erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/8708
Karar No: 2014/16449
Karar Tarihi: 09.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8708 E.  ,  2014/16449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bismil Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2010/769-2013/809

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Dosyadaki bilgi ve belgelerden, özellikle Belediye İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün cevabi yazısından dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup-olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ile oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden rapora göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmazın yol olarak el atılan kısımlarının yüzölçümlerine ilişkin birinci fen bilirkişi raporu ile ikinci fen bilirkişi raporları arasındaki çelişkinin giderilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın kamulaştırmasız el atılan kısımlarındaki davacılara ait payların iptali ile TMK 999 maddesi uyarınca terkinine karar verilmesi ile yetnilmesi gerekirken, yazılı şekilde infazda tereddüt oluşturacak şekilde terkin hükmü kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/8646
Karar No: 2008/9072
Karar Tarihi: 10.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/8646 E.  ,  2008/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Davacı, intifa hakkı sahibi olduğu taşınmaza davalı şirketin otogaz satarak elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal isteğinde bulunmuştur. Davalı, davacı ile otogaz satışı hususunda 5 yıllık sözleşme düzenlediklerini, sözleşme süresi bitmesine rağmen davacının komisyon almaya devam ettiğini savunmuştur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık açıklandığı şekli ile otogaz satışına ilişkin sözleşme hükümlerine göre çözümleneceğinden, 2797 sayılı Yargıtay K.nun 14.maddesi gereğince temyiz incelemesi 19.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Yukarıda belirtilen nedenle dosyanın görevli sözü edilen Yüksek Daire Başkanlığına gönderilmesine, 09.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15219
Karar No: 2012/33441
Karar Tarihi: 15.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15219 E.  ,  2012/33441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi   tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekilinin talebi üzerine borçlu A...A...’a murisi S...A...’dan intikal edecek miras hissesi nedeniyle adı geçen muris adına kayıtlı taşınmazların tapu kaydı üzerine haciz konulduğu, şikayetçilerin ise borçlunun mirasçı sıfatı bulunmadığı ve kendilerinin mirasçı olduğu nedeniyle haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurdukları anlaşılmıştır.

Borçlunun mirasçı sıfatının bulunmadığının belirlenmesi halinde, diğer mirasçılar, mirasçı sıfatı bulunmayan borçlunun borcundan dolayı murise ait mallar üzerine konulan haczin kaldırılmasını isteyebilirler.

Somut olayda, şikâyetçiler 20.05.2009 tarihli düzenleme şeklinde miras hissesinden feragate ve Torbalı Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2011/634 sayılı mirasçılık belgesine dayanmıştır. Feragatname ve mirasçılık belgesinden de anlaşılacağı üzere borçlu A... A... mirastan feragat etmiştir. Feragatname ve mirasçılık belgesi iptal edilmediği sürece geçerlidir. Dar yetkili icra mahkemesince feragatnamenin geçerli olup olmadığı tartışılamaz. TMK. nun 678. maddesi ancak genel mahkemede açılacak bir davada değerlendirme konusu yapılabilir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Şikayetçilerin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8506
Karar No: 2019/4213
Karar Tarihi: 30.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/8506 E.  ,  2019/4213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında “2010” şeklinde yanlış gösterilen suç tarihinin, sahte faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle, 2007 takvim yılı için “25.08.2007”, 2008 takvim yılı için “25.04.2008” olarak Mahkeme tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

A) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni sayılmamış; ...... sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

B) 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçunun, suç tarihi itibarıyla temel cezasının alt sınırının 18 ay hapis olduğu gözetilmeden ve temel cezanın teşdiden uygulandığına ilişkin bir gerekçe de gösterilmeden, temel cezanın 3 yıl hapis olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre;

a) Sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) ...... sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına,

30.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/23374
Karar No: 2017/5004
Karar Tarihi: 29.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23374 E.  ,  2017/5004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti usulüne aykırı terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Bu sebeple borçlu şirket yetkilisi olan sanığa Tebligat Kanunu'nda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle, tespit edilecek adresine yeniden usulüne uygun duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25292
Karar No: 2014/36428
Karar Tarihi: 22.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/25292 E.  ,  2014/36428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Katılan kurum vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre talebinin 11.02.2013 tarihli ek karara karşı olduğu, ancak mahkeme tarafından yapılan yargılama sonucunda bir karar verildikten sonra bu kararın kesinleşme süreci bitmeden yeni bir karar verilemeyeceği, bu sebeple 11.02.2013 tarihli düşmeye ilişkin ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Mahkeme tarafından katılan kurum vekilinin yüzüne karşı verilen 11.02.2013 tarihli mahkumiyet kararına bir temyiz istemi bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 22/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21668
Karar No: 2017/36576
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21668 E.  ,  2017/36576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/7740
Karar No: 2012/12226
Karar Tarihi: 15.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/7740 E.  ,  2012/12226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.812 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının devlet ormanından usulsüz ağaç kesmesi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 113 ve 114.maddeleri gereğince tazminat ve ağaçlandırma gideri 3.812 TL zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı duruşmalara gelmediği gibi, cevap dilekçesi de vermemiştir.Mahkemece; davalının ağaç kestiğine dair delil bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

... Sulh Ceza Mahkemesinin 12/11/2009 tarih, 2009/83 E.- 2009/139 K.sayılı ilamı ile davalı hakkında yapacak emval veren ağaç kesmek suçundan 6831 sayılı Kanunun 91/1, 108/son maddeleri gereğince açılan kamu davası sonucunda mahkemece, sanığın motorlu testere ile orman emvali kesmek suçundan 6 ay hapis ve 10 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, 3. Ceza Dairesinin 18/05/2011 tarihli ilamı ile zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmiştir.Davada, 6831 sayılı Kanunun 113 ve 114.maddeleri gereğince ağaçlandırma zarar bedeli talep edilmektedir.Ceza dosyasında yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda, 230 adet ağacın kesildiği belirtilmiş, dinlenen zabıt mümziside suç tutanağının doğru olduğunu beyan etmişlerdir.6831 sayılı Orman Kanununun 113 ve 114.maddeleri gereğince her türlü orman suçları ile tahrip olunan veya yakılan sahalar için bu kanunda yazılı tazminattan başka ayrıca, ağaçlandırma gideri esas tutularak ağaçlandırma masrafına ve tazminata da hükmolunur. Kanunun bu düzenleniş amacına göre, orman sahasından ağaç kesmek suretiyle yararlanma eylemi aynı zamanda suç oluşturduğuna göre davalının ağaçlandırma gideri ve zararı ile sorumlu tutulması gerekir.

Bu durumda, mahkemece; mahallinde keşif yapılarak veya ceza dosyasında rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre ağaçlandırma gideri ve tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,15/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/29571
Karar No: 2014/12576
Karar Tarihi: 07.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29571 E.  ,  2014/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Midyat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/364-2013/316

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarına Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin hükümleri kıyasen uygulanır. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışların emsal alınıp değerlendirme tarihlerindeki karşılıkların fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazın tapudaki satış değerinin gerçeği yansıtmadığı, harç ve vergiyi eksik ödemek için değerinin düşük gösterildiği, dava konusu taşınmazın emsalden 3 kat daha değerli olduğu belirtilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde bulunduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/216
Karar No: 2021/1020
Karar Tarihi: 24.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/216 E.  ,  2021/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı ...ile kurmak istediği iş nedeni ile paraya ihtiyaç duyduğunu, dava konusu 166 ada 1 parsel sayılı taşınmazı davalı ...'dan aldığı borç nedeniyle teminat amaçlı olarak davalıya devrettiğini, aralarındaki anlaşmaya göre taşınmazın kira bedelinin kendisine ödeneceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalının taşınmazı satmaya karar verdiğini, kira bedellerini de sahibi olduğu şirkete aktardığını ileri sürerek gabin hukuki nedenine dayalı olarak kira ödemelerinin davalıya yapıldığı hususunun tespiti ile bu bedelin borçtan mahsubuna, taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu, satış bedeli olarak davacıya 180.000 Doların elden, 65.000 Avronun ise satış gününden iki gün sonra ödendiğini, her ne kadar davacı taraf gabin hukuki nedenine dayanmış ise de açılan davanın inanç sözleşmesine dayalı olduğunu, davacı tarafın iddiasını yazılı delil ile ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece inançlı işlem iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine dair verilen kararın istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar vermiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 14.90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2805
Karar No: 2017/22612
Karar Tarihi: 18.10.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/2805 E.  ,  2017/22612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre O Yer Cumhuriyet Savcısının sanıklar hakkında tehdit suçundan kurulan hükümleri temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıkların, mağdurun öğretmen olarak görev yaptığı okula giderek, okul müdürüne hitaben ''sen bu okulun müdürü isen müdürlüğünü yap, Şaban Hoca'yı okuldan at, yoksa biz gerekeni yaparız'' biçimindeki sözlerle tehdit ettiklerinin iddia edilmesi karşısında, eylemlerinin TCK’nın 106/2-c maddesinde düzenlenen birden fazla kişi tarafından birlikte tehdit suçunu oluşturabileceği, kanıtları değerlendirme ve suçu nitelendirme görevinin asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın CMK'nın 7. maddesi de gözetilerek sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 1412 sayılı CMUK'nın 323. maddesi uyarınca görevli O Yer Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 18/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.