erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/4106
Karar No: 2019/5690
Karar Tarihi: 26.06.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/4106 E.  ,  2019/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : 1- 2007 takvim yılına ait suç hakkında; mahkumiyet

2- 2008 takvim yılına ait suç hakkında; beraat

1-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasında, sanığın verdiği vekaletnameye istinaden şirket işlerinin ... isimli şahıs tarafından yürütüldüğünü, kendisinin fatura düzenlemediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanık savunmasında adı geçen ... ile suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerin CMK'nın 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmeleri, suça konu faturaları kullandığı tespit edilen mükelleflerden, faturaları hangi ticari ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, gerektiğinde dosyada mevcut suça konu faturalardaki yazı ve imzaların aidiyeti konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.11.2018 tarihli 2018/427 esas ve 2018/517 karar sayılı ilamı gereğince, sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarında suça konu faturaların, 213 sayılı VUK'nin 230. maddesine göre yalnızca unsurlarının tespiti amacıyla incelenmesinde zorunluluk bulunmadığı gibi suça konu faturaların dosyada mevcut olduğu gözetilmeden, 2008 takvim yılı için herhangi bir sahte fatura ve belge bulunamadığı şeklindeki dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraat, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan da eksik araştırma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Hükmün gerekçesinde “sahte fatura düzenleme” ibaresine yer verilmesine rağmen hüküm fıkrasında “düzenleme” ve “kullanma” ibarelerine yer verilmek suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/06/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/681
Karar No: 2014/3648
Karar Tarihi: 17.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/681 E.  ,  2014/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılanmanın yenilenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dahili davalı ... tarafından müvekkiline 26.9.2006 tarihinde satışı yapılan taşınmazla ilgili Özgür Harmanyaka tarafından açılan tasarrufun iptaline ilişkin ....Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/138 Esas 2008/88 Karar sayılı ilamının tirajı düşük gazetede ilan edilerek 14.5.2008 tarihinde kesinleştirildiğini,anılan dosyadaki tebligatların yasaya uygun yapılmadığını,gerekli kurumlardan araştırma yapılmadan ilanen tebligat ile taraf teşkili ve kesinleştirme işlemlerinin yapılmasının yasal olmadığını, müvekkilinin savunma hakkının kısıtlandığını, müvekkilinin dava konusu taşınmazı iyiniyetle ve 79.000,00 TL bedelle aldığını iptal koşulları oluşmadığını belirterek iade-i muhakeme taleplerinin kabulünü talep etmiştir.

Davalı ... vekili, iade-i muhakeme sebeplerinin bulunmadığını, davacının tapudaki satış sırasında bildirdiği adreslerinden tebligatlar iade edilince Emniyet aracılığıyla yapılan adres araştırmasından da sonuç alınamadığını, bunun üzerine ilanen tebligat yapıldığını, tebligat usulsüzlüğüne ilişkin itirazının iade-i muhakeme sebebi değil temyiz sebebi olduğunu, davacının esasa ilişkin itirazlarının da yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Dahili davalı ... savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, istemin iade-i muhakeme yolu olmayıp temyiz yolu olup bunun da iddia edilen usulsüz tebligatın ıttılaı ile başlayacağı, usulsüz tebligatın yargılamanın iadesi yolu olmadığından sabit olmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına,yargılamanın iadesine konu Beykoz 1 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/138 Esas 2008/88 karar sayılı ilamının davacı tarafından 15.3.2010 tarihinde öğrenilmiş olup kararın en geç 31.3.2010 tarihinde kesinleşmiş olmasına, HMK 375/1-h bendi gereğince lehine karar verilen tarafın karara tesir eden hileli bir davranışta bulunduğunun ispatlanamamasına ve HMK'nun 375 maddesinde sayılan diğer yargılamanın iadesi sebeplerinin bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 17.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26174
Karar No: 2017/35587
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26174 E.  ,  2017/35587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/6604
Karar No: 2021/2248
Karar Tarihi: 15.03.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/6604 E.  ,  2021/2248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından reddedilen yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise hükmün tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.03.2021 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ve vekili ile karşı taraf temyiz eden davacı ... ve vekili gelmedi. Temyiz eden davalı .... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.03.2021 (Pzt)
Esas No: 2016/3092
Karar No: 2018/361
Karar Tarihi: 24.01.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/3092 E.  ,  2018/361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı .... ve Tic. A.Ş. aleyhine 19/07/2013 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12/01/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından yapılan viyadük ve yol çalışması sırasında, dinamitleme ve çakıl üretme makinelerinin çıkardığı tozların, rüzgarın da etkisi ile kendisine ait zeytin ağaçlarının üzerinde biriktiğini bu suretle, ağaçların yeni filizler çıkarmasına, büyümesine, çiçek açmasına ve döllenmesine mani olarak ürün kaybının oluşmasına sebebiyet verildiğini belirterek, bu zararın davalıdan tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davadan önce yapılan tespit ve sonucunda verilen tespit raporunu kabul etmediklerini, dava konusu zarar ile şirketin çalışmaları arasında illiyet bağı bulunmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu zeytin ağaçları ve bahçedeki ürünlerin verim kaybı ile oluştuğu iddia olunan zararın, ... Bölge Müdürlüğünce yükleniciye ihale olunan işin yapım çalışmaları sırasında ortaya çıkan tozlardan kaynaklandığı, ağaçların üzerinde biriken tozun ağaçların metabolizmasını etkilediği, zeytinlerin olgunlaşmadan döküldüğü ve bu şekilde zararın oluştuğu, bu hususun 2012/33 ... sayılı dosya kapsamında yapılan tespit ve bilirkişi raporu ile belirlendiği, zararın oluşmasında davalının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; mahkemece yapılan 2012/33 ... sayılı tespitin davalının yokluğunda icra edildiği, tespit sonrası düzenlenen bilirkişi raporunun ise davalı tarafından kabul edilmediği, dava konusu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları dosya kapsamına alınmadan ve davalı tarafından yargılama sırasında yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması istenildiği halde, bu talebin red edilerek tespitteki rapor esas alınarak karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece dava konu taşınmazlara ilişkin tapu kayıtları da dosya kapsamına alınarak mahallinde uzman bilirkişiler marifeti ile keşif yapılması, dava konusu zararın davalıya ait işletmenin çalışmalarından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ile kaynaklanıyorsa zararın kapsamının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, eksik inceleme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6842
Karar No: 2015/24396
Karar Tarihi: 12.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/6842 E.  ,  2015/24396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/70536

6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama suçlarından sanık M.. C.. hakkında 22.04.2009 tarihli verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 6136 sayılı Yasanın 15/1. ve 5237 sayılı TCK.nun 86/2 madde ve fıkraları uyarınca hükümlülüğüne dair; MERSİN(kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.12.2013 gün, 2013/574 esas, 2013/1258 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

1- Sanık hakkında yaralama suçundan hükmolunan adli para cezasının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesine göre hüküm, kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkında açıklanan hükümde, CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırı olarak, hapis cezasının paraya çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, bir sebebe dayan- mayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 12.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1795
Karar No: 2020/8278
Karar Tarihi: 10.09.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1795 E.  ,  2020/8278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; TCK’nun 155/2, 43, 62/1, 52/2-4, 51/1-3 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ün yokluğunda verilen 10/11/2015 tarihli hükme karşı yaptığı 12/01/2016 günlü temyiz inceleme başvurusunun, İnegöl 3.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 14/01/2016 tarihli ek kararı ile reddine karar verildiği, söz konusu kararın sanık ...’e tebliğ olunduğuna dair dosyada herhangi bir belgeye rastlanmadığından, varsa belgelerin dosyaya konulması, aksi halde usulünce tebligat yapılarak buna dair belgeler ile ek karara karşı verilmesi halinde sanık ...’ün temyiz dilekçesinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek ve bu dilekçe ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4530
Karar No: 2011/3560
Karar Tarihi: 04.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4530 E.  ,  2011/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Gaz. ve Mat. A.Ş ve diğeri aleyhine 22/05/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazına gelince; dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Borçlar Yasası'nın 49. maddesi gereğince yargıç, tazminat ödenmesi yerine diğer bir yaptırıma veya ek bir yaptırıma karar verebileceği gibi saldırıyı kınayan bir karar da verebilir. Medeni Yasası'nın 4. maddesi gereğince de yasanın takdir hakkı tanıdığı durumlarda yargıç, somut olaydaki olguları gözeterek hak ve adalete göre karar verir.

Buna göre yargıç, dava konusu olan uyuşmazlıkların çözümünde uygulanacak yaptırımları özgürce takdir edebilir; ancak, bu yaptırımın somut olaya göre hak ve adalete uygun olması gerekir.

Yerel mahkemece, davacı yararına manevi tazminat takdir edilmesi ile davalıların eylemlerinin hukuka aykırı olduğu belirlenmiş ve davacının doyum duygusu sağlanmış bulunmaktadır. Dava konusu olayın özelliği, haberin verildiği zaman üzerinden uzun bir sürenin geçmiş bulunması ve Borçlar Yasası'nın 49/2. maddesindeki ölçüler temel alındığında; ayrıca yayına da karar verilmesi doğru değildir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilmeyerek, yerinde olmayan gerekçeyle, yayın kararı da verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “...hükmün davalı yayın kuruluşunda aynen yayınlanmasına...” biçimindeki sözcük dizisinin tümden silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22581
Karar No: 2017/36288
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22581 E.  ,  2017/36288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/4063
Karar No: 2010/4702
Karar Tarihi: 27.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/4063 E.  ,  2010/4702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.03.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın kal suretiyle önlenmesi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık 958,1244 ve 1253 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki ağaçlara ilişkindir. Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmüne göre arazi üzerindeki ağaçlar mülkiyet hakkı kapsamındadır. Dosyada yer alan tapu kaydından taşınmazın davalı dışında üçüncü kişiler adına da paylı mülkiyet rejimine tabi olarak kayıtlı olduğu görülmektedir.

Türk Medeni Kanununun 688 maddesinde paylı mülkiyet “birden çok kimsenin maddi olarak bölünmüş olmayan bir şeyin tamamına belli paylarla malik olmaları” şeklinde ifade edilmiştir. Bu tanıma göre paylı mülkiyetin söz konusu olabilmesi için birden fazla kişinin bir mala paylı malik bulunması ve bu malın malikleri arasında maddi olarak paylaşılmış olunmaması gerekir. Paylı mülkiyette, mülkiyet hakkına sahip birden ziyade kişi olmasına rağmen, eşya üzerinde tek bir mülkiyet hakkı mevcut bulunur. Eşya üzerindeki bu tek mülkiyet hakkı malikler arasında bir paylı mülkiyet birliği meydana getirir. Her

paydaş mülkiyet hakkının belli bir payına sahip olur. Dolayısıyla, tapu kayıt maliklerinin tamamı, üzerindeki ağaçlarda mülkiyet hakkı sahibidir. Arazi üzerindeki ağaçların kal’i kayıt maliklerinin tamamının hukukunu etkileyeceğinden davalı dışındaki kayıt malikleri davada taraf durumunu almadan aleyhlerine hüküm ve sonuç meydana getirecek şekilde hüküm tesisi mümkün değildir.

Eksik taraf teşkili ile davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Kabule göre de; 1253 sayılı parsel ile davacıya ait 1245 sayılı parsel arasında yer alan ve çapına da yansıtılan yolun varlığı zararlandırma unsurunu yok edecek ya da katlanılması gerekir boyuta indirecek nitelikte olması halinde 1253 parsel sayılı taşınmazdaki ağaçlara yönelik istemin reddine karar vermek gerekecektir. Bilirkişi incelemesi ile bu konuda varılan objektif bir takdir, gerekçe olmadan bunların da kesilmesine karar verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 27.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.