Esas No: 2023/6145
Karar No: 2024/7456
Karar Tarihi: 22.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/6145 E.  ,  2024/7456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1028 Esas, 2023/1003 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/193E., 2021/136 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2019/108747 sayılı ve "... OTO EKSPERTİZ" ibareli markanın 42. sınıfta tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, başvurunun davalı TÜRKPATENT Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun (YİDK) kararıyla 2015/107507 sayılı "şekil + ... Teknik Kontrol" ve 2017/105111 sayılı "şekil + ..." ibareli markalar mesnet gösterilerek 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5/1-ç maddesi uyarınca nihai olarak kısmen reddedildiğini, markaların aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığını ileri sürerek, YİDK'nın 17.03.2020 tarih ve 2020-M-2228 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında yüksek derecede benzerlik oluşmakla beraber bu benzerliğin aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olarak değerlendirilmemesi gerektiği, davaya konu başvuru markasında yer alan ibarede mesnet markalardaki şekil unsuru yer almadığından başvuru ve redde mesnet markaların ayniyet şeklinde kabul edilemeyeceği, 6769 sayılı Kanun'un 5/1-ç maddesine göre mutlak ret sebebi oluşmayacağı, başvuru ve mesnet markalardaki var olabilecek nisbi red sebebinin ise yayıma itiraz üzerine ele alınmasının gerektiği, aksi yönde verilen YİDK kararının hatalı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu 2020-M-2228 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmiş, karar davalı Kurum vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin yerleşik kararlarında belirtildiği üzere mutlak ret nedeni olan 6769 sayılı Kanun'un 5/1-ç maddesi hükmünün uygulanabilmesi için, markalar arasındaki benzerliğin iltibasa yol açacağının ayrıca inceleme yapılmasını gereksiz kılacak derecede güçlü ve açık olmasının gerektiği, somut uyuşmazlıkta "..." ibaresi taraf markalarında ortak olarak yer almakta ise de başvuru ile redde mesnet markaların her birinde farklı bir şekil unsurunun bulunduğu, bunun yanında başvuruda diğer markalarda bulunmayan kelimelerin de yer aldığı, bu hali ile başvuru ile davalı kurum tarafından redde mesnet alınan markaların 6769 sayılı Kanun'un 5/1-ç maddesi anlamında aynı ya da ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıkları, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 18.11.2019 tarih ve 2019/583 E., 2019/7287 sayılı kararının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davalı Kurum vekilininin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu YİDK kararının isabetli olup olmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6769 sayılı Kanun'un 5/1-ç maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Kurum vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.