erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2022/2208
Karar No: 2022/5712
Karar Tarihi: 23.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2208 E.  ,  2022/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 38/1. maddesine aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Arif Şevki Kurşun hakkında Fatsa Belediye Başkanlığının 14/08/2020 tarihli ve 014726 sayfa sayılı kararı ile uygulanan 187,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair FATSA Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/04/2021 tarihli ve 2020/1701 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.12.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2022 tarihli ve KYB. 2021/155156 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. maddesinde yer alan "Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince anılan madde kapsamında değerlendirilmesi gereken kaldırım işgali eylemi nedeniyle idari para cezası verme yetkisinin belediye encümenine ait olduğu anlaşıldığı halde cezanın belediye kolluk görevlilerince verildiği nazara alınmadan, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Fatsa Belediye Başkanlığınca muterizin yol üzerinde park yaparak yolu işgal ettiği gerekçesi ile 5326 sayılı Yasanın 38/1. maddesine aykırı davrandığından bahisle hakkında idari para cezası düzenlenmiş ise de,

Dosya kapsamına göre muterizin eyleminin aracını yol üzerine park etmekten ibaret olduğu, buna karşın 5326 sayılı Yasasının 38/1. maddesinin "Yetkili makamların açık ve yazılı izni olmaksızın meydan, cadde, sokak veya yayaların gelip geçtiği kaldırımları işgal eden veya buralarda mal satışa arz eden kişiye, belediye zabıta görevlileri tarafından elli Türk Lirası idari para cezası verilir. " şeklinde düzenlendiği, bu kapsamda muterizin usulsüz park eyleminin caddenin işgali olarak nitelendirilemeyeceği ancak 2918 sayılı Yasanın 61. maddesinde yer alan yasak yere park etme kabahatini oluşturacağı ve bu kabahat nedeniyle idari para cezası tutanağı düzenleme yetkisinin de aynı yasanın 114. maddesi uyarınca Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığında olduğu,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/03/2022 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7743
Karar No: 2021/29227
Karar Tarihi: 14.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/7743 E.  ,  2021/29227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ... hakkında hakaret suçundan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabileceği hükmolunan cezanın süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "Sanığın daha önce hakkında birden fazla kez HAGB kararı verilmesine karşın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla birden fazla kez denetim süresi içinde HAGB kararı verilemeyeceğine ilişkin 6545 sayılı yasa ile değişik CMK'nın 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1628
Karar No: 2014/5808
Karar Tarihi: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1628 E.  ,  2014/5808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Esas No: 2012/13313
Karar No: 2012/13929
Karar Tarihi: 29.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/13313 E.  ,  2012/13929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 03.12.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.12.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, davalının taşınmazında sınıra yakın şekilde dikmiş olduğu ağaçların hızla büyüyerek kendi taşınmazındaki narenciye ağaçlarının üzerini dalları ile kapattığını ve bu ağaçların köklerinin taşınmazına geçerek narenciye ağaçlarının gelişmesine engel olduğunu belirterek davalının müdahalesinin men'ini, ağaçların kal'ini ve kal sırasında beton direklerde meydana gelecek zararın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, "davacının taşınmazına, davalının taşınmazındaki ağaçların vermiş olduğu zarar nedeniyle müdahalenin men'ine ve davacının taşınmazına tecavüz teşkil eden kök ve sürgünlerin kal'ine" karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2 maddesinde hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin gerekli olduğu açıklanmıştır.

Somut olaya gelince; mahkemece verilen karar 6100 sayılı HMK 297/2. maddesi hükmüne aykırıdır. Kararın hüküm sonucunda "davacının taşınmazına tecavüz teşkil eden kök ve sürgünlerin kal'ine" karar verilmekle yetinilmiş, taraflara yüklenen borç ve tanınan haklar açıkça belirtilmemiştir. Uzman bilirkişiler aracılığı ile hangi ağaçların (bitkilerin) zarar verdiği tespit edilerek, kesilmesine karar verilen ağaçlar bilirkişi rapor ve krokisinde işaretlettirilmeli, bunların kesim biçimi saptanarak, zararın giderilmesi şekli hükümde açıkça gösterilmelidir. Bu hali ile verilen karar usul hükümlerine aykırı olduğundan usulüne uygun şekilde hüküm sonucu oluşturulması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine göre davacının sair ve davalının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 29.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/11764
Karar No: 2014/5164
Karar Tarihi: 03.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11764 E.  ,  2014/5164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ceza miktarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ve hapis cezası adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. bendinin 5. fıkrasının tamamen çıkartılarak, yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50 TL olarak hesabıyla 45.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibareleri eklenerek, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2122
Karar No: 2016/3569
Karar Tarihi: 21.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/2122 E.  ,  2016/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,harca esas değeri 5.474.44 TL göstererek, müvekkiline yangın sigortası ile sigortalı dava dışı şirkete ait emtiaların müvekkilinin kiracı olarak bulunduğu ve davalının maliki olduğu binanın boru devresinin yağan yağmurun su yükünü taşıyamaması sonucu hasarlanması üzerine sigortalısına 25.05.2010 tarihinde hasar tazminatı olarak ödediği 5.474.44 TL 'nin bina maliki olarak kusursuz sorumlu olan davalıdan tahsili için davalı aleyhine başlatılan takibe davalının haksız itirazının iptali ile takibin devamına, takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin haberi ve katılımı olmadan yapılan hasar tespitini kabul etmediklerini, müvekkilinin hasarın oluşmasında kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının kabulü ile kapatılan....... İcra Müdürlüğünün 2011/319 Esas sayılı dosyada davalı tarafından ödeme emrine yapılan itirazın iptaline, takibin aynen devamına, alacak, yargılamayı gerektirdiğinden ve bu nedenle likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10064
Karar No: 2021/8434
Karar Tarihi: 08.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10064 E.  ,  2021/8434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığına arttırılması ve kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, imar uygulaması sırasında bedele dönüştürülen davacı payına takdir edilen karşılığına arttırılması ve kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak karar verilmiş hüküm; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili 06.04.2021 tarihli dilekçesi ile ekli 16.03.2021 tarihli sulh protokolü uyarınca tarafların sulh olduğunu bildirmiştir.

Sulh, HMK'nun 313. vd. maddelerinde düzenlenmiştir. Sulh görülmekte olan bir davada tarafların uyuşmazlığı kısmen veya tamamen sona erdirmek amacıyla mahkeme huzurunda yapmış oldukları bir sözleşme olup, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. Karar kesinleşinceye kadar yapılan her türlü sulh anlaşması mahkeme huzurunda yapılmış sulh olarak kabul edilir. Sulh ilgili bulunduğu davayı sona erdirir ve kesin hüküm gibi sonuç doğurur. Ancak;

5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesinİn "h" bendi uyarınca; vergi, resim ve harçlar dışında kalan ve miktarı beşbin YTL'den fazla olan belediye uyuşmazlıklarını sulh ile tasfiyeye kabul ve feragate karar verme yetkisinin Belediye Meclisinde olduğu, dosyaya sunulan sulh sözleşmesi ekinde meclis kararı bulunmadığından, Belediye Meclisinden alınmış bir sulh ve kabul kararı bulunup bulunmadığı tam olarak anlaşılamamıştır.

Bu itibarla; mahkemece bu husus araştırılıp, sulh sözleşmesinin bu usule uygun düzenlenip düzenlenmediği tespit edilip geçerli bir sulh sözleşmesi var ise ; HMK.nun 315. maddesi uyarınca işlem yapılıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden,

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle sair yönler incelenmeksizin H.U.M.K.nun 428. Maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17838
Karar No: 2015/17556
Karar Tarihi: 22.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/17838 E.  ,  2015/17556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin, Türkiye'de de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Özgür Kocakaya tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; yurtiçi sigortalılık kaydı bulunmayan, 31/12/2013 tarihli borçlanma başvurusu ve ödemeyle Almanya’da geçen yurtdışı sürelerini ilk olarak 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılık niteliğinde borçlanan davacının, Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin konuya ilişkin 29’uncu maddesinin 4’üncü fıkrası hükmü uyarınca, Alman rant sigortasına giriş tarihinin, Türkiye’de 5510 sayılı Yasanın 4/1-b maddesinde öngörülen sigortalılığa giriş niteliğinde olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27357
Karar No: 2020/791
Karar Tarihi: 14.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/27357 E.  ,  2020/791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yargılama aşamasında da kabul ettiği üzere soruşturma aşamasında, kayınbiraderi olan mağdur ...'e rızasıyla kredi kartlarını kullandırdığını ancak ...'in kartların borçlarını uzun süredir ödeyemediğini buna rağmen kız kardeşi olan tanık ...'i kendisine karşı kışkırttığını, olay tarihinde ikametine gittiğinde eşinin evde olmadığını, alt katta bulunan baldızının ikametinden sesler geldiğini ve eşi tanık ... ile kayınbiraderi olan mağdur ...'in kendisi hakkında konuştuklarını ve hatta mağdur ...'in kendisi hakkında hakaret içerikli sözler söylediğini duyması üzerine bıçak alarak aşağıya indiğini savunması, sanığın eşi olan tanık ...'in de kardeşi olan mağdur ...'in kullandığı kartların borcunu ödeyemediğini olay günü de kız kardeşinin ikametinde yanlarında mağdur ... de olduğu halde bu konular ve sanık ... hakkında konuştuklarını belirterek sanığın savunmasını doğrulaması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12605
Karar No: 2011/10241
Karar Tarihi: 07.10.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/12605 E.  ,  2011/10241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye (Tüketici Mah. Sıf.) Hukuk Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, uyuşmazlığın sözleşmeye ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 07/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/13016
Karar No: 2006/16571
Karar Tarihi: 20.12.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/13016 E.  ,  2006/16571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... gelmiş, davalı adına gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanın sözlü açıklamalası dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... kültür işlerini organize edip 10.1.2004 tarihinde kurulan, Türk ... Müziği korosunu şef olarak çalıştırması için Belediye Başkanlığının teklifini kabul ettiğini, haftada 9 saat olmak üzere Belediye Meclis toplantı salonunda çalışmalarını sürdürdüğünü, koronun bir çok sosyal etkinliğe katılarak konserlerini verdiğini, davalının çalışmalarının karşılığını ödemediğini, Milli Eğitim Bakanlığı yetiştirme kursları yönetmeliğine göre hesaplanan hizmet bedeli toplamı olarak 32895,00 YTL nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davalı ile 4734 sayılı kamu ihale kanunu çerçevesinde yapılmış yazılı bir sözleşmenin olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacı ile davalı arasında herhangi bir hizmet akti bulunmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, belediye ... korosunun çalıştırılması yönünde bir yazılı sözleşme yoksa da dosyadaki bilgi ve belgelerden özellikle davacının çalıştırdığı koronun 19 Mayıs Gençlik haftası şölenlerinde Valilik Programında yer alması, 21.5.2004 tarihinde, 2004 yılı gençlik haftası etkinlik kapsamında ... Belediyesi yuttan sesler topluluğu konseri olarak davacı yönetimininde 2006/13016-16571 verilecek konser davetiyesi, davacının çalışmalarını gösterir gazete ilanlarından ve diğer belgelerden taraflar arasında belediye ... müziği korosunu davacının şef olarak çalıştırması yönünde akti ilişkişinin kurulduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece davacının davalı belediyeden olan alacağının uzman bir bilirkişi aracılığı ile tespit edilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir. Mahkemenin bu hususları gözardı ederek yazılı şekilde karar vermesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden tarafa iadesine, 20.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.