Esas No: 2013/4265
Karar No: 2014/767
Karar Tarihi: 17.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/4265 E.  ,  2014/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2011/378672

Mahkemesi : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 30/09/2011

Numarası : 2011/90 - 2011/138

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresindeki çekici tırdan yola sızan hidrolik yağının yolu kayganlaştırması nedeniyle H.. K..'nın sevk ve idaresindeki aracın kayganlaşan yolda direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüjü aşıp karşı yönden gelen diğer bir araçla çarpışması şeklinde meydana gelen olayda, sanığın çekici tırının 2011 model olduğu, olayın aracın trafiğe çıkmasından 6 ay sonra gerçekleştiği, bu 6 aylık süre içinde de aracın 3 kez periyodik bakımının yapıldığı ve olay yeri inceleme tespit tutanağına göre; damperin altında kamyon çekicisi lastikleri üzerinde iç kısmı bilyeli karşılığı takılı olmayan hortum bulunduğu ve hortumun yağ damlattığı yönündeki tespit de dikkate alındığında, olayın meydana gelmesinde teknik bir hatanın katkısının bulunup bulunmadığına ilişkin olarak İstanbul Teknik Üniversitesinden seçilecek bilirkişi heyetinden rapor alınması sonrası sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Her ne kadar sanık, sevk ve idaresindeki çekici tırdan yola sızan hidrolik yağının yolu kayganlaştırması nedeniyle, aynı yönde gerisinde seyreden aracın kayganlaşan yolda direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu, araçtaki iki kişinin ölümüne neden olmuş ise de, sanığın aracının arka kısmından yola hidrolik yağının sızdığını farketmediği, mahkemece sanığın iki kişinin ölümüne, bir kişinin yaralanmasına neden olduğu kabul edilmiş ise de; yaralanma nedeniyle her hangi bir şikayet bulunmadığı, bu durumda sanığın eyleminin taksirle iki kişinin ölümüne sebebiyet vermek suçu kapsamında kaldığı, ölenlerin yakınlarının şikayetçi olmadığı dikkate alındığında, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da dikkate alınarak, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinde atılı suç için 2 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü de nazara alındığında, temel cezanın asgari hadden fazla uzaklaşılarak tayini, yine 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği; dosya içeriğindeki delillere göre, dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışı belirlenemeyen, duruşmalardaki iyi hali olumlu değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılan sanık hakkında ''suçun işleniş özellikleri dikkate alınarak'' şeklindeki yetersiz ve kanundaki sözcüklerin tekrarından ibaret gerekçeyle, hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.