erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/25165
Karar No: 2015/42967
Karar Tarihi: 16.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/25165 E.  ,  2015/42967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/21168

MAHKEMESİ : Karaman Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/12/2011

NUMARASI : 2011/106 (E) ve 2011/150 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık M.. S.. savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle;

Sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildikleri halde geçerli mazeretleri bulunmadan duruşmaya gelmedikleri ve bir mazeret de bildirmedikleri anlaşılmakla adı geçen sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı Yasa’nın 150/2. maddesi uyarınca, sanık savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı olduğundan,

2-Yargılama masrafının 6183 sayılı Kanunun 106. maddesinde belirlenen 20-TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar M.. S.. ve M.. S.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından savunman ücretinin sanıklara yükletilmesi ve yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerine “Sanıkların yapılmasına sebebiyet verdiği 6'şar TL yargılama giderinin 6183 sayılı Kanunun 108/1. maddesinde belirlenen 20,00.- TL'den az olması nedeniyle 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yükletilmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4469
Karar No: 2022/5745
Karar Tarihi: 08.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/4469 E.  ,  2022/5745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki müdahil ... Bank A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından müdahil ... Bank A.Ş.'den yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, 08.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4886
Karar No: 2017/7180
Karar Tarihi: 26.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4886 E.  ,  2017/7180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının incelemesinde;

1-Sanık ...'ın 2005 takvim yılında sorumlusu olduğu .... Madencilik şirketinin,..... Madencilik Harfiyat Nakliye Sanayi Limited Şirketi ve ..... Petrol Ürünleri Madeni Yağlar Yedek Parça Lastik Ve Nakliye İç ve Dış Ticaret Limited Şirketi'nden 2005 yılında sahteliğini bilerek aldığı faturaları kullandığının iddia ve kabul olunduğu olayda; söz konusu şirketlerin 02.02.2007 tarih ve VDENR-2007-902/6 sayılı Vergi Tekniği Raporu ve 27.07.2010 tarih VDENR-2010-1689/29 Vergi Tekniği Raporu ile sahte fatura düzenleyicisi olduklarının tespit edilmiş olması karşısında; suça konu faturaları düzenleyen şirketler hakkında bahse konu vergi raporu uyarınca dava açılıp açılmadığı araştırılarak varsa dava dosyasının ve düzenlenen tüm vergi raporlarının getirtilerek incelenmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına eklenmesinden, sanığın söz konusu şirketten aldığını beyan ettiği petrolün bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgelerinin bulunup bulunmadığının tespitinden ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespitinden sonra toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19459
Karar No: 2017/330
Karar Tarihi: 23.01.2017

**21. Hukuk Dairesi         2015/19459 E.  ,  2017/330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

7201 Sayılı Yasanın 11.maddesi gereğince avukat ile takip edilen işlerde tebligatın avukata yapılması gerekir. Davalı ... Tic. AŞ.’nin istifa eden vekilinden başka vekillerinin de bulununduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca vekille temsil edilmesine ve vekaletin sona erdiğine ilişkin dosya içerisinde bilgi ve belge bulunmamasına rağmen verilen kararın vekil yerine asile tebliğinin geçersiz olduğu ortadadır.

Bunun yanında, temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtırada, verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2010/19-286 Esas- 2010/330 Karar sayılı kararında da bir muhtıranın geçerli olması için gereken şartlar belirtilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde,

1-Hükmün davalı ... Tic. AŞ.’nin dosyada vekaletnamesi bulunan vekillerinden birine yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten, sonra gönderilmek,

2-Davacı tarafın yatırması gereken temyiz harcının maktu temyiz karar harcı olmasına karşın, davacı vekiline gönderilen muhtırada belirtilen miktarın maktu harcın çok üzerinde bir miktar olduğunun anlaşılmasına göre, muhtıranın usulüne uygun olarak düzenlendiğinden bahsetmek mümkün değildir. Mahkemece eksik temyiz harçlarının tamamlanması için gereken prosedür yeniden işletilmek, şayet eksik harç giderilmiş ise, buna dair makbuz dosyaya eklenmek, harçların yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK.nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/10514
Karar No: 2020/3900
Karar Tarihi: 02.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10514 E.  ,  2020/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığın 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yargılandığı ve temyiz incelemesinde Dairemizin 2017/1586 Esasına kayıtlı dava ile mevcut dava arasında bağlantı bulunduğu anlaşılmakla, dosyaların birlikte yapılan incelemesinde;

Sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 19/12/2014 tarih, 2014/664 Esas sayılı dosyasında yargılamasının yapıldığı ve dosyanın Dairemizin 2017/1586 Esas numarasında kayıtlı olarak temyiz incelemesinde bozularak mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla, mükerrer yargılama yapılmaması açısından, söz konusu dava ile temyiz incelememize konu davanın birleştirilmesi, davaların birleştirilmesinden sonra Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17/09/2013 tarih ve 2013/8327 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği dikkate alınarak; “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan açılan dava nedeniyle durma kararı verilerek, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, yargılamaya devamla sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2009
Karar No: 2024/2458
Karar Tarihi: 03.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2024/2009 E.  ,  2024/2458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/361 E., 2024/575 K.

DAVA TARİHİ : 30.08.2023

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/661 E., 2023/970 K.

1-İlk derece mahkemesince, doğrudan doğruya iflas talebiyle açılan davada, İİK’nun 177. maddesine göre davalının iflasının istenebilmesi için, davacının mevcut bir alacağının bulunması gerektiği, davacının dava dilekçesinde bahsettiği alacakları ile ilgili daha önce açılan davalardan feragat ettiği, davaların kesinleştiği, davacının alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı şirket temsilcisi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından, borçlunun, takip yapılmaksızın doğrudan iflası istenebilecek ise de borçlunun doğrudan iflasının istenebilmesi için ilama bağlı alacağının icra emri ile talep edilmesi gerektiği, davacının talebine konu alacaklara yönelik bir ilam bulunmadığı gibi bu amaçla açılan davalardan da feragat edilmiş olduğu kararların kesinleştiği anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince tesis edilen kararda usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı şirket temsilcisinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3-Bu karara karşı süresinde davacı şirket temsilcisi temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; İİK.nun 177/4. maddesine göre davalının iflasına karar verilebilmesi için ilama müstenit alacak icra emriyle istenildiği halde ödenmemiş olması gerektiği, davacının talebine konu alacaklara yönelik bir ilam bulunmadığı anlaşıldığından davacı şirket temsilcisinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı şirket temsilcisinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı davacı tarafından peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 03.07.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/10776
Karar No: 2022/5470
Karar Tarihi: 08.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/10776 E.  ,  2022/5470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mehir Senedine Dayalı Alacak Davası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı mirasçıları ..., ... ve ... tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.06.2022 günü temyiz eden ... mirasçıları ..., ... ve ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ve vekilleri diğer davalılar gelmedi. Davacı ... vekili Av. ...'in mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Tevkil yetkisi bulunduğundan mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak ziynetlerin bedeli olarak 3.000 TL talep edildiğine, bu miktar sonradan ıslahla 56.959,50 TL'ye artırıldığına göre, ziynetlerin bedeli olarak mahkemece hüküm altına alınan 56.959,50 TL'nin 3.000 TL’lik kısmına dava tarihinden, ıslahla artırılan 53.959,50 TL'lik kısmına da ıslah tarihi olan 11.03.2015 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerekirken, hüküm altına alınan ziynet bedelinin tamamına dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi doğru olmamıştır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilmesine karar vermek gerekmiştir (HUMK. M. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte açıklanan sebeplerle gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1. bendinin tamamen çıkarılmasına, yerine 1. bent olarak "Davanın kabulü ile toplam 56.959,50 TL ziynet alacağının 3.000 TL'lik kısmına dava tarihinden; ziynet bedelinin 53.959,50 TL'lik kısmına da ıslah tarihi olan 11.03.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine" cümlesinin eklenmesine, (1) nolu bentte açıklanan sebeple sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.815,00 TL’nin davacıdan alınarak davalı mirasçılarına verilmesine, peşin harcın istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.08.06.2022 (Çrş.)
Esas No: 2021/3696
Karar No: 2022/2916
Karar Tarihi: 18.04.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/3696 E.  ,  2022/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.04.2018 tarihinde verilen dilekçeyle elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 20.12.2018 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacılar vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine, temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 18/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28754
Karar No: 2017/3296
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28754 E.  ,  2017/3296 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/493
Karar No: 2019/6201
Karar Tarihi: 12.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/493 E.  ,  2019/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 6114 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK’nin kanun yollarına başvurma başlıklı 260/1. maddesindeki “Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; katılan kurum vekilinin temyiz istemi kabul edilerek yapılan incelemede:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz nedenlerinin reddine, ancak;

1-5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan ve olumlu kanaat sonucunda cezaları ertelenen sanık hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği gerekçesi ile CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan ve 12.11.2018 havale tarihli katılma talepli mazeret dilekçesi verdiği anlaşılan şikayetçi kurum vekilinin, mazeret ve katılma talepleri hakkında olumlu yada olumsuz karar verilmemesi,

3-Resmi belgede sahtecilik suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışında kalan kişiler yönünden hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan kurum vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanan'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.09.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8401
Karar No: 2020/3134
Karar Tarihi: 16.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8401 E.  ,  2020/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında işlediği sahte fatura düzenleme suçlarından tek hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/10967
Karar No: 2010/6567
Karar Tarihi: 08.04.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/10967 E.  ,  2010/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerek suç tutanağında gerekse duruşmadaki yeminli beyanında ihbarcı tanık Murat ...'ın ısrarla sanığı ağaç keserken gördüğünü ifadesine karşın, sanığın bu iddiayı inkarla suça konu ağaçları kendisinin kesmediğini, babası ile ihbarcı arasında daha önceki bir davada şahitlik yapması dolayısıyle husumet oluştuğunu, bu nedenle iftira atıldığını savunmasına göre öncelikle zabıta marifetiyle ihbarcı ve sanığın babası ve sanık arasında iddia edildiği gibi bir husumet bulunup bulunmadığının araştırılması ayrıca Hacıhalil Köyü muhtarı İbrahim Koçyiğit ile köy ihtiyar heyeti üyelerinin ve varsa köy bekçisinin tanık olarak dinlenerek, gerek husumet konusunda gerekse ağaçları kimin kestiğini ve yine tutanağın düzenlendiği tarihten 10 ... kadar öncesi sanığın köyde olup olmadığı konusunda bilgi ve görgülerinin sorulması, gerektiğinde babasının tanıklığı ile ilgili mahkeme tutanak örneğinin de getirtilip incelenmesi ve sonucuna nazaran sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdiri gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 8.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.