erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13799
Karar No: 2017/17323
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13799 E.  ,  2017/17323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu. ... Mahallesi 675 ada 82 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 33,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri

ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/29797
Karar No: 2014/12157
Karar Tarihi: 16.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/29797 E.  ,  2014/12157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/307818

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2010

NUMARASI : 2009/1745 (E) ve 2010/684 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, katılan sanık Sefer’le aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle “bıçağı alıp sana göstereceğim” demesi eyleminin TCK’nın 106/1. maddesi, devamında bıçak alıp katılanın yanına giderek bıçakla saldırması ancak yaralayamamasının aynı Kanunun 86/2, 3-e ve 35. maddelerine uyan yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden, silahla tehdit ve yaralamaya teşebbüs suçlarından hükümler kurulması,

2- Katılan sanık S.. B.. hakkında yaralama suçundan kurulan hükümde, “Karşılıklı boğuşmada ilk saldırıyı hangi tarafın yaptığının tam ve kesin olarak kanıtlanamadığı” gerekçesiyle haksız tahrik indirimi uygulanmasına karşın, sanık A.. B.. yönünden TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3- Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “cezası ertelenen sanık bakımından yasal olanak bulunmadığı” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık A.. B.. müdafi ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/37397
Karar No: 2017/33936
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37397 E.  ,  2017/33936 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/26988
Karar No: 2016/20986
Karar Tarihi: 28.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/26988 E.  ,  2016/20986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi ücreti, genel tatil ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, 07/04/2016 tarihli duruşmada takip edilmeyen davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında ise yasal üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Davanın açılmamış sayılmasına dair kararı davacı vekili temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Dosyanın incelenmesinde, davacı vekilinin Mahkemeye UYAP üzerinden 06/04/2016 tarihinde mazeret dilekçesi sunduğu, ancak bu dilekçe hakkında Mahkeme tarafından sehven bir işlem yapılmayıp 07/04/2016 tarihinde davanın yenileninceye kadar işlemden kaldırılmasına ve sonrasında ise yasal üç aylık süre içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Davacı vekilinin 07/04/2016 tarihli duruşmaya mazeret bildirmesine rağmen, Mahkemece davanın takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20761
Karar No: 2013/25045
Karar Tarihi: 04.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/20761 E.  ,  2013/25045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 30.05.2013 gün ve 1701-14948 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Davalı tarafından tashihi karar talebinin reddine ilişkin 17.7.2013 tarihli ek kararın temyizen incelenerek kaldırılması ve karar düzeltme dilekçesi gereğince hükmün bozulması talep edilmiştir

1-Dairemizin 30.5.013 tarih ve 1701-14948 sayılı onama kararına karşı; davalı vekili tarafından onama ilamının kendisine 24.6.2013 günü tebliğinden sonra 16.7.2013 tarihinde karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur. Mahkemece; karar düzeltme talebinin süresinde olmadığından bahisle, 17.07.2013 tarihli ek kararla, karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir. Karar düzeltme isteminin reddine dair bu ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilerek, ek kararın kaldırılması ve karar düzeltme talebinin incelenmesi talep edilmiştir. Karar düzeltme talebinin incelenmesi ve değerlendirilmesi görevi Yargıtay’a ait bulunmaktadır. Burada temyize ilişkin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin kıyas yoluyla uygulanması söz konusu değildir. Bu nedenle mahkemenin konuyu inceleyip karar düzeltme isteğinin reddine karar vermesi isabetsizdir. Açıklanan nedenle mahkemenin 17.7.2013 313-846 sayılı karar düzeltme isteğinin reddine şeklindeki ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının karar düzeltme talebine hasren yapılan incelemeye gelince;

Yargıtay ilamı karar düzeltme talebinde bulunan tarafa 24.06.2013 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karara karşı karar düzeltme talebi, yasada öngörülen (HUMK.440/1) onbeş günlük süre geçirildikten sonra 16.07.2013 tarihinde verilen dilekçe ile yapılmıştur. Böyle olunca süresinde olmayan karar düzeltme isteğinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple mahkemenin 17.07.2013 tarih ve 313-846 sayılı karar düzeltme isteğinin reddine şeklindeki ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davalının karar düzeltme talebinin REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14441
Karar No: 2010/10721
Karar Tarihi: 21.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14441 E.  ,  2010/10721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 23/06/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem niteliğindeki tehdit nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin reddine ilişkin 20/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı tarafından gerçekleştirilen tehdit eyleminin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı ise, iddiayı kabul etmediğini belirterek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davalının cezalandırıldığı tehdit eyleminin, soyut tehlike suçu niteliğinde olduğu ve davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşımadığı gerekçesiyle istemin tümden reddine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 12/05/2009 gün ve 2006/835-2007/569 sayılı kesinleşmiş kararı ile davalının şartlı tehdit eyleminden dolayı cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlar Yasası'nın 53. maddesi gereğince, ceza mahkemesinin cezalandırmaya ilişkin kararında belirlenen maddi olgular hukuk mahkemesi yargıcı yönünden de bağlayıcıdır. Diğer bir anlatımla; davalının, davacıya karşı aynı zamanda suç sayılacak bir haksız eylem gerçekleştirdiğinin ceza mahkemesince saptandığı kabul edilmelidir.

Davalının, suç oluşturan tehdit niteliğindeki eyleminin, tehdit edilen davacının kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmayacağına gelince; hukuki yapısı gereği tehdit, başkasının ağır ve haksız bir zarara uğratacağının ona bildirilmesidir.

Somut olayda da davalının, telefon ederek davacıya söylediği “…adaya gelme, gelirsen ölümlerden ölüm beğen…” biçimindeki tehdit içeren sözleri, davacının yaşama güvenliğini ve dolayısıyla ruh bütünlüğünü bozacağı gibi güven içinde yaşama duygusunu da zedeler. Böyle bir sonuç, davacının kişilik değerlerinde olumsuz sonuç yaratır ve kişilik haklarına saldırı oluşturur.

Yerel mahkemece açıklanan yönler ve olayın özelliği gözetilerek, davacı yararına uygun bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6050
Karar No: 2018/12757
Karar Tarihi: 04.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/6050 E.  ,  2018/12757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminat İsteminin Kabulü

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nun 299. maddesine göre sanık müdafiinin duruşma talebinin REDDİNE karar verilerek yapılan incelemede; 1

1-İİK’nun 338. maddesine aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Tazminat talebine ilişkin olarak kurulan hükme yönelik incelemede,

İİK’nun 89/4. maddesi kapsamında ödenmesi gereken tazminattan sanığın yetkilisi olduğu davalı üçüncü şahıs şirket sorumlu olduğu halde sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4498
Karar No: 2006/7075
Karar Tarihi: 09.11.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4498 E.  ,  2006/7075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında açılan davada ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının tetkiksiz iade istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.04.2006 gün, 2006/123 esas ve 2006/127 sayılı kararında da işaret olunduğu üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değiştirilen İİK'nun 353. maddesi uyarınca müeyyidesi disiplin ve tazyik hapsi olarak belirlenen eylemlerden dolayı yapılacak yargılama sonucu verilecek tüm kararların niteliğine bakılmaksızın tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde yargı çevresinin bulunduğu Ağır Ceza Mahkemesine itiraz edilebileceği açıkça hükme bağlandığı gözetilmeden temyiz yoluna başvurulması isabetsizdir. Bu nedenle temyiz isteminin reddiyle, İİK'nun 353/1 ve devamı maddeleri gereğince itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalli mahkemesine İADESİNE 09.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/19257
Karar No: 2015/934
Karar Tarihi: 19.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/19257 E.  ,  2015/934 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra emrine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği -örüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, diğer şikayet sebeplerinin yanında icra emrinde hangi alacak kalemlerine hangi tarihlerden itibaren ne kadar faiz işletildiğinin belli olmadığını, icra emrinde davalıların her birine düşen tutar belirtilmeden tek kalemde asıl alacak olarak her borçludan talep edildiğini, icra emrinde her borçlunun ödemesi gereken tutarın ayrı ayrı belirtilmesinin gerektiğini ileri sürerek takibin iptalini talep etmiştir.

İlamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse sınırlı yetkili icra mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas -1997/776 Karar; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 Esas-2006/85 Karar; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 Esas- 2008/453 Karar sayılı ilamları).

Somut olayda takip dayanağı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.01.2014 tarih 2003/453 Esas 2014/34 sayılı Kararın 2 nolu “Davacı ..'ün mahkememizin 2003/453 Esas sayılı dava dosyası ile birleşen mahkememizin 2004/350 Esas ve mahkememizin işbu 2003/453 Esas sayılı dava dosya ile birleşen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/291 Esas sayılı dava dosyasındaki tenkis alacak talebinin kabulü ile, 250.000,00 TL. tenkis alacağının davalı... mirasçıları dahili davalılar ... davalı......'den alınarak bu davacıya verilmesine” şeklinde hüküm kurulmuştur. İlamda asıl alacağın davalılardan (borçlulardan) müşterek ve müteselsilen tahsili yönünde hüküm tesis edilmediğinden davalılar (borçlular) arasındaki sorumluluğun eşit olduğunun kabulü gerekir.

O halde, Mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin kabulü ile icra emrinin, şikayetçi borçlunun asıl alacak ve işlemiş faizden 1/10 oranında sorumlu olduğu nazara alınarak, icra emrinin bu şekilde düzeltilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde şikayetin tümden reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/512
Karar No: 2021/5708
Karar Tarihi: 21.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/512 E.  ,  2021/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirlerinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğundan ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

Sanığa yüklenen 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle 31.12.2007 ve 31.12.2008 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 21.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/5697
Karar No: 2014/1807
Karar Tarihi: 24.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5697 E.  ,  2014/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/39359

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 05/11/2012, 2012/152 (E) ve 2012/273 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Muhammet Mustafa hakkında çocuk mağdur Emre’yi kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a) Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanık ve mağdurun öğrenci olup olay tarihinden yaklaşık bir yıl önce mağdur ve arkadaşlarının sanığı darp ettikleri, olay tarihinde sanık ile mağdur Emre'nin arkadaşının kardeşi arasında okul çıkışında tartışma çıktığı, durumun Emre'nin arkadaşına iletilmesi üzerine aralarında mağdur Emre ve arkadaşının bulunduğu grup ile sanık arasında tekrar tartışma çıktığı, karşı tarafın sanığa saldırması nedeniyle sanığın olay yerinden kaçtığı, karşı grubun kendisini aradığını öğrenen sanığın, olay akşamı evden kuru sıkıdan bozma bilye atan ve 6136 sayılı Yasa kapsamında kalan silahı üzerine aldığı, sokak üzerinde mağdur ve arkadaşları ile karşılaşması üzerine silah ile etkili mesafeden ateşi sonucu, mağdurun sternum alt kısımdan toraksa nafiz ateşli silah mermi çekirdeği girişine bağlı olarak hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda;

Kullanılan silahın etkinliği, atış mesafesi, hedef alınan bölge, yaranın yeri ve niteliği ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında kasten çocuk mağduru öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suç niteliğinde hataya düşülerek yazılı şekilde kasten silahla yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Kabule göre de;

Mağdurdan kaynaklanan ve sanık lehine haksız tahrik oluşturacak, haksız söz veya davranışların neler olduğu Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde gerekçede somut olarak gösterilip tartışılmadan, yetersiz gerekçe ile tahrik hükmü uygulanarak CMK.nun 230/1-b maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün kısmen değişik gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), kasten yaralama suçundan kurulan hükümde sanık aleyhine temyiz istemi bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına, 24/03/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.