erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/10273
Karar No: 2017/103
Karar Tarihi: 16.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/10273 E.  ,  2017/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumundaki davalının boşandığı eşiyle fiili birlikteliğine devam etmesi nedeniyle yersiz ödenen ölüm aylığının tahsili talebine ilişkindir.Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.Hakkında verilen boşanma kararı 15.09.2008 tarihinde kesinleşen davalıya, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla 506 sayılı Kanun kapsamında bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davacı Kurumca kesildiği anlaşılmakta olup, Mahkemece yapılan yargılama sonunda yazılı biçimde davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.Eldeki davada, davalının ve boşandığı eşinin boşanmadan sonra ikamet etikkleri adreslerde etraflıca mahalli zabıta marifetiyle dava konusu dönemde, kimlerle yaşadıkları, eşlerin birlikte yaşamının olup olmadığı hususlarının araştırılması, keza dosyada mevcut mahalli zabıta araştırmasının yetersiz olduğu,davalı ve eşinin medula kayıtlarının getirtilerek dava konusu dönemdeki medula adreslerinin tespiti ile tüm bu delillerin değerlendirilmesi neticesinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmektedir.Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, davacı talebinin tahkiki ve işin esası incelenmek suretiyle araştırma yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14535
Karar No: 2013/35004
Karar Tarihi: 25.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/14535 E.  ,  2013/35004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... İnş. Ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haklı bir gerekçe gösterilmeksizin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, genel tatil, yıllık ücretli izin, hafta tatili ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalıların iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... . İnş. ve Tic. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yargılamanın hukuka uygun ve sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunmanın özgürce ileri sürülebilmesi ve delillerin eksiksiz olarak toplanıp tartışılabilmesi, öncelikle tarafların yargılamadan haberdar edilmeleri ile olanaklıdır. Hasımsız davalar hariç olmak üzere, dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati karşı tarafa tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan davaya bakılamaz ve yargılama yapılamaz.

Davanın tarafları ile vekillerinin davaya ilişkin işlemleri öğrenebilmesi için, tebligatın usulüne uygun olarak yapılması, duruşma gün ve saatinin kendilerine bildirilmesi gerekmektedir. Duruşma günü ile tebligatın yapıldığı tarih arasında makul bir süre olmalıdır. Aksi takdirde tarafların hukuksal hakları kısıtlanmış olur.

Somut olayda, dava dilekçesinin davalı ... . İnş. ve Tic. A.Ş.'nin usulüne uygun tebliğ edilmeden bu şirketin gıyabında yargılama yapılarak aleyhine hüküm kurulması, hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğundan, taraf teşkili sağlanmadan verilen kararın bozulması gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalıların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/7484
Karar No: 2022/10872
Karar Tarihi: 31.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/7484 E.  ,  2022/10872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

2010 takvim yılında en son Ocak ayı BS bildiriminde mal satışına rastlandığının tespit edilmesi nedeniyle 2010 takvim yılında suç tarihinin 31.01.2010 olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 31.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12483
Karar No: 2014/17658
Karar Tarihi: 28.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/12483 E.  ,  2014/17658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların beraatine

Katılan vekilinin 29.09.2011 havale tarihli mazeret dilekçesi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmeden yokluğunda yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13793
Karar No: 2017/17321
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13793 E.  ,  2017/17321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu... Mahallesi 3390 ada 16 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 26,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri

ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21967
Karar No: 2017/36614
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21967 E.  ,  2017/36614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/31918
Karar No: 2014/25383
Karar Tarihi: 03.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31918 E.  ,  2014/25383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçuna katıldığına ilişkin diğer suça sürüklenen çocuğun suç atma niteliğindeki anlatımları dışında hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1649
Karar No: 2014/12560
Karar Tarihi: 05.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1649 E.  ,  2014/12560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :09.07.2013

NUMARASI :Esas no:2012/1571 Karar no:2013/962

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı (kadın)'ın evlilik birliğinin başındaki yaşam biçimini, evlilik birliği içerisinde davacı eş için evlilik birliğini çekilmez hale getirecek şekilde değiştirdiği, davalının amca ve dayıoğlu gibi akrabalar da olsa aynı ortamda görüşmediği, bu durumun tarafların aile ve sosyal ilişkilerini olumsuz yönde etkilediği, davalının yaşam biçiminden etkilenen müşterek çocuklardan 1994 doğumlu İrem'in eğitimine devam etmediği, 1999 doğumlu Zeliha'nın da eğitimini bırakmayı düşündüğü, davalının çocuklarının eğitimine devam etmeleri konusunda bir gayretinin bulunmadığı, tam tersine tutum ve davranışları ile çocuklarını bu kararlarıyla ilgili teşvik edici davrandığı anlaşılmıştır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı (kadın) tam kusurlu olup, davacı (koca)nın boşanmaya sebep olacak kusurlu bir davranışı ispat edilememiştir. Bu sebeple yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 05.06.2014 (Per.)

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapsamına göre davalı kadının, davacı kocasının yakınlarına gerekli ilgiliyi göstermemesi ve çocuklarını eğitime devam etmemeleri yönünde teşvik etmesine karşı, davacı kocanın da kendi beyanlarına göre eşini ve çocuklarını eve para bırakmamak ve onlarla konuşmamak suretiyle cezalandırdığı ve onlara yapıtırım uyguladığı, davalı kadının evin ihtiyaçları için akrabalarından yardım almak zorunda kaldığı sabittir.

Hal böyleyken tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri gerekirken davalı kadının tam kusurlu kabul edilmesi ve bu sonuca bağlı olarak davalının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı düşüncesindeyim.

Yukarıda belirttiğim nedenlerden dolayı değerli çoğunluğun kusur ve yoksulluk nafakasının reddine yönelik görüşüne katılmıyorum.
Esas No: 2017/13021
Karar No: 2021/375
Karar Tarihi: 19.01.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/13021 E.  ,  2021/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan 18.09.2013 tarihli mütalaada sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verildigi, ancak bu suçtan dava açılmadığı anlaşıldığından, söz konusu suç yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.09.2013 tarih ve 2013/6299 esas sayılı iddianamesi sanık hakkında, "mükellef kurumun defter kayıtlarının ve bunlarla ilgili vesikalarının doğru bir vergi incelemesi yapılmasına imkan vermeyecek derecede noksan usulsüz veya karışık tutmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet vermek suretiyle 2010-2011 yılları içerisinde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği" belirtilerek Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 ve TCK’nin 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmasının talep edildiği halde iddianame dışına çıkılarak sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 19.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2749
Karar No: 2014/4786
Karar Tarihi: 17.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/2749 E.  ,  2014/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/22099

Mala zarar verme ve ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri bulundurma veya taşıma veya satın alma suçlarından sanık H.. D..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 31/3 (iki kez), 62/1 (iki kez), 50/1-a, 52/2 (iki kez) ve 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun’un 15/1. maddeleri uyarınca 1.320 Türk lirası adlî para, 2.000 Türk lirası adli para ve 260 Türk lirası adli para cezalan ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 52/4 maddesi gereğince hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğine dair Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarihli ve 2013/235 esas, 2013/47 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 13.01.2014 gün ve 2013/992/2889 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/01/2014 gün ve 2014/22099 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4.maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda, bu cezaların hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük bulunduğundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanununun 106/4.maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşıldığından, Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/10/2013 tarih ve 2013/235 esas, 2013/47 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, hükümde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” paragrafının çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 17.03.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/5571
Karar No: 2010/14023
Karar Tarihi: 20.12.2010

**6. Hukuk Dairesi         2010/5571 E.  ,  2010/14023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 2003 ile 2006 yılları arası kira bedellerinin geç yatırılmasından kaynaklanan gecikme zammı ve faizin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir olunarak karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davacı vekilinin tüm davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.1.1992 ve 1.1.2005 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmeleri konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan 1.1.1992 tarihli kira sözleşmesinin özel şartlar 4. maddesinde kira bedelinin aylık peşin olarak ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kiranın geç ödenmesi durumunda gecikilen süre için kanuni faiz alınacağı belirtilmiştir. 1.1.2005 tarihli kira sözleşmesinin 4. maddesinde ise kira bedelinin 3 aylık peşin her ayın ilk haftası sonuna kadar ödeneceği kira bedelinin bu süre zarfında ödenmemesi halinde bu sürede ödenmezse gecikme zammı ve kanuni faiz alınacağı kararlaştırılmıştır. Özgür irade ile kararlaştırılan bu hükümler geçerli olup tarafları bağlar. Hükme esas alınan bilirkişi raporlarında 4958 Sayılı SSK Kanunu’nun 19.maddesinde kira gelirlerinin de kurum gelirleri arasında sayıldığı belirtilerek 506 Sosyal Sigortalar Kanunu’nun 80. maddesine göre süresinde ödenmeyen alacakların tahsilinde 6183 Sayılı Amme Alacakları Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un uygulanacağı belirtilmiş ise de şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde yer almayan bu düzenleme sebebiyle süresinde ödenmeyen kira farklarının yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekir. Bu nedenle 1.1.1992 tarihli ve 1.1.2005 tarihine kadar geçerli olan şahsi hak doğuran kira sözleşmesinde gecikme cezası alınacağı belirtilmediğinden 1.1.2005 tarihine kadar olan gecikme cezasına ilişkin talep edilen miktar yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davalı vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10032
Karar No: 2011/2836
Karar Tarihi: 29.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10032 E.  ,  2011/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarparak kaçtığını, aracın hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL. tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.346,68 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarptığını iddia ederek tazminat talebinde bulunmuş ise de dosyada kazaya ilişkin tespit tutanağı, görgü tutanağı veya resmi birimlere müracaat tutanağı bulunmamaktadır. M.K.'nın 6. maddesine göre, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Ne varki bu yönde mahkemece yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece, davacı aracındaki hasarın, davalı tarafından meydana getirildiğini ispata yarar delilleri sorulmalı, her iki aracın hasarları belirlenmeli, davacının beyanına göre, olayın oluş şekline uygun olup olmadığı, davacı aracındaki hasarın böyle bir kazada meydana gelip gelmeyeceği konularınnın araştırılması sonucu hasarın davalı tarafından meydana getirildiği anlaşılırsa tarafların kusur oranlarının belirlenmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.