erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/617
Karar No: 2024/18831
Karar Tarihi: 19.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/617 E.  ,  2024/18831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1849 E., 2021/803 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/93 E., 2019/45 K.

KATILANLAR : Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı, Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma, Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme

HÜKÜMLER : Her iki suç bakımından da ayrı ayrı 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma, onama, ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatları, başvuruların süreleri, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Katılan Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı vekilinin ve katılan Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı vekilinin silahlı terör örgütüne üye olma suçuna ilişkin temyiz taleplerinin CMK'nın 298/1 maddesi gereğince REDDİNE,

Ret kapsamı dışında kalan suç ve temyiz talepleri ile ilgili olarak temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Katılan Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı vekilinin ve Katılan Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığı Vekilinin Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme suçundan, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının ise silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz istemi yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine dair mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığına dair gerekçelerin karar yerinde dosya kapsamına uygun ve denetime elverişli biçimde gösterildiği anlaşılmakla; Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve Türkiye Cumhuriyeti Cumhurbaşkanlığı vekilinin temyiz istemlerinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ilişkin hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5355
Karar No: 2008/1747
Karar Tarihi: 07.04.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/5355 E.  ,  2008/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç ile davalının malik ve sürücüsü olduğu aracın çarpıştığını, olayda davalının %50 oranında kusurlu olduğunu, sigortalı araçta meydana gelen hasar nedeniyle sigortalısına ödediği 4.642.00 YTL tazminattan, davalının kusur oranına isabet eden 2.321.00 YTL’nin ferileriyle birlikte tahsili için başlatılan ilamsız icra takibinin itiraz sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaliyle takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkillerinin ikametgahı ve kazanın meydana geldiği İskenderun icra daireleri ve mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirerek davanın yetki yönünden ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, HUMK’nun 9. ve 21. maddeleri uyarınca, haksız fiilin meydana geldiği ve davalının ikametgahı olan İskenderun mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle, davanın yetkisizlik nedeniyle reddine kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı borçlu, aleyhindeki icra takibinde borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz etmiştir. Bu durumda mahkemece, İİK’nun 50. maddesi uyarınca, öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenip, takibin yetkili icra dairesinde yapıldığı sonucuna varılırsa davanın esasının incelenmesi, icra dairesinin yetkisiz olduğu anlaşılırsa davanın bu nedenle reddi gerekirken, sadece

mahkemenin yetkisine yönelik itiraz incelenip yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 7.4.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24245
Karar No: 2015/62
Karar Tarihi: 12.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/24245 E.  ,  2015/62 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .. Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

S...Sulh Hukuk Mahkemesince vasi atanması istenen kısıtlı adayının nüfus kayıt örneğine göre “ ... Mah.... Sokak No:1.. İç Kapı No:.. K.../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesi ise,kısıtlı adayı hakkında yapılan zabıta araştırmasına göre “... Mahallesi ...-... ... No:5... .../...” adresinde oturduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerinin “ ... Mah.... Sokak No:.. İç Kapı No:.. ../...” adresi olduğundan bahisle yetksizlik kararı verilmiş ise de zabıta araştırmasına göre kısıtlı adayının “...Mahallesi ...-... ..... No:.. .../...” adresinde vasi adayı ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 12.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/2775
Karar No: 2006/7284
Karar Tarihi: 28.09.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/2775 E.  ,  2006/7284 K.**

**"İçtihat Metni"**

TÜRK MİLLETİ ADINA

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

C.BAŞSAVCILIK NO :2005/52583

Mal beyanında bulunmamaktan sanık ... ’ün yapılan yargılaması sonunda Beraatine dair ÇATALCA İcra Ceza Mahkemesinden verilen 20.12.2005 gün ve 2005/51 esas, 2005/66 karar sayılı hükmün süresi içinde, incelenmesi müşteki vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 19.9.2006 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2006/123 esas, 2006/127 karar ve 25.04.2006 günlü kararında da belirtildiği üzere, disiplin ve tazyik hapsini gerektiren fiiller nedeniyle 01.06.2005 tarihinden sonra verilen her türlü kararın itiraz yasa yoluna tabi olması karşısında, müşteki vekilinin temyiz isteğinin itiraz niteliğinde kabulü ile itiraz merciince karar verilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE 28.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1296
Karar No: 2020/2547
Karar Tarihi: 27.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/1296 E.  ,  2020/2547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...’a yönelik eylemlerinin sübutu kabul ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin, meşru müdafaaya, üst sınırdan haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ve mağdurun birlikte alkol aldıkları sırada, sanığın bir süre önce yanlarından ayrılan ağabeyi hakkında küfürlü konuşmaya başladığı, mağdurun ise sanığın ağabeyi hakkında küfürlü konuşmasına tepki gösterdiği ve sanığa küfrettiği, sonrasında da sanığa yumruk attığı, sanığın da mağduru kesici delici alet ile orta epigastrik ve kalp alt bölge olmak üzere iki yerden kas ve yumuşak doku yaralanması olacak şekilde yaraladığı, mağdurun yaralarının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde olduğu ve hayati tehlike geçirmediği olayda;

1- Darbe sayısı ve şiddeti, yaranın niteliği, engel halin olmayışı, sanıkla mağdur arasında önceye dayalı husumet bulunmayışı dikkate alınarak, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller bulunmayan sanığın, "kasten yaralama" suçundan, 1 ile 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nin 86/1. maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ve kullanılan silahın etki derecesi göz önünde bulundurularak, sonuca etkili olacak şekilde makul bir ceza ile cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde "öldürmeye teşebbüs" suçundan cezalandırılması,

2- Kabule göre de;

Mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranışların ulaştığı boyut gözetilerek sanık hakkında haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK'nin 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında asgari orana yakın bir oranda indirim yapılarak üst sınıra yakın bir ceza tayini gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde 1/2 oranda indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/10/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/16193
Karar No: 2018/4744
Karar Tarihi: 09.04.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/16193 E.  ,  2018/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kişisel ilişkinin süresi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece 2012 doğumlu ortak çocuk Suda Naz’ın velayeti davalı-davacı anneye verilmiş, davacı-davalı baba ile de kişisel ilişki tesis edilmiştir. Davalı-davacı kadın, çocuğun yaşı ve babanın yaşam tarzı itibari ile çocukla babanın yatılı kişisel ilişki kurulmamasını talep etmiştir. Mahkemece aldırılan 08.05.2015 tarihli sosyal inceleme raporunda da baba ile çocuk arasında görüşmenin her ay 1. ve 3. Pazar saat 10:00 ile 13:00 arasında Şiddet Önleme ve İzleme Merkezinde yapılması gerektiği şeklinde görüş bildirilmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan heyetten; çocuk ve babanın yaşam koşulları, birbirleriyle ilişkileri, babanın durumu da nazara alınarak rapor alınması ve diğer delillerle birlikte değerlendirilmek suretiyle kişisel ilişki konusunda bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Hakan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Tülay'a geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2018 (Pzt.)
Esas No: 2016/39385
Karar No: 2017/43467
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/39385 E.  ,  2017/43467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/2283
Karar No: 2009/10047
Karar Tarihi: 07.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/2283 E.  ,  2009/10047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2008
Esas No: 2007/1773
Karar No: 2007/3684
Karar Tarihi: 30.04.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1773 E.  ,  2007/3684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırılan taşınmazdaki ağaçların bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili 6.12.1990 tarihli kamu yararı kararına göre kamulaştırılan 1251 ve 1252 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan toplam 53 adet muhtelif cinsteki ağaçlar için bedel ödenmesini talep etmektedir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelere, özellikle Osmaniye 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/175-2004/586 sayılı dava dosyası içindeki kamulaştırma evrakına göre, 1251 ve 1252 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili olarak düzenlenen kıymet takdir komisyonu raporlarında, davaya konu edilen ağaçlar için de değer belirlenmiş olup, davacılar tarafından açılan kamulaştırma bedelinin artırılması davasında salt zemin değerlerinin artırılması istenilip ağaçlarla ilgili bir talepte bulunulmamıştır.

Bu nedenle ...Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava ile eldeki davanın konuları aynı olmadığından kesin hükümden söz edilebilmesi olanaklı değildir. Ancak, 2942 sayılı Kamulaştırma Yasasının 14. maddesinin birinci fıkrası gereğince, takdir olunan bedele karşı açılacak davalar 30 günlük hak düşürücü süreye tabi olup, kendilerine kamulaştırma evrakı tebliğ edilmemiş olan davacılar yönünden bu sürenin başlangıcı bedel artırım davasının açıldığı 12.05.1998 olarak kabul edilmelidir.

Bu durumda hak düşürücü sürenin dolmasından çok sonra açılan davanın reddi gerekmekte olduğundan sonucu itibarıyla isabetli olan mahkeme kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 30.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21555
Karar No: 2017/3884
Karar Tarihi: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21555 E.  ,  2017/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Sanığın üzerine atılı “Alacaklıyı Zarara Uğratmak İçin Mevcudu Eksiltme” suçunun takibi şikayete bağlı olup, suça konu araçtaki eksikliklerin 18.08.2010 tarihinde yapılan haciz ve kıymet takdiri sırasında şikayetçi tarafından öğrenildiği anlaşılmakla, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 347. maddesinde düzenlenen” şikâyet hakkı, fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl geçmekle düşer” hükmü karşısında şikayetçi vekilinin suça konu olayda öğrenme tarihinden itibaren üç aylık süre geçtikten sonra 14/01/2011 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Uygulama maddesinin İİK'nın 331. maddesi yerine İİK'nın 333/1. maddesi yazılarak yanlış gösterilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/2036
Karar No: 2025/2750
Karar Tarihi: 17.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/2036 E.  ,  2025/2750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2924 E., 2024/17 K.

DAVA TÜRÜ : Babalık

İLK DERECE MAHKEMESİ : Akşehir 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2023/138 E., 2023/272 K.

Taraflar arasındaki soybağının reddine davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince ... İztaş yönünden açılan babalık davasının konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına, ... hakkında açılan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın kayyım tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı kayyım tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 17.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde tebligatlara rağmen taraflardan kimsenin gelmemiş olduğu davacı vekili Avukat ...'nın mazeret bildirdiği usul ve yasaya uygun bulunmayan mazeretin reddine karar verildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 17.03.2025 Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı ... aleyhine açılan soybağının reddi davasının kesin hüküm bulunması nedeniyle reddine karar verildiğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup kayyım tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/8433
Karar No: 2014/23805
Karar Tarihi: 23.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8433 E.  ,  2014/23805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2012/475-2013/619

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.