erdem-erdem/Turkish-Law-Documents-700k-clustered huggingface dataset:
Esas No: 2017/3560
Karar No: 2018/1262
Karar Tarihi: 15.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/3560 E.  ,  2018/1262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için; sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket veya kişiler hakkında düzenlenen vergi inceleme raporları ve şirket yetkilileri veya kişiler hakkında açılan dava dosyaları getirtilip incelenerek, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına alınması; faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişiler de tanık sıfatıyla dinlenerek, suça konu faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak düzenlediklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması; toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sahte fatura kullanma suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura kullanılması nedeniyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, suç tarihinin sahte faturalar hangi vergi türünde kullanılmışsa bu vergiye göre sunulması gereken son beyanname tarihi olduğu cihetle; somut olayda sanık hakkında, “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zincirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılından hüküm kurulduğu belirtilmeden ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmadan yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK’nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 15.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2013/5540
Karar No: 2013/26682
Karar Tarihi: 18.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/5540 E.  ,  2013/26682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar vermek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Sanığa atılı suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile altı aydan üç yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adli para cezası yaptırımlarının, her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanunun 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama maddesindeki temel cezalardan hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçelerle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 60 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “5237 sayılı TCK.nun 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2014/13201
Karar No: 2014/15170
Karar Tarihi: 27.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/13201 E.  ,  2014/15170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2011/869-2013/574

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 22/01/2014 tarih, 2013/35603-2014/1441 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından 1 adet 152.500 TL bedelli bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak sair itirazları yanında ciranta imzasına itiraz ettiği, mahkemece Adli Tıp Kurumu'ndan alınan raporlar doğrultusunda imza itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sırasında alacaklı vekili borçlunun Cumhuriyet Savcılığına verdiği ifadesinde kabul beyanı olduğunu ileri sürmüştür. Gerçekten de; borçlu tarafından Cumhuriyet Savcılığına verilen 09.08.2011 tarihli ifadede "......ben 152.500 TL'lik senedin arkasına imza atmışım. Senet arkasındaki İ.. D.. isminin altındaki imza bana aittir. Ancak bu imza benim yaşlı olmam nedeniyle kandırılarak attırılmıştır." şeklinde beyanda bulunmuş olmakla; sözkonusu beyanda imza kabul edildiğine göre bu kabul beyanı kesin bir hükmün hukuki sonuçlarını doğurucu mahiyette olup dikkate alınması zorunludur.

O halde, mahkemece borçlunun takibe konu senet ile ilgili savcılıkta verdiği açık kabul beyanı karşısında, imza itirazının reddi gerekirken, alınan raporlara itibar edilerek imza itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken kararın imza itirazı yönünden onandığı anlaşılmakla alacaklının karar düzeltme isteminin yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 22.01.2014 tarih ve 2013/35603 Esas-2014/1441 Karar sayılı bozma kararının kaldırılmasına, Alanya 1.İcra Hukuk Mahkemesi'nin 01.10.2013 tarih ve 2011/869 E.-2013/574 K. sayılı mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun karar düzeltme isteminin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Esas No: 2022/16550
Karar No: 2024/17026
Karar Tarihi: 26.03.2024

**10. Ceza Dairesi         2022/16550 E.  ,  2024/17026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1602 E., 2020/1387 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 24.02.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Kilis Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.03.2024 tarihinde karar verildi.
Esas No: 2009/5350
Karar No: 2010/11102
Karar Tarihi: 01.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5350 E.  ,  2010/11102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 13.05.2008 tarih ve 2008/178 - 2008/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 17.11.2003 tarihli taşıma sözleşmesi gereğince müvekkiline ait 4 adet TIR ile taşınan emtianın davalı şirketçe 4 günlük yol süresi ve 2 günlük boşaltma süresi 29 gün aşılarak taşındığını, Uluslararası Nakliyeciler Derneği'nin tarafları da bağlayan tarifesi gereğince günlük 180 Euro+KDV olmak üzere toplam 24.638 Euro demuraj ücretinden 4.720 Euro'nun alıcı firma tarafından karşılandığını ileri sürerek, bakiye 19.918 Euro'nun dava tarihindeki kur üzerinden 34.925.994.000.-TL'nın temerrüt tarihi olan 19.12.2003 tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile yapılan 20.12.2003 tarihli görüşme sonucunda 6.720 USD bekleme ücretinin araçların sürücülerine ödendiğini, bu ödemenin sözleşmede öngörülen günlük ücrete uygun olduğunu, ihtirazi kayıt dermeyan edilmeden kabulü sonucunda bakiye demuraj alacağı kalmadığını, aksi dünüşülse dahi araçlardan üçünün 20.11.2003 tarihinde, birinin ise 21.11.2003 tarihinde yüklenip 24.11.2003 tarihinde yola çıktıklarını, bu durumda müvekkili lehine demuraj hakkı olduğunu ve davalı lehine oluşan süre düşüldüğünde 18 gün ve 4 araç için davacının isteyebileceği demuraj ücretinin 7.200 Euro olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 7.529,53 YTL bakiye demuraj alacağının davalıdan tahsiline ilişkin verilen ilk kararın temyizi üzerine Dairemizce davacı yararına bozulmasından sonra bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile 22 günlük demuraj bedeli olarak günlüğü 100 Euro'danh 4 araç için bulunan 8.800 Euro demuraj alacağından davalının 6,101 Euro olacağı düşüldükten sonra kalan 2.699 Euro alacağının 1.763.783 TL karşılığı olan 4.760,45 YTL'nın 27.12.2003 tarihinden itibaren hesaplanarak faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, davacının asıl alacak tutarında fatura düzenlendiğinde % 18 KDV bedelinin de davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 202,77 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2007/3027
Karar No: 2007/3502
Karar Tarihi: 08.11.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3027 E.  ,  2007/3502 K.**

**"İçtihat Metni"**

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili davalı borçlu... aleyhine icra takibi yapıldığını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını bu nedenle borçlunun adına kayıtlı .... plaka sayılı aracı ile işyerindeki makineleri, alacaklıdan mal kaçırmaya yönelik olarak diğer davalı ve yeğeni olan Kemal’e satışına ilişkin tasarrufların iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalı ...’un babasına olan borç nedeniyle borçlunun aracını ve makineleri devrettiğini, yapılan işlemlerin mal kaçırmaya yönelik olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ..., satışların gerçek olduğunu, davalı ...’in babası ölmeden önce ondan borç para aldığını ve borcuna karşılık olarak da devirlerin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasında yakın akrabalık bulunması ve makinelerin devrinde fatura bedelleri ile vergi dairesi yoklamasında beyan edilen değerler arasında misline yakın bir fark bulunması gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına 3.kişi...l’in borçlu...’un yeğeni olmasına İİY'nın 278/1 maddesinde bu derece akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayılıp iptalinin öngörülmesine, diğer taraftan ....’in borçlu olan

amcası...’un alacaklılarından mal kaçırmak ya da alacaklılarını ızrar kastı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olmasına (İİY. 280/II) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.314.37-YTL kalan onama harcın temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 8.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2022/5492
Karar No: 2022/6910
Karar Tarihi: 22.09.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/5492 E.  ,  2022/6910 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTANBUL ANADOLU 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen kurum işleminin iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece bölge adliye mahkemesi kararının onanmasına yönelik verilen karara karşı davacı vekili tarafından temyiz talebinde bulunulmuş olmakla; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; eczacı olan davacı hakkında davalı kurum tarafından uygulanan cezai işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen hükme karşı davacı tarafından istinaf isteminde bulunulması üzerine, bölge adliye mahkemesince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden yargılama yapılmak üzere dosyanın ilk derece mahkemesine iadesine karar verilmiş; iş bu kararın davalı tarafça temyizi üzerine Dairemizce bölge adliye mahkemesi kararı bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyan bölge adliye mahkemesince, bu kez davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafın temyizi üzerine, Dairemizin 09/02/2022 tarih, 2021/6718 esas, 2022/848 karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu aşamadan sonra davacı vekili tarafından (temyiz dilekçesi başlığı adı altında) sunulan 10/03/2022 tarihli dilekçe ile bölge adliye mahkemesi kararının vekalet ücreti yönünden düzeltilmesi talep edilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'nin 24.06.2021 tarih, 2021/1257 esas, 2021/1300 karar sayılı nihai kararı, davalı tarafın temyiz talebi üzerine temyiz incelemesinden geçerek, Dairemizin 09/02/2022 tarih, 2021/6718 esas, 2022/848 karar sayılı ilamı ile onanmış olup, davacı vekilinin (10/03/2022 tarihli dilekçesi ile sunmuş olduğu) talebi hakkında Dairemizce bu aşamada yapılacak herhangi bir işlem bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı tarafça sunulan 10/03/2022 tarihli (temyiz) dilekçesinin reddi ile dairemizce yapılacak başka bir işlem bulunmadığından dosyanın işlemsiz olarak BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE İADESİNE, ve esasın bu şekilde KAPATILMASINA, 22/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2010/15890
Karar No: 2012/5777
Karar Tarihi: 11.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15890 E.  ,  2012/5777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/07/2010 tarih ve 2010/36-2010/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının keşidecisi müvekkilinin ise hamili olduğu 06.10.2005 keşide tarihli 10.000,00 TL bedelli çekin davalı tarafından ödemeden men talimatı verilerek ödenmediğini ve arkasının yazılmasının engellendiğini ileri sürerek, çek bedelinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin dava konusu çekten dolayı bir borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre süresi içinde yenilenmeyen davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, çek bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de davacı vekili mazeret dilekçesine masraf da eklediğine göre, mahkemece, mazeretin kabul edilmediğine dair ara kararının davacı vekiline tebliğ edilmesi, davacı vekilinin mazeretin kabul edilmediğine dosyanın işlemden kaldırıldığına ilişkin ara kararından haberdar edilmesi ve böylece davacı vekilinin 3 aylık hak düşürücü süre içerisinde davayı yenileme yasal hakkını kullanmasının sağlanması gerekirken, mahkemece bu usuli işlemler yerine getirilmeyerek davanın 3 aylık süre içerisinde yenilenmediğinden bahisle yazılı gerekçe ile HUMK'nun 409. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Esas No: 2016/4318
Karar No: 2017/5504
Karar Tarihi: 13.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/4318 E.  ,  2017/5504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 2005 takvim yılında işlenen suç hakkında; mahkumiyet

2006 takvim yılında işlenen suç hakkında; beraat

1-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Sanığın 2006 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın faturalarını kullandığı ..... Akü.Mal.Met.Taş.Tic.Ltd.Şti hakkında düzenlenen 29.04.2010 tarihli raporda şirketin hiç bir ticari faaliyetinin bulunmadığının tespit edilmiş olduğu ve bu şirket yetkilisi hakkında açılan davanın henüz sonuçlanmamış olduğu anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından sanık tarafından 2006 takvim yılında yapılan çek ve diğer kayıtlı ödemelerin kimler tarafından tahsil edildiği, bu ödemelerin satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediği tespit edilip,.,.....Ltd.Şti yetkilileri hakkında açılan kamu davasının akıbeti araştırılıp, mümkünse birleştirilmesi, mümkün olmadığı takdirde bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örnekleri dosyaya celp edilip, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılıp, yeniden karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.