erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/29212
Karar No: 2020/10465
Karar Tarihi: 22.10.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/29212 E.  ,  2020/10465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Resmi belgede sahtecilik suçundan TCK'nın 204/1, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK'nın 158/1-f-son, 35, 52/2-4, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, daha önceden katılanın işyerinden boş olarak çalınan B6688485 nolu çeki, 15/01/2009 keşide tarihli ve 4.500 TL tutarlı olarak doldurulmuş ve arkası da... isimli kişi ve sanık tarafından cirolanmış şekilde tahsil amacıyla bankaya ibraz ettiğinin iddia edildiği somut olayda, sanığın alınan savunmasında kendisinin ikinci el elektronik eşya satan dükkanının olduğunu, bahse konu çeki bu işyerine gelip giden... isimli kişiye sattığı mallar karşılığında aldığını, sahte olduğunu bilmediği için tahsil etmeye çalıştığını, ... isimli kişiye çek üzerindeki 0535...... nolu telefon üzerinden ulaştığında Ağrı ilinde olduğunu söyleyerek kendisi ile görüşmek istemediğini savunması, çek üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesinde de tanzim yazıları ve keşideci imzası ile... cirosuna ilişkin yazı ve imzaların sanığın el ürünü olmadığının ortaya çıkması, sanığın savunmasında belirttiği... ismi ve 0535 337 46 18 nolu telefon numarasına ilişkin dosya kapsamında herhangi bir araştırma yapılmamış olması, ayrıca UYAP'ta yapılan sorgulamada Ağrı nüfusuna kayıtlı... isimli kişinin sahte çek eylemi nedeniyle Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/75 esas 2014/329 karar sayılı dosyasında yargılanıp mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, sanığın savunmasında belirttiği isim ve telefon numarasının araştırılması, yukarıda belirtilen kişinin sanığın savunmasında belirttiği kişi olup olmadığına ilişkin teşhis işlemi yaptırılması, gerektiğinde adı geçenin imza-yazı örnekleri temin edilerek çek üzerindeki imza-yazılarla karşılaştırılması amacıyla bilirkişi incelemesi yaptırılması, ayrıca sahte çeki bankaya ibraz etme eyleminin de somut olayda dolandırıcılık suçuna ne suretle vücut verdiğinin hüküm yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/25040
Karar No: 2013/22388
Karar Tarihi: 01.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/25040 E.  ,  2013/22388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Adana 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.07.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından tazminat miktarları ve nafaka yönünden; davalı tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 01.10.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı A.Ç.ile vekili Av. O.E. geldiler. Karşı taraf temyiz eden M.Ç. ile vekili gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kocanın davası Türk Medeni Kanununun 161. ve 163. maddelerinde düzenlenen zina ve haysiyetsiz yaşam hukuksal sebebine dayalıdır. Son oturumda davacı koca vekili açmış oldukları boşanma davasının zina ve haysiyetsiz yaşam hukuki sebebine dayalı olduğunu açıkça ifade etmiştir. Evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedenine dayalı (TMK md.166) bir davası bulunmamaktadır. Münhasıran özel boşanma sebebine dayalı olarak açılan bir boşanma davasında genel boşanma sebebine (TMK.md. 166/1) dayalı olarak karar verilmesi mümkün değildir. Zira hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. (HMK.md.26/1). Davacı kocanın delillerinin zina ve haysiyetsiz yaşam nedenine dayalı dava çerçevesinde değerlendirilerek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamına göre boşanmanın fer'ilerine yönelik diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 990.000 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 01.10.2013 (Salı)
Esas No: 2014/5025
Karar No: 2015/15313
Karar Tarihi: 26.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/5025 E.  ,  2015/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

Davacılarile davalı . aralarındaki parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin tahsili davasına dair Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.12.2012 günlü ve 2011/542-2012/491 sayılı hükmün bozulması hakkında Dairece verilen 16.12.2013 günlü ve 2013/18542-2013/17946 sayılı ilama karşı davacılar vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda; 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 7. madde hükmü uyarınca yeniden değerlendirme yapılması gerektiği belirtilerek mahkeme kararının Dairemizce bozulmasına karar verilmiş ise de; 13.03.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 14.09.2015 tarihinde yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 günlü 2013/95 Esas, 2014/176 Karar sayılı kararı ile Geçici 7. maddenin iptaline karar verildiğinden ve dava konusu taşınmazla ilgili olarak 1987 yılında yapılan kamulaştırma ile ilgili davacılara veya murislerine kamulaştırma evrakının yöntemince tebliğ edilmediği, çekişmesiz kamulaştırma bedelinin davacılara veya murislerine ödendiğine ilişkin bilgi ve belge ibraz edilemediği dolayısıyla dava edilen paylar yönünden kamulaştırma işlemlerinin tamamlanmadığı, 17.maddeye göre tescil davasının o tarihte ölü olan muris aleyhine açılıp neticelendirildiğinden idare adına tescil şartlarının da oluşmadığı ve davacının dava açmakta haklı olduğu bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 16.12.2013 gün ve 2013/18542 Esas 2013/17946 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda,

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı. E.E
Esas No: 2016/7732
Karar No: 2017/700
Karar Tarihi: 15.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/7732 E.  ,  2017/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davasının düşmesi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 15.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4972
Karar No: 2021/1014
Karar Tarihi: 03.02.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/4972 E.  ,  2021/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkek tarafından açılan boşanma davası sonucunda 14.3.2012 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli kararı, aradan sekiz yılı aşkın süre geçtikten sonra 2020 yılında tebliğe çıkartılmış, 30.06.2020 tarihinde davalı kadına tebliğ edilmesi üzerine, davalı süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir. Davalı, temyiz dilekçesinde, karardan sonra ortak yaşamın devam ettiğini ileri sürmüştür. Kararın sekiz yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, davalı kadının birlikte ortak yaşamı devam ettirdiklerine yönelik iddiasının ciddiye alınıp üzerinde durulmasını gerektirir. Ortak yaşamın devamına karşın kararın tebliğe çıkarılması ise Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralı ile bağdaşmaz ve "Hakkın kötüye kullanılması" niteliğinde olacaktır. Türk Medeni Kanunu'nun 2/2. maddesinde belirtildiği gibi bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz. Bu bakımdan davalı kadının bu iddiası davacı erkeğin boşanma iradesinde samimi olup olmadığı ve hakkın kötüye kullanılıp kullanılmadığı yönünden önemlidir. O halde, karardan sonra tarafların ortak yaşamına devam edip birbirlerine atfedilebilecek kusurlu davranışları affedip en azından hoşgörüyle karşılayıp karşılamadıkları ve dolayısıyla tarafların bu yönde göstereceği deliller toplanarak yukarıdaki açıklamalar ışığında değerlendirilip ve ulaşılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekir. Açıklanan sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2021 (Çrş.)
Esas No: 2010/9310
Karar No: 2010/22139
Karar Tarihi: 05.10.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/9310 E.  ,  2010/22139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Söke İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2010

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 05.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/393
Karar No: 2015/1238
Karar Tarihi: 05.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/393 E.  ,  2015/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Dosya kapsamına göre; sanığın eline geçirdiği ekmek bıçağı ile mağduru sağ lomber bölgesinden iki isabetle her ikisi de batına nafiz biçimde, kolon yaralanmasına yol açacak ve hayatını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte dikkate alınarak, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, makul bir ceza tayini yerine 9 yıl hapis cezasına hükmolunarak eksik ceza tayini, sonuç ceza değişmeyeceği için bozma sebebi sayılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'ın mağdur ..'ı kasten öldürmeye teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, haksız tahrikin varlığına, ceza miktarının fazlalığına, TCK'nun 50 ve 51. maddelerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, Cumhuriyet Savcısının gönüllü vazgeçmenin ve haksız tahrikin varlığına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına ilişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderine mahsus bölümünde yer alan ve sanıktan tahsiline karar verilen toplam 611,00 TL müdafii ücretinden ibaret yargılama giderinin hükümden çıkartılmasına ve toplam " 810,25 TL" olarak tesbit olunan miktarın " 199,25 TL" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 05/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/24715
Karar No: 2017/30287
Karar Tarihi: 20.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/24715 E.  ,  2017/30287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde şoför olarak çalışırken, iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak hafta tatili ücreti talebinin reddi ve diğer taleplerin kabulüne ilişkin olarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili kanuni süresi içerisinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağının hesaplanması konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacı mal dağıtım şoförü olarak çalışmış olup, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 08.00-20.00 saatleri arası 1,5 saat ara ile haftada 18 saat fazla mesai yaptığının kabulüyle talep konusu fazla mesai ücreti hesaplanmıştır. Davacı tanklarından ... “Şoförler olarak sabah saat 08:00'de şirkette oluyorduk Genellikle davacı ilçelere çalıştığı için yaz aylarında bir kere yükleme yapıp dağıttıktan sonra saat 12:00 13:00 gibi gelip ikinci yükleme yapıldıktan sonra gece saat 21 - 22 veya 19:00'da geliyordu. İşin durumuna göre değişiyordu. Bunun ortalaması 21-22:00 gibiydi. Kış aylarında genellikle 3 günde bir ilçelere gidilirdi ve ilçelerden dönüş saat 15:30 - 16:00 civarında gelinip, normalde servis beklenildiğinden 18'de işten ayrılıyorduk. Bazen de kış dönemi Cüneyt Bey ile konuşup daha erken ayrıldığımız oluyordu. Yaz dönemi Nisan Mayıs gibi başlar, Ekim sonu gibi sona ererdi. “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Bu beyan karşısında Mahkemece davacının fazla mesai ücreti hesaplanırken bu tanık beyanı dikkate alınarak çalışma saatleri yaz ve kış dönemi olarak ayrı ayrı belirlenmelidir. Hatalı bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7128
Karar No: 2017/3208
Karar Tarihi: 27.03.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/7128 E.  ,  2017/3208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan hükme özgülenmiştir.

Yüzüne karşı usulüne uygun tefhim edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 5.2.2015 tarihinde temyiz eden sanığın eski hale getirme ve temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/9823
Karar No: 2017/779
Karar Tarihi: 16.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/9823 E.  ,  2017/779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkumiyet (iki kez), temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 16.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7993
Karar No: 2022/14100
Karar Tarihi: 06.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/7993 E.  ,  2022/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Uzlaşmanın sağlanamaması halinde; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22525
Karar No: 2022/7947
Karar Tarihi: 20.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22525 E.  ,  2022/7947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun müştekiye yönelik hırsızlık suçundan neticeten 4660 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4660 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından ".. sonuç olarak 4660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... suça sürüklenen çocuğun cezasının 4660 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6165
Karar No: 2019/16481
Karar Tarihi: 23.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6165 E.  ,  2019/16481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ . HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 23/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.