erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2010/12859
Karar No: 2013/2153
Karar Tarihi: 12.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/12859 E.  ,  2013/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 43/1, 62/1. maddeleri gereğince 2 Yıl 1 Ay Hapis Cezası ile cezalandırılması, 53/1-2. maddesinin uygulanması,

Sanıklar müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin hükmolunan cezanın türü ve süresine göre koşulları bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında 'dolandırıcılık' suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

CMK'nun 231/5 maddesi gereğince verilen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararının aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itiraza tabi olduğundan, sanık müdafiin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİ ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 264/2. maddesi uyarınca sanık müdafiinin başvurusunun itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında 'resmi belgede sahtecilik', sanık ... hakkında 'dolandırıcılık' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Özel Dünya Özel Eğitim kurumunun işletmecisi ve müdürü olan sanıkların kurum tarafından hizmet verilmediği halde fatura karşılığı genel bütçeden özürlülere devlet yardımı ödemesi almak amacıyla gerçeğe aykırı olarak 7 adet sahte fatura düzenledikleri iddiasından ibaret olayda; 14.02.2007 gün ve 26434 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 9/b maddesi gereğince 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uyarınca sanık ...'ın özel öğretim kurumunda kuruculuğun yanısıra yönetici sıfatının da bulunup bulunmadığı Milli Eğitim Müdürlüğünden sorularak sonucuna göre bu sanık ve kurum müdürü sanık ... hakkında soruşturma izni alınması ve izin koşulunun gerçekleşmesi halinde aynı Yasanın 9/son madde ve fıkrası da dikkate alınmak suretiyle eylemlerinin nitelendirilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5696
Karar No: 2014/8073
Karar Tarihi: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5696 E.  ,  2014/8073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Esas No: 2016/9714
Karar No: 2018/8588
Karar Tarihi: 24.09.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/9714 E.  ,  2018/8588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm :TCK’nın 85/1, 62, 50, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın olaydan bir gün önce işe başlayan ölen işçiye eğitim verdirilmesi konusunda bilgi sahibi olmadığına, ölen işçinin şirket çalışanı olmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK'nın 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 2. fıkrasının 3. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 760 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/31851
Karar No: 2016/16007
Karar Tarihi: 20.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/31851 E.  ,  2016/16007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bir kısım sanıklar müdafii avukat .... 21.05.2015 tarihli celse öncesinde mazeret dilekçesi sunarak duruşmanın ileri tarihe ertelenmesini talep ettiği ve belirtilen celsede müdafiinin mazeretinin kabulüne karar verildiği halde, müdafii yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı ve sanıklar ...., ..., .... ve ... müdafiileri ile sanıklar .... ve ... temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, bozma sebebine göre sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/20942
Karar No: 2014/10328
Karar Tarihi: 27.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20942 E.  ,  2014/10328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Eylemin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçunu oluşturduğu, bu suçtan zarar gören ... olup suçtan doğrudan zarar görmeyen gümrük idaresinin kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Müşteki TAPDK vekilinin temyizine gelince ;

1-Müşteki TAPDK vekili açılan davaya 12.03.2013 tarihli katılma dilekçesi verdiği halde, şikayetçinin katılma talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,

2-Kolluk tarafından düzenlenen, sanığında imzasının bulunduğu 24.10.2011 tarihli tutanakta sanığın boş karton kutu üzerinde sigara satarken görüldüğünün ve karton kutu üzerinde 10 paket sigara bulunduğunun yazılı olmasına göre, tutanak düzenleyicilerin tanık olarak beyanları alınmaksızın, sanığın sigaraları içmek için aldığı yönündeki savunmasına itibar edilerek, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki TAPDK vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. madde gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/9382
Karar No: 2023/17876
Karar Tarihi: 03.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9382 E.  ,  2023/17876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik hakaret suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz istekleri; sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanlar ile sanığın kızı A.N.A.'nın okul arkadaşı olup, olay tarihinde aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine mağdurlarla sanığın kızının birbirlerine karşılıklı olarak vurdukları, sanığın, kızının durumunu görmesi üzerine okula giderek katılanlara "Siz kimsiniz ki benim çocuğuma karışıyorsunuz, o...u çocukları, şerefsizler, edepsizler." diyerek hakaret ettiği, katılanlar ve tanıklar İ.A., M.İ.S. ve G.Y.'nin beyanları ile sabit kabul edilmiş, ancak sanığın eylemini, katılanların kızına karşı gerçekleştirdikleri yaralama suçuna tepki olarak işlediği gerekçesiyle, Yerel Mahkemece ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2006/512
Karar No: 2006/1813
Karar Tarihi: 28.03.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/512 E.  ,  2006/1813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahibi, davalılar tarafından imal ve montajı yapılan buhar kazanının yeterli basınç değerine ulaşmadığını ve randımanlı bir şekilde çalışmadığını ileri sürerek ... için ödenen bedel ile kazanın nakli ve montajı için ödenen bedelin tahsilini istemiştir.

Davalı ... Tesisat vekili süresinde verdiği cevap layihasında ... Mahkemelerinin yetkili olmadığını, kazanın diğer davalı tarafından Kayseri’de imal edildiğini ve davacıya teslim edildiğini, kendi ikametgahının ise Rize’de bulunduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuş, mahkemece davalının yetki itirazı kabul edilerek dava dilekçesinin yetki yönünden reddine ve dosyanın yetkili Rize Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ile davalı ... Tesisat arasında 27.05.2004 tarihinde düzenlendiği anlaşılan sözleşmede buhar kazanının vasıtaya yüklenmesinin fabrikaya ait olduğu, vasıtanın nakliye ücreti ve vasıtadan indirilmesi masrafının ise alıcı firmaya ait olacağı belirtilmiş, kazanın kim tarafından monte edileceğine dair bir hükme yer verilmemiştir. Daha sonra düzenlenen

ve her iki davalı ile birlikte davacının da imzasını taşıyan 25.07.2004 tarihli sözleşmede ise kazanın fabrikaya kurulacağı, herhangi bir olumsuzluk halinde bunun imalâtçı tarafından giderileceği belirtilmiştir. Bu sözleşmenin içeriğinden kazanın davacıya ait çay işleme fabrikasına monte edilmesi yükümlülüğünün de davalıya ait olduğu anlaşıldığından ve bu nedenle akdin ifa yeri ... olup HUMK.nun 10. maddesi uyarınca akdin icra, ifa edileceği yer mahkemeleri de yetkili olduğundan işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi yerine Rize Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle dava dilekçesinin yetki yönünden reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6487
Karar No: 2016/7014
Karar Tarihi: 07.12.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/6487 E.  ,  2016/7014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; olay tarihlerinde katılan ...'in kardeşi olan diğer katılan ... ile birlikte kuyumcu atölyesi işlettikleri, sanığın ise katılanların müşterisi olduğu, olay tarihinden önce sanığın katılanların iş yerine gelerek yurt dışında bulunan bir müşterisinin 10 kg kadar işlenmiş altın siparişi verdiğini, ödemenin peşin yapılacağını ve malı hazırlayıp hazırlayamayacağını sorduğu, katılanların 27/08/2010 tarihinde hazır edeceklerini söyleyerek anlaştıkları, olay günü yaklaşık 8 kg işlenmiş altın hazırlamaları üzerine katılanların atölyesine gelen sanığın, siparişlerin parasını Gayrettepe'de altınları satın almak isteyen kişinin ofisinde vereceğini söylediği, katılanların sanığa ofise birlikte gitme teklifinde bulundukları, bunun üzerine sanığın hissettirmeden masa üzerinde duran ve içinde işlenmiş altın bulunan çantayı alıp koşarak iş yerinden çıktığı ve bir ticari taksiye binerek kaçmaya çalıştığı, bunu fark eden katılanlardan ...'in sanığın peşinden koştuğu ve içerisinde altınların bulunduğu çantayı almak istediği, araca binip uzaklaşmak isteyen sanık ile katılan arasında boğuşma olduğu, bu sırasında aracın camının kırıldığı, katılan ...'in basit bir tıbbi müdahale ile iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda; yağma suçunun sanığın, içerisinde altınlar bulunan çanta elindeyken kaçmasına engel olmak isteyen katılanı yaralaması ile tamamlandığı gözetilmeden, TCK’nun 35/2. maddesiyle uygulama yapılarak yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle eksik ceza tayini,

2-) 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinde değişiklik yapıldığından yeniden takdiri lüzumu,

3-) TC. Anayasası'nın 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı, katılan ... vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/28309
Karar No: 2012/10734
Karar Tarihi: 03.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/28309 E.  ,  2012/10734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 03.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5867
Karar No: 2009/6693
Karar Tarihi: 10.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5867 E.  ,  2009/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanan gecikme tazminatı ve daire bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen ilk kararın Dairemizce bozulmasından sonra bozmaya uyularak alınan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece 01.01.2004 tarihi ile 21.02.2006 tarihleri arasında geçen süre için gecikme tazminatına hükmedilmiş olup, davalının yaptığı masraflar karşılığında arsa sahiplerinin gecikme tazminatı istemeyeceklerine dair anlaşma yapıldığı yolundaki savunmasına; buna ilişkin belgede davacının imzasının bulunmaması karşısında itibar edilmemiştir. Ancak inşaatta toplam 85 bağımsız bölüm yapılacak iken fiilen 90 bağımsız bölüm yapıldığı ve fazladan yapılan bölümlerden davacının da istifade ettiği anlaşıldığından fazladan yapılan bu imalâtın, inşaatın süresini ne kadar geciktirdiği gerektiğinde bilirkişiden alınacak ek raporla saptanıp, bu süre için istenen gecikme tazminatı alacağının reddine karar verilmelidir. Bu husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanlış değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 10.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.