erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2009/19893
Karar No: 2010/2068
Karar Tarihi: 22.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/19893 E.  ,  2010/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Fen bilirkişi ... keşifte dinlenilmiş olduğu halde raporu dosyada bulunmamaktadır. Keşfe ilişkin düzenlenen raporun kendisinden temin edilerek dosyaya konulması, en yakın kadastro parseli ile irtibatlı olarak kadastro paftası üzerinde dava konusu taşınmazın yerini gösterir şekilde kroki düzenlettilerek rapor alınması,

2) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin ayrı ayrı işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 22/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2020/17718
Karar No: 2020/9526
Karar Tarihi: 29.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/17718 E.  ,  2020/9526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kamu davası açıldığı ve bu iki suç yönünden hüküm kurulduğu halde suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan görüş bildirildiği suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan tebliğnamede görüş belirtilmediği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında ''iş yeri dokunulmazlığını bozma'' suçundan verilen karara yönelik temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15907
Karar No: 2014/17784
Karar Tarihi: 07.07.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/15907 E.  ,  2014/17784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kadastro çalışmalarının 1971 ve 1972 yıllarında kesinleşerek katılanların murisleri adına tapudan tescil işlemlerinin yapıldığı, 2004 yılında taşınmazların katılanlar adına intikal ettiği, sanıklar tarafından açılan bir hukuk davası bulunmayıp, köy tüzel kişiliği tarafından açılan davanın reddine karar verilerek 26.04.2012 tarihinde kesinleştiği, katılanlar tarafından tapulu taşınmazlara vaki el atmanın önlenmesi için dava açıldığı gözetildiğinde tebliğnamedeki 1. paragraftaki düşünceye; yargılama boyunca sanıkları izleyen mahkemenin TCK.nun 62. maddesinin uygulanmamasına yönelik gerekçesinde bir isabetsizlik ve takdirde zaafiyet görülmediğinden tebliğnamenin 2. paragrafındaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

1- Sanıklar hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

3- Kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1. madde ve fıkrasındaki hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanıklar hakkında TCK.nun 154/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 6 günün 5 güne, mahkemenin takdirine uygun olarak TCK.nun 52/2. maddesi günlüğü 20 liradan hükmolunan 120 TL adli para cezasının 100 TL'ye indirilmesi; hükmolunan adli para cezaların içtimaına ve TCK.nun 53. madesinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5468
Karar No: 2019/6593
Karar Tarihi: 24.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/5468 E.  ,  2019/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar: Temyiz talebinin kabulü

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından hukuken geçersiz olan temyiz talebinin kabulüne dair 06.05.2013 tarihli ek karar kaldırılarak; gerekçeli kararın öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre sanığa tebliğinin yapılarak, sanığın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim ederek ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirmesi gerekirken; bu işlemler yapılmadan, sanığın MERNİS adresine doğrudan çıkarılan tebligat uyarınca aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre işlem yapılarak muhtara teslim edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, öğrenme üzerine hükmün süresinde temyiz edildiği kabul edilerek yapılan incelemede;

2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi suçtan ve takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 24.09.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/1806
Karar No: 2012/2979
Karar Tarihi: 03.05.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/1806 E.  ,  2012/2979 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Sağlık Ocağı İnşasına ilişkin sözleşmenin kesin hesabına göre borçlu olmadığının tespitine, alacaklarının tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, davalı reddini savunmuş, mahkemenin davanın kısmen kabulüne dair kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 05.04.2001 tarihli sözleşme uyarınca davacının yükümlendiği inşaatın, 11.07.2003 tarihi itibariyle geçici kabulü yapıldıktan sonra davacının yokluğunda idarece kesin hesabı çıkartılmış, davacı tarafından itiraz edilerek eldeki dava açılmıştır. Bu haliyle taraflar arasındaki uyuşmazlığın kesin hesaptan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan ilk raporda, davacının kesin hesap sonucu 22.712,37 TL borçlu olduğu sonucuna varılmış, davalının itirazı üzerine alınan 2. bilirkişi kurulu raporunda ise, bu defa davacının 24.747,86 TL alacaklı olduğu sonucuna varılmıştır. Mahkemece her ne kadar ikinci raporun telif edici nitelikte olduğu kabul edilmiş ise de, ikinci raporda tüm imalâtın değerlendirilmek suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Oysa davacı, idareye verdiği 17.03.2005 tarih ve 1178 no da kayıtlı dilekçesinde, kesin hesaba itirazlarını kalem kalem belirtmiştir. İtiraz konusu olmayan hususların da ikinci raporda hesaplamaya dahil edildiği anlaşılmakla raporun hüküm kurmaya yeterli olduğu kabul edilemez. Bu nedenle iki rapor arasında önemli çelişki bulunduğundan davacının alacağının hesaplanması için yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmalıdır. O halde mahkemece yapılması gereken iş, konusunda uzman bilirkişi kuruluyla, gerekirse yeniden keşif yapılarak davacının 17.03.2005 tarihli dilekçesinde kesin hesaba yaptığı itirazları gözetilmek suretiyle sözleşmeye konu inşaatın kesin hesabının çıkartılması, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve tarafların itirazları da gözetilerek Yargıtay denetimine elverişli rapor alınmasından ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan çelişkili bilirkişi raporuyla verilen karar, doğru olmadığından bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8057
Karar No: 2017/3895
Karar Tarihi: 11.05.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8057 E.  ,  2017/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle, TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ''tahsiline'' karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığa hükmedilen 3 ay 10 gün hapis cezasının suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın ekonomik ve sosyal durumu, sanığın eyleminden duyduğu pişmanlık göz önünde bulundurularak TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 100 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.000.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması, hükmün 4. paragrafındaki “tahsiline” ibaresinden sonra gelmek üzere, “taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21682
Karar No: 2012/28895
Karar Tarihi: 27.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/21682 E.  ,  2012/28895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmişse de alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1) Somut emsal alınan taşınmaz satış yapıldığı tarihte arsa olmayıp arazi niteliğinde olduğundan ve emsal ile dava konusu taşınmaz arasında 1000 kat değer farkı olduğu belirtilerek taşınmaza değer biçildiğinden, taşınmazın emsal olarak kabul edilmesi mümkün değildir.

Bu durumda; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan mesafesini de gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu araştırılarak, getirtilecek emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, mahallinde, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Kabule göre de; Dava konusu ... Mahallesi 372 ada 16 parsel sayılı taşınmazda, davacı ½ oranında pay sahibi olduğu halde, diğer paydaşın da payını kapsar şekilde bedele hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/36445
Karar No: 2013/1815
Karar Tarihi: 18.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/36445 E.  ,  2013/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

İSTEM : Eşyanın müsaderesi

HÜKÜM : Müsadereye ilişkin verilen karara karşı temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin temyize konu 18.05.2010 günlü ek karara yönelik olarak tebliğname düzenlenmediği için Dairemizin 2012/30285-32981 esas sayılı kararıyla 06.11.2012 günü Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdii edilen dosyada 18.05.2010 günlü ek kararla ilgili olarak tebliğname düzenlenmediği anlaşılmakla; yukarıda belirtilen temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik olarak tebliğname düzenlenmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5234
Karar No: 2018/6670
Karar Tarihi: 22.10.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5234 E.  ,  2018/6670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk ile ... 9. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir.

... 9. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının uyaptan çıkarılan yerleşim yeri adresinin "...Eskin Mah. ... Sk. No: ... İç Kapı No: ... .../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise davacı hakkında yapılan adres araştırmasında davalının MERNİS adresi her ne kadar ... olsa da davacının ikamet adresinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Somut olayda, davacı, annesi ... (Böcek)'in 05/04/1976 tarihinde çocuklu olarak vefat ettiğini, dayısı ...'in ... Sulh Hukuk Mahkemesinden aldığı hatalı veraset ilamının iptali için ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/494 Esasında dava açtığını, davada verilen 22/02/2018 tarihli celsede verilen ara karar uyarınca işbu davayı açtığını ve annesi ...'ın çocuklarının ve kendisinden sonra vefat eden kocası...'ın veraset ilamına konu edilebilecek şekilde düzeltilmesini talep ettiğini, yine aynı mahkemenin 30/11/2017 tarihli duruşma tutanağından da anlaşılacağı üzere ..., ..., ..., ..., ...'in de nüfus kayıtlarının düzeltilmesini talep etmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde, nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacacağı hükme bağlanmış olup dosya kapsamında davacı ...'ın nüfus kayıtlarının incelenmesinde güncel nüfus kayıtlarına göre ikamet adresinin "... Mah. Albay ... Cad. No: ... İç Kapı No: :... .../... olduğu ve ... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan kolluk araştırmaları sonucunda ikamet adresinin ".../..." olduğu bildirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/13853
Karar No: 2014/1193
Karar Tarihi: 21.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/13853 E.  ,  2014/1193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak ve düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- ''2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak'' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazının incelenmesinde:

Sahte fatura düzenlemek ile kullanmanın ayrı ve bağımsız suçları oluşturması nedeniyle vergi mütalası ile rapora uygun olarak düzenlenen iddianame ile 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan dava ile ilgili karar verilmemesi ve 2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 5728 sayılı Kanunun 276. maddesiyle değişen ve suç tarihinde yürürlükte olan 359/b-1 maddesi uyarınca temel cezanın 3 yıl yerine 18 ay hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle sonuç cezanın eksik tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- ''2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek'' suçlarından verilen mahkumiyet kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazının incelenmesine gelince:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.01.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.