erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/6606
Karar No: 2019/2580
Karar Tarihi: 26.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/6606 E.  ,  2019/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 3.paragrafının çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/693
Karar No: 2013/1120
Karar Tarihi: 18.02.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/693 E.  ,  2013/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ-SANIKLAR : 1- ..., 2- ..., 3- ...

SUÇ : Kasten yaralama, silahla tehdit

HÜKÜM : 1- Sanık ... için; mağdur ...'i Bıçakla yaralamak suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.740.YTL adli para cezası.

2- Sanık ... için; mağdurlar ... ve ... 'ı tahrik sonucu silahla tehdit suçundan 106/2, 43/1, 29/1, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 5.000.YTL adli para cezası.

3- Sanık ... için; a) mağdur ... 'i bıçakla nitelikli yaralama suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

b) Mağdur ...'i bıçakla yaralamak suçundan TCK'nun 86/1, 86/3-e, 29/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.740.YTL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in "mağdurlar ... ve ...'a yönelik silahla tehdit", sanık ...'in "mağdurlar ...

.../...

ve ...'e yönelik kasten yaralama", sanık ...'ın "mağdur ...'e yönelik kasten yaralama" suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya vesaireye, sanıklar ...,... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 18/02/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Esas No: 2015/1951
Karar No: 2015/14709
Karar Tarihi: 23.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1951 E.  ,  2015/14709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2012/370-2014/1272

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre dava konusu taşınmaz emsal taşınmazdan 6.3 kat daha değersiz olduğu anlaşıldığından bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan taşınmazın dava konusu taşınmazdan 1,1 kat daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/39
Karar No: 2018/367
Karar Tarihi: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/39 E.  ,  2018/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalı kurum, yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 11/04/2016 gün ve 2015/13745 Esas, 2016/6362 Karar sayılı ilamına karşın karar düzeltme talep etmiştir.

Mahkeme, 23/08/2016 tarihli ek kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir.

Ek kararın, davalı kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Mahkemenin 18.12.2014 Tarih ve 2013/129 E, 2014/503 K sayılı kararının Dairemizin 11.04.2016 Tarih ve 2015/13745 E, 2016/6362 K sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı Kurum vekili 23.08.2016 Tarihli karar düzeltme talepli dilekçesi ile maddi hataya dayalı onama kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 23.08.2016 Tarihli ek karar ile iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı belirtilerek davalı Kurum vekilinin talebinin reddine karar verilmiş ve ek karar davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu gereğince iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yolu kapalı ise de; buna ilişkin olarak yapılan talepleri değerlendirme yetkisi mahkemeye ait olmayıp mahkeme tarafından bu hususta bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerektiğinden mahkemenin davalı Kurum vekilinin karar düzeltme talebinin reddine ilişkin 23.08.2016 Tarihli EK KARARININ KALDIRILMASINA,

2- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki; davacının davalı Kurum'a bildirilen çalışmalarının bulunduğu, Kaymakamlık ve sosyal dayanışma ve yardımlaşma vakfı tarafından davacının ek ders karşılığı öğretmen olarak görevlendirildiğine dair yazıları ile bordro tanıklarının beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, Dairemiz kararında da maddi hata bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

Yukarıda yazılı nedenlerle davalı Kurum vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26720
Karar No: 2017/3350
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26720 E.  ,  2017/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/31481
Karar No: 2016/11993
Karar Tarihi: 11.05.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/31481 E.  ,  2016/11993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında Mağdur ..., ..., ..., ...'ya karşı yaralama suçları yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

"Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararlarına karşı başvurulacak yasa yolu 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde hiçbir istisna öngörülmeksizin "itiraz" olduğu belirtilmekle, itiraz mercii tarafından incelenerek karar verilmek üzere temyizen incelenmeyen dosyanın mahalli mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında Mağdur ...'a karşı yaralama suçu yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, mağdura tokat attığı sırada mağdurun kafasını kaçırıp sağ tarafında bulunan masaya kafasını kazara vurarak yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, eylemin TCK 86/2 kapsamında olduğu, ancak mağdurun yüzünde sabit eser olacak şekilde yaralanması nedeniyle neticesi sebebiyle ağırlaşmış bir yaralanma meydana geldiği, TCK 23 maddesi kapsamında kast-taksir kombinasyonu çerçevesinde olayın değerlendirilerek neticesi sebebiyle ağırlaşan suçta, sanığın en az taksirle hareket etmesi gerektiği, olayda TCK 86/2 kapsamında bir yaralanma olduğundan sanığın mağdurun kafasını masanın köşesine vurup sabit eser olacak şekilde yaralanabileceğini öngördüğü, ancak böyle bir neticenin meydana gelmesini istemediği anlaşılmakla, olayın "bilinçli taksirle" meydana geldiği düşünülmeden doğrudan kasttan ceza verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 11.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13758
Karar No: 2018/5473
Karar Tarihi: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/13758 E.  ,  2018/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olarak; müştekinin beyanında, suça sürüklenen çocuğun daha önceden iş yerinde çalıştığını, olay günü de suça sürüklenen çocuk ve sanık...’in uyumak için içeri girdiklerini, herhangi bir zararının olmadığını, çalınan birşeyinin olmadığını söylemesi, suça sürüklenen çocuk ve temyiz dışı sanık..., söz konusu kahveye hava soğuk olduğu için geceyi orda geçirmek amacıyla girdiklerini savunmaları, 19.01.2011 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre de; içerde herhangi bir dağınıklığın olmadığı, eşyaların yerinde olduğunun tespit edilmesi karşısında, yaşı büyük olması nedeni ile hakkında ayrı dava açılan sanık...’ın dosyası getirtilip, sanığın ve suça sürüklenen çocuğun beyanları incelenerek, delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı BOZULMASINA, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/22656
Karar No: 2015/4892
Karar Tarihi: 16.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/22656 E.  ,  2015/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre bedel biçilmesi gerekir.Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihlerindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle dava konusu taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal olarak alınan taşınmazın tapudaki satış değerinin gerçeği yansıtmadığı, harç ve vergiyi eksik ödemek için değerinin düşük gösterildiği, belirtilerek, dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak, alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Dava konusu taşınmaza ait imar paftası üzerinde konumu işaretletildikten sonra, taşınmazın konut alanı olup olmadığı, tamamen veya kısmen kamuya özgülenip özgülenmediği, Belediye İmar Müdürlüğünden sorularak kamuya özgülendi ise özgülenme amacı tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile 1.675,74 m2 lik kısmına fiilen el atılan taşınmazın kamulaştırma planı içinde olduğundan bahisle 2.980,14 m2'lik bölümünün bedeline hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40510
Karar No: 2017/43368
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40510 E.  ,  2017/43368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/3091
Karar No: 2015/2639
Karar Tarihi: 07.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3091 E.  ,  2015/2639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalılar vekili tarafından 30.12.2014 tarihli dilekçe ile özetle; [...04.11.2014 tarihli duruşma öncesinde ibraz edilen 21.10.2014 tarihli dilekçe ile, aynı gün... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi,... İcra Mahkemesi ve...16. Aile Mahkemesi'nde duruşmalarının olduğunu gösterir duruşma zabıt örnekleri ekli mazeret dilekçesi ve getirtilmesi istenen belge ve dosyaların bildirimine ilişkin ibraz olunan dilekçelerin, dosya arasına konulmadığı, duruşma zaptına işlenmediği, 06.11.2014 tarihinde tutanak düzenlenmesi talebiyle gidildiğinden durumun öğrenildiği, dilekçelerin UYAP bilişim sistemine de işlenmediği, belge ve dosyaların bildirildiği dilekçenin "tarandı" kaşesi vurulmuş olarak dosya arasına konulduğu halde, mazeret dilekçesinin bulunamadığı ve dosya arasına konulmadığından, hâkimin tarafsızlığından şüphe duyulduğu...] gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ilişkin hâkimin mütalaası yerinde olduğundan onaylanmasına ve davalılar vekilinin istemi kötüniyetle yaptığı anlaşıldığından, HMK'nın 42/4. maddesi uyarınca takdiren 1.000.-TL disiplin para cezasına hükmedilmesine ilişkin verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Reddi hâkim istemine ilişkin olarak merci tarafından yapılan inceleme sonucunda, HMK'nın 42. maddesi uyarınca istemin reddi veya kabulü şeklinde bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde HMK'nın 39. maddesi uyarınca istemin reddi yönünde bildirilen görüşün onaylanmasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde iadesine 07/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/27977
Karar No: 2012/22301
Karar Tarihi: 24.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/27977 E.  ,  2012/22301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özel belgede sahtecilik suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda; beraatine ilişkin Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.04.2009 tarihli hükmü ile aynı mahkemenin 20.07.2009 günlü şikayetçi idare vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararına yönelik şikayetçi idare vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 25.09.2012 gün ve 2012/18700 Esas-2012/15970 Karar sayılı şikayetçi idare vekilinin mahkemenin temyiz isteminin reddine dair ek kararını süresinden sonra temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine dair kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın yaptığı itiraz üzerine 05.07.2012 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa’nın 99. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 308. maddesi uyarınca dosya dairemize gönderilmekle gereği görüşüldü: adli tatile rastlayan sürelerin işlemeyeceğine ve bu nedenle de şikayetçi idare vekilinin mahkemenin ek kararını süresinde temyiz ettiğine ilişkin itiraz nedenlerinin yerinde olduğu anlaşılmakla, itirazın kabulüne, Dairemizin 25.09.2012 gün ve 2012/18700 Esas-2012/15970 Karar sayılı şikayetçi idare vekilinin temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verilip gereği görüşüldü:

Duruşma için kendisine tebliğ yapılan şikayetçi idare adına hazine vekilinin 14.02.2008 tarihli celseye katıldığı ancak herhangi bir talepte bulunmadığı ayrıca bir çok celse devam eden yargılamada diğer duruşmalara katılmadığı cihetle; yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçi idare adına hazine vekilinin, kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 238. maddesi uyarınca usulüne uygun şekilde katılma isteminde bulunup bu sıfatı kazanmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca reddine ilişkin 20.07.2009 gün 2007/691 Esas -2009/235 Karar sayılı ek karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, şikayetçi idare adına hazine vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz talebinin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 24.12.2012 gününde oy birliği ile karar verildi.