Esas No: 2023/21973
Karar No: 2024/273
Karar Tarihi: 10.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/21973 E.  ,  2024/273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR SAYISI : 2018/591 E., 2018/412 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun reddi

EK KARAR : Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 27.10.2023 tarihli ve 2018/591 Esas, 2018/412 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin ek kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.01.2018 tarihli ve 2017/180 Esas, 2018/20 Karar sayılı kararı ile hükümlünün uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 3.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2018/591 Esas, 2018/412 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik hükümlü müdafiinin istinaf başvurusunun, hükümlünün istinaf talebinden vazgeçmesi nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 261 inci ve 266 ncı maddelerinin birinci fıkraları ile 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca reddine karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2018/591 Esas, 2018/412 Karar sayılı ek kararı ile, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Hükümlü ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesince hükümlü hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün hükümlü müdafii tarafından süresinde istinaf edilmesinden sonra hükümlünün 25.01.2018 tarihli dilekçe ile "aldığım cezanın istinaf mahkemesine veya Yargıtay'a gönderilmeden iç tastik yapılıp tarafıma müddetname gönderilmesini talep ederim" şeklinde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 26.04.2018 tarihli asıl kararı ile hükümlünün istinaf talebinden vazgeçmesi nedeniyle hükümlü müdafiinin istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, hükümlü ve müdafiinin yokluğunda

verilen kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, süresinde temyiz talebi bulunmaması nedeniyle 15.05.2018 tarihinde kesinleştirildiği, hükümlünün 16.04.2019 tarihli dilekçe ile istinaf talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesinin 09.05.2019 tarihli ek kararı ile istinaf talebinin süre yönünden reddine karar verildiği, söz konusu ek kararın usulüne uygun olarak hükümlüye tebliğ edilmesine karşın ek karara yönelik süresinde temyiz talebinde bulunulmadığı, hükümlünün 18.10.2023 tarihli dilekçe ile temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesi'nin 27.10.2023 tarihli ek kararı ile temyiz talebinin süre yönünden reddine karar verildiği anlaşılmakla; hükümlünün temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 27.10.2023 tarihli ve 2018/591 Esas, 2018/412 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlünün ve müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.