erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/13197
Karar No: 2018/10982
Karar Tarihi: 24.12.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/13197 E.  ,  2018/10982 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, yersiz ödenen sağlık giderlerinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalıya, davacı Kurumca hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla ödenen sağlık giderlerinin, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle ilgili ödemeler yönünden borç tahakkuk ettirildiği, tahsili için icra takibi yapıldığı itiraz üzerine işbu itirazın iptali davasının açıldığı anlaşılmaktadır.

Öncelikli olarak gerek davacı Kurum tarafından gerekse davalı tarafından yersiz ödenen aylıklara ilişkin açılmış dava varsa ve derdest ise işbu dava ile birleştirilmeli, kesinleşmiş ise işbu davaya etkisi irdelenmelidir.

Dosya kapsamındaki kayıt ve belgelerden; 01.11.2008 - 07.03.2013 tarihleri arası yersiz ödenen sağlık giderlerinin tahsili için icra takibi yapıldığı, Nufus müdürlüğü adres kayıt sisteminden temin edilen adresler incelendiğinde, 19.02.2007 - 04.03.2013 tarihleri arasında davalı ve boşanmış olduğu eşinin adreslerinin aynı olduğu, davalı adına abonelik kaydı bulunmadığı, aboneliklerin boşanmış olduğu eşine ait olduğu, Kurum denetmeni tarafından mahallinde yapılan tespitte; No:61 nolu adresin kullanılabilir olmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. Yargılama sürecinde resen dinlenen mahalli idareler tanığı ve davalı tanıkları ayrı yaşadıkları yönünde beyanda bulunmuşlar, kolluk tarafından da ayrı yaşadıkları yönünde tespit yapılmıştır. Birlikte yaşama olgusuna dair deliller hep birlikte incelenip sonucuna göre karar verilmelidir.

Birlikte yaşama olgusunun varlığının kabulü halinde 01.10.2008 - 31.01.2012 tarihleri arası takibe konu sağlık giderleri yönünden 5510 sayılı Kanunun geçici 45'nci maddesi sonrası için 5510/60 ve diğer maddeler irdelenerek karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Esas No: 2016/40346
Karar No: 2017/43356
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40346 E.  ,  2017/43356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/23135
Karar No: 2013/20999
Karar Tarihi: 25.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/23135 E.  ,  2013/20999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ...'in kendisine ait taşınmazında bulunan ağaçları çevresinde yol olmaması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'ye 3.000 TL karşılığında sattığı, sanık ...'nin satın aldığı ağaçları kestikten sonra traktörle alabilmek için yol açmak amacıyla sınır komşusu olan mağdur ...'e ait 2 adet kavak ve 9 adet söğüt ağacını kestiği, sanık ...'nin savunmasında mağdura ait ağaçları sanık ...'in kesmesini söylediğini beyan ettiği, sanık ...'in bu şekilde sanık ...'yi mala zarar verme suçuna azmettirdiği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, mağdur ve tanık anlatımları karşısında sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcılarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20713
Karar No: 2016/8385
Karar Tarihi: 21.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/20713 E.  ,  2016/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmazlar bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru olmakla birlikte, alınan raporlar hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazlar ile emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında; dava konusu taşınmazların, emsal taşınmazdan daha değersiz oldukları anlaşılmasına rağmen, hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazların, emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden, rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mahkemece, dava konusu 13 ada 268 nolu parselin, el atılan ve tapu kaydı iptal edilen 2 m² yere isabet eden bedele hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 21/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4495
Karar No: 2018/15576
Karar Tarihi: 22.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/4495 E.  ,  2018/15576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- TCK’nın 128. maddesinde düzenlenen ve Anayasanın 36. maddesiyle de güvence altına alınan iddia ve savunma dokunulmazlığı; şahısların yargı mercileri veya idari makamlar nezdinde, serbestçe ve hiçbir endişenin etkisi altında kalmaksızın haklarını özgürce iddia edebilmeleri veya kendilerini savunabilmeleri imkanının sağlanmasını ifade eder. Eğer böyle bir hak olmazsa, iddia ve savunma serbestçe yapılamayacak ve söylenmesi gereken, cezai yaptırıma maruz kalma korkusuyla ifade edilemeyeceğinden, yapılan yargılama sonucunda hedeflenen, “gerçeğe ulaşma” ve “adaletin gerçekleşmesi” de söz konusu olamayacaktır.

Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere; iddia ve savunma hakkının kullanılması bağlamında, kişiler açısından somut isnat ifade eder nitelikte maddi vakıaların ortaya konulması ya da kişilerle ilgili olumsuz değerlendirmelerde bulunulması mümkündür. Bu somut isnatlar veya olumsuz değerlendirmeler, iddia ve savunma hakkının kullanılmasıyla ilişkilendirilememesi durumunda, hakaret ve hatta iftira suçu oluşturur.

İddia ve savunma kapsamında, kişilerle ilgili olarak bulunulan somut isnatların yapılan olumsuz değerlendirmelerin uyuşmazlıkla ilişkili olması lazımdır ancak, uyuşmazlığın çözümü açısından faydalı olması aranmamalıdır.

Maddi uyuşmazlıkla bağlantılı olmayan isnatlar gerçek olsa bile iddia ve savunma dokunulmazlığının varlığından bahsedilemez. Keza, somut vakıalara dayansa dahi uyuşmazlıkla alakası olmayan olumsuz değerlendirmeler açısından iddia ve savunma hakkının kullanılması söz konusu değildir.

Somut olayda; sanığın İdil Kadastro Mahkemesinde davacı sıfatıyla yer aldığı dosyaya sunmuş olduğu, hakimin reddi talebini içeren dilekçesinde yer verilen ifadelerin, TCK'nın 128. maddesinde düzenlenen iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında kaldığı ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı düşünülmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

Bozma ilamı öncesi verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi ve kararın sanık lehine bozulması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’im temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/3989
Karar No: 2015/9010
Karar Tarihi: 22.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3989 E.  ,  2015/9010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, 30/04/2011 tarihinde davacıların desteği muris .....'in kullandığı ... plakalı aracın direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu meydana gelen tek taraflı trafik kazasında ...'in vefat ettiğini, kazanın meydana gelmesinde davacıların desteğinin tam kusurlu olduğunu, ancak davacıların üçüncü kişi olarak talepte bulunduklarını belirterek, davacı ... için 900,00 TL için, ... için 50,00 şer TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. 30.10.2013 ıslah dilekçesi ile talebini yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, murisin kusuruyla kazanın meydana geldiğini bu nedenle mirasçıları olan davacıların tazminat talep edemeyeceğini, dava konusu talebin Trafik Sigorta Poliçesi teminatları dışında kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, davacı ... için 135.112,92 TL, davacı .... için 17.297,16 TL, davacı ... için 47.589,92 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL'nin dava tarihi olan 19.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... şirketi vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... şirketi vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 10.246,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 22.6.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/15608
Karar No: 2016/1355
Karar Tarihi: 09.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15608 E.  ,  2016/1355 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk ve Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

İstanbul Anadolu 13. Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırmaya göre hükümlünün adresinin "... ... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlünün kendi yazılı beyanına göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "... . .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ... ...'ne hitaben yazdığı imzalı dilekçesinden hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "... :... .../..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gebze 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/3829
Karar No: 2011/15575
Karar Tarihi: 21.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3829 E.  ,  2011/15575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2009 tarih ve 2007/1145-2009/1328 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin destek yaşam sigorta poliçesi ile 01.01.2003 tarihinde davalı nezdinde sigorta yaptırdığını, 2400 USD prim yatırdığını, davalının geçerli bir neden göstermeksizin 06.06.2005 tarihinde müvekkilinin poliçesini iptal ettiğini ve yapılan ödemelerin iade edilmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL'nin yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının primlerini ödememesi nedeniyle 06.04.2005 tarihinde taahhütlü mektupla ihtarname gönderildiğini ve 06.06.2005 tarihinde sigorta sözleşmesinin feshedildiğini, davacının taleplerinin TTK. 1268. maddesine göre zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, TTK'nın 1268. maddesine göre sigorta sözleşmelerinden doğan bütün taleplerin iki yılda zamanaşımına uğrayacağı, davacıya 18.04.2005 tarihinde ihtarname tebliğ edildiği, dava zamanaşımının 18.04.2007 tarihinde dolduğu, davanın 04.10.2007 tarihinde iki yıllık zamanaşımı süresi dolduktan sonra açılmış olması nedeniyle, davanın zamanaşımından reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, destek yaşam sigorta poliçesi gereği ödenen sigorta primlerinin tahsili istemine ilişkindir. Bu davanın, alacağın muaccel olmasından itibaren 2 yıl içinde açılması gerekir. Davacı taraf fesih ihtarı gönderilmediğini iddia ettiğine ve fesih hususunu benimsediğine göre, mahkemece fesih bildiriminin davacıya hangi tarihte ulaştığı, usulüne uygun olarak tebliğ edilip edilmediği araştırılarak zamanaşımı definin değerlendirilmesi gerekirken, davalı tarafın bildirdiği fesih bildirimine ilişkin yazı tarihi dikkate alınarak davanın zamanaşımından reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20750
Karar No: 2017/6585
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20750 E.  ,  2017/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/9160
Karar No: 2020/13452
Karar Tarihi: 23.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9160 E.  ,  2020/13452 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme, (dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme)

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I. Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II. Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılanın temyiz itirazlarına gelince;

1. Emlakçılık işi ile uğraşan sanıkların, katılana ait taşınmaza komşu durumdaki 97 ada 5 numaralı parselin, dava dışı Nimet Karaca’ya satışında aracılık yaptıkları, malik Nimet adına hareket eden...’nun sanıklardan, taşınmazın üzerinde bulunan otlar ve ağaçları kaldırmalarını istediği, sanıkların aşamalardaki beyanlarında, diğer sanık ... ile anlaşarak, suça konu ağaçları ve fidanları kestirdiği, dosyada yer alan 27.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda, kesilen ağaçların katılana ait 97 ada 6 numaralı parsel içerisinde kaldığı ve toplam 3.475,00 TL. zararın meydana geldiğinin anlaşılması karşısında; nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği sabit olan sanıkların atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

2. Sanıkların aşamalardaki ifadelerinde, ...i Mallarını Koruma Başkanlığı aracılığı ile katılanın zararlarını karşıladıklarını beyan etmeleri karşısında, ilgili kurumdan sorulmak suretiyle, zararın giderilip giderilmediği tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/1 veya 168/2. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 23.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/17640
Karar No: 2015/509
Karar Tarihi: 22.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17640 E.  ,  2015/509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/03/2014

NUMARASI : 2013/109-2014/204

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu alınan rapor uyarınca taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesi ve bedelinin davalı idareden tahsiline karar verilmesi doğru olduğu gibi, el atılan taşınmaz, yol durumuna dönüştürüldüğünden, 4721 sayılı T.M.K’nun 999.maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/8618
Karar No: 2024/10074
Karar Tarihi: 23.10.2024

**4. Hukuk Dairesi         2024/8618 E.  ,  2024/10074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2623 E., 2024/656 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kızıltepe 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/57 E., 202271282 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 23.05.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 . maddesi yollamasıyla 346. maddesine göre kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 23.05.2024 tarihli ek kararına ilişkindir.

HMK'nın 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesiyle HMK'ya eklenen ek 1 inci maddesinde öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2024 yılı için 378.290,00 TL’dir HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 378.290,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.

Bu halde, dosya kapsamına göre, temyize konu edilen miktar bakımından Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin nitelikte olduğu; verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 23.05.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.