erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/22115
Karar No: 2017/36643
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22115 E.  ,  2017/36643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/7502
Karar No: 2014/14410
Karar Tarihi: 25.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/7502 E.  ,  2014/14410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 03/04/2014

Numarası : 2012/497-2014/155

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından sona erdirildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve vergi iadesi alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı şirket vekili davalının devamsızlık yaptığını, iş akdinin bu nedenle sonlandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı iş akdinin işveren tarafından sonlandırdığını ifade etmiştir. Dosyaya sunulan hizmet döküm cetvelinin incelenmesinde 01.10.2011 tarihinde davalı T.. Plastik San.Nak.Tic.Ltd.Şti.'den çıkışının verildiği 01.01.2012 tarihinde başka bir işyerinde çalışmaya başladığı anlaşılmıştır.

Davalı tarafından dosyaya sunulan devamsızlık tutanakları sonrasında 28.09.2011 tarihinde davacıya gönderilen ihtarname ile işe davet edildiği, mazereti olduğu halde belgelendirilmesinin talep edildiği ancak davacının işe gelmediği halde mazeret de bildirmediği görülmüştür. Dosyaya sunulan bilirkişi raporu ile davacının fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretinin ödenmediği, bu nedenle iş akdini kendisinin feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatının kabulü doğru olmuşsada, ihbar tazminatı ödenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Davacı, dava ve ıslah dilekçesinde fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil alacağına ilişkin yasal faiz talep ettiği halde mahkemece en yüksek banka mevduat faiz oranını aşmamak üzere yasal faiz yürütülmesi gerekirken doğrudan yasal faize hükmedilmesi de hatalı olup karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12951
Karar No: 2015/12648
Karar Tarihi: 17.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12951 E.  ,  2015/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/213504

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2013

NUMARASI : 2012/488 (E) ve 2013/81 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-O yer Cumhuriyet Savsının temyiz itirazlarının incelenmesinde,

O yer Cumhuriyet savcısının 12.03.2013 tarihli hükmü, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 16.04.2013 günü temyiz etmekle, temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın, yüklenen suçu işlediği konusunda katılanın tahmine dayalı soyut iddiası dışında mahkumiyetine yeterli nitelikte her türlü kuşkudan uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraati yerine yerinde bulunmayan gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 17.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13794
Karar No: 2017/17322
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13794 E.  ,  2017/17322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 3390 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 55,00-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 26,00-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri

ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/7431
Karar No: 2021/11903
Karar Tarihi: 11.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/7431 E.  ,  2021/11903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bakırköy 19. İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'ın muhalefetlerine karşı, Başkan ... ile Üyeler ..., ..., ...'nın oyları ve oy çokluğuyla, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın 2006 tarihinde eşinden boşanmış, babası 1987 yılında ölmüştür. Davacı kadına babadan yetim aylığı 2016 yılında evlenmesi ile kesilmiş, kurumca evlenmeden önce fiili birliktelik nedeni ile 5510 sayılı Kanunun 56. maddesi uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile 2008-2016 yılı ödenen aylıklar için borç çıkarılmıştır.

Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi Davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır. Açıklanan bu gerekçelerle mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan Sayın çoğunluğun onama gerekçelerine katılınmamıştır.
Esas No: 2012/8408
Karar No: 2012/26208
Karar Tarihi: 06.11.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/8408 E.  ,  2012/26208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziantep l. Aile Mahkemesi

TARİHİ :2.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuğu 1.3.1994 doğumlu Z. inceleme tarihinde ergin olduğu anlaşılmaktadır. Müşterek çocuklardan M.1997 doğumlu, A.ise 1999 doğumlu olup görüşlerini oluşturma ve özgürce ifade etme yeteneğine sahiptir. İç hukukun da bir parçası haline gelen Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. Çocuk Haklarının Kullanılmasına ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, idrak çağındaki çocukların kendilerini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşlerine gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece idrak çağındaki ortak çocukların velayetleri konusunda görüşlerinin alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken müşterek çocukların velayetinin babaya verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın ile yanından bulunan 1997 doğumlu M., 1999 doğumlu A.ve 1.3.2012 tarihine kadar ergin olan Z..yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2012 (Salı)
Esas No: 2023/6601
Karar No: 2023/9304
Karar Tarihi: 15.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/6601 E.  ,  2023/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 02.03.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacılar vekilince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre davacıların murisinin işten ayrılış tarihi, kıdem tazminatı tavanı ve hizmet süresi birlikte değerlendirildiğinde reddedilen ve temyize konu edilen alacak toplamının Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarı ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.....2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2403
Karar No: 2019/9049
Karar Tarihi: 09.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2403 E.  ,  2019/9049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Defter ve belgeleri gizleme suçunun, varlığı noter tasdik kayıtları veya sair suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin vergi incelemesine yetkili kimselere ibraz edilmemesi ile oluştuğu, 213 sayılı VUK'nin 253. maddesi uyarınca defter ve belgelerin ait olduğu yılı takip eden takvim yılından başlamak üzere 5 yıl saklama ve tekrar istendiğinde ibraz edilme zorunluluğunun bulunduğu; sanığa 2005 takvim yılı yasal defter ve belgelerini 15 gün içinde ibraz etmesi için 24.12.2010 tarihinde tebligat yapıldığı ancak 2005 takvim yılına ait yasal defter ve belgelerin 5 yıllık yasal saklama süresinin 31.12.2010 tarihi itibariyle sona erdiği, bu tarihten sonra sanığın saklama ve ibraz etme yükümlülüğü bulunmadığından, atılı suçtan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/7564
Karar No: 2011/2765
Karar Tarihi: 28.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/7564 E.  ,  2011/2765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya ... sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı kazada hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, ıslâh ile arttırılmış toplam 19.739.00 TL’nın, temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın, münhasıran sürücünün aldığı alkolün etkisiyle meydana geldiğini, ... Sigortası Genel Şartları A.5.5. maddesi uyarınca hasarın teminat dışında kaldığını, tazminat miktarının fâhiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, münhasıran alkolün etkisi altında meydana gelmediği ve hasarın sigorta teminatı kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davanın kısmen kabulüne, 10.500.00 TL’nın, 28.05.2009 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 467,75 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 28.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1659
Karar No: 2020/4084
Karar Tarihi: 27.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1659 E.  ,  2020/4084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında bozma öncesi verilen hükümde TCK'nin 86/1, 3-a-e, 29, 62 maddeleri uyarınca “1 yıl 4 ay 25 gün” hapis cezasına hükmedildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 26.12.2017 tarih ve 2017/4136 Esas, 2017/17580 Karar sayılı ilamı ile yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmaması gerekçesinden hükmün bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılamada bozma ilamının gereklerine uyularak Adli Tıp Kurumundan yaralanmanın yaşamı tehlikeye sokacak nitelikte olduğu yönünde rapor aldırılarak cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi uyarınca tayin olunduğu ancak CMUK'un 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek bu cezanın “1 yıl 4 ay 25 gün” hapis cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/03/2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas- 2008/43 Karar sayılı ilamında, “sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağı” hususunun belirtilmesine göre, sanık hakkında doğru uygulama yapılarak hükmedilen “3 yıl 1 ay 15 gün” hapis cezasının sonuç ceza 2 yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya ilişkin olduğundan, kazanılmış hak nedeniyle belirlenen “1 yıl 4 ay 25 gün” hapis cezası yönünden açıklanan nedenlerle 5237 sayılı TCK'nin 51. maddesinde belirtilen koşulların gerçekleşmediği, bu takdirde hatalı uygulamadan sanığın ikinci defa faydalandırılarak karar verilemeyeceği gözetilmeden cezanın ertelenmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22105
Karar No: 2017/36641
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22105 E.  ,  2017/36641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/18934
Karar No: 2007/17902
Karar Tarihi: 27.12.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/18934 E.  ,  2007/17902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 1.Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.1.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \* 9.10.2007 günü taraflar tebligata rağmen gelmedi. Temyiz eden Mehmet mazereti okundu, yokluğunda duruşma yapılmadı. Mazereti kabul edilmedi. Dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davalı-karşı davacının karşı davası hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırıdır.

2-Çocuk için verilen nafakanın başlangıç tarihi ve gelecek yıllarda artışı hakkında kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

# Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasasının 38l/2 maddesi uyarınca kararın tefhimi en az 388.maddede belirtilen hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Bu durumda gerekçeli kararın, tefhim edilen karar yanlışta olsa, buna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen kararla gerekçeli karardaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.

3-Karar başlığında asıl dava tarihi olan 30.12.2004 tarihi ile tarafların aynı zamanda karşı davacı ve karşı davalı sıfatlarının gösterilmemesi de isabetsizdir.(HUMK.388.m.)

4-Kabule göre de;

Vazgeçme olmadığı halde davalı-karşı davacının 17.8.2006 tarihli dilekçesinde belirtilen tanıklar dinlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın 1, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı-karşı davalı kadının velayetin değiştirilmesine ilişkin davası yönünden temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.27.12.2007 (Prş.)