Esas No: 2021/19901
Karar No: 2024/1951
Karar Tarihi: 27.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/19901 E.  ,  2024/1951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/53 E., 2016/361 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, meyve ağaçlarının müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; toprağın kaymamasını önlemek amacıyla komşu araziye taş duvar örüldüğüne, ağaçlandırma yapılan alandan hiç bir maddi menfaat temin edilmediğine, bu nedenle suç kastının mevcut olmadığına, bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine orman muhafaza memurlarınca yapılan kontroller esnasında, sanığın tapulu arazisine bitişik kesinleşmiş orman kadastrosu içerisindeki 2487 m2 ormanlık araziyi açıp içerisine 139 adet meyve ağacı dikerek taş duvar ve tel örgü ile çevirdiğinin tespiti üzerine sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 93/1-2. maddelerine muhalefet suçundan kamu davası açılmıştır.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında; işgal edilen alanın tutanak tarihinden önce kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğu belirtilmiştir.

Sanık savunmasında; toprak kaymasını engellemek amacıyla komşu araziye taş duvar ördüğünü, suça konu bozuk sahanın ağaçlandırılması için ilgili idareden talepte bulunduğunu, suça konu bozuk sahanın arazisine yakın olan kısımlarına menfaat gütmeksizin meyve ağacı diktiğini, orman kadastro haritasının zemine doğru biçimde uygulanmadığını, suça konu yerin orman olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Sanık suça konu arazinin orman olduğunu bilmediğini, menfaati olmaksızın meyve ağacı dikmiş olmasının suçun kasten işlendiğini göstermeyeceğini beyan etmiş ise de, tutanak tarihinden önce suça konu yerde orman kadastrosunun kesinleştiği, savunmanın aksine ormanlık araziye meyve veren ağaç dikmenin menfaat sağlayacağı, toprak kaymasını önlemek için taş duvar yapılmış olduğunun dosyadaki delillerle örtüşmediği gibi taş duvar ve tel örgü çekmenin ormanlık araziyi işgal etmek kastının açık delili olduğu, ilgili Orman İdaresi'nden celp edilen belgelere göre sanığa suça konu arazide ağaçlandırma yapması için verilmediği nazara alınıp sanığın orman kadastrosunu ve sınırlarını bilmemesinin mümkün olmadığı kabul edilerek savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin sabit olduğu belirlenmekle, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Suça konu meyve ağaçlarının, taş duvar ve tel örgünün 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesi delâletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yalnızca meyve ağaçlarının 5237 sayılı Kanun'un 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin 8. fıkrasında bulunan "meyve ağaçlarının" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve taş duvar ile tel örgünün" ibaresinin eklenmesi, "54" ibaresi çıkartılarak yerine "54/4" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2024 tarihinde karar verildi.