erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/450
Karar No: 2011/13338
Karar Tarihi: 23.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2010/450 E.  ,  2011/13338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava konusu bıçakla ilgili olarak hazırlık soruşturmasında alınan bilirkişi raporunda "künt kısmında oluk ihtiva eden delici kesici alet" olarak, yargılama aşamasında alınan Adli Tıp kurumu Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin raporunda ise “namlusunun açık olması halinde namlusunu kabza ucunda sabitleştirmeye yarayan susta kilidi bulunan sustalı çakı” olarak ifade edildiği, düğmesine basılınca kesici kısmını birden ve kendiliğinden ortaya çıkaran ve sabitleştiren otomatik susta tertibatının bulunup bulunmadığının belirtilmediği anlaşılmakla, suça konu bıçağın kuşkuya neden olmayacak şekilde av bıçağı niteliğinde bulunup ithaline izin verilip verilmediği araştırılarak 6136 sayılı Yasanın 4. maddesinde sayılan aletlerden olup olmadığı hususunda yeniden rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre;

a- 5237 sayılı ...nun 58. maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilirken, denetim süresinin 2575 sayılı Kanunun 108. maddesi uyarınca infaz aşamasında belirleneceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken dayanak yapılan geçmiş hükümlülüğünün karar yerinde gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.11.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/33411
Karar No: 2011/840
Karar Tarihi: 25.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/33411 E.  ,  2011/840 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/72801

MAHKEMESİ : Ümraniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2008

NUMARASI : 2008/1804

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

24.02.2004 tarihli, 6709200 nolu abonelik kaydı E..Y...adına olan sayacın, tansiyon köprüsü düşürülerek kaçak elektrik kullanıldığına dair tutulan tutanağın Şahinbey mahallesi, Cumhuriyet caddesi, Tütengil sokak No:.. numaralı adres için düzenlendiği ve hazırlık soruşturması aşamasında yapılan araştırmada 04.08.2008 tarihli muhtarlık yazısına göre, bu yerde A..ve A.. oğlu 16.12.1978 doğumlu B... Y..n ikamet ettiği anlaşılmasına rağmen iddianamede İhsan ve Rabia oğlu 1972 doğumlu B.. Y.. hakkında dava açıldığı, sanığın da aşamalardaki ifadesinde suçlamayı kabul etmediği kendisinin başka bir adreste ikamet ettiği ve aboneliğinin bu nolu abonelik olmadığı, dosyaya sunduğu ikametgah belgesi adına kayıtlı aboneliği nedeniyle ödediği elektrik faturalarındaki adrese göre sanığın, S.Ş mahallesi 21.blok, 8 numaralı dairede oturduğunun anlaşılması karşısında,bu bilgi ve belgeler değerlendirilip irdelenmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9180
Karar No: 2014/12387
Karar Tarihi: 25.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/9180 E.  ,  2014/12387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Birecik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/337-2013/676

Davacı M.. D.. vekili Avukat A.. A.. tarafından, davalılar T.. İnş. A.Ş vdl aleyhine 07/10/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/12/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk hüküm Dairemiz tarafından ''... Meyveli ağaçların yaşamına son verilmesinden doğan zararın, bunların kaim değerinin tespiti suretiyle takdiri gerektiği kökleşen Yargıtay içtihatlarıyla belli olmuştur. Bir ağacın kaim değerini bulmak için uygulanması gereken yöntem ise; ağaçların bulunduğu yerin ağaçlı değeri ile ağaçsız değeri arasındaki farkın tespiti ile bu farkın o yerde bulunan ağaç sayısına bölünmesi suretiyle gerçeğe en yakın zararın belirlenmesidir.

O halde mahkemece yapılacak iş hem uzman, hem de yerin sürüm değerini bilen kişilerden seçilecek bilirkişiler eliyle yukarıda belirtilen esaslar uyarınca zararın gerçek miktarının tespit ettirilmesidir. Bu esaslara aykırı olarak (ağaçların getirebileceği ürün esasına göre) düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılıp karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir. '' gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma kararına uyulmuştur. Ancak bozma kararına uyulmasına karşın gereği yerine getirilmemiştir. Bozma kararında meyveli ağacın yok olması halinde uygulanacak yöntem açıkça ve ayrıntılarıyla belirtilmiştir. Bozma kararına uyulmakla, bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar ve mahkemece de bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi gerekir. (9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İBK.). Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğinin yerine getirilmemesi, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 25/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10408
Karar No: 2012/2287
Karar Tarihi: 26.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/10408 E.  ,  2012/2287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, işlendiği yer ve zamaan ile fiilin diğer özellikleri gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetil- meden, hükmolunan adli para cezalarının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 154/2. madde ve fıkrası uyarınce belirlenen 180 gün adli para cezasının 5 güne, 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi uyarınca belirlenen 150 günün 4 güne, doğrudan tayin olunan sonuç 3000 TL adli para cezasının ise 80 TL'ye indirilmesi ve hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 26.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/23447
Karar No: 2015/18529
Karar Tarihi: 09.07.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/23447 E.  ,  2015/18529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/149918

MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2010/1146 (E) ve 2013/246 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin 25.04.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği gözetilerek, sanık H.. K.. müdafiinin temyiz talebine göre yapılan incelemede;

Dava konusu el konulan eşyadan 1.202 adet mavi renkli etiketsiz kutularda bulunan kapsüllerden alınan numunelerin bilirkişi tarafından incelemesi sonucunda, eşyanın menşesinin ülkemiz olduğu belirtilmesi ve iddianamede bahsi geçen 399 karton kutu ile 295 adet medikal minderin depoda bulunmaması nedeniyle bilirkişi incelemesinin yapılamaması, olay anında tutulan tutanakta söz konusu eşyanın yabancı menşeli ve kaçak olduğu hususunda herhangi bir bilgi bulunmaması karşısında, sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeter şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken, eşyanın yurda kaçak olarak sokulan eşya olduğu yönündeki dosya ve delil durumuna uygun düşmeyen ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyete hükmedilmesi,

Kabule göre ise, dava konusu eşya hakkında 13/11/2012 tarihli keşif sonunda 2 numaralı karar ile tasfiye kararı verildiği gözetilmeksizin müsadereye hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık H.. K.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/07/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/891
Karar No: 2018/7535
Karar Tarihi: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/891 E.  ,  2018/7535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinde takibi şikayete bağlı olan suçların müştekisinin feragat veya borcunu itfa ettiği sabit olursa davanın ve bütün neticeleriyle beraber cezanın düşeceğinin belirtilmiş olması karşısında; kararda ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 51/2. maddesine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/5981
Karar No: 2024/15826
Karar Tarihi: 18.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/5981 E.  ,  2024/15826 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 16.11.2021

SAYISI : 2019/2091 E. 2021/1625 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.11.2021 tarihli ve 2019/2091 Esas, 2021/1625 Karar sayılı ek kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3 maddesinde belirtilen suçlar ve 296/1 maddesinde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde inceleme konusu ek kararda hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK’nın 296/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304/1 maddesi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/2494
Karar No: 2012/593
Karar Tarihi: 08.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/2494 E.  ,  2012/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten bıçakla yaralamak.

HÜKÜM : Sanık ...'ın, müşteki ...'u bıçakla kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29, 62, 53/1-2-3, 63, 54/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Uygulama sırasında TCK 86/3.e maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapılırken cezanın 1 yıl 15 ay olması gerekirken 2 yıl 3 ay olarak, 87/1-d maddesi gereğince de bir kat arttırım yapılırken 2 yıl 30 ay olarak hesaplanması gerekirken 4 yıl 6 ay olarak belirlenmesi sonuç ceza bakımından neticeye etkili olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçunun niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, nitelikli yaralama suçundan dolayı 86/3e ve 87/1-d maddelerinden fazla ceza tayin edildiğine, suçta kullanılan bıçağın silah olarak kabul edilemeyeceğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13345
Karar No: 2017/6899
Karar Tarihi: 07.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/13345 E.  ,  2017/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ... ve ... Ltd. Şti. aleyhine 05/05/2014 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 15/04/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat talebine ilişkindir. Mahkemece istem reddedilmiş; karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkiline ait ... Merkez ... Köyü 1304 parsel sayılı taşınmazda bulunan 10 yaşında 14 adet ceviz ağacının davalı şirket tarafından söküldüğünü, bu ağaçların üretime geçmiş ağaçlar olduğunu, arazi toplulaştırması sırasında 14 adet ceviz ağacının 12 adedinin kendi tarafında, 2 adedinin ise komşu taşınmazda kaldığını, davalının eylemi sonucunda zarara uğradığını belirterek maddi zararının tazminini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; 3083 sayılı Kanun gereğince ... köyünde arazi toplulaştırması amacıyla ... Geldingen ... Arazi Toplulaştırma ve ... projesi ile işin davalı şirketin ortağı olduğu girişim grubuna ihale edilip sözleşme imzalandığı, köyde usulüne uygun ilanların yapıldığı, ağaçların toplulaştırmaya engel olması ve davacı tarafından kaldırılmamış olması sebebiyle kanundan kaynaklı yetkiye dayanılarak söküldüğü, TBK'nın hukuka aykırılığı ortadan kaldıran haller başlıklı 63. maddesi gereği, davalının almış olduğu ihale ile 3083 sayılı Kanun gereğince, arazi toplulaştırma çalışması için söz konusu ağaçları Kanun'un 6. maddesi ve uygulama yönetmeliğine istinaden kaldırmış olduğu, kusuru bulunmadığı, kanunun verdiği yetkiye dayanılarak yapılan söküm işlemi zarara yol açsa dahi hukuka aykırı sayılmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı taraf, belirtilen alanda kesim yapılacağına dair anons yapıldığını savunmuş, ancak buna dair bilgi ve belgeler dosyaya alınmamıştır. Şu halde, davalıdan yapılan anonsun mahiyeti sorulmak suretiyle buna dair tüm bilgi ve belgeler tamamlandıktan sonra karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6266
Karar No: 2020/4464
Karar Tarihi: 07.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6266 E.  ,  2020/4464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

-K A R A R-

İncelemesine ihtiyaç duyulan, muris ...'a ait ölüm belgesinin ilgili merciinden sorularak alınacak cevabı yazının dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/19968
Karar No: 2008/15664
Karar Tarihi: 13.10.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/19968 E.  ,  2008/15664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erdek Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2007

Davacı, 01.10.1994 tarihinden itibaren itibari hizmet süresinden yararlanması gerektiğinin tespitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, sigortalılık süresine işin niteliği nazara alınarak her tam yıl için Yasanın belirlediği itibari hizmet süresinin eklenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın Ek 5/IV maddesidir. Anılan maddeye göre, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi zorunludur. Yasanın öngördüğü birinci koşul sigortalının sanayi işyerinde fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışması, ikinci koşul ise; IV.bendin (1.2.3.4.) alt bentlerinde belirtildiği biçimde a) çelik, demir ve tunç döküm, b) zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit ve boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işleri, c)  patlayıcı maddeler yapılması, d) kaynak işleri yapmasıdır.  Başka bir anlatımla, IV.bendin alt bentlerinde belirtilen işleri yaparken fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının da olayda ayrıca gerçekleşmesi koşuldur. Somut olayda, davacının işyerindeki  elektrik bakım teknisyeni olarak çalıştığı  dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır. Hal  böyle  olunca  ve özellikle hükme dayanak alınan bilirkişi raporundaki  bulgulara  göre davacının  IV. bendin  öngördüğü  işlerde çalışmadığı gibi geçici olarak arızaları gidermek amacı ile asit ve gübre üretim bölümlerinde bulunması da yasanın belirlediği ikinci koşula sahip olduğu sonucunu doğurmaz.

Mahkemece, davanın reddine karar vermek gerekirken bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı B.F.Gübre Fab. A.Ş.'ye iadesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/137
Karar No: 2018/7645
Karar Tarihi: 25.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/137 E.  ,  2018/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ....

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Borçlu şirkete ödeme emrinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre 13/04/2015 tarihinde tebliğ edildiği, 23/03/2015 olan şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş bir takip bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.