Esas No: 2017/13852
Karar No: 2020/1995
Karar Tarihi: 12.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/13852 E.  ,  2020/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkili davacının 01/09/2012 tarihinde davalı işyerinde çay servis elemanı olarak çalışmaya başladığını, son ücretinin aylık net 950TL olduğunu, çalışmasının ilk 1 yılında 08.00-18.00 saatleri arasında, ikinci yılında ise 08.00-17.00 saatleri arasında çalıştığını ancak fazla çalışma ücretlerinin normal ücret üzerinden ödenip zamlı olarak ödenmemiş olduklarını, bazı hafta tatillerinde ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı halde karşılıklarının ödenmediğini, çalışmasının özellikle son 4 ayında yöneticilerin mobbingine maruz kaldığını, rızası olmaksızın 3-4 kez görev yerinin değiştirildiğini, son olarak ruhsat ve ehliyete sahip olmayı gerektiren tıbbi atık toplama işine verilmekle tehdit edildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmayıp karşılıklarının da ödenmediğini, tüm bu nedenlerle müvekkilinin iş akdini 21/10/2014 tarihinde haklı olarak feshettiğini, son aylık ücretinin de ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili müvekkili şirketin ticari adresinin İstanbul olmasına göre yetkili mahkemelerin de İstanbul İş Mahkemeleri olduğunu, bu sebeple yetki itirazında bulunduklarını, esasa ilişkin olarak da davacının 13/09/2012 tarihinde temizlik personeli olarak müvekkili işyerinde çalışmaya başladığını, hafta içi 5 gün 08.00-17.00 saatleri arasında ya da işlerin durumuna göre 09.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, cumartesi günleri ise 08.00-14.00 saatleri arasında çalıştığını, işyerinde pazar çalışması olmadığını, kaldı ki davacının fazla çalışmalarının ücretinin içinde kendisine ödendiğini, son ücretinin net 847,17TL olduğunu, mobbing iddialarının gerçeği yansıtmayıp sadece bir kez devamsızlığı nedeni ile savunmasının istenilmiş olduğunu, davacının her zaman Bursa şubesinde çalışmış olup sadece sorumlu olduğu alanların değiştirildiğini, bunun da görev yeri değişikliği olarak kabul edilemeyeceğini, sunulan PDKS kayıtları incelendiğinde davacının fazla mesai alacağının bulunmadığının anlaşılacağını, davacının 17 günlük ücretli izine hak kazanmış olup bunların karşılığı ücretlerin de davacının hesabına yatırıldığını, ücretlerinin de eksiksiz olarak ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya kapsamına göre, davalı vekili 26/01/2016 tarihinde UYAP üzerinden elektronik imzalı mazeret dilekçesi ile 16/02/2016 tarihli duruşmaya katılamayacağını bildirmiş olup, 16/02/2016 tarihli celsede mahkemece davalı tarafından gönderilen mazeret duruşma zaptına geçirilmediği gibi olumlu - olumsuz bir karar da verilmemiştir.

Yargılama 17/02/2016 tarihine bırakılmış ancak yeni duruşma günü mazeret bildiren davalı vekiline bildirilmeden yokluğunda yargılamaya son verilmiştir.

Mahkemece duruşmanın, mazeret bildiren vekilin mazereti hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilemeden yapılması ve yeni duruşma gününden haberdar edilmeden yokluğunda yargılamaya son verilmesi davalının hukuki dinlenilme hakkının kısıtlanması niteliğinde olup kararın salt bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.