erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/17646
Karar No: 2023/3131
Karar Tarihi: 06.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/17646 E.  ,  2023/3131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.07.2017 tarihli ve 2017/121 Esas, 2017/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis, 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.11.2017 tarihli ve 2017/2108 Esas, 2017/2184 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kullanıcı olan sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 14.08.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 13.11.2017 tarihli ve 2017/2108 Esas, 2017/2184 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/8627
Karar No: 2011/13725
Karar Tarihi: 13.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/8627 E.  ,  2011/13725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir. Davacı tarafın temyizine gelince;

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişle değildir. Şöyle ki;

1-Taşınmazın değerlendirme yılı itibariyle emlak vergisine esas alınan ve Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca resen belirlenen m2 değeri 1.650,00-TL olduğu halde hükme esas alınan raporda m2'sine 608,00-TL takdir edilmesi nedeniyle rapor yeterli ve inandırıcı görülmemiştir.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, benzer nitelikte ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde yeniden resen emsal getirtilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme sonucu aza hükmedilmesi,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ve davalı idarece yıkılan yapıların özelliği dikkate alındığında 2. sınıf B grubu yapılar olduğu halde, 2. sınıf A grubu alınmak suretiyle düşük bedel tespiti,

3-Davacı idare; dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren faiz isteyip, fazlaya ilişkin hakkını saklı tutumuştur. "Dava dilekçesinde belirtilen diğer hususlar saklı kalmak kaydıyla" miktar yönünden ıslah yapıldığına göre, ıslah edilen miktar yönünden ilk dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davalı idareden aşağıda yazılı kalan onama harcının alınmasına, 13.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5620
Karar No: 2016/7070
Karar Tarihi: 16.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5620 E.  ,  2016/7070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın kaldırılması davasında ... İcra ve ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın kaldırılması istemine ilişkindir.

... İcra Mahkemesince, takip dayanağı olan sözleşmenin İİK'nın 168. maddesinde belirtilen ve itirazın kesin olarak kaldırılmasını sağlayan belgelerden olmadığı ve mahkemenin dar yetkili olup takibe konu alacağın tahsilinin genel mahkemelerde yargılama gerektirdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi ise, davacının itirazın kesin kaldırılmasını talep ettiği, uyuşmazlığın İcra Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerektiği ve itirazın kaldırılması yolunu seçmiş davacının itirazın iptali davası açması yönünde zorlanmasının yasal dayanaktan yoksun olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

İİK’nın 68. maddesi “Talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senet yahut resmî dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz ya da belgeye müstenitse alacaklı itirazın kendisine tebliğinden itibaren altı ay içinde itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Bu süre içinde itirazın kaldırılması istenilmediği takdirde yeniden ilâmsız takip yapılamaz. Borçlu, itirazını varit gösterecek hiçbir belge ibraz edemezse tetkik mercii itirazın kaldırılmasına karar verir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda davacı vekili, .... İcra Müdürlüğünün 2015/10090 Esas sayılı dosyası ile davalı borçlu aleyhine icra takibi başlattıklarını, borçlunun takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... İcra Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İcra Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/17254
Karar No: 2010/1034
Karar Tarihi: 28.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/17254 E.  ,  2010/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2009

NUMARASI : 2008/223-2009/840

Dava dilekçesinde 4.262,00 lira aidat ve faizi nedeniyle borçlu bulunmadığının tesbiti istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı TOKİ yönünden husumetten reddi, diğer davalılar yönünden kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, aleyhine yapılan takipteki 4.262,00 TL aidat ve faizi nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın davalı TOKİ yönünden husumetten reddine, diğer davalılar yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının tüm, davalının ısair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, mahkemece alınan 30.5.2008 tarihli bilirkişi raporunda davacının 4.114,58 TL borçlu olduğu belirtilmiş, davacının itirazı üzerine aynı bilirkişiden alınan 19.12.2008 tarihli ek rapor da ise, davacı borcunun 126,88 TL asıl, 100,64 TL faiz olmak üzere toplam 227,52 TL olduğu hesaplanmıştır. İki rapor arasındaki farkın (çelişkinin) sebebi ise, ilk raporun otomatik programdan kaynaklanan bir hata sonucu olduğu, ek raporun ise manuel olarak yapılan hesaplamalara dayandığı bildirilerek açıklamaya çalışılmıştır.

Mahkemece ek rapora dayanarak hüküm kurulmuştur. Aynı kişi tarafından verilen ana ve ek bilirkişi raporları arasında fahiş bir farklılık olup ana rapora davacı, ek rapora ise hem davacı hem davalılar itiraz etmiştir. Bilirkişinin aykırılığın sebebini belirttiği açıklamaları yetersiz ve denetime elverişsizdir.

O halde, yeniden ve farklı bir bilirkişiden alınacak rapor ile çelişki giderilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde birbiriyle çelişen raporlardan sonuncusuna (ek) itibar edilerek eksik inceleme ile hükmün tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7451
Karar No: 2017/8577
Karar Tarihi: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7451 E.  ,  2017/8577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yüze karşı verilen hükümde CMK'nın 232/6. maddesine aykırı olarak "tefhim ve tebliğden" itibaren denilerek tarafların yanıltılması nedeniyle sanık müdafinin 02/01/2015 tarihli temyizinin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun oluşabilmesi için öncelikle ortada kesinleşmiş bir icra takibinin varlığı gerekir. Diğer yandan ilama dayanan alacaklarda icra emrinin borçluya tebliği zorunlu olup, temyiz davasına konu olayda icra emrinin vekile tebliğ olunması nedeniyle suçun oluşmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5930
Karar No: 2020/1972
Karar Tarihi: 25.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/5930 E.  ,  2020/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2/b, 62/1, 52, 52/4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, katılan vekilinin ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun mahalde, asfalt kaplama yolda seyri sırasında, dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, sağa geniş kavisle dönmekteyken, aracının sol ön tampon kısmıyla, gidiş yönüne göre soldan sağa doğru karşıdan karşıya geçmekte olan yayaya çarpmasıyla sanığın asli kusuruyla, katılanın hayat fonksiyonlarını 2. dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan 50/1-a ve 52/2 Kanun maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3. ve 5. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın ekonomik ve şahsi hali göz önünde bulundurularak, sanığa verilen hapis cezasının 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 225 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 4500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13065
Karar No: 2016/2920
Karar Tarihi: 18.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/13065 E.  ,  2016/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/820-2014/342

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlarının dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılması, gerektiğinde tanık da dinlenerek, ağaçlarının yaşının belirlenmesi, belirlenen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile ve adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden getirtilip, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7772
Karar No: 2023/319
Karar Tarihi: 19.01.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7772 E.  ,  2023/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ile tescil davasından dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15/04/2005 tarihli ve 1989/58 Esas - 2005/191 Karar sayılı kararın onanmasına ilişkin olan Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 09/06/2021 tarihli ve 2021/3429 Esas - 2021/5159 Karar sayılı kararının düzeltilmesi süresinde davacı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen hususlar 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi gereğince uygulanması gereken HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymadığından davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE,

Davacı Hazineden HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 1.470,00 TL para cezası alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca ret harcı alınmasına yer olmadığına, 19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10978
Karar No: 2013/22538
Karar Tarihi: 23.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10978 E.  ,  2013/22538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 18.06.2009 tarihli vekaletname ile davalılara taşınmazını satmaları hususunda vekalet verdiğini, davalıların 14.04.2010 tarihinde taşınmazı 156.000 TL bedelle satmalarına karşın bu bedelin kendisine ödenmediğin ileri sürerek tapu masrafları düştükten sonra kalan bakiye 153.426,00 TL' nin davalılardan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalılardan ...'nun payına düşen 73.000 TL için ödeme belgesi sunması ve belgedeki imzanın davacıya ait olması nedeni ile davacının beyanlarına itibar edilmeyerek davanın reddine karar verilmiştir; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava konusu taşınmaza ilişkin davalılardan ... payına düşen 57.000 TL yi davacı ya ödediğini belirtmişse de bu hususu kesin delillerle ispat edememiştir. Ne var ki, davalı cevap dilekçesinde ‘yemin’ deliline de dayanmış olduğundan bu konuda davalıya, karşı tarafa yemin yöneltmeye hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8081
Karar No: 2016/9096
Karar Tarihi: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8081 E.  ,  2016/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. ... Sk. ... Apt. No:11/3 .../.../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. ... Sitesi B Blok No:6 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının, vasi adayı kızı ile birlikte “... Mah. ... Cad. ... Sitesi B Blok No:6 .../...” adresinde ikamet ettiği tespit edildiğinden uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.