13.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/87 E.  ,  2022/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Anlaşmalı Boşanma Protokolünden Kaynaklı Tapu İptali ve Tescil

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.09.2022 günü temyiz eden davalı ... ile vekili ve karşı taraf davacı ... ve vekili gelmediler. Davalı ... vekili Av. ... ile davacı ... vekili Av. ...'ın mazeretlerine ilişkin dilekçe verdikleri görüldü. Tevkil yetkileri bulunduğundan mazeretleri yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı erkek vekili 12.09.2022 UYAP havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğini bildirdiğinden, temyiz başvurusunun reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalı erkeğin temyiz başvurusunun REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oy birliğiyle karar verildi.13.09.2022 (Salı)
Esas No: 2008/1804
Karar No: 2008/2956
Karar Tarihi: 10.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1804 E.  ,  2008/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.08.2005 gününde verilen dilekçe ile muarazanın önlenmesi ve eski hale getirme istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesi istemi ile açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 13.11.2007 tarihli teknik kroki uygulamaya esas olmak koşuluyla dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davacının 233 parsel sayılı taşınmazın elbirliği maliklerinden olduğu, 237 parselin ise davalı tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır. Yine dosya kapsamıyla, önceden 65 cm eninde ve 70 m uzunluğunda olan su tahliye kanalının davalı tarafından sonradan 1 m enine genişletildiği sabittir. Davacının 233 parseli ile davalının 237 parselleri komşu olup, 233 parsel 237 parsele göre alt taraftadır.

Türk Medeni Kanununun 742.maddesi hükmünce taşınmaz maliki üst taraftaki araziden kendi arazisine doğal olarak akan sulara ve özellikle yağmur sularının akışına katlanmak zorundadır. Kural olarak da, komşulardan hiçbiri bu suların akışını diğerinin zararına değiştiremez. Anılan yasanın 743.maddesi hükmüne göre de, arazinin suyu öteden beri alt taraftaki araziye doğal bir şekilde akmakta ise alt taraftaki arazi maliki akan sulara katlanmalıdır.

Somut olayda ise; davalı önceden 65 cm eninde olan su tahliye kanalını 1m enine çıkartarak davacıya ait taşınmaza daha fazla su akıtılmasına neden olduğundan komşusu olan alttaki arazi malik komşuluk hukukundan kaynaklanan bu hakka dayanarak ortaya çıkan müdahalenin giderilmesini isteyebilir.

Mahkemece, davalının su tahliye kanalını eski hale getirmesine dair kurulan hükümde yasaya aykırılık yoktur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 10.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/872
Karar No: 2013/19129
Karar Tarihi: 30.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/872 E.  ,  2013/19129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/05/2012 tarih ve 2009/489-2012/195 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin vergi borcunun davalı banka nezdinde bulunan hesaplarından ödenmesi için Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğüne 24/08/2005 tarihli talimat verdiğini, Mayıs 2008 tarihinde taşınmazları üzerine Ulus Vergi Dairesi Müdürlüğünce haciz işlemi uygulandığını öğrendiğini, vergi dairesi çalışanı tarafından davacının hesaplarında bulunan paradan 7.946,73 TL vergi borcunun ödenmesi talebiyle davalıya bildirimde bulunmuşsa da davalı tarafça davacının banka şubesi nezdindeki hesaplarında bakiye bulunmadığından ödeme yapılamadığı şeklinde cevap verildiğini, davalının kusuru nedeniyle müvekkilinin 6.135,00 TL fazla ödeme yapmak zorunda kaldığını, itibar kaybına uğradığını ileri sürerek, 6.135,00 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda müvekkili banka şubesinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, davacının maddi ve manevi tazminat istemlerinin yersiz ve dayanaksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davalı bankanın ilgili şubede bulunan davacı hesap kayıtlarını yeterince incelememesi sebebiyle %75, davacının ise hesap numarasındaki değişikliği takip etmeyip vergi dairesine bildirmemesi sebebiyle %25 oranında kusurlu olduğu, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemin bulunmadığı, manevi tazminat davasının şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulüne, 4.601,25 TL maddi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte tahsiline, manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 245,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.