erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/31186
Karar No: 2015/5952
Karar Tarihi: 16.03.2015

**12. Hukuk Dairesi         2014/31186 E.  ,  2015/5952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine yedi adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun süresinde icra mahkemesine başvurarak imza itirazında bulunduğu ve mahkemece senetlerdeki imzanın borçlunun eli ürünü olmadığının borçlu tarafından ispat edilemediği gerekçesiyle imza itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; mahkemece yaptırılan incelemesi sonucunda uzman bilirkişi tarafından sunulan 04.02.2014 havale tarihli raporda; itiraza konu olan imzanın ... isimli şahsın eli mahsulü olup olmadığı hususunda bir kanaat beyan etmenin mümkün olmadığının belirtildiği, mahkemece imzanın borçluya ait olup olmadığının belirlenememesi nedeniyle resen Adli Tıp Kurumu'ndan aldırılan 07.7.2014 tarihli raporda da, imzanın ...'nın eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediğinin belirtildiği görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.04.2006 gün, 2006/12-259 E. 2006/231 K. ve 06.02.2008 gün, 2008/12-77 E. 2008/90 K. sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, eldeki davanın niteliği itibariyle "imzanın borçluya ait olduğunu" kanıtlama külfetinin alacaklıya ait olduğu gözardı edilmemeli ve ispat yükünü ters çevirecek bir uygulamaya da gidilmemelidir

Bu durumda mahkemece yukarıdaki ilke ve bilirkişi raporları gözönüne alınarak, imzanın borçluya ait olduğunun alacaklı tarafça kanıtlanamaması nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken ispat yükünü ters çevirerek yazılı gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan, imza itirazında bulunan ... olmasına ve ... tarafından yapılmış bir itiraz bulunmamasına rağmen gerekçeli karar başlığında ...'nın itiraz eden olarak yazılması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ : Borçlu ...'nın temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/422
Karar No: 2018/13160
Karar Tarihi: 20.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/422 E.  ,  2018/13160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen 28.02.2014 tarihli ilk karar, taraflarca temyiz edilmiş, Dairemizin uyulmasına karar verilen 19.04.2016 tarih, 2015/16416 esas 2016/7924 karar sayılı ilamıyla sadece "Kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın az olduğu ve daha uygun miktarda maddi tazminat verilmesi gerektiği" gerekçesi ile bozulmuş, diğer yönlere ilişkin olarak ise hüküm onanmıştır. Taraflarca karar düzeltme yoluna başvurulmadığına göre, hükmün bozma kapsamı dışında kalan yönleri, karar düzeltme süresinin sona erdiği tarihte kesinleşmiştir. Bozulmasına karar verilen hususlar yönünden yeniden yapılan yargılamada, kesinleşen kısımlar hakkında hüküm kurulamaz. Bu nedenle, bozmadan sonra, bozma dışına çıkılarak kesinleşen boşanma, tedbir ve yoksulluk nafakası, manevi tazminata ilişkin hususlarda yeniden hüküm kurulması doğru olmamıştır. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 1., 2. ve 4. bentlerin tamamen, 3. bentte yer alan “10.000,00 TL manevi tazminatın" ibaresinin çıkarılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.11.2018 (Salı)
Esas No: 2024/9046
Karar No: 2025/481
Karar Tarihi: 15.01.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/9046 E.  ,  2025/481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2357 E., 2024/482 K.

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.03.2024 tarihli ve 2022/2357 Esas, 2024/482 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafîi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafîin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/3363
Karar No: 2022/8448
Karar Tarihi: 26.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2020/3363 E.  ,  2022/8448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların eyleminin bireysel kaçakçılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık ...'ün savunmasının alındığı 19/12/2011, sanık ...'nın savunmasının alındığı 22/12/2011, sanık ...'nın savunmasının alındığı 13/12/2011, sanık ...'ın savunmasının alındığı 19/03/2012, sanık ...'ın savunmasının alındığı 30/12/2011, sanık ...'ın savunmasının alındığı 16/04/2012, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın savunmasının alındığı 19/12/2011 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan ... idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, dava konusu beyan edilmeyen 43 kalem tıbbi kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK’nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE, .../... plaka sayılı nakil aracın üzerindeki tedbir şerhi kaldırılarak sahibine İADESİNE, 26/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/7251
Karar No: 2020/8824
Karar Tarihi: 14.10.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7251 E.  ,  2020/8824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 08/10/2020 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı uyarınca inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Arsa niteliğindeki ...İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 1133 ada 51 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

1-Bozma ilamı öncesi ilk kararla hükmedilen bedelin davalı tarafa karar kesinleşmeksizin ödenmesine dair hüküm kurulduğu halde, bozma ilamı sonrası verilen son kararda ödeme ve faizle ilgili hususlarda infazda tereddüt uyandıracak şekilde hüküm kurulması, doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden, Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 3. ve 4.bentlerinin tümüyle çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla;Bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 15.646.045,00-TL'nin karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesi için üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına,

b) İlk kararla hükmedilen 11.324.830,00-TL bedele 25.06.2015 tarihinden ilk karar tarihi 04.02.2016 tarihine kadar, bozma ilamı sonrası tespit edilen bedelden mahkemece ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası kalan fark bedel 15.646.045,00-TL'ye ise 25.06.2015 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar faiz işletilmesine,

c) Davacı idare lehine takdir edilen vekalet ücretine ilişkin 10 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.540,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 2.540,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 14/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/9501
Karar No: 2023/10390
Karar Tarihi: 04.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/9501 E.  ,  2023/10390 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi hükmünün istinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 21.01.2022 tarihli ve 2022/48 Esas, 2022/110 Karar sayılı kararının sanık ve müdafii taraflarından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanığın, kanunî süresi içinde öne sürdükten sonra, 14.11.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bursa 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ilgili Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/5062
Karar No: 2009/13146
Karar Tarihi: 16.06.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/5062 E.  ,  2009/13146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi yapılmış, borçlu vekilince icra mahkemesine başvurularak, takibe konu edilen çekteki kaşeler üzerine atılı ciranta imzasının, müvekkili şirketin temsilcisinin eli ürünü olmadığı öne sürülerek imza itirazında bulunulmuştur.

Mahkemece, 04/12/2008 tarihli duruşmada borçlu vekiline imza incelemesi için müvekkilini hazır etmek üzere kesin süre verilmiş, hazır edilmediğinden bahisle imza itirazı reddedilmiştir. Uygulanması gereken İİK.nun 170/b maddesi göndermesiyle aynı yasanın 68/a maddesinde yazılı meşruhatı içeren tebligatın bizzat borçlu şirket temsilcisine (asile) yapılması gerekir.  Mahkemece usul hükümlerinde yer almadığı halde vekile müvekkilini hazır etmesi konusunda sorumluluk yüklenmesi doğru değildir. Mahkemece borçlu şirket temsilcisine (asile) usulüne uygun meşruhatlı davetiye çıkarılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

Ayrıca, HUMK.nun 309/4.maddesinde; "imza incelemesinin bilirkişi tarafından yapılmasına karar verilmesi halinde borçlunun uygulamaya elverişli imzasının bulunamadığı hallerde, adı geçene hakim huzurunda yazı yazdırılacağı ve imza attırılacağı" hüküm altına alınmıştır. Olayımızda ise, adı geçenin uygulamaya elverişli imzasının bulunduğu Kadıköy 25.Noterliğince tanzim edilmiş 15.5.2008 tarihli 04337 yevmiye nolu belge aslının mahkemece istenmesine karar verilmiş olduğu dikkate alındığında, bu belge ile birlikte imza incelemesi yaptırılmasına karar verilmesi gerekirken, borçlu asilin de hazır bulundurulması şeklinde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 16/06/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3943
Karar No: 2019/13938
Karar Tarihi: 16.09.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/3943 E.  ,  2019/13938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... Organize Sanayu Bölgesi adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... Organize Sanayu Bölgesi adına tescili istemine ilişkindir.İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup, hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/545 Esas- 2017/292 Karar sayılı kararı düzeltilerek, faiz başlangıç ve bitiş tarihlerinin açıkça belirtilmek suretiyle 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8194
Karar No: 2018/3922
Karar Tarihi: 03.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8194 E.  ,  2018/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca açıklanması ile TCK'nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 13.02.2011 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle yaralama suçundan dolayı TCK'nın 89/4, 22/3,62/1 53/6,63 maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli, 2012/238 esas, 2012/240 sayılı kararının itiraz edilmeden 20.04.2012 tarihinde kesinleşmesinin ve kesinleşme tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresinin başlamasının ardından, İnegöl 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 10.04.2014 tarihli, 2013/27 esas, 2014/206 sayılı kararı ile 06.01.2013 tarihinde işlediği sabit görülen basit yaralama suçundan dolayı TCK'nın 86/2-3-e, 62/1, 52/2-4 maddeleri gereğince 3000 adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kesin nitelikte mahkumiyet hükmü verilen sanık hakkında, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasını müteakip, duruşma açılarak, sanığın yokluğunda 06.03.2012 tarihli hükmün CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına ilişkin İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda numarası yazılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanık hakkında verilen kararın hüküm fıkrasının gerekçe içermesi sebebiyle tebliğnamedeki kararın gerekçesiz olduğundan bahisle bozma talep eden (1) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın duruşma gününde aynı il sınırları içerisinde cezaevinde bulunduğu zorla getirme müzekkeresine verilen kolluk cevabından anlaşılmasına rağmen, sanığın savunması alınmadan hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilerek savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sair yönler incelenmeksizin, isteme uygun olarak sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 03/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/2030
Karar No: 2021/13236
Karar Tarihi: 01.11.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2030 E.  ,  2021/13236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2019/268-2020/1325

İlk Derece

Mahkemesi : Kütahya 1. İş Mahkemesi

Dava, haciz konulduğu tarihin 25.02.2015 olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/11017
Karar No: 2020/10262
Karar Tarihi: 16.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/11017 E.  ,  2020/10262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığın savunmasında, katılanın yolu kapatması nedeniyle bahçeye yağmur suyu biriktiğini, annesi ile katılanın kavga etmeleri üzerine onları ayırmak için ateş ettiğini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.