erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/2816
Karar No: 2013/4522
Karar Tarihi: 16.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/2816 E.  ,  2013/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından (2 kez) sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Bolu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2011 gün ve 2011/115 Esas, 2011/187 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurelerin kolluk ve Cumhuriyet Savcılığı aşamasında müdafii ve sosyal hizmet uzmanı da olduğu halde sıcağı sıcağına alınan beyanları, bunu doğrulayan tanıklar...nin etkiden uzak anlatımları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın, olay tarihinde 10 yaşlarında olan mağdureler ...'yı salyangoz (sülük) toplamak için götürdüğü ormanda "Hanginizin göğüsleri ve cinsel organı daha büyük? bakacağım, ölçeceğim" dediği, elbiselerini çıkarmak istememeleri üzerine de "Döverim, sizi keser dereye atarım" şeklinde tehdit ettiği ve soyunmalarını sağladığı, göğüslerini eliyle okşayarak cinsel organlarını temin ettiği bir ağaç dalı ile ölçtüğü, öz kızı olan ...nun göğsünün, diğer mağdure ...'nın ise cinsel organının daha büyük olduğunu söylediği, sonraki günlerde de yine mağdure ...'ya "Geçen ölçtüğümde kutun 10 cm. idi, şimdi 15 cm. olmuştur." şeklinde sözler sarfetmesi, mağdurenin bu durumu da annesi tanık ...'ye söylemesi üzerine olayın ortaya çıkması şeklinde sübut bulan eylemlerin, TCK.nın 103/1.a,3 (öz kızı ...ya yönelik), 4. maddelerinde öngörülen çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu halde, mağdurelerin oluş ve dosya kapsamına uygun düşmeyen, bir şekilde sonradan yönlendirmeye dayalı beyanlarına ve sosyal hizmet uzmanının 30.09.2011 tarihli raporu yanlış yorumlanarak farklı anlam yüklenmek suretiyle yazılı şekilde atılı suçlardan sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10886
Karar No: 2017/2535
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10886 E.  ,  2017/2535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm sanık ve şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Şikayetçi vekilinin hükmü yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE karar verilmesi,

Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/32379
Karar No: 2017/4990
Karar Tarihi: 03.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/32379 E.  ,  2017/4990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıkların savunmalarında, taşınmazlarındaki kavak ağaçlarını kestirdiklerini ve sattıklarını beyan ettikleri Halit Demirci ile ... isimli kişilerin duruşmaya çağrılarak hangi araziden kime ait kavak ağaçlarını kestikleri ile kesilmesi gereken ağaçları kimin gösterdiği ile olaya ilişkin görgü ve bilgilerinin sorularak tanık sıfatıyla dinlenilmelerinden sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4116
Karar No: 2017/9794
Karar Tarihi: 05.12.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4116 E.  ,  2017/9794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 63, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin üst sınıra yakın ceza verildiğine, somut zararın mahkemece tespit edilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 05.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5707
Karar No: 2022/15921
Karar Tarihi: 11.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5707 E.  ,  2022/15921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

2010 takvim yılı için; resen terk tarihinin 30.05.2010 olduğu, en son verilen KDV ve muhtasar beyannamelerin bu tarihten önce verildiği, dosya içeriğine göre resen terk tarihinden sonra fatura düzenlendiğine dair bir tespitin yer almadığı anlaşılmakla, suç tarihinin 30.05.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’a yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” ile sanık ...’na yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, sanık ...’a yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçlarının ise 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 03.10.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağan ve olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz.İşl.Md. Y. ...
Esas No: 2020/5784
Karar No: 2022/3380
Karar Tarihi: 02.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5784 E.  ,  2022/3380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında müşteki adına imza atarak 5 adet sahte bono tanzim ettiği ve bunları ..... Plastik Ltd. Şti. şirketine ciro ederek kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmalarında suçlamaları kabul etmediğini, söz konusu bonoları aralarındaki ticari ilişki nedeniyle .... Yapı Ltd. Şti.nden aldığını beyan etmesi, ..... Yapı şirketinin yetkilisi .....’in tanık olarak alınan beyanında da söz konusu senetleri sanığın şirketine kendileri tarafından verildiğini, dava konusu bonoları müşteki ...’dan aldığını ifade etmesi, alınan bilirkişi raporunda ise bonolar üzerindeki borçlu imzaları ve yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olduğunun belirtilmesi karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından, öncelikle sanığın olay öncesine ve sonrasına ait mukayeseye esas imza, rakam ve yazı örnekleri muhtarlık, tapu ve nüfus idaresi ve ilçe seçim kurulu gibi yerlerden temin edilerek dava konusu bonolardaki imza, yazı ve rakamların sanığa ait olup olmadığı hususunda uzman bir kurum veya kuruluştan yeniden bilirkişi raporu aldırılması, tanık .....’in tekrar beyanına başvurularak müşteki ... ile ticari ilişkilerini kanıtlayacak herhangi bir bilgi ya da belgenin bulunup bulunmadığının sorulması, varsa dosyaya ibrazının sağlanması, söz konusu senetlerin sanığın ticari defterlerine işlenip işlenmediğinin ve eğer işlenmiş ise tanık....’in şirketinden alınıp işlendiğinde dair bir delil bulunup bulunmadığının araştırılması ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, aynı anda işlenen eylemlerde ise zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı dikkate alındığında; tüm dosya kapsamından sanığın suça konu belgeleri farklı tarihlerde düzenlendiğine ilişkin bir delilin bulunmaması nedeniyle suçun aynı anda işlendiğinin kabulü gerektiğinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin bir bütün olarak resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu, ancak belge sayısının TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel cezanın tayininde nazara alınması gerektiği gözetilmeden, zincirleme şekilde işlenmiş resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/709
Karar No: 2015/1639
Karar Tarihi: 20.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/709 E.  ,  2015/1639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık savunması, katılan beyanı ve bilirkişi raporuna göre; katılanın sahibi bulunduğu eczaneyi rahatsızlığı nedeniyle işletemediği ve işlerini yürütmesi için sanığı kalfa olarak işe aldığı, eczanenin sanık tarafından işletildiği dönemde alınan 5 kutu kanser tedavisinde kullanılan ilacın, stokta bulunmadığı ve resmen satışının da yapılmamış olduğu, ilaçların bedeli olan 20.243 TL'nin katılanın iş yerinden ödendiği anlaşıldığından, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 600 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "600 GÜN'', ''750 GÜN'', ''600 GÜN'' ve ''600 GÜN'' ve ''12000'' terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "6 GÜN", ''5 GÜN'', ''5 GÜN'' ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/29435
Karar No: 2024/6438
Karar Tarihi: 24.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/29435 E.  ,  2024/6438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen kararın, sanığın 11.02.2014 tarihindeki sorgusunda bildirdiği bilinen en son adresi yerine doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca 01.08.2014 tarihinde yapılan tebliğ işlemi usûle aykırı olsa da dosya içerisindeki evraklardan, Mahkemenin 2013/526 E., 2014/515 K. sayılı erteli hapis cezasının aynen infazına ilişkin 15.11.2019 tarihli ek kararının 19.11.2019 tarihinde sanığa tebliğ edildiği, anılan ek kararda inceleme konusu olan 16.07.2014 tarihli karardan bahsedildiği; sanığın buna rağmen hükümleri temyiz etmediği, 03.11.2020 tarihli dilekçesi ile sanığın 7188 Sayılı Kanun'un basit yargılama usulüne ilişkin ilgili maddelerinden yararlanmayı talep ettiği, sanığın bu isteminin Mahkemenin 19.11.2020 tarihli ek kararıyla reddine karar verildiği (bu ek kararın da sanığa tebliğ edildiği), daha sonrasında sanığın 07.12.2022 tarihli dilekçesi ile Mahkemenin 16.07.2014 tarihli hükümlerine yönelik eski hâle getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, eski hâle getirme isteği hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen; ancak 19.11.2019 tarihinde (15.11.2019 tarihli ek kararın tebliği ile) öğrendiği hükümleri 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 07.12.2022 tarihli dilekçesi ile temyiz eden sanığın yerinde görülmeyen eski hâle getirme ve süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE, 24.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5600
Karar No: 2017/2531
Karar Tarihi: 22.03.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5600 E.  ,  2017/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Ticaret sicilinde kayıtlı olan borçlu sanığın savunması, vergi dairesi yazısı, beyanname içerikleri ve zabıta araştırmasına göre borçlu şirketin ticareti fiilen terk etmesine rağmen, ticaret siciline usulünce süresinde beyanda bulunmadığının anlaşılması karşısında, unsurları oluşan suçtan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırılık bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/777
Karar No: 2021/3494
Karar Tarihi: 07.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/777 E.  ,  2021/3494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında; sanığın kullandığı faturaların sahte olduğunu bilmediğini savunması karşısında maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1- Faturaları düzenleyen mükellef hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak varsa getirtilmesi,

2- Aynı mükellef hakkında ilgili takvim yılında "sahte fatura düzenleme" suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyasının getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükmü kurulması,

3- Kabule göre de; Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihi, sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olacağından, kullanılan son fatura 15.12.2008 tarihli olup, faturaların kurumlar vergisinde kullanılması nedeniyle 26.04.2009 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında “2008” şeklinde gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15021
Karar No: 2018/11192
Karar Tarihi: 11.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/15021 E.  ,  2018/11192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiisinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 116/4,119/1-c maddesinde düzenlenen iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturduğu nazara alınarak dava zamanaşımının geçmediğinin belirlenmesi suretiyle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birlikte işlediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/22022
Karar No: 2011/7888
Karar Tarihi: 07.06.2011

**3. Ceza Dairesi         2008/22022 E.  ,  2011/7888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükme esas alınan ... ... Devlet Hastanesinin 29.5.2007 tarihli raporunda yazılı yaralamanın niteliğine ve sonuçta bildirilen mütalaya göre, katılana ait tüm geçici ve kati doktor raporları hastane tedavi belgeleriyle birlikte en yakın Adli Tıp Kurumuna gönderilip usulüne uygun kati rapor alınmadan yetersiz doktor raporuyla hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, 7.6.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.