erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/654
Karar No: 2011/17694
Karar Tarihi: 20.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/654 E.  ,  2011/17694 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yetersiz ehliyet1e araç kullanmak suçundan şüpheli, ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafık Kanunu'nun 36/3, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 7/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52.maddeleri gereğince 658,80 Yeni Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair, Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 28/07/2006 tarihli ve 2006/228-21 sayılı kararına yönelik itirazın kabulü ile idari yaptırım kararının iptaline ilişkin, Elazığ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 05/12/2006 tarihli ve 2006/67-61 müteferrik sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19.11.2007 gün ve 58684 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 24.12.2006 gün ve KYB. 2007-261570 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

İtiraz mercii olan Elazığ Sulh Ceza Mahkemesince, idari para cezasının hesaplanmasında 1 Yeni Türk lirasının altında kalan tutarların dikkate alınmayacağı belirtilerek, bir günlüğünün 21,96 Yeni Türk lirası yerine, 21,00 Yeni Türk lirası üzerinden hesaplanması gerektiğinden bahisle idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de,

19/12/2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun'un 35.maddesiyle değişik 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 28/9. maddesinde yer alan" İdari para cezasının alt ve üst sınırının kanunda gösterildiği kabahatler dolayısıyla verilmiş idari para cezasına karşı başvuruda bulunulması halinde, mahkeme idari para cezasının miktarında değişiklik yaparak da başvurunun kabulüne karar verebilir." şeklindeki düzenleme karşısında, sulh ceza mahkemesince idari para cezasının düzeltilebileceği gözetilmeden, yazılı iptaline karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Elazığ 2.Sulh Ceza Mahkemesinin 5/12/2006 gün ve 2006/67-61 sayılı kararının CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca aleyhe tesir etmemek üzere BOZULMASINA, 20.10.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/3680
Karar No: 2006/6435
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3680 E.  ,  2006/6435 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 3604 esas 3905 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 01.06.2006 gün ve 23299 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 12.06.2006 gün ve 2006/127015 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de sanığın ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen .... ceza miktarının...tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklinde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında mahkemesince infazda tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/3604 esas 2004/3905 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’in 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 1 Ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 600,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2569
Karar No: 2013/4307
Karar Tarihi: 03.07.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/2569 E.  ,  2013/4307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan takibe itirazın iptâli takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı istemiyle açılmış, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce 20.09.2011 tarihinde bozulmuş bozmaya uyularak bu kez davanın reddine dair verilen karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dairemizin 20.09.2011 gün 2010/4932 E., 2011/5203 K. sayılı bozma ilâmında teslim kanıtlanamadığı takdirde sözleşmenin varlığı uyuşmazlık konusu bulunmadığından ve davacı dava dilekçesinde “…vs. her türlü kanuni deliller” demek suretiyle yemin deliline dayanmış olduğundan yemin teklifine hakkı bulunduğu davacıya hatırlatılarak sonucuna uygun karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir. Davacı yüklenici teslimi kanıtlayamadığından uyulan bozma ilâmı gereği akdî ilişkinin varlığı konusunda davacı tarafa davalıya yemin teklifine hakkı bulunduğu hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu hususa ilişkin bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 03.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2487
Karar No: 2014/2572
Karar Tarihi: 10.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/2487 E.  ,  2014/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2008/234182

MAHKEMESİ : Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2008

NUMARASI : 2008/438 (E) ve 2008/506 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Oluşa ve dosya kapsamına göre; muhtar olan sanığın, 15 kişiyi ma- hallesinde ikamet etmediği halde ikamet ediyormuş gibi gösterip seçmen bilgileri değişiklik formu düzenleyerek İlçe Seçim Kurulu'na teslim etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin kanunda özel düzenleme bulunması nedeniyle 298 sayılı Yasanın 142/1. maddesinde düzenlenmiş olan suçu oluşturduğu gözetilmeden, TCK.nun 204/2. madde- sinden hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin uygulanmasında, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca TCK.nun 53/1-c madde ve bendinde sayılan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait haklardan koşullu salıverilmeye kadar, altsoyu dışındaki hakları yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/565
Karar No: 2019/19071
Karar Tarihi: 27.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/565 E.  ,  2019/19071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı bedelinin tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın süreden reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu ilk derece mahkemesinin istinaf süresi geçtiğinden ek karar ile istemin reddi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin usulden reddine dair kararının davacı vekilince temyizine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 36. maddesine dayanan irtifak hakkı bedelinin tesisi ile bu hakkın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın reddine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ek karar ile istinaf süresi geçtiğinden reddine dair ek kararın istinaf istemi sonucu ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 346/2 ve 352/1 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesine ilişkin karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 27/04/2018 tarihli ek karar ile HMK'nun 432-426/F maddelerine göre 2 haftalık istinaf süresi geçtiğinden davacı vekilinin istinaf isteminin reddine ilişkin ek kararın 6100 sayılı HMK'nun 346/2 ve 352/1 maddeleri uyarınca süre yönünden reddine dair ek karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25410
Karar No: 2016/13137
Karar Tarihi: 22.09.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/25410 E.  ,  2016/13137 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 03/07/2014

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın Limandere Belediye Başkanlığının 20/03/2014 gün 146 sayılı ve Karasu Belediyesinin 24/04/2014 gün 2948 sayılı yazılarında imar planı ve belediye sınırları içerisinde, imara açık belediye hizmetlerinden faydalandığı ve meskun mahal içerisinde olduğu, Limandere Belediyesinin kapatılmasından sonra da mahalle olarak Karasu Belediyesine bağlandığı bildirilmiş olmakla taşınmaz arsa niteliğindedir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, luzümu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9877
Karar No: 2019/7554
Karar Tarihi: 04.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/9877 E.  ,  2019/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık hakkında; TCK’nun 157/1, 62, 52/2, 51/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet ( 5 kez)

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun uzlaşmaya tabi olmayan başka bir suçla işlenmiş olması nedeniyle, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkında uzlaşma hükümlerin uygulamayacağından yapılan incelemede;

Sanığın ... Sana. ve Tic A.Ş. İsimli işyerinde kalite bölümünden sorumlu posta başı olarak görev yaptığı, sanığın çalıştığı işyerinde kalite kontrol bölümünde çalışmak üzere iş başvurusunda bulunan ve sonradan işe alınan katılanları, işyeri yönetimince işe alınmaları için gerekli olmamasına rağmen, kalite alanında eğitim veren birimlerden sertifika almaları halinde işe alınabilecekleri ve iş yerinde kalıcı olabileceklerine inandırarak katılanlardan para almak suretiyle menfaat temin ederek üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanları, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu anlaşıldığından; mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ve müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine;ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''30 gün'', ''25 gün'' ve ''500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerlerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" adli para cezası’ ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12201
Karar No: 2020/1048
Karar Tarihi: 06.02.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/12201 E.  ,  2020/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Terkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 1091 parsel no’lu taşınmazın bir kısmının tespit edilen kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını ileri sürerek ilgili kısmın tapu kaydının iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalıların murisi adına kayıtlı taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle açılan tapu kaydının iptali isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden dava konusu 1091 parsel sayılı, 3.009 metrekare alanlı, tarla nitelikli taşınmazın davalıların murisi olan ... adına kayıtlı olduğu, hükme esas alınan 06.01.2015 tarihli iki jeoloji mühendisi, bir ziraat yüksek mühendisi, bir harita yüksek mühendisi, bir jeomorfologdan oluşan bilirkişi heyetince hazırlanan raporda taşınmazın kıyı kenar çizgisi dışında kaldığının; fen bilirkişisi ... tarafından hazırlanan 14.11.2014 tarihli raporda ise dosya içerisinde mevcut kıyı kenar haritasına göre dava konusu parselin krokisinde (A) harfi ile gösterilen 3,03 metrekarelik kısmın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edildiği sabittir.

Her ne kadar hükme esas alınan 06.01.2015 tarihli heyet raporunda dava konusu taşınmazın tamamının kıyı kenar çizgisi dışında kaldığı tespit edilmiş ve bu yönde hüküm kurularak davanın reddine karar verilmiş ise de anılan raporun eki olan krokide taşınmazın bir kısmının kıyı kenar çizgisinde kaldığını gösterir şekilde ekte kroki sunulmuştur. Taşınmazın bir kısmının, dosya içerisinde bulunan kıyı kenar haritasına göre, kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığının tespit edildiği 14.11.2014 tarihli fen bilirkişisi raporu ile yukarıda bahsi geçen heyet raporundaki krokiler benzerlik göstermektedir, bu bahisle krokiler birbirleriyle benzerken heyetçe tespit edilen kıyı kenar çizgisi ile kıyı kenar haritasında tespit edilen kıyı kenar çizgisi arasında ne gibi farklılıkların bulunduğu ortaya koyulmaksızın davanın reddi yönünde hüküm tesis edilmiş olması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’un 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19042
Karar No: 2018/6786
Karar Tarihi: 20.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19042 E.  ,  2018/6786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş mahkemece temyiz isteminin reddine dair ek karar verilmiş, ek kararında davalı tarafça temyiz edilmesi üzerine: temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; davacı hakkında tahakkuk ettirilen kaçak su kullanım bedeline ilişkin faturalar nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacının davalıya toplam 262,52 TL borcu olduğunun tespiti ile fazla tahakkuk ettirilen faturaların iptaline, karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiş, mahkemece; 27.05.2016 tarihli ek karar ile ''anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesi ile HMK 341 maddelerine göre temyiz talebinin reddine'' karar verilmiş, ek karar da davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Her ne kadar mahkemece 27.05.2016 tarihli ek karar ile kararın kesin olduğundan bahisle davalı tarafın temyiz talebi reddedilmiş ise de; somut olayda davacı, toplam 4.933,00 TL'lik fatura nedeni ile borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir. Mahkemece davacının, 262,52 TL borcu olduğunun tespiti ile fazla tahakkuk ettirilen faturaların iptaline karar verilmiş, dolayısıyla davacının 4.670,48 TL yönünden borçlu olmadığı tespit edilmiştir.

Buna göre; davalı aleyhine hükmedilen miktar 4.670,48 TL olduğu anlaşılmakta olup, iş bu miktar karar tarihi olan 2015 yılında temyiz sınırının (2.080,00 TL) üzerinde olduğu anlaşılmakla mahkemece verilen, temyiz talebinin reddine ilişkin 15.10.2016 tarihli ek karar kaldırılarak işin esasına girildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.