Esas No: 2021/9917
Karar No: 2023/3418
Karar Tarihi: 07.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9917 E.  ,  2023/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/282 E., 2016/261 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2016 tarih, 2016/7812 Esas sayılı iddianamesi ile, sanıklar hakkında müştekinin evine kapıyı kırıp girerek bir Cumhuriyet Ata altını çaldıkları iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1, 119/1-c, 151/1, 53/1, 58, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2.Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/282 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına; konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1, 119/1-c, 62, 50/1-a, 52/2 maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına; mala zarar verme suçundan ise aynı Kanun'un 151/1, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçları işlemediğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; hükmü temyiz etmek istediğine ilişkindir.

3.Sanık ...'ın temyiz isteği; suçu işlemediği halde ceza aldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Müştekinin evine kapı kırılmak suretiyle girilerek evden herhangi bir şey çalınmadan çıkıldığı, sanıkların binaya girdiğine ilişkin kamera görüntülerinin bulunduğu, kamera görüntülerinde sanıkların binaya ellerinde herhangi bir şey olmaksızın girerken görüldükleri, ancak çıkarken ellerinde eşya ile çıktıkları, aynı gün içerisinde aynı binada oturan ve soruşturması ayrı yürütülen H.D.'nin evinden de hırsızlık yapıldığının belirlendiği, sanıkların mahkemede alınan savunmalarında olay günü suçun işlendiği binaya birlikte girdiklerini ve görüntülerdeki şahısların kendileri olduğunu kabul ettikleri, her ne kadar sanıklar söz konusu binaya İ.G. isimli arkadaşlarını görmek için girdiklerini ileri sürmüşlerse de bu hususta mahkemeye somut herhangi bir delil bildirmedikleri, bu suretle sanıkların iştirak halinde hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanıklar; olay günü binaya girdiklerini ancak arkadaşları olan İ.G. isimli şahsı görmek için gittiklerini, İ.'nin artık orada oturmadığını ve nerede oturduğunu bilmediklerini, atılı suçları işlemediklerini beyan etmişlerdir.

3.04.04.2016 tarihli CD İnceleme tutanağında, güvenlik kamerası tarih ve saatine göre 04.03.2016 günü saat 13:52:13 sıralarında biri 1.70-1.75 m boylarında sol kolunda “H” işaretine benzer işaret olan, üzerinde kısa kollu çizgili mor renkli tişört, altında acık siyah renkli taşlanmış kot, altında taban kısımları beyaz renkli mavi spor ayakkabılı diğeri 1.65-1.70 m boylarında üzerinde kapüşonlu uzun kollu mavi renkli üst, altında kabri tarzı kısa yanlarında beyaz şeritleri olan eşofman altı, altında siyah renkli spor ayakkabılı iki şüphelinin Akkent Mahallesi 22 Cadde Engin Sitesi B Blok sayılı binaya girdiklerinin görüldüğü, hırsızlık olayının meydana geldiği iki ikametin bulunduğu B Blok’a giren iki şüphelinin yaklaşık 39 dakika sonra güvenlik kamerası saatine göre 14:32 sıralarında merdivenlerden aşağıya doğru hızlı bir şekilde inerek olay yerinden uzaklaştıkları, bu esnada şüphelilerden 1.70-1.75 m boylarında sol kolunda “H” işaretine benzer işaret olan, üzerinde kısa kollu çizgili mor renkli tişört, altında açık siyah renkli taşlanmış kot, altında taban kısımları beyaz renkli mavi spor ayakkabılı olan şahsın sol omuzunda fotoğraf makinası ya da el kamerası çantasına benzer siyah bir çantanın asılı olduğunun görüldüğü belirtilmiştir.

4. 04.04.2016 tarihli olay yeri inceleme raporunda, olay yerinin betonarme binanın 4. Katı olduğu, bina giriş kapısınının demirden olduğu, kapı üzerinde herhangi bir zorlama ve kırılmanın olmadığı, daire giriş kapısının çelik olduğu, bu kapının alt kilit göbeğinin yerinden sökülmüş olduğu, çocuk odasında dağınıklığın olduğu, burada komidin çekmecesinin açık olduğu, yatak odasının komple dağıtılmış olduğu, dolap kapakları, tuvalet aynası çekmecelerinin açık olduğu, yatak üzerinde ve yerlerde dağınık elbise ve eşyaların olduğu, evde başkaca bir zarar ve ziyanın olmadığı belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mala zarar verme suçunda; 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin 3. fıkrasında “Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adli para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunacağı” ve aynı Kanun’un 50. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği” şeklinde düzenlemelerin yer aldığı; somut olayda, tekerrüre esas sabıkası bulunan sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK’nın 58/3. maddesi gereğince temel ceza olarak hapis cezası tercih edilerek hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı TCK’nın 58/3 ve 50/2. maddeleri de gözetilerek TCK’nın 50. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi dışındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilip çevrilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Sanıkların müştekinin evinin olduğu binaya geldikleri hususunun kendi ikrarları ve güvenlik kamera kayıtları ile sabit olduğu, binaya girerken ellerinde herhangi bir şey olmamasına rağmen çıkarken birinin omuzunda kamera ya da fotoğraf makinesine benzer bir şeyin asılı olduğu, bu eşyanın aynı binada oturan ve aynı gün evine girilen H.D. İsimli şahsa ait olduğunun değerlendirildiği ve soruşturmasının ayrı yürütüldüğü, sanıkların İ.G. isimli arkadaşlarını ziyarete geldiklerine dair savunmalarını destekleyecek mahkemeye somut herhangi bir delil bildirmedikleri anlaşılmakla sanıkların savunmalarına itibar edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin ve sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.05.2016 tarihli ve 2016/282 Esas, 2016/261 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiileri ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiileri ve sanık ...'ın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin Tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.