Esas No: 2006/8499
Karar No: 2006/10717
Karar Tarihi: 06.11.2006

**1. Hukuk Dairesi         2006/8499 E.  ,  2006/10717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇİVRİL ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/05/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanları İ. A. ’ın 1041,1042 ve 1043 parsel sayılı taşınmazlarını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak davalı torunu Habip’e temlik ettiğini ileri sürerek, tapu kaydının iptaliyle payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddi’ne karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma istemi değerden reddedilerek, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden,toplanan delillerden;miras bırakanın maliki olduğu 1041,1042 ve 1043 parsel sayılı taşınmazlarını 27.7.1999 tarihli akitle tapuda 1.650.000.000 TL. gösterilmek suretiyle davalı torununa vekil eliyle temlik ettiği görülmektedir.

Davacılar,söz konusu temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu belirterek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere;uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle mirasbırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır.Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri,olayların olağan akışı,miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı,davalı yanın alış gücünün olup olmadığı,satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark,taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; varlıklı bir kimse olan miras bırakanın mal satma ihtiyacında olmadığı,davalının ise alım gücüne sahip bulunmadığı,miras bırakanın davalının babası ile birlikte aynı çatı altında yaşadıkları,taşınmazların tapuda belirtilen değerleri ile gerçek değerleri arasında fahiş fark bulunduğu,diğer taraftan bedel ödeme savunmasının ise kayden kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

Belirtilen bu olgular yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde çekişmeli taşınmazların miras bırakan tarafından davalıya temlikinin geçerli işleme dayalı olmadığı mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı bulunduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca,davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken,yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.Davacıların temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,6.11.2006 tarihinde karar verildi.