Esas No: 2023/22240
Karar No: 2023/4991
Karar Tarihi: 02.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/22240 E.  ,  2023/4991 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1264 E., 2023/950 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2023 tarihli ve 2023/369 Esas numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında, katılana ait iş yerinden dört adet dizüstü bilgisayar ve bir kutu mermi çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır

2.Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2023/92 Esas, 2023/94 Karar sayılı kararı ile; sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/1264 Esas, 2023/950 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik olup; sanığın mahkûmiyetine yeterli delil olmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Katılanın, 22.10.2022 günü saat 19.30 civarında iş yerini kilitleyerek evine geçtiği, 24.10.2022 günü iş yerine geldiğinde, arka kapının açık olduğu ve iş yeri içerisinde ofis kısmında 4 adet dizüstü bilgisayar ile bir kutu merminin çalındığını tespit ettiği, iş yerine ait güvenlik kamera kaydı izlendiğinde, sanığın 22.10.2022 günü gece saat 20.30 civarında iş yerine girerek suça konu eşyaları aldığının görüldüğü, sanığın aşamalardaki ifadelerinde suçlamaları kabul ettiği, İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre, sanığın suça konu iş yerine girdiğinin kamera kayıtları ile tespit edildiği, sanığın aşamalarda suçlamaları kabul ettiği dikkate alındığında atılı hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/1264 Esas, 2023/950 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Hatay 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.