erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/12895
Karar No: 2024/6397
Karar Tarihi: 26.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12895 E.  ,  2024/6397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2016/4 Esas, 2016/35 Karar sayılı kararı ile baldızı olan mağdureye lise 1. sınıfa giderken elleri ile mağdurenin elbisesinin içinden göğüslerine dokunduğu, sarıldığı, kalçasına dokunduğu, bu eylemlerin 2015 yılı Nisan aylarına kadar ara ara devam ettiği kabul edilerek sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1-2. cümle, 3-c, 43/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdur beyanlarının çelişkili olduğuna ve gerçekle örtüşmediğine, annesinin beyanlarıyla da örtüşmediğine, daha önceden psikolojisi bozuk olan mağdur hakkında Adli Tıp Kurumundan beyanlarına ilişkin rapor alınması gerektiğine, mağdurun eylem iddiasına rağmen sanığın ikametine gidip normal şekilde çocuğu ile oynamaya devam ettiğine, eksik araştırmaya, mahkeme gerekçesinin yetersiz olup suçun işlendiğinin sabit olduğunu göstermediğine, tanık beyanlarının alınmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince de sanığın beraatine karar verilmesi talebine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli, mağdure beyanları, tanık ve şikayetçi beyanları, savunma, alınan raporlar ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; şikayetçinin, mağdurenin halüsinasyon gördüğüne dair beyanları dikkate alınarak mağdurenin olay tarihinden önce psikolojik tedavi görüp görmediğine dair tıbbi kayıtlarının bulunup bulunmadığı da sorularak beyanlarına itibar edilip edilmeyeceğine dair rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması;

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.06.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2012/25571
Karar No: 2012/27077
Karar Tarihi: 03.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25571 E.  ,  2012/27077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının halen İl Genel Meclisi üyeliğinin devam edip etmediği, eğer İl Genel Meclisi üyeliği düşürülmüş ise hangi sebeple ve hangi tarih itibariyle bu görevine son verildiğine dair belgelerin getirtilmesi amacıyla dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/8036
Karar No: 2019/177
Karar Tarihi: 15.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/8036 E.  ,  2019/177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın adli sicil belgesine göre, hakkında TCK'nın 58. maddesi hükmü gereğince tekerrür hükmünün uygulanmasını gerektirir en ağır cezayı içeren ilamın tekerrür uygulamasına esas alınmasının gerektiği, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın kovuşturma aşamasında alınan beyanına göre, sanığın, büfenin önünde bulunan 100-TL değerindeki bir kutu bira kasasını çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında değerin suç tarihi itibari ile az olmaması nedeniyle TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşulları bulunmamasına rağmen cezasından indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini ve uygulama maddesinin kararda gösterilmemesi,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK'nın 141/1, 143, 145 maddeleri uyarınca 1 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası üzerinden TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 4 ay 7 gün yerine 16 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20985
Karar No: 2017/36492
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20985 E.  ,  2017/36492 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/2173
Karar No: 2015/740
Karar Tarihi: 20.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2173 E.  ,  2015/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... İlçesi ... Köyünde ikamet etmekte olan sanıkların, içme suyu paralarını zamanında ödememeleri üzerine Köy Muhtarlığı tarafından, ikametlerindeki su vanasına su kesme aparatı takılmak suretiyle içme sularının kesilmesinden sonra içme suyunu tekrar kullanmak amacıyla muhtarlık tarafından takılan aparatı kırmak suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına ve görgü tespit tutanakları içeriklerine ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdikleri sabit görülen eylemlerinin kamu malına zarar verme suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş ve sanıklara atılı mala zarar verme suçunun genel kasıtla işlenebileceği ve ayrıca kanun veya yetkili makamların emri uyarınca resmi usullerle konulan bir mührün de bulunmadağının anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20113
Karar No: 2017/19834
Karar Tarihi: 25.09.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/20113 E.  ,  2017/19834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Organize Sanayi Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. ... (... ...) Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bedeli yönünden alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan ... yazı cevaplarına göre; taşınmaz arsa vasfındadır.

Bu nedenle; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu

getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, 2942 sayılı kanunun 15. maddesi gereğince yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20832
Karar No: 2017/36449
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20832 E.  ,  2017/36449 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/6537
Karar No: 2015/13084
Karar Tarihi: 01.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6537 E.  ,  2015/13084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/419-2013/505

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Vergi İdaresi vekili ve yargılama gideri yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Mahkemenin davanın reddine ilişkin kararı, Dairemizin 02.07.2013 tarih 2013/6127 Esas ve 2013/10471 karar sayılı ilamı ile dava konusu aracın trafik kaydı üzerine konulan hacizlerin kayda işleniş tarihlerinde çelişki olduğundan, bu çelişkinin giderilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozma sonrasında mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ve hüküm davalı Vergi İdaresi vekili ve yargılama gideri yönünden davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı Vergi İdaresi ve davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 2,50 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı Vergi İdaresinden harç alınmamasına 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/9111
Karar No: 2013/13733
Karar Tarihi: 26.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/9111 E.  ,  2013/13733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri ibraz etmemek, sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1-Sanığın 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan zamanaşımı nedeniyle düşme,

2-Sanığın 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan; mahkumiyet

3-Sanığın defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; mahkumiyet

I- Sanık hakkında "defter ve belgeleri ibraz etmemek ve 2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı; "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçundan ise toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında "2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde ise;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 16.04.2004 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 26.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2009/6571
Karar No: 2009/7670
Karar Tarihi: 02.06.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6571 E.  ,  2009/7670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, (3.kişi) ... Mob.Koltuk San.Tic.Ltd.Şti. Av.... davalı (Alacaklı) ... aralarındaki istihkak davası hakkında İnegöl İcra Hukuk Mahkemesince verilen 25.12.2007 gün ve 4914/1721 sayılı kararın bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.02.2009 gün ve 4914/1721 sayılı ilamına karşı davacı (3.kişi) vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve HUMK'nun 442. maddesi hükmünce takdire 190.00 YTL. para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 02.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/8922
Karar No: 2021/2493
Karar Tarihi: 25.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8922 E.  ,  2021/2493 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde Ünye Kadılar Köyü Muhtarı olarak görev yapan sanığın, yaklaşan seçimler nedeniyle tanıklar Nihat ve Yaşar'ı Kadılar Köyü'nde ikamet etmemelerine rağmen ediyorlarmış gibi, kendisine oy vermeyeceğini düşündüğü katılanlar Şenel ve Ali hakkında ise Kadılar Köyü'nde ikamet etmelerine rağmen etmiyorlarmış gibi gösterip Form (D) evrakı düzenlemesi şeklindeki eylemlerinin sübutu halinde zincirleme biçimde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204/2. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturabileceği anlaşılmakla, delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11091
Karar No: 2017/25598
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11091 E.  ,  2017/25598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/6733
Karar No: 2021/8104
Karar Tarihi: 03.11.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/6733 E.  ,  2021/8104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası ve ferileri ile reddedilen manevî tazminat talebi yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat azdır. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası azdır. Mahkemece, Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocuk Yağmur yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece, Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2, 3 ve 4. bentlerinde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran ...'a geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi.03.11.2021 (Çrş.)
Esas No: 2011/2159
Karar No: 2011/3014
Karar Tarihi: 03.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/2159 E.  ,  2011/3014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

3167 Sayılı Kanun'un 4814 Sayılı Kanunla değişik 3.maddesinin 2.fıkrası ile 5.maddesinin 1 ve 2. fıkralarına, ayrıca Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası'nca hazırlanarak 09.04.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 2003/1 sayılı tebliğin geçici 2.maddesine göre; 4814 Sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 08.03.2003 tarihinden önce veya sözü edilen tebliğin yayımını izleyen üçüncü ayın sonu olan 31.07.2003 tarihine kadar düzenlenmiş çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olmasının "çekin geçerliliğini etkilemeyeceği", 31.07.2003 tarihinden sonra düzenlenen çeklere vergi kimlik numarasının yazılmamış olması durumunda ise "çekin geçerli olmayacağı" kabul edilmediğinden; somut olayda sanığın 14.05.2007 tarihli celsede çekin on yıl öncesine ait olduğunu bildirmesi, bankadan gelen cevabi yazıda ise bu çekin 30.03.1998 tarihinde sanığa verildiğinin bildirilmesi karşısında, atılı suça konu çekin keşide edildiği tarihte vergi numarası zorunlu bir unsur olmadığından, çekte vergi numarasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23858
Karar No: 2017/35960
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23858 E.  ,  2017/35960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.