erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/9443
Karar No: 2014/19122
Karar Tarihi: 30.06.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/9443 E.  ,  2014/19122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/410-2013/224

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1- Bilirkişi raporunda emsal olarak incelenen 585 ada 7 parsel sayılı satış, şirkete yapılan satış olup özel amaçlı satış olduğundan emsal olarak kabul edilmesi doğru olmadığı gibi,emsal alınan 144 ada 153 parsel sayılı taşınmazın vergi değerlerinin karşılaştırılmasında; emsalin dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu dikkate alınmaksızın tam tersine dava konusu , taşınmazın emsalden daha değerli olduğu kabul edilerek taşınmaza bedel belirlendiğinden alınan bilirkişi raporu inandırıcı değildir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre dava konusu taşınmaz ile emsal kabul edilen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas m2 değerleri de karşılaştırılarak, bedel takdiri için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılıp alınacak rapora göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11505
Karar No: 2018/3300
Karar Tarihi: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11505 E.  ,  2018/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi yerine 50. maddesi yazılması ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi yerine 52. maddesi yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8474
Karar No: 2012/13331
Karar Tarihi: 22.11.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/8474 E.  ,  2012/13331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça konu ağaçların kesildiği araziye yönelik zapt ve tasarruf eylemi nedeniyle sanık hakkında evvelce açılan kamu davası sırasında yapılan inceleme ve araştırmalar sonucu arazinin mülkiyetinin şikayetçi ...'a ait olduğunun saptandığı ve sanığın da bu durumu kabullenmesi nedeniyle şikayetten vazgeçme üzerine davanın düşürüldüğü, sanığın bu karardan 10 gün sonra 04.04.2009 tarihinde bu kez aynı taşınmazdaki bir adet ağacı kesme eylemini ise arazinin ve üzerindeki ağaçların mülkiyetinin şikayetçiye ait olduğunu ve kesme eyleminin hukuki sonuçlarını bilerek ve isteyerek gerçekleştirmesi karşısında mala zarar verme suçunun kast unsurunun oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı gerekçe ile suç işleme kastının bulunmadığı kabul edilip beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/23276
Karar No: 2013/14568
Karar Tarihi: 27.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/23276 E.  ,  2013/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, yersiz ödenen ölüm aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, kaydı silinerek okulla ilişiğinin kesilmesine dayalı olarak hak sahibi erkek çocuğu sıfatıyla ödenen ölüm aylıklarının kesilmesi üzerine yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkin olan davada, mahkemece 24.3.2008 ila 22.7.2009 tarihleri arasındaki aylıkların istirdatına karar verilmiş ise de, ıslah edilen tutar bakımından da faiz başlangıç tarihi olarak her bir ödemenin yapıldığı tarihin (yani muacceliyet tarihinin) alınması gerekirken, ıslah tarihinin esas alınması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Kanunun temyize dair hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hükmün 1. fıkrasının silinerek, yerine, “Davanın kabulüne, 2.660,31 TL 'nin her bir aylığın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine'' yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.........
Esas No: 2016/20966
Karar No: 2017/3281
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20966 E.  ,  2017/3281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/818
Karar No: 2016/1348
Karar Tarihi: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/818 E.  ,  2016/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 408. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, vasi adayının dava dilekçesinde kısıtlı adayının adresini “....../...” olarak belirttiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yaptırılan kolluk araştırmasına göre kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığının 08.12.2015 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının “.../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/36797
Karar No: 2021/13920
Karar Tarihi: 28.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/36797 E.  ,  2021/13920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

Sanık ...’ya yüklenen “2006-2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ...'ya yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, Sanık ...'a yüklenen “2006-2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 28.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26723
Karar No: 2019/2868
Karar Tarihi: 05.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/26723 E.  ,  2019/2868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya 2013 yılı içerisinde banka hesabından farklı tarihlerde ve miktarlarda borç para gönderildiğini, ödeme yapılmaması üzerine fazlaya ilişkin hakkı saklı tutarak 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya banka yolu ile gönderdiğini belirttiği borçların tahsili talebi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı ise, davacının kendisine borçlu olduğunu, davalı hakkında başlattığı bir icra takibinin olduğunu ve banka kayıtlarının tek başına delil teşkil etmediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Mahkemece, banka kayıtlarında işlem açıklaması bulunmadığı, paranın ne amaçla gönderildiğinin belli olmadığı, davacının davaya konu paraları borç olarak gönderildiği iddiasını ispatlamakla yükümlü olduğu ancak ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; davacı, dava dilekçesinde yemin deliline dayanmış bulunduğundan, mahkemece davacının davalıya yemin yöneltme hakkı hatırlatılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11831
Karar No: 2018/3290
Karar Tarihi: 22.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/11831 E.  ,  2018/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre;

I-Şikayetçi vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Şikayetçi vekilinin sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5906
Karar No: 2014/20224
Karar Tarihi: 08.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/5906 E.  ,  2014/20224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adıyaman 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/495-2013/893

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyaya getirtilen değerlendirme tarihindeki emlak vergisine esas alınan değerlerin karşılaştırılmasında, emsal olarak incelenen 443 ada 218 parsel sayılı taşınmaz, dava konusu taşınmazlarla aynı değerde olduğu halde, dava konusu taşınmazların emsalden daha değerli olduğunun kabulü ile yasal olmayan gerekçelerle değerlendirme yapılması doğru değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Dava konusu taşınmazların niteliği, geometrik durumu, yüzölçümü ve enerji nakil hattı güzergahı dikkate alındığında taşınmazlardakidaki değer kaybı oranının 2711 ada 1 parsel için % 15, 2713 ada 1 parsel için % 22, 2713 ada 2 parsel için ise % 31 olması gerektiği düşünülmeden daha yüksek oranda değer kaybı verilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının fazla tespiti,

3)Dava konusu taşınmazın tapu kaydından; TEK lehine irtifak hakkı tescil edildiği anlaşılmakla, taşınmaz üzerindeki eski irtifak hakkı nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün hesaplamada dikkate alınması için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/6836
Karar No: 2019/6313
Karar Tarihi: 21.10.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6836 E.  ,  2019/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 31/07/2003-31/12/2005 tarihleri arasında geçen çalışmalırının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme, 16/09/2018 tarihli ek kararıyla temyiz başvurusunun süresinde olmaması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar vermiştir. Ek kararın yine davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine ek karara yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 16/09/2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ne yükletilmesine, 21/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18121
Karar No: 2013/22747
Karar Tarihi: 03.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/18121 E.  ,  2013/22747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :25.02.2013
Esas No: 2012/8685
Karar No: 2012/14576
Karar Tarihi: 28.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/8685 E.  ,  2012/14576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yazıhan(Kapatılan) Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2010/104-2012/28 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28/09/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. .,... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait kayısı bahçelerinin “don” rizikolarına karşı davalı tarafından sigorta örtüsüne alındığını, 2010 yılı Mart ayı içinde meydana gelen don olayı nedeniyle kayısı ağaçlarındaki meyvelerin zarar gördüğünü, talep edilmesine rağmen davalı tarafından hasar bedelinin ödenmediğini ileri sürerek, 14.256,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın ağaçların çiçeklenme döneminde meydana geldiğini, don rizikosunun ise meyve dönemini kapsadığını, bu nedenle rizikonun sigorta teminatı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait kayısı ağaçlarında meydana gelen don rizikosunun meyve oluşum döneminde olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, 14.256,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve 2010 Yılında Meydana Gelen Ve 5363 Sayılı Tarım Sigortaları Kanunu Kapsamı Dışında Kalan Don Afetleri Nedeniyle Zarar Gören Çiftçilere Telafi Edici Destek Ödemesi Yapılmasına İlişkin 13.05.2010 tarihli 2010/418 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 8/2. maddesine göre don afeti nedeniyle devlet tarafından yapılan destek ödemesinin don afetinin tarım sigortaları kanunu kapsamında kaldığının ve bu nedenle haksız yere ödeme yapılmış olduğunun anlaşılması halinde devlet tarafından yapılan ödemenin geri alınacak olduğunun karar altına alınmış bulunmasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 636,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine 28.9.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.