erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2011/9222
Karar No: 2011/13801
Karar Tarihi: 05.12.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/9222 E.  ,  2011/13801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsili ve temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının 3900 TL olan kira bedelini 3120 TL olarak yatırması nedeniyle eksik ödenen 2009 yılı 9-10-11-12-2010 yılı 1-2-3-4-5 aylar kira parasını eksik ödeyen davalı aleyhine icra takibi başlattığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini bildirerek itirazın iptali ve temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı 15/08/2009 tarihinde davacı ile kiranın 3.120 TL olması hususunda anlaştıklarını,davacının önce rıza gösterdiğini, 9 ay sonra itiraz ettiğini ve takip başlattığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı tarafın aylık kira bedelinin %20 indirimli olarak ödeneceğine ilişkin davacıya yemin teklifi olduğundan ve davalının dilekçesinde "sair deliller" diyerek yemin deliline de dayanmış olduğundan davalı tarafından davacıya aylık kiranın %20 indirimle 3.120 TL olarak ödenmesini kabul edip etmediğine yönelik yemini yaptırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davalının yemin teklifi gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/5947
Karar No: 2009/8776
Karar Tarihi: 09.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5947 E.  ,  2009/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.03.2007 gününde verilen dilekçe ile hak sahipliğinin tespiti ve muarazanın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, Çankaya İlçesi Yukarı Dikmen Mahallesi 3. Caddede 231 numaralı gecekonduyu 10.02.1993 tarihinde dava dışı ...’den satın aldığını, bu kişinin 05.12.1986 tarihinde tahsis için davalılardan Çankaya Belediyesine başvurduğunu, aynı sözleşmeye dayanarak da diğer davalı ... Başkanlığıyla Dikmen Vadesi Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında sözleşme yaptığını, bu sözleşmeye göre yapılacak binalardan bir daire verilmesinin kararlaştırıldığını ancak sözleşme hükümlerinin yerine getirilmediğini ileri sürerek 26.07.2006 tarihli sözleşmeyle hak sahibi olduğunun tespitine davalıların oluşturduğu muarazanın giderilmesine, diğer dava haklarının saklı tutulmasına 26.07.2006 tarihli sözleşmeye yürürlülük kazandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı davacı ile davalılardan Ankara Büyükşehir Belediyesi arasında yapılan “Tapu Tahsis Belgeli Tesis Sözleşmesi”dir. Bu sözleşme Ankara Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 17.02.2006 tarihli Dikmen Vadisi 4 ve 5. Etap Kentsel Dönüşüm Projesine dahil tapu tahsisi olan gecekondu sahibine konut verilmesi kararına dayanılarak yapılmıştır. Temeldeki işlem kuşkusuz idari bir işlemdir.

Davalı ... Belediyesi temeli idari işleme dayanan bu sözleşmenin davacıya verilmiş tapu tahsis belgesi olmadığı saptanarak iptal edildiğini ileri sürdüğünden gerçekten 27.06.2006 tarihli sözleşme iptal edilmiş ve davacı idarenin iptal işleminin iptaline dair idari yargı yerinde dava açılmamışsa davadaki istem dayanıksız kalır.

Mahkemece bu husus üzerinde durularak istem sonucu hakkında bir hükme varılması yerine dava yazılı olduğu şekilde kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/7433
Karar No: 2021/5002
Karar Tarihi: 09.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/7433 E.  ,  2021/5002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

I- Sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip usulüne uygun olarak 10/07/2013 tarihinde tebliğ olunan hükmün, sanık tarafından yasal süresi geçtikten sonra 22/07/2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2007, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2008 ve 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin, iş yerinin 28/02/2009 tarihinde terkin edilmiş olması ve en son 2009 Şubat ayında KDV beyannamesi verilmiş olması karşısında 28/02/2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK’nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

III- Sanık ... hakkında defter ve belgeleri gizleme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, sonucu itibarıyla doğru olan hükmün ONANMASINA,

09/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/23025
Karar No: 2017/3882
Karar Tarihi: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23025 E.  ,  2017/3882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

1-Borcu karşılayacak başka mal varlığı, hak ve alacaklarının bulunmadığı araştırılmadan eksik inceleme sonucu hüküm tesisi,

2-Suça konu tasarrufun iptaline ilişkin Aydın 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/44 esas 2012/633 karar sayılı dosyasının sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozmanın CMUK 325. Maddesi gereğince, suçu birlikte işleyen ve hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a teşmiline, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/1194
Karar No: 2012/2048
Karar Tarihi: 15.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/1194 E.  ,  2012/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.03.2011 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin meni istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılara ait 521 parsel sayılı taşınmazların sınırına dikilen ağaçların kendisine ait 522 parsel sayılı taşınmazına zarar vereceğini ileri sürerek ağaçların sökülmek suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, “Davalı 521 sayılı parselin davacının sınırına ziraat bilirkişi raporunda belirtilen, olması gereken payı bırakmaksızın diktiği ağaçların kesilmek sureti ile müdahalelerinin men-i ne” karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir. Medeni Kanunun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi

bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda, ziraat bilirkişi davalıya ait ağaçların gölgesinin ve saçaklarının ileride zarar vereceğini iddia etmiştir. Somut zarar henüz gerçekleşmeden, muhtemel zarar nedeniyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenemez. Olayda davalılar tarafından dikilen ağaçlar nedeniyle gerçekleşmiş bir somut zararın bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda belirtilen hususlar gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 15.02.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2006/3918
Karar No: 2006/6703
Karar Tarihi: 17.07.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/3918 E.  ,  2006/6703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı Hazine ile davacılardan ... mirasçılarından... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle: Davacı tarafın dayandığı tapu kaydının miktarının 91934, 296 nolu parselin yüzölçümünün ise 34150 metrekare olduğu dikkate alınarak 296 nolu parselin doğu sınırından başlamak üzere tapu miktarından geri kalan 57180 metrekarelik bölümün ve ondan sonra 100 dönüm miktarındaki bir yerin tescili gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra dava konusu parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 57184 metrekarelik ve (C) ile işaretli 100.000 metrekarelik kısımların ...ve arkadaşları adına, (D) harfi ile işaretli 196566 metrekarelik kısmın hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ile davacılardan ... mirasçılarından ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, davacı ... mirasçılarından ...'nin aynı tapu kaydına (K.evvel 1324 tarih 1 nolu) dayanmış olmasına, hükmüne uyulan bozma ilamında tapu kaydının kapsamının yüzölçümü ile geçerli olduğuna değinilmesine ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar

Yasasının 13/J maddesi uyarınca Hazineden harç alınmamasına, aşağıda dökümü yazılı 10.20YTL kalan onama harcın temyiz edenden davacıdan alınmasına 17.7.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/21396
Karar No: 2017/3883
Karar Tarihi: 26.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/21396 E.  ,  2017/3883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığın yurt dışında bulunması nedeniyle yokluğunda verilen gerekçeli hükmün Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğinin geçersiz olduğu düşünülerek sanık müdafinin 19.12.2013 tarihli temyiz talebinin süresinde kabul edilerek yapılan incelemede,

1-Suça konu fiille ilgili olarak, Karaman 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/270 esas sayılı dosyasında devam eden dava sonucunun kesinleşmesi beklenilmeden mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50. maddedeki seçenek yaptırımlara çevrilip çevrilmeyeceği tartışılmadan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması

gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10769
Karar No: 2014/11350
Karar Tarihi: 05.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10769 E.  ,  2014/11350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, bir sebebe dayan- mayan; sanık ...'nin ise, lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üze- rindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibarelerinin yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 05.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20769
Karar No: 2017/6597
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20769 E.  ,  2017/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/5143
Karar No: 2019/77
Karar Tarihi: 14.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5143 E.  ,  2019/77 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ....

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Sanık hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve bu adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a maddesi ile 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/5817
Karar No: 2016/5547
Karar Tarihi: 30.05.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/5817 E.  ,  2016/5547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

2012/340 Esas, 2012/420 Karar (Ek karar)

SUÇ : İkna suretiyle irtikap

HÜKÜM : Beraat, uyarlama yapılmasına yer olmadığına dair karar

Mahalli mahkemece verilen hükümler ve ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması, hükmün ve kararın 05/03/2014 havale tarihli dilekçe ile vekili tarafından temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümde CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmiş ise de, anılan noksanlık sonuca etkili görülmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri ve ek karar usul ve yasaya uygun olduğundan katılan Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ve ek kararın ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.