erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/480
Karar No: 2010/6959
Karar Tarihi: 06.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/480 E.  ,  2010/6959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 117 ada 4 parsel sayılı 1106,97 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 06.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/30764
Karar No: 2017/4466
Karar Tarihi: 11.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/30764 E.  ,  2017/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında sanıkların borçlu olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak öngörülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Mahkemece aldırılan 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporunun üçüncü ve dördüncü paragrafından her iki şirkete ait ticari defterlerin incelendiğinin anlaşıldığı, ancak; davaya konu faturaları kesen asıl borçlu ... S.S. Meyve ve Mamulleri Tarım Satış Kooperatifleri Birliği’nin faturalara ilişkin kayıtları dosyada mevcut olmadığı halde, dosya içerisinde bulunan fatura fotokopileri dikkate alınarak hazırlanan yetersiz bilirkişi raporu dayanak yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Tazminat hükmünün sanıkların yetkilisi oldukları üçüncü şahıs şirket yönünden kurulması gerekirken sanıklar aleyhine hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28230
Karar No: 2016/14387
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/28230 E.  ,  2016/14387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın vergi değeri 36,77-TL/m² olup emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan iki kat değerli olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/14121
Karar No: 2024/2368
Karar Tarihi: 06.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/14121 E.  ,  2024/2368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 29.05.2023

SAYISI : 2020/185 E., 2021/190 K.

KARAR : Red

Taraflar arasındaki sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine dair karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. Anılan karara karşı taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmadığı belirtilerek kesinleşme işlemlerinin yapılması amacıyla dosya İlk Derece Mahkemesine gönderilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince ek karar ile davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik İlk Derece Mahkemesinin ek kararına ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar davacı vekiline 21.02.2023 tarihinde tebliğ edilmiş; temyiz dilekçesi ise yasal süre geçirildikten sonra 08.05.2023 tarihinde verilmiştir.

Temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İlk Derece Mahkemesince verilen 29.05.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgiliye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine,

06.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/11465
Karar No: 2009/11255
Karar Tarihi: 16.07.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/11465 E.  ,  2009/11255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 3.8.2004- l.3.2006 tarihleri arası çalıştığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/18892
Karar No: 2007/19755
Karar Tarihi: 05.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/18892 E.  ,  2007/19755 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Malatya İş Mahkemesi

Tarih               :  28.6.2007
Esas No: 2020/8833
Karar No: 2020/5717
Karar Tarihi: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8833 E.  ,  2020/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun bir başka soruşturmanın konusu olan suç nedeniyle yakalandığında, kolluk görevlilerine müştekinin iş yerinden aldığı bir kısım malzemelerin yerini gösterdiği ve kolluk tarafından bu malzemelerin müştekiye teslim edilmesi karşısında; müştekinin celbi ile kısmi iade nedeniyle rızasının sorulması ve sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nun 142/2-h ve 143. maddesiyle hüküm kurularak 7 yıl 6 ay hapis cezasından, yaş küçüklüğü nedeniyle TCK’nun 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılırken suça sürüklenen çocuk hakkında 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6535
Karar No: 2014/5838
Karar Tarihi: 15.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6535 E.  ,  2014/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/289-2013/609

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından trafik sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, sigortalı davalının, sürücü belgesiz kullanımı sonucu meydana gelen kazada başka bir aracın hasar görmesine neden olduğunu, diğer araçta meydana gelen hasarın davacı tarafından ödendiğini ileri sürerek, ödenen 22.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigorta poliçesinden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Trafik Sigortası Genel Şartları B.4 c maddesi uyarınca, sürücünün geçerli sürücü belgesi olmaması halinde, meydana gelen kaza sonucunda üçüncü kişiye ödenen tazminat, sigortalıdan rücuan talep edebilir. Sigorta şirketinin rücu edebileceği tazminat tutarı sürücünün kusur oranına ve ödeme tutarını geçmemek üzere üçüncü kişinin gerçek zararına göre belirlenir. Mahkemece, zarar gören aracın hasar durumu ve sürücülerin kusur oranının belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişiden alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, rapor alınmadan davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27806
Karar No: 2016/14388
Karar Tarihi: 20.10.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27806 E.  ,  2016/14388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın m²si 21,01-TL olup, emsal taşınmazdan daha değersiz olduğu anlaşıldığı halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın emsal taşınmazla aynı değerde olduğu belirtildiğinden rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve belediye, adliye, hükümet konağı, okul, hastane gibi yerlere olan mesafesini de gösterir krokisi fen bilirkişisine işaretlettirilip, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9973
Karar No: 2018/319
Karar Tarihi: 22.01.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/9973 E.  ,  2018/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davalı kurum, yerel mahkeme kararının onanmasına ilişkin Dairemizin 11/04/2016 gün ve 2015/13745 Esas, 2016/6362 Karar sayılı ilamına karşın karar düzeltme talep etmiştir.

Mahkeme, 23/08/2016 tarihli ek kararıyla karar düzeltme talebinin reddine karar vermiştir.

Ek kararın, davalı kurum vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu ve temyiz işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1- Mahkemenin 18.12.2014 Tarih ve 2013/129 E, 2014/503 K sayılı kararının Dairemizin 11.04.2016 Tarih ve 2015/13745 E, 2016/6362 K sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, davalı Kurum vekili 23.08.2016 Tarihli karar düzeltme talepli dilekçesi ile maddi hataya dayalı onama kararının düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; 23.08.2016 Tarihli ek karar ile iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamayacağı belirtilerek davalı Kurum vekilinin talebinin reddine karar verilmiş ve ek karar davalı Kurum vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu gereğince iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yolu kapalı ise de; buna ilişkin olarak yapılan talepleri değerlendirme yetkisi mahkemeye ait olmayıp mahkeme tarafından bu hususta bir karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerektiğinden mahkemenin davalı Kurum vekilinin karar düzeltme talebinin reddine ilişkin 23.08.2016 Tarihli EK KARARININ KALDIRILMASINA,

2- 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 8. maddesinin son fıkrası hükmüne göre iş mahkemelerinden verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna başvurulamaz. Kaldı ki; davacının davalı Kurum'a bildirilen çalışmalarının bulunduğu, Kaymakamlık ve sosyal dayanışma ve yardımlaşma vakfı tarafından davacının ek ders karşılığı öğretmen olarak görevlendirildiğine dair yazıları ile bordro tanıklarının beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde, Dairemiz kararında da maddi hata bulunmamaktadır. Bu bakımdan, davalının karar düzeltme isteği niteliğini taşıyan başvurusunun reddi gerekir.

Yukarıda yazılı nedenlerle davalı Kurum vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 22.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.