erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/13818
Karar No: 2012/2489
Karar Tarihi: 16.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13818 E.  ,  2012/2489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “...Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak ... Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, mahkeme için, öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç :Hüküm fıkrasının davacı lehine vekalet ücretine ilişkin 9. satırındaki ''14.482,10'' rakamlarının silinerek, yerine, ''1.000'' rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/23226
Karar No: 2014/6910
Karar Tarihi: 10.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/23226 E.  ,  2014/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/129183

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2008

NUMARASI : 2007/388 (E) ve 2008/502 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, TCK'nın 58/6. maddesinin uygulanmaması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Hırsızlık suçunda TCK'nın 143. maddesi uyarınca gece vakti uygulamasında artırım oranının 1/6 yerine, 1/3 olarak gösterilmesi; yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

1-Sanık tüm aşamada suçu kabul etmeyerek, “aleyhine tanıklıkta bulunan kardeşi H.. S.. ile aralarında kasten yaralama eylemi nedeni ile dava ve husumet bulunduğunu” savunduğu, sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, suça konu radyoyu dinlerken görülen kardeşi tanık Hakan'ın soruşturma aşamasındaki suç atma niteliğindeki anlatımından başka delil bulunmadığı da gözetilerek,tanık H.. S..'ın olayla ilgili ayrıntılı beyanına başvurulup, savunma doğrultusunda aralarında bir dava ve husumet bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Olayın tek tanığı H.. S..'ın, kovuşturma aşamasında dinlenmemesi suretiyle CMK'nın 210/1. maddesine aykırı davranılması,

b-Hırsızlık suçunda TCK'nın 142/1-b, 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasının, aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirimi sonucu cezanın 1 yıl 8 ay hapis yerine, yazılı biçimde eksik belirlenmesi,

c-5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasının gözetilmemesi,

d-5237 sayılı TCY’nda cezaların toplanmasına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı, 5275 sayılı Yasanın 99. maddesinde de kesinleşmiş hükümlülüklerin infaz aşamasında toplanmasını öngördüğü gözetilmeden, hükmolunan cezaların ayrı ayrı yerine getirilmesi yerine toplanmalarına denilmek suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık O.. S..'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 10/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18530
Karar No: 2015/6355
Karar Tarihi: 14.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/18530 E.  ,  2015/6355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacılar vekillerinin adli yardım talebi HMK’nın 336/2. maddesinde belirtilen koşullara uygun bulunmadığından adli yardım taleplerinin REDDİNE,

2- Temyiz harç ve giderlerinin ikmali yönünden HUMK’nın 434/son maddesi uyarınca temyiz edenlere yöntemince süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7836
Karar No: 2019/12593
Karar Tarihi: 19.12.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7836 E.  ,  2019/12593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre, davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece bozma öncesi verilen 26.05.2016 tarihli ilk hükümde davacı erkeğin boşanma davasının kabulü ile (TMK m. 166/4), tarafların boşanmalarına, tedbir nafakası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, davalı kadın yararına aylık 300,00 TL yoksulluk nafakası ile 4.000 TL maddi ve 4.000 TL manevi tazminata hükmedilmiş, davalı kadının kararı temyiz etmesi üzerine Dairemizce kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın az olduğu gerkeçesiyle hüküm bozulmuş ve diğer hususlarda karar kesinleşmiştir. Mahkemece bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen boşanma davası, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talepleri yönünden yeniden hüküm kurulmuştur. O halde mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda kesinleşen konularda yeniden hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Mahkemece bozmadan önce kurulan ilk hükümde davalı kadın yararına 4.000 TL maddi tazminata hükmedilmiştir. Kararın, davalı kadın tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 03.10.2018 tarihli ilamı ile maddi tazminat az bulunarak, hüküm bu yönden davalı kadın yararına bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalı kadın lehine 7.000 TL tazminata hükmedilmiştir. Yeniden kurulan hüküm bozma ilamında belirtilen ilkelere, bozmanın amacına uygun olmayıp, davalı kadın lehine hükmedilen maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanunu'nun 50. ve 51. maddesi nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK. M. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.12.2019 (Prş.)
Esas No: 2009/4946
Karar No: 2009/5755
Karar Tarihi: 01.06.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4946 E.  ,  2009/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü 5018 sayılı Yasaya ekli I sayılı cetvelde genel bütçeye dahil kamu idareleri kapsamına alınmış olup, anılan Yasanın 45. maddesinin birinci fıkrası uyarınca genel bütçe kapsamındaki kamu idarelerinin edindiği taşınmazların Hazine adına tapu sicilinde tescil olunacağı gözetilmeden dava konusu taşınmazın doğrudan idare adına tesciline karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yer alan “davacı idare adına” sözcükleri yerine “hazine adına” sözcükleri yazılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 01.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6975
Karar No: 2014/10725
Karar Tarihi: 30.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6975 E.  ,  2014/10725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2013/108-2014/210

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.02.2013 gününde verilen dilekçe ile önalım nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.03.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, tapuda gösterilen bedelin gerçek satış bedelini yansıtmadığını, taşınmazın fiilen taksim edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu kısmın S. H. tarafından fiilen kullanılan yer içinde kaldığı bu yüzden önalım hakkının ancak S. H. tarafından kullanılabileceği ve mahkemenin 2013/116 Esas sayılı dosyasında S.H.'nun davalı F.. G..'e karşı önalım hakkı nedeniyle tapu iptali ve tescil davası açtığı ve kabul ile sonuçlandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Davalı F.. G..'in 14.06.2012 tarihinde tapuda paydaş T. Y.'e ait 13847/594300 payı 6.000,00 TL bedelle ve yine 20.06.2012 tarihinde T. Y.'in kalan 13847/594300 payını 6.000,00 TL bedelle toplamda 13847/297150 payı tapu harç ve masrafları dışında 12.000,00 TL bedelle satın aldığı anlaşılmıştır.Davacılar, dava konusu bu paya yönelik olarak önalım hakkına dayanarak dava açmışlar ve aynı mahkemenin 2013/116 Esas sayılı önalım davası ile de paydaş S. H.'nun dava konusu pay için önalım hakkını kullandığı anlaşılmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 11.06.1947 tarihli 1947/5 E., 1947/18 K. sayılı içtihadı birleştirme kararı gereği önalım hakkını kullanan paydaşların pay oranları ne olursa olsun önalım hakkına konu paydan eşit oranda yararlanırlar. Dava konusu pay için hem davacıların hem de diğer paydaş S. H.'nun dava açtığı anlaşıldığından her iki davanın konusu aynı olup davalar arasında HMK'nın 166. maddesi gereğince bağlantı bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle bağlantılı davaların birlikte görülmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 30.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/5565
Karar No: 2017/10938
Karar Tarihi: 11.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5565 E.  ,  2017/10938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı kadın tarafından ise, tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmamıştır. Ön inceleme duruşmasından sonraki 14.10.2015 tarihli dilekçe ile 60.000 TL maddi, 60.000 TL manevi tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Taraflar dava dilekçesi, cevap ile cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakatı ile iddia ve savunmalarını genişletebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın iddia ve savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakatı ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m.141/1). Davalının, ön inceleme duruşmasından sonra 60.000 TL maddi, 60.000 TL manevi tazminat talep etmesi savunmanın genişletilmesi niteliğindedir. Bu konuda ıslah da söz konusu olmadığına göre, maddi-manevi tazminat talepleri konusunda karar verilmesine yer olmadığına ilişkin karar verilmesi gerekirken, davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıdaki yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna143.50 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/20936
Karar No: 2014/17090
Karar Tarihi: 12.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/20936 E.  ,  2014/17090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyetine ilişkin Bolvadin Asliye Ceza Mahkemesince verilen 09.02.2012 tarih, 2011/332-2012/27 sayılı kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 24.03.2014 tarih ve 2013/7540-2014/10916 sayılı ilamı ile hükmün onanması yönündeki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 30.04.2014 tarih ve 2-2012/103616 sayılı yazısı ile sanık hakkındaki adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi nedeniyle hükmün bozulmasına, ancak, bozma nedeni yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 332. maddesi uyarınca ''ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına'' dair düzenlemenin karardan çıkartılması suretiyle hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi yönünde itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/840-1429 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101. maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.04.2014 tarih ve 2-2012/103616 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 24.03.2014 tarih ve 2013/7540-2014/10916 sayılı sayılı Onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığın olay tarihinde katılana ait park halindeki motosikleti üzerinde takılı bulunan anahtarı kullanmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 141. maddesine uyan suçu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 4. fıkrasına göre çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının, ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ''ödenmeyen kısmın hapse çevrileceği hususunda sanığın ihtarına'' ilişkin bölüm çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10261
Karar No: 2014/14537
Karar Tarihi: 19.12.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/10261 E.  ,  2014/14537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2014

NUMARASI : 2013/570-2014/192

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.12.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.04.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı A.. S.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, borçlu ortağın borcundan dolayı İcra İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayanılarak açılan ve elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabi taşınmazda ortaklığın satış suretiyle giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan A.. S.. temyiz etmiştir.

Borçlunun elbirliği halinde ortak olduğu taşınmazlarda borçlu ortağın alacaklısı İcra Hakimliğinden İcra İflas Kanununun 121. maddesine göre alacağı yetki belgesine dayanarak borçlunun ortağı olduğu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açabilir. Bunun için icra hakiminden yetki belgesi alınması zorunludur. İcra hakiminden yetki belgesi almadan doğrudan doğruya veya yetkisi olmayan icra müdürünün verdiği yetki belgesine dayanılarak dava açılması halinde dava hemen reddedilmeyip davacı tarafa icra hakiminden yetki belgesi almak üzere süre verilmelidir.

İcra mahkemesinden alınan yetkiye dayalı olarak açılan davalarda kural olarak borçlu ortağın mülkiyet hakkının elbirliği mülkiyetine konu olması gerekir.

Borçlu ortağın alacaklısı tarafından açılan davalarda birden fazla taşınmaz dava konusu edilmiş ise icra takibine konu borç miktarına göre dava tarihi itibariyle taşınmazlardan borçlu ortağın payına düşecek değerin tespit edilerek borca yetecek kadar (sayıda) taşınmazın ortaklığının giderilmesine karar verilmesi, fazlaya ilişkin istemin reddi gerekir.

Bu şekilde açılacak davalarda borçlu ortak (paydaş) dahil tüm ortakların (paydaşların) davaya dahil edilmeleri zorunludur.

Somut olayda; dava konusu taşınmazın paydaşlarından, borçlunun murisi M.. S..’ın mirasçılarının davada yer aldıkları, adı geçen tapu maliki dışında çok sayıda paydaşın bulunduğu, bu kişilerin, ölü iseler mirasçılarının davaya dahil edilmedikleri, taraf teşkili sağlanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece taraf teşkili tam olarak sağlanmadan işin esasına girilmesi ve yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan A.. S..’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/8297
Karar No: 2009/9810
Karar Tarihi: 09.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8297 E.  ,  2009/9810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde kamulaştırma bedelinin arttırılması ile ecrimisil ödenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

10.12.2003 tarih ve 5018 sayılı Yasaya 5436 sayılı Yasa ile eklenen (1) sayılı cetvelin 40.sırasında Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü genel bütçe kapsamındaki kamu idareleri arasında gösterilmiş olup, bu yasal düzenleme 5436 sayılı Yasanın 18.maddesinin (f) bendi uyarınca 01.01.2006 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır. Buna göre, genel bütçe kapsamında kalan Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğünün 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi hükmüne göre (1) sayılı tarifedeki yargı harçlarından müstesna tutulduğu gözetilmeden karar harcının alınmış olması doğru değil ise de bu yanılgının düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının 5 nolu bendi metinden çıkartılarak hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 09.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.