erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/11797
Karar No: 2015/16114
Karar Tarihi: 05.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11797 E.  ,  2015/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bulanık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2014

NUMARASI : 2014/107-2014/556

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara emsal karşılaştırması suretiyle değer biçilmesi ve dava konusu taşınmaz ile emsalin zaruret olmadıkça yakın bölgelerden, benzer yüzölçümlü ve özel amaçlı olmayan, değerlendirme tarihine yakın satış olması gerekir.

Emsal olarak alınan taşınmazlar 57.06 m² ve 56.60 m² yüzölçümünde olup, dava konusu taşınmaz ise 3002 m² yüz ölçümünde olduğundan bahisle emsal olamayacağı belirtilerek karar bozulduğu halde bilirkişi kuralınca aynı emsaller ile inceleme yapılıp yanı karar verildiğinden rapor gecersizdir.

Bu nedenle, taraflara emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, geçersiz rapora göre hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi,

2-13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 saylı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi harca hükmedilmesi gerektiğinden,;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/13981
Karar No: 2020/882
Karar Tarihi: 23.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13981 E.  ,  2020/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece 30/12/2014 tarih, 2013/34 Esas, 2014/602 Karar sayılı karar ile sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Dairemiz 21/03/2019 tarih, 2016/12168 Esas, 2019/3871 Karar nolu bozma ilamı ile; dosya kapsamındaki; 10/12/2013 tarihli arkeolog bilirkişi raporu ile, keşif tarihi itibariyle dava konusu taşınmazda iç avlu üzerinde izinsiz olarak yapılan demir doğrama konstrüksiyon uygulamanın kaldırılmış olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; mahkemece mahallinde yeniden keşif icra edilerek, anıtsal eser olarak tescilli taşınmazda zarar meydana gelip gelmediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, zarar meydana gelmemiş olması halinde atılı suçun manevi unsuru oluşmayacağından sanığın beraatine, aksi halde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak mahallinde yeniden keşif icra edildiği, 25/07/2019 tarihli arkeolog bilirkişi raporu ile, yapılan izinsiz uygulamaların kaldırıldığı ve anıtsal eserde herhangi bir zarar meydana gelmediğinin tespit edildiği anlaşılmakla;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kastının bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, izinsiz uygulamalar kaldırılsa dahi eylemlerin fiziki müdahale niteliğinde olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanığın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4487
Karar No: 2022/8862
Karar Tarihi: 12.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2019/4487 E.  ,  2022/8862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 18.04.2017 gün ve 2015/234 - 2017/294 sayılı kararı bozan Daire'nin 25.06.2019 gün ve 2019/2236 - 2019/4826 sayılı kararı aleyhinde feri müdahiller vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Sümerbank A.Ş. ... Şubesi’nin müdürünün ısrarı ile bu banka şubesine 8.000 USD ve 23.000 DM yatırdığını, banka yönetimine el konulmasından müvekkilinin parasının off shore hesabına aktarıldığını öğrendiğini, yapılan araştırmada söz konu paranın Efektifbank Off-Shore Ltd. adlı paravan bankaya yatırılması için müvekkilinin bankalara olan güveninin kötüye kullanıldığının, banka müdürünün sırf prim almak için paranın off-shore hesabına aktarılmasının sağlandığının anlaşıldığını, davalı bankaya karşı açılan kısmi davanın kabulüne karar verildiğini ve müvekkilinin hüküm altına alınan alacağını tahsil ettiğini, bakiye kısım için bu davanın açılmasının gerektiğini ileri sürerek, 7.316,01 USD'nin ve 11.759,71 EURO'nun davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili, feri müdahiller vekilleri ve müdahale talebinde bulunan vekili temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Fer’i müdahiller vekilleri bu kez karar düzeltme talep etmiştir.

Fer'i müdahil sıfatıyla karar düzeltme isteminde bulunan TMSF ve OYAK mülga HUMK 57. ve HMK'nın 66 ve devamı maddeleri uyarınca yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek zorunda olup, tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığından Dairemizin 25.06.2019 tarihli kararına yönelik karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, feri müdahil TMSF ve OYAK vekillerinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 12.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/139
Karar No: 2010/7439
Karar Tarihi: 22.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/139 E.  ,  2010/7439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 125 ada 22 parsel sayılı 242,06 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın 1/2 payının davacı ... adına, 1/2 payının davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı taraf kesin hükme dayanmıştır. Dava ve temyize konu 125 ada 22 parsel sayılı taşınmazın, davalı tarafın dayandığı İliç Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.01.2002 tarih 2000/70-3 E.K. sayılı, tarafları aynı olan elatmanın önlenmesi talebinin reddine dair kesin hükmün kapsamında kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kural olarak kesin hüküm kamu düzenine ilişkin, istek olmasa bile yargılamanın her aşamasında mahkemece resen gözetilmesi gerekli olumsuz dava koşullarındandır. Öte yandan aynı taşınmaz yada taşınmazlarla ilgili olarak kesin hükmün varlığı halinde sonraki günlü uyuşmazlıkların önceki günlü kesin hükme göre çözümlenmesi zorunludur. Gerçekten bu hukuksal olgu sağlıklı sonuca varmanın temel koşullarındandır.

Mahkemece bu hukuksal olgular dikkate alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin ödenen harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 22.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9121
Karar No: 2016/11261
Karar Tarihi: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9121 E.  ,  2016/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen 05.10.2015 tarihli kararın davalılar vekilleri, 31.12.2015 tarihli ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1- Davalı ... Ltd.Şirketi vekilinin 31.12.2015 tarihli ek karara yönelik temyizi yönünden;

Mahkemece, davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından nispi temyiz harcınının eksik yatırıldığı, davalı vekiline eksik harcın yatırılması için gönderilen muhtıranın 18.12.2015 tarihinde tebliğ edildiği, buna rağmen eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesiyle 31.12.2015 tarihli Ek karar ile HUMK 432-426/F maddeleri uyarınca davalı ... Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar verilmiş ise de; davalı tarafından 7 günlük süre içinde 21.12.2015 tarihinde ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosuna eksik harcın tamamlanması talebiyle dilekçe vermesine rağmen ilgili birim tarafından düzenlenen aynı tarihli makbuza göre davalıdan bakiye karar harcının tahsil edildiği, ... Adliyesi Hukuk Mahkemeleri Ön Bürosunca hatalı işlem yapıldığı; sonuç itibarıyla mahkemece davalıya gönderilen muhtıraya rağmen eksik temyiz harcı tamamlanmamış ise de bunda davalının kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla; mahkemece eksik harcın belirtilen süre içerisinde yatırılmadığı gerekçesi ile kararın temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin karar yerinde olmadığından 31.12.2015 tarihli Ek Karar bozularak kaldırılmalı ve davalı vekilinin 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazları incelenmelidir.

2- Davalıların 05.10.2015 tarihli karara yönelik temyizi yönünden;

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz olunan 31.12.2015 tarihli ek kararın BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, ek karar yönünden peşin alınan temyiz harcının davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine; davalıların tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 05.10.2015 tarihli hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 25.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/15917
Karar No: 2009/18633
Karar Tarihi: 02.11.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/15917 E.  ,  2009/18633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 2.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :27.3.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava ve taraf ehliyeti kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece doğrudan doğruya (re’sen) göz önüne tutulur.

Dosyadaki belgelere göre davalı müebbet hapis cezası ile hükümlü olup, halen cezaevindedir. Türk Medeni Kanununun 407.maddesi uyarınca davalıya vasi atanması zorunludur. Vasi atanıp atanmadığı araştırılmadan ve vasinin davaya katılımı sağlanmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 02.11.2009
Esas No: 2012/11889
Karar No: 2012/14433
Karar Tarihi: 11.12.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11889 E.  ,  2012/14433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekilince duruşma istenilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve duruşma istemi pul yokluğundan reddedildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın köy merkezi içinde olup, ...-Yalova karayoluna ve Orhangazi, ... ilçe merkezlerine yakın olması, alt yapı hizmetlerine, ana arterlere, ithalat-ihracat merkezlerine, soğuk hava depolarına yakın olması gibi hususların tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde en fazla %20 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, % 50 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

2-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakılmıştır. Bu durum karşısında, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların enkaz bedeli olarak hesaplanan 180 TL'nin tespit edilen kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak eklenmesi suretiyle fazla kamulaştırma bedeline hükmedilmesi,

3-Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasa ile değişik 29. maddesi hükmü gereğince tüm yargılama giderlerinden davacı sorumlu olduğu halde, davalılar tarafından yatırılan ikinci keşif giderlerinin davacıdan tahsili ile davalılara verilmesine karar verilmemiş olması,

4-Kamulaştırma Kanununun 10. maddesinin 8. fıkrasının son cümlesi gereğince tescil hükmü kesin olup, tescil işleminin yapılabilmesi için tapu müdürlüğüne derhal yazı yazılmasına karar verilmesi gerekirken “Kararın kesinleşmesi halinde bir suretinin tapu sicil müdürlüğüne gönderilmesine” şeklinde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4089
Karar No: 2020/9070
Karar Tarihi: 08.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/4089 E.  ,  2020/9070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında katılan ...’ a karşı kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’ de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK.’ nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık hakkında katılan 6136 sayılı Kanun'a muhalafet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a)Sanığın suçta kullandığı iddia edilen bıçak ele geçirilemediğinden, bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4 maddesinde sayılan yasak bıçaklardan olup olmadığının tespiti mümkün olmadığından, sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet karar verilmesi,

b)Kabule göre, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Esas No: 2010/458
Karar No: 2010/7534
Karar Tarihi: 27.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/458 E.  ,  2010/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 124 ada 1 parsel sayılı 66,80 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı hazine tapu ve vergi kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı hazine birden çok tapu ve vergi kayıtlarına dayanmış ise de, bu kayıtların hangilerinin dava konusu taşınmaza ait olduğunu bilmediklerini beyan ettiği gibi keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklarda davacı hazinenin tutunduğu kayıtların hudutları itibariyle taşınmazı kapsayıp kapsamadığını bilmediklerini söylemişlerdir. Öte yandan davacı hazine tarafından dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2011/11225
Karar No: 2012/3565
Karar Tarihi: 07.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11225 E.  ,  2012/3565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, satın alınan ayıplı ticari aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesi istemine ilişkindir.

Davalı vekili, satım akdine konu römork ile çekicinin aşırı yüklenmesi nedeniyle boşaltım esnasında pistonun kırıldığını, araçta imalat hatası bulunmayıp hatalı kullanım olduğunu, alacağın zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, meydana gelen kaza ve hasarın aracın aşırı yüklenmesinden kaynaklandığının bilirkişi raporu ile sabit olduğu belirtilerek davanın reddine oyçokluğu ile karar verilmiş olup, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık satım akdine konu aracın ayıplı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Makine mühendisi tarafından delil tespiti sırasında düzenlenen tespit raporu ile makine mühendisleri odasından alınan ve üç makine mühendisi tarafından düzenlenen raporda araçta imalat hatası bulunduğu belirtilmiştir. Yargılama sırasında alınan ve sadece bir makine mühendisinin yer aldığı heyet raporunda ise, meydana gelen hasarın aracın hatalı kullanımından kaynaklandığı ifade edilmiş, mahkemece diğer raporlara göre bu raporun neden üstün tutulduğu da açıklanmadan son rapor hükme esas alınarak karar verilmiştir. Bu durumda raporlar arasında çelişki meydana gelmiş olup, mahkemece bu çelişkinin giderilmesi için konusunda uzman üç kişilik teknik heyetten yeniden rapor alınıp, tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9492
Karar No: 2020/2595
Karar Tarihi: 02.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/9492 E.  ,  2020/2595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun'la değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş iken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü, sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından; suç konusu son fatura 28.06.2008 tarihli olup, KDV indiriminde kullanıldığından, suç tarihinin 25.07.2008 olmasına göre, cezanın alt sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden, 18 ay hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 02.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.