erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/650
Karar No: 2015/11307
Karar Tarihi: 03.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/650 E.  ,  2015/11307 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/201882

MAHKEMESİ : Kapatılan Ordu 1. Sulh Ceza Mahkemesi

: (Ordu 4. Asliye Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 11.06.2012

NUMARASI : 2011/604 Esas, 2012/361 Karar

SUÇ : Cinsel taciz, hakaret (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında eylemlerine uyan TCK'nın 105/1 ve 125/1. maddeleri gereğince hükümler kurulurken, anılan maddelerde hapis cezası ile adli para cezasının seçimlik cezalar olarak yer alıp mahkemece hapis cezasının sanığın tekerrüre esas adli sicil kaydı nedeniyle temel ceza olarak belirlenmesinin ardından, TCK'nın 105/1 ve 125/1 maddelerine göre hükmedilen üçer aylık hapis cezalarının aynı Kanunun 50/2. maddesinin amir hükmüne aykırı olacak şekilde 52/2. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/12302
Karar No: 2008/14718
Karar Tarihi: 09.07.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/12302 E.  ,  2008/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölcük İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kamulaştırmasız el atma nedeniyle verilen tazminat ilamlarında Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre TC. Anayasası'nın 46/son maddesindeki faiz oranlarının uygulanamayacağına, hükme esas alınan bilirkişi raporunda da yasal faiz oranları üzerinden hesaplama yapıldığına alacaklının borçlu aleyhine Gölcük İcra Müdürlüğü'nde başlattığı 2004/3307 sayılı takip dosyası derdest bulunduğu sırada 2003 yılı Bütçe Kanunu'nun 51/t maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 22.01.2004 tarih ve 2003/41 E. 2004/4 K. sayılı kararı ile iptal edildiğinin anlaşılmasına, bu nedenlerle faiz farkı isteyebileceğine, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),  harç alınmasına yer olmadığına, 09.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/16444
Karar No: 2011/12656
Karar Tarihi: 19.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/16444 E.  ,  2011/12656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kocanın boşanma davası, kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden ... kocanın eşine hakaret edip aşağıladığının; buna karşılık ... kadının da uzun süre eşiyle cinsel ilişkiden kaçındığının böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasını gerektiren olaylarda her iki tarafında eşit olarak kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre; ... kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda ... kadının daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, ... kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.

3- Taraflar açıklandığı gibi boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş lehine manevi tazminata hükmedilemez. ( TMK. md. 174/2) Bu nedenle yasal koşulları oluşmadığı halde davalı-davacı kocanın manevi tazminat isteminin reddi gerekirken ,yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASNA, bozma kapsamı dışında kalan temiyze konu bölümlerinin ise yukarıda l.bentte açkılanan nedenlerle ONANMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, oybirliğiyle karar verildi.19.07.2011 (Salı)
Esas No: 2015/21861
Karar No: 2017/700
Karar Tarihi: 23.01.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/21861 E.  ,  2017/700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin bağımsız konut temin etmeme dışında başkaca kusurlu davranışının ispatlanamadığının, ancak netice itibariyle bağımsız konut temin etmeyen erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Somut olayda, davacı kadın, 8 adet bilezik, 27 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altın, 3 gram altın ve 1 adet kabartmalı künyenin aynen iadesi, bu mümkün olmazsa bedelinin ödenmesi talebinde bulunmuş, mahkemece kadının işbu talebi kısmen kabul edilerek, 6 adet 22 ayar 14'gram bilezik (7800 TL), 22 adet çeyrek altın (3256 TL), 1 adet yarım altın (300 TL), 2 gram altın (180 TL)'ın aynen iadesine, bu mümkün olmazsa dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte bedelinin ödenmesine hükmolunmuştur. Davalı erkek cevap dilekçesinde 6 adet bilezik ile 20 adet çeyrek altının evlilik birliği içinde bozdurulmak üzere kadın tarafından kendisine verildiğini belirtmiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadın 6 adet bilezik ve 20 adet çeyrek altın yönünden ziynet alacağını ispat etmiş; 2 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altın ve 2 gram altının ise davalı erkek tarafından alındığını ispat edememiştir. Davacı kadın delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. İspat yükü kendisine düşen davacı kadına, ispat edemediği 2 adet çeyrek altın, 1 adet yarım altın ve 2 gram altın yönünden diğer tarafa yemin teklif etme hakkı hatırlatılıp. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 225 ve devamı maddelerindeki yeminle ilgili usul işlemleri yerine getirilip, gerçekleşecek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle hüküm tesis edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre ziynet alacağına yönelik vekalet ücreti yönünden temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.01.2017 (Pzt.)
Esas No: 2012/13892
Karar No: 2012/18346
Karar Tarihi: 04.10.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/13892 E.  ,  2012/18346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Resmi kuruluşların yargı harcından bağışık tutulabilmesi için genel bütçeye dahil idareler arasında yer alması veya özel kanunlarında yargı harcından muaf olduğunun açıkça belirtilmesi gerekir. Diğer harçlardan bağışık tutulma, yargı harcını kapsamaz.

..., 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı K.H.K.'nın 58. maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf değildir.

Mahkeme hükmü, davalı idare tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyiz edilmişse de, peşin yatırılması gereken harç ödenmemiştir. HUMK.nun 434/son maddesi uygulanmak suretiyle bu eksiklik giderildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/4714
Karar No: 2014/5168
Karar Tarihi: 02.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4714 E.  ,  2014/5168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞAVŞAT KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/01/2014

NUMARASI : 2014/2-2014/5

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Kayadibi Köyü çalışma alanında bulunan 13.. ada 3.. parsel sayılı 683,28 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle Kayadibi Köyü Tüzel Kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemenin 17.01.2014 tarihli kısa kararında dava konusu 13.. ada 3.. parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında dava konusu olmayan 13.. ada 1..parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm kurulmak suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır. Kısa karar ve gerekçeli kararın uyumlu olması gerektiği 10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas, 1992/4 Karar sayılı Yargıtay İ.B.K'da vurgulanmış olduğu gibi; bu husus, 6100 sayılı H.M.K'nın 298/2. maddesi ile de yasal düzenlemeye bağlanmıştır. Hal böyle olunca; mahkemece, önceki kararla bağlı kalınmaksızın çelişkinin giderilmesi suretiyle yeniden bir hüküm kurulması zorunlu olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 02.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/2448
Karar No: 2019/19334
Karar Tarihi: 02.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/2448 E.  ,  2019/19334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...ölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/581 E. - 2017/253 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Süleymanpaşa ilçesi, Ferhadanlı mahallesi, 2733 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 02/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/645
Karar No: 2007/709
Karar Tarihi: 22.01.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/645 E.  ,  2007/709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 22.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2970
Karar No: 2012/9358
Karar Tarihi: 17.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/2970 E.  ,  2012/9358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hırsızlık suçundan sanıklar ... ve ...hakkında Havran Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.05.2003 tarih ve 2002/79-2003/68 sayılı mahkumiyet hükmünün sanık ...tarafından süresinde temyizi üzerine, hükmün Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 29.12.2005 tarih ve 2004/22417-2005/19759 sayılı ilamı ile, sanığın aşamalarda değişmeyen savunması ve dosya kapsamına göre; mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraat kararı yerine mahkumiyet hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına, bozmadan 1412 sayılı CMUK'nın 325. maddesi gereğince temyiz istemi reddedilen ve suçu birlikte işledikleri iddia edilen sanık ...’ın yararlandırılmasına karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkeme sanık ... hakkında da yargılama yapıp yeniden hüküm kurmak durumundadır. 15.06.2006 tarihli hükmün ...hakkında kurulmuş olup, sanık ... hakkındaki önceki mahkumiyet hükmü kesinleşmiş olmakla yeniden karar ittihazına yer olmadığına ve infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine şeklindeki karar, 5271 sayılı CMK'nın 223 ve 232. maddelerine uygun şekilde kurulmuş hüküm niteliği taşımadığından, usulünce verilmiş ve kesinleşmiş bir hüküm bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle, sanık ... hakkında usulünce kesinleşmiş hüküm olmadığından 06.02.2007 tarihli talep üzerine duruşma açılıp yapılan yargılama sonunda kurulan 24.05.2007 tarihli hüküm yok hükmündedir.

Bu nedenlerle, ... hakkında Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 29.12.2005 tarihli bozma ilamı doğrultusunda yargılama yapılıp hüküm verilmesi için, yeniden kurulan 24.05.2007 tarihli 26-17 sayılı hükme yönelik, sanık ...’ın konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 17.04.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/920
Karar No: 2018/9661
Karar Tarihi: 01.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/920 E.  ,  2018/9661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 01/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/871
Karar No: 2008/10627
Karar Tarihi: 06.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/871 E.  ,  2008/10627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza

Karar Tarihi :

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6.2.2006 olan karar tarihinin gerekçeli karar başlığına 27.2.2006 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

1- ... hakkındaki hükme yönelik temyizde;

Suçun birden fazla kişi tarafından işlendiği kabul edildiği halde sanık ... hakkında tayin edilen cezanın 5237 sayılı TCK.nun 265/3 maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihine göre sanığın adli sicil kaydında yer alan erteli ilam hakkında 5237 sayılı TCK.nun 51/7 maddesi uyarınca işlem yapılması için yazı yazılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "kararın kesinleşmesini müteakip sanık ...'in sabıka kaydında yazılı Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.1989 gün ve 1989/585-1014-1302 E.K. sayılı ertelenmiş ilam hakkında TCK.nun 51/7 maddesi uyarınca yasa gereğinin takdiri ve ifası için bu mahkemeye yazı yazılmasına" ibarelerinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA;

2- Sanıklar ... ve ... hakkındaki temyize gelince;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.3.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında, hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231.maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenleme karşısında suçların niteliği, hükmolunan cezaların tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 6.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6531
Karar No: 2018/585
Karar Tarihi: 14.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2016/6531 E.  ,  2018/585 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, iş bedelinin tahsili istemiyle başlatılan takibe yönelik itirazın iptâli istenmiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davalı vekilince temyiz olunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisi kurulduğu kanıtlanamamış ise de, yapılan imalâtların davalı iş sahibinin yararına olması nedeniyle 6098 sayılı TBK'nın 526 ve devamı maddelerinde düzenlenen vekâletsiz işgörme hükümlerinin uygulanacağı tabidir (mülga 818 sayılı BK'nın 410 vd.). Mahkemece alınan bilirkişi raporuna davalı üniversite vekili 10.03.2016 tarihli dilekçesiyle itiraz etmiş ve bir kısım kalemlerin talepten fazla hesaplandığını bildirmiş, ancak mahkemece bu itiraz dikkate alınmadan karar verilmiştir. Bu hususun gözetilmemesi bozma nedenidir. Bu sebeplerle mahkemece bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle, rapora yönelik itirazlar incelenerek her bir istek kalemi ayrı ayrı değerlendirilip, talepten fazlaya hükmedilemeyeceği kuralı gözetilerek alınacak rapor doğrultusunda dava sonuçlandırılmalıdır.

3-İİK'nın 67/II. maddesi uyarınca icra inkâr tazminatına hükmedilebilmesi için davalı borçlunun itirazında haksız olması yanında alacağın da likid olması yani hesaplanabilir olması zorunludur. Oysa alacak yargılamayı gerektirdiği gibi, bilirkişi raporuyla belirlenecektir. Bu nedenle mahkemece koşulları oluşmadığından icra inkâr tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu yönden de bozulması uygun bulunmuştur.

....

Kabule göre, dava tarihi itibariyle davanın asliye ticareti mahkemesinde görülebilmesi için tarafların tacir olması ve işin de her iki tarafın ticari işletmesiyle ilgisi olması gerekir. Davalı üniversitenin tacir olmadığı açık olduğuna göre, davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken ticaret mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 14.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.