erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/1513
Karar No: 2016/10099
Karar Tarihi: 24.05.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/1513 E.  ,  2016/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.05.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... İpekten ile vekilleri gelmedi. Karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı ... geldi, vekili gelmedi. Davalı ... vekili Av. ...'ın başka yer mahkemesindeki duruşması sebebiyle mazeret dilekçesi verdiği tevkil yetkisinin bulunduğu anlaşıldı. Mazereti yerinde görülmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm, davalı erkek tarafından temyiz edilmiş, diğer taraf vekili de, temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunmuştur (HUMK m. 433/2). Hükmü süresinde temyiz etmemiş olan tarafın, temyize cevap dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren on gün içinde cevap verilmesi halinde mümkündür (HUMK m. 433/2). Aksi halde, süresinden sonra verilen cevap dilekçesindeki temyiz itirazları dikkate alınamaz. Davalı erkeğin temyiz dilekçesi, davacı kadın tarafa 03.12.2015 günü tebliğ edilmiş, buna rağmen hükme ilişkin itirazlarını da ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süreden sonra 16.12.2015 günü vermiştir. Bu durumda davacı kadının katılma yoluyla temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, davacı kadının katılma suretiyle vermiş olduğu temyiz dilekçesinin ise yukarıda I. bentle gösterilen sebeple REDDİNE, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 136.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.05.2016 (Salı)
Esas No: 2016/14565
Karar No: 2018/6626
Karar Tarihi: 30.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/14565 E.  ,  2018/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre,

Sanığın yurt dışında bulunması nedeniyle yokluğunda verilen gerekçeli hükmün Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliği geçersiz olduğu ve sanık müdafinin 25.12.2015 tarihli temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

İcra emrinin borçlunun vekiline tebliğ edildiği anlaşılmakla, ilamlı icra takibinde hukuki sonuç doğurması bakımından ilamda yazan borçlu vekiline tebligat yapılması yasal ise de ceza hukuku bakımından cezaların şahsiliği prensibinin bir gereği olarak, şikayet olunan asıl borçluya değil de borçlu vekiline icra emri tebligatının, cezai sorumluluk bakımından hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17660
Karar No: 2017/26834
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17660 E.  ,  2017/26834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/15308
Karar No: 2012/10995
Karar Tarihi: 21.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/15308 E.  ,  2012/10995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Oluşa ve dosya içeriğine göre mağdurun tüm aşamalardaki anlatımları, sanığın '' olay günü aramızda arbede yaşandı '' yönlü jandarmadaki ifadesi, 03.11.2007 tarihli hastahane raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın kardeşi mağdura karşı basit yaralama suçunu işlediği, suçun sabit olduğu, ancak yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/55
Karar No: 2020/8414
Karar Tarihi: 15.12.2020

**14. Hukuk Dairesi         2017/55 E.  ,  2020/8414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.10.2015 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davacılar vekili, 1158 ada 5 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili süresi içinde cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile; 1158 ada 5 parsel numaralı taşınmazda ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 281. maddesinde; tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Anayasanın 36. maddesi ile güvence altına alınmış olan savunma hakkı ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 27. maddesinde de “Hukuki dinlenilme hakkı” başlığı altında ayrıca düzenlenmiştir. Hakim, tarafları dinlemeden veya iddia ve savunmalarını bildirmeleri için kanuna uygun biçimde davet etmeden hükmünü veremez. Buna göre hakim iddia ve savunma haklarını kullanabilmeleri için tarafları duruşmaya çağırmak zorundadır.

Somut olayda; hükmün kurulduğu 08.06.2016 tarihindeki duruşma için davalı ... vekili tarafından mazeret dilekçesi sunulduğu halde; mahkemece davalı ... vekilinin mazereti hakkında bir değerlendirme yapılmadan yokluğunda duruşma yapılarak karar verilmesi ve bilirkişi raporunun sadece o duruşmada huzurda bulunan davacılar vekiline tebliği ile yetinilerek davalı tarafa tebliğ edilmeden hüküm kurulması rapora karşı iki haftalık süre içinde itiraz hakkı tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 281. maddesinin 1. fıkrasına ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesine aykırı olup savunma hakkının kısıtlanması sonucunu doğurduğundan, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın yatırana iadesine, 15.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/4762
Karar No: 2016/20605
Karar Tarihi: 15.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4762 E.  ,  2016/20605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Çatalca Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/74 Esas- 2013 /331 sayılı kararı 31.10.2013 tarihinde, dosyadaki suç tarihi olan 11.07.2013 tarihinden sonra kesinleşmiş olmakla tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3769
Karar No: 2016/3989
Karar Tarihi: 05.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3769 E.  ,  2016/3989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Menemen Sulh Hukuk ve Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan ve annesi reşit olmayan yaşı küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün ikamet adresinin "... Mah. ... Sk. No:... .../..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kırkağaç Sulh Hukuk Mahkemesince ise ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yazılan müzekkerenin 12/01/2016 tarihli cevabına göre; "kısıtlı adayının ailesinin "..." ilçesinden taşındıkları, adreslerinin “... Mh. ... Sk. ... Sit. No: ... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 12.01.2016 tarihli yazısından küçüğün, annesi ile birlikte “... Mh. ... Sk. ... Sit. No: ... .../..." adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi
Esas No: 2021/594
Karar No: 2021/8637
Karar Tarihi: 16.09.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/594 E.  ,  2021/8637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Burdur Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2018 tarih ve 2017/423 - 2018/130 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 3/1, 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63 maddeleri uyarınca hükmedilen

mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun

esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, Zaman Gazetesi, Meydan Gazetesi, Sızıntı Dergisi, Özgür Düşünce Dergisi ve Aksiyon Dergisine abone olmanın örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan tayin olunan "5 yıl 6 ay" hapis cezasından 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken, "10 yıl 15 ay" yerine hesap hatası sonucu "11 yıl 3 ay" olarak fazla hapis cezasına hükmedilmesi, TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanması neticesinde sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Burdur Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17662
Karar No: 2017/26836
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17662 E.  ,  2017/26836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2008/50
Karar No: 2008/23
Karar Tarihi: 14.01.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/50 E.  ,  2008/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 6, 104 ada 4, 107 ada 249 ve 108 ada 20 parsel sayılı 3336.78, 17.247.79, 8925.83 ve 5299.21 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına, 105 ada 154, 106 ada 3 ve 35, 110 ada 4 parsel sayılı ve 9617.98, 3984.35, 1735.86, 605.75 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ... adına, 105 ada 13 parsel sayılı ve 6438.13 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit edilmiş, 103 ada 1 parsel sayılı ve 67.407,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz mera olarak sınırlandırılmıştır. Davacı, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına, 104 ada 4 sayılı parsel hariç diğer çekişmeli parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının usulüne uygun açıklamalı davetiye tebliğine rağmen ilk celseye gelmediğinden, dava sebep ve delillerini bildirmediğinden bahisle 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 28. maddesi uyarınca davasının açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de bu kabul dosyaya uygun bulunmamaktadır. Davacı ilk celseden önce 14.05.2007 tarihli hakim havalesi taşıyan dilekçesi ile davayla ilgili delillerini bildirmiş ve duruşmaya İstanbul’da olması nedeniyle katılamayacağını, bu nedenle mazeretinin kabulünü istemiştir. 17.05.2007 tarihli ilk celse tutanağının incelenmesinden “davacının dilekçesi ve delillerini dosyamıza sunmuş olduğu görüldü, okundu” denilerek ara kararı ile mazereti kabul edilmiş, davacıya dilekçesi ile gönderdiği pul uyarınca duruşma gün ve saatinin bildirilmesine karar verilmiştir. Davacı dava dilekçisinde, dava sebebini babasından intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği olarak bildirmiştir. İlk celseden önce de yukarıda bahsedildiği üzere dava ile ilgili delillerini sunmuştur. Mahkemece bu hususların gözardı edilerek ikinci celsede uygulama yeri kalmayan 3402 sayılı Kadastro Yasası’nın 28. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olması isabetsiz bulunmaktadır. Yine kabule göre de; dava konusu parsellerden 104 ada 4 sayılı parsel hakkında tescile dair hüküm kurulmamış olması da isabetsiz bulunmaktadır. Davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 14.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2008/18051
Karar No: 2010/12955
Karar Tarihi: 10.11.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/18051 E.  ,  2010/12955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık değerlendirme dışı bırakılarak, sadece sanığın geçmişi, yaşamı ve suç işlemeye devam etmesine dayanılarak yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle 5237 sayılı TCK.nun 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlilik kazanan kısa kararda mahsubun 765 sayılı TCK.nun 40. maddesi uyarınca yapılması suretiyle karma uygulamaya neden olunması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA), 10.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/17101
Karar No: 2013/2027
Karar Tarihi: 06.02.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/17101 E.  ,  2013/2027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının sanık ... hakkında kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

A-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1.maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin temyiz isteğinin aynı kanunun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesinin uygulanması sırasında 1 yıl 9 ay 20 gün yerine 1 yıl 9 ay 15 gün hapis cezası tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak,

1-Mağdurun 15/05/2008 tarihli celsedeki ifadesinde, iş yerinden çalınan televizyonun karşılığında sanık ...’un bir televizyon verdiğini ve kalan miktarında, sanıklar Hakan ve Özgür tarafından karşılandığını beyan etmesine göre, 5237 sayılı TCK.nun 168/4.maddesi gereğince kısmi iade nedeniyle pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mağdurun rızasının bulunup bulunmadığı sorulup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

T.C. -2-

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

2- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5271 sayılı CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca suçun işlendiği tarih itibariyle uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3- 08/02/2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesi uyarınca bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/15439
Karar No: 2017/26416
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/15439 E.  ,  2017/26416 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.