erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/12097
Karar No: 2024/4814
Karar Tarihi: 25.03.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/12097 E.  ,  2024/4814 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2020/818 E., 2021/2207 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.11.2021 tarihli ve 2020/818 Esas, 2021/2207 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair 30.11.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304.1. maddesi uyarınca Ankara 4. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5972
Karar No: 2009/12112
Karar Tarihi: 17.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/5972 E.  ,  2009/12112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Tapuda meyve bahçesi olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde şeftali ve elma ağaçları dışında 8 ceviz ve 4 armut ağaçları ile 2 ceviz fidanı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmaz kapama şeftali ve elma bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan değişik cins ve yaştaki ağaçlara ve fidanlara maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama şeftali ve elma bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle şeftali ve elma ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama şeftali ve elma bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tapu kaydına göre taşınmaz üzerinde mevcut ipotek şerhinin hükmolunan bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bir nolu bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve iki nolu bozma sebebi de dikkate alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/27327
Karar No: 2017/3300
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/27327 E.  ,  2017/3300 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/16943
Karar No: 2012/22167
Karar Tarihi: 30.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16943 E.  ,  2012/22167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde, davalının başka kadınla yaşamak için evi terk ettiğini, davacının asgari ücretle çalışırken işten çıktığını, kira ödediğini belirterek davacı kadın için 500 TL; müşterek çocuk ... için 500 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında, davalının maaşının az olduğunu beyan etmiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile davacı kadın için 80 TL, çocuk için 150 TL tedbir nafakasının dava tarihinden itibaren tahsiline karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.Tarafların 2006 yılında evlendikleri, 2007 yılında çocukları olduğu ve 2009 yılında görülen boşanma davası sonucunda davacı kocanın başka kadınla evlilik hazırlığı içinde olması nedeniyle kusurlu olduğundan davanın reddine karar verildiği ve evi terk ettiği anlaşılmaktadır.

Davada, TMK'nun 197 vd. maddeleri gereğince tedbir nafakası talep edilmektedir.

TMK'nun 197/1.maddesinde "Eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir."2.fıkrada ise "Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hakim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır" hükmü getirilmiştir.Sosyal ve ekonomik durum araştırması sonucunda, davacı kadının mağazada asgari ücretle çalıştığı, kira ödediği, davalı kocanın ise Tarım Müdürlüğünde çalıştığı, aylık 1.241 TL maaş aldığı, kira ödediği tesbit edilmiştir.Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, kadının asgari ücret alması ile birlikte hükmedilen 80 TL tedbir nafakasının kadının zorunlu ihtiyaçları yönünden yeterli olmadığı açıktır.Bu durumda, mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre, davalının gelir düzeyi de dikkate alınarak davacı kadın yönünden MK'nun 4.maddesi gereğince hakkaniyete uygun tedbir nafakasına hükmedilmesi ve ayrıca 2007 doğumlu müşterek çocuk ...'nin okul ihtiyaçlarının başlayıp başlamadığı araştırılarak oluşacak sonuca göre çocuk yönünden de nafakanın bir miktar artırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12575
Karar No: 2017/9310
Karar Tarihi: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/12575 E.  ,  2017/9310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik incelemede,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/30078
Karar No: 2010/11773
Karar Tarihi: 11.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/30078 E.  ,  2010/11773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 11/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/31927
Karar No: 2019/7614
Karar Tarihi: 04.07.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/31927 E.  ,  2019/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : Devlet Su Işleri Genel Müdürlüğü

SUÇ : Dolandırıcılık, hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık ve hırsızlık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, müşteki vekili ve O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, tapuda müşteki Devlet Su İşleri adına kayıtlı olan ...Köyü ... Deresi mevkii 438, 1702 ve 1734 sayılı parsellerde bulunan toplam 7 adet dikili kavak ağacını kendisine ait olduğu iddiasıyla müşteki ...'ya 800 TL bedelle sattığı, olay tarihinde müştekinin ağaçları kestiği esnada gelen ihbar üzerine kolluk güçlerinin ağaçlar kesildikten sonra ve fakat henüz olay yerinden götürülmemişken olay yerine geldiği ve kesilerek arazi üzerine bırakılan ağaçları muhafaza altına aldıkları, sanığın sahibi bulunmadığı bir eşyayı sahibiymiş gibi davranıp müştekiye satarak üzerine atılı dolandırıcılık, kavak ağaçlarının müşteki ... tarafından kesilerek faydalanmak amacıyla götürüleceğini bilmesi ve neticeyi de istemesi, bu suretle müşteki ...'yı yanıltarak onun müşteki kuruma ait taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçları kesmesini sağlayarak hırsızlığa teşebbüs suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

I-Müşteki ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kovuşturma evresinde yöntemine uygun biçimde davetiye tebliğ olunmak suretiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, 5271 sayılı CMK'nın 238. maddesi uyarınca, davaya katılma isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan müşteki vekilinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- O yer Cumhriyet Savcısı’nın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık savunması, müşteki ve tanık beyanları, keşif tutanağı, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından, sanığın suç kastıyla hareket ettiğine ilişkin savunmasının aksine delil bulunmadığından, mahkemenin sanığın beraatine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/24747
Karar No: 2015/316
Karar Tarihi: 06.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/24747 E.  ,  2015/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma sonrası 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK.nun 62. maddeleri uyarınca tayin olunan 1 yıl 3 ay hapis ve hapis yanında tayin olunan 33 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL'den 660 TL adli para cezasına çevirlmesi sonrası CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sonuç cezanın 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezasına indirilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilip, hapis cezasının 10 ay hapis üzerinden adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın müdafiinin, suçun sabit olmadığına, tayin olunan cezanın fazla olduğuna, lehe hükümlerin uygulan- madığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 06.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/9462
Karar No: 2012/27303
Karar Tarihi: 06.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/9462 E.  ,  2012/27303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraate, hükümlülüğe, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın temyiz itirazlarına göre yapılan incelemede;

Sanık hakkında verilen adli para cezasının 24 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmiş olup söz konusu taksit aralığının hem hapisten çevrili hem de doğrudan verilen adli para cezasını kapsadığı kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Katılan vekilinin beraat eden sanık ...'a yönelik temyiz itirazlarına gelince,

Olayın oluş ve sanıkların yakalanış şekli, ele geçen sigara sayısının çokluğu ve kutuların üzerinde sigara markasının yazılı olması, ticari taksi şoförü olan sanığın İğdır ilinden Kars iline gitme sebebi olarak gösterdiği savunmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi karşısında sanığın üzerine atılı eylem sabit olmasına rağmen mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/19610
Karar No: 2017/8001
Karar Tarihi: 22.06.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/19610 E.  ,  2017/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Başkanlığı adına ... Güvenlik İl Müdürlüğü vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.11.2011 gün ve 2010/42-2011/745 sayılı hükmün Dairemizin 6.4.2016 tarih ve 2016/1700-9728 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, davalı Kurum tarafından gönderilen 10.09.2009 tarihli yazı ile sözleşmesinin, kuruma fatura edilen 3 adet reçetenin hasta tarafından yazdırılmadığı ve ilaçların alınmadığı gerekçesi ile protokolün 6.3.16 maddesi gereğince 2 yıl süre ile feshedildiğini, ancak feshin haksız olduğunu ileri sürerek sözleşmenin 2 yıl süre ile feshine ilişkin işlemin iptali ile sözleşmenin aynı koşullarda devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hükmün, davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2016 tarihli, 2016/1700 E. ve 2016/9728 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiş; bu kez davacı, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davacı, eldeki dava ile davalı Kurum tarafından sözleşmesinin haksız olarak 2 yıl süre ile feshine ilişkin işlemin iptalini istemiş, davalı davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş; davalının temyizi üzerine Dairemizin 06.04.2016 tarihli ilamı ile davacı hakkında özel belgede sahtecilik, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçundan açılmış dava bulunduğu ve bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. Ne var ki; davacının sözleşmesinin, ... isimli hastanın 3 adet reçetesinin kendisi tarafından yazdırılmadığı ve bu reçetelerdeki ilaçların kendisi tarafından alınmadığı gerekçe gösterilerek feshedildiği, ancak bu hastanın söz konusu reçetelerinin ceza yargılamasının konusu olmadığı, davacının başkaca hastaların reçetelerine ilişkin eylemler nedeniyle yargılandığı, dolayısıyla eldeki dava bakımından ceza dosyasının beklenmesinin sonuca etkili olmayacağı karar düzeltme talebi üzerine dosyanın yeniden incelenmesinden anlaşılmıştır. Öyle olunca, Usul ve yasaya uygun kararın onanmasına karar verilmesi gerekirken, Dairemizce zuhulen bozulduğu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından davacının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 06.04.2016 tarih ve 2016/1700 Esas ve 2016/9728 Karar sayılı “bozma” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının açıklanan nedenlerle onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 06.04.2016 tarih ve 2016/1700 Esas ve 2016/9728 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, temyiz itirazlarının reddiyle mahkeme kararının ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/16505
Karar No: 2013/7693
Karar Tarihi: 27.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16505 E.  ,  2013/7693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, cezanın alt ve üst sınırını oluşturan ceza miktarları, suçun işleniş biçimi, kusur durumu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığının dikkate alınması esas olup, sanığın olay günü gece vakti iki yönlü kullanıma açık yolda kullanmış olduğu aracı banket üzerinden sola doğru U dönüşü yapmak için manevra yaptığında katılan ...'un motorsikletinin önünü kapatarak çarpışmaları sonucu katılan ...'un vücudunda hayati fonksiyonlarına 4. derece etki edecek şekilde kemik kırılması meydana gecerek, katılan ...'ın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmalarıyla sonuçlanan olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden asgari hadden temel ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, Mahalli Cumhuriyet savcısının itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2023/28416
Karar No: 2024/20217
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28416 E.  ,  2024/20217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 09.10.2023

SAYISI : 2023/1085 E., 2023/2399 K.

KATILANLAR : ..., ...

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz isteminin reddine dair, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 09.10.2023 tarihli ve 2023/1085 Esas, 2023/2399 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz nedenlerinin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca Eğirdir Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/18298
Karar No: 2017/2713
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/18298 E.  ,  2017/2713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.