erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13796
Karar No: 2017/17324
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13796 E.  ,  2017/17324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 675 ada 60 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 33,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri

ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/2859
Karar No: 2023/10034
Karar Tarihi: 14.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2859 E.  ,  2023/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2022/237 E., 2023/334 K.

SUÇ :Çocuğun kaçırılması veya alıkonulması

HÜKÜM :Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Sanık hakkında bozma üzerine çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Ayvalık (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 24.04.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine kararı verilmiştir.

3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli ilamı ile basit yargılama usulü uygulanması gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine; Ayvalık 3.Asliye Ceza Mahkemesince basit yargılama usulüne göre yargılama yapılarak 09.09.2022 tarihli kararı ile mahkumiyet kararı verilmiş, sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılarak 17.03.2023 tarihli karar ile atılı suçtan 3 ay hapis cezası ile mahkumiyetine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, suç tarihi itibariyle 15 yaşını tamamlamış olan ve eğitim gördüğü okuldan kaçarak yanına gelen katılan ...'i bir ay süreyle yanında tutarak atılı suçu işlediğine ilişkindir.

2. Sanık suçlamayı kabul etmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanlar beyanı, sanığın kabule yönelik savunması ve dosya kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ayvalık 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.03.2023 tarihli kararında sanığın temyiz itirazları ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/25497
Karar No: 2017/35780
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25497 E.  ,  2017/35780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2022/17999
Karar No: 2024/1848
Karar Tarihi: 22.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/17999 E.  ,  2024/1848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/72 E., 2021/1032 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

KARAR : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2021 tarihli ve 2021/72 Esas, 2021/1032 sayılı ek Kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrasında yer verilen; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereği anılan kararların temyiz incelemesine tabi

olmadığına ilişkin düzenleme ile 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçisini reddeder” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, şikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.10.2021 tarihli ve 2021/72 Esas, 2021/1032 Karar sayılı ek kararında şikâyetçi ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/11484
Karar No: 2014/14701
Karar Tarihi: 23.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11484 E.  ,  2014/14701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gebze 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 1998/328-2014/219

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, takipsiz bırakılması nedeniyle işlemden kaldırılan dosyanın üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmemesi nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup, Hâkim her aşamada bu hususu kendiliğinden dikkate almalıdır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı vekilinin 05.12.2013 tarihli celse için vekillikten çekilme ve mazeret dilekçesi verdiği, mahkemece vekillikten çekilme hususunda bir karar verilmediği ve vekillikten çekilme istemini içerir dilekçenin davacı asile tebliğ edilmediği, davacı vekilinin mazeret talebinin belgelendirilmediği gerekçesiyle reddedildiği ve dosyanın davacı asilin yokluğunda duruşma yapılarak işlemden kaldırıldığı, dosyanın üç aylık yasal süre içerisinde yenilenmemesi nedeniyle de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Vekilin vekaletten istifası ile davadaki vekalet görevi sona erer. Bir tarafın vekilinin istifa ettiği mahkemeye bildirildiğinde mahkemece asile vekilinin vekillikten çekildiği bildirilmelidir. Vekilin vekillikten çekildiği bildirilmeden davalı asilin yokluğunda duruşma yapılıp karar verilmesi savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacaktır. Mahkemece davacı asilin Avukatının vekillikten çekilme dilekçesi davacı asile tebliğ edilmeden, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 23/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10755
Karar No: 2014/15552
Karar Tarihi: 24.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10755 E.  ,  2014/15552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Manisa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 27.03.2014

No : 2013/190-2014/197

Dava, yersiz sağlık harcamalarının tahsili amacıyla Kurum tarafından başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 31.03.2004 tarihinde kesinleşen hak sahibi kız çocuğuna, yaşamını yitiren Bağ-Kur sigortalısı babası üzerinden bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle, Kurumca gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 07.11.2008 - 05.12.2010 dönemindeki yersiz sağlık harcamalarının tahsiline yönelik icra takibi yapıldığı, takibe itiraz üzerine işbu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada mahkemece gerekli inceleme ve araştırmanın yapıldığı anlaşılmakla; hak sahibi ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin farklı olduğunu gösteren Sandık Seçmen Listeleri, ayrı aile hekimliğine kayıtlı olduklarına dair belgeler, çevresel soruşturmaya dayalı denetim raporu ile denetim elemanı dışındaki tanıkların birlikte yaşama olgusunu desteklemeyen beyanları ve tüm dosya kapsamı hep birlikte değerlendirildiğinde, davalı ile boşandığı eşinin fiili olarak birlikte yaşamadıkları anlaşılmaktadır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1147
Karar No: 2018/5842
Karar Tarihi: 10.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2018/1147 E.  ,  2018/5842 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde; fiziki takibin hukuka aykırı olduğuna, fikri içtima hükümlerinin şartlarının bulunmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

13.03.2016 tarihinde sanık ... ile tanık ...’in içinde bulunduğu araçta ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkin kriminal raporun onaysız fotokopi olduğu; 17.03.2016 tarihinde tanık ...’ya uyuşturucu madde satılması olayına ilişkin ilk derece Mahkemesinin gerekçesinde belirttiği “İST-KİM-16-6751” sayılı raporun 11.04.2016 tarihli üst yazısında söz konusu raporun “Özgür Korkmaz” isimli şahıstan ele geçen uyuşturucu maddeye ilişkin olduğunun belirtildiği, dosyada bulunan bir diğer kriminal raporda (İST-KİM-16-6742) ise “Evrak Tarih ve Sayısı” kısmında “...2016/Suç No:72” ibaresinin yazılı olduğu, kolluk fezlekesinde 17.03.2016 tarihinde tanık Önder’e uyuşturucu madde satılması olayının suç numarasının ise “2016/77” olarak belirtildiği ve söz konusu raporların da onaysız fotokopi olup 17.03.2016 tarihli olaya ilişkin olup olmadıkları hususunda tereddüt oluştuğu anlaşıldığından; her iki olayda ele geçen uyuşturucu maddelerin analizlerine ilişkin kriminal raporların asılları veya onaylı örneklerinin dosyaya alınarak sanığın hukuki durumunun ve sanık hakkında TCK’nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan,

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı hukuka aykırı bulunduğundan, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 10.12.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/9146
Karar No: 2021/8912
Karar Tarihi: 21.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9146 E.  ,  2021/8912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından, 2009 takvim yılında en son Ocak ayında matrahlı beyanname verilmesi nedeniyle suç tarihinin, en aleyhe kabulle "31.01.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2008 ve 31.01.2009 suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1106
Karar No: 2020/3979
Karar Tarihi: 04.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1106 E.  ,  2020/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/06/2019 tarih 2019/59 Esas 2019/558 Karar sayılı kararının temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemiş ise de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren, 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/445
Karar No: 2020/5473
Karar Tarihi: 30.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/445 E.  ,  2020/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27.03.2019 gün ve 2018/499 Esas, 2019/173 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden esastan; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm açısından ise düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesince mağdurenin öğrenim gördüğü okulda müdür yardımcısı olarak görev yapan sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde mağdurenin dudağından öperek kalçasına dokunma şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c.2, 103/3-d, 43. maddelerine göre mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması karşısında, söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 09.07.2019 gün ve 2019/1154 Esas, 2019/632 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.