erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/8184
Karar No: 2014/27320
Karar Tarihi: 07.07.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8184 E.  ,  2014/27320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezası TCK'nin 51. maddesi gereğince ertelendiği halde, TCK'nin 53/4 maddesi hükmüne aykırı olarak TCK'nin 53/1 maddenin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün TCK'nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin 6. fıkrasının karar metninden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/217
Karar No: 2006/6324
Karar Tarihi: 12.06.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/217 E.  ,  2006/6324 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :9.9.2004

Nosu :111-803

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine bonolara dayanarak icra takibine giriştiğini, bonolardaki imzanın müvekkili şirketin yetkili temsilcisine ait olmadığını belirterek müvekkilinin borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı aleyhine girişilen takibin kesinleştiğini artık menfi tespit davası açılamayacağını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu bonodaki imzanın davacıya ait olmadığı kabul edilerek hüküm tesis edilmiştir. Ne var ki davalı delil listesinde bilirkişi incelemesine esas olan bonoların verilmesinin dayanağı sözleşmeyi, davacının nüfus kimliği suretini ve 15140 Yevmiye Nolu 7 Ekim 1999 tarihli İstanbul 15. Noterliğinden düzenlenen imza sirkülerini ibraz etmiştir.

Davacı yanca, dosya içerisine İstanbul 37. Noterliğince düzenlenen 29.4.1998 tarihli 5475 Yevmiye Nolu davacı şirketin yetkili temsilcisi olarak ...’a ait imza sirküleri de sunulmuştur.

6 Mayıs 2004 tarihli bilirkişi 7 Ekim 1999 tarihli 15140 Yevmiye Nolu imza beyannamesindeki imzalar ve sözleşmelere göre dava konusu bonolardaki imzaların aynı el ürünü olduklarını, bu imza sirkülerinden önceki tarihi taşıyan 29.4.1998 tarihli 5475 Yevmiye Nolu sirkülere göre ise aynı el ürünü olmadığını bildirmiştir.

O halde mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek yeni bir bilirkişi kurulundan yeniden rapor alınarak ve imza sirkülerindeki tarihler de gözetilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.6.2006 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.

Aslı gibidir.
Esas No: 2022/6243
Karar No: 2022/16081
Karar Tarihi: 15.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6243 E.  ,  2022/16081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş olup, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Nilüfer İlçesi, Konaklı Mahallesi 2495 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak tapudan terkinine karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1642
Karar No: 2021/9571
Karar Tarihi: 02.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1642 E.  ,  2021/9571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda değişen ve başka delille desteklenmeyen ifadeleri, savunma, tanık beyanı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, suça sürüklenen çocukların, okuldan tanıdıkları mağdureye değişik tarihlerde nitelikli cinsel istismarda bulunduklarına dair cezalandırılmalarına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6060
Karar No: 2016/3032
Karar Tarihi: 16.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6060 E.  ,  2016/3032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında TCK'nın 157/1, 168/2, 62, 52, 53. maddeleri gereği 5 ay hapis, 240 TL adli para cezası ile belirli haklardan yoksunluk

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların aynı araç içinde seyir halinde iken yol kenarında bekleyen mağdurun yanında durdukları, mağdura hayır yapmak istediklerini, verecekleri parayı bir fakire teslim etmesini istedikleri ve "paramız bütün, sizde bozuk para var mı, parayı size verelim" dedikleri, mağdura orjinal ancak tedavülden kalkmış bir adet Arjantin parası vererek "bu parayı siz bozdurursunuz" diyerek mağdurun 250 TL parasını alıp araçla yanından ayrıldıkları, sanıkların bu şekilde hileli hareketlerle haksız menfaat temin ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "otuzar gün" ve "onbeş gün", "onikişer gün", "ikiyüzkırkar TL" adli para cezası ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5'er gün", "2'şer gün", "1'er gün" ve "20'şer TL adli para cezası" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/462
Karar No: 2020/4574
Karar Tarihi: 27.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/462 E.  ,  2020/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Vakfıkebir Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 11.11.2019 tarih ve 2019/543- 2019/543 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirket yönetim kurulu başkanı olan davalılardan ... ile anlaşmazlığa düşmesi sonucunda, şirket yönetiminden istifa etmesi üzerine, davalılar ... ile oğlu ...'nın çift imza ile şirketin temsilini gerçekleştirdiklerini ve şirketin tüm imkanlarını kendi aile bireylerinin kurduğu rakip firmaya kullandırarak, davalı şirketin içini boşaltmaya başladıklarını, şirketin kârından ortaklara kâr payı dağıtılmadığı gibi elde edilen kârların da sermayeye eklenmediğini, davalıların şirketten alarak başka yere aktardıkları avansları şirkete geri ödenmediklerini ileri sürerek şirketin ödenmeyen karlarının ve davalıların şirkete verdikleri zararın tespiti ile şimdilik 10.000,00 TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacı 13/12/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 634.292,27 TL’ye artırmıştır.

Davalılar vekili, şirketi davacı ile eski ortaklardan olan babası Remzi Kaya'nın zarara uğrattıklarını, davalı şirketin yüksek kâr potansiyeli olan bir şirket olduğunu, esasında müvekkillerinin mağdur edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davalılar yararına bozulduğu Yargıtay ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18636
Karar No: 2014/10997
Karar Tarihi: 06.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18636 E.  ,  2014/10997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın saat 12:30 sıralarında tek yönlü, çift şeritli, yağmur nedeniyle zemini ıslak yolda sağ şeritten seyredip, ışık kontrollü kavşağa, kendisine yeşil ışık yanarken girdiğinde, solundan kendisine kırmızı ışık yanmakta iken yola giren yaya ...’a yolun ortasında aracının sol dikiz aynası ile çarpıp düşürmesi sonucu yaşamsal tehlike geçirip, kemik kırıkları oluşacak derecede yaralanmasına neden olduğu olayda, olay yerinde fren izi tespit edilememesi, sanığın; katılanı gördüğünde iyice yavaşladığını ve korna çalarak uyardığını bildirmesi ile katılana aracının sol dikiz aynası ile çarpmış bulunması karşısında, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesince tanzim edilen raporun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/3888
Karar No: 2022/5063
Karar Tarihi: 01.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/3888 E.  ,  2022/5063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekili ve bir kısım davalılar ... varisleri ve arkadaşları vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, yatırılması gereken temyiz peşin harcı temyiz eden bir kısım davalılar tarafından peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 01.11.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/4914
Karar No: 2022/12682
Karar Tarihi: 27.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/4914 E.  ,  2022/12682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... Bakanlığı yerine Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hükümden vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısımdan "katılan kurum" ibaresinin çıkartılarak yerine "katılan ... Bakanlığı" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/626
Karar No: 2015/2500
Karar Tarihi: 11.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/626 E.  ,  2015/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :12.02.2014

Numarası :2013/161-2014/41

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemi ile girişilen icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %20 icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup, mahkemece icra takibi hukuki şahsiyeti olmayana karşı yapıldığından davanın reddine karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı Bursa 2. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2071 sayılı dosyası ile yaptığı icra takibinde borçlu olarak (Ö.. İnşaat)'ı göstermiş, icra takibinin dayanağı olan 13.12.2013 gün ve .. nolu fatura ise (Ö.. İnşaat-H.. Ö..) adına düzenlenmiştir. Ödeme emri takip talebinde gösterilen (Elmasbahçeler Mah.Y.. Sk.No..../C O../Bursa) adresinde H.. Ö..'e tebliğ edilmiş, H..Ö..- Ö... İnşaat adına takibe itiraz etmiştir. Bursa Ticaret ve Sanayi Odasın'dan gelen yazı cevabından ..... sicil no'su ile tescilli H..Ö..ünvanlı şahıs firmasının kaydının devam ettiği anlaşıldığından ve takibe Ö..İ..-H..Ö..tarafından itiraz edildiğinden H..Ö.. (Ö..İnşaat) aleyhine açılan davada işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken icra takibinin hukuki ehliyeti olmayana karşı yapıldığından bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23743
Karar No: 2012/8811
Karar Tarihi: 20.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/23743 E.  ,  2012/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının REDDİNE;

2- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Alacaklı vekili tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, borçluların yasal sürede icra mahkemesine başvurarak imzaya itiraz ettikleri, mahkemece, borçlu yönünden imzaya itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına, borçlu yönünden ise itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi düzenlediği 05/05/2011 tarihli raporda, çekin arka yüzünde 5. ciranta sıfatıyla adına atılmış inkar olunan imzanın, ciranta sıfatıyla adına atılmış inkar olunan imzanın elinden çıkmış hakiki imzalar oldukları sonucuna varıldığının bildirildiği, Kriminal Polis Laboratuvarında görev yapan üç kişilik grafoloji uzmanından oluşan bilirkişi heyetince düzenlenen raporda ise, 1. alonj üzerinde Limited Şirketi kaşesi üzerinde 5. ciranta olarak gözüken ciranta imzasının, eli mahsulü olduğu; 2. alonj üzerinde adına atılı gözüken 6. ciranta imzasının ise eli mahsulü olmayıp adı geçenin asıl imzalarından yararlanılmak suretiyle atılmış sahte bir imza olduğu kanaatine varıldığının açıklandığı ve iki rapor arasında borçlu yönünden çelişki oluştuğu görülmektedir.

Bilirkişi raporlarından birisinin heyetçe düzenlenmiş olması, yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre, ona üstünlük sağlamayacağından, heyetçe düzenlenen rapor esas alınarak sonuca gidilemez.

O halde, mahkemece, raporlar arasında borçlu yönünden oluşan çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3475
Karar No: 2020/5444
Karar Tarihi: 09.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/3475 E.  ,  2020/5444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 02.06.2010 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 17.10.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde gündüz vakti, müştekinin iş yerinin giriş kapısı önünde açığa bıraktığı, uyku setini çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle oluşan durma süresi de gözetilerek, suça sürüklenen çocuğun sorgusunun yapıldığı 17/07/2009 gününden 22/12/2015 olan hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilerek; davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.