erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/26048
Karar No: 2017/35570
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26048 E.  ,  2017/35570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2007/17743
Karar No: 2012/2718
Karar Tarihi: 21.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/17743 E.  ,  2012/2718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosyada bulunan 02.06.2005 günlü ek kararın hükümlü ...'e tebliğ edildiğine ilişkin belgeye rastlanmaması karşısında, varsa tebligat belgesi eklendikten, yoksa ek kararın sanık ...'e tebliğden itibaren 7 gün içinde Yargıtay'da temyiz yoluna başvurabileceği ve başvuru yöntemini açıklayan belgeyle yöntemince tebliği ile buna ilişkin belge ve sunarsa dilekçesi de eklendikten ve ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/6802
Karar No: 2020/2715
Karar Tarihi: 03.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/6802 E.  ,  2020/2715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : 2008 ve 2010 takvim yıllarında işlenen suç hakkında: Beraat

2009 takvim yılı için: Mahkumiyet

1)Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenleme eylemleri nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığında maddi hata sonucu suç adına eklenmiş bulunan "Deniz veya Demiryolu Ulaşım Araçlarını Kaçırma veya Alıkoyma, Deniz veya Demiryolu Ulaşım Araçlarını Kaçırma veya Alıkoyma" ibaresinin mahallinde gerekçeli karar başlığından çıkartılması, suç tarihlerinin “2008, 2009 ve 2010” olarak mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında 2008 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen "sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 02.11.2011 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 03.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/20619
Karar No: 2017/36404
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20619 E.  ,  2017/36404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/6272
Karar No: 2020/4281
Karar Tarihi: 24.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6272 E.  ,  2020/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İNEGÖL Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararı ve 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunelerin müsaderesi hakkında mahkemece her zaman karar verilmesi olanaklı olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile artırma ve indirme nedenleri tartışılarak yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 24/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/6123
Karar No: 2020/7501
Karar Tarihi: 21.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/6123 E.  ,  2020/7501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2014 tarihli, 2012/1558 esas, 2014/214 karar sayılı ilamı ile sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından cezalandırılmasına ilişkin hükmün temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 01.10.2019 tarihli, 2016/7005 eas, 2019/6821 karar sayılı ilamı ile “Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03.12.2012 tarih, 2012/17751 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaaya uygun olarak sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, ancak sahte fatura düzenleme suçu yönünden hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu göz önünde bulundurularak, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden hüküm kurulması mümkün görülmüştür...” şeklindeki ilamı sonrasında Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.06.2020 tarihli, 2019/746 esas, 2020/260 karar sayılı ilamı ile sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkum edilmesine ilişkin hükmün teymiz edildiği ve dosyanın Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmıştır.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır. (Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, somut olayda sanık hakkında incelemeye konu 25.06.2020 tarihli hükmün daha önce Yargıtay incelemesinden geçmemiş, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra ilk kez verilmiş hüküm olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesinin temini için İADESİNE, 21.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/21896
Karar No: 2013/29004
Karar Tarihi: 18.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21896 E.  ,  2013/29004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi, Kadıköy 7. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3628 sayılı takip dosyasının alacaklısı olduğunu,  şikayete konu İstanbul 28. İcra Müdürlüğü'nün 2012/2142 sayılı dosyasından, kendi dosyalarına iştirak haczi konulduğunu, ancak hacze iştirak şartlarının gerçekleşmediğini ileri sürerek haciz işleminin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece talep sıra cetveline itiraz olarak değerlendirilmiş ve şikayete konu takip dosyası alacaklısının haczinin, şikayetçinin ihtiyati haciz kararına dayalı haczinden önce olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 100. maddesi gereğince, ilk haciz üzerine satılan malın tutarı vezneye girinceye kadar aynı derecede hacze iştirak edebilecek alacaklılar, ilk haciz ilamsız takibe müstenitse takip talebinden ve ilama istinat ediyorsa dava ikamesinden mukaddem yapılmış bir takip üzerine alınan aciz vesikasına, söz konusu tarihlerden önce alınmış bir dava üzerine alınan ilama, aynı tarihlerden mukaddem tarihli resmi veya tarih ve imzası tasdikli bir senede, aynı tarihlerden mukaddem tarihli resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri makbuz veya vesikaya istinat eden alacaklılardır. Bu suretle iştirak halinde icra dairesi müracaat üzerine aynı derecedeki alacaklıların bütün alacaklarına yetecek nispette ilave suretiyle hacizler yapar. Bunların haricindeki alacaklılar ancak, evvelki dereceden artacak bedeller için hacze iştirak edebilirler.

Mahkemece yukarıdaki hükümler doğrultusunda araştırma yapılmadan farklı bir gerekçe ile şikayetin reddine karar verilmesi yerinde değil ise de;  temyiz aşamasında davalı alacaklı vekilince takip dosyasına sunulan 05.07.2012 tarihli dilekçe ile iştirak haczinden feragat edildiği görüldüğünden mahkemece, söz konusu feragat dilekçesi hakkında değerlendirme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16486
Karar No: 2013/7674
Karar Tarihi: 27.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16486 E.  ,  2013/7674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın idaresindeki körüklü belediye otobüsüyle seyri sırasında sağındaki tali yoldan otobüsün geçişinin bitmesini beklemeden yanındaki yol aralığına 3 tekerlekli hurda arabası ile girmeye çalışan katılanın aracının sağ yan körük kısmının sürtmesi sonucu vücudunda kemik kırılması meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, dosya içerisinde yer alan kaza anını gösterir CD kaydı izlenilmekle, yapılan yargılamada suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA 27.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/22629
Karar No: 2017/36283
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22629 E.  ,  2017/36283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/41693
Karar No: 2022/391
Karar Tarihi: 13.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/41693 E.  ,  2022/391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nin 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” ile aynı Kanun'un 295/1. maddesindeki "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir" şeklindeki düzenlemeler gözetilerek yapılan değerlendirmede; katılan vekilinin temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği anlaşılmakla, temyiz isteminin aynı Kanun'un 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmesine, 13.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3435
Karar No: 2012/20583
Karar Tarihi: 14.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3435 E.  ,  2012/20583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz sebeplerinin reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4226
Karar No: 2020/7507
Karar Tarihi: 21.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2020/4226 E.  ,  2020/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-213 sayılı VUK’nin 367. maddesi uyarınca dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu’nun 29/01/2013 tarihli ve 2013/14 sayılı mütalaası ile dayanağı olan 17/01/2013 tarihli 2013-A-2741/13 sayılı Vergi Suçu Raporu’nun yalnızca "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarına ilişkin olduğu; ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/04/2013 tarihli 2013/2226 Soruşturma ve 2013/1433 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa dışına çıkılarak sanık hakkında “2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun yanında, “sahte fatura kullanma” suçundan da kamu davası açıldığı; ancak “sahte fatura kullanma” suçundan verilmiş bir mütalaa bulunmadığı; her takvim yılında işlenen “sahte fatura düzenleme” ve “sahte fatura kullanma” eylemlerinin ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, birbirlerine dönüşemeyeceği gözetilerek, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği cihetle; iddianameye konu olan “sahte fatura kullanma” suçu yönünden, 213 sayılı VUK’nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin ilgili Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması, mütalaa verilmeyeceğinin anlaşılması durumunda sanık hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan açılan davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; hem sahte fatura düzenleme hem de sahte fatura kullanma suçları yönünden hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında, 213 sayılı VUK'nin 359/b. ve TCK’nin 43. maddesi uyarınca hükmedilen 3 yıl 9 ay hapis cezasından, TCK’nin 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken, sonuç cezanın “3 yıl 1 ay 15 gün” yerine “2 yıl 13 ay 15 gün” olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/523
Karar No: 2021/917
Karar Tarihi: 08.02.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/523 E.  ,  2021/917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelenmesi sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 31.10.2010 tarihinde davalıya sigortalı aracın sürücüsünün, davacının kullandığı motosiklete çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını, kazada davalıya sigortalı aracın sürücüsünün asli kusurlu ve alkollü olduğunu, bu sebeple de yargılanıp ceza aldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava dosyasının 18/11/2016 tarihinde yapılan duruşmasına davacı vekilinin mazeret dilekçesi gönderdiği, mahkemece mazeretin reddine karar verilerek davanın müracaata bırakıldığı, bu tarihinden itibaren 3 aylık süre içerisinde yenilenmesi gerektiği ancak taraflarca davanın süresinde yenilenmemiş olduğu gerekçesiyle HMK'nın 150/5.maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf yasa yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf talebi esastan red edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyasının ilk derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21864
Karar No: 2015/32240
Karar Tarihi: 21.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/21864 E.  ,  2015/32240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine 3 adet fatura alacağına dayalı olarak genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, örnek 7 ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun icra mahkemesine başvurarak borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu ve mahkemece, takip dayanağı faturaların İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelerden olmadığı gerekçesi ile itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 68/1. maddesi gereğince, talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılmasını isteyebilir. Ancak, borçlu, borç doğuran ilişkiyi kabul etmişse, alacaklının artık İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelere dayanmasına gerek yoktur.

Somut olayda, hernekadar takip dayanağı faturalar İİK'nun 68/1. maddesindeki belgelerden değil ise de borçlunun borca itirazında, borcun olmadığını, fatura bedellerinin taraflarınca ödenmiş olduğunu, alacaklıya ulaşma girişimlerinin sonuçsuz kaldığını belirterek alacaklı ile aralarındaki hukuki ilişkiyi kabul edip itirazını ödeme olgusuna dayandırdığına göre, alacaklının itirazın kaldırılması isteminde İİK'nun 68/1. maddesinde belirtilen belgelere dayanması gerekmez. Bu ilke HGK'nun 01/12/1985 tarih ve 1984/12-257 E.-984 K. sayılı kararında da aynen benimsenmiştir.

O halde, mahkemece, borçlunun dayandığı ödeme iddiası yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, takip dayanağı belgenin İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmadığından bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.