erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2021/14268
Karar No: 2021/6234
Karar Tarihi: 06.07.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/14268 E.  ,  2021/6234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 17/03/2021 tarih ve 2021/3317 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/04/2021 tarih ve KYB-2021/39165 sayılı ihbarname ile;

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-f ve 52/2. maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2018 tarihli ve 2018/129 esas, 2018/341 sayılı kararının istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, sanığın yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30/09/2020 tarihli ve 2018/129 esas, 2018/341 sayılı ek kararının "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesinde ki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin, yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği, somut olayda ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/07/2018 tarihli kararda başkan olarak bulunan Hüseyin Sabuncuoğlu ve üye olarak bulunan Hâkim Zübeyde Gülhan Özgür'ün yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair mahkeme heyetinde görev alamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/129-2018/341 E.-K. sayılı dosyasından verilen 30/09/2020 tarihli ek kararın, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 06/07/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/15937
Karar No: 2014/20170
Karar Tarihi: 17.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15937 E.  ,  2014/20170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Görevi kötüye kullanmak, Kıyı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık, görevi kötüye kullanmak ve Kıyı Kanununa aykırılık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davaya katılmasına karar verilen ... adına hazine vekilinin, görevi kötüye kullanma ve Kıyı Kanununa aykırılık suçlarından sanık hakkında tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2449
Karar No: 2016/3256
Karar Tarihi: 15.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2449 E.  ,  2016/3256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... ... Sulh Hukuk ve ... .. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, evlilik dışı doğan ve annesinin yaş küçüklüğü nedeniyle velayet altında bulunmayan küçüğe 4721 sayılı TMK'nın 404. maddesi uyarınca vasi tayini istemine ilişkindir.

... ... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün nüfus kayıtlarına göre “....t/...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .. Sulh Hukuk Mahkemesince ise küçüğün adrese dayalı kayıt sisteminde kayıtlı adresinin “....:... .../...” olduğu gerekçesiyle gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 41.. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun .../.. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

....Müdürlüğünün 3......2015 tarihli yazısından küçüğün, anne ve babası ile birlikte “...:.../......r/...” adresinde ikamet ettiği anlaşılmıştır. Her ne kadar, ... N... Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiş bir yetkisizlik kararı yok ise de ... ... Sulh Hukuk ve ... .. Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektiklerinden ve işin sürüncemede kalmaması için Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiğinden uyuşmazlığın ... ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE ....03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8968
Karar No: 2021/5872
Karar Tarihi: 23.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/8968 E.  ,  2021/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

“Sahte fatura kullanma” ve “sahte fatura düzenleme” suçları birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi her iki suçun birbirine dönüşmeyeceği, her takvim yılından her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği ve eylemlerin her takvim yılında zincirleme biçimde işlendiği de gözetilmeden, hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin sanığın eylemlerin her takvim yılı bakımından tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırında uygulandığı, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, hükmün ONANMASINA, 23.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/14411
Karar No: 2017/26245
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/14411 E.  ,  2017/26245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/13347
Karar No: 2013/26271
Karar Tarihi: 13.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13347 E.  ,  2013/26271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Erzin Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :15.01.2013
Esas No: 2015/20634
Karar No: 2017/3093
Karar Tarihi: 06.04.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20634 E.  ,  2017/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)Sanığa isnad edilen İİK’nın 333/a maddesindeki suçun oluşması için, takibin kesinleştiği tarihin suç tarihi olarak kabulü ile şikayetin süresinde olup olmadığı tespit edilerek, bu tarih itibariyle borçlu şirketin borcu ödeme gücüne sahip olup olmadığı belirlenmek üzere borçlu şirket defter ve belgeleri ile banka hesapları üzerinde karşılaştırmalı olarak bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, takibin kesinleştiği tarih itibariyle mevcut durumu belirlemeyen bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8421
Karar No: 2018/13729
Karar Tarihi: 20.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/8421 E.  ,  2018/13729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmadığı halde, 5271 sayılı CMK’nun 185. maddesine aykırı olarak, 17/01/2014, 25/03/2014, 29.09.2014 tarihli oturumların kapalı yerine açık yapılması, hükmünde açık tefhim edilmesi giderilmesi olanaklı bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteminin CMUK'nin 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklara iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nin 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocukların katılana ait iş yerinde bulunan kasadan 15 TL bozuk para çalması şeklindeki eylemde, suça sürüklenen çocuklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nin 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/17070
Karar No: 2017/26753
Karar Tarihi: 20.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/17070 E.  ,  2017/26753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 20/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2011/23159
Karar No: 2012/30752
Karar Tarihi: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/23159 E.  ,  2012/30752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 10. Aile Mahkemesi

TARİHİ :24.06.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, tazminatların miktarları ve ihtiyati tedbir kararının kaldırılması yönünden; davalı koca tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.12.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı H.C. vekili Av. .geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı M. C.ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davalı vekili Av. .mazeret telgrafı gönderdiği görüldü. Ancak vekaletnamede tevkil yetkisi bulunduğundan mazereti kabul edilmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 900 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 90.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2012 (Salı)
Esas No: 2015/31080
Karar No: 2017/6388
Karar Tarihi: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31080 E.  ,  2017/6388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)İflasına karar verilen sanık hakkında icra takibi giriş miktarı 3.717,75 TL olan borçtan dolayı yürütülen icra takibine dayanılarak açılan davada TCK’nın 3. ve 61. maddelerinde açıklanan ilkelerden hareketle ve cezanın belirlenmesine dayanak kabul edilen somut olgular gösterilerek temel cezanın belirlenmesi gerekli iken, bu esaslara uyulmaksızın, kanundaki ifadelerin birebir tekrarı olan ibarelere yer verilerek somut olgulara da yer verilmeksizin gerekçesiz olarak cezanın asgari haddi aşılarak temel cezanın belirlenmesi suretiyle mahkumiyet hükmü kurulması,

2)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2020/374
Karar No: 2020/1085
Karar Tarihi: 21.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/374 E.  ,  2020/1085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

22.01.2012 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ancak anılan karara suça sürüklenen çocuk müdafiinin itiraz etmesi üzerine Turgutlu Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/176 değişik iş numaralı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verildiği, mahkemenin de dosyayı yeniden ele alıp yaptığı yargılama sonucunda yeni bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verdiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nin 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına“ ilişkin kararların, 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin vaki temyiz isteminin CMK'nin 264/2. maddesi uyarınca itiraz olarak kabulü ile dava dosyasının bu yönden merciince karara bağlanmak üzere incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 142/1-b (Mülga), 31/3 maddelerindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 23.01.2010 gününden mahkumiyet hükmünün verildiği 18.04.2019 tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 21/01/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/15428
Karar No: 2010/6795
Karar Tarihi: 07.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/15428 E.  ,  2010/6795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte ilmuhaber tanzim ve kullanma

HÜKÜM : 1- Sanık ... yönünden beraat kararı

2- Sanık ... un yönünden

765 syl. TCK. Md.356 647 syl. Yasa md. 4 gereğince 810 YTL adli para cezası

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki tavsif esas alınmalıdır.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 29.05.1995 gün ve 153/175, 29.05.1995 gün ve 154/176, 08.02.2000 gün ve 13/21, 22.02.2000 gün ve 33/33 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sanıkların 28 Mart 2004 yerel seçimlerinde oy kullanmak için Suvarlı beldesinde ikamet etmedikleri halde ikamet ediyorlarmış gibi sahte ikametgah ilmühaberleri alıp bu ilmühaberlerle, seçimlerde oy kullanmak amacıyla İlçe Seçim Kurulu’na kayıt yaptırdıklarından bahisle, suç ve iddianame tarihlerinde yürürlükte bulunan 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 142/1.maddesinde düzenlenen suç tavsif edilerek dava açılmıştır.

Bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 8. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

S.T.
Esas No: 2016/11097
Karar No: 2017/2851
Karar Tarihi: 17.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11097 E.  ,  2017/2851 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 17/01/2017 tarihinde karar verildi.