erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/30749
Karar No: 2021/7643
Karar Tarihi: 07.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/30749 E.  ,  2021/7643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte gündüz vakti Atatürk Anadolu Lisesi'nin giriş kapı camını kırarak içeriye girmesi ve okulun bahçesinde bulunan kamelyanın tahta parçalarını kırması şeklindeki eylemlerinin TCK’nın 116/2,119/1-c, 6545 sayılı Kanun ile değişik 152/1-a,31/3.maddelerinde öngörülen işyeri dokunulmazlığını ihlal ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğu ve suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre hesaplanan 5 yıl 4 aylık ve 7 yıl 12 aylık zamanaşımı sürelerinin dolmadığı belirlenerek (Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği tarih olan 12.04.2013 ile denetim süresi içerisinde suçun işlendiği tarih olan 19.08.2014 tarihleri arasında zamanaşımının durduğu da gözetilerek), tebliğnamedeki zamanaşımı nedeniyle düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12986
Karar No: 2018/6696
Karar Tarihi: 15.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/12986 E.  ,  2018/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme)

HÜKÜM : Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan TCK’nın 142/2-d, 62 ve 53. maddeleri gereğince, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan TCK’nın 116/1, 119/1-c, 62 ve 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suç tarihinde katılan babaannesi Nimet’in yanında kalan, 9 yaşındaki...nin evde tek başına olduğu sırada, sanıkların gelerek,...ye babasının arkadaşı olduklarını, yağ alacaklarını söyledikleri,...nin de yağların bodrum damında olduğunu söylemesi üzerine anahtarını istedikleri,...nin eve giderek bir anahtar getirdiği, anahtarın bu kapıyı açmaması üzerine...nin tekrar eve giderek anahtarı bırakıp geldiğinde, sanıkların tespit edilemeyen bir yöntem ile asma kapı kilidini açtıkları ve içeriden 265 litre zeytin yağı alarak ayrıldıkları, sanıkların tevil yollu ikrar savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, teşhis tutanağı, olay sonrası tutulan asma kilidin çalıştığına ilişkin tutanak ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların suçun sübut bulmadığına ve eksik incelemeye yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10753
Karar No: 2007/11291
Karar Tarihi: 29.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10753 E.  ,  2007/11291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eyüp İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9447
Karar No: 2018/4705
Karar Tarihi: 30.10.2018

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/9447 E.  ,  2018/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA 5. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu maddeden alınan tanık numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) Adli emanetin 2009/181 sırasında kayıtlı Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca yapılan analizden kalan bir uyuşturucu madde bulunmadığı halde iade olunan uyuşturucu maddenin müsaderesine karar verilmesi,

3-) 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “10.05.2012” olarak yazılması gerekirken yerine “14.05.2012” olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-) Hüküm fıkrasının sonuna "Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca suç konusu maddeden alınan tanık numunenin TCK’nın 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine" ibaresinin eklenmesi,

2-) Bursa Kriminal Polis Laboratuvarınca inceleme sonrası iade edilen uyuşturucu madde bulunmaması nedeniyle hükümde yer alan “ Adli Emanetin 2009/181 sırasında kayıtlı uyuşturucu maddelerin TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE” cümlesinin hükümden çıkarılmasına,

3-) TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözetilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

4-) Gerekçeli karar başlığında yer alan suç tarihinin çıkarılarak yerine “10.05.2012” yazılması,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/17130
Karar No: 2006/12554
Karar Tarihi: 16.11.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/17130 E.  ,  2006/12554 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... ... ile davalı ... aralarındaki istihkak davası hakkında ... İcra Mahkemesinden verilen 10.7.2006 günlü ve 3/10 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL.) 10.00 –YTL’yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2005 yılında bu parasal sınır 2.850.00 YTL. olarak uygulanmıştır. Öte yandan 18.11.2005 ... ve 25997 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2006 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 9,8 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2006 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 3.120.00. YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.750.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 16.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7309
Karar No: 2018/7645
Karar Tarihi: 04.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/7309 E.  ,  2018/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-213 sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Trabzon Vergi Dairesi Başkanlığının 20.05.2010 tarihli mütalaası ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçuna ilişkin olduğu, Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2010 tarih ve 2010/3542 esas sayılı iddianamesi ile, mütalaaya ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanıklar hakkında "2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanmak suçundan usulüne uygun olarak verilmiş dava şartı olan mütalaa ve davanın bulunmadığı, sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları olup birbirine dönüşmeyeceği cihetle, “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''sahte fatura kullanmak" suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde davanın düşürülmesine karar verilmesi, "2006-2007-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından ise Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek yargılama sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen sahte fatura kullanma suçundan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık ...'in UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 21.04.2015 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/10841
Karar No: 2023/3935
Karar Tarihi: 03.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/10841 E.  ,  2023/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2018/1776 E., 2018/2064 K.

SUÇ :Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 13.12.2021 tarihli ve 2018/1776 Esas, 2018/20643 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 13.11.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20182
Karar No: 2013/3574
Karar Tarihi: 27.02.2013

**15. Ceza Dairesi         2012/20182 E.  ,  2013/3574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

... İlköğretim Okulunun bahçesinde bulunan oturma bankının Suça sürüklenen çocuklarca kırılarak zarar verildiğinin iddia olunduğu somut olayda; Suça sürüklenen çocukların bankı kırık vaziyette bulduklarını kendilerinin kırmadığını beyan etmeleri, olayın görgü tanığının bulunmaması nedenleri ile mala zarar verme suçunun işlenmediğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 27.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7932
Karar No: 2020/8891
Karar Tarihi: 15.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7932 E.  ,  2020/8891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 15/10/2020 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Arazi niteliğindeki ... Köyü 1709 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) İlk kararla tespit edilen bedelden, acele el koyma kararı ile tespit edilen bedelin mahsubu ile fark bedele yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 3-A numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine ( A-İlk kararla tespit edilen 1.660.474,99 TL’den acele kamulaştırma dosyasında tespit edilen 804.372,55 TL bedel mahsup edildikten sonra kalan 856.102,44 TL’ye 03/09/2013 tarihinden 20/06/2014 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, uygulanan yasal faizin davacı kurumdan tahsili ile davalıya ödenmesine) cümlesinin yazılmasına,

b) (9) numaralı fıkrasının hükümden çıkartılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, taraflara karşılıklı olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.540,00-TL vekalet ücreti verilmesine,15/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/629
Karar No: 2006/2671
Karar Tarihi: 09.03.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/629 E.  ,  2006/2671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.7.1997 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2001 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1-Yapılan yargılama, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Geçit hakkı istemine ilişkin davalarda, geçit nedeniyle yükümlü taşınmaz malikine ödenmesi gereken bedel taşınmazın niteliğine uygun atanacak bilirkişiler aracılığı ile objektif kriterler esas alınarak belirlenmelidir. Saptanacak bedel hükümden önce depo ettirilmeli, şayet dava tarihi ile hüküm tarihi arasında taşınmazın değerinde önemli derecede değişim yaratabilecek uzunca bir süre geçmiş ve bu sürede de geçit için öngörülen bedel davanın daha başında belirlenmişse, bu bedelin ödenmesine karar verilmesi halinde, mülkiyet hakkı kısıtlanan taşınmaz malikinin mağduriyetine neden olunacağı durumlarda hakkın kötüye kullanılması sonucunu doğuracak davranışları önlemek için hüküm tarihine yakın yeni bir değer tesbiti yapılmalıdır. Geçit hakkı kurulmasına ilişkin davalarda davanın niteliği gereği yargılama giderleri davacı üzerinde bırakılmalıdır. Somut olayada;Dava, 31.7.1997 tarihinde açılmış, hüküm tarihi 21.11.2001 olup, kurulan geçit yeri için öngörülen bedel 24.11.2000 tarihinde, dava tarihine göre belirlenmiştir. Bu halde dava tarihi ile karar tarihi sırasında taşınmaz değerinde değişim yaratabilecek uzunca bir sürenin geçtiğinin kabulü ile hüküm tarihine yakın yeni bir değer tespiti yapılarak buna göre karar verilmelidir. Ayrıca az yukarıda açıklandığı üzere yargılama giderlerinin de davacı üzerinde bırakılmaması doğru değildir. Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.3.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/11987
Karar No: 2021/1312
Karar Tarihi: 15.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11987 E.  ,  2021/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 17/02/2020 tarihli ve 2019/31513 soruşturma, 2020/492 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Gebze Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/03/2020 tarihli ve 2020/23491 soruşturma, 2020/1282 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2020 tarihli ve 2020/429 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 21/10/2020 gün ve 94660652-105-41-14303-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/11/2020 gün ve 2020/97852 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında; ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, müşteki tarafından şüpheli ile anlaştığı aracı satın almak için kapora olarak gönderilen paranın Akbank'a ait 539 numaralı Bursa Hürriyet Şubesi 1 ATM'den çekildiğinin anlaşılması karşısında, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Yalova Ağır Ceza Mahkemesinin 19/03/2020 tarih ve 2020/429 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 15/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/10824
Karar No: 2007/11285
Karar Tarihi: 29.05.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/10824 E.  ,  2007/11285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2007

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yüksek 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine,  29.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.