Esas No: 2023/5826
Karar No: 2023/8102
Karar Tarihi: 06.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/5826 E.  ,  2023/8102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/504 E., 2022/1558 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinden çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükme yönelik bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden; istinaf başvurusu üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/161 Esas, 2021/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli, 2022/504 Esas, 2022/1558 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın, mağdure ile sevgili olmalarından ... rahatlıkla okul bahçesinde, cinsel arzuları tatmin amacıyla değişik zamanlarda birden fazla kez mağdurenin elini tuttuğu, sarıldığı, yanağından öptüğü, sanığın bu eylemlerinin cinsel yoğunluğu açısından değerlendirildiğinde sarkıntılık düzeyinde kalan çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu, sanığın bu eylemlerini teselsül halinde gerçekleştirdiği, ayrıca sanığı suç üstü yakalayan köylülerin ayrıntılı beyanlarının alınmadığı ve sebeple eksik araştırma ve soruşturma yürütüldüğü, açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan hükümlerin bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, mağdurenin okuduğu ortaokuldan öğretmeni olduğu, sanık ile mağdurenin yaklaşık 8 ay kadar önce duygusal bir birliktelik yaşamaya başladıkları, mağdurenin birkaç sefer anne ya da babasının cep telefonu ile sanığı aradığı ve mesajlaştığı, sonrasında farklı zamanlarda üç kez Karabahçe mahallesine 15 km uzaklıkta bulunan ... İli ... İlçesine bağlı ... İlköğretim okuluna birlikte gittikleri ve burada her seferinde yaklaşık 1,5 - 2 saat kadar kaldıkları, buluşmanın sanığın mağdureyi taksiyle evinin önünden alması ve okula geçmeleriyle gerçekleştiği, mağdurenin anlatımından anlaşıldığı üzere bu buluşmalarda sanığın mağdurenin elini tuttuğu, sarıldığı, bir kez de yanağından öptüğü, iddia olunmuş ise de;

Mağdurenin aşamalara çelişkili beyanlarda bulunduğu, sanık ve mağdure arasında bulunan ilişkinin öğretmen ve öğrenci ilişkisi kapsamında olduğu, bu nedenle sanığın üzerine atılı suçları işlediğine ve davranışlarının cinsel amaçlı olduğuna dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, tarafsız ve yeterli delil bulunmadığından beraatine karar verilmiş, yine somut olayda her ne kadar sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmış ise de, sanığın, mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığına dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından bu suç yönünden de beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesince gerçekleştirilen kovuşturmada davadan haberdar edilmesine rağmen duruşmalara iştirak ederek katılan sıfatını almayan Bakanlık vekilinin temyiz hakkı bulunmadığı anlaşılmakla vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/504 Esas, 2022/1558 Karar sayılı kararında bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.