Esas No: 2018/4420
Karar No: 2019/5690
Karar Tarihi: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4420 E.  ,  2019/5690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 09/05/2017 tarih ve 2015/391 E- 2017/246 K. sayılı kararın Davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kısmen kabulüne dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/06/2018 tarih ve 2017/1377 E- 2018/917 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulupdüşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1963 yılından bu yana temizlik malzemeleri konusunda faaliyette bulunduğunu, HYPO, KORUMA HYPO ibareli markaları olduğunu, davalının ise BAHAR HYPO ibaresi ile iltibas yaratacak şekilde üretimde bulunduğunu, bu surette haksız kazanç sağladığını ileri sürerek, markaya tecavüzün tespitini, önlenmesini, tecavüzün giderilmesini, 10.000 TL maddi tazminat ve 20.000 TL manevi tazminatın tahsilini, ürünlere, üretime yarayan araç, gereç, makine, kalıplara el konulmasını ve hükmün ilanını istemiş; daha sonra maddi tazminat istemin 31.024,31 TL’ye ıslah etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin BAHAR HYPO ibaresini kullandığını, davacı markaları ile iltibas oluşturmadığını, HYPO ibaresinin çamaşır suyunun içindeki kimyasal maddenin adı olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davalının BAHAR HYPO ibaresini kullanarak üretimde bulunduğu, davacının markalarına tecavüz ettiği, davalının markayı kullanımdan dolayı 31.024,31 TL gelir elde ettiği, olay nedeniyle davacının ticari itibarının zedelendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, markaya tecavüzün tespitine, menine, 31.024,31 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmiştir.

Karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebeplerine göre, davacının HYPO, KORUMA HYPO ibareli markaları olduğu, davalının ise BAHAR HYPO ibaresini kullanarak marka tescili kapsamındaki mallar yönünden üretimde bulunduğu, eyleminin marka hakkına tecavüz teşkil ettiği, tecavüz teşkil eden marka kullanımına özgülenmiş üretim araçları ile sınırlı olmak üzere ürün ve ambalaj üretim araçlarının toplatılmasına karar verildiği, davalının markaya yönelik tecavüz süresi, üretilen mal miktarı hususları nazara alındığında hükmedilen 10.000 TL manevi tazminat miktarının makul olduğu, yine mahkemenin markaya tecavüzün tespitine ve menine yönelik kararının da yerinde olduğu; 556 Sayılı KHK'nın 66/b maddesine göre davacı tarafın tazminat hesaplanmasının istenmesi nedeniyle davalı defter ve kayıtlarından BAHAR HYPO ibareli üretim nedeniyle ne kadar satış yapıldığı belirlendiğine göre, 22.06.2016 tarihli bilirkişi raporunda belirlenen 31.024,31 TL satış hasılatından, davalının üretim dolayısıyla yaptığı gider ve masraflar düşülerek, net kar belirlenip bu miktar üzerinden tazminata hükmedilmesi gerekirken mahkemece anılan husus eksik olarak yerine getirildiğinden ek rapor alındığı, ek raporda davalının net karının 2.016,58-3.027,87 TL arasında olduğunun belirtildiği, davalı kayıtlarından tecavüze konu marka nedeniyle elde edilen net karın tam olarak belirlenememesi ve Antalya Ticaret Odası verilerine göre ortalama kar marjının % 10-15 arası olması nedeniyle, markaya tecavüz süresi, üretilen ürün miktarı, davacının marka nedeniyle elde ettiği hasılat nazara alınarak TBK'nın 50/2. maddesine göre takdiren 2.500 TL maddi tazminatın makul olduğu gerekçesiyle, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, mahkemenin 09.05.2017 tarih ve 2015/391-2017/246 esas ve karar sayılı kararının maddi tazminata hasren kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne, davalının eyleminin markaya tecavüz teşkil ettiğinin tespitine, 2.500,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline, davalının BAHAR HYPO ibareli kullanımı ve bu markaya dair üretim araçları ile sınırlı olmak üzere, tecavüzün menine, üretime konu malların, ambalaj ve üretim araçlarının toplatılmasına, tecavüze konu malları üretmeye yarayan araç, cihaz, makine, kalıp gibi vasıtalara el konulmasına, hükmün gerekçe özeti ve hüküm fıkrasının, karar kesinleştikten sonra Türkiye genelinde yayın yapan ve tirajı 50.000 TL üzeri bir gazetede ilanına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi hükmüne göre, Bölge Adliye Mahkemelerinin miktar veya değeri 40.000 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin verdiği kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz. Bu miktar, HMK'nın Ek 1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm tarihi itibarile 47.530 TL'dir. Bu itibarla, temyize konu davanın, markaya tecavüzün tespiti, men’i ve hükmün ilanı isteminin yanı sıra maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olduğu, ancak, Bölge Adliye Mahkemesince, markaya tecavüzün tespiti, önlenmesi, hükmün ilanı ile maddi ve manevi tazminat istemine yönelik olarak verilen yeni kararın davacı vekili tarafından maddi tazminat miktarı yönünden, davalı vekili tarafından ise maddi ve manevi tazminat miktarları yönünden temyize konu edildiği, sair istemlere dair verilen kararların temyiz konusu yapılmadığı buna göre kabul ve reddedilen miktarların yukarıda anılan madde hükmü uyarınca temyiz sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır. HMK'nın 366. maddesi delaletiyle kıyasen uygulanması gereken aynı kanunun 346/2. maddesi hükmü uyarınca, kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında Bölge Adliye Mahkemesince bir karar verilmesi gerekmekle birlikte, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, taraf vekillerinin kesin olan karara yönelik temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükme yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.