erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/16155
Karar No: 2015/14509
Karar Tarihi: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/16155 E.  ,  2015/14509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Almus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2014

NUMARASI : 2012/257-2014/94

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4100
Karar No: 2018/3103
Karar Tarihi: 05.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4100 E.  ,  2018/3103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri uyarınca; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 01.04.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, '2004 takvim yılında sahte fatura kullanma' suçu yönünde ise yine suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan aynı kanun maddeleri gereğince, dava zamanaşımının 01.04.2005 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden ise yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 01.04.2006 suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan kurum vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle '2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları' yönünden 765 sayılı TCK'nın 102/4,104/2, 5271 sayılı CMK'nın 223/8 ve “2005 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2086
Karar No: 2011/2761
Karar Tarihi: 25.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2086 E.  ,  2011/2761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 133 ada 4 parsel sayılı 15315,86 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Askı ilan süresinde davacı Hazine tapu kayıtlarına dayanarak taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olduğunu, bu nedenle zilyetlikle edinme koşullarının oluşmadığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Hazine birden çok tapu kayıtlarına dayanmış ise de, bu tapu kayıtlarının sınırları “yol”, “hark”, “tepe”, “çayır”, “sırt”, “su akıntısı”, “taşlık” ve “bayır” gibi heryerde bulunan sınırlar olduğu dikkate alındığında mahkemece bu kayıtlara değer verilmemesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Dava ve temyize konu taşınmazın kanunları uyarınca devlete kalan taşınmazlardan olmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde zilyet davalı yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/1179
Karar No: 2017/1314
Karar Tarihi: 14.02.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/1179 E.  ,  2017/1314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ankara Kriminal Polis Laboratuvarlarından alınan 03.07.2012 tarihli ve suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre yasak niteliği haiz bıçaklardan olduğunu belirtir rapor karşısında soruşturma aşamasında alınan konusunda uzman olduğu anlaşılamayan polis memuru bilirkişisinin yeterli açıklama içermeyen raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/468
Karar No: 2008/4380
Karar Tarihi: 20.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/468 E.  ,  2008/4380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Tespit maliki ... kızı Aksütlü Köyünde ikamet etmiş olan Eşe ... ... mirasçılarını gösteren nüfus kayıt örneğinin, oğlu olduğunu belirten 10.04.2006 tarihli duruşmada hazır bulunan 1943 doğumlu Aksütlü Köyünde ikamet eden Gazi ...'nın nüfusa kayıtlı olduğu haneden araştırılarak çıkartılması ile,

2- Eşe ... ...'nın mirasçıları belirlendikten sonra bu mirasçılara mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ile temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra dosyanan temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu olan 151 parsele ilişkin dava dosasının,

dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 20/03/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/9395
Karar No: 2018/2515
Karar Tarihi: 08.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/9395 E.  ,  2018/2515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığıa suç tarihinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/18666
Karar No: 2011/3625
Karar Tarihi: 03.03.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/18666 E.  ,  2011/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tecsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tecsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi raporunda emsallerin satışlarının vergi ve harçtan kaçınmak için düşük gösterildiği açıklandıktan sonra sonuçta piyasa rayicinden söz edilerek soyut ifadelerle değer biçildiğinden mahkemece raporun hükme esas alınmaması doğrudur. Ancak;

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesine göre kamulaştırma tarihinden önceki serbest satış rayiçleri esas alınarak, taşınmazla üstün ve eksik yönleri karşılaştırıldıktan sonra arsa niteliğindeki taşınmazın değerinin belirlenmesi gerektiğinden, Kamulaştırma Kanununun 27. maddesi uyarınca taşınmazın acele el koyma istemli açılan kamulaştırma davasında belirlenen bedeli esas alınarak emsal incelemesi yapılmadan hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zamanda satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal de getirtilip, emsal ile dava konusu taşınmazın emlak vergi değerleri de ilgili belediyeden sorularak, bu emsallere göre değer biçilmesi gerektiği gözetilmeden acele el koyma dosyasındaki bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 03.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21536
Karar No: 2012/38459
Karar Tarihi: 18.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21536 E.  ,  2012/38459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takip üzerine, borçlu şirket vekili icra mahkemesine başvurarak, bonodaki imzanın müvekkili şirket temsilcilerine ait olmadığını, 3. kişiler A..A.ve R...A..ait olduklarını, bu kişilere şirket temsilcileri tarafından  vekalet verilmiş ise de bono düzenleme yetkisi verilmediğini ileri sürerek imza itirazında bulunmuş, mahkemece, bonodaki imzaların vekaletname verilen 3. kişilere ait olduğu, ancak 3. kişilerin vekaletnamelerinde şirketi borçlandırma yetkilerinin olmadığı gerekçesiyle imza itirazının kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanunu'nun 388. maddesine göre, borçlunun kendisini temsilen vekiline kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi verdiğinin anlaşılması halinde, vekil tarafından imzalanan çekler ve senetler yönünden borçlu asıl sorumlu olur.

Ankara 57. Noterliğinin 14 Ekim 2009 tarihli düzenleme şeklindeki vekaletname ile borçlu şirket temsilcilerinin 3. kişiler A. A.ve R. A..’.e kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi verilmemiş ise de, 03.09.2009 tarihli yetkilendirme başlıklı belgede açıkça aynı şirket temsilcilerinin 3. kişilere bono düzenleme yetkisi verdiği görülmektedir. Söz konusu yetki belgesinin geçerli olması için noterden tanzim edilmesi zorunlu olmayıp, yetki verildiğinin yazılı delille ıspatlanması yeterlidir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, borçlu şirket temsilcileri tarafından verildiği iddia olunan 03.09.2009 tarihli yetkilendirme başlıklı belgedeki imzaların  şirket temsilcilerine ait olup olmadığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılarak, borçlu tarafın kabulünde olan bonodaki imzaların 3. kişiler A.A. ve R.A.’e ait olduğu hususu göz önünde bulundurularak karar verilmesi, ayrıca alacaklı tarafından, imzaların bizzat şirket temsilcilerine ait olduğu iddia olunmakla, 03.09.2009 tarihli yetkilendirme belgesindeki imzaların şirket temsilcilerine ait olmadığının anlaşılması halinde bonodaki imzaların şirket temsilcilerine ait olup olmadığının da yöntemince araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/25406
Karar No: 2015/14579
Karar Tarihi: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/25406 E.  ,  2015/14579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/278-2014/1073

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5691
Karar No: 2015/13502
Karar Tarihi: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/5691 E.  ,  2015/13502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2014/128-2014/657

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda,kararda yazılı nedenlerle,davanın reddine ilişkin verilen hüküm,davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıya ait olup davalı tarafından paket kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan aracın, 09.10.2012 tarihindeki yoğun yağmur nedeniyle oluşan su baskınına maruz kalıp hasarlandığını, hasar nedeniyle 4 ay boyunca serviste kaldığını ve davacının bu süre boyunca aracından mahrum kaldığını, davacı aracının sele uğramış olması nedeniyle oluşan hasarı dikkate alındığında; aracın elden çıkarılması esnasında araçta değer kaybı oluşacağını, davacı aracının hasarı nedeniyle perte ayrılması gerekirken davalı sigortacı tarafından perte ayrılmayıp, 34.000,00 TL hasar ödemesiyle tamir ettirildiğini, olaydaki hasar yüzünden araçta halen kısmi arızaların devam ettiğini, davalının aralıklı olarak davacıya araç temin ettiğini ancak davacının bu süreçte 10-15 gün aracından mahrum kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL değer kaybı ile 1.000,00 TL araçtan mahrum kalma zararının, davalının temerrüt tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı aracı için olay nedeniyle açılan hasar dosyası kapsamında ekspertiz tarafından tespit edilen ve yetkili servis tarafından fatura edilen hasar bedelini servise ödediklerini, hasarın niteliğine göre onarım ekonomik olduğunda araca pert işlemi uygulamadıklarını, araçta oluşan değer kaybının genel ve özel şartlar gereği teminat kapsamında olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kararda yazılı gerekçelerle, sübut bulmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 7.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4320
Karar No: 2017/2788
Karar Tarihi: 12.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4320 E.  ,  2017/2788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-) Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı aylarda/zamanlarda kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı, somut olayda sanık hakkında, “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılının ayrı ve bağımsız kendi içinde zincirleme suçları oluşturduğu gözetilerek her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2-)Temel cezanın belirlenmesi sırasında sonradan yürürlüğe giren ve sanık aleyhine olan yasanın uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

3-)Zincirleme suça ilişkin arttırım ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanması sonucu belirlenecek sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini yasaya aykırı,

4-) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı yasanın 326/son maddesi gereği kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 12.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/10275
Karar No: 2007/5040
Karar Tarihi: 17.05.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/10275 E.  ,  2007/5040 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından kurtarma ve çekici hizmetlerinde kullanılmak üzere davalı şirketten satın alınan aracın ayıplı çıktığını, kule tabir edilen çekici kısmının civatalarının kaynaklı ve orijinal olmaması nedeniyle yerinden çıkarak hasar meydana geldiğini belirterek, 6.000.000.000.-TL. tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, satımdan itibaren 3 ay sonra meydana gelen arızanın kullanıcı hatası yada aşırı yük yüklemeden kaynaklandığını, ikinci el olarak satılan kamyonun garanti kapsamında olmadığını ve kontrol edilerek satın alındığını, ayıp iddiasının yerinde olmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, dava konusu aracın 18.07.2005 tarihinde meydana gelen kazada devrilen başka bir kamyonu kurtarma çalışmaları sırasında arızalandığı, arızanın gizli ayıp niteliğinde olduğu ve süresinde ayıp ihbarı yapıldığı, ayıp nedeniyle oluşan hasardan B.K.nun 198. maddesi gereğince davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.