erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/7783
Karar No: 2012/26391
Karar Tarihi: 13.09.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7783 E.  ,  2012/26391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akyazı İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından borçlu aleyhinde belgeye dayanmadan örnek 7 numaralı ödeme emriyle ilamsız takip başlatılmış. Borçluların borca itirazı üzerine , alacaklı vekili itirazın kaldırılması talebiyle icra mahkemesine gelmiştir , Mahkemece, borçluların borcu olmadığına dair yemin ettiği gerekçesi ile, itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmiştir.

İcra mahkemeleri, genel olarak icra ve iflas takibi sırasında doğan uyuşmazlıkları sınırlı ve biçimsel olarak incelemeye ve karara bağlamaya yetkili olup, genel mahkemeler gibi geniş yetkili değildir. Bu mahkemelerde kural olarak tanık dinlenmez, yemin teklif edilemez, bilirkişi incelemesine başvurulamaz.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar ve noterlikçe tasdik edilen "borç ikrarını" içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

Somut olayda, borçluların imzasının ikrar edildiği , mücerret borç ikrarını içeren bir belge alacaklı tarafından sunulmuş değildir. Borçlular tarafından icra dairesine verilen itiraz dilekçesinde, borç kabul edilmediğine göre, alacağın tahsil edilip edilmeyeceği yargılamayı gerektirmekte olup, itirazın kaldırılması isteminin belirtilen nedenlerle reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de; sonuçta istemin reddine karar verildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),21.15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/32530
Karar No: 2013/20127
Karar Tarihi: 16.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32530 E.  ,  2013/20127 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, bilirkişi raporuna, ceza uygulamasına, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli olmaması nedeniyle, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, hürriyeti bağlayıcı cezayı adli para cezasına çevirmenin yasal dayanağını oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesi ile TCK'nın 52/2-3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinin 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5585
Karar No: 2016/6600
Karar Tarihi: 29.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5585 E.  ,  2016/6600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1) Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2005 yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

Kabule göre ise;

2) Mahkûm olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 1. fıkrasının c bendindeki hak yoksunluğunun uygulanamayacağının gözetilmemesi ile Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/1545
Karar No: 2024/13285
Karar Tarihi: 01.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/1545 E.  ,  2024/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/846 E., 2019/1840 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, suça sürüklenen çocuğun, 12.09.2019 tarihinde tefhim edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de kararın kanun yolu bildiriminde temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğname eklenmesinden sonra dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/13916
Karar No: 2023/108
Karar Tarihi: 19.01.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/13916 E.  ,  2023/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.11.2022 tarihli ve KD-2017/67823 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın temyiz dilekçesinde; "Sayın başkan yukarıda esas ve karar numarasının belirtmiş olduğum dosyadan mahkemeniz tarafından cezalandırıldım. Dosyayı Yargıtay nezdinde temyiz etmek istiyorum. Gereğinin yapılmasını saygılarımla arz ve talep ederim” şeklinde gösterdiği temyiz nedenlerinin bir sebep ihtiva etmediği ve bu nedenle temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozma ilamının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun 288 nci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği gözetilerek; sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep ileri sürülmemesine rağmen, dosyada tespit olunan ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ile düzenlenen savunma hakkının sınırlandırılması hususu, kesin hukuk aykırılık sebebi kabul edilerek yapılan incelemede, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 03.11.2022 tarihli ve 2021/19056 Esas, 2022/15146 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.01.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/15622
Karar No: 2014/3256
Karar Tarihi: 29.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/15622 E.  ,  2014/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/66843

MAHKEMESİ : Bursa 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2011

NUMARASI : 2008/823 (E) ve 2011/644 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tekerrüre esas alınan İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/03/2006 tarih ve 2005/203 Esas, 2006/149 Karar sayılı, 732,00 TL adli para cezasını içeren ilamın kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, sanığın mükerrir kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nin 58. maddesi hükmünün uygulanması ve buna bağlı olarak TCK'nin 58/3. maddesi gereğince hapis cezasının tercih edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2601
Karar No: 2016/5072
Karar Tarihi: 09.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2601 E.  ,  2016/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sahte belge düzenlemek suçundan açılan kamu davasında, dosyada mevcut VDENR-2010-2516/17 sayılı vergi tekniği raporunun sonuç bölümünde sanığın düzenlediği iddia edilen sahte faturayı kullananlar hakkındaki incelemenin daha sonra vergi denetmenliğince bildirileceğinin yer alması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; sahte olduğu iddia edilen faturaları kullanan ilgili firma yetkilileri hakkında sahte fatura kullanmak suçundan karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa dava açılıp açılmadığının Vergi Dairesinden sorulması, varsa karşıt inceleme raporlarının dosya arasına alınması, dava açıldığının tespiti halinde dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçerilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; ödeme belgeleri araştırılarak temini halinde şirketlerin defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırılmalı inceleme yaptırılması suretiyle toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/23587
Karar No: 2024/8793
Karar Tarihi: 29.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23587 E.  ,  2024/8793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, bozma

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." ve yine aynı Kanun'un 295. maddesinde yer alan "Temyiz başvurusunda temyiz nedenleri gösterilmemişse temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden veya gerekçeli kararın tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü temyiz olunan bölge adliye mahkemesine bu nedenleri içeren bir ek dilekçe verilir.'' şeklindeki düzenlemeler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, sanık ...'in yokluğunda verilip 14.11.2022 tarihinde ceza infaz kurumunda tebliğ edilen karara yönelik, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 15.11.2022 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak 5271 sayılı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmış ise de; kararın kanun yolu bildiriminde ya da sanık ...'e ceza infaz kurumunda yapılan tebliğ esnasında temyiz süresinin bitmesinden itibaren 7 gün içinde temyiz sebeplerini bildirmesi gerektiğine dair ihtaratın yer almadığı, 18.07.2023 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan, 08.03.2023 tarihli ve 2019/42687 sayı ile verilen Anayasa Mahkemesinin “gerekçeli kararın tebliğinden itibaren temyiz gerekçelerini ihtiva eden ek dilekçenin verilmesi için 7 günlük süre yönünden ihtar yapılmamasının Anayasa’nın 36.maddesinde güvence altına alınan adil yargılama hakkı kapsamındaki mahkemeye erişim hakkının ihlâl edildiğine” ilişkin kararı gözetilerek hak kaybının önlenmesi bakımından sanık ...'e 5271 sayılı Kanun'un 295/1. maddesi uyarınca tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde ek gerekçeli temyiz dilekçesi sunulmadığı takdirde temyiz talebinin reddedileceğine ilişkin ihtaratlı tebligat yapılarak buna ilişkin evrakın dosyaya konulması ve sanığın süresi içerisinde gerekçeli olarak hükmü temyiz etmesi hâlinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek Tebliğnamenin düzenlenmesi için dava dosyasının geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18836
Karar No: 2014/9932
Karar Tarihi: 20.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/18836 E.  ,  2014/9932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, ikamet ettiği apartmana ait asansörün camını kırmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, katılanın aşamalarda verdiği ifadelerine, tanık anlatımlarına, görgü tespit tutanağına ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, ikamet ettiği apartmana ait asansörün camını kırması şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24765
Karar No: 2015/8480
Karar Tarihi: 15.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24765 E.  ,  2015/8480 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının bozmasına dair 03.06.2014 tarih, 2014/2344 Esas, 2014/11291 Karar sayılı Daire ilâmının müddeti içinde tashihen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1-Davacı 3.kişi vekilinin karar düzeltme talebinin incelenmesinde; Dairemizin 03.06.2014 gün, 2014/2344 Esas, 2014/11291 Karar sayılı ilamının (1.) parağrafının 3. satırında “06.07.2012” yerine “16.05.2012” yazılması, (4.) parağrafının 9. satırında “kabulüne” yerine “reddine” yazılması, (6.) parağrafının 3. satırında “02.10.2013” yerine “27.07.2012” yazılması maddi hataya müstenit olup sonuca etkili bulunmamasına göre düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nun 366. ve HUMK'nun 442. maddeleri uyarınca reddine,

2- Davalı alacaklının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazlarının reddine,

3- Davalı alacaklının diğer karar düzeltme itirazlarına gelince; Yargıtay duruşmasında alacaklıyı temsil eden vekil Av. ......'ın hazır bulunduğu anlaşılmakla vekalet ücreti tayin edilmesi gerektiği anlaşılmakla karar düzeltme talebinin kabulü ile “Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi Hükümleri uyarınca 1100 TL Avukatlık ücretinin davacı .... 'den alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı ....'ye verilmesine'' ibaresinin önceki bozma ilamına ilave edilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı 3. kişi vekilinin tüm, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı alacaklının öteki tashihi karar itirazlarının REDDİNE; (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin tashihi karar itirazının kısmen kabulüyle bozma gerekçesine yukarıdaki bendin ilave edilmesine ve 52,40 TL peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyenlere ayrı ayrı iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5852
Karar No: 2021/7176
Karar Tarihi: 23.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/5852 E.  ,  2021/7176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

1-) Sanık ...'in defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesinde:

Sanık ... hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda ... 53. Asliye Ceza Mahkemesi 15.11.2018 tarih ve 2017/397-2018/712 Esas ve Karar sayılı kararı ile sadece 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararı verildiği, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanık hakkında hüküm kurulmadığı, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan istinaf incelemesine konu olabilecek bir hüküm bulunmadığı halde ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesi defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan da beraat kararı verildiği şeklinde yanılgıya düşmek suretiyle ilk derece mahkemesinin beraat kararını kaldırarak defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği, aynı zamanda gerekçeli karar başlığında sanık ...'in ismi doğru şekilde yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda ... yerine sanık olarak dava ile ilgisi bulunmayan ''...'' ismi yazılmak suretiyle infaz kabiliyeti bulunmayan bir şekilde karar verdiği anlaşılmakla, bu hususlar dikkate alınarak; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen karara yönelik sanığın temyiz isteminin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2-)Sanık ...'in 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan dava sonucunda ilk derece mahkemesinin vermiş olduğu beraat kararlarının kaldırılarak her iki takvim yılından mahkumiyet kararı verilmiş ise de, gerekçeli karar başlığında sanık ...'in ismi doğru şekilde yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda ... yerine sanık olarak dava ile ilgisi bulunmayan ''Kemal Alakuş'' ismi yazılmak suretiyle infaz kabiliyeti bulunmayan bir şekilde kararlar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 23.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.