Esas No: 2010/1730
Karar No: 2011/1269
Karar Tarihi: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/1730 E.  ,  2011/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2008/157 - 2009/19 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 01.06.2004 ve 01.02.2005 tarihli kira kontratları uyarınca davacıların davalılara ait lokanta ve barda kiracı olduklarını, bu işletmelerin davacı ... Restaurant Turizm Ltd.Şti. tarafından işletildiğini, davacı şirkette davalıların murisi Ali Karakuş'un % 20 hissesinin bulunduğunu, kira bedelinin eksik gösterilmesi nedeniyle 230.000 TL vergi cezası ödediklerini, Ali Karakuş'un ölümünden sonra taraflar arasında 01.06.2004 tarihli protokol imzalandığını, kira parasının eksik yatırılması nedeniyle oluşan cezanın %80’ninden davacı şirketin, %20’sinden Ali Karakuş mirasçılarının sorumlu olacağının kararlaştırıldığını, taraflar arasında imzalanan 07.06.2006 tarihli ek protokol gereğince de müvekkilleri tarafından ödenen vergi cezasının % 20’sinden davalıların sorumlu olacağının kararlaştırıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla şimdilik 20.000 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, dava konusu vergi cezasının davacıların kusurlu davranışları sonucu doğduğunu, ek protokole göre kurumlara ödenecek vergi, harç, cezalar ve kira stopajından doğabilecek borçlardan mal sahiplerinin sorumlu olmayacağının kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 01.06.2004 tarihli protokolde kiralayan Ali Karakuş varislerinin kira parasının eksik bildirilmesi nedeniyle oluşan cezanın %20'sinden sorumlu oldukları belirlenmiş ise de 07.06.2006 tarihli ek protokolün 9.maddesinde tahakkuk edecek borçlardan sorumlular yeniden düzenlenerek daha önceki sözleşme hükümlerinin ortadan kaldırıldığı ve aynı maddenin (b) bendinde kira stopajından doğabilecek borçlardan mal sahiplerinin sorumlu olmayacaklarının kararlaştırıldığı, buna göre mal sahibi olan davalıların kira stopajından doğan borçlardan sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, kira bedelinin eksik bildirilmesinden kaynaklanan vergi cezasının tahsili istemine ilişkindir. Taraflar arasında imzalanan 01.06.2004 ve 01.02.2005 tarihli kira kontratları uyarınca davacılar davalılara ait lokanta ve barda kiracı olup bu işletmeler davacı ... Restaurant Turizm Ltd. Şti. tarafından işletilmektedir. Davacılar vekili, kira gelirinin eksik gösterilmesi nedeniyle 2002 ila 2007 yılları arası için müvekkillerinin 230.000 TL vergi cezası ödemek zorunda kaldıklarını, taraflar arasında imzalanan 01.06.2004 tarihli protokol ve 07.06.2006 tarihli ek protokol uyarınca müvekkilleri tarafından ödenen vergi cezasının % 20’sinden davalıların sorumlu olacağının kararlaştırıldığını ileri sürerek, şimdilik 20.000 TL’nin davalılardan tahsilini istemiştir. Taraflar arasında imzalanan 01.06.2004 tarihli protokol ile mecurun bu protokol öncesindeki dönemler için kira parasının eksik yatırılması nedeniyle oluşan cezanın %80’ninden kiracı şirketin, %20’nden ise kiralayan Ali Karakuş’un varislerinin sorumlu olacağı kararlaştırılmıştır. 07.06.2006 tarihli ek protokolün 9/b maddesinde ise “…ancak diğer tüm kurumlara ödenecek vergi, harç ve cezalar ile kira stopajından “doğabilecek” borçlardan mal sahipleri sorumlu olmayacaktır.” hükmüne yer verilmiştir. Bu hüküm, o anda doğmuş cezaları değil ileride doğabilecek hususlardan kaynaklanan cezaları kapsamaktadır. Bu itibarla mahkemece 2.protokolün dava konusu cezayı kapsamadığı ve 2. protokolde 1.nin iptal edildiğine dair bir hükmün bulunmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine,07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.