erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/3142
Karar No: 2019/3838
Karar Tarihi: 15.04.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/3142 E.  ,  2019/3838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, 2005 takvim yılına ait defter ve belgelerini yasal süresi içerisinde ibraz etmediğinden bahisle cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında; sanık ...‘ün savunmasında, işyerine ait evrakların 2010 yılında çıkan bir yangında zarar gördüğünü bu nedenle ibraz edemediklerini beyan ederek suçlamaları kabul etmediği, “defter ve belgeleri ibraz etmeme“ suçunun oluşabilmesi için,"..varlığı noter tasdik kayıtları veya belge basım formu gibi bilgilerle sabit olan" defter ve belgelerin, saklama zorunluluğu olan 5 yıllık süre içerisinde usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen vergi incelemesi için yetkili memura ibraz edilmemesinin gerektiği; sanık hakkında düzenlenen 27.02.2010 tarihli ve...... sayılı Vergi Suçu Raporunda, mükellefin defter tasdik ettirdiğine dair bir belgeye rastlanılmamakla beraber, tarh dosyasından tespit edildiği üzere ......... tarafından düzenlenen bilgi formlarının birer örneğinin rapor ekinde bulunduğu bildirilmekle birlikte dosya içerisinde sanığın fatura bastırdığını gösterir söz konusu bilgi formlarının asıl yada suretlerinin mevcut bulunmadığının anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; inceleme için istenen belgelerin varlığına dair sanığın fatura bastırdığını gösterir şekilde, vergi suçu raporunda belirtilen belge basım formlarının katılan kurumdan sorularak asıl yada suretlerinin dosyaya getirtilmesi, sanığın bu şekilde belge bastırdığı hususunun kesin olarak tespiti halinde, işyerinde yangın çıktığına dair herhangi bir belge ibraz edilmediği, bu hususta hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, atılı suçun sübut bulacağı gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, Tuzla Vergi Dairesi‘nin 03.03.2011 tarihli cevabi yazısı doğrultusunda sanığın noter tasdikli defter ve belgesinin bulunmadığı şeklindeki hatalı gerekçeyle eksik inceleme ve araştırma sonucu sanık hakkında beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2015/8591
Karar No: 2016/12469
Karar Tarihi: 26.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/8591 E.  ,  2016/12469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin kıdem tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplamalarında, yaz ve kış dönemi ayrımı yapılmamıştır. Ancak, davacının, yol yapım işi şantiyesinde görevli olduğu nazara alındığında, kış dönemi ve yaz dönemi bakımından, çalışmanın aynı düzeninde devam edip etmediği hususunun üzerinde durulması gereklidir. Anılan sebeple, her iki taraf tanıklarının beyanlarına yeniden başvurularak bu yön aydınlatılmalı ve neticeye göre yapılacak değerlendirmeyle bir sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/14737
Karar No: 2012/3619
Karar Tarihi: 15.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/14737 E.  ,  2012/3619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sahte fatura düzenlemek suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/b-1 maddesi uyarınca 18 ay hapis cezası

Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçundan; 213 sayılı VUK.nun 359/a-2 maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası

TCK.nun 71. maddesi uyarınca 24 ay hapis cezası, 647 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca erteleme, CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına

Sanığın, yokluğunda verilip 23.10.2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, karar tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK' nun 310. maddesinde belirlenen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 07.11.2008 tarihinde temyiz ettiği, katılan vekilinin ise hükmü 2003 takvim yılı yanında 2004 takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçu nedeniyle de sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği yönüyle temyiz ettiği; 5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup düzenlenen 21.03.2005 gün ve VDENR-2005-435/41 sayılı vergi suçu raporunda sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarını işlediğinin iddia edildiği, 10.12.2007 tarih 2005/12320 esas 2007/4359 sayılı iddianamedeki anlatımda sadece sahte olarak düzenlendiği kabul edilen 22.01.2004 tarihli fatura ile ilgili kamu davasının açıldığı, mahkemenin gerekçeli kararında da her ne kadar suç tarihi 2003 olarak gösterilmiş ise de hükmün konusunun 22.01.2004 tarihli sahte fatura olduğu, dolayısıyla sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi temyize konu edilebilecek bir kararda verilmediği anlaşılmakla, sanığın ve katılan vekilinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/22016
Karar No: 2017/6771
Karar Tarihi: 13.09.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22016 E.  ,  2017/6771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Tazminatın Kabulü

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-Üçüncü şahıs sanık ...'a birinci haciz ihbarnamesinin tebliği tarihi itibariyle asıl borçlu Ayhan Kekeç'e ödemesi gereken borç sebebiyle yapılmış icra takibi kesinleşmeden üçüncü şahıs sanığa gönderilen birinci haciz ihbarnamesinin geçersiz olduğu, bu nedenle sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan beraatine, tazminat yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiği halde, yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminata hükmedilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanığın, borcunu 4.4.2010 tarihli belge ile ödediğini savunması karşısında, bu belgede imzası bulunan takip alacaklısı Ayhan Kekeç dinlenilmeden, bu belgenin kendisi tarafından düzenlenip düzenlenmediği araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet ve tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi,

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 338/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 13/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/14670
Karar No: 2022/21588
Karar Tarihi: 27.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14670 E.  ,  2022/21588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı verilen kararı temyiz etmediği, suça sürüklenen çocuk müdafiine gerekçeli karar 15.05.2022 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafiinin 17.05.2022 tarihinde hükmü temyiz ettiği, CGK 24.02.2022 tarih, 2022/119 karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Her ne kadar Dairemizin 09.07.2019 tarih, 2019/10555 esas sayılı ilamında suça sürüklenen çocuk hakkında ilamın (2) no’lu başlığında suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan 4 yıllık zamanaşımının dolduğundan bahisle davanın düşmesine karar verildiği halde, aynı ilamın (3) no’lu başlığında aynı suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan bozma kararı verilirken sehven iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yazıldığı mahkemece iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen düşme kararının 09.07.2019 tarihinde kesinleştirildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğu hüküm duruşmasında, müdafiisi huzurunda savunmasını yapacağını beyanı etmesine rağmen, müdafii Av. ...’ün mazeretinin kabulüne karar verildiği halde yokluğunda hüküm kurulması suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dairemizin 09.06.2021 tarihli ve 2020/13699 E., 2021/11870 K. sayılı bozma ilamından önceki hüküm yalnız suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası olarak infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın 326/son maddesi gereğince 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/12034
Karar No: 2014/14021
Karar Tarihi: 05.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/12034 E.  ,  2014/14021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 17. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.05.2013

No : 2011/1304-2013/317

Dava, Esnaf Bağ-Kur sigortalılık süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

10.10.2002 tarihli işlemle, 06.09.2002 tarihinden itibaren zorunlu Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edilen davacı, oda veya vergiye kayıtlı olduğu 31.05.1982 – 17.08.1983, 01.01.1984 – 25.01.1985 ve 22.03.1985 – 04.06.2002 tarihleri arasında da sigortalı olduğunun tespitini istemiştir.

Dosyadaki belgelerden, davacının 06.09.2002 yılında başlayan sigortalılığa ilişkin 1146401558 Bağ-nolu şahsi dosyasından ayrı olarak, dava dilekçesine ekli belgede belirtilen 24.03.1982 tarihli işlemle vergi kaydına dayalı olarak 217681760 Bağ-nolu tescil belgesi, 31.03.1982 tarihinde giriş aidatı ve 1982 yılı Mart ayı primine ilişkin ödeme makbuzunun sunulduğu görülmüştür.

Mahkemece, öncelikle, anılan şahsi dosya getirtilerek davacıya aidiyeti ve bu dosya ile verilen sigortalılık süreleri Kurum’dan sorularak, tespiti istenilen döneme sigortalılık verilip-verilmediği belirlenmeli; davacının uyuşmazlık konusu sürenin tamamında sigortalı olduğunun belirtilmesi durumunda, davanın konusunun bulunup-bulunmadığı veya dava açılmasındaki hukuki yarar üzerinde durularak sonucuna göre karar verilmelidir.

Anılan tescilin davacıya ait olmadığının veya uyuşmazlık konusu sürenin tamamına sigortalılık verilmediğinin anlaşılması durumunda ise, vergi kaydının kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmanın karinesi olacağı esas alınmalı, vergi kaydı olan döneme sigortalılık verilmeli; davacının vergiye kayıtlı olmayıp, sadece, Ankara Gölbaşı Şoförler ve Otomobilciler Odasına kayıtlı olduğu dönemlerle sınırlı olarak üzerine kayıtlı araç bulunup-bulunmadığı vs. araştırılıp, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının varlığı şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/5193
Karar No: 2018/11112
Karar Tarihi: 31.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5193 E.  ,  2018/11112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

1- Hapis cezasına mahkum olan sanık hakkında TCK’nın 53.maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25/08/2009 yerine 14/06/2010 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Esas No: 2019/13544
Karar No: 2019/17281
Karar Tarihi: 07.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13544 E.  ,  2019/17281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

S. SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde gündüz vakti sayılan saat 18.00 sıralarında müştekinin iş yerine kepengi kaldırılıp girilerek 5.800 TL'nin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'in eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c ve 31/2. maddesindeki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği 29/07/2012 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 07/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/10174
Karar No: 2011/7391
Karar Tarihi: 12.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/10174 E.  ,  2011/7391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Birleşen Dava Davacısı:Vergi İdaresi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... ve davacı Vergi İdaresi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı ... Ltd.Şti ve ... vekili, davalı ...‘in davacılar aleyhine Konya 5.İcra Müdürlüğünün 2004/5761 sayılı takip dosyasından 05.07.2004 tarihli çeke dayalı olarak takip başlattığını ancak söz konusu çeke ilişkin borçlarının bulunmadığının tesbiti için mahkemenin 2006/302 sayılı takip dosyasından menfi tesbit davası açmış, diğer davacı Vergi İdares ise aynı mahkemenin 2008/474 Esas sayılı dosyasından davalılar ... Ltd. ... Ambalaj Aş, ... ve ... Aş aleyhine borçlu lehine olan çeklerin mal kaçırma amacı ile temlik edildiği gerekçesi ile 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayılı olarak tasarrufun iptali davası açmıştır.

Mahkemece her iki dava arasında irtibat bulunduğundan bahisle birleştirilerek, yapılan yargılama sonunda menfi tesbit davasının kabulüne ve davacı ... Ltd. Şti ve ...’ın borcu olmadığının tesbitine, tasarrufun iptali davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı ... ve davacı Vergi İdaresi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

2010/10174

2011/7391

HMUK’nun 46.maddesine göre mahkeme yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için, birlikte açılmış veya sonradan birleştirilmiş davaların ayrılmasına davanın her safhasında istek üzerine veya kendiliğinden karar verebilir.

Birleştirilmesine karar verilen davaların, tarafları, hukuki sebepleri ve yargılama usulleri farklı olup yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için ayrı ayrı görülmesi ve menfi tesbit davasının tasarrufun iptali davasının bekletici mesele yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, birlikte görülerek yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve davacı Vergi idaresi vekillerinin usul ve yasaya uygun bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile diğer yönler incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... ve davacı Vergi İdaresine geri verilmesine 12.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/8504
Karar No: 2022/3947
Karar Tarihi: 22.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8504 E.  ,  2022/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklara yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerine uyan iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarının gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırlarına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 19/04/2016 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III-Suça sürüklenen çocuklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 22.03.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.