erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/17273
Karar No: 2017/5865
Karar Tarihi: 09.02.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/17273 E.  ,  2017/5865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, tehdit, hakaret, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Tehdit, hakaret, özel belgede sahtecilik suçlarından ayrı ayrı beraat

TCK'nın 155/2, 43/1, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından, tehdit, hakaret ve özel belgede sahtecilik suçlarından beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığa yüklenen tehdit ve hakaret suçlarından zarar görenlerin ... ve ... olduğu, katılan şirketin bu suçlardan doğrudan zarar görmediği bu nedenle de bu suçlar yönünden kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden mevcut temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’ un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Sanığın, katılan ... kurumunda büro elemanı olarak çalıştığı, okulda çocuğu olan velilerin verdiği paraları muhasebeye teslim etmek ile görevli olduğu, sanığın müştekilerden aldığı paraları ve çeki çalıştığı okula teslim etmediği, ayrıca almış olduğu çek ile kendi adına araç satın aldığını, mağdur ... tarafından parayı teslim aldığına dair imzalanmış sahte belge düzenlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, sanık savunması, müşteki ve tanık beyanları karşısında sanığın üzerine hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğu gerekçeyle mahkumiyet hükmüne yönelik kabul ile özel belgede sahtecilik suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeter delil bulunmadığı gerekçelerine dayanan beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiş özel belgede sahtecilik suçunun mağduru katılan kurum olduğundan tebliğnamedeki düşünceye itibar edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluşmadığı, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılan vekilinin özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/3659
Karar No: 2017/3935
Karar Tarihi: 22.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/3659 E.  ,  2017/3935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, iddianame ile, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, “sahte fatura düzenlemek” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura kullanmak” ve “sahte fatura düzenlemek” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, kararın gerekçesinde sanığın sahte fatura kullandığı kabul edildiği halde iddianame dışına çıkılıp dava konusu yapılmayan “sahte fatura düzenlemek” suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle hüküm ile gerekçe arasında çelişkiye neden olunması,

2- Kabule göre de; sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanun'a göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; adli emanette kayıtlı suça konu faturaların getirtilip denetime elverişli olacak şekilde dosyaya konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 22.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2022/5868
Karar No: 2022/9535
Karar Tarihi: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5868 E.  ,  2022/9535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 22.09.2020 tarih 2020/İHK-18005 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 11.04.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/28482
Karar No: 2010/26270
Karar Tarihi: 22.09.2010

**2. Ceza Dairesi         2010/28482 E.  ,  2010/26270 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29. maddeleri uyarınca 22 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın olay tarihinde 15-18 yas grubunda olması sebebiyle cezasından 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılarak 14 gün, 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 11 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 52. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden hesaplanarak 220,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair BALIKESİR 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 02/12//2009 tarihli ve 2007/295 esas, 2009/926 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 18.07.2010 gün ve 2010/8903-47492 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2010 gün ve 2010/180472 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Tüm dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/3. maddesinin 08/07/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun'la değiştirilmeden önceki peklinde indirim oranının 1/2 olduğu ve bu indirim oranının sanık lehine olduğu nazara alınarak 1/2 oranında indirim yapılması gerekirken 1/3 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BALIKESİR) 1.Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 02.12.2009 gün ve 2007/295, 2009/926 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 4.fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, sanığın, eylemine uyan 5237 sayılı TCK.'nın 86/2. maddesi uyarınca, mahkemenin takdiri gözetilerek adli para cezasında gün sayısının 20 tam gün olarak belirlenmesi suretiyle cezalandırılmasına, aynı maddenin 3.fıkra (e)bendi uyarınca yarı oranında artırım ile adli para cezasına esas alınan gün sayısının 30 gün olarak belirlenmesine, TCK.'nın 29.maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim ile sanığın, 22 gün adli para cezası ile cezalan-dırılmasına, fiili işlediği sırada 15 yaşını bitirip 18 yaşını tamamlamamış olması nedeniyle, belirlenen gün sayısı üzerinden, aynı yasanın 31/3.maddesinin 5377 sayılı yasa ile yapılan değişiklikten önceki hali uyarınca, 1/2 oranında indirim yapılarak, 11 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62.maddesine göre 1/6 oranında yapılan indirim ile 9 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, TCK.'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20,00 TL.’den hesaplanarak sanığın, 180,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 22.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20647
Karar No: 2016/165
Karar Tarihi: 12.01.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/20647 E.  ,  2016/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/55695

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2012/1993 (E) ve 2013/535 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nin 53.maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12/01/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/2904
Karar No: 2013/6483
Karar Tarihi: 08.04.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/2904 E.  ,  2013/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 09.07.2012 gün ve 2012/9871 Esas - 2012/15400 Karar sayılı ilama karşı davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasında, davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı idarenin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizin onama kararından sonra, dava konusu taşınmazın diğer paydaşlarının açtığı dava dosyalarının incelenmesinden; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/47 esas sayılı dava dosyasında 2005 yılı Mart ayı değerlendirme tarihi esas alınarak metrekaresine 400,00-TL; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/132 esas sayılı dava dosyasında da 2004 yılı Aralık ayında 800,00-TL değer biçmiş olup, bu davada ise 2002 yılı Temmuz ayında metrekaresine 800,00-TL değer biçildiği gözetildiğinde; yetersiz gerekçe ile aynı taşınmaza 3 yıl sonraki bedelden yüksek; 2 yıl sonraki bedele ise aynı değerin belirlenmesi karşısında; raporlar, inandırıcı bulunmamıştır.

Bu nedenle; taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, inandırıcı olmayan raporlara göre karar verilmesi doğru değildir.

Davalı idare vekilinin karar düzeltme istemleri bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 09.07.2012 gün ve 2012/9871-15400 sayılı onama ilamının kaldırılmasına ve hükmün yukarıda açıklanan gerekçe ile BOZULMASINA, davalı idareden peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Esas No: 2016/11176
Karar No: 2017/25666
Karar Tarihi: 16.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/11176 E.  ,  2017/25666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 16/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2019/5475
Karar No: 2019/9042
Karar Tarihi: 23.09.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/5475 E.  ,  2019/9042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi - İştirak Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından 31.05.2019 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacının ek karara yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Mahkemece 31.05.2019 tarihli ek karar ile; davalı-davacı erkek vekilinin kararı icraya koyduğu 05.04.2019 tarihinde kararı öğrenmiş sayılacağı buna göre 15 günlük yasal temyiz süresinin 22.04.2019 tarihinde sona erdiği, bu nedenle davalı-davacı vekilinin 13.05.2019 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

HUMK'nun 427. maddesine göre; taraflar temyiz yoluna kararın tebliğ tarihinden itibaren onbeş gün içinde başvurabilir. Buna göre temyiz süresi ilamın taraflara usulen tebliği ile başlar. Somut olayda; gerekçeli karar, davalı-davacı vekiline 04.05.2019 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı-davacı vekili yasal süresi içinde 13.05.2019 tarihinde kararı temyiz etmiştir. Bu nedenle davalı-davacı vekilinin temyiz talebi süresinde olduğundan 31.05.2019 tarihli ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı-davacının asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-davacının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

b) Davacı-davalı kadının ortak çocuğun okulu için yaptığı ödemelerin iştirak nafakasından mahsubuna yönelik ayrıca açılmış bir davası olmadığı halde mahkemece davacı-davalının okul için yaptığı ödemelerin ödenecek nafakadan mahsubuna karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 31.05.2019 tarihli ek kararın bozularak KALDIRILMASINA, temyiz edilen hükmün yukarıda 2/b bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.09.2019 (Pzt.)
Esas No: 2012/27798
Karar No: 2014/10778
Karar Tarihi: 03.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/27798 E.  ,  2014/10778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/129039

MAHKEMESİ : Ankara 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/04/2010

NUMARASI : 2009/895 (E) ve 2010/309 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Katılan idare vekilinin temyizinin, “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

27.04.2009 gün, VDENR-2009-V-058/8 sayılı Vergi Tekniği Raporunda, Çankaya Vergi Dairesi mükellefi E..-Sel İnşaat Restorasyon Tur. Nak. Tah. Tic. Ltd. Şti.nin 2006 yılı “Ba Form”larından, sanığın yetkilisi olduğu S.. C.. İnşaat Har. Nak. Tur. Tem. Taş. Tic. Ltd. Şti. tarafından düzenlenen toplam 129.000 TL tutarındaki faturaları, alış faturası olarak beyan ettiğine ilişkin tespitte bulunularak, E..-Sel İnşaat Restorasyon Tur. Nak. Tah. Tic. Ltd. Şti. hakkında karşıt inceleme yapılması gerektiği mütalaa olunmasına rağmen, Vergi Dairesi Müdürlüğü 23.11.2009 gün ve .. sayılı cevabında, adı geçen şirket hakkında karşıt inceleme yapılmadığını bildirmiş ise de, Gelir İdaresi Başkanlığı A.. B.. Denetim Grup Müdürlüğünden, E..-Sel İnşaat Restorasyon Tur. Nak. Tah. Tic. Ltd. Şti. hakkında, 2006 takvim yılı hesaplarının konu edildiği vergi incelemesi yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise buna dayanılarak dava açılıp açılmadığı sorularak, varsa dava dosyası ile inceleme raporları getirtilip incelenerek, onaylı örneklerinin dosyaya intikalinin sağlanmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi
Esas No: 2018/2712
Karar No: 2018/10372
Karar Tarihi: 22.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2712 E.  ,  2018/10372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacının mirasçıları tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve yargılama aşamasında vefat eden davacının mirasçıları olan ... (kendi adına asaleten, çocukları ... , ... , ... , ... adına velayeten), ... , ... , ... , ... , ... , ... ve ... davaya dahil edildiği halde karar başlığında isimlerinin bulunmaması maddi hataya müstenit olup, mahallinde düzeltilebilir olmasına göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/26014
Karar No: 2022/9534
Karar Tarihi: 28.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/26014 E.  ,  2022/9534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 20.09.2021 tarih 2021/İHK-30825 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 05.04.2022 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 28/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1805
Karar No: 2015/19555
Karar Tarihi: 24.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1805 E.  ,  2015/19555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık... ile temyiz dışı sanık ..'un... Limited Şirketi'nin yetkilisi olduğu, temyiz dışı sanık sanık ...'ın ise bu şirkette gıda mühendisi ve fabrika müdürü olarak görev yaptığı, şirketin ... ilçesi ... İlköğretim Okulunun 2011-2012 eğitim öğretim yılının öğle yemeği dağıtım işini üstlendiği, şirketin ayda bir kez Topkapı ilköğretim okuluna yemek malzemesi gönderdiği, gönderilen bu malzemeler ile temyiz dışı sanık ...'in, olay tarihinde öğle yemeğinde tavuk haşlama yaparak şikayetçilere servis ettiği, dağıtılan "haşlama tavuktan" alınan numuneler üzerinde yapılan incelemede “yemekte bulunan değerlerin Türk Gıda Kodeksi Mikrobiyolojik Kriterler tebliğinde belirtilen sınırların çok üzerinde olduğunun”tespit edildiği, yemeği tüketen katılan mağdur 6 çocuğun zehirlenerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; sanığın kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde, asgari hadden daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün ilk bendine "TCK'nın 89/4. maddesi gereğince" bendinin eklenmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.