erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3629
Karar No: 2018/11932
Karar Tarihi: 31.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/3629 E.  ,  2018/11932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Başka suçtan tutuklanan suça sürüklenen çocuğun İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna teslimi sırasında, yapılan üst aramasında iç çamaşırında esrar ele geçmesi ve savunmasında üzerinde unuttuğunu beyan etmesi karşısında; hiç kimsenin kendisini suçlayan bir beyanda bulunmaya veya bu yolla delil göstermeye zorlanamayacağına ilişkin Anayasanının 38/5. maddesine göre suça sürüklenen çocuktan üzerinde uyuşturucu madde bulunduğunu bilse dahi bu durumu anlatarak suçunu ikrar etmesinin beklenemeyeceği dikkate alındığında cezaevine rızası haricinde ve görevlilerin gözetim ve denetiminde alınan suça sürüklenen çocuğun üzerinde bulunan uyuşturucu maddeyi bilinçli olarak ve cezaevine sokma saikiyle görevlilere teslim etmediği şeklinde bir sonuca varılamayacağı; ceza hukukunun temel prensiplerinden olan şüpheden sanık yararlanır ilkesi de nazara alındığında eyleminin TCK.nun 191 maddesinde tanımlanan, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. 326/son maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3611
Karar No: 2020/3406
Karar Tarihi: 10.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2017/3611 E.  ,  2020/3406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, görevi kötüye kullanma

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62/1, 52/2, 53, 51/1-6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ... vekilinin görevi kötüye kullanma suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

... vekilinin, görevi kötüye kullanma suçu açısından hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık müdafinin, sanığın 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise ;

Sanığın, suç tarihi itibariyle, Ankara Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 27/08/2007 tarih, 2562 sayılı kararı ile III. Derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen alanda, bir kısmı sit alanı sınırları içerisinde kalacak şekilde ve izinsiz olarak yeni kale yaptırarak, izinsiz inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu anlaşılan dosya kapsamında;

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sit alanı ilan edilen yer ile kale yapılan yerin aynı olmadığına, kale inşaatının tescil kararından önce yapıldığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünde, 2863 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik ve Anayasa Mahkemesince iptal edilen 65/b maddesi yerine, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesinin dayanak gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (1) nolu bendindeki “65/b maddesi” ibareleri hükümden çıkarılarak yerine, “2863 sayılı Kanunun 6498 sayılı Kanun ile değişik 65/1. maddesi” ibarelerinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 10/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30048
Karar No: 2014/33926
Karar Tarihi: 23.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30048 E.  ,  2014/33926 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/101243

MAHKEMESİ : Fethiye(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2012

NUMARASI : 2011/851 (E) ve 2012/1127 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) 30.11.2006 tarihli suç tutanağında 130 Adet zeytin ağaçlarının budama yapıldığı köklerin toprağa temas eden kısımların etrafı temizlendiği yazılı olup zabıt mümzii Ahmet keşif sırasında 3 Adet zeytin ağacının budandığı, altının temizlendiğini beyan etmesine göre zabıt mümzii Ali'nin alınan beyanı yetersiz olup teferruatlı şekilde beyanının alınması, zabıt mümzii Bayram'ın da dinlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 2011/222 esaslı birleşen dosyanın suç tutanağında suç konusu yerdeki zeytin ağaçlarının meyvelerinin toplandığı sanığın, ''biz bu yerleri yılardan beri kullanıyoruz, ayrıca bu yer mahkemelik; mahkeme sonuçlanıncaya kadar faydalanmaya işgale devam edeceğiz'' şeklinde beyanda bulunduğu, keşif sonucu bilirkişi raporunda zeytin ağaçlarının diplerinin çapalandığı suç konusu yere kapama zeytin dikilmiş olduğu 150 Adet zeytin ağacının 6-7 yaşlarında, 8 Adet deliceye aşılı zeytin ağaçları 35-40 yaşında olup ormanın ahşap kazıklı dikenli tel ile çevrili olduğunu belirtmiş olup ayrıca 2006/755 esaslı dosyada 09.07.2007 tarihli bilirkişiler tarafından müşterek olarak tanzim edilen raporda dava konusu yerin 907 parselin 06.10.1999 yılında ham toprak vasfı ile Hazine adına tscil edildiği, 907 parselin bulunduğu bölgede orman tahdidi yapılmış dava yerinin orman sınırları içinde kaldığı orman kadastrosu 6831 sayılı Yasanın 3302 sayılı Yasa ile değişik 2/B maddesine göre yapılmış ve 12.07.2005'te kesinleştiği belirtilmesine göre dava konusu yerle ilgili açılmış bir davanın olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile beraat hükmü tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2012/19179
Karar No: 2012/38505
Karar Tarihi: 17.12.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/19179 E.  ,  2012/38505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca tayin olunan 25 gün adli para cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda para cezasının 20 gün yerine 21 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/3. maddesi uyarınca hapis cezası yanında tayin olunan 25 gün adli para cezasından TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda tayin olunan "21 günün" "20 güne", TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına esas alınan 20 gün ile bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL'den çarpılarak bulunan "420 TL" adli para cezasının "400 TL"ye indirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22526
Karar No: 2017/2912
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22526 E.  ,  2017/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/13367
Karar No: 2018/25626
Karar Tarihi: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13367 E.  ,  2018/25626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, 158 ada 5 ve parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda 517 parsel sayılı taşınmazın 29.06.2012 tarihli satışı emsal alınmış ise de; satış akit tablosuna göre taşınmazın 9/20 hissesi Limited Şirkete satılmış olup, satışın pay satışı ve ticari amaçlı olması sebebiyle özel amaçlı bu satışın emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/6131
Karar No: 2025/976
Karar Tarihi: 21.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/6131 E.  ,  2025/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR SAYISI : 2021/173 E., 2021/535 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yerel Mahkemece bozma üzerine temyiz isteminin reddine dair verilen 10.08.2021 tarihli ek kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne 22.06.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 05.08.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1. maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, Çınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.08.2021 tarihli ve 2021/173 Esas, 2021/535 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından

öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.01.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/10075
Karar No: 2011/14876
Karar Tarihi: 06.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10075 E.  ,  2011/14876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı; davalı ile ... 4. AHM'nin 2001/675- 2001/885 Karar sayılı kararı ile boşandıklarını, kararla birlikte müşterek çocuk Melis 'in velayetinin tarafına verildiğini, aylık 100,00-TL nafaka bağlandığını, nafakanın yetersiz kaldığını, beyanla 600,00-TL'ye artırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davayı kabul etmediğini, talebin fahiş olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava tarihinden itibaren aylık 300 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

TMK.nun 182. maddesine göre; boşanma kararı ile velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır.

TMK.nun 330. maddesindeki düzenleme, nafaka miktarının çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçlerine göre belirlenir şeklindedir.

TMK'nun 331.maddesi uyarınca da; durumun değişmesi halinde hakim nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırabilir.

Somut olayda; davacının evli olup, çalışmadığı, aylık gelirinin olmadığı, üzerine kayıtlı bir arabasının olduğu, oturduğu evin babasına ait olduğu, müşterek çocuğun 1999 doğumlu olup, ilköğretim okulunda öğrenci olduğu, davalının ise emekli olduğu, çalışmadığı, aylık 740,00-TL emekli maaşı aldığı, aylık 500,00-TL kira gelirinin olduğu, 470,00 TL kira verdiği, bakmakla yükümlü olduğu annesi ile birlikte kaldığı, annesinin gelirinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ülkede yaşanan enflasyon ve çocuğun büyümesi dışında nafakaya etki eden olgulardan bahsedilmeden, davalının gelir-gideri ile orantısız şekilde yüksek nafakaya hükmedilmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği ve özellikle ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayınladığı ÜFE 12 aylık ortalama artış oranı nazara alınmak suretiyle, TMK’nun 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesine uygun bir miktara hükmetmekten ibarettir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23702
Karar No: 2014/14318
Karar Tarihi: 10.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23702 E.  ,  2014/14318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/67076

MAHKEMESİ : Akkuş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2011

NUMARASI : 2010/38 (E) ve 2011/48 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık Cemal'in, amcasının oğlu olan mağdur Rıza'ya ait evin önündeki armut ağaçlarını kestiği ve bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda; sanığın savunmasında, suça konu armut ağaçlarını ve bu ağaçların bulunduğu yeri mağdurla müşterek kullandıklarını, kestiği bir adet armut ağacını odun haline getirip yaktığını beyan etmesi, mahkumiyet kararına dayanak teşkil eden bilirkişi raporunun ise konusunda uzman olmayan polis memurunca hazırlanmış olması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer verilmeyecek şekilde tespiti bakımından, öncelikle suça konu araziye ait tapu kayıtları getirtilerek konusunda uzman fen ve ziraat bilirkişileri marifetiyle yeniden keşif yapılıp armut ağaçlarının kime ait olduğu hususu net bir şekilde tespit edildikten sonra, ağacın sanık tarafından kesilip odun yapıldığı iddiası da gözetilerek eylemin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağı da tartışılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiğinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4470
Karar No: 2022/19326
Karar Tarihi: 21.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/4470 E.  ,  2022/19326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan Gençlik ve Spor Bakanlığı’nın CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca yasa yollarına başvurma hakkının bulunduğu, müştekiye kovuşturma evresinde CMK'nın 234/1-b-1. maddesi uyarınca duruşma gününü bildiren tebligatın yapılmadığı, bu nedenle müşteki kurumun sanık hakkında açılan davadan usulüne uygun olarak haberdar edilmediği ve davaya katılabilmesi için olanak tanınmadığının anlaşılması karşısında, yasa yollarına başvurma hakkı bulunan ve yokluğunda hüküm verilen müşteki kuruma hükmün tebliğinin gerektiği gözetilerek, gerekçeli kararın müşteki kuruma usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek, ek tebliğname düzenlenerek;

Ayrıca sanıklar hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini o yer Cumhuriyet savcısı temyiz ettiği halde, o yer Cumhuriyet savcısının temyizine ilişkin tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, sanıklar hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 21/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/7735
Karar No: 2009/16133
Karar Tarihi: 16.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/7735 E.  ,  2009/16133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60. TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 16/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39650
Karar No: 2017/3560
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39650 E.  ,  2017/3560 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.