erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/99
Karar No: 2016/1253
Karar Tarihi: 08.02.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/99 E.  ,  2016/1253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve tehdit suçlarından suça sürüklenen çocuk sanık ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle ... Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin itiraz üzerine verdiği 11/11/2015 gün ve 2015/873 Değişik İş sayılı kararın zımni görevsizlik kararı niteliğinde olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve ... Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen ... Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2015 gün ve 2015/873 Değişik İş sayılı GÖREVSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12250
Karar No: 2018/11072
Karar Tarihi: 26.12.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12250 E.  ,  2018/11072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A-Sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanığın, her takvim yılı içerisinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlemesi nedeniyle, hakkında TCK‘nin 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçeli kararda gösterilip tartışılan delillere göre; sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan; hükümlerin ONANMASINA,

B-Sanık hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi: Sanık hakkında vergi incelemesi ve mütalaaya uygun olarak 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçlarından Cumhuriyet savcılığınca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2013 tarih ve 2013/15948 esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK'nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna aykırı olarak sanık hakkında, "2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açıldığı, ancak bu suçlarla ilgili verilen mütalaa bulunmadığı dikkate alınarak; iddianameye konu olan bu suçlar nedeniyle mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili vergi dairesinden sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, iddianame dışına çıkılarak "sahte fatura düzenlemek" suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26333
Karar No: 2017/35610
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26333 E.  ,  2017/35610 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2017/4309
Karar No: 2018/323
Karar Tarihi: 17.01.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/4309 E.  ,  2018/323 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla TCK'nın 191. maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle TCK'nın 191. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendinde yer alan, “kişinin, erteleme süresi zarfında; kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi hâlinde, hakkında kamu davası açılır” hükmü gereğince ısrar koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılmasında zorunluluk bulunması,

3-Kabule göre de; CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma açılarak “Denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saatinin sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 195. maddesi uyarınca, sanığa gelmese dahi yokluğunda duruşma yapılabileceğine dair açıklamalı davetiye tebliğ edilmeden; yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/2607
Karar No: 2010/2330
Karar Tarihi: 20.04.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/2607 E.  ,  2010/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin kanuni süresinde olduğu anlaşılmış ise de hüküm tarihinde taşınmazın değeri kanunda mürafaa için öngörülen 12.680 TL'yi geçmediği anlaşıldığından ve duruşma masraflarını yatırmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildi. Tetkik hakiminin raporu okundu. Gereği görüşüldü;

Kadastro sırasında 111 ada 9 parsel sayılı 6703,84 m² ve aynı ada 16 parsel sayılı 10371,69 m² yüzölçümündeki taşınmazlar satınalma yoluyla gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak, 9 parsel sayılı taşınmaz davalı ..., 16 parsel sayılı taşınmaz davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... tapu kaydına, miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... kesin hükme de dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve dava konusu taşınmazların davacının tutunduğu 24.11.1954 tarih 222 sayılı tapu kaydının kapsamında kaldığı, davalı ...'ün dayandığı Taşlıçay Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.9.1960 tarih 1957/30-1960/62 E.K. sayılı ilamının dava dışı 8 parsel sayılı taşınmaz içinde kaldığı keşfen belirlendiğine göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalılar ... ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan 60,00 TL harcın mahsubu ile geriye kalan 31,05 TL harcın davalılardan alınmasına, 20.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2021/4096
Karar No: 2021/9871
Karar Tarihi: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4096 E.  ,  2021/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar müdafii Av. ...’un 01.02.2016 tarihli dilekçesi ile suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin yanı sıra mala zarar verme suçundan kurulan hükümleri de temyiz ettiği; ancak tebliğnamede suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik olarak suça sürüklenen çocuklar müdafinin söz konusu temyiz istemi konusunda görüş belirtilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi konusunda ek tebliğname düzenlenerek dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin ... Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15459
Karar No: 2012/9387
Karar Tarihi: 22.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/15459 E.  ,  2012/9387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 15. madde ve fıkrası gereğince hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Olay günü yapılan arama sonucunda sanığın üzerinde bir adet bıçak ve aracında bir adet tabanca bulunduğu, sanığın aynı anda 6136 sayılı Yasaya tabi tabanca ve bıçak bulundurmasının tek suç oluşturduğu ve olayda TCK.nun 44. maddesi delaletiyle 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrasının uygulanma koşullarının bulunduğu gözetilmeden, yazılı biçimde fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20834
Karar No: 2017/36450
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20834 E.  ,  2017/36450 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/12153
Karar No: 2018/8337
Karar Tarihi: 24.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/12153 E.  ,  2018/8337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sahte fatura düzenleme suçunda, suçun maddi konusunun fatura olması; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinin 1. fıkrasında, faturalarda bulunması zorunlu olan bilgilerin neler olduğunun belirtilmesi, aynı Kanunun 227. maddesinin 3. fıkrasında ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' hükmünün yer alması; suç konusu faturaların dosya içinde bulunmadığının ve getirtilip duruşmada incelenmediğinin anlaşılması karşısında; sanığın 2007 ve 2008 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların asıllarının veya onaylı örneklerinin getirtilerek incelenmesi ve 213 sayılı Kanunun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi yerine 359/b-1 maddesinin yazılması,

b)Her takvim yılı içinde düzenlenen faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, 2007 takvim yılına ilişkin sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Hükümden sonra 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/85
Karar No: 2019/8373
Karar Tarihi: 10.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/85 E.  ,  2019/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın, katılan ...’nun 08/05/2013 tarihinde Bafra Sulh Ceza Mahkemesinde beyanının alındığı duruşmada bildirdiği ‘’Mevlana Mah. Altınyurt Sok No.61 Kat.2 D.8 Bafra/ SAMSUN’’ adresi yerine, mernis adresi olan ‘’ Mahmudiye Mahallesi Yaman Sokak ¾ İnegöl/BURSA’’ adresine tebliğ edildiği, gerekçeli kararın mernis adresine 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi gereğince doğrudan tebliği usulsüz olduğundan, gerekçeli karar 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre katılana usulüne uygun olarak tebliğ edilip, verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesinin ve bu konudaki ek tebliğnamenin eklenerek iadesinin temini için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/3741
Karar No: 2015/5930
Karar Tarihi: 03.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3741 E.  ,  2015/5930 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/61576

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2011

NUMARASI : 2011/406 (E) ve 2011/488 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 07/09/2010

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılanı cep telefonundan arayan sanığın kendisini polis olarak tanıttığı ve katılanın adına bankacılık işlemi yapılarak gayrimeşru yerlere para aktarıldığını belirtip, katılandan verdiği hesaba para yatırması gerektiğini söylediği, katılanın 490 TL yatırdığı, ancak şüphelenip sorduğunda sanığın bir çete olduğunu ve bunu çökertmek için bu tür işlemlerin yapılması gerektiğini söylediği ve tekrar para yatırmasını istediği, bunun üzerine katılanın 490 TL daha yatırdığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "10 GÜN", "8 GÜN" ve "20X8=160 TL" ibarelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/26592
Karar No: 2020/921
Karar Tarihi: 15.01.2020

**4. Ceza Dairesi         2015/26592 E.  ,  2020/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'in, aralarında çıkan tartışma sırasında katılan ...'i elinde bulunan bıçak ile "akıllı ol" demek suretiyle tehdit etmesi ve ardından elindeki bıçakla katılana vurması suretiyle kasten yaralaması biçiminde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin kesintiye uğramaması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde sadece silahla kasten yaralama suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılıp değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5327
Karar No: 2014/22453
Karar Tarihi: 25.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/5327 E.  ,  2014/22453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında ''2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık hakkında ''2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek'' suçundan kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın suçlamayı kabul etmeyerek sahibi olduğu şirketin ticari faaliyetinin bulunmadığını beyan etmesi, dosya içinde bulunan 24.02.2009 tarihli Vergi Tekniği Raporunda 2005 takvim yılındaki matrahlı KDV beyanının en son şubat ayına kadar verildiği ve aynı takvim yılına ait form Bs-Ba karşılaştırmasına göre mükellef şirketten toplam 42 adet belge karşılığında mal ve hizmet alındığının belirtilmesine rağmen sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örneklerinin dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla; maddi gerçeğin ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından; sahte düzenlendiği iddia olunan faturaların aslı veya onaylı örnekleri dosya içine celp edilip düzenlenen en son fatura tarihi de belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.