erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/9378
Karar No: 2015/21336
Karar Tarihi: 10.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/9378 E.  ,  2015/21336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/130994

MAHKEMESİ : Düzce 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2013

NUMARASI : 2013/300 (E) ve 2013/364 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında teşdiden ceza tayin edildiğinin belirtilmesi, hapis cezası- nın alt sınırdan ayrılarak tayin edilmesi ile uygulama maddesinde adli para cezasının alt sınırının 1000 gün olmasına karşın, temel adli para cezasına esas birim günün alt sınırın altında belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonu- cunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle cezanın 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. bölümünden "sanığın neticeten 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile

cezalandırılmasına” ibaresi çıkarılarak yerine "infazın 6 yıl 3 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19282
Karar No: 2016/19038
Karar Tarihi: 12.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/19282 E.  ,  2016/19038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hakaret suçundan açılmış bir dava bulunmaması karşısında, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, dava açılmayan hakaret suçundan hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2- 28/02/2011 tarihinde Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce verilen raporda, suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında kalmadığının belirtilmesi 05/01/2010 tarihli bilirkişi raporunda ise suça konu bıçağın anılan Yasa kapsamında kaldığının açıklanması karşısında; Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce verilen rapora neden itibar edilmediği tartışılmadan ve suça konu bıçağın anılan Yasanın 15/son fıkrası kapsamında kalıp kalmayacağı da değerlendirilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye kısmi uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5809
Karar No: 2025/1132
Karar Tarihi: 13.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/5809 E.  ,  2025/1132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan mağdure vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde mağdurenin öz dayısı olan sanığın, olay günü mağdureyi okuldan alarak köyde bulunan evlerine götürdüğü sırada yol üzerinde eğilip mağdureye sarılarak öpmeye yeltendiği, çığlık atan mağdurenin sanığın elinden kurtularak eve gittiği şeklindeki kabulü ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanığın Temyiz İsteği

Özetle sübuta, iftira atıldığına, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle sanığa verilen cezanın yetersiz olduğuna, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık ve katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/12257
Karar No: 2013/3859
Karar Tarihi: 20.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/12257 E.  ,  2013/3859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23/02/2009 tarihli keşif zaptının 1. sayfasının zabıt katibi tarafından imzalanmamış olması, hakim imzasının bulunması ve tutanağın sahteliği yolunda herhangi bir iddia bulunmaması karşısında mahallinde ikmali mümkün eksiklik mahiyetinde görülmekle tebliğnamedeki 1 no' lu;

Olay günü sabah saat 07.15 sıralarında, meskûn mahalde, çift yönlü, şerit çizgileri mevcut, sağ tarafında dört sıra demir ve çelik halatlı bariyer akabinde yağmur suyu kanalı ve E-5 Devlet karayolu, sol tarafında banket bulunan, düz kuzey yan yolunda yönetimindeki otoyla seyir halinde olan sanık sürücünün yaya üst geçidi altına geldiğinde, istikametine göre yolun sağından soluna geçiş için mevcut bariyerden atlayarak kaplamaya giren yayaya aracının sağ dikiz aynası ve sağ yan kısmı ile çarparak yayanın yaralanması ve akabinde kaldırıldığı hastanede ölümü şeklinde gerçekleşen olayda, ölen yayanın yayaların girmesi yasak olan bariyerli devlet karayolundan, olay yerinin hemen yakınındaki yaya üst geçidini kullanmayıp bariyerleri atlayarak, yolu yeterince kontrol etmeden, gelen araçların hız ve mesafelerini dikkate almadan ve hareketli trafiğe rağmen aniden, kontrolsüzce ve kurallara aykırı şekilde geçiş yaparak, sanık sürücünün istikamet şeridini kapatıp, ilk geçiş hakkına riayet etmemek suretiyle asli ve tam kusurlu şekilde olaya sebebiyet verdiği anlaşılmış olup, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu kusur raporu oluşa uygun görülmekle 2 no' lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, sanığın olayda kusurlu olduğunu ve mahkemece bilirkişi ve Adli Tıp Kurumu raporları arasındaki çelişki giderilmeden eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5434
Karar No: 2018/1173
Karar Tarihi: 07.02.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5434 E.  ,  2018/1173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen adli para cezasına esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) numaralı fıkrasının beşinci paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “suçun işleniş biçimi, şahsi ve sosyal durumu nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 250 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 5000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 07/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2005/15383
Karar No: 2006/2704
Karar Tarihi: 06.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2005/15383 E.  ,  2006/2704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili tarafından, davalılar ... ... ve arkadaşları aleyhine 14/06/2002 gününde verilen dilekçe ile Aşkale Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/239- 2000/5 sayılı dosyasında dava konusu edilip, reddedilen taşınmazların Hazine adına tescilinin istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda krokide I ile gösterilen alana yönelik davanın reddine, (A1)=2750 m2, (C1)=65 m2, (D1)=11875 m2, (E1)=15000 m2, (F1)=10.000 m2, (G1)=8000 m2 ve (H)=5000 m2'lik taşınmazların Hazine adına tesciline dair verilen 09/06/2005 günlü hükmün davanın reddedilen (I) bölümüne yönelik olarak Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşen Asliye Hukuk Mahkemesinin 1994/239 sayılı dava dosyası içinde bulunan orman bilirkişisi ... tarafından dosyaya konulan 16/09/1998 tarihli rapora ekli memleket haritasına işaretlenmiş krokiye göre dava konusu krokide (I) işaretli taşınmazın kesinleşen 111 ada 14 nolu orman parseli sınırları içinde kaldığı ve orman sınırının kırmızı çizgilerle gösterildiği, ayrıca yine bu dosyaya kadastro teknisyeni bilirkişi ... tarafından düzenlenen 09/09/1998 tarihli krokide de dava konusu (I) harfli yerin diğer dava konusu yerlerin bir kısmı ile birlikte kesinleşen 111 ada 14 parsel sayılı orman nitelikli taşınmazın içinde kaldığı anlaşılmakla usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 06/03/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19041
Karar No: 2017/489
Karar Tarihi: 25.01.2017

**1. Hukuk Dairesi         2014/19041 E.  ,  2017/489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak mirasbırakanları Sıdıka'nın maliki olduğu, üzerinde 3 katlı bina bulunan tek taşınmazı olan 46 parsel sayılı taşınmazın “Ölünceye Kadar Bakma Sözleşmesi” ile davalıya devredildiğini, davalının evlendikten sonra muris olan annesinin davalının çocuklarına bakması için beraber yaşamaya devam ettiğini, murisin sağlığının iyi olduğu, hiç bir bakıma ve yardıma ihtiyacının olmadığı bir dönemde böyle bir sözleşme yapılmasının mal kaçırma amaçlı olduğunu ileri sürerek, muvazaalı işlem nedeniyle tapunun davacının miras hissesi oranında iptali ile adına tescilini, mümkün olmaması halinde tenkisini istemiştir

Davalı, davacının 18 yaşında iken yani 49 yıl önce evden ayrıldığını, o tarihten sonra da ne annesini ne de babasını arayıp sormadığını ve hiç bir şekilde görüşmediğini, davacının evlenip çocuk sahibi olduğunu öğrenmeleri üzerine çocuğu görmek için okula gittiklerini ancak davacının telefon ederek çeşitli hakaretlerde bulunduğunu ve bir daha kendilerinin rahatsız edilmemesini istediğini, davalının babasının 1973 yılında öldüğünü ve annesinin yalnız kaldığını, muriste kalp, guatr, kolon kanseri ve son olarak da alzaimer hastalıklarının olduğunu, bu süreçlerde sürekli olarak annesiyle ilgilendiğini, ölümden önceki son 5 yılını da alzaimer hastası olarak geçirdiğini, altını dahi bağladığını, murisin tek geliri olan eşinden bağlanan emekli maaşının tamamen murisin bakımına harcandığını, davacının annesine hiç bakmadığını, torununu dahi göstermediğini, evlatlık vazifesini yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalı ile muris arasındaki sözleşmenin ivazlı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

./..

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.20.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/24491
Karar No: 2011/24575
Karar Tarihi: 20.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/24491 E.  ,  2011/24575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : İftira, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- İftira suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'nun tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Yasak bıçak taşıma suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen yasak bıçak taşıma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'nun ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1535
Karar No: 2014/24472
Karar Tarihi: 04.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/1535 E.  ,  2014/24472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Köy merasına tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçtan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı gibi, katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden, Hazine vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

II- Sanığın temyiz talebine ilişkin yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve hükmün açıklanmasının geriye bırakılmadığına yönelik temyiz itiraz- larının reddine, ancak:

Köye ait meraya tecavüz suçunun mağduru köy tüzel kişiliği olup, suçun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden katılma kararı verilip, hazine lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden

katılan hazine vekili lehine dilekçe yazım ücreti verilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2282
Karar No: 2010/4207
Karar Tarihi: 07.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2010/2282 E.  ,  2010/4207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 157/1, 52/2, 52/4, 43,63 maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 2.000,00 YTL adli para cezası, adli para cezasının 1'er aylık ara ile 10 eşit taksitte tahsili, 53.maddenin uygulanması, gözaltı ve tutuklulukta geçen sürelerin cezadan mahsubu, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin suçun sabit olmadığına ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;Ancak:

1-Sanığın, “falına bakayım, cüzdanından para getir rızkını artırayım” diyerek şikayetçiden aldığı para ve künyeleri kağıda sardıktan sonra, onun haberi olmadan bunları alıp, sarılı ancak içi boş olan kağıdı, sanki içinde para ve künyeler varmış gibi şikayetçinin çantasına koymaktan ibaret oluşa uygun olarak sübutu kabul edilen eyleminin, suça konu para ve künyeler üzerindeki zilyetliğin devredilmemiş olması nedeniyle hırsızlık suçuna uygun bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan mahkümiyetine hükmolunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

5275 Sayılı Cezaların İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2 fıkrası gereğince, tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağından infazda tereddüde neden olunmaması için hükümde gösterilen ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alındığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1899
Karar No: 2015/2796
Karar Tarihi: 16.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/1899 E.  ,  2015/2796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/274854

MAHKEMESİ : Antalya 6. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2012

NUMARASI : 2012/815 (E) ve 2012/1046 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinin ancak hırsızlık suçunun “haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit aksamına zarar vermeden olağan yollar ile kilidi açmak suretiyle” işlenmesi halinde uygulanabileceği, somut olayda suça konu aracın ele geçmemesi nedeniyle kapısının bıçakla ne şekilde açıldığı ve kilit aksamının zarar görüp görmediğinin anlaşılamadığı, sanığın kilidi “sair alet” ten kabul edilen ele geçirilemeyen bıçak ile açtığı kabul edilse de, bıçak ile kilit aksamına zarar vermeden ve anahtar gibi kullanılmak sureti ile kilidin açıldığına dair sanık aleyhine tespit ve kanıt bulunmadığı gözetilmeden, sanığın TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi,

2- Sanık hakkında iddianamede yer almadığı halde yargılama sırasında ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5688
Karar No: 2010/6709
Karar Tarihi: 08.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5688 E.  ,  2010/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.12.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, üçüncü kişilerin kamu alanı olarak ayrılan ve davalı Belediyenin sorumluluğunda bulunan yere haksız dolgu yaptığını, bu dolgudan dolayı konutunun yağmur sonrası su basma riski ile karşı karşıya kaldığını ileri sürerek, komşuluk hukukuna aykırı davranışların giderilmesini istemiştir.

Davalı, davacının bir zararı bulunmadığını, üçüncü kişilerin eylemi nedeniyle belediye aleyhine dava açılamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu yerin Ankara Büyükşehir Belediyesine ait bir yer olduğu, davalı Belediyeye husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan 3.7.2009 tarihli mimar, şehir plancısı ve hukukçudan oluşan bilirkişi heyet raporunda ve Ankara 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/262 Esas sayılı dosyasında mahkemeye sunulan 22.2.2007 tarihli heyet raporunda dava konusu yerin Çankaya Belediyesinin sorumluluğunda olduğu belirlenmiştir.

Mahkemeye delil olarak sunulan Ankara 23.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/262 Esas 388 Karar sayılı dosyasında Dairemizin 2008/5985-7734 sayı 12.6.2008 tarihli bozma ilamı ile dava konusu yere ilişkin elatmanın önlenmesi davasının mevcut delillere göre Çankaya Belediyesine yöneltilmesi gerektiği belirtilmiş ve mahkemece bozma ilamına uyularak verilen karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Kesinleşmiş karar bulunduğu halde bu hususun mahkemece inceleme konusu yapılarak belediyelerden gelen birbiri ile çelişkili yazılar esas alınmak suretiyle davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.