erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2019/7552
Karar No: 2020/1117
Karar Tarihi: 05.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7552 E.  ,  2020/1117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 62, 50/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın hukuka aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,59 promil alkollü olarak araç kullanarak tek taraflı maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği olayda;

Suç tarihinde 18 yaşın altında veya 65 yaşın üstünde olmayan sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama olanağı bulunmayan TCK'nın 50/3. maddesinin gösterilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu göz önüne alınarak sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 150 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine,TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi ile sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 05/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10911
Karar No: 2011/4561
Karar Tarihi: 10.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10911 E.  ,  2011/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili,müvekkiline ait aracın davalı şirkete kasko sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, aracın meydana gelen kazada hasar gördüğünü hasar bedelinin sigorta şirketi tarafından ödenmediğini belirterek 40.800 TL araç bedeli, 4.000 TL araç kiralama bedeli, 3.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait araç sürücüsünün kaza sırasında alkollü olduğunu, kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiğini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği ve kasko sigorta genel şartlarının A.5. maddesi gereğince hasarın teminat kapsamında olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/2500
Karar No: 2018/163
Karar Tarihi: 10.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/2500 E.  ,  2018/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılana ait işyerinde teknisyen olarak görev yaptığı ancak işyerine ait bilgisayar parçalarını götürerek bir daha işyerine gelmediği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, yanında götürdüğü parçaların servise çıkarken aldığı parçalar olduğunu ve bu parçaları serviste kullandığını, sigortasız çalıştırılması nedeniyle katılanın işyerini şikayet ettiğini, bu nedenle katılanın kendisinden haksız yere şikayetçi olduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması amacına yönelik olarak, suç tarihinde servis hizmeti verilen müşterilerin kimlik tespitleri yapılarak bilgisayar parçası kullanmayı gerektirir hizmet verilip verilmediğinin belirlenmesi, sanığın katılanın işyeri hakkında şikayette bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 10/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/2197
Karar No: 2016/7974
Karar Tarihi: 21.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/2197 E.  ,  2016/7974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi kararın niteliği ile suç tarihine göre, hakaret suçunda, müştekinin şikayetten vazgeçmesine rağmen, TCK 73/4 ve CMK 223/8. maddeleri uyarınca düşme kararı verilmemesi hususu yönünden kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulabileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü:

1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

3-Tehdit suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a-Sanığın aşamalarda, “tanık ...'dan kiraladığı evin temizliğini yaptığı esnada müştekinin gelerek kendisine boşuna masraf yapmamasını, evi boşaltmasını söyleyerek küfretmesi üzerine sinirlenerek eylemi gerçekleştirdiği” şeklindeki savunmasının soruşturma evresinde dinlenen eşi Fatma Barındırır tarafından da doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3883
Karar No: 2019/21419
Karar Tarihi: 02.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/3883 E.  ,  2019/21419 K.**

**"İçtihat Metni"**

DAVA : Davacı vekili, davacının iş akdinin feshinin geçerli nedene dayanmadığını iddia ederek, feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

...Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu kabul ederek İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına, gerekçedeki hatanın düzeltilmesine ve davanın kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine ve yasal sonuçlarına karar vermiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi' nin kararı davalı avukatı tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir.

...Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi, davalı avukatının temyiz dilekçesini 23.01.2019 tarihli ek karar ile "...temyizin süresinde olmadığı..." gerekçesi ile reddetmiştir.

Davalı vekili, ek kararı da süresinde temyiz etmiştir.

Ek karar incelendiğinde,

İstinaf kararının tebliğden önce istifa eden vekile tebliğ edildiği, vekilin tebligatı istifa ettiğini bildirerek iade ettiği, Mahkemece ek kararın tekrar tebliğe çıkarıldığı, ek kararın 13.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği, oysa kararın davalının vekili tarafından tebligattan önce, 31.08.2018 tarihinde temyiz edildiği, verilen kararın usulsüz tebligat nedeni ile hatalı olduğu anlaşılmakla;

...Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi, davalı avukatının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 23.01.2019 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilerek duruşma isteği mahiyetten reddedilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/22377
Karar No: 2018/15091
Karar Tarihi: 25.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/22377 E.  ,  2018/15091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I...Sanıktan ele geçen bıçağın 09.09.2013 tarihli ekspertiz raporuna göre 6136 sayılı yasanın 4. maddesi kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olmadığının belirtilmesi karşısında,sırf saldırı amacıyla taşındığı anlaşılan suça konu bıçak nedeniyle sanığın 5237 sayılı yasanın 75.maddesi gereğince önödeme kapsamında bulunan 6136 sayılı yasanın 15/4 maddesi gereğince ön ödeme teklifine uymadığı takdirde bu madde uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

II- Kabule göre de; sanık hakkında düzenlenen iddianamede, 6136 sayılı Yasanın 15/son madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılmasının talep edilmiş olduğu gözetilmeden ve CMK.nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, anılan Yasanın 15/1. madde ve fıkrasının uygulanmasına karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10616
Karar No: 2012/20937
Karar Tarihi: 04.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/10616 E.  ,  2012/20937 K.**

* BONODA SAHTECİLİK

* KAMBİYO SENEDİNİN UNSURLARI

* ZİNCİRLEME SUÇ

* TEMEL CEZANIN BELİRLENMESİ

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 204

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 207

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 210

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 688

**"İçtihat Metni"**

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Döviz bürosunda çalışan sanığın, katılandan değerlenmek üzere aldığı paralara karşılık düzenleyerek katılana verdiği, aldığı para miktarlarını gösteren 27.07.2005 ve 23.08.2005 tarihli belgeler ile keşide tarihi bulunmayan iki adet bonoda döviz bürosu sahibi Hüsnü adına sahte imza atmak suretiyle özel ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; suça konu bonolarda TTK’nun 688. maddesinde öngörülen ve kambiyo senedinin zorunlu unsurlardan olan tanzim tarihlerinin bulunmaması nedeniyle anılan belgelerin de özel belge niteliğinde oldukları ve sanığın aynı mağdura karşı bir suç işleme kararının icrası kapsamında kısa zaman aralıkları içinde gerçekleştirdiği fiillerinin kül halinde teselsül eden özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu ve belge sayısı dikkate alınarak temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini gerektiği gözetilmeden, her bir belge ayrı suç kabul edilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- CMK’nun 231. maddesinde gösterilen hangi koşulun oluşmadığı karar yerinde gösterilmeden yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/11442
Karar No: 2013/10790
Karar Tarihi: 26.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11442 E.  ,  2013/10790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 203, 62/1, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince 3.000 TL adli para cezası, taksitlendirme

Tatvan Belediye Başkanlığınca düzenlenen 23.08.2009 tarihli tutanağa göre; 3194 sayılı Yasanın 32. bendine aykırı inşaat yaptığı belirlenerek aynı tarihli mühürleme tutanağı ile inşaatı mühürlenen ve 02.09.2009 tarihinde yapılan kontrolde mührü kopararak faaliyetine devam ettiği, bu suretle yüklenen mühür bozma suçunu işlediği iddia olunan sanığın, mühürlemenin haksız olduğunu, bunun iptali için imar müdürü ... ile görüştüğünü ve belediyeye dilekçe verdiğini, bu müracaatının kabul edilerek bilahare yapı kullanım izin belgesi alarak inşaatına devam ederek bitirdiğini, bu durumun mimar olan ...ve ... ile belediye encümen üyesi ...ve muhasebe müdürü ... tarafından da bilindiğini savunmasına ve buna dair Tatvan Belediye Başkanlığına hitaben yazılmış ancak havalesi olmayan 26.08.2009 tarihli dilekçe fotokopisi ile yapı kullanma izin belgesi ve Tatvan Belediye Başkanlığının 07.10.2004 gün ve 42 karar sayılı “Meclis Karar” fotokopisini sunmuş olmasına göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından, suça konu mühürlemenin yapıldığı inşaatla ilgili olarak suç tarihinden önce mühürlemenin kaldırılması yolunda sanığın ilgili makamlara müracaatta bulunup bulunmadığı, böyle bir başvuru var ise akıbetinin ne olduğu araştırılarak, sanığın hazırlık aşamasındaki beyanında bildirdiği ve olayla ilgili bilgileri oldukları anlaşılan ..., ..., ..., ...ve ... isimli kişiler dinlenerek savunmanın geçerliliği saptanmadan, eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2710
Karar No: 2012/32053
Karar Tarihi: 31.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2710 E.  ,  2012/32053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- UYAP sorgusunda sanığın 01.07.2008 tarihinde işlediği 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kamu davası açılıp Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/403 esas, 2009/691 karar sayılı 28.05.2009 tarihli kararı ile mahkumiyetine hükmedildiği ve kararın temyiz edilmeksizin 07.07.2009 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek mükerrer cezalandırmanın önlenmesi açısından sanık hakkında anılan olaydan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan görülen söz konusu davanın iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

II- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan 03.12.2008 tarihli ekspertiz raporunun, Cumhuriyet Başsavcılıkları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik hükümleri uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopiye dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

III- 5237 sayılı TCK.nun 54. maddesinde iyiniyetli üçüncü kişilere ait eşyanın müsadere edilemeyeceği belirtilmekle, dosya kapsamından suça konu silahın bir evden çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında, silahın ruhsatlı olup olmadığı tespit edilip, ruhsatlı ise sahibine iadesine karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 31.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4719
Karar No: 2018/1060
Karar Tarihi: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4719 E.  ,  2018/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 01/06/2009 gününde verilen dilekçe ile mala zarar verme eylemi nedeniyle haksız eylemden kaynaklı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Tebligat Kanunu'nun 10. Maddesine, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasa ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı yasa ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği "ve" adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır.

Dosyanın incelenmesinden, davalılar ... ve ...’a gerekçeli karar ve davacıya ait temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükümlerine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçen davalıların adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmadan iade adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükümlerine de uymayan şekilde usulsüz tebligat yapılması doğru bulunmamıştır. Öncelikle davalıların adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi araştırılıp bu adrese normal tebligat çıkarılması, bu tebligatların iadesi halinde ise mernis şerhi verilerek Tebligat Kanunu 21/2 maddesi uyarınca tebligat yapılmak üzere davalılardan ... ve ...’a usulüne uygun tebliği sağlandıktan ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15085
Karar No: 2012/32387
Karar Tarihi: 08.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/15085 E.  ,  2012/32387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırıkkale İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ilama dayalı olarak yapılan  takibe karşı borçlu belediye başkanlığının, belediyeye ait aracın haczedilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, mahcuzun kamu hizmetinde kullanılan araçlardan olduğu gerekçesi ile şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesinde; "Belediyenin kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim, harç gelirleri haczedilemez" düzenlemesine yer verilmiştir. Bu maddeye göre belediyenin haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde fiilen kullanılması zorunludur. Belediye meclis kararı ile kamu hizmetine tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi yoktur.

Somut olayda, şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı yönünde bir araştırma yapılmadığı görülmektedir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan kurala göre gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak şikayete konu aracın fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.