erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/9633
Karar No: 2021/7904
Karar Tarihi: 06.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9633 E.  ,  2021/7904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan da kamu davası açıldığı ancak bu suçtan herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, zamanaşımı süresi dikkate alınarak mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

A)Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

B)Sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

1-)Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere, her bir takvim yılında sahte fatura düzenleme eylemlerinin birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir takvim yılı içinde farklı zamanlarda birden fazla sahte fatura düzenleme eylemlerinde TCK'nin 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde TCK'nin 43/1. maddesi uygulanmaksızın, eksik ceza tayini,

2-)Kabule göre de; 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7252
Karar No: 2017/366
Karar Tarihi: 31.01.2017

**16. Ceza Dairesi         2016/7252 E.  ,  2017/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 314/3 maddesi delaleti ile 220/6. maddesi yollamasıyla TCK'nın 314/2, 220/6, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi, TCK'nın 220, 62, 53/1, 54, 58/7-9 ve 63 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19.04.2015 günü Başakşehir İlçesi ... Mahallesi Eski İstanbul Caddesi üzerinde bulunan Mercan Otobüs durağına kırmızı zemin üzerine beyaz renkli büyük harflerle "GİRESUNDA DEVRİMCİLERE SALDIRANLARDAN HESAP SORACAĞIZ" yazılı DHKP/C imzalı pankart ile pankartın alt kısmına denk gelecek şekilde 15\*20 cm ebatlarında bomba süsü verilmiş kutu koyulduğu ve Başakşehir İlçe Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Grup Amirliğinin 2015/826 sayılı ve 05.06.2015 tarihli ekspertiz raporuna göre, olay yerinden elde edilen parmak izinin sanık ...'ın sağ el işaret parmağı izi ile uyuştuğu anlaşılmakla; sanığın eylemini DHKP/C örgütünün faaliyeti çerçevesinde gerçekleştirdiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hükmün B bendinin 2. maddesinde indirim yapılırken "TCK'nın 220/6-2. cümlesinin" belirtilmemesi suretiyle uygulama maddesinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, bu itibarla belirtilen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün B bendinin 2. maddesinde 6352 Sayılı Yasa ile değişik ibaresinden sonra “TCK'nın 220.” ibaresi çıkarılarak, "TCK'nın 220/6-2. cümlesi" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15364
Karar No: 2013/14558
Karar Tarihi: 30.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/15364 E.  ,  2013/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Niğde Sulh Hukuk ve Aydın 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için Gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

11.12.2001 doğumlu evlilik dışı doğan ... 'nun , annesinin ölmesi nedeniyle çocuğun Medeni kanunun Velayet,Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. Maddesi uyarınca mallarının korunması Niğde Asliye (Aile Mahkemesi sıfatı ile) Hukuk Mahkemesinden talep edilmiş iken Asliye Hukuk Mahkemesince Küçüğün Reyhan Kurtoğlu ve Kaplan Onan'ın evlilik dışı ilişkilerinden doğup, velayetlerinin ölen annelerinde olması nedeniyle velayetin kendiliğinden tanıma ile çocukların babası olan Kaplan Onan'a geçmesi mümkün olmadığından, küçüklerin vesayet altına alınması gerektiği, bu konuda görevli mahkemeninde Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş ve dava Niğde Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmeye başlanmıştır.

Dava, küçüğe vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 337. Maddesinde "Ana ve baba evli değilse velâyet anaya aittir. Ana küçük, kısıtlı veya ölmüş ya da velâyet kendisinden alınmışsa hâkim, çocuğun menfaatine göre, vasi atar veya velâyeti babaya verir." denmekte olup, aynı Yasanın 404. maddesinde "Velâyet altında bulunmayan her küçük vesayet altına alınır. Görevlerini yaparlarken vesayeti gerektiren böyle bir hâlin varlığını öğrenen nüfus memurları, idarî makamlar, noterler ve mahkemeler, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar" hükmüne yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararının dayanağı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin Niğde olduğu hususunda her iki mahkemece de yapılan kolluk araştırmaları sonucu küçük Rabia'nın yerleşim yeri adresi aksine Aydın ilinde ikamet ettiği, Aydın ilinde okula devam ettiği dolayısıyla küçüğün tüm iş ve işlemlerin Aydın ilinde yürütüldüğü belirlendiğinden uyuşmazlığın Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Aydın 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/4660
Karar No: 2006/8691
Karar Tarihi: 28.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4660 E.  ,  2006/8691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tesçil davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin Erdek Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 7.4.2006 gün ve 99/74 sayılı hükmün duruşma yapılması isteğiyle Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 28.11.2006 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden davalılar ... ve ... vekili Avukat ... geldi.Karşı taraftan davacı ... vekili Avukat ... 'un hazır oldukları anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü: -K A R A R-

Davacı ... 'un tapu kaydı ile kadastro öncesi nedene ve kısmen de irsen intikal ile zilyetliğe dayanarak genel kadastro sonucu davalılar adına oluşan tapu kayıtlarının iptali ve tescil istemiyle açtığı davalar birleştirilerek görülmüştür. Mahkemece, davanın bir kısım parsel yönünden kabülüne, diğer parseller yönünden ise konusu kalmadığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılardan ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, çekişmeli 204 ve 206 nolu

parsellere revizyon gören ve davacı ... adına kayıtlı bulunan tapunun söz konusu taşınmazlara aidiyetinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmamasına, tesbit sırasında, 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 13/B-a maddesine uygun olarak davacının yada yasal vekilinin teknisyen huzurunda davalı ... yararına alınmış ve tutanağın ilgili sütununa şerh verilmiş muvafakat beyanlarının bulunmamasına, davacı ... tarafından davalı kızı ...'ye verilen 1990 tarihli vekaletnamede yazılı genel ve soyut yetkilere de bu kapsamda dayanılamayacağına, öte yandan 1990 yılında davalı ...'e yapıldığı ileri sürülen ancak kanıtlanamayan harici satışların bir an için doğru olduğu düşünülse bile adı geçen davalının taşınmazlar üzerindeki zilyetlik süresinin tesbit tarihine kadar 10 yıla ulaşmamasına, çekişmeli 198 nolu parselin ise irsen intikal ve taksim suretiyle davacı ... 'e intikal ettiğinin ve davalı ...'nin taşınmaz üzerindeki kullanımının annesi (davacı) ... adına olduğunun, diğer bir deyişle bu parsel üzerinde davalı ...'nin kazanmayı sağlayacak şekilde bağımsız ve 20 yıla ulaşan zilyetliği bulunmadığının ağırlıklı yerel bilirkişi ve tanık sözleriyle saptanmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 450.00YTL duruşma vekalet ücretinin temyiz eden davalılardan alınarak davacılara verilmesine, 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20698
Karar No: 2014/22323
Karar Tarihi: 24.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/20698 E.  ,  2014/22323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığa usulüne uygun olarak 26.05.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 07.07.2014 tarihli dilekçeyle sanık müdafiinin temyiz ettiği ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin 31.07.2014 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/16838
Karar No: 2018/5011
Karar Tarihi: 28.05.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/16838 E.  ,  2018/5011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Ret

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2010 tarih ve 2010/24813 Esas sayılı iddianamesi ile ... Akaryakıt İnş.San.ve Tic.Ltd.Şti.’nin yetkilisi olan sanıkların, ... ve ... Petrol Ürünleri Otomotiv Tic. Ltd. Şti’ne ait 14.01.2005-30.11.2005 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı; sanıklar hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2010 tarih ve 2010/56208 Esas sayılı iddianamesi ile de sanıkların,...’a ait 06.10.2005-17.12.2005 tarihleri arasında düzenlenen sahte faturaları defter ve kayıtlarına intikal ettirmek suretiyle "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açıldığı, 30.11.2010 tarih ve 2010/56208 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın yapılan yargılamasında, sanıklar hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmış ise de; sanıkların aynı takvim yılında farklı mükelleflerden almış oldukları ve diğer davaya konu olmayan sahte faturaların zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği gözetilmeden, açılan kamu davasının mükerrer olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, suça konu faturaların 2005 takvim yılında en son Kasım ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.12.2005 olduğu gözetilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; “sahte fatura kullanma” suçunun yasada gerektirdiği cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/20243
Karar No: 2013/6323
Karar Tarihi: 11.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/20243 E.  ,  2013/6323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Diyarbakır Aile Mahkemesi

TARİHİ :14.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat, nafakalar ve ziynetler yönünden; davalı koca tarafından ise kişisel ilişki, manevi tazminatın reddinden dolayı vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi eşini döven, hakaret ve tehdit eden davalı koca boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurludur. Türk Medeni Kanununun 174/2 maddesi, boşanmaya sebebiyet vermiş olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK. md.4 TBK. md. 50, 51, 52, 58) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı kadının müşterek çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının ilerki yıllardaki artış talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Taraflar aynı yerde oturmaktadırlar. Velayeti anneye bırakılan müşterek çocukla baba arasında babalık duygularını tatmin için ve çocuğun gelişimi için yılın belli bir ayında ve okulun yarı yıl tatilinde de baba ile yatıya kalacak şekilde kişisel ilişki düzenlenmemesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle kadın yararına, 4. bentte gösterilen sebeple koca yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.11.03.2013 (Per.)
Esas No: 2014/34828
Karar No: 2017/4342
Karar Tarihi: 25.05.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/34828 E.  ,  2017/4342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, tasfiye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyizine göre yapılan incelemede;

08.10.2012 tarihli yakalama ve üst arama tutanağında, karton kutu tezgah üzerinde bandrolsüz sigara satışı yaptığı görülen sanığın tezgah üzerinde 3 çeşit toplam 96 paket bandrolsüz kaçak sigara ile yakalandığının yazılı olduğu, sanığın talimatla alınan savunmasında atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında, tutanak mümzilerinin de ifadelerinin alınmasından sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-Gün adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilirken 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin de hükme katılması ve dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken söz konusu sigaraların tasfiyesine de hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar
Esas No: 2011/16817
Karar No: 2012/25709
Karar Tarihi: 06.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/16817 E.  ,  2012/25709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Belgelendirmenin sağlanması ve denetime olanak tanınması açısından hükmün gerekçesinde belirtilen ekspertiz raporunun dosya arasında bulundurulması, şayet temin edilemiyorsa sanıkta ele geçen ve dosyadaki belgelerde “ekmek bıçağı” olduğu belirtilen suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında bulunup bulunmadığının saptanması açısından yeniden yöntemine uygun bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, o yer C. Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20789
Karar No: 2014/22325
Karar Tarihi: 24.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/20789 E.  ,  2014/22325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet Ek Karar: Temyiz talebinin reddi

Sanığa usulüne uygun olarak 22.02.2013 tarihinde tebliğ edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra 05.04.2013 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği ve 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 315. maddesi uyarınca temyiz isteminin 09.04.2013 tarihli ek karar ile reddine karar verildiği anlaşılmakla, usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın istem gibi ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/19264
Karar No: 2022/4988
Karar Tarihi: 26.05.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/19264 E.  ,  2022/4988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.12.2019 gün ve 2019/209 Esas, 2019/516 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Hafif derecede zeka geriliği tespit edilen mağdurenin aşamalarda adli rapor ve tanıkların beyanlarıyla çelişen anlatımları, 05.09.2019 tarihli raporun düzenlenmesi sırasındaki beyanları, sanığın aşamalarda atılı suçu işlemediğine yönelik savunması ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun belirtilen gerekçeyle kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 10.09.2020 gün ve 2020/622 Esas, 2020/1188 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun kabulüyle hükmün kaldırılarak sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmesine, 26.05.2022 tarihinde üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin eylemleri kısmen öğretmenlerine anlatması üzerine soruşturmaya başlanılan olayın intikal şekli, ayrıntı içeren ve cinsel içerikli görüntü izlettiği yönündeki beyanlarının sanığın cep telefonunun incelenmesi neticesinde düzenlenen rapor ile uyumlu olması, tanık olarak dinlenen

kardeşinin haksız yere kimseyi suçlamadığına, daha önce sadece gördüklerini yazabildiğine dair ifadesi, mağdurenin yaşamış olduğu eylemleri okul defterine yazmış olması ile tüm dosya içeriği karşısında,eylemin sübut bulduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.