erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/33332
Karar No: 2018/25466
Karar Tarihi: 20.12.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33332 E.  ,  2018/25466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 20/12/2018 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama meyve bahçesi niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... köyü 148 ada 22 parsel sayılı taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tesbit edilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, dava konusu taşınmazda 21 yaş üzeri 5 tane şeftali ağacının kapladığı alanın 80,00 m2, 21 yaş üzeri 22 tane erik ağacının kapladığı alanının 440,00 m2 olarak kabul edildiği ve bu hususların Dairemizce bozmaya konu edilmediği anlaşıldığı halde, taraflar lehine oluşan usulȋ kazanılmış hak gözetilmeden, mahkemece, bozma ilamı sonrası hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda şeftali ağaçlarının kapladığı alanın 100,00 m2 belirlenmesi ve taşınmazda 21 yaş üzeri 4 tane erik ağacının olduğunun tespiti ile erik ağaçlarının kapladığı alanın 80 m2 olarak kabul edilmesi suretiyle bedel tespiti,

Doğru olmadığı gibi,

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.630,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 1.630,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23701
Karar No: 2017/35859
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23701 E.  ,  2017/35859 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/29537
Karar No: 2015/3536
Karar Tarihi: 23.02.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/29537 E.  ,  2015/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine aciz vesikasına dayalı olarak başlatılan genel haciz yoluyla ilamsız takipte borçlu borca itiraz etmiş, alacaklı tarafından itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine başvurulmuştur. Mahkemece talebin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; takip konusu yapılan belge İİK'nun 143. ve 251. maddeleri uyarınca verilmiş kesin aciz vesikası olup bu belge İİK'nun 68/1. maddesi kapsamında sayılan belgelerdendir. İİK'nun 143. maddesine göre düzenlenen kesin aciz vesikası, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmakla, alacaklının aciz vesikasında yazılı miktar üzerinden icra takibi yapması mümkün olup, itirazın kaldırılması aşamasında icra mahkemesince aciz vesikasında yazılı borç miktarı tartışma konusu yapılamaz. Belge içeriğinde belirtilen miktara bu aşamada itiraz edilmesi mümkün değildir. Borçlu tarafından borcun bulunmadığına ilişkin itirazını haklı gösterecek hiçbir belge ibraz edilmemiştir. Borçlu asıl alacakla birlikte takipten sonra asıl alacağa uygulanacak faiz oranına ve işleyecek faize de itiraz etmiştir.

O halde mahkemece asıl alacak yönüyle itirazın kaldırılması talebinin kabulüne, takipten sonra asıl alacağa uygulanacak faiz oranı ve işletilecek faiz yönüyle de borçlunun itirazı doğrultusunda inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1398
Karar No: 2015/4471
Karar Tarihi: 05.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1398 E.  ,  2015/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2014

NUMARASI : 2011/1148-2014/1134

11/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme soncunda iş bölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İş bölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

İnceleme konusu karar, ecrimisil istemine ilişkindir. Bu durumda; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 1. Hukuk Dairesi'nin görevi içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7266
Karar No: 2022/9300
Karar Tarihi: 15.11.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/7266 E.  ,  2022/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek dava dilekçesinde, eşinin evi terk ettiğini, kendisine ulaşamayınca Cumhuriyet Başsavcılığı ve kolluk kuvvetlerine kayıp başvurusunda bulunduğunu ve eşinin evi terk ... evli bir erkek ile kaçtığını öğrendiğini beyan ... boşanmaya ve boşanmanın ferilerine hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesi, erkeğin süresinde tanık bildirmediğinden ve böylelikle kadının kusurunu ispatlayamadığından bahisle, davanın reddine karar ...; bölge adliye mahkemesi de davacı erkeğin istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Hüküm, davacı erkek tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı erkek dava dilekçesinin içeriğinde adli soruşturma evraklarından bahsederek bu evraklara delil olarak dayanmıştır. Dosyanın tetkikinden, erkeğin dilekçesinde bahsi geçen adli soruşturma evraklarının celp edilmediği, dosya arasına alınmadığı anlaşılmıştır. Davacı erkek tarafından delil olarak dayanılan adli soruşturma evrakının celp edilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hukuki dinlenilme hakkına(HMK m. 27) aykırılık oluşturacak şekilde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen bölge adliye mahkemesi kararının yukarıda gösterilen sebeple KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 15.11.2022 (Salı)
Esas No: 2015/19568
Karar No: 2016/7505
Karar Tarihi: 11.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19568 E.  ,  2016/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2012/150-2015/140

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz tarım arazisi niteliğinde olduğuna göre, Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca, o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İl/İlçe Tarım Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel belirlenerek hüküm kurulması gerektiğinden, bu yönteme uyulmadan soyut ve bilimsel olmayan yöntemle metrekare birim bedeli takdiri,

2)Taşınmaza ait 18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formundan 2 yaşında 100 adet kavak olduğu belirtilmiş ise de; keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda bu kavakların yaşı 15 - 20 yaş olarak belirtilmiştir. Öncelikle;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının yaşı ve sayısı yapılacak keşif ile kavak kökleri sayılıp, gerekirse tanıklar da dinlenmek suretiyle net olarak belirlendikten sonra;

Kavak ağaçları 15-20 yaşlarında iseler, kesim yaşında olduğu gözetilerek, kim tarafından kesilip götürüldüğü belirlenip, davalı tarafça kesilip götürüldü ise bedeline hükmedilmemesi gerektiğinin,

Kavak ağaçları 2 yaşlarında iseler İlçe Tarım Müdürlüğünden yaş ve cins itibariyle maktu değerleri belirlenip, tespit edilen maktu değerlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formunda, sadece kavak ağaçlarından bahsedilmiş iken, anlaşmazlık tutanağında kavak haricinde başka meyve ağaçlarının da olduğu belirlenmiştir. Bu durumda, iki tutanak arasındaki mevcut çelişki giderilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/37687
Karar No: 2017/33965
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37687 E.  ,  2017/33965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/11691
Karar No: 2009/8798
Karar Tarihi: 20.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/11691 E.  ,  2009/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, trafik kazası nedeniyle yaralanmadan dolayı işgücü kayıp oranının artmasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 4.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/24852
Karar No: 2017/6109
Karar Tarihi: 22.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/24852 E.  ,  2017/6109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığa isnat edilen “ticari işletme yöneticisinin alacaklıları zarara sokmak kastı ile borcu ödememesi” suçunun oluşması için, takibin kesinleştiği tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olması ve şirketin hukuken ya da fiilen yönetim yetkisine sahip olan sanıkların alacaklıyı zarara uğratmak kastı ile şirket borcunu kısmen veya tamamen ödememesi gerekmekte olup, şikayetçi vekilinin 07.08.2012 havale tarihli şikayet dilekçesi ile sanık hakkında, borçlu şirketin malvarlığının borcu karşılamaya yetmediğini, malı bulunmadığı halde şirketin iflasını istemediğini ileri sürülerek İİK'nın 345/a maddesinden dolayı da cezalandırılması isteminde bulunduğu dikkate alındığında, şirketin borcu ödeme gücünün olmadığını bildiği kabul edilerek sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9072
Karar No: 2016/8108
Karar Tarihi: 26.09.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/9072 E.  ,  2016/8108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacıya ait araca çarpmasıyla oluşan kazada davacı aracının ağır hasar görüp pert olduğunu, araç için sigortacının 17.000,00 TL ödediğini, ancak aracın piyasa rayiç bedelinin daha yüksek olduğunu ve davacının maddi zarara uğradığını, araçta bulunan davacıların kızının sağ omzunun kırıldığını, davacıların çocuklarının okula gidemediğini ve psikolojik tedavi gördüğünü, davalı sürücünün kazada tam kusurlu olduğunu belirterek araç hasarı karşılığı 7.000,00 TL maddi tazminat ile davacıların çocuğunun yaralanması nedeniyle 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Mobilya Ltd. Şti. vekili, yol kenarına kontrolsüz bırakılan çöp aracının kazaya neden olduğunu, davalı sürücünün tam kusurlu olmadığını, davacı aracındaki hasarın onarımının mümkün olduğunu, manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat talebinin reddine; davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 5.000,00 TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davacılar vekilinin maddi ve manevi tazminata ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 4,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 26/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19568
Karar No: 2016/7505
Karar Tarihi: 11.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19568 E.  ,  2016/7505 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 26/03/2015

NUMARASI : 2012/150-2015/140

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmaz tarım arazisi niteliğinde olduğuna göre, Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca, o yörede mutad olarak ekilen münavebeli ürünleri ve münavebeye alınan ürünlerin dekar başına verim miktarları İl/İlçe Tarım Müdürlüğü'nden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından sonra, taşınmazın olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirine göre bedel belirlenerek hüküm kurulması gerektiğinden, bu yönteme uyulmadan soyut ve bilimsel olmayan yöntemle metrekare birim bedeli takdiri,

2)Taşınmaza ait 18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formundan 2 yaşında 100 adet kavak olduğu belirtilmiş ise de; keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda bu kavakların yaşı 15 - 20 yaş olarak belirtilmiştir. Öncelikle;

Dava konusu taşınmaz üzerindeki kavak ağaçlarının yaşı ve sayısı yapılacak keşif ile kavak kökleri sayılıp, gerekirse tanıklar da dinlenmek suretiyle net olarak belirlendikten sonra;

Kavak ağaçları 15-20 yaşlarında iseler, kesim yaşında olduğu gözetilerek, kim tarafından kesilip götürüldüğü belirlenip, davalı tarafça kesilip götürüldü ise bedeline hükmedilmemesi gerektiğinin,

Kavak ağaçları 2 yaşlarında iseler İlçe Tarım Müdürlüğünden yaş ve cins itibariyle maktu değerleri belirlenip, tespit edilen maktu değerlerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3)18/10/2011 tarihli müştemilat takdir bilgileri formunda, sadece kavak ağaçlarından bahsedilmiş iken, anlaşmazlık tutanağında kavak haricinde başka meyve ağaçlarının da olduğu belirlenmiştir. Bu durumda, iki tutanak arasındaki mevcut çelişki giderilmeden, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.