erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/3230
Karar No: 2023/2881
Karar Tarihi: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3230 E.  ,  2023/2881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3192 E., 2022/2023 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/391 E., 2022/66 K.

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 14.02.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2022 yılı temyiz miktar sınırı, 107.090,00 TL dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 21.204,04-TL üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 14.02.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 14.02.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/7040
Karar No: 2007/9191
Karar Tarihi: 01.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7040 E.  ,  2007/9191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 33.585,11 YTL. eğitim ve öğretim alacağının davalılardan faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan, Bornova 4. Noterliğince 19.08.2002 tarih ve 30717 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senedinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine ilişik kesme tarihinin esas alınması suretiyle eksik faiz hesaplanmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 1.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6993
Karar No: 2015/4476
Karar Tarihi: 10.03.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/6993 E.  ,  2015/4476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İncirlik hava üssünde ... Kuvvetlerine bağlı er rütbesi ile görev yapan ....’un olay günü arkadaşları ile birlikte ... Baraj Gölünde kano ile gezinti yapıp, yapay ... Adasına gittikleri, saat 15:00 sıralarında yağmur yağması sebebiyle ada üzerinde bulunup, ... Belediyesine ait 210\*225\*260 cm ebatlarındaki sacdan imal trafo binasına sığındığı, üzerinde tehlike ve uyarı işaretleri bulunmayan, ancak kapısı üzerinde asma kilit bulunan trafo binası kapısını zorlayarak içeri girmesini müteakip, bina içindeki trafoya yaslandığı sırada elektrik akımına kapılarak öldüğü olayın yargılaması sonunda, trafo binası da dahil adı geçen belediyeden park, bahçe vs aydınlatma, bakım ve onarım işini almış bulunan ...Mühendislik adlı firmanın ... Bölge sorumlusu olan sanık ... 'ın, trafo binası üzerine uyarı ve tehlike işaretleri koymadığı ve trafo binası kapısının yetkisiz kişilerce açılmasını engelleyecek şekilde kilitle muhafazasını sağlamadığı gerekçesiyle mahkumiyetine karar verilmiş ise de, halktan kişilerin girişinin yasak olduğu ifade edilen ada üzerindeki trafo binasına gündüzleyin, kapı ve kilidini zorlayarak giren, söz konusu kapıdan 1-1.5 metre içeride olduğu görülen trafoyu görmesine ve açık tehlikeyi anlayacak yaşta ve tecrübede olmasına rağmen içerideki trafoya yaslanan ölenin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11222
Karar No: 2018/11658
Karar Tarihi: 02.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/11222 E.  ,  2018/11658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı incelendiğinde katılan ...’in ... isimli şahsa 26/03/2010 tarihinde ... köyü hudutları içinde bulunan gayrimenkulundeki ceviz ağaçlarını satmaya, devir sözleşmesi imzalamaya, kestirmeye, nakil ettirmeye dair vekaletname verdiği, 14/04/2014 tarihli duruşmada verdiği beyanında da bu vekaletnamenin hala geçerli olduğunu söylediği,...’a vekaletname verdikten sonra 31/05/2010 tarihinde noter huzurunda yaptıkları sözleşme ile 25.000,00 TL bedelle bu ağaçları ...’a sattığını ve bedelini de nakden ve haricen aldığını beyan ettiği, bu sözleşmenin iptal edildiğine dair dosyada evrak bulunmadığı, ...’un ise 03/08/2013 tarihli protokol ile kalan ceviz ağaçlarını sanık ...’ye sattığına dair dosyada ibraz edilmiş protokol bulunduğu, bu protokolün de iptal edildiğine dair dosyada evrak bulunmadığı, katılanın ...’a ağaçları sattığına dair sözleşmeden sonra artık suça konu ağaçlar üzerinde mülkiyet ve zilyetlik iddiasında bulunamayacağı, ... ve sanığın bu aşamadan sonraki iddialarının ancak hukuki ihtilaf sebebi olabileceği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 02.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5112
Karar No: 2024/16790
Karar Tarihi: 20.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/5112 E.  ,  2024/16790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/4491 E., 2019/1219 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün kaldırılması suretiyle beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.07.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/15326
Karar No: 2014/37827
Karar Tarihi: 19.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/15326 E.  ,  2014/37827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/50163

MAHKEMESİ : Fatsa(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2013

NUMARASI : 2013/573 (E) ve 2013/993 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın kolluktaki ifadesinde suçta kullanıldığı iddia edilen bıçakla ilgili her hangi bir beyanının bulunmadığı, kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde ise bıçağın kendisine ait olmadığını iddia ettiği, suça konu bıçağın, mağdur tarafından polislere teslim edildiği, mağdur A.. Ö..'de her hangi bir yaralanma izinin bulunmadığı nazara alındığında olayın tanığı olan İ.. C..'un da dinlenilerek suça konu bıçağın sanığa ait olup olmadığının hiç bir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ile mahkumiyet hükmünün kurulması,

2) Sanığın savunmalarında mağdur A.. Ö.. ile haklarında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen M.. C.. ve U.. Ö..'nin kendisini yere yatırıp tekme tokat dövdüğünü iddia ettiği, sanığın adli raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına dair tespitin bulunduğu, mağdur A.. Ö.. hakkında, sanık B.. K..'ı basit kasten yaralama suçundan şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararının verildiği nazara alındığında ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılarak sanık hakkında TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi;

3)6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile değişik 5271 sayılı yasanın 324/4. maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verileceğinin gözetilmeden, 7,00 TL tutan yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

4) Kasten işlenen suçtan mahkumiyet kararı verilen sanık hakkında TCK'nin 53/1-2-3. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/28133
Karar No: 2018/3182
Karar Tarihi: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/28133 E.  ,  2018/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında yazılı hak yoksunluğunun uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31358
Karar No: 2018/7192
Karar Tarihi: 12.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31358 E.  ,  2018/7192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi Vekili, Sanık Müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin duruşma gün ve saatinden önce mazeret dilekçesi gönderdiği, ancak bu dilekçenin bir başka dosya içerisine alındığının yargılamanın bitiminden sonra anlaşıldığı ve bu hususta tutanak düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10951
Karar No: 2015/16517
Karar Tarihi: 15.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10951 E.  ,  2015/16517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine karşı borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda,takip konusu çekteki imzaya itiraz ettiği görülmektedir.

Somut olayda, mahkemece, 25.12.2014 tarihli celsenin 1 numaralı ara kararı ile imza itirazına yönelik bilirkişi incelemesi yaptırılması için gerekli sigorta primi ile posta masrafını yatırmak üzere borçluya 2 haftalık kesin süre verildiği ve anılan sürede sözü edilen masrafın yatırılmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, imzaya yönelik itirazın niteliği itibariyle, imzanın borçluya ait olduğunu kanıtlama külfeti alacaklıya aittir. Zira, takibe başlayan ve icra dosyasına sunduğu çekteki imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklı olup; bu iddianın ispat yükü de alacaklıya düşer. Bu durumda, imza incelemesi için gerekli masrafı karşılama külfeti alacaklıya ait olduğu halde mahkemece ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya gidilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralı nazara alınarak yöntemince imza incelemesi yaptırılmak suretiyle oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2240
Karar No: 2013/9347
Karar Tarihi: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2240 E.  ,  2013/9347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : TCK.nun 206/1. maddesi uyarınca 3 ay hapis cezası

Sanığın, 20.01.2009 günü saat 17.00'de hırsızlık suçundan yakalandıktan sonra "Hırsızlık Büro Amirliği Gözaltı Takip Formunda" ve 21.01.2009 günü saat 11.40'da "Müdafi-Sanık Görüşme Tutanağında" ikamet adresini "Dumlupınar Mah. 94 sok. No: 12 Seyhan-Adana olarak bildirdiğinin anlaşılması karşısında; 21.01.2009 günü saat 13.15'te aynı büro tarafından ifadesi alınırken bu kez ikamet adresi olarak daha önce akrabalarının oturduğu "Altay Mah. Hacıefendi Cad. 19/2 Ballıkuyu- İzmir adresini bildirmekten ibaret eyleminde yüklenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde anılan suçtan mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3228
Karar No: 2023/2880
Karar Tarihi: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3228 E.  ,  2023/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3188 E., 2022/2045 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/243 E., 2022/98 K.

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 02.03.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 02.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2022 yılı temyiz miktar sınırı, 107.090,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 14.072,96-TL üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.03.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.