Esas No: 2022/4392
Karar No: 2024/654
Karar Tarihi: 17.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4392 E.  ,  2024/654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2414 E., 2020/1189 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.01.2019 tarihli 2019/8 No.lu iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemli kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2019 tarihli ve 2019/17 Esas, 2019/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (d) bentleri, 168 inci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci madde ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/2414 Esas, 2020/1189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İstemi Özetle;

Zararı giderdiğine, ceza indirim talebine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suç tarihinde sanığın, katılan ...'a ait Mimar Sinan caddesi no:22 sayılı adreste faaliyet gösteren Marke AVM isimli iş yerine eldiven ve maske takmak suretiyle girdiği, bu sırada iş yerinde kasiyer olarak görev yapan katılan ...'ın yalnız olduğu, sanığın katılan ...'ye bıçak göstererek katılan ...'den kasadaki yaklaşık 500,00 TL yi ve cüzdanındaki 200,00 TL yi alarak iş yerinden uzaklaştığının ilk derece mahkemesince maddi vakı olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Marketin karşısında bulunan bayan kuaförüne ait kamera kayıtlarının soruşturmada yetkili kolluk görevlilerince izlenmesi neticesi; sanığın görüntülerde olay günü marketin karşısında beklediği esnada 11 .. ... Plakalı bir motosiklet sürücüsü ile görüştüğünün tespit edilmesi üzerine plakadan yapılan sorgulama sonucu motosiklet sürücüsü olan Y.Y.'ye ulaşılarak sanığın kimlik bilgilerinin tespit edildiğinin dosya içerisinde yer alan 28.12.2018 tarihli telefon görüşme tutanağı ve 29.12.2018 tarihli görüntü izleme ve tespit tutanaklarının içeriklerinden anlaşılmıştır.

3. Sanığın aşamalardaki savunmalarında suçunu ikrar ettiği görülmüştür.

4. Sanığın kovuşturma aşamasında birinci celsede zarar gidermiş olduğu görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın kovuşturma aşamasında suçtan oluşan zararı gidermiş olduğundan ilk derece mahkemesince sanığın lehine olarak 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca etkin pişmanlık hükmü uygulanmış, yine sanık hakkında 62 nci madde tatbik edilerek cezasından takdiri indirim yapıldığı anlaşılmıştır.

Yağma suçuna konu paranın tutarı az kabul edilemeyeceğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması mümkün görülmemiştir.

Dosya kapsamı, suçun konusu, eylemin niteliği ve mahiyeti gözetildiğinde sanığın lehine başkaca indirim maddesinin de uygulanamayacağı anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2019/2414 Esas, 2020/1189 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.