erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/20044
Karar No: 2016/160
Karar Tarihi: 18.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20044 E.  ,  2016/160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmancık Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2013/1137-2014/1277

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa vasfındaki dava konusu taşınmaz ile emsal olarak kabul edilen 441 ada 35 parsel sayılı l taşınmazın, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerine göre, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan 7.75 kat daha değersiz olduğu anlaşılmasına rağmen, bilirkişi raporunda somut emsal olarak alınan taşınmazın, dava konusu taşınmazdan 1.1 kat daha değerli olduğuna ilişkin tespit inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmazlara yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapıldıktan sonra dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle; hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi,

yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden sorulup, vergi değerleri de karşılaştırılmak suretiyle değer biçilip alınacak bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Taşınmaz üzerindeki ipoteğin kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9320
Karar No: 2012/17549
Karar Tarihi: 16.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9320 E.  ,  2012/17549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 15.12.2009 tarihli karar ile ; Mahkumiyet

-07.10.2010 tarihli ek karar ile : Süresinde yapılmayan temyiz isteminin CMK.nun 396. maddesi gereği reddine dair.

-2011/2 Değişik İş Nolu karar ile ; İnfazın durdurulmasına dair.

Sanığın 11.08.2010 tarihli dilekçesi ile yokluğunda verilen hükmü temyiz etmesi üzerine 07.10.2010 tarihli ek karar ile temyizin reddine karar verildiği, sanık müdafiinin 31.01.2011 havale tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talep ettiği ancak temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın sanığa tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir belgenin mevcut olmadığı görülmekle; temyiz talebinin reddine ilişkin 07.10.2010 tarihli ek kararın sanığa tebliğ edilip edilmediği araştırılıp ayrıca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26.03.2012 gün ve 11/2011-127145 sayılı tebliğnamesi de sanık müdafiine tebliğ olunarak tebellüğe ilişkin belgeler ile verilmesi halinde sanık müdafiinin tebliğnameye karşı yazılı cevap dilekçesinin eklenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40532
Karar No: 2017/43374
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40532 E.  ,  2017/43374 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/21960
Karar No: 2015/13181
Karar Tarihi: 11.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21960 E.  ,  2015/13181 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/217261

Mahkemesi : Afyonkarahisar(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/04/2014

Numarası : 2013/539 - 2014/207

Suç : Taksirle Yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili ile sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille düz ve devamlı çizgi ile bölünmüş cadde üzerinde seyri sırasında, sola ve U dönüşü yapmanın yasak olduğu yerde, sola doğru U dönüşü yaptığı sırada aynı cadde üzerinde, aynı yöne giden, mağdur idaresindeki motosikletin önü ile otomobilin sol kapı ve yanına çarptığı olay sonrası tanzim edilen kaza tespit tutanağındaki krokide, çarpma noktasının sanığın U dönüşüne başlayıp tamamlamasına yakın yolun sol taraflarında gösterilmesi, olay mahalline 4 metre mesafede öğrenci geçidi levhası bulunması, bilirkişi tarafından yapılan tespitlerde, olay yeri öncesi kavşakta ve olay yeri ilerisindeki kavşakta U dönüşü yapmanın yasak olduğunu gösteren levha bulunduğunun belirtilmesi karşısında, meydana gelen olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; yine dosya içeriğine göre asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği halde, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin hayat fonksiyonlarına orta derece etkili kemik kırığına yol açacak şekilde yaralanmasına neden olan sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında az cezaya hükmolunması; yine mağdurun olay nedeniyle hayat fonksiyonlarına orta derece etkili kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı göz önüne alındığında, sanık hakkında belirlenen temel cezanın TCK'nın 89/2-b maddesi gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/28
Karar No: 2012/2026
Karar Tarihi: 16.02.2012

**9. Ceza Dairesi         2012/28 E.  ,  2012/2026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, kasten yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında;

TCK’nın 151/1, 31/3, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1320 TL Adli para cezası)

2- Katılan sanık ... hakkında;

TCK’nın 151/1, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL Adli para cezası)

3- Sanık ... hakkında;

TCK’nın 86/2, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (2000 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan adli para cezalarının miktarı karşısında hükümlerin kesin olması nedeniyle katılan sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 16.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40523
Karar No: 2017/43370
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40523 E.  ,  2017/43370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5039
Karar No: 2016/5751
Karar Tarihi: 26.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5039 E.  ,  2016/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Her iki sanık hakkında düşme (2002, 2003, 2004 takvim yılları)

2-Sanık ... hakkında mahkumiyet (2005 takvim yılı)

I-) Sanık ... hakkında 2003, 2004 sanık ... hakkında 2002, 2003 takvim yıllarına ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan ve her iki sanık hakkında 2002 takvim yılına ilişkin sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasının dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin karara yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen ‘sahte fatura düzenleme’ ve ‘sahte fatura kullanma’suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında 2005 yılına ilişkin sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenlediği anlaşılan sanık hakkında TCK.nun 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 26.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/331
Karar No: 2013/6506
Karar Tarihi: 17.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/331 E.  ,  2013/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1-1. ve 2. cümle, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet (1500 TL + 740 TL Adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 289/1. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezasından çevrili adli para cezası ile gün para cezasından çevrilen adli para cezasının toplamının iki bin liradan fazla olması nedeniyle hükmün temyizinin mümkün bulunduğu kabul edilerek tebliğnamedeki hükmün kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz isteminin reddi gerektiğine ilişkin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/15648
Karar No: 2012/17054
Karar Tarihi: 20.12.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/15648 E.  ,  2012/17054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, süre bitimi nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde borçlar kanununa tabi taşınmazı davalıya kiraladıklarını, sözleşme sonunda uzatmayacaklarına ilişkin ihbarnamenin davalıya tebliğ edildiğini belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 16.6.2006 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesini davacı ile birlikte dava dışı ... kiralayan sıfatı ile imzalamıştır. Kira sözleşmesinin 5. Maddesi (e) fıkrasında kiralayanın, kira süresinin bitiminden üç ay önce kira sözleşmesini yenilemek istemediğini noter kanalıyla bildirmediği takdirde kira sözleşmesinin aynı şartlarda uzatılmış sayılacağı kararlaştırılmıştır. Tarafların özgür iradeleri ile kararlaştırılan bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Kiralayanlar 15.9.2010 tarihli ihtarname ile tahliye iradelerini karşı tarafa bildirmiştir. Her ne kadar mahkemece kiralayanlar arasında mecburi dava arkadaşlığı olduğu ve ihtarnamenin kiraya verenlerden biri tarafından çekilmiş olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de ihtarname kiralayanlar davacı İbrahim ile birlikte dava dışı ... tarafından gönderilmiştir. Bu durumda ihtarnamenin tebliğinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ancak tahliye davalarında kiralayanlar birden fazla ise aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğundan davanın birlikte açılması gerekir. Dava ikamesindeki noksanlığı gidermek mümkün olduğundan diğer kiralayanın da davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40525
Karar No: 2017/43371
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40525 E.  ,  2017/43371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/2542
Karar No: 2019/11306
Karar Tarihi: 03.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2542 E.  ,  2019/11306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm verildiği, ölenin tam kusurlu olduğu, hükümde gösterilen gerekçenin teşdid için yeterli olmadığı, ehliyeti geri alınarak sanığın mağdur edildiğine ilişkin ve katılanlar vekilinin bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (b) bendinde yer alan ''suçun işlenmesinde kullanılan araçlar'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2-Dosya içeriğine göre gece vakti aydınlatmanın olmadığı bölünmüş yolda idaresindeki araçla seyir halinde olan ölen ...'nun sola manevra yaparak ortadaki dönel kavşağa girdiği sırada, karşı istikametten gelen sanığın idaresindeki araçla kavşak içinde çarpışması şeklinde meydana gelen ve katılan ...'in hayati tehlike geçirecek, vücudunda kemik kırığı meydana gelecek ve organ işlevinin sürekli yitirilmesi şeklinde yaralanması ve üç kişinin ölmesi ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tali kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin nitelikli şekilde yaralanmasına ve üç kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10670
Karar No: 2017/3273
Karar Tarihi: 02.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/10670 E.  ,  2017/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan beraat

Sanık ... 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların 2005 ve 2006 takvim yıllarında kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 16.04.2006 ve 26.04.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan beraat hükmüne karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediği incelenerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi, yasaya aykırı,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/32812
Karar No: 2011/14517
Karar Tarihi: 05.07.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/32812 E.  ,  2011/14517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/10/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Yargıtay ilamında belirtilen bozma sebepleri çerçevesinde işlem yapılarak karar verilmiş, bozma ile kesinleşen hususların yeniden temyiz sebebi yapılmasına usul hükümleri elvermemiş bulunmasına ve temyiz edilen kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle bozma gereğine ve usule uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenlerden alınmasına, 05/07/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.