Esas No: 2023/2913
Karar No: 2023/10343
Karar Tarihi: 20.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/2913 E.  ,  2023/10343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2267 E., 2023/573 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında, Sinop Cumhuriyet Başsavcılığının 06.03.2019 tarihli iddianamesiyle, cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli kararıyla, sanık hakkında cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli kararının, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli kararıyla kaldırılmasına ve sanık hakkında cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

4.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli kararının, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 09.11.2022 tarihli kararıyla, sanığın, cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 22.03.2023 tarihli kararıyla, sanık hakkında cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği; lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesi uyarınca cezadan indirim yapılamayacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, suç tarihinde on sekiz yaşından küçük olan katılan ... ile aynı mahallede oturan sanığın, olay tarihinden 10 gün önce seni bir gün okuldan alıp yemeğe götüreceğim dediği, olay günü okul çıkışı okula gelerek birlikte köprü başına doğru yürümeye başladıkları, katılanın kendisini yemeğe götüreceğini düşündüğü, birlikte Endüstri Meslek Lisesinin karşısında bulunan otoparka girdikleri, sanığın, otoparkta açık alanda muz vermeye çalıştığı, akabinde elinden tutarak zorla otopark içerisinde bulunan tuvalete götürdüğü, otoparka götürürken tuvalete girdikten sonra katılanın ''seni seveceğim'' diyerek göğüslerini ellediği, katılanın ''yapma'' diye dışarı kaçtığı böylece sanığın, katılanın, seni yemeğe götüreceğim demek suretiyle iradesini hile ile fesada uğrattığı ve tuvalete yaklaşınca elinden tutarak çekip tuvalete zorla götürdüğü şeklindeki eyleminin hile ve cebirle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamında yer alan, 19.11.2018 tarihli olay tutanağı, 06.12.2018 tarihli tutanak, 07.12.2018 tarihli teşhis tutanağı, 20.12.2018 tarihli İl Sağlık Müdürlüğü'nden alınan rapor, tanıklar S.F.Ç. ve H.Y.'nin beyanları ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, katılanı yemeğe götüreceğini söyleyerek ve kolundan çekerek otoparkın tuvaletinde alıkoyduğu anlaşılmakla, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve Kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... Hizmetler Bakanlığı vekilinin vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin ve katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli kararında sanık müdafince ve katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.