erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/29645
Karar No: 2015/4728
Karar Tarihi: 10.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/29645 E.  ,  2015/4728 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/70741

MAHKEMESİ : Göle Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2009/68 (E) ve 2012/246 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın, mağduru yaşamı tehlikeye sokan ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama eyleminde, sanık hakkındaki temel cezanın aynı olayda iki nitelikli halin TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddelerinin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi,

2) Sanığın, mağduru yaşamı tehlikeye sokan ve kemik kırığı oluşturacak şekilde yaralama eyleminde,daha ağır neticesi olan, TCK’nin 87/1-d-son maddesindeki yaralanma nedeniyle ceza tayini gerekirken, ayrıca TCK'nin 87/3. maddesinin de uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3) Ardahan Devlet Hastanesinin 13/04/2009 tarihli raporda, mağdurun yaralanması nedeniyle yaşamı tehlikeye sokan bir durumdan bahsedilmediği,İstanbul 2. İhtisas Kurulu'nun 20/08/2010 tarihli rapor içeriğinde yaşamı tehlike yönüyle değerlendirilme yapılmadığı sonuç kısmında ise yaşamı tehlikeye soktuğundan bahsedildiğinden raporlar arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ili yazılı şekilde karar verilmesi,

4) Kabule göre de, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, maddeleri gereğince belirlenen 5 yıl hapis cezasından, TCK'nin 87/3. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken cezanın 5 yıl 10 ay hapis yerine, 5 yıl 10 ay 4 gün hapis, TCK'nin 29. maddesi gereğince ¾ oranında indirim yapılırken cezanın 1 yıl 5 ay 15 gün yerine, 1 yıl 5 ay 17 gün ve buna bağlı olarak TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 2 ay 17 gün yerine, 1 yıl 2 ay 19 gün hapis olarak fazla ceza tayini,

5) Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 51/3. maddesine göre belirlenen deneme süresinin ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

6) Sanık hakkında kasti suçtan hükmedilen uzun süreli hapis cezası nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi gereğince TCK'nin 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmasının gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK’un 326/son maddesince sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 10/02/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13812
Karar No: 2019/9045
Karar Tarihi: 26.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/13812 E.  ,  2019/9045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

2-Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarından, sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanık ...'ın, suç tarihi itibari ile 2007-2010 yılları arasında katılan .... Sağlık Hizmetleri Ltd Şti'nde sorumlu müdür, sanık ...'nın Türkiye Ekonomi Bankası .... Şubesinde portföy yönetmeni, sanık ...'nın ise aynı bankada yönetmen yardımcısı olarak görev yaptığı, sanık ...'ın katılan şirkette görev yaptığı dönem içinde 14/09/2007 tarihli şirket hesabına bağlı genel kredi sözleşmesine dayanarak dönemler halinde kullanılan kredilerin bir kısmını şirket hesaplarına geçirmeyerek 33.000.TL tutarındaki parayı uhdesinde tuttuğu, bu eylemine banka çalışanı olan diğer sanıklar .... ile ....'nın iştirak ettiği; yine sanık ...'ın .... Tıbbi Ürünler şirketine 41.000 TL çek bedeli karşılığında ödeme yapıldığının kayıtlara geçmesine rağmen ilgili firmaya 28.500 TL ödeyip geri kalan kısmını uhdesinde tuttuğu ve büro elektrik bedellerini muhasebe kayıtlarına ödenmiş gibi gösterip ödemediği, bu surette sanıkların iştirak halinde özel belgede sahtecilik ve güveni kötüye kullanma suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmaları, katılan beyanı, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, sanıkların üzerine atılı güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin suçların sübut bulduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 26/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5367
Karar No: 2015/30360
Karar Tarihi: 21.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5367 E.  ,  2015/30360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/47622

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2014

NUMARASI : 2013/527 (E) ve 2014/753 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : Ö.. Ö.., S.. Ş.., H.. A.., Ö.. A..

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk Ö.. Ö.. hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle; 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar Ö.. Ö.., S.. Ş.., Ö.. A.., H.. A.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen mahkumiyet kararlarının temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların başka suçlardan tutuklu bulundukları ceza evinde kavga ettikleri, kavga sırasında suça sürüklenen çocuklardan S.. Ş..'in dolap üzerinde bulunan karavanayı alarak mutfak tezgahının yanındaki cama vurarak kırdığı ve ceza infaz kurumuna ait yatağı parçalayıp yaktığı, suça sürüklenen çocuklar Ö.. Ö.., S.. Ş.., Ö.. A.., H.. A..'ın üç adet kabin camını kırdığı olayda, kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9563
Karar No: 2019/15041
Karar Tarihi: 30.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/9563 E.  ,  2019/15041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kamu düzenine ilişkin sebepler nedeni ile kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bendin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin olarak ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ilçesi ... mahallesi 559 ada 1 parsel sayılı taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak; üzerindeki yapıya aynı Kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca tescile ilişkin bendin düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.Ancak;Davacı idare harçtan muaf olduğu halde istinaf yargılama giderleri içerisinde harçtan sorumlu tutulması,Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

... Bölge Adliye Mahkemesinin 5.Hukuk Dairesinin 2018/260E-898K sayılı ilamının hüküm fıkrasının (E) bendindeki (85,70-TL istinaf başvuru harcı ve) ibaresi ile aynı bentteki ( toplam 96,70-TL )ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına,Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/11097
Karar No: 2007/1478
Karar Tarihi: 26.02.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/11097 E.  ,  2007/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

... 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının birinci paragrafında yer alan "davacı idare adına" sözcükleri yerine "Hazine adına" sözcükleri yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edenlerden davalı tarafa yükletilmesine, 26.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11480
Karar No: 2019/9321
Karar Tarihi: 14.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/11480 E.  ,  2019/9321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının babası ... ile davalı arasında 20.01.1996 başlangıç tarihli "Dövize Endeksli Yaşam Sigorta Poliçesi" düzenlendiğini, poliçe primlerinin murisçe ödendiğini, sigortalı murisin gaipliğine mahkemece karar verildiğini ve bu kararın kesinleştiğini, poliçe gereği son primin 120 katı oranında yaşam kaybı teminatı ile kar paylı birikim tutarının ödenmesi gerektiği halde davalının ödeme yapmaktan kaçındığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.000 USD vefat teminatı ve 10.834,85 TL. birikim tutarının yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, ilk 3 yıldan sonraki poliçe primi ödenmediği için 15.04.1999'da poliçenin tenzil edildiğini, bu nedenle de vefat tazminatı ödeme borçlarının olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı murisi tarafından poliçe nedeniyle 3 yıllık primin ödenmesinden sonraki tarihlere ait primler ödenmediği için, davalı sigortacının tenzil işlemi uygulamasının kanuna uygun bulunduğu; davalının yaşam kaybı teminatı ödeme yükümlülüğü bulunmadığı; ancak, kar payı birikim tutarını ödemesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 10.834,85 TL. kar payı birikim tutarının davalıdan tahsiline, fazla isteğin ve faiz talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; davalı tarafından düzenlenen poliçenin tanzim tarihi ve riziko tarihi itibariyle yürürlükte olan 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1325/3. maddesi ile Hayat Sigortası Genel Şartları'nın C.1-son maddesi yollamasıyla C.5. maddesi gereği, davacı murisi tarafından ilk 3 yıllık primin ödenmesinden sonraki döneme ait primlerin ödenmemesi sonucu, davalı tarafından yapılan tenzil işlemi ile poliçenin prim ödemeden muaf sigortaya dönüştüğü; ilk 3 yıldan sonraki döneme ait primlerin ödendiğinin davacı tarafça ispat edilemediği; davalının düzenlediği poliçe özel şartlarının tenzil (sigortanın durdurulması) başlıklı 6. maddesindeki "tenzil işlemi uygulanan poliçe 3 yıldan sonra primsiz devam edebilir; ancak, bu durumda yaşam kaybı teminatı ortadan kalkar, kar payı almaya devam edilir" hükmü dikkate alındığında, davalının yaşam kaybı teminatından sorumlu olmadığına ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 14/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7513
Karar No: 2015/13452
Karar Tarihi: 06.07.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/7513 E.  ,  2015/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/93477

Dolandırıcılık suçundan sanıklar M.. S.. ve M.. S..'ın yapılan yargılanmaları sırasında; Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesiyle Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Gebze 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/07/2014 gün ve 2014/699 E. 2014/713 K. sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/07/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4443
Karar No: 2020/4631
Karar Tarihi: 30.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/4443 E.  ,  2020/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’ın adına kayıtlı 565 ada 19 parsel sayılı taşınmazdaki 3/16 payını mirastan mal kaçırma amacıyla ve muvazaalı olarak 14.04.2010 tarihinde satış göstermek suretiyle davalı kardeşine temlik ettiğini, mirasbırakanın taşınmazdaki payını satmasını gerektirir bir durum olmadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazda mirasbırakan ... tarafından davalıya temlik edilen çekişmeli payın iptali ile payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalı, müteveffa ağabeyi ...’ın eşinden ayrıldığını, kendisini alkole verip çalışmayı bıraktığını, geçimini sağlayacak herhangi bir geliri olmadığını, ağabeyinin sigorta primlerini ödediğini, bedeli mukabilinde çekişme konusu payı satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk derece Mahkemesince, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; davalı yanın istinafı üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece, “Somut olaya gelince, davacı tanığının beyanlarıyla muvazaanın varlığı konusunda somut bir olgunun ortaya konulamadığı gibi davalı tanığı Ayşegül Otur’un ise davalıya olan 50.000 TL borcunu davalının isteği üzerine çekişme konusu payın satış bedeli olarak mirasbırakan ...’a ödediğini, mirasbırakanın sigorta primlerinin davalı tarafından yatırıldığını ifade ettiği, diğer davalı tanığı ...’ un da benzer mahiyette beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan satış bedeli ile gerçek değer arasındaki farkın tek başına muvazaanın ispatında yeterli olmayacağı da açıktır. Hal böyle olunca, iddianın kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.” gerekçesi ile bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.00. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 30.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10890
Karar No: 2014/23164
Karar Tarihi: 19.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/10890 E.  ,  2014/23164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine ve özellikle, davalı kadının maddi tazminat isteminin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi kapsamında olmadığı gibi, Türk Medeni Kanununun 174/1 kapsamındaki bölümünün ise tahkikat asamasında ileri sürüldüğü ve karşı tarafın açık muvafakati bulunmadığından davalı kadının tüm, davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu döneminde açılmıştır. Hukuk Muhakemeleri Kanunun 141. maddesi gereğince tahkikat aşamasında iddia ve savunma genişletilemez. Davalı kadın tahkikat aşamasında iddiasını genişleterek 174/2. maddesi uyarınca manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Davalı kocanın bu talebe açık rızası bulunmadığı gibi, bu konuda usulünce yapılmış bir ıslah (HMK. md. 176) işlemi de mevcut olmadığından, mahkemece hakkında olumlu ya da olumsuz karar verilebilecek nitelikte, bir manevi tazminat talebi mevcut değildir. Bu durumda; davalı kadının manevi tazminat talebi hakkında "usulüne uygun ileri sürülmediğinden karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilecek yerde, yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple, ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.11.2014 (Çrş)