erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/9810
Karar No: 2018/8506
Karar Tarihi: 30.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/9810 E.  ,  2018/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanun'un 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan faturalardan kanaat oluşturacak sayıdaki asıllarının veya onaylı örneklerinin vergi tekniği raporunda belirtilen faturaları kullanan şirketlerden temin edilip getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenlemek suçu bakımından, suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'la değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında; belirtilen suç tarihinde sahte fatura düzenlemek suçunun temel cezasının asgari haddinin 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu gözetilmeden, temel cezanın alt sınırdan tayin edildiği belirtilmesine rağmen 3 yıl hapis cezası olarak fazla ceza tayin edilmesi,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/226
Karar No: 2018/9428
Karar Tarihi: 26.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/226 E.  ,  2018/9428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin "22/07/2015" olmasına rağmen, karar başlığında "04/04/2016" şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10084
Karar No: 2016/5057
Karar Tarihi: 17.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/10084 E.  ,  2016/5057 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ... ve diğer müdahiller

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde müdahiller ..., ... Kararla süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup, ek kararın süresi içinde ..... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ...'nin ise satış ve pazarlama sektöründe faaliyet gösterdiğini, son dönemde inşaat sektöründe yaşanan sıkıntıların müvekkili şirketleri de olumsuz etkilediğini ve buna bağlı olarak zaman içerisinde borca batık hale geldiklerini, sunulan iyileştirme projesinin başarıya ulaşması halinde şirketlerin bu durumdan kurtulacaklarını ileri sürerek, müvekkili şirketlerin iflasının 1 yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı şirketlerin iyileştirme projesindeki hedeflerine varabilecekleri, borçların ödenebileceği, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacı şirketlerinin iflaslarının 31.10.2013 tarihinden itibaren 1 yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, bir kısım müdahil vekilleri temyiz etmiştir.

1-Müdahil ... vekilinin, temyiz isteminin reddine ilişkin 14.02.2014 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Asli ... vekili, gerekçeli kararı 30.12.2013 tarihinde temyiz etmiş, 100,00 TL tutarındaki, dosyanın Yargıtaya gidiş dönüş ve masraflarını 7 gün içerisinde yatırması için gönderilen muhtıraya rağmen, süresi içerisinde söz konusu tutarın yatırılmadığından bahisle, mahkemenin 14.02.2014 tarihli ek kararı ile anılan müdahil vekili tarafından hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; ... ortamında yapılan incelemede, adı geçen müdahil vekili tarafından muhtıra tebliğinden bir gün sonra 21.01.2014 tarihinde mahkeme veznesine 100,00 TL yatırıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 14.02.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

../..

S.2.

2- Müdahiller ..., ... vekillerinin 31.10.2013 tarihli esas karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, adı geçen müdahiller vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, müdahil ... vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile mahkemenin 14.02.2014 tarihli ek kararının kaldırılmasına, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, adı geçen müdahiller vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, müdahil ....'den alınan ek karara yönelik peşin harcın istek halinde iadesine, 17.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3303
Karar No: 2018/16289
Karar Tarihi: 19.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/3303 E.  ,  2018/16289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Karar tarihinde başka suçtan ayrı yargı çevresinde İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...’in 21.11.2014 tarihli celsede duruşmalara katılmak istediğini talep etmiş olmakla, suça sürüklenen çocuğun hükmün açıklandığı 24.12.2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6634
Karar No: 2015/9953
Karar Tarihi: 28.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6634 E.  ,  2015/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin hükmü temyiz etmesinden sonra katılanın 27.11.2012 havale tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanıklar ... ve ...müdafii ile sanık ..'ın temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanık .. hakkında TCK'nın 109/3-b maddesinin uygulanmış olması da gözetilerek, sanıklar .. ve ... müdafiin 13.11.2012 havale tarihli dilekçeyle, son oturuma mazereti sebebiyle katılamayacağını ifade etmesi ve mahkemece mazeret dilekçesi okunarak dosya içerisine konulmasına karşın, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeden, diğer sanıklar ve müdafiin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...müdafii ile sanık ..'ın temyiz

itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8640
Karar No: 2015/5240
Karar Tarihi: 07.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8640 E.  ,  2015/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/83015

MAHKEMESİ : Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2010

NUMARASI : 2010/104 (E) ve 2010/746 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 213 sayılı VUK'nın 5728 sayılı Kanun ile değişik 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının “bir yıldan”, “on sekiz ay”a yükseltilmesine ilişkin, 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklik nazara alınarak suç tarihi itibariyle anılan maddede öngörülen hapis cezasının asgari haddinin "18 ay" olduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayini,

2- Defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkasız olan ve cezası ertelenen ve takdiri indirim uygulanan sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gibi uygulanmamasına yönelik bir talebinin de bulunmadığı cihetle, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediği ve talebin olmadığından bahisle uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19220
Karar No: 2012/19039
Karar Tarihi: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/19220 E.  ,  2012/19039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 21/06/2012 tarihli geri çevirme yazısında 4447 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen GEÇİCİ MADDE 11 hükmüne göre davacıya bağlanacak yaşlılık aylığı; maddede belirtilen ( a ) ve ( b ) aylığından oluşmaktadır. Davalı Kurum Genel Müdürlüğünden, açık kimliği ve şahsi sicil mnumarası bildirilerek; davacının, satın aldığı basamak intibakı ile 31/12/1999 tarihinde 20. Basamakta bulunduğunun kabul edilmesi halinde tahsis tarihi itibarı ile bağlanabilecek ( a ) ve ( b ) aylıklarını gösterecek şekilde toplam aylığının hesaplanması, ayrıca, dava tarihi olan 02/01/2009 tarihine kadar Kurumca ödenen aylıklar ile basamak intibakı ile hesaplanacak aylıkları arasındaki farkları ayrıntılı olarak belirlemesi istenerek, alınacak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi belirtilmiş olmasına rağmen davalı ödediği gerçek basamağının bulunduğu 01/01/2000 sonrası için hayali basamaklar ile bekleme süreleri ve yine hayali kazançlar esas alınarak herhangi bir aylığın bağlanmasını mevzuat gereği mümkün olmadığını belirten ancak geri çevirme ile istenen hususları içermeyen 21/06/2012 tarihli yazısı eklenmek suretiyle dosyanın dairemize iade edildiği görülmüştür. Yargılamanın sürüncemede kalmaması açısından istenen hususların titizlikle yerine getirilmesi aksi taktirde adli görevin ihmalinin söz konusu olacağı hususu hatırlatılarak 21/06/2012 tarihli geri çevirme gereğinin yerine getirilerek alınacak yazı cevabının dosyaya eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3463
Karar No: 2024/675
Karar Tarihi: 24.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3463 E.  ,  2024/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 18.04.2023

EK KARAR SAYISI : 2013/115 E., 2014/180 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red, onama

İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verildiği,

2. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin süre yönünden reddine” karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Yokluğunda verilip usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.04.2023 tarihli ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3124
Karar No: 2015/4500
Karar Tarihi: 16.09.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3124 E.  ,  2015/4500 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/193156

MAHKEMESİ : Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/03/2011

NUMARASI : 2010/702 (E) ve 2011/267 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-2006 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere merciine teslim etmediğinden bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılan sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin vergi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır. Şu halde hüküm tarihi itibari ile sabıkasız olan ve hakkında verilen cezası ertelenen sanık hakkında "defter ve belgeleri gizlemek" eylemi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı cihetle, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 08.02.2008 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesinin zarar giderilmediğinden bahisle uygulanmaması,

2-Takdiri indirimin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesinde "hükümlünün deneme süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hâkimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin" belirtilmesi karşısında; mahkemece "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde sanığın ertelenen cezasının tamamen infaz kurumunda çektirilmesine" karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlayacak şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5089
Karar No: 2015/22476
Karar Tarihi: 12.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5089 E.  ,  2015/22476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, Haymana İlçesi Yurtbeyli Beldesinde bulunan evinin önündeki kuru otların içinde yılan olduğu gerekçesiyle söz konusu otları yakması sonucu çıkan yangında Türk Telekoma ait telefon direğinin yandığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı kamu malına zarar verme ve kasten yangın çıkarma suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanığın, kasten kamu malına zarar verme saikiyle söz konusu yangını çıkardığına dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında kasten yangın çıkarma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Olay ve görgü tespit tutanağı, sanığın ikrarı ve tüm dosya içeriğine göre, suç tarihinde evinin önündeki kuru otların içinde yılan olduğunu düşünen ve bu yılandan kurtulmak için kuru otları yakan sanığın dikkatsizliği ve tedbirsizliği sonucu katılan ...'a ait telefon direklerinin yanması ile yangına sebebiyet verdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nın 171/1.a maddesinde öngörülen taksirle yangına sebebiyet vermek suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,12.03.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/5534
Karar No: 2012/7009
Karar Tarihi: 20.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5534 E.  ,  2012/7009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2007 gün ve 2007/477 Esas, 2007/762 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.