erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/1791
Karar No: 2016/8045
Karar Tarihi: 16.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/1791 E.  ,  2016/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 2. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş ve davalı .... Ltd. Şti. tarafından durusma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı .... vekili, davanın husumet yönünden reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..... cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında davalı şirkete usulüne uygun tebligatlar yapılıp yapılmadığı ve dolayısıyla savunma hakkının kısıtlanıp kısıtlanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamanın aşamalarından haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması gerekmektedir. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, davalı şirkete yapılan tüm tebligatların iade edildiği, gerekçeli kararın ise Ticaret Sicil Gazetesindeki ünvana ve adrese tebliğ edilerek davalının davadan bu şekilde haberdar olduğu anlaşılmıştır. Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi için mahkemece, davalı şirketin Ticaret Sicil Gazetesindeki ünvanı olan ..... dava dilekçesi ve eklerinin tebliğ edilerek tüm delilleri toplandıktan sonra sonuca gidilmesi gerekirken savunma hakları kısıtlanarak yargılama yapılıp karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, sair yönlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının isteki halinde iadesne, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32722
Karar No: 2014/25535
Karar Tarihi: 08.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/32722 E.  ,  2014/25535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/07/2012

NUMARASI : 2011/63-2012/518

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ek maaş alacağı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, kötüniyet tazminatı ile sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 19.12.2008 - 13.09.2010 tarihleri arasında teşhir, reyon ve satış sorumlusu olarak çalıştığını, gerçekte C.. C.. İçeçek A.Ş işçisi olduğunu ancak diğer davalı şirketin işçisiymiş gibi gösterildiğini ve C.. C.. içeçek A.Ş şirketinin aynı işi yapan işçilerine nazaran daha az maaş ve sosyal haklara sahip olduğunu, iş akdini haklı olarak feshettiğini, işçilik hak ve alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, müvekkilinin C.. C.. içecek A.Ş işçisi olduğunun tespiti ile kıdem ve kötüniyet tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı C.. C.. İçecek A.Ş vekili ; davacının diğer davalının işçisi olduğunu, bu şirket ile müvekkili şirket arasında herhangi bir asıl işveren - alt işveren ilişkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili; davacının diğer şirketle hizmet ilişkisi bulunmadığını, alınan iş kapsamında bir kısım işlerinin yapılmasının bu şirketin personeli olduğu anlamına gelmediğini, davacının fazla çalışmasının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Her kısmi dava alacağın tamamına ilişkin tespit hükmüde içermelidir. Bu nedenle mahkemenin davacının hüküm altına alınan alacaklarında her kalemde kaç lira hakettiğinin karar gerekçesinde gösterilmemesi hatalıdır.

3-Davacının hakettiği ulusal bayram ve genel tatil ücreti net 60,00 TL olmasına rağmen 100,00 TL olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

4- Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açaçağının düşünülmemeside hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 08/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5126
Karar No: 2020/7813
Karar Tarihi: 30.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/5126 E.  ,  2020/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... vekilinin talebi üzerine dava, ....'ye ihbar edilmiş; bu şirket karar başlığında ihbar olunan olarak gösterilmiş, hüküm davalılar ..., ... ve Axa Sigorta A.Ş. hakkında kurulmuştur.

İhbar olunan kimse HUMK’un 49. Maddesi vd. uyarınca davada davalı sıfatını kazanamayacağı gibi bu kişi aleyhine hüküm de kurulamaz. Yargılama sonunda hüküm sadece davada taraf olanlara yönelik olarak verilebilir. Bu kural uyarınca dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen taraf, dava açıldıktan sonra ek bir dilekçe ile davaya dahil edilemeyeceği gibi “mecburi dava arkadaşlığı” dışında ıslah yolu ile dahi taraf değiştirilemez. Ancak, aynı madde hükmüne aykırı olarak ihbar olunan hakkında da hüküm verilmişse ihbar olunan hükmün kendisine ilişkin bölümünü kendi adına temyiz edebilir.” Buna göre aleyhinde davacı tarafından usulen açılmış ve harç verilmiş bir dava olmaması nedeniyle ihbar olunan .... davada taraf olmadığı gibi, mahkemece yargılama sonunda ihbar olunan aleyhinde hüküm kurulmadığından hükmü temyiz etmekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Bu nedenle dava ihbar olunan .... vekilinin temyiz dilekçesinin (isteminin) reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı HMK m. 314/2 “(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir.” düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili Av....

06/03/2019 tarihli dilekçe ile "Sulh protokolü ve ibraname" sunmak suretiyle karşı tarafla sulh olduklarını bildirdiğinden, mahkemece, yapıldığı iddia edilen ödeme araştırılarak davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekaletnamelerinde sulh yetkisi bulunup bulunmadığı da denetlenmek suretiyle sulh hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24669
Karar No: 2015/7565
Karar Tarihi: 09.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/24669 E.  ,  2015/7565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/05/2014

NUMARASI : 2013/315-2014/431

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Yapılara resmi birim fiyatları uygulanıp, yıpranma payı da düşülerek bedel tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan Kamulaştırma Kanunun 27. maddesi uyarınca açılan ve niteliği gereği tespit mahiyetinde olan davada belirlenen bedel esas alınarak taşınmaza değer biçildiğinden rapor, arsa bedelinin tespiti yönünden geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36553
Karar No: 2017/33857
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36553 E.  ,  2017/33857 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/24011
Karar No: 2015/9634
Karar Tarihi: 07.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24011 E.  ,  2015/9634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı olarak açılan boşanma davası olup (TMK. md. 166/1), Hukuk Muhakemeleri Kanununun yürürlüğe girmesinden sonra 20.01.2014 tarihinde ikame edilmiş, davacı dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış, ön inceleme duruşmasında tanık listesi ibraz etmiştir. Mahkemece, verilen kesin sürede davacı tarafça delil ve tanık listesi verilmediği bu sebeple iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Delil, tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için gösterilir (HMK.m. 187/1). Tahkikat, ön incelemede saptanan çekişmeli hususlar üzerinden yürütüleceğine (HMK.m.140/3) göre, bu tespit yapılmadan tarafların herhangi bir delile dayanmaları ve dayandıkları delilleri sunmaları beklenemez.

Bu açıklamalar çerçevesinde taraflar ön inceleme aşamasından önce delil göstermişlerse bu deliller çekişmeli hususlar çerçevesinde toplanmalı, daha önce delil gösterilmemişse taraflara delil göstermeleri için süre verilmeli ve bu deliller toplandıktan sonra karar verilmelidir. Bu itibarla davacının bildirdiği tanıklar, usulünce dinlenerek, davalı tarafında delil bildirmesi halinde tüm deliller birlikte değerlendirilerek, sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.05.2015(Perş.)
Esas No: 2024/7939
Karar No: 2025/688
Karar Tarihi: 03.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/7939 E.  ,  2025/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurenin bacak ve göğüs bölgelerine dokunarak yanağından öptüğünün kabulü ile çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sanığın okul servis hizmetinin sona ermesi karşısında suçun nitelikli halinin oluşmadığına, katılan mağdurenin tanık beyanları ile çelişen soyut ve çelişkili iddiaları dışında mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, dosyadaki mesaj kayıtlarının hukuka aykırı şekilde elde edilmesinden dolayı hükme esas alınamayacağına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Suç tarihi itibariyle sanığın katılan mağdurenin eğitim gördüğü kurumun öğrencilerine yönelik servis hizmeti sözleşmesinin sona ermesi, sanığın katılan mağdure ile tanışıklıklarını kullanıp temyiz dışı sanık ... aracılığıyla aracına binmesini sağlayarak eylemini gerçekleştirmesi karşısında sanığın katılan mağdureye karşı herhangi bir şekilde koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığı gözetilmeyerek belirlenen temel cezada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/3 maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayin edilmesi,

2. Kabul ve uygulama göre de;

İlk Derece Mahkemesince lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Kanun'un 103. maddesi uyarınca ceza tayininde eylemin koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan kişiye karşı işlendiğinin kabulü ile artırım yapılırken uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 103/3 fıkrası yerine yazılı şekilde gösterilmesi, davaya katılmalarına karar verilen katılan mağdure ve katılanın karar başlığında sırasıyla mağdure ve müşteki olarak gösterilmesi; 13.03.2014 olan suç tarihinin de intikalin gerçekleştiği 19.03.2014 tarihi olarak yazılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/15375
Karar No: 2018/6964
Karar Tarihi: 06.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/15375 E.  ,  2018/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Alacaklıyı zarara uğratmak sokmak maksadıyla mevcudu eksiltmek suçunda şikayet hakkının, borçlu hakkındaki icra takibi kesinleşen suçtan zarar gören alacaklıya ait olduğu, icra takip dosyasında ödeme emrinin borçlu sanığa 02/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanık hakkında henüz ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayetçi vekilince 21/04/2015 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12558
Karar No: 2014/21368
Karar Tarihi: 24.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12558 E.  ,  2014/21368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Antalya 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06/05/2014

Numarası : 2013/262-2014/216

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde temizlik işçisi olarak çalışırken yaptığı fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmediğinden bahisle bu işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının taşeron firmalar işçici olarak çalıştığını, kendisinden hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı Belediyenin temizlik ve ilaçlama hizmetini ihale yoluyla hizmet alımı yaparak yürüttüğü, dolayısıyla davalı belediye ile dava dışı şirketler arasında İş Kanunun 2/6.maddesinde öngörülen koşulların gerçekleştiği, asıl işveren sıfatıyla davalı Belediye Başkanlığının bütün işçilik hakları bakımından davacı işçiye karşı sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacının yaptığı fazla çalışma süresi yönünden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı kışın 05.00-14.00, yazın ise 20.00-05.00 saatleri arasında çalıştığını bildirerek fazla mesai alacağı talep etmiştir. Bilirkişi, davacının kışın 17.00-02.00, yazın 20.00-05.00 saatleri arası haftanın 6 günü 10 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenmesi düşülmesi sonrasında günde 9 saat çalıştığı, haftalık mesaisinin ise 54 saat olduğunu ve bunun yasal haftalık mesai süresi olan 45 saatten 9 saat fazla olduğunu bu nedenle haftalık 9 saat fazla mesai yaptığını belirterek buna uygun hesaplama yapmıştır. Ancak hesaplama yaparken işlem hatası yapılmıştır. Öncelikle kış mesaisi olarak kabul edilen saatler 17.00-02.00 arası değil sabah 05.00-14.00 arasıdır. Bu yanlışlığın düzeltilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, davacının mesai saatleri 9 saattir. Bu süreden 1 saat ara dinlenmesinin düşülmesi sonrasında kalan süre 8 saat olup bu durumda haftanın 6 günü çalışan davacının mesaisi haftalık 48 saat olmaktadır ve yasal haftalık 45 saat çalışma süresini de sadece 3 saat aşmaktadır. Bu durum karşısında, davacının haftalık fazla mesaisi 9 değil 3 saat olmalıdır. Yapılan hesaplamalar hatalı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22865
Karar No: 2014/10571
Karar Tarihi: 29.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22865 E.  ,  2014/10571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/101376

MAHKEMESİ : Bakırköy 31. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2011

NUMARASI : 2009/113 (E) ve 2011/1101 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık hakkında 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından kamu davası açıldığı cihetle; her takvim yılında kendi içerisinde "teselsül eden" sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirlerinden bağımsız ve ayrı suçları teşkil edeceği ve buna göre zamanaşımı hususu da gözetilerek; sanık hakkında her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm tesisi yerine, yazılı şekilde tek suçtan ceza tayini,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/22118
Karar No: 2017/36645
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22118 E.  ,  2017/36645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.