erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/29208
Karar No: 2011/26633
Karar Tarihi: 06.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/29208 E.  ,  2011/26633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2011 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Temyiz dilekçesinin (REDDİNE), 06/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11471
Karar No: 2022/3269
Karar Tarihi: 23.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/11471 E.  ,  2022/3269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar, temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı’nın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17.Ceza dairesinin 22.02.2017 gün, 2016/148 Esas, 2017/313 Karar sayılı kararına yönelik, 17.04.2017 tarihli temyiz istemlerinin Mahallince değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin, akrabası olan sanıklar ..., ... ve ... tarafından, kuzeni olan ... ile gayri resmi olarak evlendirildiği ve bu şekilde ... ile birlikte aynı evde yaşamasına yardım edildiği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza hukuken geçerli sayılmadığından, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f,5, 39. maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararları kaldırılarak mahkumiyetlerine karar verilmesi yerine; katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olması,

Yasaya aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi hükmünün, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. ve 307. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 23.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11663
Karar No: 2019/4512
Karar Tarihi: 09.09.2019

**1. Hukuk Dairesi         2016/11663 E.  ,  2019/4512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 5594 sayılı yasa gereğince büyükşehir belediyesi sınırlarında kalan belediyelerin yürütmekte olduğu hizmetlerin yerine getirilmesine ilişkin olmak üzere taşınır ve taşınmaz mallarının büyükşehir belediyesine veya ilgili bağlı kuruluşa devredilmesi gerektiği, bu kapsamda ... Belediyesi tarafından kurulan ve uzun yıllar mezbahane olarak kullanılan ... Mezbahane tesisinin kanun gereği mülkiyetinin ... Büyükşehir Belediyesine devrinin zorunlu olduğunu, ancak çeşitli sebeplerle dava konusu 853 ada 1 parsel sayılı taşınmazın devrinin rızai olarak gerçekleşmediğini ve dava açmak durumunda kalındığını, taşınmazın yolsuz olarak davalı ... Belediyesi adına kayıtlı olduğunu ileri sürürek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile ... adına tescilini istemiştir.

Davalı, Belediye Meclisinin 08.05.2015 tarih ve 100 sayılı meclis kararı ile dava konusu parselin İtfaiye Müdahele Birimi olarak kullanılmak üzere davacı ... Başkanlığına devredilmesi yönünde karar alındığını, mezbaha sökülme çalışmalarına başlandığı aşamada tapu devir işlemlerinin yapılacağının bildirildiğini, sonrasında ise 26.11.2015 tarihli Encümen Kararı ile devrin yapılması yönünde karar alındığını, usulsüz olarak dava açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılama sırasında davacı adına tescil yapıldığından konusuz kalan davada karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 15.20.TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 09.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2581
Karar No: 2010/10966
Karar Tarihi: 14.12.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/2581 E.  ,  2010/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait, davacı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın araçta istiap haddinden fazla yolcu bulunması nedeniyle devrildiğini kazada araçta bulunan bir kişinin öldüğünü, bir kişinin de yaralandığını, hak sahiplerine poliçe limiti dahilinde ödeme yapıldığını, araçta istiap haddinden fazla yolcu bulunması nedeniyle kazanın meydana gelmesi nedeniyle rücu hakkının doğduğunu belirterek 21.200 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili kazanın istiap haddinden fazla yolcu alınması nedeniyle meydana gelmediğini, aracın lastiğinin patlamasının kazaya neden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın isitiap haddinin aşılması nedeniyle meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

2010/2581

2010/10966

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 17,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5431
Karar No: 2019/6553
Karar Tarihi: 22.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/5431 E.  ,  2019/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki işyeri sigortasından kaynaklanan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıya ait ve kendisinin işlettiği işyerinin davalı ... şirketi nezdinde sigortalı olduğunu, 23/10/2012 tarihinde meydana gelen sel ve yağmur felaketinde riziko adresindeki mevcut bir çok demirbaş ve emtianın hasar gördüğünü, davalı tarafından hasar bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddedildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinden rizikonun ihbar edildiği 12/11/2012 tarihinden 15 gün sonrası olan 28/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili, 20/10/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini 60.000,00 TL olarak talep etmiştir.

Davalı vekili; talep konusu hasar bedelinin poliçe teminatları kapsamı dahilinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 29.755,00 TL'nin 30/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısım yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, işyeri sigorta poliçesiyle teminat altına demirbaş ve emtia hasarının tahsili istemine ilişkindir.

Sigortacı, sigorta ettirenin gerçek zararını karşılamakla yükümlüdür. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının zararı KDV dahil edilmeden hesaplanmıştır. Oysa bu miktar, KDV ödeyen ve ödeyeceği muhakkak olan davacının gerçek zararına dahildir.

KDV miktarının da içerisinde bulunduğu gerçek zarar belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi yerinde görülmediğinden kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.524,41 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/11882
Karar No: 2015/7492
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/11882 E.  ,  2015/7492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... İlçesi” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce hükümlünün cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/14899
Karar No: 2015/1146
Karar Tarihi: 20.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14899 E.  ,  2015/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HASSA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2012/1-2014/40

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı aylık 300 TL tedbir nafakası istemine ilişkindir.

4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş Yasasının 4.maddesinde, TMK.nun 2.kitabından doğan dava ve işlerin Aile Mahkemesinde çözümleneceği belirtilmektedir. Somut olayda ayrı yaşamda haklılık iddiasına dayalı tedbir nafakası istendiğine göre, böyle bir davanın Aile Mahkemesinde incelenip sonuçlandırılması gerekmektedir.

Mahkemelerin görevlerini belirleyen usul hukuku kuralları kamu düzenine ilişkindir; görev itirazı yargılamanın her aşamasında, usul hukukuna ilişkin hiçbir sınırlamaya tabi olmaksızın taraflarca ileri sürülebileceği gibi, davayı gören mahkeme de, bu yönde bir itiraz olmasa bile, görevli olup olmadığını kendiliğinden değerlendirmekle yükümlüdür. Her dava, usul hukukunun kamu düzenine ilişkin kurallarının gösterdiği görevli mahkeme hangisi ise, orada görülür. Bu itibarla; mahkemece, görev yönü gözetilmeksizin davaya Asliye Hukuk Mahkemesi olarak bakılmak suretiyle işin esasının incelenmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/11248
Karar No: 2011/20875
Karar Tarihi: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11248 E.  ,  2011/20875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki yapıya da resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1) Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından, rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kısmi kamulaştırma nedeniyle arta kalan ve işe yaramazlığından bahisle bedeline hükmedilen bölümün davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde davalıya geri verilmesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/18436
Karar No: 2011/849
Karar Tarihi: 08.02.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/18436 E.  ,  2011/849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulamasında sanığın, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirdiğinden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi gereğince, sürekli, süreli veya geçici bir kamu görevinin üstlenilmesinden, bu kapsamda Türkiye Büyük Millet Meclisi üyeliğinden veya Devlet, İl, Belediye, Köy veya bunların denetim ve gözetimi altında bulunan kurum ve kuruluşlarca verilen, atamaya veya seçime tabi bütün memuriyet ve hizmetlerde istihdam edilmekten, seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan, velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan, vakıf, dernek, sendika, şirket kooperatif ve siyasi parti tüzel kişiliklerinin yöneticisi veya denetçisi olmaktan, bir kamu kurumunun veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşunun iznine tabi bir meslek veya sanatı kendi sorumluluğu altında serbest meslek erbabı veya tacir olarak icra etmekten yoksun bırakılmasına" ibaresinin çıkarılarak, yerine "sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1. madde ve fıkrasında sayılan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına bu yoksunluğunun kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine" ibaresinin ilavesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 8.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/7549
Karar No: 2024/11155
Karar Tarihi: 09.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/7549 E.  ,  2024/11155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2168 E., 2024/481 K.

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.03.2024 tarihli ve 2022/2168 Esas, 2024/481 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/2-a maddeleri uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.03.2024 tarihli ve 2022/2168 Esas, 2024/481 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/2146
Karar No: 2007/4502
Karar Tarihi: 12.03.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/2146 E.  ,  2007/4502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kural olarak taşınmaz üzerine uygulanan hacizden itibaren iki sene içinde satış istenmez veya talep geri alınıpta bu müddet içinde yenilenmez ise o mal üzerindeki haciz kalkar. Bu nedenle, 26 T.sani 1341 No:90 şerhi ile taşınmaz üzerine konulan haczin yukarıda açıklanan madde hükümleri karşısında hükümsüz kaldığı düşünülmeksizin İİK'nun 16/2.maddesi gereğince şikayetin kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 12.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/1204
Karar No: 2018/5530
Karar Tarihi: 03.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1204 E.  ,  2018/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

I-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.