erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/6659
Karar No: 2009/9206
Karar Tarihi: 29.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/6659 E.  ,  2009/9206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada Ilgın Kadastro ve Ilgın Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro Mahkemesince, dava konusu taşınmazın afet kadastrosunun daha önce yapılarak kesinleştiği ve afet kadastrosu geçtikten sonra yapılan ikinci kadastro ile ilgili bu parsellere yönelik açılan davalara bakma görevinin genel mahkemelere ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Sulh Hukuk Mahkemesi ise, dava konusu taşınmazın kadastro tutanağının 16.10.1963 tarihinde düzenlenip, askıya çıkarılmadan 16.10.1963 tarihinde keşinleştirilerek tapuya tescil edildiğini, tutanağın usulüne uygun olarak kesinleştirilmeden tapuya tescilinin tutanağın kesinleştiği anlamına gelmeyeceğini ve tutanağı kesinleşmeyen taşınmazlarla ilgili davalara Kadastro Mahkemesinin bakması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Davaya konu taşınmazın 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanun uyarınca yapılan kadastro sırasında 05.10.1963 tarihli tutanak ile Hazine adına tespit ve 16.10.1963 tarihinde tapuya tescil edildiği, tutanak usulüne uygun askıya çıkarılmadığından tutanağın kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, tutanağı kesinleşmeyen taşınmazlarla ilgili davalara Genel Hukuk Mahkemelerinde değil Kadastro Mahkemesinde bakılması gerektiğinden, bu durumda uyuşmazlığın Ilgın Kadastro Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ilgın Kadastro Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2009/17813
Karar No: 2010/24091
Karar Tarihi: 15.07.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/17813 E.  ,  2010/24091 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/181866

MAHKEMESİ : Gediz Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2007

NUMARASI : 2007/99

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir.Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı kanunun 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde, yasal engel bulunduğu belirtilerek bu durum değerlendirilmeden tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

2-Sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, geçmiş mahkumiyetini değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nun 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19546
Karar No: 2016/6879
Karar Tarihi: 04.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19546 E.  ,  2016/6879 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2014/380-2015/72

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; dava konusu taşınmaz ile kıyas emsal alınan taşınmaz aynı belde içerisinde olup, raporu hükme esas bilirkişi kurulunca emsallerin gerçek değerinde satılmadığı, devir masraflarından kaçınmak için satış bedelinin düşük gösterildiği belirtildikten ve emsal taşınmazlar ile dava konusu taşınmazın aralarında 1200 metre olduğu vurgulandıktan sonra, somut gerekçelere de dayandırılmadan, dava konusu taşınmazı emsal kabul edilen taşınmazlardan 4,5 kat değerli olduğunu kabul eden bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, emsal alınacak taşınmazın satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, hükümet konağı, adliye ve belediye binası gibi ilçenin merkezi yerlerine uzaklığı, emsallere olan mesafesini de gösterir işaretlenmiş krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/50605
Karar No: 2019/4629
Karar Tarihi: 19.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/50605 E.  ,  2019/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'in, mağdur ...'e söylediği kabul edilen, "ben sana ne yapacağımı bilirim, bu okuldan çocuğum giderse sen de gidersin, zaten ben senin hakkında bilgileri aldım, evinden aldırmaz isem şu kolumu keseceğim" şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğu, öfkenin suç kastını kaldırmayacağı, tehdit suçunda tasarlama öğesinin bulunmadığı, söylenen sözlerin objektif olarak elverişli ve yeterli olması nedeniyle olayda tehdit suçunun oluştuğu gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2-Bozmaya uyularak sanığın eyleminin sübut bulduğunun kabulü halinde; sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olduğu anlaşılmakla, CMK'nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/43493
Karar No: 2022/5695
Karar Tarihi: 05.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/43493 E.  ,  2022/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARLA

İLGİLİ BİLGİLER

İtiraz Eden : Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

İtiraz Yazısının Tarihi - Sayısı : 23.12.2021 - KD - 19-2015/210510

İtiraz Edilen Daire Kararı : Dairemizin 01.11.2021 tarihli, 2017/11302 Esas, 2021/9494 Karar sayılı "bozma" kararı

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 10.12.2013 tarihli, 2013/195 Esas, 2013/757 Karar sayılı kararı

İtiraza Konu Olan Sanık : ...

Suç : Sahte fatura düzenleme

Sanık ...’nın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.12.2013 tarihli, 2013/195 Esas ve 2013/757 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce verilen 01.11.2021 tarihli, 2017/11302 Esas, 2021/9494 Karar sayılı "bozma" kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2021 tarihli ve 19-2015/210510 sayılı dilekçesi ile sanık aleyhine itiraz yasa yoluna başvurulması üzerine Dairemize gönderilen dava dosyası ve ekleri yeniden incelenerek gereği görüşüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE,

Dairemizin, ...’nın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik bozmasına ilişkin, 01.11.2021 tarihli, 2017/11302 Esas ve 2021/9494 Karar sayılı kararının KALDIRILMASINA,

Sanığa yüklenen “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 10.12.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20835
Karar No: 2017/36451
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20835 E.  ,  2017/36451 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/1670
Karar No: 2006/3365
Karar Tarihi: 17.04.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1670 E.  ,  2006/3365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılardan ... ile davalılardan... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Taraflardan taşınmazları bilen tanık göstermelerinin istenilmesi yeniden keşif yapılarak ...’in dayanmış olduğu senedin 11 nolu parsele uygun bulunup bulunmadığının saptanması her bir taşınmazda kimlerin zilyet olduğu zilyetliklerinin başlangıç tarihi nedeni ve süresi bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı sorulup saptanması, miras bırakan ...’in taşınmazları 25.4.1961 ve Kasım 1972 tarihli noterlikçe düzenlenen satış ve ölünceye kadar bakma sözleşmelerine konu etmesi nedenlerinin sorularak ona göre bu sözleşmelerden hangisine değer verilmesi gerektiğinin karar yerinde tartışılması ...’ın ...’e yaptığı satışın geçerli olup olmadığının tartışılıp değerlendirilmesi, ondan sonra toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılardan ... ile davalılardan... tarafından temyiz edilmiştir.

Usul yasası hükümlerine göre hüküm fıkrasının gerekçe yerinde yazılı nedenlere ve nitelendirilmelere uygun olarak kurulması gerekir. Karar yerinde gösterilen gerekçeden esas alındığında neticeyi hüküm mahkemenin kabulüne uygun düşmemektedir. Nitekim bu husus mahkemece de karar yerinde kabul edilmiştir. O halde, hüküm fıkrasının gerekçelerde yazılı nitelendirmelere, tesbitlere ve kabullere uygun olarak kurulması için yerel mahkeme hükmünün bozulması gerekir.

../...

-2-

2006/1670

2006/3365

Davacılardan ... ile davalı ...’ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 17.4.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5590
Karar No: 2019/1200
Karar Tarihi: 25.02.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/5590 E.  ,  2019/1200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre yapılan temyiz incelemesi sonunda dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Sanığın çocuğunu örgüte müzahir okullara göndermesinin örgütsel bir eylem olarak değerlendirilemeyeceği kabul olunarak yapılan değerlendirme sonucunda;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafii temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/19939
Karar No: 2010/19821
Karar Tarihi: 16.06.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/19939 E.  ,  2010/19821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 125/1 maddesi gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 125/4. maddesine göre 1/6 oranında artırım yapılarak 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 50/la, 52/2. maddelerine göre bir günü 20,00 Türk lirasından 1.740,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine dair (ARAPGİR) Sulh Ceza Mahkemesinin 29/07/2009 tarihli ve 2009/25 esas, 2009/93 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/05/2010 gün ve 2010/5797/31833 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/06/2010 gün ve 2010/133359 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 50/2. maddesi uyarınca "Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez." hükmü dikkate alınmadan, seçimlik cezalardan hapis cezasının seçildiği halde, hapis cezasının paraya çevrilerek hükmolunmasında isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceğini düzenleyen TCK.'nın 50.maddesinin 2.fıkrası hükmüne aykırı olarak, anılan yasanın 125.maddesinin 1.fıkrasında adli para cezası ile birlikte seçenek olarak öngörülen hapis cezası tercih edildiği halde, adli para cezasına çevrilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ARAPGİR) Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 29.07.2009 gün ve 2009/25-93 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA, 16.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21131
Karar No: 2014/9296
Karar Tarihi: 02.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/21131 E.  ,  2014/9296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hopa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2013

NUMARASI : 2011/216-2013/110

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğinde olup dosyadaki kanıt ve belgelere göre davanın kabulüne karar verilmesi doğrudur. Ancak;

l-Alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki; Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda, getirtilen emsal tapu kayıtlarına göre satış işlemi bulunmadığından değerlendirilemeyeceği açıklandıktan sonra, dava konusu taşınmaza, sonuçta mahalli bilirkişi beyanlarına itibar edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Gerekçeli kararda kamulaştırmasız el atılan kısmın tapu sicilinden terkinine karar verilmesi gerekirken davalı kurum adına yol olarak tesciline karar verilmesi ve kısa kararda bu yönden herhangi bir hüküm kurulmaması,

3-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi,

4-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun Geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.