erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/12236
Karar No: 2015/7454
Karar Tarihi: 05.05.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12236 E.  ,  2015/7454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında; TCK'nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde, sanıklara ait tekstil boyama ve yıkama atölyesinde işçi olarak çalışan mağdurların kazan dairesinin üst katında bulunan ve kazan dairesinin kapısının bulunduğu katta kıyafetlerini değiştirdikleri ve lavabo ihtiyaçlarını giderdikleri esnada buhar kazanının patlaması neticesinde mağdur ... yaşamı tehlikeye sokacak şekilde vücudunun yüzde altmışında ikinci derecede yanık oluşacak, mağdur ... ise yaşamı tehlikeye sokacak şekilde vücudunun yüzde yetmişinde ikinci derecede yanık oluşacak şekilde yaralandıkları olayda; oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak, sanıkların asli kusurlu olduklarının tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafinin, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna, ilişkin temyiz itirazlarının reddine ancak,

a) Katılan vekiline, karar tarihi itibariyle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.320 - TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.350 - TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

b) Sanıklar hakkında tayin edilen ceza maddesinin maddi hata ile TCK'nın 84/4. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün, bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün birinci paragrafında yer alan ''84/4'' ibaresinin ''89/4'' olarak düzeltmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/12914
Karar No: 2017/2176
Karar Tarihi: 07.03.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/12914 E.  ,  2017/2176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mağdur ...'e karşı 27.10.2012 tarihli eylemi ilgili olarak, Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12/12/2012 tarihli ayrı bir iddianamesiyle TCK'nın 116/4, 142/1.b.1, 143/1, 53/1 maddeleri kapsamında kaldığından bahisle cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi'nin 19.02.2014 tarih, 2012/1104 Esas 2014/122 karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve geceleyin iş yeri dokunulmazlığın ihlal suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, bu dosya hakkındaki incelemenin Dairemizin 2015/12914 Esas numarası üzerinden devam ettiği, UYAP ekranı üzerinden yapılan yapılan sorgulamada aynı suça sürüklenen çocuğun aynı mağdura karşı aynı eylemi nedeniyle Dairemizin 2014/182 Esas sayılı dosyasının bulunduğunun tespit edildiği, iş bu dosya incelendiğinde, suça sürüklenen çocuğun aynı mağdura karşı aynı tarihte işlediği eylem nedeniyle Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31/10/2012 tarihli ayrı bir iddianamesiyle TCK'nın 116/4, 142/1.b.1, 143/1, 151/1 ve 31/3 maddeleri kapsamında kaldığından bahisle cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesi'nin 15.01.2014 tarih, 2012/916 Esas 2014/31 karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun geceleyin hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, bu suretle suça sürüklene çocuk hakkında mükerrer cezalar tayin olduğunun anlaşılması karşısında; iş bu esas sayılı dosya ile esas numarası yazılı bulunan diğer dosyanın birleştirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/03/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10150
Karar No: 2019/8169
Karar Tarihi: 06.05.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/10150 E.  ,  2019/8169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdur ...'in, aralarında daha önceden husumet bulunan suça sürüklenen çocuk ...'yi olay gecesi 23:20 sıralarında konuşmak amacıyla çağırdığı ve tartışmaya başladıkları, olayın devamında Mahkemece de kabul edildiği üzere mağdur ...'in, üzerinde taşıdığı bıçakla suça sürüklenen çocuk ...'ı bacağından yaraladığı ancak mağdur ve suça sürüklenen çocuğun ifadelerinde ilk haksız hareketin karşı tarafça yapıldığını beyan ettikleri, bıçakla yaralanan suça sürüklenen çocuğun üzerinde taşıdığı bıçağı mağdurlar ... ve ....'a gösterip koşarak polis karakoluna sığındığının anlaşılması karşısında; dosyadaki tüm beyanlar yöntemince tartışılıp, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp, olayın çıkış sebebi, gelişimi ve eylemler arasındaki öncelik sonralık durumu üzerinde durularak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 25. maddesindeki meşru savunma ve 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı değerlendirilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-TCK'nın 62. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün yerine 1 yıl 4 ay 10 gün hapis olarak eksik tayini,

b-Adli emanetin 2012/162 sırasında kayıtlı emanet eşyası hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı ve o yer Cumhuriyet savcısı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21443
Karar No: 2017/36531
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21443 E.  ,  2017/36531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/4860
Karar No: 2018/9199
Karar Tarihi: 19.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4860 E.  ,  2018/9199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde tek hüküm kurulması ile sanığın 2009 ve 2010 takvim yıllarında birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, her takvim yılı için zincirleme suçla ilgili TCK'nin 43. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/3193
Karar No: 2010/573
Karar Tarihi: 27.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3193 E.  ,  2010/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ...’dan konut kredisi borcu nedeniyle ipotekli bulunan evi satın alarak kalan taksitleri de ödediğini, borcun bitmesine rağmen davalılar tarafından ipoteğin fek edilmediğini, bilakis müvekkili hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığını belirterek, müvekkilinin bankanın Merkez ve şubelerine borcu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, gayrimenkulün dava dışı ...’ın tüm borçlarının teminatı olarak ipotek edildiğini, konut kredisi borcunun bitmesinin ipoteğin fekki sonucunu doğurmayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının satın aldığı konut üzerindeki ipoteği bilerek devraldığı, ipotek akit tablosunda dava dışı ...’ın tüm borçlarının ipotek kapsamında olduğunun belirtildiği, bu nedenle konut kredisi borcunun bitmesiyle ipoteğin fek edilemeyeceği, dava dışı ...’ın kredi kartı ve kefalet borçlarının mevcudiyetinin ihtilafsız olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 27.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/9256
Karar No: 2021/8026
Karar Tarihi: 07.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9256 E.  ,  2021/8026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığında suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince; vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkartılan tebligatın, 16.05.2012 tarihinde işyeri adresinde tebliğ edildiği; tebligatta defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için işyerinin müsait olması şartıyla incelemenin iş yerinde yapılacağı, ancak bu husustaki talebin süresi içinde Grup Başkanlığı’na yazılı olarak bildirilmesi gerektiğinin yazılarak sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiği, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden tespit edilmediği ve suç tarihinde iş yerinde faaliyetin devam ettiğinin anlaşılması karşısında; unsurları oluşmayan defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan sanığın beraati yerine mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22842
Karar No: 2017/4244
Karar Tarihi: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22842 E.  ,  2017/4244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın yokluğunda verilen hükmün sanığın terk ettiği bildirilen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğinin geçersiz olması nedeniyle sanık müdafinin 31.12.2013 tarihli talebi temyiz talebi kabul edilerek dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanığa duruşma davetiyesi tebliğ edilmeden yokluğunda yargılamaya devam edilerek savunma hakkının kısıtlanması,

2)Borçlu şirketin kayıtlı olduğu vergi dairesi müdürlüğünden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/25191
Karar No: 2017/35725
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/25191 E.  ,  2017/35725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/6189
Karar No: 2014/16815
Karar Tarihi: 01.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6189 E.  ,  2014/16815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/95048

MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2009

NUMARASI : 2009/181 (E) ve 2009/387 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 28/10/2013 tarihli görevsizlik kararı ve Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2013 gün ve 2013/Bşk-240 Esas, 2013/246 Karar sayılı ilamı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, olay günü gündüzleyin yakınan J.. R..' ın evinin daire kapısının kilit göbeğini çıkarmak suretiyle girip ziynet eşyalarını ve ekmek bıçağını hırsızladığı sırada, yakınan Jale'nin evine gelip içeriden sesler duyması üzerine durumu yöneticiye anlattığı, yöneticinin talimatıyla evi kontrol etmeye giden diğer yakınan apartman görevlisi R.. A..'un daire kapısının önüne geldiğinde, sanık, yakınan Rıza' ya elindeki bıçağı sallayıp iteklemek suretiyle kaçmaya başladığı, yakınan Rıza ve vatandaşların takibi sonucu yakalandığını iddia eden yakınan R.. A..'un aşamalardaki tutarlı beyanları ve sanığın üst aramasında yakınan Jale' ye ait ziynet eşyalarının ve bıçağın ele geçmesi karşısında, bir bütün olarak eylemin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. Ö.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/4604
Karar No: 2019/10459
Karar Tarihi: 21.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4604 E.  ,  2019/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davacının davasının kısmen kabulü ile 88,764,36 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine, istinaf başvurusunun esastan reddine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 03/10/2017 tarih, 2017/121 - 2017/1789 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" ilişkin kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasına esas Karacabey Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2013 tarih, 2013/1008-2013/505 sayılı dosyası kapsamında, davacıya ait olan 24.900 kg hidrolik transmisyon yağa 02/11/2012 tarihinde el konulmasına karşın makul sürede iade edilmemesi sebebiyle oluşan zararın tazminine ilişkin olarak, hidrolik transmisyon yağın el koyma tarihindeki değerinden, 26.771,64 TL'lik tasfiye bedelinin mahsup edilmesi suretiyle belirlenen miktarın maddi tazminat kapsamında hüküm altına alınması gerekirken, iade tarihine kadar elde edilebilecek muhtemel kârı da dikkate alan 06/09/2016 tarihli ek bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 03/10/2017 tarihli, 2017/121-2017/1789 sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine; kararın bir örneğinin de Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 21/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/2477
Karar No: 2011/8574
Karar Tarihi: 03.10.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2477 E.  ,  2011/8574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca davalının sürücüsü bulunduğu aracın arkadan çarptığını, aracında 7.250 TL hasar meydana geldiğini, davalının olayda %100 kusurlu olduğunu, ileri sürerek 7.250 TL'nın faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama süresindeki beyanı ile hasarın 3.375 TL'lik kısmının davalıya ait araç sigortasından tahsil edildiğini, bakiye 3.875 TL hasar bedelinin davalıdan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kazanın 2003 yılında meydana geldiğini, o tarihten bu zamana kadar kendisinden bir şey talep edilmediğini, kazanın aracın frenlerinin tutmaması nedeniyle meydana geldiğini bildirerek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 3.875 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen

uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 213,02 TL kalan harcın temyiz eden davalıdan alınmasına 3.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2091
Karar No: 2016/5757
Karar Tarihi: 27.09.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/2091 E.  ,  2016/5757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak ...... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın .... gün ve ...... Esas sayılı iddianamesi ile sanığın “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı sair yönleri incelenmeksizin 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.