erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/16216
Karar No: 2009/24706
Karar Tarihi: 10.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16216 E.  ,  2009/24706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda; Çeşme Noterliği'nin 18 Eylül 2008 tarih ve 10935 yevmiye nolu düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayanarak takip başlatılmıştır. Söz konusu sözleşmede her iki tarafa da edimler yüklenildiğinden ve bu edimlerin yerine getirilmesi halinde ücretin ödeneceği öngörüldüğünden dayanak belge kayıtsız şartsız borç ikrarını içermemektedir. Bu durumda İİK’nun 68. maddesinde yazılı bir belgenin varlığından söz edilemez. Borçlu tarafından borcun kabulü de söz konusu olmadığından alacağın varlığı yargılamayı gerektirir. Mahkemece itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine kabulü isabetsizdir.

Öte yandan kabule göre de; İİK’nun 68/son maddesi gereğince, itirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %40’tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir. Gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi gereği yapılan takip neticesinde, borçlunun, alacaklı tarafından kendisine tapuda devredilmiş herhangi bir gayrimenkul bulunmadığına ilişkin itirazı sonucu, alacaklının istemi üzerine mahkemece verilen karar, esasa ilişkin nedenlerle kabul kapsamında kalmadığından, mahkemece borçlu aleyhine %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5231
Karar No: 2016/993
Karar Tarihi: 28.03.2016

**10. Ceza Dairesi         2014/5231 E.  ,  2016/993 K.**

**"İçtihat Metni"**

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Suç Tarihi : 18/08/2011

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenlerin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesinin 8. fıkrası uyarınca adli para cezası hesaplanırken, cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden, TCK'nın 192. maddesinin 3. fıkrası uyarınca yapılan indirimle belirlenen 50 gün para cezasının 1000 TL adli para cezasına dönüştürülmesi ve aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle 13 TL fazla para cezasına hükmedilmesi,

2- Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA; ancak bu durumların yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

1- a) Hüküm fıkrasından 3. paragrafın çıkarılması,

b) Hüküm fıkrasının TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasıyla ilgili 4. paragrafında yer alan "833 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA", ibaresinin çıkarılarak yerine, "41 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALINDIRILMASINA; TCK'nın 52. maddesi gereğince, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak günlüğü takdiren 20 TL'den sanık hakkındaki adli para cezasının 820 TL olarak belirlenmesine", ibaresinin yazılması

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9364
Karar No: 2012/12639
Karar Tarihi: 10.09.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9364 E.  ,  2012/12639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalının kendisi aleyhine senede dayalı takip başlattığını, davalı ile bir süre dost hayatı yaşadıklarını, davalının kendisinden ayrılmasın diye senet imzalattırdığını, senet bedelini ödediği halde davalının senedi iade etmediğini, kaldı ki senedin yetki yeri ve borcun sebebini göstermemesi nedeniyle bono vasfında olmadığını belirterek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının ödeme yapmadığını, tanık dinlenilmesine muvafakat etmediğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının ödeme iddiasını dava konusu miktar itibariyle yazılı olarak ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine ve davacının tazminatla sorumluluğuna karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacı, dava dilekçesinin deliller bölümünde “ vesair mahkemece tekdir edilecek takdiri ve yasal deliller” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacı yana iddialarını ispatla ilgili olarak yemin teklif hakkı hatırlatılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2 no.lu bentte belirtilen sebeplerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 10.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10213
Karar No: 2018/6072
Karar Tarihi: 29.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/10213 E.  ,  2018/6072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet veren sanık hakkında, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması talebi doğrultusunda, tayin edilen edilen 2 yıl 6 ay hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş olup, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeme gerekçesi, CMK'nın 231/5. maddesine göre “....hükmolunan ceza iki yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezası ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir” hükmü karşısında isabetli olduğundan tebliğnamede bu yönden bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında, tayin edilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve CMK'nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. bendinin çıkarılarak yerine "Sanığa verilen hapis cezasının sanığın sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesi göz önüne alınarak TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 gün adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 50/4-1-a ve 52/2. maddesi gereğince bir günlüğü taktiren 40,00 TL üzerinden paraya çevrilerek 36.400 TL adli para cezasına çevrilmesine,” ibarelerinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7203
Karar No: 2017/12997
Karar Tarihi: 20.11.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/7203 E.  ,  2017/12997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı kadın dava dilekçesinden sonra verdiği 01.10.2014 tarihli dilekçe ile maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talebinde bulunmuş ve dava dilekçesinde dayanmadığı vakıalara dayanmıştır. Bu dilekçe ıslah dilekçesi olmadığı gibi karşı tarafın açık muvafakatı da yoktur. Bu dilekçede dayanılan vakıalar esas alınarak hüküm kurulamaz. Bu sebeple mahkemece davalı erkeğe gerekçede kusur olarak yüklenen birlik görevlerini yerine getirmeme, evin geçimine katkıda bulunmama ve evi ve eşi ile ilgilenmeme vakıaları davalı erkeğe kusur olarak yüklenemez. Ancak mahkemenin de kabulünde olduğu üzere başka kadınlarla birlikle olan davalı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurludur. Davacı kadının dava dilekçesinden sonra sunduğu dilekçe ile talep ettiği maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talepleri ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.11.2017
Esas No: 2015/10952
Karar No: 2015/8211
Karar Tarihi: 01.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10952 E.  ,  2015/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Caddesi No:... .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise; hükümlünün MERNİS adresinin cezaevi adresi olduğu, hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Beldesi, ... Kavşağı, No:..., .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün cezaevi idaresince alınan beyanına göre cezaevine girmeden önce “... Beldesi, ... Kavşağı, No:..., .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13789
Karar No: 2022/2477
Karar Tarihi: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13789 E.  ,  2022/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun 29/03/2021 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı idarenin ek karara karşı istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Emet Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.03.2021 tarih ve 2018/294 Esas 2020/159 Karar sayılı Ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun; ilk derece mahkemesi'nce 29/03/2021 tarihli Ek karar ile süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı idarenin ek karara karşı istinaf isteminin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine dair verilen karar; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre davalı idare vekiline gerekçeli karar 06/03/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak 24/03/2021 tarihinde süresi geçtikten sonra karar istinaf edildiğinden, istinaf başvurusunun reddine ilişkin olarak ilk derece mahkemesinden verilen ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1276
Karar No: 2020/3367
Karar Tarihi: 04.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1276 E.  ,  2020/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında 18/07/2019 tarihli ek karar ile hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kararın 15 gün içinde temyiz edilebileceği şeklindeki ihtar gözetilerek, temyiz talebi süresinde kabul edilerek, 18/07/2019 tarihli mahkemece temyiz talebinin süresinden sonra olduğu gerekçesiyle reddedildiğine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın mahkemece sonuç olarak 3.000,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle, infazın bu belirlenen miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle suça sürüklenen çocuğun 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak; hükümden "Mahkememizce verilen önceki hükümde hesap hatası sonucu sanığa verilen 5 ay hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilerek neticeten 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve bu kararın sadece Suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla; sanığın sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkı gözetilerek NETİCETEN 3.000TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," cümlesinin çıkarılarak yerine "CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan 6.000,00 TL adli para cezasının 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına", cümlesi eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/11592
Karar No: 2014/15957
Karar Tarihi: 10.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11592 E.  ,  2014/15957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Beypazarı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2014/11 Esas,2014/116 Karar

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/11/2012 tarihli karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 19/06/2013 tarihli kararı ile bozulmuştur. Hükmüne uyulan 2013/8276 E., 2013/11412 K. sayılı bozma ilamında, ''Kural olarak çek ödeme vasıtası olup mevcut bir borcun ifası amacıyla verilir. Somut olayda davacı, belirtilen kuralın aksini iddia edip, davalıya kıymetli evrakla avans ödemeleri yaptığını, yapılan ödemeler karşılığında aracın teslim ve devrinin yapılmadığını ileri sürmüştür. Bu durumda davacı yan, iddiasını HUMK.nun 290.maddesi uyarınca yazılı delillerle kanıtlamakla yükümlü olup tanıkla ispat mümkün değildir. Mahkemece bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.'' denilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacının iddiasını yazılı delillerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, delil olarak taraf defterlerine de dayanmıştır. Buna göre mahkemece taraflara ticari defterlerini sunmaları için süre verilip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşim harcın istek halinde iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/13787
Karar No: 2022/2478
Karar Tarihi: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13787 E.  ,  2022/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun 29/03/2021 tarihli ek karar ile istinaf isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı idarenin ek karara karşı istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Emet Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 29.03.2021 tarih ve 2018/317 Esas - 2020/145 Karar sayılı ek kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, ilk derece mahkemesince 29/03/2021 tarihli ek karar ile süresinde olmadığından bahisle reddine karar verilmiş, davalı idarenin ek karara karşı istinaf isteminin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine dair verilen karar; davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere göre; davalı vekiline gerekçeli karar 07/03/2021 tarihinde tebliğ edilmiş, ancak 24/03/2021 tarihinde süresi geçtikten sonra karar istinaf edildiğinden, istinaf başvurusunun reddine ilişkin olarak ilk derece mahkemesinden verilen ek karara karşı yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2360
Karar No: 2013/10108
Karar Tarihi: 17.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2360 E.  ,  2013/10108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, araç alım satımı yapan davalıdan bir araç almak istediğini, bu nedenle alınacak araçla ilgili işlemleri takip için davalıya vekaletname verdiğini, ancak davalıdan araç almadığını, davalı ile aralarında alacak borç ilişkisi doğmadığını, buna rağmen davalının, hakkında 10.000,00 TL lık icra takibi başlattığını, ödeme emrinin kendisine değil, vekiline tebliğ edildiğini, vekili kendisini durumdan haberdar etmediği için icra takibinin kesinleştiğini, senet imzalamadığı halde vekaletle borçlandırıldığını ileri sürerek, icra dosyasından dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 10.000,00 TL lık icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespiti için eldeki davayı açmıştır. Davacının, dava dışı Av. ...'e verdiği 17.06.2004 tarihli vekaletnamede davalıya açıkça 10.000,00 TL borçlu olduğu yazılıdır. Yazılı olan bu belge karşısında davacının, borcunu ödediğini yasal delillerle kanıtlama zorunluluğu vardır. Dosya kapsamından davacının, borcunu ödediğini ispat edemediği anlaşılmaktadır. Ne var ki davacı, dava dilekçesinde “vesair deliller” demek suretiyle yemin deliline dayanmış bulunduğundan davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmelidir. Bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alına 148,50 TL harcın istek halinde iadesine, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.