erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/38124
Karar No: 2015/734
Karar Tarihi: 12.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38124 E.  ,  2015/734 K.**

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanuna muhalefet suçundan sanık ...'ın, 6136 sayılı Kanun’un 14/1-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.660,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına,... Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarihli ve 2012/746 esas, 2014/34 sayılı kararını kapsayan dosyasıyla ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, olay günü sanığın üzerinde ele geçirilen ve adli emanetin 2012/276 sırasında kayıtlı bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesinde tanımlanan ve 15/1. maddesi kapsamında taşınması ve bulundurulması yasak niteliğe haiz bıçaklardan olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın anılan Kanun'un 15/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken 14/1-2. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02.12.2014 gün ve 72256 sayılı kanun yara- rına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 11.12.2014 gün ve KYB/2014- 395141 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Şüphe üzerine üstü aranan sanıktan, bir adet 6136 sayılı Yasaya göre yasak niteliğe haiz bıçak ele geçtiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrasında belirtili suçu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın, olayda uygulama yeri bulunmayan 6136 sayılı Yasanın 14/1-2. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ve...Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden,... Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2014 tarih, 2012/746 esas, 2014/34 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hükmün 1, 2, 3, 4 ve 5. fıkralarının hükümden çıkarılmasına, sanığın 6136 sayılı Yasanın 15/1. madde ve fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 25 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen cezadan TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek, sanığın 5 ay hapis ve 20 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen 20 gün adli para cezasının TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilerek 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sonuç olarak sanığın 5 ay hapis ve 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın ... Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24015
Karar No: 2014/9430
Karar Tarihi: 03.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/24015 E.  ,  2014/9430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2013

NUMARASI : 2012/225-2013/332

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de, alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirleyen 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Uyuşmazlığa konu olayda emsal taşınmaz limited şirkete ihale ile satılmış olup, özel amaçlı bu satışın somut emsal olarak değerlendirilmesi doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5598
Karar No: 2017/6847
Karar Tarihi: 18.12.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5598 E.  ,  2017/6847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ğır Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne 10 gün içinde başvurması gerektiği yönündeki tebligata rağmen başvurması gereken sürede Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'ne başvurmayarak tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine aykırı davranması nedeniyle mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirin infazı sırasında sanığın yeniden uyuşturucu madde kullandığından bahisle, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine aykırı davrandığı belirtilerek hatalı gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, üzerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilemeyen, suç tarihinde uyuşturucu veya uyarıcı madde kullandığı teknik yöntemlerle de saptanmayan sanığın, ele geçen uyuşturucu maddelerin beş paketinin kendisine ait olduğunu söyleyerek kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım eden sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/8341
Karar No: 2023/280
Karar Tarihi: 11.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/8341 E.  ,  2023/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, kaçak eşyaların müsaderesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 22. fıkrası “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2- 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/01/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/1042
Karar No: 2019/10148
Karar Tarihi: 10.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1042 E.  ,  2019/10148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'nın, olay tarihinde müştekiye ait iş yerine girerek, ilk önce içeride bulunan televizyonu pencere kenarına taşıdıktan sonra iş yerinden ayrılması, bir süre sonra da diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte aynı iş yerine tekrar dönerek daha önce pencere kenarına taşıdığı televizyonu birlikte iş yerinden çıkartıp çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereği artırım yapıldığı halde, zincirleme şekilde gerçekleşen hırsızlık suçu açısından da aynı şekilde artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiili işlediği sırada 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu alınmadan veya bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken, 5 yıl yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunması ve sonraki uygulamalar ile birlikte sonuç olarak 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasına hükmolunması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası hırsızlık suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/16000
Karar No: 2022/3562
Karar Tarihi: 02.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/16000 E.  ,  2022/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Yargıtay bozma ilamı sonrası sanıklardan ...'ya atanan müdafiinin, duruşma günü Pazar ilçesinde bir başka duruşması olduğu gerekçesiyle mazeret dilekçesi vererek duruşmaya katılamayacağını bildirmesi üzerine mazereti kabul edilmesine rağmen duruşmanın başka bir güne ertelenerek sanık müdafiine savunma yapma imkanı tanınmadan ve sanık ...'nın kendisi de dinlenmeden aynı gün karar verilerek savunma hakkının ihlal edilmesi,

2-Yargıtay bozma ilamından sonra sanıklar ... ve ...'nın savunmalarının alınmaması ve müdafiilerinin de hükmün açıklandığı duruşmada hazır bulunmamaları nedeniyle savunma haklarının kısıtlanması,

3-Sanık ...'nın 24/08/2014 ve 18/09/2014 tarihlerinde müştekiye ait iş yerinden hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından dolayı TCK'nun 43/1 maddesi hükümleri uygulanarak bir kez ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden iki kez cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

4-Sanıklar hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 116/4 maddesinin uygulanması talep edilmediği halde sanıklara CMK'nın 226.maddesine uygun şekilde ek savunma verilmeden anılan maddenin uygulanması,

5-Sanıklardan ... ve ...'in 24.08.2014 tarihli işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemini, sanıklardan ... ve ...'nın ise 18.09.2014 tarihli işyeri dokunulmazlığının ihlali eylemini birlikte gerçekleştirdikleri sabit olduğu halde haklarında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Robert ve ... müdafiileri ile o yer C.Savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 02.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/23540
Karar No: 2020/17028
Karar Tarihi: 23.11.2020

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/23540 E.  ,  2020/17028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve basit yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından sanık ...'ın, Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 125/1, 106/1-2. cümle, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası ve 2 kez 1.500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, cezaların TCK’nin 51. maddesine göre ertelenmesine dair Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2018 tarihli ve 2016/222 Esas, 2018/448 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 14.10.2020 tarihli ve 2020/12504 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2020 tarihli ve 2020/92267 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamelerde;

5237 sayılı Kanun'un 51/1. maddesinde yer alan “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir” şeklindeki düzenleme adli para cezalarının ertelenmesinin söz konusu olmadığı nazara alındığında, sanık ... hakkında verilen 2.000,00 Türk lirası ve sanık ... hakkında verilen 2.000,00 Türk lirası ve 2 kez 1.500,00 Türk lirası adli para cezalarının ertelenemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli para cezasına mahkum edilen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'da adli para cezaları hakkında erteleme hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, TCK’nin 51. maddesine aykırı şekilde adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesinde isabet bulunmamaktadır.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkında kasten basit yaralama ve sanık ... hakkındaki kasten basit yaralama, hakaret ve tehdit suçlarından Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2018 tarihli ve 2016/222 Esas, 2018/448 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (c) bendi gereğince aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5371
Karar No: 2013/14350
Karar Tarihi: 17.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/5371 E.  ,  2013/14350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş, davalı ... vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla duruşma için belirlenen 17.09.2013 günü temyiz eden davacılar ve davalı ... vekilleri ile davalı ... vekili Av. ....'ın yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilimiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın cephe aldığı Fatih Sultan Mehmet Bulvarı'nın değerlendirme tarihi itibariyle arsa m2 Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından, resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 birim fiyatı 519,25 TL. Olduğu halde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu taşınmaza vergi değerinden daha düşük değer biçilmesi nedeniyle bilirkişi kurulu raporu hükum kurmaya yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgeden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü yeni emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer bilçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacılardan ve davalı ... Başkanlığından peşin alınan temyiz harçlarının iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25604
Karar No: 2012/21343
Karar Tarihi: 10.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/25604 E.  ,  2012/21343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2002 yılında işlediği iddia edilen sahte fatura düzenlemek suçundan zaman aşımı nedeniyle düşme,

2- 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek, suçundan; mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin 31.12.2002 ve 31.12.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Katılan vekilinin "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık müdafiinin "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabii olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 31.12.2003 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğinceuygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.