erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2023/2987
Karar No: 2025/9160
Karar Tarihi: 15.05.2025

**4. Ceza Dairesi         2023/2987 E.  ,  2025/9160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/168 E., 2022/620 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kamu görevlisine hakaret suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, tanıkların taraflı ve katılan ile aynı okulda çalışan öğretmenler olduğuna, kararın bozulmasına vesaire yöneliktir

III. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın Bölge Adliye Mahkemesince yapılan eleştiri dışında kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca Midyat 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/19428
Karar No: 2010/21045
Karar Tarihi: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19428 E.  ,  2010/21045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/03/1997

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek borçlusu, kendi taşınmazı üzerine konulan ipotek bedelinin icra dosyasına yatırıldığını belirterek, konulan ipoteğin kaldırılmasını istemiş, mahkemece de dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yatırılan ipotek bedelinin alacaklı namına hıfzına ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İpotek alacaklısı temyiz dilekçesinde, söz konusu ipoteğin İmar Kanunu uyarınca konulduğunu, kendisine tebligat yapılmadan takibin kesinleştirildiğini ve davanın sonuçlandırıldığını, ileri sürerek fekkin iptalini talep etmiştir.

Tapu kaydına ekli belgelerden ve tüm dosya kapsamından ipoteğin İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca, imar uygulaması sonucunda oluşturulduğu, dolayısıyla tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı anlaşılmakla, İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden, bu durumda İİK.nun 153/2.maddesi hükmünün olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde, mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/7251
Karar No: 2019/6784
Karar Tarihi: 30.09.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7251 E.  ,  2019/6784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Sanık hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Yargıtay 19. Ceza Dairesi‘nin 17.12.2015 tarihli 2015/8565 Esas ve 2015/5317 Karar sayılı ilamında “...213 sayılı Kanun'un 359. maddesine göre, ''371. maddedeki pişmanlık şartlarına uygun olarak durumu ilgili makamlara bildirenler hakkında bu madde hükmü uygulanmaz.'' Aynı Kanunu'nun 371. maddesine göre, ''mükellefin keyfiyeti haber verdiği tarihten önce bir muhbir tarafından herhangi bir resmi makama bir ihbarda bulunulmamış olması, dilekçenin vergi incelemesine başlanılmasından veya olay takdir komisyonuna intikal ettirilmeden önce verilmiş olması, hiç verilmemiş olan vergi beyannamelerinin mükellefin haber verme dilekçesinin verildiği tarihten başlayarak 15 gün içinde tevdi olunması, eksik veya yanlış yapılan vergi beyanının haber verme tarihinden itibaren 15 gün içinde tamamlanması veya düzeltilmesi, ödeme süresi geçmiş vergilerin faizi ile 15 gün içinde ödenmesi'' koşullarının gerçekleşmesi gerektiği, somut olayda, sanığın 20.03.2009 tarihli dilekçe ile ... Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü'ne müracaat ederek, 2007 yılında yanında çalıştığı ... ve ... isimli şahısların, kendisini iş yerine ortak yapacaklarını söylerek adına vergi mükellefiyeti tesis ettirip irsaliyeli fatura bastırdıklarını, fakat herhangi bir ticari işleme dayanmadan kendisine imza attırmak suretiyle sahte fatura düzenlediklerini bildirmesi üzerine, mükellefin 2007 yılı hesap ve işlemlerinin incenlendiğinin anlaşılması karşısında, Kanun'un 371. maddesinde öngörülen diğer pişmanlık şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmediğinden“ bahisle verilen bozma kararına mahkemece uyulmasına karar verilmesine rağmen, sanık hakkında VUK‘nin 371. maddesindeki diğer pişmanlık şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususu araştırılmayarak bozma ilamının gereği yerine getirilmeden eksik araştırma ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2019/12007
Karar No: 2020/1006
Karar Tarihi: 06.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/12007 E.  ,  2020/1006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz taleplerinin reddine, ancak:

1-Mahkemece bozmaya uyulmasına karar verilmesine rağmen, her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı beyanname dönemlerinde kullanılan sahte fatura eylemlerinin bir bütün halinde zincirleme sahte fatura kullanma suçunu oluşturacağı, somut olayda sanık hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, 2007 takvim yılına ilişkin eyleminin faturaların farkı beyanname dönemlerinde kullanılması nedeniyle zincirleme sahte fatura kullanma suçunu, 2008 takvim yılına ilişkin eyleminin ise, faturaların aynı beyanname döneminde kullanılması nedeniyle tek bir sahte fatura kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılına ilişkin olduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında 213 sayılı VUK'nin 359/b-1. maddesi uyarınca alt sınırdan belirlenen temel cezanın TCK'nin 43. maddesi uyarınca ¼ oranında artırılıp, TCK'nin 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün hapis yerine, 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak TCK'nin 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması,

4-1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, sanık hakkında mahkumiyet hükmü verildiği halde kendisini vekil ile temsil ettiren katılan kurum lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2008/32
Karar No: 2010/2862
Karar Tarihi: 25.02.2010

**8. Ceza Dairesi         2008/32 E.  ,  2010/2862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yere ilişkin ve sanığın mahkumiyetiyle sonuçlanan Halfeti Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2004/86 karar sayılı dava dosyasında mevcut keşif zaptı içeriğinden mahalli bilirkişinin yerin evveliyatında köy boşluğu olduğuna yönelik beyanları ile mahkemece yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin suça konu yerin köylünün müştereken kullandığı yerlerden olmadığına ilişkin beyanları çelişmekle; suça konu taşınmazın öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış yerlerden olup olmadığı ve niteliğinin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklar marifetiyle yeniden keşif yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 25.2.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/6410
Karar No: 2011/23048
Karar Tarihi: 21.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/6410 E.  ,  2011/23048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır.

Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikâyet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/13607
Karar No: 2019/6566
Karar Tarihi: 09.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/13607 E.  ,  2019/6566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, tanık ...'ün yanında işçi olarak çalıştığı, olay günü de tanığın tarlasında bulunan ıspanakları almak için kamyonla olay yerine gittiği, tarlanın kenarında bulunan ve yol kenarında dikili vaziyette bulunan badem ağaçlarının dallarının ve bir adetinin de gövdesini kamyonun geçişini engellediği için kestiği iddia olunan olayda; ıspanakların kamyon dışında başka araçlarla da taşınması imkanının bulunması, gövdesinden kesilen ağacın da dalları kesilen badem ağaçları gibi hızar vb. bir aletle düzenli bir şekilde kesildiğinin anlaşılması, katılanın soruşturma aşamasında sanığın kendisine dalları ve gövdesi kesilen tüm badem ağaçlarından bahisle ağaçları kestiğini ikrar ettiği yönündeki anlatımı karşısında; sanığın TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme suçunu işlediği anlaşıldığından atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/6882
Karar No: 2012/9843
Karar Tarihi: 14.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/6882 E.  ,  2012/9843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...' in mahkumiyetine dair mahkemenin 22.06.2009 tarihli kararının sanıklar müdafiince süresinde temyiz edilmesi üzerine mahkeme tarafından 01.09.2009 tarih 2006/518 esas 2009/544 sayılı 1. ek kararla hükmün CMUK'un 305/son maddesine göre kesin nitelikte olduğundan bahisle reddine karar verildiği, gerekçeli kararın sanıklar müdafiine 16.09.2009 tarihinde tebliğ olunduğu, süresi içinde bu ek kararın temyiz edilmeden kesinleştiği anlaşılmıştır. Adli para cezasının infazı aşamasında sanık ... tarafından mahkemesine yapılan müracaat üzerine verilen 26.10.2009 tarihli 2. ek karar ise infaza yönelik bir karar olup, bu ikinci ek kararın temyiz edildiği görülmekle, temyiz yasa yoluna tabi olmayan hükmün 5275 sayılı CGİK'nin 98 ve 101. maddelerine göre itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2016/9867
Karar No: 2019/3390
Karar Tarihi: 28.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/9867 E.  ,  2019/3390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

K A R A R

Dava, 2.1.1976 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında köy boşluğu olarak tespit harici bırakılan ve hakkında kadastro tutanağı düzenlenmeyen taşınmaz hakkında açılan tescil isteğine ilişkin olup, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21.maddesi ile değişik 60/3.maddesi gereğince, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 30.1.2009 tarihli ve 2019/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay (16.) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Davanın açıklanan bu niteliğine göre dosyanın maddi hata sonucu Dairemize gönderildiği anlaşıldığından yeniden inceleme ve değerlendirme yapılmak üzere görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay HUKUK İŞBÖLÜMÜ İNCELEME KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 28.3.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/8349
Karar No: 2025/1877
Karar Tarihi: 04.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/8349 E.  ,  2025/1877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/13 E., 2020/544 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 28.04.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Antalya 30. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.02.2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2016/5944
Karar No: 2018/5433
Karar Tarihi: 06.06.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5944 E.  ,  2018/5433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.12.2010 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı mütalaa ve dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerine uygun olarak 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve sahte fatura kullanmak suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilerek, hüküm kurulmayan 2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür,

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin suça konu faturaların kurumlar vergisinde kullanılmış olması nedeniyle 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçunda sırasıyla 26.04.2007, 26.04.2008, 26.04.2009 ve 26.04.2010 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte faturala kullanma suçuna ilişkin olarak 08.02.2008 tarihinde resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 maddesi gereğince hapis cezasının alt sınırının 3 yıla yükseltildiği gözetilmeden 18 ay olarak uygulanması suretiyle eksik ceza tayini ve aynı takvim yılı içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura kullandığı kabul edilen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasıtlı suçtan mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi ve adli emanette kayıtlı belgelerin akıbeti hakkında mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/10527
Karar No: 2014/9290
Karar Tarihi: 10.04.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/10527 E.  ,  2014/9290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2012/272446

MAHKEMESİ : Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2012/107 (E) ve 2012/1003 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların köy yolu ve yol boşluklarına tecavüz ettiklerinin iddia olun- ması karşısında; sanıkların tecavüz tarihleri ile taşınmazların suç tarihindeki vasıflarının kesin olarak belirlenmesi açısından usulen teknik ve yerel bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak suç tarihleri itibari ile köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarle yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/16186
Karar No: 2015/522
Karar Tarihi: 15.01.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/16186 E.  ,  2015/522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen 07.05.2014 tarihli ek karar davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle hükümden sonra ve fakat kesinleşmesinden önce davacının 02.05.2014 tarihindeki davadan feragati sebebiyle mahkemece 07.05.2014 tarihli "davanın feragat sebebiyle reddine" dair ek karar verildiğine (Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliği m.57) ve bu kararla boşanmaya ilişkin önceki kararın artık ortadan kalkmış bulunmasına göre, davalının ek karara yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.15.01.2015(Prş.)