erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/20797
Karar No: 2012/4115
Karar Tarihi: 07.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/20797 E.  ,  2012/4115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen Kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak zeminine değer biçilmesinde ve bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Taraflar arasında düzenlenen tespit formunda sayıları ve çapları bilirkişi raporunda yaşları belirlenen ağaçlar ile üzerinde bulundukları zeminin yüzölçümü nazara alındığında bu alanın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla kamulaştırmasız el atılan bölümlerde, sayı ve nitelikleri belirtilen ağaçların kapladığı alan oranlanmak suretiyle, taşınmazdaki değişik cinsteki meyve ağaçlarına isabet edecek alan belirlenerek net meyve gelirlerine göre belirlenen değerlerinden, ekilebilecek münavebe ürünleri esas alınmak suretiyle hesaplanan zemin değeri düşülerek, her cins meyve ağaçlarının değerinin ayrı ayrı bulunması ve sınır bitkisi niteliğinde olan kavakların nitelikleri belirtilmek suretiyle İlçe Tarım Müdürlüğünden maktuen değerlerinin sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu şekilde inceleme yapmayan bilirkişi raporundaki miktar esas alınarak eksik inceleme ile fazla bedele hükmedilmesi,

2-Kamulaştırmasız el atılıp bedeline hükmedilen yerin davacı üzerindeki tapusunun iptali ile yol olarak terkinine karar verilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/14314
Karar No: 2022/4177
Karar Tarihi: 09.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/14314 E.  ,  2022/4177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme, hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... ve ... hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında müştekilere yönelik mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ...’e yönelik hırsızlık suçlarından ve suça sürüklenen çocuk ...’nin ... ve ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

4- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında müşteki ...’a yönelik hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesine gelince ise;

Müşteki ...’un iş yerinden içinde ne kadar para olduğu belirlenmeyen iki adet sadaka kutusu ile 50 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında, sadaka kutusu ve içindeki paranın değeri de tespit edilerek, suça konu eşyanın değerinin az olması halinde TCK 145. madde uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuk ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9188
Karar No: 2013/22646
Karar Tarihi: 18.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/9188 E.  ,  2013/22646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen ek karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karara yönelik temyiz isteğinin, süresinde yapılmadığından reddine dair 28/09/2009 tarihli Ek kararın sanık müdafiine tebliğ edildiği 09.10.2009 tarihinden itibaren bir haftalık kanuni süre geçtikten sonra temyiz dilekçesinin verildiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, ek karara yönelik TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 18/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5562
Karar No: 2014/7503
Karar Tarihi: 08.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/5562 E.  ,  2014/7503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 18. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/04/2013

NUMARASI : 2009/500-2013/248

Davacı T.. A.. vekili Avukat M.. E.tarafından, davalı . Vinç Mak. Ağır Nak. İnş. Taah. Tic. ve San. Ltd. Şti. aleyhine 25/12/2009 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/04/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendim kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı şirket tarafından yapılan kazı ve sondaj çalışmaları sırasında, taraflarına ait alt yapıya zarar verildiğini belirterek hasar bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme, davacının görüşme kaybı talebini kanıtlayamadığını, muhtemel görüşme kaybına dayalı olarak da talepte bulunulamayacağını belirterek, son bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Davacının, davalının haksız eylemi nedeniyle uğradığı ve gerçek zarar kalemi olan işletme zararının ödetilmesini isteme hakkı vardır. Görüşme kaybı, diğer bir deyişle konuşma gelir kaybı da işletme zararı kapsamındadır. Davacı şirket dava konusu hasar nedeniyle telefon hatlarını bir süre hizmete sunamamış ve bu nedenle zarara uğramıştır. Şu halde; bu kalem istekle ilgili zarar miktari belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı gerekçe ile reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) numaralı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12603
Karar No: 2013/26130
Karar Tarihi: 12.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12603 E.  ,  2013/26130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gölpazarı Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :13.03.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, dilekçelerin değişimi aşaması (HMK. md. 126 - 135) tamamlandıktan sonra, iki tarafa davetiye tebliğ ettirilmek suretiyle ön inceleme aşamasına (HMK.md.137-142) geçilmiş, ön inceleme duruşmasına davacı katılmasına rağmen davalı katılmamıştır. Mahkemece ön inceleme yapılmış, aynı duruşmada tahkikat aşamasına (HMK. md. 143 - 162) geçilip yeni duruşma günü belirlenerek davacının delillerinin toplanması kararlaştırılmıştır. Böylece davalı tahkikat duruşmasına ve sözlü yargılamaya katılamamış, hüküm yokluğunda verilmiştir. Davalı süresinde verdiği cevap dilekçesinde delil olarak tanıklığa dayanmış; tanıklarının isim ve adreslerini de bildirmiştir. Mahkemece tahkikat aşamasına geçilip, tahkikat için belirlenen duruşma gününün davalıya tebliğ edilmesi halinde, davalının tanıklarını dinletme imkanı olacağı açıktır. Aksi tutum, davalının hukuki dinlenilme hakkına (HMK. md. 27) aykırılık oluşturur. Açıklanan nedenlerle, davalının tahkikat duruşmasına usulünce davet edilmesi gerekirken (HMK. md. 147); bu yapılmadan davalının yokluğunda yargılamaya devam edilerek, yazılı şekilde davanın esasına ilişkin karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2013 (Salı)
Esas No: 2019/5136
Karar No: 2022/183
Karar Tarihi: 11.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/5136 E.  ,  2022/183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A)2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanık müdafisinin temyizinin incelenmesinde;

2008 ve 2009 takvim yıllarında Ba/Bs bildirim formlarına göre sanığın mal sattığını bildirmesine ve sanıktan mal ve hizmet satın alındığının bildirilmesine karşın, vergi suçu ve tekniği raporlarında faturalara ilişkin ayrıntılı bilgilere yer verilmediğinin anlaşılması karşısında, suç tarihlerinin en aleyhe kabulle sırasıyla "31.12.2008" ve "31.12.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlenme" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafisi ve katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafisi ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. ancak;

1)Bs bildirim formu ile sanığın 305 adet fatura karşılığı mal sattığını bildirdiğinin anlaşılması karşısında, 2010 takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

2)Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu gözetilmeden ve bu yönde bir tespit de yapılmadan gerekçeli karar başlığında “2010” olarak yanlış gösterilmesi yasaya aykırı,

3)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasının, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 11.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/904
Karar No: 2019/4596
Karar Tarihi: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/904 E.  ,  2019/4596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen “Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı, aynı Yasa'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMK'nun 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiinin yasa yolu merciinde yanılması, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın bu suç bakımından incelenmeksizin İADESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktarları ve türlerine göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

3-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında suç tarihi itibarıyla TCK'nun 143/1. maddesi kapsamında 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, hatalı şekilde 1/8 olarak artırım yapılarak eksik cezaya hükmolunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz talepleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13388
Karar No: 2018/22746
Karar Tarihi: 29.11.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/13388 E.  ,  2018/22746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davacı idarece düzenlenen 13.11.2014 tarihli kıymet takdir raporu ve 09.10.2012 tarihli tespit formunda dava konusu ağaçların sayısı 79 olduğu halde, mahkemece 69 adet ağaç üzerinden hesap yapan 01.12.2015 tarihli bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.

Bu itibarla dava konusu ağaçların sayısı bakımından raporlar arasındaki çelişki giderilmeden ve dava konusu olan meyveli ve meyvesiz ağaçların değerlendirme tarihi olan 2015 yılı itibariyle yaş, cins ve verim durumlarına göre maktu değerlerine ilişkin resmi veriler İlçe Tarım ve ... Müdürlüğünden getirtilip bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmadığı gibi;

2-7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince bankaya hak sahibi adına yatırılacak bedel bakımından; 7139 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik hükümlerine göre işlem yapılması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4757
Karar No: 2015/5977
Karar Tarihi: 07.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/4757 E.  ,  2015/5977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/283350

MAHKEMESİ : İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/05/2014, 2013/426 (E) ve 2014/127 (K)

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık Dursun ile maktul Muharrem'in yakın arkadaş oldukları, olaydan önce sanığın kredi çekerek iş kurmak amacıyla maktule verdiği ancak iş kuramadıkları ve parasını geri alamadığı, olay günü birlikte piknik yapıp alkol alırken aralarında kredi konusu nedeniyle tartışma çıktığı, sanığın maktulün kredi konusu parayı vermemesi ve tartışma esnasındaki küfürlü konuşması üzerine masada bulunan bıçağı maktulün sağ uyluk ön üst yüzeyine 1 kez vurmak suretiyle femoral arter kesisi oluşturarak maktulü öldürdüğü olayda 12 yıldan 16 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınıra yakın bir ceza yerine alt sınırdan ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Dursun'un maktul Muharrem'e yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin tahrik indiriminin yetersiz olduğuna, alt sınırdan ceza tayin edilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulama kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerinin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3023
Karar No: 2013/3849
Karar Tarihi: 18.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/3023 E.  ,  2013/3849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.05.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, münhasıran Türk Medeni Kanununun 167, 170/2 ve 171. maddeleri uyarınca ayrılığa karar verilmesine ilişkindir. Davacı, ayrılık kararına esas boşanma sebebi olarak, Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesindeki "evlilik birliğinin temelinden sarsılması" sebebine dayanmıştır. Mahkemece, talep kabul edilerek ayrılığa karar verilmiştir. Ayrılığa karar verebilmek için, boşanma sebebinin ispatlanmış olması gerekir. Boşanma sebebi gerçekleşmemiş ise, ayrılık talebinin de reddine karar verilmelidir. Toplanan delillerden; tanık anlatımlarında geçen kocanın eşine şiddet olayından sonra, evliliğin uzun süre devam ettirilerek tarafların birlikte yaşamayı sürdürdükleri, böylece bu olayların davacı tarafından affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılanmış sayılması gerektiği; sonraki olaylara ilişkin tanık beyanlarının ise somut görgüye ve bilgiye dayanmadığı, anlatılanların duyuma ve davacının kendilerine söylediğinin aktarılmasından ibaret olduğu anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylara dayalı olarak boşanma veya ayrılık kararı verilemeyeceği gibi; duyuma dayalı veya taraf sözlerinin aktarılması niteliğindeki beyanlara dayalı olan olaylar da sabit kabul edilemez. O halde; en azından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları bile gerçekleşmiş olmadığından; ayrılık talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yeterli olmayan gerekçeyle ayrılığa karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.02.2013(Pzt.)