erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/7524
Karar No: 2019/2017
Karar Tarihi: 20.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7524 E.  ,  2019/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 50/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, başka bir dosyadan alınan sosyal inceleme raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nun 50/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5737
Karar No: 2017/4438
Karar Tarihi: 10.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5737 E.  ,  2017/4438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık müdafiinin 02.07.2013 havale tarihli savunma dilekçesinde belirtilen ve aynı suçtan dolayı aynı sanık hakkında müştekisi farklı olan 2012/154, 155 ve 156 Esas sayılı dava dosyalarından da şikayette bulunulduğunun anlaşılması nedeniyle, “Sermaye Şirketinin İflasını İstememek” suçunun icra takip dosya sayısı birden fazla olsa da aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kere işlenebileceğinden, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27284
Karar No: 2015/4602
Karar Tarihi: 12.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27284 E.  ,  2015/4602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de hükme esas alınan bilirkişi raporları yeterli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz imar parseli, somut emsal olarak alınan 540 parsel sayılı taşınmaz ise kadastro parseli olduğundan bahisle, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan 540 parsel sayılı taşınmazın da imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında; bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasında çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak taşınmaz bedelinin yeniden tespiti, bunun mümkün olmaması durumunda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı yasanın 6. maddesi ile eklenen hükme göre uygulanan faizin Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca açılan dava ile hüküm altına alınan ve ödenen bedel çıktıktan sonra kalan miktara uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22402
Karar No: 2014/34578
Karar Tarihi: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/22402 E.  ,  2014/34578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/363-2013/143

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının Sosyal Güvenlik Kurumu bildirimlerinin asgari ücretten gösterilmesi ve mevzuata aykırı olarak fazla çalıştırılması sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve fazla mesai ile hafta tatili alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin istifayla son bulduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının asgari ücret ve harcırah sistemiyle çalıştığı, ücret bordroları incelendiğinde temel ücretin asgari ücret üzerinden gösterildiği ve Sosyal Güvenlik Kurumu sigorta bildiriminin de asgari ücretten gösterildiği, ücreti dışında bordrolarda yer alan harcırahların ise prime esas olarak kuruma bildirilmediği, bu sebeple davacının iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Somut olayda, davacının davalı işveren nezdinde 30.03.2007-22.03.2011 tarihleri arasında yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığı, mahkemece sadece tanık anlatımlarına göre kış aylarında fazla mesai yapmadığı, bunun dışındaki Mayıs-Eylül arasına rastlayan yaz aylarında ise haftalık 18 saat fazla mesai yaptığının kabul edildiği anlaşılmıştır. Ancak dosya içerisinde imzalı puantaj kayıtları olduğu nazara alındığında, bu kayıtların olduğu dönemlerde puantaj kayıtlarına göre fazla mesai hesaplanmalı ve takdiri indirime gidilmemeli; dışındaki dönemler ise tanık beyanlarına göre tespit edilerek %30 dan aşağı olmamak üzere hakkaniyet indirimi uygulanarak hüküm kurulmalıdır. Bu husus gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/2663
Karar No: 2016/5260
Karar Tarihi: 07.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2663 E.  ,  2016/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2003-2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 2003-2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan düşme

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan beraat

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen Vergi Usul Kanununa muhalefet suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı 2003-2004 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış ve sanığın 2005 yılında fatura düzenlemek eyleminin sabit olmadığı; dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/10115
Karar No: 2024/381
Karar Tarihi: 18.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/10115 E.  ,  2024/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1391 E., 2023/2243 K.

DAVA TARİHİ : 02.10.2017

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Fatsa Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/3 E., 2023/218 K.

Taraflar arasındaki katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu`nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının a-6 maddesi gereğince esası incelenmeksizin kararın tümüyle kaldırılmasına, dosyanın belirtilen eksiklikler gidilerek kaldırılmasına karar verilen tüm yönlerle ilgili yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi gönderme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 07.11.2023 tarihli ek karar ile temyiz talebinin kararın kesin olduğu gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacının katılma alacağı davası hakkında verilen İlk Derece Mahkemesine gönderme kararı 6100 sayılı Kanun`un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince temyize tabi olmayıp, kesin niteliktedir.

Temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 07.11.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/8899
Karar No: 2012/2369
Karar Tarihi: 29.02.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/8899 E.  ,  2012/2369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı, davalılardan ...’nun maliki, ...’nun sevk ve idaresindeki aracın, park halindeki dava dışı araca çarptığını, bu aracında çarpmanın etkisiyle aynı yerde park halinde olan diğer araca çarptığını, hasar gören araçların hak sahiplerine hasar tutarının ödendiğini belirterek, kazanın %100 kusurlu alkollü sürücünün kullanımı sırasında meydana gelmesi nedeniyle, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere anılan araçların hak sahiplerine ödenen 6.957,00 TL hasar tutarının 01.10.2007 ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davalı sürücü ...’nun sigorta şirketiyle arasında sözleşme ilişkisi bulunmadığı, kazanın meydana gelmesinde %100 oranında kusurlu olmakla birlikte eyleminin ağır kusur ve kasıt olarak nitelendirilecek durumda bulunmadığı ve bildirilen alkol oranının sürüş yeteneğini ortadan kaldırmayacağını belirterek davanın ... yönünden husumet nedeniyle, davalı ... yönünden esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 29.2.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/11088
Karar No: 2010/3937
Karar Tarihi: 25.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/11088 E.  ,  2010/3937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkümiyetlerine dair, Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2006 gün ve 2006/147 Esas, 2006/217 Karar sayılı hükümlerin Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle 28.03.2007 Çarşamba saat 14.00'e duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay C.Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği ve ayrıca bir talepte de bulunulmadığı anlaşılmakla Yargıtay C.Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Süresinden sonra yapılmış bulunmasına ve hükmolunan ceza miktarına nazaran sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddi ile bu sanık yönünden de duruşmasız inceleme yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların olay günü evinden okuluna gitmekte olan mağdureyi bıçak zoruyla tenha bir yere götürüp yere yatırdıkları sanık ... kollarını tutup ağzını kapatırken sanık ...’in mağdurenin gömlek düğmelerini koparıp vücudunu ellediği, eteğinin altındaki külotlu çorabını ve kendi pantolonunu indirdikten sonra kendisinin ve mağdurenin külotunu çıkarmadan üstüne yattığı, yakından çocuk sesleri gelmesi üzerine mağdureyi bırakarak kaçtıkları ve eylemlerini organ veya sair cisim sokmak suretiyle gerçekleştirmeye yönelik herhangi bir söz ve davranışlarının bulunmadığının anlaşılması karşısında lehe kabulle sanıkların tamamlanan eylemlerinin ırz ve namusa tasaddi (çocuğun basit cinsel istismarı) suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

../...

-2-

Kabule göre de;

Irza geçmeye kalkışmak suçundan 765 sayılı TCK.nun 61. maddesiyle azami oranda indirim yapıldığı halde, 5237 sayılı TCK ile yapılan karşılaştırma sırasında 35. madde ile 1/2 oranında indirim yapılıp, oranlılık ilkesine uyulmaması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

5237 sayılı TCK. hükümlerinin sanıklar lehine kabul edilmesine rağmen 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsadereye karar verilmesi suretiyle karma uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2012/363
Karar No: 2013/9539
Karar Tarihi: 26.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/363 E.  ,  2013/9539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında şikayetçiler ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, eksik incelemeye ve suçun oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanık hakkında şikayetçi Faruh Coruh'a karşı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın kavga ettiği diğer şikayetçileri bıçağı sallayarak yaralamak isterken, olayla ilgisi bulunmayan ve kavgayı ayırmak için araya giren babası şikayetçi Faruh Coruh'u basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralaması eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 21/2. madde ve fıkrasında düzenlenen olası kast hükümlerinin uygulanması gerekeceği gözetilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

2- Samsun Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporuna göre 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan bıçaklardan olmayan suça konu bıçağı, hal

şartlara göre sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşıdığı anlaşılan sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15. maddesinin 4. fıkrasına uyduğu gözetilmeden, aynı yasa maddesinin 1. fıkrası ile uygulama yapılması,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 26.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/37370
Karar No: 2017/33934
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/37370 E.  ,  2017/33934 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.