erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/2898
Karar No: 2021/4655
Karar Tarihi: 22.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2898 E.  ,  2021/4655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜMLER :1) Sanığın basit kasten yaralama suçundan beraatine dair; ... 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2018 tarih, 2017/617 Esas, 2018/428 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak sureti ile sanığın mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2019 tarih, 2018/3712 Esas, 2019/478 Karar sayılı kararı.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2019 tarih, 2018/3712 Esas, 2019/478 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, anılan maddesinin 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği anlaşılmakla; 22.02.2019 olan karar tarihinde hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 22.02.2019 tarih, 2018/3712 Esas, 2019/478 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 11. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/19648
Karar No: 2024/13770
Karar Tarihi: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19648 E.  ,  2024/13770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 13.12.2022

SAYISI : 2022/1801 E., 2022/285 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.12.2022 tarihli ve 2022/1801 Esas, 2022/285 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/1801 Esas, 2022/285 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 28. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8242
Karar No: 2014/1933
Karar Tarihi: 05.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/8242 E.  ,  2014/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılana ait halıcı dükkanına gelen sanığın, kendisini polis memuru olarak tanıtıp Malatya'dan Edirne'ye tayini çıktığını söyleyerek 4 adet halı almak üzere 600 TL'ye anlaştığı, halıları arabaya yükleyerek birlikte ikametim dediği adrese gittikleri, yolda ev sahibinin kira ve yakıt borcunu istediğini, evde 900 euro parası olduğunu söyleyerek Türk parası olmadığı için borç para istediği ve 450 TL para aldığı, katılana arabada beklemesini söyleyip parayı ev sahibine vereceği bahanesiyle araçtan inip bir binanın içerisine girdiği ve arka kapıdan çıkarak kaçtığı sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas,2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 gün" ve "2000 YTL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8478
Karar No: 2016/7169
Karar Tarihi: 02.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8478 E.  ,  2016/7169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan eczacı olan Ümit'in hastalardan habersiz olarak reçete ettirdiği ilaçların bedellerini kurumdan tahsil ettiği, fazla dozda ilaç reçete ettirip bunu faturaladığı veya hastalara verdiği ilaçların reçetelerini sistemden silip yeniden fatura ettiği, diğer sanığında şehir dışında çalıştığı halde sağlık karnesini eczaneye bırakıp ilaç yazılmasına imkan sağlayıp yardım ettiği, sanıkların bu şekilde haksız menfaat sağladığı iddia ve kabul edilen olayda,

1)Sanık ... hakkında verilen beraat kararına dair yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık savunması, hasta ve doktor beyanları, bilirkişi heyeti raporu, il sağlık müdürlüğü yazıları, sistemin işleyişi, teftiş raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların söz konusu suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından ''kuşkudan sanık yararlanır'' ilkesi gereğince beraate ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında verilen beraat kararına dair yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın hastalardan habersiz olarak reçete yazdırıp kuruma fatura ettiği, ilaç raporuna aykırı yüksek dozda ilaç fatura ettirdiği ve girilen reçeteleri sistemden silip yeniden girdiğinin iddia edilmiş olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi açısından, ücretleri tahsil edilen reçetelerdeki ilaçları teslim alan kişilerin celbiyle reçetede yazılı ilaçları teslim alıp almadıklarının sorulup, gerekirse reçetelerdeki imzaların bu kişilere ait olup olmadığının belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/21102
Karar No: 2021/8893
Karar Tarihi: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21102 E.  ,  2021/8893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Samsun 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.11.2016 gün ve 2016/25 Esas, 2016/39 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 14.04.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27.12.2016 gün ve 2016/293 Esas, 2016/271 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19539
Karar No: 2014/42672
Karar Tarihi: 23.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/19539 E.  ,  2014/42672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/10043

MAHKEMESİ : Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2011/542 (E) ve 2012/695 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 1 yıl 3 ay 22 gün hapis yerine hesap hatası ile 1 yıl 2 ay 22 gün hapse karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur Fatih'in aşamalarda kendisini önce tanımadığı bir kişinin bıçakladığı sonra sanığın yumrukla vurduğunu beyanı, sanığın bıçak kullanmadığını savunması, olay yeri tespit tutanağı ile sair dosya kapsamında olayda bir adet bıçak kullanıldığı onu da diğer sanık Mehmet'in kullandığı subut bulduğu, sanık Semih'in bıçak kullandığı yönünde her hangi bir delil söz konusu olmaması karşısında, olayda uygulama yeri olmayan TCK'nin 86/3-e maddesi hükmünün uygulaması yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/20234
Karar No: 2021/8904
Karar Tarihi: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20234 E.  ,  2021/8904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.06.2017 gün ve 2017/153 Esas, 2017/187 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 23.11.2018 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 27.10.2017 gün ve 2017/2073 Esas, 2017/2029 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3986
Karar No: 2007/3394
Karar Tarihi: 01.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3986 E.  ,  2007/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 30, 222, 224; 122 ada 14 parsel sayılı 337629.49, 758.55, 960.87, 19390.22 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ham toprak vasfı ile davalı Hazine tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı eski tarihli tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile; çekişme konusu 122 ada 14 parsel ile ilgili davanın feragat nedeniyle reddi ile tespit gibi tesciline, 122 ada 38 parselin bulunmadığı anlaşıldığından bu parsel ile ilgili açılan davanın reddine, 102 ada 30, 222, 224 parsellerle ilgili davanın reddi ile tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 1.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/23855
Karar No: 2017/13389
Karar Tarihi: 27.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/23855 E.  ,  2017/13389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma Protokolünden Kaynaklanan Yükümlülüklerin Değiştirilmesi-Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı baba, taraflar arasında görülen anlaşmalı boşanma davasında hüküm altına alınan ortak çocuklar yararına aylık 1.500,00'er Euro iştirak nafakasının, aylık 1.000,00 Euro ortak çocukların bakıcı parasının ve davalı kadın yararına hükmolunan aylık 2.000,00 Euro yoksulluk nafakasının indirilmesini, ortak çocukların ve davalı kadının sağlık sigortalarını yaptıracağına, ortak çocukların okul ve kurs gibi giderlerini karşılayacağına ilişkin hükümlerin ise kaldırılmasını, bu talepler yönünden kaldırma mümkün olmazsa parasal yükümlülüklerinin indirilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dava boşanma hükmü ile karar altına alınan parasal hükümlerin kaldırılması ve indirilmesine ilişkin olup nispi harca tabidir. Dava maktu harçla görülmüştür. Yargı işlemlerinden alınacak harçlar ödenmedikçe müteakip işlemler yapılmaz (Harçlar Kanunu m.30). Bu sebeple davacının dava dilekçesinde yer alan talepleri yönünden, indirilmesi istenen nafakaların yıllık tutarı da gözetilerek, davacıdan dava değerini açıklaması istenilerek hesaplanacak nispi harcın tamamlattırılması ile sonucu uyarınca bir karar vermek gerekirken, (Harçlar Kanunu m.30-32) eksik harçla yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının esasa yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2017
Esas No: 2021/5796
Karar No: 2021/5526
Karar Tarihi: 16.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2021/5796 E.  ,  2021/5526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 23. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.03.2017 tarih ve 2012/438 E. - 2017/198 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin sulh nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’nce verilen 23.06.2021 tarih ve 2017/1504 E.- 2019/840 K. sayılı ek karar ve dosya Dairemize gönderilmekle, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin davacının istinaf başvurusunun reddine ve davalının istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararına karşı, taraf vekillerince temyiz kanun yoluna başvurulduktan sonra, taraflarca sulh olunduğu, bu sulhe ilişkin belgeleri dosyaya sunarak gereğinin yapılmasını talep ettikleri, bu nedenle Dairemizin 2019/4136 Esas ve 2021/4135 Karar ve 27.04.2021 tarihli ilamıyla, dava dosyasının sulh sözleşmesine ilişkin ek karar verilmek üzere HMK’nın 314/3. maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi’ne tetkiksiz iadesine karar verildiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, Dairemizin kararına uyulmak suretiyle, 2017/1504 Esas ve 2019/840 Karar ve 23.06.2021 tarihli ek kararıyla, HMK'nın 314/3, 315/1 maddeleri uyarınca sulh nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verildiği ve bu ek karara karşı herhangi bir temyiz başvurusunun yapılmadığı anlaşılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi hükümlerine ve Dairemiz kararına uygun olarak Bölge Adliye Mahkemesince sulh nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı ek kararı verilmiş olduğundan ve bu ek karara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmadığı görüldüğünden, yapılacak başkaca işlem olmadığı anlaşılmakla, dosyanın İlk Derece Mahkemesine tetkiksiz iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yapılacak başkaca işlemi olmayan dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine TETKİKSİZ İADESİNE, 16/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/14472
Karar No: 2017/18503
Karar Tarihi: 18.09.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14472 E.  ,  2017/18503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın kahvecilik işi ile uğraşırken ... Vergi Dairesinin vergi mükellefi olup 08/11/2007 tarihinde işyerini kapattığı, katılanın işyerinin muhasebeciliğini yapan sanığa, işyerini kapatana kadar iş yeri ile ilgili yıllık gelir vergisi, kdv ve damga vergileri borçlarını ödemesi için para verdiği ancak sanığın, katılanın vergi borçlarını ödemediği bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Katılan beyanı, sanık savunması, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından mahkemece yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle vermiş olduğu beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın atılı suçun sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5801
Karar No: 2020/7511
Karar Tarihi: 29.09.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/5801 E.  ,  2020/7511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK'nun 353/1-b- 2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Uşak İli, Merkez İlçesi, Cumhuriyet Mahallesi 5845 ada 7 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile davacıya düşen paya ilişkin kısım, takyidat ve tescil yönünden hükmün HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, aşağıda yazılı kalan harcın davalı idareden alınmasına ve peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.