erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/11525
Karar No: 2017/5435
Karar Tarihi: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/11525 E.  ,  2017/5435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın gerçek kişi tacir olup olmadığı Ticaret Sicili Müdürlüğün'den sorularak sonucuna göre hukuki durumunu takdiri yerine eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Duruşmalara gelmeyen ve mahkemede huzurda savunması alınmayan sanık hakkında mahkemece "yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlığa ve bu nedenle tekrar suç işlemeyeceğine kanaat oluşmadığı" gerekçe gösterilerek 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin uygulanmaması suretiyle gerekçeye dayanak kabul edilen olgular somut olarak gösterilmeksizin ve ne surette söz edilen kanaatin oluştuğuda açıklanmaksızın yerinde olmayan gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/17340
Karar No: 2011/17681
Karar Tarihi: 07.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/17340 E.  ,  2011/17681 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/270073

MAHKEMESİ : Çatalca Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2008

NUMARASI : 2008/80

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın katılan kurumun talep ettiği ve üç taksit halinde ödediği kaçak bedelinin 1. taksiti olan 101.83 Türk Lirasını 26.03.2004 tarihinde, hakkında kamu davası açılmadan önce ödediğine ve bu miktarın normal tarife üzerinden tarafsız bilirkişice hesaplanan kaçak bedelini karşıladığına göre sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 523/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kaçak elektrik bedelini hakkında kamu davası açılmadan önce ödeyen ve daha önce sabıkası olmayan sanık hakkında, “zararın karşılanmadığı” biçimindeki hatalı gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/07/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/8485
Karar No: 2016/6264
Karar Tarihi: 30.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8485 E.  ,  2016/6264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Asıl Karar: Mahkumiyet

Ek Karar. Temyiz talebinin reddi

28.10.2013 tarih ve 2013/10308 esas sayılı iddianame ile sanık hakkında “sahte fatura düzenlemek” suçundan da kamu davası açıldığı ve bu suçtan herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de, mahkemesince her zaman karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre, sanık adına yapılan tebligatta, tebliğ imkansızlığının nedenine dair bir şerh ve tebligatın kapıya yapıştırıldığına dair bir ibare de bulunmaması karşısında, yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle, temyizin süresinde kabulü ile 17.03.2016 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1-Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, 2011 takvim yılına ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak anılan takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan yoksunluğun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, başka suçtan tutuklu ya da hükümlü değilse tahliyesine 30.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/7615
Karar No: 2019/2201
Karar Tarihi: 19.02.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/7615 E.  ,  2019/2201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 2, 50/1, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirlenmemesi suretiyle TCK‘nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının c numaralı bendinin çıkarılarak yerine "Sanığa verilen 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK‘nın 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK‘nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 120 tam gün olarak belirlenmesine, TCK‘nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 2.400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/29619
Karar No: 2019/11638
Karar Tarihi: 27.11.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/29619 E.  ,  2019/11638 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Anadolu 17. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24/03/2016 tarih ve 2015/320-2016/126 sayılı hükmün davacı ve davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İlk Derece Mahkemesi kararı HUMK’nin 432.maddesine göre 15 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale edildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve harcının yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak harç yatırılmamış ise, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HMK’nin 366/1 maddesi yollaması ile 344/1 maddesi gereği temyiz harç ve masraflarının tamamlanması için muhtıra ile 1 haftalık kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak temyiz talebinin reddine karar verilmelidir.

Somut olay açısından, harç ve temyiz giderlerinin yatırılması için davalı vekiline 16.05.2016 tarihli muhtıra çıkartılmış, davalı vekiline 20.05.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı tarafından nispi harç gideri süresinden sonra 01.06.2016 tarihinde tamamlanmıştır.

Bu durumda mahkemece, davalıya çıkarttığı muhtırada süresinde harç yatırılmadığı takdirde başvurunun yapılmamış sayılmasına ilişkin ihtarı düştüğüne göre öncelikle muhtıranın usulüne uygun düzenlenip düzenlenmediğini incelemeli,muhtıra usulüne uygun düzenlenmiş ise, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak bir karar verilerek tarafların temyiz talebinin incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1753
Karar No: 2015/5837
Karar Tarihi: 23.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1753 E.  ,  2015/5837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ...'da 18 yaşını ikmal ettiği 26/09/1983 tarihinin 5510 sayılı Yasa'nın 4/1-a bendi gereğince ... başlangıcı olduğunun ve yaşlılık aylığına hak kazandığının tespitine, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı vekili, 15.12.2014 havale tarihli dilekçesi ile yargılama giderlerinin hüküm fıkrasında yazılmasının ihmal edildiğini beyanla masrafların yeniden hesaplanarak maddi hatanın giderilmesini, kararın düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, 22.12.2014 tarihli ek karar ile hükmün 9.bendinin düzeltilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 305. maddesinde hükmün tavzihi düzenlenmiştir. Buna göre hükmün tavzihi yoluna, bir hükmün yeterince açık olmaması, birbirine aykırı fıkralar içermesi yahut icrasında tereddütler uyandırması halinde, icrası tamamlanıncaya kadar, hükümdeki gerçek anlamın ortaya çıkarılması amacıyla başvurulur. Mahkeme tavzih adı ile hükmü değiştiremez.

Somut olayda, yerel mahkemenin 22.12.2014 tarihli ek karar ile düzeltilmesine karar verdiği 2013/571E, 1928K sayılı, 25.12.2013 tarihli hükmün, davalı Kurum vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizin 20.11.2014 tarihli, 2014/3760E, 24641K sayılı ilamı ile onandığı, davacının süresinde temyiz etmediği karara karşı sonradan verdiği maddi hata dilekçesinin tavzih niteliğinde de olmadığı, mahkemece onama ilamımız üzerine kesinleşmiş kararın ek karar ile değiştilemeyeceği göz önünde bulundurulmayarak, davacı vekilinin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ek karar tesis edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve 22.12.2014 tarihli ek karar bozulmalıdır.

SONUÇ: 22.12.2014 tarihli Ek Kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2018/3740
Karar No: 2019/9406
Karar Tarihi: 03.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/3740 E.  ,  2019/9406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Çatalca 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davada borcun tahsil edilmesi ile dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 03/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/3231
Karar No: 2012/9386
Karar Tarihi: 09.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/3231 E.  ,  2012/9386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Kamulaştırılan taşınmaz mal ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek yapılara değer biçilmesi ve üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre karşılık saptanması yöntem olarak doğrudur. Ancak,

1-Dava konusu taşınmaz ile emsal alınan taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergi değerlerinin karşılaştırılmasında; emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde, bilirkişi kurulunca dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede, değerini olumlu yönde önemli derecede etkileyen bir gelişme de söz konusu olmadığı halde emsal taşınmazdan daha değerli olduğu kabul edilerek değer biçildiğinden, alınan rapor inandırıcı değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Bilirkişi raporunda, 12,50 metre boyunda bahçe duvarından bahsedildiği ve değerlendirme yılına göre 1/A grubundaki bu yapının m2 bedelinin, 54,00 TL olduğu belirtilerek yapılan hesaplama sonucunun 12,50 x 54= 675,00 TL olması gerekirken, maddi hata nedeniyle 1.404,00 TL tespit eden bilirkişi raporuna göre fazla bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/25203
Karar No: 2017/5411
Karar Tarihi: 07.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/25203 E.  ,  2017/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK’nın 50/3. maddesinin "Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" biçimindeki amir hükmü karşısında, sanık hakkında daha önceden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklandığına dair bir kayıt bulunmaması karşısında, sanık hakkında belirlenen hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek yaptırımlara çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 345/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2875
Karar No: 2018/2662
Karar Tarihi: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2875 E.  ,  2018/2662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sahte fatura kullanma suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından suça konu fatura asılları ya da onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulmasından sonra incelenerek, kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin ve faturaların onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/12914
Karar No: 2016/8651
Karar Tarihi: 03.11.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/12914 E.  ,  2016/8651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki uyuşmazlık abonelik sözleşmesinden kaynaklanan kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın niteliğine ve tarafların sıfatına göre, dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay .... Hukuk Dairesi'nin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle, dosyanın görevli Yargıtay .... Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 03/.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.