erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5429
Karar No: 2016/8833
Karar Tarihi: 11.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5429 E.  ,  2016/8833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Red talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı vekili tarafından sunulan 20.05.2015 tarihli dilekçe ile özetle; [...21.04.2015 tarihli celsede UYAP üzerinden gönderilen bilirkişi raporuna itiraz dilekçesi gönderildiği, bu itirazlarla ek rapor aldırılması talep edildiği, hâkimin bu talep hakkında karar vermeden; "Son kez davacı vekilin mazeretinin kabulüne ve tahkikatın bittiği bildirilmek sureti ile sözlü yargılama ve hüküm duruşmasının yapılmasına bu hususun davacı vekiline ihtarına" şeklinde ara karar kurulduğu, oysa davacı vekilin önceki 11. celsede mahkeme hâkimliğinden kaynaklanan mazeret dışında tüm duruşmalarda hazır olduğunu, mahkemenin bu tavrının HMK'nın 36. maddesinin (a) ve (b) fıkrası gereğince hakimin reddi sebebi olduğu...] gerekçesi ile reddi hâkim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen Hâkim tarafından, istemin reddinin gerektiği yönünde görüş belirtilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından ret isteminin reddine, ret isteminde bulunan davacı vekilinin 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 03/12/2015 tarih ve 2015//11422 E. - 2015/12076 K. sayılı kararı ile;davacının işin esasına yönelik temyiz itirazlarının reddine, davacı vekilin para cezasına yönelik temyiz itirazları bakımından ise;davacı vekili, duruşmayı müvekkili nam ve hesabına takip ettiğine ve reddi hâkim talebini de müvekkil namına yaptığına göre, davacı asil yerine vekilin para cezası ile yükümlü tutulmasının usûl ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek hükmün bu kısmının bozulmasına karar verilmiştir.

Dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hakim talebinin reddine, reddi hakim talebinde bulunan davacının 1000,00.-TL disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 11/10/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/8587
Karar No: 2018/9446
Karar Tarihi: 26.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/8587 E.  ,  2018/9446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğine göre temyiz isteminin, sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen en son fatura tarihi olacağı ve sanığın 2008 takvim yılına ilişkin olarak Aralık döneminde sahte fatura düzenlediğinin dosya kapsamından anlaşılması karşısında; yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde “onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası“ öngörüldüğü, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde temel cezanın “üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası“ olarak düzenlendiği gözetilmeksizin, sanık hakkında uygulanan temel cezaların 18 ay hapis cezası olarak takdir edilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2-Aynı takvim yılı içerisinde birden fazla sahte fatura düzenleme eyleminin zincirleme suç oluşturduğunun ve her iki takvim yılı yönünden de sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2017/6835
Karar No: 2018/801
Karar Tarihi: 06.02.2018

**12. Hukuk Dairesi         2017/6835 E.  ,  2018/801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 03/07/2017 tarih, 2016/17720 E. - 2017/9975 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından tarihinde genel haciz yolu ile icra takibi yapıldığı, borçlu tarafından açılan menfi tespit davasında %115 teminat karşılığında takip dosyasına yatacak paranın alacaklıya ödenmemesi konusunda ihtiyati tedbir kararı verildiği, borçlu tarafından alacağın %115'i oranında 25.000,00 TL tutarlı teminat mektubunun 16.02.2015 tarihinde icra dosyasına sunulmasına rağmen hacizlerin devam ettiği, borç miktarını aşan hacizlerin kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Kural olarak, borçlu İİK’nun 72/3. madde koşullarında menfi tespit davası açması halinde alacağın %15’inden aşağı olmamak üzere teminat karşılığında mahkemeden ihtiyati tedbir yoluyla icra veznesindeki paranın alacaklıya ödenmemesi istenebilir. Borçlu, mahkemece tayin edilen teminattan ayrı olarak icra müdürlüğüne talep anına kadar icra dosyasında ferileri ile birlikte hesaplanan dosya borcunun tamamını karşılar ve her an paraya çevrilebilir muteber kesin banka teminat mektubu vermesi halinde alacaklı tarafından takibe devam edilemez.

Somut olayda borçlu tarafından mahkemece belirlenen teminat yatırıldıktan sonra, 25.02.2015 tarihinde borçlunun şikayete konu banka hesabına haciz konulduğu anlaşılmıştır. Dosya borcunun tamamı dosyaya teminat mektubu ile yatırıldığına göre mahkemece borçlunun banka hesabına konulan haczin de kaldırılması gerektiği anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece, yukarıda yer verilen sebeplerle borçlunun banka hesabı üzerine konulan haczin kaldırılmasına ve bankadan gelen para icra kasasına girmiş ise bunun da iadesine karar verilmesi gerekirken bu husustaki talebin reddine karar verilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken, dairemizce onanmasının maddi hataya müstenit olduğu anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 03.07.2017 tarih, 2016/17720 E., 2017/9975 K. sayılı sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/5077
Karar No: 2021/108
Karar Tarihi: 13.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/5077 E.  ,  2021/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından manevi tazminat miktarı yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kendi davasının reddi, kusur belirlemesi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 13.01.2021 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-karşı davalı ... ve vekilleri gelmedi. Karşı taraf ... vekili Av. ...'ın mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığı anlaşılmasına nazaran davacı-karşı davalı erkek yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın Halide'ye yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatıran Şaban'a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 13.01.2021 (Çar.)
Esas No: 2013/10301
Karar No: 2013/13893
Karar Tarihi: 22.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10301 E.  ,  2013/13893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan .... Mahallesi ... ada 2 parselin, dava konusu taşınmaz ile karşılaştırılması sonucunda, dava konusu taşınmazın emsal olarak incelenen taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilmiş ise de, 2942 Sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında göz önünde tutulması gerektiğinden, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre, dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas asgari m² değeri 85 TL, emsal alınan taşınmazın asgari m² değeri ise 114 TL'dir. Emlak vergi değerleri, dava konusu taşınmazın emsal olarak alınan taşınmazdan daha değersiz olduğunu gösterdiği halde taşınmazın daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınarak hüküm kurulması,

2-Taşınmazda bulunan bina bedeli hesaplanırken yasal gerekçeye dayanmayan %8 oranında doğalgaz artış oranı uygulanmak suretiyle fazla bedel tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/4734
Karar No: 2019/6222
Karar Tarihi: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4734 E.  ,  2019/6222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 28/05/2018 tarih ve 2015/554-2018/544 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, taraflar arasında taşıma sözleşmesi bulunduğunu, davalının taşıma ücretini ödememesi üzerine aleyhine başlatılan icra takibine itiraz ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiş, 08.05.2014 havale tarihli ıslah dilekçesi ile iddiasını değiştirerek, konteynırlardaki taşma nedeniyle taşıma işinin yapılamayacağının anlaşılması üzerine davalının taşıma işinin iptalini tercih ettiğini, takibe konu faturanın da işbu nedenle ortaya çıkan masraflara ilişkin düzenlendiğini iddia ederek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, akdi ilişkiyi inkar ederek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davaya konu faturanın davalı çalışanına teslim edildiğinin belirlendiği, taraflar arasında vazgeçilen taşımaya ilişkin mail yazışmaları bulunduğu, bu yazışmalarda davacının yaptığı masrafların açıkça kalem kalem belirtilidiği, bilirkişi raporuna göre de yapılan masrafların kadri maruf olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının İstanbul 19. İcra Müdürlüğünün 2012/11898 esas sayılı dosyasındaki 2.684,00 USD asıl, 153,99 USD işlemiş faiz olmak üzere 2.837,99 USD'ye ilişkin davalı itirazının iptaline, 2.684,00 USD'ye takip tarihinden itibaren tamamı tahsil olununcaya kadar 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi uyarınca faiz yürütülmek suretiyle takibin devamına, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 280,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/4468
Karar No: 2012/5473
Karar Tarihi: 12.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/4468 E.  ,  2012/5473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli kararda yanlış yazılan suç tarihinin, sahte faturaların en son aralık 2003 tarihli KDV beyannamesine konu edilmesi nedeniyle 26.01.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının vergi suçu ve tekniği raporlarına göre 2003 takvim yıllında “sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, her bir yıla ait vergi döneminin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, 19.12.2003 tarihli faturanın 2003 takvim yılından ayrı olarak ele alınıp bu faturanın kullanılmasına yönelik suç tarihinin 26.01.2004 olarak kabul edilmesi nedeniyle dava konusu olmadığı halde 2004 takvim yılına ilişkin ayrıca hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/692
Karar No: 2014/16829
Karar Tarihi: 09.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/692 E.  ,  2014/16829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.10.2013

NUMARASI :Esas no:2011/1017 Karar no:2013/895

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından manevi tazminat talebinin reddi ve maddi tazminatın miktarı yönünden; davalı (koca) tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.09.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı M.. İ.. vekili Av. ..geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı S.. İ.. ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davacı vekili Av. ..., B.A. duruşmaya katılamayacağına ilişkin dilekçe gönderdiği, bu dilekçesinde mazeret sebebini bildirmediği gibi tevkil yetkisinin olduğu da görülmekle mazereti uygun görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Davalı (koca)'nın müşterek evin kilidini değiştirmesi davadan sonraki bir tarihte meydana geldiğinden, bu eylemin eldeki iş bu davada davalıya kusur olarak yüklenmesi ve buna dayanılarak boşanma kararı verilmesi mümkün değildir. Bunun dışında da taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikle bir geçimsizliği kabule elverişli ciddi sebep ve deliller tespit edilememiştir. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde yer alan çekilmezlik ve temelden sarsılma unsuru davada gerçekleşmemiştir. Bu durumda açılan davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı-davacı (koca)'nın boşanmanın fer'ilerine ilişkin temyiz itirazları ile davacı-davalı (kadın)'ın temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.09.2014 (Salı)
Esas No: 2017/12281
Karar No: 2021/2962
Karar Tarihi: 24.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/12281 E.  ,  2021/2962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-"2009 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde; 2009 takvim yılında birden fazla KDV beyannamesinde sahte fatura kullanıldığının tespit edildiği olayda sanık hakkında TCK’nin 43. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde eleştiri dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz talepleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA,

2-"2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma" suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen "2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Kullanma" suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.