erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/11679
Karar No: 2022/1481
Karar Tarihi: 08.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2018/11679 E.  ,  2022/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet alma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde İstanbul Ticaret İl Müdürlüğünde memur olarak çalışan ve ... A.Ş'nin 2014 yılı olağan genel kurul toplantısında bakanlık temsilcisi olarak görevlendirilen sanığın, mağdur ...'ın yeterli çoğunluğun sağlanamadığını bildirmek üzere araması sırasında "iptal tutanağını öğleden sonra getir ama benim emanetimi de getir" demesi üzerine mağdurun ihbarda bulunduğu, durumun Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi sonrasında suçüstü çalışmasının yapılması talimatı verildiği, mağdur ile sanığın aynı gün buluştuğu, sanığın tutanağı imzaladıktan sonra mağdurdan para istediği ve mağdurun 5 adet 100 TL'den oluşan seri numarası alınmış toplam 500 TL parayı sanığa verdiği, üst arama tutanağına göre de bahse konu paranın sanığın üzerinde ele geçirildiği iddia ve kabul edilen somut olayda; taraflar arasında özgür iradeleri ile yapılmış bir rüşvet anlaşmasının gerçekleşmediği anlaşılmakla, olayın başından itibaren mağdurun amacının rüşvet vermek olmayıp olayın ortaya çıkmasını sağlamak ve sanığı yakalatmak olduğu, bu itibarla sanığın eyleminin rüşvet almaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle TCK'nin 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Yasa'nın 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında 53/5. madde ve fıkrası gereğince, ayrıca cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar sadece bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerekirken diğer bentlerdeki hak ve yetkilerden de yoksunluğa hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/1817
Karar No: 2012/33926
Karar Tarihi: 10.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1817 E.  ,  2012/33926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ...'ın mağdur ...'ye yönelik eylemine ilişkin olarak yaptığı temyiz talebine yönelik incelemede;

CMK'nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanık ... ve ...'ın mağdur ...'e yönelik eylemine ilişkin olarak yaptığı temyiz talebine yönelik incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Mağdur beyanları ve adli tıp raporuna göre mağdurun yaralama sonucu hayati tehlike geçirmesine göre TCK'nin 6/f maddeye göre silahtan sayılan sopayla ve taşla meydana gelmesine ve mahkemece de kabul bu yönde olmasına rağmen TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması,

b) Mağdurun yaralanması sonucu hayati tehlike ile birlikte kemikte kırık meydana gelmiş olup, bu şekilde 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d ve 87/3. maddesinde ayrı ayrı yaptırımlara bağlanan iki ayrı sonuç meydana gelmiştir. Bu durumda sanıklar hakkında sadece en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı cezalandırılması gerektiği, sanıklar hakkında TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-d maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi gerekirken ayrıca TCK'nin 87/3 maddesinin de tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22546
Karar No: 2016/8244
Karar Tarihi: 20.04.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/22546 E.  ,  2016/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2013/414-2015/57

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor, hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1-Hanönü Belediye Başkanlığı tarafından gönderilen cevabi yazısında; dava konusu taşınmazın belediye sınırları ve nazım imar planı dışında, ancak mücavir alan sınırları içinde ve etrafının meskun olduğu, belediye hizmetlerinden yararlandığı belirtilmiş olmakla, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla; bilirkişi kurulunca taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi gerekirken, piyasa araştırmasına göre taşınmazın bedelinin tespiti suretiyle alınan rapor geçersizdir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, dava konusu taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 24/12/2013 tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı, ilgili Belediye Başkanlığı

ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların re'sen belirlenin vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3833
Karar No: 2024/11586
Karar Tarihi: 11.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/3833 E.  ,  2024/11586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/938 E., 2022/181 K.

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezanın 4.000,00 TL adli para cezası olduğu ve infazın bu miktar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle suça sürüklenen çocuğun 4.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğine ilişkin kısmın çıkarılması ve "4.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılması" ibaresi çıkarılarak yerine "suça sürüklenen çocuğun cezasının 4.000,00 TL adlî para cezası üzerinden infazına" yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/6788
Karar No: 2014/18790
Karar Tarihi: 02.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/6788 E.  ,  2014/18790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/235458

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2012/579 (E) ve 2013/65 (K)

SUÇ : Karşılıksız ylararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan kurum tarafından kaçak kullanım bedelinin 2.986,38 TL olarak bildirildiğinin anlaşılması karşısında; kurumun gerçek zararı, vergisiz ve cezasız olarak normal tarifeye göre bilirkişiye hesaplattırılarak, sanığa “şikayetçi kurumun bilirkişi tarafından hesaplanan zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin usulüne uygun olarak bildirimde bulunularak makul bir süre verilip sonucuna göre hakkında 6253 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 02/07/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/4059
Karar No: 2016/2509
Karar Tarihi: 29.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/4059 E.  ,  2016/2509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı .. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 05/12/2013 gününde verilen dilekçe ile 6831 sayılı Kanun'a aykırılık nedeni ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, 6831 sayılı Kanun'a aykırılık nedeni ile mazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, orman alanından davalı tarafından ağaç kesildiği ve orman alanından faydanıldığı gerekçesi ile uğramış olduğu zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ağaç kesiminin 8 yıl öncesinde meydana geldiği gerekçesi ile 6831 sayılı Kanun'un 113. maddesine dayalı tazminat talebi yönünden hesaplama yapılmamış, 114. maddesine göre tazminat hesaplanarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının .. 2012/765 esas, 2013/749 karar sayılı dosyasında yargılandığı ve ağaç kesme suçundan 6831 sayılı Kanun'un 91/1. maddesinden mahkum olduğu, kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davalı tarafından zamanaşımı savunmasında da bulunulmamıştır.Bu durumda davalının ağaç kesme eylemini gerçekleştirdiği sabit olduğuna göre, davacının talebi doğrultusunda 6831 sayılı Kanun'un 113. maddesine görede hesaplama yapılması gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA 29/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4040
Karar No: 2019/1730
Karar Tarihi: 18.03.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4040 E.  ,  2019/1730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin karar numarasının 2013/29 yerine, 2013/23 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi, Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nin 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5270
Karar No: 2022/7740
Karar Tarihi: 13.10.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5270 E.  ,  2022/7740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 4. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : MAÇKA SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; tarafların istinaf başvurularının esastan reddi ile resen yapılan inceleme sonucu ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında verdiği kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; ek karar ile hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ve temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekili tarafından ek karar temyiz edilmiş olmakla; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bölge adliye mahkemesince (temyiz isteminin miktar itibariyle reddine dair) verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilirken temyiz harç ve giderlerinin yatırılmadığının anlaşılması üzerine mahkemece, davalı tarafa 80,70 TL temyiz karar harcı, 397,80 TL temyiz başvuru harcı ve 100,00 Tl posta giderinin yatırılması için bir haftalık kesin süre verildiği, aksi halde temyiz isteminden vazgeçmiş sayılacağının ihtar edildiği, muhtıranın davalı vekiline usulüne uygun tebliği edildiği ancak belirtilen kesin süre içinde eksikliğin giderilmediği gerekçesiyle, 23/05/2022 karar tarihli ek karar ile davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

Temyiz edenin verilen kesin süre içinde temyiz harcını tamamlamadığı bölge adliye mahkemesince saptanmış olup, bu nedenle ek karara ilişkin davalının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan 23/05/2022 tarihli (davalının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair) ek kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile yasaya uygun bulunan 23/05/2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 13/10/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/36566
Karar No: 2017/6949
Karar Tarihi: 24.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/36566 E.  ,  2017/6949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 24/01/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/28158
Karar No: 2017/7064
Karar Tarihi: 20.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/28158 E.  ,  2017/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Anayasa'nın 36. maddesi ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde belirtilen adil yargılanma hakkı gözönünde bulundurularak, ticareti terk suçlarında duruşma davetiyesinin ya da mahkeme kararının terk ettiği ileri sürülen adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersiz olup, savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurur. Bu sebeple borçlu şirket yetkilisi olan sanığa Tebligat Kanunu'nda 11/01/2011 tarih ve 6099 sayılı kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınmak suretiyle, tespit edilecek adresine yeniden usulüne uygun duruşma davetiyesinin tebliğini müteakip yargılamaya devam edilmesi gerekirken, savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/10108
Karar No: 2014/11962
Karar Tarihi: 03.07.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10108 E.  ,  2014/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hassa Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2013

NUMARASI : 2011/141-2013/57

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu bakımdan, dava konusu taşınmazın ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda, bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Geri çevirme kararı sonrası dosyaya getirtilen kayıtlara göre, 2011 yılında dava konusu taşınmaz ile emsal alınan 2693 parselin asgari m² değeri 5,00 TL.dir. Buna göre, emsal taşınmaz ile dava konusu taşınmaz yakın değerlerde olduğu dikkate alınıp en fazla birbirine yakın değerler kabul edilerek değerlendirme yapılabileceği düşünülmeden, dava konusu taşınmazın emsalden 8 kat daha değerli olduğu kabul edilerek vergi değerlerine ters düşecek şekilde yeterli, inandırıcı ve somut gerekçelere de dayandırılmayan rapor esas alınmak suretiyle hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasayla değişik 10. maddesinin onbirinci fıkrasına göre, kamulaştırması yapılan taşınmaz mal tahsis edildiği kamu hizmeti itibariyle sicile kaydı gerekmeyen bir niteliğe dönüşmüş ise, istek halinde mahkemece sicil kaydının terkinine karar verilir. Mahkemece sözü edilen Yasa hükmü dikkate alınmadan, istem gibi kamulaştırılan taşınmazın tapuya tescili ile yetinilmesi gerekirken talebi aşacak şekilde dava konusu taşınmazın yol olarak terkinine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.