erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/8552
Karar No: 2019/2341
Karar Tarihi: 20.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/8552 E.  ,  2019/2341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma kararına uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nunda para cezalarının içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezalarının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden adli para cezalarının toplanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22826
Karar No: 2011/31452
Karar Tarihi: 29.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/22826 E.  ,  2011/31452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Mahkemesinin inceleyerek karara bağladığı KDVoranından kaynaklı ihtilafın, parasal miktarı 2011 yılı için kesinlik miktarı olan 4.420,00 TL üzerinde bulunduğundan mahkemenin kararın kesin olduğuna ilişkin verdiği karar doğru değildir.

Açıklanan nedenle Adana 1.İcra Hukuk Mahkemesinin 13.06.2011 tarih ve 2011/611 Esas - 2011/470 Karar sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına oy birliğiyle karar verildi. Temyiz incelemesine geçildi.

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 29/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5533
Karar No: 2017/3045
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/5533 E.  ,  2017/3045 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/37428
Karar No: 2014/36163
Karar Tarihi: 22.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/37428 E.  ,  2014/36163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/07/2013

NUMARASI : 2011/124-2013/264

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/2-g. maddesi gerekçe gösterilip haksız olarak feshedildiği 06.04.2011 tarihine kadar davalı işyerinde çalıştığını, ilkbahar ve sonbahar mevsimlerinde ortalama oniki saat, yaz mevsiminde ondört saat ve kış mevsiminde on saat çalıştığını belirterek, kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının faizleri ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı ile arkadaşlarının çalışmaya haksız olarak ara verip çalışmaya gelmediklerini, tüm ihtarlara rağmen davranışlarını değiştirmediklerini, davacı ve arkadaşlarının istifa ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının çalışma saatleri ihtilaflıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kış aylarında on saat, yaz aylarında ondört saat, ilkbahar ve sonbaharda oniki saat çalıştığını beyan etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma saati, şahit beyanları dikkate alınarak ortalama günlük 11.45 saat olarak hesaplanmıştır. Bu durumda davacının kış aylarına ilişkin olarak beyan ettiği günlük on saat çalışma süresinden daha fazla hesaplama yapılarak talep aşılmıştır. Davacının beyanı ile kış aylarında haftanın beş günü 08:00 - 18:00 saatleri arasında, kış ayları dışında ise haftanın beş günü 08:00- 19:45 saatleri arasında çalışmanın bulunduğuna dair şahit beyanları dikkate alınarak yaz ve kış aylarına ilişkin çalışma saatlerinin ayrı ayrı hesaplanarak fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken talep aşılmak suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/3675
Karar No: 2012/22405
Karar Tarihi: 06.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3675 E.  ,  2012/22405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, icra yolu ile prim ödediği 08/03/1991-30/06/1998 ve 23/12/1998-13/05/1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabii zorunlu sigortalı veya isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının icra yolu ile prim ödediği 8.3.1991-30.6.1998 ve 23.12.1998-13.5.1999 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalı veya isteğe bağlı sigortalı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının nizalı dönemde vergi ve oda kaydının bulunmadığından zorunlu ... sigortalısı sayılmasının mümkün olmadığı ve kuruma yazılı talebi bulunmadığından isteğe bağlı sigortalı sayılmasının da mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının vergi kaydına istinaden 8.3.1991 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı kabul edildiği, 8.3.1991-30.6.1998 tarihleri arasındaki prim borcunu icra takibi neticesinde ödediği, 8.3.1991-14.1.1993 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, oda ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı, davacı tarafından davalı kuruma verilen 28.11.2006 tarihli işi bırakma formunda davacının vergi kaydının 14.1.1993 tarihi itibari ile sona erdiğinin anlaşılması üzerine bu tarih itibari ile sigortalılığının sona erdirildiği, 14.1.1993-30.6.1998 tarihleri arasında kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin vergi, oda ve esnaf sicil kaydının bulunmadığı, 23.12.1998-13.5.1999 tarihleri arasına ilişkin tahsil edilen primlerin davacıya iade edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının 14.1.1993-30.6.1998 tarihleri arasında kendi nam ve hesabına çalışmasına ilişkin vergi, oda ve esnaf sicil kaydı yok ise de, anılan döneme ilişkin primlerin kurumca icra takibi yoluyla sigortalıdan tahsil edilmesi ve uzun süre kullanılmış olmasına göre, bu dönemde zorunlu ... sigortalı kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40479
Karar No: 2017/3371
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40479 E.  ,  2017/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/5790
Karar No: 2012/16865
Karar Tarihi: 17.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/5790 E.  ,  2012/16865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, doğrudan tayin edilen adli para cezası ile hapisten çevrilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden ''sanığa aynı suçtan verilen adli para cezalarının toplanarak 6500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/13248
Karar No: 2020/5752
Karar Tarihi: 17.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/13248 E.  ,  2020/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar vermeden kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/04/2018 tarihli, 2014/851 Esas ve 2018/144 Karar sayılı ilamı uyarınca aynı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarihli, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı ilamı uyarınca farklı yargı çevresindeki ceza infaz kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan, asıl mahkemesince yapılan sorgusu sırasında duruşmadan bağışık tutulma isteğinde bulunmayan sanığın, hükmün açıklandığı son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkumiyetine karar verilmesinin savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu şeklindeki kararları uyarınca başka suçtan Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuğun, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK''nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/40658
Karar No: 2017/43405
Karar Tarihi: 02.03.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/40658 E.  ,  2017/43405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02/03/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/16202
Karar No: 2010/13146
Karar Tarihi: 11.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/16202 E.  ,  2010/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nun da cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezasından çevrilerek tayin olunan adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK,nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden "sanığa tayin edilen para cezalarının 5275 sayılı yasanın 99. maddesi uyarınca toplanarak sanığın sonuç ve toplam olarak 6.375,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 11.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/1312
Karar No: 2008/4062
Karar Tarihi: 04.03.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/1312 E.  ,  2008/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO :

MAHKEMESİ : Beyşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekili Beyşehir Vergi Dairesince taşınmazına uygulanan haciz nedeniyle yapılan kıymet takdirinin düşük olduğundan bahisle İcra Mahkemesine şikayette bulunduğu görülmektedir.

Vergi Dairesi Müdürlüğünce borçluya ait taşınmaz üzerine konulan hacizler 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 79.maddesine göre uygulanmış olup, bu haciz işlemleri idari işlem niteliğindedir. 2576 Sayılı Kanunun 6-b maddesi uyarınca anlaşmazlığın çözümü Vergi Mahkemelerinin görevine gireceğinden İcra Mahkemesince bu hacizlere yönelik istemin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ :Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru olan mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10.YTL. onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 04/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

KARAR NO : 2008/4062

MAHKEMESİ : Beyşehir İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2007

NUMARASI : 2007/32-2007/52

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi vekili Beyşehir Vergi Dairesince taşınmazına uygulanan haciz nedeniyle yapılan kıymet takdirinin düşük olduğundan bahisle İcra Mahkemesine şikayette bulunduğu görülmektedir.

Vergi Dairesi Müdürlüğünce borçluya ait taşınmaz üzerine konulan hacizler 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 79.maddesine göre uygulanmış olup, bu haciz işlemleri idari işlem niteliğindedir. 2576 Sayılı Kanunun 6-b maddesi uyarınca anlaşmazlığın çözümü Vergi Mahkemelerinin görevine gireceğinden İcra Mahkemesince bu hacizlere yönelik istemin yargı yolu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru kararın onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ :Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru olan mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 13.10.YTL. onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 04/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2179
Karar No: 2019/1307
Karar Tarihi: 25.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/2179 E.  ,  2019/1307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, 2003-2012 yılları arasında emekli aylığından her ay kesilen sosyal güvenlik destek primi kesintilere mahsuben şimdilik geçici olarak 2.000,00TL'nin kesildikleri dönemden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Kurumdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkeme 20/02/2018 tarihli ek kararıyla temyiz isteğinin süre yönünden reddine karar vermiştir. Ek kararın yine davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine ek karara yapılan temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 20/02/2018 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 25/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28251
Karar No: 2014/37062
Karar Tarihi: 25.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/28251 E.  ,  2014/37062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 20. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2013/122-2013/212

Hüküm süresi içinde davalı D. İnş. Taah. Peyzaj Tur. San. ve Tic. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini iddia ile kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı D.. Ş.. vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık fazla mesai hesabı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 41. maddesine göre haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalar fazla çalışma sayılır.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının haftada altı gün, bir saat ara dinlenmesi tenzili ile günlük dokuz saat çalışıp, haftalık oniki saat üzerinden fazla mesai alacağı konusunda hesaplama yapılmış ise de, yapılan işin niteliği, davacı ve davalı şahit beyanları ve dosyadaki kayıt ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde davacının kış ayları hariç haftalık dokuz saat, kış aylarında ise haftalık üç saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmektedir. Buna göre, davacının fazla mesai alacağının hesaplanması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/38868
Karar No: 2017/6513
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/38868 E.  ,  2017/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.