erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/8667
Karar No: 2012/1195
Karar Tarihi: 14.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8667 E.  ,  2012/1195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

... Ticaret Sicili Memurluğunun 25.01.2010 tarih ve 10472 sayılı yazısı ve eki 08.01.2008 tarih ve 6972 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 630-640 sayfalarına göre borçlu ... Kireç Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ni Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın üç yıl süre ile şirket ünvanı altında atacağı imza ile şirket temsil ve ilzam ettiğinin, sanıklar ... ve ...'ın şirketi temsil yetkilerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçeyle isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

A- Borçlu şirket hakkında 12.10.2009 tarihli takip talebinden çok kısa bir süre sonra 26.10.2009 tarihinde borçlu şirkete ait Beykoz İlçesi İshaklı Köyü 25, 26, 28 ve 32 parsel sayılı taşınmazların, 28.10.2009 tarihinde maden ruhsatının ve 27.11.2009 ve 30.11.2009 tarihlerinde de borçlu şirkete ait araçların satışının yapıldığı ve şikayetin de 14.12.2009 tarihli olduğu dikkate alındığında söz konusu satış işlemine ait satış sözleşmeleri getirtilmeden, satın alanlar ile borçlu şirket ortakları arasında yakın akrabalık veya yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve en önemlisi de Beykoz Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2010/132, 133 ve 134 esas sayılı dava dosyaları getirtilip, suça konu tasarrufların iptaline ilişkin olduklarının saptanması halinde sonucunun beklenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

B- Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen ve aynı suçtan dolayı ... 9. İcra Mahkemesinin 2009/514 esas, 2011/9 karar ve 2009/515 esas, 2010/468 karar sayılı dosyalarından da şikayette bulunulduğu anlaşılan bu dosyaların birleştirilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/34605
Karar No: 2017/6891
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34605 E.  ,  2017/6891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/9955
Karar No: 2017/5956
Karar Tarihi: 18.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/9955 E.  ,  2017/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi,gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ... 1 Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/291E, 2013/556K sayılı ilamı ile müvekkiline ait ayıplı aracın geri alınarak, satım bedelinin 1.7.2011 tarihinden itibaren ticari faiz ile birlikte davalıdan alınarak müvekkiline verilmesine hükmedildiğini, kararın kesinleştiğini, davalı şirket elinde bulunan aracın mülkiyeti müvekkili üzerinde bulunduğu için 2011/2’den 2015/1 dönemine kadar motorlu taşıt vergilerinin müvekkilince ödendiğini, ödenen motorlu taşıt vergi borcunun tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını, davalı tarafından yapılan itirazın haksız olduğunu belirterek icra dosyasındaki itirazın iptali ile davalı aleyhine %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın kullandığı ve faydalandığı araç ile ilgili yasal olarak vergi dairesine ödeme zorunda bulunduğu taşıt vergisini müvekkilinden talep etmesinin 197 sayılı Motorlu Taşıt Vergi kanununa göre mümkün ve yasal olmadığını, kabul anlamını taşımamak kaydı ile ancak mahkeme kararının kesinleşmiş olduğu, Yargıtay onama ilam tarihi olan 11.11.2014 tarihinden sonraki 2015 dönemi bandrol ücretlerini talep edebileceğini savunarak davanın reddi ile %20’den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından ödenen belli dönem motorlu taşıtlar vergilerinin rücuen tahsili talebinin başkasına ait bir borcu yerine getiren kişinin malvarlığında meydana gelen kaybı gidermeye yönelen tazminat niteliğinde bir talep hakkı olduğu, davacının malvarlığındaki eksilmenin ödeme tarihinde gerçekleştiği, asıl alacak miktarının likit bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile asıl alacağın % 20'si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, reddedilen bölüm yönünden davacının kötü niyeti ispatlanmadığından davalı yararına haksız takip tazminatı takdirine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

SONUÇ;Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10736
Karar No: 2014/12548
Karar Tarihi: 10.12.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/10736 E.  ,  2014/12548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM : Atılı suçlardan mahkumiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 50/2. maddesine göre suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği dikkate alınmadan, hakaret suçu nedeniyle adli para cezası seçeneğine rağmen tercih edilerek verilen hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 10/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7586
Karar No: 2017/8571
Karar Tarihi: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/7586 E.  ,  2017/8571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Borçlu şirket hakkında sanık tarafından şikayetten önce 19.04.2013 tarihinde İstanbul Anadolu 14. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/708 Esas sayılı dosyası ile iflasın ertelenmesi davasının açıldığı ve mahkemece 13.08.2013 günü itibariyle iflas erteleme talebinin reddi ile borçlu şirketin iflasına karar verildiği anlaşıldığından sanığın üzerine atılı ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun unsurları itibariyle oluşmaması sebebiyle beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/942
Karar No: 2025/1163
Karar Tarihi: 24.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2025/942 E.  ,  2025/1163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/659 Esas, 2024/1904 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

SAYISI : 2022/823 E., 2022/748 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin kimlik bilgilerinin ele geçirilerek şirket ortağı ve müdürü yapıldığını, bu hususun Vergi Dairesi Müdürlüğünün bildirimi ile öğrenildiğini ileri sürerek müvekilinin şirket ortağı ve müdürü olmadığının tespiti ile davalı ... tarafından konulan haciz ve blokelerin kaldırılmasını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu şirketin ödenmeyen vergi borçlarından sorumlu tutulmasında hukuka aykırı bir durum bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Vergi Dairesi yönünden dosyanın tefriki ile eldeki davanın esas numarasını aldığı, davacı adına tahakkuk ettirilen vergi borcu nedeniyle doğan uyuşmazlığın adli yargıda görülemeyeceği, Vergi Mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın yargı yoluna ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, vergi borcu bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/39010
Karar No: 2017/43414
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39010 E.  ,  2017/43414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/8668
Karar No: 2012/1196
Karar Tarihi: 14.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8668 E.  ,  2012/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İCRA MAHKEMESİ

Alacaklıyı zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... haklarında verilen hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

... Ticaret Sicili Memurluğunun 25.01.2010 tarih ve 10472 sayılı yazısı ve eki 08.01.2008 tarih ve 6972 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin 630-640 sayfalarına göre borçlu Orkisan Kireç Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ni Yönetim Kurulu Başkanı ...'ın üç yıl süre ile şirket ünvanı altında atacağı imza ile şirket temsil ve ilzam ettiğinin, sanıklar ... ve ...'ın şirketi temsil yetkilerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre sonucu itibariyle doğru olan hükmün bu gerekçeyle isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesi sonunda;

A-Borçlu şirket hakkında 12.10.2009 tarihli takip talebinden çok kısa bir süre sonra 26.10.2009 tarihinde borçlu şirkete ait Beykoz İlçesi İshaklı Köyü 25, 26, 28 ve 32 parsel

sayılı taşınmazların, 28.10.2009 tarihinde maden ruhsatının ve 27.11.2009 ve 30.11.2009 tarihlerinde de borçlu şirkete ait araçların satışının yapıldığı ve şikayetin de 14.12.2009 tarihli olduğu dikkate alındığında söz konusu satış işlemine ait satış sözleşmeleri getirtilmeden, satın alanlar ile borçlu şirket ortakları arasında yakın akrabalık veya yakın arkadaşlık ilişkisi bulunup bulunmadığı araştırılmadan ve en önemlisi de Beykoz Asliye 2. Hukuk Mahkemesinin 2010/132, 133 ve 134 Esas sayılı dava dosyaları getirtilip, suça konu tasarrufların iptaline ilişkin olduklarının saptanması halinde sonucunun beklenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

B- Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen ve aynı suçtan dolayı ... 9. İcra Mahkemesinin 2009/515 esas, 2010/468 karar ve 2009/516 esas, 2011/10 karar sayılı dosyalarından da şikayette bulunulduğu anlaşılan bu dosyaların birleştirilerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

İsabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün kısmen istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2014/20540
Karar No: 2015/21461
Karar Tarihi: 04.11.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/20540 E.  ,  2015/21461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/109508

MAHKEMESİ : Mersin 1.Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/265 (E) ve 2013/12 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, kaçakçılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kaçakçılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddiası ile açılan davanın yargılaması sonucunda, atılı her iki suçtan da beraat kararı verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Mersin Gümrük Müdürlüğü'nde sanığın yetkilisi olduğu E. H. İth. İhr. Kuyum. Pet. İnş. Mak. Tek. San. ve Tic. Ltd. Şti. adına işlem gören 23.04.2012 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamesi ile 1593 kap asma kilit ve 20 kap silindir (barel) beyan edildiği, muayene memurunca yapılan tespitte, asma kilit türü eşyanın 1413 kap, silindir (barel) türü eşyanın ise 200 kap olduğunun belirlendiği, muayene sonucunda tespit edilen toplam kap adetinin beyana uygun olmasına karşın asma kilit türü eşyanın 180 kap eksik, silindir (barel) türü eşyanın ise 180 kap fazla olduğu, her kapta 10 kutu, her kutuda da 12 adet bulunduğundan, toplamda 21600 adet silindirin (barel) eksik beyan edildiği, Çin menşeli bu eşyanın adedinin 0,74 USD anti-damping vergisine tabi olduğu, ayrıca 13.01.2011 tarih ve 27814 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2011/2 sayılı “İthalatta Gözetim Uygulamasına İlişkin Tebliğ” gereğince CIF 15 USD/Kg. altında kıymeti olan eşyanın ithalatında “gözetim belgesi” ibrazı gerektiği, sanık tarafından Gümrük İdaresine sunulan dilekçe ile siparişleri dışında fazla gelen 180 kap silindirin (barel) mahrecine iadesi talep edilmiş ise de, yine dilekçe kapsamına göre, bu istemin, beyana aykırı durumun gümrük idaresince tespitinden sonra yapıldığı, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 63. maddesi uyarınca "tescilin bağlayıcı olduğu ve beyan sahibine eşyanın muayene edileceğinin bildirilmesinden ya da beyandaki bilgilerin yanlış olduğunun idarece tespitinden sonra beyannamede düzeltme yapılamayacağı", tüm bu hususlar karşısında; sanığın eksik vergi ödemek amacıyla tarife saptırması yapmak suretiyle dava konusu eşyayı ithale teşebbüs ettiği, bu şekilde atılı suçların sübuta erdiği gözetilerek cezalandırılması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/19762
Karar No: 2014/10624
Karar Tarihi: 28.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/19762 E.  ,  2014/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2012/44720

MAHKEMESİ : Sincan Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2011

NUMARASI : 2011/52 (E) ve 2011/310 (K)

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hükümlü olarak Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda bulunan suça sürüklenen çocuğun, kalmakta olduğu C blok 12 nolu koğuşun 4 nolu odasının pencere camını duvara çarptırmak suretiyle kırmaktan ibaret eyleminin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun savunması alındığı tarihte 18 yaşını doldurmuş olduğu ve müdafii talep etmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki müdafii bulundurmadan suça sürüklenen çocuğun savunması alındığına ilişkin 1 nolu bozma düşüncesine, yine 18 yaşını bitirmiş olması nedeniyle sosyal inceleme raporu alınmamış olduğundan tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen iddianamenin 02.02.2011 tarihinde kubul edildiği, kovuşturma aşamasının iddianamenin kabulüyle başladığı ve suça sürüklenen çocuğun 24.01.2011 tarihinde kovuşturma başlamadan önce zararı gidermiş olması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı maddenin 2 fıkrası ile indirim yaparak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/20577
Karar No: 2011/26082
Karar Tarihi: 15.12.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/20577 E.  ,  2011/26082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1734 Sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden önce, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 360.maddesi uyarınca 1734 sayılı yasanın 12.maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürürüldüğü cihetle hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesi uyarınca öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin tamamlanmış olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 15.12.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.