erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/35791
Karar No: 2016/15200
Karar Tarihi: 29.09.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/35791 E.  ,  2016/15200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümlere ilişkin Daireye gönderilen dosya görüşüldü:

Temyiz talebinin reddine ilişkin 02.04.2015 tarihli ek karar aleyhine her hangi bir temyiz bulunmadığı anlaşılmakla; belirtilen ek karara yönelik yapılmış bir temyiz başvurusu varsa başvuruya ilişkin belgenin mahallinde dosyaya konulup ve buna göre ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdine, 29.09.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4732
Karar No: 2013/9144
Karar Tarihi: 24.09.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/4732 E.  ,  2013/9144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhaleye fesat karıştırma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

İhaleye fesat karıştırmak suçundan sanıklar hakkında kamu davası açıldığı, Mahkemece müştekinin davaya katılma talebi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği, müşteki ...´in suçun zarar göreni olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca müştekinin kamu davasına katılan, Av. ...'un da katılan vekili olarak kabulüne, yine suçtan zarar gören müşteki Hazine vekilinin 13/02/2012 havale tarihli dilekçeyle sanıklar hakkında verilen hükümleri temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, 3628 sayılı Kanunun 17 ve devamı maddeleri ile CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Hazinenin katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 205. maddesinde belirtilen ihaleye fesat karıştırma suçunun oluşabilmesi için sanığın kendisi veya üçüncü kişiler lehine haksız çıkar sağlamasının gerektiği ve bunun suçun maddi unsuru olduğu, alım satımın uygulama usul ve şekillerine aykırı davranılması veya ihale tamamlandıktan sonra yapılan usulsüz eylemlerin alım satıma fesat karıştırma suçunu oluşturmayacağı, somut olayda Sultanbeyli Belediye Başkanlığı bünyesinde emanet usulü ile yapılan "muhtelif cadde ve sokaklarda kaldırımların tamiratı ve yol düzenlemesi işi ihalesi" ile "Kubbe caddesi üzerindeki Belediye iş makineleri parkının üst kısmında bulunan sahanın temizlenmesi ve molozların nakli işi ihalesi"ne üçer firmanın teklif mektubu verdiği, teklif veren Naryapı inşaat isimli şirketin ihaleleri kazanmasını sağlamak amacıyla sanıkların hem Naryapı inşaat şirketi imza yetkilisi ... adına hem de sadece "Kubbe caddesi üzerindeki Belediye iş makineleri parkının üst kısmında bulunan sahanın temizlenmesi ve molozların nakli işi ihalesi"ne teklif vermiş görünen ... inşaat isimli şirketin yetkilisi ... adına sahte teklif mektupları hazırlayıp verdikleri, yapılan ihaleler sonunda da her iki ihalenin Naryapı inşaat isimli şirket üzerinde kaldığı şeklinde isnat olunan eylemlerin sübutu halinde ancak 765 sayılı TCK'nın 345 ve 366. maddelerinde düzenlenen suçları oluşturabileceği, bu suçların söz konusu maddelerde öngörülen cezalarının tür ve tutarlarına nazaran 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli zamanaşımına tabi olduğu, dava zamanaşımını kesen en son usuli işlemin 29/01/2003 tarihli sorgu işlemi olduğu, 5 yıllık asli zamanaşımı sürelerinin belirtilen tarih ile inceleme günü arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, hükümlerin 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar haklarında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14685
Karar No: 2013/18055
Karar Tarihi: 01.07.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14685 E.  ,  2013/18055 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile SGK aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23.10.2012 tarih ve 601-616 sayılı hükmün Dairenin 27.3.2013 tarih ve 939-7700 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu

KARAR

Davacı eczacı olduğunu ve taraflar arasındaki sözleşmeye aykırı davrandığı gerekçesiyle davalının para cezası verdiğini, sözleşmeyi ihlal etmediğini, ayrıca zecanın yanlış hesaplandığını, 12.782,10 TL olması gerekirken 25.564,20 TL ceza tahakkuk ettiğini ileri sürerek, para cezasının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş; paracezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair mahkeme kararı, Dairemizce onanmıştır.

Davalı bu kez, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Davanını reddine ilişkin 14.4.2010 tarihli ilk mahkeme kararı, Dairemizin 16.6.2011 tarihli kararı ile bozulmuştur. Bozma kararında; ceza hesabının yanlış yapıldığı belirtilerek, para cezasının 12.782,10 TL olduğunun tespitine ve muarazanın bu şekilde giderilmesine karar verilmesi gerektiği, belirtilmiştir. Davacının ödediği 25.564,20 TL para cezasının, ihtiyati tedbir kararı nedeniyle davacı eczacıya iade edildiği, dosyadaki delillerden anlaşılmıştır. Mahkemece bozma kararına uyulmuş, ancak bozmaya uygun karar verilmemiştir. Ödenen paranın davacıya iade edildiği gerekçesiyle, para cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece, Dairemizin 16.6.2011 tarihli bozma kararına uygun şekilde karar verilmemesi, bozma nedenidir. Ancak mahkeme kararının zuhulen onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davalının karar düzeltme talebinin kabulü 2013/14685-18055

ile Dairemizin onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının bozulmasına, karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin 27.3.2013 gün 2013/939-7700 sayılı onama kararının kaldırılmasına ve mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 1.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13004
Karar No: 2020/7743
Karar Tarihi: 24.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/13004 E.  ,  2020/7743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmeyerek sahte fatura düzenlemediğini beyan etmesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suçun failinin herkes olabileceği, suçta ve cezada şahsilik prensibi gereği esas amacın suçun şeklî sorumlusu olan kanuni temsilcilerin değil, suçun ayrıntılarını bilen ve oluşumunda rolü olan failleri cezalandırmak olması nedeniyle bu suça iştirak edilmesinin mümkün olması da dikkate alınarak, sanığın 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçuna iştiraki, suç tarihlerinin belirlenmesi ve zamanaşımı hükümlerinin değerlendirilebilmesi ile maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, her takvim yılı için düzenlenen en son fatura tarihi olduğu dikkate alınarak; sanığın bağlı bulunduğu vergi dairesinden suça konu faturaların (hangi tarihte ve kimin adına ne miktar ve tutarda düzenlendiğini gösterecek şekilde) listesinin istenmesi, kullanan mükelleflerden de araştırılarak son fatura tarihlerinin ( suç tarihlerinin) tespit edilmesi,

b) Sahte olarak düzenlendiği iddia olunan 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait faturaların asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve suça konu mükellefiyetin bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi hâlinde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması,

c) Suça konu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak, tanık sıfatıyla dinlenmeleri; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak ve mükellefiyetin sanığa ait olduğu dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması, yasaya aykırı,

2-Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1188
Karar No: 2013/13873
Karar Tarihi: 15.05.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/1188 E.  ,  2013/13873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadıköy 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :9.10.2012
Esas No: 2021/12113
Karar No: 2021/14681
Karar Tarihi: 07.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/12113 E.  ,  2021/14681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜMLER :1) İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2019 tarih ve 2018/180 Esas, 2019/295 Karar sayılı kararı; Sanığın katılan ...’e yönelik basit kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/2, 86/3-e, 62/1 ve 52/2 maddeleri gereğince 3.740 TL adli para cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

2) Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarih ve 2019/3089 Esas 2020/1887 Karar sayılı kararı; İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının kaldırılarak; Sanığın katılan ...’e yönelik basit kasten yaralama suçundan, TCK’nin 86/2, 86/3-e ve 53 maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 11/11/2020 gün ve 2019/3089 Esas, 2020/1887 Karar sayılı kararının sanık tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında basit kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve miktarı gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK'nin 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkumiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dahil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/24305
Karar No: 2014/34257
Karar Tarihi: 03.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/24305 E.  ,  2014/34257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2011/1317-2013/373

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, emsal işe iade davalarında iş sözleşmesinin haklı geçerli sebep olmadan feshedildiğinin hükme bağlandığını, haftanın altı günü sekiz saat boyunca çalışmasına rağmen fazla çalışmanın karşılığını alamadığını, ulusal bayram ve genel tatil günleri kullanmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 01.05.2008 tarihinde itibaren yükleme ve boşaltma posta başı görevlisi olarak çalışmaya başladığını, bir kısım çalışanla birlikte davacının haksız taleplerini kabul ettirmek için havalimanı yolcu ve personel giriş kapılarında eylem yaptığını, davacının iş sözleşmesinin bu haklı sebeple feshedildiğini, davacının çalıştığı dönemde ara dinlenmesini düşüldüğünde fazla çalışma yapmadığının ortada olduğunu, yıllık ücretli izin ücretinin 2009 Eylül tarihli maaşıyla kendisine ödendiğini, genel tatil günlerine ilişkin alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık izin alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır. Dosyada bulunan 2009 yılı Eylül ayı ücret bordrosunda yıllık izin parası olarak tahakkukun bulunduğu, bu bordroda ayrıca maaş avansı olarak 670,73 TL miktarın tahakkuk ettiği, kesintilerle birlikte ücret bordrosunun 0 TL olarak düzenlendiği anlaşılmaktadır. Yine dosya içinde bulunan banka dekontlarına göre ücret bordrosunda belirtilen maaş avansının ödendiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacıya ait 2009 yılı Eylül ayı ücret bordrosunda tahakkuk eden yıllık izin ücretinin hesaplanan yıllık izin ücretinden mahsup edilmesi gereklidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 03.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/13664
Karar No: 2015/30050
Karar Tarihi: 15.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/13664 E.  ,  2015/30050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet (asıl); temyiz isteminin süre yönünden reddi (ek)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Temyiz isteminin "süre yönünden" reddine dair mahkemenin 22.05.2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/18 K sayılı ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden; bu karara yönelik sanık ...'ın 04.05.2015 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz itirazlarının reddiyle, anılan "ek kararın" ONANMASINA, 15/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2024/4026
Karar No: 2024/7105
Karar Tarihi: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4026 E.  ,  2024/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/1400 Esas, 2023/1452 Karar

KORUNMAYA İHTİYACI

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Salihli 2. Aile Mahkemesinin 11.09.2023 Tarihli ve 2023/501 Esas, 2023/465 Karar Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçüğün merkezî Nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Altınoluk Mahallesi Anafartalar Caddesi No:23 İç Kapı No:B01 Edremit/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Edremit Aile Mahkemesinin 06.12.2023 Tarihli ve 2023/1400 Esas, 2023/1452 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda korunmaya ihtiyacı olan küçüğün annesi ile birlikte Namık Kemal Mahallesi 149. Sokak No:6 İç Kapı No:1 Salihli/Manisa adresinde yaşadığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesi gereğince koruyucu ve destekleyici tedbirlerin uygulaması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

3. 4721 sayılı Tük Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin Salihli/Manisa olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Salihli 2. Aile Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Salihli 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Esas No: 2008/15179
Karar No: 2009/5670
Karar Tarihi: 28.04.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/15179 E.  ,  2009/5670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, 2006 yılının aralık ayından bu yana ... ilinde Devlet Hastanesinin karşısında mesleğini icra ettiğini ve davalı kurum çalışanlarına ilaç verdiğini, daha önceden Isparta ilinde eczacılık yaptığı dönemde davalı idarenin sözleşme hükümlerine aykırı davrandığından bahisle aralarında 2007 yılında yapılan sözleşmeyi 2 yıl süre ile fesh ettiğini bildirdiğini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek feshin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı hakkında işlemi yapan birimin Sosyal Güvenlik Kurumu ... Şubesi olduğunu, yetkili mahkemenin de ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, genel yetki kuralı sözleşmenin tanzim ve ifa yeri İzmir mahkemeleri yetkili olduğundan yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak HUMK 9.maddesi gereği her dava açıldığı tarihteki davalının ikametgahı mahkemesinde açılmalıdır. Ancak HUMK 10. maddesince sözleşmeden doğan davalarda akdin ifa edileceği yer mahkemesinde açılacak davada yetkilidir. Davacının ... ilinde eczacılık faailyetini sürdürdüğü ve sözleşmenin icra edileceği yerinde ... ili olduğu dosya içerisindeki belge ve bilgilerden anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca HUMK 10 maddesine göre sözleşmenin icra edileceği ... Asliye hukuk mahkemesinde dava açılabilir. Dairemizin istikrarlı uygulaması da bu yöndedir. Mahkemece işin esasına girilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince davalının temyiz itirazının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/2155
Karar No: 2020/3140
Karar Tarihi: 22.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2155 E.  ,  2020/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasında, ilk derece mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmişse de; davalı-karşı davacı kadının fiili ayrılık sırasında kendisine ait eşyaları almasının evi boşaltma olarak değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle davalı-karşı davacı kadına bu vakıaya dayalı olarak kusur yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkek, davalı-karşı davacı kadına oranla daha ağır kusurludur. O halde, davacı-karşı davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde kusur belirlemesi yapılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere; tazminat isteyen davalı-karşı davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4) dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2020 (Pzt.)