Esas No: 2019/16868
Karar No: 2019/21488
Karar Tarihi: 25.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/16868 E.  ,  2019/21488 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dairemizin 23.09.2019 gün ve 2019/13710 Esas, 2019/16643 Karar sayılı bozma kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 01.11.2019 tarihli, KD-2019/72385 sayılı itiraznamesi ile,

Basit yaralama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-c, 29, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.260,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/538 Esas, 2015/416 Karar sayılı kararının, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-c, 29. maddeleri gereğince belirlenen 135 gün adli para cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldığında, 112 gün adli para cezası yerine 113 gün adli para cezasına ve anılan Kanun'un 52/2. maddesinin uygulanması sonucu 2.240,00 Türk lirası adli para cezası yerine 2.260,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, kanun yararına bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

Dairemizin 23.09.2019 gün ve 2019/13710 Esas, 2019/16643 Karar sayılı kararıyla; kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/538 Esas, 2015/416 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasına ve müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu karara karşı; “...Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.06.2006 gün ve 151-157, 13.02.2007 gün ve 349-35, 18.09.2007 gün ve 186-178, 13.05.2008 gün ve 84-111 ile 14.04.2009 gün ve 75-101 sayılı kararlarında da, mahkûmiyet hükümleri yönünden verilen kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi kapsamında kaldığı kabul edilerek, hukuka aykırılıkların bizzat Özel Dairelerce giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

...uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü inceleyen Yüksek Dairece, daha az ceza verilmesi gerektiğini belirten kanun yararına bozma talebi kabul edildiğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesinin doğrudan hükmetmesi gerekmektedir. Yüksek Dairece yeni bir hüküm kurulmadan, yerel Mahkemece kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmesinin kanuna aykırı olduğu” kanaatine varılarak, 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesi uyarınca dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yerinde görülen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,

2) Dairemizin 23.09.2019 gün ve 2019/13710 Esas, 2019/16643 Karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3) Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen (2) numaralı düşünce yerinde görüldüğünden; Gölbaşı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.09.2015 tarihli ve 2014/538 Esas, 2015/416 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanığın 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi gereğince 120 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 86/3-c maddesi gereğince cezasından (1/2) oranında artırım yapılarak 180 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince cezasından (1/4) oranında indirim yapılarak 135 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 62. maddesi gereğince cezasından (1/6) oranında indirim yapılarak 112 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK’nin 52/2. maddesi gereğince sanık hakkında belirlenen adli para cezası günlüğü 20 Türk Lirasından çevrilerek 2.240,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.