erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/5626
Karar No: 2008/6046
Karar Tarihi: 13.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/5626 E.  ,  2008/6046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’in beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Takip dayanağı Isparta 2. İcra Müdürlüğünün 2002/3294 esas no’lu dosyasının Isparta İcra Mahkemesinin 2006/1496 esas sayılı dosyası içerisinde temyizen incelenmek üzere gönderildiği ve Dairemizin 2008/5639 esas sayılı dosyasının içerisinde bulunduğu anlaşılmakla, anılan dosya içerisinde bulunan 2. İcra Müdürlüğünün mezkur dosyası göz önünde bulundurularak yapılan inceleme sonunda;

Isparta 2.İcra Müdürlüğünün 2002/3294 esas sayılı takip dosyasında asıl alacaklı olan ... Odası Başkanlığı ile birinci haciz ihbarnamesine itiraz eden ve üçüncü şahıs konumunda bulunan sanık arasında borç ilişkisi bulunmayıp 507 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Kanunu’nun 37.maddesi gereğince Sanayi ve Ticaret Bakanlığının uygulamış olduğu asgari ücretin bürüt tutarının %20’si oranında miktarın üye aidatı olarak ödenmesi gerektiği, ... Odası üyesi olan sanığın yasa gereği ödemesi gereken aidat borç ilişkisinden değil, mükellefiyetten kaynaklandığının kabulü gerekir. Hal böyle olunca sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı anlaşılmakla,

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/7883
Karar No: 2017/15059
Karar Tarihi: 05.06.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/7883 E.  ,  2017/15059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de; alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

...'nın 22.10.2015 tarihli yazı cevaplarında; dava konusu ... Köyü, ... parsel sayılı taşınmazın 18.10.2012 tarih ve 1033 sayılı meclis kararı ile 1/1000 ölçekli imar planı içine alındığı anlaşılmış olup bu niteliğine göre taşınmaz arsa vasfındadır.

Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca, arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal

taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, usul ve yasaya uygun olarak yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/809
Karar No: 2010/10130
Karar Tarihi: 11.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/809 E.  ,  2010/10130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/02/2009 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/10/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, davalı ... tarafından yapılan yol düzeltilmesi ve kavşak inşaatları nedeniyle evinin manzarasının bozulduğu ve yeni yol ile bağımsız bölümü arasında oluşan kot farkından dolayı uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı ... tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ...’nın gerçekleştirmiş olduğu projeli yol yapımı nedeniyle evinde değer kaybı oluştuğunu ileri sürerek davalı belediyenin bu zarardan sorumlu tutulmasını istemiştir. İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; açıkça, davalı idarenin hizmet kusuruna dayanmıştır. Hizmet kusurundan doğan isteklerin, İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince, idareye karşı idari yargı yerinde açılacak tam yargı davasında ileri sürülmesi gerekir. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1326
Karar No: 2011/2302
Karar Tarihi: 24.02.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/1326 E.  ,  2011/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.02.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Beykoz Belediye Meclisinin 13.06.1991 günlü kararına dayanılarak Beykoz 1.Noterliği’nde 09.08.1995 tarihili sözleşme ile 779 ada 9 parsel sayılı taşınmazı satın aldığını, taşınmazda kadastro çalışması yapıldığı halde sicile işlenmesinin unutulduğunu ileri sürerek, 779 ada 9 parsel sayılı taşınmazın kadastrosunun yaptırılarak adına tescilini istemiştir.

Davalı, davacıya 13.01.1985 tarihinde 184 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 400m² bölümü için tapu tahsis belgesi verilip, aynı yönde 13.06.1991 tarihinde alınan meclis kararı sonrası Beykoz 1.Noterliği’nin 09.08.1995 günlü sözleşmesi ile de satışının vaat edildiğini, idari yargı yerinin görevli olduğunu, kesin hüküm bulunduğunu, dava konusu taşınmazın 2863 sayılı yasa kapsamında kaldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, bölgede kadastro çalışmasının yaptırılması ile tapu iptali ve tescil istemlerine ilişkindir.

Fen bilirkişisinin 13.04.2009 tarihli raporunda, dava konusu yerin 184 ada 18 parsel sayılı taşınmaz sınırları içerisinde bulunduğu belirtilmiştir. Tapu kaydında, 8.398m² yüzölçümüne sahip arsa niteliğindeki 18 parsel sayılı taşınmazın, ifraz nedeni ile 1987 yılında davalı adına tescil edildiği görülmektedir.

Mahkemece, 2863 sayılı yasa kapsamındaki taşınmazlarda 2981 sayılı yasanın uygulanamayacağı, 2981 sayılı yasa uyarınca verilen tapu tahsis belgesi ve bu belgeye dayalı olarak yapılan satışların geçerli bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kadastro çalışması yapılması işlemi idari bir karar olduğundan ve fen bilirkişi raporundan, tahsise konu yerde 3194 sayılı yasanın 18. maddesi veya 3290 sayılı yasa ile değişik 2981 sayılı yasa uyarınca imar ıslah planı yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ancak, karar sonucu itibariyle doğru bulunduğundan, HUMK’nun 438/son maddesi uyarınca hükmün gerekçesi değiştirilerek ve düzeltilerek onamasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2014/27394
Karar No: 2016/16
Karar Tarihi: 11.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/27394 E.  ,  2016/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, şua izni, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı, davalı Bakanlığa ait hastanede alt işveren işçisi ve röntgen teknisyeni olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve şua izni ücretinin ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

Davalı MNA Tabldot Şirketi vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, iş sözleşmesinin alt işverenin ihale süresinin bitiminde işverence önelsiz olarak feshedildiği, davacının 15.07.2010-31.12.2012 tarihleri arasında ve aylık mesai listelerine göre bir hafta 3 gün günde 8 saat, diğer haftada ise 4 gün günde 8 saat çalışıp haftalık 35 saati geçen çalışması bulunmadığı ve bazı genel tatil günlerinde çalıştığı, ayrıca bireysel iş sözleşmesinde fazla çalışmaların aylık ücretin içinde olduğunu belirlendiği gerekçesiyle fazla çalışma ücreti talebinin reddine, diğer taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı, davacı ile davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili ve davalı MNA Tabldot Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre davalı MNA Tabldot Şirketinin tüm, davacı ve davalı T.C. Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizin istikrar kazanmış uygulamalarına göre fazla çalışma ve tatil ücretlerinin tanık beyanlarına göre belirlenmesi durumunda, alacaklar hüküm altına alınırken hakkaniyete uygun miktarda takdirin indirim yapılmalı, ancak alacağın belgelere veya işverenin kabulüne dayanılarak belirlenmesi durumunda takdiri indirim yapılmamalıdır.

Somut olayda, mahkemece, davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının işveren kayıtlarına göre belirlenmesine rağmen bu alacağa hükmedilirken takdiri indirim yapılması isabetsizdir.

3- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığın yargılama giderlerine harç katılarak harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, 11.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/31049
Karar No: 2017/2845
Karar Tarihi: 30.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31049 E.  ,  2017/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, şikayetçinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir,ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununda "cezaların toplanması" kuralına yer verilmediği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 99. maddesi uyarınca hükmolunan her bir cezanın ayrı ayrı bağımsızlıklarını koruduğu, cezaların infaz aşamasında toplanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrilen para cezası ile gün para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1644
Karar No: 2013/3346
Karar Tarihi: 12.03.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/1644 E.  ,  2013/3346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK'nun 4949 sayılı Kanun'la Değiştirilen 363/1. maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı Kanunun Ek 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca 01.01.2012 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 4.870,00 TL'yi geçmediği anlaşıldığından Mahkeme kararının temyiz kabiliyeti yoktur.

Alacaklı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; dosyada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, şikayete konu icra emrine dayanak ... 4. İş Mahkemesi'nin kararın eki sayılan bilirkişi raporundaki temürrüt tarihleri ve alacak miktarları dikkate alındığı halde açıklamalar bölümünde 19. İş Mahkemesi'nin bilirkişi rapor ve ilamının esas alındığının yazılmasının maddi hataya müstenit bulunduğunun anlaşılmasına ve temyizin sınırlı bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle Usul ve Kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,15 TL'nin temyiz eden borçludan alınmasına 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/2544
Karar No: 2016/2184
Karar Tarihi: 07.04.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/2544 E.  ,  2016/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 31.10.2014 gün ve ... sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve 07.12.2001 tarihli ek protokol gereğince, davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, bu nedenle ek protokole göre davalının, bağımsız bölümleri üzerine tesis edilen ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi başlattığını, ancak davalının, takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibine vaki itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, sözleşmeden sonra imar planının iptali için idare mahkemesinde dava açtığını, dava sonucu imar uygulamasının iptal edildiğini, bu nedenle de iskan alınmasının imkansız hale geldiğini, davalının kusurlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, idare mahkemesinin kesinleşen imar planının iptaline dair kararı ve belediye meclis kararı gereğince dava konusu taşınmazda inşaat yapılmasının imkansız hale geldiği, 07.12.2001 günlü protokoldeki, iskân izninin alınamaması halinde davalının 40.000.00 USD ceza ödeyeceğine dair düzenlemenin “garanti” olduğu, ifa imkansızlığı doğduğu için bunun talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dairemizin 31.10.2014 tarih ve .... karar sayılı ilamı ile, davalı yüklenicinin imar planının iptal edildiğini bilerek ek protokolü imzaladığı, her ne kadar resmi şekilde yapılan sözleşmeleri değiştiren veya ek düzenlemeler getiren sözleşmelerin de resmi şekilde yapılması gerekir ise de, taraflarca ek protokol gereğince yüklenicinin bağımsız bölümlerine ipotek tesis edilerek, sözleşme uygulanmaya başlandığından artık geçersizliğinin ileri sürülmesinin iyiniyet kurallarına uygun düşmediği, mevcut durumu bilerek ek protokolü imzalayan davalı yüklenicinin taahhüdünü yerine getirmemesi nedeniyle sorumlu olduğunun kabulü zorunlu olup, bununla birlikte, mahkemece, ifa imkansızlığı nedeniyle dava reddedilmiş ise de, inşaata ilişkin iskân izinlerinin 03.04.2013 günü alındığı, yani ifanın imkansız olmadığından davanın kabulü yerine reddine karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek, hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

../..

S.2

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7353
Karar No: 2012/8032
Karar Tarihi: 24.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/7353 E.  ,  2012/8032 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK’nın 67. maddesi uyarınca açılmış itirazın iptâli istemine ilişkindir. Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemenin davanın reddine dair kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 18.10.2004 tarihli sözleşmede davacının yapacağı imalât karşılığı toplam 14.000,00 TL tutarlı bono verilmiştir. Davacı-yüklenici, davalı-iş sahibidir. İş sahibince açılan başka davada, 14.000,00 TL tutarlı bono verilmek suretiyle peşin ödemenin varlığı kabul edilerek iş sahibinin fazla ödediği 4.340,56 TL’nin yükleniciden tahsiline karar verilmiş; karar, onanmak suretiyle kesinleşmiştir. Eldeki davada, iş bedeli olarak verilen toplam 4.000,00 TL’lik bonoların tahsili için girişilen takibe itirazın iptâli istenmektedir. Mahkemece bono bedellerinin ödendiği kabul edilmiş ise de davalı ödeme belgesi sunmadığı gibi esasen ödeme savunmasında bulunmamış, yukarıda değinilen mahkeme ilâmına dayanmıştır. Oysa sözkonusu davada bono verilmesi ödeme kabul edilerek hükme varılmış, bonoların tahsil edilip edilmediği üzerinde durulmamıştır. Davaya konu bonolar halen davacı elinde bulunduğuna göre davalının ödemeyi usulen kanıtlaması zorunludur. Bu nedenle bedelinin ödenmediği ihtilâfsız olan bonolardan kaynaklanan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken hukuki yanılgıya düşülerek davanın reddi doğru olmadığından karar, bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.