erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2020/4357
Karar No: 2021/11561
Karar Tarihi: 30.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4357 E.  ,  2021/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

MAKTUL : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24/12/2019 gün 2018/700 (E) ve 2019/513 (K) sayılı hükmü ile:

a- Sanıklar ..., ... ve ... için ayrı ayrı; kasten öldürme suçundan TCK'nin 37, 81, 29, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 15'er yıl hapis cezası

b- Sanık ... için; kasten öldürme suçundan TCK'nin 81, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 09.06.2020 gün 2020/1118 E. 2020/1063 K. sayılı istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 09.06.2020 gün 2020/1118 E. 2020/1063 Karar sayılı hükmünün, sanıklar müdafileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde ayrı ayrı temyiz edildiği, sanık ...'nin cezaevinden gönderdiği 10/03/2021 tarihli dilekçe ve bu dilekçe doğrultusunda tutulan 29/06/2021 tarihli kalem sorgu tutanağı ile, sanık ...'nin 15/12/2020 tarihli dilekçesi ve bu dilekçe doğrultusunda tutulan 30/06/2021 tarihli kalem sorgu tutanağı ile, sanık ...'nin 28/05/2020 tarihli dilekçesi ve bu dilekçe doğrultusunda tutulan 30/06/2021 tarihli kalem sorgu tutanağı ile temyiz haklarından vazgeçtikleri anlaşıldığından, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz istemlerinin CMK’nın 266/1 ve 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanık ... hakkındaki hükmün, sanık ... müdafinin temyiz istemi doğrultusunda yapılan incelemesinde;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 09.06.2020 gün 2020/1118 E. 2020/1063 K. sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... ve müdafinin delillerin hatalı değerlendirildiğine, eksik inceleme yapıldığına, suç vasfına, yasal savunma ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık ... müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/21298
Karar No: 2013/3273
Karar Tarihi: 08.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/21298 E.  ,  2013/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 26/05/2005 günü itbariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 765 sayılı TCK'nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan madde gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, Adli Emaneti'nin 2005/446 sırasında kayıtlı ve katılan tarafından ibraz edilen 8 adet kitabın katılana, kopya olmadığı anlaşılan Adli Emanet'in 2005/446 sırasında kayıtlı mühürlü kutu içerisindeki eşyalar ile yine 2005/1010 sırasında kayıtlı yaprak testlerden Matematik ile ilgisi olmayanların hak sahiplerine İADESİNE, kopya olduğu anlaşılan matematik ile alakalı eşyanın 5846 sayılı Yasa'nın 71/1. maddesi yollaması ile 5237 sayılı TCK'nın 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, 08/02/2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/6358
Karar No: 2019/842
Karar Tarihi: 23.01.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/6358 E.  ,  2019/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında,.... isimli mükelleften aldığı herhangi bir mal ve hizmet karşılığı olmaksızın sahte olarak düzenlenen faturaları 2009 ve 2010 takvim yıllarında defter kayıtlarına intikal ettirerek, KDV indiriminde kullandığından bahisle sahte fatura kullanma suçundan açılan kamu davasında; UYAP sisteminde yapılan araştırmada, sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle aynı takvim yıllarına ilişkin işbu davada yer almayan farklı firmalardan temin ettiği sahte faturaları kullanmak suçundan .... Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/351 Esas, 2013/161 Karar sayılı ilamı ile her takvim yılı için ayrı ayrı zincirleme olarak sahte fatura kullanma suçundan cezalandırıldığı, Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 09.09.2015 tarih, 2015/4395-4130 Esas ve Karar sayılı ilamı ile hükmün bozularak iade edildiğinin anlaşılması ve farklı firmalardan temin edilen aynı takvim yılı içerisinde kullanılan sahte faturaların zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, bozularak iade edilen .... Asliye Ceza Mahkemesinin ilgili dava dosyasının akıbetinin araştırılarak, işbu dava dosyası ile birleştirilmesi ve birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.01.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1858
Karar No: 2018/5715
Karar Tarihi: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1858 E.  ,  2018/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ... hakkında Ticaret Sicil Müdürlüğü yazısına göre sanığın şirketin sadece ortağı olduğu ve şirketi temsil yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde kararı verilmesi,

2- Sanık ... hakkında kurulan hükümle ilgili olarak başkaca temyiz sebeplerinin reddi,

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22576
Karar No: 2017/36291
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22576 E.  ,  2017/36291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/10589
Karar No: 2014/24465
Karar Tarihi: 30.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/10589 E.  ,  2014/24465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzincan 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/334-2014/44

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile davalı A.. Ö.. vd. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ve davalılardan A.. Ö.. vd. vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak bedel tespit edilmişse de, alınan raporlar geçerli değildir. Şöyle ki;

Bilirkişi kurullarınca değerlendirmede esas alınan .. ada, 1 parsel sayılı taşınmazın 15.12.2004 tarihindeki satışına ilişkin resmi senette bu taşınmaz ile birlikte çok sayıda başka taşınmazın ortak bedeli yazılı olduğundan emsal alınan taşınmazın satış bedelinin tespiti mümkün olmadığı gibi, iki ayrı raporda emsal taşınmazın metrekare satış değerleri birbirinden çok farklı alındığından, bu raporlara itibar edilmesi mümkün değildir. Bu nedenle;

Taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Tapu kaydındaki haczin hükmedilen bedele yansıtılmaması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare ve davalılardan A.. Ö.. vd. vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2009/351
Karar No: 2009/3057
Karar Tarihi: 12.05.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/351 E.  ,  2009/3057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı şirkete kasko sigortalı aracın müvekkili şirketi temsile yetkili ve şirket ortağı olan ...’un oğlu tarafından kaçırıldığını ve kaza yaptığını, araçta meydana gelen zararın ödenmediğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 21.000 YTL’nin, 10.12.2003 ihbar tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza sırasında sürücünün ehliyetsiz olması nedeniyle hasarın tazminat dışı olduğunu, sigortalı veya fiillerinden sorumlu bulunduğu kimseler veya birlikte yaşadığı kişiler tarafından kasten verilen zararlarla sigortalının fiillerinden sorumlu olduğu kimseler veya birlikte yaşadığı kişiler tarafından taşıtın kaçırılması veya çalınması nedeni ile meydana gelen zararların tazminat dışı olduğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, taşıtın sigortalı şirket yetkili temsilcisinin oğlu tarafından kaçırılması sırasında meydana geldiğinden Kasko Sigorta Poliçesi Genel Şartları A.5-6 maddeleri gereğince ve sürücünün ... belgesinin bulunmaması nedeniyle hasarın tazminat dışı olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm

temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.60 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 12.5.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/8800
Karar No: 2017/9490
Karar Tarihi: 28.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8800 E.  ,  2017/9490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak fiilleri nedeniyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı ve mahkemece de sübut bu şekilde kabul edildiği halde; her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla fatura kullanılması halinde teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden teselsül hükümleri uygulanmaksızın ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin tek suç kabulü ile eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı nedenin bulunmadığı, azaltıcı sebeplerin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2012/5587
Karar No: 2013/23
Karar Tarihi: 21.01.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/5587 E.  ,  2013/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Yasa'nın 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında Geçimli Köyü çalışma alanında ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 101 ada 395 parsel sayılı 201.19 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 101 ada 395 parsel numarasıyla ve 205,93 metrekare, ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 101 ada 404 parsel sayılı 15566.72 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 101 ada 404 parsel numarasıyla ve 11498.19 metrekare olarak beyanlar hanesinde üzerinde bulunan ölçü krokisinde gösterilen 4 adet kargir evlerin ayrı ayrı ...'a ait olduğu şerhi verilerek tespit edilmiştir. Davacı ... Köyü Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarı 101 ada 395 ve 396 sayılı parseller arasında geçen yolun kadimden beri geçtiği şekilde gösterilmesi, davacı ... 101 ada 404 sayılı parselin üzerindeki evlerin paftasında gösterilmediği ayrıca kendilerinin de 101 ada 404 sayılı parsele ulaşmalarını sağlayan 101 ada 395 sayılı parselin genel kadastro sırasında yol olarak bırakılması gereken kısmının yol olarak bırakılmadığı iddiası ile ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yapılan yargılama sonunda; 101 ada 395 parselin fen bilirkişi raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen ve kırmızı renkli kalemle boyalı kısım ile sarı renkli kalemle boyalı kısmın bittiği ortak noktadaki çizgi hat sınır oluşturacak ve (A) harfli kısım dışarıda kalacak şekilde 101 ada 395 nolu parselin sınırının belirlenmesine ve krokide kırmızı renkli kalemle boyalı (A) harfi ile gösterilen 53,67 metrekarelik kısmın 101 ada 395 parselden ifrazı ile yol olarak tespit dışı bırakılmak suretiyle 101 ada 395 parsel sayılı taşınmaz paftasının yenilenmesine ve tapu siciline tesciline, dava konusu 101 ada 404 parsel içerisinde yer alan 4 adet binanın "Kadastro Haritalarının Yeniden Düzenlenmesi ve Tapu Sicilinde Gerekli Düzeltmelerin Yapılmasında Uyulacak Usul ve Esaslara İlişkin Yönetmelik”in 19. maddesi uyarınca ölçü krokisinde gösterilmesi gerektiği, paftasında ve sınırlandırma krokisinde gösterilemeyeceği anlaşılmakla, evlerin ölçü krokisinde gösterilmesine yönelik talebin kabulüne, sınırlandırma krokisi ve paftada gösterilmesine yönelik talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Taşdemir ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2018/1785
Karar No: 2018/5717
Karar Tarihi: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1785 E.  ,  2018/5717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Muvazaa iddiasına konu olan icra takip alacaklısının beyanı alınmadan ve borçlunun açtığı menfi tespit davasının reddi kararının kesinleşmesi beklenmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/22578
Karar No: 2017/36290
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/22578 E.  ,  2017/36290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2010/1963
Karar No: 2010/4280
Karar Tarihi: 15.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/1963 E.  ,  2010/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ... ile davalı ... Çorap San. Ve Spor Tesisleri Tic.Ltd.Şti. aralarındaki kira parasının tespiti davasına dair Çatalca Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 4.11.2008 günlü ve 2008/81 E.-2008/1180 K.sayılı hükmün Düzeltilerek Onanması hakkında dairece verilen 2.7.2009 günlü ve 2009/11134 E.-2009/11458 K. sayılı ilama karşı taraf vekillerince kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kira parasının tesbiti istemine ilişkin olup, hüküm Sulh Hukuk Mahkemesince verilmiştir.

H.U.M.K.nun 440.maddesi uyarınca Yargıtay’ın bu çeşit kararları hakkında karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Bu nedenle dilekçenin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 15.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.