erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2013/28332
Karar No: 2014/13285
Karar Tarihi: 13.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28332 E.  ,  2014/13285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nizip 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/1044-2013/618

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.05.2014 günü temyiz eden davalı idare vekili Av. B.. Ö..'ın yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden, tapulama çalışmaları sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz üzerinde yer alan ve davacı tarafından yetiştirildiği Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kesinleşen 2008/120-2011/123 sayılı kararı ile tespit edilen ağaçların, Karkamış Barajının göl suları altında kalması nedeniyle, ağaç bedelinin tahsili için işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Hükme esas alınan 21.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporu karar vermeye elverişli değildir. Şöyle ki;

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, davaya konu teşkil eden 4-5 yaşındaki 250 adet erik ve 500 adet kayısı ağacının kapama karışık meyve bahçesi teşkil ettiği kabul edilerek ağaç bedelleri tespit edilmiş ise de 4-5 yaşındaki erik ve kayısı ağaçlarının yaşları itibariyle verim durumu ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları ile üretim masrafları İlçe Tarım Müdürlüğü’nden ve ilgili resmi kuruluşlardan sorulup bu verilere göre ikinci bilirkişi kurulu raporundaki dikim aralığı esas alınıp söz konusu ağaçların sayısına göre kısmen kapama erik kısmen de kapama kayısı bahçesi olarak kabul edilmesi suretiyle bulunacak değerinden, taşınmazın sulu tarım arazisi olarak munavebe ürünlerinden bağday, pamuk ve mısıra göre bu ürünlerin verim durumları dava tarihi itibariyle hasat dönemindeki toptan kg satış fiyatları ve üretim masrafları getirtilerek bulunacak zemin değeri indirilerek ağaç bedellerinin tespiti için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak, bilirkişi raporu alınıp sonunca göre karar verilmesi, gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 13.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/24024
Karar No: 2022/4993
Karar Tarihi: 16.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/24024 E.  ,  2022/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından verilen karara karşı davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetinin 21.06.2021 tarih ve 2021/İHK-19289 sayılı itirazın reddine dair verilen kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

6100 sayılı HMK'nun 314. maddesi "Sulh, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2)(Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve İlk Derece Mahkemesi veya Bölge Adliye Mahkemesince sulh doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/30 md.) Sulh, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı sulh hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Davacı vekili Av.... tarafından sunulan 05.01.2022 tarihli dilekçesi ile tarafların sulh olduklarını bildirdiğinden, taraflar arasındaki sulh ve ibra belgeleri de getirtilerek ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'ne) işlemsiz olarak iade edilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının gösterilen şekilde işlem yapılmak üzere yerel mahkemesine İŞLEMSİZ İADESİNE, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/6572
Karar No: 2014/27141
Karar Tarihi: 18.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/6572 E.  ,  2014/27141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 15. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2010/690-2012/898

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işverenlikte 15.03.1983 tarihinde laboratuar teknisyeni olarak çalışmaya başladığını, 13.07.2010 tarihinde iş sözleşmesini emeklilik nedeniyle fesh ettiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı tutmak kaydıyla, 3000,00 TL kıdem tazminatı, 1000,00 TL UBGT ücreti, 4000,00 TL yıllık izin ücreti, 250,00 TL hafta tatili ücreti, 5000,00 TL fazla mesai ücreti, 1000,00 TL Haziran 2010 ücreti, 400,00 TL Temmuz/2010 yılından on günlük ücret alacaklarının fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde; alacakların zaman aşımına uğradığını, kıdem tazminatı miktarının fahiş olduğunu, senelik izinlerini kullandığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekili henüz bilirkişi raporu alınmadan davanın başında 29.07.2010 tarihinde harcını yatırarak yıllık izin alacağını 5000 TL arttırmak suretiyle yıllık izin ücreti ve diğer alacaklar yönünden davasını ıslah etmiştir.Mahkemece davacının ıslah dilekçesi dikkate alınmadan dava dilekçesindeki miktar kadar izin ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/5276
Karar No: 2018/610
Karar Tarihi: 23.01.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5276 E.  ,  2018/610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetin dayanağını oluşturan icra takip dosyasında, borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/26566
Karar No: 2015/9222
Karar Tarihi: 27.04.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/26566 E.  ,  2015/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2014

NUMARASI : 2014/52-2014/402

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Taşınmazın tapu kaydı üzerinde bulunan irtifak şerhinin, taşınmazın değerine olan olumsuz etki ve oran, araştırılıp belirlenen bedelden düşülmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Taşınmazın tapu kaydı üzerinde bulunan ipotek şerhi hükmedilen bedele yansıtılması gerekirken ödemeyi geciktirecek surette yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/8786
Karar No: 2012/9771
Karar Tarihi: 21.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/8786 E.  ,  2012/9771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 11.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dosya incelendiğinde ailesi ile birlikte "... ... mah., 3959. sok., No:104, .../..." adresinde ikamet eden bekar hükümlünün, evlilik dışı ilişkiden doğan çocuğunun ihmali hareketi sonucu ölümüne neden olduğu gerekçesi ile hapis cezası ile cezalandırıldığı, ... 11.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin hükümlünün mernis adresine itibaren yetkisizlik kararı verdiği, ... cezaevinde bulunan hükümlünün cezaevi marifeti ile mahkemeye yukarıda yazılı adreste ikamet ettiğini bildirdiği, hükümlünün müddetname adresi ile ceza mahkemesi ilamında belirtilen adresinin de "... ... mah., 3959. Sok., No:104, .../..." olduğu, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce karşı yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmıştır.

Şu halde hükümlünün cezaevine girmeden önceki son adresinin ceza mahkemesi karar gerekçesi ve hükümlünün kendi beyanına göre uyuşmazlığın, ... 11.Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ... 11.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/4198
Karar No: 2022/5434
Karar Tarihi: 31.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/4198 E.  ,  2022/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece 16.04.2015 tarih 2014/258 Esas ve 2015/199 Karar sayılı karar ile sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası verildiği, sanığın yokluğunda verilen kararın, duruşmada bildirdiği en son adresine 04.05.2015 tarihinde tebliğ edildiği ve 12.05.2015 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, sanık tarafından 24.06.2015 tarihlinde gerekçeli kararın temyiz edildiği, mahkemece 25.06.2015 tarihli ek karar ile sanığın temyiz isteminin yasal süresinde olmadığından reddine karar verildiği, ek kararın sanık tarafından yasal süresinde temyizi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 12.04.2017 tarih 2015/37167 Esas ve 2017/4145 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın onanmasına karar verildiği, sanık tarafından bu karardan sonra 25.04.2019 tarihli dilekçesiyle, cezaevindeyken gerekçeli kararın gönderildiğinden bahisle süresinde kararı temyiz edemediğinden tekrar temyiz isteminde bulunulduğu, mahkemece UYAP sisteminden yapılan kontrolde sanığın 06.04.2015- 11.11.2015 tarihleri arasında Silivri 5 Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu bulunduğu bu nedenle cezaevinde bulunan sanık hakkında gıyabında mahkumiyet hükmü verilemeyeceği cihetle, 02.05.2019 tarihli ek kararı ile infazın durdurulmasına ve dosyanın Yargıtay'a gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla; mahkemenin davadan el çektikten ve karar kesinleştikten sonra vermiş olduğu 02.05.2019 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu ve kanun yararına bozma yoluna başvurulmasının mümkün olduğu görülmekle, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 31.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/5666
Karar No: 2010/5684
Karar Tarihi: 04.05.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/5666 E.  ,  2010/5684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 765 SK 503/1(üç defa), 522/1(üç defa), 71, 72, 40; 647 SK 5/5 m. uyarınca 16 ay hapis ve 868,34 YTL apc.

Sanığın eylemlerine uygulanması gereken 5237 sayılı TCK.nun 157 ve 53. maddelerine göre uygulanan 765 sayılı TCK.nun açıkça lehe olduğundan, karşılaştırma yapılmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık lehine bulunmakla bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında mağdur ’a yönelik eylemi yönünden 5335 sayılı yasanın 22. maddesi ile değişik 5083 sayılı "Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkında Kanun"un 2.maddesine eklenen 3.fıkrası gereğince adlî para cezalarının hesaplanmasında bir Yeni Türk Lirası'nın (1 YTL) altında kalan tutarların atılması gerektiği, mağdu’ya yönelik eylemi yönünden ise 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince aleyhe temyiz bulunmadan Yargıtay C. Başsavcılığınca 5320 sayılı Yasanın 8/2. maddesi uyarınca iade edilen önceki hükümde belirlenmiş cezadan daha fazla cezaya hükmolunamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla adli para cezası tayini,

2-Hükmolunan sonuç para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanacağına dair 5275 Sayılı Yasada bir hüküm bulunmadığı gözetilmeden anılan Yasanın 122. maddesiyle yürürlükten kaldırılan 647 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca hükmolunan para cezasının ödenmemesi halinde gecikme zammı uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında mağdur ’a yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 503/1, 522. maddelerinin uygulanması sonucunda hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte hükmolunan adli para cezasının 128,00 TL’ye mağdur ’ya yönelik eylemini nedeniyle anılan maddeler uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte hükmolunan sonuç adli para cezasının ise 370,00 TL’ye ve sonuç adli para cezasının içtimaen 858 TL.ye indirilmesine hükmolunan adli para cezasının süresinde ödenmemesi halinde 647 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca gecikme zammı uygulanmasına ilişkin (g) bendinin hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2007/5536
Karar No: 2008/6436
Karar Tarihi: 30.10.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5536 E.  ,  2008/6436 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 04.07.2002 tarihli sözleşmenin feshi ve kalan işlerin daha fazla fiyatla yapılması nedeniyle alacak ve maddî ve manevî tazminat istemlerinden kaynaklanmıştır.

Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı Belediye vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan sözleşmenin 31. maddesinde fesih halinde işin genel hükümlerine göre tasfiye edileceği kararlaştırıldığından akdi haklı nedenlerle feshettiği kesinleşen davacı iş sahibi Belediye BK’nın 106 ve 108. maddeleri uyarınca kalan işin daha fazla fiyatla yapılması nedeniyle uğradığı menfi zararı davalı yükleniciden isteyebilir. Zararın hesabında ise HGK’nun 17.01.1990 gün 1989/13-392 esas 1990/1 karar sayılı kararı uyarınca ihaleye davalıdan başka teklif veren varsa en yakın bu teklif ile ikinci ihalede ödenen bedel arasındaki fark esas alınmalıdır. Fesihten sonra ikinci ihale yapılmamış ise bu taktirde makul sürede ihaleye çıkılması halinde oluşacak mahalli rayiç değerlendirmede esas alınır. Dava konusu olayda ikinci ihaleye çıkılmamış ise de davacı iş sahibi kalan işi kendi imkânlarıyla tamamlattığından mahkemece bilirkişiden ek rapor alınarak tamamlama bedelinin mahalli rayiçlere göre ne olabileceği belirlenip bu bedel ile ilk ihalede en yakın ikinci teklif fiyatı baz alınarak hesaplama yapılmalıdır.

Mahkemece bu hususlar üzerinde durulmadan ve davacı iş sahibinin kalan işleri 305.062.294.763 TL.’ye yaptırdığına dair bir beyanı olmadığı halde mahkemece değerlendirmede hataya düşülerek böyle bir kabul varmışçasına davanın sonuçlandırılması doğru olmadığından kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın temyiz eden davacının ve birleşen davanın davalısı ... Başkanlığı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ... Belediye Başkanlığı’na geri verilmesine, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/6827
Karar No: 2016/1174
Karar Tarihi: 10.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6827 E.  ,  2016/1174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın,...'nin müdürlüğünü yaptığı katılan şirkette sekreterlik yaptığı, şirketin faaliyetlerine son vermesinin akabinde 09/03/2011 tarihinde işten çıkartıldığı, buna rağmen katılan şirketin müşterisi olan yabancı şirket ile irtibat kurup katılanın alım satım nedeniyle alacağı olan 5.990 Avro ve 1.000 Avro tutarındaki iki havaleyi 15/03/2011 tarihinde eşi olan sanık ...'ın hesabına yatırılmasını sağladığı, yine katılan şirket müşterilerinden ...isimli müşterinin gönderdiği 464 Avro ve 460 Avro tutarındaki ödemeler ile... isimli müşterilerin havalelerini kendi adına tahsilini yaptığı, almış olduğu bu paraları katılan şirkete ödemesi gerekirken, teknisyen olarak çalışan benzer şekilde işlerine son verilen diğer sanıklar ... ve ... ile paylaştığı, sanıkların birlikte hareket edip katılan şirket alacaklarını şirkete iade etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullandıkları iddia olunan somut olayda;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, sanıkların, ...'ın işlediği suça iştirak ettiğine ve suç kastı bulunduğuna ilişkin olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeterli olmamasına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle yazılı değişik gerekçe ile usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç vasfının tayini açısından, katılan şirket alacağının sanık ... hesabına yatırılması gerektiği bilgisini EUROPE-CREAM firması yetkilisine kimin, hangi tarihte verdiğinin araştırılması, sanık ... ve şirkette çalışan diğer sanıklar...in maaşlarının asgari ücret olmadığı ve şirketten ücret alacakları olduğu yönündeki savunmalarının, sanık ... tarafından dosyaya sunulan ve katılan şirket Müdürü ...'ın da imzasını taşıyan...'nın maaşının 2.500 TL olduğu yönündeki 23.09.2010 tarihli belge ile birlikte değerlendirilerek, şirket çalışanı sanıkların ücret alacaklarının bulunup-bulunmadığı tespit ettirilerek, çalışanlara ait ücretler dışında sanık ...'nın uhdesinde fazla tahsilat kalması durumunda sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı da gözetilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.