erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/7272
Karar No: 2010/1983
Karar Tarihi: 20.04.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/7272 E.  ,  2010/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi

... ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne dair Sarıkamış Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 02.06.2006 gün ve 100/98 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... temsilcisi tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, eskiden beri kullandığı hudutlarını yazdığı araziye davalı köy tüzel kişiliğinin müdahale ettiğini, müdahale edilen yerin kendi arazisi içinde kaldığını, davalı ... Kişiliğinin müdahalesinin önlenmesini istemiştir.

Davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisi, dava konusu taşınmazın köy merası ve hayvan yolu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı köy tüzel kişiliği temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazda Sarıkamış Kaymakamlığının 22.04.2005 tarihli 1 sayılı kararıyla men edilmiştir. Kaymakamlık kararının gerekçesine göre, dava konusu yer köy merasıdır. Davacı, köy merasına elekli tel örgüyle çit çekmek suretiyle müdahale etmiştir. Mahallinde yapılan keşifte davacının babasına ait olduğunu iddia edip, delil olarak sunduğu 1939 tarih 44 tahrir numaralı vergi kaydı uygulanmıştır. Vergi kaydı 30’ar miktarındadır. Vergi kaydının doğu hududu yani dava konusu taşınmazın bulunduğu kısım “kır” olarak okumaktadır. Taşınmazın batı kısmı ise kadim köy yoludur. Batı sınırı sabit hudut kabul edildiğinde taşınmazın doğu kısmında olan yere davacının tecavüz ettiği sonucuna varılmaktadır. Fen memuru bilirkişi raporuna göre, davacının kullandığı alan 8.410,286 m2’dir. Vergi kayıt miktarı ise 30 ar (3000 m2’dir). Genişletilmeye elverişli olan bu sınır tarafın mera olarak kullanıldığı ve “nahır yolu” olduğu mahallinde yapılan keşifte dinlenen davalı şahitleri Osman Kurt ve Tahsin Cihangir ifade etmişler, davacı şahidi Abdurrahman Cihangir ise davacının burayı 3 senedir ekip biçtiğini söylemiştir. Davacının; dayandığı vergi kayıt miktarından fazla yer kullanması, vergi kaydının ihtilaflı dava konusu yeri kır olarak okuması, bu bölümün genişletilmeye elverişli sınır olması ve dinlenen şahitlerin de ihtilaflı bu bölümü köy orta malı ve hayvan yolu (nahır yolu) olarak tarif etmeleri karşısında davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulüyle usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 12,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 20.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22140
Karar No: 2012/23538
Karar Tarihi: 19.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/22140 E.  ,  2012/23538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3285 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Karar tarihinden sonra 13.06.2010 gün ve 27610 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5996 sayılı yasanın 36.maddesi uyarınca 3285 sayılı yasanın 46. maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü cihetle, hükmün BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 24.maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebilecek ise de idari para cezasının miktarına göre aynı yasanın 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 19.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25439
Karar No: 2017/3107
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25439 E.  ,  2017/3107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/2515
Karar No: 2020/5915
Karar Tarihi: 30.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2017/2515 E.  ,  2020/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “davacı tarafa tanık ve varsa diğer delillerini bildirmesi için süre verilmesi, dayandığı vergi kaydındaki kayıt maliki ... oğlu ... ile irs ilişkisi bulunup bulunmadığının sorulması ve bu hususun nüfus kayıtları getirtilerek araştırılması, ondan sonra taraf tanıkları ve yöreyi iyi bilen, tarafsız ve olabildiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek yerel bilirkişilerin katılımı ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından dava konusu taşınmaza Hazine tapusunun oluştuğu 1961 yılından önce kimin, ne şekilde ve hangi tarihten itibaren zilyet olduğu ve zilyetliğin hangi tarihte başladığı hususlarının ayrıntılı şekilde sorulması, beyanlar arasında çelişki olduğunda giderilmeye çalışılması, davacının dayandığı vergi kaydının zemine uygulanması, 1961 yılından önce dava konusu taşınmaz üzerinde davacı ve bayilerinin 20 yıla ulaşan, aralıksız, çekişmesiz, malik sıfatıyla ve ekonomik amaca uygun zilyetliklerinin bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının dayandığı vergi kaydı maliki ile aralarında ırsi ilişkinin tespit edilemediği, dayanılan vergi kaydının komşu parsel malikine ait olduğu ve davacının dayandığı vergi kaydının kendisi açısından zilyetliğine karine oluşturmadığı gerekçesiyle yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Ne var ki, mahallinde icra edilen keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ..., davacının ve öncesinde babasının taşınmaz üzerinde zilyetliğini doğrulamış olup davacı tanıkları da benzer yönde beyanda bulunmuşlardır. Ayrıca belirtmelik tutanağında çekişmeli taşınmazla ilgili davacının dedesi ...’in vergi kaydının bulunmadığı ancak taşınmaz üzerinde 20 yılı aşkın zilyetliğinin bulunduğu belirtilmiş olup, ziraatçi bilirkişi raporu ile de taşınmazın uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığı ve çevresini de tarım arazilerinin oluşturduğunun belirtilmiş olması karşısında, dava konusu taşınmaz üzerinde davacı yararına, zilyetlikle iktisap koşullarının gerçekleştiğinin ispat edildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davacıya iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/17667
Karar No: 2019/2093
Karar Tarihi: 14.02.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/17667 E.  ,  2019/2093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

...... Başkanlığının yazı cevabı, taşınmazın bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri, ...... Genel Müdürlüğü'nün parsel sorgulama uygulama sitesinden edinilen bilgiler gözetildiğinde, dava konusu ...... mahallesi 363 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfında olduğu anlaşılmış olup, taşınmazın bu niteliği gözetilerek kamulaştırma değerinin emsal karşılaştırması suretiyle tespiti gerekir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili ......... Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının ...... irad kaydedilmesine, 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/15723
Karar No: 2024/8968
Karar Tarihi: 30.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/15723 E.  ,  2024/8968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.04.2022

SAYISI : 2019/2582 E., 2020/263 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, 25.04.2022 tarihli ve 2019/2582 Esas, 2020/263 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/23373
Karar No: 2019/15899
Karar Tarihi: 11.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23373 E.  ,  2019/15899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili, genel tatil ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Belirtilen ilkeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışılmasının iddia edilmesi durumunda da geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta Mahkemece, davacının hizmet döküm cetveli kaydında çalışmanın geçmediği dönem dışlanarak kayıtta gözüken hizmet süresi üzerinden fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hesaplandığı bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuş ise de, Mahkeme kararının gerekçesinde de belirtildiği üzere ve ayrıca inşaat işinin yapıldığı işyerinde icra edilen faaliyetin niteliği, taraf tanıklarının beyanı ve dosya kapsamına göre, işyerinde kış döneminde 3 ay çalışılmadığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının kış döneminde 3 ay çalışılmadığı kabul edilerek hesaplanması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12255
Karar No: 2015/18969
Karar Tarihi: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/12255 E.  ,  2015/18969 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : .... İş Mahkemesi

Tarihi : 27.01.2015

Davacı, ıslah dilekçesi ile, 05.08.2008 tarihinde ölen murisinin (eşi) vergiye kayıtlı olduğu 10.11.1987 - 31.12.1987, 15.03.1989 - 08.10.1996 ve 14.05.1997 - 29.09.1999 tarihleri arasında dönemle sınırlı olarak 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurumun avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, dairemizin bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de, bozma ilamının gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Davacı murisi, 26.02.1992 tarihinde Kuruma verilen giriş bildirgesi ile vergi kaydının başladığı belirtilen 01.01.1989 tarihinden itibaren Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilmiş; sigortalılığı, vergi kayıtları dışında, B....-.... Şoförleri Odasındaki 16.03.1989-06.04.2007 tarihleri arası kaydı esas alınarak 5362 sayılı Yasa da gözetilmek suretiyle 15.08.2005 tarihinde sonlandırılmıştır. Dava dilekçesinde, vergiye kayıtlı olduğu süre dışında faaliyetinin bulunmadığı belirtilerek, 01.01.1989-31.12.1989 ve 15.04.1997-29.09.1999 tarihleri arası dönemle sınırlı olarak sigortalılık verilmesi gerektiğinin tespiti, yargılama aşamasında ortaya çıkan vergi kayıtları sonrasında ise, ıslah dilekçesi ile 10.11.1987-31.12.1987, 15.03.1989-08.10.1996 ve 15.04.1997-29.09.1999 tarihleri arası dönemle sınırlı olarak sigortalılık verilmesi gerektiğinin tespiti istenilmiş; Mahkemece, bozma sonrası, sadece davacı murisinin araç kaydı olup olmadığı sorulmuş, gelen yazı cevabında sadece 19.07.1990-29.11.1996 tarihleri arası araç kaydı olduğu bildirilmiş, bunun üzerine vergiye kayıtlı olduğu belirtilen dönemde sigortalı olduğu esas alınıp, davanın kabulüne karar verilmiştir.

1479 sayılı Yasanın 24. maddesi kapsamındaki sigortalılığın zorunlu, kişiye sıkı sıkıya bağlı, devredilmez, vazgeçilmez bir anayasal hak olduğu

./..

hususu gözetildiğinde, Kurum tarafından oda kaydı nedeniyle sigortalı sayılan 09.10.1996-14.04.1997 ve 30.09.1999-15.08.2005 tarihleri arası döneme ilişkin hükmün eksik araştırmaya dayalı olduğu anlaşılmaktadır.

Dinlenen tanık beyanlarının soyut ifadeler içerdiği gözetilerek; Mahkemece, sadece oda kaydı bulunup, iptali istenilen sigortalılık dönemiyle sınırlı olarak, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının olup olmadığı usulünce araştırılarak, gerektiğinde tanık dinlenerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14018
Karar No: 2017/6538
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14018 E.  ,  2017/6538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/16170
Karar No: 2015/1017
Karar Tarihi: 19.01.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/16170 E.  ,  2015/1017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhtesatın tespiti

.. ve .. ve müşterekleri aralarındaki muhtesatın tespiti davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine dair Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 27.02.2013 gün ve 148/128 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, ortak muristen intikal eden ve ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 446 parsel üzerinde bulunan 7 adet yapının kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ortak murise ait taşınmaz üzerindeki yapıların da ortaklaşa yapıldığını bildirmiş ve davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine; Hükmün redde ilişkin bölümü davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, redde konu olan yapıların davacı tarafından meydana getirildiğine ilişkin tanık beyanı bulunmadığına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu bölümünün ONANMASINA,

2-Davacının teknik bilirkişi tarafından G harfi ile gösterilen 2 katlı yapıya ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dinlenen tanıklar davacı tarafından meydana getirilen yapıları keşif mahallinde göstermiş ise de, keşif zaptından bu yapıların tespiti mümkün olmamakla birlikte, aynı keşfe iştirak eden teknik bilirkişi 15.11.2012 tarihli raporunda tanıkların keşif mahallinde gösterdiği yapıları krokisinde işaret ettiğini bildirmiştir. Bilirkişi raporunda krokide G harfi ile gösterilen 2 katlı evin kabul edilen diğer yapılar gibi yeni yapıldığı bildirilmekle bu yapının davacı tarafından meydana getirilmiş olup olmadığı hususunda duraksama oluşmuştur. Bu halde Mahkemece yeniden yapılacak keşifte tarafların tanıklarının 6100 sayılı HMK'nun 243 ve 244. maddeleri uyarınca keşif yerinde hazır bulunmak üzere davetiye ile çağrılmaları aynı Kanunun 259/2 ve 290/2 maddeleri (HUMK m.259) gereğince taşınmaz başında yapılacak keşif yerinde dinlenerek G harfi ile gösterilen 2 katlı yapının davacı tarafından meydana getirilip getirilmediği açıklığa kavuşturularak sonucuna göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddi ile hükmün b bölümünün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 24,30 TL peşin harcın istek halinde davacıya iadesine 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/6734
Karar No: 2012/22824
Karar Tarihi: 12.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/6734 E.  ,  2012/22824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğüne ve zoralıma

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının infaz rejimlerinin farklı olması sebebiyle içtima ettirilmeyecekleri gözetilmeden her iki cezanın içtimaına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. Maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca hükümden adli para cezalarının toplanmasına ilişkin 4. fıkranın çıkarılması ve yerine "sanığa verilen adli para cezalarının ayrı ayrı infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.09.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.