erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/7613
Karar No: 2014/25774
Karar Tarihi: 25.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/7613 E.  ,  2014/25774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekinin yargılama aşamasında kendisine usulüne uygun davetiye çıkarıldığı ve mazeret bildirmeksizin duruşmaya ve davaya katılmadığından şikayetçinin hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin isteme aykırı olarak REDDİNE, 25.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/160
Karar No: 2022/3278
Karar Tarihi: 09.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/160 E.  ,  2022/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... İş Mahkemesi

Dava, meydana gelen iş kazası nedeniyle, sürekli iş göremezlik oranının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dava, 28.10.2017 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu meslekte kazanma gücü kayıp oranının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece, bu husus gözetilmeksizin, maluliyet oranı tespiti şeklinde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün (1) nolu bendinin 2. Paragrafındaki “maluliyet oranının” ibaresinin silinerek yerine, “meslekte kazanma gücü kayıp oranının” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,09.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11550
Karar No: 2015/21523
Karar Tarihi: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11550 E.  ,  2015/21523 K.**

**"İçtihat Metni"**

T

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2013

NUMARASI : 2013/44-2013/544

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın, dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçeye göre davanın görevisizlik nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13968
Karar No: 2024/6454
Karar Tarihi: 27.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13968 E.  ,  2024/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1,1, 53, 63. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103/1,1.cümle, 3-d, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği

Sanığın suçu işlediğine dair dosyada katılan mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil olmadığına, tanık anlatımlarının görgüye dayalı olmadığına, ayrıca cinsel davranışın cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştiğine dair gerekçede açıklama yapılmadığına, kabul etmemekle birlikte eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Ancak; sanığın Mahkemece de kabul edildiği şekilde mevcut haliyle katılan mağdurenin sırtına masaj yaptıktan sonra beline sarılıp, dudağından ve alnından öpüp bırakması şeklinde sübuta eren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili olması nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/1522
Karar No: 2012/4149
Karar Tarihi: 19.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1522 E.  ,  2012/4149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat irtifaklı arsanın ifraz edilerek yeni bir parsel üretilmesi ve oluşacak fiili duruma göre arsa paylarının tashihi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davalılardan ... ve ...'na mahkeme kararının, yine davalılardan ... ve ...'e temyiz dilekçesinin tebliği Tebligat Yasası'nın 21. ve Tüzüğün 28. maddesi hükümlerine uygun değildir. Bu nedenle adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Yasası ve Tüzükte öngörülen yöntemlere uygun olarak ve 7201 sayılı Tebligat Yasası'nın 19.01.2011 günü yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasa ile değişik hükümleri de gözetilerek mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Davalı ...'na temyiz dilekçesinin tebliği için çıkarılan tebligatta yakını ...'na tebliğ edildiği yazılmıştır. Tebligat Yasası'nın 16. maddesine göre kendisine tebligat yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır. Bu Yasa hükmüne göre adı geçen davalı ile yakını ...'nın aynı konutta oturdukları belirtilmediği için yapılan tebligat geçerli değildir. Bu nedenle adı geçen davalıya temyiz dilekçesinin yöntemince tebliğ edilerek cevap süresinin beklenmesinden,

3-Davalılardan ...'e mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasası'nın 35.maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; bu maddeye göre tebligat yapılabilmesi muhataba daha önce aynı adreste Yasaya uygun bir tebligat yapılmış olması koşuluna bağlı olup, bu koşul gerçekleşmemiş olduğundan mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğ işlemi geçerli değildir.

Bu nedenle adı geçen davalının tebligata yarar açık adresi ilgili kurumlardan ve zabıta vasıtasıyla araştırılıp, Tebligat Yasası ve ilgili Tüzük hükümlerine uygun bir şekilde mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğinin yapılması sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

4-Karar başlığında adı yazılı olmayan davalı ...'e mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin tebliğine dair belge veya bilgi dosyasında bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgelerinin dosyasına konulması, yoksa gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin adı geçen davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/137
Karar No: 2022/3101
Karar Tarihi: 28.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/137 E.  ,  2022/3101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

A)Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen tehdit suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşıldığından, Haizne adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B)Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

1)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı nazara alındığında; 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın aynı Kanun'un 359/a-2 ve 359/b maddelerine göre düzenlenmesi sonrasında Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığının 15.06.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, "muhteviyatı itibariyla sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenleme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “muhteviyatı itibariyla sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2) İncelenen dosya içeriğine göre, sanığa yüklenen Vergi Usul Kanunu'na aykırılık suçunun esaslı delilleri konumunda bulunan vergi inceleme raporu ve vergi suçu raporunun aslı ya da onaylı örneğinin dosyaya getirtilmeden hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/41028
Karar No: 2021/13744
Karar Tarihi: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/41028 E.  ,  2021/13744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarınını araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan yapılan yargılama sonunda sanığın mahkûmiyetine hükmedildiği, yokluğunda verilen bu kararın Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince 21.03.2013 tarihinde sanığa tebliğ edildiği,sanığın 13.06.2014 tarihli bir dilekçe ile tebligatın kendisine ulaşmadığından bahisle mahkumiyet kararına karşı hem temyiz talebinde bulunduğu hem de infazın durdurulmasının istendiği, Mahkemece sanığın bu dilekçesi infazın durdurulması talebi olarak değerlendirdiği ve 02.07.2014 tarihli ek kararla infazın durdurulması talebinin reddedildiği, kararda kanun yolunun itiraz olarak gösterildiği, sanığın 03.07.2014 tarihli bir dilekçe ile 02.07.2014 tarihli ek kararın kaldırılarak mahkumiyetine ilişkin esas dosyasının yeniden incelenmesini talep etmesi üzerine bu talebin Tokat Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2014/1341 Değişik İş sayılı kararı ile 11.08.2014 tarihinde reddedildiği, bu kararın da 20.08.2014 tarihinde sanığa tebliğ edilerek kesinleştirildiği, sanığın verdiği dilekçe üzerine dosyanın kanun yararına bozmaya gönderilmesi sonrası temyiz talebinin değerlendirilmediğinin anlaşılması üzerine Mahkemece 11.02.2015 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddedildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, sanığın daha sonradan verdiği eski hale getirme ve temyiz talebi üzerine Mahkemece bu talebin 01.12.2020 tarihli ek karar ile reddedildiği anlaşılmış olup, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan Mahkemenin 01.12.2020 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 13.02.2015 tarihinde tebliğ olunan 11.02.2015 tarihli ek kararın, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 30.11.2020 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından ve eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden; temyiz ve eski hale getirme isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/18030
Karar No: 2010/5133
Karar Tarihi: 24.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/18030 E.  ,  2010/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine, cezalarının teciline dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müştekiler vekilinin 23.09.2004 ve 13.4.2006 tarihli mazeret dilekçelerinin davaya katılma talebi niteliğinde olduğu gözetilmeden bu hususta mahkemece CMK’nın 238/3. maddesi uyarınca olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müştekiler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususlar incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2015/35707
Karar No: 2015/38031
Karar Tarihi: 28.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/35707 E.  ,  2015/38031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirkete ait akaryakıt istasyonundan aracı için akaryakıt satın aldığını, araca motorin yerine benzin konulmak suretiyle hatalı dolum yapıldığını, hatalı dolum nedeniyle aracın arıza yaptığını, tamir için servise götürdüğünü, tamir parası olan 13.743,78TL'yi ödeyemediği için aracın kendisine teslim edilmediğini, engelli olduğu için ticari araç kullanmak zorunda kaldığını, araçta değer kaybı oluştuğunu, ayrıca manevi zarara uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.743,78TL hasar bedeli, 3.000TL ulaşım gideri, 20.000TL değer kaybı ve 5.000TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı şirkete ait istasyondan satın aldığı akaryakıtın hatalı doldurulması nedeniyle aracının arızalandığını, aracını kullanamadığı dönemde ticari araç kullandığını ileri sürerek, yapmış olduğu ulaşım masraflarının da davalıdan tahsilini istemiş olup mahkemece bu kalem isteğin 3.000TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Davacı, ulaşım masrafı yaptığına ilişkin delil sunamamış olup bu iddiasını ispatlayamamıştır. Öyle olunca mahkemece davacının ulaşım masraflarının tahsiline ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davacının bu kalem isteğinin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent gereğince kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 414,00 TL harcın istek halinde iadesine, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2017/35631
Karar No: 2021/4878
Karar Tarihi: 22.04.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2017/35631 E.  ,  2021/4878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f,son, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, sahibinden.com adlı internet sitesine ... marka aracın satış ilanını verdiği, internetten bu ilanı gören müştekinin sanık ile irtibata geçtiği, yapılan anlaşma üzerine müştekinin sanığına verdiği posta çeki hesabına 100 TL kapora yatırdığı, söz konusu paranın sanık tarafından çekilmesine rağmen daha sonradan müştekinin tüm aramalara rağmen sanığa ulaşamadığı, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanık savunması, müşteki beyanları, alınan bilirkişi raporu, PTT ödeme belgesi ve ekleri ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, sanığın suçtan elde ettiği menfaat miktarının, 100 TL olduğu, dolayısıyla adli para cezasının da bu miktara uygun şekilde “10 gün” olarak tespiti yerine, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının elde edilen menfaat miktarının üzerinde olacak şekilde “30 gün” olarak belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla adli para cezası tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25 gün” ve “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla “10 gün”, “8 gün” ve “160 TL“ adli para cezası ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/3492
Karar No: 2010/9609
Karar Tarihi: 04.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/3492 E.  ,  2010/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Samsun Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06.11.2008 tarih ve 2008/145-2008/239 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, İngiltere’de ikamet eden ... isimli alıcıya ulaştırılmak üzere firmaca alınan gönderinin anılan ülkeye ulaştığını ancak alıcısına teslim edilemeyerek kayıp dosyası açıldığını, taşınan gönderinin bir zarf olup, değerinin gönderici tarafından deklare edilmediğini, Tüketici Sorunları Hakem Heyeti tarafından verilen hizmetin ayıplı hizmet olduğuna karar verildiğini, mahkeme yerine geçerek karar verilmesinin hukuka aykırı bulunduğunu ileri sürerek, anılan kararın kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacı firmanın oğluna ait üniversite diplomasını alıcı ...’e ulaştıramadığını, diplomanın kayıp olduğunu, karşı tarafın itirazının haksız bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Samsun Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nce, davanın reddine dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, kararı temyiz edilen mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalının bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 04.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8586
Karar No: 2013/17294
Karar Tarihi: 06.05.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/8586 E.  ,  2013/17294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/01/2013

NUMARASI : 2012/87-2013/1

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararı mahallinden Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay Hukuk ve Ceza Dairelerinin görevleri 09.02.2011 tarihli 6110 Sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı kararla Yargıtay Büyük Genel Kurulu tarafından kabul edilen Yargıtay İş Bölümünde gösterilmiştir.

İnceleme konusu karar, ilamlı takipte şikayet talebine ilişkin olup, yukarıda sözü edilen Yargıtay Büyük Genel Kurulu İş Bölümü kararına göre,  belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 06/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.