erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16420
Karar No: 2014/15081
Karar Tarihi: 17.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16420 E.  ,  2014/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar ... ve ... haklarında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan düzenlenen 20.08.2007 tarihli iddianamede bahsedilen son faturanın 10.05.2005, birleşen dosyada sanıklar ... ile ... hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından düzenlenen 11.12.2007 tarihli iddianamede bahsedilen son faturaların 31.12.2004 ve 26.02.2005 tarihli olması nedeniyle suç tarihlerinin her takvim yılında düzenlenmiş son fatura tarihleri olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek’ suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, suç tarihlerinin ve yürürlükte olan yasanın belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/379
Karar No: 2006/6460
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/379 E.  ,  2006/6460 K.**

**"İçtihat Metni"**

-K A R A R-

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 10 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 02/06/2005 gün ve 447 esas 725 karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2005 tarihli ve 2005/02-740 müteferrik sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 26.12.2005 gün ve 55607 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 20.01.2006 gün ve 2006/1559 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337. maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/02-740 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2005/447 esas 2005/725 karar sayılı kararında sanık hakkında verilen hafif hapis cezasının KALDIRILMASINA,

Sanık Nami Güney’in 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/45
Karar No: 2020/352
Karar Tarihi: 20.01.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/45 E.  ,  2020/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 22/01/2019 tarihli ve 2018/15909 Esas - 2019/740 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İtirazın... Maks Teknoloji Elektrik İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş. tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında, mahkemenin gerekçeli karar başlığında ...'ın gösterilmesi maddi hataya müstenit olup, mahkemece mahallinde düzeltilebilir olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 113,30 TL karar düzeltme harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın karar düzeltme isteyenden tahsiline, 20/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25003
Karar No: 2016/1932
Karar Tarihi: 10.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25003 E.  ,  2016/1932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2015

NUMARASI : 2014/702-2015/168

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7391
Karar No: 2017/12265
Karar Tarihi: 02.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7391 E.  ,  2017/12265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu Demircikara Mahallesi, 27881 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu ve emsal taşınmazın aynı mahallede olduğu ve vergi değerleri ise dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibari ile 1.431,32 TL/m2, emsal taşınmazın ise 400,77 TL/m2 olduğu bildirilmiştir. Emsal taşınmazın vergi değeri ile dava konusu taşınmazın vergi değeri arasında 3,5 kat fark olduğu halde dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmaz ile eşdeğer olduğu kabul edilerek dava konusu taşınmaza soyut ifadelerle değer biçildiğinden, bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu nedenle, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden, benzer yüzölçümlü ve yakın tarihli satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve emsal kabul edilecek taşınmazlarla, dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonunca belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin de ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, birbirlerine üstünlük oranları yönünden de inceleme yapılarak bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Davalı idarenin dava konusu taşınmazda 1754 m² yönünden malik olduğu iddiası karşısında dava konusu taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilerek raporun denetlenmemiş olması,

3-Dava konusu taşınmazlara 04.11.1983 tarihinden sonra el atıldığı anlaşıldığından nisbi harç ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23244
Karar No: 2013/11013
Karar Tarihi: 01.07.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23244 E.  ,  2013/11013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında '2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından açılan kamu davasında, dosya içinde bulunan Vergi Tekniği Raporuna göre; 2004 takvim yılında son matrahlı KDV beyannamesinin Aralık ayında, 2005 takvim yılında ise son matrahlı KDV beyannamesinin Mart ayında verildiğinin anlaşılması ve sahte olduğu iddia olunan faturaların dosya içinde bulunmaması karşısında, suç tarihlerinin sırasıyla 31.12.2004 ve 31.03.2005 olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek’ suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği 31.12.2004 ve 31.03.2005 tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/21197
Karar No: 2016/1312
Karar Tarihi: 27.01.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/21197 E.  ,  2016/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi borçlu vekili, takip dayanağı ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/547 Esas 2013/729 Karar sayılı ilamında müvekkili aleyhine hüküm kurulmadığını, buna rağmen müvekkili şirket aleyhine anılan ilama dayalı olarak takip başlatıldığını ileri sürerek takibin müvekkili yönünden iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, takibin ilama aykırı olarak başlatıldığı, şikayetçi şirket aleyhine ilamda hüküm kurulmadığı halde takipte borçlu gösterildiği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile takibin şikayetçi borçlu yönünden iptaline karar verilmiş, hüküm, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamların infaz edilecek kısmı, hüküm bölümü olup, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Gerek icra dairesi ve gerekse sınırlı yetkili icra mahkemesi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas -1997/776 Karar; 22.03.2006 gün ve 2006/12-92 Esas-2006/85 Karar; 25.06.2008 gün ve 2008/12-451 Esas- 2008/453 Karar sayılı ilamları).

Somut olayda, takip dayanağı ilamda hükmedilen destekten yoksun kalma ve manevi tazminat kalemlerine ilişkin olarak, bu kalemlerin şikayetçi borçlu ....'den tahsiline yönelik hüküm bulunmadığı; ancak, vekalet ücreti, yargılama gideri ve harç hakkında "1.421,61 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine", "530,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine", "219,40 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine" hükmedildiği ve ilam başlığında şikayetçi borçlu ....'nin davalı olarak yer aldığı görülmektedir. Bu durumda şikayetçi borçlunun takip dayanağı ilama göre yargılama gideri, vekalet ücreti ve harç

kalemlerinden sorumlu olduğu kabul edilerek icra emrinin bu yönden düzeltilmesine karar verilmesi yerine takibinin anılan borçlu yönünden tümden iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme Kararının yukarıda yazılı nedenle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca, İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 25,20 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/1170
Karar No: 2006/6459
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1170 E.  ,  2006/6459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 10 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 02/06/2005 gün ve 3085 esas 685 karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/06/2005 tarihli ve 2005/354 müteferrik sayılı kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 29.12.2005 gün ve 56461 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 15.02.2006 gün ve 2006/6556 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 337. maddesindeki yaptırım, disiplin hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2005/354 müteferrik sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/3085 esas 2005/685 karar sayılı kararında sanık hakkında verilen hafif hapis cezasının KALDIRILMASINA,

Sanık ...’in 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 10 gün karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 200,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26485
Karar No: 2015/3015
Karar Tarihi: 19.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26485 E.  ,  2015/3015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/552-2014/237

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın yargı yolu yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili ile davacı N.. E.. yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacılar vekili ile davacı N.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili ile davacı N.. E..'in temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15276
Karar No: 2017/16666
Karar Tarihi: 12.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/15276 E.  ,  2017/16666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

İlamın hüküm kısmında ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2014/8895 Esas sayılı takip dosyası yerine ... 3. İcra Müdürlüğü'nün 2014/8894 Esas sayılı icra dosyasının yazılmış olması maddi hataya müstenit olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğuna, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438. maddesi uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,70 TL' nin temyiz edenlerden alınmasına, 12.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2142
Karar No: 2022/1941
Karar Tarihi: 09.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/2142 E.  ,  2022/1941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

1) 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA,

2) 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 21.06.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.