erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/10438
Karar No: 2016/9400
Karar Tarihi: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10438 E.  ,  2016/9400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca velayet kendisine bırakılan velinin vefat etmesi nedeniyle küçüklere vasi tayini istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayı küçüklerin MERNİS adresinin “... Mah. ... Cad. No:45 İç Kapı No:3 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adaylarının "... Mah. ... Sk. No:3 Merkez/..." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Tüm dosya kapsamından kısıtlı adayı küçüklerin "... Mah. ... Sk. No:3 Merkez/..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9911
Karar No: 2021/11803
Karar Tarihi: 09.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/9911 E.  ,  2021/11803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunda ‘ suçun işleniş şekli ve suça sürüklenen çocuğun amacı dikkate alınarak takdiren’ denilerek asgari hadden ceza tayin olunduğu halde, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken aynı gerekçelerle asgari had aşılarak hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/5695
Karar No: 2019/9769
Karar Tarihi: 05.12.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/5695 E.  ,  2019/9769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... aralarındaki kişisel eşyanın iadesi davasına dair İnegöl Aile Mahkemesinden verilen 06/01/2016 günlü ve 2013/369 E., 2016/23 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 26/09/2018 günlü ve 2016/22579 E-2018/9128 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 370.00 TL para cezası ile 17,70 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 05/12/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/5139
Karar No: 2010/4734
Karar Tarihi: 22.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/5139 E.  ,  2010/4734 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2007 gün ve 51/487 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre; mağdurun, boşandığı eski eşi ve sanığın gayri resmi olarak birlikte yaşadığı tanık ...'nin evine, sanığın evde bulunmadığı sırada soba kurmak amacıyla gittiği ve eski eşi ile birlikte alkol aldıkları sırada işten dönen sanığın, ... ve mağduru iç çamaşırları ile görmesi üzerine mağdurla tartışmaya başladığı, tartışma sırasında mağdurun sanığa bıçak çekmesi üzerine, sanığın mağdurun elindeki bıçağı aldığı ve eline geçirdiği satırla mağdura vurarak Adli Tıp Raporunda belirtildiği şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, mağdurdan sanığa yönelik bıçak çekmekten ibaret tahrik oluşturan haksız eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 29. Maddesinin uygulanması sırasında, daha vahim olaylar dikkate alındığında cezadan makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 3/4 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 22.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/7530
Karar No: 2018/3835
Karar Tarihi: 02.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7530 E.  ,  2018/3835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İcra emrinin 13/08/2013 tarihinde borçlu şirketin vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekmesine rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Hakkında mahkumiyet hükmü verilen sanığa, İİK’nın 354. maddesi gereği şikayetçinin şikayetten vazgeçmesi veya borcun ödenmesi halinde dava ve cezanın bütün neticeleri ile beraber düşeceğinin hatırlatılmaması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8367
Karar No: 2020/4570
Karar Tarihi: 16.09.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8367 E.  ,  2020/4570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte belge düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebi olmasına rağmen bu suç yönünden yapılan temyiz talebiyle ilgili görüş bulunmadığından, 2011 takvim yılında sahte belge düzenleme suçu ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16/09/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8761
Karar No: 2016/9300
Karar Tarihi: 18.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8761 E.  ,  2016/9300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Tüketici ve ... 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hayat sigortası sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... 3. Tüketici Mahkemesince uyuşmazlığın sigorta poliçesinden kaynaklandığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir

... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince ise davacının tüketici konumunda bulunduğu, dava konusu hayat sigorta sözleşmesinin de tüketici işlemi sayıldığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda; davacılar vekili müvekkillerinin murisi ...'nın 26.12.2014 tarihde vefat ettiğini, 25.06.2013 tarihinde ... Banktan bireysel ihtiyaç kredisi kullandığını ve bu sırada sigorta poliçesi ile birlikte yaşam sigortası yaptırdığını, vefatından sonra müvekkillerinin davalı bankaya başvurarak söz konusu ihtiyaç kredisinin bakiye taksitlerinin yaşam sigortasından tahsilini ve kredi hesabının kapatılmasını ve ölüm anına kadar ödenen taksitlerinde poliçe uyarınca kendilerine ödenmesini talep ettikleri halde davalı şirketçe taleplerinin reddedildiğini ileri sürerek müvekkillerinin murisi ...'nın davalı şirketten almış olduğu bireysel kredi ihtiyaç borçlarının kapatılmasına, sağlığında ödediği ve ölümünden sonra da müvekkilleri tarafından ödenen kredi bedelinin müvekkillerine ödenmesine karar verilmesini talep etmiş olup, dava 02.02.2015 tarihinde açılmıştır.

28.11.2013 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan ve 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı “Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun” (TKHK) 2. maddesinde Kanunun kapsamı “Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar” şeklinde açıklanmıştır. Kanunun “tanımlar” başlıklı 3. maddesinin birinci fıkrasının (l) bendinde ise tüketici işlemi, “Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekalet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder” biçiminde tanımlanmıştır.

Buna göre, eldeki uyuşmazlıkta tüketici konumundaki davacılar, banka kredisi sebebiyle yapılan hayat sigorta poliçesi kapsamında dava açarak tazminat talebinde bulunmuş olup, uyuşmazlığın ... 3. Tüketici Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/933
Karar No: 2018/3862
Karar Tarihi: 03.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/933 E.  ,  2018/3862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

a)Sanıklar hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz incelenmesinde;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik şikayetçi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

b)Sanık Emin hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Hapis cezasına mahkum edilen sanık ... hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

c-Şikayet dilekçesinde, sanık ... hakkında İİK’nın 333 ve 345. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edilmesine karşın, bu suçlar yönünden herhangi bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, şikayetçi vekili ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/22222
Karar No: 2022/4048
Karar Tarihi: 09.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/22222 E.  ,  2022/4048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamından önce müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen ceza sebebiyle kazanılmış hak gözetilirken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gösterilmemesi mahallinde ilavesi mümkün eksiklik olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan neticeten 4800 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı ve anılan hüküm aleyhine bir temyiz istemi bulunmadığı, suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 1 yıl 2 ay hapis cezasının CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak gereği sonuç olarak 4800 TL adli para cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, 4800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Dairemizin 08/04/2014 tarihli bozma ilamından önce verilen, yalnızca suça sürüklenen çocuk müdafiileri tarafından temyiz edilen 20/03/2012 tarihli kararda suça sürüklenen çocuk hakkında müşteki ...’a yönelik 4800 TL ve katılan ...’a yönelik 7300 TL adli para cezalarının ertelenmesine karar verildiği halde bozmadan sonra verilen 25/02/2021 tarihli kararda 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmeyerek sonuç cezaların ertelenmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; müşteki ...’a ilişkin hüküm fıkrasından ".. sonuç olarak 4800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresi çıkarılarak yerine ".... suça sürüklenen çocuğun cezasının 4800 TL adli para cezası üzerinden infazına" ibaresi ve suça sürüklenen çocuk hakkında tayin edilen adli para cezalarının TCK’nın 51. maddesi gereğince ertelenmesine ibaresinin eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/9174
Karar No: 2018/4537
Karar Tarihi: 26.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/9174 E.  ,  2018/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacının sürücüsü olduğu araç ile meydana gelen tek taraflı kazada davacı ...'ın yaralandığını ve malul kaldığını, davalının sorumluluğunda olan yolda bulunan refüjün sağ ve sol tarafında refüje sabit bir şekilde durması gerekli olan taşların yerinde olmadığını, yolun üzerine mucur döküldüğü ve yolun mucur kaplı olduğunu, yol ile refüj arasında 1 metre genişliğinde bir çamur toprak karışımının bulunduğunu, yolda direnaj sistemi sağlıklı yapılmadığından yukarıdan gelen sularına yol kenarından akıp aşağı doğru gittiğini, yolun üzerinde şerit çizgisi bulunmadığını, kazanın meydana geldiği yer viraj yakınlarında uyarıcı trafik işaretinin bulunmadığını, yol ile ilgili gerekli olarak gerekli gözetim denetim ve bakımın yapılmadığını, bu nedenlerden dolayı davacının aracın hakimiyetini kaybedip kaza yaptığını açıklayıp 2.000,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre meydana gelen kazada davalının kusuru bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 26/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1230
Karar No: 2020/4434
Karar Tarihi: 04.03.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1230 E.  ,  2020/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Mağdurun elindeki kırığın kendi eylemi ile meydana gelebileceğinin kabul edilmesine göre, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, kırık haricindeki söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilip giderilemeyeceği ve bıçakla meydana gelip gelemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınıp daha sonra sanığın eyleminin TCK'nin 86/1. veya 86/2. maddelerinden hangisine uygun bulunduğu karar yerinde tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Hükümde Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapor içeriğine göre mağdurdaki kırığın kendi eylemi nedeniyle meydana gelebileceğinin belirtilmesine rağmen ilgili raporun dosya içinde bulunmaması,

3)Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06.06.2016 tarih 2014/7319 Esas ve 2016/11363 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağduru tehdit suçundan yerel mahkemece kurulan diğer hükmü onadığı dikkate alındığında, mağdurun 09.03.2012 tarihli duruşmada alınan beyanında sanığın bıçağı çekip havada tuttuğu sırada kolundan yakaladığını belirtmesi karşısında sanığın eyleminde bıçağı mağdura karşı yaralamada ayrıca kullanıp kullanmadığının aşamalarda mağdura açıklattırılmadan TCK’nin 86/3-e maddesinin artırım maddesi olarak uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/8013
Karar No: 2010/8206
Karar Tarihi: 12.07.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/8013 E.  ,  2010/8206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2009

NUMARASI : 2008/1803 D.İş -2008/1758 D.İş

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 7.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03.11.2009 tarih ve 2008/1803 -2008/1758 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi borçlular vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz edenler (borçlular) vekili, yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu, ipotek verilen alacak için ihtiyati haciz kararı verilemeyeceğini, İİK.nun 257 nci madde koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, ihtiyati haciz kararının kaldırılması istenmiştir.

İhtiyati haciz talep eden (alacaklı) vekili, ihtiyati haczin kaldırılması isteminin reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamına ve bilirkişi raporuna göre, itiraz edenlerin ihtiyati haciz tarihi itibariyle verilen ipotek miktarını aşan oranda 142.069 TL daha borçlarının bulunduğu, ipotek verenin 3.kişi durumunda BK.nun 487.maddesi'ne göre sorumlu olduğu, İİK.nun 45.maddesi kapsamında takip yapılmasının yerinde bulunduğu gerekçesiyle, itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, borçlular vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, esasen İİK.nun 167 nci madesi hükmü uyarınca, alacağı çek, poliçe veya emre muharrer senete müstenit olan alacaklı, alacak rehinle temin edilmiş olsa bile, bu bölümdeki hususi usullere göre haciz yolu ile takipte bulunabilmesinin mümkün olmasına, acentelik sözleşmesinde ve dosya arasındaki protokolde İstanbul Mahkemelerinin yetkili kılınmasına göre borçlular vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarda açıklanan nedenle, borçlular vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.