erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/8060
Karar No: 2025/3231
Karar Tarihi: 04.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/8060 E.  ,  2025/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 05.11.2014 [Asıl Karar Tarihi 15.05.2014]

EK KARAR SAYISI : 2013/587 E., 2014/307 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2014 tarihli ve 2013/587 Esas, 2014/307 Karar sayılı ek kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Diyarbakır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.05.2014 tarihli ve 2013/587 Esas, 2014/307 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın temyiz edilmeden kesinleştiği, sanık müdafiin 24.10.2014 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla, her ne kadar Mahkemece 05.11.2014 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiş ise de, temyiz talebi ile birlikte yapılan eski hale getirme istemleri 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi gereğince Yargıtayca karara bağlanacağından, bu konuda verilen ek karar yok hükmünde olup kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen kararın mahkemede bildirdiği en son adresinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi gereğince 24.06.2014 tarihinde sanığın dışarıda olduğunu komşusunun beyanı üzerine mahalle muhtarına tebliğ edilip 2 nolu haber kağıdının kapıya yapıştırılarak usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığın usulüne uygun tebliğ edilen karara karşı sanık müdafiin 6723

sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 24.10.2014 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu cihetle sanık müdafiin eski hale getirme talepli temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/2167
Karar No: 2015/3047
Karar Tarihi: 14.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2167 E.  ,  2015/3047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkeme'since ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi atanması talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'nun, kolluk marifetince yapılan araştırma sonucunda...adresinde ikamet ettiğinin belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Sulh Hukuk Mahkemesi ise, kendisine vasi atanması istenen şahsın mernis adresinin .." olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Her ne kadar mernis kayıtlarına göre kısıtlı adayının..adresi olduğu belirtilmekte ise de,....Sulh Hukuk Mahkemesi'nce yapılan kolluk araştırmasında kısıtlı adayı ...'nun, kolluk marifetince yapılan araştırma sonucunda ".. adresinde adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın....Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince.. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/12876
Karar No: 2025/1477
Karar Tarihi: 25.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/12876 E.  ,  2025/1477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan Bakanlık vekili, katılan mağdur vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, sanığın dosyada bulunan tüm deliller değerlendirildiğinde üzerine atılı suçu işlediğine, mahkumiyet yerine beraatine dair verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin bu yönüyle tesis edilen hükme münhasır herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin vaki temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle, REDDİNE,

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan mağdur vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/29464
Karar No: 2015/9954
Karar Tarihi: 04.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29464 E.  ,  2015/9954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/12/2013

NUMARASI : 2013/16-2013/613

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın usülden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, idari yargı görevli olduğundan, davanın usülden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın görev yönünden usülden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9581
Karar No: 2012/19425
Karar Tarihi: 14.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9581 E.  ,  2012/19425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden sadece sanık ...'ün beraatine dair hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından adı geçen sanıkla sınırlı olarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığına, 04.04.2004 olarak yanlış yazılan suç tarihinin, mahallinde 31.05.2007 olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş, aynı nedenle tebliğnamedeki zamanaşımının gerçekleştiğine ilişen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Katılanın, şikayet dilekçesinde: sanığın işyerinde 04.04.2004-25.04.2007 tarihleri arasında satış sorumlusu olarak çalıştığını, müşterilerden aldığı çeklerin karşılıksız çıkmasından sanığın kendisini sorumlu tutup 88.000 liralık senet istediğini, sanığa güvenerek tanzim ve vade tarihi ile lehtar haneleri boş olan iki adet 15.000, birer adet 17.000, 20.000 ve 22.000 liralık olmak üzere toplam 88.000 lira değerindeki beş adet bonoyu sanığın muhasebecisi ...'e verdiğini beyan etmesi, sanığın, katılandan senet almadığını savunması, dosya içerisinde mevcut İstanbul 7. İcra Mahkemesine sunulan 01.04.2008 tarihli bilirkişi raporunda suça konu 19.01.2007 tanzim tarihli 22.000 lira bedelli senet üzerinde "22.000.00 YTL" meblağ yazısı ile "yirmiikibin, ..., Atatürk mh. 110 sok. Billurcam Şti. A Blok 214 Mezitli Mersin" yazıları ile bir adet borçlu imzasının siyah mürekkepli bir kalem ile kalan diğer yazıların ise siyah mürekkepli ancak farklı bir kalem ile yazıldığının bildirilmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, suça konu senedin üzerindeki yazı ve rakamların katılan ile sanık ... ve onun muhasebecisi ... ile senedi icra takibine koyan ...'ın eli ürünü olup olmadığının bilirkişi aracılığıyla tespit ettirilerek, ... hakkında suça konu senedi bertakrip ele geçirip geçirmediği hususunda Cumhuriyet savcılığınca bir işlem yapılıp yapılmadığı araştırılıp, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/9030
Karar No: 2013/1817
Karar Tarihi: 06.03.2013

**1. Ceza Dairesi         2009/9030 E.  ,  2013/1817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nun 81/1, 35, 29, 62, 53, 63.maddeleri uyarınca 4 yıl 7 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ile sanığın ortak olarak işyeri açtıkları ancak mağdurun işi bırakarak bir dönem İstanbul'a gittiği, sanığın borçları ödemek amacı ile işyerinde bulunan birtakım malzemeleri sattığı, tekrar işyerine dönen mağdur ile sanık arasında malzemelerin satışı nedeniyle çıkan tartışmada, mağdurun sanığa küfrederek boru ile saldırısı üzerine sanığın tezgah üzerinde bulunan bıçak ile mağduru sol koltuk altı, sol scapula alt medial ve orta hat ile sol lomber bölgelerden toplam atı bıçak darbesiyle biri toraksa üçü ise batına nafiz olup sağda pnömotoraksa, jejenuim, transvers kolon ve omentum yaralanması nedeniyle hayatı tehlike geçirmesine sebebiyet verecek şekilde yaraladığı olayda;

a) Meydana gelen zararın ağırlığına göre, 5237 sayılı TCK.nun 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı şekilde 11 yıl hapis cezası tayin edilmek suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,

b) Mağdurun sanığa küfrederek boru ile saldırmak istemesi nedeniyle haksız tahrik indirimi yapılması doğru ise de haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği dikkate alındığında; 1/4 ila 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29.maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında asgari orana yakın şekilde cezadan indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak eksik ceza tayini,

Aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'i kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, yasal savunma koşullarının varlığına, haksız tahrik nedeniyle daha fazla indirim yapılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06/03/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/27236
Karar No: 2013/3785
Karar Tarihi: 19.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27236 E.  ,  2013/3785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, emlakçılık işi ile uğraştığını ve davalıya ait taşınmazın satışı için aracılık yaptığını, tapudan devir işlemlerini gerçekleştirdiğini, vergilerin kendisi tarafından ödendiğini, davalının ise ödediği vergi bedellerini kendisine geri ödemediğini, alacağının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığını, itiraz üzerine takibin durduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına, %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya ait taşınmazın satışında aracılık hizmetini vermekle birlikte taşınmazın tapudan devri işleriylede ilgilendiğini vergilerin kendisi tarafından ödendiğini, ancak davalıdan tahsil edemediğini, alacağın tahsiline yönelik itirazın iptalini istemiş, davalı ise vergilerin davacı tarafından ödendiğini, ancak davacı tarafından kendisine teslim edilen satış bedelinden bu ödemelerin mahsup edildiğini ve bu şekilde mahsuplaşma ile davacıya borcunu ödediğini savunmuştur. Davalı tarafın cevabında ve takibe itirazında da vergilerin davacı tarafından ödendiğini kabul ettiği, ne varki bu ödemelerin satış bedelinden mahsup edilerek kendisine eksik ödeme yapıldığını savunarak ispat yükünü üzerine almış olduğu gözönüne alınarak mahkemece, bu doğrultuda araştırma ve inceleme yapılıp satış bedelinden mahsup edildiğine dair davalının delilleri toplanıp hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına,

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yerolmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10173
Karar No: 2014/5707
Karar Tarihi: 10.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10173 E.  ,  2014/5707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen adli para cezaları taksitlendirilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanık aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

2- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa ile yapılan deği- şiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK.nun 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının TCK.nun 50/6. madde ve fıkrası uyarınca hapse çevrileceğinin belir- tilmesi,

3- Sanık hakkında hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına

çevrildiği ve 5237 sayılı TCK.nun 50/5. madde ve fıkrası uyarınca uygulamada asıl mahkûmiyetin TCK.nun 50. maddesi hükümlerine göre çevrilen adlî para cezası veya tedbir olduğu cihetle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetil- meden, sanık tarafından para cezasının ödenmeyerek hapse çevrilmesi halinde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında hükmedilen adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümlerden “hükmün kesinleşme tarihinden itibaren” ibarelerinin, TCK.nun 50/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17939
Karar No: 2013/17230
Karar Tarihi: 07.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17939 E.  ,  2013/17230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... vdl aleyhine 02/04/2009 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Mahkemenin, davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı, davacılar tarafından 10/09/2012 tarihinde temyiz edilmiştir. Mahkeme, temyiz harç ve giderlerinin ödenmesi için davacı yana muhtıra göndermiştir. 21/11/2012 tarihli ek karar ile de; gerekli giderlerin verilen sürede tamamlanmadığından bahisle, temyiz isteminin reddine karar vermiştir. Kararın altına düşülen notta; ek kararın 26/11/2012 tarihinde taraflara tebliğe çıkarıldığı belirtilmiştir. Aynı tarihte temyiz formu düzenlenerek dosya temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmiştir. Dosya içerisinde, ek kararın davacı yana tebliğ edildiğine ilişkin tebliğ mazbatası yer almamakta, ek kararın temyiz edilip edilmediği de anlaşılamamaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrası hükmüne göre temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Bunların eksik ödenmiş olduğu sonradan anlaşılırsa, kararı veren hâkim veya mahkeme başkanı tarafından verilecek yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması aksi halde temyizden vazgeçilmiş sayılacağı hususu temyiz edene yazılı olarak bildirilir. Verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilir. HUMK’nun 434/3-son hükmü yollaması ile 432. maddenin son fıkrası hükmü gereğince; temyiz isteminin reddine ilişkin bu karar da, tebliğden itibaren yedi gün içinde temyiz edilebilir. Temyiz edildiği ve gerekli giderler de yatırıldığı takdirde dosya kararı veren mahkemece Yargıtay’a yollanır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen yasal düzenlemeler gereğince; ek kararın davacı tarafa tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının ve ek karara yönelik temyiz istemi var ise; buna ilişkin belgelerin eklenip gönderilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14772
Karar No: 2012/2101
Karar Tarihi: 23.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14772 E.  ,  2012/2101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesince 15 ay hapis cezası (2 defa ayrı ayrı uygulanmak üzere)

1- Sanık müdafiinin, 2004 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinde;

Aynı takvim yılında değişik vergi dönemlerinde çok sayıda sahte fatura kullanılması nedeniyle eylemin, zincirleme suçu oluşturacağından cezanın teselsül nedeniyle arttırılmaması isabetsizliği sanığa karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan 213 sayılı Yasanın 359/b-1 maddesi uyarınca verilen 18 ay hapis cezasında, takdiri indirim maddesi uygulanması sırasında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 59 ve suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın 62. maddelerinde 1/6 olarak aynı indirim oranı belirtilmişse de; 765 sayılı Kanunda yer almayıp, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak kararda gösterilmemiş olsa da infaz sırasında re’sen uygulanan güvenlik tedbirlerinin sanık aleyhine olduğu gözetilmeden, cezadan 62. madde ile indirim yapılması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkındaki hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı TCK’nun 62. maddesi” ibaresinin çıkartılıp yerine “765 sayılı TCK’nun 59” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

1- Sanık müdafiinin, 2003 takvim yılında sahte belge kullanmak suçu ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun en son olarak işlendiğinin belirlendiği 26.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.