erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/31597
Karar No: 2015/6301
Karar Tarihi: 17.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31597 E.  ,  2015/6301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kredili satış sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile ilamsız takip başlatıldığı, borçluların süresi içerisinde icra dairesine müracaat ederek borca itiraz ettiği görülmektedir.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, alacaklının kredili satış sözleşmesine dayalı olarak genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Kredili satış sözleşmesi İİK.nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir.

Borçlu ...'in icra dairesine süresinde verdiği dilekçede borcu olmadığına ilişkin itirazında bulunduğu anlaşılmıştır. Bu durumda borçlunun borcu kabul yönünde bir beyanı olmadığına göre alacağın tahsili genel mahkemede yargılamayı gerektirmekte olup alacaklının kredili satış sözleşmesine dayalı olarak itirazın kaldırılmasını istemesi mümkün değildir.

O halde mahkemece, alacaklının, alacağını İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden biri ile kanıtlayamadığı gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12730
Karar No: 2014/22945
Karar Tarihi: 17.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12730 E.  ,  2014/22945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından, davacı-davalı (koca)'nın kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; evlilik birliğini temelinden sarsan olaylarda, davalı-davacı (kadın) ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı- davalı kocanın, en son işe girdiği ...’da müşterek yaşamın tesisi için ev açmadığı böylece birlikte yaşamdan kaçındığı ve gelirini aşar nitelikte harcamalar yaparak borçlandığı, davalı-davacı kadının ise ailenin gelirini aşar derecede aşırı harcamalar yaptığı ve eşinin ailesine soğuk davrandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen ve evlilik birliğini temelinden sarsan bu olaylara göre tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu hale göre verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olduğundan davalı-davacı kadının, kocanın davasının kabulüne yönelik temyiz itirazların reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeplerle boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.11.2014(Pzt.)
Esas No: 2020/10406
Karar No: 2021/7152
Karar Tarihi: 31.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/10406 E.  ,  2021/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Tüm dosya içeriğine göre; müştekiye ait ikametteki yatak odasından bulunan eşyaları çalanın, gardrop kapağı üzerinden parmak izi elde edilen sanık olduğunun iddia ve kabul edildiği somut olayda; sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, müştekinin de komşusu ve aynı zamanda arkadaşı olan sanığın, bayram temizliği sırasında, ikametinde bulunan mobilyaların yerlerini değiştirme konusunda yaptığı yardım teklifini kabul ederek evine geldiğini beyan ettiği, bu haliyle hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının sanık tarafından işlendiği hususunun şüphede kaldığının anlaşılması karşısında; sanığın üzerine atılı suçları işlemediğine dair savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden ve atılı suçu işlediğine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 116/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/4. maddesi olarak hatalı yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7492
Karar No: 2022/9677
Karar Tarihi: 29.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2021/7492 E.  ,  2022/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.11.2022 günü temyiz eden davacı ... ... (...) ve vekilleri ile karşı taraf davalı ve dahili davalılar ile vekilleri gelmediler. Temyiz eden davacı ... ... (...) vekili Av. ...'nün mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dava, babalığın hükmen tespitine ilişkin olup, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Dosya incelendiğinde davacı tarafından açılan soybağının reddi davasının halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Soybağının reddi davasında verilecek hükmün bu davayı etkileyeceği açıktır. O halde, soybağının reddi davasının sonucu beklenilerek karar verilmesi gerektiğinden kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2.Türk Medeni Kanunu’nun 301. maddesinde “Çocuk ile ... arasındaki soybağının mahkemece belirlenmesini ana ve çocuk isteyebilirler. Dava babaya, ... ölmüşse mirasçılarına karşı açılır. Babalık davası, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye; dava ana tarafından açılmışsa kayyıma; kayyım tarafından açılmışsa anaya ihbar edilir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda dava çocuk tarafından açılmış olup, dava, Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbar edilmeden karar verilmiştir. Babalık davasının Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbarı zorunlu bulunduğu hâlde (TMK 301/son) Cumhuriyet Başsavcılığı ve Hazineye dava ihbar olunmadan, yargılamaya devamla işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır. Açıklanan bu nedenle de kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 ... içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oy birliğiyle karar verildi. 29.11.2022 (Salı)
Esas No: 2016/11711
Karar No: 2018/4457
Karar Tarihi: 12.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11711 E.  ,  2018/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, 17/09/2015 tarihinde tefhim olunan kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süreden sonra 28/09/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE

2) Şikayetçi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Şikayet konusu suçla ilgili hiçbir şekilde bilirkişi incelemesi gerekmediği halde, bilirkişi incelemesi yaptırılarak Anayasa' nın 141/4 ve 5271 sayılı CMK' nın 62 ve devamı maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23747
Karar No: 2014/8030
Karar Tarihi: 27.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/23747 E.  ,  2014/8030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanıklar... haklarında verilen hükümlerin incelenmesinde ;

Katılan idare vekilinin temyiz itirazları, oluşa, bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde ;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında sanığın, ağaçları ...’ın tomruk sürüklerken kestiğini belirttiğinin yazılı olup, 29/6/2011 tarihli keşif tutanağında da suç tutanağındaki beyanının ...’ın kendi maktasına ilişkin olduğunu, bu kişinin kendi maktasından ağaç kestiğini belirtmesine; tanık olarak dinlenilen ...’ın ise tomruk sürüklerken herhangibir kesim yapmadığını, sanığın neden kendi ismini verdiğini bilmediğini ifade edip sanığın tanık beyanına bir diyeceği olmadığını belirtmesine ; mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarından kesilen ağaçların sanığın sorumluluk alanında kaldığının, bölmede üretim işinin bitim tarihinin 30/9/2005 olup usulsüz kesimlerin 22/9/2005 tarihinde tespit edilip makta muayene tutanağının da 1/10/2005 tarihinde düzenlendiğinin, ağaçların kesim tarihlerinin 2005 yılı 9. ayı olduğunun , eylemin sürütme yolu için değil fazla emval üretmek amacıyla yapıldığının anlaşılmasına göre sanığın kesim işinden haberi olup üzerine atılı suçun subut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27/.02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/10149
Karar No: 2008/14227
Karar Tarihi: 03.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/10149 E.  ,  2008/14227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İlamsız takibin dayanağı çek TTK.nun 708. maddesi gereğince süresi içinde bankaya ibraz edilmediği için alacaklı TTK.nun 720. maddesi gereğince kambiyo hukukuna dayalı müracaat hakkını kaybetmiştir. Borçlu vekili tarafından icra dosyasına yapılan itirazda, borca ve  ferilerine itiraz edilmiş, borcun varlığı kabul edilmemiştir.

Takip dayanağı belge İİK.nun 68. maddesinde yazılı belge niteliğinde de değildir. Bu nedenle ilamsız takibe de konu edilemez.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın yukarıda açıklanan nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),14.00 YTL temyiz harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 03.07.2008,  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9323
Karar No: 2014/17262
Karar Tarihi: 16.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9323 E.  ,  2014/17262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2013

NUMARASI : 2013/420-2013/711

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8
Karar No: 2022/57
Karar Tarihi: 10.01.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/8 E.  ,  2022/57 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 04.11.2020 tarih ve 2019/307 E- 2020/555 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.09.2021 tarih ve 2021/940 E- 2021/1282 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteminin reddine ilişkin verilen 03.12.2021 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

HMK’nın 353/1-a maddesinde, Bölge Adliye Mahkemesinin esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için kararı veren mahkemeye gönderilmesine dair verdiği kararların kesin olduğu belirtilmiş, bunun yanısıra 22.07.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun'un 39. maddesi ile 6100 sayılı 362 maddesine eklenen “g” bendi gereğince, HMK’nın 353/1-a maddesinde belirtilen kararlar aleyhine temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı kabul edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesinin 03.12.2021 tarihli ek kararı anılan yasal düzenleme kapsamında HMK’nın 353/1-a-4 maddesi gereğince verildiğinden davacı vekilinin ek karara ilişkin temyiz isteminin reddi ile 03.12.2021 tarihli ek kararın onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 03.12.2021 tarihli ek karara yönelik bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 10/01/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5794
Karar No: 2014/16840
Karar Tarihi: 09.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5794 E.  ,  2014/16840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Serik 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :21.01.2014

NUMARASI :Esas no: 2013/360 Karar no:2014/31

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalı aleyhine, 2009 yılında boşanma davası açtığını, bu davanın feragat sebebiyle reddedildiğini, sözü edilen davanın açıldığı tarihten bu yana davalı ile ayrı yaşadıklarını, bir araya gelmediklerini ileri sürerek, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesinde yer alan sebeple boşanmalarına karar verilmesini istemiş, mahkemece, “sözü edilen dava sonrası 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde yeni bir boşanma davası açıldığı, bu davanın da reddedildiği, kararın 16.05.2013 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten itibaren yasada öngörülen üç yılın geçmediği” gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacı tarafından 15.07.2009 tarihinde boşanma davası açılmış, davacı açtığı bu davadan 11.11.2009 tarihinde feragat etmiş, dava feragat sebebiyle reddedilmiştir. Feragat kesin hükmün hukuki sonuçlarını hasıl eder (HUMK.md.95/1). Davacı, dava dilekçesinde açıkça feragatle sonuçlanan davaya dayanmış ve feragat tarihinden itibaren bu davaya kadar üç yıl geçmiştir. Bu durumda, tarafların gösterdikleri deliller toplanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan feragatle sonuçlanan davadan sonra açılan davanın reddine ilişkin kararın kesinleşmesinden itibaren üç yıl geçmediği gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2014 (Salı)
Esas No: 2009/9697
Karar No: 2010/3878
Karar Tarihi: 26.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/9697 E.  ,  2010/3878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kaza sonucu pert total olduğunu, yapılan ihbara rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 47.000.00 TL’nın 06.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisi altında meydana geldiğinden, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışı kaldığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın teminat kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, 41.000.00 TL’nın, 09.09.2005 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen bilirkişi raporunda belirtilen tazminata

ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.881,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.