erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12417
Karar No: 2015/24442
Karar Tarihi: 28.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/12417 E.  ,  2015/24442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın, ...'ün yanında çoban olarak çalıştığı, olay tarihinde kışla mevkiinde keçileri otlatırken, şikayetçi ...'in paydaşı olduğu ... ilçesi merkez kışla mevki ... parsel sayılı taşınmazın güney tarafına ekilmiş olan meyve fidanlarını sökerek götürdüğü, sanığın evinin yakınındaki bir yerde hazineye ait arsa içinde fidanların bulduğu, 08.04.2012 tarihinde ise şikayetçi kışla mevkiinde bulunan kendisine ait bağına dikmiş olduğu meyve fidanlarının sökülüp kırıldığı yönünde şikayette bulunması üzerine yapılan incelemede olay yeri görgü ve tespit tutanağında belirtildiği üzere toplam 27 adet çeşitli meyve ağacı ile fidanına kökleri topraktan çıkarılmak ve dalları ve gövdeleri kesilmek suretiyle zarar verildiği iddia edilen olayda, mala zarar verme suçuna ilişkin gerekçede, sanığın eyleminin tek olduğu, meyve fidanlarına zarar verdiğine dair mahkumiyetine yeterli delilin bulunmadığı, sanığın hırsızlık

kastıyla hareket ettiği kabul olunduktan sonra, beraat kararı verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2524
Karar No: 2011/1550
Karar Tarihi: 15.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2524 E.  ,  2011/1550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 166 ada 34, 48, 50 parsel sayılı sırasıyla 4281,20 m2, 932,47 m2, 779,32 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek taşınmazların Hazine adına tescili veya mera olarak sınırlandırılması istemiyle dava açmıştır. Davacı ..., 166 ada 34 parsel sayılı taşınmaza yönelik miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğini öne sürerek ayrı dava açmış ve yargılama sırasında satın almaya da dayanmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda; davacı Hazine'nin davasının reddine, 166 ada 48 ve 50 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, davacı ...’in davasının kabulüne, 166 ada 34 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davaya konu 166 ada 48, 50 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde davalı ... yararına 166 ada 34 parsel sayılı taşınmaz üzerinde ise davacı ... yararına tespit gününde 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 15.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/4114
Karar No: 2015/1994
Karar Tarihi: 28.05.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4114 E.  ,  2015/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların gerçek olması ve yapılan olumsuz değerlendirmelerin somut vakıalara dayanması gerekir. Keza, bulunulan somut isnatların veya yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Somut uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın, ...ndeki dava dosyasına sunduğu dilekçede yer alan ve görülmekte olan dava ile ilgili olan sözlerinin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14534
Karar No: 2011/11115
Karar Tarihi: 17.10.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/14534 E.  ,  2011/11115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın dosyada bulunan adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan silinme koşulları gerçekleşmeyen sabıkasının bulunması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşün- cesine iştirak edilmemiş, suç tarihi itibariyle temel para cezasının alt sınırının 450 TL ol- masına rağmen, kararda 375 TL olarak gösterilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm kıs- mından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gere- ğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31849
Karar No: 2019/7908
Karar Tarihi: 08.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/31849 E.  ,  2019/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, transmikser operatörü olarak çalışan davacının iş akdinin haksız ve gerekçesiz olarak feshettiğini beyanla ihbar tazminatı ve bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri; davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm,davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; davacı işçinin transmikser operatörü olarak garanti ücret+sefer primi karşılığı çalıştığı dosya kapsamı ile sabittir.Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının kış aylarında 100 sefer yaptığı esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Davacı; aynı gün temyiz incelemesi yapılan Dairemizin 2016/6832 Esas sayılı dosyasında davacı tanığı olarak alınan beyanında; dava dilekçesinde belirttiğinin aksine kış aylarında 70-80 civarında sefer yapıldığını beyan ettiğinden ve kendi beyanıyla bağlı olduğundan davacının kış aylarında yaptığı sefer sayısının beyanı doğrultusunda belirlenerek sefer ücreti alacağı hesaplanarak hüküm altına alınması gerekirken açıklanan hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın; yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/27894
Karar No: 2016/5673
Karar Tarihi: 21.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27894 E.  ,  2016/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 08/12/2014

NUMARASI : 2013/455-2014/591

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmıştır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11/1-g maddesi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur. Bu itibarla;

Taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın

değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi için, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken dava konusu taşınmazı tarım arazisi olarak kabul eden geçersiz bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/28811
Karar No: 2017/3363
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28811 E.  ,  2017/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/24550
Karar No: 2018/21291
Karar Tarihi: 22.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/24550 E.  ,  2018/21291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı-Karşı Davalı İsteminin Özeti:

Davacı-karşı davalı vekili; davacının davalı işyerinde 30.05.2009 tarihinden iş akdini haklı nedenlerle sonlandırdığı 13.08.2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacının işyerinde "servis teknisyeni" olarak çalıştığını, davacının son ücreti asgari geçim indirimi dahil net 1.200,00 TL. olduğunu, davacının gerçek ücreti aylık net 1.200 TL. olmasına rağmen sigorta kayıtlarında ve bordrolarda daha düşük ücret üzerinden gösterildiğini, fazla mesai ve hak ettiği diğer yasal alacaklarının ödenmediğini, tüm bunlara daha fazla dayanamayan davacının iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı-Karşı Davacı Cevabının Özeti:

Davalı-karşı davacı vekili; davacının müvekkili işyerinde 05.02.2010 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdini haksız olarak 15.08.2013 tarihinde sona erdirdiğini savunarak davanın reddini talep etmiş; karşı dava olarak da davacının müvekkili işyerinde iş akdini haksız olarak feshederek ayrıldığını ve müvekkili şirkete herhangi bir ihbarda bulunmadığını iddia ederek; ihbar tazminatının davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacı vekili kararı temyiz etmiş ise de 07.12.2015 UYAP’a geliş tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği anlaşıldığından, davacı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/1. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nun 432/1. maddesi yollamasıyla 426/İ maddesi uyarınca reddine,

2-Davalının temyizine gelince;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Davacı dava dilekçesinde ayda 1 kez Pazar nöbetine kaldığını iddia ederek hafta tatili ücreti talebinde bulunmuşsa da; davalıya gönderdiği 15/08/2013 tarihli fesih ihtarnamesinde 2 ayda 1 Pazar nöbetine kaldığını belirtmiştir. İhtarnamedeki açıklama davacıyı bağlayacak niteliktedir.

Mahkemece, davacının 2 ayda 1 Pazar nöbetine kaldığı kabul edilip hesaplama yapılması gerekirken, ayda 1 Pazar nöbetine kaldığının kabulü ile hesaplama yapılması bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/14792
Karar No: 2010/878
Karar Tarihi: 04.02.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/14792 E.  ,  2010/878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... aleyhine 14/10/2009 gününde verilen dilekçe ile keyfi işlemler nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine dair verilen 15/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, güvenlik görevlisi olarak çalıştığı işyerinde soruşturma müfettişine ve Cumhuriyet Savcılığına verdiği şikayet dilekçeleri nedeniyle davalı genel müdürün, husumet içerisinde haksız olarak ... sözleşmesini feshettiğini, keyfi işlemde bulunduğunu, tehdit hakaret, korkutma ve yıldırmalara uğradığını, kişilik haklarına kasten saldırıldığını belirterek maddi ve manevi tazminat istemiştir.

Yerel mahkemece, ... sözleşmesinin haksız feshi nedenine dayanan tazminat istendiğinden ... Yasası'nın uygulanması gerektiği ve yargılamada ... Mahkemesi görevli olduğundan ... mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Davacı dava dilekçesinde, davalının haksız eylem niteliğindeki davranışlarına dayanmış, keyfi muamelede bulunduğunu, hakaret ve tehdit ettiğini, yıldırma politikası güttüğünü belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5553
Karar No: 2017/1166
Karar Tarihi: 10.04.2017

**1. Ceza Dairesi         2015/5553 E.  ,  2017/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMU : Beraat

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa, tüm dosya kapsamına göre, mağdurun sanığın mahalleden taşınması için kendisini tehdit ettiğini, taşınmayacağını belirtip, Cumhuriyet savcılığına dilekçe verdiğini, sanığın da kendisini sırtından vurduğunu beyan etmesi, dosyada tanık olarak belirtilen ... ve ...'nun bu dosyaya konu olayın tanıkları olmayıp, sanığı aynı olan ve suç tarihi 26/08/2005 olan bir başka olayın tanıkları olduğunun, taraflar arasında önceden de husumet bulunduğunun, dosya kapsamından olay günü saat 15.00 sıralarında en az 6 ayrı silah kullanılan silahlı çatışma olduğunun, olayın Kışla Caddesi 105, 107, 109, 111 numaralı işyerleri ile 20. sokak içerisinde vuku bulduğunun anlaşılmasına, soruşturma aşamasında dinlenen ve araçlarına mermi isabet eden ... ve ...'ın beyanlarında, komşuların bazı şahısların birbirlerini kurşunladıklarını belirttiklerini beyan etmelerine göre, olayda kullanılan silah sayısına göre, bu silahlardan biri üzerinde yakalanan ... hakkında da adam öldürmeye teşebbüs suçundan dava açılması için ihbarda bulunulması, bu ihbar doğrultusunda suç tarihinden önceki tarihlerde ve yakalandığı tarihe kadar Hüseyin'in sanıkla aynı işyerinde çalışıp çalışmadığının, birlikte suç işlemeleri nedeniyle emniyet ve adli kayıtlarda kayıtlarının bulunup, bulunmadığının araştırılmasının sağlanması, Hüseyin hakkında dava açılması halinde davaların birleştirilmesi, mağdurun verdiğini iddia ettiği dilekçenin araştırılması, olayın geçtiği mahaldeki işyeri sahiplerinin belirlenerek bütününün ve tanıklar ... ve...'ın beyanlarında geçen komşularının belirlenerek dinlenmeleri ve bütün deliller birlikte değerlendirilerek bir hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş olup, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 10/04/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/28472
Karar No: 2017/3113
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/28472 E.  ,  2017/3113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.