erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/6550
Karar No: 2008/9421
Karar Tarihi: -

**1. Hukuk Dairesi         2008/6550 E.  ,  2008/9421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/06/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına kayıtlı 2 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının tespitini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin kararın temyizi üzerine, Dairece; "... davanın genel yargı yerinde görülmek üzere görev yönünden reddine karar  verilmesi gerektiği..." gerekçesi ile bozulmuş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kaldığının tespitine karar  verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, idarece yapılan kıyı kenar çizgisinin mahkemece belirlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, tesbit isteminin kabulüne karar verilmiştir.

3621 Sayılı Yasanın 5 ve 9. maddeleri uyarınca kıyı kenar çizgisinin belirlenmesi görevi idareye ait olup, denetim mercii idari yargıdır. Nitekim 28.11.1997 gün ve 5/3 Sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararında da bu husus vurgulanmıştır. Bu durumda idari bir tasarrufun, adli yargı yerinde yerine getirilmesi istekli davanın eda isteğini kapsamadığı gözetildiğinde  dinlenmesi olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  17.9.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/27279
Karar No: 2015/2573
Karar Tarihi: 17.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27279 E.  ,  2015/2573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2012/511-2013/382

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmiş ise de; hükme esas alınan bilirkişi raporu karar vermeye yeterli değildir.Şöyle ki;

1-Bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların imar, somut emsal olarak alınan 540 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli olduğundan bahisle, emsal karşılaştırması yapılarak bulunan bedele düzenleme ortaklık payı eklenerek değer tespit edilmişse de, dosya içerisindeki Belediye Başkanlığı yazısına göre emsal alınan 540 sayılı parselin de imar parseli olduğunun belirtilmesi karşısında; bilirkişi raporu ile Belediye Başkanlığının yazısı arasında çelişkinin giderilmesi bakımından bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak taşınmaz bedelinin yeniden tespiti, bunun mümkün olmaması durumunda, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Acele el koyma bedeli mahsup edildikten sonra kalan bedele faiz yürütülmesi gerekirken, kamulaştırma bedelinin tamamına faiz uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde ödeyenlere iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6405
Karar No: 2015/21039
Karar Tarihi: 09.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/6405 E.  ,  2015/21039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ................... ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ödenmediğini ileri sürürek iş akdinin feshini, kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla çalışma alacaklarının kabulüne, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil istemlerinin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 316/1-d maddesi gereğince İş Mahkemesinin görevine giren davalarda basit yargılama usulü uygulanmaktadır. Basit yargılama usulüne tabi davalarda Mahkeme, tahkikatın tamamlanmasından sonra, tarafların son beyanlarını alır ve yargılamanın sona erdiğini bildirerek kararını tefhim eder. Taraflara beyanda bulunabilmeleri için ayrıca süre verilmez. (H.M.K. 321/1)

Somut olayda dosya içeriğinden davalı vekilinin 16.09.2013 havale tarihli mazeret dilekçesi verdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalı vekilinin mazeret dilekçesinin kabulüne karar verilerek görülen yargılamada "duruşmanın başka bir güne bırakılması talebinin reddine " karar verilmiştir. Davalı vekilinin duruşmaya katılmama nedeninin meşru bir mazerete dayandığının kabul edilmesine karşın, davalının yokluğunda savunma hakkının kısıtlanarak karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.06.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/900
Karar No: 2014/7439
Karar Tarihi: 07.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/900 E.  ,  2014/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Keçiborlu Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 03/10/2013

Numarası : 2012/82-2013/135

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde yazın mirav çavuşu olarak, kışın da belediyenin kaloriferini yakmak suretiyle çalıştığını, emekli olmak suretiyle iş akdini kendisinin feshettiğini ve çalıştığı süre için ödenmeyen yıllık izin, fazla mesai ve tatil alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının çalışması süresince fazla mesai yapmadığını ve tatil haklarını kullandığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının tüm yıl fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde dini bayramların ilk günü hariç haftanın yedi günü çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının kışın resmi kurum olan belediye de sabah 08.00-akşmm 17.00 mesaisine uygun olarak çalıştığı davacı tanıklarının da beyanları ile sabittir. Bu durumda davacının fazla mesai yapmadığı ve tatillerde çalışmadığı açıktır. Yazın ise, sezon alarak tabir edilen Mayıs – Eylül aylarını da içine alan sürede, haftanın 7 günü, dini bayramların ilk günü hariç, 24 saat esasına göre çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davacının fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti ile hafta tatili ücretini sadece sezonda hak etiği de ortadadır. Buna rağmen tüm sene yönünden hesap yapan hatalı bilirkişi raporunun hükme esas alınmış olması isabetsiz olup bozma nedenidir. Yapılacak iş, yeniden bilirkişi raporu alınarak, sadece sezon süresince hak ettiği alacakların hesaplanmasını sağlamak ve çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

O halde davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7810
Karar No: 2020/5549
Karar Tarihi: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7810 E.  ,  2020/5549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait işyerine giderek... plaka sayılı Fiat Linea marka 2011 model aracı kiraladığı, kira süresi bitmesine rağmen teslim etmediği, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunmasında kendisinin de araç kiralama işi yaptığını, kiralanacak aracı kalmayınca araç kiralama şirketi bulunan katılandan suça konu aracı önce kiralayıp, sonrasında tanık ...'a kiraya verdiğini belirtmesi ve bu savunmaya itibar edilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından, sanığın suç tarihde araç kiralama işi yapıp yapmadığının ilgili resmi kurumlardan sorularak araştırılması, aracı tanık ...'a kiralarken kira sözleşmesi yapıp yapmadığının sorulması, varsa belgelerin getirtilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraat hükmü verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14212
Karar No: 2018/9252
Karar Tarihi: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14212 E.  ,  2018/9252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

1- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilebileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken infaz aşamasında adli para cezasının ödenmemesi halinde Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği gözetilmeden, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4899
Karar No: 2017/1363
Karar Tarihi: 27.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4899 E.  ,  2017/1363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 07.01.2008 tarihli iddianame ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanıklar hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/4497
Karar No: 2007/5889
Karar Tarihi: 23.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4497 E.  ,  2007/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/07/2004

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalıların miras bırakanı A.. P...K.. adına kayıtlı ... ve .parsel sayılı taşınmazların kıyı kenar çizgisi içinde kaldığını ileri sürerek tapu kaydının iptaline ve terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, taşınmazların tamamının kıyı kenar çizgisinin içinde kaldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ....raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, 3621 sayılı kıyı kanunundan kaynaklanan tapu iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; dava konusu parsellerin, uzman bilirkişiler aracılığı ile yapılan uygulama sonucu aynı yerde bulunan başka taşınmazlara ilişkin görülen emsal nitelikli dosyalarda gözetilmek suretiyle kıyı kenar çizgisi kapsamında kaldığı belirlendiğine göre, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir,reddine.

Davacı Hazinenin temyizine gelince; Hazine, açtığı davada haklı bulunduğu ve davalılarında davaya karşı koyduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulması, Hazine lehine tayin ve takdir edilecek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere karar verilmesi doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17023
Karar No: 2017/3244
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17023 E.  ,  2017/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/22673
Karar No: 2015/13694
Karar Tarihi: 26.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22673 E.  ,  2015/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 6. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2012/1005-2014/226

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden paydaşı olduğu 490 (imarla 8911 ada 28) parsel sayılı taşınmazı yaklaşık 5 yıldır davalının haksız kullandığını, kira ödemediği gibi sözleşme yapmaya da yanaşmadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve 10.000,00.-TL ecrimisilin yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı, dava konusu taşınmazı kendisinin inşa ettiğini, 2005 yılından beri ailesi ile bu yerde ikamet ettiğini, kardeşi davacının mülkiyeti ediniminin muvazaalı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, çekişme konusu taşınmazı davalının haksız kullandığı, dosya kapsamı ile 2012 yılı Haziran ayında intifadan menin gerçekleştiği, bu tarihten itibaren ecrimisilin hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi .................’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, kayden davacının paydaşı olduğu 8911 ada 28 parseli davalının haklı ve geçerli bir nedeni olmaksızın ikamet olarak kullandığı belirlenmek ve mülkiyet hakkına üstünlük tanınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunduğuna göre; davalı temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.557.68.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/569
Karar No: 2009/1628
Karar Tarihi: 16.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/569 E.  ,  2009/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İCRA BÖLÜMÜ)

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’un beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına ve sanığın 14.12.2007 tarihli mal beyanında yaşam tarzına göre geçim kaynak ve olanaklarını bildirmemiş olması nedeniyle İİK’nun 74.maddesine uygun olmadığından isnat edilen eylem oluşmayacağına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 16.03.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8631
Karar No: 2016/8150
Karar Tarihi: 23.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8631 E.  ,  2016/8150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi (Çocuk Mahkemesi sıfatıyla)

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca neticeten 2.000 TL ve 40 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde katılana ait işyerinde işçi olarak çalışmakta olan suça sürüklenen çocuğun katılan tarafından borcunun bulunduğu bir kişiye PTT aracılığı ile havale edilmek üzere kendisine teslim olunan 2.000 TL parayı ilgili hesaba havale etmeyip, bu parayla kaçmak suretiyle üzerine atılı “güveni kötüye kullanma” suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-Hükmün verildiği oturuma katılamayan ve mahkemeye ibraz ettiği mazeret dilekçesinde duruşmanın ertelenmesi yönünde talepte bulunan suça sürüklenen çocuk müdafiinin mazeretinin kabulüne karar verilmesine karşın yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurularak savunma hakkının kısıtlanması,

2-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesinde "(1) Bu Kanun kapsamındaki çocuklar hakkında mahkemeler, çocuk hakimleri veya Cumhuriyet savcılarınca gerektiğinde çocuğun bireysel özelliklerini ve sosyal çevresini gösteren inceleme yaptırılır. Sosyal inceleme raporu, çocuğun, işlediği

fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin mahkeme tarafından takdirinde göz önünde bulundurulur. (2) Derhal tedbir alınmasını gerektiren durumlarda sosyal inceleme daha sonra da yaptırılabilir. (3) Mahkeme veya çocuk hakimi tarafından çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmaması halinde, gerekçesi kararda gösterilir." hükmüne yer verilmiş olup, somut olayda suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanunu'nun 35/1. maddesine göre sosyal inceleme raporu aldırılmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.