Esas No: 2021/11835
Karar No: 2023/173
Karar Tarihi: 19.01.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/11835 E.  ,  2023/173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2013/6 E., 2013/11 K.

KARAR : Temyiz talebinin reddine

Taraflar arasındaki kullanım kadastrosu tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen onanmasına kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince verilen karar hakkında yapılan karar düzeltme incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2018 tarihli ek kararı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin reddine ve temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Asıl davacılar ... ve ... 14.06.2012 tarihli dava dilekçesi ile; 2653 parselin yüzölçümünün 8.000 m2 olduğunu, kendilerinin kullanımında bulunduğunu belirterek kullanıcı şerhinin ve yüzölçümünün iptalini istemiştir.

2. Birleştirilen dosya davacıları ... ve arkadaşları 18.06.2012 tarihli dava dilekçesi ile; eski 632 parselin ½ payının ..., ½ payının .. adına tapuda kayıtlı iken Keşan 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 1979/573 Esas, 1986/343 Karar sayılı ilamıyla orman niteliği ile Hazine adına tescil edildiğini, 632 parselin tamamı ve 619 parselin bir bölümü ile birlikte toplam 7.000 m2 yüzölçümlü taşınmazı bir bütün olarak 30 yılı aşkın nizasız fasılasız malik sıfatıyla kullandıklarını, 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman rejimi dışına çıkarıldığını, 1744 sayılı 6831 Sayılı Kanunun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine ve Bu Kanuna 3 Ek Madde ile Bir Geçici Madde Eklenmesine Dair Kanun'un (1744 sayılı Kanun) 2 nci maddesi uyarınca orman niteliğini kaybeden yerlerin tapu sahipleri adına orman rejimi dışına çıkarılması, 6292 sayılı Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi Ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun'un (6292 sayılı Kanun) uyarınca da müvekkillerine bedelsiz iade edilmesi gerektiğini belirterek 2653 parselin kadastro tespitinin iptal edilip 7.000 m2 yüzölçümlü olarak adlarına tapuya tesciline olmazsa beyanlar hanesine kendilerinin zilyet oldukları şerhinin yazılmasına karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; hem asıl hem birleşen davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 06.12.2013 tarihli ve 2013/6 Esas, 2013/11 Karar sayılı kararı ile asıl davada, 2653 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın ispatlanamadığından reddine, 619 parsele yönelik davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine; birleşen davada, 2653 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine, 619 parsele yönelik davanın görevsizlik nedeniyle usulden reddine; 2653 parselin tespit gibi tesciline beyanlar hanesinin aynen bırakılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı ... ve birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 20.10.2016 tarihli ve 2016/1488 Esas, 2016/9345 Karar sayılı kararıyla, davalı ...'un temyiz itirazlarının reddine; birleşen dosya davacıları vekili Avukat ...'ın temyiz itirazlarının 619 parsel yönünden reddine ve bu parsel yönünden hükmün onanmasına, 2653 parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulüyle bu parsele ilişkin olarak olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gereğine değinilerek karar bozulmuştur.

3. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin belirtilen kararına karşı birleşen dosya davacıları vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş ve Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 26.02.2018 tarihli ve 2017/9444 Esas, 2018/1383 Karar sayılı kararıyla karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

1.İlk Derece Mahkemesinin 09.04.2018 tarihli ek kararı ile süresinde gönderme talep edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

2. Bu kararın tebliği sonrasında birleşen dosya davacıları vekili Avukat ..., karar düzeltme isteminin reddine ilişkin karardan, açılmamış sayılmaya ilişkin ek kararın tebliği ile haberdar olduğunu belirterek, dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesini istemiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin 16.04.2018 tarihli ek kararı ile anılan talep hakkında mahkemece karar verilerek dosyadan el çekildiği, ek kararın taraf vekillerine tebliğe çıkarıldığı, ek karara ilişkin hükümde temyiz yolunun açık olduğu gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

4. Bu ek karara karşı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

5. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 12.06.2018 tarihli ek kararı ile temyiz gideri süresinde tamamlanmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... temyiz dilekçesinde özetle; temyiz giderini süresinde yatırdıkları ve karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararın taraflarına usulsüz tebliğ edildiğini belirterek, 12.06.2018 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, temyiz giderinin süresinde yatırılıp yatırılmadığı, süresinde gönderme talebinde bulunulup bulunulmadığı hususlarına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

Birleşen dosya davacıları vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulduğu ve karar düzeltme isteminin reddine ilişkin kararın "tebliğ evrakı iş yerinde işçisi ... imzasına tebliğ edildi" şeklindeki formül ile tebliğ edildiği, muhatabın adreste bulunup bulunmadığının mazbatada belirtilmediği ve dolayısıyla yapılan tebliğin usulsüz olduğu, bu sebeple de muhattabın öğrendiğini beyan ettiği tarihin tebliğ tarihi olarak alınması gerektiği açıktır. O halde; İlk Derece Mahkemesince gönderme talebinin süresinde olmadığından bahisle verilen 16.04.2018 tarihli ek kararın yerinde olmadığı anlaşılmış olup kaldırılması gerekmiştir. Bu yerinde olmayan ek kararın adı geçen vekil tarafından temyizi sonrası İlk Derece Mahkemesince temyiz giderinin süresinde tamamlanmadığı gerekçesiyle verilen temyiz talebinin reddine ilişkin karar da isabetli değildir, kaldı ki vekil tarafından belirtilen sürede temyiz harcının yatırıldığı da sabit olup, İlk Derece Mahkemesince temyiz giderinin süresinde yatırılmadığından bahisle verilen 12.06.2018 tarihli ek kararın da kaldırılması gerekmiştir. Neticeten, birleşen dosya davacıları vekili Avukat ... tarafından süresinde gönderme talebinde bulunulduğundan, Mahkemece süresinde gönderme talep edilmediğinden bahisle açılmamış sayılmaya ilişkin verilen 09.04.2018 tarihli ek kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesinin 12.06.2018 ve 16.04.2018 tarihli ek kararlarının kaldırılmasına ve 09.04.2018 tarihli ek kararının 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden birleşen dosya davacılarına iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,19.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.