erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/5561
Karar No: 2018/11698
Karar Tarihi: 22.10.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/5561 E.  ,  2018/11698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından 20.09.2016 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mahkemenin tarafların boşanmalarına ve ferilerine ilişkin hükmü; davalı kadın tarafından kusur belirlemesi ve erkek lehine hükmolunun tazminatlar yönünden temyiz edilmiş, mahkemece 20.09.2016 tarihli ek karar ile; davalının temyiz harç ve giderlerini ödemediğinden bahisle temyiz dilekçesi reddedilmiş, davalı ek kararı temyiz ederek, temyiz dilekçesinde yer alan itirazları tekrar etmiştir. Dosyanın incelenmesinde, davalı kadının temyiz harç ve giderlerini 09.08.2016 tarihinde süresinde yatırdığı anlaşılmış olduğundan mahkemenin 20.09.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2) Davalı kadının asıl hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple mahkemenin 20.09.2016 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 22.10.2018 (Pzt.)
Esas No: 2017/5841
Karar No: 2017/8099
Karar Tarihi: 07.07.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/5841 E.  ,  2017/8099 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-..., 2-... vekili avukat ... ... ile 1-...vekili avukat ..., 2-...vekili avukat ..., 3-Sakıp Çatal aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.2.2011 gün ve 2009/262-2011/286 sayılı hükmün davalılar ...ve Mithat Günay avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Mahkemenin 23.02.2011 tarihli kararı, davalı ...ve ...tarafından temyiz edilmiş olup, bilahare davalı asil ...tarafından 09.06.2007 tarihli, davalı ...vekili tarafından ise 12.06.2017 tarihli dilekçeleri ile temyizden feragat edildiği anlaşılmakla; feragat nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 07/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15237
Karar No: 2015/40721
Karar Tarihi: 14.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/15237 E.  ,  2015/40721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü bohçacılık yapan sanık .... ile arkadaşları ... ve ...'ün ... ilçesi ... kasabasına satış yapmak için gittikleri, sanık ...'nin yakınanın evinin bahçesinde beklerken, ...'nin evin ikinci katının giriş kapısının olduğu yere çıkarak elindeki demir parçası ile kapıyı açmaya çalıştığı, ...'nin de yolda beklediği, bu esnada yakınanın evine geldiği, ne yaptıklarını sorunca sanık ve yanındakilerin kaçmaya çalıştığı, ancak yakınanın sanık ...'nin saçlarından yakalayarak “yetişin komşular hırsız var” diye bağırdığı, bunun üzerine ...'nin geri dönerek yakınanın ağzını kapatmaya çalıştığı, sanık ... ile birlikte kendilerini suçtan kurtarıp yakalanmamak için yakınana vurdukları,... Devlet Hastanesinin 11.05.2000 günlü adli muayene raporuna göre; on gün iş ve güçten kalacak biçimde yaralandığı, bağırmayı duyan komşuların gelerek sanıkları yakaladıklarının anlaşılması karşısında; eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2.maddesi maddesinde düzenlenen dolaylı yağma suçunu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK da ise, anılan eylemin 5237 sayılı TCK'nın dolaylı yağmaya yer vermemesi nedeniyle, (şikayet yokluğu da göz önünde tutulduktan sonra) aynı Yasanın 142/1-b, 35, 116, 119/1-c, 53. maddelerinde öngörülen hırsızlığa kalkışma ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarını oluşturduğundan, lehe Yasanın saptanması yerine, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-TC. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ..Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5595
Karar No: 2016/7286
Karar Tarihi: 14.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/5595 E.  ,  2016/7286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/03/2016 gün ve 3- ... sayılı maddi hatanın düzeltilmesi istemli yazısında;

“... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/12/2012 gün ve ... Karar sayılı kararı ile, sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün yapılan temyiz incelemesi sonucunda;

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen Yüksek Daire kararında her iki hükmün ilamda yazılı nedenlerle düzeltilmesine karar verildiği halde, maddi hataya müsteniden düzeltilen bu hükümlerin onanmasına karar verilmediği anlaşılmakla, hükümde yer alan "DÜZELTİLMESİNE" ibaresinden sonra düzeltilen hükmün onanmasına karar verilmek suretiyle anılan maddi hatanın düzeltilmesini talep etmek gerekmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere;

Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin 17/02/2016 gün ve ... Karar sayılı kararında düzeltilmesine karar verilen, sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün onanmasına karar verimek suretiyle maddi hatanın düzeltilmesi hakkında gereğinin takdiri ve yerine getirilmesi 5320 sayılı yasa 8(1) maddesi son cümlesi uyarınca saygı ile arz olunur. ” denilmektedir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ;

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 maddesine, 5560 sayılı Kanun ile eklenen son cümlesinde "Yargıtay ceza daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ... sayılı tebliğnamesiyle temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/12/2012 tarih ve ... karar sayılı dosyasında, tebliğnamedeki isteğe uygun olarak, Dairemizin 17/02/2016 tarih ve ... karar sayılı kararı sanık ... hakkında yaralama suçundan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün düzeltilmesine kararı verildiği, ancak kararda yazım hatası sonucu “düzeltilen bu hükümlerin onanması” ibaresinin eksik yazılmış olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi uyarınca,

Dairemizin 17/02/2016 tarih ve ... karar sayılı ilamın 1. maddesinin son paragrafındaki DÜZELTİLMESİNE ibaresinden sonra gelmek üzere “ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA” ibaresi eklenmek suretiyle eksik bırakılan yazım hatasının düzeltilmesine, kararın diğer yönlerinin olduğu gibi bırakılmasına, 14.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3577
Karar No: 2021/4956
Karar Tarihi: 17.05.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2021/3577 E.  ,  2021/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... ve meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 05/02/2020 tarihli ve 2019/22034 soruşturma, 2020/692 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 08/07/2020 tarihli ve 2020/15043 soruşturma, 2020/2330 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2020/915 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/02/2021 gün ve 94660652-105-34-17317-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/03/2021 gün ve 2021-20666 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki hesabından gönderilen paranın Bursa ili Nilüfer ilçesinde bulunan ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Şüpheliler tarafından haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 13/08/2020 tarihli ve 2020/915 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 17/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6356
Karar No: 2020/761
Karar Tarihi: 22.01.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/6356 E.  ,  2020/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAKARYA Çocuk Mahkemesi

Suç : İzinsiz hint keneviri ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Tüm dosya kapsamına göre; başka bir suç kapsamında sanığın evinde yapılan arama sırasında salonda net 0,15 gr esrarın ele geçirilmesi olayında, sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği, aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında sanığın, soyut beyanı dışında, atılı kenevir ekme suçunu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/12976
Karar No: 2022/10863
Karar Tarihi: 29.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/12976 E.  ,  2022/10863 K.**

**"İçtihat Metni"**

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun (2797 sayılı Kanun) 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; dava konusu uyuşmazlığın niteliği ve temyizin kapsamının, ... kazası ve meslek hastalığından doğan maddi ve manevi tazminat davası sonucu verilen karara ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin ... bölümüne ilişkin 26.01.2022 tarihli ve 2022/1 sayılı kararı uyarınca dosyayı inceleme görevi Yargıtay 10. Hukuk Dairesine ait olduğundan, 2797 sayılı Kanun’un 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca gerekli inceleme yapılmak üzere dosyanın ilgili daireye gönderilmesine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY 10. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

29.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/2548
Karar No: 2007/1892
Karar Tarihi: 09.02.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2548 E.  ,  2007/1892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  09.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/26601
Karar No: 2009/6987
Karar Tarihi: 02.04.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26601 E.  ,  2009/6987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14,00 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,60 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 02.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9702
Karar No: 2017/11939
Karar Tarihi: 16.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/9702 E.  ,  2017/11939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/835 esas 2007/819 karar sayılı ilamı uyarınca verilen 1 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 106/2-a maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 3 ay hapis cezasını içeren Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2010 tarih ve 2009/1579 E.-2010/206 K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu, her iki kararın da tekerrüre esas alınması halinde 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince koşullu salıvermeye eklenecek süre açısından herhangi bir değişiklik olmayacağı nazara alınarak Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2010 tarih ve 2009/1579 E.-2010/206 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “...Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/835 esas 2007/819 karar sayılı, 16/05/2013 tarihinde kesinleşen kararı ile almış olduğu 1 yıl 6 ay hapis cezası...” ibaresinin çıkarılmasına ve yerine ''... Bursa 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2010 tarih ve 2009/1579 E.-2010/206 K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi'' ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8080
Karar No: 2007/4835
Karar Tarihi: 20.03.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8080 E.  ,  2007/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında Bursa 3. İcra Mahkemesinden verilen 10.5.2006 günlü ve 307/269 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 gün ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.036.80 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 20.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3282
Karar No: 2015/39030
Karar Tarihi: 30.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/3282 E.  ,  2015/39030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun suça konu olan 1,00-TL parasının soruşturma aşamasında iade edildiği, mp3 çalar müzik aletinin ise hazırlık anlatımı, polis tutanağı ve fezlekesine göre davası ayrı görülen sanık ...'in kaba üst aramasında polis tarafından bulunarak mağdura teslim edildiği, bu nedenle mp3 çalar yönünden rızai iadenin söz konusu olmadığı, sadece para yönünden rızai iadenin bulunduğu, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması için TCK'nın 168/4 maddesine göre mağdurun rızası gerektiği halde mahkemece açıkça mağdurun rızası sorulmadan TCK'nın 168/1-3 maddesine göre ceza indirimi yapılması doğru görülmemiş ise de karşı temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin suça sürüklenen çocuklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar .... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 5. ve 6. fıkralarından “ile zorunlu müdafi gideri olan 462 TL olmak üzere toplam 472-TL” ibarelerinin çıkartılarak eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.