erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/24794
Karar No: 2014/34315
Karar Tarihi: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24794 E.  ,  2014/34315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/156-2013/330

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacının iş bitimi sebebiyle başka yerde görevlendirildiğini ancak gitmediğini diğer isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın redine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Talep edilen alcaklarla ilgili ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, inşaat işyerinde elektirik tesisatçısı olan davacının fazla çalışma isteği konusunda şahit anlatımları dikkate alınmıştır. Davacı şahitlerine göre çalışmanın 08:18:30 saatleri arası haftada altı gün ve yarım saat ara dinlenme kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa işin elektrik tesisat işi olması kış aylarında havanın daha erken kararması davalı tanık beyanlarında kış ve yaz çalışma saatlerinin farklı olduğunu bildirmeleri birlikte değerlendirildiğinde kış aylarında çalışmanın 08:00-16:30 saatleri arası kabul edilerek fazla çalışma ücretinin buna göre belirlenmesi dosya içeriğine uygundur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20440
Karar No: 2014/27346
Karar Tarihi: 17.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/20440 E.  ,  2014/27346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 18. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2013

NUMARASI : 2013/1117-2013/658

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak genel haciz yolu ile yapılan ilamsız icra takibinde, borçlunun ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü şikayeti ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece tebligatın usulüne uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda borçlu adına çıkartılan örnek 7 numaralı ödeme emri tebligatının, adresin kapalı olması sebebiyle en yakın komşudan sorulduğu, verilen sözlü beyanda muhatabın geçici olarak ... (okunaklı değil)'ya gittiğinin beyan edilmesi üzerine tebliğ zarfının Ferrahevler Mahalle Muhtarı ... (okunaklı değil)'na teslim edildiği ve 2 nolu haber kağıdının muhatabın kapısına yapıştırıldığı şerhiyle 24.7.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu hali ile, tebliğ memurunun, ödeme emrinin tebliğinde; komşunun ad ve soyadını almadan, muhatabın nerede olduğuna ilişkin olarak kimden alındığı belli olmayan beyan ile yetinerek yaptığı tebliğ, yukarıda yazılan ilkeler uyarınca usulsüzdür.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20875
Karar No: 2017/6624
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20875 E.  ,  2017/6624 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/13720
Karar No: 2012/29777
Karar Tarihi: 16.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/13720 E.  ,  2012/29777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 01.03.2012 tarih ve 2012/5692-5915 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 01.03.2012 tarih ve 2012/5692 E.-2012/5915 K. sayılı bozma ilamında geçen "O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin reddi yerine yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, ret kararı sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerekmiştir" şeklinde ifade edilen bölümünün maddi hataya müstenit olup, bu kısmın "O halde mahkemece açıklanan nedenlerle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir" şeklinde düzeltilmesine, düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 203,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 43,90 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/31975
Karar No: 2012/17433
Karar Tarihi: 30.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31975 E.  ,  2012/17433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmaları, mağdur ... Uslu ve tanıklar ..., ... , ... ve ...'un olaya müteakip 29/09/2008 03/10/2008 tarihinde alınan beyanları ve tüm dosya kapsamından Sanık ...'ın ele geçirilemeyen bıçakla mağdur ...'yı yaralamaya teşebbüs ettiğinin anlaşılmasına göre adı geçen sanığın bıçakla kasten yaralamaya teşebbüs etmek suçundan mahkumiyeti yerine yazılı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/17193
Karar No: 2021/22314
Karar Tarihi: 23.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/17193 E.  ,  2021/22314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde ihtarat yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 Sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” bölümün hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24793
Karar No: 2014/34314
Karar Tarihi: 04.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24793 E.  ,  2014/34314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2012/157-2013/331

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, hafta ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacının iş bitimi sebebiyle başka yerde görevlendirildiğini ancak gitmediğini diğer isteklerinin yerinde olmadığını ileri sürerek davanın redine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacakların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı isteğinde bulunan işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Talep edilen alcaklarla ilgili ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da şahitle ispatı imkan dahilindedir. İş yerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan şahitlerin anlatımlarına değer verilemez.

Somut olayda, inşaat işyerinde elektirik tesisatçısı olan davacının fazla çalışma isteği konusunda şahit anlatımları dikkate alınmıştır. Davacı şahitlerine göre çalışmanın 08:18:30 saatleri arası haftada altı gün ve yarım saat ara dinlenme kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa işin elektrik tesisat işi olması kış aylarında havanın daha erken kararması davalı tanık beyanlarında kış ve yaz çalışma saatlerinin farklı olduğunu bildirmeleri birlikte değerlendirildiğinde kış aylarında çalışmanın 08:00-16:30 saatleri arası kabul edilerek fazla çalışma ücretinin buna göre belirlenmesi dosya içeriğine uygundur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/34606
Karar No: 2017/6892
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/34606 E.  ,  2017/6892 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/29987
Karar No: 2019/15284
Karar Tarihi: 19.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/29987 E.  ,  2019/15284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, olay tarihinde Yanatlı Köyü İlköğretim Okulu Okul Aile Birliği başkanı olarak görev yaptığı, suç tarihinde okul yönetiminden habersiz olarak, okula ait 21 adet sacı bulunduğu yerden alarak traktör ile evine götürerek uhdesinde tuttuğu, yapılan soruşturmada Göle İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından yapılan araştırmada sacların maddi değerinin 250-300.TL civarında olduğunun ve 17/11/2013 tarihi itibariyle bahse konu sacların sanık tarafından okula iade edildiğinin tespit edildiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunması, müşteki beyanları ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın suça konu sacları korumak amacıyla eve götürdüğünün ve daha sonradan da okula teslim ettiğinin sanık ve dosya kapsamında tanık sıfatıyla ifadeleri alınan şahıslar tarafından belirtilmiş olması karşısında, atılı suçun kast unsuru itibariyle gerçekleşmediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübutuna ve eksik incelemeye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/13860
Karar No: 2014/3957
Karar Tarihi: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13860 E.  ,  2014/3957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/41-2013/140

Taraflar arasında görülen davada İnebolu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 tarih ve 2012/41-2013/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, bilgisayarlı dikiş nakış makinasını davalı kargo şirketi aracılığı ile dava dışı şirkete bakım için gönderdiğini, dava dışı şirketin makinenin tamirini ve ayarını yaptıktan sonra kendisine ulaştırılmak üzere yine davalı kargo şirketine teslim ettiğini ancak teslim edilen makinanın kargodan hasarlı olarak çıktığını ileri sürerek 5.733,00 TL zararın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kolide herhangi bir hasarlanmanın olmadığını, ambalajda bir problem olsaydı bunun teslimat anında fark edilip alıcı tarafından ilk etapta teslim alınmayacağını, sarsılmayı önlemek amacıyla kutu içindeki boşlukların doldurulmadığını, ambalajın fena yapılması halinde taşıyıcının hasardan sorumluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davalı taşıma şirketinin kendisine nakil için gönderilen emtianın cinsini, taşıma özelliklerini, ambalajını kontrol etme zorunluluğu bulunduğu, hasarın taşıma sırasında meydana geldiği, dikiş makinesinin hasardan önceki değeri ile hasardan sonraki değeri arasındaki farkın 2.500,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 2.500 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK 787. maddesine dayalı tazminat davasıdır. TTK 788. maddesine göre eşyanın kayıtsız şartsız kabulü, taşıyıcı aleyhine açılacak dava hakkını düşürür. Eğer eşyanın kabulünden önce hasar tespit ettirilmiş ise gönderilenin taşıyıcıya karşı dava hakkı düşmez. Ayrıca, bu maddenin 2. fıkrası hükmüne göre de, eşya kabul edildiği sırada bir kısmının ziya veya hasarını anlamak mümkün değilse de kabulden sonra dahi zararın anlaşılmasını müteakip kabulden itibaren 8 gün içinde tespit ve muayene ettirilirse taşıyıcı aleyhine dava açılabilir. Mahkemece, TTK 788. maddesinin bu hükümleri nazara alınmadan tanık dinlenmek suretiyle ve dava hakkının düşüp düşmediği belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12264
Karar No: 2008/16974
Karar Tarihi: 01.12.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12264 E.  ,  2008/16974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar dava dilekçesinde sınırlarını bildirdikleri Hunutlu (Sugözü) Köyü Alakilise mevkiinde bulunan taşınmazın tapuda kayıtlı olmadığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararlarına oluştuğunu iddia ederek Medeni Yasanın 713.maddesi hükmüne göre adlarına tescilini istemişlerdir. Orman Yönetimi, taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla davaya müdahil olmuştur. Mahkemece davacıların davasının reddine, müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne, ... bilirkişi krokisinde A=41500 m2 yüzölçümündeki yerin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden orman kadastrosu yapılmamıştır. Genel arazi kadastrosu işlemi 29/03/1958 tarihinde yapılmış, sonuçları ilan edilmiş ve kesinleşmiştir. Kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir..

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazlara bitişik ve yakın komşu olan bir çok taşınmaz hakkında açılan tescil davalarında verilen kararların Dairece yapılan temyiz incelemesi sırasında, 1987 - 1993 yılları arasında yapılan keşiflerde dava konusu yerlerin kimsenin zilyetliğinde olmayan dağlık-taşlık ve çalılık yerler olarak gösterildiği, keşif tarihleri ve davanın açıldığı tarih gözönünde bulundurulduğunda taşınmazlar üzerinde davacı taraf zilyetliğinin kazandırıcı zamanaşımı süresinde ulaşmadığı bir yana, taşınmazların yakın tarihli amenajman haritalarında da bozuk baltalık orman olarak gözüktüğü ve bu nitelikteki taşınmazın zilyetlikle de kazanılacak yerlerden olmadığı, uzman orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda, memleket haritasında ve ... fotoğraflarında biri birinin devamı olup, aynı nitelikte bulunan ve taşınmazların yüksek eğimli bölümlerinin orman sayılan ve ormanın devamı ve orman bütünlüğü içinde kabul edilmesi gereken düşük eğimli bölümlerinin ise orman sayılmayan yerlerden olduğunun belirtilmesinin açık çelişki olduğu ve mahkemece bilirkişi raporuna bu nedenle değer verilmeyerek taşınmazın orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 01/12/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.