erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/3884
Karar No: 2018/9470
Karar Tarihi: 26.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/3884 E.  ,  2018/9470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, 6217 sayılı Kanun ile Değişik Harçlar Kanununun "Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınacağı"na ilişkin hükmün Anayasa Mahkemesi'nce iptal edildiği cihetle; mahkemece temyiz masraflarının yatırılmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine ilişkin 13.07.2016 günlü ek kararı oybirliği kaldırılarak dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 26.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/23490
Karar No: 2024/20278
Karar Tarihi: 17.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/23490 E.  ,  2024/20278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/2007 E., 2018/13 K.

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER: Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1 maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından hükmolunan cezaların miktar ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2017/2007 Esas, 2018/13 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/12139
Karar No: 2010/247
Karar Tarihi: 19.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12139 E.  ,  2010/247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde ceviz, elma ve şeftali ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 5 ayva, 3 erik, 2 kiraz, 1 kayısı ve 40 adet kavak ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan ayva, erik, kiraz, kayısı ve kavak ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle ceviz, elma ve şeftali ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama karışık meyve bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 750,00TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 19.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2025/991
Karar No: 2025/3893
Karar Tarihi: 07.04.2025

**11. Ceza Dairesi         2025/991 E.  ,  2025/3893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının

araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

EK KARAR : Temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ve 2022/3739 Esas, 2023/781 Karar sayılı ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise … hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 10.05.2024 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07/04/2025 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/13284
Karar No: 2015/1304
Karar Tarihi: 03.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/13284 E.  ,  2015/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ...'nin Türk Medeni Kanunu'nun 406. vd. maddeleri gereğince kısıtlanması talep edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde; ...'in yaşlılığı sebebiyle mallarını idare edemediği, kiralarını toplayamadığı ve şuursuzca harcamalar yaptığı belirtilmiş ve kendisine vasi tayin edilmesi istenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 405. maddesinde "Akıl hastalığı veya akıl zayıflığı sebebiyle işlerini göremeyen veya korunması ve bakımı için kendisine sürekli yardım gereken ya da başkalarının güvenliğini tehlikeye sokan her ergin kısıtlanır.” Aynı Yasanın 406. maddesinde ise “Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda mahkemece, Lüleburgaz Devlet Hastanesinden rapor alınarak kısıtlanması istenilenin akli durumu değerlendirilmiş ise de, Türk Medeni Kanunu'nun 406. maddesi yönünden herhangi bir araştırma ve değerlendirme yapılmamıştır. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler karşısında savurganlığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi iddiasına ilişkin olarak da taraflara delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak tüm delillerin birlikte değerlendirmesi yapılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken, yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarı açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/13591
Karar No: 2016/17659
Karar Tarihi: 03.10.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/13591 E.  ,  2016/17659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı konut kredisi nedeniyle kendisinden haksız ücretler alındığını ileri sürerek, toplam 3.470,06 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yapılan kesintinin sözleşmeye ve yasal mevzuata uygun olduğunu beyanla davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takip edilmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar, 11.02.2016 tarihli celsede davacı vekilinin belgeli olmayan özrünün reddine ve davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de davacı vekilinin temyiz dilekçesinin ekinde sunduğu ... 3.İcra Ceza Mahkemesi'nin 2015/880 E. sayılı dosyasına ait 11.02.2016 tarihli duruşma tutanağından; davacı vekili Av....'ın, müşteki vekili olarak bu tarihli duruşmaya katıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı vekilince önceden yapılmış ve mazeret dilekçesine ekleyebileceği bir tebligat veya duruşma zaptı örneğinin bulunmadığı hususları gözardı edilerek, mazeretin reddi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/17683
Karar No: 2016/10145
Karar Tarihi: 31.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/17683 E.  ,  2016/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekiye ait işyerinden 18 TL değerinde 2 kutu şampuan çalınması şeklindeki eylemde, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması ve sanığı neticeye götüren kastının da fiili gibi suça konu miktara yönelik bulunması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri de gözetilmek suretiyle TCK'nın 145. maddesi gereğince uygulama yapılıp yapılmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-... Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Esas No: 2023/1296
Karar No: 2023/4721
Karar Tarihi: 21.09.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/1296 E.  ,  2023/4721 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...

EK KARAR SAYISI : 2017/2323 Esas, 2017/2406 Karar

SUÇ : Hırsızlık

KARAR : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve2017/2323 Esas, 2017/2406 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair 27.05.2021 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Yahyalı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Esas No: 2015/5577
Karar No: 2015/10054
Karar Tarihi: 08.06.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/5577 E.  ,  2015/10054 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası olan dava türünün gerekçeli karar başlığında 466 sayılı Kanun gereğince tazminat davası olarak yazılmış olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat davasının dayanağını oluşturan... Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/785 Esas – 2013/597 Karar sayılı ceza dava dosyasının incelenmesinde; davacı (sanık) hakkında TCK'nın 215. maddesinde düzenlenen suçu ve suçluyu övmek suçundan dava açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 215. maddesinde 29.04.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6459 sayılı Kanunun 10. maddesi ile yapılan değişiklikle, davacının (sanığın) üzerine atılı suçu ve suçluyu övme suçu açısından, suçun oluşabilmesi için ''açık ve yakın tehlike'' kriterinin getirildiği, ancak somut olayda ise davacının (sanığın) eyleminin kamu düzeni açısından açık ve yakın tehlike ortaya çıkardığından bahsedilemeyeceği ve bu nedenle 6459 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası davacının (sanığın) eyleminin kanunda suç olarak tanımlanmadığından bahisle beraatine hükmedildiği, CMK'nın 144/1-b. maddesindeki, kanuna uygun olarak yakalanan veya tutuklanan kişilerden, tazminata hak kazanmadığı hâlde, sonradan yürürlüğe giren ve lehte düzenlemeler getiren kanun gereği, durumları tazminat istemeye uygun hâle dönüşenlerin tazminat isteyemeyeceği yönündeki düzenleme ve davacının tutuklandığı tarih itibariyle 5271 sayılı Kanunun CMK'nın 100/4. maddesinde düzenlenen tutuklama yasağının söz konusu olmadığı da dikkate alınarak davacının tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/12448
Karar No: 2014/19258
Karar Tarihi: 08.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12448 E.  ,  2014/19258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/04/2014 tarih ve 2012/553-2014/181 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin fatura ve cari hesaptan kaynaklanan alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini, itiraz dilekçesinde belirtilen hususların gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, daha önceden iki kez dosyanın işlemden kaldırıldığı, 08.04.2014 tarihli celsede belgelendirilmeden mazeret bildiren davacı vekilinin mazeret isteminin reddedildiği gerekçesiyle davanın HMK'nun 150'nci maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.