erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2008/11637
Karar No: 2008/12166
Karar Tarihi: 06.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11637 E.  ,  2008/12166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 104 ada 2 parsel sayılı 2350,50 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 18 nolu vergi kaydı ile davalı adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesine göre şahıslara ait harita, plan ve krokiye dayanmayan tapu kaydında ve diğer belgelerde belirtilen sınırlar değişilebilir ve genişlemeye elverişli nitelikte ise sınıra değil bu kayıt ve belgelerdeki miktara itibar edilmesi gerektiğini taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişebilir sınırlı olup, miktar fazlası olan kısmın değişebilir sınırdan kazanıldığının kabulü gerektiği ayrıca taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiğini bildirerek dava açmışdır. Mahkemece davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörene 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması vardır.

Çekişmeli 104 ada 2 sayılı parsele revizyon gören 18 nolu vergi kaydı doğuda hali okumakta olup, değişir sınırlı ve 1500 m2 yüzölçümündedir. Taşınmazların doğusunda fiilen orman vardır. 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesine göre harita, plan ve krokiye dayanmayan kayıt ve belgelerde belirtilen sınırlar, değişebilir ve genişletilmeye elverişli nitelikte ise, bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirlenmesi gerekir. Başka bir anlatımla, vergi kayıtları miktarı ile geçerlidir. Vergi kayıtları lehe olduğu kadar aleyhe de delil oluşturur. Bu nedenle vergi kaydı miktar fazlasının doğudaki ormandan açıldığının kabulü gerekir. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu ile arazi kadastrosunun yapıldığı tarihler arasında 20 yıllık kazandırıcı zamanaşımı süresi geçmemiştir.Yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi gereğince yapılmıştır.

Bu nedenle; dosya keşif sırasında dinlenen fenni bilirkişi ve orman bilirkişiye verilerek vergi kaydı miktarı kadar yer belirlenmeli ve bu kısmın davalı adına tesciline, miktar fazlası olan kısmın orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 06/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Esas No: 2013/17812
Karar No: 2014/3602
Karar Tarihi: 12.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/17812 E.  ,  2014/3602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile akdetttikleri sözleşmeye göre hizmet verdiğini, 30.03.2012 tarihinde 2009 yılı protokolünün 4.3.6., ve 6.3.12. maddelerine istinaden toplam 18.495.68.TL para cezası uygulanarak yazılı olarak uyarıldığını yapılan işlemin haksız olduğunu ileri sürerek muarazanın men' i ile cezai işlemin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece, davacı tarafından açılan davanın reddine karar verilmesine rağmen kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına dava değeri olan 18.495.68.TL yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık asgari ücret tarifesi üzerinden 2.219.00.TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 2.066.00.TL vekalet ücretine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

2013/17812 2014/3602

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının reddine, 2.bent gereğince mahkeme kararının hüküm fıkrasının 3. bendindeki “2.066.00.TL” çıkarılarak yerine “2.219.00.TL” rakamının yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 0,90 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5730
Karar No: 2022/5660
Karar Tarihi: 29.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/5730 E.  ,  2022/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bursa 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 13/02/2018 tarihinde verilen dilekçeyle gaiplik ve mirasın Devlete intikali talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın taraf teşkili sağlanamadığından usulden reddine dair verilen 15/05/2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin esastan reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

KARAR

Yapılan yargılamaya, tüm dosya içeriğine göre temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararı ve dayanılan gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 29/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/11828
Karar No: 2014/1247
Karar Tarihi: 21.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11828 E.  ,  2014/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.03.2013 tarih ve 2012/300-2013/201 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket nezdinde emtia taşıma sigorta poliçesi kapsamında sigortalı bulunan emtianın davalı şirket sorumluluğunda Türkiye'den ...'a taşınması sırasında meydana gelen trafik kazası neticesinde hasara uğradığını, 21.134,00 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, bu tazminatın 16.087,30 TL'sinin ihbar olunan davalının sigorta şirketi tarafından karşılandığını belirterek bakiye 5.047,00 TL hasar bedelinin ödeme tarihi olan 21.11.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin sorumluluğunun malzemelerin yüklenmesi ve boşaltılması ile sınırlı olduğunu, taşıma sırasında meydana gelebilecek hasar ve risklerden sorumlu tutulamayacağını, nakliye aracının herhangi bir kaza geçirmediğini, bu sebeple müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, hasarlı malların kim tarafından kontrol edildiği ve hasarın niteliği ile neden kaynaklandığının anlaşılamadığını, .... belgesinde hasar kaydının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,... hükümleri kapsamında taşıyıcı olan davalının yükü telsim aldığı andan teslim edeceği ana kadar doğacak tüm hasardan sorumlu olduğu, buna taşıma/yükleme/boşaltma/istif ve aktarmadan kaynaklanacak zararların da dahil olduğu, zararın kendinden kaynaklanmadığını ispat yükünün davalı tarafta bulunduğu, davalının bu yöndeki savunmasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın kabulüne, 5.047,00 TL'nin 21/11/2011 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 320,45 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/18481
Karar No: 2014/2240
Karar Tarihi: 17.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18481 E.  ,  2014/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYKOZ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/758-2013/287

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde; dava dışı Maliye Bakanlığı müfettişlerince müvekkili idareye bağlı olan B.- A.. V.. S.. V.. G. Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çalışmakta iken 4958 sayılı Sosyal Sigortalar Kurumu Kanununun 17/5 maddesine göre kendisine yapılan döner sermaye ek ödemelerinden eksik gelir vergisi ve damga vergisi hesaplanarak kesinti yapıldığının belirlendiğini, bu nedenle tahakkuk ettirilen verginin ise döner sermaye işletme bütçesinden vergi dairesine ödendiğini, ancak müvekkili idarece yapılan bu ödemenin bildirilmesine rağmen davalının payına düşen 2 659,27TL'i ödemekten kaçındığını ileri sürerek; 2 659,27 TL' nin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin çalışmakta olduğu Hastanenin SSK. ya bağlı iken 5283 sayılı Kanun ile davacıya devredildiğini, ancak personele 4958 sayılı SSK Kanununun 17/5 maddesi uyarınca hastane gelirinden ek ödeme yapıldığını ve ek ödemeden damga vergisi dışında vergi kesintisi yapılamadığını, bu nedenle vergi tahakkuk ettirilmesinin yasaya aykırı olduğunu, ayrıca davacı bakanlığın dava dışı Maliye Bakanlığı tarafından tahakkuk ettirilen vergiyi uzlaşma yolu ile ödediğini, ancak bu uzlaşma nedeni tahakkuk eden vergiden yapılan indirimin müvekkilinden talep edilen miktara yansıtılıp yansıtılmadığı konusunda bir açıklık bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 266 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Somut olayda, mahkemece, bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır.

Bu durumda mahkemece; döner sermaye saymanı, vergi denetmeni ve hastane idarecisinden oluşacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan uyuşmazlık hakkında rapor aldırılması ve sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2012/2511
Karar No: 2012/18704
Karar Tarihi: 31.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/2511 E.  ,  2012/18704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip borçlularından ... icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı bonoların toplam 25.000 TL. meblağlı iken tahrifat sonucunda 315.000 TL.na yükseltildiğini ileri sürerek tahrifat iddiasında bulunmuş, davalı ile karşılıklı protokol ve ibralaşma sonucunda ise hiçbir borcun kalmadığından bahisle takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda senetlerin protesto edilmemesi nedeni ile davanın kabulüne ve takibin iptaline dair verilen karar Dairemizce, takibe konu bonolarda yazılı miktarları kısmen kabul ve ödeme iddiasında bulunulduğundan İİK.nun 170/a-son maddesi uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası hükmünün uygulanamayacağı, borçlunun tahrifat ve ödeme iddialarının incelenmesi gerektiği belirtilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş, alınan bilirkişi raporunda "95.000 YTL. değerindeki senedin rakam ve yazılarında '9/doksan' rakam ve yazısının, 30.04.2009 ödeme tarihli ve 110.000 YTL değerindeki senedin 'l/yüz' rakam ve yazısının, 30.05.2009 ödeme tarihli ve 110.000 YTL değerindeki senedin 'l/yüz' rakam ve yazısının bulundukları yerlere sonradan ilave yoluyla yazılarak senetlerin meblağlarının mevcut duruma artırılmış oldukları" belirtilmiş, bu rapor esas alınarak davanın kabulü ile takibin iptaline karar verildiği görülmüştür.

TTK'nun 690. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. maddesi gereğince de; bono bedeli hem yazı hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazıyla gösterilen bedele itibar olunur. Ancak bu kural rakam ile değer bildirilen bölümde tahrifat yapılmaması halinde uygulanır. Bono bedelinin hem yazı ve hem de rakamla belirtilen kısımlarında tahrifat yapılmış ve bilirkişi incelemesi sonucunda tahrifatsız bedel tespit edilmiş ise, bu tahrifatsız bedel üzerinden takibe devam olunabilir. Bilirkişi incelemesi ile senet bedelinde tahrifat yapıldığının belirlenmesi halinde ise senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli sayılması gereklidir(HGK.nun 14.05.2003 tarih ve 2003/12-347 E. - 2003/345 K.sayılı kararı).

Bu durumda mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda bononun tahrifat öncesi bedeli olan 25.000 TL üzerinden takibin devamına, bu miktarın üzerindeki kısım yönünden ise takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, takibin tümden iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 31/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2023/3410
Karar No: 2024/14381
Karar Tarihi: 28.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/3410 E.  ,  2024/14381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/418 E., 2023/189 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması zorunluluğu gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

2.Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas ilamın 4733 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan verildiği anlaşılmış olup, hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a getirilen düzenlemelerin sanık lehine hükümler içermesi ve etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale gelmesi karşısında, sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilam ile ilgili öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonuca göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Suç tarihinin, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin istem yazısının tebliğ edildiği 01.09.2014 tarihinden itibaren verilen 15 günlük sürenin bitimini izleyen 17.09.2014 tarihi olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 16.09.2014 şeklinde yanlış yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2018/2489
Karar No: 2019/11598
Karar Tarihi: 10.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2489 E.  ,  2019/11598 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1,62,51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... şirketleri ortak girişimi tarafından yapımı üstlenilen yol yapım çalışmasında kullanılacak dolgu ve asfalt malzemelerinin nakliyesi işinin sanığın şantiye şefi olduğu ... Turizm Tic.ve San A.Ş’ ye taşeron olarak verildiği, olay günü ... çalışanı olan müteveffa işçinin şirkete ait kamyonla sıcak asfalt getirerek yol yapım çalışmasının devam ettiği bölgeye yükünü boşaltmasının ardından yine aynı bölgede kamyonun damperini kaldırarak damper ile kamyon arasına dökülen asfalt kalıntılarını temizlemek istediği sırada damperin yol üzerinden geçmekte olan orta gerilim hattına temas etmesiyle iletken hale gelen dampere kürekle dokunması sebebiyle akıma kapılarak hayatını kaybettiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, ayrıca TCK’nın 50/4. maddesinde taksirli suçlarda hükmedilen uzun süreli hapis cezalarının yine TCK’nın 50/1-a maddesinde düzenlenen adli para cezasına çevrilebileceğinin hüküm altına alınmış olması karşısında; “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu ve sanığa verilen cezanın 1 yıldan fazla süreli bir hapis cezası olması hususu dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 50/1. maddesinde düzenlenen kısa süreli hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesinin takdiren sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan ve dosya kapsamıyla uyuşmayan gerekçe ile, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2021/5515
Karar No: 2022/2104
Karar Tarihi: 14.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/5515 E.  ,  2022/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı; davalı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce kısmen kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç ve yargılama giderleri yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Fethiye İlçesi, Karaçulha Mahallesi 665, 2565 ve 3295 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca taşınmaz bedelinin davalıdan tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca harç ve yargılama giderleri yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.