erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/12797
Karar No: 2017/13660
Karar Tarihi: 04.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/12797 E.  ,  2017/13660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen geçerli bir mazereti olmadan duruşmaya katılmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmayan müştekinin temyiz isteminin yerel mahkeme tarafından CMUK.nun 315. maddesi uyarınca reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, müştekinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/36242
Karar No: 2017/33835
Karar Tarihi: 24.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36242 E.  ,  2017/33835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/23108
Karar No: 2017/8593
Karar Tarihi: 24.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23108 E.  ,  2017/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık ...’nin suç tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Suça konu araçlardaki eksikliklerin nasıl oluştuğu konusunda sanıklar müdafinin bildirdiği Can Büke isimli kişi dinlenilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde sanık ...’nin mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği halde, sonuç olarak ağır para cezasına karar verilmek suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen uygun olarak, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 24.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7730
Karar No: 2018/423
Karar Tarihi: 16.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7730 E.  ,  2018/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, davacı ..., ...'ın TMK'nun 405. ve 406. maddesi gereği kısıtlanarak vasi tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, ...'ın TMK 406. maddesi gereğinde kısıtlanmasına, ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir. Hüküm, kısıtlı adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. ve 406. maddesi kapsamında vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, resmi sağlık kurulundan rapor alınarak ilgilinin akli durumu değerlendirilmiş ve tanık beyanları, dosya kapsamındaki harcama belgelerine göre TMK m. 406 gereği yasal danışman atanmasına karar verilmiş ise de; Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden yeterli araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Vesayet hakkındaki hükümler kamu düzenine ilişkindir. Hal böyle olunca yukarıda gösterilen yasal düzenleme karşısında; savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da tarafların iddia ettikleri banka kayıtları, maaş hesabı, kredi evraklarının getirtilerek tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda 2. bentte gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna 16.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18244
Karar No: 2017/10396
Karar Tarihi: 11.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/18244 E.  ,  2017/10396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenit ise, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir. İİK.'nun 68/1. maddesinde yer alan yetkili makamların düzenledikleri belgelerin takip dayanağı yapılıp, ilamsız takibe konulabilmesi için, kanunda bu belgelerin, İİK.nun 68. maddesinde sayılanlardan olduğuna ilişkin özel hüküm bulunması gerekir (İİK'nun 143/2, 105/1,251/1, gibi).

Somut olayda, alacaklının, üçüncü kişi ... Bankası A.Ş. ile asıl borçlu arasında yapılan kredi sözleşmesini, kefil sıfatı ile imzaladığı, bu sıfatla kredi borcunu banka ödeme dekontu ile ödediği miktarın, kredi sözleşmesinin asıl borçlusundan rücuen tahsili amacıyla genel haciz yolu ile takip yaptığı anlaşılmaktadır. Asıl alacaklısı banka olan kredi sözleşmesi ile banka ödeme dekontları, İİK.'nun 68. maddesinde yazılı mücerret borç ikrarını içeren belge niteliğinde değildir. Öte yandan, kredi sözleşmesinin müteselsil kefili olan alacaklının, kredi borcu nedeniyle ödemek zorunda kaldığı miktarın ne kadarı için sözleşmenin diğer müşterek ve müteselsil kefillerine ve asıl borçlusuna rücu edebileceği de yargılamayı gerektirdiğinden itirazın kaldırılması isteminin reddi yerine yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10032
Karar No: 2011/2836
Karar Tarihi: 29.03.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10032 E.  ,  2011/2836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarparak kaçtığını, aracın hasar gördüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 TL. tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı duruşmalara katılmamış savunma yapmamıştır.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.346,68 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalıya ait aracın müvekkiline ait araca çarptığını iddia ederek tazminat talebinde bulunmuş ise de dosyada kazaya ilişkin tespit tutanağı, görgü tutanağı veya resmi birimlere müracaat tutanağı bulunmamaktadır. M.K.'nın 6. maddesine göre, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Ne varki bu yönde mahkemece yapılan araştırma, inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

O halde mahkemece, davacı aracındaki hasarın, davalı tarafından meydana getirildiğini ispata yarar delilleri sorulmalı, her iki aracın hasarları belirlenmeli, davacının beyanına göre, olayın oluş şekline uygun olup olmadığı, davacı aracındaki hasarın böyle bir kazada meydana gelip gelmeyeceği konularınnın araştırılması sonucu hasarın davalı tarafından meydana getirildiği anlaşılırsa tarafların kusur oranlarının belirlenmesi için ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir..

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...’in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'e geri verilmesine 29.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10921
Karar No: 2015/7499
Karar Tarihi: 17.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/10921 E.  ,  2015/7499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün MERNİS adresinin “... Mah. ... Sk. No:... İç kapı no:... ... ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önce “... ...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün beyanına ve ... İlçe Jandarma Komutalığınca yapılan kolluk araştırmasına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce “... Mah. ... Sokak No:... .../...” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3638
Karar No: 2019/3194
Karar Tarihi: 27.03.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/3638 E.  ,  2019/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı zamanlarda düzenlenen sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura düzenleme suçunu oluşturacağı, 17/04/2012 tarihli iddianeme ile sanık hakkında 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açıldığı gözetilmeden, hangi yıla ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması ve TCK'nin 43. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/03/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/13790
Karar No: 2017/17319
Karar Tarihi: 04.07.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/13790 E.  ,  2017/17319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 2123 ada 11 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 42,02-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 36,77-TL olduğu anlaşılmakla dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük, olmasına rağmen emsalden daha değerli kabul edilmesi ve buna göre değer biçilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu,

emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4032
Karar No: 2022/5230
Karar Tarihi: 29.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4032 E.  ,  2022/5230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; Özge Plastik San. Tic.Ltd.Şti'ne ait deponun eternit kaplı çatısının mülk sahibi olan sanık tarafından yeniletme işlemlerinin yapıldığı,olay günü saat 10:00 sıralarında sanıktan izin alan ...'in sökülen eternitleri almak üzere çıktığı çatıda üzerine bastığı eternitin kırılması sonucu yaklaşık 7.49 metre yükseklikten düşmesi neticesinde öldüğü olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanık müdafinin kusur durumuna, suçun unsurlarının oluşmadığına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan TCK’nın 50/4. maddesi yönlendirmesi ile TCK’nın 50/1-a maddesinin gösterilmemesi ile hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3.fıkrası çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 29/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/23307
Karar No: 2014/1983
Karar Tarihi: 06.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/23307 E.  ,  2014/1983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : İİK'nun 349/6. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine dair

Ayrıntıları HGK'nun 2010/491-593 sayılı kararında belirtildiği gibi şikayetçi vekili, 07.03.2013 tarihli mazeretini belgelendirmediğinden mahkemece dilekçesinin reddine karar verilerek şikayet hakkının düşürülmesi gerektiği dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 06.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/21956
Karar No: 2017/36609
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21956 E.  ,  2017/36609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/30833
Karar No: 2012/477
Karar Tarihi: 17.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/30833 E.  ,  2012/477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklılar tarafından borçlu aleyhine kambiyo senederine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte, örnek 10 numaralı ödeme emri 24.09.2010 tarihinde usule uygun tebliğ edilmiştir. Borçlunun 30/09/2010 tarihli icra mahkemesine başvurusu İİK.nun 168/5.maddesi gereğince yasal 5 günlük süreden sonra olup mahkemece bu husus re'sen nazara alınarak itirazın süre aşımı nedeniyle reddi yerine işin esasının incelenerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklıların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.