erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/17012
Karar No: 2009/3639
Karar Tarihi: 01.04.2009

**11. Ceza Dairesi         2008/17012 E.  ,  2009/3639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine ilişkin

Sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen "..." ile "... Ltd. Şti" haklarında düzenlendiği anlaşılan vergi tekniği raporlarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilip, anılan kişi ve şirket yetkilileri ile hakkındaki vergi tekniği raporu dosyaya celbedilen "... Ltd. Şti." yetkilileri hakkında dava açılmış olup olmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, dava dosyaları celp ile incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delilleRin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve gerektiğinde suça konu faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri ile faturayı düzenleyenlere faturaya konu malların girişinin olup olmadığı dikkate alınarak defter-belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılıp, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek fatura miktarları paraların nakit olarak elden ödenmesinin ticari teamüle ve belgeleme gereksinimine uygun bulunup bulunmadığı da tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile vergi mahkemesinde açtığı davaları kazandığından bahisle yazılı şekilde tüm vergi dönemleriyle ilgili beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/26387
Karar No: 2014/3598
Karar Tarihi: 24.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26387 E.  ,  2014/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası temyiz incelemesi için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HUMK.md.445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir.Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.02.2014 (Pzt.)
Esas No: 2015/5328
Karar No: 2016/3897
Karar Tarihi: 24.03.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/5328 E.  ,  2016/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/04/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava kurum zararı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının .. olarak görev yaptığı dönemde 5018 ve 4734 sayılı Kanun hükümlerine aykırı olarak bütçede konu ile ilgili ödenek olmadığı halde bir turizm fuarına ilişkin katılım sözleşmesini imzaladığını, böylece temsilcisi olduğu kurumu mali sorumluluk altına soktuğunu, yapılan teftiş sonucu bu harcamanın kamu zararı oluşturduğunun tespit edildiğini belirterek zararın tazminini istemiştir.

Davalı, fuara katılım sözleşmesini valinin talimatı ile imzaladığını, davacı idarenin fatura bedelini ödemeyi geciktirerek zararın artmasına neden olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davalının herhangi bir ödenek olmadığı halde harcama gerektirir sözleşme imzaladığı ve kurum zararına yol açtığı gerekçesiyle istem kabul edilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının .. olarak görev yaptığı dönemde İstanbul'da düzenlenen bir turizm fuarına katılım sözleşmesini imzaladığı anlaşılmaktadır. Benzeri fuarlarda .. ilinin daha önce de bir çok kez temsil edildiği ve .. düzenlenmesi planlanan başka fuarların tanıtımı açısından faydalı olacağı düşüncesiyle katılım kararı alındığı görülmektedir. .. gibi önemli bir turizm kentinde görev yapan davalının anılan faydaları gözeterek fuara katılma kararı alması doğaldır. Fuara katılımın süreli olduğu ve sözleşmenin fuarın başlamasından bir kaç gün önce imzalandığı anlaşılmaktadır. Fuara katılımın sağlandığı ve bedeli ödenen hizmetin karşılığının alındığı konusunda da bir uyuşmazlık yoktur. Açıklanan olgular gözetildiğinde gerçek anlamda bir kamu zararından söz edilemez. Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken olaya uygun olmayan gerekçelerle davanın kübulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8452
Karar No: 2006/12492
Karar Tarihi: 14.11.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8452 E.  ,  2006/12492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... ile davalı ... vs. aralarındaki istihkak davası hakkında Bakırköy 2. İcra Mahkemesinden verilen 17.05.2005 ... ve 820-624 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 ... ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.857.84 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 1.278.00 YTL’dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine ,İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 14/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4171
Karar No: 2020/13737
Karar Tarihi: 16.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/4171 E.  ,  2020/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve bilişim sistemini engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/02/2020 gün ve 2020/130 E. 2020/150 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 16/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13246
Karar No: 2024/5359
Karar Tarihi: 02.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/13246 E.  ,  2024/5359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/99 E., 2016/443 K.

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlâli, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 09.02.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/7770
Karar No: 2014/11720
Karar Tarihi: 24.10.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/7770 E.  ,  2014/11720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2012/871-2014/10

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.12.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı N.. Ç.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı N.. Ç.. temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalının 452 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava konusu 572 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Paydaşlığın (ortaklığın) satış suretiyle giderilmesine ilişkin davalarda taşınmaz üzerinde bulunan bina, ağaç v.s. gibi bütünleyici parçaların (muhdesat) kime ait olduğu konusunda uyuşmazlık olup da bunlar üzerinde bazı paydaşların (ortaklar) hak iddia etmeleri ve öncelikle bu uyuşmazlığın giderilmesini istemeleri halinde o paydaşa görevli mahkemede dava açmak üzere HMK'nın 165. maddesi uyarınca uygun bir süre verilmelidir.

Mahkemece verilen süre içerisinde dava açıldığı takdirde sonucunun beklenmesi, açılmadığı takdirde o konuda uyuşmazlık yokmuş gibi davaya devam edilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; davalı 572 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın kendisine ait olduğunu bildirmiş, mahkemece davalıya muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açması için 12.11.2013 tarihli celsede 2 haftalık kesin süre verilmiş, davalı tarafından 25.11.2013 tarihinde süresinde Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/496 Esas sayılı dosyasında muhdesatın aidiyetinin tespiti davası açtığı UYAP kayıtlarından anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkin bu davanın bekletici mesele yapılması ve satış bedelinin bu davanın sonucuna göre dağıtılması gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle 452 parsel sayılı taşınmaza ilişkin hüküm sonucunun ONANMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 25.20 TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 2. bentte yazılı nedenle 572 parsele ilişkin hüküm sonucunun BOZULMASINA, 24.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4614
Karar No: 2016/4464
Karar Tarihi: 17.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4614 E.  ,  2016/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılı suç tarihinin, 25.11.2005 olarak mahallinde mahkemesince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

213 sayılı Vergi Usul Yasasına muhalefet suçundan sanık ...’ın bozmaya uyularak yapılan yargılaması sonunda: mahkumiyetine dair ....Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2013 gün, 2012/85 Esas, 2013/12 Karar sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafisi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama isteyen 04.07.2014 tarihli tebliğnamesi ile daireye gönderilmekle, incelenerek gereği görüşüldü:

213 sayılı Yasa'nın 139. maddesine göre vergi incelemesinin işyerinde yapılması gerektiği, ticari faaliyetine devam ettiği anlaşılan sanığa vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için tebligat yapıldığı anlaşılmakla, hesapların dairede incelenmesine imkan veren istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesini dosyaya ibrazının istenmesi aksi takdirde, yapılan tebligatın hukuki geçerliliğinin bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı; sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/8245
Karar No: 2006/6470
Karar Tarihi: 13.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/8245 E.  ,  2006/6470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek.Av. .... ile davalılar 1- ... vek.Av. ... 2- ... aralarındaki istihkak davası hakkında Çorlu İcra Mahkemesinden verilen 05.12.2005 gün ve 413-440 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tesbit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır.

2004 yılında bu parasal sınır 2.570.000.000 TL. (2.570 YTL.) olarak uygulanmıştır. Öte yandan 28.11.2004 gün ve 25654 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2005 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı % 11,2 olarak öngörülmüştür. Buna göre, 2005 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.850.00 YTL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, temyiz konusu dava değeri 2.000 YTL.dir.

Bu durumda hüküm kesin nitelik taşıdığından temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıdaki nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, İİK'nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca 13.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13223
Karar No: 2015/37
Karar Tarihi: 19.01.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/13223 E.  ,  2015/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 122 ada 15 parsel sayılı 8.880,73 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 18.02.2014 tarihli duruşmada verilen kesin süre içerisinde davacının keşif için gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığından bahisle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Mahkemece daha önce de keşif kararları verilmiş, bu kararlar uyarınca davacı tarafça keşif ücretleri yatırılmış ancak keşif günlerinde davacı tarafın kusuru olmayan sebeplerle keşfin yapılamadığına dair tutanaklar tutulduğu görülmüştür. 5 yıl aradan sonra artan keşif giderleri gerekçe gösterilerek yeniden keşif gideri istenmesi adil yargılanma ve devlete güven ilkeleriyle bağdaşmaz. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinde; taraflardan her birinin dava harcını, dinlenmesini talep ettiği tanık ve bilirkişi ücretini ve diğer yargılama giderlerini karşılamak zorunda olduğu, davacının hakim tarafından belirlenecek süre içinde gerekli giderleri mahkeme veznesine yatırmadığı takdirde, onunla ilgili delillere dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı, bu Kanun gereğince re'sen yapılması gereken soruşturma ve tebligat işlemleri için zaruri giderlerin, ileride haksız çıkacak taraftan alınmak üzere bütçeye konulan ödenekten karşılanacağı hükmü düzenlenmiştir. Hal böyle olunca; davacının, kararlaştırılan keşiflerin yapılamamasında atfedilebilecek bir kusuru bulunmamasına göre, 18.02.2014 tarihli duruşma ara kararıyla hüküm altına alınan keşif giderlerinden eksik olan kısmın gerektiğinde ileride haksız çıkan taraftan alınmak üzere suç üstü ödeneğinden karşılanmak üzere keşif ara kararı verilmesi gerekirken, keşif gideri eksik kaldığından bahisle yeniden keşif ücreti istenilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine,

19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/1182
Karar No: 2014/5129
Karar Tarihi: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1182 E.  ,  2014/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.10.03.2014 (Pzt.)