erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/3347
Karar No: 2014/24533
Karar Tarihi: 03.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/3347 E.  ,  2014/24533 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-son maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK’nın 232/2-c maddesi gereğince suçun işlendiği zaman diliminin gerekçeli karar başlığında yazılmaması mahallinde tamamlanması mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura, ceza miktarına, kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin TCK'nın 52/4. yerine 52/son maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3. bendi çıkarılıp yerine, “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince, adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3 maddesi gereğince, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 30 TL olarak hesabıyla 22.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,” ilişkin bendin eklenmesi ve 5. bentte yer alan "52/son" ibaresinin "52/4" olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/9898
Karar No: 2014/11504
Karar Tarihi: 26.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/9898 E.  ,  2014/11504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2013

NUMARASI : 2011/682-2013/457

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Dava konusu taşınmazın belediye mücavir alan sınırı içinde oluşu, İnegöl sanayi bölgesine ihracat ve ithalat merkezlerine ve soğuk hava depolarına çok yakın oluşu ulaşımın kolay olması hususlarının tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın değerinde %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden %40 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tescili için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9722
Karar No: 2010/11297
Karar Tarihi: 24.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/9722 E.  ,  2010/11297 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... ... Çorap San. Ve Spor Tes.Ltd.Şti. aralarındaki kira tesbiti davasına dair Çatalca Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 4.11.2008 günlü ve 2008/81 E-1180 K.... hükmün Düzeltilerek Onanması hakkında dairece verilen 02.07.2009 günlü ve 2009/11134 E-11458 K. ... ilama karşı davacı vekili kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava tarihindeki kur dikkate alındığında, sözleşmede kararlaştırılan "net" kira parasının brüt tutarı "22.000 TL" olup daha azına hükmedilemeyeceği, ancak dairemizce "20.000 TL" olarak düzeltilerek onama kararı verilmiş ise de, bu husus maddi hataya dayalı olduğundan Dairemizin 2.7.2009 günlü ve 2009/11134-11458 ... ilamında yer alan "20.000 TL" rakamının silinerek yerine "22.000TL" rakamı yazılması suretiyle kararımızdaki maddi hatanın düzeltilmesine, 24.6.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/19560
Karar No: 2015/16482
Karar Tarihi: 22.10.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/19560 E.  ,  2015/16482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 2.ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/313-2013/91

Taraflar arasındaki kayıp kaçak bedelinin iadesi istemli davanın mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın açılmamış sayılması yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Uyuşmazlık, kayıp kaçak bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Mahkemece; HUMK'nun 409.maddesi (HMK. 150) uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Ancak, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7.maddesine göre; “Görevsizlik, yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine, davanın nakline veya davanın açılmamış sayılmasına; delillerin toplanmasına ilişkin ara kararı gereğinin yerine getirilmesinden önce karar verilmesi durumunda, tarifede yazılı ücretin yarısına, karar gereğinin yerine getirilmesinden sonraki aşamada ise, tamamına hükmolunur. Şu kadar ki, davanın görüldüğü mahkemeye göre, hükmolunacak avukatlık ücreti ikinci kısmın ikinci bölümünde yazılı miktarları geçemez.” denilmektedir.

Mahkemece, davada kendini vekille temsil ettiren davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 2.fıkrasından sonra gelmek üzere "Kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına AAÜT. 7.maddesine göre, 1.320 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ifadesinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 22.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/2164
Karar No: 2013/8740
Karar Tarihi: 28.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/2164 E.  ,  2013/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı VUK'nun 359/a-2 ve TCK'nun 51. maddelerinin uygulanması ile 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın ertelenmesine

I- Dosyada mevcut vergi suçu ve vergi inceleme raporlarından defter ve belgelerin ibrazı için çıkartılan yazının işyeri adresinde tebliğ edilmiş olması sebebiyle faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı cihetle, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

II- Kabule göre de;

1- 213 sayılı VUK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, ayrıca hükmolunan hapis cezasının ertelenmesinin her iki düzenlemede de mümkün olduğu gözetilip buna göre kararın gerekçe bölümünde 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sonradan yürürlüğe giren yasa hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe hükmün tayini gerekirken, somut karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda somut bir zarara yer verilmediğinden CMK'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın ne olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden sanığın kamu zararını karşılamadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/14416
Karar No: 2013/715
Karar Tarihi: 22.01.2013

**5. Hukuk Dairesi         2012/14416 E.  ,  2013/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ....

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi, davalı idare vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 22.01.2013 günü temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden aleyhlerine temyiz olunan davacı vekili ile ihbar olunan ... vekilinin yokluklarında duruşmaya başlanarak davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca arsalara değerlendirme tarihinden önceki özel amacı olmayan yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü satışlara göre değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaz 15.000 m2 yüzölçümünde olmasına rağmen 160 m2 yüzölçümündeki taşınmazın emsal alınması doğru olmadığı gibi; emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında da; emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşılmasına karşın, emsal taşınmazın bulunduğu bölgede değerini sonradan önemli şekilde etkileyen olumsuz bir gelişme de olduğu tespit edilmeden, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerine de ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere dayandırılmayan rapor geçerli değildir.

-2-

Bu nedenle, taraflara yakın tarihli ve benzer yüzölçümlü emsal bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, emlak vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, davalı idareden peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının....irad kaydedilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Esas No: 2014/23847
Karar No: 2014/31116
Karar Tarihi: 11.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23847 E.  ,  2014/31116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Edirne İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2013

NUMARASI : 2012/375-2013/139

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek davalıdan kıdem - ihbar tazminatı ile sair işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının işyerini terk ettiğini, iş sözleşmesinin feshedilmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, geçimini emeği ile sağlayan işçinin beklenmedik şekilde kendi özgür iradesi ile iş sözleşmesini haklı bir sebep olmaksızın feshetmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, bilirkişi raporundaki hesaplamalar doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Taraflar arasında fesih tartışmalıdır.

Davacı iş sözleşmesinin işveren tarafından 30.11.2010 tarihinde feshedildiğini ileri sürmüş; davalı ise en son 22.11.2010-29.11.2010 tarihlerinde raporlu olduğunu, rapor sonrasında işe başlamadığını, facebook yazışmalarından işten ayrılmaya Eylül/2010 tarihinde karar verdiğini, gayrı resmi şekilde fitness salonunda çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin kendileri tarafından feshedilmediğini savunmuştur.

Dosya içerisinde, savunmada belirtilen tarihlerden sonra davacının işe gelmediğine ilişkin devamsızlık tutanakları bulunmaktadır.

Davacı tanıkları davalı işyerinde çalışmayan kişiler olup feshe ilişkin görgüye dayalı bilgileri bulunmamaktadır. Davalı tanıkları ise davacının iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, fitness salonunda çalışmaya başladığını beyan etmişlerdir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının iş sözleşmesini başka bir işyerinde çalışmak için kendisinin feshettiği anlaşılmakla, bu durum fesih için haklı sebep teşkil etmediğinden kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçeyle kabulü isabetli görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5891
Karar No: 2014/7349
Karar Tarihi: 08.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/5891 E.  ,  2014/7349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı... Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 5.12.2013 gün ve 93-152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. kısmında da, temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK'nın) geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun(HUMK'nın) 434. maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın tamamının ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarihli ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da, peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir.

Somut olayda, hükmü temyiz eden davalıdan, mahkemece hükmedilen karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması yerine, maktu temyiz harcı alınmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, davaya etkisi bakımından, Kale İcra Hukuk Mahkemesinin kesinleşme şerhini taşıyan 2011/41 esas ve 2012/14 sayılı kararı da dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerden ötürü:

1- Hükmü temyiz eden davalıdan,1086 sayılı HUMK'nın 434. maddesi gözetilmek suretiyle eksik kalan temyiz harcının tahsil edilmesi,

2- Kale İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/41 esas ve 2012/14 sayılı kararının kesinleşme şerhli bir suretinin mahkemesinden getirtilerek evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 8.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2015/11740
Karar No: 2017/1355
Karar Tarihi: 23.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/11740 E.  ,  2017/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 07/01/2010

Ek Karar Tarihi : 15/07/2014

Hükümlü : ...

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunda yapılan değişiklikler nedeniyle 2008/141 Esas, 2010/7 Karar sayılı ilk hükmün yeniden değerlendirilmesine ilişkin talebin reddine dair ek karar.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin 2008/141 Esas, 2010/7 Karar sayılı ilk hükmün yeniden değerlendirilmesi talebinin reddine dair ek karar, hükümlü tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

....Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 31/10/1991 tarih ve 1185 sayılı kararı ile tescilli bölgede yer alan taşınmaz üzerine yedi adet bungalov tipi yapı inşa etmek suretiyle inşai ve fiziki müdahalede bulunduğu sabit olan sanığın mahkumiyetine ilişkin .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/01/2010 tarihli hükmünün sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 28/03/2013 tarih, 2012/21543 Esas, 2013/7857 Karar sayılı ilamı ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verildiği, sanığın, 15/04/2014 havale tarihli dilekçe ile, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde 11/10/2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2013 tarih, 6498 sayılı Kanunun 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonrası hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesini talep ettiği, mahkemenin 15/07/2014 tarihli ek kararı ile talebin reddedildiği anlaşılmakla,

Hükümlü ... hakkında verilen ek karar, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 98 ve 101. maddeleri uyarınca itiraza tabi olduğu ve 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesine göre de kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, hükümlünün söz konusu ek karara yönelik temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10617
Karar No: 2014/17485
Karar Tarihi: 10.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/10617 E.  ,  2014/17485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilâmına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 3 yıl hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 3 yıl hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1095 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 21.900 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.