erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/3875
Karar No: 2011/8407
Karar Tarihi: 15.12.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/3875 E.  ,  2011/8407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/4, 63, 53/6 maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi, ancak;

Dosya kapsamına ve oluşa göre; minibüs şoförü olan sanığın olay tarihinde özel ricası üzerine öleni köy merkezinde bırakmayıp evinin önüne kadar götürdüğü, öleni araçtan indirdikten sonra geri manevra yaparken dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucu meydana gelen kazada ölümün gerçekleştiği, kazanın oluşumunda yetişkin biri olan ölenin de ikinci derecede kusuru bulunduğu, bu şekilde meydana gelen kazada, sanığa ceza tayin edilirken ve iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, dava konusu olayda sanığın asli kusurlu olmakla birlikte tek başına ve tam kusurlu olmaması, olay sonucunda bir kişinin ölmüş olması ve maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari haddin çok üzerinde temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini yasaya aykırı bulunduğundan, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu sebeble yerinde görülmekle, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19010
Karar No: 2021/6878
Karar Tarihi: 03.06.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/19010 E.  ,  2021/6878 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :İNEGÖL 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm :Mahkumiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan sanığın eylemine uyan suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırına göre, dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 66/2 maddeleri gereğince 5 yıl 4 ay olduğu, karar tarihi olan 30.11.2015 tarihi ile temyiz inceleme tarihi arasında 5 yıl 4 aylık olağan zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17155
Karar No: 2014/5679
Karar Tarihi: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/17155 E.  ,  2014/5679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 11/07/2013 tarih ve 2012/507-2013/440 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin hissedarı olduklarını, müvekkilleri tarafından ihtarnameler ile 2011 yılı hesap dönemine ilişkin olağan genel kurul toplantısının bildirilen gündem ile yapılmasını talep ettiklerini, ancak şirketin genel kurula çağrılması talebinin kabul edilmediğini ileri sürerek, davalı şirketin genel kurulunun 6102 sayıl411. ve 412. maddeleri gereğince toplanmasına, gündemi düzenlemek ve kanun hükümleri uyarınca çağrıyı yapmak üzere kayyum atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yargılama aşamasında davalı şirketin 2011 ve 2012 yılına ilişkin genel kurullarının 31.03.2013 tarihinde yapıldığı ve genel kurul toplantısı ile ilgili Ticaret Sicil Gazetesinin ibraz edildiği, TTK'nın 411. ve 412. maddelerine dayalı isteme konu genel kurulun gerçekleşmiş olması nedeniyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, kararın yargılama giderlerine ilişkin 3. bendinde ''Davacılar tarafından yapılan 115,60 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,'' şeklinde hüküm kurulmuşsa da, bu husus maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden alınmasına, 24/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24932
Karar No: 2017/7572
Karar Tarihi: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24932 E.  ,  2017/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Kısa ve gerekçeli kararda temyiz süresinin 10 gün olduğunun belirtilmesi suretiyle şikayetçinin yanıltılması karşısında 13/11/2013 tarihli temyiz dilekçesi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirkete usulüne uygun yapılmış ödeme emri tebligatı bulunmadığı anlaşılmakla, şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir icra takibinden söz edilemeyeceğinden, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7438
Karar No: 2013/8747
Karar Tarihi: 10.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7438 E.  ,  2013/8747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Davacı vekilinin 21.11.2012 günlü mazeret dilekçesi ekinde sunduğu duruşma tutanaklarının ait olduğu Muğla 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/1673 esas sayılı dosyası ile Çameli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/106 esas sayılı dosyalarında davacı vekilleri Avukat ... ile Avukat ...’ün vekaletnamelerinin bulunup bulunmadığı ilgili mahkemelerden araştırılıp tespit edilerek bu konuya ilişkin cevabi yazıların dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11977
Karar No: 2015/25183
Karar Tarihi: 11.05.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/11977 E.  ,  2015/25183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların, oto kiralama işi yapan katılandan 18/06/2008 tarihinde ve dört günlüğüne ... plaka sayılı aracı kiraladıkları, bu araçla ilgili kira süresi bitmeden 21/06/2008 tarihinde ise ...plaka sayılı aracı kiraladıkları, her iki aracın kira süresi bitmesine rağmen araçlar katılana iade edilmediği gibi, katılanın sanıklara da ulaşamadığı, kira sözleşmelerini, sanık...'ın asıl olarak, diğer sanığın da kefil olarak imzaladığı, katılan yaptığı araştırma sonucunda, araçlardan birinin sokakta terkedilmiş , diğerini ise ... ilçesinde tamircide olduğunu öğrendiği, böylece sanıkların güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda,

Sanıklar ilk aracı kiraladıktan sonra arıza oluştuğu gerekçesiyle bu aracı bir yere terkettikleri ve arızayla ilgili katılana bilgi vermedikleri, daha sonra, ilk araçla ilgili kira süresi bitmeden ikinci aracı kiraladıkları, ilk araç bulunduğunda, yol kenarına terkedilmiş, ön tamponu çatlamış, içindeki teyp alınmış ve motorunun çalışmaz şekilde olduğunun tespit edildiği, ikinci aracın da tamircide olduğunu katılanın yaptığı araştırma sonucunda öğrenildiği dikkate alınarak, sanıkların kendilerine teslim edilen aracı, teslim amacı dışında kullanıp yol kenarına terketmek ve hasara uğratıp katılana da bilgi vermemek suretiyle zincirleme güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri hususunda mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sıyıl TCK'nın 155/1, 43. maddeleri gereğince mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15033
Karar No: 2017/910
Karar Tarihi: 13.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15033 E.  ,  2017/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yetim aylığının bağlanması talebinin reddine dair kurum işleminin iptali ile yetim aylığının yeniden bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davacı ... tarafından açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar Tetkik Hakimi ... tarafından okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 08.01.2004 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığı davalının eski eşiyle fiilen birlikte yaşadığının 20.12.2012 tarihli, 203 sayılı ... Kurumu raporu ile tespit edilmesi üzerine kesilmiş olup, davalıya 24.09.2012 tarihi itibariyle yersiz ödenen 33.108,82 TL aylıklar nedeniyle borç tahakkuk ettirildiği, davacı tarafından açılan kurum işleminin iptali ile yetim aylığının yeniden bağlanması talepli davanın ise reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; adres bilgileri raporunda davacının boşandığı eşi İsmail Kocaman’ın 09.07.2007 ve 22.09.2010 tarihinde beyan ettiği adreslerinden yöntemince zabıta araştırması yapılmalı, davacının ve eski eşinin adresleri ile ilgili mahalle muhtar ve azaları tanık olarak dinlenilmeli, 2017 yılı TÜİK adreslerinin ayn olduğu ve 12.09.2010 tarihli 2010 halkoylamasında aynı adreste oy kullandıkları hususu da dikkate alınarak karar verilmeli “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirilerek elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.02.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20785
Karar No: 2013/9185
Karar Tarihi: 16.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/20785 E.  ,  2013/9185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3621 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

3621 sayılı Yasa'nın 4. Maddesine göre kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alana kıyı denilmesi, 9 maddesine göre kıyı kenar çizgisinin valiliklerce oluşturulacak bir komisyonca tespit edileceğinin ve 6. Maddesine göre imar planı haricinde kıyılara duvar örmenin yasaklanmış bulunması ve müeyyidesinin 15. Maddede yazılı olması karşısında,

Öncelikle valilikten belirlenen kıyı kenar çizgisine ait evrakın getirtilmesi, olay yerinde uzman kişilerle birlikte icra edilecek keşifle sanığın yaptığı yapının, kıyı olarak tanımlanan yerde bulunup bulunmadığının ve onaylı bir imar planına uygun olarak yapılıp yapılmadığının saptanması ile bu yapının 15/4. maddesinde suçun unsuru olarak belirtilen "kıyının doğal yapısını bozacak bir etki meydana getirip getirmediğinin" belirlenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4838
Karar No: 2019/10908
Karar Tarihi: 17.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/4838 E.  ,  2019/10908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişi ile birlikte tehdit, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Kasten yaralamaya teşebbüs suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanıklar ... ve ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Mağdur ... mahkemede, soruşturma aşamasından farklı olarak, olay günü sanık ...'ın yanına geldiğini ve kendisine "seninle hesaplaşacağız" deyip bıçak çıkarttığını, diğer sanık ...'ın herhangi bir eyleminin olmadığını, korkup kaçması üzerine sanıkların birlikte kendisini kovaladıklarını beyan ettiği, tanıklar ... ve ...'ın ise bıçağın sanık ...'ın elinde olduğu ve sanık ...'da bıçak olmadığı şeklinde olayın oluş şekline ilişkin mağdur ...'den farklı beyanlarda bulunmaları karşısında; sanıkların ne suretle önceden anlaşıp tehdit kastı ile hareket ettikleri ya da suç işlendiği sırada ne suretle ortak irade ile davrandıkları açıklanıp yasal kanıtları gösterilmeden yetersiz gerekçe ile TCK'nın 106/2-c madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b-Kabule göre de; sanıklar hakkında hapis cezalarına hükmedilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5815
Karar No: 2019/9087
Karar Tarihi: 24.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5815 E.  ,  2019/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davalı erkek tam kusurlu kabul edilerek davacı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadın lehine maddi ve manevi tazminat ve tedbir nafakasına karar verilmiştir. Karar davalı erkek tarafından tamamı yönünden istinaf edilmiştir. İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince, davalı kocanın karısına fiziksel şiddet uyguladığına ilişkin tanık beyanının bir yıl öncesine ait olduğu bu olay sonrası tarafların evlilik birliğini sürdürdüğü, davacının davalıyı affetmiş sayılacağı belirtilerek evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının ispatlanamadığından mahkemece boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun kabulü ile, davanın reddine karar verilmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde sürekli fiziksel şiddet ve hakaret vakıalarına dayanmıştır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin davacı kadına evlilik içinde süreklilik arzeder şekilde fiziksel şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek tam kusurludur. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadının davasının ilk derece mahkemesince kabulünde bir isabetsizlik, bulunmayıp, erkeğin istinaf başvurusunun kabulü ile yazılı gerekçeyle kadının davasının reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.24.09.2019 (Salı)
Esas No: 2016/604
Karar No: 2016/961
Karar Tarihi: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/604 E.  ,  2016/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gelibolu Sulh Hukuk ve Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmada kısıtlı adayının ikamet adresinin “K.../İ...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 2. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlı adayının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “Ç...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dava dilekçesinden kısıtlı adayının “Ç...” adresinde ikamet ettiği ve bu adresin aynı zamanda kısıtlının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26818
Karar No: 2017/36392
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26818 E.  ,  2017/36392 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/23497
Karar No: 2018/206
Karar Tarihi: 16.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23497 E.  ,  2018/206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet hakkının düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Tebliğnamede 27/11/2013 tarihli celse için 25/11/2013 tarihinde mazeret dilekçesi verildiği belirtilmişse de dosya kapsamında bu dilekçenin örneği bulunmadığı anlaşıldığından;

Yukarıda belirtilen eksikliğin giderilmesinden sonra dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 16/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.