Esas No: 2020/8281
Karar No: 2023/5369
Karar Tarihi: 22.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2020/8281 E.  ,  2023/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/378 E., 2016/78 K.

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 02.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, sanığın atılı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması gerektiğine, mahkemenin kabulüne göre de sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrasının (e) ve (f) bentleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine, sanığın ayrıca mağdur küçüğün okula gitmesini engellemesi nedeniyle aynı Kanun'un 112 nci maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın 31.12.2014 tarihinde katılan ile evlilik dışı birlikteliklerinden olan müşterek çocukları mağdur ...'i alarak kaçırdığı ve katılana teslim etmediği, katılanın şikayeti üzerine Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/3214 sayılı soruşturma dosyası kapsamında 27.01.2015 tarihinde Gaziantep 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/114 Esas sayılı dava dosyasoında kamu davası açılmasına karşın bu tarihten sonrada sanığın müşterek çocuklarını velayet sahibi olan katılana teslim etmeyerek atılı suçu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Mahkemece sanığın eylemi bakımından 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun unsurları oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığından Cumhuriyet savcısının sanığın atılı çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan cezalandırılması gerektiğine, temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamına göre sanığın, okulunun çıkışında kendisi ile gelmeyi kabul eden katılan ile müşterek çocuğu olan mağduru alıp götürmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın öz oğlu olan mağdura yönelik hürriyetini kısıtlama kastı ile hareket ettiğine dair somut bir delil bulunmadığı gözetilerek, Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesi uyarınca usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından, katılanın, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 112 nci maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğine yönelik temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2016 tarihli ve 2015/378 Esas, 2016/78 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.