erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2018/4757
Karar No: 2019/1498
Karar Tarihi: 14.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4757 E.  ,  2019/1498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/04/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız işgal tazminatı istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına dair verilen 11/01/2018 günlü karara karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 09/07/2018 günlü ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı vekili; Karayolları 9. Bölge Müdürlüğü ... Şube sahasının yapımının inşaat alanına ... Gençlik ve Spor Merkezi inşaatının yapımını üstlenen davalı şirket tarafından izinsiz olarak hafriyat döküldüğünü, defalarca talep edilmesine rağmen kaldırma işleminin yapılmadığını beyan ederek hafriyat kaldırma bedeline hükmedilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmiş olan davanın, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle açılmamış sayılmasına karar verilmiş; davalı vekilinin istinaf istemi yönünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince başvurunun reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf dilekçesinin UYAP sistemine kaydedilmediği ve dosya içerisinde bulunmadığından davacının istinaf incelemesinin eksik bırakıldığının fark edilmesi üzerine ikinci kez başvurunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından yerel mahkeme kararının taraflarca istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 21/03/2018 tarih ve 2018/230 esas ve 2018/273 sayılı kararı ile davalının istinaf başvurusu hakkında verildiği, bu kez aynı dosyada davacının başvurusu değerlendirilerek 09/07/2018 tarih ve 2018/524 esas ve 2018/630 sayılı ikinci bir karar verildiği anlaşılmaktadır. Bölge Adliye Mahkemesince tek bir uyuşmazlığa ilişkin olarak tarafların istinaf başvurusu yönünden ayrı ayrı karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK 371. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE 14/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26332
Karar No: 2017/35609
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26332 E.  ,  2017/35609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2021/12695
Karar No: 2022/1678
Karar Tarihi: 10.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12695 E.  ,  2022/1678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... 6. İş Mahkemesi

Dava, sigortalılık tescil tarihinin, vergi kaydı başlangıç tarihi olan 01.07.1992 tarihinden itibaren tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın davalı kurum vekili tarafından temyizi üzerine 29.09.2021 tarihli Ek Kararla temyiz isteminin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen ek kararın, davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi uyarınca istinaf kararlarına karşı temyiz başvuru süresi, kararın tebliğinden itibaren iki haftadır. 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının 14.06.2021 tarihinde usulüne uygun olarak e-tebligat ile davalı kurum vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilinin 18.09.2021 tarihinde iki haftalık yasal süreden sonra temyiz isteğinde bulunduğu, Bölge Adliye Mahkemesince 29.09.2021 tarihinde verilen ek kararla davalının temyiz başvurusunun süresinde yapılmamış olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verildiği, davalı vekili tarafından ek kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinin, yasal süresi içerisinde verilmediği, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın, 7036 sayılı Yasanın 7/3 fıkrası yollamasıyla uygulanan 6100 sayılı Yasanın 361. maddesi hükmüne uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan temyiz talebinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın onanması gerekmektedir.

SONUÇ : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi Ek Kararının ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/10342
Karar No: 2024/17390
Karar Tarihi: 03.04.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/10342 E.  ,  2024/17390 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1287 E., 2020/1574 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 12.07.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2015/23477
Karar No: 2017/4970
Karar Tarihi: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/23477 E.  ,  2017/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Sanık müdafiinin aynı suça ilişkin olduğunu belirttiği Aydın 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2012/442 Esas sayılı dosyasının getirtilip incelenerek bu dosya ile birleştirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/3822
Karar No: 2017/14767
Karar Tarihi: 08.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2016/3822 E.  ,  2017/14767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Borçlu vekili, müvekkili aleyhine, ilama dayalı olarak icra takibi başlatıldığını, ancak İcra Müdürlüğü tarafından ana para, yargılama giderleri, vekalet ücreti, uygulanan yasal faizler kalem kalem yazılması gerekirken bu yapılmayıp yanlış hesaplamalar yapıldığını, faizin fazla hesaplandığını, dayanak ilamın taşınmazın aynına ilişkin olduğunu kesinleşmediğini ve taşınmaz üzerindeki ipotek kaldırılmadan tazminat bedelinin talep edilemeyeceğini belirterek takibin iptaline karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece, şikayetin reddine karar verilmiş , hüküm, borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlu vekilinin şikayet nedenleri arasında faiz oranları ve faiz miktarı da olup bunlar konusunda inceleme yapılarak olumlu olumsuz bir karar verilmemiştir. Bu konuda bir karar verilmesi için mahkeme kararının bozulması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, bozma neden ve şekline göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 08.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/25351
Karar No: 2014/11920
Karar Tarihi: 29.05.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/25351 E.  ,  2014/11920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Karşıyaka 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.09.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/864 Karar no:2013/660

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı (kadın)’ın teyzesinin beyanı esas alınarak “kocanın eşine bıçakla saldırıda bulunduğu” sabit kabul edilmiş, buna ve “kocanın eşinin hamileliğinde ilgilenmemiş olmasına” dayanılarak "bu durumun kadının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu” gerekçesiyle davacı lehine manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa bu tanık ile davalı-karşı davacı (koca) arasında ceza mahkemesine intikal etmiş olay sebebiyle husumet mevcuttur. Bu sebeple beyanının doğruluğu kuşkuludur (HMK.md.255). Bu beyan dışında kocanın eşine bıçakla saldırdığına ilişkin bir delil ve tanık ifadesi yoktur. Davacı-karşı davalı (kadın)’ da, kocası hakkında kendisine hakaret ettiğinden bahisle şikayetçi olmuş, bıçakla saldırıya maruz kaldığına ilişkin bir şikayette ve beyanda bulunmamıştır. Teyzenin şikayeti üzerine koca hakkında yapılan soruşturma ve kovuşturma sırasında da teyze böyle bir beyanda bulunmamıştır. Bu durumda, kocanın eşine bıçakla saldırdığı sabit kabul edilemez. Kocanın, hamileliği döneminde eşiyle yeterince ilgilenmediğine ilişkin yeterli delil de bulunmamaktadır. Bu bakımdan davalı-karşı davacı (koca)’nın, eşinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir eylemi yeterince ispatlanamamıştır. Sabit olmayan olaylara dayanılarak da manevi tazminata hükmedilemez. Bu sebeple davacı-karşı davalı (kadın)’ın manevi tazminat talebinin reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.29.05.2014 (Prş.)
Esas No: 2016/26656
Karar No: 2017/35669
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26656 E.  ,  2017/35669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2013/6622
Karar No: 2015/238
Karar Tarihi: 13.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/6622 E.  ,  2015/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir. Bu nitelikli halin oluşması için, eylemin kamu kurum ve kuruluşlarının mal varlığına zarar vermek amacıyla işlenmesi gerekir.

Zarar vermek, kamu kurum ve kuruluşlarından hakkı olmayan bir parayı almak yada bir borcu geri vermemek şeklinde olabilir. Bu suçun zarar göreni kamu kurum ve kuruluşunun tüzel kişiliğidir. Kamu kurum ve kuruluşlarının zarar görmesi söz konusu değilse bu suç oluşmayacaktır.

Dolandırıcılık suçunun kamu yararına çalışan hayır kurumlarının zararına işlenmesi madde kapsamında değildir.

Sanığın ... il merkezinde bulunan Bilim ilköğretim okulunda 12.01.2007 tarihinde tayinen gelerek hizmetli olarak göreve başladığı, aynı okulda müdür yardımcısı olarak görev yapan tanık ..'ın düzenlediği Şubat 2007, Mart 2007, Nisan 2007 ve Mayıs 2007 aylarına ait ek ders bordroları üzerinde değişiklik yaparak, ek ders almaya hakkı olmayan öğretmenlere ek ders alıyormuş gibi yeniden ek ders bordrosu düzenleyip okul müdürünün imzasını sahte olarak atıp tekrar okul mühür ve kaşesini basarak maliyeye verdiği, sanığın bu şekilde ek ders almayan öğretmenleri ek ders alıyormuş gibi gösterip bu kişiler adına hesaplanan ek ders ücretlerini de kendi hesabına aktararak Maliye Hazinesini 16.052,04 TL zarara uğrattığı somut olayda, nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2017/4830
Karar No: 2017/9388
Karar Tarihi: 27.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/4830 E.  ,  2017/9388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 1.714,50 TL maddi, 4.000,00 TLmanevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında "koruma tedbirleri nedeniyle tazminat" yerine "kanun dışı yakalanan veya tutuklanan kişilere tazminat", "14/03/2014" olan dava tarihi yerine "15/04/2014" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/182 esas, 2013/76 karar sayılı davacı hakkındaki beraat hükmüne dair kesinleşme şerhinin davacı asile 28/01/2014 tarihinde bizzat tebliğ edildiği ve eldeki iş bu tazminat davasının da 14/03/2014 tarihinde, üç aylık süresinde, açıldığı anlaşılmakla; tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak, ONANMASINA, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2015/20839
Karar No: 2017/4971
Karar Tarihi: 25.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/20839 E.  ,  2017/4971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2) Temel ceza tayin edilirken, sanığın 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezası yerine, 6 ay 5 gün adli para cezası şekilde cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/1692
Karar No: 2021/11734
Karar Tarihi: 05.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/1692 E.  ,  2021/11734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

25/06/2015 tarihli tutanak içeriğine göre, kaçak sigara satışı yapıldığının tespiti üzerine, ... Sulh Ceza Mahkemesi'nin arama kararına istinaden sanığa ait bakkal dükkanında karton kutu içerisinde 132 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirildiği anlaşılmakla, ticari işyerinde ticari amaçla kaçak sigara bulundurduğunun kabulü ile sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarlarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/26657
Karar No: 2017/35670
Karar Tarihi: 27.02.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/26657 E.  ,  2017/35670 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayılı "Daireler Arasındaki İş Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik kararı, 30/12/2016 tarih 29934 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarına ilişkin dosyaların temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 27/02/2017 tarihinde karar verildi.