erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/15129
Karar No: 2014/28487
Karar Tarihi: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15129 E.  ,  2014/28487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2014

NUMARASI : 2013/644-2014/202

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak bedel tespit edilmişse de, rapor geçerli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi raporunda 2 nolu emsalin uygun nitelik taşımadığı belirtildiği halde, raporun sonunda 2 nolu emsalin en uygun olduğu belirtildiği, ancak bedelin hesaplanmasında 3 numaralı emsalin esas alındığı ayrıca bilirkişinin ek raporunda, taşınmazın üniversite kampüs alanında kalmış olması nedeniyle üzerinde yapı yapılamayacağı, bundan dolayı değerinin az olduğu şeklinde yasal olmayan gerekçenin sunulduğu, yine, bilirkişi tarafından belirlenen bedelin davacı idarece yapılan değer tespitinin de altında kaldığı göz önüne alındığında, söz konusu rapor inandırıcı olmadığı gibi geçerli de değildir.

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/895
Karar No: 2014/1555
Karar Tarihi: 12.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/895 E.  ,  2014/1555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/132541

MAHKEMESİ : Seydişehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 06/02/2013, 2012/147 (E) ve 2013/16 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Metin'in üzerine atılı maktul Ali’yi kasten öldürme suçundan fiilini meşru savunma hükümleri kapsamında gerçekleştirdiği kabul edilerek, TCK'nın 25.ve CMK'nın 223/2-d maddeleri uyarınca beraatine karar verilmiş ise de;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; önceden geçirdiği trafik kazası nedeniyle sol kolunu kullanamayan ve bu nedenle % 60 oranında özürlü olan maktulün, cezaevinde olduğu dönemde sanığın şef garson olarak çalıştığı restoranda bulaşıkçı olarak çalışan eşi Anakız ile sanık arasında bir ilişkinin olduğunu düşündüğü, bu nedenle olay öncesinde sanığın iş yerine alkollü şekilde sık sık giderek tartışma çıkardığı, olay günü de aynı restorana giderek sanığı dışarıya çağırttığı, sanığın dışarıya çıkması üzerine birlikte restoranın köşk diye tabir edilen bağımsız bölümüne gittikleri ,burada maktulün yanında taşıdığı bıçakla birden fazla vurarak sanığı yüz sol taraf ağız köşesi, sol baldır dış ve karın sol ingiual kısma yakın bölgelerine isabetle yaşamını tehlikeye sokacak nitelikte yaraladığı, sanığın da maktulü bir kolunu kullanamamasından faydalanıp elindeki bıçağı aldığı ve 5 kez vurarak göğüs sağ ve sol, sol omuz baş, sol uyluk bölgelerine isabetle öldürdüğü olayda;

Sanığın, maktul tarafından kendi yaşam hakkına yönelik gerçekleştirilen saldırıyı, elinden bıçağı almak suretiyle bertaraf ettiği ayrıca maktulün özürlü olması ve bıçağın sanığın eline geçmesi nedeni ile saldırının tekrarlanmasının da muhakkak olmadığı ve böylece meşru savunma şartlarının oluşmadığı gözetilmeksizin, sanığın haksız tahrik hükümlerini düzenleyen TCK’nın 29. ve aynı kanunun 81. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi ve haksız tahrik nedeniyle azami oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde meşru savunma nedeni ile beraatine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısı ile katılan Nazife vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 12/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9897
Karar No: 2012/15493
Karar Tarihi: 10.07.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/9897 E.  ,  2012/15493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hüküm kurulduğu belirtilmişse de bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

1-Kamulaştırma Kanununun 38. maddesi Anayasa Mahkemesinin 04.11.2003 Resmi Gazetede yayımlanan kararı ile iptal olmuştur. 30.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren 5999 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kanuna eklenen Geçici 6. maddesi ile;

Kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen 09.10.1956 tarihi ile 04.11.1983 tarihi arasında fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazlara veya kaynaklara kısmen veya tamamen veyahut irtifak hakkı tesis etmek suretiyle malikin rızası olmaksızın fiili olarak el konulması hallerinde, hak sahiplerine idare ile uzlaşma ve uzlaşılmaması halinde dava açma hakkı tanınmıştır.

Dava konusu taşınmazın 1965 yılında el atılan 1590 m2’lik bölümü ile ilgili olarak davacı taraf uzlaşmak istemediklerini beyan ederek mahkemece karar verilmesini talep ettikleri halde hak düşürücü süre içinde dava açılmadığı şeklindeki yanlış gerekçe ile davanın kısmen reddine karar verilmesi,

2- Taşınmazın 2005'te el atılan ve bedeline hükmedilen bölümünün davalı idare adına tesciline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

....İşleri Genel Müdürlüğü 2.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nin 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Bu nedenle davalı idareden harç alınması gerekirken, muaf olduğu gerekçesiyle aleyhine harca hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/6515
Karar No: 2009/6354
Karar Tarihi: 29.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6515 E.  ,  2009/6354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın nitelikleri belirlenen ... karton kutu imalatı işini konu ... ... Sözleşmesi'nden kaynaklanması nedeni ile kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1291
Karar No: 2021/1422
Karar Tarihi: 15.02.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1291 E.  ,  2021/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanık müdafinin temyiz talebinin “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olarak verilen beraat hükmü nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesine yönelik; katılan vekilinin temyiz talebinin ise yine bu takvim yılına ilişkin hükmün esasına yönelik olduğu anlaşıldığından, “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan verilen beraat hükmüne hasren yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6167
Karar No: 2018/2110
Karar Tarihi: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/6167 E.  ,  2018/2110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1632 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığın dosyaya yansıyan kanuni ve geçerli bir mazereti bulunmamasına rağmen soyut mazeret beyanlarının hükme esas alınması sureti ile sanığın mahkumiyetine yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1867
Karar No: 2015/7369
Karar Tarihi: 21.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2015/1867 E.  ,  2015/7369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in, 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/2, 62 maddeleri gereğince 1.000 TL. adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezasının birer ay aralıklarla 24 eşit taksitte tahsiline, taksitlerden birisi süresinde ödenmediği takdirde geri kalan taksitlerin tamamının tahsiline ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine dair ... Çocuk Mahkemesinin 13.06.2013 tarih ve 2013/9 esas, 2013/587 karar sayılı kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2014 tarih ve 2013/321492 sayılı ihbarnamesiyle dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE:

Kayden 25.11.1997 doğumlu olup, suçun işlendiği 03.05.2010 tarihinde 18 yaşını ikmal etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesi uyarınca hapis cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görüldüğünden kabulü ile mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında ... Çocuk Mahkemesinin 13.06.2013 tarih ve 2013/9 esas, 2013/587 karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma uygulamaya yönelik olduğundan aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükümde yer alan 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi gereğince hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin paragrafta yer alan “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, karardaki diğer kısımların AYNEN MUHAFAZASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15609
Karar No: 2015/25328
Karar Tarihi: 17.09.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/15609 E.  ,  2015/25328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının, davalı Bakanlığa ait işyerinde 11.05.1993-31.05.2013 tarihleri arasında altişverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini, tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatının faiziyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ... vekili, husumet itirazında bulunarak, davanın reddini savunmuştur.

Davalı şirket davaya cevap vermemiş, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı ... Bakanlığının harç giderlerinden sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j bendinde Genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeden, başvurma ve bakiye harçtan sorumlu tutulması ile bakiye harcın davalıdan tahsiline denilerek, hangi davalıdan tahsil edilmesi gerektiği açıklanmayarak infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının bakiye harç ve yargılama giderlerine dair 2. ve 3. bendlerinin silinerek yerlerine,

"Peşin alınan harcın mahsubu ile 1.254,40 TL bakiye karar ilam harcının, davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı ....nden alınarak hâzineye irat kaydına,

Davacı tarafından ödenen 85,40 TL başvuru harcının, davalı ... harçtan muaf olduğundan, davalı .....nden alınarak davacıya verilmesine, davacının yaptığı 364,80 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/893
Karar No: 2021/499
Karar Tarihi: 20.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2019/893 E.  ,  2021/499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen beraat kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Katılanın olayın sıcağı sıcağına alınan beyanında özetle; sosyal paylaşım sitesinden tanıdığı sanık ...’in olay günü arayarak buluşmak istediğini söylemesi üzerine belirtilen adrese gittiğini, sanıkların beyaz renkli bir araçla gelerek arabaya binmesini istedikleri, katılanın da rızasıyla araca bindiği ve seyir halindeyken konuşmaya başladıkları, biraz ilerledikten sonra Karandere köyü yakınlarında aracı durdurup araçtan inmesini istedikleri, sanık ...’in elinde bıçak, diğer sanıkların elinde döner bıçağı olduğu halde, üzerini arayarak cebinde bulunan cep telefonu ve 550 TL parasını aldıkları, ardından katılanı araçtan indirip, kendisine... ile neden görüştüğünü sordukları, ‘tanımıyorum, kendisiyle bir bağlantım yok’ demesine rağmen sanıklardan ...’in bıçağı boğazına dayayıp hareket ettirdiğini hissedince aniden bıçağı tuttuğu ve parmaklarının kesildiği, ardından sanıkların silahın namlusuna mermi sürdüklerini anlayınca tarlaya doğru kaçmaya başladığını, sanıkların bir süre kendisini kovaladığını, aracı üstüne sürdüklerini, kendisinin de koşarak bir çay ocağına sığınıp sanıklardan kurtulduğunu beyan ettiği olayda; sanıkların eyleminin yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15136
Karar No: 2014/28481
Karar Tarihi: 04.12.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/15136 E.  ,  2014/28481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/06/2011

NUMARASI : 2009/52-2011/456

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu taşınmaz mal arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan, taşınmazın bulunduğu bölgeye ilişkin olarak belirlenen emlak vergi değeri esas alınarak değer biçildiğinden rapor geçersizdir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tapu kaydındaki takyidatların hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3044
Karar No: 2017/7029
Karar Tarihi: 14.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/3044 E.  ,  2017/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Düşme

Dosya İncelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamından, sanık hakkında TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca verilen "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, Hatay Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünce infazı sırasında, sanığın, tedavi amacı ile sevk edildiği Antakya Devlet Hastanesi'nce 26/01/2011 tarihinde alınan idrar örneğinde uyuşturucu maddeye rastlanması üzerine, 18/02/2011 tarihli yazı ile denetim planına uyması konusunda uyarılmasının ardından, yeniden sevk edildiği Antakya Devlet Hastanesi tarafından alınan 16/03/2011 tarihli idrar örneğinde de uyuşturucu madde tespit edildiğinden, infaz dosyasının, "sanığın uyarıya rağmen tedbirin gereklerine aykırı davrandığı, denetim planına uymadığı" belirtilerek, 23/03/2011 tarihli yazı ile kapatıldığı anlaşıldığı halde, sanık hakkında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin ihlali nedeni ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/5. maddesinin 2. cümlesi uyarınca davaya devam olunarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde, "tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davrandığına" ilişkin dosya içeriği ile örtüşmeyen gerekçe ile 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191/5. maddesinin 1. cümlesi uyarınca "düşme kararı" verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 14/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.