Esas No: 2024/673
Karar No: 2024/7775
Karar Tarihi: 23.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/673 E.  ,  2024/7775 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2877 E., 2023/3099 K.

KARAR : Başvurunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ayancık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/164 E., 2023/107 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların yaklaşık 4 yıldır evli olduklarını, bu evlilikten reşit olmayan ortak üç yaşında ... ... isimli çocuklarının bulunduğunu, taraflar arasında birçok kez tartışmalar yaşandığını ve tartışmaların sebebinin erkeğin serbest meslek icra etmesi dolayısıyla başkalarına nazaran düşük ücretle çalışması olduğunu, çalışma neticesinde elde ettiği 300,00 TL ve 400,00 TL civarında parayı eve getirdiğinde davalının, "millet beş altıyüz lira para alıyor, sen salaksın millet gibi yapamıyorsun.” şeklinde küçük düşürücü cümleler kurarak davacıyı sürekli bir şekilde incittiğini, davacı her ne kadar boşanmak istese de davalının fiili ayrılığa rağmen davacıdan boşanmak istemediğini söyleyerek işbu evliliği sürüncemede bırakmak istediğini, davalının erkeğin anne ve babasıyla yaptığı görüşmelerde defalarca "Benim ...'i ceza evine attırmam iki dudağımın arasına bakar." diyerek huzursuz etmeyi amaçladığını, yaklaşık bir buçuk sene önce davalının hiçbir haklı gerekçe olmaksızın ortak çocuğu alarak Bilecik ili, Söğüt ilçesine gittiğini, sonrasında erkeğin ortak çocuğu görebilmek ve aralarındaki anlaşmazlıkları gidermek amacıyla Söğüt ilçesine gittiğini, burada iki gün kalan erkeğin davacı ile çocuk parkında buluştuğunu ancak olumlu herhangi bir ilerleme kaydedemediğini, davacıdan sürekli para isteyen davalının isteği karşılanmadığında ortak çocuğu müvekkile göstermeyerek cezalandırma yoluna gittiğini, tüm bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı olarak boşanmalarına karar verilmesini ve ortak çocuğun velâyetinin davacı babaya verilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmaktadır.

II. CEVAP

Davalının yasal süresinde davaya cevap vermediği anlaşılmaktadır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tanık beyanlarından davalının davacıya " gerizekalı, hiçbir şey başaramıyorsun " şeklinde hakaretler ettiği, davacıyı cezaevine attırmak ile tehdit ettiğinin sabit olduğu anlaşılmakla davalının gerçekleşen olaylar kapsamında tam kusurlu olduğu, davacıya izafe edilebilecek kusur bulunmadığı anlaşılmakla davacının kusursuz olduğu gerekçesi ile; davanın kabulü ile tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebi ile boşanmalarına, ortak çocuk ... ...'nın velâyetinin anneye verilmesine , baba ile çocuk arasında "her ayın 1. ve 3. haftaları Cumartesi sabah saat 09:00’dan Pazar akşamı saat 17:00’a, her yıl 1 Temmuz saat 09:00’dan 30 Temmuz saat 17:00’a, sömestr tatillerinin ikinci haftası Cumartesi Sabah saat 09:00'dan takip eden Cumartesi günü akşam saat 17.00'a, ayrıca dini bayramların 2. günü saat 09:00’dan bayramın 3. gün saat 17:00’a, babalar günü sabah saat 09:00’dan aynı gün saat 17:00’a kadar" olmak üzere kişisel ilişki tesis edilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocuğun velâyetinin davacı erkeğe verilmesi yönünden istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

2.Davalı kadın vekilinin istinaf dilekçesinde özetle; ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verilmiş olduğu ancak davacı ile tesis edilen kişisel ilişkinin hukuka aykırı olması yönünden istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; ortak çocuğun velâyetinin davalı anneye verilmiş olduğu ancak davacı ile tesis edilen kişisel ilişkinin hukuka aykırı olması yönünden temyiz kanun yoluna başvurarak kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ile ortak çocuk arasında kurulan kişisel ilişki koşul ve süresi noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 323 üncü, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi 3 üncü, 9 uncu ve 12 nci maddesi, Çocuk Haklarının Kullanılmasına dair Avrupa Sözleşmesi 3 üncü, 6 ncı ve 4 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

Mahkemece, boşanma kararı ile ortak çocuk ...'un velâyeti anneye verilmiş ve baba ile yatılı olacak şekilde kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir, davalı annenin bu hususta istinaf başvurusunda bulunması üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince davalı annenin, baba ile kurulan kişisel ilişkinin kaldırılması istemine yönelik istinaf itirazı esastan reddedilmiştir. Davalı anne, temyize ilişkin dilekçesinde; davacının Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09.10.2009 tarih, 2008/298 Esas, 2009/280 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiğini, bu nedenle ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasını istemediğini belirtmiştir. velâyet ve kişisel ilişki düzenlemesi kamu düzeni ile ilgili olup, aslolan çocuğun yüksek çıkarına bedensel ve zihinsel gelişimini sağlamaya en uygun çözüme ulaşmaktır. Kişisel ilişki, kamu düzenine ilişkin olduğuna göre davalı annenin iddiaları her aşamada değerlendirilmelidir. Bu durumda davalı annenin iddiaları karsında, davacı erkek hakkında Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılamanın araştırılarak, gerekli görülmesi halinde çocuğun sosyal hizmet uzmanı eşliğinde görüşüne de başvurarak ve kişisel ilişki yönünden uzman raporu da alınarak, gerekli tüm deliller birlikte değerlendirilip kişisel ilişki konusunda buna göre karar verilmesi gerekmekle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ile kişisel ilişki düzenlemesi yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kişisel ilişki düzenlemesi yönünden BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.