Esas No: 2019/1467
Karar No: 2020/1975
Karar Tarihi: 25.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/1467 E.  ,  2020/1975 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereği mahkumiyet (her üç sanık için)

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, sanık ... ve... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre olay günü, sanıklardan... ve ...ın elektrik teknisyeni, ...'nin ustabaşı olarak çalıştığı ... Elektrik Şirketinin yüklenici...'ın iş sahibi konumunda bulunduğu sözleşme gereği ...beldesinde yer alan trafoya bakım işleri yürütülmekteyken, yüklenicinin işçisi olan elektrik bakım teknisyeni katılanın elektrik akımına kapılarak çıkmış olduğu 5 metrelik merdivenden düşmesi sonucu sanıklardan... ve...'ın asli, ...'nin tali kusurlu şekilde bir kişinin yaşamını tehlikeye sokacak, hayat fonksiyonlarını 6. dereceden etkileyecek ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdikleri olayda;

(I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusur durumuna ve TCK'nın 53/6. maddelerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kusurlu eylemi sonucu katılanın yaşam tehlikesi geçirecek, kemik kırığı oluşacak ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralanmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, 89/2. maddesine göre yarı oranında artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-a-b-e yerine 89/2-b olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının C bendinin ikinci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın taksirli eylemi sonucu katılanın hayat fonksiyonlarını (6) ağır derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak, yaşam tehlikesi geçirecek ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı anlaşılmakla, sanığa verilen cezanın TCK'nın 89/2-a-b-e. maddesi gereğince ½ oranında arttırılarak sanığın 270 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(II) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kusurlu eylemi sonucu katılanın yaşam tehlikesi geçirecek, kemik kırığı oluşacak ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralanmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, 89/2. maddesine göre yarı oranında artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-a-b-e yerine 89/2-b olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının A bendinin ikinci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın taksirli eylemi sonucu katılanın hayat fonksiyonlarını (6 ) ağır derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak, yaşam tehlikesi geçirecek ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı anlaşılmakla, sanığa verilen cezanın TCK'nın 89/2-a-b-e. maddesi gereğince ½ oranında arttırılarak sanığın 405 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

(III) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın kusurlu eylemi sonucu katılanın yaşam tehlikesi geçirecek, kemik kırığı oluşacak ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralanmasına rağmen, sanık hakkında TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezanın, 89/2. maddesine göre yarı oranında artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-a-b-e yerine 89/2-b olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının B bendinin ikinci paragrafının hükümden çıkartılarak yerine "Sanığın taksirli eylemi sonucu katılanın hayat fonksiyonlarını (6 ) ağır derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak, yaşam tehlikesi geçirecek ve organ işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı anlaşılmakla, sanığa verilen cezanın TCK'nın 89/2-a-b-e. maddesi gereğince ½ oranında arttırılarak sanığın 405 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.