erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/755
Karar No: 2015/1541
Karar Tarihi: 12.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/755 E.  ,  2015/1541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili, davacılar ... ile İlkan Arcan vekili ve davacılar ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ..... İlçesi, ............. Köyünde 1946 yılında yapılan ilk orman tahdidi ile 1988 yılında ilân edilen aplikasyon ve 2/B madde uygulamasının, dava konusu taşınmazları ilgilendirir çalışma tutanaklarının okunaklı örnekleri ile yine dava konusu taşınmazları ilgilendirir orijinalinden çekilmiş orman tahdit ve aplikasyon ve 2/B madde harita örneğinin,

2) Dairenin 13/05/2013 gün 2013/1243 – 5468 sayılı iade kararı üzerine, orman bilirkişileri .............., ......... ve ........... ile Kadastro Teknisyeni ........... tarafından Hazırlanan 12/12/2014 havale tarihli ek rapora ekli krokide, çekişmeli taşınmazlar ada ve parsel sayıları ile göstermeleri nedeniyle, Kadastro Müdürlüğüne yazı yazılarak, ....... İlçesi, ............. Köyünde 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile eklenen ek 4. madde hükmüne göre kullanım kadastrosu yapılıp yapılmadığı, şayet kullanım kadastrosu yapılmış ise, dava konusu taşınmazlar hakkında (P. 1 numaralı 2/B poligonu hakkında) kullanım kadastro tutanağı düzenlenip düzenlenmediği, tutanak düzenlenmiş ise, bu yerler ilgili düzenlenen bütün kullanım kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile çekişmeli yeri kapsayan kullanım kadastro paftasının orijinalinden çekilmiş örneğinin, şayet kullanım kadastrosu yapılmamış ise, bilirkişilerden 12/12/2014 tarihli ek raporlarında; dava konusu yerlere ada ve parsel sayılarını neye istinaden verdikleri hususunda kendilerinden alınacak ek raporun,

Dosyaya konulması,

İade kararı ile ilgili kurum tarafından yazılacak cevabi yazı ve varsa ekindeki belgeler bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin yukarıda belirtilen eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesinin sağlanması,

Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/17929
Karar No: 2009/5547
Karar Tarihi: 25.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/17929 E.  ,  2009/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Üsküdar 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.06.2008
Esas No: 2014/10613
Karar No: 2014/26968
Karar Tarihi: 29.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10613 E.  ,  2014/26968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/193210

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/894 (E) ve 2013/107 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Dosya içerisinde mevcut yediemin tutanağına göre, M.. A.. adına tapulu meyve bahçesindeki ağaçların kesilmesi olayı ile ilgili olarak kesilen ağaçların katılana yediemin olarak teslimine karar verildiği, sanığın bu ağaçları gizlice alarak götürdüğü, sanığın savunmalarında ağaçların babasından miras olarak kaldığını ve bu nedenle aldığını savunduğu anlaşıldığına göre, ilgili evrak ve dava açılmış ise ilgili dava dosyası getirtilerek incelenip sanığın suça konu odunların sahibi olup olmadığı araştırıldıktan sonra TCK'nun 290/2-son maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Odunların katılana ait bahçeye bırakılması karşısında, bahçenin bir binanın eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak eklenti niteliğinde ise TCK'nun 142/1-b, değilse 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. A..’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi hükmünün gözetilmesine, 29/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/14275
Karar No: 2011/24023
Karar Tarihi: 26.12.2011

**11. Ceza Dairesi         2008/14275 E.  ,  2011/24023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Kanunun 359/b-1. maddesi uyarınca 18 ay hapis

213 sayılı Vergi Usul Yasanın, 01.01.1999 tarihinde yürülüğe giren 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesine göre, vergi kanunları uyarınca tanzim edilmesi gereken belgelerin sahte olarak düzenlenmesi suçun oluşumu için yeterli olup bu belgelerin kullanılması ve vergi ziyaı doğmasının suçun unsuru olmaktan çıkarıldığı cihetle; sanığın aynı tavim yılı içerisinde farklı tarihlerde düzenlediği birden fazla sahte fatura nedeniyle eyleminin teselsül ettiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasanın 43. maddesi gereğince cezanın arttırılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, hükümde gösterilmemiş ise de kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanması gereken 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin infazda gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı nedenlerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/7672
Karar No: 2015/6065
Karar Tarihi: 18.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/7672 E.  ,  2015/6065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ...

HÜKÜMLÜ : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ..... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “.....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, .... İlçe Emniyet Müdürlüğü'nce yapılan araştırmaya göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “....” adresinde ikamet ettiğinin tespit edildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20519
Karar No: 2017/37110
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20519 E.  ,  2017/37110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/24268
Karar No: 2018/2062
Karar Tarihi: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/24268 E.  ,  2018/2062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık tarafından mal beyanı bildirimi süresinde verilmediğinden gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçu oluşmayacağından sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-Kasıtlı suçtan hapis ezasına mahkum olan sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/19767
Karar No: 2019/33802
Karar Tarihi: 04.07.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/19767 E.  ,  2019/33802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dairemizin 2014/5979 Esas sırasında kayıtlı İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/317 Esas - 2012/489 Karar sayılı dosyasında, sanığın yolcu olarak bulunduğu 31 M 4449 plaka sayılı minibüste, SCM’nin önleme arama kararı ile yapılan aramada, bagaj bölümünde sanığa ait kutu içerisinde 150 paket kaçak sigara ele geçirildiği, sanık hakkında atılı suçlama nedeniyle yapılan yargılamada 4733 sayılı Kanun uyarınca verilen mahkumiyet kararının, Gümrük İdaresi’nin temyiz isteminin reddi ile kesinleştiği;

İnceleme konusu dosyada ise sanık hakkında aynı olay nedeniyle yargılama yapılarak 5607 sayılı Kanun uyarınca mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmakla; sanık hakkında mükerrer dava açılıp açılmadığı araştırılıp tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Dava konusu kaçak sigaraların, 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

3. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3641
Karar No: 2015/7668
Karar Tarihi: 25.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/3641 E.  ,  2015/7668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/96258

MAHKEMESİ : Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14.01.2015

NUMARASI : 2014/12 Esas, 2015/4 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureyi muayene edip hamile olduğunu tespit ederek durumu kolluğa ihbar eden kadın doğum uzmanı Dr. T.. A..'ün kolluk aşamasında dinlenmiş olması, mağdurenin 27.12.2013 tarihli savcılık beyanında muayeneye beraber gittiği arkadaşı F.. Y..'ye sadece rahminde kist olduğunu söylediğini, okulun rehber öğretmenine ise olayla ilgili bir şey anlatmadığını beyan etmesi, bu itibarla adı geçenlerin dinlenmesinin dosyanın esasına etkisi olmaması, mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı karşısında, tebliğnamede yer alan bu hususlardaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 25.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15463
Karar No: 2011/25303
Karar Tarihi: 21.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/15463 E.  ,  2011/25303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Müsadere ile ilgili temyiz itirazı, bu yönde verilen idari para cezası itiraza tabi olup ona bağlı olarak verilen müsadere kararının da itirazen incelenmesi gerekmekle temyiz kapsamında değerlendirilmemiş ve sair itirazlar da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ormandan usulsüz ağaç kesmekten hakkında dava açılan sanığın ormandan kesildiği belirlenen 12 ağacı kendisinin kesmediğini savunmasına ve C.Savcılığında alınan ifadesinde de "muhtemelen kardeşlerimden biri kesmiştir" şeklindeki beyanına rağmen suç tutanağında orman işletmesine gelen telefon ihbarı ile bölmeye gidilip kesilmiş ağaçlar görülünce sanığa sorulduğunun anlaşılmasına göre öncelikle imzacı tanığın yeniden ifadesi alınarak ihbarın kim tarafından ne şekilde yapıldığı ihbarda bulunulan şahsın adının açıkça belirtilip belirtilmediği ayrıntılı olarak sorulup bilahare bu ağaçları kimin kesmiş olabileceği konusunda köy muhtarı, azalar ve bitişik 2451, 2454 ve 2455 parsel nolu taşınmaz sahipleri ile sanığın isnatta bulunduğu kardeşleri tanık sıfatı ile dinlenerek sonucuna nazaran bir karar verilmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/7603
Karar No: 2014/7544
Karar Tarihi: 09.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/7603 E.  ,  2014/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2011/954-2013/66

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle davacı tarafından feshedildiğini, işçilik alacaklarının ise ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışmanın ispatı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine işyerinde sorumlu kalfa olarak çalışan davacı işyerinde haftanın altı günü kış aylarında günde en az on saat, yaz aylarında oniki saat çalıştığı iddiasıyla fazla çalışma ücret alacağı isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece fazla çalışma ücreti davacı şahitlerinin beyanlarına göre yapılan hesap raporuna itibarla haftada altı gün günde oniki saat çalışarak günde iki saat ara dinlenmesi yapılarak çalıştığı kabul edilerek hesaplanan tutardan yüzde otuz oranında takdiri indirim yapılıp fazla çalışma ücret alacağı hüküm altına alınmıştır.

Davacının çalıştığı işyeri inşaat işyerleri olup işyerinin niteliği gereği çalışma düzeni mevsim şartlarına göre değişmesi muhtemeldir. Davacı dava dilekçesinde kış mevsiminde günde on saat yaz mevsiminde ise oniki saat çalıştığını iddia ederek çalışma saatinin mevsime göre değişiklik gösterdiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla davacının işyerindeki günlük ve mevsimsel olarak çalışma saatlerinin tam olarak açıklığa kavuşturulmadan yapılan hesaplamaya itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

Yine davacının günde oniki saat çalıştığı kabul edilmiş ise de, davacı şahitleri davacının işyerinde saat 19:00'a kadar çalıştığı yönündeki beyanlarına göre fazla çalışma hesabında günlük saat 19:00'dan sonraki çalışmalarının ispatlanamadığı gözetilmeden yapılan hesaplama hatalıdır.

Tarafların gösterdiği şahitler mahkemece davacının günlük ve haftalık çalışma saatleri konusunda yeniden dinlenilmeli, davacının çalıştığı işyerinin niteliği de dikkate alınarak yaz ve kış mevsimine göre çalışma saatleri açıklığa kavuşturulduktan sonra gerekirse yeniden ek hesap raporu alınarak takdiri indirim ve usulü kazanılmış hak ilkeleri de gözetilmek suretiyle karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18334
Karar No: 2014/21874
Karar Tarihi: 30.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/18334 E.  ,  2014/21874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2007/382-2013/161

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Davacı, 23.08.2005 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü kaybettiğinden bahisle maddi ve manevi zararlarının giderilmesini istemiştir.

Mahkemece EgeÜniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Ana Bilim Başkanlığı tarafından düzenlenen ve davacının, olay tarihindeki yaşına göre % 20,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybetmiş olduğuna ilişkin rapor esas alınarak, maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kabulüne karar verilmişse de eksik araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Dava, nitelikçe Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranı ve bu orana göre, Kurum tarafından bağlanan peşin sermaye değerinin, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer yermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Oysa mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı ortadadır.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak davacıya olayın iş kazası olup olmadığının, iş kazası sonucu sayılması halinde, meslekte kazanma güç kayıp oranın saptanması ve buna bağlı olarak Kurumdan gelir bağlanması için Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuruda bulunması giderek kurum aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, prosedüre uygun biçimde olayın iş kazası sonucu meydana geldiği ve meslekte kazanma güç kayıp oranı belirlenmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12842
Karar No: 2016/1613
Karar Tarihi: 10.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12842 E.  ,  2016/1613 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/165960

MAHKEMESİ : Tavşanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/784 (E) ve 2013/191 (K)

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın diş protez teknisyeni olduğu anlaşıldığı cihetle, hakkında 1219 sayılı Kanun'un Ek 7. maddesi delaletiyle 41. maddenin uygulanması gerekirken, doğrudan 41. madde ile ceza tayini sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.