erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14749
Karar No: 2014/17039
Karar Tarihi: 11.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14749 E.  ,  2014/17039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2013

NUMARASI : 2013/351-2013/388

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnceleme konusu karar muhafaza talebinin reddine ilişkindir.

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15144
Karar No: 2019/13394
Karar Tarihi: 19.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/15144 E.  ,  2019/13394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bir kısım işçilik alacaklarının tahsili istemi ile açılan davada dosya temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmiştir.

Davacı vekili tarafından 25.05.2015 tarihli dilekçe ile Mahkemenin vermiş olduğu karar temyiz edilmiş olup davacı vekilinin temyiz talebi hakkında verilen 07.01.2016 tarihli ek karar da ise kararın temyiz sınırının altında olduğundan bahisle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Söz konusu ek karar temyiz talebinde bulunan davacı vekiline 20.01.2016 tarihinde tebliğ edilmeş olup davacı vekilinin ek tararın temyizi bakımından dosyaya dilekçe sunmadığı anlaşılmaktadır.

Anılan sebeple davacı vekilinin ek kararın tebliğinden sonra kararın temyizine yönelik dilekçesini süresi içerisinde sunmadığı ve usulüne uygun bir temyiz istemi dosyada mevcut olmadığı anlaşıldığından , dosyanın mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple, dava dosyasının MAHKEMESİNE İADESİNE, 19.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9312
Karar No: 2021/8140
Karar Tarihi: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9312 E.  ,  2021/8140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1) Sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçu ile ilgili olarak düzenlenen 09.12.2010 tarihli vergi suçu raporuna istinaden, ... Vergi Dairesi Başkanlığının 03.01.2011 tarihli mütalaası ile doğrudan doğruya suç duyurusunda bulunulduğunun anlaşılması karşısında; 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2010 tarih ve 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değişik 213 sayılı VUK’nin 367. maddesinin birinci fıkrasında bulunan "Yaptıkları inceleme sırasında 359 ve 360. maddelerde yazılı suçların işlendiğini tespit eden vergi müfettişleri ve vergi müfettiş yardımcıları tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili rapor değerlendirme komisyonunun mütalaasıyla vergi dairesi başkanlığı veya defterdarlık tarafından keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir." hükmüne göre, mütalaa tarihi itibarıyla “rapor değerlendirme komisyonunun” mütalaasının zorunlu olması nedeniyle, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince usulüne uygun şekilde mütalaa alınıp dava şartı yerine getirildikten sonra yargılamaya devamla hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından dava açıldığı, sahte belge düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ayrı suçları oluşturduğu, her bir yıl için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

3) Her bir takvim yılında birden fazla sahte belge düzenleme şeklinde gerçekleşen eylemlere ilişkin olarak, TCK'nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmayarak eksik ceza tayini,

4)Sahte fatura düzenleme suçunda temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin hüküm fıkrasında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı "VUK’nin 359/b" olarak gösterilmesi gerekirken, "VUK’nin 359/b-1" şeklinde hatalı gösterilmesi yasaya aykırı,

5)5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9295
Karar No: 2016/9126
Karar Tarihi: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9295 E.  ,  2016/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin “... Mh. ... Sk. No: 1 İç Kapı No: 3 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mh. ... Cd. No: 42 D: 2 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünce yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının “... Mh. ... Cd. No: 42 D: 2 .../...” adresinde davacı vasi adayı ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/367
Karar No: 2018/5694
Karar Tarihi: 17.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/367 E.  ,  2018/5694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, 30.05.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, murisleri ...’ın 02.05.2013 tarihinde vefat ettiğinden bahisle mirası kayıtsız reddettiklerinden mirasın gerçek reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ...’dan intikal eden mirasın davacı ... tarafından kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline, en yakın mirasçıların tamamı mirası reddettiğinden TMK'nin 612 maddesi gereğince mirasın tasfiyesine tasfiye memuru olarak ... avukatı ...’ın atanmasına karar verilmiştir.

Av. ..., 05.06.2015 tarihli dilekçesiyle tasfiye memurluğu görevinden istifa ederek hükmü temyiz etmiştir.

Davacı ... kendi adına asaleten, velayeti altında bulunan ... ve ... adına velayeten mirasın reddini istemekle kendisi ile ... ve ... arasında menfaat çatışması oluşmuştur. Türk Medeni Kanununun 426/2. maddesi ... ve ... için bir kayyım tayin ettirilmesi, davanın kayyım tarafından devam ettirilmesi ve gösterdiği takdirde delilleri toplanıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekir. Açıklanan husus üzerinde durulmadan işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır. Kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.09.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava, mirasın gerçek reddine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ...’dan intikal eden mirasın davacı ... tarafından kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline, en yakın mirasçıların tamamı mirası reddettiğinden TMK'nin 612. maddesi gereğince mirasın tasfiyesine tasfiye memuru olarak ... avukatı ...’ın atanmasına karar verilmiştir.

Av. ..., 05.06.2015 tarihli dilekçesiyle tasfiye memurluğu görevinden istifa ederek hükmü temyiz etmiştir.

HUMK’nun 427. maddesi hükmü uyarınca, mahkemelerden verilen nihai kararlara karşı davanın tarafları veya o davaya müdahil olarak katılan temyiz yoluna başvurabilir. Hükmü temyiz eden Av. ... davanın tarafı değildir. Davada taraf sıfatı bulunmayan Av. ...’ın, hükmü temyiz edemeyeceğinden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalar nedeniyle, ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerektiğini düşündüğümden, sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Esas No: 2009/13322
Karar No: 2010/15410
Karar Tarihi: 10.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/13322 E.  ,  2010/15410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/51439

MAHKEMESİ : Ünye Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2006

NUMARASI : 2006/447

SUÇ : Kişiyi yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY.nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı "kasıtlı bir suçtan mahkum olmama" koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, 2suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlarda hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Ancak; 5237 sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi

ve zorunluluk olmaksızın hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde sanık hakkında hapis cezasının para cezasına çevrilip çevrilmeyeceği konusunda bir karar verilmemesi,

2-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken maddede yazılı bulunan hangi haklardan ne kadar süreyle yoksun bırakıldığı hususunun açıkça belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/961
Karar No: 2017/2315
Karar Tarihi: 26.05.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/961 E.  ,  2017/2315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : 1) ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin; 15/11/2016

gün ve 2016/5 Esas, 2016/235 Karar sayılı tefecilik suçundan mahkumiyet

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza

Dairesinin; 24/01/2017 gün ve 2017/90 Esas, 2017/89 Karar sayılı bozma 25/01/2017 gün ve 2017/90 Esas, 2017/89 Ek Karar sayılı temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 286/1. maddesi gereğince ilk derece mahkemesi hükmünün bozulmasına dair bölge adliye mahkemesi ceza daireleri kararlarının temyizi mümkün bulunmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 25/01/2017 gün, 2017/90 Esas ve 2017/89 sayılı Ek Kararda bir isabetsizlik görülmediğinden temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 26/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8763
Karar No: 2016/9108
Karar Tarihi: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8763 E.  ,  2016/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 4. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "... Mah. ... Sk. No:7 .../..." adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının MERNİS adresinin "... Mahallesi ... Caddesi No:167/1/1 .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Kısıtlı adayının sağlık kurulu raporunda yer alan bilgiye göre "... Mah. ... Sok. No:30 .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/8228
Karar No: 2018/2517
Karar Tarihi: 10.04.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/8228 E.  ,  2018/2517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve ... sırasında tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ..., ..., Belediye Başkanlığı yasal hasım olması sebebiyle davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, Mahallesi ... Mevkiinde 06.11.2014 havale tarihli fen bilirkişileri raporuna ekli 2 nolu krokide (C) ve (D) harfi ile gösterilen toplam 177,32 metrekarelik haritasında yol olarak gösterilen yerden, 06.11.2014 havale tarihli fen bilirkişileri raporuna ekli 2 nolu krokide (D) harfi ile gösterilen mor kalem ile taranmış 89,10 metrekarelik kısmın ifraz edilerek ... Mevkii 189 ada 15 parsel sayılı ... adına kayıtlı olan 2.045,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaza ilave edilerek ... adına kayıt ve tesciline, aynı rapora ekli 2 nolu krokide (C) harfi ile gösterilen ve mavi kalemle taralı 88,22 metrekarelik kısmın haritasında yol olarak gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, dahili davalılar ... temsilcisi, ... vekili, Selendi Belediye Başkanlığı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/2, 3402 sayılı ... Kanunu'nun 14 ve 17. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. Bu nitelikteki davalarda TMK'nın 713/4 ve 5. fıkraları gereğince keşif sonucu elde edilen bilirkişinin rapor ve krokisine göre gerekli yerel ve gazete ilanlarının yöntemine uygun bir biçimde yapılması, ilanın yapıldığı gazete ile ilan tutanaklarının dosya arasına konulması, yasal 3 aylık sürenin dolmasının beklenilmesi gerekir. Mahkemece söz edilen yasal ilanlar yapılmamış, menfaati olanlara itiraz hakkı tanınmamış olması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle sair yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 10.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/8133
Karar No: 2013/21736
Karar Tarihi: 29.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8133 E.  ,  2013/21736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.02.2013 tarih ve 2012/319-2013/44 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili bankanın müşterisi olduğunu, davalının bankaya gelerek hesabına para yatırdığını ancak yatırdığı paranın para sayma makinesi tarafından yanlış sayılması sonucunda davalının hesabına 13.090 TL fazladan para yatırıldığının kayıtlara işlendiğini, daha sonra yapılan kontrollerde davalı tarafından bu miktarın yatırılmadığının belirlendiğini ileri sürerek, 13.090 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili tarafından yatırılan paranın miktarının 34.885 TL olduğunu, buna ilişkin olarak dekont tanzim edildiğini, daha sonra cari hesap bakiyesinin davacı bankaya sorulduğunu ve yine aynı miktarın müvekkiline bildirildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının bankaya para yatırmak için müracaat ettiği, gişe görevlisine teslim ettiği para destesinin 496 adet olamayacağının kamera kayıtları ile açıkça görüldüğü, dekontta yazılı bulunan 496 adet banknotun para sayma makinesi tarafından ancak üç defada sayılabilmesi mümkünken izlenen görüntülerde üç defa sayım yapılmadığının belirlendiği, para sayma makinesinin arızalanması sebebiyle sayılan paraların alınarak tekrar makinenin sayma kısmına bırakılması sonucunda mükerrer sayım yapıldığı, davalının gişeden ayrılması üzerine gişe görevlisinin davacının paralarını tekrar saymaya çalıştığı sırada gelen müşteri ile ilgilendiği, gelen müşteriden aldığı paraları davalının paralarıyla karıştırmayarak ayrı bir yere bıraktığı ve bu müşteri ayrıldıktan sonra davalının yatırdığı paraları tekrar sayarak kasa sayımı yaptığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalıya ait hesapta bulunan 13.090 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 670,65 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/12656
Karar No: 2020/8696
Karar Tarihi: 14.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12656 E.  ,  2020/8696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Burhaniye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2017 tarih, 2017/144 E., 2017/633K. sayılı ilamı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, bu kararı sanığın süresinde istinaf etmesi üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.04.2018 tarih, 2018/907 E., 2018/987 K. sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, sanığın 06.12.2019 tarihli dilekçesi ile 7188 sayılı yasadan faydalanmak istediğini belirterek bu kararı temyiz ettiği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.12.2019 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz isteminin süresinde olmadığından CMK’nın 296/1. maddesi gereğince reddine karar verildiği ve bu ek kararın sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 25.12.2019 gün ve 2018/907 E., 2018/987 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 14.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15067
Karar No: 2014/1968
Karar Tarihi: 17.02.2014

**14. Hukuk Dairesi         2013/15067 E.  ,  2014/1968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/05/2013

NUMARASI : 2011/678-2013/146

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 05.12.2011 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.05.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalıların kullandığı .. ada ..parsel sayılı taşınmaz içindeki sınıra yakın olarak dikilen incir ağacının davacının taşınmazının bahçe kapısının açılmasını ve kapıdan geçişi engellediğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve ağacın kesilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalıya TMK'nın 740. maddesi anlamında herhangi bir ihtar yapılmadığı gerekçesi ile incir ağacı yönünden talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

TMK'nın 683. maddesindeki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir.

Anılan kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “komşu hakkı” bölümünde yer alan TMK’nın 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olaya gelince, fen ve ziraat bilirkişi raporunda davalının taşınmazı içerisindeki sınıra yakın dikilen incir ağacının dallarının 2 m'lik kısmının davacının taşınmazına taştığı belirtilmiştir.

Bu durumda mahkemece incir ağacının davacı taşınmazına taşan dallarının kesilmesine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.