erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2131
Karar No: 2013/7536
Karar Tarihi: 24.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2131 E.  ,  2013/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5395 Sayılı Yasa'nın 3/a-2 maddesine göre kanunlarda suç olarak tanımlanan bir fiili işlediği iddiası ile hakkında soruşturma veya kovuşturma yapılan ya da işlediği fiilden dolayı hakkında güvenlik tedbirine karar verilen çocuk için suça sürüklenen çocuk ifadesinin kullanılması gerekirken sanık ifadesinin kullanılması mahallinde düzeltilebileceğinden, yine suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin aynı yasanın 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların hükümlü olarak bulundukları Ankara Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda 25.04.2010 tarihinde kaldıkları koğuşun oda pencere

camlarını kırdıkları, suça sürüklenen çocuk ...'ın bir gün sonra yeniden oda pencere camını kırdığı, ayrıca 11.05.2010 tarihinde de yine kalmakta olduğu müşahade odasının pencere camını kırması şeklindeki eylemlerinin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümde zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 447 TL ve 508 TL müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuklardan tahsil edilmesi ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine, suça sürüklenen çocukların “iki adet davetiye ücreti 10 TL ve iki adet posta ücreti 3.70 TL olmak üzere toplam 13,70 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan eşit biçimde tahsiline” şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/18731
Karar No: 2018/8061
Karar Tarihi: 04.07.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/18731 E.  ,  2018/8061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Borçlu şirkete ödeme emri 24.11.2012 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, takip kesinleşmeden 22.11.2012 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 30/04/2012 yerine 28/03/2013 şeklinde hatalı gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/21484
Karar No: 2013/29561
Karar Tarihi: 23.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/21484 E.  ,  2013/29561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/19644
Karar No: 2012/21788
Karar Tarihi: 15.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19644 E.  ,  2012/21788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İtimadı suistimal sonucu hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın 07.07.2008 havale tarihli dilekçesinde eski hale getirme talebinde de bulunduğu ve bu hususta karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanığın mazeretinin yasaya uygun olmadığı anlaşıldığından eski hale iade ve temyiz isteminin REDDİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5520
Karar No: 2020/2398
Karar Tarihi: 02.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5520 E.  ,  2020/2398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun kararda yazılı nedenlerden dolayı esastan reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin sevk ve idaresindeki motosikletle, davalı ... nezdinde ZMMS poliçesi ile sigortalı bulunan, dava dışı ... ’nın sevk ve idaresindeki aracın 05/05/2015 tarihinde karıştıkları çift taraflı trafik kazası sonucunda müvekkilinin yaralandığını ve malul olduğunu beyanla; fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ve belirsiz alacak davası olarak, şimdilik 1.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; kazanın meydana gelmesinde müvekkili şirkete sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Hatay 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30/05/2017 tarih ve 2015/1241 Esas, 2017/200 Karar sayılı ilamı ile toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; kazanın meydana

gelmesinde davacının %100 oranında tam kusurlu olduğu, davalı ... şirketine sigortalı olan araç sürücüsünün kusursuz olduğu, bu bağlamda kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olan davacının, kaza nedeniyle meydana geldiğini iddia ettiği maluliyetine ilişkin olarak, davalı ... şirketinin herhangi bir yükümlülüğünün bulunmadığı, davalı şirketin, davacının maluliyetten kaynaklı olduğunu iddia ettiği zararını karşılamakla sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi tarafından; davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine, dair verilen karar davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 18,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/31980
Karar No: 2017/3025
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31980 E.  ,  2017/3025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/4453
Karar No: 2022/6778
Karar Tarihi: 07.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/4453 E.  ,  2022/6778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemenin vermiş olduğu önceki karar Yargıtay tarafından bozulmuş olup, bozma ilamında özetle; “ 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için, dosyanın keşfe hazır hale getirilmesinden sonra keşifle ilgili ara kararında keşif gün ve saatinin yanında, hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları, uzman bilirkişilere verilecek ücretlerle vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilip bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgiliye makul ve belirli bir süre tanınması, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiye için yine uygun bir sürenin bulunmasına azami özen gösterilmesi gerektiği, masrafların ' keşif gününe kadar ' yatırılması yönünde verilen sürenin de usulüne uygun olduğundan söz edilemeyeceği açıklanarak, davanın niteliğine göre bilirkişi, tanık ve yasal yolluk için ne kadar keşif avansı gerekli olduğunun yeniden ayrıntılı şekilde (kalem kalem) hesaplanarak gösterilmesi, eksik kalan miktar var ise ödenmesi için yöntemine uygun ve makul bir süre verilmesi ve sonucuna göre hareket edilmesi ” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddi ile çekişmeli 182 ada 1, 2, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 59.30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 21.40 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/5169
Karar No: 2008/8105
Karar Tarihi: 18.04.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/5169 E.  ,  2008/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 6. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 29.11.2007 tarih, 19813-22529 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip konusu alacak 70.419,56 YTL'dir. Borçlu tarafından icra müdürlüğüne yetki itirazında bulunması üzerine alacaklı icra mahkemesinde itirazın kaldırılmasını talep etmiş ve mahkemece istem kabul edilerek alacaklının tazminat talebinin reddedildiği görülmüştür. Yetki itirazının kaldırılmasına karar verildiğinden bahisle alacaklı, icra inkar tazminatı verilmemesini  temyiz konusu yapmıştır. Bu miktar İİK'nun 363.maddesinde belirtilen kesinlik sınırı üzerinde olduğundan temyizi kabil bir karardır. Dairemizce, miktarın kesinlik sınırında olduğundan bahisle, temyiz kabiliyeti olmadığından verilen ret kararı maddi yanılgıya müstenit olup, karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 29.11.2007 tarih, 2007/19813-22529 sayılı temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın kaldırılmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra alacaklı vekilinin Ankara 6.İcra Mahkemesi'nin 31.05.2007 tarihli kararına ilişkin temyiz dilekçesinin incelenmesinde:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına mahal olmadığına, 18.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23768
Karar No: 2018/573
Karar Tarihi: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/23768 E.  ,  2018/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığa duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda yargılama yapılacağına ilişkin İİK'nın 349. maddesindeki açıklama yerine CMK'nın 195. maddesindeki açıklamayı içeren duruşma davetiyesi ile yetinilerek, sanığın yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/538
Karar No: 2020/3871
Karar Tarihi: 06.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/538 E.  ,  2020/3871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 14.07.2016 gün ve 2014/1251 - 2016/794 sayılı kararı onayan Daire'nin 22.10.2018 gün ve 2017/997 - 2018/6567 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; davalının 06.11.1995 tarihinde müvekkili ile aynı adreste faaliyet gösteren Floteks Plastik San. ve Tic. A.Ş'de çalışmaya başladığını, 01.01.2006 tarihinde müvekkili şirkete geçerek çalışmaya devam ettiğini, davalının teknik ressam ve sonrasında tasarım müdürü olarak çalıştığını, müvekkilinin finansmanı ile bir çok eğitim aldığını, müvekkilinin rotasyon tekniği ile kalıp kutu ve imalatı ile uğraştığını, davalının çalıştığı süre boyunca müvekkilinin imkanlarını kullanarak rotasyon tekniği hakkında bilgi sahibi olduğunu, davalının 14.07.2010 tarihinde kendi isteğiyle emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, işten ayrıldıktan kısa süre sonra müvekkili ile aynı alanda faaliyet gösteren bir şirkette çalışmaya başladığını, davalının tüm bu işlemlerinin rekabet yasağı anlaşmasına aykırılık teşkil ettiğini, davalının ilk işe girişinde imzaladığı rekabet yasağı anlaşmasını ve hizmet sözleşmesinde düzenlenen rekabet yasağına ilişkin hükümleri ihlal ettiğini, bu nedenle hizmet ilişkisi boyunca aldığı ücret ve ödemelerin toplamı tutarında tazminat ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sözleşme uyarınca 3.000,00 TL tazminat ile 28.01.2009 tarihli eğitim sözleşmesi uyarınca 3.000,00 TL cezai şartın yasal faiziyle ve 200,00 TL eğitim giderinin en yüksek banka reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/12856
Karar No: 2012/14779
Karar Tarihi: 10.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/12856 E.  ,  2012/14779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğeri vekili Avukat ... tarafından, davalı CHP Genel Başkanlığı aleyhine 04/11/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 09/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacılar vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, CHP Gençlik Kolları tarafından 29 Ekim 2010 tarihinde, CHP Genel Merkezi'nde, CHP Genel Başkanı'nın katılımı ile "AKP Eziyetleri" adı altında yapılan resim sergisindeki "Ülkeyi Soyanlar Kimler", "Burada Tarihi Zaferlerle Dolu Şanlı Bir Türk Devleti Varmış", "Bir Gün Gelecek Türklerin Daha Fazla Topraklarını Satmadığım İçin Bana Kızacaksınız", "Aşağıdaki Örnekleri Verilen Ağlamalardan Hangisi Sahtedir", "Hangisi Daha Gerçekçi?", "Büyük Vurgun", "Paçino Kardeşlerden" başlığı altında sergilenen resimlerin eleştiri ve ifade özgürlüğü sınırlarını aştığı, hakaret içerikli olduğu, şeref ve haysiyete yönelik saldırılarda bulunulduğunu belirterek her resim için davalının ayrı ayrı manevi tazminatla sorumlu tutulmasını istemişlerdir.

Davalı, dava konusu edilen resimlerin sergide yayınlanan resim, afiş ve karikatürlerden sadece birkaç tanesinin olduğunu, sergide siyasi düşüncelerle kritikler öngörülmüş, ironi tarzı bir sergi amaçlandığını, düşünce ve anlatım özgürlüğü kapsamında değerlendirilmesi gerektiğini, resimlerin eleştiri içerikli olduğunu, davacıların manevi bir zarara uğramasının sözkonusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacıların siyasi kimlikleri ve konumları dikkate alındığında bu resimlerin eleştiri olarak kabul edilmesi gerektiği, eleştiri sert bile olsa davacıların katlanması gerektiği benimsenerek istemin tümden reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu olan resimlerin 29/10/2010 tarihinde CHP Genel Merkezi'nde yapılan resim sergisinde yer aldığı, resimlerin sunuluş biçimi, davacıların kamuoyuna yansıtılma şekilleri, suçlama konuları ve davacılara ait fotoğraflarının resmin bütünü içerisinde yer alış tarzı dikkate alındığında eleştiri sınırlarının aşıldığının ve kişilik haklarına saldırı oluşturduğunun kabulü gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, davacılar yararına uygun bir manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle davanın tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 10/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.