erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2005/10279
Karar No: 2006/90
Karar Tarihi: 23.01.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2005/10279 E.  ,  2006/90 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı-K.davacı vekili tarafından, davalı-k.davacı aleyhine 14.12.2004 ve 13.1.2005 gününde verilen karşılıklı dilekçeler ile men'i müdahale, kal ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına ve karşı davanın reddine dair verilen 26.7.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı (karşı davacı) vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Birleştirilen davada davacı ..., tarafların ortak miras bırakanı ...’tan intikal eden ... ada 1 parsel sayılı taşınmazı taksim ettiklerini, taksimin özel projeye dayandığını yapılan bu taksim sonucu 1. kattaki 9 ve 2. kattaki 13 numaralı işyerlerinin kendisine düştüğünü, fiilen kullanılmaya geçilen bu yerlere davalılardan ...’ın sözleşme uyarınca çift kollu merdiven yapılması gerekirken bunu engellediğini, ortak yerlerden olan merdiven boşluklarına mutfak ve tuvaletler yaptığını, bu müdahalenin yersiz olduğunu eski hale getirilmesini, olmazsa eski hale getirme bedeli 500 YTL.nin tahsilini, 9 ve 13 numaralı işyerlerinden yararlanabilmek için çift kollu merdiven hakkı olduğunun tespitini, yararlanmadan engellenme nedeniyle 3000 YTL. zararın davalı ...'den tahsilini istemiş, mahkemece bu iddia reddedilmiş, hükmü davalı ve birleşen davanın davacısı Sadi Kurt temyiz etmiştir.

Davacı ... tarafından açılan davada dayanılan hukuki sebep miras taksim sözleşmesidir. İddianın bu sözleşme doğrultusunda değerlendirilmesi, yine bu sözleşmeye paralel düzenlediği söylenen özel projenin uygulanması suretiyle ve gerek duyulursa komşuluk hukuku çerçevesinde çözümü zorunludur. Kuşkusuz, uygulama özel ve teknik bilgiyi gerektireceğinden HUMK.nun 275.maddesince bilirkişi görüşü de alınmalıdır. Ne var ki; bu konuda düzenlenen 25.5.2005 tarihli bilirkişi raporu hükme yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; içlerinde sözleşmenin yorumunda yardımcı olacak Hukukçu da olmak üzere oluşturulacak bilirkişi kurulu ile yeniden keşif yapılarak taraflar arasında varlığı ihtilafsız, miras taksim sözleşmesinin kapsamını bu sözleşmenin eki olduğu bildirilen projeye göre belirlemek bu projede ortak alanları düzenlettirilecek krokiye işaretlettirmek, davalılardan Sevim'in ortak olanlara elatmasının olup olmadığını saptamak, davacıya ait bağımsız bölümlere geçişin nasıl sağlandığını tespit etmek, bilirkişilerden Yargıtay denetimine elverir ayrıntılı ve gerekçeli rapor almak ve istemi sonucuna uygun değerlendirilip bir hüküm kurmak olmalıdır. Butün bu yönler bir yana bırakılarak eksik inceleme ile ve bilirkişinin yetersiz raporu ile dava reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.1.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/3672
Karar No: 2006/6428
Karar Tarihi: 13.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3672 E.  ,  2006/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

C.Savcılığı No :2006/125334

-K A R A R-

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair İNEGÖL İcra Ceza Mahkemesinden verilen 01/06/2005 gün ve 1727 esas 2352 karar sayılı ek kararını havi dosya tetkik olundu.

CMK’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 25.05.2006 gün ve 22203 sayılı yazılı emirlerine müsteniden ihbar ve evrak Yargıtay C.Başsavcılığının 09.06.2006 gün ve 2006/125334 sayılı tebliğnamesi ile dairemize gönderilmekle incelendi ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede; tüm dosya kapsamına göre, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanun’la değişik 7. maddesi 1. fıkrasında, “Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür” şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7. maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı kanunun 7. maddesi 1. fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde tazyik hapsine karar verilmesinde,

Kabule göre de sanığın ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun “Hükmün gerekçesinde ve hüküm fıkrasının içereceği hususlar” başlıklı 232. maddesinin 6. fıkrasında “Hüküm fıkrasında, 223 üncü maddeye göre verilen .... ceza miktarının...tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklinde açıkça gösterilmesi gerekir” şeklindeki düzenleme karşısında

mahkemesince infazda tereddüt oluşturacak şekilde mahkumiyete esas sürenin net olarak belirtilmemesinde isabet görülmediği belirtilerek anılan hükmün 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması lüzumuna işaret edilmiştir.

Yazılı emre dayanan ihbarnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden İnegöl İcra Ceza Mahkemesinin 2004/1727 esas 2004/2352 karar sayılı ek kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Sanık ...’nin 5349 sayılı yasa ile değişik 5252 sayılı yasanın 7., 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddeleri dikkate alınarak 1 Ay karşılığı idari para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen cezanın günlüğü takdiren 20,00 YTL’den hesaplanarak, sonuç olarak sanığın 600,00 YTL idari para cezasıyla cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/38701
Karar No: 2014/33832
Karar Tarihi: 24.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/38701 E.  ,  2014/33832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

TCK’nın 43/1. maddesi, aynı Kanunun 61/5. maddesine aykırı olarak 125/4. maddesinden önce uygulanarak 1 gün fazla adli para cezası verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak,TCK’nın 43 ve 125/4. maddelerinin uygulandığı 2 ve 3 nolu bentlerin çıkarılarak yerlerine sırasıyla; “Sanığın eylemini aleni olarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla, TCK’nın 125/4. maddesi gereğince cezası 1/6 oranında artırılarak 425 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve “Sanığın, aynı suçu birden fazla kişiye karşı tek bir fiil ile işlemesi nedeni ile cezanın TCK’nın 43/2. maddesi gereğince 1/4 oranında artırılarak 531 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına” ve hüküm fıkrasının takdiri indirime ilişkin 4 nolu bendindeki “443 gün adli para cezası” ibaresinin “442 gün adli para cezası” olarak düzeltilmesi, 6 nolu bendindeki “8860 TL adli para cezası” ibaresi çıkarılarak yerine “8840 TL adli para cezası”ibaresinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/4403
Karar No: 2022/16783
Karar Tarihi: 13.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/4403 E.  ,  2022/16783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın tüm aşamalarda alınan beyanına göre, olay günü katılanın iki katlı ikametinin bahçesinde bulunduğu sırada, sanığın, katılanın yanına gidip telefonla birini arayacağını söyleyerek, katılandan telefonunu istediği, telefonu alan sanığın telefonla konuşurken bahçeden dışarı çıkıp, yoldan geçen bir motorsiklete binerek olay yerinden uzaklaştığı, yapılan tetkik neticesinde dosya içerisinde olay yeri inceleme tutanağı veya olay krokisinin bulunmadığı, katılanın bahçesinin ikametinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususunun tespitinin mümkün olmadığının anlaşılması karşısında, gerekirse olay yerinde keşif yapılması suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, sanık hakkında bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 13.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/10778
Karar No: 2021/9229
Karar Tarihi: 18.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/10778 E.  ,  2021/9229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Aracın dorse kısmındaki kapısı kilitli olmayan çevirmeli kollu kapağını açarak içerisinden 6 koli ürünün çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 141/1.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin aynı yasanın 142/1-e maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.05.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/3098
Karar No: 2013/7761
Karar Tarihi: 15.05.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/3098 E.  ,  2013/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı teyzesi ...'in dul ve çocuksuz olarak 102 yaşında öldüğünü, diğer mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 4910 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki bağımsız bölümü yeğeni Erkin Kollu'nun kızı davalıya satış göstererek devrettiğini ileri sürüp miras payı oranında iptal-tescil istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1534
Karar No: 2017/7761
Karar Tarihi: 30.11.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1534 E.  ,  2017/7761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ...tarafından, davalı ... aleyhine 09/05/2014 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 07/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalı şirket hakkında, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 30. maddesine göre çalıştırmak zorunda olduğu özürlü kontenjanı açığını kapatmadığı gerekçesiyle aynı Kanunun 101. maddesine göre idari para cezası tahakkuk ettirildiğini, idari para cezasının davalıya tebliğ edildiğini ancak buna rağmen ödenmediğini, idari para cezasının tahsili için İstanbul 32. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13369 esas sayılı dosyasıyla ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının takibe itiraz ettiğini belirtilerek itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, idari para cezası kesinleşmeden takip yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya incelendiğinde, davalı şirket hakkında davacı kurumca 4857 sayılı Kanun'un 30. maddesine göre çalıştırmak zorunda olduğu özürlü kontenjanı açığını kapatmadığı için tahakkuk ettirilen idari para cezasına davalı şirketin 13/04/2012 tarihinde itiraz ettiği, ... 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/201 D.İş sayılı dosyasında yapılan itirazın 23/10/2012 tarihli kararla reddedildiği, bu karara karşı da ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine itiraz edildiği, bu itirazın da ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/53 D.İş sayılı dosyası ile reddedildiği ve idari para cezasının 10/01/2013 tarihinde kesinleştiği ve ilamsız icra takibinin ise 06/07/2012 tarihinde başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacının idari para cezasının tahsili konusunda takip yapmakta hukuki yararının her aşamada bulunduğu ve icra takibine girişilmesi için kesinleşmesine gerek olmadığı gözetildiğinde, mahkemece takip konusu alacağın takip tarihi itibariyle kesinleşmediği gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/15170
Karar No: 2024/7558
Karar Tarihi: 19.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15170 E.  ,  2024/7558 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/520 E., 2016/141 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/1, 53/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli ve 2015/520 Esas, 2016/141 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel saldırı suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 102/1-1. cümlesi, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanığın atılı suçu işlediğine yönelik kesin ve somut bir delil bulunmadığı, sadece müşteki ve arkadaşının soyut beyanlarının bulunduğu, fiilin kazaen meydana geldiği, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı, eylemin kabulü halinde suçun sarkıntılık düzeyinde kalacağından bahisle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak katılanın aşamalardaki beyanları, tanık anlatımı, savunma ile tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın katılana sarıldığı, beline ve kalçasına dokunduğu şeklindeki eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınarak hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Belirtilen gerekçeyle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/41686
Karar No: 2013/28804
Karar Tarihi: 11.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/41686 E.  ,  2013/28804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde, 28.04.2003-01.09.2008 tarihleri arası çalıştığını, iş akdinin haksız fesih edildiğini, iş makinesi operatörü olarak günlük sabah 08:00, akşam işlerin durumuna göre 21-22:00 ye kadar çalıştığını, kış ayları olan ocak, şubat, mart aylarında akşam 19-20:00 ye kadar çalıştığını, haftanın 7 günü çalıştığını, milli bayramlarda çalıştığını, yaptığı fazla çalışmaların karşılığını alamadığını, yıllık izinlerin kullandırılmadığını iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının işvereninin davalı değil, davalının pay sahibi olduğu,...Tic. Teks. Gıda San. Tic. Ltd. Şti. olduğunu, husumet itirazında bulunduklarını, davacının başka bir iş bularak işten kendisinin ayrıldığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını, kış aylarında davalı işyerinde iş olmadığını, bu sürelerde davacının fazlasıyla yıllık izin kullandığını, işe geldiği zamanlarda sabah 09-10:00 gibi işe gelip 16:00 da işten ayrıldığını, işin yoğun olduğu zamanlarda ise en fazla 15 gün fazla çalışma yapıldığını, diğer günler davanın işe gelmediğini gelse bile iş yapmadığını, milli bayramlarda iş olduğunda çalışıldığını, işyerinde Pazar günleri çalışılmadığını, yıllık izin alacağı olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,haklı feshin ispatlanamadığı, davacının kıdem ve ihbarı hak ettiği, diğer alacakların da ödendiğinin ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının, davalılardan ... Tekstil Gıda Sanayi Ltd. Şti. işçisi olarak çalıştığı ... kayıtları ile sabit olduğundan davalılardan ... hakkında husumet yönünden davanın reddi gerekirken bu davalı yönünden de davanın kabulü hatalı olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10248
Karar No: 2013/10008
Karar Tarihi: 25.06.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/10248 E.  ,  2013/10008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... . İş Mahkemesi kararının eki sayılan bilirkişi raporundaki temerrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde, açıklamalar bölümünde . İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 25.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.