erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/19021
Karar No: 2017/5761
Karar Tarihi: 15.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/19021 E.  ,  2017/5761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin kayıtlı bulunduğu vergi dairesine şikayet tarihi itibariyle en son vermiş olduğu beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/9875
Karar No: 2007/12343
Karar Tarihi: 18.06.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/9875 E.  ,  2007/12343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 11/09/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 23.11.2006 tarih, 21772-22057 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının icra mahkemesine başvuru nedeni tahsil harcının sorumlusu borçlu Devlet olduğundan ve de harçtan muaf olunacağından tahsil harcının alınmamasına ilişkindir. İcra mahkemesince, bu hususta verilen kararın temyizi kabil olduğu halde Dairemizce temyiz isteminin reddine karar verilmesi maddi hataya müstenit olduğundan alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile 23.11.2006 tarih 2006/21772 E, - 22057 K. sayılı Dairemiz temyiz isteminin reddine ilişkin kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra, alacaklı vekilinin 25.09.2006 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10 YTL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 18.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1282
Karar No: 2011/4603
Karar Tarihi: 19.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1282 E.  ,  2011/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 11.11.2008 gün ve 2006/327-2008/350 sayılı kararı onayan Daire’nin 01.11.2010 gün ve 2009/4486-2010/11050 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı Ram Dış Tic.A.Ş.'ne ait 108 kutu içindeki fırın emtiasının davalı şirket tarafından Kaptan Ergin adlı gemi ile İstanbul’dan Fransa’ya nakliyesinin gerçekleştirildiğini, varış noktasında yükün boşaltılmasının ardından bir kısım emtianın eksik olduğunun tespit edilmesi ile müvekkili şirket tarafından 8.789,62 Euronun sigortalıya ödendiğini ileri sürülerek, 14.032 TL nın rucuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin, nakliyeci olmadığını ve forwarder olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, dosya içinde mevcut konişmento içeriği itibari ile davalının, nakliyecinin namına imzasının bulunduğu, deniz taşımasının CMA-CGM, kara taşımasının ise ADN firmalarınca gerçekleştirildiği, taraflar arasında alt - asıl taşıyan ilişkisinin bulunmadığı, bu şekilde davalının forwarder olup sorumluluğunun kendi faaliyet alanına ilişkin kusuru ile sınırlı olduğu, davaya konu olayda zararın kara taşımacılığı sırasında meydana geldiği gerekçesiyle davanın husumet yönünden reddine dair tesis ettiği karar, davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 19.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7494
Karar No: 2014/28276
Karar Tarihi: 08.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7494 E.  ,  2014/28276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/261056

MAHKEMESİ : Sivas Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2012

NUMARASI : 2011/703 (E) ve 2012/255 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık Abdullah hakkında müşteki Hasan'ı yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının miktarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi ile değişik CMUK'un 305. maddesine göre hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ve CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık Abdullah hakkında müşteki Engin'i yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Sanığın kavga sırasında bıçağı müştekinin boğazına doğru bir kaç kez salladığı, müştekinin sol sternokleidomastoid kası lateral ve orta 1/3 kısmında vertikal hatta delici kesici alet ile yaralandığı, aktif ven kanamasının mevcut olduğu, sanığın kastı, müştekideki yaralanmanın yeri ve niteliği gözetildiğinde, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı ile ilgili delillerin takdir ve değerlendirme yetkisinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğunun gözetilmemesi,

b) Kabule göre de; suç tarihinde 18 yaşından küçük sanık hakkında TCK'nin 51/1. maddesi gereğince erteleme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

3) Sanık Ahmet hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Müşteki beyanları, çocuk sanıkların anlatımı ve dosya kapsamına göre; çocuk sanık Ahmet'in üzerinde bulunan bıçağı müştekilere yönelttiği, diğer sanık Abdullah'ın bıçağı görüp istemesi üzerine bıçağı ona verdiği ve yaralanmanın bu şekilde meydana getirildiğine dair iddialar karşısında, çocuk sanıklar Ahmet ve Abdullah'ın fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek müştekileri yaraladıkları, eylemlerini iştirak iradesiyle gerçekleştirdikleri gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile dosya kapsamına uygun olmayan şekilde sanık Ahmet hakkında atılı suçtan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9154
Karar No: 2014/16161
Karar Tarihi: 22.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9154 E.  ,  2014/16161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 32. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.09.2013 tarih ve 2011/18-2013/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan battaniye emtiasının Yunanistan'daki otele taşımasının davalı tarafından üstlenildiği, malların alıcı firma tarafından hasarlı olduğu gerekçesiyle teslim alınmadığını, sigortalı emtianın aracın brandasından sızan sular nedeniyle ıslandığını ve bu suretle %45 değer kaybettiğini, sigortalı şirketine hasar nedeniyle 1.938,62 TL (1.938.628.000 TL) ödediklerini, ileri sürerek anılan miktarın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, emtianın dava dışı alıcı tarafından alınmaması sebebinin emitanın ıslanması olmadığını, battaniyelerin ambalaj şekli itibariyle ıslanma nedeniyle hasara maruz kalmayacağını, hasarın taşınma sırasında mı yoksa davacı sigortalısının deposunda mı meydana geldiği hususunun belli olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacı nezdine de sigortalı olan ve Türkiye'den ...'a taşınan, %85 polyester %15 akrilikten malul, plastik poşet ve karton kutu içerisindeki 118 battaniyenin nakliyat sırasında aracın tavanındaki deliklerden sızan su ile ıslanma nedeniyle hasara maruz kalmadığını, poşetler içindeki battaniyeler akrilik ve poliyester litlerden imal edildiğinden, ekspertiz raporuyla tespit edilen battaniyelerdeki renk solması ve yer yer benekler şeklindeki hasarın nemlenme sonucu oluşmasının mümkün olmadığı, olaya uygulanması gereken CMR'nin 17/2. maddesi gereğince davalı taşıyıcının meydana gelen hasardan sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/7706
Karar No: 2020/9550
Karar Tarihi: 09.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7706 E.  ,  2020/9550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP üzerinden nüfus kayıtlarında murisin ve mirasçılarının ikamet adresinin mahkemenin yargı alanı içerisinde kalmadığı gibi nüfusa kayıtlı oldukları yerin dahi .../... ve ... olduğu, keza davacının ikamet adresi incelendiğinde ise .../... adresinde ikamet ettiği, bu itibarla 6100 sayılı HMK 384 uyarınca davacının oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp somut uyuşmazlıkta yetki itirazı da bulunulmadığına göre mahkemece resen yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin dava 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi ve HMK'nın 382. maddesinde çekişmesiz yargı işlerinden sayılmış 384. maddede ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, HMK'nın 11/3. maddesinde ise (3) mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesi verilmesi davalarında kesin yetki kuralı bulunmayıp, yetki itirazı da olmadığına göre, davanın açıldığı ilk mahkeme olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 09/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18172
Karar No: 2017/12552
Karar Tarihi: 04.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/18172 E.  ,  2017/12552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak, değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın imar kanunu 15. ve 16. maddelerine göre oluşmuş imar parseli, emsalin kadastral parsel olduğu gözetildiğinde düzenleme ortaklık payının hangi oranda düşüldüğü belirtilmeden hesaplama yapan bilirkişi kurulu raporu inandırıcı, ve denetlemeye elverişli bulunmamıştır.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye

esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/21247
Karar No: 2007/24089
Karar Tarihi: 25.12.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/21247 E.  ,  2007/24089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya İcra Mahkemesi

TARİHİ : 22/08/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 68/1.maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını mutazammın bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Somut olayda, borçlunun imzasını taşıyan ve borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. İ.İ.K.’nun 68/1.maddesinde yer alan, yetkili makamların düzenledikleri belgelerin ise takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İ.İ.K.’nun 68.maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm gereklidir (İ.İ.K.’nun 143/2, 105/1, 251/1, 634 Sayılı Kanunun 37.maddesi gibi). O halde alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 25.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3061
Karar No: 2018/1553
Karar Tarihi: 07.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/3061 E.  ,  2018/1553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...’ı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...’i kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

a) Suç tarihinde mağdurun oğlu...ile sanık arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda soruşturma aşamasında alınan beyanlarında mağdurun sanığın bıçağı ...’e doğru sallayınca kendisinin aralarına girdiğini ve bıçağın kendisine isabet ettiğini, mağdurun oğlu ...’in sanığın kendisine salladığı bıçağın babasına isabet ettiğini ve tanık ...’nın da aynı şekilde sanığı ...’e doğru salladığı bıçağın mağdurun yaralanmasına neden olduğunu bildirmesi karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 21/2. maddesi gereğince olası kast hükümlerinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre;

b) Olay sırasında önce mağdurun oğlu ...'in sanık ...'a küfür ettiği sabitse de çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda mağdurun oğlu ile sanığın kavga ettiğini görünce kavgayı ayırmak için olay yerine geldiği ve sanık tarafından yaralandığı olayda mağdurun sanığa yönelik tahrik oluşturacak söz ve davranışının bulunmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.