erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/16063
Karar No: 2025/6076
Karar Tarihi: 11.06.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/16063 E.  ,  2025/6076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 25.11.2022

EK KARAR SAYISI : 2022/1602 E. 2022/3097 K.

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek karar onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ve 2022/1602 Esas, 2022/3097 Karar sayılı ek kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “ … temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş … ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 25.11.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.06.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/18643
Karar No: 2017/3676
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18643 E.  ,  2017/3676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/104
Karar No: 2018/25586
Karar Tarihi: 27.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2016/104 E.  ,  2018/25586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait kamyonlarda şoför olarak 01/11/2007-05/08/2009 döneminde aralıksız çalıştığı halde sigorta girişinin ve kaydının yaptırılmadığı, son ücretinin net 1.500,00 TL olduğu, davalıya ait nakliye işlerinde şehir içi ve şehir dışında nakliye işinde mesai saatlerinin değişiklik gösterip bir ay için yaklaşık 25-26 gün çalıştığı, bazen hiç izin kullanmadığı, davalının söz vermesine rağmen sigorta bildirimi yaptırmayıp hizmet akdini haksız ve geçersiz olarak feshettiği iddiası ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kadrolu, süreli ve süresiz bir hizmet akdi ile çalışmayıp sefer başına, işe çıktığı zamanlarda gideceği yerin uzaklığına göre bir ücretle anlaşarak iş yaptığı, iş olması durumunda işe çağrılan davacının iş olmadığı zamanlarda hiç iş yapmadığı, bu şekilde yılda gün sayısı itibari ile ancak 3-4 ay çalıştığı, bu sebeple davacının kıdem tazminatını hak etmediği, öte yandan davacının kendi kamyonunu alması nedeni ile işe kendisinin gelmemeye başlayarak hizmet akdini kendinin feshettiğinden ihbar tazminatı koşullarının da oluşmadığı, iş çıktığında sefer başına şoförlük yapan davacının fazla mesai, genel tatil ve hafta tatil ücreti talebinde bulunamayacağı, çalışma süresi itibari ile yıllık izin hakkının doğmadığı savunması ile davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının davalı işyerinde iddia ettiği çalışma süresine ilişkin olarak açmış olduğu hizmet tespit davasında, davacının asgari ücret ile çalıştığı tespit edilmiş ve bu tespit kesinleşmiştir. Buna göre, davacının dava konusu tazminat ve alacaklarının asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir iken yanılgılı değerlendirme ile 950,00 TL ücret aldığı kabul edilerek, bu ücret üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17243
Karar No: 2018/506
Karar Tarihi: 05.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/17243 E.  ,  2018/506 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davacıdan tahsil edilen idari para cezasının istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; davacı şirkete ait defter, kayıt ve belgelerin tam olarak ibraz edilmemesi, ibraz edilen aylık ücret tediye bordrosunun kanuna uygun düzenlenmediği ve aylık prim ve hizmet belgelerinin usulüne uygun olarak davalı kuruma verilmediğinden bahisle şirkete verilen idari para cezasının kuruma ödendiği, ancak idari para cezası uygulanmasının yerinde olmadığından ödenen idari para cezasının istirdatı talebi ile dava açıldığı, mahkemece bilirkişi ücretinin süresinde yatırılmaması gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 102. maddesinde de, "...İdarî para cezaları ilgiliye tebliğ ile tahakkuk eder. Tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde Kuruma ya da Kurumun ilgili hesaplarına yatırılır veya aynı süre içinde Kuruma itiraz edilebilir. İtiraz takibi durdurur. Kurumca itirazı reddedilenler, kararın kendilerine tebliğ tarihinden itibaren otuz gün içinde yetkili idare mahkemesine başvurabilirler. Bu süre içinde başvurunun yapılmamış olması halinde, idari para cezası kesinleşir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal çerçeve gereğince, idari para cezasının iptali için idare mahkemesine başvurulması gerekmekte olup, bu konuda iş mahkemesinin görevli olmadığı gözetilerek, idari para cezası ve ferilerinin iptali istemine ilişkin olarak eldeki davada, yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK’nun 114’üncü maddesi gereğince davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması; usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenleridir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1829
Karar No: 2011/23825
Karar Tarihi: 28.12.2011

2. Hukuk Dairesi 2011/1829 E., 2011/23825 K.

**2. Hukuk Dairesi 2011/1829 E., 2011/23825 K.**

**- HAYSİYETSİZ YAŞAM SÜRME SEBEBİNE DAYALI BOŞANMA DAVASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 163 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı-davacı(kadın) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı(kadın)'ın kendi açtığı birleştirilen boşanma davası hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2- Kocanın boşanma davasına ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-davalı kocanın boşanma davası münhasıran "haysiyetsiz hayat sürme" sebebine (TMK md. 163) dayanmaktadır. Haysiyetsiz hayatın varlığından söz edilebilmesi ve bu sebeple boşanma kararı verilebilmesi için, başkalarıyla ilişkinin bir yaşam tarzı olarak benimsenmiş ve bu şekilde yaşamanın devamlılık göstermesi gerekir. Davalı-davacı kadının bir başka erkekle cep telefonu ile konuştuğu ve mesajlaştığı toplanan delillerle ve dinlenen tanık beyanlarıyla anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu eylem koca bakımından, eşiyle birlikte yaşamayı çekilmez hale getirirse de haysiyetsiz yaşam olarak kabul edilemez. Öyleyse davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile Türk Medeni Kanunu'nun 163. maddesindeki boşanma sebebi sabit kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

S o n u ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple (BOZULMASINA), bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple (ONANMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/4298
Karar No: 2012/8338
Karar Tarihi: 15.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/4298 E.  ,  2012/8338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

1.a-Sanığın, mağdurun, göğüs ve karın sol yan bölgesinden, göğüs ve batına nafiz, toplam iki bıçak darbesiyle, ince bağırsak, mide ve diyaframın yaralamasına, göğüse tüp takılmasına ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralamaya neden olduğu olayda, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında, 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında cezanın üst sınıra yakın tayin edilmesi gerekirken 12 yıl olarak belirlenmesi,

b-Sanığın, mağdurun yanında yakın akrabasına hakaretine, mağdurun karşılık verdiği ve basit derecede etkili eylemde bulunmasından ibaret haksız eyleminin ulaştığı boyut itibarı ile tahrikin derecesinin saptanmasında alt sınırdan ciddi şekilde uzaklaşarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tahrik indiriminin yetersiz olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/19179
Karar No: 2012/25841
Karar Tarihi: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/19179 E.  ,  2012/25841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yasa hükümlerine uygundur. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve irtifak hakkı karşılığının tesbiti ile davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/3031
Karar No: 2021/10295
Karar Tarihi: 23.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3031 E.  ,  2021/10295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1-) Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedel, mahkemece ilk kararla tespit edilen bedel ile aynı olup, ilk karar ile tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine dair hüküm kurulduğu anlaşıldığından, infazı mümkün olmayacak şekilde kıymet takdir raporundaki bedelin ödenmesine, bakiye bedelin karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilmesi,

2-) Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bozma öncesi ilk kararla tespit edilen bedel ile aynı olduğu ve bu bedelin bozma öncesi depo edildiği anlaşıldığından kamulaştırma bedeline ilk karar tarihine kadar faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin tümüyle hükümden çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen 366.346,72 TL kamulaştırma bedelinin kararın kesinleşmesi beklenmeksizin davalıya derhal ödenmesine, bu hususta ilgili bankaya müzekkere yazılmasına,) cümlesinin yazılmasına,

b-) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının faize ilişkin (4) numaralı bendinde yer alan (karar tarihi olan 16.09.2020) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (ilk karar tarihi olan 08/04/2016) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/21921
Karar No: 2017/13440
Karar Tarihi: 01.11.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/21921 E.  ,  2017/13440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Takibe dayanak yapılan senedin aslının ya da ön ve arka yüzünü gösterir şekilde okunaklı ve onaylı fotokopisinin temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2006/22864
Karar No: 2006/23103
Karar Tarihi: 07.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/22864 E.  ,  2006/23103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2006

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 31.01.2003 tarih ve 1 sayılı kararının 1. maddesi gereğince, çekişmenin (İİK’ nun 10. babında düzenlenen itirazın kaldırılması ve buna bağlı olarak tahliyeye ilişkin) olması nedeniyle Dairemizin görev alanı dışında kalıp, Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin görev alanına girdiği anlaşılmakla, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 07.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/251
Karar No: 2025/4893
Karar Tarihi: 18.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/251 E.  ,  2025/4893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 03.09.2024

EK KARAR SAYISI : 2008/1224 E.,2009/1020 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

KARAR : Memnu hakların iadesi talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.09.2024 tarihli ve 2008/1224 Esas, 2009/1020 Karar sayılı ek kararının hükümlü müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlünün memnu hakların iadesi talebinin reddine dair 03.09.2024 tarihli ek kararın temyiz edilmesi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de; anılan ek kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra verilmesi nedeniyle 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13. maddesinin (A) bendinin beşinci fıkrasındaki atıf ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 272. maddesine göre istinaf yoluna tabi olduğu ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesindeki 20.07.2016 gününden önce ilk derece mahkemelerince verilen hükümlerin temyiz incelemesinde bozulması üzerine mahkemesince yapılacak

yargılama sonucunda kurulacak ikinci hükümlerin de temyiz

incelemesine tabi olacağı yönündeki düzenleme gözetildiğinde, temyize konu edilen memnu hakların iadesi talebinin

reddine dair ek karar yönünden daha önceden Yargıtayca verilmiş bir bozma kararının bulunmadığı, inceleme konusu kararın, 5271 sayılı Kanun'un 272. maddesi ve devamı uyarınca istinaf yoluna tabi olduğu, kanun yolunun re’sen dikkate alınacağı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 272. ve devamı maddeleri uyarınca inceleme yapılmak üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.06.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2020/4282
Karar No: 2020/13222
Karar Tarihi: 03.11.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/4282 E.  ,  2020/13222 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruma tedbiri nedeniyle tazminat istemi üzerine yapılan yargılama sırasında; Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesiyle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, talebin niteliğine ve Mardin 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 14/11/2019 gün ve 2019/72 E. 2019/272 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 03/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/2349
Karar No: 2018/9829
Karar Tarihi: 04.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2349 E.  ,  2018/9829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/22829
Karar No: 2012/20704
Karar Tarihi: 10.09.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22829 E.  ,  2012/20704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Silivri Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :06.10.2011