erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/189
Karar No: 2016/3704
Karar Tarihi: 14.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/189 E.  ,  2016/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki iştirak nafakasının artırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesi ile ; ortak çocuk için, ödenen aylık 300.00.- TL iştirak nafakasının yetersiz olduğunu ileri sürerek; 650.00.- TL ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı duruşmadaki beyanında ; davanın reddini istemiştir .

Mahkemece; iştirak nafasının aylık 550.00.- TL ye yükseltilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

Türk Medeni Kanunu'nun 327/1.maddesinde çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderlerin anne ve baba tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Aynı yasanın 328/1.maddesi gereğince ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Küçüğe fiilen bakan ana veya baba, diğerine karşı çocuk adına nafaka davası açabilir.(TMK. nun 329/1. maddesi)

Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile ana ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur. (TMK. nun 330/1. maddesi)

TMK.'nun 331. maddesine göre; Durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.

Somut olayda; küçük Nisanur 'un 26/04/2005 doğumlu olduğu, taraflar arasındaki anlaşmalı boşanma davasında verilen kararın 22/01/2014 tarihinde kesinleştiği,anılan davada çocuk için babanın aylık 300.00.- TL iştirak nafakası ödemesine karar verildiği; babanın röntgen teknisyeni olduğu , 2.800.00.- TL maaş aldığı , 450.00.- TL kira ödediği; annenin ise hemşire olduğu, 2.500.00.- TL maaş aldığı , 650.00.- TL kira ödediği, evi olduğu bilgisi edinilmiştir .

./..

-2-

Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumları, nafakanın niteliği, ortak çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacının da çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde takdir edilen nafaka miktarı çoktur.

O halde, mahkemece; TMK'nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekirken; taraflar arasındaki dengeyi bozacak miktarda nafakaya hükmedilmiş olması doğru görülmemiş, bu konu bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/606
Karar No: 2018/7234
Karar Tarihi: 12.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/606 E.  ,  2018/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Otom. San. ve Tic. A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Şikayetin dayanağını oluşturan icra takip dosyasından borçlu şirkete ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN,5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3065
Karar No: 2018/10449
Karar Tarihi: 12.09.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3065 E.  ,  2018/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve hakimin takdirine göre, sürüklenen çocuklar ... ve ...'in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İddianamede iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/2. maddesinin uygulanmasının talep edildiği ve eylemin iş yerinde gerçekleştiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK'nın 116/1. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediklerinin anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesinin tatbik edilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 12.09.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2010/10296
Karar No: 2010/15092
Karar Tarihi: 16.09.2010

**5. Hukuk Dairesi         2010/10296 E.  ,  2010/15092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların değerinin kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Dava konusu taşınmaz ve emsal taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerleri, taşınmazın değerinin belirlenmesinde gözönünde tutulması gereken bir husus olmakla birlikte hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece bu durum dikkate alınarak değerlendirme yapıldığından, rapor geçersizdir.

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idareden aşağıda yazılı temyize başvurma harcının alınmasına, 16.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/20953
Karar No: 2017/36485
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/20953 E.  ,  2017/36485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/12213
Karar No: 2011/13444
Karar Tarihi: 21.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/12213 E.  ,  2011/13444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3.809.50 TL rücu tazminatının ödenme tarihinden yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, davalı yanın haksız eylemi sonucu kamu görevlilerinin zarar görmesi nedeniyle davacı tarafından 2330 sayılı yasa gereğince ödenen nakdi tazminatın rücuen ödettirilmesi istemine ilişkindir.

Davacı idare, kavga eden davalıya müdahale etmek isteyen komiser ... ... ile polis memuru ... ...'a rastgele bıçağı savurarak ellerinden beş gün iş ve güçlerinden kalacak şekilde yaralanmaları nedeniyle 2330 sayılı yasa gereğince yaralanan polis memurlarına ayrı ayrı ödenen 1.904,75 TL toplamı 3.809,50 TL nakdi tazminatın davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, yaralanan dava dışı polis memuru ... ...'u davalının bıçakla yaralaması nedeniyle ceza mahkemesinde mahkum olması, dava dışı polis memuru ... ... yönünden ise davalının herhangi bir eylemine ilişkin mahkumiyeti ceza dosyasında bulunmadığından davalının polis memuru ... ...'u yaralaması nedeniyle davacı idareye ödenen nakdi tazminatın tahsiline karar verilmiş, diğer polis memuru ... ...'ın yaralanması nedeniyle ödenen nakdi tazminatın ise reddine karar verilmiştir.

Davalı, görevli komiser ... ...'u bıçakla elinden yaralaması nedeni ile TCK'nun 258/2 maddesindeki görevli memura silahla mukavemet suçundan mahkum olmuştur. Her ne kadar ceza mahkemesi iddianamesinde ve karar başlığında mağdur olarak polis memuru ... ... gösterilmişse de onun yönünden her hangi bir hüküm kurulmamıştır. Ceza davası açısından polis memurlarının sayısının bir önemi bulunmamakta olup davalının eylemi görevli memurlara mukavemet suçu içinde değerlendirilecektir.

Dosya içinde bulunan doktor raporu ve olay tutanaklarına göre davalının dava dışı polis memuru ... ...'ı bıçakla 5 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaraladığı anlaşılmaktadır. Davalının polis memurunu yaraladığı anlaşıldığından ayrıca mahkumiyet hükmünün aranması gerekmez. Mahkemece, bu polis memuru yönünden de ödenen nakdi tazminatın tahsiline karar verilmesi gerekirken ceza mahkemesi hükmünde yeralmadığı gerekçesiyle red edilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10540
Karar No: 2011/5865
Karar Tarihi: 02.05.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10540 E.  ,  2011/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin sipariş üzerine yapmış olduğu kutu ve ambalaj maddeleri gereğince, davalı şirkete fatura düzenlediğini, fatura bedelinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin gerek kendisi gerekse müşteri çekleri vermek suretiyle fatura bedellerini davacıya ödediğini, bununla birlikte davacının davalıya 6.000.-TL borcu bulunduğunu, bu konuda takip başlatıldığını, ancak davacının borcunu ödemediğini, ödemenin kabul edilmemesi halinde müvekkilinin alacağının bu dava konusu borçla takasını talep ettiklerini bildirerek davanın reddi ile tazminata hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davalının ödeme savunmasını kanıtlayamadığı, bu konuda yemin teklif hakkını da kullanmadığı, davalının takas def’i bağlamında dosyaya sunduğu her biri 3.000.-TL’şer bedelli iki çekte de davacının keşideci olduğu, bu çeklerin bankaca arkalarına TTK.nun 711.maddesi uyarınca ödemeden men talimatı nedeniyle şerh konulduğu, çeklerin arkası yazıldıktan sonra davalı şirkete ciro edildiği yani ciroların alacağın temliki hükmünde olduğu, davacının sözkonusu çek bedellerini ödediğini iddia ettiği, ancak yazılı delil sunmadığı, ödeme def’i dışında başka bir def’ide de bulunmadığı, bu itibarla davacının her iki çekin keşidecisi olması nedeniyle alacağın temliki hükümleri uyarınca da davalı şirkete karşı sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın takas nedeniyle reddine, davacının takipte alacağı bulunduğu gerekçesiyle de davalının kötüniyet tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı ödenme savunmasında bulunarak bir kısım çek fotokopileri sunmuştur. Davacı vekili ise, 18.11.2009 tarihli celsede davalının ödeme savunmasına dayanak yaptığı çeklerin başka alacağa ilişkin olduğunu beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece, davalının ödeme savunmasına dayanak yaptığı çeklerin başka alacaktan kaynaklandığını, ispat külfetinin davacı yana geçtiği gözetilmeden ispat külfetinin tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13558
Karar No: 2017/3722
Karar Tarihi: 25.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/13558 E.  ,  2017/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Şikayet dosyasına dayanak icra takibinde, sanığın yetkilisi olduğu borçlu şirkete ödeme emri usulüne uygun tebliğ edilmeden şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı bulunan sebeplerden düşeceğinin kararda gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/1765
Karar No: 2020/5708
Karar Tarihi: 16.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/1765 E.  ,  2020/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerine girerek çekmecede bulunan anahtarı kullanarak aracın çalıştırıp götürülmesi şeklinde gerçekleşen olayda TCK'nın 142/2-d maddesinin uygulanması gerekirken TCK'nın 142/2-h maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında suç konusu aracın yeri gösterilmek suretiyle müştekiye iadesinin sağlandığı ancak müştekinin beyanına göre iş yerinden alınan paraları iade etmediğinin anlaşılması karşısında; müştekiden kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, muvafakat etmesi halinde, TCK’nun 168/4. maddesi yollamasıyla aynı Yasa'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8550
Karar No: 2023/1235
Karar Tarihi: 14.03.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/8550 E.  ,  2023/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/104 E., 2016/263 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İstanbul(Kapatılan) 77. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.04.2016 tarihli ve 2016/104 Esas, 2016/263 Karar sayılı kararının, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ...'a tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat mazbatası üzerinde yapılan inceleme neticesinde bahse konu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Şöyle ki;

7201 sayılı Kanun'un 21/1. maddesinde "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında somut olayda; katılanın, dava dosyasında bilinen en son adresine; "MERNİS" adresi ibaresi olmadan gerekçeli kararın tebliği yoluna gidildiği ancak tebliğ mazbatasında "adres kapalı olduğundan mahalle muhtarına teslim edilmiş, 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırılmış ve en yakın komşuya haber verilmiştir" bilgilerine yer verildiği, ancak katılanın nerede olduğuna dair bir bilginin bulunmadığı gibi, katılanın komşusunun denetime elverişli şekilde adı, soyadı ve adresinin tespit edilmediği, saptanmıştır.

Mevcut açıklamalar ışığında, inceleme konusu gerekçeli karar ve temyiz dilekçelerinin adı geçen katılana usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.