erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14
Karar No: 2014/13669
Karar Tarihi: 03.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14 E.  ,  2014/13669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ... ve müdafiinin, bir sebebe dayanmayan; sanık ... müdafiinin, hükmün hukuka aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suça konu sahte paraların 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verildikten sonra, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesi gereğince işlem yapılmak üzere T.C. Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, müsadere kararı verilmeden, "imha edilmek üzere en kısa sürede en yakın Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası merkez veya taşra birimine" gönderilmesi şeklinde karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden suça konu sahte paraların Merkez Bankası veya taşra birimine gönderilmesine ilişkin bölümden "imha edilmek üzere en kısa sürede en yakın Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası merkez veya taşra birimine gönderilmesine" ibaresi çıkarılarak yerine “TCK.nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine ve Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasına gönde- rilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın hükümden sonra 28.02.2013 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu hususun araştırılarak 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi gereğince, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 03.06.2014 gününde oybirli- ğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4042
Karar No: 2013/2997
Karar Tarihi: 25.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/4042 E.  ,  2013/2997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizlemek

HÜKÜM : Sanık ... Karaman için: Beraat

Sanık ... için: 213 sayılı VUK 359/a-2 md.si uyarınca erteli 6 ay hapis cezası

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ...' ın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere vaki istem üzerine merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık ... hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin kurumlar ve katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde sanık hakkında “defter ve belgeleri gizlemek” eylemi nedeniyle CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik CMK’nun 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması, sanık ... hakkında ise 213 sayılı VUK' nun 94. maddesine göre, kayıtlarda şirket müdürü olarak görülen ...'a yapılan tebligat, şirket yetkilisi olan sanık ... Karaman'ı da kapsayacağından, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine beraatine karar, verilmesi

Yasaya aykırı ve sanık ... ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9913
Karar No: 2016/1805
Karar Tarihi: 15.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/9913 E.  ,  2016/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 50/1. maddesinde kısa süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre seçenek yaptırımlara çevrilebileceği belirtildiği halde, sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının paraya çevrilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkındaki hapis cezasının TCK'nın 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi sırasında belirlenen gün yerine “25 gün karşılığı olarak 500 TL adli para cezasına çevrilmesi ile sanığın neticeten 8000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” dair ibareye hükmün 5. bendinde yer verilerek karışıklığa neden olunması,

3- Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde vekalet ücreti, maktu ve nisbi olmak üzere belirlenmiştir.

Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücreti nisbi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan idare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen orman emvallerinin değeri üzerinden nisbi vekalet ücretine de hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 326/son maddesinde yer alan sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 15/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8208
Karar No: 2012/4165
Karar Tarihi: 08.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8208 E.  ,  2012/4165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Hükme dayanak yapılan fen bilirkişisinin krokili raporunda davacı Hazine'nin davaya konu taşınmazlar için dayandığı Mart 333 tarih 82 nolu 10. kıta tapu kaydı ile çevre parseller için tutunduğu aynı tarih 83 nolu 11. kıta, 81 nolu 9. kıta, 80 nolu 8. kıta, 79 nolu 7. kıta, 78 nolu 6. kıta, 77 nolu 5. kıta nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenen tüm taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile kesinleşmelerine esas alınan mahkeme kararı ve varsa Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin, yine bu tapu kayıtlarının kapsadığı kabul edilen taşınmazları dıştan çevreleyen tüm taşınmazlara ait kesinleşme şerhini gösterir kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespitlerine esas alınan tesisten itibaren tüm tedavüllü kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/14636
Karar No: 2015/4462
Karar Tarihi: 02.11.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/14636 E.  ,  2015/4462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/251510

Karar Tarihi – Numarası : 30.12.2009 - 2009/6 esas ve 2009/445 karar

Suç : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma (sanıklar Hasan, Emre ve

1- Sanık S.. A.. hakkındaki beraat hükmünün incelenmesinde;

Sanık müdafiinin hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığına ilişkin tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Hükmün gerekçesine yönelik temyiz itirazları bulunmayan sanık müdafiinin, beraat hükmünü temyize hakkı bulunmadığından, temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar Hasan ve Özgür hakkında verilen mahkümiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek nitelikte hükümlülüğü bulunan sanık Hasan hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

3- Sanık Emre hakkında verilen mahkümiyet hükmünün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık Hasan hakkında içeriğine değişik anlamlar yüklenebilecek soyut nitelikteki telefon görüşmeleri dışında cezalandırılmasına yetecek düzeyde delil bulunmadığı aşamada, sanık Emre'nin uyuşturucu maddenin sanık Hasan'a ait olduğu, Hasan tarafından kendisine para gönderildiği ve kargo şubesine yönlendirildiğini söyleyerek suç ortaklarının ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 192/3. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/12252
Karar No: 2024/18933
Karar Tarihi: 09.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/12252 E.  ,  2024/18933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesi

TARİHİ : 23.05.2024

EK KARAR TARİHİ : 07.06.2024

SAYISI : 2024/487 E., 2024/2360 K.

KATILAN : Mustafa Akarsu

SANIK : Devrim Zengin

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.06.2024 tarihli ve 2024/487 Esas, 2024/2360 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 07.06.2024 tarihli ve 2024/487 Esas, 2024/2360 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık vasisinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Salihli 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Bu belge 5070 sayılı Yasa hükümlerine göre elektronik olarak imzalanmıştır.
Esas No: 2017/510
Karar No: 2018/3522
Karar Tarihi: 18.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/510 E.  ,  2018/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81, 29, 53, 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’yı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin varlığına ilişkin cezayı azaltıcı sebep takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin duruşmalı incelemedeki ve temyiz dilekçesindeki meşru müdafaanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Beyoba Beldesinde kahvehane işleten maktûlün izinsiz hint keneviri ektiği için kendisini ihbar eden sanığa uzun süredir kızgın olduğu, bu nedenle aynı yerde kahvehanesi olan ... isimli şahsı öldürmesi veya iş yerini yakması için uzun süredir sanığa baskı uyguladığı, son gün akşam saatlerinde evinin önüne gidip "bu işi bugün bitireceğiz" diyerek ısrar ettiği, talebini kabul etmeyen sanığı sıkıştırmaya devam ettiği, kendisine ve kız kardeşine sövdüğü, sanığın direnç göstermesi üzerine tokatladığı, küfürlerine devam etmesi üzerine evine giren sanığın içeriden aldığı av tüfeği ile dışarıya çıkıp yakın mesafeden ateş ederek maktûlü öldürdüğü olayda,

1- Maktûlden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin nitelik ve derecesi ile devamlılığı karşısında, TCK’nun 81 ve haksız tahrik nedeniyle 12 yıl ile 18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK'nun 29/1. maddeleri uyarınca üst sınıra yakın bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, cezanın üst sınırdan belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Hususları bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 18/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

18/09/2018 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 20/09/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Esas No: 2013/13208
Karar No: 2014/3102
Karar Tarihi: 06.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/13208 E.  ,  2014/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/254955

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2011

NUMARASI : 2010/606 (E) ve 2011/163 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 Sayılı TCK'nın 165/1.maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın 5 gün olacağı, somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, adli para cezasında alt sınırdan uzaklaşılarak, 60 gün karşılığı fazla adli para cezasına hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, CMUK.nun 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunmakla, 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı yasanın 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, yasanın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanarak sonuç adli para cezasının 80,00TL olarak belirlenmesine, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde öngörülen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/46446
Karar No: 2013/23692
Karar Tarihi: 24.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46446 E.  ,  2013/23692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatı alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle reddine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.09.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ...geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle taleple bağlılık kuralı dikkate alındığında her ne kadar karar doğruysa da taraflar arasındaki iş sözleşmesi davacının görev değişikliğini kabul etmemesi üzerine işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinin 8/III maddesi uyarınca taraflar arasında yapılan ikale sözleşmesi ile kıdem, ihbar ve iş güvencesi tazminatı ödenerek sona erdirildiği halde mahkemece bunun ikale olmayıp işverenin haksız feshi olduğu yönündeki değerlendirmesi hatalıdır. Yine kıdem tazminatı ile iş güvencesi tazminatından gelir vergisi kesilmeyip damga vergisi kesilmesi gerekir. Bu tazminatlardan gelir vergisi kesilip vergi dairesine yatırılması halinde vergi yükümlüsü işçi olduğundan usulsüz kesilen verginin iadesini vergi dairesinde talep edebilir. Gelir Vergisi Kanununda usulsüz kesilen verginin işverene iadesine ilişkin bir hüküm bulunmadığından mahkemenin davanın reddine ilişkin gerekçesi hatalı ise de verilen karar sonuç olarak doğru olduğundan tarafların temyiz talebinin reddi ile kararın ONANMASINA, Davalı yararına takdir edilen 990.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, davalıdan fazla alınan 28.10 TL.nin ilgiliye iadesi ile aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, 24.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/2007
Karar No: 2021/5003
Karar Tarihi: 08.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/2007 E.  ,  2021/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Yargıtay 7. Hukuk Dairesi' nin onama kararı ile kesinleşen ilamının Kadastro Mahkemesinin elindeki dava bakımından kesin delil olması söz konusu değil ise de, davacı aleyhine güçlü delil niteliğinde olduğu belirtilerek, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmiş olmasının isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, 08.07.2015 tarihli ek kararla, yasal süresi içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle temyiz talebinin ile reddine karar verilmiş ve iş bu ek kararın temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 19.12.2018 tarih ve 2016/5480 Esas, 2018/7991 Karar sayılı ilamıyla, temyiz inceleme isteminin süre yönünden reddine karar verilmiş, iş bu karara yönelik olarak davacı tarafından kanun yoluna başvurulmuş ve mahkemenin 13.03.2019 tarihli ek kararı ile, bu isteğin reddine karar verilmiş ve ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece, 13.03.2019 tarihli ek kararla, Yargıtay kararının temyiz edilebilecek kararlardan olmadığı gerekçesi ile temyiz inceleme talebinin reddine karar verilmiş olmakla birlikte, davacının 22.03.2019 tarihli dilekçesi, Dairemizin 19.12.2018 tarih 2016/5480 Esas, 2018/7991 Karar sayılı kararının bozulması isteğine ilişkin olduğuna göre, bu talep karar düzeltme isteği mahiyetinde olup, davacının karar düzeltme talebinin usulüne uygun olup olmadığını denetleme görevinin Dairemize ait olduğu anlaşılmakla; Mahkemece verilen 13.03.2019 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2- Karar düzeltme isteminin incelenmesine gelince, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 440/III-2. maddesi gereğince, Sulh Hukuk Mahkemesi kararlarının temyiz edilmesi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı düzeltme yoluna başvurulması mümkün olmayıp davacının karar düzeltme isteğinin açıklanan nedenle REDDİNE, peşin yatırılan harcın talep halinde yatırana iadesine, 08.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.