erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2012/1426
Karar No: 2012/6223
Karar Tarihi: 05.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/1426 E.  ,  2012/6223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu vekilinin, icra mahkemesine başvurusunda icra emrinde talep edilen 4.569 TL asıl alacağın takipten önce ödendiğini ileri sürerek asıl alacağa ve 8.406,17 TL işlemiş faize itiraz ettiği ve takibin iptalini istediği görülmüştür.

Mahkemece verilen kararın alacaklı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 06.12.2011 tarih ve 2011/29208 E, 2011/26633 K. sayılı kararı ile uyuşmazlık konusu değerin 4.420,00 TL'yi geçmediğinden bahisle mahkeme kararının temyiz kabiliyetinin bulunmadığından temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, takip konusu alacağın kesinlik sınırının çok üstünde olduğu dikkate alındığında Dairemizin ret kararının maddi hataya müstenit bulunduğu anlaşıldığından alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 06.12.2011 tarih ve 2011/29208 E, 2011/26633 K. sayılı ret kararının kaldırılmasına oybirliği ile karar verildikten sonra alacaklı vekilinin 16.09.2011 tarihli temyiz dilekçesinin incelenmesine geçildi:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 05/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/6807
Karar No: 2019/8125
Karar Tarihi: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6807 E.  ,  2019/8125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde

Suça sürüklenen çocukların yakalandığı sırada müştekinin evinden çalınan altınların aracın aranması sonrasında bulunması nedeniyle rızai bir iade söz konusu olmadığından suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmiş olması, aleyhe temyiz olmadığından ve 5237 sayılı TCK'nun 168. maddesinin, aynı Yasa'nın 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61. maddesine aykırı davranılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlerin temyiz incelemesinde

“Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03/04.2018 tarih, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı kararı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 sayılı kararı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünü bildirdiği ve hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu” şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olan, duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümleri açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/2504
Karar No: 2022/7365
Karar Tarihi: 26.09.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/2504 E.  ,  2022/7365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, zina sebebine dayalı davasının reddi, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, reddedilen tazminat ve nafaka talepleri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 31.05.2022 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-davalı ... ile vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının asıl boşanma davasında dayanmış olduğu fiziksel şiddet vakıası yönünden tanık olarak gösterdiği ...'ın asıl davada dinlendiğinin, adı geçen tanığın, erkeğin zina sebebine dayalı birleşen davası yönünden ayrıca dinlenmemesinde isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 3.815,00 TL vekâlet ücretinin ... 'dan alınarak ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 397.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.26.09.2022 (Pzt.)
Esas No: 2016/10880
Karar No: 2018/15285
Karar Tarihi: 20.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/10880 E.  ,  2018/15285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılanın okuluna gidip arkadaşlarına “... benim yanıma gelsin” diyerek haber gönderdiği, sonrasında katılana “ benimle çıkacaksın yoksa babana benimle çıkıyor diye söylerim” dediği mağdurenin okuluna giderek okul içinde beklediği, katılanı rahatsız ettiğinin okul yönetimince de öğrenildiği olayda, katılanın aşamalardaki uyumlu beyanları, katılanın okuduğu okulda öğretmen olarak görev yapan tanık ...'un anlatımları ile doğrulanması, katılanın sanığa iftira atmasını gerektirir aralarında husumet bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın mahkumiyeti yerine yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17308
Karar No: 2014/16948
Karar Tarihi: 25.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/17308 E.  ,  2014/16948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, her ne kadar hükümlünün adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde kayıtlı adresi bulunmamakta ise de; mahkumiyetine esas mahkeme ilamında hükümlünün ikamet adresinin ... Mah. ... olduğunun belirtildiği, yine... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.11.2012 tarihli çağrı kağıdında da hükümlünün cezaevine girmeden önceki son adresinin aynı adres olarak yer aldığı,... L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü'nün 24.12.2013 tarihli ihbar yazısında yer alan ... Mah... adresinin hükümlünün cezaevine girmeden önceki ikamet adresi olduğuna ilişkin bir açıklama bulunmadığı anlaşılmakla, davanın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21588
Karar No: 2012/37027
Karar Tarihi: 10.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/21588 E.  ,  2012/37027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/18356
Karar No: 2017/13640
Karar Tarihi: 04.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/18356 E.  ,  2017/13640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40628
Karar No: 2017/43396
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40628 E.  ,  2017/43396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/27901
Karar No: 2017/11254
Karar Tarihi: 18.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/27901 E.  ,  2017/11254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayet dilekçesinde ve eklerinde, tüzel kişiliği temsil eden şirket yetkilisinin isminin belirtilmediği, dosya içerisine alınan ve ceza dosyasının eki niteliğinde olan icra dosyasından da bu hususun anlaşılmadığı, tüzel kişiliğin şikayeti halinde şikayet dilekçesinde gösterilmeyen kişilerin araştırılmasına ve cezalandırılmasına yasal imkan bulunmaması nedeniyle İİK'nın 345. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24413
Karar No: 2015/27301
Karar Tarihi: 23.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/24413 E.  ,  2015/27301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'ın talimatıyla hareket eden sanıklar ... ve ...'nun katılanın bahçesinde bulunan iki adet ceviz ağacını kestikleri, bu surette her üçünün mala zarar verme suçunu işledikleri iddia edilen somut olayda, sanıkların esasen kesip kereste tüccarına satmak üzere tanık ...'dan satın alınan bitişik bahçedeki iki adet ceviz ağacını kesmek isterken katılanın ağaçlarının yanlışlıkla kesildiğine dair, tanık beyanları, olay yeri tespit ve keşif tutanakları ile bilirkişi raporuyla desteklenen savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre kesim işini yapan sanıkların söz konusu ağaçlara katılana ait olduğunu bilmeden zarar verdikleri anlaşılmakla, yüklenen suçun manevi unsuru olan kastın bulunmaması nedeniyle verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/8232
Karar No: 2007/139
Karar Tarihi: 23.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/8232 E.  ,  2007/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve ıslah dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderinin 26.390,45 YTL.lık kısmından borçlu olmadıklarının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davacılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davacı Vek.Av.... ile davalı Vek.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla gerektirici yasal nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde bulunan, ... 32. Noterliğince ....08.2001 tarih ve 18413 yevmiye ile düzenlenen, davalılar tarafından da imzalanan yüklenme senetlerinde yükümlü ve kefillerin ödeyeceği tazminatın faizinin başlangıç tarihi "sarf tarihi" olarak belirtilmiştir. Sarf tarihinden maksat, ilgili kurum tarafından yükümlüye yapılan herbir kalem masrafın yapıldığı tarihtir. Şayet, sarf tarihlerinin tespiti mümkün değilse faizin başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonunun faiz başlangıcına esas alınması gerekir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan masraf çizelgelerinden yükümlüye yapılan her bir kalem masrafın sarf tarihi belirtilmediği için faiz borcunun başlangıç tarihi olarak eğitim ve öğretim dönemi sonu yerine yıl sonunun esas alınması suretiyle eksik faiz hesaplanmış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davacı tarafa iadesine, 23.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/19270
Karar No: 2021/6315
Karar Tarihi: 24.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19270 E.  ,  2021/6315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nun 32. maddesi gereğince suç tarihinde akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle eylemin hukuksal anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini tamamen kaldıracak veya önemli ölçüde azaltacak şekilde akıl hastalığının ve cezai ehliyetinin bulunup bulunmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Dairesinden rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında başka bir suç tarihine ilişkin ve başka bir dosyadan alınan Adli Tıp Kurumu raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu eşyanın; içerisinde 10 adet kalem bulunan 11 adet kutunun olduğununun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin tartışılmaması,

2- Suça sürüklenen çocuğun eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlediğinin sabit olmasına karşın hakkında TCK’nun 119/1-c maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 24/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.