erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1588
Karar No: 2017/203
Karar Tarihi: 17.01.2017

**21. Ceza Dairesi         2016/1588 E.  ,  2017/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, suça konu faturaların Kasım 2007 dönemine ait KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle “25.12.2007” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)Sahte fatura kullanmak eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte sahte fatura kullanmak suçunun temel cezasının 18 ay hapis olduğu ve bu haliyle sanığın lehine olduğu cihetle; temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşıldığına dair bir ifade olmamasına rağmen, temel cezanın 3 yıl hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

2-)Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin, "213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi" yerine, "213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/a-2 maddesi" olarak yanlış yazılması,

3-)Hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak kazanılmış hakka konu olmayan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/15147
Karar No: 2009/24051
Karar Tarihi: 07.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/15147 E.  ,  2009/24051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Araç İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 38.maddesine göre; icra dairesindeki kefaletler, ilam mahiyetini haiz belgelerden olup, ilamların icrası hakkındaki hükümlere tabidir. İİK.nun 39.maddesine göre de;  ilama müstenit takip, son muamele üzerinden on sene geçmekle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda borçlu icra kefili olduğundan, İİK.nun 38.ve 39.maddeleri uyarınca takip 10 yıllık zamanaşımına tabi olup, zamanaşımının başlangıcı da icra kefalet tarihi (12.3.2008) olduğundan zamanaşımı gerçekleşmemiştir. Mahkemece işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımı nedeni ile takibin durdurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15775
Karar No: 2011/2267
Karar Tarihi: 15.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/15775 E.  ,  2011/2267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur. Ancak;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye esas hükümleri kamulaştırmasız el atmaya dayanan bedel davalarında da uygulanır. Bu Kanunun 11/1-g maddesi uyarınca özel amaçlı satışlar emsal incelenmesinde esas alınmaz.

Raporu hükme esas alınan bilirkişi kurulunca emsal kabul edilen satışlar Anonim şirketlere yapılan satış olup, bu satışlar özel amaçlıdır ve değer biçmede esas alınamazlar.

Bu durumda taraflara özel amaçlı olmayan, dava konusu taşınmaza yakın yerlerden, yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bunlara göre değer biçilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, mümkün olmaması halinde yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak rapor alınması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

2-Dosya kapsamı, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi kurulu raporlarından, dava konusu taşınmazın fidan dikmek suretiyle el atılan ve imar planında da yeşil alan olarak ayrılan 316 m²'lik bölümün de bedelinin davalı idareden tahsili ile davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle bu yönden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/289
Karar No: 2020/8765
Karar Tarihi: 24.02.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/289 E.  ,  2020/8765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 21/03/2019 tarihli ve 2019/1259 soruşturma, 2019/294 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Hatay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/04/2019 tarihli ve 2019/66850 soruşturma, 2019/9236 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair merci Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/05/2019 tarihli ve 2019/1353 Değişik iş sayılı Kararının;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 20/11/2017 tarihli ve 2017/30314 esas, 2017/23733 karar sayılı ilâmında yer alan ".... Dairemizin 06.04.2015 tarih ve 2015/4473-23011 sayılı ilâmı ve daha birçok kararında da belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin menfaatin temin edildiği yer olacağı nazara alındığında, somut olayda, soruşturma dosyasına konu olayda dosyada mevcut ING Bankası tarafından sunulan 13/03/2019 tarihli yazı ile müştekinin bilgisi ve rızası dışında Yapı Kredi Bankasına ait 000767B9 terminal nolu 000067-Yağmur Kuruyemiş 1891793539-5441 adlı iş yerinden 2.200,00 Türk lirası tutarında harcama yapıldığı ve Türkiye Ekonomi Bankasına ait Teb02350 terminal numaralı 000032-Keçiören Eserte- Teb02350-6011 ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 23/12/2019 gün ve 94660652-105-31-19119-2019-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 245. maddesinde düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunda soruşturma yapmaya yetkili C.Başsavcılığının, harcama işleminin yapıldığı veya menfaatin temin edildiği yer C.Başsavcılığı olduğu anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin

kabulü ile Ankara Batı 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 16/05/2019 tarihli ve 2019/1353 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 24/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/3429
Karar No: 2013/5237
Karar Tarihi: 04.04.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/3429 E.  ,  2013/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 15.06.2009 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar ... ve ..., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, 1808 parsel sayılı taşınmaz lehine, 43, 37, 5 parsel sayılı taşınmazlar üzerinden fen bilirkişinin 11/08/2010 tarihli rapor ve krokisinde (A), (B), (C) ile gösterilen güzergah üzerinden geçit tesis edilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi gereğince hükmün sonuç kısmında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda aleyhine geçit hakkı kurulan bölümlerin m2 bedelleri üzerinden yapılan hesaplamalar ile hüküm sonucunda belirtilen geçit bedelleri arasında farklılıklar bulunmaktadır. Bu şekilde verilen karar 6100 sayılı HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırılık teşkil edeceğinden mahkemece bu konuda bilirkişilerden denetime elverişli ek rapor alınarak raporda zemin bedelleri ile ağaç bedelleri kalem kalem belirtilmek suretiyle hüküm kurulması gerekir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararı temyiz eden davalıların temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/9395
Karar No: 2011/10061
Karar Tarihi: 08.06.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/9395 E.  ,  2011/10061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kahramanmaraş 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :15.12.2009
Esas No: 2020/638
Karar No: 2021/511
Karar Tarihi: 18.01.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/638 E.  ,  2021/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ADANA Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : 1- Mahkûmiyet; İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 gün - 2018/250 esas ve 2019/30 sayılı kararı

2- İlk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak beraat: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 23/05/2019 gün - 2019/1211 esas ve 2019/997 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği, ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesinin hükmün hukuki yönlerine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere göre yapılan incelemede,

22.02.2018 tarihli olay ve yakalama tutanakları içerikleri, hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yürütülen ..., müdafii huzurunda alınan kolluktaki beyanında “uyuşturucu maddeyi beyaz demir kapılı tek katlı ikametten, görsem tanıyabileceğim bir erkek şahıstan, oneo ibareli mavi beyaz kutu içerisinden aldığını” belirtmesi, yine müdafii huzurunda düzenlenen 22.02.2018 tarihli canlı teşhis tutanağında “uyuşturucu maddeyi aldığı şahıs olarak sanığı teşhis etmesi” karşısında ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde, mahkûmiyeti yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK'nın 304/1. fıkrası uyarınca, dosyanın Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine, kararın bir örneğinin İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, 18/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/8092
Karar No: 2021/22036
Karar Tarihi: 21.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/8092 E.  ,  2021/22036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafinin, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümleri temyiz ettiği, tebliğnamede tüm suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan karara ilişkin görüş belirtildiği; ancak suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenenlar çocuk müdafiinin belirtilen hükümlere yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4396
Karar No: 2018/7748
Karar Tarihi: 09.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4396 E.  ,  2018/7748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun’un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu’nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu faturalardan kanaat oluşturacak kadar asılları veya onaylı suretleri araştırılıp, getirtilerek yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmesi, 2010 takvim yılında sanıktan mal alındığına dair Ba formu ile bildirimde bulunan yani suça konu faturaları kullanan mükellef veya şirketler hakkında sahte fatura kullanma suçundan başlatılan vergi incelemelerinin sonuçlanıp sonuçlanmadığı, bu faturalardan dolayı soruşturma veya kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup, varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya aktarılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/5849
Karar No: 2018/9351
Karar Tarihi: 17.12.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5849 E.  ,  2018/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...... ...... Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine davacı ve davalılardan ...vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

...... Mahkemesince davacı ve davalılardan ...vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

...... Mahkemesi kararının davalılardan ...vekilince temyiz edilmesi üzerine, ...... Mahkemesince 22/09/2017 tarihli ek kararla adı geçen davalının temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar verildiği ve ek kararın yine davalı 4M ....... Yapı Malz. İnş. Gıda Tur. Nak. ve Dış Tic. San. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara karşı ileri sürülen temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine, ...... Mahkemesi ek kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı 4M ....... Yapı Malz. İnş. Gıda Tur. Nak. ve Dış Tic. San. Ltd. Şti. vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 22/09/2017 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece Mahkemesine gönderilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

17/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13512
Karar No: 2012/16008
Karar Tarihi: 05.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/13512 E.  ,  2012/16008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/175745

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2010

NUMARASI : 2009/1131 (E) ve 2010/50 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hakkında "sayaç kancası düşürülmek" suretiyle kaçak elektrik kullandığına dair tutanak düzenlenen ve atılı suçu kabul etmeyen sanığın tutanağa konu evde 2003 yılının 10. ayından beri oturduğunu ve sayaca müdahale etmediğini savunması, keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda ise tutanak öncesi ve tutanak sonrası tüketimlerde artış olmadığı belirtilmesine rağmen sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii'nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/22254
Karar No: 2014/1673
Karar Tarihi: 06.02.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/22254 E.  ,  2014/1673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/240-2013/481

Davacı, kesilen yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, aylıkların tekrar bağlanması gerektiğinin tespitine, almış olduğu aylıklardan dolayı Kuruma borçlu olmadığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, anne ve babasından almakta olduğu yetim aylığının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile kesildiğini iddia ile Kurum işleminin iptalini istemiştir.

Davalı Kurum davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ve eşinin boşanmadan sonra birlikte yaşama olgusunu devam ettirdikleri gerekçesiyle dava reddolunmuş, karar yasal süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

5510 sayılı Yasanın 56. maddesine göre eşinden boşandığı halde boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocuklara bağlanmış gelir ve aylıklarının kesileceği öngörülmüştür. Maddenin uygulanabilmesi için boşanmanın birlikte yaşamayı sürdürmekle birlikte salt aylık almaya yönelik olarak gerçekleşmesi gerekir.

Somut olayda ise davacının üçüncü eşinden çekişmeli bir biçimde boşandığı ve geçici bir süre için ilk eşinin yanına sığındığı, birlikte yaşama olgusunun da gerçekleşmediği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.