Esas No: 2016/8513
Karar No: 2016/15241
Karar Tarihi: 15.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/8513 E.  ,  2016/15241 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile .... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 11. Tüketici Mahkemesinden verilen 26/12/2014 tarih ve 2013/3808-2014/2586 sayılı hükmün Dairenin 22/12/2015 tarih ve 2015/33048-2015/37589 sayılı ilamıyla dilekçenin reddine karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeniyle, dosya masrafı ve değişik adlar altında 2.032,23 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek, yapılan bu kesintinin tahsilinin istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile, 1.210 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş, davalının tavzih isteğine ilişkin talebi 09.06.2015 tarihli kararı ile reddedilmiş; Tavzih isteğinin reddine dair verilen kararın temyizi üzerine Dairemizin 22.12.2015 tarihli 2015/33048 E. 2015/37589 K. Sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş; bu kez davalı, Dairemiz tarafından maddi hataya müstenit olarak verilen kararın kaldırılması ve dosyanın incelenmesini istemiştir.

1-Her ne kadar dairemizce, davalının temyiz dilekçesinin yasal süresi içerisinde verilmediğinden bahisle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de dosyanın yeniden incelenmesinde tavzih talebinin reddine ilişkin mahkeme kararının, davalı tarafa 24.08.2015 tarihinde tebliğ edildiği, bu karara ilişkin temyiz dilekçesinin aynı gün mahkeme kalemine verildiği anlaşıldığından Dairemizin 22.12.2015 tarihli 2015/33048 E. 2015/37589 K. sayılı Maddi hataya müstenit ilamının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının temyiz taleplerinin incelenmesinde 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle Dairenin 22.12.2015 tarihli 2015/33048 E. 2015/37589 K. Sayılı sayılı ilamının kaldırılmasına, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan 60,80 TL harcın istek halinde iadesine, 15/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.