Esas No: 2023/764
Karar No: 2024/4876
Karar Tarihi: 01.07.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/764 E.  ,  2024/4876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1404 E., 2021/1842 K.

SUÇ : Kardeşi kasten öldürmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286. maddesinin 1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesinin 1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2021 tarihli ve 2020/436 Esas, 2021/144 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşi kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun 'un 223. maddesinin 2. fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/1404 Esas, 2021/1842 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan kurum vekilinin temyiz istemi özetle; suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; sanık ile maktulün kardeş oldukları ve Adli Tıp İhtisas kurulu raporunda da olayın sanığın anlattığı şekilde gerçekleşmiş olabileceği gerekçesiyle beraat kararı verilmişse de Adli Tıp Morg İhtisas Dairesinin 30.09.2020 tarihli raporunda kişinin vücudunda cerrahi müdahale nedeniyle ayırt edilebildiği kadarıyla 2 adet kesici delici alet yaralanmasından bir tanesinin öldürücü nitelikle olduğunun, Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 26.10.2020 tarihli mütalaasında ise maktulde meydana gelen yaralanmanın ifadede belirtildiği şekilde oluşmasının mümkün olduğunun belirtildiği; bu nedenle maktulde meydana gelen yaralanmanın kaç bıçak darbesi ile meydana geldiğinin anlaşılamaması karşısında Adli Tıp Üst Kurulundan rapor aldırılarak; maktulde meydana gelen yaralanmanın tek bir bıçak darbesi ile mi yoksa birden fazla bıçak darbesi ile mi meydana geldiğinin tereddütsüz belirlenmesi, olayda kullanıldığı belirtilen bıçağın ebatları ve yara yerleri dikkate alındığında bıçağın otopsi raporunda belirtildiği şekliyle bir taraftan girip diğer taraftan çıkmaya elverişli olup olmadığı da tespit edildikten ve maktule ait varsa otopsi görüntüleri dosyaya eklenip incelendikten sonra sanığın hukuki durumunun tespiti gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2021 tarihli ve 2021/1404 Esas, 2021/1842 Karar sayılı kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle "eksik inceleme" yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2024 tarihinde karar verildi.