erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/25849
Karar No: 2024/11723
Karar Tarihi: 17.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/25849 E.  ,  2024/11723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/289 E., 2020/165 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askerî Ceza Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak; sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 50/1-a maddesi yerine 50/1. maddesinin gösterilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ile uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 52/2. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52/3. maddesine ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232/6.

maddesine muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün beşinci paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 187 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20,00 TL olarak hesabıyla 3740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/15422
Karar No: 2022/16280
Karar Tarihi: 09.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/15422 E.  ,  2022/16280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında mağdur ...'na karşı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Olay tarihinde mağdur ...'ın onbeş yaşını tamamlamamış olduğu bu nedenle sanığın mağdureye karşı eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109. maddesi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, mağdur ...'na karşı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun basit yargılama usulüne tabi olmayan suçla birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; sanığın, bir sebebe dayanmayan, katılan Bakanlık vekilinin ise hükmolunan cezada indirim yapılamayacağına, alt sınırdan ceza tayininin hakkaniyete aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmediğinden temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında mağdur ...'a karşı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 Karar sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığı ve bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli

sayılmadığı bu nedenle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1, 3-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu ancak; sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında, mağdurenin onsekiz yaşında olduğunu beyan ettiğini ileri sürmesi ve olay tutanağında da mağdurenin 1993 doğumlu olduğu ifade ettiğinin anlaşılması karşısında, mağdurenin gerçek yaşının saptanmasından sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15489
Karar No: 2021/16113
Karar Tarihi: 21.10.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/15489 E.  ,  2021/16113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müstakil olarak verilen iade kararının tabi olduğu kanun yolu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında “nitelikli hırsızlık” suçundan açılan kamu davasıyla ilgili olarak 16/04/2013 tarihinde beraat kararı verildiği, ancak emanette kayıtlı suç eşyası hakkında herhangi bir karar verilmediği anlaşıldığından, Adlî Emanetin 2011/470 sırasında kayıtlı "Mühürlü torba içinde 30 TL'lik Karahan Petrolden alınmış 01 ND 967 plakalı otoyla ait yakıt fişi, (slip)1 adet kısa kollu lacivert yakalı kırmızı lacivert beyaz çizgili tişört ile iki adet poşet, 2 adet petrol ofisi hitrolik fren yağı, 1 adet Refleks motoroil ekonomizer marka koruyucu yağ, 1 adet Duble Up 10 W-40/15W-40 motor koruyucusu, 2 adet 23 W'luk tasarruflu ampul"ün sanığa iadesine karar verilmiş ve bu karar sanık tarafından verilen 13/03/2017 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir.

Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Dosya arasında bulunan bir belge veya materyalin delil olarak saklanması hususunda da müstakil müsadere veya iade kurumuna ilişkin hükümlerin kıyasen uygulanması gerekir. Müstakil müsadere veya iade kararlarına gelince;

Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.

1- Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı birleştirme kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'un 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

2- 20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.

Açıklanan nedenlerle;

5271 sayılı CMK'nın 256 (1) ve 258. maddeleri uyarınca verilen 28/02/2017 tarihli iadeye dair ek kararın istinaf kanun yoluna tabi olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın temyiz isteminin aynı kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası’nın 264 (1). maddesi uyarınca, sanık yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2.fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 21/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1685
Karar No: 2016/2257
Karar Tarihi: 11.02.2016

**8. Hukuk Dairesi         2016/1685 E.  ,  2016/2257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Takibin Taliki veya İptali

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının reddine dair ... tarih, ... sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

... 1. İcra Hukuk Mahkemesi resen gönderdiği dava dosyası ile; Karar Düzeltme talebi üzerine dosyanın ... tarihinde gönderildiği halde ilam tarihinin ... olarak geçtiği belirtilerek Yargıtay İlam tarihinin düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dairemizce incelenen dosya ile ilgili olarak Tetkik hakimi rapor kağıdı ve müzakere notları getirtildi. Karar düzeltme incelemesinin ... tarihinde yapıldığı görüldü. Açıklanan nedenle dairemizin karar düzeltme talebinin reddi kararında yer alan ... tarihinin maddi hataya müstenit bulunduğu anlaşılmakla düzeltme talebinin kabulüne karar verildi.

Gereği Düşünüldü;

Dairemizin ... tarih ve ... sayılı ilamının “... “ olan karar tarihinin “...” olarak düzeltilmesine, anılan düzeltmenin ilam altına şerh verilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına, 11.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararına ilişkin temyiz dilekçesinin reddine

dair ... tarih, ... sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 57,60 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, ... tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6823
Karar No: 2019/2159
Karar Tarihi: 21.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6823 E.  ,  2019/2159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçu ile ilgili kurulan hükümler bakımından suça sürüklenen çocuk müdafiinin 12.03.2015 tarihli temyiz talebi ile ilgili olarak tebliğnamede görüş bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçu bakımından ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6268
Karar No: 2017/852
Karar Tarihi: 07.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6268 E.  ,  2017/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile

TCK'nın 179/2, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/2, 62. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Beypazarı Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2009 tarih ve 2008/95 E. 2009/311 K. sayılı kararının 22.07.2009 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içerisinde 04.03.2015 kesinleşme tarihli hırsızlık suçunu işlemesi nedeniyle hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesinin 21.04.2015 tarihli ve 2015/218 esas, 2015/400 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi:

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken, beş kollu dönel kavşak içinde, dönel kavşağın sağındangeçmesi gerekir iken solundan geçtiği ve kavşak içinde müştekiye ait araç ile çarpışması sonucu, maddi hasarlı kaza meydana geldiği olayda; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179. maddesinin 2. fıkrasında, kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun kasten işlenen tehlike suçu olduğu, ayrıca sürücü belgesiz araç kullanan sanığın emniyetli şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olduğuna veya araç kullanmayı bilmediğine ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığı gibi, sürücü belgesiz araç kullanmanın atılı suçun unsurları arasında da yer almadığı, bu itibarla, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü tesisi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5972
Karar No: 2014/9970
Karar Tarihi: 05.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/5972 E.  ,  2014/9970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/677-2013/456

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan sınırı içinde olması, İnegöl sanayi bilgesine ihracat ve ithalat merkezlerine ve soğuk hava depolarına çok yakın olması, ulaşımın kolay olması hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden %40 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşanyargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2411
Karar No: 2017/6505
Karar Tarihi: 19.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2411 E.  ,  2017/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Erteleme, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Üst Cumhuriyet Savcısının temyizine göre yapılan incelemede;

28.12.2012 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı CMUK.nun 310/3'te belirtilen 1 aylık yasal süresinden sonra 21.03.2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ...'un temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı gözetilmeden 5607 sayılı Yasaya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Hükümden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9, fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hükmün doğrudan verilen adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan “takdiren” ibaresinden önce gelmek üzere "TCK"nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi,

2- Hükmün adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan “ ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" kısmının çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/22647
Karar No: 2024/16284
Karar Tarihi: 04.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22647 E.  ,  2024/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.01.2023

SAYISI : 2022/343 E., 2022/2402 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 18.01.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/2402 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-b. maddesinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2022/343 Esas, 2022/2402 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.