erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2025/1006
Karar No: 2025/5043
Karar Tarihi: 24.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1006 E.  ,  2025/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 21.10.2024

EK KARAR SAYISI : 2024/1734 E., 2024/2362 K.

SUÇ : Kasten yaralama

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile ek kararın onanması

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2024/1734 Esas, 2024/2362 Karar sayılı ek kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesi ile ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan Bölge Adliye veya İlk Derece Mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 21.10.2024 tarihli ve 2024/1734 Esas, 2024/2362 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/23129
Karar No: 2013/15015
Karar Tarihi: 06.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23129 E.  ,  2013/15015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak; sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 Sayılı Yasanın 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hükmün gerekçesinde sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine karar verildiği belirtilerek ve bu karar doğrultusunda hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 30 gün olarak belirlenmesi suretiyle TCK'nın 165/1 ve 52/1. maddelerine açıkça aykırı davranılması sonucu, fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23816
Karar No: 2017/3695
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23816 E.  ,  2017/3695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8891
Karar No: 2024/9807
Karar Tarihi: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8891 E.  ,  2024/9807 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/228 Esas, 2023/1847 Karar

YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.09.2022 Tarihli ve 2022/1195 Esas, 2024/1536 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının ikamet adresinin ... Kıbrıs Caddesi No:5/1 Kapaklı/Tekirdağ olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çerkezköy Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.12.2023 Tarihli ve 2023/228 Esas, 2023/1847 Karar Sayılı Kararı

Davacı tarafından 06.11.2023 tarihinde verilen dilekçeyle dosyanın Göksu Mah. 679118 Sok. No :17/1 Buca/ İzmir iline gönderilmesinin talep edildiği ve yapılan kolluk araştırması neticesinde aleyhine tedbir talep edilenin adresinin İzmir olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 406 ncı maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihindeki merkezi nüfus idare sistemindeki yerleşim yeri adresinin Buca /İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23121
Karar No: 2012/16118
Karar Tarihi: 27.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/23121 E.  ,  2012/16118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve bir kısım katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, bir kısım katılanlar vekilinin ise bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde sanığın kullandığı arkasında dorse takılı olan çekiciyle meskun mahalde, sabah saatlerinde bölünmemiş iki yönlü 7.20 metre genişlikteki yolda akaryakıtı bittiği için karşı yöndeki petrole gitmek için aracıyla kontrolsüz olarak diğer şeride girmek istemesi ve karşı şeridi tamamen kapatıp sağından karşı yönden gelen ölenin aracıyla sağ şeritte çarpışmaları, kaza sonucu maktülün ölmesi ve yanındaki mağdurda da nitelikli yaralanmanın meydana geldiği olayda sanığın asli tam kusurlu oluşu da dikkate alındığında iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadde yakın temel ceza tayin edilerek teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında az ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve bir kısım katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3515
Karar No: 2020/6355
Karar Tarihi: 19.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2020/3515 E.  ,  2020/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptal Ve Tescil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, davacının davaya konu taşınmazları haricen satın aldığı 12.12.1973 tarihinde taşınmazların tapulu olması nedeniyle haricen satımın geçersiz olduğu, satın alma tarihinde davacının yakın murisi babasının (kök murisin oğlu) sağ olması nedeniyle davacının mirasçılık sıfatı bulunmadığından TMK’nin 677. maddesinin de uygulanamayacağı, fakat TMK’nin 713/2 maddesindeki ölüm nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemi yönünden, harici satım sözleşmesinin imzalandığı 12.12.1973 tarihi itibariyle davacının üçüncü kişi konumunda olduğu, davacının yakın murisi olan kök murisin mirasçısı olan babasının ölüm tarihi olan 05.04.1999 tarihine kadar olan süre içinde zilyetlikle kazanma koşullarının oluştuğu anlaşıldığına göre, bir kısım davalılar vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 904,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.713,80 TL'nin temyiz edenlerden alınmasına, 19.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12999
Karar No: 2009/14999
Karar Tarihi: 06.10.2009

3. Hukuk Dairesi 2009/12999 E., 2009/14999 K.

**3. Hukuk Dairesi 2009/12999 E., 2009/14999 K.**

**- TEDBİR NAFAKASININ BAĞIMSIZ DAVA İLE İSTENİLMESİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 4 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada,5000 YTL. tedbir nafakasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, 1500 YTL. edbir nafakasına hükmedilmiştir.

Tedbir nafakasının miktarı tayin edilirken, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile müşterek yaşam sırasında davalının eşine sağlamış olduğu yaşama düzeyi dikkate alınmalıdır.

Yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında; davalının kardeşleri ile birlikte ortak galericilik yapmakta olup aylık gelirinin yaklaşık 1500 YTL. civarında olduğu bu gelir durumunun aylar itibariyle değişkenlik gösterebileceği, ev, arazi ve zeytinliğinin bulunduğu, davacının ise; ev hanımı olup,10 dekar zeytinliğinin bulunduğu yıllık gelirinin 3000 YTL. olduğu anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, davalının gelir düzeyi ile birlikte yaşarken davalının eşine sağlamış olduğu yaşama standardı net bir şekilde saptanarak nazara alınarak; davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde, TMK.nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de gözetilerek daha uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken,eksik inceleme sonucu, davalının geliri ile mütenasip olmayacak şekilde bir nafakaya hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6899
Karar No: 2015/19608
Karar Tarihi: 05.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6899 E.  ,  2015/19608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kocaeli 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2014

NUMARASI : 2013/1063-2014/850

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalılardan İ.. A.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare ve bir kısım davalılar vekilleri ile davalı Y.. A.. tarafından temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine değer biçilmesi, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanması doğru olduğu gibi, yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesinde yöntem olarak bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare ve bir kısım davalılar vekili ile davalı Y.. A..'in aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1)Taşınmaz üzerindeki tek katlı binanın davalı İ.. A..'in talebi üzerine Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/70 D.iş sayılı dosyasında yapılan incelemede 40 yıllık olduğu anlaşıldığına göre, yıpranma payının %32 oranında kabulü gerektiği halde, gerekçesi açıklanmadan yıpranma oranının daha düşük kabulü,

2) Taşınmaz üzerindeki yapı ve ağaçların mülkiyetinin tespiti istemiyle davalılardan İ.. A.. tarafından açılan Kocaeli 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/217-2014/431 sayılı davada verilen kararın henüz kesinleşmediği anlaşıldığından, yapı ve ağaç bedellerinin davalı olan 1/6 payının uyuşmazlığın sonucunda belli olan hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve bir kısım davalılar vekili ile davalı Y.. A..'in temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/906
Karar No: 2014/2253
Karar Tarihi: 08.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/906 E.  ,  2014/2253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 29, 62, 53, 63 maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’ın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin yasal savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, T.C. Anayasası’nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanunun 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasındaki yargılama giderleri ile ilgili bölümdeki sanığa soruşturma aşamasında atanan zorunlu müdafii ücretinden ibaret 298.TL'lik kısmın çıkarılmasına, yargılama gideri toplamının “144.TL” olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19186
Karar No: 2012/25838
Karar Tarihi: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19186 E.  ,  2012/25838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/19792
Karar No: 2011/17423
Karar Tarihi: 03.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19792 E.  ,  2011/17423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İnegöl İcra Mahkemesinin 04.11.2010 tarih ve 2010/320-550 K. sayılı  kararının süresi içinde borçlu tarafından temyiz edilmesinden sonra borçlunun 01.06.2011 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği tesbit edilmekle istemin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz isteminin feragat nedeniyle (REDDİNE), 03/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/22893
Karar No: 2006/23105
Karar Tarihi: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22893 E.  ,  2006/23105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2496
Karar No: 2019/4525
Karar Tarihi: 16.09.2019

**20. Ceza Dairesi         2016/2496 E.  ,  2019/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

Mahkeme : GAZİOSMANPAŞA 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Temyiz isteminin reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yüzüne karşı verilen 07.04.2016 tarihli hükmün, 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen yasal süresinden sonra 03.05.2016 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından, kanuna uygun olarak verilen 06.05.2016 tarihli temyiz isteminin reddi kararının ONANMASINA, 16.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.