erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/2884
Karar No: 2018/16030
Karar Tarihi: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/2884 E.  ,  2018/16030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın, İstanbul ili Bakırköy ilçesi meydanında bankta oturan ve suç tarihinde 11-12 yaşlarında olan katılan çocuklar ... ve ...'in yanına yaklaşıp hangi okula gittiklerini sorarak konuşmaya başladığı, kendisini okul müdürü olarak tanıtıp katılanları bir spor dalına kayıt ettireceğini söylediği ve katılanlara babalarını telefonla arayıp telefonu kendisine vermelerini istediği, katılan ...'in babasını arayıp telefonu sanığa verdiği, sanığın katılan ...'in babası ile görüşüp yaşı küçük katılanların güvenini sağladığı, akabinde telefonu iade edip kayıt işlemlerini yaptırmak için üçü birlikte yürümeye başladıkları bir sokağa geldikten sonra sanığın, katılanlardan bir numarayı aramalarını ve telefonu kendilerine görüşme için vermelerini söylediği, sanığın katılanlardan telefonları aldıktan sonra katılan ...'e ait cep telefonu ile biriyle görüşür gibi yaparak telefondaki kişiye “sana iki tane öğrenci buldum yanına yolluyorum kıyafet ayakkabı falan ver” diyerek katılanlara dönüp bir apartmanı tarif edip “orada sizi bekleyen bayandan kıyafetlerinizi alın ben de başvuru belgelerini alıp geleceğim burada tekrar buluşuruz” dediği ve katılan çocuklar uzaklaştıktan sonra telefonlar ile olay yerinden ayrıldığının anlaşıldığı somut olayda; sanığın kullandığı, zamana yayılan, hileli ve katılan çocukların iradelerini sakatlayacak ağırlıktaki hareketlerle telefonların kendisine teslimini sağlayan sanığın eylemlerinin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanunun 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2- 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1702
Karar No: 2022/12526
Karar Tarihi: 22.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1702 E.  ,  2022/12526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare ve bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; tapu maliki ...'nun 17.08.2016 tarihinde gerekçeli kararın tebliğinden önce vefat ettiği ve geriye kalan mirasçıları ..., ... ve ...'nın mirası kayıtsız şartsız reddettiği anlaşıldığından 4271 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 611inci maddesinde; yasal mirasçılardan birinin mirası reddetmesi halinde onun payının, miras açıldığı zaman kendisi sağ değilmiş gibi, hak sahiplerine geçeceği, 612nci maddesinde; en yakın yasal mirasçıların tamamı tarafından mirasın reddolunması halinde mirasın, sulh mahkemesince iflas hükümlerine göre tasfiye edileceği belirtildiğine göre, ilgili hükümler gözetilerek araştırma ve inceleme yapılıp taraf teşkili sağlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle sair hususlar incelenmeksizin HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 22.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13548
Karar No: 2014/18027
Karar Tarihi: 15.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13548 E.  ,  2014/18027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıf)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında müvekkilinin davalıya 96 ton 44.745,60 TL değerinde magnezyum oksit sattığını ve buna ilişkin fatura düzenlediğini,ancak davalının bu malın gerek içinde yabancı madde olduğu gerekse limanda boşaltma yükleme yaparken çuvalların yırtılıp döküldüğü gerekçesiyle zararının oluştuğunu belirterek fatura bedelinin 20.048,20 TL'sini ödediğini, 26.697,40 TL bedelli bir iade faturası düzenleyerek müvekkiline gönderdiğini, ancak müvekkilinin bu faturayı davalıya iade ettiğini, zira herhangi bir kusurunun olmadığını, bakiye alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre satın alınan emtiaların paketlenmesinin, nakil ve taşımaya uygun hale getirilmesinin davacı tarafın sorumluluğunda olduğunu, ancak davacının olağan nakliye ve taşımaya uygun paketleme yapmayarak müvekkilini zarara uğrattığını, zira malların paketlerinin taşıma ve yükleme sırasında yırtıldığını ve paket içindeki malların döküldüğünü, bu şekilde malın saflığını kaybettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; dava konusu malın ayıplı olduğu hususunda ispat yükünün davalıda olduğu, malda herhangi bir ayıp veya hasar bulunup bulunmadığı ve ne miktarda hasar olduğu hususunda davalı tarafça herhangi bir tespit veya inceleme yaptırılmadığı, davacıya ihbarda bulunulmadığı, davalının savunmasını ispata yarayacak bir delil sunmadığı, davacı tarafından düzenlenen faturanın içeriğine de itiraz etmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı aleyhine %20 icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14969
Karar No: 2009/273
Karar Tarihi: 20.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14969 E.  ,  2009/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görüldüğünden; davacı ...'ın anne, baba ve kardeşlerini gösterir aile nüfus kayıt tablosunun temin edilerek dosya arasına alındıktan sonra, yeniden temyiz incelenmesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/5791
Karar No: 2023/1078
Karar Tarihi: 23.02.2023

**1. Hukuk Dairesi         2021/5791 E.  ,  2023/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın bir kısım davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı bir kısım davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Uyuşmazlık TMK'nın 713/1 nci maddesi ve 3402 sayılı Yasa'nın 14 ve 17 nci maddeleri gereği tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkin olup davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre, davacı ... adına tesciline karar verilen A harfli taşınmaz 36.101,65 TL, davacı ... adına tesciline karar verilen B harfli taşınmaz 41.446,59 TL olup bu değerler, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 70.070,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bir kısım davalılar vekillerinin temyiz dilekçelerinin değerden REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1448
Karar No: 2017/7548
Karar Tarihi: 11.07.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/1448 E.  ,  2017/7548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde çocuğunu okula götürmek için arabada beklediği sırada sanığı apartmandan çıkarken gördüğü, eşinin kendisine telefon ederek çocuğuna ait ayakkabının çalındığını söylemesi üzerine apartmana girerek katları kontrol ettiği ancak apartmanda kimseyi görmediği, çocuğunu okula götürdüğü sırada sanığı yolda yürürken görmesi üzerine şüphe üzerine sanığı durdurarak ve çantasını kontrol etmek istediğinde sanığın elinde bulunan çantayı atarak kaçmaya çalışması şeklinde gerçekleşen olayda suçun tamamlandığı gözetilmeden TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Baro tarafından katılana tayin edilen vekile, Baro tarafından ödenecek vekalet ücretinin daha sonra yargılama giderine dahil edilmesi mümkün olduğu halde aralarında vekalet ilişkisi olmayışına karşın Baro tarafından vekil atanması nedeniyle katılan lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın üzerine atılı yaralama suçunun hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan sonra ayrı olarak işlendiği gözetildiğinde, sanık ve katılana uzlaşma hususunun sorulması gerektiği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 11.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20776
Karar No: 2015/16898
Karar Tarihi: 28.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20776 E.  ,  2015/16898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BOZKIR ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/06/2014

NUMARASI : 2013/216-2014/159

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122E-2009/189K, 13/10/2010 günlü 2010/13-406E-2010/503K sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 05.07.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK'nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454E-2014/679K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 28.10.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7854
Karar No: 2015/10627
Karar Tarihi: 02.12.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/7854 E.  ,  2015/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2012/3044-2014/1937

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava aylık kira bedelinin 01.01.2012-31.12.2012 dönemi için net 14.100 TL olarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda aylık kira parasının 01.01.2012-31.12.2012 dönemi için 14.000 TL + KDV olarak tespitine karar verilmiş, gerekçeli hükümde de aylık kira parasının belirtilen dönem için 14.000 TL + KDV olarak tespitine karar verildiği halde gerekçede aylık kira parasının taleple bağlı kalınarak 14.100 TL + KDV olarak tespitine karar verildiği belirtilerek hükmün altında, hüküm kısmındaki aylık kira bedelinin 14.100 TL olarak düzeltildiğinin belirtildiği görülmüştür.

Bu durumda kısa karar ile gerekçeli karar çelişkili bulunmaktadır.

10.04.1992 gün, 1991/7-1992/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince kısa kararla gerekçeli kararın çelişkili olması bozma nedeni oluşturur. Bu durumda mahkemece yapılacak iş önceki kararla bağlı olmaksızın çelişkiyi kaldırmak kaydı ile yeni bir karar vermekten ibarettir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3136
Karar No: 2015/8664
Karar Tarihi: 21.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/3136 E.  ,  2015/8664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmişse de, bozma gereği yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Bozma kararında, ''taşınmaza değerlendirme tarihinden önceki emsal satışlar esas alınarak bedel tespit edilmesi ve bu tespit sırasında, bitişik taşınmaz ile ilgili dava sonunda kesinleşen bedelin de göz önünde bulundurulması gerektiği belirtildiği halde, bozma sonrası alınan ve mahkemenin hükmüne esas aldığı bilirkişi raporunda emsal incelemesi yapılmaksızın komşu taşınmaza ilişkin dava sonunda bulunan bedele göre taşınmaza değer tespit edildiğinden, bilirkişi kurulu raporu geçerli değildir.'' denmiştir Bu itibarla;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15942
Karar No: 2016/1538
Karar Tarihi: 04.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/15942 E.  ,  2016/1538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Hükmüne uyulan Dairemiz bozma ilamında, “Davalı vekili, 06.11.2011 havale tarihli düplik dilekçesinde müvekkilince düzenlenen faturalar mahsup edildiğinde müvekkilinin herhangi bir borcu olmadığının görüleceğini beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece davalının düzenlediği faturalar nedeniyle davacıdan alacaklı olup olmadığı üzerinde durularak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.” denilmiştir.

Dairemiz bozma kararından sonra alınıp hükme esas teşkil eden 13.11.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda ise, davacının davalıdan 110.937 TL. alacaklı olduğu belirtildikten sonra sonuç kısmında bu tespit ile çelişecek şekilde davacının davalıya 110,937 TL. borç bakiyesi bulunduğu tespitine yer verilmiştir.

Taraflar arasındaki 12.08.2008 tarihli satın alma sözleşmesinin 4. maddesinde üçer aylık dönemleri kapsar şekilde hesap mutabakatı yapılmaması halinde davalı ...'nin kayıt defter ve belgelerinin münhasır delil olduğu kararlaştırılmıştır. Anılan sözleşmenin 4. maddesinde öngörülen mutabakatın yapıldığına dair bilgi ve belgeye dosyada rastlanılamamıştır. Bu durumda aynı sözleşme hükmü uyarınca davalı şirketin defterlerinin kesin delil olarak kabulü gerekmektedir. Ne var ki, münhasır delil olarak kabul edilen davalı defterlerindeki kayıtlara itibar edilebilmesi için bu kayıtların dayanaklarının da gösterilmiş olması gereklidir. Davalının savunmasına dayanak yaptığı ciro primi, genel katılım bedeli, insört bedeli vs. gibi faturalar kendi defterinde kayıtlı bulunmaktadır. Dayanakları bulunmadıkça söz konusu kayıtların davalı lehine delil olarak kabulü doğru görülemez. Dayanaklarının bulunması halinde ise, belirtilen sözleşme hükmü gereğince davalının defter ve kayıtlarının kesin delil teşkil edeceği kuşkusuzdur.

Bu durumda mahkemece, belirtilen hususlar yönünden ve tüm çelişkileri giderecek şekilde konusunda uzman bir bilirkişiye veya bilirkişi kuruluna, davalı defter kayıtları üzerinde, dayanakları ile birlikte inceleme yaptırılarak, ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alındıktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip, varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile çelişkili bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.