erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/21951
Karar No: 2024/2992
Karar Tarihi: 07.03.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/21951 E.  ,  2024/2992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/386 E., 2016/562 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, sanığın temyiz başvurusunun hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu, Mahkemece kasten yaralama suçundan verilen adli para cezaları yönünden temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik herhangi bir başvurunun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca taksitler halinde 8.840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; atılı suçu işlemediğine, hastalığı nedeniyle olayı tam olarak hatırlamadığına, psikiyatrik tedavi görmesi nedeniyle bu husus araştırılmaksızın verilen kararın usul ve yasaya aykırı bulunduğuna, beraatine karar verilmesine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Yaralanan bir arkadaşını hastaneye getiren sanığın, hastanede güvenlik görevlisi ve acil tıp teknisyeni olarak görev yapan katılan ve şikayetçiye yönelik hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemece verilen hükümde sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/10642
Karar No: 2011/11353
Karar Tarihi: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10642 E.  ,  2011/11353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinden kaynaklanan 19.710 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalılardan ...’ın Kara Harp Okulu öğrencisi iken kendi isteğiyle 22.07.2004 tarihinde okuldan ayrıldığını, davalıya eğitimi boyunca 30.210 TL masraf yapıldığını ve davalıların bu borcun bir kısmını ödediklerini ileri sürerek, ödenmeyen 19.710 TL alacağın sarf tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Askeri Okullara Alınan Öğrenciler İle Silahlı Kuvvetler Hesabına Fakülte Ve Yüksek Okullarda Okuyan Öğrenciler İçin Yüklenme Senedi Düzenlenmesine Ve Bu Okullardan Çeşitli Sebeplerle Ayrılacak Öğrencilere Veya Kefillerine Ödettirilecek Tazminata Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenen ve dosya içerisinde bulunan Ankara 17. Noterliğince düzenlenmiş 30.09.2003 gün ve 26116 yevmiye numaralı yüklenme senedinde, yükümlünün okulla ilişiğinin kesilmesi halinde Harp Okulu dönemine ilişkin ödeyeceği masraf kalemleri arasında personel ve amortisman giderleri de sayılmış ise de; 30.06.2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6000 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu İle Bazı Kanun Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 18. maddesiyle 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu'nun 115. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde yapılan değişiklikle personel ve amortisman giderlerinin bundan böyle yükümlünün tazminat hesabında dikkate alınmayacağı öngörülmüştür. Bu durum karşısında mahkemece; davalıların yükümlüye eğitimi sırasında yapılan masraflar içerisinde yer alan personel ve amortisman giderinden sorumlu tutulmaması gerekirken bu kalem masraflardan da sorumlu tutan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/30227
Karar No: 2016/3020
Karar Tarihi: 17.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/30227 E.  ,  2016/3020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile prim alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, işveren tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden ve ihbar önellerine uyulmadan iş akdinin feshedildiği iddiasıyla ihbar tazminatı, prim, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, asgari geçim indirimi ile ücret alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yapması nedeniyle haklı olarak iş akdini feshettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak devamsızlık olgusunun işveren tarafından ispatlanamadığı, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın ve bildirim önellerine uyulmaksızın feshedildiği gerekçesiyle ihbar tazminatı, ücret ile asgari geçim indirimi alacaklarının kabulüne, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti taleplerinin kısmen kabulüne, prim talebinin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı avukatı tarafından temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilerek haftanın 6 günü 9.00-24.00 saatleri arasında çalışıldığının kabulü ile haftalık 33 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesabı yapan rapor hükme esas alınmıştır. Ancak davacı tanıklarından birinin işyeri çalışanı olmadığı, diğerinin ise; davacıyla yaklaşık 5 ay birlikte çalışan olup haftanın 6 günü bu şekilde çalışmanın olağan olmadığı gibi insan takatini de aştığı anlaşıldığından davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilemez. Bu nedenle birlikte çalışan davalı tanık beyanı dikkate alınarak mesai bitiş saatinin 19.00 kabulü ile fazla çalışma ücretinin buna göre hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4882
Karar No: 2010/1035
Karar Tarihi: 04.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4882 E.  ,  2010/1035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin bir alacağı nedeniyle davalılar aleyhinde başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibine davalıların haksız olarak itiraz ederek durmasına sebebiyet verdiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davacı şirketin aynı alacak için ikinci kez takip yaptığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı şirket vekilince temyiz edilmiştir.

İİK.’nun 45/1. maddesinde “Rehinle temin edilmiş bir alacağın borçlusu iflasa tabi şahıslardan olsa bile alacaklı yalnız rehinin paraya çevrilmesi yoluyla takip yapabilir. Ancak rehinin tutarı borcu ödemeğe yetmezse alacaklı kalan alacağını iflas veya haciz yoluyla takip edebilir.” hükmü düzenlenmiş, ancak maddenin 3. fıkrasında “Poliçe ve emre muharrer senetlerle çekler hakkındaki 167 nci madde hükmü mahfuzdur.” denilerek, bu kurala bir istisna getirilmiştir.

Aynı Kanunun 167/1. maddesinde “Alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senete müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile veya borçlu iflasa tabi şahıslardan ise iflas yolu ile takipte bulunabilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda mahkemece anılan yasa hükümleri gözetilmeden ve takiplerde tahsilde tekerrür olmamak kaydı da bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir .

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,peşin harcın istek halinde iadesine, 04.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3329
Karar No: 2013/4241
Karar Tarihi: 14.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/3329 E.  ,  2013/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre şahadetnamede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında 17.06.2003-14.01.2004 şeklinde yanlış gösterilen suç tarihlerinin 28.01.2004 ve 12.03.2004 olarak mahkemesince düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Vergi mükellefi olup, esasen vergi borcu da bulunan sanığın, suçların işlendiği 28.01.2004 ve 12.03.2004 tarihlerinde Marmaris İçmeler Belde Belediyesi ve Armutalan Belediyesinin ayrı ayrı açmış oldukları iki ihaleye katılabilmek için Yenimahalle Vergi Dairesi Müdürlüğünce düzenlenmiş gibi 14.01.2004 tanzim, 1680 sayılı ve 24.03.2004 tanzim ve 9674 sayılı "vergi borcu yoktur" yazılı belgeleri sahte olarak düzenleyip, kullandığının iddia ve kabul olunmasına karşın; sahteciliğe konu vergi borcunun olmadığına ilişkin belgelerin suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olduğu anlaşılan 765 sayılı TCK’nun 355. maddesinde öngörülen belge niteliğinde bulundukları ve eylemlerin aynı Yasanın 356. maddesinde yaptırıma bağlandığı kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre, sanığa yüklenen “şahadetnamede sahtecilik” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımlarının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 14/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/16444
Karar No: 2012/3042
Karar Tarihi: 06.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16444 E.  ,  2012/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Hazine vekilinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruş- maya gelmediği, bir mazeret bildirmediği gibi usulüne uygun katılma talebinde de bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/22305
Karar No: 2024/20851
Karar Tarihi: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/22305 E.  ,  2024/20851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/988 E., 2023/72 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e-f. maddelerinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2020 tarihli ve 2019/279 Esas, 2020/117 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/648 Esas, 2020/2753 Karar sayılı kararı ile duruşma açılmaksızın hükümlerin bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen nedenlerin aynı Kanun’un 280/1-e-f. maddelerinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 30.12.2020 tarihli ve 2020/648 Esas, 2020/2753 Karar sayılı bozma kararı ile bu bozma kararı üzerine İnegöl 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.01.2022 tarihli ve 2021/78 Esas, 2022/12 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/988 Esas, 2023/72 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararı olması gerektiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, hükmün kurulmasına esas alınan belgelerin duruşmada okunmadığı ve taraflara tartıştırılmadığı anlaşılmakla, başkaca yönleri incelenmeyen Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 11.01.2023 tarihli ve 2022/988 Esas, 2023/72 Karar sayılı kararının açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5363
Karar No: 2018/9197
Karar Tarihi: 19.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/5363 E.  ,  2018/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2005 takvim yılı için zamanaşımından düşme

2006 takvim yılı için beraat

A)Sanık hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen düşme hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

Sanığa atılı suçun gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

B)Sanık hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi:

En son 2006 yılı Temmuz ayı KDV beyannamesi verilmesi nedeniyle, en aleyhe kabulle suç tarihinin 30.06.2006 olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme” suçunun gerektirdiği cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 19.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1466
Karar No: 2013/10491
Karar Tarihi: 10.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1466 E.  ,  2013/10491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre müdahil vekili ve üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın savunmasında bahse konu ağaçların kendisi tarafından dikilip bakımları yapılarak büyütüldüğünü belirtmesi karşısında, ağaçların sanık tarafından dikilip dikilmediği kesin olarak araştırılıp saptandıktan sonra, ağaçları sanık tarafından dikildiğinin tesbiti halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 154. maddesi kapsamında olup olmadığı değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., müdahil vekili ve üst Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15320
Karar No: 2017/4938
Karar Tarihi: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/15320 E.  ,  2017/4938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)5237 sayılı TCK'da “cezaların toplanması” kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı C.G.T.İ.K'nın 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu gözetilmeden uygulanan cezaların içtimaına karar verilmesi ve adli para cezası öngörüldüğü halde ağır para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve Şikayetçi vekili ile Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın kararı temyiz etmeyen sanık ...’e teşmiline, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.