erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2014/4369
Karar No: 2014/6105
Karar Tarihi: 26.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/4369 E.  ,  2014/6105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ile şua izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 13.03.2001-12.09.2007 tarihleri arasında davalı Üniverstenin Tıp Fakültesi Radyoloji bölümünde radyoloji teknisyeni olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca yasal olarak 5 saat çalışması gerekirken fazla çalışma yaptığını, üç günde, bir gün nöbet tutmak suretiyle ayda 10 adet nöbet tuttuğunu, her bir nöbetin 16.00 - 09.00 saatleri arasında 17 saat kesintisiz olarak uygulandığını, hafta sonlarında da 24 saat nöbet tuttuğunu, acil serviste nöbet tuttuğu için ara dinlenmesi verilmediğini iddia ederek yıllık izin, fazla mesai, genel tatil, hafta tatili ve şua izni ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı Üniversitenin 2547 S 56/a -b maddesi yollaması ile Harçlar Yasasının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun belirtilmesine rağmen yargılama giderlerine harç katılarak davalı üniversiteye harç yükletilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasındaki 6 numaralı bendin tamamen çıkartılarak yerine;

“Davacı tarafından yapılan 200,00 TL bilirkişi ücreti, 15,50 TL 3 adet tebligat gideri, 10,00 TL yazışma gideri olmak üzere toplam 225,50 TL yargılama giderinin kabul ve red oranına göre hesaplanan hesaplanan 128,53 TL 'sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.02.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/27880
Karar No: 2014/1031
Karar Tarihi: 17.02.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/27880 E.  ,  2014/1031 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1-Sanıklar...ve ...hakkında Mahkûmiyet

2-Sanık ... hakkında beraat

b) Sanık ... müdafii ve sanık ...

b) Sanık ... hakkındaki hükmün bozulması

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesi:

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 13.11.2013 tarihli dilekçesindeki “cezamın onaylanmasını istiyorum” şeklindeki beyanının, temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, temyizden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesi:

20.01.2011 tarihli takip ve tarassut tutanağına göre; ... Mahallesi ... Sokak No: 27 sayılı yerde bulunan iki katlı binanın üst katında oturan sanık ... ile alt katında oturan diğer sanık ...'ın uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına dair bilgiler alınması üzerine, bahsi geçen ikametin takibe alındığı, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturması ayrı yürütülen sanık ...'nin aynı gün saat 20:05 sıralarında ikametten içeriği girdiği ve bir müddet sonra dışarı çıktığı, sanık ...'nin de...'nün ikametten çıkmasını takiben dışarı çıkarak, gözden kaybolana kadar şahsa baktığı, takibe alınan...'nün durdurulması sonrası kitap kağıdına sarılı esrar maddesini görevlilere teslim ettiği, yapılan şifai görüşmede, ...'ın kardeşi olarak bildiği üst katta oturan şahıstan satın aldığını ifade ettiği anlaşılmakla;

20.01.2011 tarihli takip ve tarassut tutanağını düzenleyen ve mahkemece de yargılama sırasında tanık olarak beyanları alınan tutanak tanıkları ... ve ...'ın yeniden dinlenerek, 20.01.2011 tarihli takip ve tarassut tutanağı içeriğine ilişkin olarak bilgi ve görgülerinin tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

17.02.2014 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/5224
Karar No: 2018/4327
Karar Tarihi: 07.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5224 E.  ,  2018/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekili tarafından sunulan katılma istemli dilekçe ile hüküm temyiz edilerek katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince müşteki Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan ve Avukat ...'nin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya,toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen suça sürüklenen çocuk müdafilerinin tüm temyiz itirazları ile katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde on yedi yaşında bulunan suça sürüklenen çocuğun, önceden tanışıp arkadaş olmak istediği on beş yaşındaki mağdurenin olumsuz yanıt vermesinin ardından ısrarla takip edip sözlü taciz eylemlerinde bulunduğu ve son olarak olay günü yanına aldığı bıçakla mağdurenin öğrencisi olduğu okula gidip çıkışta takip ettiği mağdureye herhangi bir söz söylemeksizin saldırarak boyun, yüz, sağ el bölgelerine peşpeşe dokuz kez bıçak sapladıktan sonra durumu gören tanık Hikmet ile diğerlerinin müdahalesi nedeniyle eylemini tamamlayamadan yakalanması üzerine etrafındakilere mağdureyi öldüreceğini beyan ettiği tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 82/1-e. maddesi ile ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildikten sonra suçun teşebbüs aşamasında kalmasından dolayı aynı Kanunun 35/2. maddesine göre ceza belirlenirken, anılan maddede yer alan “ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine onüç yıldan yirmi yıla kadar hapis cezası verileceği” yönündeki düzenleme kapsamında suçun işleniş şekli, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, suça sürüklenen çocuğun kastının yoğunluğu nazara alınıp TCK'nın 3/1.maddesi uyarınca fiilin ağırlığıyla orantılı ceza saptanması gerektiği de gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezanın tespiti gerekirken, yazılı şekilde onüç yıl hapis cezasına hükmedilip müteakip indirimlerin de bu miktar üzerinden yapılması neticesinde cezanın eksik tayini,

Kanuna aykırı, katılanlar vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/6019
Karar No: 2019/4180
Karar Tarihi: 25.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/6019 E.  ,  2019/4180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işverenin ihbar önellerine uymadan tek taraflı olarak müvekkilinin iş akdini feshettiğini ve yasal işçilik haklarını ödemediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş akdinin, ihaleyi alan firmada devam ettiği tespit edildiğinden dolayı, davacının feshe bağlı alacaklarından kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazanamayacağı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacının değişen alt işveren iş yerinde çalışmasını sürdürmesi sebebi ile iş yeri devri hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediği hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacının 03.10.2007 tarihinden itibaren dava dışı asıl işveren... nezdinde davalı alt işveren şirketin elemanı olarak trafo merkezinde teknisyen olarak çalıştığı ve hizmet döküm cetveline göre davacının 23.10.2010 tarihinde davalı şirketten çıkışının yapılarak 24.10.2010 tarihinde ihaleyi alan yeni alt işveren şirkette çalışmaya başladığı görülmüş ancak daha öncesinde davalı işveren tarafından 18.10.2010 tarihinde davacıya çekilen telgraf ile işverenle akdettiği belirli süreli iş sözleşmesinin süresi 08.11.2010 tarihinde biteceğinden dolayı bu tarihten itibaren işverenlik tarafından iş akdinin yenilenmeyeceği hususu bildirilmiştir. Bu itibarla her ne kadar Mahkemece davacının ihaleyi alan yeni işveren nezdinde çalışmayı sürdürdüğü gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddine karar verilmiş ise de; davalı işveren tarafından 18.10.2010 tarihli yazılı bildirim ile fesih iradesi ortaya çıktığından bu tarihten sonra davacının diğer alt işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi halinin işyeri devri hükümlerine tabi tutulamayacağı hususu göz önünde bulundurulmamıştır. Davacının 2007 yılından itibaren çalışmasının davalı iş yerinde kesintisiz devam etmesi karşısında ve tüm dosya kapsamına göre belirsiz süreli iş akdi ile davalı işyerinde çalıştığı anlaşıldığından davacının belirsiz süreli iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı sebep olmadan feshedildiği, yeni ihale dönemindeki çalışmasının da yeni bir iş sözleşmesine tabi olduğu düşünülmeden, kıdem ve ihbar tazminatı talebinin kabulü gerekirken yanılgılı düşünce ile reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/10797
Karar No: 2016/8217
Karar Tarihi: 01.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10797 E.  ,  2016/8217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında basit cinsel saldırı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece sanık hakkında basit cinsel saldırı ve kalan çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 102/3-e ve 103/3-b maddeleri uyarınca cezalarda arttırım yapılmış ise de, bu maddelerin kanun gerekçesinden de anlaşılacağı üzere, suçun yetiştirme yurdu, ceza infaz kurumu, öğrenci yurdu, okul pansiyonu ve hastane gibi insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunun bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlenmesi halinde sanığın cezasında arttırım yapılabileceği, suça konu olayda sanığın, basit cinsel saldırı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarını asansör içerisinde işlediği ve eylemlerin gerçekleştirildiği asansörün TCK'nın 102/3-e ve 103/3-b maddelerinde “İnsanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamlar,” şeklinde tarif edilen yerlerden olmadığı gözetilmeden, hakkında koşulları oluşmadığı halde anılan maddelerin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü birlikte bindikleri asansör içerisinde mağdure...'nın vajinal bölgesini ve göğüslerini okşayan sanığın, mağdurenin asansörden inmek istediği sırada kolundan tutması şeklindeki eyleminin basit cinsel saldırı suçunun devamı niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kanuni unsurları itibariyle oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulduğu sırada, TCK'nın 109/2, 109/5. maddeleri ile tespit edilen 3 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 35. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapıldığında sonuç cezanın 1 yıl 6 ay yerine 2 yıl 3 ay hapis cezası olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/14783
Karar No: 2021/18324
Karar Tarihi: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/14783 E.  ,  2021/18324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında mala zarar verme, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen kararlara ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin dilekçesi üzerine suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında itiraz mercii olan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/04/2016 tarihli, 2016/557 D. İş sayılı kararıyla, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/05/2016 tarihli,2016/378 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazların reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

3- Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların gündüz vakti müştekinin dükkanına cam mandalı kırarak zarar vermek suretiyle içeriye girdikleri, içeriden 100 TL, 2 adet döner bıçağını çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b,31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirtilen 6 yıllık dava zamanaşımının, 11.06.2013 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/1837
Karar No: 2015/12919
Karar Tarihi: 08.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1837 E.  ,  2015/12919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çat Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2014

NUMARASI : 2013/104-2014/80

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanını kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmış; alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaza ilişkin olarak dosya arasında mevcut olan 12.11.2013 tarihli Çat Belediye Başkanlığının yazısında taşınmazın "Belediye sınırları içerisinde olduğu, ancak imar planı dışında bulunduğu, çevrede meskun olmadığı, belediye hizmetleri verilmediğinin belirtildiği, mahkemece yapılan keşifte ise dava konusu taşınmazın ilçe merkezine yakın ve boş olduğunun, gözlendiği, bilirkişi raporunda ise; ilçe merkezinde bulunan kamu binalarına, belediye binasına, alış veriş merkezlerine yürüme mesafesinde olduğu,ilçe merkezine bağlı mahalle olması, çöp toplama, toplu ulaşım eletrik, su, gibi hizmetlerin taşınmaza yakın mesafeye kadar geldiği gerekçe gösterilerek arsa niteliğine göre değer biçildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; dava konusu taşınmaza ilişkin imar durumu yeniden sorulup, mahallinde tekrar keşif yapılarak mücavir alanda ve meskun mahalde bulunup bulunmadığı, belediye hizmetlerinden yararlanıp yarararlanmadığı, mahkeme gözlemi de zapta geçirilmek sureti ile taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığı tespit edildikten sonra, taşınmazın arsa olduğunun anlaşılması halinde emsal karşılaştırması yapılarak değerinin tespit edilmesi, taşınmazın arazi niteliğinde olduğunun tespiti halinde ise olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla taşınmazın değerinin tespit ile taşınmazın konumu, geometrik durumu, kullanım şekli ve bilirkişi raporundaki özellikleri dikkate alınarak objektif değer artırıcı unsur ilavesi de yapılmak sureti karar verlmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K 'nnu 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/1085
Karar No: 2018/6777
Karar Tarihi: 24.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/1085 E.  ,  2018/6777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5271 sayılı CMK'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında müştekinin ikametinden gerçekleştirdiği hırsızlık ile ilgili mala zarar verme suçunu da işlediği iddiası ile hakkında kamu davasının açıldığı, ancak 18/07/2013 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda müştekiye ait ikametin mutfak penceresinin sert bir cisimle zorlanmak suretiyle ikamete girilerek hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinin belirtilmesi karşısında, mala zarar verildiğine dair bir tespit bulunmadığı, ikamette ''zararın'' ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde açıklanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.