erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/5465
Karar No: 2022/8461
Karar Tarihi: 02.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5465 E.  ,  2022/8461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının davalıdan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetine karşı; Başkan ... ile Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oyçokluğuyla, 02/06/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davalı kadın 24.05.2008 tarihinde eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşandıktan sonra 1972 yılında ölen babasından yetim aylığı bağlanmış ve Kurum denetim raporu ile 2008-2011 yılları ödenen aylıklar için fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı Kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı Kanunun 5754 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı Kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Davalının burada boşanma hakkını kötüye kullandığından söz edilemez.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Esas No: 2016/3288
Karar No: 2018/2949
Karar Tarihi: 03.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3288 E.  ,  2018/2949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan vergi dairesi başkanlığı mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğu, Kilis Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 04.10.2011 tarih, 2011/1569 esas sayılı iddianamesi ile “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, hükmün vergi usul kanuna aykırılıktan kurulduğu ancak sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş mütalaa bulunmadığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve "sahte fatura kullanma" suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilip; 2010 ve 2011 yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulup, dava açılması halinde birleştirilerek, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan "mütalaa" verilmeyen "sahte fatura kullanma" suçundan açılan davanın düşürülmesine, sahte fatura düzenleme suçundan ise dava açılması halinde sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, dava şartı olan “mütalaa” bulunmayan sahte fatura kullanma suçundan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9812
Karar No: 2019/6942
Karar Tarihi: 30.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9812 E.  ,  2019/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13542
Karar No: 2015/27115
Karar Tarihi: 01.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/13542 E.  ,  2015/27115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatI ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde 01.01.2012 tarihinden 30.09.2012 tarihine kadar üretim sorumlusu olarak aylık net 2.500 TL ücret karşılığında çalıştığı, iş akdinin davalı tarafından herhangi bir neden bildirilmeksizin haksız olarak feshedildiği iddiasıyla, ihbar ve kötü niyet tazminatı ile fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdini kesinleşmiş hapis cezası olduğu için kendisinin özgür iradesi ile sonlandırdığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının hesabında davacının raporlu olduğu sürelerin dışlanıp dışlanmadığı mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda denetlenememektedir. Bilirkişiden ek rapor alınarak, raporlu ve izinli günlerin fazla çalışma ile denk gelen genel tatil ve hafta tatili ücreti hesabından dışlanmaları sağlanmalıdır.

3-Takdiri delil niteliğindeki tanık beyanları ile kanıtlanan fazla çalışma, genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarından takdiri indirim yapılması yerinde ise de yapılan % 50 oranındaki takdiri indirim hakkın özünü etkileyecek düzeyde fazladır. Takdiri indirim daha makul oranda yapılmalıdır.

4-Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/9675
Karar No: 2021/726
Karar Tarihi: 02.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9675 E.  ,  2021/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Turizm San. ve Tic. Ltd.Şti. aralarındaki alacak davasına dair İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20/03/2018 tarihli ve 2017/125 E. - 2018/68 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 29/06/2020 tarihli ve 2020/1902 E. -2020/3599 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nın 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 490,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 02/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/22028
Karar No: 2013/10921
Karar Tarihi: 24.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/22028 E.  ,  2013/10921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet ve temyiz isteminin reddi

Temyiz isteminin reddine ilişkin karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 02.12.2012 tarihli ek kararında 21.12.2010 tarihli hükmün nevi ve miktarı itibariyle temyizi kabil olmadığı belirtilerek sanığın temyiz talebinin reddine karar verilmiş ise de, hükümde sürücü belgesinin geri alınmasına da karar verildiğinden hükmün kesin olmadığı ve temyize tabi olduğu belirlendiğinden, 02.12.2012 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın olay günü şehir içinde orta refüjle ayrılmış yolda yaya geçidinden geçen katılana çarpmasıyla katılanın hayati tehlike geçirip, vücudunda hayati fonksiyonlarına 6. derece etki edecek derecede kemik kırıkları meydana gelecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda, sanığın beyanı, kusur durumu, suçun işleniş şekli, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilerek asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/9773
Karar No: 2015/9241
Karar Tarihi: 15.09.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9773 E.  ,  2015/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2013/281-2013/225

Taraflar arasında görülen davada Samsun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 tarih ve 2013/281-2013/225 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı karayolları genel müdürlüğü vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin doğalgaz dağıtım faaliyeti yaptığını, davalı şirketin talebi üzerine doğalgaz hattının deplase edildiğini, ancak davalı şirketin deplase nedeniyle oluşan bedeli ödemediğini, davalı şirketin davaya konu güzergahtaki menfez ve köprü inşaatını diğer davalı kurum adına üstlendiğini ileri sürerek, 15.351,59 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davadan feragat ettiği, davadan feragatin dava konusu hakkın özünden vazgeçme olup davayı sona erdiren taraf işlemlerinden olduğu gerekçesiyle, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı Karayolları Genel Müd. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, karar başlığında davalı Karayolları Genel Müdürlüğünün davalı olarak yazılmaması maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, mümeyyiz davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, alınmadığı anlaşılan 136,00 TL temyiz başvuru harcının ve 27,70 TL temyiz ilam harcının davalı Karayolları Genel Müdürlüğün'den alınmasına, 15/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9750
Karar No: 2016/9426
Karar Tarihi: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9750 E.  ,  2016/9426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 11. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mah. ... Sok. No: 85 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “.. Mah. ... Cad. No: 24 İç Kapı No: 28 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “.. Mah. ... Cad. No: 24 İç Kapı No: 28 .../...” adresinde davacı anne ve babası ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14522
Karar No: 2012/13420
Karar Tarihi: 03.12.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/14522 E.  ,  2012/13420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, Adana 10. İcra Müdürlüğü’nün 2010/8831 sayılı Takip dosyasında yazılan talimat uyarınca, ... İcra Müdürlüğü’nün 2010/957 sayılı Talimat dosyasında yapılan 28.07.2010 günlü hacze konu menkullerin davacı üçüncü kişiye ait olduğunu, haciz adresindeki taşınmazın içindeki eşyalarla birlikte borçlu ...’ye kiraya verildiğini, bu durumun noterde düzenlenen kira sözleşmesinde de gösterildiğini, haczi 02.08.2010’da öğrendiklerini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, dava konusu haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde yapıldığını, bu sırada borçlular ... ve ...’nin hazır bulunduğunu, haciz adresindeki evin adı geçen borçlulara aitken boşanma sonrası üçüncü kişiye satılıp içindeki eşyalarla birlikte tekrar kiralanmasının genel yaşam deneyi kuralları ile bağdaşmadığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlular), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadıkları gibi cevap da vermemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği yerde yapıldığı, İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin, borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, borçlu ... ile ...’ın boşanmalarından sonra haciz adresindeki taşınmazı üçüncü kişiye sattıkları, borçlu ...’in sattığı bu taşınmazı içindeki eşyalarla birlikte kiraladığı, bu durumun genel yaşam deneyi kuralları ile bağdaşmadığı, öte yandan istihkak iddiasını kanıtlamaya yönelik delillerin sunulamadığı“ gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı üçüncü kişi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75.TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 3.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12017
Karar No: 2016/15565
Karar Tarihi: 21.12.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/12017 E.  ,  2016/15565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, taksirle yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, TCK'nın 32. maddesi gereğince, "akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış veya önemli derecede azalmış olup olmadığı" sağlık kurula raporu ile saptandıktan sonra, yazılı şekilde sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek hekimin verdiği rapora dayanılarak eksik hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın, bıçakla babası mağdur ...'in üzerine doğru yürümesi ve diğer mağdurlar ... ve ...'in, sanığın elinden bıçağı almaya çalışırken ellerinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek biçimde yaralanmaları şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın ... ve ...'i bilinçli taksirle yaraladığının anlaşılması ve mağdurların şikayetten vazgeçmeleri karşısında, TCK'nın 89/1 ve 89/5. maddeleri uyarınca sanığa şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı verilip verilemeyeceğinin değerlendirilmesi,

b)Kabule göre, sanığın, lehe hükümlerin uygulanmasını talep etmesi karşısında, taksirle yaralam suçunda seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi nedeniyle TCK'nın 50. maddesinde düzenlenen para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevirme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c)Adli emanette bulunan ve suçta kullanılan bıçağın müsaderesi hakkında bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.