erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3135
Karar No: 2018/5648
Karar Tarihi: 04.12.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/3135 E.  ,  2018/5648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün ve 22.09.2015 tarih 2012/405 Esas, 2015421 Karar sayılı ek kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı kooperatif üyesi olan davalının 2011 yılı Eylül sonuna kadar olan birikmiş aidat borcunu ödemediği, davalı aleyhine 300,00 TL aidat ve 240,00 TL gecikme faizi alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ile icra inkâr tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre, davacının 300,00 TL aidat alacağının bulunduğu ve davalının icra takibinden önce temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takibin 300,00 TL asıl alacak üzerinden devamına, % 20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline kesin olmak üzere karar verilmiştir.

Davalı vekili kısmen kabul edilen davada lehlerine vekalet ücretine hükmedilmediğini belirterek, maddi hatanın düzeltilmesini mahkemesinden talep etmiş, mahkemece 22.09.2015 tarihli ek kararla talebin reddine karar verilmesi üzerine bu ek kararı davalı vekili temyiz etmiştir

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 Sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen ek-4 maddede öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2015 yılı için 2.080,00 TL dir.

Temyize konu edilen miktarın 240,00 TL olması nedeniyle 16.06.2015 tarihli karar kesin niteliktedir. Bu nedenle, davalı vekilinin davanın kısmen reddi nedenine dayalı vekalet ücreti isteminin reddine ilişkin 22.09.2015 tarihli ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 22.09.2015 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/6781
Karar No: 2007/9497
Karar Tarihi: 10.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/6781 E.  ,  2007/9497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak İcra Mahkemesi

TARİHİ : 04/01/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu belediye şikayetinde Ziraat Bankası Kilimli Şubesindeki 10905591-10905593-10915674-42953283 no'lu hesaplara haciz konulduğunu, oysa bu hesapların vergi ve harç paraları olduğunu, haciz konulamayacağını belirtip haczin iptalini isemiştir.

Haciz tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde belediyenin (... kamu hizmetlerine fiilen kullanılan mallar ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez) düzenlemesine yer verilmiştir.

Ancak 277 Sayılı Kanunu'nun 1. maddesine göre 5237 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ve diğer kanunlarla belediyelere verilmekte olan paylar vergi ve resim hükmünde olup bu paylar 6183 Sayılı Kanunu'na göre tahsil edilmesi gereken borçlar dışında haciz edilemez. Mahkemece bu ilkeler ışığında bir araştırma yapılmadığı saptanmıştır. Mahkemece hesap ekstreleri celp edilerek, gerektiğinde bilirkişiye de müracaat etmek suretiyle hesaplardaki paralardan vergi, resim, harç niteliğinde olanlar belirlenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bu hususlarda usulünce inceleme yapılmadan hesapların tümü üzerinden hacizlerin kaldırılması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13806
Karar No: 2017/17317
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13806 E.  ,  2017/17317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 2111 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1063
Karar No: 2022/9762
Karar Tarihi: 24.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1063 E.  ,  2022/9762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Suç tarihlerinin en aleyhe kabulle hisse devirlerinin yapılmış olduğu sanık ... yönünden 02.09.2008, sanık ... yönünden 31.12.2009, sanık ... yönünden 12.05.2009 ve sanık ... yönünden 2008 takvim yılı için 31.12.2008, 2009 takvim yılı için ise 23.04.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ... ve ... ile sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 24.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22043
Karar No: 2017/36636
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22043 E.  ,  2017/36636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/17944
Karar No: 2014/3441
Karar Tarihi: 10.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/17944 E.  ,  2014/3441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 20/03/2013

Numarası : 2011/313-2013/126

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı belediyeye ait işyerlerinde alt işverenler nezdinde park- bahçe işçisi olarak çalıştığın, iş akdinin işveren tarafından haklı neden olmadan sona erdirildiğinden bahisle kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin yanında çalıştığı şirket tarafından sonlandırıldığını, davacının kendi işçisi olmadığını hizmet alımı yaptıkların ve hakkındaki davanın husumetten reddi gerektiğini, davacıya son işveren tarafından kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdini haklı neden olmadan işveren tarafından sonlandırıldığı ve davalının da asıl işveren olması nedeniyle sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyada bulunan hesap bilirkişisi tarafından düzenlenen raporun hükme esas alınmaya yeterlikte olmadığı görülmektedir. Bilirkişi, özellikle fazla mesai hesabı yönünden daha önce incelediği emsal dosya ve kararlardan bahsederek “Emsal nitelikte daha öncesinde açılmış bulunan dava dosyalarında fazla mesai. çalışmasına ilişkin yapılan hesaplamada" kış aylarında 07.30-17.00 saatleri arası çalışma yapıldığını belirtmektedir. Buna göre günlük mesai 9,5 saat tutmaktadır. 1 saatlik ara dinlenmesinin düşülmesiyle geride 8,5 saatlik mesai kalmaktadır. 8,5 x 6 = 51 saattir. 45 saati aşan çalışma kısmı ise 51-45 = 6 saat tutmaktadır. Bu kış aylarının haftalık fazla mesai hesabı etmektedir. Kış mesai ayları ise Ekim, Kasım, Aralık Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs ayının 20 sine kadar hesaplanmıştır. Fazla mesai ücreti asgari ücret olarak alınmıştır. İş bu sebeple Sayın Mahkeme dosyasında da aynı nitelikte hesaplama yapılacaktır.” demek suretiyle tablo halinde bir hesaplama sunmuştur. Bu rapor denetime ve hüküm kurmaya everişle değildir. Özellikle yaz dönemi uygulaması yönünden hiçbir bilgi içermemekte, bilirkişinin hesapladığı fazla çalışma saatlerine nasıl ulaştığı rapordan anlaşılamamaktadır. Yapılacak iş bilirkişiden yeniden denetime elverişli, yapılan hesaplamaların açık olarak gösterildiği bir rapor almak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde , davalıya iadesine, 10.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/410
Karar No: 2019/501
Karar Tarihi: 10.01.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/410 E.  ,  2019/501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin aracını satmak için internet üzerinden ilan vermesinin ardından, aracı alma bahanesiyle müşteki ile buluşan sanığın, deneme sürüşü yaptığı esnada araçtan ses geldiğini söyleyerek müştekinin araçtan inmesini sağladıktan sonra araçla birlikte kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/13-194 E - 2012/243 K sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda her ne kadar müşteki sanığa suça konu aracı satmak için aracın anahtarını başlangıçta özgür iradesiyle teslim etmiş ise de; bu iradenin aracı satmakla sınırlı olacağı, bu bağlamda sanık ile müşteki arasında aracın teslimine ilişkin hukuksal anlamda bir zilyetliğin devrinden söz edilemeyeceği gözetildiğinde bu aşamadan itibaren arabanın anahtarını sanığın haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü gerektiğinden, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan... . Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/435 Esas – 2010/71 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında... Ağır Ceza Mahkemesinin 2009/435 Esas – 2010/71 Karar sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7039
Karar No: 2012/41010
Karar Tarihi: 11.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/7039 E.  ,  2012/41010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, kamu malına zarar verme, geceleyin işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kamu malına zarar verme ve bina içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hale getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddi varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilan yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocuğun geceleyin Hüseyin Sümer İlköğretim okuluna camdan girerek içerdeki müdür odasının kapısını kırıp cep telefonu ve bir miktar parayı çalması olayında kamu malına zarar verme, hırsızlık suçlarının işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Kamuya ait yerde hırsızlık olayının gerçekleşmesi nedeniyle, eylemin 5237 sayılı TCK.nın 142/1-a maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde aynı yasının 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Geceleyin işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suçun, 26/06/2009 tarihinden önce işlendiği dikkate alınarak 5918 sayılı yasanın 8.maddesiyle değişiklikten önceki 5271 sayılı CMK.nın 253.maddesine göre işyeri dokunulmazlığı ihlali suçunun uzlaşmaya tabi olduğu gözetilmeden ve taraflar hakkında uzlaşma hükümleri uygulanmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13604
Karar No: 2014/5837
Karar Tarihi: 02.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/13604 E.  ,  2014/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 10.10.2011 tarih, 2008/10302 Esas ve 2011/43716 Karar sayılı ilamı ile dosyanın, “Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 günlü 2008/9-7-56 ve 13.05.2008 günlü 2008/10-101-113 sayılı kararları ışığında, 11.02.2001 tarihli ilk hükmün kesinleşmesi ile sanık ... ile savunmanı arasındaki zorunlu savunmanlık ilişkisi son bulduğundan, mahkemece dosya üzerinde verilen 22.06.2005 tarihli ek kararın kesinleşen dosyada savunman olan Avukat ...'ye yapılan tefhim veya tebliğ kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmaz. Bu durumda savunman, hükümlünün lehine gibi görünen bazı işlemler yapmış olsa; örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün hükümlü ...'e de yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi gerekmektedir. 22.06.2005 tarihli gerekçeli ek kararın hükümlüye yöntemine uygun olarak ve Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6 ve 291.maddelerinde öngörülen ihtaratları taşıyacak biçimde tebliğ edilmesinin sağlanması, hükmü temyiz ettiği takdirde dosyanın incelenmek üzere gönderilmesi” gerekçesiyle iadesi üzerine, hükümlü ...’e, iade gerekçesinde belirtilen ve tebliği istenen, 22.06.2005 tarihli Gerekçeli Ek kararın yerine, Mahkemenin 05/12/2007 tarih, 2006/444 Esas, 2007/318 Karar sayılı gerekçeli kararının tebliğ edildiğinin anlaşılması karşısında;

1-Hükümlü ...’e, 22.06.2005 tarihli gerekçeli ek karara karşı başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi ve mercii sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceğine ilişkin açıklamalı davetiye ile tebliğinin titizlikle sağlaması,

2-Hükümlü tarafından temyiz dilekçesi verilmesi durumunda, bu konuda gerekli görülürse ek tebliğname düzenlenmesi,

3-Hakkında hüküm kurulan ve savunmanı aracılığıyla süresinde temyiz isteminde bulunan hükümlü ... hakkında tebliğnamede görüş bildirilmediğinin anlaşılması karşısında; adı geçen hükümlü hakkında görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1867
Karar No: 2011/8212
Karar Tarihi: 13.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/1867 E.  ,  2011/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu için yapılan incelemede:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nun 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nun 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca sanık ... ve savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanıkların mağdur ...'a ait konuta gece vakti birlikte girerek içerden bir adet altın burma bileziği alıp kapıdan çıkarlarken, içerden hırsızlık yapıldığını bilerek kapının önüne gelen ve kendilerini engellemeye çalışan mağdur ...'yı içlerinden birinin bıçakla yaraladığı ve bu şekilde çaldıkları bilezikle birlikte kaçmaya başladıkları, olay yerinden geçmekte olan kolluk görevlilerinin kesintisiz izleme sonucu sanıkları zor kullanarak yakaladıkları, bıçağın ve mağdur ...'ın evinden çalınan bileziğin sanık ...'in üzerinde ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların bıçakla yaralama eylemini olay yerinden kaçabilmek ve çaldıkları bileziği de birlikte götürebilmek için gerçekleştirdikleri ve bu bağlamda eylemlerinin yağma suçuna dönüştüğü kabul edildiğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarıının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 13.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/15370
Karar No: 2017/8873
Karar Tarihi: 12.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15370 E.  ,  2017/8873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-... tarafından sahte olarak düzenlenip kendisine verilen müstahsil makbuzunu bal destekleme parası almak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suça konu makbuzu vergi indirimi ile ilgili bir işlemde kullanmış olması halinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesinde düzenlenen “sahte fatura kullanma” suçu oluşacağından ; sanığın suça konu müstahsil makbuzunu ticari defterlerine işleyerek vergilendirme işleminde kullanıp kullanmadığının araştırılması, şayet sanık suça konu makbuzu herhangi bir ticari deftere kaydetmemiş ve vergi işleminde kullanmamış sadece destekleme ödemesi almak amacıyla ilçe tarım müdürlüğüne sunulması şeklinde gerçekleşmiş ise belge aslının araştırılarak dosya arasına celbi ve aldatıcı niteliğinin bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi ve eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin, suça konu müstahsil makbuzunun kullanıldığı tarih olan sanığın Çatalpınar İlçe Tarım Müdürlüğü’ne başvurduğu 03.10.2006 yerine 01.01.2006 olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.