erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/14891
Karar No: 2014/31930
Karar Tarihi: 30.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/14891 E.  ,  2014/31930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/12/2013

NUMARASI : 2013/1624-2013/835

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Genel olarak ispat yükü davacıya ait olup bunun istisnasını oluşturan, iş hukukunda feshin geçerli nedene dayandığının ispatı davalı işveren üzerindedir. Ancak, davalı listesinde bilirkişi deliline de dayanmış olup, hazır bulunmadığı 06.11.2013 tarihli oturumda "davalı vekilinden 250 TL alınarak dosyanın bilirkişiye tevdiine" ilişkin ara kararı oluşturulduktan sonra bu konuda davalı tarafa ara kararı tebliğ edilmeden ve yasada öngörülen kesin mehle ilişkin hükümler uygulanmadan takip eden oturumda davalının masraf yatırmadığından bahisle davanın kabulüne karar verilmesi hukuki dinlenilme ve adil yargılama ilkesine aykırılık oluşturacağının düşünülmemesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/10/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/5193
Karar No: 2021/22260
Karar Tarihi: 07.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/5193 E.  ,  2021/22260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafinin mazeretlerinin haklı olduğu gözetilerek kabulü yerine reddine karar verilmesi suretiyle sanık ve müdafinin yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair hususları incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4323
Karar No: 2019/7940
Karar Tarihi: 07.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/4323 E.  ,  2019/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 91/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun'un 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine dair Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2012/1064 Esas, 2013/836 Karar sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 31/05/2018 gün ve 5856 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/06/2018 gün ve KYB. 2018/49161 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinde düzenlenen "yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme" suçundan dava açıldığı, anılan Kanun'un 91/1. maddesinin " 14 üncü maddenin (A) ve (B) bentleri ile yasak edilen fiillerden dikiliden ağaç kesenler, kökünden sökenler veya hayatiyetini sona erdirecek şekilde boğanlar, ağaçlardan yalamuk, pedavra, hartama çıkaranlar üç aydan beş yıla kadar hapis ve bin güne kadar adlî para cezasıyla cezalandırılır. Ancak suçun konusunun münhasıran yakacak nitelikte emval veren ağaç olması halinde, verilecek ceza yarı oranında indirilir." şeklinde düzenlendiği, olay mahalinde yapılan keşif sonucu alınan 06/07/2013 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu ağaçların yakacak vasıfta olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan 6831 sayılı 91/1-2.cümle maddesi gereği indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayininde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen 06/07/2013 tarihli bilirkişi raporunda suça konu dişbudak ağaçlarının yakacak vasıfta olduğu tespit edilmekle sanık hakkında temel ceza belirlenirken emvalin yakacak vasıflı olması nedeniyle 6831 sayılı Kanun'un 91/1-ikinci cümlesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinden,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Alaşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26/09/2013 tarihli ve 2012/1064 Esas, 2013/836 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma gereği hükmün "1" numaralı bendinin 2.paragrafının hükümden tamamen çıkartılmasıyla yerine "Suçun konusu yakacak emval olduğundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1-2 cümlesi uyarınca cezasından yarı oranında indirim yapılarak 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına," ve "Verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önünde bulundurularak TCK'nın 62/1. maddesi gereğince verilen cezada takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 1 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına " fırkasının eklenmesine, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 07/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4226
Karar No: 2014/6121
Karar Tarihi: 05.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4226 E.  ,  2014/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu alanı en yakın kadastro parselleri ile birlikte gösterir orijinal pafta örneğinin kadastro müdürlüğünden istenerek (mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi krokisi de gönderilerek sureti ile) dosya içerisine alınması ve getirilecek pafta örneğinden dava konusu taşınmaza sınır teşkil eden ya da yakınında bulunan kadastro parselleri tesbit edilerek, bu parsellere ilişkin kadastro tutanak suretleri, tesbitlerine esas tutulan tapu ve vergi kaydı varsa bu kayıtlar, hükmen oluşanlar varsa hüküm dosyalarının ve tapu kayıtlarının dosya içerisine alınması,

2) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede arazi kadastrosunun hangi tarihte yapılıp kesinleştiği ve arazi kadastrosu sırasında dava konusu taşınmazın hangi vasıfla tescil harici bırakıldığının kadastro müdürlüğünden sorulması ve alınacak cevabî yazının dosya içerisine alınması,

3) Yukarıda yazılı belgeler dosya içerisine alındıktan sonra dosyanın raporları hükme esas alınan fen ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen en eski tarihli ve dava tarihinden 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafı ve memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita da dava konusu taşınmazı ve aynı gün temyiz incelemesi yapılan ...Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/343, 345, 347, 337, 341, 339 ve 335 E. sayılı dosyalarında dava edilen taşınmazları her birinin hangi dosyada davalı olduğunu da ayrı ayrı belirtmek ve yakın komşu parselleri ile birlikte gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,Ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.'nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/06/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/21492
Karar No: 2017/36542
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21492 E.  ,  2017/36542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/599
Karar No: 2015/2272
Karar Tarihi: 14.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/599 E.  ,  2015/2272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/78823

MAHKEMESİ : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/12/2012, 2012/161 (E) ve 2012/243 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık , mağdurlar yönelik suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanığın mağdur yönelik nitelikli kasten yaralama suçunun suç vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerden takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1-) Sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-) Sanık mağdur yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Olay günü sanık ve mağdur arasında çıkan tartışma sırasında sanığın bıçakla mağdur ikisi karın bölgesinden ve sol koldan olmak üzere toplamda 3 kez yaraladığı, mağdur karın bölgesine isabet eden iki bıçak darbesinin ayrı ayrı ince barsak yaralanmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu, mağdur sol koluna isabet eden bıçak darbesinin ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirmesine neden olmayacak düzeyde olduğu olayda; Suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, yaraların yerleri ve nitelikleri dikkate alındığında sanığın mağdur yönelik eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itrazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (BOZULMASINA) 14/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/7958
Karar No: 2022/10315
Karar Tarihi: 12.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7958 E.  ,  2022/10315 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanunun 56/2. fıkrası gereğince kesilmesi yönündeki davalı Kurum işleminin iptali ile aylığın kesilme tarihi itibariyle yeniden bağlanması ve yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde isteğin reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 12/09/2022 gününde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2004 yılında eşinden boşanmıştır. Davalı kadına boşanma kararı verildikten sonra ölen babadan 2004 yılında bağlanan yetim aylığı 2011 yılında yapılan denetim sonrası 2008-2011 yılları fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bu gerekçelerle bozulması gerekirken, onanması görüşüne katılınmamıştır.
Esas No: 2019/7348
Karar No: 2021/10377
Karar Tarihi: 22.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/7348 E.  ,  2021/10377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Suç tarihlerinin; suça konu faturaların, 2008 takvim yılı için en son Ekim ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı “25.11.2008”, 2009 takvim yılı için en son Mayıs ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı "25.06.2009" olduğu belirlenerek yapılan incelemede:

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 25.11.2008 ve 25.06.2009 olan suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/30773
Karar No: 2018/8865
Karar Tarihi: 13.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30773 E.  ,  2018/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Şikayetçi vekilinin 06/11/2014 havale tarihli şikayet dilekçesi ile sanığın alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudunu eksiltmek suçundan dolayı İİK'nın 331/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesini talep ettiği ve kabul de bu yönde olduğu halde hükmün İİK’nın 337/a maddesinden kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’da değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2654
Karar No: 2010/5002
Karar Tarihi: 05.10.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/2654 E.  ,  2010/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli ve takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İİK'nın 67/II. maddesi uyarınca itirazın iptâli davalarında borçlunun icra inkâr tazminatı ile sorumlu tutulabilmesi için alacağın likit ve itirazın haksız olması gerekir. Yanlar arasındaki sözleşmede iş bedeli belirlenmediği gibi taraflar da bunun miktarında anlaşamadığından bedel, alınan bilirkişi raporuyla saptandığından alacak likit değildir. Bu nedenle davacının koşulları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan davalı 27.10.2009 tarihli delil listesinde yemin deliline de dayanmış olduğundan davacı tarafından kabul edilmeyen ve yazılı delille kanıtlanamayan ödemelerle ilgili yemin teklifine hakkı olduğu davalıya hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi yerine bu husus gözden kaçırılarak ödeme savunmasının kabul edilmemesi de usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/12379
Karar No: 2018/13460
Karar Tarihi: 28.11.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/12379 E.  ,  2018/13460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı, hükmün kendisi hakkında kurulduğunu zannederek temyiz dilekçesi sunduğu ve sanık hakkında kurulan hükme yönelik bir temyiz talebinin de bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 28.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10065
Karar No: 2013/17785
Karar Tarihi: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10065 E.  ,  2013/17785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanıklar ... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2008 tarihli ve 2007/711 esas, 2008/254 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 22.02.2013 tarih ve 2012/3038-12725 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2013 tarih ve 2013/77046 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıklar hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan ceza tayin edildiğinin belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 61/9. maddesinde yer alan "Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin ... biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz" hükmünün 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun'la eklendiği ve suç tarihi olan 26/05/2006 tarihi itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 86/2. maddesinde öngörülen adlî para cezasının alt sınırının 5 ... olduğu gözetilmeden 120 ... adlî para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden ... 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.03.2008 tarih ve 2007/711-2008/254 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, sanıkların 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi gereğince takdiren 5 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanıkların cezası aynı kanunun 62/1. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilerek 4 ... adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezası 5237 sayılı TCK'nin 52/2. maddesi gereğince günlüğü takdiren 20 Türk Lirasından 80 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen korunmasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,02.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.