erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/26052
Karar No: 2019/22960
Karar Tarihi: 11.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26052 E.  ,  2019/22960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacı işçinin fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle iş yerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda, davacının davalı sitede bahçe temizliği, bahçıvanlık, su ve elektrik tamir işleri ve bekçi olarak çalıştığı, çalışmış olduğu sitede kendisine tahsis edilmiş evde yaşadığı, davacının özel yaşamı ile iş yaşamının iç içe girdiği anlaşılmaktadır. Davacı fazla mesai yaptığını ileri sürmüş ise de, kış dönemi için yasal çalışma süresini aşan çalışmasının olduğu iddiasını yeterli ve inandırıcı delillerle ispatlayamamıştır. Yaptığı işin niteliği gözetildiğinde kış mevsiminde fazla mesai yapmasını gerektirir herhangi bir faaliyetinin bulunamayacağının kabulü gerekir.

Mahkemece, kış dönemi için davacının normal mesai saatlerinde çalıştığı kabul edilmeli ve fazla mesai ücreti hakkında yeniden hüküm tesis edilmelidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14765
Karar No: 2024/23759
Karar Tarihi: 09.10.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/14765 E.  ,  2024/23759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

A. Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesince, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün gerekçesiz olduğuna,

3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Sanığın, mesleğinin kendisine sağladığı kolaylıktan yararlanarak suçu işlememesi nedeniyle hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/8. maddesinin uygulanamayacağına,

İlişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Bölge Adliye Mahkemesinin, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesine atıfta bulunması sebebiyle kararının gerekçesiz olarak kabul edilemeyeceği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. Sanığın "anestezi teknisyeni" olduğuna ilişkin aşamalardaki beyanlar göz önüne alındığında, suç tarihininde sanığın mesleğinin araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 188/8. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma nedeni ile tutukluluk süresi ve tutuklama koşullarında değişiklik bulunmaması karşısında sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a. maddesi uyarınca Adana 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.10.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/4680
Karar No: 2018/7790
Karar Tarihi: 09.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4680 E.  ,  2018/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- 2005 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada; Sahte fatura kullanmak eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında; 2005 ve 2006 takvim yılında fatura kullanmak suçunun tek suç kabul edilip temel cezasının üst sınırının 3 yıl hapis olduğu gözetilmeden sanık hakkında temel cezanın 4 yıl olarak tayin edilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/1997
Karar No: 2013/2016
Karar Tarihi: 11.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1997 E.  ,  2013/2016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Asıl dava; ayrı yaşamda haklılık nedenine dayalı tedbir nafakası istemine, karşılık dava ise velayetin tevdi olmadığı takdirde kişişel ilişkinin kurulması istemine ilişkin olup, mahkemece verilen hüküm davalı (karşı davacı) vekili tarafından her iki davacıya yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 2. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 2. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/9979
Karar No: 2018/14425
Karar Tarihi: 13.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/9979 E.  ,  2018/14425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emanetin 2014/9979 sırasında kayıtlı bıçak hakkında zamanaşımı süresi içinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Bilirkişi raporunda belirtilen özelliklere göre kilit mekanizması bulunan bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk ve müdafinin suça sürüklenen çocuğun beraat etmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/10357
Karar No: 2012/44811
Karar Tarihi: 04.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10357 E.  ,  2012/44811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın abisi olan ... ile birlikte ... Anadolu Lisesinin giriş kapısının üzerindeki demir parmaklık ve tel örgüyü kırmak suretiyle içeri girdikleri ve okulun arka tarafında bulunan logar kapakları ve trafo inşaatına ait demirleri çalarak at arabasına yükleyerek olay yerinden kaçtıkları şeklindeki eylemlerin mala zarar verme ve hırsızlık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/4 maddesine göre ''fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında

birinci fıkra hükmü uygulanmaz.''hükmü karşısında;Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunda 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi ve suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu gözetilmeden 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4 maddesine aykırı olarak, hükmedilen adli para cezasının mala zarar verme suçunda hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Yasaya aykırı olduğundan, hükmün CMUK’nun 321 nci maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322 nci maddesi uyarınca, hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin parağrafın ve mala zarar verme suçuna ilişkin hüküm fıkrasının TCK.nun 52/4. maddesine ilişkin bölümdeki "...ayrıca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8743
Karar No: 2016/7342
Karar Tarihi: 07.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/8743 E.  ,  2016/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 152/1-c, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca takriren 6.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın bahçesinde bulunan incir ağacının yola sarkan kısımlarını kesmek suretiyle ağaca zarar verdiği; katılan beyanı, tanıkların anlatımı, kolluk tutanakları ve diğer delillerden anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında katılan ...'ın isminin yazılmadığı anlaşılmış ise de bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/06/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/17898
Karar No: 2017/25677
Karar Tarihi: 22.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/17898 E.  ,  2017/25677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki dava konusu ... Mahallesi 101 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile emsal olarak mukayeseye esas alınan taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2015 yılında Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri karşılaştırıldığında, emsalin rayiç değeri 367,69-TL dava konusu taşınmazın rayiç değeri 336,18-TL dir. Dava konusu taşınmazın vergi değeri daha düşük olmasına rağmen emsalden 2 kat daha değerli kabul edilmesi nedeniyle rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/15534
Karar No: 2014/12372
Karar Tarihi: 14.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/15534 E.  ,  2014/12372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Hazine adına kayıtlı meraya vaki tecavüzden dolayı suçtan zarar görme ihtimali bulunan ve duruşmadan da haberdar edilmeyen Maliye Hazinesine gerekçeli kararın tebliği ile temyiz edilmesi halinde, ek tebliğname düzenlenmesi için tevdii edilen dosyanın Hazine vekilinin temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; Hazine vekilinin 11.02.2012 günlü temyiz talebi ile ilgili ek tebliğname düzenlendikten sonra inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 14.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/10223
Karar No: 2015/7528
Karar Tarihi: 08.07.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/10223 E.  ,  2015/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2015

NUMARASI : 2014/193-2015/231

Dava, muris muvazaasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 14. madde gereğince Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı Kararına göre ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60. maddesinde 6644 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8123
Karar No: 2012/13861
Karar Tarihi: 04.12.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/8123 E.  ,  2012/13861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, Yukarıdere Köyü 114 ada 1 ve 113 da 13 parsel sayılı taşınmazların kadastro sırasında sit alanı olarak Hazine adına tesbit ve tescil edilmişse de, eski tapulu ve uzun yıllardır kendi zilyetliğinde olduğu iddiasına dayanarak, Hazine adına yapılan tespitin iptali ile kendi adına tesbit ve tescilini istemiştir. Mahkemece; davanın kabulüne, Çankırı İli, Ilgaz İlçesi, Yukarıdere Köyü, 114 ada 1 ve 113 ada 13 parsel sayılı taşınmazların kadastro tesbitinin iptali ile, taşınmazların muris ... oğlu ... mirasçılarına ait olmak üzere 20 pay kabul edilerek; 5 payın ... Kışla adına, 3 payın ... adına, 3 payın ... adına, 3 payın Şengül Kışla (Akkaya) adına, 3 payın 1977 doğumlu Aysun Kışla (Çelen) adına, 3 payın ... adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline, 114 ada 1 ve 113 ada 13 parsel sayılı taşınmazların 3. derece sit alanı olduğu hususunda beyanlar hanesine şerh düşülmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, kadastro çalışmaları 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasa hükümlerine göre 2007 yılında yapılmış ve 26/04/2007-28/05/2007 tarihlerinde ilân edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacılar yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04.12.2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/32867
Karar No: 2016/14656
Karar Tarihi: 06.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/32867 E.  ,  2016/14656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, denetim yapılarak diş hekimliğine ilişkin malzemelerin ele geçirildiği 19.02.2009 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve belgeli diş protez teknisyeni olan sanığın, 1219 sayılı Kanun'un 5728 sayılı Kanun ile değişik ek 7/2. maddesi delaletiyle 41. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde doğrudan aynı Kanun'un 41. maddesi uyarınca ceza tayini, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.