erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2015/27237
Karar No: 2018/2078
Karar Tarihi: 27.02.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/27237 E.  ,  2018/2078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-30.07.2003 gün ve 251184 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4949 sayılı İİK’da değişiklik yapılmasına dair Kanun'un 99. maddesi ile İİK'nın 352. maddesine eklenen fıkra uyarınca dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafii ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18855
Karar No: 2013/15634
Karar Tarihi: 26.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/18855 E.  ,  2013/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı belediyeye ait meşe tesislerinde 2001-2011 tarihleri arasında sözleşmeli ve kadrolu aşçıbaşı olarak çalıştığını, 04/11/2011 tarihinden itibaren belediyelerde ihtiyaç fazlası işçilerin istihdamının yeniden yasal mevzuat ile düzenlenmesi üzerine, Canik Belediyesi'nden ilişkisinin kesilerek Samsun Emniyet Müdürlüğü Polis evinde çalışmaya başladığını, davalı belediyeye ait işyerinde aşçıbaşı pozisyonunda çalıştığını ancak TİS'den ... iş riski ve sorumluluk tazminatlarının ödenmediğini belirterek, iş riski tazminatı, hafta tatili ücreti, ... ve resmi tatil ücreti, fazla çalışma ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, iş riski tazminatı, fazla mesai ile ulusal ...-genel tatil alacaklarının kabulüne, hafta tatili alacağının reddine karar varilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut, 15.02.2010-14.02.2012 tarihleri arasında yürürlükte bulunan Toplu İş Sözleşmesinin 34/H maddesinde iş riski tazminatı düzenlenmiş olup, söz konusu düzenlemede iş riski tazminatından yararlanacak çalışanlar ve ünvanları açıkça belirtilmiştir. Buna göre, "teknisyen, iş makinesi operatörü, baş usta, baş şoför, baş kontrol, tır şoförü 2,50 TL, şoför, usta, kontrol, konkasör işçileri 1,65 TL, kalfa, iş makinesi yağcısı, kontrol, onbaşı, asfalt işçisi 1.00 TL, kaloriferci, puantör, vasıflı işçi ve çıraklara 1.00 TL" iş riski tazminatı ödeneceği bildirilmiştir. Ancak "aşçıbaşı" iş riski tazminatından yararlanacaklar arasında sayılmamıştır. TİS'in ilgili maddesinde iş riski tazminatı düzenlenirken, özellikle asıl iş ve yardımcı iş kriteri dikkate alınarak, yapılan işin niteliğine göre tek tek sayılan ünvana göre bu haklar tanımlandığına ve yardımcı hizmetler sınıfında çalışanlar bu kapsama dahil edilmediğine göre, ünvanı açıkça belirtilmeyen ve bu şekilde dışlanan baş aşçı için iş riski tazminatına karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5432
Karar No: 2014/34003
Karar Tarihi: 25.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/5432 E.  ,  2014/34003 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/9145

MAHKEMESİ : Finike(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/11/2009

NUMARASI : 2007/489 (E) ve 2009/249 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın aşamalarda, oğlunun öğretmeni olan Muharrem'in çocuğunu dövdüğünü öğrenmesi üzerine, nedenini öğrenmek için okula gittiğinde öğretmenin “dövdüysem bile özür dilerim” şeklindeki beyanının tanık N.. K..'ın ve müşteki M.. K..'nun anlatımıyla da doğrulanması karşısında, olayın çıkış sebebi ile gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, sanık M.. A..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/4780
Karar No: 2012/1899
Karar Tarihi: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/4780 E.  ,  2012/1899 K.**

**"İçtihat Metni"**

15.08.2009 tarihli ... Gazetesinde "Yatak Başına 50 Euro Haraç" başlıklı manşet haberi ile 10. sayfada yer alan "Yatak Saydı Haraç Aldı" başlıklı yazılar sebebiyle ilgilisi ... vekilinin cevap ve düzeltme talebinin kabulüne dair Manavgat 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.09.2009 tarihli ve 2009/486 değişik iş sayılı kararına karşı vuku bulan itirazın reddine ilişkin Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.10.2009 tarihli ve 2009/181 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 24.03.2010 gün ve 18339 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2010 gün ve KYB. 2010-76509 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; 5187 sayılı Basın Kanununun 14. maddesi uyarınca kullanılan düzeltme ve cevap hakkının, kişilik haklarına saldırı ve gerçeğe aykırı yayın yapılmasına karşı düzenlenmiş bir hak olduğu, ancak bunun haber verme hakkının sınırlanmasına yol açacak yaygınlıkta kullanılamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasanın 28 ve 5187 sayılı Basın Yasasının 3.maddesinde ifadesini bulan basının haber verme hakkı gerçeklik, güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsurları ile sınırlıdır. Haber verme hakkı bu sınırlar içinde kaldığı sürece hukuka uygundur. Bu unsurlardan birini taşımayan haberin veya eleştirinin hukuka uygun olduğundan söz edilemez ve saldırıya uğrayan kişisel hak korunmaya değer bir üstünlük kazanır.

Kanun yararına bozma istemine konu yazının güncellik, kamu yararı, toplumsal ilgi unsurlarını içermekte olduğunda kuşku yoktur. Konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsuruna gelince; bu unsur haber gerçeği yansıtsa dahi kullanılacak dil ve ifadenin, yapılacak niteleme ve yorumun haberin verilişinin gerektirdiği ve zorunlu kıldığı biçim ve ölçüde bulunmasını öngörür. Öze ilişkin koşulların varlığı durumunda da biçimsel koşullara uyulması zorunluluğu vardır. Eleştirinin verilişinde gereksiz, yararlı olmayan beyan, niteleme ve değerlendirmelere gidilerek içerik ile uygun düşmeyen tahrik edici, yalın bir okuyucuda husumet ve kuşku yaratıcı dil ve ifade kullanılır, seçilen sözcükler aşağılayıcı, küçük düşürücü, incitici nitelikte olursa konu ile ifade arasındaki denge bozulur, haber veya eleştiri hukuka aykırı duruma gelir.

Belirtilen hususlar göz önüne alındığında ve bütünü değerlendirildiğinde anılan yazının konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık unsurunu taşımadığı ve dolayısıyla yazının başlığında belediye başkanı olan ...'ın haraç aldığından bahsedilmesi suretiyle kişilik haklarının ihlal edildiği anlaşılmakla yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/18161
Karar No: 2024/3194
Karar Tarihi: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/18161 E.  ,  2024/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/945 E., 2016/1008 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın atılı suçtan mahkûmiyeti gerekirken beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

... isimli şahsın, sanığın ikametinin çatısında kaçak orman emvali sarf ettiği ihbarı üzerine Cumhuriyet savcısının arama kararı ile sanığın ikametinin çatısında yapılan incelemede çatıda kullanılan emvallerin tahmini 15-20 yıl önce biçildiği tespit edilerek sanık hakkında suç tutanağı düzenlenmiştir.

Sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık savunmalarında, ihbar eden ... ile aralarında husumet olduğunu, evini yaklaşık 30 yıl önce, çatısını da 20 yıl önce yaptığını, kullandığı malzemeleri tapulu arazisinden temin ettiğini beyan etmiştir.

Sanık ve ihbarda bulunan ... arasındaki soruşturma dosyalarına ilişkin karar örnekleri dosyada mevcuttur.

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Davanın dayağını oluşturan ve 6831 sayılı Kanun'un 82 nci maddesi uyarınca aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağına göre sanığın ikametinin çatısında sarf edilen emvalin tahmini 15-20 yıllık olduğunun tespit edilmesi, sanığın savunmalarında evin çatısını 20 yıl önce arazisinden temin ettiği emvali kullanarak yaptığını savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanık hakkında kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/6138
Karar No: 2018/243
Karar Tarihi: 15.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6138 E.  ,  2018/243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/04/2015 tarih ve2014/2491-2015/1382 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 2007/04464 tescil sayılı ambalaj kutusu ve ambalaj kutusu iç separatör kapağı tasarımına dair endüstriyel tasarım tescil belgesinin sahibi olduğunu, ancak davalı adına tescilli çoklu tasarımın yenilik ve ayırt edicilik kriterlerini taşımadığını, zira tasarım konusu gıda ambalajlanmasında kullanılan metal kutuların Türkiye'de 30 yıldan beri tasarlanmakta ve üretilmekte olduğunu ileri sürerek davalı adına tescilli 2007/04464 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili adına tescil edilmiş tasarımın kullanım alanı, tasarım şekli, üç ürünün kombinasyonu şeklinde düşünülmesi ve diğer yönleriyle 554 sayılı KHK'nın ilgili maddelerinde belirtilen yenilik ve ayırtedici özellik kriterlerini fazlasıyla barındırdığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; dava konusu davalı adına tescilli tasarımın yenilik ve ayırt edicilik niteliklerinin bulunmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile 2007/04464 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/22884
Karar No: 2014/3522
Karar Tarihi: 26.02.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/22884 E.  ,  2014/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/32386

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2009

NUMARASI : 2008/1512 (E) ve 2009/1116 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Dosyada mevcut tebliğ mazbatasından, 12.01.2007 günü sanığın işyeri adresinde bizzat kendisine, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Vergi Denetmenleri Büro Başkanlığının VDENY-2006-VI-290/1 numaralı yazısının tebliğ edildiğinin anlaşıldığı, sanığın da savunmasında defter ve belgelerinin tebligatla kendisinden istendiğini ve bunun üzerine belgelerini vergi denetmenine teslim ettiğini ancak eksik belgelerin bulunduğunun söylenmesi üzerine yaptığı araştırmada eksik olduğu belirtilen belgeleri bulamadığını beyan ettiği, kayıp iddiasına nazaran 213 sayılı Kanunun 139/2. madde ve fıkrasındaki incelemenin dairede yapılmasına imkan veren istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceğinden sanığa tebligat yapılma zorunluluğu bulunmadığı, aynı Kanun'un 13. maddesinde gösterilen mücbir sebeplere veya kastı kaldıran diğer nedenlere dayanmadan defter ve belgelerini ibraz etmediği anlaşılan sanığa yüklenen suçun tüm unsurları itibariyle oluşup sübuta erdiği ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/2688
Karar No: 2017/4975
Karar Tarihi: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/2688 E.  ,  2017/4975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin mahkeme tarafından yaptırılan zabıta araştırmasında adresten taşındığı bildirilmişse de; başka bir adreste de faaliyetine devam edip etmediğinin belirlenmesi için kayıtlı olduğu Vergi Dairesi Müdürlüğü'nden şikayet tarihi itibariyle en son verilen beyanname örnekleri getirtilip sonucuna göre hukuki durumunun takdir edilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3370
Karar No: 2012/17509
Karar Tarihi: 16.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/3370 E.  ,  2012/17509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 20.000,00 TL manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16/10/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı 12.07.2006 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü kaybettiğinden bahisle manevi zararının giderilmesini istemiştir.

Mahkemece ... Hastanesine ait 16.09.2006 tarihli kurul raporu ve eki belgelere dayanarak manevi tazminat isteminin kabulüne karar verilmişse de eksik araştırma ile sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.

Dava, nitelikçe iş kazasından kaynaklanan manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Bu nedenle bu tür uyuşmazlıklarda, öncelikle zararlandırıcı sigorta olayının iş kazası niteliğinde olup olmadığı, sigortalının meslekte kazanma güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer yermeksizin araştırılıp saptanması gerektiği söz götürmez. Oysa mahkemece, açıklanan doğrultuda inceleme ve araştırma yapılmadığı ortadadır.

Yapılacak iş, davanın niteliği göz önünde tutularak davacıya olayın iş kazası olup olmadığının, iş kazası sonucu sayılması halinde, meslekte kazanma güç kayıp oranının saptanması ... Kurumuna başvuruda bulunması giderek kurum ve işveren aleyhine dava açması için önel verilmek ve verilen önelin sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, prosedüre uygun biçimde olayın iş kazası sonucu meydana geldiği ve meslekte kazanma güç kayıp oranı belirlenmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 900.00 TL duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 16/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/18656
Karar No: 2015/2236
Karar Tarihi: 17.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/18656 E.  ,  2015/2236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2014

NUMARASI : 2012/741-2014/202

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; 3728 parsel sayılı taşınmazının 3.400 m2 yüzölçümlü kesimini davalının haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın kullandığını ileri sürerek 2007 ila 2011 dönem aralığı için toplam 9.690 TL ecrimisil isteğinde bulunmuştur.

Davalı; çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinde ev ve zeytin ağaçlarının mirasbırakanı..........'a ait olduğu yönünde şerh bulunduğunu, anılan şerhe istinaden taşınmazdaki zeytin ağaçlarının bakımını yapıp meyvelerini topladığını, haksız işgalci olmadığını, ecrimisil istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının beyanlar hanesinde yazılı şerhin kapsamı dışında kalan yerlerede zeytin ağacı dikip taşınmazdan faydalandığı, ağaçlar davalı tarafından dikildiğinden kira geliri üzerinden ecrimisil istenebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ..............'nin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.