erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/4286
Karar No: 2024/9740
Karar Tarihi: 10.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/4286 E.  ,  2024/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/1841 E., 2023/1007 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliği edildiği 19.11.2015 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitimini izleyen günün hafta sonuna rastlaması da dikkate alınarak 07.12.2015 tarihi olduğu gözetilmeden, gerekçeli karar başlığında 21.12.2015 olarak yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/30265
Karar No: 2023/9402
Karar Tarihi: 30.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/30265 E.  ,  2023/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/550 E., 2020/1001 K.

EK KARAR TARİHİ : 15.05.2014

SAYISI : 2013/642 E., 2014/536 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : 25.11.2020 tarihli karar ile sanık ... hakkında mahkûmiyet ve kaçak eşyanın müsaderesi, 15.05.2014 tarihli ek karar ile sanık ... hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi ve nakil aracının müsadere talebinin reddi

TEMYİZ EDENLER : 25.11.2020 ve 15.05.2014 tarihli kararlara yönelik katılan ... İdaresi vekili, 25.11.2020 tarihli karara yönelik sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/550 Esas, 2020/1001 Karar sayılı kararının katılan ... İdaresi vekili ve sanık ... tarafından, Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/642 Esas, 2014/536 Karar sayılı ek kararının katılan ... İdaresi vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/642 Esas, 2014/536 Karar sayılı ek kararının; sanık ... müdafiine tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, yine temyiz yoluna konu Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2020 tarihli ve 2020/550 Esas, 2020/1001 Karar sayılı gerekçeli kararın; 7201

sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi gereğince sanık ... müdafiine tebliğ edilmediği anlaşılmakla, söz konusu eksikliklerin giderilmesi amacıyla inceleme konusu 15.05.2014 tarihli ek kararın sanık ... müdafiine, 25.11.2020 tarihli gerekçeli kararın sanık ... müdafiine tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçalarının dosyasına eklenmesi, aksi halde anılan kararların usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evraklarının ve hükmü temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenerek bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/1036
Karar No: 2012/3995
Karar Tarihi: 16.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1036 E.  ,  2012/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanığın araç içerisinde bulunan mağdur ...'a tabanca ile yakın mesafeden ateş ederek batın, göğüs, sağ el bilek ve sağ bacak bölgesinden isabetle karaciğer, mide, ince ve kalın barsak, mesane ve safra kesesinde yaralanmaya, tendon ve arter kesisine, hayat fonksiyonlarını 2 (orta) derecede etkileyecek radius distal uç kemik kırığına, safra kesesinin alınması nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine, yaralanmaları nedeniyle yaşamsal tehlike geçirmesine neden olduğu olayda; teşebbüs nedeniyle 9-15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCK.nun 35.maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b) Mağdur ...'tan sanığa yönelen haksız fiil oluşturan herhangi bir söz ve davranış bulunmadığı, sanığın sonradan geliştirdiği ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği halde, oluşa ve dosya kapsamına uymayan sanık savunmasına itibar edilerek lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur ...'ı kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'ı kasten silahla yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla öldürmeye teşebbüs ve kasten silahla yaralama suçları yönünden tahrik ve takdire, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçu yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, tahrikte indirim oranına, 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 16/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/7581
Karar No: 2013/14332
Karar Tarihi: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/7581 E.  ,   2013/14332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca(Kapatılan) 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 19.11.2012 tarih ve 2012/16431-33717 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 220,00 TL para cezası karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, 50,45 TL ilam harcı tam yatırıldığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/390
Karar No: 2020/528
Karar Tarihi: 29.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/390 E.  ,  2020/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılar tarafından çalıştırılmış ... isimli işçinin üst işvereni olduklarını, K.Maraş İş Mahkemesinin 2012/32 E. ve 2012/768 K. sayılı kararı ile hükme bağlanan ve kesinleşen ilam ile ödemiş oldukları işçilik alacaklarının nihai sorumlusunun sorumlu oldukları dönem itibariyle davalılar olduğunu ileri sürerek, davalılar ile imzalanan ihale şartname ve sözleşmelere göre %3 sözleşme ve genel giderler kalemi içerisinde olan işçilik ödemelerinin her bir davalının sorumlu olduğu döneme isabet eden miktarın hesaplanarak ödeme tarihinden itibaren işletilecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın redddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalılar ile imzalanan ihale şartname ve sözleşmelere göre %3 sözleşme ve genel giderler kalemi içerisinde olan işçilik ödemelerinin her bir davalının sorumlu olduğu döneme isabet eden miktarın hesaplanarak ödeme tarihinden itibaren işletilecek en yüksek reeskont faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ettiği, bilirkişi tarafından düzenlenen 14/09/2015 tarihli raporda,davacı tarafın talep etmiş olduğu 10.738,54 TL nin 8.544,02 TL lik miktarından davalıların sorumlu olduklaro gerekçesiyle davacının davasının kısmen kabulü ile kısmen reddi ile 8.544,02 TL nin 13/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7632
Karar No: 2012/15776
Karar Tarihi: 24.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7632 E.  ,  2012/15776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 5728 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanunun 359/a-2. maddeleri ve TCK.nun 50/1-a gereğince 6000 TL adli para cezasına çevrilmesine

Sanık hakkında, 2002 yılına ait iş yeri defter ve belgelerinin Vergi Dairesine ibrazı için 24.07.2007 tarihinde yapılan tebligata rağmen teslim etmediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun 359/a-2. maddesi gereğince açılan kamu davasında, suç tarihinin tebligattan itibaren 15 gün sonrası olan 09.08.2007 tarihi olacağı dolayısıyla zamanaşımının gerçekleşmediği gözetildiğinde tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında, 2002 yılına ait iş yeri defter ve belgelerinin İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı'na ibrazı için 24.07.2007 tarihinde yapılan tebligata rağmen sanığın defter ve belgeleri teslim etmediğinden bahisle 213 sayılı Kanunun 359/a-2. maddesi gereğince açılan kamu davasında; sanık ve müdafiinin 2002 yılına ilişkin defter ve belgeleri Kadıköy Vergi Dairesi'ne 17.07.2007 tarihinde teslim edip 21.12.2007 tarihinde teslim aldıklarını savunmaları ve bu belgelerin fotokopilerini dosyaya sunmuş olmaları karşısında, Kadıköy Vergi Dairesinden sanığın 2002 yılına ait teslim ettiğini iddia ettiği defter ve belgelere ilişkin, hangi defter ve belgelerin ne zaman teslim edilip ne zaman sanığa iade edildiğinin sorulup sonucuna göre, hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

2- Hükmün gerekçesinde, sanık hakkında takdiri indirimin uygulanacağı belirtilip hüküm fıkrasında temel cezadan indirim yapılmakla birlikte uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10513
Karar No: 2013/1957
Karar Tarihi: 23.01.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/10513 E.  ,  2013/1957 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-b, 52/2-4, 53/6. maddelerigereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin gerialınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanığın idaresindeki araçla viraja hızlı girip karşı şeride taciz ederek katılanın aracına çarpması sonucu katılanın vücut fonksiyonlarına etkisi ağır 6. derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması ve olayda sanığın tam kusurlu olması gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini yerine sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında TCK'nın 89/1 maddesi gereğince tayin olunan 90 gün adli para cezasında TCK'nın 89/2-b maddesi ile ½ oranında arttırım yapılarak belirlenen 135 gün adli para cezasının TCK'nın 52. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL' den 2.700 TL adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas alınan gün sayısının 135 gün yerine 112 gün olarak yazılması,

2-Sonuç adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında, taksit aralığının gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 3. bendindeki “112 tam gün adli para cezasının” ibaresinin çıkartılarak yerine “135 tam gün adli para cezasının” yazılması, 4. bendin 2. satırında yer alan adli para cezasının ibaresinden sonra yer alan "8 taksit halinde" ibaresinin çıkarılıp yerine "birer aylık 8 eşit taksitle" ibaresi eklenip, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/12821
Karar No: 2013/6728
Karar Tarihi: 11.04.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/12821 E.  ,  2013/6728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı.... Müdürlüğü aleyhine 31/01/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 04/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/04/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava Afşin İlçesi 666,678,1153, 1265 sayılı parsellere davacı tarafından buğday ekildiği, ...... termik santrallerinden ve kül döküm sahasından çıkan küllerin varmış olduğu zarar için tespit yaptırdıklarını, bu zararın tazmini için dava açtıklarını, bu parsellerin bir kısmının babasına, bir kısmının annesine ait olduğunu, davacı tarafından buğday ekildiğini bildirerek tazminat istemiştir.

Yerel mahkemece taşınmazda bulunan ve zarar gören ürünlerin taşınmaz maliki olmayan davacıya ait olduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasına getirtilen tapu kayıtları ile taşınmazların davacının anne ve babasına ait olduğu ve tespit dosyası ile taşınmazdaki ürünlerin zarara uğradığı sabittir. Davacı mülk sahipleriyle yakınlığını ispat açısında UYAP kayıtlarına dayanmış ancak mahkemece getirtilmemiştir. Diğer yandan davalı yan bu ürünlerin davacıya ait olmadığı yönünde davaya cevapta vermemiştir. Bu durumda işin esasına girilerek zararın kapsamı belirlenmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi yanlış olmuştur. Bu nedenle çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. 11/04/2013
Esas No: 2022/2436
Karar No: 2022/7824
Karar Tarihi: 07.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/2436 E.  ,  2022/7824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.06.2021 tarih ve 2020/652 E- 2021/459 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.12.2021 tarih ve 2021/2022 E. –2021/1781 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ise de 03.11.2022 tarihinde davalı vekili tarafından verilen dilekçe ile taraflar arasında varılan sulh gereği yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmeksizin dosyada karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin talep edildiği gözlenmiş olmakla, dosya re’sen ele alındı, gereği görüşülüp, düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nın 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3)(Ek:22/7/2020-7251/30md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davalı vekili, dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra sulh sözleşmesi gereği tarafların sulh olduğunu bildiren 03/11/2022 tarihli dilekçeyi dosyaya sunmuştur. Tarafların sulh olduğu bildirilip sulh protokolü sunulduğundan davanın tümü yönünden ek karar verilmesi için HMK’nın 314/3. maddesi uyarınca dosyanın temyiz incelemesi yapılmaksızın ilk derece mahkemesine tetkiksiz iade edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dava dosyasının sulhe ilişkin ek karar verilmek üzere HMK’nun 314/3. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 13. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne TETKİKSİZ İADESİNE, ödediği peşin alınan temyiz harcının talebi halinde temyiz eden davalıya iadesine, 07/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20901
Karar No: 2013/21084
Karar Tarihi: 28.11.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/20901 E.  ,  2013/21084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle taşınmaza değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan genel değerlendirmeler ile taşınmaza değer biçilmiş olup, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılıp, taşınmazların imar planındaki konumları, aralarındaki mesafe ve ticari öneme sahip yerlere uzaklıklarına göre değerleri arasındaki oran somut olarak belirlenip, dava konusu taşınmaz ile emsallerin vergi değerleri de getirtilip, bilirkişinin belirlediği değer farkının denetlemesi yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle ...nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.