Esas No: 2019/7003
Karar No: 2019/7757
Karar Tarihi: 20.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7003 E.  ,  2019/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEME KARARI : Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarih,

SUÇLAR : Hırsızlık, hakkı olmayan yere tecavüz

Sanık ... hakkında hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçundan yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nun 141/1 ve 62. maddeleri gereğince netice olarak 9.000,00 TL adli para cezası ile aynı Yasa'nın 154/1 ve 62. maddeleri uyarınca netice olarak 4.500,00 TL adli para cezasına ilişkin Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 14/10/2015 tarih, 2015/270 Esas ve 2015/995 Karar sayılı kararına ilişkin sanık ... müdafii ile katılanlar ... ve ...'in temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarih, 2017/2264 Esas ve 2019/633 Karar sayılı kararıyla;

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tecavüze konu gayrimenkullerden 138 ada 22 numaralı parsel malikinin DSİ Genel Müdürlüğü olması sebebi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden ve kesilen ağaçların bulunduğu yerin bir kısmının da bilirkişi tespitine göre yine DSİ Genel Müdürlüğü’ne ait 138 ada 22 numaralı parsel üzerinde bulunması karşısında, hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçları uzlaşma kapsamına girmeyeceğinden, tebliğnamedeki bozma görüşene iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafii ile katılanlar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 03/04/2019 tarih ve 2019/31259 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP:

Sanık ... hakkında 25/03/2015 tarihli iddianame ile "Müşteki ...'in diğer müşteki ...'dan kiralamış olduğu Hacılar Köyü Akmescit mevkiinde bulunan elma bahçesindeki 37 adet elma ağacının tarla komşusu olan sanık ... tarafından bahçe evi ve su kuyusu yapılarak kiralanan yere tecavüzde bulunulduğu iddiaları nedeniyle soruşturma başlatıldığı, şikayetçilerin yakınması ve bu yakınmayı doğrular tanık beyanı dikkate alındığında şüphelinin kendisine ait olmayan bahçeden ağaç keserek ve götürerek hırsızlık ve aynı yere ev ve su kuyusu yaparak hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediğinden" bahisle kamu davası açıldığı,

Dosyada mevcut 03/07/2019 ve 06/07/2019 tarihli bilirkişi raporu içeriklerinde; şikayete konu yerin 138 ada 23 nolu parsel olduğu ve bu parselin içinde bulunan bir sıra 30 adet elma ağacının kesilmiş olduğu ayrıca bu parsele taşacak şekilde kulübe ve baraka yapılmış olduğunun tespit edildiği, anılan bilirkişi raporlarında yargılamaya konu olmayan müştekilerin arazisine komşu olan DSİ Genel Müdürlüğüne ait olan 138 ada 22 nolu parsel içerisinde 53 adet elma ağacının da dikili olduğunun belirtildiği,

Sanık hakkında ki, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesi 2015/270 Esas 2015/995 Karar sayılı, 14/10/2015 tarihli gerekçeli kararda; "Sanık ...'in söz konusu yere kendisinin olmadığını bildiği halde ağaç dikerek, kulübeyi büyüterek ve katılanın kiraladığını artık tarlayı kullanmayacağını öğrendiği vakitte kendi tarlasına traktör geçişini sağlamak için yoldan ve kendi tarlası sınırına giden yerdeki 30 adet ağacı kesip götürerek üzerine atılı hakkı olmayan yere tecavüz ve hırsızlık suçlarını işlediği sabit olmuştur. Bu nedenle sanığın tarlanın zilyedi Fevzi'ye ve sahibi Ertuğrul'a karşı işlediği hakkı olmayan yere tecavüz suçundan TCK 154/1. maddesinden cezalandırılmasına, sabıkasız geçmişi nedeni ile TCK 62. maddeden indirim yapılmasına, hapis cezasının ise sanığın sabıkasız geçmişi ve kişiliği, sosyal durumu dikkate alınarak adli para cezasına çevrilmesine, günlüğü ekonomik duruma göre 30,00 TL'den hesaplanmasına, katılanların zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Sanığın hırsızlık suçu nedeni ile TCK 141. maddesinden cezalandırılmasına, sabıkasız geçmişi nedeni ile TCK 62. maddeden indirim yapılmasına, hapis cezasının ise sanığın sabıkasız geçmişi ve kişiliği, sosyal durumu dikkate alınarak adli para cezasına çevrilmesine, günlüğü ekonomik duruma göre 30,00 TL den hesaplanmasına, katılanların zararı giderilmediğinden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına" şeklinde karar verildiği.

Sanık ... hakkında ki, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımızın, 28/02/2017 gün, 2016/3384 tebliğname nolu tebliğnamesi ile;

" 1- Hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden;

"6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Hırsızlık suçu yönünden;

"Müşteki ... ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın şikayete konu 138 ada 23 ada nolu müştekinin arazisine izinsiz bahçe evi yaptığı ağaçlar diktiği daha sonra anılan ağaçları kesip götürdüğünün anlaşılması karşısında; kesilip götürülen ağaçlar yönünden hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde atılı hırsızlık suçundan mahkumiyete hükmedilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle,

Bozmayı gerektirmekle hükmün CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASI," talebinde bulunulduğu,

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15/01/2019 gün ve 2017/2264 Esas, 2019/633 Karar sayılı kararı ile;

"Tecavüze konu gayrimenkullerden 138 ada 22 numaralı parsel malikinin DSİ Genel Müdürlüğü olması sebebi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçu yönünden ve kesilen ağaçların bulunduğu yerin bir kısmının da bilirkişi tespitine göre yine DSİ Genel Müdürlüğü’ne ait 138 ada 22 numaralı parsel üzerinde bulunması karşısında, hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçları uzlaşma kapsamına girmeyeceğinden, tebliğnamedeki bozma görüşene iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafii ile katılanlar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA," şeklinde karar verildiği,

İTİRAZ NEDENLERİ:

Sanık ... hakkındaki iddianame ve yargılamanın, şikayete konu 138 ada 23 nolu parsele ilişkin olduğu, anılan iddianamede sanık ...'in DSİ Genel Müdürlüğüne ait olan 138 ada 22 nolu parsel içerisinde ağaç diktiğine, kesip götürdüğüne, bahçe evi yaptığına ilişkin herhangi bir anlatım ve iddianın bulunmadığı, DSİ Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilmediği ve karardan haberdar olmadığının anlaşılması karşısında; temyiz incelemesinin şikayete, iddianameye ve hükme konu 138 ada 23 parsel nolu araziye münhasıran yapılarak 28/02/2017 tarihli, 2016/3384 tebliğname nolu tebliğnamemizde de talep ettiğimiz üzere karar verilmesi gerektiği,

DSİ Genel Müdürlüğüne ait 138 ada 22 parsel üzerindeki eylemlerin yargılamaya ve temyiz incelemesine dahil olduğunun kabulu halinde dahi hırsızlık suçuna konu olarak bu parselden ağaç kesilip götürüldüğüne ilişkin herhangi bir iddia ve tespitin bulunmaması, bu parselde tespit edilen ekili ağaçları da sanığın ektiğine ilişkin tanık beyanlarının da bulunması nedeniyle hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmayacağından, atılı hırsızlık suçu yönünden aynı şekilde, 28/02/2017 tarihli, 2016/3384 tebliğname nolu tebliğnamemizde de talep ettiğimiz üzere karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde Onama kararı verilmiş olması,

SONUÇ VE İSTEM: Açıklanan gerekçelerle;

1-Sanık ... hakkında "Hakkı olmayan yere tecavüz" suçundan kurulan hükme ilişkin;

6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması hususu, bozmayı gerektirmekle hükmün CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında "hırsızlık" suçundan kurulan hükme ilişkin;

Müşteki ...'ın "tapulu arazime ağaç dikip ev yapan, kuyu açan sanık hakkında şikayetçi olduğuna" ilişkin beyanlarının içeriği ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın şikayete konu 138 ada 23 ada nolu müştekinin arazisine izinsiz bahçe evi yaptığı ağaçlar diktiği daha sonra anılan ağaçları kesip götürdüğünün anlaşılması karşısında; kesilip götürülen ağaçlar yönünden oluşan hukuki ihtilafta nazara alındığında, hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde atılı hırsızlık suçundan mahkumiyete hükmedilmesi, yasaya aykırı bulunduğundan,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmekle,

Hükmün CMUK’nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, karar verilmesi itiraz kabul edilmediği taktirde dosyanın itiraz incemesi yapılmak üzere Yüksek Ceza Genel Kurulu Başkanlığına tevdii itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI;

Sanık ... hakkındaki iddianame ve yargılamanın, şikayete konu 138 ada 23 nolu parsele ilişkin olduğu, anılan iddianamede sanık ...'in DSİ Genel Müdürlüğüne ait olan 138 ada 22 nolu parsel içerisinde ağaç diktiğine, kesip götürdüğüne, bahçe evi yaptığına ilişkin herhangi bir anlatım ve iddianın bulunmadığı, DSİ Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilmediği ve karardan haberdar olmadığı, temyiz incelemesinin şikayete, iddianameye ve hükme konu 138 ada 23 parsel nolu araziye münhasıran yapılması gerektiği, DSİ Genel Müdürlüğüne ait 138 ada 22 parsel üzerindeki eylemlerin yargılamaya ve temyiz incelemesine dahil olduğunun kabulu halinde dahi hırsızlık suçuna konu olarak bu parselden ağaç kesilip götürüldüğüne ilişkin herhangi bir iddia ve tespitin bulunmaması, bu parselde tespit edilen ekili ağaçları da sanığın ektiğine ilişkin tanık beyanlarının da bulunması nedeniyle hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmadığından bahisle tüm suçlar yönünden Dairemizin onama kararının değiştirilmesi talep edilmiştir.

KARAR;

Sanık ... hakkındaki iddianame ve yargılamanın, şikayete konu 138 ada 23 nolu parsele ilişkin olduğu, anılan iddianamede sanık ...'in DSİ Genel Müdürlüğüne ait olan 138 ada 22 nolu parsel içerisinde ağaç diktiğine, kesip götürdüğüne, bahçe evi yaptığına ilişkin herhangi bir anlatım ve iddianın bulunmadığı, DSİ Genel Müdürlüğünün davaya dahil edilmediği ve karardan haberdar olmadığı, temyiz incelemesinin şikayete, iddianameye ve hükme konu 138 ada 23 parsel nolu araziye münhasıran yapılması gerektiği, DSİ Genel Müdürlüğüne ait 138 ada 22 parsel üzerinde hırsızlık suçuna konu olarak bu parselden ağaç kesilip götürüldüğüne ilişkin herhangi bir iddia ve tespitin bulunmaması karşısında hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2019 Tarih ve 2019/31259 sayılı itiraz istemi hırsızlık suçu yönünden yerinde görülmüş olduğundan İTİRAZIN KABULÜNE, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 15/01/2019 tarih, 2017/2264 Esas ve 2019/633 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen onama kararının KALDIRILMASINA,

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında "Hakkı olmayan yere tecavüz" suçundan kurulan hüküm yönünden; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden ise; müşteki ...'ın "Tapulu arazime ağaç dikip ev yapan, kuyu açan sanık hakkında şikayetçi olduğuna" ilişkin beyanlarının içeriği ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından

sanığın şikayete konu 138 ada 23 ada nolu müştekinin arazisine izinsiz bahçe evi yaptığı ağaçlar diktiği daha sonra anılan ağaçları kesip götürdüğünün anlaşılması karşısında; kesilip götürülen ağaçlar yönünden oluşan hukuki ihtilaf da nazara alındığında, hırsızlık suçunun yasal unsurları oluşmadığı halde sanığın atılı hırsızlık suçundan beraati gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.