erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3700
Karar No: 2016/19782
Karar Tarihi: 30.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/3700 E.  ,  2016/19782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında TCK'nin 86/2, 86/3-e, 62. maddeleri uyarınca belirlenen 225 gün para cezasının aynı yasanın 52/2. maddelerine göre günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesi esnasında sonuç cezanın "4500 TL adli para cezası" yerine "5500 TL adli para cezası "olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince,hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddeleri ile ilgili kısmındaki "5500TL" ibaresinin "4500TL" şeklinde değiştirilmesi, hüküm fıkrasının 5237 sayılı TCK'nin 52/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmından "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine" ibaresinin karar metninden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14358
Karar No: 2013/3438
Karar Tarihi: 07.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14358 E.  ,  2013/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 166 ada 8 parsel sayılı taşınmazdaki miras bırakanlarının payı ile davalı ...'nin payının kredi alabilmesi amacı ile diğer paydaş davalı ...'e satış suretiyle temlik edildiğini, hiçbir bedel alınmadığını ileri sürüp, tapu kaydının iptali ile 3/8 payın adlarına payları oranında tescilini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın reddine dair verilen karar, Dairece; "davada inanç sözleşmesi hukuksal nedenine dayanıldığı, her ne kadar 9.6.2010 günlü dilekçe ile muris muvazaasına dayanıldığı bildirilmiş ise de, usulüne uygun bir ıslah yapılmadığından buna itibar edilemeyeceği açıktır. İnanç sözleşmesi iddiası yazılı belge ispatlanması gerekir.Bu nitelikte bir belge yoksa HUMK.'nun 292.maddesinde öngörüldüğü üzere yazılı delil başlangıcı sayılacak bir olgunun da varlığını da kanıtlayamayan tarafın son başvuracağı HUMK.'nun 337.maddesinde öngörülen yemin delili bulunmaktadır. Davacılar, davada yemin deliline de dayanmış olduğundan davadaki iddiaları konusunda yemin yöneltmeye hakları bulunduğu hatırlatılarak, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı” hususlarına değinilerek bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak teklif edilen yemini davalının eda etmesi üzerine iddianın kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın reddine kararı verilmiştir.

Karar,davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3,15 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20141
Karar No: 2016/714
Karar Tarihi: 21.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20141 E.  ,  2016/714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2013/944-2014/295

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. ve 18. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların dosya içerisindeki fotoğraflarına göre, dava tarihi itibari ile 3-5 yaşında olmadığı izlenimi edinildiğinden, ağaçların yaşı yönünden yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp gerektiğinde tanık da dinlenmek suretiyle ağaçların gerçek yaşı belirlenerek tespit edilen yaşlarına göre dava tarihi itibari ile adet olarak maktu bedelleri İl, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulup, bilirkişi raporu denetlendikten sonra ağaç bedellerine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25309
Karar No: 2016/1611
Karar Tarihi: 15.02.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25309 E.  ,  2016/1611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen bir kişi ile birlikte şikâyetçiye ait işyerine giderek, elektrik borcunun olduğunu, bu nedenle 300 dolar vermesi gerektiğini söylediği sırada yanındaki diğer kişiye “Amirim” diye seslenmesi üzerine şikâyetçinin istenilen parayı çıkarıp vermesinden sonra, işyerinden çıkarak uzaklaşması şeklindeki eyleminin, dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen nedenler dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Temyiz dışı ..... tarafından mağdurun zararının giderilmiş olması karşısında, sanığın etkin pişmanlık gösterip göstermediği ile zararın giderilmesine katkısının bulunup bulunmadığı araştırılmadan, sanık hakkında TCK’nın 168/1 maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 157. maddesi gereğince 5 gün olarak belirlenen temel cezadan, aynı kanunun 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2/3 ve 1/6 oranlarında indirim yapıldığı sırada, sonuç olarak “1 gün” yerine “3 gün” adli para cezasına hükmolunması ile gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucunda 20,00 TL yerine 60,00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesine istinaden halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, anılan maddenin verdiği yetkiye hüküm fıkrasından, TCK’nın 168/1 ve 62. maddelerinde yer alan para birimlerine ilişkin sırasıyla “4 gün” ve “3 gün” ibarelerinin çıkarılması ile yerlerine sırasıyla “1 gün”, “1 gün” ifadelerinin yazılması ile aynı kanunun 50/1-a ve 52/2-4. maddelerinin uygulandığı bentte yer alan adli para cezasına ilişkin sırasıyla “3 gün” ve “60,00 TL" adli para cezası terimlerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "1 gün", ve “20,00 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15678
Karar No: 2012/19952
Karar Tarihi: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15678 E.  ,  2012/19952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretlerini talep etmiş, davalı işveren sözü edilen isteklerle ilgili olarak ibranameye dayanmıştır.

Mahkemece, ibranamenin kıdem tazminatı dışında kalan istekler yönünden miktar içermemesi sebebiyle geçersiz olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Dosya içinde bulunan davacının imzasını taşıyan ibranamede kıdem tazminatı için miktar gösterilmiştir. Hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Fazla çalışma ile ilgili olarak ise ibranamede açık bir ifade yer almamıştır. Genel anlamda ibra geçerli olmadığından dosya içinde yer alan ibranamenin fazla çalışma alacakları yönünden borcu sona erdiren bir etkisi bulunmamaktadır. Ancak hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretleri yönünden borcun ibraname sebebiyle sona erdiği kabul edilmelidir. Mahkemece sözü edilen isteklerin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15674
Karar No: 2012/19948
Karar Tarihi: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15674 E.  ,  2012/19948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretlerini talep etmiş, davalı işveren sözü edilen isteklerle ilgili olarak ibranameye dayanmıştır.

Mahkemece, ibranamenin kıdem tazminatı dışında kalan istekler yönünden miktar içermemesi sebebiyle geçersiz olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Dosya içinde bulunan davacının imzasını taşıyan ibranamede kıdem tazminatı için miktar gösterilmiştir. Hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Fazla çalışma ile ilgili olarak ise ibranamede açık bir ifade yer almamıştır. Genel anlamda ibra geçerli olmadığından dosya içinde yer alan ibranamenin fazla çalışma alacakları yönünden borcu sona erdiren bir etkisi bulunmamaktadır. Ancak hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretleri yönünden borcun ibraname sebebiyle sona erdiği kabul edilmelidir. Mahkemece sözü edilen isteklerin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/3
Karar No: 2010/2508
Karar Tarihi: 03.02.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/3 E.  ,  2010/2508 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve Mustafa ...'ın 489 yeni Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair BEYŞEHİR Sulh Ceza Mahkemesinin 02/02/2006 tarihli ve 2005/141 esas, 2006/1 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17.12.2009 gün ve 2009/14551-71380 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2009 gün ve 2009/289714 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre;

1-Sanıklar müessir fiil suçundan cezalandırılırken hangi kanun maddesine göre cezalandırıldıklarının kararda gösterilmemesinde,

2-Sanık Mustafa ...'ın cezalandırılmasına ilişkin olarak, olayda iki müşteki bulunması karşısında cezalandırmanın hangi müştekiye yönelik eylemden dolayı olduğunun kararda gösterilmemesinde,

3-5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adli para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, öngörülen para cezası miktarının 450,00 yeni Türk lirası olduğu gözetilmeden, sanıkların aleyhine olacak şekilde 5728 sayılı Kanun'la değişik 15/1. maddeye göre para cezasının hesaplanarak fazla ceza tayin olunmasında,

4-Hükmün gerekçesinde 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanığın lehine olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de, seçenek cezalardan para cezası tercih edilip alt sınırdan ceza belirlenmesi ve sonuç para cezasının ertelenmemesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerinin daha lehe olacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

İsabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden BEYŞEHİR Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 02.02.2006 gün ve 2005/141, 2006/1 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (b)bendi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 03.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/73
Karar No: 2015/97
Karar Tarihi: 12.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/73 E.  ,  2015/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki dava, abonelik sözleşmesi uyarınca tahsil edilen kayıp elektrik bedelinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10105
Karar No: 2021/6515
Karar Tarihi: 15.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/10105 E.  ,  2021/6515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemenin 24/06/2020 tarihli ek kararı ile davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş olup, bu defa ek kararın da davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece, 24/06/2020 tarihli ve 2012/575 Esas, 2013/258 Karar sayılı ek kararla, davalı vekilinin temyiz başvurusunun süresinde olmadığı belirtilerek temyiz talebinin reddine karar verilmiş; ek karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, mahkemece 24/06/2020 tarihli ek karar ile, karar tarihinde dosyayı davalı kurum vekillerinden Av. ...'ın takip ettiği ve kararın 20/05/2013 tarihinde Av. ...'a tebliğ edildiği, süresinde herhangi bir temyiz talebinin de bulunmadığı gerekçesiyle davalının yasal süre geçtikten sonra yapılan temyiz talebihin reddine karar verilmiş ise de; davayı takip eden davalı vekillerinden Av. ...’ın yargılamada bildirdiği adresinin ‘... Plaza ... Blok .../Ankara’ adresi olduğu ve yargılama sırasında yapılan tüm tebligatların bu adrese yapıldığının anlaşılmasına göre, 02/05/2013 tarihinde davalı vekili Av. ...’a ‘... Caddesi ... Apartmanı B Blok No:..., ... Bahçelievler/İstanbul’ adresine yapılan gerekçeli karar evrakının tebliğinin usule uygun olduğu kabul edilemeyeceğinden mahkemece verilen, temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak işin esasına girilip, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 54,40 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nın Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/15677
Karar No: 2012/19951
Karar Tarihi: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/15677 E.  ,  2012/19951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve resmi tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi fazla çalışma, hafta tatili ile bayram ve genel tatil ücretlerini talep etmiş, davalı işveren sözü edilen isteklerle ilgili olarak ibranameye dayanmıştır.

Mahkemece, ibranamenin kıdem tazminatı dışında kalan istekler yönünden miktar içermemesi sebebiyle geçersiz olduğu kabul edilerek sonuca gidilmiştir.

Dosya içinde bulunan davacının imzasını taşıyan ibranamede kıdem tazminatı için miktar gösterilmiştir. Hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretlerinin ödendiği belirtilmiştir. Fazla çalışma ile ilgili olarak ise ibranamede açık bir ifade yer almamıştır. Genel anlamda ibra geçerli olmadığından dosya içinde yer alan ibranamenin fazla çalışma alacakları yönünden borcu sona erdiren bir etkisi bulunmamaktadır. Ancak hafta tatili ile dini ve milli bayram tatili ücretleri yönünden borcun ibraname sebebiyle sona erdiği kabul edilmelidir. Mahkemece sözü edilen isteklerin reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/4625
Karar No: 2018/6012
Karar Tarihi: 28.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/4625 E.  ,  2018/6012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Her üç sanık için TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4 maddeleri

gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin sanıkların kusurunun bulunmadığına, verilen kararın sanıklar lehine bozulması gerektiğine, katılanlar vekilinin cezanın az olduğuna, ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50/4. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafii ve katılanlar vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin 1. 2. 3. ile numaralandırılanbendlerin 3. fıkralarının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 605 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Yazı İşl. Md.