erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/30849
Karar No: 2018/2023
Karar Tarihi: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/30849 E.  ,  2018/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-İİK'nın 338. maddesinden verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Birinci haciz ihbarnamesine sanığın vekili aracılığıyla itirazda bulunması ve vekilin beyanından dolayı asilin sorumlu tutulamayacağı gözönünde bulundurulduğunda sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Tazminata ilişkin hükme yönelik yapılan incelemede;

Şikayet dilekçesinde İİK'nın 89/4. maddesine uygun bir tazminat talebi olmadığı gibi, istenen tazminat miktarı da belirtilmediğinden, şikayetçi vekili tarafından İİK'nın 89/4. maddesine uygun olarak açılmış bir tazminat davasının bulunmadığının kabulü ile mahkemece tazminat isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tazminatın kabulüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4962
Karar No: 2017/13058
Karar Tarihi: 05.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/4962 E.  ,  2017/13058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte savunmasının alındığı 30/12/2012 tarihinde, 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'un, sorgusu esnasında müdafii talep etmediğini beyan ettiği ve suça sürüklenen çocuğa müdafii atanmasının da zorunlu olmadığı gözetildiğinde, baro tarafından atanan Av......'nin suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığı, mahkemenin 10.07.2013 tarihli mahkumiyet hükmünün 23/08/2013 tarihinde usulüne uygun olarak suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilmesine rağmen, suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla; baro tarafından atanan Av. ...'nin suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmü temyize yetkisi bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

III- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocuğun, saat 23:00 sıralarında suçu işlediğini ikrar ettiği, UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre, suç tarihinde gece vaktinin yaz saati uygulamasıda dikkate alındığında saat 21:16'da başladığının anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu gece sayılan zaman dilimi içinde işlemesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 05/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1654
Karar No: 2015/4483
Karar Tarihi: 05.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2015/1654 E.  ,  2015/4483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2008/216-2014/583

11/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değiştirilen 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince, dosya kendisine gönderilen ilgili hukuk dairesi bir ay içinde yapacağı ön inceleme soncunda iş bölümü bakımından kendisini görevli görmez ise gerekçesiyle birlikte dosyayı Hukuk İş bölümü İnceleme Kurulu'na gönderecektir.

İnceleme konusu karar, işletme sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir. Bu durumda; Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu İş Bölümü kararına göre, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 13.Hukuk Dairesi'nin görevi içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü 6644 Sayılı Kanun'un 2.maddesi ile değişik 2797 Sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60.maddesi gereğince dosyanın görevli Daire belirlenmek üzere Yargıtay Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na gönderilmesine, 05.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19675
Karar No: 2017/37162
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/19675 E.  ,  2017/37162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2023/40
Karar No: 2023/17369
Karar Tarihi: 24.04.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/40 E.  ,  2023/17369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 295 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' hükmü dikkate alındığında, sanığa, 7 gün içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi verebileceği ihtarı da içerecek şekilde usulünce gerekçeli kararın tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz davası istemi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten ve verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi eklendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/22596
Karar No: 2021/16793
Karar Tarihi: 06.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/22596 E.  ,  2021/16793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesinin 05/06/2017 tarihli asıl kararı ile 19.06.2017 tarihli ek kararının kaldırılmasına, zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine, müsadere şeklinde hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esatan reddine

Bölge Adliye mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- İşgal ve faydalanma suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi ve evin 47,5 m2'sinin müsaderesine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafii ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince ESASTAN REDDİNE,

II- Ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bölge Adliye Mahkemesince, ziraat mühendisi bilirkişi tarafından, sanığa ait suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarından ne kadarının kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde, ne kadarının 2B sınırları içinde kaldığı yönünde belirleme yapılmadığından; katılan ... İdaresi vekilinin ağaçların müsaderesi yönündeki talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına, müsaderesi istenilen ağaçların ne kadarının orman kadastro sınırları içinde kaldığı belirlendikten sonra, CMK'nun 256 ve 257. maddesindeki usule göre, mahkemesince her zaman bu konuda karar verilebileceği gerekçesi ile CMK'nun 280/2. maddesi gereğince ek kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de; alanında uzman orman ve ziraat mühendisi bilirkişisi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak meyve ağaçlarının hangilerinin orman sınırında kalıp kalmadığı tespit edilerek, sonucuna göre meyve ağaçlarının müsaderesi hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi. verildi.
Esas No: 2024/4267
Karar No: 2024/10765
Karar Tarihi: 11.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/4267 E.  ,  2024/10765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/178 E., 2022/432 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, mağdur vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, Dairemizce verilen 07.02.2024 tarihli ve 2023/3278 Esas, 2024/924 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği Mahkemece mağdura atanan vasiye usulüne uygun şekilde yapılan ihtar şerhli gerekçeli karar tebliği sonrasında mağdur vekilin temyizine muvafakat etmediğine yönelik yazılı bir bildirimi bulunmaması nedeniyle mağdur vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu anlaşılarak yapılan değerlendirilmede dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanık hakkında atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, atılı suçun sübut bulmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurun okulda sınıf arkadaşlarıyla yaşadığı olayla ilgili ifade verirken sanık hakkında sonradan iddia ettiği anlatımlara yer vermemesi, mağdurun aşamalardaki olayın oluşuna dair çelişkili beyanları, doktor raporları, sanığın inkara yönelik savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, kararına yönelik mağdur vekili ile sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/19268
Karar No: 2017/5777
Karar Tarihi: 11.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/19268 E.  ,  2017/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin faturaya dayalı olarak davalıya mal teslim ettiğini, ödenmeyen fatura bakiye alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptali ile % 20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, duruşmadaki beyanında, irsaliyeli faturalarda teslim alan kısmında müvekkilinin adı soyadının yazmadığını, imzanın müvekkiline ait olmadığını, bu konuda bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, takip konusu faturalardaki imza ile önceden davalı tarafından ödemesi yapılan faturalardaki imzaların aynı kişiye ait olduğunun anlaşıldığı, davacının ticari defterlerinin de alacağı ispatladığı gerekçesiyle davanın kabulüne, alacak likit olduğundan davalı aleyhine tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, faturadan kaynaklanan bakiye alacağının tahsili için başlatılan icra takibinde itirazın iptali isteminde bulunmuştur. Davacı satıcı, 11.03.2013 tarihli faturaya dayanmıştır. Teslim belgesinde isim olmamakla beraber imza bulunmaktadır. Davalı alıcı da bu imzaya itirazda bulunmuştur. Mahkemece ispat yükünün davacı da olduğu kabul edilerek teslim belgesindeki imzanın davalı ya da çalışanına ait olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu yönde bir inceleme yapılmadan gözleme dayalı olarak karar verilmesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10565
Karar No: 2017/8506
Karar Tarihi: 07.06.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/10565 E.  ,  2017/8506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mal Rejimi Sözleşmesinin İptali

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hüküm davalılar vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş, duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten sonra, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar ..., ..., ... ve ... vekili, davalılar arasında yapılan Üsküdar 6.Noterliğinde düzenlenen 21.03.2014 tarih, 21756 yevmiye sayılı mal ayrılığı sözleşmesinin muvazaalı olduğundan bahisle geçersizliğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ile ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, edinilmiş mal rejiminden mal ayrılığına geçiş sözleşmesinin taraflar açısından özgürce yapılabilmesi mümkün ise de bu sözleşme ile taraf dışındaki kişilerin hukukunu olumsuz etkileyen veya ortadan kaldıran sözleşmelerin hiçbir şekilde yapılamacağı gerekçesiyle davalı eşler arasında yapılan mal ayrılığı sözleşmesi davacıların hukukunu etkiler nitelikte olduğundan söz konusu mal ayrılığı sözleşmesinin geçersizliğine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar 24.09.1984 tarihinde evlenmiş olup, 21.03.2014 tarihinde Üsküdar 6.Noterliğinde mal ayrılığı sözleşmesi yapmışlardır. Edinilmiş mallara katılma rejimi dışındaki diğer mal rejimlerinin benimsenmesine ilişkin sonradan yapılan sözleşmeler ancak ileriye etkili olarak yapıldığı tarihten sonraki dönem için sonuç doğurur. Dolayısıyla davalılar arasında yapılan mal ayrılığı sözleşmesi yapıldığı tarihten sonrası için geçerlidir. Bundan ayrı, 4721 sayılı TMK'nun 213.maddesi “ Mal rejiminin kurulması, değiştirilmesi veya önceki rejimin tasfiyesi, eşlerden birinin veya ortaklığın alacaklılarının, üzerinden haklarını alabilecekleri malları sorumluluk dışında bırakamaz. Kendisine böyle mallar geçmiş olan eş, borçlardan kişisel olarak sorumludur; ancak, söz konusu malların borcu ödemeye yetmediğini ispat ettiği takdirde, bu ölçüde kendisini sorumluluktan kurtarabilir." hükmünü amirdir. Açıklanan hususlar karşısında, davalılar arasında yapılan mal ayrılığı sözleşmesinin davacıların haklarını etkilemesi söz konusu değildir. Bu nedenle davacıların iş bu davayı açmakta hukuki yararları bulunmamaktadır. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12255
Karar No: 2014/11539
Karar Tarihi: 10.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/12255 E.  ,  2014/11539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Dosya içeriğine, temyizin kapsamına, taraflar arasında abonelik ilişkisi olmasına ve uyuşmazlığın kayıp-kaçak bedeline ilişkin bulunmasına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi ve Başkanlar Kurulu kararı uyarınca Yargıtay 3. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Yargıtay 3. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 10/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/7149
Karar No: 2022/19315
Karar Tarihi: 21.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/7149 E.  ,  2022/19315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuğun temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Karar tarihinde 18 yaşını doldurmuş olan suça sürüklenen çocuğa hükmün 16/12/2021 tarihinde tefhim edildiği, ancak temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmek suretiyle yanıltıldığı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin karar duruşmasında hazır bulunmadığı ve gerekçeli kararın 22/02/2022 tarihinde suça sürüklenen çocuk müdafiine; 23/02/2022'de ise suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiği, yapılan her iki tebligatın da temyiz süresinin başlangıcında ve temyiz hakkının doğmasında bir önem arz etmediği, suça sürüklenen çocuğun yanıltma sonucu bildirilen 15 gün içinde mahkumiyet hükümlerini temyiz etmeyerek, süresinden sonra 03/03/2022 tarihinde hükümleri temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak on sekiz yaşından küçük suça sürüklenen çocuklar hakkında hapisten çevrilen adli para cezalarının yerine getirilmemesi durumunda, hapse çevrileceğine dair ihtar yapılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, “ödenmeyen para cezalarının hapse çevrileceğinin suça sürüklenen çocuklara ihtarına” ilişkin bölümün hüküm fıkralarından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.