erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2016/5443
Karar No: 2017/9249
Karar Tarihi: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5443 E.  ,  2017/9249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Ticareti usulüne aykırı terk etmek suçunun oluşabilmesi için öncelikle ortada kesinleşmiş bir icra takibinin varlığı gerekir. Borçluya ödeme emrinin tebliğ edilmediği ve takip kesinleşmeden 16.01.2013 tarihinde şikayette bulunulduğunun anlaşılması karşısında, suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/28483
Karar No: 2014/11070
Karar Tarihi: 16.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28483 E.  ,  2014/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zara Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2013

NUMARASI : 2011/67-2013/6

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazların davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Hükme esas alınan rapor geçersizdir. Şöyleki;

1)Dava konusu taşınmazlar arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Davacı idare harçtan bağışık olmadığı halde, muafiyetine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/7986
Karar No: 2012/30035
Karar Tarihi: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7986 E.  ,  2012/30035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/11/2011

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup, belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/23993
Karar No: 2017/35884
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/23993 E.  ,  2017/35884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/11678
Karar No: 2013/13649
Karar Tarihi: 01.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/11678 E.  ,  2013/13649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının maliki olduğu 104 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan davalılara ait 103 parsel sayılı taşınmazın üzerindeki ağaçların gölge ve kökleriyle zarar verdiği iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteminin kabulü ile davacının taşınmazına zarar verdiği tespit edilen 26 adet ağacın kal'ine, kal'ine karar verilen ağaçlardan, 2, 3, 4, 5, 8, 16 ve 18 no'lu ağaçların taç dallarının kesilmesine, yine, 2, 3, 4, 5, 8, 16, 18, 35 ve 37 no'lu ağaçların köklerinin kesilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Mahkeme kararlarında taraflara yüklenen hak ve borçlar tereddüt uyandırmayacak biçimde açık olarak yer almalı, hükmün infazında duraksama yaratmamalıdır. 6100 sayılı HMK’nun 297. maddesinin 2. fıkrası gereğince “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.”

Somut olayda, dava konusu ağaçların hem dal ve köklerinin kal'ine, hem de tamamen kal'ine karar verilmesi infazda tereddüt yaratacak niteliktedir. Bu nedenle, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine; (2.) bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/8628
Karar No: 2016/8663
Karar Tarihi: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/8628 E.  ,  2016/8663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının mernis adresinin "... No:31 ... Merkez .../..." olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ulus Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının “... Mah. ... Cad. No:26 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının güncel MERNİS adresi de olan “... Mah. ...kut Cad. No:26 .../...” adresinde davacı oğlu ile birlikte ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2011/4111
Karar No: 2012/14814
Karar Tarihi: 02.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/4111 E.  ,  2012/14814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezası adli para cezasına çevrilirken dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 50/1-a olarak gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Suç tarihi itibariyle atılı suç yönünden verilebilecek adli para cezasının 5252 sayılı yasanın 5/2. maddesi uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden temel adli para cezasının belirlenmesine yönelik cümledeki “30 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “450 TL” ibaresinin yazılması, takdiri indirim yapılmasına yönelik paragrafdaki “25 gün” ibaresinin çıkarılarak yerine “375 TL” ibaresinin yazılması ve verilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesine yönelik fıkranın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/2476
Karar No: 2017/7812
Karar Tarihi: 20.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2476 E.  ,  2017/7812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ 4. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, katılma yoluyla kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın reddi ile manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-karşı davacı kadının emekli maaşı aldığı gerekçesi ile yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir. Yaptırılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında davacı-karşı davalı erkeğin eczacı olduğu, kadının ise 830 TL emekli maaşı aldığı belirtilmiştir. Bu miktardaki gelir kadını yoksulluktan kurtarmaz. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Mahkemece davalı-karşı davacı kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı-karşı davacı kadın, dava dilekçesi ile düğünde takılan altınların, evlenmeden önce sahip olduğu altınların çocukların doğumunda takılan altınların açılan dükkanla ve arabalarda kullanıldığını belirterek uğradığı maddi kayıp nedeni ile altınlar, dükkan ve arabadan fayda sağlayamadığı ve uğradığı maddi kayba karşılık 250.000 TL. tazminat talep etmiştir. İstek Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi anlamında boşanmanın fer'i (eki) olan maddi tazminat kapsamında olmayıp, bağımsız bir talep olarak ayrı harca tabidir. Başvurma harcı, dava dilekçesindeki bütün talepleri kapsadığından yeniden başvuru harcı alınması gerekmez. Ancak, talebin niteliğine güre alınması gerekli nispi peşin harcın Harçlar Kanununun 30 -32. maddeleri uyarınca tamamlanması için davacı kadına süre verilmesi, tamamlandığı takdirde davanın esasına girilmesi, tamamlanmadığı takdirde anılan Kanunun 30. maddesinde gösterilen usulde işlem yapılması gerekirken, bu işlemler yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıdaki yazılı harcın ...'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'ya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2017 (Prş.)
Esas No: 2012/2515
Karar No: 2012/3383
Karar Tarihi: 08.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/2515 E.  ,  2012/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalı aleyhine 21.04.2010 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.08.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, toplam 34 adet meyve ağacının kökünden sökülmek sureti ile kal'ine karar verilmiştir.

Dairemizin 01.02.2010 günlü 2009/14783 Esas, 2010/788 sayılı kararıyla özetle; ziraat mühendisi bilirkişinin raporunun hüküm vermeye yeterli olmadığı, muhtemel zarardan bahisle karar verilmesinin doğru görülmediği, yeniden keşif yapılarak "somut bir zararın" olup olmadığı hususlarının tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacının davasının kısmen kabulüne karar verilmiş, 11.07.2011 tarihli rapora ekli krokide gösterilen 1 no'lu ceviz ağacı ile 18 no'lu asma ağacı dışındaki diğer ağaçların kökünden kesilmek suretiyle kaline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya kapsamına ve özellikle ziraat mühendisi bilirkişinin raporlarına göre; gerekli dikim mesafelerine uyulmadan davalının taşınmazına dikilen ağaçların, davacı taşınmazına zarar verdiği hususunda tereddüt bulunmamaktadır. Ancak, hükme esas alınan ziraat mühendisi bilirkişinin 25.07.2011 tarihli raporunda zararın, ağaçların kökünden kesilmesi suretiyle mi, yoksa dallarının budanması yolu ile mi giderileceği yönünde yeterli açıklık bulunmamaktadır.

Mahkemece yapılması gereken iş; zararın ne şekilde giderileceği hususunda bilirkişiye ek rapor düzenlettirilerek sonucuna göre karar vermek olmalıdır.

Eksik araştırma ve yetersiz bilirkişi raporuna göre kurulan hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2016/24508
Karar No: 2017/35869
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/24508 E.  ,  2017/35869 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2014/8934
Karar No: 2014/22545
Karar Tarihi: 29.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/8934 E.  ,  2014/22545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/190-2013/342

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilidavasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Taşınmazın belediye mücavir alanı içinde bulunduğu anlaşılmış olup, bilirkişi raporları ile belirlenen özelliklerine göre, dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/14176
Karar No: 2013/15667
Karar Tarihi: 13.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/14176 E.  ,  2013/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Türkiye Ekonomi Bankası AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, meydana gelen trafik kazası neticesinde davacının aracında meydana gelen 5.000,00 TL değer kaybını, kaza tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermediği gibi duruşmalara da katılmamıştır.

Diğer davalı vekili ve ihbar olunan vekili davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ve vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, davaya konu ... plakalı araçta meydana gelen değer kaybı olarak 2.500,00 TL'nin, kaza tarihi olan 22.07.2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak, davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı Türkiye Ekonomi Bankası AŞ vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle

usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 127,78 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı Türkiye Ekonomi Bankası AŞ'den alınmasına 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/11359
Karar No: 2022/4195
Karar Tarihi: 08.03.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11359 E.  ,  2022/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun kabulüne dair karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 09/07/2018 tarih 2018/İHK-5634 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

6100 sayılı HMK'nın 310. maddesi "Feragat ve kabul, hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabilir. (2) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, hükmün verilmesinden sonra yapılmışsa, taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosya kanun yolu incelemesine gönderilmez ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verilir. (3) (Ek:22/7/2020-7251/29 md.) Feragat veya kabul, dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılmışsa, Yargıtay temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye gönderir" düzenlemesini içermektedir.

Vekaletnamesinde feragate yetkisi olan davacı vekili Av. ... dosya temyiz incelemesine gönderildikten sonra 08/02/2021 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini bildirdiğinden davadan feragat hususunda ek karar verilmesi için dosyanın mahkemesine (İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesine) İŞLEMSİZ İADESİNE, temyiz dilekçesinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına 08/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.