erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/11760
Karar No: 2014/1497
Karar Tarihi: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11760 E.  ,  2014/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/101807

Mahkemesi : Uşak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 26.01.2012

Numarası : 2010/514 - 2012/39

Suç : Özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etme

Özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçu, 5237 sayılı TCK'nın 134. maddesinde düzenlenmiştir. Özel hayat kavramı; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bir olay ya da bilginin, özel hayat kavramı kapsamına girip girmediği belirlenirken, kişinin toplum içindeki konumu, mesleği, görevi, kamuoyu tarafından tanınıp tanınmadığı, dışa yansıyan davranışları, rıza ve öngörüleri, sosyal ilişkileri, içinde bulunulan fiziki çevrenin özellikleri, müdahalenin derecesi gibi ölçütler göz önüne alınmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında, incelenen dosya kapsamına göre; evli ve iki çocuk sahibi olan sanığın, aynı iş yerinde çalışan ve bir süre duygusal boyutta arkadaşlık ilişkisi içerisinde olduğu katılan ile arkadaşlıklarının son bulması ve aralarında ceza ve hukuk mahkemelerine de yansıyan anlaşmazlıklar çıkması üzerine, bu anlaşmazlıklara ve aralarında yaşadıkları olayların ayrıntılarına ilişkin birbirlerine gönderdikleri elektronik posta içeriklerini birleştirerek, katılanın yakın çevresindeki kişilerin ve görev yaptığı birimdeki amirlerinin, elektronik posta adreslerine göndermesi şeklinde gelişen olayda; sanıkla aralarındaki ilişkinin varlığını ve boyutunu kendisinde saklı tutan katılanın özel yaşam alanı kapsamındaki mahremiyet içeren bilgilerini, onun rızası dışında yayınlayan sanığın eyleminde TCK'nın 134/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan “TCK 134. maddesinde anlatımını bulan suçun oluşabilmesi için kişinin gizli yaşam alanına girerek veya başka suretle başkaları tarafından görülmesi mümkün olmayan bir özel yaşam olayının saptanması ve ya kaydedilmesinin gerektiğinin belirtildiği, sanık ile müşteki arasında aralarındaki bir kısım sorunların tartışıldığı mesaj metinlerinin TCK 134. maddesinde anlatımını bulan özel hayat kapsamındaki olay ve bu olayın kaydedilip ifşası kapsamında olmadığı” şeklindeki gerekçe ile sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/18391
Karar No: 2010/15505
Karar Tarihi: 27.10.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/18391 E.  ,  2010/15505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün müdahilliğine karar verilmesi hukuken geçersiz olup kararı temyiz hakkı vermeyeceğinden hükmü, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki vekilinin vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 27.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5544
Karar No: 2022/6337
Karar Tarihi: 17.05.2022

**10. Ceza Dairesi         2022/5544 E.  ,  2022/6337 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ELAZIĞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Bozmaya uyulduğu,yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanık müdafiinin, mazeret dilekçesi ile belgesini ekleyerek sanığın istirahatli olması, kendisinin ise aynı saatte başka bir mahkemede duruşması olması nedeniyle duruşmanın ertelenmesini talep ettiği halde, duruşmada mazeret hakkında bir değerlendirme yapılmaksızın sanık ve müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,

17/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6193
Karar No: 2018/10392
Karar Tarihi: 07.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/6193 E.  ,  2018/10392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurumun 28.3.2014 tarihli yazı ile ... ilinde faaliyet gösteren bazı eczaneler tarafından 16 kişi adına 17 adet sahte reçetenin kuruma fatura edilmiş olduğu, kendi eczanesi tarafından da 3 adet reçetenin kuruma fatura edildiğinin tespit edildiğini, bu nedenle protokolün 4.3.6. maddesi gereğinde cezai işlem tesis edilerek 3.578,42TL'nin akacaklarından kesildiğinin bildirildiğini, kurumun işleminin yasal olmadığını, kendisine gelen reçeteyi kurum tarafından hazırlanan ve dışarıdan müdahalenin mümkün olmadığı programa girdiğinde programın onay verdiğini, kendisinin bu reçetelerin sahte olmasını bilmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek; işlemin iptali ile 3.578,42TL'nin kesilme tarihinden ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, 3.578,42TL'nin kesinti tarihinden yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davalı ... Başkanlığı'nın 492 sayılı Harçlar Kanunu ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu'nun 36. maddesi hükmüne göre harçtan muaf olmasına göre yasal düzenlemeye aykırı olarak peşin harç ile karar ve ilam harcının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendi hükümden çıkartılarak yerine “Davacı tarafından yapılan 979,25TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacı tarafından yatırılan peşin harcın kararın kesinleşmesinden sonra istem halinde davacıya iadesine” cümlesinin yazılmasına, hüküm fıkrasının 4. bendi hükümden çıkartılarak yerine “Davalı harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına,” cümlesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/16493
Karar No: 2017/345
Karar Tarihi: 23.01.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/16493 E.  ,  2017/345 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 19.01.2000 tarihinde kesinleşen hak sahibine, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

./..

Somut olayda; Mahkemece filli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli görülmemektedir. Mahkeme tarafından sadece davacının en son adresinde boşandığı eşiyle birlikte 2000-2015 yılları arasında birlikte yaşayıp yaşamadıkları hususunda emniyet araştırmasının yapıldığı ancak eski eşin adresinde bu şekilde bir araştırma yapılmadığı görülmekle,Mahkemece yapılacak iş, davacının boşandığı eşinin adresinde de uyuşmazlık konusu dönemde birlikte yaşayıp yaşamadıkları konusunda emniyet araştırması yapılmalı, ayrıca davacı ve boşanılan eşe ait medula sistemindeki kayıtlarda görünen adresleri ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı ve böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.01.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25296
Karar No: 2017/11287
Karar Tarihi: 19.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25296 E.  ,  2017/11287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Avukatlık Kanunu’nun 56/5. maddesi uyarınca avukatın başkasını tevkil yetkisini haiz olduğu bütün vekaletnamelerini kapsayacak şekilde başka bir avukata vekaletname yerine geçecek yetki belgesi verebileceği, bu yetki belgesinin vekaletname hükmünde olduğu, dosyada şikayetçi vekili tarafından iki ayrı avukata yetki belgesi verildiği, bu sebeple şikayetçinin dosyada toplam üç ayrı vekille temsil edildiği gözetildiğinde, vekillerden sadece Avukat ...‘in mazeret beyanında bulunduğu, diğer vekillerin mazeret beyanında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Şikayet hakkının düşürülmesi kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/3045
Karar No: 2019/4846
Karar Tarihi: 17.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3045 E.  ,  2019/4846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada .... 2. Sulh Hukuk ve ..... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

k A R A R

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince, küçüğün .... yapılan sorgulamada ... adresinin; "....." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ise kolluk tarafından küçük ...'un ..... ilçesi, .. köyü 29 numaralı evde ikamet etmediği, babası.....ile beraber "...." ilinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında küçüğün velayetinin annesi ......'a ait olduğu annesinin mernis adresinin; "....." olduğu ayrıca.... Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırmaları sonucunda; küçük ve kayyım adayının güncel mernisleri olan "...." adresinde ikamet etmediklerinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4420
Karar No: 2017/8521
Karar Tarihi: 30.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4420 E.  ,  2017/8521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali ile muris baba üzerinden ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, 2014/19888 E. - 2015/976 K. sayılı bozma ilamına uyma kararı verilmesine rağmen bozma ilamı gereği yerine getirilmeden karar verilmiştir. Dosya kapsamında yer alan davacının murisinin şahsi dosyasında, davacının 19.06.2000 tarihinde eşinden boşandığı, babası olan murisinin 25.10.2003 tarihinde öldüğü, davacının 23.12.2003 tarihli tahsis talebine istinaden 22.11.2003 tarihinden itibaren ölen babası üzerinden 506 sayılı Yasanın 66/A bendine istinaden ölüm aylığı bağlandığı, 04.08.2010 tarihli ... isimli kardeşinin ihbarına istinaden 15.09.2010 tarihli Sosyal Güvenlik Denetmeni raporuna istinaden davacının aylığının 01.11.2010 tarihli karar ile 22.10.2008 tarihinden itibaren kesilerek, davacı adına 22.10.2008 – 22.10.2010 tarihleri arasında yersiz aylık ödemesi çıkartıldığı, yine davacının boşandığı eşinin 13.09.2013 yılında vefat ettiği, davacı ve boşandığı ölen eşinin 2007 yılından itibaren nüfus kayıtlarına göre farklı adreslerde ikamet ettikleri anlaşılmıştır. Bozma ilamından sonra ise davacının ölen eşinin nüfusa kayıtlı adresinde araştırmaya gidilmiş, ancak davacının nüfusa kayıtlı adresinde gerek kolluk vasıtası ile yapılacak araştırma ve gerekse birlikte yaşama olgusunu bilebilecek komşu, komşu işyeri tanıkları resen tespit edilerek dinlemek suretiyle birlikte yaşama olgusunun varlığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konulmamıştır.

Bozma ilamından sonra davacının talebi bozma gereği belirlenmiş, davacı, kurumun maaş iptali işleminin iptali, yeniden aylık bağlanması ve ödenmeyen aylıkların faiziyle ödenmesi taleplerinin olduğunu belirterek talebini açıklamıştır. Davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşama olgusu kabul görse dahi davacının

boşandığı eşinin 13.09.2013 yılında vefat etmesi, davanın ise 27.12.2013 tarihinde açılmasına göre davacının boşandığı eşinin ölüm tarihinden itibaren yeniden aylık bağlanma hakkı kazandığı gözetilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8027
Karar No: 2013/5644
Karar Tarihi: 23.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/8027 E.  ,  2013/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

HÜKÜM : Görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK'nın 18/09/2012 gün ve 2012/420 E. 2012/1771 K. sayılı kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından anılan Kanunun irtikap suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın ... 1. nolu sağlık ocağında çevre sağlık teknisyeni olarak görevli olduğu, suç tarihinde mağdura portör kağıdı düzenlediği, bu işin bedelini soran mağdurdan işlem bedeli olarak 30 TL aldığı, böylece kendinin aktif bir söz ve davranışı olmadan para ödemek isteyen mağdurun hatasından faydalanarak parayı alması şeklinde geliştiği anlaşılan eylemin TCK'nın 250/3. maddesinde yer alan hatadan yararlanarak irtikap suçuna uyduğu ve hükümden sonra TCK'nuna eklenen 250/4. maddesi de nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde görevi kötüye kullanma suçundan mahkümiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Kayden sabıkasız olup, savunması talimatla alınan ve mahkemece görülmeyen sanık hakkında somut gerekçeler gösterilmeden kanundaki soyut ifadeler tekrar edilerek temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini ile TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile O yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9379
Karar No: 2015/12041
Karar Tarihi: 28.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/9379 E.  ,  2015/12041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Sigortalılık başlangıç tarihinin tespiti istemine dair davanın 16.10.2014 tarihinde kısmen kabulünden sonra davalı Kurum ve davacı vekilince süresinde temyiz edildiği, davacı vekilinin 27.11.2014 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği, 12.03.2015 tarihli ek karar ile davanın feragat nedeniyle reddine karar verildiği, ek kararın davalı Kurum vekiline 14.04.2015, davacı vekiline 06.04.2015 tarihinde yöntemince tebliğ edildiği ve ek kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12861
Karar No: 2016/5995
Karar Tarihi: 05.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12861 E.  ,  2016/5995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACILAR : ... vs. Vek Av. ...

DAVALILAR : 1-... Vek. Av. ...

2-... Vek. Av. ...

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacılar ile davalılardan ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere, kanuni gerektirici nedenlerle, temyiz edenin sıfatına, temyiz kapsamı ve nedenlerine göre davacıların tüm temyiz itirazlarının reddine, davalı ... temyiz itirazlarının ise kabulüne,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucu vefatı nedeniyle yakınlarının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı ... Üniversitesi yönünden görevsizlik kararı verilerek, davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; davalı ... tarafından kampüs içinde yemekhane, kafeterya ve çarşı kompleksi inşaası işinin anahtar teslimi götürü bedel sözleşme ile davalı verildiği, müteveffa sigortalının bu şirketin işçisi olarak inşaatta kalıp işinde çalışırken yaklaşık 5 metre yüksekten düşerek vefat ettiği, Başkanlığı tarafından iş kazası olduğunun tespit edildiği, bilirkişi kusur raporunda olayın meydana gelmesinde davalı Ltd. Şti.'nin % 80, müteveffa işçinin % 20 oranında kusurlu olduklarının ve davalı ... kusurunun bulunmadığının belirtildiği, hükme esas hesap raporunda muhtemel yaşama sürelerinin TRH-2010 tablosuna göre tespit edilerek hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Mahkemenin asıl işveren sıfatına sahip olmadığı yönündeki tespiti isabetli ise de, bu davalı yönünden davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacık iş; asıl işveren sıfatı bulunmayan davalı ... olayın meydana gelmesinde bir kusurunun bulunmadığı da dikkate alınarak hakkında açılan davanın husumetten reddine karar verilmesinden ibarettir.

Ayrıca, davacıların maddi zararlarının tespitinde PMF yaşam tablosu yerine Dairemizce kabul görmeyen TRH-2010 yaşam tablosunun hesaplamaya esas alınması doğru bulunmamış ise de, bu husus temyize konu edilmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davacılara yükletilmesine

05.04.2016 ününde oybirliğiyle karar verildi.