erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/12082
Karar No: 2022/3938
Karar Tarihi: 09.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12082 E.  ,  2022/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Kamu davasının reddi, beraat, mahkumiyet

A)“2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarından ve “18.08.2010 tarihli tebligata konu defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile birleştirilen davada “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan kamu davasının reddine dair hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçu ve 2010 ve 2011 takvim yılllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden eksik gösterilen suç tarihlerinin sırasıyla 03.09.2010, 31.12.2010 ve 31.12.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiillerin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suçların vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı; 2009 takvim yılı yönünden sanık hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılındığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)“2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin; “08.08.2011 tarihli tebligata konu defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen sahte fatura düzenleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği; sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 14.06.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15192
Karar No: 2010/20603
Karar Tarihi: 14.12.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/15192 E.  ,  2010/20603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın üzerine atılı silahla yaşamı tehlikeye sokacak şetkilde kasten yaralama suçu için 5237 sayılı yasanın 86/1, 86/3-e ve 87/1-d-son maddelerinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı nazara alınarak 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2013/22972
Karar No: 2014/34614
Karar Tarihi: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22972 E.  ,  2014/34614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/142-2013/222

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde satış bölge sorumlusu olarak çalıştığını, davacının davalı işyerinden ayrılmış olmasına rağmen kanuni haklarının tamamen ödenmediğini, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ve asgari geçim indirimi ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda taraflar arasında davacının alacaklarının ödenip ödenmediği, ne kadar ödendiği konusunda uyuşmazlık vardır. Davalı iş sözleşmesinin feshinden sonra davacıya toplam 6.828.00 TL ödendiğini savunmuş,bu ödemelerle ilgili olarak toplam 6.231.00 TL lik ödeme belgesi dosyaya sunmuş ve yemin deliline dayanmıştır. Mahkemece davalının yemin deliline dayandığı gözetilerek karşı tarafa yemin teklif etme hakkı bulunduğu hatırlatılmalı, yemin teklif edildiği takdirde gerekli usuli işlemler yapıldıktan sonra oluşacak duruma göre karar verilmesi gerekirken bu yan göz ardı edilerek sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/21813
Karar No: 2013/11237
Karar Tarihi: 11.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/21813 E.  ,  2013/11237 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.12.2009 gün ve 2008/431 Esas, 2009/618 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin, sanığın öğretmen olarak görev yaptığı ilköğretim okulunda yedinci sınıfta öğrenci olduğu, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kayıt örneğine göre mağdurenin hükümden sonra Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/519 Esas, 2010/456 sayılı Kararı ile doğum tarihinin suç vasfını değiştirmeyecek şekilde 1994 olarak düzeltildiği, mağdurenin aşamalardaki istikrarlı anlatımları, bu anlatımlarında hazır bulunan psikoloğun mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceği yönünde bir saptamasının olmaması ve mahkemece de böyle bir gözlemin bulunmaması nedeniyle tebliğnamede bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiş, sanığın atılı suçu TCK.nın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 53/5. maddesinin uygulanmaması ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5998
Karar No: 2019/9532
Karar Tarihi: 23.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/5998 E.  ,  2019/9532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “...suçun işleniş biçimi, sanığın şahsi, sosyal ve ekonomik durumu...” alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, adli para cezası ile ilgili temel ceza belirlenirken aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılıp 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması,

2-Sanığın adli sicil kaydında bulunan tekerrüre esas ilamlardan, en ağırı olan Üsküdar 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2005/1051 Esas - 2006/410 Karar ve 14/06/2006 tarihli ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, bu ilamla birlikte suç tarihinden sonra kesinleşen ve tekerrüre esas nitelikte olmayan Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/431 Esas - 2011/97 Karar ve 01/03/2011 tarihli ilamının da tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunmakla, 5237 sayılı TCK’nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim ile sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL'den hesaplanıp, sonuç adli para cezasının 80,00 TL olarak belirlenmesine; sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “...Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/431 Esas - 2011/97 Karar 01/03/2011 tarihli ilamı ile verilen cezasının 09/03/2011 tarihinde kesinleştiği” ibaresinin çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/3183
Karar No: 2025/2042
Karar Tarihi: 18.02.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3183 E.  ,  2025/2042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/599 E., 2024/131 K.

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1) 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık eylemleri nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı gözetilmeden düşme kararı verilmesi,

2)213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca kovuşturma şartı olan mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin "sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olduğu, Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 27.01.2015 tarihli ve 2015/396 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaaya aykırı olarak “2009, 2010, 2011, 2012 ve 2913 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan kamu davası açıldığı, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan sahte fatura düzenleme suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, “sahte fatura düzenleme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Suça konu faturaların KDV indiriminde kullanılmış olması nedeniyle, kullanılan son fatura tarihine göre 25.07.2013 olması gereken suç tarihinin gerekçeli karar başlığında yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/2496
Karar No: 2018/8146
Karar Tarihi: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2496 E.  ,  2018/8146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirket hakkında henüz ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayetçi vekilince 12/10/2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin 30/11/2015 olmasına rağmen karar başlığında 12/10/2015 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25958
Karar No: 2014/9228
Karar Tarihi: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25958 E.  ,  2014/9228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/341-2013/297

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan inceleme hüküm vermeye elverişli değildir.Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında, getirtilen emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra, sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu raporlara göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi taşınmaz ve emsal taşınmazların Arsa metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonunca resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri getirtilip denetlendikten sonra, bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmediği gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3750
Karar No: 2010/9622
Karar Tarihi: 22.09.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/3750 E.  ,  2010/9622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KARAR TARİHİ :21.10.2008

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kişisel malların iadesi davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kişisel eşyaların iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalının ortak evden ayrılırken üzerinden bıçak tehdidi ile zorla alınan ziynet eşyaları, ev eşyaları ve düğünde takılan toplam 5000 TL paranın yarısının müvekkiline iade veya bedelinin tahsilini istemiştir. Davalı vekili davacının evden ayrılırken ziynetlerini yanında götürdüğünü, şahsi eşyalarının evde olup alabileceğini ancak ev eşyası getirmediğini, paraların ise düğün salonu ve araç giderleri için harcandığını davanın reddini savunmuştur.

Davacı bir kısım ev eşyaları hakkındaki istemini atiye bırakmış ve redde ilişkin hüküm kısmını temyiz etmemiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ziynet eşyalarına ilişkin temyiz itirazlarına gelince; HUMK.'a göre yemin kesin delil olup davacı ziynetlerle ilgili iddiasını kanıtlamak için yemin deliline dayanmış ve 29.7.2009 tarihli oturumda davalı davacının ziynetlerini giderken yanında götürdüğüne dair yemin etmiştir. Bu durumda ziynetlerle ile ilgili istemin reddine karar vermek gerekirken takdiri delil olan tanık beyanına dayanılarak istemin kısmen kabulü doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 2.bentte yazılı nedenle ziynetlere ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5295
Karar No: 2019/1369
Karar Tarihi: 27.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5295 E.  ,  2019/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm :TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler :Sanık müdafileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı,başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığı belirlenerek sanık müdafiinin temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanığın çocuğunu örgütle iltisaklı okula göndermesi ile örgütle iltisaklı zaman gazetesine abone olma eylemlerinin örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA , 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.