erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13375
Karar No: 2017/2060
Karar Tarihi: 03.04.2017

**16. Hukuk Dairesi         2016/13375 E.  ,  2017/2060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 146 ada 64 parsel sayılı ....689,35 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Yasa'nın .../B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı ve .../...'er hisse ile ... ... mirasçıları, ... mirasçıları ve ...'un fiili kullanımında bulunduğu şerhi yazılarak tarla vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., taşınmazın kendi fiili kullanımlarında bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile ... İlçesi ... Mahallesi ... Mevkii 64 nolu parselin beyanlar hanesinde yer alan bütün kişilerin işgalinin kaldırılarak, ....02.2016 hakim havale tarihli fen bilirkişileri ... ... ve ... ... düzenlemiş oldukları krokide (A) harfi ile gösterilen kırmızı kalemle boyanan kısmın ... işgalinde, (B) harfi ile gösterilen yeşil kalemle boyanan kısmın ... işgalinde olduğunun tapunun beyanlar hanesine şerh verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve müşterekleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Yasa'nın Ek-.... maddesi kapsamında yapılan kullanım kadastrosundan kaynaklanan tespite itiraz niteliğinde olup husumetin taşınmazın maliki olan Hazineye ve beyanlar hanesinde ismi yazılı kişilere yöneltilmesi zorunludur. Dosya arasında bulunan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2015/39 Esas, 2015/41 Karar sayılı veraset ilamına göre beyanlar hanesinde ismi yazılı ... mirasçısı olarak ... ... (...)'da bulunmasına rağmen Mahkemece, davaya dahil edilmesi gerektiği gözetilmeden taşınmazı fiilen kullananın davacılar olduğu gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulmuştur. Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart sağlanmadan işin esasına girilerek hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davacıya davasını ...'ya da yaygınlaştırma olanağı tanınmalı, adı geçen davaya dahil edilerek dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmeli, taraf

teşkili yöntemine uygun şekilde sağlanmalı, tarafların bildirdikleri deliller toplanıp usulünce değerlendirildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir. Yöntemince taraf teşkili sağlanmadan uyuşmazlığın esasına girerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, sair yönler incelenmeksizin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16947
Karar No: 2012/32909
Karar Tarihi: 13.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/16947 E.  ,  2012/32909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 27.02.2012 tarih, 2011/20266 E., 2012/5247 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/13220
Karar No: 2017/2406
Karar Tarihi: 13.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/13220 E.  ,  2017/2406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Katılan ...'in 529 nolu parselde bulunan 3 adet dut, 1 adet ceviz ve 1 adet kayısı ağaçlarının, mağdur ...'in de 528 nolu parselinden ise 1 adet badem , 1 adet ceviz ağacının dalları ve 1 adet kayısı ağaçlarının kesilmiş olduğunun iddia olunduğu, mahalinde olayın görgü tanıkları ... ve ... bulunmaksızın tutanak tanığı ve sanıklar huzuru ile yapılan keşifte düzenlenen bilirkişi raporlarında dava konusu yerin 529 nolu parsel olduğu, ağaç sayısının 6 adet belirtilerek 528 nolu parselde bulunan ağaç olup olmadığının belirtilmediğinin anlaşılması karşısında öncelikle belirtilen eksiklik bahsedilen tanıklar...ve ...'in yer gösterimi ile yapılacak keşif sonucu denetime olanaklı şekilde belirlenip sonucuna göre 528 nolu parsel sahibi mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçunun oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeksizin eksik soruşturma ile yazılı şekilde hükümler kurulması ,

2- Sanıklar hakkında belirlenen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan yasa maddesinin 5237 sayılı TCK'nın "50/1-a maddesi" yerine "52/1 maddesi" olarak gösterilmesi suretiyle, CMK'nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,

3-Sanık ... hakkında, kardeşi mağdur ...'e yönelik hırsızlık suçu bakımından TCK”nın 167/2.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde fazla ceza tayini,

4- Kabule göre de; Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/3843
Karar No: 2018/9305
Karar Tarihi: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3843 E.  ,  2018/9305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’da değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)21 Aralık 2015 tarihli ve 29569 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Türkiye Barolar Birliği Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’ne göre İcra Mahkemeleri’nde takip edilen dava ve duruşmalı işler için asgari vekalet ücreti 600.00 TL olarak belirlenmesine rağmen 360,00 TL ödenmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/5772
Karar No: 2015/12035
Karar Tarihi: 14.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/5772 E.  ,  2015/12035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, altın borsasında broker olarak çalıştığını davalının kendisine verdiği talimat ile uluslararası borsalarda davalı adına altın alım satımı yaptığını, 3 kg altın karşılığı zarar gerçekleştiğini bu zararı kendisinin ödediğini ileri sürerek 200.000,00TL alacağından şimdilik 10.000,00TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı altın borsasında broker olduğunu, davalı adına altın borsasında işlem yaptığını, bu işlem nedeniyle 3 kg altın zarar ettiğini, zararın da davalının emir ve talimatından kaynaklandığını ileri sürerek talepte bulunmuş, davalı ise davacıyla bu tür bir ilişki içerisine girmediğini, kendisine emir ve talimatlar vermediğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece... 11.01.2011 tarihli yazısı ve bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş ise de, hükme esas alınan bilirkişi raporu hukuksal dayanaktan yoksun olup, ... yazısı da hukukun temel kurallarını bertaraf edecek şekilde bir yazı olduğundan bu yazıya da itibar edilmesine olanak bulunmamaktadır. Olayda davacının iddiasını yasal delillerle ispat etmesi gerekir. Oysa davacı iddiasını ispat edebilecek hiçbir yazılı belge sunamamış ve iddiasını ispat edememiştir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekir. Ne varki davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmış bulunduğundan davalıya yemin yöneltme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/851
Karar No: 2018/9302
Karar Tarihi: 24.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/851 E.  ,  2018/9302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)T.C. Anayasasının 141., 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34. ve 230. maddelerine aykırı olarak gerekçe gösterilmeden 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi;

3)Kasıtlı suçtan hapse mahkûmiyetin kanuni sonucu olmasına karşın, CMK. 232/6 gereğince uygulanan kanun maddelerinin hüküm fıkrasında gösterilmesi gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının karar yerinde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10811
Karar No: 2018/2450
Karar Tarihi: 07.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2016/10811 E.  ,  2018/2450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılana ait bağı 11.01.2013 tarihli sözleşme ile 1 yıllığına ortakçı olarak kiraladığı, müştekinin, henüz kira sözleşmesi bitmeden, ürünü eksik göstermesi ve bağa düzenli bakmaması nedeniyle sözleşmeden vazgeçtiğini beyanla sanıktan bağı kendisine teslim etmesini istemesi üzerine sanığın da sözleşme gereğince bağa 2500 TL masraf ettiğini, masrafın verilmeden sözleşme feshini kabul etmediğini belirtmesi ve katılanın iddialarını doğrulayan sözleşmenin haklı feshini ortaya koyan kanıtların da bulunmadığı gözetildiğinde suç tarihinde sözleşme uyarınca bağı kullanmaya devam eden sanığın eyleminin hakkı olmayan yere tecavüz suçunu oluşturmayıp uyuşmazlığın özel hukuk alanına dahil olan hukuki uyuşmazlık niteliğinde olduğu gözetilmeden sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/882
Karar No: 2015/39682
Karar Tarihi: 17.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/882 E.  ,  2015/39682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/40540

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2008/257 (E) ve 2010/316 (K)

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, yaralama, tefecilik

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 17/02/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

30/03/2010 tarihli hükümle, sanık R.. B.. hakkında tefecilik suçundan beraat kararı verildiği, Dairemizin 24/11/2014 tarihli İade kararı üzerine, 05/01/2015 tarihinde hazineye tebliğ edilen hükmün, 09/01/2015 tarihinde hazine vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen, bu konuda ek tebliğname düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hazine vekilinin temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11193
Karar No: 2017/2183
Karar Tarihi: 20.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11193 E.  ,  2017/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda takibe dayanak, ... Aile Mahkemesi'nin 2015/160 E. sayılı dosyasında verilen 26.02.2015 tarihli ara kararda, dava tarihinden (13.02.2015) geçerli olmak üzere karar kesinleşinceye kadar devam etmek üzere “Davacı kadın için 2.000 TL, müşterek çocuk ... için aylık 1.000 TL olmak üzere 3.000 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacı kadına verilmesine” karar verildiği, borçlunun icra dosyasındaki itirazında borcun ödendiğini beyan ettiği, borçlu tarafından sunulan dekontun; 21.08.2015 (3.000 TL) tarihli olduğu, dekontun açıklama bölümünde “ Temmuz ayı” ibaresi olduğu anlaşılmaktadır. Takip tarihi itibari ile takip talebinde birikmiş nafaka talep edilmediği her ne kadar talep edilen nafakanın Temmuz ayına ilişkin olduğu belirtilmemiş ise de takip talebinde muaccel olan temmuz 2015 ayı nafakasının talep edildiğinin kabulü gerekir. Ağustos 2015 ayı nafakasının muaccel olduğu tarihten itibaren istenmesi mümkündür.

O halde takip talebinde talep edilen temmuz 2015 nafakasının takipten önce ödendiğinin ispat edilmesi karşısında itirazın kaldırılması talebinin reddi gerekirken itirazın kaldırılması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3452
Karar No: 2010/3767
Karar Tarihi: 05.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3452 E.  ,  2010/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.10.2008 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 28.04.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dışı ... ile aralarında 1.9.2002 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, kiralananı 18.03.2005 tarihinde 3 yıl süre ile yine dava dışı ... ile ...’a alt kiraya verdiğini, bu sürenin bitmesine rağmen kiralananın kendisine teslim edilmediğini, 15.2.2007 tarihinde 1 yıl süre ile kiralayan ... tarafından oğlu davalı ...’a kiralandığını, davalının kiralanandan tahliyesini, aylık 600 lira kira alacağının da tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın icra hakimliğinde görülmesi gerektiğini, husumetin de ancak kiralayan ...’a yöneltilebileceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece dava reddedilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Davada dayanılan 1.9.2002 başlangıç tarihli ve 15 yıl süreli kira sözleşmesi hasılat kirasına ilişkindir. Bu bakımdan uyuşmazlığın çözümünde hasılat kirasına dair Borçlar Kanununun 270. ve devamı maddelerinin uygulanması gerekecektir. Sözleşmeye göre davacı kiracı, dava dışı ... ise kiralayandır. 01.09.2002 başlangıç tarihli kira sözleşmesi yasada öngörülen herhangi bir nedenle feshedilmediği sürece hem davacıyı hem de dava dışı kiralayan ...’ı bağlar. Dava dışı kiralayan ... Borçlar Kanununun 272. maddesinin yaptığı gönderme sebebi ile yasanın 249.maddesi gereğince kiralananı akitte güdülen amaca uygun bir halde kiracıya teslim etmek ve kira müddeti zarfında bu halde bulundurmak ile mükelleftir. Bu edimin yerine getirilmemesi halinde kiracı geçerli kira sözleşmesine dayanarak hem kiralayana hem de üçüncü kişilere karşı sözleşmeden kaynaklanan haklarını ileri sürebilir.

Somut olayda; davacı ile dava dışı ... arasındaki sözleşme süresi devam ettiğinden kiralananın 18.03.2005 başlangıç tarihli alt kira ilişkisinin bitmesinden sonra davacıya teslimi gerekir. Dolayısıyla davalı, kiralayan ... ile yaptığı 15.02.2007 başlangıç tarihli ve 1 yıllık kira sözleşmesine dayanamaz. Mahkemece davalının kiralanandan tahliyesi ve diğer taleplerin incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine davanın yazılı gerekçelerle reddi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.