Esas No: 2022/16171
Karar No: 2023/870
Karar Tarihi: 23.02.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16171 E.  ,  2023/870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/39 Esas, 2022/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 63, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 Yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/1108 Esas, 2022/1966 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinde yer alan koşulların gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü:

Mağdurenin komşusu olan sanığın, eşiyle boşanmış ve 3 çocuğuyla birlikte yaşıyor olması nedeniyle ara ara mağdurenin, sanığın çocuklarına sahip çıkmak amacıyla, annesi tarafından sanığın evine gönderildiği, intikal tarihinden 5-6 ay öncesi tam günü tespit edilemeyen bir tarihte bu şekilde mağdurenin sanığın evine çocuklarına bakmaya gittiği sırada sanığın eve geldikten sonra mağdureyi evine göndermeyip, evdeki çocuklarının göremeyeceği bir yerde mağdureyi götürdükten sonra mağdureye kendi özel bölgesini dokundurttuğu, mağdurenin dokunmak istemediği anlarda zorla elini tutarak özel bölgesini okşattırdığı, sanığın da mağdurenin özel bölgelerini okşadığı, bu şekilde cinsel tatmin sağladığı, bu olaylardan sonra mağdureye "Sakın annene anlatma yoksa beni öldürür" diyerek tembihte bulunduğu, sanığın bu şekildeki eylemleri farklı günlerde 3-4 kez daha tekrarladığı, bu tekrar eden eylemler sonrası mağdurenin artık sanığın evine gitmek istemediğini annesine söylemesi üzerine mağdurenin sanığın evine gitmediği sanığın eylemlerinin sona erdiği, bu eylemlerden 5-6 ay sonra mağdurenin okulunda önce sınıf arkadaşına sonra kendisiyle görüşme yapan rehber öğretmenine yaşadıklarını anlatması üzerine olayın okul tarafından kolluğa intikal ettirildiği anlaşılmakla, sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir .

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı nazara alındığında; sanık hakkında kurulan hükümde, sübuta ve 43 üncü maddesinin tatbikine yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/1108 Esas, 2022/1966 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci

maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.02.2023 tarihinde karar verildi.