erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/27974
Karar No: 2017/9465
Karar Tarihi: 13.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27974 E.  ,  2017/9465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat-Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13715
Karar No: 2014/511
Karar Tarihi: 16.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/13715 E.  ,  2014/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarihi : 25/12/2012

Numarası : 2008/275-2012/705

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalının diş hekimi olduğunu , yanında askerlik süresi hariç 1995 yılının 12. ayından 2008 yılı 10 aya kadar çalıştığını birikmiş olan ücret alacağını istemesi üzerine kendisine hakaret edilerek işine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında hizmet süresinde uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun Çalıştırma Yaşı ve Çocukları Çalıştırma Yasağı başlıklı 71. maddesinde ”on beş yaşını doldurmamış çocukların çalıştırılmasının yasak olduğu ancak ondört yaşını doldurmuş ve ilköğretimini tamamlamış çocukların, bedensel, zihinsel ve ahlaki gelişmelerine ve eğitimine devam edenlerin okullarının devamına engel olmayacak hafif işlerde çalıştırıla bilecekleri bildirilmiştir.

Somut olayda mahkemece davacının askerlik süresi hariç 01.12.1995-21.05.2003 ve 21.08.2004-02.09.2009 tarihleri arasında 11 yıl 6 ay 1 gün çalışmasının olduğu kabul edilmiştir. Davalı davacının babasının ekonomik durumunun çok kötü olması nedeniyle yardımcı olmak maksatlı yanında bulundurduğunu, hem işi öğrettiğini, hem de çocuğun sürekli dışarıya çıkma alışkanlığını engellemeye çalıştığını, ancak çocuğun alışkın olduğu için sürekli dışarıya kaçtığını, günde 1-2 saat zor tutabildiğini, reşit olduktan sonra çalışmasının sürekli olduğunu belirtmiştir. Davacı tanıklarından S.. D.., kendisinin 2001 yılında işe girdiğinde davacının orada çalıştığını, diğer davacı tanığı R.. B.. ise, iş yerinde büro elemanı olarak çalışmış Ü.. B..’in eşi olduğunu, davacının 1995 yılından bu yana işyerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Davacı 1983 doğumlu olup, mahkemenin hizmet süresinin başladığı yıl kabul ettiği 1995 yılında 12 yaşındadır. Bu haliyle davacının 14 yaşını doldurana kadar ki çalışmasının çırak olarak sürdürdüğünün kabulü gerekir. Zira davalı taraf da davacının küçükken sürekli bir çalışmasının olmadığını iddia etmiştir. Bu nedenle davacının hizmet süresinin İş Kanunu’nun 71. Maddesinin amir hükmü de göz önünde tutularak 14 yaşını doldurduktan itibaren başladığı kabul edilmeli ve hizmet süresi buna göre belirlenerek işçilik alacakları hesaplatılıp çıkacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/3300
Karar No: 2017/8387
Karar Tarihi: 16.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/3300 E.  ,  2017/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki ... ilçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Karar tarihi itibariyle resmi verilerin oluştuğu gözetilerek dava konusu taşınmaza değerlendirme tarihi olan 2015 yılı resmi verilerine göre değer biçilmesi gerekirken 2014 yılı resmi verileri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Davalı tarafça, değeri tespit edilen ağaçlar haricinde kesilerek zarar gören ağaçlarında bulunduğu iddia edildiğinden, mahallinde yeniden fen bilirkişisi eşliğinde keşif yapılıp, 10/11/2014 tarihli ziraat bilirkişi raporunu düzenleyen ... ve muhtar ... da tanık olarak dinlenip iş bu rapordaki kordinatlar ve hudutlarda dikkate alınarak dava konusu yer ile bu rapordaki yerin aynı yer olup olmadığı tespit edilip, adı geçenlerin beyanlarına göre davalının değeri tespit edilen ağaçlar dışında kesilen ağaçlarının olduğunun tespit edilmesi halinde belirtilen rapordaki ağaçların cins, yaş ve sayısına göre bunlarında bedeline hükmedilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/24067
Karar No: 2008/23500
Karar Tarihi: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/24067 E.  ,  2008/23500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/07/2008

Yukarıda tarih ve  numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra Mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir.  Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtayca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 26/12/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/17349
Karar No: 2014/7731
Karar Tarihi: 22.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/17349 E.  ,  2014/7731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, başka suçtan tutuklu olarak bulunduğu Ankara Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumu'nda kaldığı müşahade koğuşunun pencere camını kasten kırarak zarar verdiği, bu şekilde üzerine atılı bulunan kamu malına zarar verme suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25414
Karar No: 2017/3171
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25414 E.  ,  2017/3171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/11930
Karar No: 2012/14811
Karar Tarihi: 04.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/11930 E.  ,  2012/14811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ümraniye 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.1.2011 (31.3.2011 Ek Karar)
Esas No: 2015/4239
Karar No: 2015/12386
Karar Tarihi: 02.07.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4239 E.  ,  2015/12386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YENİCE(KARABÜK) ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/13-2014/29

Taraflar arasındaki tedbir nafakası davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde;davalı eşi ile 1997 yılında evlendikleri,bu evliliklerinden müşterek 2 çocukları bulunduğunu,yaklaşık 4 yıl kadar önce davalı eşinin müşterek evlerini terk ederek gittiğini,kendisini ve çocuklarını arayıp sormadığını,davalının İstanbul'da bir bayanla birlikte yaşadığını,ailesinin,komşularının ve Yenice Sosyal Yardımlaşma Vakfı'nın yardımları ile geçindiklerini,müşterek çocuklardan Kader'in lise 10.sınıf öğrencisi olduğunu,Yusuf'un ise ilköğretim okulu 5.sınıf öğrencisi olduğunu,yaptığı harici araştırmalara göre davalının sigortalı olarak İstanbul'da çalıştığını öğrendiğini belirterek kendisi için aylık 300 TL,müşterek çocuklar için ise aylık 400 TL olmak üzere toplam 700 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile,davacı için aylık 200 TL,müşterek çocuk Yusuf için aylık 150 TL,Kader için aylık 200 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren geçerli olmak üzere davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş,hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre,davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Somut olayda hükmedilen tedbir nafakasının başlangıç tarihi karar tarihi olarak belirlenmiştir. 28/11/1956 tarih ve 15 E.-15 K.sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre nafaka ve nafakanın artırılması davaları kanundan doğan bir alacağın tespiti ve tahsili niteliğinde olup, davanın açıldığı tarihten itibaren hüküm ifade eder. Buna göre, nafakaya dava tarihten itibaren hükmetmek gerekirken; nafakanın karar tarihinden itibaren tahsiline yönelik hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Ne var ki; bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden ve "hakimin takdir yetkisi kapsamında" kalmadığından hükmün HUMK 438/7, C2 hükmü ve 6100 sayılı HMK 370/2 ek 3/1.maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir. Bu itibarla hükmün 1.fıkrasında yer alan "...karar tarihinden..." ifadelerinin çıkarılarak yerine "...dava tarihinden ..." ifadelerinin yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 02.07.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/33429
Karar No: 2015/7181
Karar Tarihi: 25.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/33429 E.  ,  2015/7181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı nezdinde eczacı kalfası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iddialarının yerinde olmadığını ifade ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetlidir.

Ancak davacının ihbar tazminatı talebi yönünden faiz başlangıç tarihinin dava tarihi, faiz türünün ise yasal faiz olmasına rağmen faiz başlangıç tarihinin fesih tarihi ve faiz türünün ise en yüksek mevduat faizi olarak belirlenmesi isabetsizdir. Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyize konu olan kararın hüküm kısmının 1. fıkrasının “5.154,62 TL kıdem tazminatı ile 1.048,51 TL ihbar tazminatının 24.02.2009 tarihinden itibaren mevduata uygulanan faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine” şeklindeki "a" bendinin ortadan kaldırılarak yerine yine aynı bent olarak “5.154,62 TL kıdem tazminatının 24.02.2009 tarihinden itibaren mevduata uygulanan faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, 1.048,51 TL ihbar tazminatının ise dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,” hükmünün getirilmesi suretiyle hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2006/10682
Karar No: 2006/12237
Karar Tarihi: 28.09.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10682 E.  ,  2006/12237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ağaçların sökülerek taşınmak suretiyle kal'i davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan davada, ... Köyü 101 ada 38 parsel sayılı 38922 m2 yüzölçümünde ve adına paylı olarak tapuda kayıtlı olan taşınmaz üzerindeki kendi diktiği okalüptus ağaçlarının ... izninin Orman Yönetimine ait olması nedeniyle bu ağaçların sökülerek taşınmak suretiyle kal'ine karar verilmesini ve davalı ... tarafından nakliye belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bu talebin idari işlem tesisine yönelik olduğu gerekçesiyle H.Y.U.Y.'nın 27. maddesi gereğince mahkemenin görevsizliğine, dava dilekçesinin bu nedenle reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yörede 1944 ve 1992 yıllarında yapılan orman kadastrosu, aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Davacı gerçek kişi, 20.04.1998 tarihli dilekçesi ile ... Köyü 29 parsel sayılı 50.200 m2 yüzölçümündeki tapuda kayıtlı olan taşınmaz üzerinde diktiği okalüptüs ağaçlarının bulunduğunu belirterek bu ağaçların kesilmek ve sökülmek suretiyle kal'ine karar verilmesini ve ... tarafından nakliye belgesinin düzenlenmesi talebi ile bu davayı açmıştır. Dosyadaki belgelerden 29 parsel sayılı taşınmazın Şubat 1946 tarih 7 nolu tapu kaydına dayanarak yörede 1953 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında ... Çalık adına tespit edildiği, ancak ifrazı neticesinde bu taşınmazın 299, 300 ve 301 parsellere bölündüğü, 301 parselin de 38.100 m2 yüzölçümü ile ifrazen 101 ada 38 parsel olduğu, davacının paylı olarak ... bulunduğu 38 parselin, Hazinenin açmış olduğu dava neticesinde 101 ada 96, 97, 98 parsellere ayrıldığı ve 96 parselin tarla niteliği ile Hazine adına tapuya tescil edildiği anlaşılmakta olup, mahkemece okalüptüs ağaçlarının hangi taşınmaz üzerinde bulunduğu hususu araştırılmamış ise de, davacının talebinin idari bir işlem tesisini gerektirdiği ve uyuşmazlığın idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiği gözönüne alındığında, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 28/09/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/17097
Karar No: 2011/1004
Karar Tarihi: 16.02.2011

**11. Ceza Dairesi         2010/17097 E.  ,  2011/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılığa teşebbüs

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 504/7, 61, 522/1, 59/2, 72 maddeleri ile 647 sayılı K.nun 4/1 maddesi gereğince 768.00 YTL adli para cezası

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

765 Sayılı TCK.nun 504/7, 61 ve 522. maddeleri uygulanarak hükmolunan 50 lira adli para cezasından anılan Yasanın 59/2. maddesi gereğince yapılan 1/6 indirim nedeniyle hesap hatası sonucu 41 lira yerine, 42 lira ve buna bağlı olarak sonuç adli para cezasının da 767 lira yerine 768 lira olarak fazla tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 Sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, 765 Sayılı TCK.nun 59/2. maddesi uygulanarak hükmolunan adli para cezasının 41 liraya, sonuç adli para cezasının da 767 liraya indirilmesi, suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24674
Karar No: 2014/29478
Karar Tarihi: 20.10.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/24674 E.  ,  2014/29478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/164055

MAHKEMESİ : Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/440 (E) ve 2013/258 (K)

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Ancak;

Suça konu inşaata ilişkin düzenlenen 07.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda; daha önceden ruhsata bağlanarak 3 katlı yapı olarak kat irtifakı kurulan taşınmazın, çatısındaki duvarların yükseltilerek üzerinin kalıcı nitelikte kutu profil, OSB ve şıngılla örtülmek suretiyle sanık tarafından çatı katın tam kat haline dönüştürüldüğü, taşınmazda ruhsat ve eklerine aykırı olarak daha sonradan çatı seviyesi üzerinde yapılan ilave katın şüpheli lehine ilave kapalı alan oluşturarak yoğunluk fazlalığının sağlandığı, yapılan ilave katın kalıcı yapı niteliğinde olduğunun belirtilmesi karşısında, imar kirliliğine neden olma suçunun oluştuğu gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Kuşadası Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.